tag:blogger.com,1999:blog-75670596923157894562012-04-11T20:04:04.016-07:00nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.comBlogger15125tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-10157500380375405712009-11-09T19:12:00.000-08:002009-11-11T21:30:00.152-08:002009-11-11T21:30:00.152-08:00<font color="blue">ေဆာင္းဦးေလေျပလို<br />ငါ ့ရင္ကိုလာလာေျခြတယ္<br />ငါေၾကြေနျပီေကာင္မေလး..........။<br /><br />ႏွင္းေတြဆြတ္ဆြတ္ျဖဴသလိုျဖဴတဲ ့<br />နင္႔ရဲ ့'ကေလးစိတ္ကေလး'<br />ငါ ့ႏွလံုးသားအထိလာလာ 'ေအး' တယ္ ။<br /><br />ဘယ္သူကူလို႔မွ မေႏြးႏိုင္ေတာ့ဘူး<br />ငါ...<br />ႏွင္းဆူး 'စူး' ေနျပီ ။<br /><br />နင့္ရင္ခြင္မွာပဲ တစ္သက္တာရူးလို္က္ပါရေစေတာ့<br />ငါ႔..ႏွင္းပြင့္ေလးရယ္။ ။</font><br /><font color="green"><br /><b>ႏိုင္ၾကီး</b><br /></font><br /><br />ဒီကဗ်ာကို <a href="http://ucsmgyfamily.ning.com/forum/topics/2809786:Topic:6025"><font color="red">မေကြးကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုလ္</font></a> မွာလည္းလာဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-1015750038037540571?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-6483015077516815312009-11-05T23:30:00.000-08:002009-11-09T21:32:56.209-08:002009-11-09T21:32:56.209-08:00<font color="blue"><br />့့့့ငါ႔ဆိပ္ကမ္းကို အသင္႔ျပင္ထားတယ္<br />နင္႔သေဘာၤေလးကမ္းကပ္ပါေတာ့လား<br />ငါ ႔..ဆရာမေလး..။<br /><br />နင့္တပည့္ေလးေတြ စာသင္သလိုေတာ့<br />ငါ႔ႏွလံုးသားကို မရိုက္ပါနဲ ့ကြယ္။<br /><br />အိမ္စာမွန္မွန္လုပ္ေတာမယ့္တပည့္မိုက္ကေလးပါ<br />နင္ရိုက္မွာေၾကာက္တယ္။<br /><br />ငါ့ စာမ်က္ႏွာမွာ<br />မွင္နီေတြၾကက္ေျခမခတ္လိုက္ပါနဲ ့။<br /><br />နင္စစ္မယ့္စာေမးပြဲမွာ<br />ငါ...မက်ရႈံးခ်င္ဘူးကြယ္။<br /><br />ေခါက္ရိုးက်ေက်ာင္း၀တ္စံုေလးရယ္ပါ<br />နင့္တစ္ဘ၀စာဆင္ျမန္းဖို ့<br />ငါ ့အိပ္မက္တို႔နဲ႔ယက္လုပ္ထားတယ္။<br /><br />ငါ့...ဆရာမေလးေရ<br />ငါ့ဆိပ္ကမ္းေတာ့အသင့္ျပင္ျပီးသြားျပီ<br />နင့္သေဘာၤေလးသာ<br />ကမ္းကပ္လိုက္ပါေတာ့။ ။</font><br /><font color="green"><br /><b>ႏိုင္ၾကီး</b><br />(6-Oct-2009)<br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-648301507751681531?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-29372925879278757062009-11-03T21:23:00.000-08:002009-11-09T21:34:49.669-08:002009-11-09T21:34:49.669-08:00<font color="blue"><br />၀လံုးေန႔စြဲေလးေတြကတည္းက<br />ငါ့ သင္ပုန္းမွာ<br />နင္႔နာမည္ေလးကိုေရးခဲ့တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ကြယ္<br />ခ်စ္ျခင္းတရားရဲ ့ဆိုင္းခ်က္ေအာက္<br />ကၾကိဳ:ေပ်ာက္စြာယိမ္းႏြဲ ့ေနရင္းပဲ<br />သူငယ္ခ်င္းဆိုတဲ ့အသိ<br />ငါ့ေခါင္းေလာင္းေလးရဲ ့အသံကို '၀ွက္' ထားတယ္။<br /><br />ပိုင္ဆိုင္ခြင္႔ကို<br />စီးကရက္လိုထိုင္ဖြာပစ္ဖို ့ေတာ့<br />ျပာေတြကိုရင္မဆိုင္၀ံပါဘူးကြာ။<br /><br />ပါးခိ်ဴင္႔ေလးေတြကၾကိဳးဆင္တတ္တဲ႔ပါးျပင္ေလး<br />စိတ္ကူးနဲ႔ေတာင္မေ၀းရဲပါဘူး<br />စံပယ္ဖူးေလးက<br />ရင္ခြင္ရဲ ့အနက္ရိႈင္းဆံုးကိုမွတူးဆြလိုက္တယ္။<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းေတြဟလိုက္တိုင္းလည္း<br />စကားလံုးေတြကေျပးပုန္းတယ္။<br /><br />အသံမျမည္၀ံ့တဲ႔ေခါင္းေလာင္းေလးပါကြယ္...<br />ဘယ္လို..<br />အသံခိ်ဳေစရမလဲ..<br />............။<br /><br />တကယ္တမ္း<br />ငါ့အခ်စ္က<br />စင္တင္ခြင္ ့မရေသးတဲ႔ ျပဇာတ္ရွည္တစ္ပုဒ္ပါပဲ<br />ငါ့..ပရိတ္သတ္မေလးရယ္။ ။</font><br /><font color="green"><br /><b>ႏိုင္ၾကီး</b><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-2937292587927875706?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-33233100492772266772009-11-03T01:44:00.000-08:002009-11-09T21:37:16.410-08:002009-11-09T21:37:16.410-08:00<font color="blue"><br />မ႐ြာျဖစ္ေသးတဲ့ မိုးေရေတြ<br />ေလးလံေနတဲ့ ငါ့ေကာင္းကင္<br />တိမ္တိုက္ေတြ အထပ္ထပ္။<br /><br />ငါ့ရဲ့ အခြံသက္သက္မီးအိမ္မွာ<br />ထြန္းညႇိမယ့္ ပန္းတစ္ပြင့္<br />မင္းမျဖစ္ေသးသမွ်<br />အထီးက်န္ ဆန္ေနရဦးမယ္။<br /><br />... ... ဆန္းၾကယ္စြာ<br />(ဒါမွမဟုတ္) ႐ိုးစင္းစြာ<br />မင္း သိလာပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ငါ့ရင္ျပင္တစ္ခြင္လံုး<br />မၿငႇိမ္းရက္တဲ့မီးေတြ<br />ျမင္ရင္ေတာင္ ငဲ့ညႇာမေနပါနဲ႔<br />ေလာင္ကြၽမ္းျခင္း မင္းအတြက္မို႔<br />ၿငိမ္းေအးမႈလို႔ ငါမွတ္ယူပါ့မယ္။<br /><br />မင္းမ်က္၀န္းရဲ့ ျမားတစ္စင္း<br />ငါ့စိတ္ကို ညႇိဳ့ငင္<br />စကားလံုးေတြ<br />ငါ့ႏႈတ္ခမ္းမ်ားကုိ တံခါးေခါက္ေနၿပီ။<br /><br />႐ိုးေျဖာင့္တဲ့ ျမစ္တစ္စင္းပမာ<br />တည္ၿငိမ္လြတ္လပ္စြာ<br />စီးဆင္းလာခဲ့သမွ်<br />ငါ ၿမိဳသိပ္ခဲ့ရတာေတြ<br />မင္းကိုေႏြးေထြးေစႏိုင္ပါ့မလား...။<br /><br />ငါခံစားရသမွ်<br />မင္းခံစားႏိုင္မယ္ဆိုရင္<br />ဒီေလာက္ထိေျခာက္ေသြ႔ေနမယ္မထင္ဘူး<br />ငါ့ရဲ့နက္႐ႈိင္းမႈကို<br />မင္းနားမလည္ႏိုင္ေသးေလေတာ့<br />မင္းရဲ့မီးလွ်ံက ေအးစက္စက္။ ။</font><br /><font color="green"><br /><b>တင္မင္းထက္</b><br />(၀ိညာဥ္ျပာတို႕ မိုးေကာင္းကင္၊ ၁၉၉၂)<br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-3323310049277226677?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-64416381041263427672009-11-02T01:23:00.000-08:002009-11-09T21:38:14.640-08:002009-11-09T21:38:14.640-08:00<font color="blue"><br />မိုးေတြမ်ားလြန္းတဲ ့ျမိဳ ့ၾကီးမွာ<br />ကဗ်ာေတြပဲဖြင့္ေဆာင္းရင္း<br />အေမ့အိမ္တံစက္ျမိတ္ကေလးကိုလြမ္းလိုက္တာ။<br /><br />ေမ့ေမ့ရင္ခြင္ဟာ<br />ဘယ္ပန္းခ်ီဆရာမွပံုတူမဆြဲႏိုင္ဘူး။ ။</font><br /><font color="green"><br /><b>ႏိုင္ၾကီး</b><br /></font><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-6441638104126342767?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-50310025499214658142009-10-30T21:53:00.000-07:002009-10-30T23:52:53.771-07:002009-10-30T23:52:53.771-07:00၁။<b> "ေမ့ေမ့ေပ်ာက္ေပ်ာက္ အလြမ္းမ်ား"</b><br /><br />ဘာကိုမွ သတိမရေတာ့ဘူး<br />အလြမ္းေတြ လာလာတံခါးေခါက္တာကလြဲလို႔<br /><br />ေနထြက္တယ္ ေန၀င္တယ္<br />ေန၀င္တယ္ ေနထြက္တယ္<br />ေနာက္ဆံုးျမင္လိုက္ရတာကေတာ့ အနီေရာင္တိမ္တိုက္မ်ား<br /><br />က ကေလးငယ္ခ်စ္စဖြယ္<br />ခ ခေရကံုးမေလးျပံဳး<br />အုန္းသီးတစ္လံုး မေလးလံုး<br />ငါ့ေခါင္းေပၚကို ထံုးဘယ္သူသုတ္သြားတုန္း<br /><br />သစ္ရြက္ေလးေတြ<br />၀ါသြားႀကျပန္ျပီ ေရႊ၀ါေရာင္ကာလမ်ား<br />ေဆာင္းက အျဖဴေရာင္အေတာင္ပံကိုတပ္ျပီး<br />ပ်ံသန္းလာျပီ ေႏြရိပ္တို႔ အခန္းေရွ႕မွာ ထြက္ေျပးသြားႀက<br /><br />တိတ္ဆိတ္ေနျပီ<br />ေခါင္းေလာင္းသံလည္းမႀကားရေတာ့ဘူး<br />ငွက္တို႔ အေ၀းရပ္သို႔ ပ်ံသန္းသြားႀက<br />ေန၀န္းနီ ေလယဥ္ပ်ံမ်ား အိမ္အမိုးေပၚတ၀ီ၀ီ<br />ကေလးဘ၀က ပိတ္ကားေပၚမွာ ျပတဲ့စစ္ကား<br /><br />ေဆးလိပ္ကေလးတစ္ဖြာႏွစ္ဖြာ<br />ပ်ိဳပ်ိဳေမ ဟိုလမ္းစီက ေရခပ္ဆင္းလာမွာလား<br />လည္ပင္းရွည္ရွည္ ေညာင္ညိဳပင္လမ္းခြဲမွာ<br />တို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္သိုက္ ဂိုက္ဆိုက္ေတြက<br />ေကာင္းဘြိဳင္ဆို ထိုင္ငိုမယ္<br /><br />စာအုပ္ကေလး လက္မွာပိုက္<br />ေခါင္းငုိက္စိုက္လို႔ ေက်ာင္းလာ<br />လမ္းမွာ ခလုတ္တိုက္မိလိုက္တဲ့ အႀကည့္ေလးတစ္ခ်က္<br />ည အိပ္စက္တဲ့ထိ တိုးတိုးဖြဖြေလးနာက်င္ေနတတ္တဲ့ ဒဏ္ရာ<br /><br />တစ္ပြဲတစ္လမ္း<br />အကဲစမ္းမယ္ က်ား ငါး လိပ္ ဆင္ ႀကက္ ပုဇြန္<br />ပြဲလမ္း တစ္ေလွ်ာက္ ေျခာက္ေကာင္ဂ်င္၀ိုင္းမ်ား/ဂံုညင္း၀ိုင္းမ်ား<br />ဟိတ္ႀကီးဟန္ျပ ႀကိဳးဆြဲငမုန္းလုပ္<br />မနက္ကရတဲ့ မုန္႔ဖိုး ကုန္ျပီ<br /><br />စြန္လႊတ္ရတာ ေကာင္းတယ္<br />ျမင့္ျမင့္ေရာက္ေလ ပိုေပ်ာ္ေလ<br />ျပန္ရစ္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ လက္ေတြ နာတယ္<br /><br />အိမ္ေရွ႕မွာ<br />စံပယ္ေတြဖူးျပီ သူမရဲ့ဆံႏြယ္မ်ား<br />မႀကာခင္ စံပယ္ပန္းေလးမ်ား နမ္းရိႈက္ႀကေတာ့မည္<br /><br />မိုးေတြရြာေတာ့မယ္<br />သူမ ထီးမပါတဲ့ေန႔ဆို<br />ကၽြန္ေတာ္အရမ္းေပ်ာ္ပါတယ္<br /><br />မနက္ျဖန္<br />အဖိတ္ ဥပုဒ္ ေက်ာင္းပိတ္ရက္မို႔<br />ရုပ္ရွင္သြားႀကည့္မယ္<br /><br />အထက(၁) က ႏွစ္ဂိုး<br />အလက(၃) က သံုးဂိုး<br />ႏွစ္ဂိုး-သံုးဂိုး ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေက်ာင္းကႏိုင္၍<br />တစ္ေက်ာင္းလံုးေပ်ာ္ေနႀကသည္<br /><br />ညဖက္<br />အိမ္ေရွ႕ ႀကမ္းခင္းမွာထုိင္ရင္း<br />အေမေျပာျပေသာ ပံုျပင္မ်ား နားေထာင္ရတာ အလြန္စိတ္္၀င္စားစရာ<br />ေလာကဆိုတာ ဗလာ<br /><br />အိမ္ရဲ့ ထမင္း၀ိုင္းေလးနဲ႔ ေ၀းေနတာ<br />အေတာ္ႀကာ<br />ခုတေလာ ခ်က္ျပဳတ္ျဖစ္ေသာ အစားအစာမ်ား<br />စားမေကာင္းပါ။<br /><br />ကေလးက လွတယ္<br />ကေလး က ၀တယ္<br />ကေလးက ျပံဳးလိုက္ရင္အရမ္းခ်စ္ဖို႔ေကာင္းတာပဲ<br />ကေလးဘ၀ေလး ျပန္မရေတာ့ပါ။ ။<br /><br /><b>ေမာင္ခင္ေလး</b><br /><br />*****************************။ ။<br /><br /><b>ဇူလိုင္(၂၅)ရဲ့ ကာလမ်ားစြာ...</b><br /><br />ေရေရ ရာရာ မရွိေသးတဲ့<br />ေမွ်ာ္လင့္ျခင္း အပြင့္အခက္ေတြနဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္ ဟာ မနက္ျဖန္ဆိုတဲ့ ရက္စြဲေတြထဲမွာ<br />ပုန္းခိုေနရတုန္းပဲ ေမေမ<br /><br />အသံတူ ေႀကာင္းကြဲလြဲခဲ့ရေသာ<br />အကာနဲ႔ အႏွစ္ ျဖစ္တည္မႈ႔မွာ<br />ကၽြန္ေတာ္ ေပ်ာ္ေအာင္ေနတတ္ခဲ့ပါတယ္<br /><br />ကမၻာႀကီးသည္ လံုး၀န္းပါသည္<br />ကေလးဘ၀က စာအံသံမ်ား<br />ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚမွာ ၀ိုင္း၀ိုင္းစက္စက္<br />ေရးျခစ္ခဲ့ေသာ လျပည့္၀န္းမ်ား<br /><br />ဒီေန႔ဒီခ်ိန္ခါထိ<br />မမ၀၀က ထထကရင္း<br />အကမွာ ပထမ ရေနတုန္းပါ ေမေမ<br /><br />ဇူလိုင္လတြင္ မိုးသည္သည္းလြန္း၏<br />မစဲေသာ မိုးဖြဲေတြႀကား<br />ကၽြန္ေတာ့္ကို ဖြားခဲ့ေလ၏<br /><br />ေရာင္စံုေဘာလံုး ေရာင္စံုေဘာလံုး<br />တစ္လံုးငါးျပား<br />တစ္လံုးငါးျပား<br />ႀကိဳက္တဲ့ အေရာင္ေရြးယူ ႀကိဳက္တဲ့အေရာင္ေရြးယူ<br />တစ္လံုးငါးျပား တစ္လံုးငါးျပား<br /><br />မူႀကိဳေက်ာင္းမွ<br />အသံမ်ားေျပးထြက္လာႀကသည္<br /><br />အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္ အိမ္ျပန္ခ်င္တယ္<br />အိမ္ပို႔ေပး အိမ္ပို႔ေပး<br />အိမ္နဲ႔ ခဏေလးခြဲခဲ့ရေသာ<br />မူႀကိဳေက်ာင္းရဲ့ ေန႔ခင္းတေရးႏိုးကေလးငိုသံမ်ား<br /><br />မငိုနဲ႔ ငိုရင္ တမင္ကလာ တြယ္တတ္တယ္<br />ဘာဘူႀကီးက ဖမ္းသြားလိမ့္မယ္<br />မူႀကိဳဆရာမ ေဒၚတင္တင္၏<br />ေျခာက္လွန္႔ခဲဖူးေသာ စကားလံုးမ်ား<br /><br />မိုးရြာရင္ မိုးေရခ်ိဳးမယ္<br />ေမေမလာရင္ ႏို႔စို႔မယ္<br />ေဖေဖလာရင္အုန္းသီးခြဲစားမယ္<br /><br />အဲ့ဒီဘက္ေတြတုန္းဆီကေတာ့<br />သားက အေမကိုေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ<br />သားက အေဖကိုေမွ်ာ္ေနခဲ့တာ<br /><br />ေဟာ့ဒီကာလမ်ားဘက္မွာေတာ့<br />ႏို႔စို႔ခံဖို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနတဲ့ ေမေမ<br />အုန္းသီးခြဲစားဖို႔ ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနမဲ့ ေဖေဖ<br />မိုးေတြရြာလည္း မိုးေရ မခ်ိဳးႏိုင္ေတာ့ဘူး မဟုတ္လား ေမေမ<br /><br />မိုးရြာရင္မိုးေရခ်ိဳးမယ္<br />သားေလးလာရင္ ႏို႔တိုက္မယ္<br />သားေလး လာရင္ အုန္းသီးခြဲစားမယ္ေပါ့<br />ဆို႔ဆို႔နင့္နင့္နဲ႔ ပဲ ေအာ္ဆိုေနမိေတာ့တယ္<br /><br />ညအခါ လလည္း မသာေတာ့ပါဘူး<br />ကစားလည္းမကစားႏိုင္ေတာ့ဘူး<br />နားလည္းမနားႏိုင္ေတာ့ပါဘူး ေမေမ<br /><br />နီးျခင္းေ၀းျခင္း<br />ေကြကြင္းခဲ့ရျခင္း ေသာကေတြထဲမွာ<br />အလြမ္းဆိုေသာ ေ၀ဒနာသည္<br />ကၽြန္ေတာ့္အား တရစ္ျပီးတရစ္ ဆြဲႏွစ္ခဲ့ေလျပီ<br /><br />ေျမြလိမ္ေျမြေကာက္နဲ႔<br />ေျဖာင့္ေျဖာင့္တန္းတန္း မေရာက္နိုင္ေတာ့တဲ့<br />အေ၀းက ျမိဳ့ေလးဆီ ျပတင္းတံခါးေတြဆြဲဖြင့္မိတိုင္းေငးတယ္<br /><br />မႏၱေလး မတၱရာ<br />ဒီမွာမ်ားရဲ့ အထြက္<br />တံငါ တံတားႀကီးလည္း ခပ္မတ္မတ္ပဲမဟုတ္လား<br /><br />စဥ့္ကူး လက္ပံလွ<br />ခရီးတစ္ေထာက္နားရာ<br />အပူ အေအး ရွမ္းတို႔ဟူးေႏြးလည္းရတယ္<br /><br />မိတ္ေဆြေဖာင္ဖြဲ႔<br />ေက်ာက္တူးတက္မဲ့ ဘုမသိဘမသိ<br />ေအာက္ျပည္ေအာက္ရြာက<br />ေရာင္ရင္းႀကီးမ်ားလည္း စုေ၀းရာ<br /><br />လမ္းတို႔သည္ ေျဖာင့္တန္းရာမွ<br />ေကြ႔ေကာက္လာေခ်ျပီ<br /><br />ဟိုမွာေတာင္တန္း<br />ဟိုမွာေစတီ အေ၀းဆီက<br />ဖူးေမွ်ာ္ရသည္ ခရီးသြားရင္း ရႈျမင္ကြင္းမ်ားအဖံုဖံု<br /><br /><br />ထိုမွ သည္မွ<br />ေဖာ္ေတာလမ္းခြဲ သပိတ္က်င္းသို႔ မိုင္တိုင္(…)<br />မိုးကုတ္သို႔ မိုင္တိုင္ (…) ၊ မႏၱေလးသို႔ မိုင္တိုင္(….)<br />လမ္းညႊန္ မိုင္တိုင္မ်ား ခရီးသြားမွတ္ပံုတင္စစ္ေဆးရာေနရာ<br /><br />မိုးကုတ္နယ္ေျမအစ<br />ျမဴမႈန္ေလးေတြ ကေနႀကျပီ<br />ကစုန္ဆိုင္းေျပးဆင္းလာေတာ့မယ့္ မိုးသားညိဳ့ညိဳ့<br />ဟိုး.. ေတာင္ေစာင္းစိုစိုေတြေနာက္မွာ မို႔လို႔<br /><br /><br />မူးေမာ္သူမ်ား<br />ကားခံုတန္းမွီ အိပ္စက္ျပီ<br />ေယာက္်ား သဘာ၀ ကားေခါင္ေပၚစီး<br />ေလတို႔ ၀ွီး၀ွီး ေျပးေနသည္<br /><br />လယ္ကြင္းစိမ္းစိမ္း<br />ေတာတန္းစိမ္းစိမ္း<br />အျမင္တို႔ကာ သူစိမ္းဆန္ျပီ<br /><br />လမ္းခရီးတေလွ်ာက္<br />သစ္ခုတ္မွ်စ္ခ်ိဳး လီဆူအမ်ိဳးတို႔<br />သစ္လံုးလွည္းဘီး တကၽြီကၽြီ<br /><br />တနဂၤေႏြရဲ့ေခါင္းေလာင္သံ ခ်ိဳျမျမ<br />ေတာင္းကုန္းကမူေတြ ထိပ္မွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားႀက<br /><br />လိေမၼာ္ခင္းမ်ား<br />ေျပာင္းခင္းမ်ား မွ်စ္ခ်ဥ္တို႔စိမ္ထားရာ ရာ၀င္စဥ့္အုိးႀကီးမ်ား<br /><br />မီးခိုတလူလူ လြင့္ေနေသာ တဲငယ္ေလးမ်ား<br />ေပါင္းတင္း၀ါးမ်ား အစည္းလိုက္တင္ထားရာ<br />လမ္းေဘးတေလွ်ာက္ ေထာ္လာဂ်ီမ်ား<br /><br />ေဂြလွိမ့္ရင္း ေျပးလႊားေဆာ့ကစားေနေသာ<br />လီေရွာ(လီဆူ)ခေလးငယ္မ်ား<br /><br />ဒါဟာ ေက်ာက္လွည္းဘီးရြာရဲ့<br />အေငြ႔အသက္ျဖစ္တယ္<br />ေတာင္ေပၚေဒသေလးရဲ့ ျမစ္ဖ်ားခံရာအစျဖစ္တယ္<br />ရိုးသားမႈ႔တို႔ခ၀ါခ်ရာ ပင္ေပါက္ျဖစ္တယ္<br /><br />န၀တ ပတၱျမားႀကီးထြက္ရာ<br />ကင္း၊ ကပိုင္ရြာရဲ့ အစလည္းျဖစ္ခဲ့<br /><br />ကားတို႔ေမာပန္းေခ်ျပီ<br />ခရီးသြားမ်ား ပ်ိဳ႕အန္ေခ်ျပီ<br /><br />ဟိုေတာင္စြယ္ေကြ႔ရင္<br />ေရႊေညာင္ပင္ ဆိုတာေတြ႔ျပီေလ<br /><br />မူးေမာ္ေဆးမ်ား ရွဴသြင္းႀက<br />လမ္းေလးဘာေလးဆင္းေလွ်ာက္ႀက<br />အေပါ့အေလး က်န္းမာေရးေလ<br /><br />ကားမ်ားရပ္နားရာ<br />စပါယ္ရာမ်ား ကားေခါင္းဖြင့္လို႔ေရတိုက္ျပီ<br /><br />သွ်ိဳသွ်ားနီလာ<br />ပတၱျမားမန္း၊ နီလာမန္း<br />ပတၱျမားေျမ၊ခ်မ္းသာေအာင္<br />ေတာင္ေပၚေျမျပန္႔ ပို႔ေဆာင္ေပးတဲ့<br />အျမန္ယာဥ္ေလးေတြ နားထဲမွာတ၀ီ၀ီျမည္ေနတုန္း<br /><br />ဆိုင္တန္းေလးေတြထဲ<br />လက္ဖက္ေမႊးနဲ႔ အေႀကာ္စံု<br />ႀကာဇံဟင္းခါး ပူေႏြးေႏြးလည္း ရမယ္<br /><br />ထိုမွ တစ္ေထာက္<br />အေနာက္ပိုင္း က်ပ္ျပင္ ခရီးႏွင္ျပီ<br /><br />ေက်ာက္ႀကမ္း၊ေဂြးပင္<br />ေဂြ႔ႀကီး ပန္းခင္းမ်ားနဲ႔စုေ၀းရာ ရြာငယ္အုပ္စုေလးမ်ား<br /><br />ေရႊဖီငွက္ေပ်ာ၊ေဂၚရခါးစင္၊မုန္ညွင္းခင္းစိမ္းစိမ္း<br />လက္ဖက္ခင္းစိမ္းစိမ္း၊မာလကာပင္စိမ္းစိမ္း<br />ဖရံုခင္းစိမ္းစိမ္းေတြေလ ေလတိုက္ရာကို ယိမ္းလို႔<br /><br />ကတံုးရိပ္ထားရာေတာင္ေပၚ<br />ေကာ္ဖီပင္တန္းမ်ားမွာ ေပ်ာ္လို႔ေနာ္<br /><br /><br />ေဂြ႕ႀကီးအတက္<br />ေက်ာက္ဖားအထက္ကို ေရာက္ခဲ့ျပီ<br /><br />ေန၀င္ရိုးရီ<br />ညေနဆည္းဆာအေနာက္ ျမဴခိုးမ်ားေအာက္က<br />ရြာငယ္ေလးမ်ား<br />ေရႊေရာင္တလဲ့လဲ့ေတာက္ေနတာကေတာ့<br />ေက်ာက္ျပႆတန္ခိုးႀကီးဘုးရားေပါ့<br /><br />ေက်ာက္ဖား အ၀င္<br />စားလံုးလွလွနဲ႔ ေရးထြင္းထားတယ္(အေနာက္ပိုင္း ျမိဳ့၀င္မုဒ္ဦး)<br />“ပတၱျမားေျမမွ လႈိက္လွဲစြာႀကိဳဆိုပါ၏” တဲ့<br /><br />ကိုက္တစ္ရာအေ၀းမွာေတာ့<br />ျမိဳ့၀င္ေႀကးေပးေဆာင္ရတဲ့<br />မထသ ဂိတ္ေလး ထံုးေလးေတြကိုေဖြးလို႔<br />ေညာင္ပင္ႀကီးေအာက္မွာ ဟီးလို႔<br /><br />တစ္ႏွစ္တစ္ခါ စာေမးပြဲေတြျပီးတိုင္း<br />သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုေ၀းကာ ေခါင္ရည္လာေသာက္ေနႀက<br />ႀကံရည္လာေသာက္ေနႀက ခံုတန္းေလးေတြလည္းစုေ၀းရာ အ၀န္းအ၀ုိင္းေလး<br />အဲ့သည္ ဂိတ္နဲ႔ မနီးမေ၀းေနရာေလးမွာ ေငးလို႔<br /><br />ထိုမွအလြန္<br />ေက်ာက္ျပႆေက်းရြာသို႔ ၊ေဘာ္လံုးႀကီး ေက်းရြာသို႔<br />ေဘာ္လံုးေလးေက်းရြာသို႔…၊ဆင္ခြာ ေက်းရြာသို႔<br />ေရေအးေက်းရြာသို႔ ၊ေဂြးပင္ သို႔<br />ထိုမွ ဤမွ<br />လမ္းညႊန္ ဆိုင္းပုဒ္မ်ား<br /><br />လြန္ခဲ့ေခ်ျပီ ႀကီးမားမတ္ေစာက္<br />ခ်ိဳင့္၀ွမ္း က်ယ္မ်ား မိုးကုတ္အေခၚ အင္းျဗဲ မ်ား<br /><br />အင္းေခါင္း ျမင္ကြင္း(ငေမာက္ပတၱျမားထြက္ရာ)<br />ေက်ာက္ျဖဴရဲ့ တြင္းနက္နက္မ်ား ေရအင္းေဖြးေဖြးမ်ား အသည္းေအးစရာ<br /><br />ငယ္ဘ၀က ေျပးလႊားေဆာ့ကစားခဲ့ဖူးရာ<br />သဲႏုႏု မုန္ကြင္းမ်ားနဲ႔ ရႊံ႕ဗြက္အိုင္မ်ား<br /><br />တ၀ုန္း၀ုန္း တဒိုင္းတဒိုင္းခုတ္ေမာင္းေနေသာ<br />ျဗဳန္းေဆးစက္ႀကီးမ်ား(ေက်ာက္ေဆးစက္မ်ား)<br />ေဂၚရခါးမ်ား စုေ၀းရာေက်ာက္ျဖဴရပ္ကြက္ကေလး<br /><br /><br />အဲ့ဒီရပ္ကြက္ထဲက<br />စံဂ်ဴးတို႔ မူတီးတို႔ မာယာေဒ၀ီတို႔<br />စီသား တို႔ဆိုတာေတြက ကၽြန္ေတာ္ရဲ့ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းေတြ<br /><br />အဲ့ဒီရပ္ကြက္ေလးနား အခ်ိဳးအေကြ႔မွာေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ့္အဖိုးအဖြားမ်ားေခါင္းခ်ရာ<br />အုတ္ဂူေဖြးေဖြးနဲ႔ ေျမပံုမို႔မို႔ေလးေတြ<br />အနိစၥတရားကို ခင္းက်င္းထားတဲ့ေနရာေပါ့<br /><br />ဦးဘေမာ္ အသက္(၆၀)<br />ဦးထြန္းေရႊ အသက္(၅၈)<br />ေဒၚညိဳျမ အသက္(၈၀)<br />………………..<br />………………………………<br /><br />ေကြ႔မ်ားအလြန္<br />တရုတ္သခ်ၤိဳင္း ေတာင္ကုန္းအ၀ုိင္းေပၚမွာေနရာယူ<br />ေဘာ္လီအင္းေတာင္လို႔လည္း ေခၚေတာ္မူေသးတယ္<br /><br />ႀကီးႀကီးငယ္ငယ္<br />လမ္းအသြယ္သြယ္မွာ<br />ဂူႀကီး ဂူငယ္ အရြယ္စံုဆိုဒ္စံု<br /><br />ေဘာ္လီအင္းေတာင္<br />ဟိုမွာဘက္ အျဖတ္<br />မတ္မတ္ရပ္တည္ မယ္နန္းႀကည္ေတာင္ေတာ္ဆီကို ဖူးေမွ်ာ္ရျပီေလ<br /><br />ေတာ္ေတာ္မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာေတာ့<br />ပင့္ကူသ႑ာန္ ေတာင္စြယ္ပံုေတာ္ ဖူးေမွ်ာ္လို႔လည္းရေသး(ပင့္ကူေတာင္)<br /><br />မယ္နန္းႀကည္ေတာင္အတက္<br />အ၀ိုင္းပတ္ေလးမွာေတာ့<br />အေမာေျပတစ္ေထာက္နား<br />ဆိုင္တန္းမ်ားလည္း ရွိေနျပီ(ငယ္ငယ္က မရွိပါ)<br /><br />ေကာျပန္႔လိပ္ေႀကာ္<br />ယိုးဒယားေခါက္ဆြဲ ေကာက္ညွင္းေပါင္းနဲ႔ အေႀကာ္စံု<br />ကိုးကန္႔ေျခာက္ေလးနဲ႔လည္း ေလြးလို႔ရတယ္<br /><br />ေလေကာင္းေလသန္႔ရႈရိႈက္ရင္း<br />အေနာက္ပိုင္း က်ပ္ျပင္ရဲ့ ျမင္ကြင္းတဆံုး ေငးလို႔ရတယ္<br /><br />ျမင္းကြင္းတေလွ်ာက္<br />က်ပ္ျပင္ေစ်း ရဲ့ ငါးရက္တစ္ေစ်း ဆိုင္ခန္းမ်ား<br />ဗလီေက်ာင္းရဲ့ လျခမ္းနဲ႔ႀကယ္၊အလက(၃) အလယ္တန္းေက်ာင္းရဲ့ေခါင္းေလာင္းသံ<br /><br />ကားလမ္းဟိုတဖက္<br />ေတာင္ေပၚကုန္းရဲ့ တရုတ္ေက်ာင္းေခါင္းေလာင္းသံ<br />ေက်ာင္းေလွကားမ်ားအဆင္း ႀကာဇံပူေႏြးေႏြး ေရာင္းေနေသာ<br />တရုတ္အဖြားအိုႀကီး<br />သူ႔လက္ေတြ တုန္ရီေနတုန္းပဲ ထင္ရ<br /><br />ေစ်းဘက္အဆင္း<br />ပတၱျမားရတနာခန္းမ မဂၤလာအခါသမယမ်ား စည္ကားရာ<br />အလႈဳအတန္းမ်ားခင္းက်င္းရာ<br /><br />နယ္လွည့္ဆက္ဆံေရး အဖြဲ႔ ကျပေဖ်ာ္ေျဖရာ<br />ပြဲေစ်းတန္းနဲ႔ စည္ကားရာ<br />ဘႀကီးေအာင္ သံုးဆယ့္ေျခာက္ေကာင္ေပါက္ေကာင္ဖြင့္ရာေနရာ<br /><br />ဒီမွာမ်ားဘက္<br />ေအာင္နီလာ(၁) ရပ္ကြက္၊ရတနာေအာင္ေျမရပ္ကြက္<br />ေရနီေခ်ာင္းေက်ာ္တံတားေလး<br /><br />ေဆာင္းဦးညမ်ား ဂီတာေခါက္၍<br />ရပ္ကြက္ကို ႏွိပ္စက္ခဲ့ေသာေနရာ<br /><br />တံတားအေက်ာ္<br />ကိုယ္ထူကိုယ္ထ ကတၱရာလမ္းေလး<br />ေန႔တိုင္းေတာ့ လမ္းေဘးေစ်းေလးရွိတယ္<br /><br />သားစိမ္းငါးစိမ္း<br />ေတာင္ေပၚထြက္ သစ္ဥသစ္ဖု<br />အသီးအရြက္မ်ား ခင္းက်င္းရာ<br />တရုတ္လက္လုပ္ အခ်ဥ္မ်ား(ဆီတို႔ဖူး၊မုန္ညွင္းခ်ဥ္၊မုန္လာဥခ်ဥ္)<br />မံုညွင္းေပါင္းနဲ႔ ၀က္သားခ်ဥ္ထုတ္မ်ား<br /><br />ဆန္းစီး၊ဆန္ဖြယ္၊ေခါက္ဆြဲေႀကာ္<br />ေပါက္ေဖာ္ႀကီးရဲ့ ရတနာေခါက္ဆြဲဆိုင္<br />ခြင့္ျပန္ကာလတိုင္း တို႔သားအဖေတြ ထိုင္ခဲ့ဖူးတယ္<br /><br />ေခါက္ဆြဲဆိုင္မ်က္ေစာင္းထိုး<br />ရပ္ကြက္ရဲ့ မ်က္စိျပတင္းေတြဖြင့္ေပးရာ<br />ႏွလံုးသားရဲ့ တံခါးေတြဆြဲဖြင့္ရာ<br />ရတနာေကာင္းကင္ စာအုပ္အငွားဆိုင္ေလး<br /><br />အဲ့ဒီမွာ<br />သိုးေဆာင္းဂီတာတစ္လက္ရဲ့ ထိပ္ထား<br />ႏွလံုးသားခံုရံုး ရဲ့ အစီရင္ခံစာ နဲ႔ မ်က္ရည္ဥတဲ့ည<br />သရုပ္ေဆာင္ေကာင္းခဲ့တဲ့ ညမ်ား<br /><br />အေရွ႕ျမိဳ့ရိုးမွ မိုးရည္စက္မ်ားနဲ႔ စိုစိုရႊဲခဲ့<br />ျပိဳင္ျမင္းတို႔ရဲ့ ခြာသံေတြဆူညံခဲ့<br />ဆည္းလည္းသံအက္ေဆးေတြလည္း ေဒါင္ဒင္ျမည္ခဲ့ဖူး<br /><br />ႀကာေတာ့လည္း လြမ္းဖို႔ေမ့ေနတဲ့ ရထား<br />သူငယ္ခ်င္းလို႔ပဲ ဆက္၍ေခၚမည္ ဆိုတဲ့ခိုင္<br />မ်က္ရည္မ်ားရဲ့ ဟိုမွာဘက္ကမ္း<br />ျပန္တမ္းတေတာ့လည္း လြမ္းေပ်ာ္ေမြ႔ႀကီးျဖစ္လို႔ေနျပီ<br /><br />ဒိုးယိုေပါက္ေနတဲ့<br />အဲ့ဒီလမ္းမက ရင္ခ်င္းဆက္အမႊာညီအကို<br />ေအာင္နီလာ(၂) ရပ္ကြက္နဲ႔လည္းဆက္လို႔<br /><br />လမ္းေဘးတစ္ေလွ်ာက္<br />ဘိလိယက္ခံုမ်ား(က်ဴခံု)၊ ကေဖးဆိုင္မ်ား<br />အေႀကာ္ဆိုင္မ်ား၊ကြမ္းယာဆိုင္မ်ား<br />ကုန္စံုဆိုင္မ်ား၊ကုန္စိမ္းဆိုင္မ်ား<br /><br />ျပီးေတာ့<br />လူေတြစည္ကားရာ အေနာက္ပိုင္းရဲ့ေသြးေႀကာအသက္<br />ေက်ာက္တြင္းတူးသမားမ်ား(တြင္းအလုပ္သမားမ်ား)၊ ေပါက္ထမ္းေဆးသမားမ်ား<br /><br />ဌါပြဲထြက္ေနေသာ<br />အရြယ္စံု ဆိုဒ္စံု ကာလာစံု<br />ဦးေလး ေဒၚေဒၚ ကိုကို မမ<br />ညီငယ္ ညီမ ဒါဂ်ဴး ဒီဒီး<br />သာေကာ၊က်ဲက်ဲ ကုန္သည္ပြဲစားေတြ<br />အေနာက္ပိုင္းရဲ့ ဆည္းဆာေရာင္ေအာက္မွာ<br />၀မ္းေရး အတြက္ ျပားပန္းခတ္ေနပံု<br /><br />ဟိုး…ခပ္ေ၀းေ၀းကို လွမ္းေမွ်ာ္ႀကည့္ေတာ့<br />အေရွ႕ပိုင္းသို႔သြားရာ လမ္းမႀကီးနဲ႔<br />လမ္းရဲ့ တစ္ဖက္တစ္ခ်က္<br />ရပ္ကြက္မ်ားစြာ လမ္းႀကိဳလမ္းႀကားမံႈ မႊားမႊားမ်ား<br /><br />မယ္နန္းႀကည္ေတာင္ေျခ ေဂၚရခါးရြာငယ္ေလး<br />ခ်က္ေက်ာင္းေလးေဘး ေတာင္ေပၚတက္ရာလမ္းသြယ္ေလး<br />လူမ်ိဳးစံုေနထိုင္ရာ အုဋ္အင္းရပ္ကြက္ေလးအနီး နာရီစင္ေက်ာင္းတိုက္<br /><br />တေခါင္းနန္းတိုင္သို႔သြားရာ လမ္းသြယ္ေလးမ်ား<br />ေအးေစတီ၊ေအာင္သုခ<br />က်ပ္ျပင္ျမိဳ့မနဲ႔ သဟာယစာႀကည့္တိုက္<br /><br />ေဂါင္းဦးဘာနဲ႔ ေထာင့္ဆိုင္<br />ပန္းမလယ္ကြင္းျပင္ေက်ာင္းတိုက္နဲ႔ ပန္းမဌါပြဲ<br />ေႏြစံအိမ္ကေဖးနဲ႔ ရုပ္ရွင္ရံု<br />ကသည္းအုပ္စု သမ၀ါယမရံုးနဲ႔<br />ကသည္းရဲ့ ငါးရက္တစ္ေစ်း<br /><br />ျပီးေတာ့ ေက်ာက္ခၽြန္ ေက်ာက္တက္<br />ေက်ာက္အခက္ေတြႀကားက<br />ေက်ာက္ေဆာင္ရပ္ကြက္<br /><br />သံတံတားအေက်ာ္<br />လူးထရဲ့ ျမိဳ့ဦးလြင္(ျခေသၤ့ေရ)ဘံုခုနစ္ဆင့္<br />ပတၱျမားေျမေဂါက္ကြင္း<br /><br />ဟိုဘက္အဆင္း<br />ေရႊလိပ္ျပာ ဥယ်ာဥ္နဲ႔ ဘုရားသံုးဆူ<br />“မိုးကုတ္ေျမမွလိႈက္လွဲစြာႀကိဳဆိုပါ၏” ဆိုတဲ့ ျမိဳ့၀င္မုဒ္ဦး<br />ေဘးဘီ၀ဲယာ ေကာ္ဖီပင္တန္းမ်ား<br /><br />မိုးမိတ္ျမိဳ့နဲ႔ သြယ္တန္းသြားရာ<br />လြယ္ဆာေတာင္တန္း<br />မိုးကုတ္တျမိဳ့လံုးကို ငံု႔မိုးႀကည့္ေနေသာ လက္ညိွဳး ေတာင္<br /><br />အေရွ႕ပိုင္းရဲ့<br />တန္ခိုးႀကီးဘုရားမ်ား<br />တေပါင္းပြဲေတာ္က်င္းပရာ ေဖာင္ေတာ္ဦးဘုရား<br />ခ်မ္းသာႀကီးဘုရား၊နဂါးရံုဘုရား<br />ျငိမ္သက္ေနေသာ မိုးကုတ္အင္းနေဘး မိုးကုတ္မိုတယ္<br /><br />ေက်ာက္မ်က္တူးေဖာ္ေရးရဲ့<br />ခက္နက္နက္ တြင္းနက္ႀကီးမ်ား<br />ပဲ့က်ေနေသာ ေတာင္ကမ္းပါးယံေျမနီမ်ား၊လယ္ဦးရဲ့ ေအာက္ရြာအထက္ရြာ<br />ဆင္ျဖဴရွင္လမ္းမႀကီးနဲ႔ ပိတ္ဆြယ္ရပ္ကြက္ေလး<br /><br />ေရနီေခ်ာင္းေလးနေဘးနားက ပန္းျခံ ဌါပြဲ<br />ရွမ္းေတာေက်ာင္းအနီးနားက ေက်ာက္တိုင္ကြင္းနဲ႔ ကားဂိတ္မ်ား<br /><br />ဒယ္အိုးသဏၭာန္ေတာင္တန္းမ်ားႀကားက<br />ျငိမ္သက္တိတ္ဆိတ္ေနေသာ<br />ကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တဲ့ ႏွလံုးသားထဲက ျမိဳ့ေလး<br />ေတးဆို မေကာင္းေတာ့တဲ့ျမိဳ့ေလး<br /><br />ခ်ယ္ရီပင္၊ထင္းရႈဳးပင္တန္းေတြႀကား<br />ေျမနီလမ္းေလးေတြနဲ႔သြယ္ေဖာက္ထားရာ<br />ေဘာ္ဘတမ္း၊ေက်ာင္ေဆာင္၊ ေဘာ္မား သို႔သြားရာလမ္းသြယ္ကေလးမ်ား<br /><br />အျမင္တို႔မံႈ၀ါး<br />တခ်ိဳ႕ ထင္းထင္း တခ်ိဳ႕ေရးေတးေတး<br />ကာလမ်ားစြာ<br />မေရာက္ျဖစ္ေတာ့တဲ့ ျမိဳ့ေလးေလ<br /><br />ခုခ်ိန္<br />မီးခိုးလူလူနဲ႔ အေမ့ရဲ့အိမ္ေလးထဲ<br />တူေလးေတြ တူမေလးေတြရဲ့ ေခါင္းေလာင္သံေလးနဲ႔စိုေျပေနမယ္ထင္ရ<br />အေမ့ရဲ့ေျမးေတြက<br />အေမ့ေက်ာေပၚမွာေမွးစက္ေနျပီထင္ရ<br /><br />ခေလးခ်စ္တဲ့ ေဖေဖရဲ့ ဂုတ္ေပၚ<br />တူ၊တူမေလးတို႔ရဲ့ ရႈဳရႈဳးမ်ား စိုရႊဲေနျပီထင္ရ<br /><br />အိမ္ေထာင္သည္မိခင္<br />အမရဲ့အျပံဳးေတြလည္း ငယ္ႏုေနဦးမယ္ထင္ရ<br />ညီေလးႏွစ္ေယာက္ရဲ့ အိမ္ျပန္ခ်ိန္ေတြလည္း<br />ေစာေစာျပန္လာဖို႔ မွာေနရဦးမယ္ထင္ရ<br /><br />အိမ္နေဘးက<br />သာေကာတို႔ရဲ့ အရက္ဆိုင္ေလး<br />လူေတြစည္ကားေနဦးမယ္ထင္ရ<br /><br />က်ဲက်ဲရဲ့ အရက္ဖန္ခြက္ေတြေဆးရာမွ<br />ဖန္ခြက္ခ်င္းပြက္တိုက္ ခိုက္မိတဲ့အသံေတြ<br />ျမင္းေဇာင္းထဲက ထြက္ေပၚလာတဲ့ ျမင္းဟီးသံေတြ<br />၀က္ျခံထဲက ၀က္တို႔ရဲ့အစာေတာင္းသံမ်ား<br /><br />မိုက္ကယ္ရဲ့ မိုက္ေႀကးခြဲ အစာလုသံေတြ<br />လမ္းထိပ္က ညညျမည္တဲ့ သံေခ်ာင္းေခါက္သံ<br />ကင္းတဲနေဘးက ေဒၚေအးရဲ့ ဘိန္းမုန္႔ပူေႏြးေႏြး<br /><br />မေတြးေတာ့ဘူးလို႔ပဲ<br />ဒါေပမယ့္ စိတ္ကူးေတြက ကိုတိုးႀကီးရဲ့ စိႀတအေတြး<br /><br />ဒီလိုနဲ႔<br />ေရးခ်ျဖစ္လိုက္ေတာ့တယ္<br />ဇူလိုင္ (၂၅) ရဲ့ကာလမ်ားစြာထဲမွာေပါ့ ေမေမ။<br /><br /><b>ေမာင္ခင္ေလ</b><br /><br />***********************************။ ။<br /><b>"မိုးသားေတြကင္းတဲ ့တစ္ေန့......."</b><br /><br />မိုးေလးတစ္ျဖိဳက္ ႏွစ္ျဖိဳက္အက်မွာ<br />စံပယ္ေတြေခါင္းေထာင္ႀကည့္သလို<br />သတိရျခင္းေတြက အဆုပ္လိုက္ပြင့္လို႔။<br /><br />မင္းရဲ့<br />အသံေလးလြင့္၀ဲမႈ႔မွာလည္း<br />အမံႈအမႊားေလးကအစ<br />စုသိမ္းထားျဖစ္တယ္<br />လြမ္းလြန္းတဲ့အခါ ထုတ္ႀကည့္ျဖစ္ေအာင္လုိ႔ေပါ့။<br /><br />ငါ ဘယ္ကိုမွ<br />မေရြ႕ေတာ့ဘူး<br />ဆိုက္ကပ္မိတဲ့ကမ္းမွာ ျငိမ္သက္လို႔။<br /><br />သခါၤရတရား ဆိုတာကိုလည္း<br />ခဏခဏ<br />ရြတ္မျပခ်င္ေတာ့ပါဘူး။<br /><br />လေရာင္မနမ္းလိုက္ရတဲ့<br />သစ္ရြက္တို႔ရဲ႕ ပါးျပင္မွာ<br />ခိုတြယ္ေနတဲ့ရွက္ရြံ႕မႈ႔လိုမ်ိဳး<br />ငါက မင္းကိုခ်စ္ရဲ့။<br /><br />မနက္ျဖန္<br />သံသယ မိုးေတြေစြလြန္ေသာအခါမွ<br />ျပတင္းတံခါးေတြကို ဖြင့္ပါ။<br /><br />အဲ့ဒီအခါ...<br />ငါတို႔ မင္းတို႔<br />စားပြဲ၀ိုင္း တစ္ခုမွာ ခြက္လွည့္ငွဲ႔ရင္း<br />တိမ္ကင္းစင္တဲ့ မိုးသားေတြကို ထိုင္ေငးႀကရေအာင္။ ။<br /><br /><b>ေမာင္ခင္ေလး </b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-5031002549921465814?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-52358633722463903712009-10-29T01:20:00.000-07:002009-10-30T22:34:17.083-07:002009-10-30T22:34:17.083-07:00လြမ္းတယ္ေကာင္မေလးရယ္. .<br />ဘယ္ကဗ်ာေတြဆီကိုပဲေရာက္ေရာက္<br />နင္ရဲ႕စိတ္ကို တံခါးလွမ္လွမ္းေခါက္မိတယ္. .<br /><br />ငါကိုငါလြယ္အိတ္လို ဆြဲျဖဲဖူးပါရဲ႕<br />ဒါေပမယ္႕ ေက်ာင္းေတာ္ကျဖင့္<br />အခုထိျမဴျပာေတြထဲမွာ ပြင့္ေနတုန္း. . .<br /><br />ခ်စ္ျခင္းတရားဟာ<br />ငါ့အတြက္ေတာ့ တခ်ိဳ႕ေခါင္းေလာင္းၾကိဳးေတြလိုပဲ<br />ဘယ္လိုဆြဲဆြဲ တံခါးကပြင့္မလာခဲ႕ဘူး<br /><br />ဒီအရြယ္မွ ေဆာင္းဦးေပါက္မိတာလည္း<br />မထူးေတာ့ပါဘူး . . .<br />အစကတည္းက<br />သူငယ္ခ်င္းဆိုတာ . . . ဆြတ္ခူးဖို႕မွမဟုတ္ဘဲ……..။<br /><br /><b>တာရာမင္းေ၀</b><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-5235863372246390371?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-85482283728761804922009-10-29T00:56:00.000-07:002009-10-29T00:58:04.963-07:002009-10-29T00:58:04.963-07:00"အိမ္ေထာင္ေရးဆိုတာ<br />မိန္းမတကာရဲ႕<br />မဟာစီးပြားေရးအလုပ္ပဲ"<br />ငါ့ရင္ထဲမွာ ကြဲေၾကရတဲ့အခါ<br />"မမထား" ဝတၳဳထဲမွာပါတဲ့<br />ဗန္းေမာ္တင္ေအာင္ရဲ႕စကား<br />မင္းခံစားေစခ်င္မိတယ္။<br /><br />မင္းနားလည္ဖို႔ကိုလဲ<br />ငါ့မယ္အလိုရွိတယ္။<br /><br />ဒါေပမဲ့<br />ကဗ်ာဆရာ<br />ငါ့အဖို႔မွာေတာ့<br />ဒါဟာ တကယ့္အမွား<br />ျဖစ္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />ခင္ေဆြရီ ရဲ႕<br />ဒီမွာ<br />ငါဟာ ဘာေကာင္လဲ<br />ရင္ထဲေမာႏြမ္း<br />မင္းမုန္းစတမ္းဆိုရင္ေလ<br />ပန္းေတြ ကလဲ<br />ငါ့အဖို႔မလွပဲေနလိမ့္မယ္။<br /><br />ငွက္ကေလးေတြကလဲ<br />ငါ့လက္ထဲက<br />ခြဲထြက္ ပ်ံေျပးသြားလိမ့္မယ္။<br /><br />ေဇာ္ဂ်ီ ရဲ႕<br />ေမာင္သစ္ဆင္းကဗ်ာေတြ<br />မင္းသုဝဏ္ရဲ႕<br />ေမာင္ေခြးဖို႔ကဗ်ာေတြ<br />မင္းမရွိတဲ့အခါ<br />ငါဘာလုပ္ရမလဲကြယ္။<br /><br />တစ္ရံေရာအခါ<br />မင္းနဲ႔ငါ<br />ကိုယ္ပိုင္ ကဗ်ာ႐ြတ္ဆိုပြဲေလး<br />ဖိုေႏြးရင္ခံုၾက<br />လေရာင္ မံႈပ်ပ်နဲ႔<br />ညထဲကအလြမ္း<br />ဒဂုန္တာရာ ရဲ႕<br />"ေငြေလွေပၚက အနမ္း"<br />ၿငိမ္းခ်မ္းခဲ့ၾကရာ<br />ေရြးျမစ္ျပာႀကီးလဲ<br />မစီးဆင္းပဲေနေတာ့မယ္။<br /><br />မိုးေရထဲမွာေက်းလက္ဟာခ်စ္စရာ<br />မင္းမရွိတဲ့အခါ<br />လယ္ယာေျမႏိုးထ<br />အဖိုးအဘနဲ႔<br />ရိုးအတဲ့ေသြးခ်င္းသားခ်င္းေတြ<br />ေဝးရင္းျခားရင္း<br />စကားကင္းမဲ့<br />ေကာက္သင္းနံ႔မဲ့<br />သက္တံေရာင္မဲ့<br />ဝါေခါင္ေပ်ာက္ဆံုး<br />တန္ေဆာင္မုန္းမဲ့<br />ထြန္တံုးပိတ္ပြဲမဲ့<br />ရိုးထဲကေခ်ာင္းကေလးလည္း<br />ေတးမဆိုပဲေနမယ္။<br /><br />မိုးမခေတာ<br />ရိုးအေသာတဲ့<br />ေဟာဟိုက<br />မိုးစိုစိုနဲ႔<br />လဲလဲၿပိဳၿပိဳ<br />တဲအိုအိုေလးေတြ<br />ေတးမဆိုပဲေနမယ္။<br /><br />ကဗ်ာထဲမွာ ကာရန္ရွာညႇိတဲ့အခါ<br />အနာဂတ္ဟာ<br />ငါဘယ္လိုပဲဖြဲ႔ဖြဲ႔<br />မင္းမုန္းတဲ့ရင္<br />ဖြဲ႔စည္းေမႊးရီ<br />ဒီေရျမင့္သစ္<br />ျဖစ္မလာႏိုင္ဘူး။<br /><br />ခင္ေဆြရီရဲ႕<br />ႏွင္းစီတဲ့ေဆာင္း<br />တြဲဖက္ေက်ာင္းမွာ<br />ေခါင္းေလာင္းထိုးသံ<br />ညိဳးညိဳးညံေတြ<br />ျပန္လို႔မ်ားၾကားေယာင္<br />မုန္းဟန္ေဆာင္ရင္<br />ေနေရာင္က်ဲက်ဲ<br />ပန္းခင္းထဲမွာ<br />လြမ္းရဲဖို႔<br />တို႔ခ်စ္လာတာ<br />လမ္းခြဲဖို႔ မွ မဟုတ္ပဲကြယ္။<br /><br />မနက္ခင္းဆိုရင္<br />လယ္ကြင္းေတြမွာလည္း<br />သီခ်င္းေတြလွပေနမယ္။<br /><br />မိုေနးရဲ႕ ပန္းေရာင္ႏွင္း<br />ဗန္ဂိုးရဲ႕ ေနၾကာခင္း<br />မီးတြင္းမွာ<br />မင္းဝါဝင္းသလို<br />အလင္းေရာင္စိုစိုနဲ႔<br />အို<br />ဘာေျပာေကာင္းမလဲ<br />ငါ့ရင္ထဲ<br />နွင္းခဲေ႐ႊေရာင္<br />လြမ္းေအာင္လွပ<br />အဲဒီရသ<br />ခုကဗ်ာေရးတဲ့ည<br />ျပန္လို႔ရတယ္ အခ်စ္ရယ္။<br /><br />ေကာက္ရိတ္ရင္း<br />စပါးနယ္ရင္း<br />တလင္းျပင္ေရွ႔<br />ရင္ေငြ႔လံႈေႏြး<br />သံမဏိေခြ်းစက္<br />အိပ္မက္ပြင့္ေတြ<br />ရင့္ေဝလို႔ပဲမေႂကြ<br />ေဝလို႔ပဲမဆံုး<br />ရိုမန္တစ္အၿပံဳးေတြနဲ႔<br />ဟိုတုန္းက<br />မင္းၿပံဳးခဲ့တာေတြ<br />ငါအမွတ္ရေနတယ္။<br /><br />ၾကားေယာင္ေသးရင္<br />မင္းနားေထာင္ေနာ္<br />"ပတၱျမားေရာင္ဝါ<br />ကံ့ေကာ္ဦးေတြနဲ႔" တဲ့<br />"ခင္နဲ႔သာအတူတြဲကာ<br />ဘယ္ကမာၻေ႐ြ႕ေစ<br />ဖုန္းမေသြပါ<br />မမုန္းေလနဲ႔အခ်စ္ဦးညႇာ"<br />ဘာျဖစ္လို႔မ်ား<br />ခ်စ္ၿပီးမွ<br />လမ္းခြဲခ်င္ရတာလဲ<br />ဝမ္းနည္းစရာပါ<br />ခင္ေဆြရီ။<br /><br />ပိေတာင္ဦးေတြနဲ႔<br />ငါမူးေဝတုန္း<br />တို႔လယ္ေျမ႐ိုးျပတ္ကုန္းမွာ<br />မင္းမုန္းမွာငါစိုးခဲ့<br />ငါမုန္းမွာမင္းစိုးခဲ့<br />ဒါနဲ႔မ်ား<br />ခြဲသြားဖို႔လမ္း<br />ရွာခ်င္စမ္းတာလဲ<br />ငါ့ရင္ထဲက ခင္ေဆြရီ။<br /><br />ေလာကကမ္းပါးမွာ<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးပို<br />လြမ္းေရးခ်ိဳ<br />ေခတ္ကိုျဖတ္သန္းရမယ္ေလ။<br /><br />ေက်းလက္ဟာ<br />ငါ့ကဗ်ာရဲ႕<br />ရာဇဝင္႐ုပ္ပံု<br />ေရြးျမစ္ျပင္လိႈင္းလႈပ္ခုန္<br />လြန္းေတာင္ေပၚကမုတ္သံု<br />အားလံုးဟာယံုတတ္ရင္<br />ရင္ခုန္ လြတ္လပ္<br />ခ်စ္ျမတ္စရာပါ။<br /><br />ခင္ေဆြရီရဲ႕<br />မင္းနဲ႔ငါနဲ႔<br />ဘဝရဲ႕ ပထမေျခလွမ္း<br />မိုးစိုစိုနဲ႔လွမ္းေတာ့<br />ရင္ဖိုဖိုနဲ႔ ခ်မ္းခဲ့တာပဲ<br />ခရီးအလြမ္း<br />ၾကမ္းခဲ့တာပဲမဟုတ္လား။<br /><br />အဲဒီတုန္းက<br />ငါ႐ြတ္ျပခဲ့တဲ့<br />မာယာေကာ့ဖ္စကီးရဲ႕ ကဗ်ာ<br />မင္းအခုျပန္နားေထာင္ပါ။<br /><br />"ခ်စ္တတ္ဖို႔ ႏွလံုးသားတစ္စံုရယ္<br />ရင္အခုန္မွန္ေစဖို႔<br />ကုန္ထုတ္လုပ္မယ့္လက္ႏွစ္ဖက္ရယ္<br />ဒီႏွစ္ခုျပည့္စံုရင္<br />ငါတို႔လက္ထပ္ၾကပါစို႔" တဲ့။<br /><br />မွတ္မွတ္ရရ<br />ေ႐ြးၿမစ္ေပၚက<br />ပဲ့ေထာင္ေပၚမွာ<br />မင္းကို ငါေခၚလာခဲ့တာပဲ။<br /><br />မိုးေရထဲက<br />ရဲရင့္ရတဲ့<br />ဇူလိုင္လ ၁၃ရက္<br />ဘဝစာမ်က္ႏွာ<br />၁၉၈၁ မွာ။<br /><br />ငါေက်ာင္းဆရာ<br />မင္းေက်ာင္းဆရာကေတာ္<br />အရပ္ကေခၚရင္<br />ငါေလမင္းကို<br />ေပ်ာ္ေစခ်င္ခဲ့တယ္။<br /><br />မင္းရင္ထဲမွာ<br />ဘယ္လိုရွိမလဲ<br />ငါေဝခြဲၾကည့္<br />သံစဥ္ညႇိရင္း<br />ခ်ိဳသင္းၾကိဳင္ေလွာက္<br />ခဲ့တယ္ေလ။<br /><br />ဒါေပမဲ့<br />ငါဝန္ခံပါတယ္ ခင္ေဆြရီ။<br /><br />၂၃ ဇူလိုင္ ၁၉၈၄ မွာ<br />ငါအသက္သံုးဆယ္<br />ျပည့္တဲ့အခါ<br />"ေ႐ြးျမစ္ကမ္းက<br />ငါ့မိန္းမခင္ေဆြရီ<br />ငါ့ဂီတဟာ<br />မလွေသးဘူးကြယ္" လို႔<br />ငါေရးခဲ့ေသးပါတယ္။<br /><br />"ရင္ခုန္သံ ႏွစ္ကာလမ်ား"<br />ဆိုတဲ့<br />အဲ့ဒီကဗ်ာ<br />လူငယ္တဦးရဲ႕ အတၱရုပ္ပံုလႊာ<br />မင္းျပန္ရွာဖတ္ေနာ္<br />"ငါ့ဘဝဟာ<br />ငါ့သား လေရာင္ေဝး<br />ႀကီးလာရင္ကဗ်ာေရးဖို႔<br />ရိုးေဟးျငာသံ<br />ဒါမွမဟုတ္ ရစ္သမ္<br />စံၿဖစ္ရမယ္"<br />ငါ့ရဲ႕ရင္ကို<br />မင္းျမင္မွာလား<br />မယားအသက္နဲ႔<br />အားတက္စရာ<br />သားဟာ<br />ဓားတစ္လက္ပါကြယ္။<br /><br />တကယ္လည္း<br />ငါစြဲၿမဲယံုၾကည္<br />အမည္ သညာ<br />ေခၚစရာကား<br />မဟာ လေရာင္ေဝး<br />တု႔ရင္ေသြးရဲ႕<br />အေရးေတာ္ပံု<br />ေမြးေန႔ႀကံဳလာ<br />မယံုခ်င္စရာပါ။<br /><br />အဲဒီေန႔ဟာ<br />႐ုရွား မဟာေအာက္တိုဘာ<br />ေတာ္လွန္ေရး<br />၆၅ ႏွစ္ၿပည့္<br />(၇ ရက္၊ ၁၁လ၊ ၈၂ ခုနွစ္)<br />ငါမေမ့<br />လြမ္း၍ေနဆဲပါ<br />ယာမာဂူခ်ီ ခင္ေဆြရီ။<br /><br />ငါ့အေတြးနဲ႔<br />ေပးတဲ့နာမည္<br />ဂ်ပန္ျပည္က<br />"တိတ္ခ္မီအေဝး"<br />ရင္ထဲေဆြးလို႔<br />ေမႊးတဲ့ ႏွင္းဆီ<br />ခင္ေဆြရီဟာ<br />"ယာမာဂူခ်ီ ခင္ေဆြရီ" ျဖစ္<br />ဘာျဖစ္သလဲ<br />႐ုပ္ရွင္ထဲက<br />မိုးမိုးေအးလွသလို<br />ငါ့ရင္ထဲက<br />မခင္ေဆြရီ(ျမန္မာျပည္)လည္း<br />လွတာပါပဲ မိန္းမရယ္။<br /><br />အလြမ္းတစ္စ<br />ငါ့ရင္ဝမွာ<br />လြင့္ရွထိမွန္<br />နာက်င္ျပန္ၿပီ<br />မဒမ္ေအာင္ေဝး<br />သို႔မဟုတ္<br />ခင္ေဆြရီ။<br /><br />ခင္ေဆြရီရဲ႕<br />ငါ့ဘဝကို ကဗ်ာဖြဲ႔<br />ငါ့ရဲ႕ ကဗ်ာမွာ<br />"ျပည္သူထဲက<br />ဆင္းရဲခ်ိဳၿမိန္<br />အိပ္မက္မဟုတ္။<br />ကဗ်ာအလုပ္<br />မဟာ႐ုပ္နဲ႔<br />ကြ်န္ပ္" လို႔<br />ငါ သ႐ုပ္ေဖာ္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />အဲဒီကဗ်ာ<br />"အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး ငရဲ" ထဲမွာ<br />ငါ ဒီလိုခံစား<br />ငါ့ရဲ႕သေဘာထား<br />ခါးသီးေပမယ့္<br />ခ်ိဳျမခဲ့ပါၿပီကြယ္။<br /><br />"ဒုကၡရွိမွ<br />ဘဝျမင့္ျမတ္<br />လွပတတ္၏။<br />သိကၡာမာန<br />အက်မခံ<br />ကံ<br />ကံ၏အလုပ္<br />ကြ်န္ပ္မသိ"<br />မသိလို႔လည္း<br />ငါဆင္းရဲေနတာေပါ့ကြယ္။<br /><br />ငါဆင္းရဲလို႔လည္း<br />မင္းလမ္းခြဲခ်င္တာေပါ့ကြယ္။<br /><br />လမ္းမခြဲခင္ဝမ္းနည္းရင္လည္း<br />နည္းပါ<br />ငါေရးတဲ့စာ<br />ငါ့ကဗ်ာ<br />မင္းဖတ္ပါေနာ္။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ငါ<br />မင္းကိုခ်စ္ေနဦးမယ္။<br /><br />တြယ္တာေနသမွ်<br />ငါ့ဘဝရဲ႕<br />သုခတစ္ျခမ္း<br />မင္းယူစမ္းေလ<br />မင္းဘဝရဲ႕<br />ဒုကၡတစ္ျခမ္း<br />ငါ့ကိုကမ္းေလ<br />တစ္ခန္းမရပ္<br />အလြမ္းဇာတ္လည္း<br />ခ်စ္တတ္ရင္ ခ်စ္စရာ<br />ေမာင္ခိုင္မာ ေျပာသလို<br />"ပလူေကာင္ကို<br />အိမ္ေျမႇာင္ဆြဲသလိုပ<br />အပူေရာင္<br />အိမ္ေထာင္ထဲမွာ" ေနာ္။<br /><br />ယာမာဂူခ်ီ<br />ဒီနာမည္<br />ျပည္သူထဲမွာ<br />ကဗ်ာဆရာ ေပးခဲ့ၿပီ။<br /><br />ကဗ်ာထဲမွာ<br />ငါေရးဖူးခဲ့<br />"ေနာင္လာမယ့္<br />ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုမွာ<br />ေအာင္ေဝး<br />လူျဖစ္ေသးရင္<br />ကေလးတစ္ဒါဇင္<br />ခင္ေဆြရီ က်မ္းစာတစ္အုပ္<br />အဘိုအိုႀကီး႐ုပ္နဲ႔" လို႔<br />အဲဒီကဗ်ာ<br />၈၆ ဇန္နဝါရီ<br />႐ုပ္ရွင္ေအာင္လံမွာ<br />မင္းၿပန္ဖတ္ပါ။<br /><br />အနာဂတ္မွာ<br />ငါဘာျဖစ္ေနမလဲ<br />ငါမင္းကို<br />ဘယ္လိုသေဘာထားမလဲ<br />မ်ိဳးဆက္သစ္ကို<br />ငါဘယ္လို ပ်ိဳးေထာင္မလဲ<br />ငါဘယ္သူဆိုတာ<br />မင္းသိလာပါလိမ့္မယ္။<br /><br />ျပန္ေျပာျပရင္လည္း<br />သံေယာဇဥ္ပဲ<br />ရင္ထဲက<br />ဆြဲထုတ္ရေတာ့မယ္။<br /><br />"ေအာင္ေဝးခံစားမႈမ်ား"<br />ဆိုၿပီး ခပ္ပါးပါးကဗ်ာစာအုပ္<br />စာကူးစက္နဲ႔ထုတ္ေတာ့<br />ငါ့႐ုပ္ပံုလႊာ<br />"မလင္းျပာ" ဆိုတဲ့<br />နာမည္နဲ႔<br />မင္းေရးတဲ့အမွာ<br />ဒီလိုပါတယ္။<br />"သူ ကဗ်ာေရးရင္<br />သားေမ့မယားေမ့ပါ။<br />သူ႔ကဗ်ာေတြဟာ<br />တစ္ႏွစ္လံုးေနမွ<br />မဂၢဇင္းမွာ<br />သံုးေလးပုဒ္ပါဖို႔<br />အႏိုင္ႏိုင္ပါ။<br />ပါျပန္ေတာ့လည္း<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္မွ<br />စာမူခ<br />အစိတ္သံုးဆယ္<br />ဒီဇယ္ဖိုး<br />ေရနံဆီဖိုး<br />ကုန္ရတာနဲ႔<br />မကာမိပါဘူး"<br />ငါေတာင္းပန္ပါတယ္။<br />ယာမာဂူခ်ီ ခင္ေဆြရီ။<br /><br />မင္းရည္မွန္းတာကို<br />ငါ မရည္မွန္းႏိုင္ေသးႏိုင္တာပဲ<br />ငါဝမ္းနည္းတယ္။<br />ငါယံုၾကည္တာကို<br />မင္းမယံုၾကည္ႏိုင္ေသးတာလည္း<br />ငါဝမ္းနည္းတယ္။<br /><br />ငါ့ရင္ထဲမွာ<br />ကဗ်ာ<br />ကဗ်ာထဲမွာ<br />ျပည္သူ<br />ျပည္သူထဲမွာ<br />မင္းလည္းပါတယ္။<br /><br />ဒဂုန္တာရာဟာ<br />ငါ့ျပည္သူပဲ<br />လူထုေဒၚအမာဟာ<br />ငါ့ျပည္သူပဲ။<br />ၾကည္ေအာင္ က စ<br />ေမာင္လင္းခက္ အဆံုး<br />အားလံုးဟာ<br />ငါ့ျပည္သူပဲ။<br /><br />ခင္ေဆြရီ<br />လေရာင္ေဝး<br />ေနာင္သမီးေလးေမြးလို႔<br />ၾကည္ေအး<br />ႏုႏုရည္အင္းဝ<br />ေမႊးကူးထံုရွ<br />သင္းျမခဲ့ရင္<br />လွတဲ့ "ႏွင္းဆီေဝး"<br />ဟာလည္း<br />ငါ့ရဲ႕ ျပည္သူပါပဲ။<br /><br />ျပည္သူေရွ႕မွာ<br />ကဗ်ာဆရာ<br />အိမ္ေထာင့္ဦးမွာ<br />ကဗ်ာဆရာ<br />ထပ္တူမက်တာေတာ့<br />မင္းခြင့္လႊတ္ပါ။<br /><br />႐ြာမွာတုန္းက<br />သင္ပုန္းေဟာင္းနဲ႔<br />ေက်ာင္းဆရာ<br />ၿမိဳ႕မွာေနေတာ့<br />ေျမျဖဴမကိုင္<br />'ပင္မေရစီး"<br />စာအုပ္ဆိုင္ထိုင္တဲ့<br />ေခတ္ၿပိဳင္ကဗ်ာဆရာ<br />ငါဟာငါပါပဲ။<br /><br />ပထမေက်းလက္မွာ<br />တြဲဖက္ဆရာသံုးႏွစ္ (၁၉၇၉-၈၂)<br />ေနာက္ေတာ့<br />ရန္ကုန္မွာ<br />မဟာဝိဇၹာႏြံနစ္<br />ကဗ်ာဆရာျဖစ္တဲ့ တစ္ႏွစ္<br />(၈၂-၈၃)<br />ၿပီးေတာ့ တြဲဖက္ဆရာ<br />ေက်းလက္မွာ<br />ဒုတိယမၸိႏွစ္ႏွစ္ (၈၃-၈၅)<br />ခုေတာ့ ေျမာင္းျမမွာ<br />(၈၅-၈၆)<br />ထေျမာက္စိမ္းမ်စ္<br />ကဗ်ာနဲ႔ျပန္ခ်စ္<br />မိန္းမနဲ႔ရန္ျဖစ္<br />ဒါေခတ္ထဲက<br />ဆင္းရဲတဲ့ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ<br />လြတ္လပ္ကာရန္<br />ပံုသဏာန္အသစ္နဲ႔<br />ကဗ်ာသစ္ပဲေပါ့ကြယ္။<br /><br />ဆိတ္ဖလူးရနံ႔ကို<br />လြန္ေျမာက္ၿပီးတဲ့ေနာက္<br />ႏွစ္ႏွစ္က ခ်စ္သူဘဝ<br />ငါးႏွစ္က<br />အိမ္ေထာင္သည္ဘဝ<br />ဒုကၡခ်ိဳျမ<br />လွပခဲ့ၿပီ ခင္ေဆြရီ။<br /><br />ဒီအခ်ိန္မွာ<br />ငါဟာ<br />အိပ္မက္ေနတာလား<br />ဆိုေတာ့လည္း<br />မယားရယ္<br />သားရယ္<br />စားဝတ္ေနေရး<br />ေရးသံုးေရးပဲ<br />အေတြးထဲမွာ<br />စိုင္ခဲခဲ့တယ္။<br /><br />လူမွန္ရင္<br />တာဝန္ႀကီးနွစ္ခု<br />မ်က္ေမွာက္ျပဳရမယ္<br />တစ္ခု က ကုန္ထုတ္လုပ္ေရး<br />ေနာက္တစ္ခုက<br />မ်ိဳးဆက္ျပန္႔ပြားေရး<br />အဲဒီ အေရးထဲ<br />ငါလည္းခိုဝင္<br />ရင္ခုန္ခဲ့တယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္ကြယ္<br />"တိုက္ကားမရလည္း<br />ဆိုက္ကားခ ရွိတဲ့အခါ<br />ဟသၤာတ ေပတရာ<br />ေပ်ာ္စရာပါ" တဲ့<br />ေမာင္ႏြယ္ထြဋ္ရဲ႕ ကဗ်ာကိုပဲ<br />ငါ ကိုးကားရေတာ့မယ္။<br /><br />ကဗ်ာဆရာနဲ႔<br />သူရဲ႕ အိမ္ေထာင္ေရးမွာ<br />ဆင္းရဲတာ ဆန္းသလား<br />သင္းကြဲတာ<br />ဆန္းသလားကြယ္။<br /><br />ငါ့အဓိက<br />ဘဝ အလြမ္းအေမာအျမင္<br />သ႐ုပ္မွန္ရင္ေတာ့<br />ခင္ေဆြရီ<br />နာခံရမယ္။<br /><br />ဘဝက<br />အသိကိုျပဌာန္း<br />လူတန္းစားတူမွ<br />ခံယူခ်က္ညီ<br />ယံုၾကည္ျခင္းမွာပဲ<br />ႏွင္းဆီပြင့္တယ္။<br /><br />"အခ်စ္ေရ<br />ေျမနဲ႔ေကာင္းကင္<br />ျမင္ေနသမွ်<br />အလွေခတ္ဦး<br />ဖူးသစ္လာမွာပါပဲကြယ္<br />ယံုပါ" တဲ့<br />ေမာင္ေလးေအာင္ရဲ႕ ကဗ်ာ<br />ခုေနမွာ<br />ငါ ဒါပဲ႐ြတ္ျပႏိုင္ေသးတယ္။<br /><br />ငါတို႔အိမ္ေထာင္ေရး<br />မလွေသးလည္း<br />တို႔ေတြးစရာ<br />ဘယ္ကဗ်ာဆရာရဲ႕<br />အိမ္ေထာင္ေရးဟာေကာ<br />လွပါသလဲ။<br /><br />ကဲ<br />ရင္ထဲေျပရွ<br />ႏြမ္းလ်စဥ္းစား<br />အလြမ္းအားအင္<br />သစ္ေတာ့ကြယ္။<br /><br />ပုသိမ္မွာ ေမာင္ေအာင္ပြင့္<br />ဇနီး(ေဒၚ)နန္းညႊန္႔ေ႐ႊ<br />ရင္ျဖင့္ရင္းႏွီး<br />ဘဝခရီးၾကမ္း<br />ဆူးခင္းလမ္းမွာ<br />သား<br />"ေမာင္ႀကီးၿငိမ္းခ်မ္း" တဲ့<br />သမီး<br />"လံုမၿငိမ္းခ်မ္း" တဲ့<br />မခ်မ္းသာေပမယ့္<br />လြမ္းစရာကြယ့္။<br /><br />ယာမာဂူခ်ီရဲ႕<br />ဒီလိုပဲ<br />ေခတ္ၿပိဳင္ထဲမွာ<br />ကဗ်ာဆရာဆိုတာ။<br />ခံယူတတ္ရင္<br />ခံယူခ်င္စရာ<br />ရင္ထဲမွာ<br />ဘာပဲ ပူေလာင္<br />အေမွာင္ျဖစ္ျဖစ္<br />တစ္ေခတ္တစ္ခါ<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္<br />စာတစ္ပုဒ္ပဲ<br />ေရးထုတ္လိုက္ရ<br />ေရးတဲ့ခဏမွာ<br />ႏွလံုးစိတ္ဝမ္း<br />ခဏၿငိမ္းခ်မ္း<br />ရတာပဲမဟုတ္လား။<br /><br />ပူတတ္ရင္လည္း<br />ပူစရာပဲေလ<br />က်ဥ္းထဲက်ပ္ထဲ<br />ေရွာင္လႊဲမရ<br />အိမ္လခ<br />ဆိုင္ခန္းခ<br />မီတာခ<br />ရွိသမွ်ေတြ<br />လကုန္ရင္<br />ရင္ထဲေလာင္ၿမိဳက္<br />မူးမိုက္ၿပိဳလဲ<br />ေသပဲသြားမလား<br />စားစရာမရွိ<br />ေလ်ာ္စရာရွိနဲ႔<br />မရွိျခင္းေတြ<br />ျမင္းရိုင္းငါးေကာင္<br />မီးဖိုေခ်ာင္မွာ<br />ျခင္ေထာင္ထဲမွာ<br />မည္းမည္းျမင္ရင္<br />ရန္သူထင္စရာ<br />တစ္ခါတစ္ခါ<br />ငါလည္း<br />စိတ္ညစ္ရတာပါပဲကြာ။<br /><br />ခင္ေဆြရီမ ရဲ႕<br />မင္း ဘဝက<br />မိန္းမ လည္း မိန္းမ<br />ကဗ်ာ့ဆရာ့ မယားလည္း ကဗ်ာဆရာ့မယား<br />ငယ္ဂုဏ္ကလည္းထြားေတာ့<br />ပူမ်ားပူရင္အမွန္ပဲ<br />ငါ ျငဴစူခ်င္ခဲ့တယ္။<br /><br />ဒါဟာ<br />ငါ့ရဲ႕အမွား<br />ငါမွားပါတယ္ကြယ္ဆိုေတာ့<br />ေဟာ<br />မင္းငိုျပန္ပါပေကာ။<br /><br />မင္းငိုရင္ ငါေခ်ာ့<br />ငါေခ်ာ့ရင္ မင္းမူ<br />မင္းမူေတာ့ ငါစ<br />ငါစလို႔မင္းစိတ္ေကာက္ရင္<br />ဟန္ေဆာင္လို႔ ငါအိပ္<br />မီးပိတ္ေတာ့လည္း<br />ညည္းစိတ္ေလ်ာ့ရတာပဲ<br />မဟုတ္လား။<br /><br />ဒီလိုပဲေလ<br />မင္းပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ငါပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ေခတ္ၿပိဳင္ထဲမွာ<br />အဲဒီ အိမ္ေထာင္မႈ<br />ခ်စ္လို႔ထုသြန္း<br />လြမ္းဖို႔ထူေထာင္<br />လဲၿပိဳရေအာင္မွ မဟုတ္တာ။<br /><br />ဒါနဲ႔မ်ား<br />တရားလမ္းလြဲ<br />အားစမ္းပြဲမွာ<br />လမ္းခြဲဖို႔စကား<br />မင္းႏွလံုးသားက<br />ေျပာၾကားခ်င္ရတာလဲကြယ္။<br /><br />မင္းမွာ<br />ေကာင္းကင္မရွိေပမယ့္<br />ငါ့မွာ<br />ကဗ်ာ<br />ေျမလႊာရွိတယ္။<br /><br />ငါ့ကဗ်ာဟာ<br />အနာဂတ္ကို<br />ဖြဲ႕စပ္ႀကိဳရင္း<br />မင္းကိုလည္း<br />"ရဲေဘာ္<br />ရဲေဘာ္<br />ရဲေဘာ္" လို႔<br />ေအာ္ရင္းဟစ္ရင္း<br />စည္း႐ံုးရင္းနဲ႔<br />လမင္းတစ္ရာ<br />ထိုေနရာကို<br />ပန္းေပါင္းတစ္ရာ<br />ထိုအခါကို<br />ရာဇဝင္နဲ႔<br />အခ်စ္နဲ႔<br />ေခတ္ရဲ႕အမွန္တရား<br />အသစ္ဖြဲ႔ခံစား<br />ေခၚေဆာင္သြားလိမ့္မယ္။<br /><br />ဘဝဆိုတာ<br />လွပစြာ<br />ဆင္းရဲတတ္ဖို႔ပဲလိုတယ္။<br /><br />ေနာင္အနာဂတ္မွာ<br />မင္းဟာ<br />မ်ိဳးဆက္တစ္ဆက္ရဲ႕ မိခင္<br />ျဖစ္ခ်င္လည္းျဖစ္မယ္။<br /><br />ငါ့ရင္ထဲမွာေတာ့<br />မင္းဟာ<br />ယာမာဂူခ်ီလို လွပ<br />ေအးျမ႐ံုနဲ႔<br />လံုေလာက္ပါတယ္ကြယ္။<br /><br />မင္းရယ္<br />ငါရယ္<br />သားေတြသမီးေတြ<br />ဖြဲ႔စည္းစိမ္းသင္း<br />ႀကီးျပင္းလာတဲ့အခါ<br />ေမာင္သာနိုး ကဗ်ာဖြဲ႔သလို<br />"မဂၤလာပါ နံနက္ခင္း" လို႔<br />လာမယ့္ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု<br />ခ်စ္သူ အိပ္မက္ႏႈတ္ခမ္း<br />လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္နမ္းရေအာင္။<br /><br />ခ်စ္တတ္ၿပီး<br />သတၱိရွိမယ္ဆိုရင္<br />အနာဂတ္ဟာ<br />ထာဝစဥ္ ခ်ိဳျမေနမွာပါ။<br /><br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသာ<br />ရမယ္ဆိုရင္<br />ရာဇဝင္မွာ<br />မိန္းမျမတ္မိခင္ေတြဟာ<br />ေကာင္းကင္တစ္ျခမ္း<br />ပခံုးထမ္းၿပီး<br />လမ္းၾကမ္းၾကမ္းလည္း<br />ေလွ်ာက္လွမ္းႏိုင္ပါသတဲ့<br />ကဲ<br />ဘယ့္ႏွယ့္လဲ<br />ငါ့ရင္ထဲက<br />မခင္ေဆြရီ (ၿမန္မာၿပည္)။ ။<br /><br />ေအာင္ေဝး<br />ေပဖူးလႊာ၊ ၁၉၈၆၊ ဇူလိုင္။<br /><br />http://shwewarpyi.blogspot.com/မွကူယူေဖာ္ျပပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-8548228372876180492?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-37188552688656759802009-10-28T21:38:00.000-07:002009-10-28T21:42:56.492-07:002009-10-28T21:42:56.492-07:00(၁)<br />အခုလုိ …<br />လွပေအးစက္ေနတဲ့ညမွာပဲ<br />ငါ … ပ်ဳိးထားတဲ့ ျမႏွင္းဆီဟာ …<br />ၾကယ္တစ္ရာ ျခံရံၿပီး ေၾကြက်သြားခဲ့တယ္။<br /><br />တိမ္လႊာမ်ဥ္းေကာက္ေတြကလည္း<br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မီးအိပ္မက္မွာ<br />ေရႊမ်က္ရည္ေတြ စုိလက္လာၿပီလုိ႕<br />မႈိင္းညိဳ႕ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးကုိ<br />တီးတုိးေျပာၾကားလုိက္တယ္။<br /><br />“ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ”… ဟာ<br />ေမွာ္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕နိဂုံးလုိ<br />ေနာက္ဆုံးမွာ …<br />မီးခုိးလုံးမ်ား ျဖစ္သြားေရာ့မလား…လုိ႕<br />ႏႈတ္ခမ္းကုိက္ၿပီး…ငါစဥ္းစားဖူးတယ္။<br /><br />လူငယ္တစ္ေယာက္ကုိ ျပဳစားဖုိ႕<br />ဘယ္နတ္ဘုရားထံမွာ<br />နင့္လက္ေတြ ျဖန္႕ကား ေတာင္းခံခဲ့သလဲ …<br />ငါ့ရာဇ၀င္ ခပ္က်ဲက်ဲကုိ<br />ငရဲမီးထဲ တြန္းခ်လုိက္ခ်င္တယ္။<br />သံေယာဇဥ္…ဆုိတာ<br />အေရာ၀င္လုိ႕မေကာင္းတဲ့ ေခြးကေလးပါပဲ …။<br /><br />ေလာကဓံဦးတုန္းက …<br />အလြန္းအၾကဴး ေသာက္ခဲ့တဲ့ အရက္တစ္ခြက္<br />ခုမွ…စံပယ္ရြက္ေပၚမူးလဲ…<br />အသည္းကြဲတယ္…ဆုိတာ<br />သီခ်င္းေလးေတြ တုိးတုိးညည္းရင္းက …<br />ထိရွခဲ့တဲ့…ေသြးမဲ့ဒဏ္ရာ တစ္ခ်က္ပါ…<br />သုိးေက်ာင္းသားရဲ႕ ခံႏုိင္ရည္နဲ႕<br />နတ္ဘီလူးေတြရဲ႕ သတိရျခင္းမ်ဳိးက<br />ငါ့ကုိ…ဆီးမုိးထားတယ္…။<br /><br />စက္ရုပ္ကုိ ဒူးေထာက္က်ေစတဲ့<br />နင့္ရဲ႕…မ်က္၀န္းစိမ္းလဲ့မွာ…<br />ငါ…ဘယ္လုိမွ ေမ့မရတဲ့<br />မဟာလကာၤ တစ္ပုိင္းတစ္စ…ရွိေနေလရဲ႕။<br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕ပဲ<br />ငါ ျပန္လည္ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့ပါမယ္…<br />ခ်စ္ေသာ..ဖဲႀကိဳး၀ါကေလးရယ္…<br />(လက္နက္မပါဘဲ…<br />စစ္၀ကၤပါမွာ ငါ…မတုိက္ရဲဘူး…)<br />ညံ့တယ္လုိ႕ပဲ…<br />လက္ညိွဳးထုိးၿပီး ေျပာလုိက္ပါေတာ့…။<br /><br />လွ်ပ္စစ္မွ်င္တန္းလုိ…<br />ပူလင္းျပင္းထန္လြန္းတဲ့<br />သူရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပြ႕ဖက္မႈေတြထဲ…<br />ခု…ရထားတုိ႕ ဥၾသဆြဲလုိက္ၾကၿပီ…<br />“…ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ…<br />…အားလုံး ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ…”တဲ့။<br /><br /><br />(၂)<br />အေရွ႕ေလေတြတုိက္တုန္းက<br />ခါးကုန္းေနတဲ့ ငါတုိ႕ရဲ႕ ျမရာပင္အုိႀကီးဟာ<br />တုန္ယင္ခ်ည့္နဲ႕စြာ ယိမ္းထုိးေနေတာ့တယ္ …။<br /><br />ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ စည္းအျပင္<br />ေႏွာင္းရိပ္ေတြ တစ္လြင္လြင္နဲ႕<br />ထင္ေယာင္ထင္မွား<br />လမ္းေပၚမွာ ငါစဥ္းစားတာ…<br />နင့္အေၾကာင္း ေခါင္းစဥ္မ်ားစြာပါပဲ။<br /><br />ထိပ္ထားရယ္...<br />အီဂ်စ္ ျပကၡဒိန္ထဲက<br />မုိးတိမ္ေတြ ရြာမယ့္ေန႕<br />နင္နဲ႕ငါ ျပန္လည္ဆုံေတြ႕ၾကရင္<br />ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္..။<br /><br />ငါက ဆပ္ျပာပူေဖာင္းကုိ ခုိစီးၿပီး<br />ျမင့္မုိရ္ေတာင္ႀကီးနဲ႕တုိက္မိမွာ<br />စုိးရိမ္ရွာသူ မဟုတ္ခဲ့…၊<br />ဒါေပမဲ့…<br />ေလေပြလမ္းေၾကာင္းမ်ားမွ<br />တုန္၀ါးေဖ်ာ့ေအး<br />“သစၥာ”ကုိ ပဲ့တင္သံနဲ႕ပဲ ျပန္ေပးႏုိင္ခဲ့သူ…။<br /><br />ငါ့ကုိသတ္…ငါ့ရင္ဘတ္ကုိ ထုိးခြဲေဖာက္လွန္ၾကည့္<br />ငါ့လက္သီးထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ့<br />သုညတစ္လုံးပဲ ရွိလိမ့္မယ္…။<br /><br />၀ုိင္ယာႀကိဳးေတြ<br />“ေထာင္း”ခနဲ မီးပြင့္ျပတ္ေတာက္ၿပီး<br />ရုတ္ခ်ည္း ေမွာင္အတိက်သြားတဲ့<br />“အႏၶ”တုိ႕ရဲ႕ အိမ္အုိမွာ…<br />ေတေလပီသစြာ…ငါေနတယ္။<br /><br />တိတ္ဆိတ္…ျပာလဲ့ေနတဲ့ည…<br />ေရတြင္းထဲ ေခါင္းငုံၿပီး…<br />“….”ကုိ ခ်စ္တယ္…လုိ႕<br />ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္…ဟစ္ေအာ္ တမ္းတရတာ..<br />ဘာေၾကာင့္ပါလဲ…။<br /><br />“အုံ႕ပုံးခ်စ္” သီခ်င္းကုိ<br />မဆုိခ်င္ဘဲ ဆုိရတာ<br />ေရႊရည္စိမ္ထားတဲ့ လက္ပစ္ဗုံးကုိ<br />ကုိက္မ်ဳိရသလုိပါပဲ…လုိ႕<br />အက္ကြဲေနတဲ့ မယ္ဒလင္ႀကီးက…<br />ငါ့ကုိေျပာျပတယ္။<br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕…<br />မုိးကုိ ဆန္႕ေျမွာက္ထားတဲ့<br />မမီႏုိင္ေသာ ကမ္းလက္ေတြဟာ<br />ဟုိး…တုန္းကလုိပဲ<br />ငါ့ဆီမွာ…ေျမမႈန္ေတြ စြန္းထင္လွ်က္ပါပဲေလ…။<br /><br /><br />(၃)<br />“လူဆုိတာ…<br />လင္းေ၀စိမ္းျမတဲ့ ပန္းညမ်ားစြာထက္<br />သရဲေျခာက္ရာ ညတစ္ညကုိ..ပုိသတိရတတ္တယ္”<br /><br />ငါေသသြားခဲ့လုိ႕ရွိရင္<br />ငါ့ရဲ႕သခၤ်ဳိင္းဂူမွာ…<br />ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခုကုိသာ<br />မွတ္တုိင္အျဖစ္ စုိက္ေပးထားပါ။<br />တကယ္ေတာ့…အဲဒါဟာ<br />ငါသိသမွ် ေလာကဓမၼကုိ<br />အၾကြင္းမဲ့ ေဖာ္ျပသြားျခင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။<br /><br />ဟုိးငယ္ငယ္…ေက်ာင္းမေျပးတတ္ခင္တုန္းက<br />ခေရပြင့္ျပထားတဲ့ သခ်ၤာတစ္ပုဒ္<br />ငါ့အေပၚ ခုန္အုပ္ၿပီး<br />မင္နီေတြ ရဲခနဲ႕ သုတ္သြားဖူးတယ္။<br /><br />ငါ…သတၱိေကာင္းကင္မွာ..နီလြင္ထစ္ခ်ဳန္း<br />တစ္…ႏွစ္…သုံး<br />အနက္ရႈိင္းဆုံး ထုိးက်ပစ္လုိက္တယ္။<br />ထူးလွတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးေလ…<br /><br />ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ လူေတြရဲ႕<br />မဟာဘုတ္ ေဗဒင္ထဲမွာမွ<br />ငါကလည္း “အဓိပတိဘြား” ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာကုိး။<br /><br />အိမ္အျပန္ ညမ်ားစြာမွာ…<br />ဘယ္သူမွ မေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြ ေပြ႕ပုိက္<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ “လူမုိက္”လုိ႕ျပန္ေခၚခဲ့ရတယ္။<br /><br />၁၉၉၃…၁၉၉၄…<br />ငါ့ကဗ်ာေလးေတြ ေဆြးေျမ႕ေၾကကြဲ<br />လမ္းေဘးအုတ္ခုံေပၚ လဲက်ေနတယ္…။<br /><br />ႏွင္းျမားတစ္လက္ရဲ႕ အဆိပ္နဲ႕<br />နိမိတ္မေကာင္းတဲ့ပုံျပင္<br />မျမင္ဘူးေသာ ေန႕မ်ား…ညမ်ား<br />ပိေတာက္ပုိင္းဖ်ားမွာ…၀ပ္တြားစုရုံး<br />ငါ့ကုိ…ခ်ည္ထုံးခဲ့တာ…<br />(ခု…အခ်ိန္တုိင္ေအာင္…)<br />အလင္းစိမ္းတန္းေတြ ရစ္ဖြာလုိ႕ကြယ္။<br /><br />(၄)<br />ၿမိဳ႕ျပင္လမ္းေကြ႕က<br />ေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂ်စ္ပဆီေတြလုိ<br />ျဖစ္ခဲ့သမွ်ကုိ<br />ရယ္ကာေမာကာ ျပန္ေျပာႏုိင္တဲ့ အက်င့္ေလး<br />ေသြးေအးေအးနဲ႕ ႀကိဳးစားေမြးႏုိင္ခဲ့ၿပီ။<br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ေက်ာက္ေခတ္၊ေၾကးေခတ္<br />ႏ်ဴကလီးယား ကင္ဆာ၊ အနာဂတ္ေခတ္<br />အားလုံးအတြက္<br />ေသခ်ာတဲ့ ငါ့…ေၾကညာခ်က္ကေတာ့<br />နင့္ကုိ ထာ၀ရ ခ်စ္ေနမယ္ဆုိတာပါပဲ…။<br /><br />ထိပ္ထားရယ္…<br />ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္…<br />ဂႏ ၳ၀င္ ပန္းပုရပုဒ္မွာ…<br />နန္းသုံးအကၡရာနဲ႕ ျခယ္မႈန္း<br />နင့္နာမည္ေလး စာသုံးလုံးကုိ<br />စီရီသီကုံးေပးခ်င္တယ္…။<br /><br />နင့္အေပၚထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ<br />မုိးေပၚကုိဦးေမာ့ၿပီး<br />၀င္းပစြာ လင္းျမတုန္ခါေနတဲ့<br />ေရႊ၀ါေရာင္ မီးေတာက္မီးလွ်ံလုိပါပဲ…။<br /><br />ေက်ာင္းေရွ႕က စံပယ္ရုံမွာ<br />ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ နကၡတ္တုိ႕ တလက္လက္ ျပာေ၀မႈန္သင္း<br />ေက်ာင္းခန္းတြင္းမွာ…<br />လမင္းကေလး သာခဲ့ဖူးတယ္… …။<br /><br />ခ်စ္ေသာ ေက်ာင္းသြားေဖာ္ရဲ႕<br />ပန္းရုပ္လႊာကုိ ေမွ်ာ္ေတြးရင္း<br />ေဆြးလ်ညိႈးေခြ ေျဖမေျပသူေလး အတၳဳပၸတၱိ<br />ျမရာပင္ႀကီး သိပါတယ္။<br /><br />ကမၻာဦးလူတုိ႕လည္း (ဂူနံရံမွာ)<br />ငယ္ကၽြမ္းမ်က္ႏွာေ၀၀ါး<br />ပညာရွင္ႀကီးမ်ားရယ္…<br />ပါဠိစာလုံးေတြနဲ႕<br />ငါ့အေပၚ မဆုံးျဖတ္ပါနဲ႕ဦး…။<br /><br />“ခ်စ္သူကုိေတာင္<br />ခ်စ္တယ္လုိ႕ မေျပာရဲတဲ့ေကာင္…<br />ရာစုတစ္ေထာင္ေနရစ္ခဲ့…<br />ထုိသုိ႕ျဖင့္ စကားမဲ့ေစသတည္း”<br /><br />ျမရာပင္ႀကီးရဲ႕<br />ညည္းတြားသဲ့သဲ့ သန္းေခါင္ယံ<br />ငွက္ဆုိးအုပ္နဲ႕အတူ<br />ရုတ္တရက္လန္႕ပ်ံသြားတယ္…။<br /><br />ခ်ိဳ႕တဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားဘ၀<br />ဆႏၵရဲ႕ မေျပလည္မႈ<br />အနီေရာင္မွတ္တမ္းတစ္ခုနဲ႕ ခ်စ္သူအတြက္ ပန္သစၥာ<br />ေၾသာ္…ငါ့ကုိေလ…<br />နားလည္ပါ…နားလည္ပါ…<br />နားလည္စမ္းပါ…။<br /><br />(၅)<br />အဲ့ဒီေန႕ရက္ေတြမွာ<br />မာရ္နတ္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္လက္က<br />အနက္ေရာင္ က်မ္းခ်ပ္တစ္ပုိဒ္ဟာ<br />ငါ့ကုိ စီးနင္းတုိက္ခုိက္ဖုိ႕<br />ျမင္းကႀကိဳးတုိ႕ကုိ ျပင္လုိ႕“သ”လုိ႕ေနခဲ့ေပါ့။<br /><br />ဘာပဲေျပာေျပာ<br />ေရႊနဲ႕စက္၀ယ္လုိ႕ မရတဲ့<br />ေနာက္ဆုံးကလူရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳမွာ…<br />သံမႈန္ေတြ ကပ္ပါေနရဲ႕<br />ငါ…ဘာကုိမွ မေၾကာက္ခဲ့ဘူး။<br /><br />ေဟာဒီေလာက ေတာက္ေလွ်ာက္<br />“ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚက သုညနဲ႕စာရင္<br />ဗလာစာအုပ္ေပၚက သုညကျမတ္တယ္”တဲ့<br />အဲဒီေအာ္သံကုိ ငါရယ္ေနခဲ့တယ္။<br /><br />“မင္းကေကာ…ဘာလဲ” လုိ႕<br />အနႏ ၱေတြက ၀ုိ္င္းေမးေတာ့<br />၁…၂…၃…၄…၅…<br />ငါ…အကုန္စဥ္းစားတယ္<br />၆…၇…၈…၉…၀…<br />တစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး<br />ငါ့အတြက္ ဂဏန္းမရွိဘူး …။<br /><br />ေသြးနဲ႕ယက္တဲ့ ကတၱီပါစလုိ<br />နီလြရွင္းေတာက္<br />ေၾကာက္ခမန္းလိလိ လွပတဲ့<br />ႏွလုံးသားက ဂီတသံစဥ္<br />ႏွင္းဆ၀ိညာဥ္မွာ တင္တဲ့ကမၺည္း<br />လကြယ္ညေရာက္တုိင္း…ငါ<br />ဂစ္တာတီးေနမယ္…။<br /><br />က်ဆုံးေတာ့မဲ့ စစ္သူရဲအုိက<br />ငယ္ဘ၀က ဓားနဲ႕ခ်စ္သူကုိ<br />ျပင္းရွစြာ သတိရလုိက္သလုိမ်ဳိး<br />နင့္ကုိ ငါသတိရေနတယ္။<br /><br />ထိပ္ထားေရ…<br />ထိပ္ထားေရ…<br />ထိပ္ထားေရ…<br />သစ္ခုတ္သမားေတြ မရွိတဲ့တုိင္းျပည္မွာ<br />ငါ…လယ္သမား ျဖစ္ခ်င္တယ္ …<br />နင္…ဘုရင္မ…လာမလုပ္ရဘူးေနာ္။<br /><br />ေတာ္ေတာ္ၾကာ…<br />တံစဥ္တစ္လက္ရဲ႕ က်င့္၀တ္မွာ<br />သန္လ်က္အတြက္ ပန္းခူးေပးခြင့္ မပါလုိ႕…<br />ရြာဇနပုဒ္နဲ႕ မုိးေရထဲ<br />ငါ…တစ္ေယာက္တည္း<br />မ်က္ရည္၀ဲေနရပါဦးမယ္…။<br /><br />ငါကလည္း ခက္တယ္…<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕<br />ေနမ၀င္ အင္ပါယာ<br />ဘယ္ဟာယူမလဲလုိ႕ ေမးလာရင္<br />ဒုတိယအရာကုိ ငါ…ျငင္းတယ္…။<br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕ပဲ<br />ေမွာက္ထားတဲ့<br />ငါ့ရဲ႕ ကံေကာ္ရြက္ ဖဲခ်ပ္ကေလးေတြ<br />ေလာကႀကီးကုိ အမွ်ေ၀ရင္း<br />ကာလမ်ားစြာ…ၾကာၿပီေကာေလ…။<br /><br />(၆)<br />ေတာင္ညိဳမွာ ပ်ဳိးတဲ့မုိးေတြ<br />နင့္မ်က္ႏွာလုံးကုိ တုိးသက္တဲ့အခါ<br />ေတာင္ပင္လယ္က ေဗဒါေတြဟာ<br />ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။<br /><br />ေဟး … ငါေျပာမယ္ …<br />… … အက္ဆစ္တိမ္ခုိး…တုိ႕<br />မုတ္သုန္ကုိ ႏႈိးပါ<br />ဒီလူဆုိးအတြက္လည္း<br />မုိးၾကမ္းတုိ႕ တစ္စက္စက္ရြာပါ…။<br /><br /><br />“မထုိက္တန္သူဆုိတာ<br />လြင့္ေမ်ာရမွာပါပဲ…”<br />ခြဲခြာျခင္းဟာ …<br />ခရမ္းျပာက်ည္ဖူးကုိ<br />အဆိပ္ခ်ဳိေတြ လိမ္းသုတ္<br />ႏွလုံးသား တည့္တည့္ဆီ<br />ခ်ိန္ရြယ္ ေမာင္းျဖဳတ္လုိက္တယ္ …။<br /><br />သက္ျပင္းေ၀ေ၀<br />ခေရတုိ႕ ႏွင္းစက္ဖားလ်ား<br />မ်က္ရည္ကုိစားတဲ့<br />ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ စကားမဲ့ည<br />ငါဟာ … ထက္ပုိင္းခ်ဳိးခံရတဲ့<br />တစ္ျခမ္းပဲ့ “လ”ပဲ ျဖစ္တယ္။<br /><br />အိပ္မက္ထဲက ကမၻာစစ္လုိ<br />အရုိးၿပိဳင္းၿပိဳင္းညေနအုိက…<br />ေျမကုိရွိခုိး …<br />ျမဴခုိးတုိ႕ ေပ်ာင္းအိညြတ္တြဲ<br />လူငယ္ဘ၀ရဲ႕<br />ညရိပ္တုိ႕ မႈန္ေ၀၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္။<br /><br />အခင္ဆုံး မျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့<br />အခင္ဆုံးေတြအေၾကာင္္း ေျပာတုိင္း<br />သတိရမိေနက် သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီ<br />ငါ…မေရာက္ေရာက္ေအာင္ သြားမယ္…။<br /><br />ၿပီးေတာ့…<br />ခရိုးခရိုင္…လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးမွာ<br />ကဗ်ာအေၾကာင္း စာအေၾကာင္းေတြေျပာရင္း<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ျပန္လည္ဖန္ဆင္းပစ္မယ္..ကြယ္။<br /><br />အရက္သမားက<br />သူတစ္ပါးကုိ လြမ္းဆြတ္တာ<br />ရယ္စရာ မဟုတ္ပါဘူး<br />တစ္ရံတစ္ခါရဲ႕<br />ျပန္မလာတဲ့သူတုိ႕<br />သိၾကဖုိ႕ေကာင္းတယ္…။<br /><br />ေလညင္းကေလးေရ…<br />ငါ ခ်စ္ျမတ္ရတဲ့ ကမၻာရဲ႕ထိပ္ထားကုိ<br />သူ႕ဆံႏြယ္ခက္ေလးေတြ<br />ဖြားခနဲ လြင့္၀ဲသြားရုံ<br />တစ္ခ်က္ေလာက္ အုံ႕သည္း တုိက္ခတ္ေပးပါ…။<br /><br />ေလစီးထဲမွာ<br />ဖြာၾကဲလွပေနရွာမဲ့<br />သူ႕ရဲ႕ေကသာဆံျမကုိ<br />အေ၀းကေန…ရႈိက္ေမႊး လြမ္းဆြတ္ပါရေစဦး ေနာ္…။<br /><br />(၇)<br />အထီးက်န္ေတာင္ကုိ အုပ္စုိးဖုိ႕<br />နတ္ျပည္က ရြာခ်တဲ့<br />ငါ့အတြက္…အညတရမိုး…ေရ<br />ေနပါေစေတာ့ …။<br /><br />အဲဒီညဟာ<br />တစ္ျခမ္းပဲ့ “လ”က<br />အသက္ေပးၿပီး ကာကြယ္ခဲ့ရတဲ့<br />အလံမလံမီ “ည”…ျဖစ္တယ္။<br /><br />ျမက္ရုိင္းက…<br />မုိးကုပ္စက္၀ုိင္းကုိ နမ္းမရသလုိမ်ဳိး<br />ေနနဲ႕လက…<br />တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္ မပုိင္ဆုိင္ႏုိင္ၾကသလုိမ်ဴိး<br />ရုိးသားစြာ…တုိ႕ေ၀းလုိက္ၾကပါစုိ႕။<br /><br />ခ်စ္သူကုိ ျမတ္ႏုိးရုံနဲ႕<br />အရာရာကုိ လက္ျဖန္႕ မိုးေစာင့္ေရွာက္ခ်င္တဲ့လူငယ္<br />ခု …ခၽြင္းခ်က္နဲ႕ လက္နက္ခ်လုိက္ပါတယ္ …။<br /><br />ေတေလဘ၀ရဲ႕<br />ပထမဆုရ အမွားေတြကုိ<br />လြယ္အိတ္ညိဳထဲ ထည့္ၿပီး<br />မီးအိမ္လက္ဆြဲ…<br />ရာဇ၀င္ထဲမွာ ခရီးဆက္ရဦးမယ္။<br /><br />ထိပ္ထားေရ …<br />ကေခ်သည္တုိ႕ရဲ႕ ေတးေတြနဲ႕<br />ၿငိမ္ေအးေပ်ာ္ရြင္ ထာ၀စဥ္ ခ်မ္းေျမ႕ေစသား …<br />ေကာင္းေသာ မုိးေသာက္ခ်ိန္၌လည္း<br />ၿငိမ္သက္တည္ၾကည္ေစ…<br />ငါ … ဆုေတာင္းေပးေနမယ္…။<br /><br />ပန္းခူးရင္း<br />သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ႕ေနရင္း …<br />စကားေျပာရင္း …<br />သီခ်င္းေလးေတြဆုိရင္ …<br />မင္း …ငါ့ကုိ ေမ့သြားမွာပါ …။<br /><br />ခုေတာ့…သြားေတာ့ေနာ္<br />ငါ ခ်စ္ျမတ္ရတဲ့ ေနေရာင္ျခည္ေတြနဲ႕ မိန္းမပ်ဳိကုိ<br />“ဘ၀” ဆုိတဲ့ မာယာႏုိင္ငံအုိက …<br />ေစာင့္ႀကိဳလုိ႕ ေနေရာ့မယ္ …<br />သာမည လမ္းခြဲမွာ …<br />၀မ္းမနည္းသလုိ ငါတုိ႕ႏႈတ္ဆက္<br />မနက္ျဖန္ခါမွာ … ေအာင္ျမင္ပါေစ<br />မနက္ျဖန္ခါမွာ … ေအာင္ျမင္ပါေစ<br />မနက္ျဖန္ခါတုိင္းမွာ … ေအာင္ျမင္ပါေစ …<br />ထိပ္ထားေရ။ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-3718855268865675980?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-71199223939083371352009-10-28T04:08:00.000-07:002009-10-30T22:54:05.797-07:002009-10-30T22:54:05.797-07:00ထေနာင္းေ၀စီ ၊ ေၿမနီနီ၀ယ္<br />ေၿခရာေတြသာ၊ ခ်န္ရစ္ကာၿဖင္ ့<br />ငါ ......<br />ေက်ာင္းေတာ္နဲ ့ေ၀းခဲ ့ၿပီ။<br /><br />သည္ေၿမသည္ေက်ာင္း ၊ သည္ထေနာင္းနဲ ့<br />အေပါင္းအသင္း ၊ ငါ ့ေရာင္းရင္းမ်ား<br />လက္ၿပရင္းပဲ က်န္ရစ္ၿပီ။<br /><br />သံုးႏွစ္သံုးမိုး ၊ ဆိုးမိုက္မူးရူး<br />ေပ်ာ္ခဲ ့ဖူးေပ ၊ သည္ေက်ာင္းေၿမကို<br />ငါေလေမ ့ေဖ်ာက္မစြမ္းသည္။<br /><br />သည္ထေနာင္းနဲ ့ ၊ သည္ေက်ာင္းေတာ္ရိပ္<br />ေခြ်းသိပ္ခြင့္ေ၀း ၊ လမ္းခြဲေၿပးသူ<br />ေတြးေတြးမိတိုင္းလြမ္းေတာ ့မည္ ။<br /><br />ခ်စ္တ ့ံဲေက်ာင္းေတာ္ ၊ အေပါင္းေဖာ္ေတြ<br />ေမွ်ာ္ေယာင္တမး္တ ၊ အေ၀းမွပဲ<br />သင္းကဲြတဲ ့ငွက္ လြမ္းရက္ရွည္။<br /><br />အုိ...<br />ထေနာင္းပြင့္ေ၀ ၊ ေက်ာင္းေတာ္ေၿမမွ<br />ငါ ့သူငယ္ခ်င္း ၊ ခ်စ္ေရာင္းရင္းတို ့...<br /><br />အေပါင္းေဖာ္ေတြ ၊ ေက်ာင္းေတာ္ေၿမနဲ ့<br />လမ္းခြဲခဲ ့လည္း ...<br />ငါ ့ရင္ထဲမွာ ၊ဘာမွမေၿပာင္း<br />ထေနာင္းပြင္ ့ေ၀<br />ေၿမနီနီမွာ<br />ေၿခရာမဖ်က္<br />သတိရလွ်က္ပါပဲ သူငယ္ခ်င္းတို ့ရယ္။ ။ <br /><b>ႏိုင္ၾကီး</b><br />(ဒီကဗ်ာကို<a href="http://ucsmgyfamily.ning.com/" target="_blank" >UCSMGY</a>မွာလည္းဖတ္ႏိုင္ပါတယ္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-7119922393908337135?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-79536930105313764602009-10-28T04:06:00.000-07:002009-10-28T04:07:21.227-07:002009-10-28T04:07:21.227-07:00"ပိေတာက္အၾကြတို ့ႏွင့္အတူ....."<br /><br />ဆူးေလလမ္းမကပိေတာက္ပင္ေတြ<br />အဖူးစီရရီ<br />ႏွစ္ဦးကိုၾကဳိေနၾကေပါ့။<br /><br />ဒီပိေတာက္ပင္ေတြေအာက္<br />ဒီပိေတာက္ပန္းေတြၾကား<br />ဒီပိေတာက္ရနံ ့ေလးေတြနဲ ့အၿပိဳင္<br />ေယာပုဆိုးေလးနဲ ့<br />သရီးကြာတားမေလးတို ့ရဲ ့အခ်စ္ေတြ<br />ပြင့္ခဲ့ဘူးတယ္။<br /><br />ပိေတာက္ေတြေ၀သလို<br />အခ်စ္ေတြ ေ၀ခဲ ့တယ္။<br /><br />ပိေတာက္ေတြေမႊးသလို<br />အခ်စ္ေတြ ေမႊးခဲ ့တယ္။<br /><br />ပိေတာက္ေတြေၾကြ ခဲ ့ၾကသလို<br />အခ်စ္ေတြ .....။<br /><br />မွတ္မွတ္ရရေတြပါပဲလား<br />မာယာခင္ရယ္...။<br /><br />ပိေတာက္နံ ့ေရာေထြး<br />သနပ္ခါးရနံ ့ေလး<br />အခုထိ<br />ငါရင္ ခြင္မွာရိွေနေသးသလိုပဲ..။<br /><br />မင္း ..ၾကယ္တစ္ပြင့္ဆိုရင္<br />ငါ..လမိုက္ညၿဖစ္ခဲ ့တယ္။<br /><br />မင္း...သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ဆိုရင္<br />ငါ...ဂစ္တာတစ္လက္ၿဖစ္ခဲ့တယ္။<br /><br />မင္း...ရြက္ေၾကြေလးဆိုရင္ေတာင္<br />ငါ...ေလရူးေလးၿဖစ္ခဲ့ပါတယ္။<br /><br />ငါ...ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ဆိုရင္လည္း<br />မင္း...စကားလံုးေလးေတြၿဖစ္ခဲ့ဖူးပါတယ္။<br /><br />ငါ...စုတ္တံတစ္ေခ်ာင္းဆိုရင္<br />မင္း...ကင္းဗတ္စေလးၿဖစ္ခဲ့ဘူးပါတယ္။<br /><br />အခ်စ္ေတြ<br />ပိေတာက္နဲ ့အတူပြင့္ခဲ့<br />အဲဒီအခ်စ္ေတြ<br />ပိေတာက္အေၾကြလို<br />သၾကၤန္ေရထဲေမွ်ာပစ္ခဲ့ၿပီလား<br />မာယာခင္ရယ္......။<br /><br />ငါ...ေလွငယ္စင္းၿဖစ္ေနခိ်န္<br />မင္း...မုန္တိုင္းတစ္ခုၿဖစ္လို ့။<br /><br />ငါ...ရြက္ေၾကြတစ္ရြက္ၿဖစ္ေနခိ်န္<br />မင္း...တံၿမတ္စည္းေပါ ့<br />ငါ ့ကိုရိုက္ေမာင္းၿပီ။<br /><br />မင္း...ၿမွားတစ္စင္းၿဖစ္ေနခိ်န္မွာလည္း<br />ငါ..ပစ္မွတ္တစ္ခုၿဖစ္လို ့။<br /><br />မင္း...ေနမင္းၾကီးကိုကိုးကြယ္ေနခိ်န္<br />ငါ....လရိပ္မွာကဗ်ာေရးလို ့။<br /><br />မင္း.....ေႏြဦးၿဖစ္ေနခိ်န္<br />ငါ....ဥၾသငွက္တစ္ေကာင္ပါပဲကြယ္။<br /><br />မာယာခင္ေရ...<br />ဆူးေလလမ္းမမွာ<br />ပိေတာက္ဦးေတြ<br />ဖူးကုန္ၾကၿပန္ၿပီကြယ့္။<br /><br />ပိေတာက္ဖူးေတြ<br />ႏွစ္ဦးကိုၾကိဳေနၾကသလို<br />ငါ.....<br />မင္းကို......<br />...............<br />...............<br />...............<br />ဘယ္ေတာ့မွမၾကိဳဘူး။ ။<br /> ႏိုင္ၾကီး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-7953693010531376460?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-78660165148291655332009-10-28T03:51:00.000-07:002009-10-28T04:02:32.862-07:002009-10-28T04:02:32.862-07:00ညို႔တယ္ဆိုရုံနဲ႔ေတာ့<br />ဘ၀ေတြကို<br />မႏွစ္သိမ့္ပါဘူး<br />ၿပိဳခ်င္လို႔ ဖန္တီးထားတဲ႔<br />တိမ္စိုင္ေတြကို......<br />နာနာက်င္က်င္နဲ႔...<br />အန္ခ်လိုက္တယ္............<br />အလြမ္းေတြနဲ႔<br />တေသာေသာေၾကြ..................။ ။ <br /> Pyae Phyo Zaw<br />(ဒီကဗ်ာေလးကို http://ucsmgyfamily.ning.com/မွကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-7866016514829165533?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-39671101415260645622009-10-28T01:33:00.000-07:002009-10-28T01:51:24.735-07:002009-10-28T01:51:24.735-07:00ဆရာတာရာမင္းေ၀ရဲ ့မထုတ္ေ၀ျဖစ္တဲ ့ကဗ်ာေတြပါ။<br /><br /><br />၁။“ေဗဒင္ေဟာသည္”<br /><br />“ေဒါက္”ခနဲ ဓားေပါက္သံအဆံုးမွာ<br />ကံၾကမၼာက ကားယားႀကီးက်လာတယ္<br />သူ႕ကို ႀကိဳးနဲ႔ကူတပ္ေပးပါ<br />ခုခ်ိန္ကစၿပီး က်ဳပ္ ေဗဒင္ဆရာလုပ္မယ္<br />ကံၾကမၼာမရွိတဲ့ ေဗဒင္ဆရာ<br />ျမင္း႐ိုင္းကိုစီးၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲ၀င္လာမယ္။ ။<br /><br /><br />၂။“ေ၀းသူ”<br /><br />စကားတစ္ခြန္းႏွစ္ခြန္း စြတ္စို႐ံုေလာက္နဲ႔<br />ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကို မြန္းတည့္ေစမလား<br />ဒါေပမဲ့ ဒါဟာ ျဖစ္ခဲ့တယ္<br />အိုဒက္ဆာမွာ မဟုတ္ဘူး၊ ေၾကး႐ုပ္နံေဘးမွာျဖစ္ခဲ့တယ္<br />ဒါဟာ တကယ္ျဖစ္ခဲ့တယ္။<br />လ၀န္းက်ကြဲသံေတြၾကားမွေတာ့<br />ဘာကိုမွ မလြမ္းဆြတ္ေတာ့ပါဘူး<br />ခ်ဳပ္ပလိုင္းထဲက ငါ ေမွ်ာ္ရည္ေငးလင့္<br />တစ္ေန႔ေတာ့”ဆိုတာ<br />ဘယ္ေတာ့ပြင့္”မလဲလို႔။ ။<br /><br /><br />၃။“တန္ရာတန္ေၾကး”<br /><br />နတ္ထြင္းတဲ့ခံတြင္းဆိုေပမယ့္<br />ဘယ္သူကမွ ထမင္းခဲကိုက္ၿပီး ေမြးလာတာမဟုတ္ဘူး<br />အဲဒါေၾကာင့္ ငါ့ရဲ႕စံုနံ႔သာၿမိဳင္ပတ္ပ်ဳိးမွာ<br />ေစာင္းႀကိဳးတစ္ခ်က္ ေလွ်ာ့ခဲ့တယ္။<br />အႏုပညာဆိုတာ<br />ေမွာ္ဆရာတိုင္း ကလို႔ရတဲ့ ဓားပညာမဟုတ္ဘူး<br />ေနညိဳခ်ိန္ တိမ္ပြင့္အေမ်ာေလးပါဆိုေတာ့လည္း<br />ေျပာသူကို မယံုၾကည္ခ်င္ၾကဘူး<br />ၾကည့္ပါ<br />ဒီျမွားကို ငါပစ္ျပပါ့မယ္။<br />ပစ္မွတ္ကို လြယ္လြယ္နဲ႔မွန္ရင္ေတာ့<br />အဲဒီသူေယာင္နတ္သမီးကို<br />တို႔ေတြ တန္ရာတန္ေၾကး ေပးလိုက္ၾကတာေပါ့။ ။<br /><br /><br />၄။“သင္းကြဲသူမ်ား (၁)”<br /><br />ဒီဆံမွ်င္မွာ<br />ႏွင္းဆီေတြမွ မဖူးပြင့္ေတာ့ဘဲ<br />ေမ့ထားလိုက္ပါေတာ့ ကေလးရယ္<br />အလကၤာေတြကိုလည္း ကိုယ္ကပဲ မႈတ္ၿငိမ္းစားလိုက္ပါ့မယ္<br />တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕အလင္းျဖစ္ခ်င္ၾက<br />တစ္ေယာက္က တစ္ေယာက္ရဲ႕ မီးအိမ္ျဖစ္ခ်င္ၾက<br />အခုေတာ့လည္း အားလံုး ဆံုးလ်သြားပါၿပီ<br />သြားေတာ့ ေဘဘီ<br />ဟိုးမွာ<br />ညေနခင္းကေတာင္ ေငြ႕ရည္ဖြဲ႕ေနၿပီ။ ။<br /><br /><br />၅။“ျဖစ္စဥ္”<br /><br />တစ္ခါတေလမွာေတာ့လည္း ေတြးၾကည့္မိပါတယ္<br />နက္ျဖန္ခါ ေသသြားရင္ ဘာျဖစ္မလဲလို႔။<br />လုပ္ခ်င္တာေတြ လုပ္ခဲ့ၿပီးၿပီ<br />(မလုပ္ရေသးတာေတြလည္း အမ်ားႀကီး)<br />ျဖစ္ခ်င္တာေတြ ျဖစ္ခဲ့ၿပီးၿပီ<br />(မျဖစ္ရေသးတာေတြလည္း အမ်ားႀကီး)<br />နက္ျဖန္ခါမွာလို႔ စဥ္းစားလိုက္ျပန္ေတာ့<br />နက္ျဖန္ခါေတြကလည္း အမ်ားႀကီး<br />ဒီလိုနဲ႔ပဲ<br />ဘ၀မွာ ေနေပ်ာ္ရတာပါပဲ ကေလးရယ္။ ။<br /><br /><br />၆။“ေန”<br /><br />ၾကယ္ကေလးေတြ စိုးစီစိုးစီနဲ႔ပဲ<br />ငါ ႏိုးခဲ့ရ…။<br />ေမွာ္ဆရာရဲ႕ လြယ္အိတ္ထဲက<br />လြတ္ထြက္လာတဲ့ေနလံုးလို<br />တစ္ေတာင္ၿပီးတစ္ေတာင္ နီလဲ့ခဲ့ရ…<br />ငါ ေပ်ာ္တယ္… ငါ့ဘာသာလည္း ေပ်ာ္တယ္<br />ငါေၾကာင့္ သူမ်ားေတြေပ်ာ္တာကိုၾကည့္ၿပီးေတာ့လည္း<br />ငါ ေပ်ာ္တယ္။<br />ငါဟာ<br />ဘယ္ေတာ့မွ တစ္ကိုယ္ေတာ္ မျဖစ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္။ ။<br /><br /><br />၇။“သင္းကြဲသူမ်ား(၂)”<br /><br />ႏႈတ္ဆက္ၾကရေအာင္ အခ်စ္ရယ္<br />တို႔ရဲ႕ အေတြးအေခၚက လင္းညိဳခဲ့ၿပီမို႔လား<br />ေက်ာခိုင္းသြားၾကရတယ္ဆိုေပမယ့္<br />တကယ္ေတာ့ တစ္လမ္းတည္းပါပဲ<br />(အဲဒါေၾကာင့္ ပိုေ၀းတယ္လို႔ေတာင္ ထင္ၾကရရဲ႕)<br />ကိုယ့္ကို သတိရရင္ ကဗ်ာေလးေတြ ေရးပါ<br />စိတ္အလ်င္နဲ႔ေရးထားတဲ့ ကဗ်ာေလးေတြက<br />မင္းကို စုန္းမီးေတာက္ျပပါလိမ့္မယ္<br />ခုေတာ့ ကိုယ္တစ္ေယာက္တည္း<br />ေအးေလ… မင္းလည္း တစ္ေယာက္တည္းပါပဲ<br />ကဲ… ခြဲၾကစို႔<br />ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္ အခ်စ္ရယ္…။ ။<br /><br /><br />၈။“ေႏြခံစားမႈ”<br /><br />အေငြ႔တေထာင္းထေအာင္ပူရဲ႕<br />လူတစ္ေယာက္ထဲက တစ္ေႏြလံုးျဖစ္ရတယ္<br />ဒီ႐ိုးျပတ္ကိုေက်ာ္ရင္ေရာက္ပါၿပီတဲ့...။<br />ပတ္ၾကားအက္ထဲကလူကအသံကုန္ေအာ္တယ္...။<br />မိုးနတ္မင္းၾကီးရယ္....<br />ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ေပၚကို မိုးတစ္ပံု႔ႏွစ္ပံု႔ရြာေပးပါ...<br />ကၽြန္ေတာ္စိတ္ေတြက<br />မုတ္သုန္ကို ဆာေလာင္မြတ္သိပ္လြန္းလို႔ပါ။ ။<br /><br /><br /><br />၉။“သက္ျပင္းေလာင္းသံ”<br /><br />ငါ...... ေၾကကြဲေနၿပီ<br />ရင္ဘက္မွာလည္း ၀ိဥာဥ္ေက်ာက္သားေတြအက္ကြဲလို႔...<br />ငါ....ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ<br />ပိတ္ထားတဲ့ ပန္းပြင့္ကိုေကာ<br />ဘယ္လိုအလင္းနဲ႕နမ္းမလဲ<br />အေငြ႔ျပယ္ၿပီး ေပ်ာက္သြားရင္လည္းၿပီးေရာ...<br />တကယ္ဆို<br />ေကာင္းကင္တိုက္ပြဲအသစ္ေတြနဲ႕သာေန/ေသခ်င္ေတာ့တယ္....။ ။<br /><br /><br />၁၀။“ပင္လယ္ေရးတဲ့စာ”<br /><br />ေရတံခြန္ႀကီးတစ္ခုလို ခုန္ခ်လိုက္ခ်င္တယ္<br />ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကိုလည္း မိုးၾကိဳးးပစ္ခ်လိုက္ခ်င္ရဲ႕။<br />ေက်ာက္ျမင္း႐ုပ္ႀကီးလိုပဒပ္ရပ္ထခ်င္တယ္<br />ပင္လယ္ကဗီးပင္ေတြလိုလည္းတ႐ွဲ႐ွဲေအာ္လိုက္ခ်င္တယ္။<br />ခုေတာ့....ဘယ္ျဖစ္ေတာ့မွာလဲ<br />သူမက<br />ငါ႔ကို<br />ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးပဲ<br />လက္ပိုက္ရပ္ေနတဲ့....။ ။<br /><br /><br />၁၁။“တစ္ခြန္းစကား”<br /><br />ရနံကိုေတာ့ရတယ္<br />ဒါေပမယ့္....ငါ႔ကိုေမႊးတာမဟုတ္ဘူး ။<br />ဒီေတာအုပ္္ဒီေက်ာက္သားက<br />ရင္အံု႔ေမာက္ေမာက္နဲ႔ျပားေနလိုက္တာ ။<br />ဘာျဖစ္လဲ<br />ငါဟာ....သိန္းငွက္တစ္ေကာင္<br />ကိုယ့္ေလးၫိႈ႕ကိုယ္ဆြဲၿပီးထြက္ခဲ့တယ္...။ ။<br /><br /><br />၁၂။“ကႀကီး”<br /><br />အေဖ့ရဲ႕မ်က္ႏွာမွာ<br />အဂၤေတအက္ကြဲရာ အေျမာင္းေျမာင္းနဲ႔<br />အေဖ့ရဲ႕အ႐ိုးေငါေငါ လက္အစံုမွာလည္း<br />ဘယ္ဆီကူးမယ္မွန္းမသိတဲ့ ၀တ္မႈန္ေတြလည္းပ်ံ႕သင္းလို႔<br />အေဖ့ရဲ႕စိတ္အာ႐ံုထဲ ငါ၀င္ၾကည့္ေတာ့<br />ေလာကဓံ႐ွစ္ပါးနဲ႔ပိတယ္။<br />အေဖရယ္......<br />ေက်ာသက္သက္ကိုခင္းၿပီး ကၽြန္ေတာ္၀င္ထမ္းေပးပါ႔မယ္<br />အေဖ့အတြက္ ႏိုင္ရာ၀န္ကို ကူမေပးရင္း<br />အဲ့ဒီလို.....ကၾကီးမ်ိဳးေတာ့<br />ကၽြန္ေတာ္ ေရးခ်င္ပါေသးတယ္။ ။<br /><br /><br /><br />၁၃။“နဂါးေခ်ာ့ေတး”<br /><br />ကလူ ..... ကလူ လို႔<br />ငါ႔ကိုဘယ္သူေခ်ာ့ရဲသလဲ<br />တကယ္ေတာ့ ေခ်ာ့တယ္ဆိုတာ<br />ေပ်ာ့ေျပာင္းေစလို႐ံုတင္ မကပါဘူး<br />ေျဖသိမ့္ေပးတဲ့ သေဘာလဲပါတယ္<br />“ခ႐ူး...ခ႐ူး” တဲ့<br />မရဏမင္းက<br />ႏွာမႈတ္သံနဲ႔ ငါ႔ကိုေခ်ာ့ၿပီ<br />ေျခာက္ျခားထိတ္လန္႔စြာ....ငါ....ေက်းဇူးတင္ပါတယ္<br />သူ႔ကိုမွ ခြင့္လႊတ္နားလည္ ႏုိင္ေသးရင္<br />က်န္တဲ့သူေတြကုိ ဘာမွေၿပာစရာမရွိဘူး မဟုတ္လား…<br />နဂါးေခ်ာ့ ေတးသြားက<br />နည္းနည္းေတာ့ခါးတာေပါ့ေလ…။ ။<br /><br /><br />၁၄။“ပလံု”<br /><br />ေရထဲကိုခဲက်သြားတာလည္းၿဖစ္နိင္တယ္....<br />ေရထဲက ငါးခုန္တက္လာတာလည္း ၿဖစ္နိင္တယ္....<br /><br />တစ္ေန႔မွာ ငါ႔အထၳဳပၸတၱိကို ငါဖြင့္ၾကည့္လိုက္တယ္....<br />ဘယ္လိုၿဖစ္သြားသလဲမသိဘူး...<br /><br />“ပလံု”<br /><br />(ဆရာတာရာမင္းေ၀ ေနာက္ဆံုးေရးခဲ႔တဲ ့ကဗ်ာေလးပါ။)<br /><br /><br />http://taryarminwaimemorial.blogspot.com/မွကူးယူေဖာ္ျပပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-3967110141526064562?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-87634537585282621162009-10-28T01:11:00.000-07:002009-10-28T01:20:31.164-07:002009-10-28T01:20:31.164-07:00၁။"ေက်ာင္းသားအတၳဳပၸတၱိ"<br /><br />(၁)<br />မင္းရဲ႕ ႐ုပ္အေလာင္းဟာ<br />ျခေသၤ့ဂူထဲမွာ ႐ွိလိမ့္မယ္<br />အေမွာင္စုန္းစုန္းမွာ<br />အရာအားလံုး ေမ့ေဖ်ာက္ပစ္<br />ေနာက္တစ္ေခတ္ မင္းေအာင္ျမင္ေစကြယ္<br /><br />အက္ကြဲေနေသာလက္မ်ားနဲ႔<br />ဘုရားသခင္ထံငါတို႔ဆုေတာင္း<br />မင္း.. ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ..လို႔<br />ငါတို႔ရဲ႕<br />ေသြးတစ္စက္ကို ထက္၀က္ခြဲ<br />မင္းခံတြင္းထဲ<br />တဲတဲေလးေလွ်ာခ်ၾကည့္ယင္<br />ႏႈတ္ခမ္းေသမ်ားက<br />ဖြဖြတိုးတိုးေလး လႈပ္႐ွားေအာ္ျမည္<br />ဒီ..မို..က..ေရ..စီ..<br />ဒီမိုကေရစီလို႔ .. ဆိုလိမ့္မယ္<br />ညီေလးရယ္<br />ရႏိုင္မယ္ဆိုယင္<br />မင္းရဲ႕အ႐ိုးတစ္မႈံကို<br />နိဗၺာန္ဘံုအထိယူၿပီး<br />ဘုရား႐ွင္ကို ျပၾကည့္ခ်င္တယ္..<br />မင္းဟာ သူရဲေကာင္းေလးျဖစ္တယ္<br />မင္းဟာ အာဇာနည္ေလးျဖစ္တယ္<br />မင္းဟာ ဗမာေက်ာင္းသားေလး.. ျဖစ္တယ္ေလ။<br /><br />(၂)<br />ေရငတ္သလို.. ငတ္ခဲ့ရတဲ့<br />ဗမာျပည္က “လူ႔အခြင့္အေရး”ဟာ<br />အက်ဥ္းေထာင္ထဲမွာ<br />သခ်ၤဳ ိင္းေျမမွာ<br />တရား႐ံုးရဲ႕ ရာဇ၀တ္မႈေတြထဲမွာ.. ႐ွိေနတယ္..<br />မင္း.. စြန္႔ခြာခဲ့တဲ့<br />စာသင္ေက်ာင္းကေလး<br />မင္းသတင္းေတြ ေမးေနၿပီ<br />မင္းရဲ႕ စာအုပ္ေဟာင္းထဲမွာ<br />ဆရာမရဲ႕ မွတ္ခ်က္...<br />မင္းအတြက္...<br />“ေနာက္ထပ္စာအုပ္အသစ္လဲပါ” တဲ့<br />စာအုပ္မလံုေလာက္မႈ<br />ေဖာင္တိန္မလံုေလာက္မႈ<br />မုန္႔စားဆင္းခ်ိန္မွာ ေက်ာင္းခန္းထဲအိပ္ေနမႈ.. စတဲ့<br />လူမႈကိစၥအ၀၀<br />မင္းခ်ည္းမွ မဟုတ္ခဲ့ပါဘူးကြယ္<br />တိုက္ပြဲမွာ<br />ခၽြန္ျမစြာ ေတာင္းဆိုႏိုင္ဖို႔<br />ေခါင္းေလာင္းအိုႀကီးကို ႏႈတ္ဆက္<br />ခ်ီတက္လာတဲ့ အာဇာနည္ေလးေရ..<br />ခြပ္ေဒါင္းရဲ႕<br />တစ္ေၾကာင္းစာခၽြန္<br />သမိုင္းစင္ကိုထမ္း<br />ရာဇ၀င္ၾကမ္းခက္ ေသြးစက္႐ႊဲစို<br />ခုေတာ့..<br />မင္းရဲ႕ ခံုနံပါတ္ေလး “ငို” ေနၿပီ... ။<br /><br />(၃)<br />ေ႐ႊဘုန္းေရာင္လက္၀င္းတဲ့<br />ႏွင္းျပာျပာမနက္ဦးမ်ားမွာ<br />ဒို႔ ကမၻာကို<br />ျပန္လာဦးမွာလား.. ဟင္...<br />“အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္<br />သား .. ႏႈတ္ဆက္ခဲ့ပါတယ္” တဲ့<br />မင္းထားခဲ့တဲ့ စာတိုကေလး<br />မင္းတို႔ အိမ္ကို ေပးလိုက္ၿပီ<br />ယိုင္ရဲ႕ က်ဥ္းေျမာင္းေနတဲ့<br />မင္းတို႔ရဲ႕ အိမ္ကေလးထဲမွာ<br />မင္းရဲ႕ ေဖေဖဟာ<br />လက္သီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္<br />ဆုပ္ထားတယ္..<br />မင္းရဲ႕ ေမေမဟာ<br />အခန္းေထာင့္မွာ<br />ၿငိမ္သက္စြာထိုင္ၿပီး<br />မ်က္ရည္စီးေၾကာင္းတစ္ခုကို အေဖာ္ျပဳ<br />(ရင္ထဲမွာေတာ့)<br />သား ျပန္ “လု” ေန႐ွာေတာ့မယ္။<br /><br />“ေကာင္းမြန္စြာ<br />သၿဂၤဳ ိဟ္ၿပီးစီးပါေၾကာင္း” .. တဲ့<br />အေလာင္းကိုမွ<br />မျမင္ရ မေတြ႕ရ<br />ဘယ္ေနရာမွာ က်ဆံုးခဲ့သလဲ ညီေလးရယ္...<br />ေဒါင္း႐ုပ္ကေလးလိုပဲ<br />မင္းရဲ႕ အတၳဳပၸတၱိဟာ<br />အေတာင္ပံပါတယ္<br />တိုက္ပြဲ၀င္တယ္<br />ႏြယ္လိုပတ္ခ်ည္ ခိုင္က်ည္နစ္စူး<br />ေရာက္ေလရာဘ၀အဆက္ဆက္မွာ<br />မင္း.. ေမာ္ဖူးရျခင္းမ်ားစြာနဲ႔<br />ကင္းေ၀းပါလိမ့္မယ္ ... ။<br /><br />(၄)<br />အိမ္ထရံမွာ<br />တခါခါ မင္းမ်က္ရည္သုတ္တဲ့<br />စုတ္ခ်ာခ်ာ လြယ္အိတ္ကေလး<br />ေခတ္ေဘးေခတ္ဒဏ္သင့္ေန႐ွာတယ္..<br />“ေခတ္လြတ္လပ္မွ<br />ေက်ာင္းသားလြတ္လပ္မယ္”<br />အ႐ြယ္နဲ႔ မလိုက္ေအာင္ေတြး<br />“ေက်ာင္းသားအေရး”ဆိုတာ<br />မင္းမွာ မ႐ွိခဲ့ပါဘူး<br />“ဘုရားေခတ္မွာဆိုယင္<br />ရဟႏ ၱာျဖစ္တဲ့အထိ လိမၼာမယ္”<br />ဒါေပမယ့္...<br />“အေမွာင္ေခတ္မွာေတာ့<br />အာဏာ႐ွင္ကို ဖီဆန္တယ္”<br />ညီေလးရယ္ မင္းသိပ္မွန္တယ္..<br /><br />ခံယူခ်က္ကို<br />အေျမာက္ဆံလို ပစ္ေဖာက္<br />အေ၀းဆံုး အျမင့္ဆံုး<br />ဘ၀တဆံုး မင္းေရာက္ခဲ့တယ္..<br />စစ္ေမာင္းသံၾကားယင္<br />ခြာတ႐ွပ္႐ွပ္ျဖစ္ခ်င္တဲ့<br />ေခတ္ရဲ႕ စစ္ျမင္းကေလးလို မင္းဟာ<br />ရာဇ၀င္ကို ထိုးခြဲ<br />တိုက္ပြဲကို ဒုန္းေဖာက္<br />မီးေတာက္ဆူးျခစ္<br />ေခတ္သစ္ပူေဇာ္<br />ေတာ္လွန္တဲ့ ညီေလးေရ<br />ခြပ္ေဒါင္းအေပါင္းရဲ႕<br />ေကာင္းခ်ီးၾသဘာသံေစ<br />မင္းေရာက္ရာအရပ္က ၾကားပါေစ...<br /><br />(၅)<br />ညီေလးေရ<br />ရာဇ၀င္ေရးရာ<br />စာအုပ္ပိတ္<br />ေတာ္လွန္ေရးမွာ “အိပ္”ေတာ့ေနာ္<br />စိတ္ခ်သြားပါ<br />အရာအားလံုးကို ေမ့ေဖ်ာက္<br />ေသြးနဲ႔တည္ေဆာက္တဲ့ အုတ္ဂူတစ္လံုး<br />တေလာကလံုး လင္ေစအားကြယ္..<br />တိမ္သား႐ိုးရီ<br />ဒီမိုကေရစီ ေတာင္တက္လမ္းက<br />ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေက်ာက္ေလးေတြအျဖစ္<br />စြဲနစ္က်န္တင္လို႔ .. ေအာင္ျမင္မွာပါ<br />ဗမာျပည္အတြက္<br />လိုအပ္တဲ့<br />“လူ႔အခြင့္အေရးနဲ႔ ဒီမိုကေရစီ”<br />အေ႐ွ႕ဖက္အရပ္မွာ<br />ျခေသၤ့ေတြ ခ်ီလာၿပီ<br />စစ္ျမင္းေတြ ၿပိဳင္လာၿပီ<br />ခြပ္ေဒါင္းေတြ ပ်ံလာေနၿပီေလ..<br />ညီေလးရယ္<br />ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ<br />ေအးျမစြာ<br />႐ွင္းသန္႔စြာ<br />ေနာက္ဘ၀မွာ ျမင္ေယာင္ၾကည့္စမ္းကြယ္<br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ယမ္းေငြ႕တလူလူၾကားထဲမွာ<br />မင္းခ်စ္တဲ့ ဗမာျပည္ႀကီးဟာ<br />ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔ လွလို႔..<br />ေၾသာ္..<br />ေဒါင္းအလံကို ပန္းလို ပန္လို႔<br />လွလို႔ပါပဲ .. ညီေလးရယ္.... ။ ။<br /><br />ေ႐ႊဘုန္းလူ<br /><br />(ဗမာႏိုင္ငံလံုးဆိုင္ရာေက်ာင္းသားသမၼဂၢမ်ားအဖြဲ႕ခ်ဳပ္မွ ထုတ္ေ၀ေသာ “အေရးေတာ္ပံုမွ ထြက္လာေသာ ၀ိညာဥ္မ်ား၏ ပံုရိပ္မ်ား” ကဗ်ာစာအုပ္တြင္ ေဖာ္ျပထားေသာ ကဗ်ာကို မူရင္းသတ္ပံုအတိုင္း ေဖာ္ျပထားပါသည္)<br /><br />၂။"ဥဒါန္း"<br /><br />ျပာ၀င္း၀ိုး၀ါးတဲ့<br />ေဆာင္းႏွင္းမ်ားကသာ<br />သမိုင္းရဲ့ ဘာသာစကားျဖစ္မယ္ဆိုရင္<br />တလိမ့္လိမ့္ ခယြင္းတဲ့<br />ေသြးႏွင္းစက္ေတြ<br />တို ့ေျမမွာ မွိုင္းမွိုင္းေ၀ေရာ့မယ္။<br /><br />ေသသူရဲ့ အရိုးေတြက<br />ရွင္သူကို ဘာလုပ္ရ မယ္လို ့<br />အံ့ခ်ီးဖြဖြ ရည္ညႊန္းၾကတာ<br />သမိုင္းလို ့ဆိုရမယ္။<br /><br />ရာဇ၀င္ဆုိးရဲ့<br />အရိုးတြန္သံ<br />ဘယ္သူ ့ထံပါး<br />သယ္ေဆာင္သြားမလဲ ႏွင္းတို ့ရယ္။<br /><br />ဒီဘက္ ကမာၻေခတ္ရဲ ့<br />ရဲရင့္တဲ့ သမိုင္းေၾကာင္းဟာ<br />တုိ ့ျပည္က ေက်ာင္းသားအေလာင္းေတြဆီမွာ ရွိိတယ္။<br /><br />သားေပ်ာက္ရွာေနတဲ့ အေမကို<br />သူ ့ေအာက္က ေျမက<br />"ေမေမ"လုိ ့ တုိးတိုးေလးေခၚေနတယ္<br />ေမေမရယ္ ေမေမရယ္ ေမေမရယ္ ။<br /><br />ဇာဘုရင္ရဲ့ စနစ္ဆုိးေၾကာင့္<br />ျပည့္တန္ဆာျဖစ္ရတဲ့<br />ရုရွားမေလးဟာ<br />အိပ္ရာထဲမွာ ငိုေနတယ္၊<br /><br />ေန၀င္းရဲ့ စနစ္ေၾကာင့္<br />သူပုန္ျဖစ္ရတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ<br />လမ္းမေပၚမွာ တုိက္ပြဲ၀င္ေနတယ္။<br /><br />ဒီေန ့ပြဲဟာ<br />ရွံဳးရွံဳး ႏုိင္ႏိုင္<br />ယွဥ္ျပိဳင္ျခင္းသာ အဓိက ဆုိတ့ဲ ပြဲမဟုတ္ဘူး<br />သူေသကိုယ္ေသ အၿပိဳင္ႏႊဲ<br />၀ိညာဥ္ခ်င္း ရိုက္ခြဲတဲ့ ပြဲ ျဖစ္တယ္။<br /><br />"ေဟ့ ၾကိဳးစင္"<br />ငါ ရင္ေကာ့ၿပီး လာခဲ့မယ္။<br /><br />ေ႐ႊဘုန္းလူ<br /><br /><br />၃။"ေမွ်ာ္"<br /><br />ျမန္မာျပည္ ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ<br />ေသြးစေတြ စိုလူး<br />အလံဦးမွာ ကိုယ့္အမည္ခ်ိတ္လို ့<br />ၾကိဳးစင္ရိပ္၀ယ္<br /><br />က်ေနာ္တို ့တိုက္ပြဲ၀င္ေနပါတယ္။<br /><br />ပိတ္မထားရေသးတဲ့<br />သားၾကီးတို ့ရဲ့ ေက်ာင္းစာအုပ္မွာ<br />ေဒါင္းရုပ္ေလးေတြ သားငယ္ဆြဲေတာ့<br />ေမေမ မ်က္ရည္၀ဲေရာ့မယ္။<br /><br />ရွစ္ဆယ့္ရွစ္ခုႏွစ္ရဲ့<br />လက္နက္နဲ ့ လြယ္အိတ္တိုက္ပြဲမ်ား<br />မွုန္၀ါးျပာေ၀<br />ကမာၻမေၾကဘူး<br />ဘီလူးတေခတ္၊ ေဒါင္းတေခတ္။<br /><br />တေန ့ေန ့ေလ<br />မေသေသးရင္ ျပန္လာခ်င္တယ္<br />ရင္ခြင္မွာ ေထြးလို ့ၾကိဳပါေမေမရယ္။<br /><br />ျမန္မာျပည္ၿငိမ္းခ်မ္းပါေစ<br />ေသြးစေတြ စိုလူး<br />အလံဦးမွာ ကိုယ့္ အမည္ခ်ိတ္လို ့<br />ၾကိဳးစင္ရိပ္၀ယ္<br />က်ေနာ္တို ့ တိုက္ပြဲ၀င္ေနပါတယ္။ ။<br /><br />ေ႐ႊဘုန္းလူ <br />http://taryarminwaimemorial.blogspot.com/မွကူးယူေဖာ္ျပပါသည္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-8763453758528262116?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-7567059692315789456.post-10230915276936746502009-10-28T00:56:00.000-07:002009-10-28T01:29:47.954-07:002009-10-28T01:29:47.954-07:00၁။“ဗ်တ္ေစာင္း ဘာသာေဗဒ”<br /><br />လမ္းျခမ္းအ၀ါကို ျမင္လို႔<br />ေကာင္းကင္ကို မျမင္လိုက္ဘူး။<br />တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္<br />ရြာရိုးကိုးေပါက္ ေ၀းခဲ႔မိတယ္။<br /><br />ေကာင္မေလးေရ<br />ငါ့ရဲ႕<br />အေမတစ္၀က္၊ ေဆာင္းရာသီတစ္၀က္ ေကာင္မေလးေရ<br />ငါ႕ကို ကယ္ပါ။<br /><br />ငါ႔ကို ကယ္တင္တယ္လို႔ သေဘာမထားဘဲ<br />ငါ႔ကိုပဲ ကယ္ပါ<br />မင္းရဲ႕ အျဖဴ တစ္၀က္ရဲ႕ အျဖဴတစ္၀က္ေလာက္<br />ငါ႔ကို ဆြတ္ေပးပါ။<br /><br />ရင္ဘတ္က ၾကယ္ေငြ႕ေတြ ၿဖာက်လာတဲ႔အထိ<br />ငါ ပြင္႔ပစ္လိုက္ခ်င္လို႔ပါ။ ။<br /><br /><br />၂။“ႏွင္းလူ”<br /><br />ႏွင္းလူဟာ<br />ဂူထဲမွာ ဘီလူးဒူးတုပ္ထိုင္လ်က္<br />အေမွာင္ၾကဳတ္ၾကဳတ္ကို ကိုက္ၿမိဳ ၀ါးစားရင္း<br />ေန နဲ႕လည္း စိတ္ခ်င္း ဆက္သြယ္ၾကည္႔တယ္။<br /><br />ရႊံ႕မီးအိမ္နဲ႔ ေ၀႔ပတ္ၿပီး<br />ေၿမာက္အရပ္ကို ရွာေဖြၾကည္႔ေတာ႔<br />ဓူ၀ံၾကယ္ ေၾကြသြားတာ ၾကာၿပီတဲ႔။<br /><br />သူရႈံးသြားတယ္<br />သူ႔ပါးစပ္ကို သူၿဖဲၿပီး<br />ေၿမာက္ၿပန္ေလက ေဆာင္းေတြကို ရိုက္ခြဲၾကိတ္ထည္႔<br />လြမ္းရင္ လိုက္ခဲ႔လို႔ မွာတယ္။<br /><br />အဲဒီလိုနဲ႔<br />ေႏြဦးေပါက္ မ်ားစြာကို လြန္ေလၿပီးမွ<br />ၿပန္လည္ ႏိုးထလာတဲ႔ ေက်ာက္ႏွင္းလူ<br />ေတာက္တစ္ခ်က္ေခါက္ၿပီး သူ႕ကိုယ္သူ ထူတယ္။<br /><br />ၿပီးေတာ႔<br />ေသြးေတြကို တဂ်ဳံးဂ်ဳံး ၿပန္ေမာင္း<br />ေကာင္းကင္ကို<br />ပိေတာက္ေတြနဲ႔ တေဗာင္းေဗာင္းပစ္ေပါက္<br />မီးပြင္႕မတတ္၊ ခါးေထာက္ရပ္လိုက္တယ္။<br /><br />ငါ..(သို႕မဟုတ္)<br />ႏွင္းလူကေလးရဲ႔ မွတ္တမ္းမွာ<br />အဲဒီေဆာင္းကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းေလး ေရးထားမိ<br />သတိရတိုင္း ၿပန္ၿပန္ ဖတ္ၾကည္႔လို႔ေပါ႕။ ။<br /><br /><br />၃။"ေတေလမွတ္တိုင္"<br /><br />ၾကယ္ေတြ ၾကယ္ေတြ<br />သမ္းေ၀မႈ ေခ်ာင္းေခ်ာင္းထ<br />ေဟာင္းေလာင္းပြင္႔ေနတဲ႔..ည။<br /><br />၀ိညာဥ္ႏွင္းမႈန္တစ္စက္<br />အိပ္မက္ ၿမင္းခြာ အမွတ္(၁၃)<br />တစ္ေယာက္တည္း အတံုးအရံုးလဲသူ<br />ငါ႕ ကံၾကမၼာနဲ႔..လူ<br /><br />ဂမၻီရ သစ္ပင္မွာမွ<br />စြယ္ေတာ္ပြင္႔အို ရွာခ်င္တဲ႔လက္<br />ကားစင္တင္ၿပီး မီးရႈိ႕သတ္မယ္။<br /><br />လၿပည္႔၀န္းေရ<br />ပန္းကႏၱာရမွာ<br />အမုန္းေတြ လဲ႔ၿပာကြဲအက္<br />ငါဟာ<br />ကိုယ္႔ကိုကိုယ္ ၿပန္တူးေနတဲ႔<br />ေပါက္ခၽြန္းတစ္လက္ကြဲ႔ သိရဲ႔လား။<br /><br />ၿခေသၤ႔နဲ႕ ဘယ္လိုတိုက္တိုက္<br />ဘီလူးနဲ႔ ဘယ္လိုကိုက္ကိုက္<br />ခ်စ္မိသူေလာက္ေတာ႔<br />ဘယ္သူမွ လူမိုက္ မမည္။<br /><br />ကေ၀မီးေတာက္<br />ေဆာင္းဦးေပါက္ အရက္တစ္အိုး<br />ၿမဴခိုးေ၀ေ၀ေက်ာက္ခဲမ်ား<br />ငါ႔ကိုထားခဲ႔ပါ။<br /><br />ေတေလမွတ္တိုင္<br />ေမ်ွာ္စင္ေတြထက္ ပိုခိုင္လာရဲ႔<br />ေၿခေထာက္ကတစ္ၿခား လမ္းတစ္ၿခား<br />ငါဘယ္ေတာ႔မွ မသြားဘူး မိန္းကေလးေရ။ ။<br /><br /><br />၄။"တိမ္ၿဖဴတို႕ႏွင္႕အတူ"<br /><br />စိတ္ၾကမ္းဘီလူးတို႕ ေၿခပင္မက်ဴးေသာ အရပ္၌<br />ငါ..မတ္မတ္တည္ခဲ႔ေခ်ၿပီ။<br /><br />အို..အခ်င္းေဆြမြန္တို႔<br />သင္တို႔ၾကိဳဆိုမည္ဆိုလ်ွင္<br />အေမွာင္ နံနက္သို႔ပင္ အလင္းငွက္တို႔ၿဖင္႔ ငါလာခဲ႔ပါမည္။<br /><br />ထို႕ေနာက္<br />ေလာက ေလဆန္မွာ ကိုယ္႔ကိုကိုယ္အန္ထုတ္<br />ငါတို႔အားလံုး မိုးမခ်ဳပ္မီ အိမ္ကိုၿပန္ၾကမည္။ ။<br /><br /><br />၅။"လယ္သူမ"<br /><br />ကၽြန္ေတာ္႔ ေတာင္ကုန္း ကေလးပါ<br />အလင္းေတြနဲ႔<br />ခပ္မို႔မို႔ တည္ေဆာက္ထားတယ္။<br /><br />ေန႔ရက္ေတြၾကာ<br />ေႏြအၿပာေတြ ပြင္႔ပြင္႔သြား။<br />ၿဖတ္သန္းၿပီးသား တိမ္ေတြ<br />တစ္အုပ္ၿပီး တစ္အုပ္ ၿပန္ေကြ႔လာၾက။<br />... ... ...<br />ကၽြန္ေတာ္ ေပြ႕ပိုက္ခဲ႔ရတယ္။<br /><br />ေနာက္ဆံုးေတာ႔လည္း<br />ဘာမွ မဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး။<br />ကိုယ္႔ရင္ဘတ္ကိုယ္ အၾကမ္းၾကဳတ္ဆံုး ဆြဲဖြင္႔ၿပီး<br />ေနပူၾကဲၾကဲေတြ သြန္ခ် ပစ္ရတာက လြဲရင္ေပါ႕။<br /><br />သံေယာဇဥ္ကိုမွ<br />ခုတ္ထြင္ရွင္းလင္းတတ္တဲ႔ လယ္သူမရယ္<br />အခုေတာင္ လြမ္းတယ္။ ။<br /><br /><br />၆။"ကဗ်ာေရးေသာ လူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း"<br /><br />အိပ္<br />ခ်င္<br />ေသာ<br />စိတ္<br />အိပ္<br />သာ<br />အိပ္<br /><br />အိပ္<br />သည္႕<br />အ<br />ခါ<br />အိပ္<br />မက္<br />လာ<br /><br />အိပ္<br />ပါ<br />လ်က္<br />ႏွင္႔<br />ႏိုး<br />ရ<br />သည္။ ။<br /><br /><br /><br />၇။"အႏုပညာ ေမွာ္၀င္စားမႈ"<br /><br />ေၾကးနီေရာင္သင္းတဲ႕<br />ၿမားက်ိဳးတစ္စင္း ထိမွန္ထားတယ္။<br /><br /><br />လက္ဖ၀ါးေၿခဖ၀ါးမွာ<br />အေမ ၀တ္ေပးခဲ႕တဲ႕ အေရခြံေတြ ကၽြတ္ကြာက်<br />ပန္းေရာင္ပ်ပ်ကေလး ရွင္းပလာ..။<br /><br />တကယ္ေတာ႕<br />ၿမိဳ႕ပ်က္တစ္ခုပါပဲ<br />ဒါေပမယ္႕.. ဗ်တ္ေစာင္းတစ္လက္ရွိေနလို႕<br />ကိုယ္...ခ်ိဳေနမိတယ္။ ။<br /><br /><br />၈။"ဗဟိုကြဲအား"<br /><br />ေဆာင္းေခတ္က ေပးခဲ႕တဲ႕<br />ေမာင္းကြဲသံ ခပ္ေလးေလး တစ္ခ်က္ပါပဲ။<br />တစ္ေယာက္တည္းေနရတဲ႕ ငါ႕ကို<br />ဘယ္သူနဲ႕မွ မေနရေအာင္<br />ယိုင္ယိုင္ရြဲ႕ရြဲ႕ လွီးခြဲသြား...။<br /><br />နံပါတ္စဥ္ မတပ္ရေသးတဲ႕<br />သဲကႏၱာရ တစ္ရြက္ေပၚမွာ ၿပိဳလဲက်တယ္။<br /><br />အဲဒီညေနေပါ႕<br />ေကာင္းကင္ကို ဆြဲခၽြတ္ၿပီး<br />ေၿမၾကီးကိုပဲ ငါၿပန္၀တ္ခဲ႕ရ။<br /><br />ၿပီးဆံုးသြားတာ ေသခ်ာပါတယ္<br />ႏွင္းခိုးေတြ..<br />ၿပီးေတာ႕ ဒိုင္ယာရီခ်ိဳ ခါးတစ္ခြက္<br />ၿပီးဆံုးသြားတာက ေသခ်ာပါတယ္။<br /><br />မိုးေတြကို တိုးတိုးကေလး ရြာရဦးမွာေပါ႕ေလ<br />ပန္းရနံ႕ေတြကလည္း ခပ္ၿမင္႕ၿမင္႕ကေန ပ်ံသန္း<br />ငါနဲ႕ ငါ႕ဖိနပ္ကေလး<br />သီခ်င္းမဆိုေတာ႕ဘဲ ဟိုးအေ၀းကို ေငးခဲ႕ရတယ္။ ။<br /><br /><br />၉။"အမည္မသိ"<br /><br />စိတ္ကို ဓါးအိမ္ထဲ ၿပန္သြင္းလိုက္တယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ဟာ နဂါးေငြ႕တန္းတစ္ခုလို ၿပာမိႈင္းသြား<br />ဓါးအိမ္တစ္လက္ရဲ႕ အက်ယ္အ၀န္းေတာင္<br />ဘာသံနဲ႕မွ မၾကားရေတာ႕ဘူး။ ။<br /><br /><br />၁၀။"ေတေလကေလး"<br /><br />မီးပိြဳင္႕ေတြက<br />အနီလိႈင္းေတြနဲ႕<br />လႊင္႕ထုတ္ပစ္ခတ္ၾကတယ္။<br /><br />လူမိုက္လိုလို<br />ေစာင္းေနတဲ႕ ဓါတ္တိုင္အိုၾကီးက<br />ကၽြန္ေတာ္႕ကို ၀င္တိုက္ၿပန္ရဲ႕<br /><br /><br />ထင္းရူးပင္ၾကီးက<br />ရွည္လ်ားခၽြန္ၿမတဲ႕ သစ္ရြက္ေတြ ေကြးကုပ္<br />ကၽြန္ေတာ႕ကို ေလနဲ႕ လိုက္မႈတ္တယ္။<br /><br />ကၽြန္ေတာ္<br />ကိုယ္နဲ႕ မေတာ္တဲ႕ ဖိနပ္ကိုစီးၿပီး<br />လမ္းအၾကီးၾကီးမွာ ေလ်ွာက္မိေနခ်ိန္ေပါ႕။<br /><br />တိုက္တာေတြ ေဖာင္းကားေပ်ာ႕အိ<br />ဓါတ္ေပါင္းဖိုေတြလည္း<br />မီးခိုးေငြ႕ေတြပိၿပီး ေကြၚညႊတ္ေခြယိုင္က်<br />ေၿမၾကီးထဲက<br />မိုးၿခိမ္းသံ တရွဲရွဲ ၾကားရတယ္။<br /><br />တကယ္႕ကို ေၾကာက္စရာပါအေမ<br />အဲဒီညက<br />အိပ္မက္ နည္းနည္း ရွည္သြားတယ္။ ။<br /><br /><br />၁၁။"သီခ်င္း"<br /><br />နတ္ဆိုးေတြ ငါ႕ပန္းရနံ႕ကို ရႈရင္းနဲ႕ လဲက်<br />ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ငါ႕ကိုလြမ္းတဲ႕ည<br /><br />ငါ႕ေကာင္းကင္ နကၡတ္ေတြ ရွက္ေသြးေရာင္ေတာက္ပ<br />ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ငါ႕အမည္ ရြတ္တဲ႔ည။<br /><br />ငါ႕ပင္လယ္ ခဲလံုးေတြ ၿပဳတ္က်<br />ငါ႕ရင္မွာ မီးၿပတိုက္ ထြန္းရ<br />ငါတစ္ေယာက္တည္း လင္း .. လင္း ေနတဲ႔ည<br />ငါတစ္ကိုယ္ထဲ လင္းသြားတဲ႔ည။<br /><br />သူမိုက္ေတြ ေဆာင္ၿမဲဓါးကို ေယာင္ယမ္းကာ လႊတ္ခ်<br />ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အေ၀းကို ေငးတဲ႕ည။<br /><br />ငါ႕လမ္းမွာ ေလ်ွာက္ရင္းနဲ႕ေတာင္ ေက်ာက္တံုးေတြ ေမႊးၿမ<br />ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ငါ႕ကိုခ်စ္တဲ႕ည။<br /><br />ငါ႕ကိုယ္ငါ မိုးၾကိဳးေတြ ပစ္ခ်<br />ငါ႕ကိုယ္မွာ မီးစုန္းေတြ ထြက္က်<br />ငါတစ္ကုိယ္တည္း လင္း.. လင္းေနတဲ႕ည။<br />ငါတစ္ေယာက္ထဲ လင္းသြားတဲ႔ည။ ။<br /><br /><br />၁၂။"ႏို၀င္ဘာ"<br /><br />ငါ႕ရဲ႕ ေရႊအိပ္မက္ကို<br />ေၿခက်င္းေတြလို ခြဲစိတ္ ၀တ္ဆင္ထားတဲ႕ မိန္းမ။<br />ၿမဴခိုး နီညိဳေတြၾကားမွာ<br />စံပယ္ေတြ ကပိုကရိုနဲ႕ ... လွလို႕။<br /><br />ငါ.. တစ္ပြင္႔ၿပီး တစ္ပြင္႔ၿပီး တစ္ပြင္႔ ၿပိဳလဲ<br />ႏွင္းအဆက္ဆက္တိုင္ေအာင္ ေၾကကြဲခဲ႕ရေပါ႕။ ။<br /><br /><br /><br />၁၃"ေနၾကတ္ခ်ိန္"<br /><br />အဂၤါဆိုတဲ႕ ေန႕တစ္ေန႕က<br />ငါ႕ကို အကုန္ယူသြားတယ္။<br /><br />ငါ႕မွာ..တစ္ေယာက္ထဲ ၿဖစ္ေနရတဲ႕ အထဲ<br />ေ၀ါကနဲ ေပ်ာက္ဆံုး လိုက္ရ။<br /><br />ဘယ္ေဆာင္းဥတုကမွ<br />လက္သင္႕မခံတဲ႕ ဆီးႏွင္းတစ္စက္လို<br />ေႏြရာသီေတြဆီ လွည္႕ထြက္ခဲ႕ရ။<br /><br />အရွင္လတ္လတ္ လြမ္းလိုက္ရတာ<br />ဘာနဲ႕မွကို မတူေတာ႕ဘူး<br />မပြင္႕ဘဲ ဖူးခဲ႕ရတဲ႕ ေကာင္မို႕<br />...<br />ေမွာင္တယ္။<br /><br />လြမ္းလြမ္းဆြတ္ဆြတ္ ငါေတြးမိရဲ႕<br />ေက်ာက္တံုးေပၚ တင္အေသြးခံရတဲ႕ဓါးလို<br />ငါလည္း အစားခံေနရခ်ိန္..လို႕။ ။<br /><br /><br />၁၄။"ခ်စ္သူသို႔"<br /><br />သံေခ်းတစ္ထပ္ ရႊံတစ္ထပ္မို႕<br />သူတို႕ရဲ႕ စိတ္အတင္အခ်က္ုိ<br />မင္း ဘယ္လိုမွ ဖတ္လို႕ ရမွာ မဟုတ္ဘူး။<br /><br />အာေငြ႕မႈတ္သံေတြ ၾကားမွာပဲ<br />ရယ္ကာေမာကာ တစ္ေႏြလံုးပိတ္<br />ကိုယ္႕ယဥ္ေက်းမႈနဲ႕ ကိုယ္ အိပ္ပစ္လိုက္ကြယ္..<br /><br />ခ်စ္သူေရ<br />ေလာကမာယာဆိုတာ<br />အတီးခံရတဲ႕ ဗံုေတြရဲ႕ ဂီတပါပဲ။<br /><br />စစ္တုရင္ တစ္ပြဲလံုးကို<br />ဆြဲေမွာက္ ခံလိုက္ရေပမယ္႕<br />..<br />ဘာၿဖစ္လဲ<br />၀မ္းမနည္းေၾကး<br />တို႕ေတြ ရြာသြန္းၾကရံုေပါ႕။<br /><br />ယံုၾကည္ထားစမ္း<br />ေရခိုးေရေငြ႕ကလည္း<br />ပင္လယ္ကို ပစ္ေပါက္ စိုက္ပ်ိဳး ႏိုင္တယ္ဆိုတာ။ ။<br /><br /><br />၁၅။"မိုး"<br /><br />ခ်စ္သူေရ<br />ေဟာဒီ ေကာင္းကင္ တစ္ရိုးက<br />ေရခိုးေရေငြ႕ အိုးၾကီးကို<br />မိုးတိမ္လို႕ ေခၚၾကေလရဲ႕။<br /><br />ကိုေရႊမုတ္သံုေလက<br />သူေၿခေထာက္ကို သူဂရုမစိုက္<br />အိုးၾကီးကို တည္႕တည္႕ ၀င္တိုက္တယ္။<br /><br />အိုၾကီးလည္း ဗိုက္ပြင္႕ ကြဲေၾက<br />ေသပါေလေရာ။<br /><br />အိုးၿခမ္းကြဲထဲကေန<br />ေရစက္ေတြ ေရစက္ေတြ<br />၀င္း၀င္းလက္လက္<br />လင္းတစက္စက္ စီးၿဖိဳင္ ညႊတ္က်။<br /><br />ေက်ာက္ေဆာင္ ေက်ာက္ေၿမနဲ႕<br />ေစာင္႕ေနတဲ႕ ပင္လယ္ေအာ္ေတြလည္း<br />သြားရည္တၿမၿမ<br />ပါးစပ္ၾကီးေတြ ၿပဲလန္ေအာင္ ဟလို႕ေပါ႕။<br /><br />အို ခ်စ္သူေရ<br />ဟိုးအေရွ႕မွာ မိုးေတြ ရြာၿပီ။<br /><br />လာ ရဲရဲလာ<br />ထီးရြက္ေတြ မပါလည္း<br />လူဟာ ကိုယ္႕ဖာသာ ေလ်ွာက္ရဲရမယ္ကြယ္႕။<br /><br />ငါတို႕ရဲ႕ မိုး<br />ဂ်ိဳးဂ်ိဳး ဂ်ိမ္႕ဂ်ိမ္႕ လွပ<br />သူ<br />ရိႈက္ၾကီးတငင္ ရြာခ်ပါေစလားကြယ္။ ။<br /><br /><br />၁၆။"အေနာက္ေတာင္"<br /><br />ၾကာေတာ႕လည္း<br />မိုးခ်ဳန္းၿပရတာ ရွက္လာၿပီ<br /><br />ေဆာင္းေရ<br />ကေ၀အလင္းေတြ လႊင္႕ထုတ္ၿပီး<br />ငါ႕ရင္ထဲက မိုးတိမ္ေတြကို<br />ခုတ္ခ်ေပးပါ<br /><br />ငါ<br />ႏွင္းစက္ေတြနဲ႕ ခံုး၀န္းခ်င္တဲ႕ေကာင္<br />ကုလားအုပ္ၾကီးေယာင္ေဆာင္ၿပီး<br />ကႏၱာရအထိ တြားသြားၿပမယ္ေလ။ ။<br /><br /><br />၁၇။"ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ သနပ္ခါးပြင့္ကေလး"<br /><br />စစ္မက္ၿပိဳင္မိုး<br />ၾကယ္ကေလးေတြ စီးခ်င္းမထိုးၾကပါနဲ႔။<br /><br />မိုးခ်ဳပ္အိမ္ျပန္<br />လမင္းကို ပန္တဲ့မိန္းကေလး<br />ၿငိမ္းခ်မ္းေရးနဲ႔ အိပ္စက္ေနလုိ႔ပါကြယ္။ ။<br /><br /><br />၁၈။"စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္"<br /><br />ကၽြန္ေတာ္ကေျပာေတာ့ ..<br />.. .. ခ်စ္သူကရယ္တယ္။<br /><br />ကိုယ္သာ<br />သူ႔လိုေခြးတစ္ေကာင္ဆိုရင္<br />မေဟာင္ပါဘူးကြယ္ ..။<br /><br />ေစာင့္ဆိုင္း<br />တိတ္ဆိတ္<br />မကိုက္ခ်င္ရင္ အိပ္ေနမွာေပါ့ .. လို႔။<br /><br />စကားအဆံုးမွာ<br />ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ႐ွဴတည္တည္ပါပဲ<br />ခ်စ္သူကလည္း ရယ္ၿမဲရယ္လို႔။ ။<br /><br /><br />၁၉။"နတ္ပူးေနတဲ့ေကာင္"<br /><br />လြင့္လိုက္ရတာ<br />မုတ္သုန္ဘယ္ႏွစ္ၿမိဳ႕တိုင္ခဲ့ၿပီလဲ၊<br />တယ္လီဖုန္းေခၚသံေတြၾကားတာေတာင္<br />ျပန္မထူးျဖစ္ခဲ့တဲ့ေကာင္ပါ။<br /><br />ေမေမေရ…<br />မိုးတိမ္ႀကီးထဲမွာ<br />ေျခပစ္လက္ပစ္ သား ၀င္အိပ္လိုက္ခ်င္ရဲ႕။<br />ေကာင္းကင္ကို ျပန္တည့္ရတာ<br />.…ေမာတယ္။ ။<br /><br /><br />၂၀။"ဥယ်ာဥ္"<br /><br />နဂါးေတြကသာ<br />တကယ္တမ္းကျပမယ္ဆိုရင္ေတာ့<br />ကိုယ္ၾကည့္ခ်င္စိတ္႐ွိပါတယ္။<br /><br />ဒါေပမယ့္<br />မ်က္ႏွာအေရျပားတြန္႔တြန္႔ႀကီးနဲ႔လူေတြက<br />နဂါးႏွဲမႈတ္ၿပီးလူးလြန္႔ျပရင္ေတာ့<br />သူတို႔အစား…<br />ကိုယ္က ပင္ပန္းပ်င္းရိေနတတ္တယ္။<br /><br />အဲဒီလိုပါပဲ ေကာင္မေလးရယ္<br />မိုးေတြကတိတ္တာေတာင္ ကိုယ္က႐ြာတုန္း။<br /><br />သစ္႐ြက္ကို ကိုယ္ျပန္စိုက္ဖုိ႔ႀကိဳးစားဆဲမွာ<br />သစ္ပင္က ေၾကြက်လာခဲ့.<br />ကိုယ္လို ေပကပ္ကပ္ေကာင္ကေတာ့<br />ေက်ာက္တုန္းေတြကိုလည္း ငံု႔ၾကည့္ခင္မင္ေနခဲ့၊<br /><br />ေကာင္မေလးေရ…<br />တကယ္ဆို ကိုယ္ဟာဥယ်ာဥ္တစ္ခုပါပဲ<br />ေျမျပင္မွာ ဘာမွမပြင့္ေသးတာက လြဲရင္ေပါ့ကြယ္။ ။<br /><br /><br />၂၁။"အတိတ္"<br /><br />၀တ္မႈန္ဆိုတာ<br />ပန္း႐ံုအိအိထဲက အက္တမ္တစ္ပြင့္ပါ။<br /><br />ၾကာေတာ့ၾကာခဲ့ပါၿပီ။<br /><br />သူအႏုျမဴဗံုးလို ကြဲလြင့္တဲ့ေန႔က<br />ကြၽန္ေတာ္…<br />မိုးစက္ေတြထဲ သက္ၿငိမ္တိတ္ဆိတ္ခဲ့ဖူးပါရဲ႕။ ။<br /><br /><br />၂၂။"႐ွင္ကြဲ"<br /><br />ငါတို႔ေ႐ွ႕မွာ<br />ရထားဟာ ခါတိုင္းထက္ပိုမို႐ွည္လ်ား<br />ဥၾသဆြဲသံမ်ားကလည္း<br />ဖြာရရာ ထစ္ခ်ဳန္းျပတ္ေတာက္က်ေနခဲ့<br /><br />ႏႈတ္မဆက္မိရင္လည္း အေကာင္းသား<br />ႏႈတ္ဆက္လိုက္ၾကေတာ့<br />ဘူတာဟာ<br />အ၀ါေဖ်ာ့ေဖ်ာ့နဲ႔ ဂူသခၤ်ဳိင္းဆန္လာ<br /><br />ကံၾကမၼာက<br />မ်ဥ္းတစ္ေၾကာင္းတည္းေပၚမွာ<br />ခြာေလးဘက္ မရပ္ႏိုင္ခဲ့ဘူး<br /><br />ဘယ္သူ႔ကိုမွ မေျပာနဲ႔<br />ဘယ္သူ႔စကားကိုမွ နားမေထာင္ဘူး<br />ေျမလို၊ ပင္လယ္လို အကၡရာတစ္လံုးနဲ႔<br />ငါတို႔ဆက္ "ခ်စ္" ေနၾကဦးမယ္<br /><br />မေမ့ဘူးကြယ္<br />ဘယ္ေတာ့မွ မေမ့ပါဘူး<br />ရက္စက္သြယ္ေျပာင္းတဲ့<br />မီးခိုးလက္ေခ်ာင္းေတြက<br />ငါ့တို႔ကို အပြင့္ခူးခ်ိန္<br /><br />ရထားဟာ<br />ေလာက လူ႐ိုင္းရဲ႕မႈတ္ေျပာင္း၀ကေန<br />အဆိပ္ေတြနဲ႔<br />တုန္ယင္စြာ လူးလြန္႔ ထြက္ခြာခဲ့ရေပါ့။ ။<br /><br /><br />၂၃"ဒုိင္ယာရီရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာ"<br /><br />ႏွင္းစက္လက္တြဲခိုေနတဲ့<br />စံပယ္အိုေလးေရ . . .<br />ဒီ လကြယ္ညမွာပဲ<br />ဆုပ္ကိုင္ထားတဲ့ လက္ေခ်ာင္းေတြကို<br />ျဖည္ခ်လုိက္ပါေတာ့။<br /><br />တခ်ဳိ႔လူေတြက<br />ဘ၀မွာ ၾကယ္ေတြေႀကြက်ခဲ့သတဲ့<br />ၿငိမ္သက္စြာ ခရီးႏွင္ၾကဦးေပါ့ကြယ္<br />ကိုယ့္မွာက . . .<br />ေနေတြ လေတြေတာင္ ေႀကြက်ခဲ့ဖူးပါတယ္။<br /><br />``သြားေတာ့မယ္ေနာ္ . . .<br />ကံႀကံဳရင္ ျပန္ဆံုၾကဦးမွာေပါ့´´လို႔<br />ကံမေကာင္းသူတို႔ရဲ႕<br />မႈိုင္းညဳိ႕ေသာလမ္းခြဲ<br />ေက်ာ္စရစ္ခဲေတြ အၿပဳိင္းအရုိင္းလြင့္ႀကဲေနတယ္။<br /><br />(ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ့္အျပစ္ပါပဲ)<br />ေလရုိင္းေတြ ၀ုိင္း၀န္းကိုက္ခဲၾကတဲ့<br />မီးလွ်ံစတစ္ခုလို ျပာညဳိယိမ္းထုိး<br />ျပကၡဒိန္မွာေတာ့<br />နက္ဖန္ခါဟာ နာမည္ဆိုးမရွိပါဘူး။<br /><br />ဒါေပမယ့္ . . .<br />လြမ္းဆြတ္ေနသူတစ္ေယာက္ရဲ႕<br />ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ အိပ္မက္မ်ား<br />ႏွင္းဆီေခၽြရထားမွာ<br />စူးစူး၀ါး၀ါး ဥၾသဆြဲပစ္လုိက္တယ္။<br /><br />ဒီည . . .<br />ေနာက္ည . . .<br />ဘယ္လိုမွ နိဂံုးခ်ဳပ္မရပါဘူး<br />ဘီလူးဖမ္းသလို ၾကမ္းတဲ့လကၤာ<br />ငွက္ဆိုးေတြအိပ္မွ<br />တိတ္တဆိတ္ ကိုယ္ေရးလုိက္ပါတယ္။<br /><br />``ေပ်ာ္ခြင့္မပိုင္ေသာ<br />ဒုိင္ယာရီ၏ ေနာက္ဆံုးစာမ်က္ႏွာထက္၌´´<br />နတ္သူရူးေတြ ႀကဲပက္တဲ့<br />ေကာင္းကင္ဘံုက အက္ဆစ္တစ္စက္လို<br />ရွအက္ေၾကကြဲ ရွ - -အက္ - -ေၾက - -ကြဲ . . .<br />မင္နီေတြနဲ႔ `ရဲ´လို႔ေပါ့ကြယ္။ ။<br /><br /><br /><br />ဒီကဗ်ာေတြကို http://taryarminwaimemorial.blogspot.com/မွကူးယူေဖာ္ျပထားျခင္းျဖစ္ပါတယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7567059692315789456-1023091527693674650?l=nainggyee.blogspot.com' alt='' /></div>nainggyeehttp://www.blogger.com/profile/05652006399139014322noreply@blogger.com0