tag:blogger.com,1999:blog-70533205458191122912010-06-16T15:06:01.815-07:00\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.comBlogger28125tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-72080783589194310602010-06-16T08:28:00.000-07:002010-06-16T08:38:34.858-07:002010-06-16T08:38:34.858-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://2.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjv61Sg6bI/AAAAAAAAADc/8XQUTbkTDzc/s1600/SDC11255-crop.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="218" src="http://2.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjv61Sg6bI/AAAAAAAAADc/8XQUTbkTDzc/s400/SDC11255-crop.JPG" width="400" /></a></div><br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"></div>Ahh istanbul ne çok zaman geçirdik seninle, ne çok güldük, ne çok ağladık...ne anılar,ne savaşlar,ne fırtınalar atlattık yine de herşeye ragmen ayakta kaldık...şimdi gidiyorum bir yıl uzağında olacağım,aşklarım bekleyecek,kalbim burda kalacak,o güzel mavini göremiycem,özliycem,özliycem,özliycem...ama unutmayacağım seni vefasız değilim ben diğerleri gibi...nasıl gittiysem daha da güçlü geleceğim...nasıl sevdiysem seni daha çok sevecem...en güzel anılarımı beni ben yapan gözyaşlarımı götürcem yanımda ve daha çok büyüycem yokluğunda...unutma beni...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-7208078358919431060?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-47306634189787534142010-06-15T07:38:00.000-07:002010-06-16T08:31:26.064-07:002010-06-16T08:31:26.064-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://3.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjuP2W9DaI/AAAAAAAAADU/7O9dVscP3E4/s1600/IMG_8361.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="http://3.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjuP2W9DaI/AAAAAAAAADU/7O9dVscP3E4/s400/IMG_8361.JPG" width="400" /></a></div>Şimdi ne demeli bu kadere...<br /> Nasıl haykırmalı,ne söylemeli...<br /> Hep beklediğin aşk çıktığında karşına hayat yine sana bir oyun oynayıp atıyorsa seni ondan uzaklara,atıyorsa en ters yollara...<br /> Ne demeli bu kadere,nasıl küfretmeli ki vazgeçsin,vazgeçsin ayırmaktan o hiç birleşemeyen elleri...<br /> Canın yandı mı hiç? <br /> Hiç ağladın mı kaderine?<br /> Ben ağladım...<br /> Seni tanıdığım o gün ağladım<br /> Yine dedim,yine yanlış zaman,yanlış yer..<br /> Ve ben gidiyorum şimdi,sen arkada<br /> Ben gidiyorum şimdi yine senden uzakta...<br /> <br /> <br /> Hiç birleşmeyecek o eller biliyorum,belki bir gün belki iki<br /> Ya sonra,ya sonra sevdiğim...<br /> Özlemeyecek misin tenimi,özlemeyecek misin dudaklarımı<br /> Kokumu özlemeyecek misin...<br /> Özlem...artık o kadar anlamsız ki...Ben gidiyorum özlemlerimle...<br /> Ben gidiyorum seninle...<br /> Seninle dolu bir yürekle,seninle dolu anılarla,senden çok uzağa..<br /> Oysa hayaller vardı daha kurulmamış,<br /> Umutlar vardı edilmemiş,<br /> Kahkahalar vardı sonra gözyaşları mutluluktan akıtılan...<br /> Oysa biz olacaktık daha...<br /> Oysalar kaldı keşkelerimle...<br /> Biliyorum sen hep orada kalacaksın...<br /> Hep kalbimde kalacak o küçücük izlerin...<br /> Şimdi söyle kader ne demeliyim sana?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-4730663418978753414?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-50552399567148521662010-06-15T03:25:00.001-07:002010-06-16T08:40:04.198-07:002010-06-16T08:40:04.198-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjwMhVo81I/AAAAAAAAADk/lXohnWczvl4/s1600/SL274371.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="150" src="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjwMhVo81I/AAAAAAAAADk/lXohnWczvl4/s200/SL274371.JPG" width="200" /></a></div>Soğuk bir gece de doğmuşum ben<br /> O zamandan belliymiş ne kadar zor olacağım ki bazılarına göre sıradan<br /> Memnuniyetsiz, kırılgan, bazen çok sessiz bazen de sesi fazla yükselen ben<br /> Çok zor doğmuşum<br /> İnat etmişim bu kirli dünyaya gelmeyeyim diye<br /> Acemice yaşanmaya çalışılan hayatlardan bir farkım olsun diye çabalamışım<br /> Ama bu sefer inadım pek işe yaramamış<br /> Annem zorla almış kucağına beni<br /> Babam bir kızım oldu diye tüm parasını hemşirelere dağıtmış, ne saçma<br /> Yazık bilmiyormuş tabi o zaman benim ne bela olacağımı<br /> Annem tüm becerilerini, tüm inadını, çalışkanlığını ve gururunu vermiş bana<br /> Hayata karşı dik durmayı annem öğretmiş, boyun eğmemeyi de<br /> Babamsa soğuk bir yüzün ardında nasıl sevgi dolu olunabileceğini<br /> O kalkık kaşların altındaki yumuşacık yüreğini bir tek bana göstermiş<br /> Ve sevginin herkese verilmeyecek kadar değerli oldugunu…<br /> Şehirlerim oldu, nice hikâyeler barındıran içlerinde<br /> Ya da bulutlarına bakıp benim yazdığım hikâyeler<br /> Aşklarım oldu, vazgeçmek zorunda olduklarım ya da vazgeçenler<br /> Yitip giden binlerce anı oldu, kulağımda hala tınısını duyduğum şarkılar<br /> Herkesten farkı olsun diye en köşede ne var diye aradıklarım<br /> Ve farklı duygular yaşatsın diye dinlediklerim<br /> Ağladığım sokaklar oldu ve an geldi terk ettim doğduğum yeri <br /> Nefes aldığım o şehri, duvarlarını, kurallarını<br /> Sonra çalışmayı örgendim kendi paramı kendim kazanmayı<br /> Okudum vatana millete hayırlı evlat oluyum diye<br /> Oldum mu, orası şüpheli<br /> Ama çok şey örgendim hayata dair<br /> Yaşam ne demek, zorluk, güçlük ne demek, ekmek ne demek orda örgendim<br /> Peki, ne kattı bana bunlar galiba duymamayı, görmemeyi, bilmemeyi<br /> Sağırlığı öğretti hayat sesini çıkaramamayı düzene ve silahlara<br /> Sonra vefasızlığı örgendim<br /> Edilmeyen telefonları, özlenmeyen kardeş olduğumu öğrendim<br /> Olsun canları sağ olsun demeyi de..<br /> Sonra dönmeyi, arkanda bıraktıklarını ya da bırakamadıklarının verdiği zorluğu öğrendim<br /> Ve hala öğreniyorum ben neyim, kimim…<br /> Ve hala bu dünyaya niçin geldim öğreniyorum<br /> Zorda olsa gelişim, artık istemiyorum gitmeyi<br /> Çünkü tek bir bakışla yaşamayı öğrendim.<br /> <a href="http://www.facebook.com/#!/photo.php?pid=647469&amp;id=1632590990"></a><br /> Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-5055239956714852166?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-51362555673825782282010-06-14T06:47:00.000-07:002010-06-16T08:43:59.364-07:002010-06-16T08:43:59.364-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://4.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjxLGtVLnI/AAAAAAAAADs/tisVwwD0DZw/s1600/SL274356.JPG" imageanchor="1" style="clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><img border="0" src="http://4.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBjxLGtVLnI/AAAAAAAAADs/tisVwwD0DZw/s320/SL274356.JPG" /></a></div>Suskunluğumun bir nedeni var...<br /> Suskunluğumun nedeni sensin,sensin cümlelerimi bitiren,sensin içimde kopan fırtınaların nedeni...sensin yüreğimdeki kasırga...<br /> Sensizlik bu suskunluğa neden...<br /> Oysa ne çok isterdim kelimelerim sadece senli olsun,gülümsemem seninle renklensin,baktığım yerde sen,duyduğum ses de senin tının olsun...<br /> Ne çok isterdim,sadece senin olduğun bir İstanbul'da yaşamayı,senin olduğun mavilere dalmayı,senin rüzgarınla savrulmayı...<br /> Ne çok isterdim bindiğim vapurlarda senin elini tutmayı,seninle bakmayı kız kulesine...<br /> Dedim ya suskunluğumun nedeni sensin...Bırak sessiz kalsın haykırışlarım,senli olmadıktan sonra sessiz olmuşum ne çıkar...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-5136255567382578228?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-56883101133601033852010-06-13T17:43:00.001-07:002010-06-16T15:06:01.825-07:002010-06-16T15:06:01.825-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBlKYIAFKQI/AAAAAAAAAD8/9iEXY74bV9U/s1600/26366310.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBlKYIAFKQI/AAAAAAAAAD8/9iEXY74bV9U/s400/26366310.jpg" width="322" /></a></div>illede bi şeye ait olacaksan,geceye ait olacaksın,karanlıga,sessizlige ve kimsesizliğe...degişen bir şey olmayacak nasılsa yalnız benliğinden...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-5688310113360103385?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-90418145747681052252010-06-13T17:41:00.001-07:002010-06-13T17:41:01.089-07:002010-06-13T17:41:01.089-07:00Ya ben hep duvara konustum yada duvar degil konustugum içinde insanlar var nedense beni anlasın istedim içinde insan olan duvarlar!<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-9041814574768105225?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-47882508023097578732010-06-13T17:37:00.001-07:002010-06-16T15:02:54.416-07:002010-06-16T15:02:54.416-07:00<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><a href="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBlJ-w3y-8I/AAAAAAAAAD0/K03qY8zFjiY/s1600/ayna2.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="200" src="http://1.bp.blogspot.com/_EUZ8fGaai-A/TBlJ-w3y-8I/AAAAAAAAAD0/K03qY8zFjiY/s200/ayna2.jpg" width="171" /></a></div>Aynada kendime bakıyorum bazen. Ve tek kelime etmesem bile vücudum yaşadıklarımı, hayattan ne anladığımı anlatmaya yetiyor...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-4788250802309757873?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-65511200126644811422010-06-13T17:33:00.001-07:002010-06-13T17:33:55.170-07:002010-06-13T17:33:55.170-07:00Bugün ne olduysa oldu seni ne kadar çok sevdiğimi bir kez daha anladım, Ankara bile güzel gözüktü gözüme,bizim gözüktü... Seninle olan,seninle olduğum ve senin kokunu hissedeceğim her yer güzeldi belkide ama dedim ya Ankara bile güzel gözüktü...Bizim gözüktü...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-6551120012664481142?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-70720143286724188142010-06-13T17:31:00.001-07:002010-06-13T17:31:05.918-07:002010-06-13T17:31:05.918-07:00Onlardan olmayalım,bizden daha farklı,bizden daha öte yaşayalım zamanı her güne yeni bir hikaye yazalım,yeni bir sözcük ekleyelim lügatımıza...Sen kendin ol,ben kendim,ama biz olalım aynı çerçevede...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-7072014328672418814?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-59659482638127505202010-06-13T17:30:00.001-07:002010-06-13T17:30:18.474-07:002010-06-13T17:30:18.474-07:00Umudum sende...ne boş iki kelime...Umut bizdedir,içimizde...Benim hissettiğimdir umut,kendi kendimin umuduyum ben kimseye bel bağlamadan....<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-5965948263812750520?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-15661359817211873342010-06-13T17:24:00.000-07:002010-06-13T17:24:08.669-07:002010-06-13T17:24:08.669-07:00Bazen o kadar büyürsün ki herkes senin üzerine bir taş koyar ve taşırsın hiç sesini çıkarmadan...çünkü o taşı düşürmeyeceğine herkes emindir...Güvenirler sana...Peki ya o taşlar düşerse birgün,savrulursa en olmadık yerlere...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-1566135981721187334?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-2404068454452582802010-06-13T17:21:00.000-07:002010-06-13T17:21:10.248-07:002010-06-13T17:21:10.248-07:00İyiki ben olmak için yaptığım iyikilerim var...Bugün ölsem keşkelerim olmayacak...Bugün ölsem nedenlerim olmayacak ve bugün gidersem arkamda bıraktığım olmayacak..İyiki...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-240406845445258280?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-14858667954971995422010-06-10T10:47:00.001-07:002010-06-13T17:20:40.534-07:002010-06-13T17:20:40.534-07:00Mutsuzluk dünyası bu, dost sandıklarının olmadığını gördüğün,aşk sandıklarının hayal kırıklıklarıyla dolu bir dünya...Rüzgara bıraksan götürmüyor,denize bıraksan boğmuyor hüzünleri...En iyisi susmak...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-1485866795497199542?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-86376367519732156022010-06-02T13:10:00.000-07:002010-06-02T13:10:12.599-07:002010-06-02T13:10:12.599-07:00Hayat mı kirlendi, biz mi büyüdük...<br /> Ya da hep mi kirliydi sokaklar,hep mi kirliydi insanlar...<br /> Canım acıyor,insanlara her güvendiğimde canım yanıyor...<br /> Önceleri temiz gelirdi hayatlar,aşklar masum gelirdi,masum gelirdi el tutuşmalar,şimdiler de can yakıyor her seferinde gördüğüm sahneler...<br /> Hep derler ya önceden böyle miydi?<br /> Değilmiş,sabırlıymış insanlar,aşklar iki günlük değilmiş,gün ağrıncaya kadar değilmiş dokunmalar bir ömürmüş...Bir ömür severlermiş büyüklerimiz eşlerini,hiç bırakmazlarmış tuttukları elleri,beyaz girip beyaz çıkarmış gelinler...<br /> Şimdilerde etrafa bakıyorum daralıyorum,sokaklarda dolaşıyorum, bazen insanları seyrediyorum,anlamaya çalışıyorum,bir cafede bir çocuk bir kıza bir şeyler anlatmaya çalışıyor ''sandığın gibi değil'' diyor...<br /> Evet sandığım gibi değilmiş hiçbir şey ya hiç büyümemeliymişim ya da kirlenmeliymişim bu şehirde acı çekmemek için...<br /> Nefes alamıyorum bazen,hıçkırıklarım boğazıma düğümleniyor,haykırmak,haykırmak ve susmamak istiyorum...Tüm pislikleri kusmak istiyorum insanların yüzlerine,eskisi gibi ne geliyorsa içimden öyle yaşamak istiyorum ama olmuyor...İzin vermiyorlar...<br /> Dost sandıkların bile gün geliyor arkandan vuruyor ve biliyor musun bir gülümseme yetiyor affetmeme,bir özür yetiyor her şeyi silmeme...<br /> Ama yine de her şeye rağmen hala beyaz hayallerim var ve izin vermeyeceğim kirletmenize...<br /> <br /> Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-8637636751973215602?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-9508177128942553172010-04-18T06:29:00.000-07:002010-04-18T06:30:00.153-07:002010-04-18T06:30:00.153-07:00yatağımda bulduğum adamın hatırlamıyorum adını,sadece mavi...sadece özgürlük ve sadece birazcık aşk...adı mavi...kokusu nefes kesici,ama herkes gibi o da gidecek... geç bulunmuş bir mutluluk bu ve hemen kaybedilesi...çünkü sadece anlık...sadece dokunabildiğin kadar,görebildiğin kadar bedeni... rüzgar gibi gidecek ve bir daha o yöne esmeyecek biliyorum...sadece dün gece hissettiğim elleri kalacak bedenimin temizlenmesi gereken gizlerinde...ve sanırım o izler asla temizlenmeyecek...şimdi gideceksin biliyorum,minik bir öpücük ve sessiz bir elvedayla...Adı mavi...Hoşçakal...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-950817712894255317?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-89875494398318175472010-01-27T00:47:00.000-08:002010-04-28T07:14:10.645-07:002010-04-28T07:14:10.645-07:00Sevgi nasıl birşeymiş,gidişlerinde anladım<br />ne kadar acı verirmiş,ne kadar can yakarmış<br />sevgi,aşk,baglılık ne demekmiş seninle anladım!<br />Gururun ne önemsiz birşey olduğunu<br />GİTME KAL dediğimde anladım...<br />ya da diyemediğimde...<br />Hata yapmak,yalan söylemek neymiş sevgiğini nasıl yaralarmış,söylediğimde anladım<br />Gözlerindeki hayal kırıklığında anladım<br />yalan söylemek degil,gerçeği gizlememekmiş önemli olan bunu da sen anlattın!<br />O kadar çok şey anladım ki seninle<br />O kadar çok şey öğrettin ki o güzel yüreğinle<br />Ağladıgımda kafamı koyucak bir omuz<br />Kaybolduğumda tutucak bir el oldun<br />İşte o zaman anladım, ne kadar çok sevildiğimi<br />Kızdığında anladım hata yaptığımı<br />Ağladıgında yada aglattıgımda anladım yüregini<br />Nasıl yaktıgımı<br />Oysa sen hep güldürdün beni<br />Gözyaşlarımı kahkahaya dönüştürdün<br />Asıl marifetin bu oldugunu anladım<br />Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-8987549439831817547?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-36985164078007823682010-01-27T00:19:00.000-08:002010-01-27T00:29:22.920-08:002010-01-27T00:29:22.920-08:00İlk defa dönmeyecekmişcesine gidiyorum bu yolu<br />Bitmeyecekmiş gibi bakıyorum yollara<br />belki de bitmese de gitmesem diyordum<br />Ne anılar sıgdı bu yollara<br />Bu apansız geliş gidişlere<br />sana geldiğim ilk günü hatırlıyorum da <br />ne umutlarla gelmiştim ve senli günlere İSTANBUL!<br />Seni hiç tanımıyordum,bilmiyordum ne kadar zor, ne kadar güzel ve ne kadar acımasız olduğunu...<br />Güçsüzleri nasıl ezdiğini bilmiyordum<br />ama olsun ben seninle yaşamayı da öğrenmiştim<br />Herşeye ragmen ayakta kalabilmeyi de öğrenmiştim<br />ve en önemlisi yaşamayı öğretmiştin bana...<br />Gerçekten yaşamayı,aldıgın nefesi haketmeyi ve vermeyi karşılığını attıgın her adımın<br />Aşık olmayı da seninle öğrendim İstanbul<br />Bir ekmeği paylaşmayı da..<br />Ya da sabah binilen vapurlarda martılara simit atmak gerektiğini<br />Hıh.. Ne güzeldir o vapurda geçirilen dar vakitler...<br />O maviliklerde dolaşan bir kaç beyaz tüylü belkide bembeyaz tüylü o hayvancıklara simit amak...<br />Sesleri kulagınızı tırmalasa da o sesi duymaktan mutlu olmak...<br />Herşey bambaşkaydı...Yaşam bambaşkaydı...Acı bile farklıydı...<br />Ama galiba bu yaşanan hayatta,acılarda zorlamaya başladı ki bu bedeni gitmeye karar verdi bu can,buralardan,çok uzaga olmasa da gidebilceği en güvenli yere...<br />Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-3698516407800782368?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-32459848937335002982010-01-15T01:51:00.001-08:002010-01-15T01:51:38.190-08:002010-01-15T01:51:38.190-08:00Hep bir ömür sürsün diye başlar el tutuşmalar,bir ömür ayrılmasın diye...<br />önceleri kokunu özlerler,tenini özlerler,gözlerini,bakışlarını,seni özlerler...<br />Ama kısa sürer bu özlemler,sonra ne seni isterler yanında ne kokunu...<br />Oysa sen daha ilk dakikadan hayal kurmaya başlarsın,<br />Belki dersin belki ellerimiz hiç ayrılmaz,<br />Yüreklerimiz hep birbirimiz için çarpar,<br />Gözlerimiz sadece birbirimizi görür...<br />Ama kısadır bu hayaller,<br />Final yakındır umutların bitmesine...<br />Bazen alışkanlıktan sürer gider,sonunu bile bile devam eder...<br />Sonunu bile bile gözlerinde bir damlacık aşk kırıntısı aramayadevam eder o yürekler,<br />Ve son,sevgilin dediğin başkasının kollarında...Başkasının yatağında...<br />Belkide sadece kullanılmışsındır,<br />Bir gecelik aşk için,<br />Belkide kısa süreli bir çekimdir yaşadığınız...<br />Ama yine de yaşarsın...<br />Yapmadım dememek için...ya sonrasında,neden yaptım diye sızlanırsın...<br />Hayat,aşk,Ömür işte bir kaç kısa cümlecik...<br />Bir kaç küçük dokunuş,<br />Bir kaç aşk yarası...<br />Hayat işte bunlardan ibaret!<br /><br />Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-3245984893733500298?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-91851983925164633362010-01-15T01:50:00.001-08:002010-01-15T01:50:39.833-08:002010-01-15T01:50:39.833-08:00bugün herşey yetersiz,bugün herşey sensiz ve sessiz,bugün uyandırmaktan korktuğum kimse yok odamda,parmak ucunda yürümek zorunda degilim yada uykunun en güzel yerinde uyandırmak zorunda kaldıgım bir melek yok yanımda...kızacağım bazen anlamsız sinirleneceğim yada belkide içimdeki o büyük sevgiyi yanagına dokundurduğum dudaklarımla anlatabileceğim biri yok odamda...ev bomboş,herşey yetersiz,herşey sensiz...<br />sessizlik her geçen gün büyüyor,<br />her geçen gün dayanılmayacak hale geliyor odam,susuyorum içim çıglıklar atarken,uzun uzun yattıgın yere bakıyorum,yaşananlar geliyor aklıma ve daha yaşanacak onlarca gün ama yoksun artık yaşanacaklar başkalarıyla yaşanmak zorunda artık...<br />belkide yaşanmamalı artık hayal edilenler...<br />bırakmalı kendini, hayat nereye götürürse oraya gitmeli,<br />rüzgara bırakmalı kendini,rüzgara,denize belkide bahara...<br />bırakıyorum kendimi artık yaşanası zamanlara...<br />yetersiz zamanlara...<br /><br />Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-9185198392516463336?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-32909311542183078112010-01-15T01:49:00.000-08:002010-01-15T01:50:04.593-08:002010-01-15T01:50:04.593-08:00bazen herşeyden nefret etmek geliyor içimden,yaşadıgım şehirden,yaşadığım insanlardan,yaşadığım hayattan...<br />Evimi özlüyorum,çocukluğumu özlüyorum en önemlisi masumiyeti özlüyorum...<br />masum insanları,masum duyguları va yaşanan masum aşkları...<br />el tutmaların verdiği heyecanları hatırlamaya çalışıyorum,yaşanan kalp çırpıntılarını,küt küt atan gögsümüzün sesini dindirmeye çalıştıgımız zamanları hayal ediyorum...<br />bendemi unutuyorum artık yoksa...<br />bendemi kaybetmeye başladım bu duyguları oysa istemiyorum masumiyetten başka bişi hissetmeyi...<br />yalanlar istemiyorum,hız istemiyorum,beklentiler yerine beklediklerimin gelmesini istiyorum ama gelmiyor o beklenenler...<br />sadece hayal ediyorum gelsin istiyorum,gelsin ve kurtarsın istiyorum bu hayattan,BİR EL UZANSA VE ALSA BENİ EN MASUM HAYALLERİN İÇİNE...<br />ama galiba sadece bir hayal ve ben sadece bir hayal dünyası içinde yaşıyorum...<br />yazık,oysa ne güzeldi...<br /><br />Çiğdem HIRLAKOĞLU<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-3290931154218307811?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-31345411534370633982010-01-14T01:28:00.000-08:002010-01-14T01:39:28.660-08:002010-01-14T01:39:28.660-08:00Gitmen gerekir bazen bilirsin ama gidemezsin, bırakamazsın onu öyle ya da beklersin o gitsin hiçbir şey söylemeden diye! özleyeceğini bilirsin ama yine de gereklidir gitmen çünkü hiçbir zaman senin olmayacak bir masal düşlemektesindir BİLİRSİN gitmen gerekir...<br />söylenmesi gereken sözler söylenmiştir aslında baştan ama o kadar çok seversin ki dinlemezsin söylenenleri,gözlerine baktıgında birgün biteceğini bile bile bakarsın, her seferinde ağlamak gelir saçmak gelir gözyaşlarını,deliler gibi bağırmak haykırmak gelir hayata neden diye neden?<br />susarsın hep,anlatmaya çalışırsın gözlerinle her baktıgında yalvarırsın ne olur bırakma beni diye... <br />ama duymaz seni çünkü istemez o bağlılığı,istemez o sevdayı,özgürdür istemez ruhunun sende kalmasını istemez kalbinin bi sahibi olmasını...<br />sen onu öyle sevmişsindir,öyle kabul etmişsindir çünkü, o kadar aşıksındır ki o güzel gözlere,kabullenmişsindir kalmayı yanında herşeye ragmen...<br />susmak kabullenmekmiş ya da en güzel cevap...peki benim cevabım ne? zamanı geldiğinde gözlerimi alıp gitmek mi senden?<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-3134541153437063398?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-10589583801904473582010-01-12T11:59:00.000-08:002010-01-12T12:15:50.034-08:002010-01-12T12:15:50.034-08:00Haytam<br />minik bir bebektin geldiğinde,minicik...korkardım ezmekten seni almazdım yanıma kapıda miyavladığın zamanlarda o kadar küçüktün ki korkardım canını acıtmaktan<br />minicik akıllımı akıllı bi bebektin<br />ilk gün seni minicik bir kutuda almıştım kucagıma sonra vapura binip senin için kıtalar aşan bi yolculuga çıkmıştık sen çok acıkmıştın yolda tüm masumluğunla yemek dilenmişti o minicik agzın benden:)<br />hemen doyurmuştuk karnını ve uyumuştun ilk deniz yolculuğunda...<br />evimize gelmiştik sonra ilk geceden beri benimle yatmış benimle uyanmış benimle üzülmüştün...<br />nasıl duygusaldın sen bebegim nasıl masumdun oğlumdun...<br />işten-okuldan koşa koşa eve gelirdim ilk zamanlar yalnız kalma korkma diye<br />sonra büyüdün büyürken her bebek gibi hastalandın hatta 6 ay hapşurdun tüm evde hapşuruklarının izi vardı:)<br />kocaman bi adam oldun,erkektin artık ama ben senin bir yavrun olmasına izin vermedim ne büyük bi hata etmişim:(<br />sonra işlerim arttı sen daha çok yalnız kalmaya başladın evde üzülmeye başladın aglamaya hatta kötü dönemler geçirdim sana kızdım senle kavga ettim oysa senin suçun günahın yoktu ki ne kötü anneymişim ben<br />şimdi ise yoklugun nasıl canımı acıtıyor bir bilsen melegim nasıl özlüyorum seni keşke olsan şimdi yanımda yine uyutmasan beni,arkamı dönsem kafama çıksan yine kokumla uyusan,sana sarılsam,öpsem,konuşsak seninle uzun uzun,banyo yaptırsam sinirlensen bana,tuna balıgı alsam sonra mutlu etsem seni hatta tadını çıkara çıkara önce balık için yalvarttırsam seni gülsek sonra:( ama yoksun ki şimdi çok daha iyi bakılan bir yerdesin biliyorum ve çok seviliyorsun ama anneni unutmadın dimi...unutmadın dimi anneni oğlum...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-1058958380190447358?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-76376097308662680922009-12-12T13:44:00.001-08:002009-12-12T13:44:48.311-08:002009-12-12T13:44:48.311-08:00Özgürlükmüş!<br />Komik neyin, kimin özgürlüğü, biz bu özgürlük denen kavramdan ne anlıyoruz?<br />Galiba yanlış öğretildi bize bu saçma sapan kelime…<br />Yaşayamadıktan sonra zaten nasıl anlayabiliriz ki bunu, sadece sözde olan bu kelimenin nerden geldiğini, hangi savaşlar sonunda kazanıldığını ya da hadi kazandın diyelim, nasıl yaşandığını nasıl anlayabilirsin içinde hissetmeden bu asi kanı…<br />Nasıl özgür olabilirsin ki önüne konan hayatı yaşamak zorundaysan…<br />Sana verilen evde doğmak, büyümek ve ölmek zorundaysan nasıl anlayabilirsin…<br />Aynı kandansın diye kardeşin dediğin adamla aynı odaya sokulduğunda nasıl özgür olabilirsin…<br />O arabesk dinliyor diye duymak istemediğinde kulağına gelen müziğin yerine pamuk tıkadığında mı bunun adı özgürlük oluyor!<br />Kulağa gelen her kirli sese pamuk tıkamak…<br />Böyle yapılmıyor mu aslında, duymak istemediklerinde anarşist düşüncelerimizi, duymamazlıktan gelmiyor mu o bize sormadan bizlere muhteşem hayatlar sunan ailelerimiz…<br />Ama lütfen onlar anne ve babamız ve ne söyleseler haklılar tıpkı devlet baba gibi yoksa anamı demeliydim…<br />Kurallar, kanunlar, yasalar, zorunluluklar, sorumluluklar… esaret, esaret, esaret… Özgür bir dünya da rahatça yaşayalım diye-çok mantıklı değil mi?<br />Peki ya bizler ne yapıyoruz tüm bunlar karşısında, sürüdeki koyunu oynuyor, onlar nereye giderse gidiyor, yoldan çıkanı sopayla, dayakla yola getiriyoruz…<br />İşte düşünmenin sonuçları!<br />Koyun kardeş ölümünü mü istiyorsun neden düşünürsün ki yerine düşünen bir çoban her zaman mevcut ve biz o çoban ne derse yapmak zorundayız…<br />Neden? Senin güvenliğin için, neden? Sen mutlu ve özgür bir dünyada rahat rahat otla diye…<br />Nasıl bir hayat bu, nasıl bir dünya, neden buradayım, neden doğdum gibi sorular artık mazide kaldı…<br />Modası geçti, çünkü bunları da bizim yerimize anlamsızca söyleyen, profillerine yerleştiren arkadaşlarımız var oysa bir anlamı olmalıydı sorulan soruların ve belki de bir cevabı…<br />Yazık ki artık bizler cevap vermeyi bırak içinde bulunduğumuz toplumu sorgulayamıyoruz bile…<br />Biz sorgulamadan, düşünmeden, biz çıkarmadan sesimizi kim düşünür ki zaten bizi, kim önemser…<br />Ya biz gençler yada aramızdaki saygıdeğer anne babalar bizleri(sözde) hiçbir şey beklemeden karınlarında taşıyan sizler yok mu düşüneniniz, yok mu biz nerdeyiz, neden bu kadar susturulmuşuz diyen?<br />İş yerinde patronuna bile ses çıkarmaktan, karşı gelmekten, yanlış düşünüyorsun bu böyle değil demeye korkan bizler?<br />Nereye kadar sürecek, nereye kadar kilit vuracağız ağızlarımıza, kepenkleri ne zaman açılacak pencerelerin, ne zaman güneş girecek karanlık odalarımızdan, ne zaman o bomboş beyinlerimiz aydınlanacak?<br />Girdiğimiz sitelere kadar karışan devlete, izlediğimiz videoları bile yasaklayan devlete, yazdığımız yorumlara bile dur diyen bu devlete, bu amına koduğumun düzenine ne kadar süre daha boyun egeceğiz…<br />Işık yakıp söndürmekle, 1 dakika eylem yapmakla olmuyor sayın halk, siz düşünmedikçe, siz üretmedikçe, daha da bir bok olmayacak…<br /> Çiğdem Hırlakoğlu<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-7637609730866268092?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-35363829022591044912009-11-20T04:08:00.000-08:002009-11-20T04:09:34.089-08:002009-11-20T04:09:34.089-08:00Bu kadar acıyı hak edecek ne yapmıştık acaba<br />Bunca savaşın nedeni ne olabilirdi<br />Birkaç cümlemiydi ya da beyinlerimizdeki düşünceler miydi tüm sorun<br />Hep mi sessiz olmalıydık<br />Hiç açmamalımıydık konuşmak için bize bahşedilen ağzımızı<br />Üzerimize tahtalar kapatıp çivilemeli miydik bilinmeyen odalara kendimizi<br />Çıt çıkarmadan durmalı ve ben varım bile dememeliydik<br />Pencerelere demirden parmaklıklar yapmalı, izin vermemeliydik içeri giren o ince ışığa bile<br />Sağır ve dilsiz olmalıyım galiba bu düzende<br />Her yer karanlık olmalı<br />Kendimi bile görmemeliyim aynalarda, yoksa siluetime bile haykırırım HAK diye<br />Özgürlük diye şahlanır içimdeki ses<br />Ama nasılsa sustururlar her cümlemi anarşist diye<br />Nasılsa durdururlar her hareketimi faşist diye<br />Ya da bir ad yakıştırırlar üzerine<br />Sen sadece ‘sen’ olmak isterken bile…<br />Ve sen hep birilerinin yakıştırdığı o isimle yaşarsın<br />Sadece sen kalacağın zamanı özlerken…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-3536382902259104491?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-7053320545819112291.post-12993803862934688102009-11-14T13:33:00.001-08:002010-05-20T13:24:29.295-07:002010-05-20T13:24:29.295-07:00Tanımadığım bu kentin soluk alış verişini dinliyorum, camdan gelip geçen insanları seyrediyor, beklide yitip gitmeyi bekliyorum.<br /> Sonsuzluğa dek yorgun, suskun bir portrenin duruşunu andırıyorum baktığım aynada, uzandığım yatakta, yazdıgım hikâyemde<br /> İnançlarım bitti, inançtan öte beklentiler kaldı ellerimde aslında artık beklemiyorum da…<br /> Kaçışlar yaşadım kirliliklerden uzaklara<br /> Kendi benimle yüz yüze kalmaktan korktum, kandırılmaktan, gördüklerimden<br /> Önceden çektirdiğim fotoğraflara baktım, sessizce izledim yüzümü, çizgilerime, acılarıma dokundum…<br /> Yitip gitmiş özgürlüğüme küfürler savurdum…<br /> Uyudum sonra uzun bir uykuydu benimkisi<br /> Sabahlar uzaktı hep görmedim yıllardır gün ışığını<br /> Güçsüzleri ve yoksulları düşündüm sonra cesetleri, kirlenmiş cesetleri, kaçmak isterken takıldığım aşkları ve düştüğüm çamurları…<br /> Gizleri, ardındakileri, benliğimi, hastalığımı, bir intihara giden yolculuğumu düşündüm.<br /> Akıl hastanesindeki o beyaz duvarları üstüme üstüme gelen…<br /> Bir zamanların küçük burjuvasını ve görüntümü düşündüm<br /> Siyah rugan ayakkabımı, lastik çorabımı, mini eteğimi ve bluzumu<br /> Bunların uymunu ve o sıska bedendeki çirkinliğini çabalanarak nefes alışlarımı ve derince iç çekişimi<br /> Ve elimdeki hapları düşündüm, sonrasını da içtim…<br /> Evet, artık ellerim titriyor galiba bu son yolculuk ve okuduğun bir delinin saçmalıkları intihar yolunda…<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/7053320545819112291-1299380386293468810?l=muhalefetizm.blogspot.com' alt='' /></div>\\Muhal€F€tizm\\http://www.blogger.com/profile/10017107688105392058noreply@blogger.com1