iconia oldum olali / Since I've been iconia

Sanal Alemler

2011-04-18T01:31:00.000-07:00

   Yaklaşık 13 yıllık kişisel internet kullanıcısıyım. Şöyle bir düşününce sanal alemde hep vardım. (Tabi bunun övünülecek bir yanı yok. 13 yıldır bilgisayar kullanıyorum, hala doğru dürüst ne yazılımdan anlarım ne donanımdan.) Arkadaşlık ve sohbet, forumlar, müzik, video, fotoğraf, yazı, fikir paylaşım ve tabi uzay çağının kaçınılmazı olan gerçek sosyal ağlar. En başta da Facebook. Facebook'tan hemen önce sahneye MsnSpace, Netlog ve demo, beste, albüm paylaşımlarının da yapılabildiği MySpace gibi siteler çıkmıştı. Şimdiki devinimler eskiye göre çok daha hızlı olmasına rağmen Facebook hepsini solladı, başlı başına rekorda. Öte yandan Facebook herkes için bir dönüm noktası oldu. Facebook hesabı almak için sayfaya gittiğimde korkmuştum. Çünkü gerçek ismimizi vermezsek hesabımız kapatılabilirdi. Artık nick name (lakap, takma ad), user name (kullanıcı adı), profil ismi gibi maskelerimiz olmayacaktı. O zamana dek e-mail hariç (o da resmi işlerde gerektiği için) internette gerçek isim vermek konusunda aşırı tutucu olan ben, kimliğimde yazan ismimi Facebook'a kaydetmiştim. Bu en azından benim için büyük bir devrimdi. İnternetin sanallığı artık elektronik gerçekliğe dönüyordu.

   90ların sonunda MIRC, ICQ, MSN'in sunduğu sohbet ve paylaşım hizmetlerine razı olmak zorundaydınız. Sürekli kopan bağlantılar, kısıtlı seçenekler... Resimli profil (avatar) bile bir devrimdi. Artık blog'lar var. Bir kısmına ülkemizden erişim kısıtlanmış olsa da yıllardır e-günlük konusunda çok yol kat edildi. Derken twitlenen, twitlendikçe duyulan mini haberler peydah oldu. Adı mikroblog'muş, öğrendik. Kısa mesaj yazar gibi karakter kullanımında cimri davranılması gereken bir ilan panosu, kişisel yayın, çoklu mesaj, randevu defteri, reklam-propaganda aracı, son dakika haberleri... ne derseniz deyin twitter çok sevildi. Uygulama ve işlev kısıtlılığı, karakter sınırlaması bulunsa da özel sohbete pek yer verilmese de twitter aldı, yürüdü. Bir dönem de sanal cv hazırlayarak iş dünyasına evimizin salonundan göz gezdirdiğimiz siteler vardı. Bu fikir biraz daha gelişip iş dünyasındakileri birbirine bağlamaya yarayan ağları oluşturdu, Linkedln, Xing gibi. "Hele bismillah" deyip hepsine üye olmuşluğum vardır. Adet yerini bulsun işte. Twitter da 2009 yılında merakımı celb etti. Fakat mesleğimle ilgili ve ihtiyacıma yönelik olmadığını düşünerek profilimi uzun süre twitsiz bıraktım. Bir süre önce rahatsızlanıp 15 gün yatağa çakılı kalınca yapılacak en zaman öldürücü iş internet olduğu için Twitter'ıma biraz alaka gösterdim, nasıl kullanabileceğimle ilgili kafa yordum. Twitter, herkesin kafasına göre olduğu çok kalabalık bir yer. Muhteşem bir haberleşme aracı. 11 Mart Japonya depremiyle ilgili son dakika haberleri daha tvde yayınlanmadan önce Japon Twitter'cılardan bilgi alınabiliyordu. Radyasyon yüklü bulutlar nereye doğru süzülüyordu veya Libya'daki çatışmalarda neler oluyordu. Haberleşme, dünya gündemi, sosyal, siyasal gündem benim Twitter'ı kullanma amacım. Tabi bir de ünlülerin twitlerine cevap yazan hayranlar dikkatimi çekiyor. Sanki Facebook'tan arkadaşına yorum yazıyor gibi... Ayrıca şu İ. Melih GÖKÇEK, Nazlı ILICAK vb fantezileri var. Onlara da takılmıyor değilim. Zaten gazetelik bile oldu İMG ile Twittercılar. Muhabbetler her gece iple çekiliyor. Bazı siyasetçiler, ünlüler, gazeteciler tartışma gündemleri yapıyor, Twittercıların fikirlerini alıyorlar. Gündemin nabzını tutmak derler ya işte o. Tabi sonuçlar etkili olur, olmaz; henüz çok yeni. Yine de insanlar kendi nedenlerine göre Twitter'ı kullanıyor, vazgeçemiyorlar.
   Blog denen e-günlük sayfaları çıktı çıkalı kalın ciltli günlükler rafa kalktı. Herkes hayatını, aşkını, yediği yemeği, yaptığı işi, izlediği filmi bu sayfalarda yazıyor, denk gelip de okuyan yabancılarla paylaşıyor. Yazı yazmayı severim, pek çok konu hakkında fikrim vardır, olmasa da araştırıp fikir edinmek hoşuma gider. Blog'lara olan ilgim hep cüzi miktardaydı. Bazı google aramalarında karşıma çıkanlarına göz atmakla yetinirdim. Kendim bir hesap oluşturup yazmayı düşünsem de bu fikir ağır basmamıştı. Benim de sanal bir izim kalsın diye, Facebook'ta paylaştığım Notlarımı ve Facebook'tan paylaşamayacağım notları yazabilmek için geldim. Araştırdıklarımı, ilginç bulduklarımı sadece kendime saklamamak için bloglamaya karar verdim. Benim de çorbada sanal tuzum olsun'du. Haydi bakalım.

Kendini ve İnsanlığını Hiçe Sayarak Hadsiz İnsanlarla Zaman Geçirmek En Acılı İntihardır!

2011-04-17T01:13:00.000-07:00

İsmi lazım değillerden bir kişi, ismi Elçin olan kişiye son yıllardaki "taciz ve tecavüz" oranlarındaki artışla ilgili olarak nasıl olur da "Yasalardaki düzenlemeler iftiraya mahal veriyor. Çoğu kadın patronum beni taciz etti diye iftira atıyor. Çamur at izi kalsın mantığı işte!" diyebilir? Bu Elçin kişisinin ve tüm kadınların ve hatta akl-ı baliğ tüm insanların Feminist olması gerektiği fikriyle yaşadığımdan olsa gerek ahanda böyle şoke olarak "bön bakmak" deyimini tam anlamıyla ifa ettim bugün. Sevgili günlük sen benim Feminist olduğumu bilmez misin? Hatta Feminist kelimesini salt Duygu ASENA'ya mal edip onu da bir gazete köşecisinden ibaret gördüğüm okul öncesi dönemdeki hal ve davranışlarımı şu anki zihnimle bile (kız cinsine) aykırı nitelendirirken etrafıma aldığım okumuş, yazmış, mezun olmuş, düşünmüş zatların Sosyalizm, Komünizm, Özgürlük ve Adalet vb. kavramlarına "güya" aşinayken Feminizme ne kadar yabancı olduklarını görüp "insan seçimlerim"e bir yazılı bir sözlü sınav eklemeyi düşünmekteyim. Feminist olunmaz yaşanır. Feminist doğulmaz gerek duyulur. Adalet duygusu olan insan adını koymasa da Feminist'tir. Yazık boşa harcadığım anlarıma!

Hiç

2011-04-16T04:22:00.000-07:00

İletişimsizliğin verdiği yarım kalmışlıktan kaynaklanan hararetle tartıştık. Açıkça yaklaşamama korkusu ikimizin de içinde mevcuttu, menşei farklı olsa da. Söyledikleri mantığımla bağdaşmamasına karşın inanabilirdim. Neden ihtiyaç duyduğu anda ilgisiz kalıp beklemeyi tercih etmişti bunu hala öğrenememiştim. Ama ayrıldığımızda acı hissetmememin asıl nedeni sanırım bu soruların hepsini cevaplıyor gibiydi. Ona haksızlık ettiğim doğruydu. Belki dediği gibi onu bir kalıp içine sokmak istemiştim ya da ondan çok zor roller beklemiştim. Öyle ya da böyle onu değerli, önemli ve sevgili hissettirmemiştim. Onu hırpalayıp terk etmiştim. Suçlu olan bendim. Peki, ben onun ne düşündüğünü, ne hissettiğini, ne yapmak istediğini anlamaya çalışırken nasıl oldu da o benim ona ilgisiz ve sevgisiz kaldığımı sandı. Aslında ikimiz de birbirimizi anlamaya çalışırken kendi yorumumuzu kattık, kötü ihtimali aldık, somut olanı birbirimizden bekledik. Uzaklaşıyor göründüğü halde beni ne kadar önemsediğini şöyle anlattı “Seni aramadığım zamanlarda seni arayınca söyleyeceğim muntazam cümleleri kuruyordum.” Bu telefon konuşması kendimi çok karmaşık, anlaşılmaz, sevgisiz, soğuk, bencil ve diktatör mizaçlı hissettirdi. Acaba öyle miydim. Ona kendimi anlatmaya çalıştım, ilgi gösterdiğimi, aradığımı, ona ihtiyaç duyduğumu söylediğimi… Bir anlam ifade etmedi. Yine sadece iç seslerimiz vardı kafalarımızda. Kendi yorumlarımız, kendi gördüklerimiz. Fakat ben bunu deneyimlediklerime, önceki travmalarıma ve yaşadığım yoğun ilişkilerin bıraktığı tadı arayışıma bağlıyordum. O ise beni kafasında öyle yere koymuştu ki, o yüksekliğe asla erişemeyeceğine inanmıştı. Karşı karşıya gelmekten ve sorgulamalarıma cevap vermekten kaçınması bu yüzdendi. Korkuyordu. İncinmekten. İncitmiştim. O da sonu kabul etmişti. Savaşmaya gerek görmemişti çünkü ben her şeyi biliyordum, her şey bana bağlıydı. Eğer öyle karar verdiysem kararı değiştirmek için yapılacak bir şey yoktu. Bu bir bahaneydi aslında. Kendi pasifistliğini, kaderciliğini kamufle etmek için benim kendimden emin ve açık ifadeli oluşumu sevgisizlik olarak adlandırdı. En kolayı buydu. Söylendiği gibi yapmak ve hayata devam etmek. Haklı olduğu konu belki biraz garanticiydim. Tabi o da. O yüzden hiç cevap vermedi sorularıma. Ya da sormadı. Ona haksızlık ettiğim doğruydu. Kendim incinmemek adına onu incitmiştim. Giderse yokluğunu hissetmeyeyim diye yerini sabitlemedim. Göğsümde izi kalmasın diye sıkıca sarılmadım. Dengemi şaşırtmasın diye dik durdum. “Öteki kanadım ol.” dedim ama omzumu uzatmadım eğer isterse gelir diye, gelmedi. Haklıydı. Fakat ben küçücük şeyler istemiştim ondan. Basit ve sevimli. Bilindik, sıradan, doğal, içinden gelerek yapılan şeyler. O ise isteklerimi kafasında karmaşıklaştırmıştı. Bilinçaltımın aldığı gardı savaş sanmıştı. Ona kalıcı bir yer hazırlamaya koyulurken o valizi elinde dolaşıyordu. Benim bıraktığım yerde duracaktı kendi direnci yokmuş gibi. Onun bu kaderciliği kafamı karıştırdı. Zamanla daha da yorucu düşünmeler içine gireceğimden korkmuştum. Yorgunluğuma değmeyecek şekilde yok olacağını, ben uçmaya hazırlanırken, o uçmaktan korktuğu için kanadını koparıp kaçarak beni yine tek kanadımla bırakacağını çıkarımladım. Uçmak zorunda değildik. Belki de kanatlarımız birbirine uymayacaktı bile. Denemeden bilemezdi ki, yaşamadan göremezdi, istemeden alamazdı. Pasifistliği hiçlik’ti aslında. Gitmek istediği hiçlik zaten hep onunlaydı. Vazgeçemeyeceği hiçbir şey, hiç kimse yoktu.

"Ona bütün mümin kadınlar helal kılındı"

2010-12-31T11:05:00.000-08:00

İnternette şöyle bir paylaşımdır tutturdu gidiyor. Peygamberimiz eşlerine çok iyi davranırdı, hepsini ayrı severdi, onları kollardı. Çok güzel. Peki peygamberin kaç karısı vardı? Kaç kadını vardı? Cariyelerin (kadın köle) de karılık yaptığını, hatta onların da gerçek nikaha alınabildiğini biliyoruz. Peki peygamberin evinde kaç kadın vardı? Buyrun okuyalım.

Hz. Ayşe; hazreti muhammed için "ona bütün mümin kadınlar helal kılındı" demiş...

Hz.Muhammedin evlendiği kadınlar;

1. Hatice

2. Sevde Binti Zem'an

3. Ebubekir kizi Ayse

4. Omer kizi Hafsa

5. Huzeyme kizi Zeynep

6. Ummu Seleme (Hine)

7. Haris kizi Cuveyriye

8. Zeyd kizi Reyhane

9. Zeynep Binti Cahs

10. Ebu Sufyan kizi "Ummu Habibe" (Remle)

11. Huvey kizi Safiye

12. Haris kizi Meymune

13. Sem'un kizi Marya Kibri

Hz.Hz.Muhammed'in bosadigi kadinlar:

1. Dahhak kizi Fadime

2. Zabyan kizi Aliye

3. Kab kizi Mileyke

Hz.Muhammed'in nikahlayip sonradan ayrildigi kadinlar:

1. Numan kizi Esma

2. Kays kizi Kuiteyle

3. Esma veya Seba (Sena) Binti Salt

4. Necdet kizi Selma

5. Huzeyl kizi Havle

6. Seraf binti Halife

7. Yezit kizi Amre El-Gifariye

8. Yezit kizi Hind El-Kitabiye

9. Davud kizi Mileyke

10. Rufaa kizi Nesatlsat

11. Kab kizi Esma

12. Haris kizi (Saire) Kuteyle

13. Amr kizi Senba/Seyba/Sabiye

14. Cundup bin Dimre Cind-i'nin kizi

15. Serahil kizi Imeyme (Binti Cevn)

16. Muaviye kizi Amre

17. Sufyan kizi Seba (Sena)

18. Ummul Haram

19. Hakim kizi Leyla

hz.Muhammed'in mehir parasini odemeden aldigi kadinlar:

1. Haris kizi Meymune

2. Huzeyme kizi Zeynep

3. Ummu Serik

4. Hakim kizi Havle

Hz.Muhammed'in cariyeleri:

1. Nefise

2. Cemile

Hz.Muhammed'in sozlendigi kadinlar:

1. Amir kizi Dubaa

2. Nuame Bel'anberi

3. Sehl kizi Habibe Ensariye

4. Cemre Binti Haris Bin Avf Bin Kab bin Zabyan

5. Sevde Kiresiye

6. Besame kizi Safiye

7. Ebu Talib'in kizi Ummu Hani (Fagite)

8. Ismi bilinemeyen bir kadin

Hz.Muhammed'in bazi nedenler yuzunden evlenemedigi kadinlar:

1. Abbas kizi Ummu Habibe

2. Hamza kizi Emame (Ammare)

3. Muhammed'e önerilen Baldizi

Hz.Muhammed'in ev islerinde bakan cariyeler:

1. Bereke (Ummu Eymen)

2. Emetullah binti Ruzeyme

3. Hudre

4. Redva

5. Sad kizi Meymune

6. Ruzeyne

7. Selma (Ummu Rafi)

8. Marya (Ummu Rebab)

9. Marya (Ceddetu'l Musenna)

10. Ummu Iyas

11. Havle (Ceddetu Hafs)

12. Meymune binti Ebi Abis

13. Ummu Dumeyre

14. Ummu Ayas

15. Rebiha

16. Saibe

Hepimizin zihnini kurcalayan ve gelen hadisli açıklamalarla bir "oh" çektiren peygamberin uçkur meselesi ve Ahzab Suresi

2010-12-31T10:58:00.000-08:00

Arkadaşlarından Enes anlatır: “Peygamber 9 ya da 11 karısı varken, günün belirli saatlerinde bütün karılarını dolaşır, hepsi ile cinsel ilişkide bulunurdu”

Enes’e sordular: “Peki, Peygamber buna nasıl güç yetiştiriyordu?”

Enes şöyle dedi: “Biz aramızda, Peygamber’in otuz erkek gücünde olduğunu konuşurduk.” (Kaynak: Buhari, Tecrid/192)

Muhammed, karılarına eşit süre ayırır, aynı gece hepsini dolaşır, sıra kimdeyse onun yanında kalırdı. (Kaynak: Müsned, c.6, s.108)

Hz Aişe Hz Muhammed'e "Sen ne zaman güzel bir kadın görmüş olsan, ona sahip olabilmek için, gökten hemen bir ayet iniverir"

Ebubekir’in kızı Aişe ile evlendiği zaman, kendisi 49, kız ise 6 yaşındaydı. Aişe, 9 yaşına gelene kadar onunla beraber olmadığı kabul edilir. Bebek oynarmış onunla.

Muhammed'in sübyan Aişe ile evlenmesi hakkındaki aşağıdaki yazı ve sahih hadisler hiçbir yorum yapılmadan, tamamen İslami kaynaklardan alınmıştır.

Muhammed’in en küçük karısı Aişe’dir. Muhammed 52 yaşında iken, 9 yaşında olan Aişe ile gerdeğe girmiştir (Aişe, Muhammed ile evlendiğinde 6 yaşında idi (Bkz:Buhari, e’s Sahih, Kitabu Menakıbı’l-Ensar/44; Tecrid, Hadis no:1553; Müslim, e’s-Sahih, Kitabu’n-Nikah/69, Hadis no:1422) ,demek ki 3 yıl beklenilmiş).Bunun üzerine, islam hukuku bundan bir sonuç çıkarıyor ve "9 yaşındaki bir kız, "müştehat" (şehvete konu olabilecek çagda sayılır) deniyor. Ve de bu nedenle, bir erkeğin 9 yaşındaki bır kızla evlenebileceğini bildiriyor bır fıkıh hükmü olarak (Bkz:Muhammed Ali Tehanevi, Keşşafu ıstılaha-tı’l-Fünun,1/788).

Muhammed bir gün Zeyd’le görüşmek için onun evine gider. Zeyd yoktur. O sırada Zeynep içeride çamaşır yıkamaktadır. Duygular coşar. Muhammed şu sözleri söylemekten kendini alamayarak evden çıkar. “Ya mukallibel kulum!” (Ey kalpleri evirip çeviren Allah’ım, gönlümü çeviriverdin!)

“Zeynep’I sevdinse, ben boşayayım, sen al” der.

Muhammed’in karşılığı:

“O nasıl söz? Karını boşama, Allah’tan kork!” Ancak, içten içe, boşamasını da istemektedir. Bu istek, Ahzab suresindeki 51.ayetinde ortaya çıkar.(kaynak: Bu ayetle ilgili tefsirler, taberi tefsiri)

Zeyd, Zeynep’I boşar. Böylece Ahzab suresindeki (37.ayet) şu sözler de açıklık kazanmış olur: “Şimdi madem ki Zeyd onunla ilişiğini kesti; biz onu sana eş yaptık.”

Zeynep’le Muhammed arasındaki ilişkide, cinselliğin çok ağır bastığı söylenebilir: “Bir kadın gördüğü zaman hemen eve gelir, Zeynep’le cinsel ilişkide bulunurdu” (Kitabun Nikah, s.127)

Günlerin cinsellik yönünden ortamını Peygamber’in arkadaşlarından Cabir şöyle anlatır: “Biz Mina’ya giderken zekerlerimizden meni damlıyordu” (kaynak: Buhari, Hac/81; Umre/6; Şirket/7; Muslim, hac/141; Hadis/1216; Neşe-I Menasik/77; Ibn-I Meca, menasik/77 Hadis/2980; Ahmet Ibn-I Hanbel, Müsned 3/317-366)

Mahzumoğulları’ndan Ummü Seleme Hind de, kocası Ubeydullah bin Cahş el-Esedi ile birlikte Habeşistan’a gitmişti. Kocası Uhud savaşından sonra öldü.

Peygamber, Medine’ye dönen Ummü Seleme’ye şöyle buyurdu: “Allah’a yalvar, felaketine karşılık seni ödüllendirsin; ondan daha iyi bir eş versin sana.”

Sonra da ona evlenme teklifinde bulundu.

Kadın, yaşlı ve kıskanç olduğunu, yetim çocukları bulunduğunu söyleyerek özür dilemeye kalkınca, Peygamber kendisinin daha yaşlı olduğunu; Allah’ın o kıskançlık duygusunu mutlaka gidereceğini; yetimlere gelince, onlar için hiç merak etmemesini, onların Allah’a ve resulüne kaldığını söyledi.

Ummü Seleme ve diğer kumalar tüm eşler arasında adalet olmasını istemiştir, Aişe'yi kastederek. Üsteleyip Muhammed'i sıkıştırınca “Aişe’yi söz konusu ederek beni üzmeyin. Işte söylüyorum: Vahiy, yalnız onun günündeyken gelir bana!” deyiverdi.

Ama, ortaklar (karılar) aynı konuda bu kez peygamber’in kızı Fatıma’ya başvuracaklardı. Fatıma, babasına durumu anlattı.

“Karıların” dedi, “Allah’ı tanık göstererek, Ebu bekir’in kızı konusunda senden adalet diliyorlar.”

Peygamber karşılık verdi: “Kızım, doğru söyle, sen beni seviyor musun?”

“O nasıl söz! Nasıl sevmem?”

“Oyleyse, benim sevdiğimi de sev!”

(kaynak: Buhari, Hibe/8; Tecrid/1130)

yoruldum yahu :) kopyalıyorum

Safiye:

Ahtap bin Huyeyy’in kızı Safiye, Hicret’in 7.yılında Muhammed’in karıları arasına girdi. Safiye, Beni Nadir Yahudilerindendir. Kocası, Hayber savaşında öldürülmüş, kendisi tutsak olmuştu. Dihyet’ül Kelbi’nin payına düştü. Ahsab tarafından hemen peygamber’e yetiştirildi. Safiye öylesine dilber bir kadındı ki, ancak Resulullah’a yakışırdı. Ayrıca, kavminin hanımefendisi olan bu kadına kendinden aşağı gördüğü bir kişinin yanında cariye işlemi işlemi uygulanmasının engellenmesi gerekirdi.

Sonuçta Muhammed onunla evlendi. (Kaynak: Buhari, El Magazil 38; Asab 30-32; Hucurat 11; Talak 1.ayet)

Zeynep bir keresinde Safiye’ye “Yahudi Karı” diye seslenmişti. Peygamber bu saldırıyı cezalandırdı, bir ay Zeynep’e yaklaşmadı. Ayşe’nin safiye için, “Boyu da pek kısa, yere çok yakın” demesi üzerine şu karşılığı vermiş: “Bir laf ettin ki, koca enizi bulandırır” (kaynak: Buhari, Ebu davud ve Tırmizi)

Anlaşılıyor ki, Safiye’nin eşsiz güzelliği ve yhudi kökenli oluşu zaman zaman öbür ortakların kendisine karşı birleşmelerine yol açmış. Tırmizi rivayet eder: Aişe ve Hafsa, “Biz Resulullah’ın yanında Safiye’den daha değerliyiz” demişler. Bu söz, Safiye’nin kulağına gitmiş. Peygamber’e söylemiş. Peygamber’in verdiği karşılıkta, onun Yahudiliğiyle ilgili çok zarif bir ima da var: “Şöyle diyemez miydin, benden değerli nasıl olabilirsiniz ki, eşim Muhammed, babam Harun, amcam Musa!”

Bir keresinde de Peygamber ve Safiye sözleştiler; öbür kadınlara örnek olsun, hatta bir bakıma ders olsun diye, bir ay boyunca hiç beraber olmayacaklardı. Bu söz tutuldu. (kaynak: Buhari ve El Müslim; Taberi tefsirinde Tahrim suresi)

Haris’in kızı Meymune Huzeyme kızı Zeynep:

Peygamber’in son iki karısı Haris’in kızı Meymune ile Huzeyme kızı Zeynep’tir. Meymune ile Hicret’in 7.yılında evlendi. Huzeyme kızı Zeynep’I, Esed’li Zeynep’ten ayırmak gerekir. Peygamber’in hayatında olay yaratan karısı ikincisidir. Huzeyme kızı Zeynep, Peygamber’den önce ölmüştür.

Esma Ve Amre:

Muhammed’in nikah kıyıp da karı-koca olmadan ayrıldığı iki karısı daha var: Kindeoğolları’ndan Numan’ın kızı Esma ve Kilab kabilesinden Zeyd’in kızı Amre. Peygamber, Esma’nın, zifaf sırasında alaca illetine tutulmuş olduğunu farketti ve mut’asını (bedelini) vererek baba evine yolladı. Amre ise daha yeni müslüman olmuştu. Peygamber’in yanına girince onu pek istemez tavırlar takındı, ona da bedeli ödendi; ve ailesine geri gönderildi.

Iki cariye: Marya ve Reyhane

Şem’un kızı Marya, Kıpti kökenli ve Hristiyandır. Muhammed’e Mısır Mukavkıs’I (piskopos) dört cariye armağan eder. Marya, bunlardan biri. Peygamber’in ona karşı özel bir düşkünlüğü olduğu anlaşılıyor. Aşağıdaki olay bunu göstermekte. Muhammed bir gün karılarından Hafsa’nın odasına girer. Odada Hafsa değil, Marya bulunmaktadır. O sırada Hafsa, babasının evine gitmiş. Muhammed ve Marya, Hafsa’nın yatağında birleşirler. Tam o sırada Hafsa içeri girer. Muhammed henüz işini bitirmemiştir. Hafsa’ya biraz beklemsini söyler; bazı açıklamalarda bulunacaktır ona. Sonunda Hafsa, kendisini tutamaz şöyle konuşur: “Nasıl iştir bu? Bir köle ile benim günümde ve benim yatağımda birleşiyorsun?” Peygamber kendisine bir müjdesi olduğunu söyler ve hemen ekler: Kendisinden sonra Ebu Bekir, daha sonra da babası Ömer halife olacaktır. Ne var ki Hafsa hiç de oralı olmayacak, tepkisini sürdürecektir. Peygamber bu kez yemin verir: “Vallahi billahi bir daha onunla beraber olmayacağım, ama sen de olayı kimseye söyleme.” Ne var ki, Muhammed Marya’yı bir türlü unutamamaktadır. Imdadına bir ayet; şu sözlerle başlayan bir ayet: “Ya Muhammed, karıların memnun olacak diye, helal şeyden niçin kendini yoksun bırakırsın; Allah çok bağışlayan ve acıyandır.”

Obür cariye Reyhane Yahudi’ydi. (Kaynak: Tahrim suresi, 1.ayet) Söz konusu ayetin gelişi konusunda bir de bal şerbeti öyküsü ileri sürülür; ama ayetin asıl dayanağı yukarıdaki öyküdür. (Kaynak: Tefsirler; örneğin Taberi tefsiri 28/100 öt; F.Razi, 29/41 öt; (Sabuni’de, bal şerbeti öyküsünün ayetin iniş nedeni gösterildiği ancak asıl nedenin Marya olayı olduğu vurgulanır, 3/406)

Aişe, Ahzab suresinin 50. Ayetine tepki gösterdi. Bilindiği gibi o ayetin içeriği şöyledir:

“Mehirlerini verdiğin eşlerini; Allah’ın sana ganimet olarak nasip ettiği cariyeleri; seninle birlikte göç eden amca, hala, dayı, teyze kızlarını; seninle evlenmek istiyorlarsa, salt sana özgü bu durum olarak, hepsini helâl kıldık. Onlar mehirlerini Peygamber’e bağışlayabilirler. Bu konuda güçlük çekmeyesin diye onların da üzerlerine neyi farz kıldığımızı bildirdik; Allah bağışlayandır, acıyandır.”

Aişe’nin ayet konusundaki tepkisi şu noktada olmuş: “Bir kadın kendini Peygamber’e mi armağan edermiş? Ne kadınlar varmış şu dünyada!”

Aişe’nin sıra konusunda, Peygamber’in dilediği karısının yanında daha fazla kalması konusunda da soruları olmuş. Ne var ki, tam o soruların yöneltildiği sırada bir ayet daha gelir: Ahzab suresinin 51. Ayeti. Şöyle: “Ey Paygamber, bunlardan kimi istersen geri bırakır, dilediğini alabilirsin. Boşadığını yeniden almanda da bir vebal yoktur sana..”

Aişe, bu ayet üzerine kendini tutamamış, “Görüyorum ki,” demiş, “Senin Allah’ın yalnız senin şeyinin keyfi için koşturuyor.” (Kaynak: Buhari, Tefsir/7; Tecrid, Hadis/1721; Müslim, Rıda/49,50-Hadis/1464; Ibni Mace, Nikah/57-Hadis/200; Ahmet Ibn-i Hanbel, 6/134, 158, 261)

humanisthomosapiens uludağ sözlükte demiş ki

"Ahzab Suresi

50- ey peygamber, gerçekten biz sana ücretlerini (mehirlerini) verdiğin eşlerini ve allah'ın sana ganimet olarak verdikleri (savaş esirleri)nden sağ elinin malik olduğu (cariyeler) ile seninle birlikte hicret eden amcanın kızlarını, halanın kızlarını, dayının kızlarını ve teyzenin kızlarını helal kıldık; bir de, kendisini peygambere hibe eden ve peygamberin kendisini almak istediği mü'min bir kadını da, -mü'minler için olmaksızın yalnızca sana has olmak üzere- (senin için helal kıldık). biz, kendi eşleri ve sağ ellerinin malik olduğu (cariyeleri) konusunda onlar (mü'minler) üzerine neyi farz kıldığımızı bildik (size bildirdik). böylelikle senin için hiçbir güçlük olmasın. allah çok bağışlayandır, çok esirgeyendir.

bu ayrıcalıklar eğer bana veya herhangi birine daha verilmiş olsa, sizce ortada cinsel taciz başlığı altındaki suçlardan herhangi birisi bulunabilirmiydi? bunu yazan kişi kendi cisnelliğini insanlar üzerinde meşrulaştırıp, hepsini kendisine köle olarak tayin etmiştir. bunu üzerine sorarım ben?

hani eşitlik? hani kadına değer verme?

eğer bunalr eşitlik ve kadını toplum içerisinde eşit duruma getiren uygulamalarsa, arap şeyhleri bugünün en makbul kişileridir(!)

51- onlardan dilediğini geri bırakır, dilediğini de yanına alıp-barındırabilirsin; ayrıldıklarından, istek duyduklarına (dönmende) senin için bir sakınca yoktur. onların gözlerinin aydınlanıp hüzne kapılmamalarına ve kendilerine verdiğinle hepsinin hoşnut olmalarına en yakın (en uygun) olan budur. allah, kalplerinizde olanı bilir. allah bilendir, halimdir.

ne kadar aydınlatıcı bir durum,"keyfine bak, istediğin gibi takıl eğlen kop(!)" diyor tanrı teala. yine soruyorum madem bu evlilikler toplumsal düzeni kurmak üzerine inşa edildiyse, keyfi ayrılıklar sonucu bu inşaat ne duruma gelir?(günümüzde görüyoruz o inşaatın enkazını!). aydınlatıcı, bilimsel, kusursuz eksiksiz, allah tarafından gönderilen bir kitap nasıl böyle bir başıboşluğu destekleyebilir?

52- bundan sonra (başka) kadınlar ve bunları başka eşlerle değiştirmek -güzellikleri senin hoşuna gitse bile- sana helal olmaz; ancak sağ elinin malik olduğu (cariyeler) başka. allah herşeyi gözetleyip denetleyendir.

şartlı tahliye, alamazsın ama onların alnına cariye mührünü vurduktan sonra keyfine göre kullanabilirsin. şüphesiz ki o ben bir röntgenciyim!

53- ey iman edenler (rastgele) peygamberin evlerine girmeyin, (bir başka iş için girmişseniz ille de) yemek vaktini beklemeyin. (ama yemeğe) çağrıldığınız zaman girin, yemeği yiyince dağılın ve (uzun) söze dalmayın. gerçekten bu, peygambere eziyet vermekte ve o da sizden utanmaktadır; oysa allah, hak (kı açıklamak)tan utanmaz. onlardan (peygamberin eşlerinden) bir şey isteyeceğiniz zaman, perde arkasından isteyin. bu, sizin kalpleriniz için de, onların kalpleri için de daha temizdir. allah'ın resûlüne eziyet vermeniz ve ondan sonra eşlerini nikahlamanız size ebedi olarak (helal) olmaz. çünkü böyle yapmanız, allah katında çok büyük (bir günah)tır.

burada apaçık bir şekilde görüyoruz ki, kuranın keyfi bir kitap olduğunu. bir önceki ayetlerde cinselliğin yolunu açarken, şimdide davetsiz misafirlerden muzdariplik dile getiriliyor. nasıl aydınlandım bu durum karşısında bir bilseniz (!)

54- bir şeyi açığa vursanız da, saklı tutsanız da; şüphesiz allah, herşeyi bilici olandır.

55- onlar için(peygamber eşlerinin) babaları, oğulları, kardeşleri, erkek kardeşlerinin oğulları, kız kardeşlerinin oğulları, kadınları ve sağ ellerinin malik olduğu (cariyeleri) hakkında bir sakınca yoktur. (ey müslüman kadınlar) allah'tan sakının. şüphesiz allah, herşeye şahid olandır.

bu rezalet karşısında nasıl yorum yapılabilir artık? bu mu ahlak? bu mu toplumsal düzen? bu mu eşitlik? bu mu ilim, irfan?

burada muhammed'e sunulan kızların, erkek yakınlarının çayına uyku ilacı atıldığının resmi var. bundan dolayıdır ki öldüğünde hala kendisiyle evlenmek için sıra bekleye onlarca kadın vardı.

siz sayın kişiler, o zamanın afyonu olan bu durum karşısında, kızını, bacısını muhammed'e eş olarak sunan kişileri mi daha suçlu bulursunuz? yoksa bir takım, yerinde ahlak kurallarını, disiplini ve o dönem için geçerli sayılabilecek hukuk kurallarını getirip dinin diğer kısımlarını kendi menfaatien göre şekillendiren, elçiyi mi?

56- şüphesiz, allah ve melekleri peygambere salat ederler. ey iman edenler, siz de o'na salat edin ve tam bir teslimiyetle o'na selam verin.

eller yukarı, tumanlar (pantolon) aşşaaa!

derdik çocukken, tam yerinde geldi...

57- gerçek şu ki, allah'a ve elçisine eziyet edenler; allah, onlara dünyada ve ahirette lanet etmiş ve onlar için aşağılatıcı bir azap hazırlanmıştır.

"sana kim karışırsa, direkt bana söyle!" diyen, yumurta topuklu kundura, siyah takıma beyaz gömlek, çorap giyen, elinde mümin tespihi sallayan delüganlı stayla...

58- mü'min erkeklere ve mü'min kadınlara irtikab etmedikleri (bir suç) sebebiyle eziyet edenler ise, gerçekten bir iftira ve açık bir günah yüklenmişlerdir.

iyidir,güzeldir ve yerindedir.

60- andolsun, eğer münafıklar, kalplerinde hastalık bulunanlar ve şehirde kışkırtıcılık yapan (yalan haber yayan)lar (bu tutumlarına) bir son vermeyecek olurlarsa, gerçekten seni onlara saldırtırız, sonra orada seninle pek az (bir süre) komşu kalabilirler.

poliscilik oyunu, tamam iyidir güzeldir bakalım devamı nasıl acaba.

61- lanete uğratılmışlar olarak; nerede ele geçirilseler yakalanırlar ve öldürüldükçe (sürekli) öldürülürler.

hem bu dünyada hem öteki dünyada (!)...

62- (bu,) daha önceden gelip-geçenler hakkında (uygulanan) allah'ın sünnetidir. allah'ın sünnetinde kesin olarak bir değişiklik bulamazsın.

işte "yorumsuz" dedirten bir ayet daha...

63- insanlar, sana kıyamet-saatini sorarlar; de ki: "onun bilgisi yalnızca allah'ın katındadır." ne bilirsin; belki kıyamet-saati pek yakın da olabilir.

64- gerçekten allah, kafirleri lanetlemiş ve onlar için 'çılgın bir ateş' hazırlamıştır.

"yorumsuz"...

evet, görüyoruz ki 50.ayet'ten sonra, konu değişinceye kadarki görüşleri ele aldık. ben mi anlamadım veya yanlış yorumladım? yoksa siz mi koyunsunuz?"

Canımızı sıkan her şeye, herkese bir alkış...

2010-12-19T17:24:00.000-08:00

Hiç bitmeyecek sandığınız o hararetli tartışmalar, kavgalar, atışmalar, kalp kırıklıkları, parlamalar, parlayıp sönmeler, parlayıp acıtmalar, tahammülsüzlükler vb. hepsi gerçekten canımızı sıkan şeyler değil. Çünkü aslında canımızı sıkan şeyler (kimseler) onlar olsaydı artık canımızı sıkmalarına lüzum kalmayacaktı, buna izin vermeyecektik. Çünkü insan canını sıkan şeyleri, kimseleri hayatından hemen uzaklaştırır. Ancak canınızı sıkanları hayatınızdan uzaklaştıramıyorsanız sizi hayatından çıkaramayacak başkalarının canını sıkarsınız. Çünkü bilirsiniz ki o hep orada, siz onun canını sıksanız da sıkmasanız da. Çelişki o kadar iç içe geçmiş ki, asıl derdiniz başkasıylayken sizi süspanse edecek olan kişinin canını sıkmanız, hıncınızı ondan almanız gayet doğru bir davranışmış gibi geliyor. Bazen bu gerçeği kendimize kabul ettiremiyoruz. Zaten kabul ettiğimizde yanlış kişilere yaşattığımız onca can sıkıntısı, kalp kırıklığı, iç burkulmasının altında ezilip gidiyoruz. Fakat yine de bir özür dilemiyoruz... Canımı sıkan herşeyin aslında bunu yapmak istemediğini biliyorum.

Canımı sıktığın için seni alkışlıyorum... Çünkü seni sevdiğimi bildiğini biliyorum...

Şişman mı? Hah!

2010-12-19T03:37:00.000-08:00

Kilo verme konusu da vahşi bir kazanç sektörü haline geldi. Kilo verebilmek için canından olan, en zahmetsiz, en çabuk şekilde hop diye şu kilolardan kurtulabilmek için karaciğerini, sağlığını bozan, ama hemen akabinde (sektörün tam da istediği gibi) daha çok kilo alan ve kısır döngünün içinde canhıraş boğuşan, boğuştukça mutsuz olan zavallı insanlarız biz. Sektör öylesine vahşi ki artık "ideal kilo" ve "ideal ölçüler"in ne olduğunu bile bilmiyoruz. Ben çocukken kadınlar bıldır bıldırdı, filmlerde hep yuvarlaktı vücut hatları. Gitgide iyice sopa gibi olmaya başladılar. "Kürdan bacak", "tahta göğüs", düz popo", "çubuk bacak" gibi tabirler hep zayıfların kendilerini eksik hissetmesini, içlerini çekerek "Ah biraz kilo alsam da şu adamın dikkatini çeksem" demesine neden olurken, şimdi ise bu tabirleri hakkeden -hatta kriter dışı bırakılan- kadınlar makbul oldu. İnsan, evrimini zihinsel değil de fiziksel mi geçirdi sadece? Peki bu zayıflama ve (sözüm ona) sağlık sektöründe neden hep kadınlar hedef müşteri kitlesi? Kadının şekli değiştiği halde erkek neden aynı kaldı? Hiç zayıf, çelimsiz erkek moda olmadı, olduysa da ben görmedim. Şişmanlık, irilik, dolgunluk sağlık göstergesiydi. Kırmızı yanaklı, tombik bacaklı kadınlara "kanlı, canlı", iri kadınlara (dayanıklı, iş gören, makbul anlamında) "beygir gibi kadın", "maşallah" diyerek olumlu yaklaşılırken, yürürken olduğu yere yığıldı yığılacakmış gibi, beli çıt diye kırılacakmış gibi, hastalıklı görünen, aortları içeri çökük, gözleri pörtlemiş, vücudundaki kemiklerin hepsini sayabildiğiniz kadınlar nasıl olur da güzellik abidesi olarak anılırlar? Bir de şu husus var artık doğal hiç bir şey kalmadı, eskiden yediğimiz bir domates gerçekten domatesken artık kanser yiyoruz. Çünkü tükettiğimiz (marketten alınan) her şey GDO içeriyor. GDO ise kanser -veya metabolik anomaliler- demek. Az önce Okan BAYÜLGEN de mısır ve mısır içeren her şeyin bizi kanser yaptığını söyledi. Önce bol katkılı, bol GDOlu gıdalarla şişmanlatıyorlar sonra zayıflama ve sağlık (!) sektörü hemen devreye girip bizi normale (!) döndürüyor. Kazanan kim? Ben değil :)

Şişmanım çünkü zevk almayı seviyorum. Yemek, içmek neden eziyet verici bir etkinlik olsun ki? Şişman olmayı seçmiyorum ama zevklerim, tatlarım beni şişmanlatıyorsa bununla ilgili yapacağım bir şey yok. Şişmanlığım beni engelleyene, sağlığımı tehdit edene kadar şişman olmam beni rahatsız etmiyor. Başkası için bundan vazgeçemeyeceğim.

Aslında ben...

2010-12-17T21:50:00.000-08:00

Evet mutsuzluk yaşarım ben de ama hemen geçer mutsuzluğum. Sinirlenince zaten hiç saklamam kızdığım şeyi söylerim kime kızdıysam susamam, bu çok aykırı bana. Benimle hayat zor, ben de biriyle çok zor yaşarım diye düşünüyorum. Fakat bu zor kadın olduğumdan değil. Bazen saçma şeylere kızabilirim, alınabilirim, kırılabilirim, yanlış anlayabilirim. Bilmiyorum. Ben hiç taktik, strateji bilmem. Bir ilişkide ne, hangi sırada, ne zaman yapılır hiç bilmem. İçimden geldiği gibi yaparım, davranırım, konuşurum. Ve genelde de hep en başta biter zaten. Tez canlıyım biraz, sorunca cevaplansın isterim sorularım. Belki biraz "isteyince alayım, sıkılınca gideyim" tadında. Ama sonra başka şeyler oluyor, karmaşıklaşıyor, kolaymışım gibi geliyor herhalde. Aslında çok zor görüyor ya beni, ulaşılmaz filan. Benim derdim beni mutlu etsin değil ki, birlikteyken mutlu olmak, ben zaten mutluyum. Sıkıntı çekmeyi neden isteyeyim ki, kıskançlık krizlerine neden gireyim ki? Hem sevginin ölçütü müdür bu? Kıskanç değilim diye çok acayip karşılanıyorum mesela, "sende bir gariplik var" diyorlar. Oysa gururum değil aldatan veya kıskandıran erkekten bir anda vazgeçivermem, uzaklaşmama neden olan. Sıkıntı vermesin kimse bana dileğim. Ben çetrefil istemem ki, entrika yapamam ki, kafam karışır, yalan söyleyemem ki, plan falan yapamam ki. Ama kadınlar çok güzel çalıştırıyorlar bu konuda zihinlerini ve tüm erkekler de bu davranışın normal olduğunu öğrenmişler ve aykırı davranan kadın hiç bir zaman kalıcı olmuyor onlar için. Çünkü kolay vazgeçebilecek, istediğini istediği zaman yapabilecek, canı istemeyince söylemeyecek, içinden gelince konuşacak, içinden geldiği gibi kızacak, gülecek, saklamaya çalışmayacak, şeffaf ve yanındayken hep mutlu bir kadını kim ister ki?

Yasalara göre Türkiye'de hayvan dövüştürme suçu ve cezası

2010-11-24T11:12:00.000-08:00

Kanunun amacı hayvanların rahat yaşamalarını, iyi ve uygun muamele edilmesini, acı, ıstırap ve eziyet çekmelerine karşı en iyi şekilde korunmalarını, her türlü mağduriyetlerinin önlenmesini sağlamaktır. Hayvanlarını yavrulatmak isteyenler doğacak yavruları belediyece kayıt altına aldırarak bakmakla veya dağıtmakla yükümlüdür. Hayvan sahipleri hayvanlarının ihtiyaçlarını, bakımını sağlığını temin eder. Buna uymayanlara hayvan başına 68 TL ceza kesilir. Sahipsiz yada güçten düşmüş hayvanların 3285 sayılı Hayvan Sağlığı Zabıtası kanununda öngörülen durumlar dışında öldürülmeleri yasaktır. Uymayanlara hayvan başına 687 TL ceza kesilmektedir. Hayvanlara tıbbi ve cerrahi müdahaleler sadece veteriner hekimler tarafından yapılır. Uymayanlara 229 TL ceza kesilir. Hayvanların tıbbi amaçlar dışında organ veya dokuları çıkarılıp alınamaz veya tahrip edilemez. Uymayanlara bin 374 TL ceza kesilir. Hayvanlar gücünü aşacak şekilde gereksiz acı çekmesine, kötü alışkanlıklara özendirilmesine neden olan yöntemlerle eğitilemez. Hayvanları başka bir hayvanla dövüştürmek yasaktır. Uymayanlara bin 717 TL ceza kesilir. Tüm bunlara rağmen satış amacıyla hayvanlarının sağlıklarını, yaşam kalitelerini hiçe sayarak üreten, onlara değersiz fakat ekonomik birer meta olarak bakan hayvan sahiplerine göz yummayınız. Zevkleri uğruna hayvanların(ın) canına kast eden cani, vahşi yaradılışlı insanların rehabilite edilmeleri gerekmektedir. Yasalarla verilecek "sözde" maddi cezalar insanın iliklerine işlemiş bu vahşet kültürünü yoketmeye hizmet etmez. Hayvanların duyguları olmadığını düşünen bir kişi evrenin sadece insanın hizmetine sunulmuş bir kaynak olduğunu sanmaktadır. Oysa biliyoruz ki uzayda hayat var, sadece üzerinde yaşadığımız dünyada değil.