ihalkidiki Το blog της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης

Αρχαία Όλυνθος

2015-02-09T22:35:00.001+02:00

Στα ανατολικά του ομώνυμου χωριού, 80 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη και 25 από τον Πολύγυρο, κείτεται η αρχαία Όλυνθος, στο μυχό του Τορωναίου Κόλπου. Η αρχαία πόλη κτίστηκε ανάμεσα σε δύο υψίπεδα, από τα οποία το νότιο είχε κατοικηθεί πρώτο, με τρόπο που ακολουθούσε τις διακυμάνσεις του εδάφους. Εκεί τοποθετείται η αρχαϊκή πόλη, που κάηκε από τους Πέρσες και εγκαταλείφθηκε ολότελα.

Ο αρχαιολογικός χώρος, με έκταση 500 περίπου στεμμάτων, περιλαμβάνει τους δύο λόφους και έκταση στους πρόποδές τους, όπου βρίσκεται το φυλάκιο και κτήριο που στεγάζει χώρους υποδομής των επισκεπτών και συγχρόνως φιλοξενεί φωτογραφική έκθεση. Από την είσοδο του αρχαιολογικού χώρου ένα ανηφορικό μονοπάτι οδηγεί τον επισκέπτη στους δύο λόφους. Η αρχαϊκή πόλη, κτισμένη με υποτυπώδες πολεοδομικό σχέδιο καταλάμβανε όλο το λόφο. Σώζονται δύο λεωφόροι, κατά μήκος του ανατολικού και του δυτικού άκρου της πόλης, που επικοινωνούσαν μεταξύ τους με εγκάρσιους δρόμους. Στη μία λεωφόρο εντοπίστηκαν καταστήματα, μικρές κατοικίες και αποθηκευτικοί λάκκοι, ενώ στο βόρειο τμήμα του λόφου ανασκάφηκε το διοικητικό κέντρο: η αγορά και το πρυτανείο.

Η κλασική πόλη ιδρύθηκε πάνω στο βόρειο υψίπεδο, σε μια έκταση εμβαδού 600 x 300 μ. Η έκταση αυτή διαιρέθηκε σε 64 οικοδομικά τετράγωνα, τα οποία διαχωρίζονταν από οριζόντιους και κάθετους δρόμους, μερικοί από τους οποίους με κατεύθυνση βορρά - νότο είχαν πλάτος ως 7 μ. Το κάθε οικοδομικό συγκρότημα (insula) διέθετε δέκα τετράγωνης κάτοψης οικόπεδα με πέντε οικίες σε κάθε μακρά του πλευρά. Οι οικίες ήταν διόροφες στη βορεινή πλευρά τους και είχαν λιθόστρωτη αυλή στη νότια (παστάδα). Η κάθε οικία αποτελούνταν από τον ανδρώνα, που βρισκόταν στο ισόγειο, κοσμούνταν συνήθως από ψηφιδωτά δάπεδα με φυτικές, αλλά και ανθρωπόμορφες συνθέσεις, όπου τελούνταν τα δείπνα, το "διαιτητήριον", τον "οίκο", το "οπτάνιον", το "βαλάνειον" και από τον "ίμερο" (θάλαμος) και το γυναικωνίτη στον όροφο. Πολύ σημαντικές για την έρευνα είναι και οι πλούσιες οικίες, που βρίσκονταν εκτός του περιτειχισμένου τμήματος της πόλης στα ανατολικά του βόρειου υψιπέδου, στο αριστοκρατικό προάστιο. Εδώ ανασκάφηκαν ορισμένα από τα πιο αξιόλογα δείγματα αρχαίων επαύλεων: η έπαυλη της Αγαθής Τύχης, του Ηθοποιού, των Διδύμων Ερώτων.

Τόσο η αρχαϊκή, όσο και η κλασική πόλη πρέπει να ήταν οχυρωμένες. Ωστόσο, δεν έχουν επισημανθεί λείψανα από τα τείχη της αρχαϊκής πόλης. Από την οχύρωση της κλασικής πόλης έχουν ανακαλυφθεί στο βόρειο υψίπεδο μικρά τμήματα των τειχών, τα οποία δεν είναι, όμως, διαφωτιστικά, για τον τρόπο κατασκευής τους. Οι ερευνητές εικάζουν, ότι η πόλη προστατευόταν με τείχος από άψητες πλίνθους και το οποίο περιέκλειε όλη την πόλη.

Από τους δημόσιους χώρους πρέπει να αναφερθούν η Αγορά, η οποία τοποθετείται στα νότια της πόλης, η δημόσια κρήνη και πιθανότατα το δημόσιο τέμενος, τα οποία πρέπει να τοποθετηθούν στα δυτικά της πόλης, και το θέατρο, το οποίο πρέπει να αναζητηθεί σε κοίλωμα της νότιας πλευράς του νότιου υψιπέδου. Στο νότιο άκρο του ίδιου υψιπέδου, επίσης, σώζονται τα θεμέλια βυζαντινού πύργου του 12ου αιώνα μ.Χ. και ίχνη κατοίκησης της νεολιθικής εποχής. Τέλος, η νεκρόπολη της πόλης βρισκόταν στα δυτικά της, εκτός των τειχών, στην οποία έχουν βρεθεί σημαντικά κτερίσματα, που αποδεικνύουν τον πλούτο και το υψηλό βιωτικό επίπεδο των κατοίκων της.

Δήμος Πολυγύρου - Αποκριά 2015

2015-02-09T22:30:00.003+02:00

To καρναβάλι αποτελεί για τον Πολύγυρο κορυφαίο θεσμό διατηρώντας μια παράδοση δεκάδων χρόνων. Ταυτόχρονα αποτελεί μια ευκαιρία για τους κατοίκους και τους επισκέπτες του Δήμου μας να διασκεδάσουν, να ξεφύγουν από τη δύσκολη πραγματικότητα, να αναζητήσουν στιγμές κοινωνικής συνεύρεσης και επαφής. Σας περιμένουμε στις εκδηλώσεις μας:

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Έναρξη των εκδηλώσεων της αποκριάς με συμβολική εκδήλωση στην οικία Καραγκάνη - Λαογραφικό Μουσείο Πολυγύρου, από τον Εθελοντικό Όμιλο Γυναικών Πολυγύρου, στις 5.30 μ.μ. Ζουρνάδες, παραδοσιακά κεράσματα, λουκάνικο και κρασί για όλους τους επισκέπτες.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Αφήγηση παραμυθιών από την Ανθή Θάνου στις 6.00 το απόγευμα, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πολυγύρου, για παιδιά νηπιαγωγείων και πρώτων τάξεων δημοτικού.

ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Ιστορίες με κλόουν, κατασκευές και παιχνίδια. Από τις 5.30 το απόγευμα στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πολυγύρου για παιδιά προσχολικής ηλικίας, 1ης και 2ης τάξης δημοτικών σχολείων, από την ομάδα εθελοντών εκπαιδευτικών της Δημοτικής Βιβλιοθήκης Πολυγύρου.

ΠΕΜΠΤΗ 19 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Ο καθιερωμένος «Χορός των Γυναικών» στο Κέντρο «Έξι Βρύσες», από το Σύλλογο Ψυχαγωγίας Εκδηλώσεων και Συσπείρωσης Γυναικών Πολυγύρου.
Παράλληλα, στις 8.00 μ.μ. εκδήλωση για άντρες... "Όταν λείπει η γάτα...". Στην πλατεία επιμελητηρίου, ζουρνάδες, κρασί, λουκάνικο και ό,τι ήθελε προκύψει...

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Παραδοσιακό γλέντι με τη συμμετοχή των χορευτικών τμημάτων του Πολιτιστικού Συλλόγου Πολυγύρου και Λαογραφικού Ομίλου Πολυγύρου. Από τις 7.00 το απόγευμα μπροστά από το Δημαρχείο της πόλης.

ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
8.00 μ.μ. Ντράβαλο πάρτι, μπροστά από το δημαρχείο. Επίδειξη χορών από τo γυμναστήριο "Ευ ζην".

ΚΥΡΙΑΚΗ 22 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Από τις 11.00 το πρωί η "Κατσ΄αμάκα" σερβίρει δωρεάν στους επισκέπτες λουκάνικο, ελιές και κρασί στο πάρκο των Έξι Βρύσεων.
Εμφάνιση χορευτικών συγκροτημάτων Πολιτιστικού Συλλόγου και Λαογραφικού Ομίλου Πολυγύρου στην πλατεία των Έξι Βρύσεων.
Ψήσιμο πήλινων κατασκευών με την τεχνική «ρακού» στην αυλή της οικίας Παραλή.
Ο Σύλλογος Ψυχαγωγίας Εκδηλώσεων και Συσπείρωσης Γυναικών Πολυγύρου προσφέρει δωρεάν σε όλο τον κόσμο χειροποίητο παραδοσιακό χαλβά στην πλατεία των Έξι Βρύσεων.
2.00 μ.μ.
Παρέλαση καρναβαλιστών επί της οδού Πολυτεχνείου (Ηρώο, δημαρχείο, πεζόδρομος, Έξι Βρύσες).
3.00 μ.μ.
Λαϊκό γλέντι με την ορχήστρα των Αφων Τσικούρη στην πλατεία των "Έξι Βρύσεων"

ΚΑΘΑΡΑ ΔΕΥΤΕΡΑ 23 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ
Από τις 11.00 το πρωί, γλέντι, πέταγμα χαρταετού, λαγάνα, νηστίσιμοι μεζέδες και κρασί στην παραλία Καλυβών. Οργάνωση: Πολιτιστικός Σύλλογος Καλυβών.
Εναλλακτικά στην πλατεία των Ριζών, ετοιμάζονται και προσφέρονται δωρεάν, από το Σύλλογο Γυναικών τον Πολιτιστικό Σύλλογο και την Τοπική Κοινότητα Ριζών, φασολάδα και νηστίσιμα εδέσματα.

ΠΑΡΑΛΛΗΛΑ
Το Λαογραφικό Μουσείο Πολυγύρου θα είναι ανοικτό όλες τις ημέρες της αποκριάς, απόγευμα 18.00-20.30 και την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου από τις 11.00 το πρωί έως αργά το απόγευμα, με την ιδιαίτερη φροντίδα του Εθελοντικού Ομίλου Γυναικών Πολυγύρου.
Έκθεση έργων των μελών του Συλλόγου Καλλιτεχνών Εικαστικών Τεχνών Πολυγύρου. Ώρες λειτουργίας από Κυριακή 15 έως Σάββατο 21 Φεβρουαρίου: 18.00-21.00. Κυριακή 22 Φεβρουαρίου από το πρωί έως το απόγευμα.
"Μέλισσας δημιουργίες, ανθρώπων τέχνη..." Έκθεση χειροποίητου κοσμήματος της Άννας Καραφουλίδου και μελισσοκομικών προϊόντων (μέλι, κρέμες κ.α.) της Άννας Μπουτιόνη, απέναντι από την Εθνική Τράπεζα. Ώρες λειτουργίας, από 12 έως 21 Φεβρουαρίου: 10.00-13.30 & 17.00-21.00. Κυριακή 22 από νωρίς το πρωί έως αργά το απόγευμα.
Αποκριάτικες στολές ενοικιάζονται από το Σύλλογο Καρναβαλικών Εκδηλώσεων Δ. Πολυγύρου στο κατάστημά του, απέναντι από τις Έξι Βρύσες. Ώρες λειτουργίας: 10.00-14.00 & 18.00-21.00.

ΟΙ ΧΟΡΟΙ ΤΩΝ ΣΥΛΛΟΓΩΝ

ΤΣΙΚΝΟΠΕΜΠΤΗ 12 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Πολιτιστικός Σύλλογος Καλυβών. Κορύφωση της εναρκτήριας εκδήλωσης του Καρναβαλιού – λαϊκό γλέντι από τις 6.00 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Καλυβών.
Σύλλογος Συνταξιούχων Δημοσίων Υπαλλήλων Χαλκιδικής. Χορός στο κέντρο "Έξι Βρύσες" από τις 7.00 μ.μ.

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 13 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 2ου Νηπιαγωγείου Πολυγύρου. Παιδικό αποκριάτικο πάρτι στις 6.00 μ.μ. στο κέντρο "Έξι Βρύσες".
Σύλλογος Καρναβαλικών Εκδηλώσεων Δήμου Πολυγύρου. Αποκριάτικος χορός στις 10.00 μ.μ. στο "Αχαίνιο".

ΣΑΒΒΑΤΟ 14 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 2ου Δημοτικού Σχολείου Πολυγύρου. Παιδικός αποκριάτικος χορός στις 5.00 μ.μ. στο χώρο του σχολείου.
Feb 14th. Don't forget!" Ο χορός του Αθλητικού Όμιλος Πολυγύρου με ζωντανή λαϊκή μουσική και διπλή λαχειοφόρο αγορά στις 9.30 μ.μ. στο κέντρο "Έξι Βρύσες".

ΚΥΡΙΑΚΗ 15 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 3ου Δημοτικού Σχολείου και 1ου Νηπιαγωγείου Πολυγύρου. Παιδικός αποκριάτικος χορός από τις 11.00 π.μ. στο χώρο του Σχολείου.
ΤΡΙΤΗ 17 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Προοδευτικός Σύλλογος Γυναικών Καλυβών. Γυναικείος χορός μετά τις 9.30 μ.μ. στο Πολιτιστικό Κέντρο Καλυβών.
ΤΕΤΑΡΤΗ 18 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Πολιτιστικός Σύλλογος Πολυγύρου. Αποκριάτικος χορός – γλέντι με το μουσικό συγκρότημα "Τα Καρντάσια" στην ταβέρνα "Ώρα Ελλάδος", από τις 8.30 μ.μ.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Δημοτικού Σχολείου Καλυβών-Γερακινής. Παιδικό αποκριάτικο πάρτι με κλόουν και πολλές εκπλήξεις, στις 5.30 μ.μ., στο Πολιτιστικό Κέντρο Καλυβών.
Εμπορικός Σύλλογος Πολυγύρου και Κεντρικής Χαλκιδικής. Χορός με τη Μαρία Άρνη και την ορχήστρα των αδελφών Τσικούρη στο κέντρο "Έξι Βρύσες".
ΣΑΒΒΑΤΟ 21 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2015
Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων 1ου Δημοτικού Σχολείου Πολυγύρου. Παιδικό αποκριάτικο πάρτι στις 5.30 μ.μ. στο χώρο του σχολείου.
Λαογραφικός Όμιλος Πολυγύρου – Αποκριάτικος Χορός στο Κέντρο Έξι Βρύσες από τις 9.30 μ.μ.

Tαξιάρχης: Το χωριό που ζει για τα Χριστούγεννα

2014-12-25T18:50:00.000+02:00

Αν και οι «ρίζες» του δεν απλώνονται στα βάθη της παράδοσής μας, τις τελευταίες λίγες δεκαετίες το έλατο, έχει καταφέρει να εκτοπίσει το –ιστορικά πιο αντιπροσωπευτικό λόγω και θάλασσας- καραβάκι από το βάθρο του επίσημου…μαντατοφόρου του μηνύματος, ότι επιτέλους έφτασαν τα Χριστούγεννα.

Τις πρώτες του εμφανίσεις στην ελληνική πραγματικότητα, σύμφωνα με ιστορικές πηγές, τις συναντά κανείς στις αρχές της δεκαετίας του 1930, αλλά από το 1960-70 και μετά, το χριστουγεννιάτικο δέντρο αποτελεί δομικό στοιχείο στο σκηνικό της… μυθοπλασίας που στήνεται κάθε χρόνο τέτοια εποχή, σε (σχεδόν) κάθε ελληνικό σπίτι.

Χάριν των παιδιών, αλλά και εκείνων που επιμένουν να αισθάνονται παιδιά, μεγαλώνει, αν πρόκειται για φυσικό φυτό, επί τουλάχιστον 8-10 χρόνια, πριν πάρει θέση στο σαλόνι του σπιτιού, συμβάλλοντας στη γιορτινή ατμόσφαιρα των ημερών. Στη θέα του, αλλάζει η διάθεσή μας, ξεχνούμε (ενίοτε με προσπάθεια) προβλήματα της καθημερινότητας και μας ξυπνούν μνήμες (για εμάς τους μεγαλύτερους) από μια εποχή αθωότητας, που παρήλθε και έχει υποκατασταθεί από τον (κυνικό) ρεαλισμό.

Πέραν των συναισθημάτων που γεννά, όμως, το χριστουγεννιάτικο δέντρο (για να μπούμε λίγο και στο… πνεύμα των ημερών), έχει και μια πιο πρακτική χρησιμότητα. Βρίσκεται, εκεί (και) για να… προσανατολίζει τον Άγιο Βασίλη. Ναι, και πριν βιαστείτε να (με επι-) κρίνετε, βάλτε στο νου σας το εξής: Να είναι, λέει, παραμονή Χριστουγέννων ή Πρωτοχρονιάς (αναλόγως πότε επισκέπτεται το σπίτι σας ο Άγιος…) και η συμπαθής φιγούρα, με τη μακριά άσπρη γενιάδα, τη… χιονισμένη από το γήρας κεφαλή και την κατακόκκινη στολή, να έχει, μόλις, κατέβει από τη στενή καμινάδα και να περιφέρεται, αμήχανα, στο σπίτι σας, χωρίς να γνωρίζει σε ποιο σημείο να αποθέσει τα δώρα… Για να μην πούμε για τις πολύχρωμες μπάλες, τις γιρλάντες, τα λαμπιόνια, που ελίσσονται στις ράχες του, από τη βάση έως την κορυφή, χορεύοντας ρυθμικά υπό τους ήχους αγαπημένων χριστουγεννιάτικων τραγουδιών. Κακά τα ψέματα, χωρίς δέντρο, όλα αυτά, θα ξέμεναν στο πατάρι ή σε κάποια σκοτεινή, υγρή αποθήκη. Και τί Χριστούγεννα θα ήταν αυτά δίχως στολίδια ή δώρα; Γίνεται; Δεν γίνεται…

Πίσω στο ρεαλισμό. Σε μεγάλο βαθμό το μύθο των Χριστουγέννων και την ατμόσφαιρα που πλάθουμε, μικροί και μεγάλοι, για τις εορτές, τον συντηρούν με τη δουλειά τους –ως άλλα …ξωτικά που μοχθούν για έναν υψηλό σκοπό- οι κάτοικοι του Ταξιάρχη Χαλκιδικής. Ο ορεινός οικισμός, «γαντζωμένος» στις πλαγιές του Χολομώντα, σε υψόμετρο 800 μέτρων, αριθμεί σήμερα περίπου 1.200 κατοίκους, εκ των οποίων ένα ποσοστό της τάξης του 90% – 95%, ασχολείται συστηματικά με την καλλιέργεια του έλατου, δικαιολογώντας, απολύτως τον χαρακτηρισμό, που του έχει αποδοθεί μέσα στη ροή του χρόνου, ως το χωριό των χριστουγεννιάτικων δέντρων.

Είναι ενδεικτικό ότι περί το 70% της εγχώριας αγοράς φυσικών ελάτων προέρχεται από τον Ταξιάρχη, ενώ αν συμπεριληφθεί σε αυτό το σύνολο και η παραγωγή της Αρναίας, του Νεοχωρίου και της Παλαιόχωρας, το ποσοστό ανεβαίνει στο 75%. Δηλαδή, 3 στα 4 δέντρα, που αγοράζονται, κάθε χρόνο, στις εορτές των Χριστουγέννων, είναι από τη Χαλκιδική. Όσο για το τέταρτο, προέρχεται είτε από την Αρκαδία, είτε από το Περτούλι, είτε από τη Δράμα.

Συνήθως τα φυσικά έλατα πωλούνται κομμένα, με προσαρμοσμένη ξύλινη βάση (σε σχήμα σταυρού) για να μπορούν να στέκονται όρθια, αλλά τα τελευταία λίγα χρόνια αρκετοί είναι εκείνοι που προτιμούν να αγοράζουν ριζωμένα δέντρα –πρόκειται για ένα ποσοστό σχεδόν 15% του συνόλου- ώστε να τα χρησιμοποιούν πάνω από μία φορά στο στόλισμα και μετά να τα φυτεύουν στον κήπο ή στο κτήμα τους.

Φέτος η… κάθοδος των Ταξιαρχέων στα μεγάλα αστικά κέντρα -και κυρίως στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη- όπου και στήνουν τα στέκια τους σε πλατείες, πεζοδρόμια, αλλά και σε διασταυρώσεις οδών, τροφοδοτώντας με έλατα, τους αστικούς πληθυσμούς, ξεκίνησε από τις 28 Νοεμβρίου και αναμένεται να κρατήσει περί τις 20-25 ημέρες. Υπολογίζεται πως αυτή την περίοδο μόνο από τον Ταξιάρχη η αγορά έχει τροφοδοτηθεί με σχεδόν 20.000 – 22.000 έλατα, διαφόρων διαστάσεων, που ξεκινούν από τα 1,50 μέτρα και σε ορισμένες περιπτώσεις φτάνουν έως τα 5 ή 6 μέτρα ύψος. Ανάλογο είναι και το εύρος των τιμών, αφού κι αυτές ξεκινούν από αρκετά χαμηλά, αλλά μπορεί να ξεπεράσουν κατά πολύ ακόμη και τα 100 ευρώ.

«Λόγω της κρίσης που βιώνουμε όλοι, οι τιμές είναι λογικές. Μιλώ για τους Ταξιαρχιώτες, γιατί οι περισσότεροι από εμάς κατεβαίνουμε στις μεγάλες πόλεις και πουλάμε με τιμές παραγωγού», εξηγεί στο WE ο κ. Γιάννης Ξάκης, πρόεδρος του συνεταιρισμού παραγωγών ελάτου του Ταξιάρχη, συμπληρώνοντας πως βασικό κριτήριο για τους πελάτες, είναι το πόσο προσιτή είναι η τιμή. Σύμφωνα με τα στοιχεία που μας παραχωρεί, στη Θεσσαλονίκη ελέω της εγγύτητας, οι τιμές ξεκινάνε από 25 ευρώ και μπορεί κανείς να βρει δέντρο και με 30-40 ή και 50 ευρώ, για δέντρα έως 2 μέτρα. Από εκεί και πάνω, αυξάνουν και οι τιμές.

Στην Αθήνα, από την άλλη, η τιμολογιακή πολιτική είναι λίγο ακριβότερη γιατί τα έξοδα, όπως μας λέει ο συνομιλητής μας, είναι πάρα πολλά. «Τα μεταφορικά είναι περίπου 1.300 – 1.400 ευρώ, για ένα φορτηγό με 200-250 δέντρα. Αυτά για να βγουν από τη φυτεία, να πάνε στο δρόμο και να φορτωθούν, θα πρέπει να περάσουν κάποιες μέρες και να γίνουν και κάποια μεροκάματα», σημειώνει ο κ. Ξάκης. Προσθέτει δε, πως υπάρχει επίσης και ένα κόστος της τάξης των περίπου 2.000 ευρώ, το οποίο πληρώνει ο παραγωγός στους δήμους, για το στέκι που θα του παραχωρηθεί στη σεζόν, συν τα έξοδα σίτισης και ύπνου. «Παρόλα αυτά οι τιμές και στην Αθήνα είναι λογικές. Θα βρεις δέντρα από 40 ή 50 ευρώ και βέβαια έχει και μεγάλα δέντρα, που μπορεί να τα πληρώσεις και 100 ευρώ, αλλά αυτά συνήθως έχουν ύψος μέχρι και 5 μέτρα», λέει χαρακτηριστικά.

Η τάση, πάντως, τα τελευταία χρόνια υπήρξε πτωτική. Είναι χαρακτηριστικό πως πριν από 6-7 χρόνια ο Ταξιάρχης πουλούσε γύρω στα 35.000 – 40.000 δέντρα τη σεζόν, ενώ φέτος ο αριθμός αυτός έχει περιοριστεί περίπου στο μισό, στα 20.000-22.000 δέντρα. Οι πρώτες ενδείξεις, ωστόσο, δείχνουν ότι η εν εξελίξει σεζόν, αν και η χρονιά είναι πολύ δύσκολη οικονομικά, «περπατάει» καλύτερα από ό,τι πέρσι, ιδίως στην Αθήνα, δημιουργώντας έτσι προσδοκίες ότι ο ρυθμός των πωλήσεων θα συνεχιστεί ανοδικός και τις επόμενες ημέρες και η αγορά θα ανακάμψει. Προκειμένου να καλυφθούν τα κενά που προκλήθηκαν από την συρρίκνωση της εγχώριας αγοράς, αρκετοί Ταξιαρχιώτες έχουν ξεκινήσει δειλά – δειλά να δραστηριοποιούνται και εξαγωγικά, κυρίως με μικρές εξαγωγές στην Κύπρο, χωρίς πάντως, να έχουν αξιοποιηθεί σημαντικά οι δυνατότητες που υπάρχουν.

Η ελατοπαραγωγή ξεκίνησε στον Ταξιάρχη εδώ και 50 χρόνια σε συνεργασία με το ΑΠΘ. Στη αρχή καλλιέργησε έλατα μια μικρή ομάδα 5-10 κατοίκων, καθώς η πλειονότητα ήταν επιφυλακτική για την αποδοτικότητα που θα μπορούσε να έχει η επένδυση σε μια τέτοια φυτεία. Η πράξη όμως απέδειξε το αντίθετο. Όταν διαπιστώθηκε από την κοινωνία του χωριού ότι οι συντοπίτες τους ξεπουλούσαν κάθε χρόνο, το φαινόμενο του μιμητισμού πήρε τη σκυτάλη και σταδιακά σχεδόν το σύνολο των κατοίκων έφτασε να έχει και από μια φυτεία. Σύμφωνα με εκτιμήσεις τοπικών παραγόντων, σήμερα στην ευρύτερη περιοχή του Ταξιάρχη υπολογίζεται πως είναι φυτεμένα περίπου 240.000-250.000 έλατα με σκοπό την εμπορία. Κάθε χρόνο κι ανάλογα με τις εκτάσεις που καλλιεργεί ο καθένας, αν κοπούν 200 δέντρα, για παράδειγμα, φυτεύονται τουλάχιστον άλλα 200 – 300 για αναπλήρωση. «Στην αρχή μαζεύουμε σπόρο, κάνουμε φυτώρια για 2-3 χρόνια και όταν το φυτό μεγαλώσει το μεταφυτεύουμε σε γλάστρα ή στη γη, όπου το δέντρο στα επόμενα 8-10 χρόνια θα φθάσει τα 2 μέτρα ύψος και θα κοπεί για να πωληθεί», σημειώνει ο πρόεδρος του συνεταιρισμού και αντικρούοντας τις κατηγορίες που ενίοτε εκτοξεύονται περί καταστροφής του φυσικού δασικού πλούτου θυμίζει ότι όλες οι εκτάσεις είναι ιδιόκτητες και δεν πρόκειται για δάσος. Να σημειωθεί ότι τα νομίμως υλοτομημένα δένδρα φέρουν ειδική μολυβδοσφραγίδα κοντά στην κορυφή τους και σφραγίδα στον κορμό, στο σημείο όπου έχουν κοπεί.

news247.gr Από τον Λεωνίδα Λιάμη

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

2014-12-25T18:42:00.000+02:00

Το έθιμο είναι τοπική συνήθεια και πράξη, που πηγάζει από την ανάγκη να εκφραστούν εσωτερικές ψυχικές καταστάσεις και η παράδοση. Τις ημέρες των εορτών των Χριστουγέννων σ’ όλη την Ελλάδα τελείται πλήθος εθίμων, αλλά και στη Χαλκιδική δεν υπάρχει υστέρηση. Τα έθιμα αυτών των ημερών είναι...

ενδιαφέροντα, διότι διακρίνει κανείς σ’ αυτά ιδέες κληρονομημένες από τα πανάρχαια χρόνια και είναι σύμφωνες με τον τρόπο σκέψης του πρωτόγονου ανθρώπου, δοξασίες προχριστιανικές βαθιά ριζωμένες στο πνεύμα του λαού και πράξεις αντίθετες προς το νόημα της χριστιανικής διδασκαλίας, μολονότι γίνονται στο όνομα του Χριστού, της Παναγίας και των Αγίων.

«Είναι βέβαιο, πάντως, πως, παρά την τάση της εμμονής του λαού στα «παραδεδομένα», το έθιμο, «ως εν χρόνω γενόμενον», υπόκειται στο νόμο της εξέλιξης, δηλαδή γεννιέται, ζει, μπορεί να πεθάνει, αλλά και να αναζήσει• επίσης ως άμεσα εξαρτημένο από τη ζωή των φορέων του, των ανθρώπων, υφίσταται επιδράσεις και μεταβολές. Έτσι η εμφάνιση της μηχανής στον αγροτικό βίο σκότωσε ένα πλήθος εθίμων που συνδεόταν με το γεωργό και τα αροτριώντα ζώα, τι νόημα μπορούν να έχουν πλέον οι πρωτοχρονιάτικες ευχές: «κι πουλλά αρνούδια κι πουλλά κατσ’κούδια…κι όπους βαράει η πόρτα να βαράει κι του μιτάξι...» αναφέρει στο βιβλίο του «Το Δωδεκαήμερο στη Χαλκιδική» ο φιλόλογος και συγγραφέας Ιωακείμ Κρικελίκος.

Η γιορτή των Χριστουγέννων με τα σχετικά έθιμά της αρχίζει και για τους Χαλκιδικιώτες από την Παραμονή. Μεγάλοι και μικροί πλήρως απασχολημένοι. Οι νοικοκυρές για να ετοιμάσουν το σπιτικό, να φτιάξουν τα γλυκά, να στολίσουν το δέντρο, οι νοικοκυραίοι για να ψωνίσουν, να βρουν το «χριστόξυλο», να τακτοποιήσουν τα ζώα, τα παιδιά όλο χαμόγελα από την ξενοιασιά των διακοπών, για τα δώρα που θα πάρουν και προπαντός για τον «παρά» που θα εισπράξουν λέγοντας τα κάλαντα.

Τα τραγούδια που λέγονται στη Χαλκιδική, ο χρόνος που ψάλλονται, ο «σκοπός» των τραγουδιών, ο τρόπος που ξεκινούν και κινούνται οι καλανδιστές, διαφέρουν από χωριό σε χωριό.

Στη Νικήτη τα κάλαντα ψάλλονται σήμερα μετά το μεγάλο Εσπερινό της γιορτής. Τα τραγούδια που ακούγονται είναι το «Καλήν εσπέραν άρχοντες» και το «Χριστούγεννα, Πρωτούγεννα». Το πρώτο, το «μεγάλο», που είναι καθαρά θρησκευτικό, αναφέρεται στη γέννηση του Χριστού, στην προσκύνηση των Μάγων, στη σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη, στη φυγή του Χριστού στην Αίγυπτο και ολοκληρώνεται με την προτροπή όλοι να εκκλησιαστούν και στη συνέχεια να ευφρανθούν στο χριστουγεννιάτικο τραπέζι, χωρίς βέβαια να ξεχνούν τους φτωχούς.
Στη Γαλάτιστα πάλι οι μικροί τραγουδούσαν τα κάλαντα κρατώντας μια σούβλα, όπου οι νοικοκυρές περνούσαν τα γλυκά, τα φρούτα, το χοιρινό κρέας και οπωσδήποτε την «κόλ’ντα» (μικρό λουκάνικο). Εκεί, αφού έλεγαν τα γνωστά κάλαντα, πρόσθεταν:

Θειά, κόλ’ντα, κόλ’ντα,
ώσπου να βαρεί η πόρτα,
να βαρεί κι του μιτάξι,
κι του χρόνου!

Το χριστόψωμο (ή χριστόψωμα ή χριστόπ’τα ή κ’στόπ’τα ή κλίκ' ή κ΄λούρα ή μπουγάτσια) είναι συνήθως σκέτο ψωμί, που ψήνεται σε λαδωμένο ταψί. Στην επιφάνειά του φιλοτεχνούν με ζυμάρι, σταφίδες και ψίχες από καρύδι ή μύγδαλο, πλουμίδια, που παριστάνουν σταυρούς, κύκλους, άνθη. Στο κέντρο του σταυρού τοποθετούν ένα άσπαστο καρύδι, ενώ στις κεραίες του τοποθετούν σύκα λιασμένα, σταφίδες κ.λ.π. Στα Ριζά και στην Παλαιόχωρα, εκτός από τον κεντρικό σταυρό, κάνουν ένα κύκλο με ζυμάρι για το κέντρο και τέσσερα ημικύκλια για τις άκρες. Στα Πετροκέρασα, περιφερειακά του στολισμένου με καρυδόψιχα σταυρού, τοποθετούν μικρά στρογγυλά κουλουράκια, σε αριθμό τόσα, όσα τα μέλη της οικογένειας και μερικά επιπλέον: ένα για την Παναγία ή το εικονοστάσι, ένα για το σπιτικό, ένα για τον ξενιτεμένο, αν υπάρχει. Σ’ ένα από τα κουλουράκια μπαίνει και «παράς».

Μόλις βγει από το φούρνο, αλείφεται με λιωμένο μέλι ή ζαχαρόνερο, για να γλυκάνει το Χριστό• αλλού, το αλείφουν με κόκκινο γλυκό πιπέρι, για να «πάρει όψη». Σε πολλά μέρη, στη χριστόπιτα μπαίνει και «παράς» (νόμισμα), όπως στη βασιλόπιτα.

Όταν νυχτώσει, συγκεντρώνεται όλη η οικογένεια γύρω από το σουφρά, όπου βρίσκεται το χριστόψωμο. Αφού θυμιάσει η νοικοκυρά όλο το σπίτι «για να φύγουν οι καρκατζαλοί», ο αρχηγός ή ο γεροντότερος της οικογένειας παίρνει το μαχαίρι, σταυρώνει τη χριστόπιτα τρεις φορές και ευχόμενος:
«καλώς μας ήρτι Χριστός! Να μας βουθήσ’! κι του χρόνου!».

Η Πολυγυρινή νοικοκυρά θα ζυμώσει τα «σαλιάρια» και τα «φοινίκια». Για τα πρώτα (κάτι σαν τα σημερινά μελομακάρονα) θα χρειαστεί: ένα ποτήρι σταχτόνερο, ένα ζάχαρη, δύο λάδι, το ζωμό και το ξύσμα ενός πορτοκαλιού, κανέλα, γαρύφαλα, ένα κουταλάκι σόδα και εφτά ποτήρια αλεύρι. Για την παρασκευή του θα αφήσει το λάδι να καεί καλά, θα το σβήσει με το σταχτόνερο, θα ρίξει μέσα τα άλλα υλικά και θα τα ζυμώσει. Για τα φοινίκια απαιτούνται: τρία ποτήρια λάδι, ένα σταχτόνερο, ένα με ζωμό πορτοκαλιού, ένα ποτήρι κονιάκ, δύο κουταλάκια μπέικιν, ένα γαρύφαλα και ένα κανέλα.

Στη Χαλκιδική την παραμονή γινόταν πλήθος συμβολικών – μαγικών πράξεων. Ο νοικοκύρης, εκτός των άλλων (προμήθεια τροφίμων, αγορά ενδυμάτων, υποδημάτων και δώρων για τα παιδιά), πρέπει να διαλέξει το «χριστουγεννιάτικο ξύλο, που θα καίει όλη τη νύχτα, για να ζεσταίνει την Παναγιά με το νεογέννητο της. Το ξύλο αυτό θα πρέπει να είναι «τρανό και χοντρό», για να είναι τρανός (σπουδαίος) και χοντρός (πλούσιος) ο νοικοκύρης του σπιτιού. Ακόμη, το ξύλο αυτό δεν το σβήνουν, διότι θεωρείται πως θα σβήσει και η καλή κατάσταση του σπιτιού. Επίσης η στάχτη του νομίζεται ότι έχει αποτρεπτική δύναμη και γι’ αυτό μαζεύεται και ρίχνεται στα χωράφια, για να προφυλάσσει τα σπαρτά από βλαβερά έντομα και σκουλήκια.

Το βράδυ της Παραμονής (ή το πρωί) της γιορτής καίουν στο τζάκι κλαδί από χλωρό πουρνάρι, για αποτροπή του κακού ή για την υγεία της οικογένειας. Μάλιστα από το είδος και την ένταση του «πραπαλίσματος» των φύλλων μαντεύουν την τύχη των μελών του σπιτικού.

Βάζουν κοντά στη φωτιά μια άσπρη πέτρα, για να περάσει η οικογένεια «άσπρη χρονιά»! Η πέτρα αυτή μένει στην ίδια θέση ως την Υπαπαντή (2 Φεβρουαρίου), οπότε μεταφέρεται στα χωράφια, για να αποτρέπει την πτώση χαλαζιού.

Στον Πολύγυρο τα Χριστούγεννα «σήκωναν Ύψωμα» στα σπίτια που γιόρταζαν. Το ύψωμα αποτελούσε μίμηση αντίστοιχης μοναχικής ακολουθίας, που γίνεται τις μεγάλες γιορτές στην τράπεζα των Ι. Μονών.

Στα σπίτια γινόταν ως εξής: ερχόταν ο ιερέας μετά την απόλυση της Θ. Λειτουργίας. Στο «καλό» δωμάτιο του σπιτιού υπήρχε ήδη το τραπέζι με τα απαραίτητα: κεριά, θυμιατό, ένα πιάτο σταφίδες, ένα ποτήρι κρασί και η λειτουργιά (το πρόσφορο), που θα ύψωνε ο σπιτονοικοκύρης ή ο εορτάζων. Αφού ο ιερέας έβαζε «ευλογητός» και έλεγε το τροπάριο της γιορτής, γινόταν η ύψωση του πρόσφορου από τον οικοδεσπότη ή τον εορτάζοντα, όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, ο οποίος επαναλάμβανε τρεις φορές τη φράση: «μέγα το όνομα της αγίας Τριάδος…». Ο ιερέας στη συνέχεια τεμάχιζε το πρόσφορο και το μοίραζε στους παρευρισκόμενους, οι οποίοι το έτρωγαν, αφού το βουτούσαν στο ποτήρι με το κρασί. Κατόπιν όλοι παρακάθονταν σε κοινό τραπέζι για το γεύμα.

Από το βιβλίο του Ιωακείμ Κρικελίκου "Το Δωδεκαήμερο στη Χαλκιδική" του οποίου η ηλεκτρονική έκδοση φιλοξενείται στο halkidikinews.gr

Περιοχές Χαλκιδικής: Η Άθυτος

2014-06-11T19:37:00.000+03:00

Η χαρακτηριστική της θέση με την απέραντη θέα προς τον Τορωναίο, η αρχιτεκτονική των σπιτιών της, οι καλοκάγαθοι και κάποιες φορές «αρχαϊκοί» κάτοικοί της. Η Άθυτος, το τρίτο κατά σειρά χωριό μετά τον ισθμό της Ποτείδεας, απλώνεται στον ίδιο χώρο από το 3.000 π.χ. τουλάχιστον.

Η αρχαία Άφυτις υπήρξε σημαντική πόλη της Παλλήνης και μνημονεύεται από τους αρχαίους συγγραφείς (Ηρόδοτος, Θουκιδίδης, Ξενοφών, Αριστοτέλης, Παυσανίας, Στράβων κ.α.) Το ιερό του Διονύσου (8ου αιώνα π.χ.) και ο ναός του Άμμωνος Διός (του 4ου αιώνα π.χ.) συνέβαλαν ουσιαστικά στην εδραίωση της φήμης της κατά την αρχαιότητα. Ευημερούσα πόλη κατά τους αρχαϊκούς και κλασσικούς χρόνους. Έκοβε δικό της νόμισμα που έφερε την κεφαλή του προστάτη της Άμμωνος Διός.

Στην επανάσταση του 1821 έδωσε δυναμικό παρόν με αγωνιστές και θύματα. Μετά το Χαλασμό οι κάτοικοι του χωριού σκορπίστηκαν σε διάφορες ασφαλέστερες περιοχές. Γύρω στο 1827, με την επιστροφή των φυγάδων, η Άθυτος είναι για πολλά χρόνια το κεφαλοχώρι της Κασσάνδρας. 'Έντονη οικοδομική δραστηριότητα παρουσιάζεται από τα μέσα του 19ου αιώνα. Το 1859 κτίστηκε ο Άγιος Δημήτριος, Τρίκλιτη ξυλόστεγη βασιλική με τρούλο, το στολίδι του χωριού στο κέντρο της πλατείας.

Ο επισκέπτης αξίζει να παρατηρήσει την ιδιόμορφη αρχιτεκτονική του ναού, τις παλιές εικόνες του και τα λιθανάγλυφα στο εξωτερικό του νότιου τοίχου. Αξίζει επίσης να περιδιαβεί τα μεγάλα παρεκκλήσια που ακολούθησαν. (1867 Άγιος Γεώργιος1885 Κοίμηση της Θεοτόκου-Άγιος Αθανάσιος-Άγιος Νικόλαος).

Αξιόλογα είναι και τα χαρακτηριστικά παλιά λιθόκτιστα σπίτια με τις κτητορικές επιγραφές και τα λιθανάγλυφά τους. (1860 Κατσάνη, 1864 Παπαβασιλείου, 1876 Γαλάνη, 1889 Αλετρά, 1898 Αθανασιάδη κ.α.). Στο σπίτι του Αλετρά στην κεντρική πλατεία λειτουργεί λαογραφικό μουσείο.

Από την πλατεία ο δρόμος σε οδηγεί στο Βράχο, το μπαλκόνι του χωριού, από όπου ατενίζεις τον Τορωναίο, τη Σιθωνία απέναντι και την Κασσάνδρα μέχρι κάτω. Στη συνέχεια ανηφορίζεις στον Κουτσόμυλο, την ανεμοδαρμένη ακρόπολη της Αθύτου με την πανοραμική θέα.

Η Άθυτος είναι επαρκής σε ενοικιαζόμενα δωμάτια, ξενοδοχεία, ταβέρνες και εστιατόρια με καλό και καθαρό φαγητό, καφετερίες και μπαρ. Ο επισκέπτης μετουσιώνεται περπατώντας στα λιθόστρωτα σοκάκια της Αθύτου, ακολουθώντας τον Ελύτη στο Αιγαιοπελαγίτικο περιδιάβασμά του, και μπορεί να λουσθεί στη γαλανή Αθυτιώτικη θάλασσα, στις Βάρκες, στην Πούντα, στη Λιόση, στη Δάφνη. Πλήθος πολιτιστικές εκδηλώσεις, σ' όλη τη διάρκεια του καλοκαιριού, προετοιμασμένες απ' τους Αθυτιώτες με μεράκι και υπευθυνότητα, καθιστούν την Άθυτο βασικό σημείο αναφοράς για τον τουρίστα που έρχεται στη Χαλκιδική.

Περιοχές Χαλκιδικής: Ο Νέος Μαρμαράς

Περιπατητικά Μονοπάτια της Κασσάνδρας

2014-06-11T19:27:00.003+03:00

Εάν είστε λάτρης της φύσης και ενδιαφέρεστε να γνωρίσετε τη Χαλκιδική, μέσα από δασικά μονοπάτια και απομονωμένες παραλίες, τότε θα πρέπει να ακολουθήσετε τις 6 διαδρομές, που έχουν χαραχθεί και οι οποίες έχουν σηματοδοτηθεί με το σήμα της τρίαινας.

1η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Ξεκινά από τον πύργο Σταυρονικήτα στην περιοχή Σάνη, περνά μέσα από το υπέροχο δάσος και του υγροτόπους της περιοχής Ν.Φώκαιας και καταλήγει πάλι στον πύργο (2 ½ ώρες, υψόμετρο μέχρι 22 μ)

2η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Αυτή η διαδρομή ξεκινά πάλι από την περιοχή Σάνη και συγκεκριμένα από το Porto Sani Village και καταλήγει στη Σίβηρη. Το τοπίο είναι υπέροχο δασοσκεπές και υπάρχουν αρκετά σημεία από όπου η θέα είναι καταπληκτική. (προγραμματισμένη επιστροφή, 20 km, υψόμετρο μέχρι 60 μ.)

3η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Ξεκινά από την παραλία του Ποσειδίου και περνά από τον δασικό δρόμο προς Καλλάνδρα, και καταλήγει πάλι στην παραλία, η διαδρομή είναι εύκολη αλλά πολύ όμορφη. (2 ώρες, υψόμετρο 80μ)

4η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Αρχίζει από το Πολύχρονο και ανεβαίνει στο δάσος που βρίσκεται δυτικά του φτάνει στη λιμνούλα με τις νεροχελώνες και καταλήγει πάλι στο Πολύχρονο.

5η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Από την Κρυοπηγή κατευθύνεται προς το μικρό και γραφικό χωριό του Κασσανδρινού μέσα από ένα όμορφο δάσος. ( μακρινή διαδρομή, υψόμετρο 200μ)

6η ΔΙΑΔΡΟΜΗ
Από το χωριό Χανιώτη κατευθύνεται προς το εσωτερικό της χερσονήσου και φθάνει σε σημείο από το οποίο μπορείς να θαυμάσει τη Ν.Σκιώνη και ένα πανέμορφο τοπίο. Το τέλος της διαδρομής είναι και πάλι η Χανιώτη. (υψόμετρο 300μ)

Δήμος Πολυγύρου: "Ό,τι σκέφτεσαι σκέψου το αντίθετο!". Οι αντίθετοι κόσμοι συναντιούνται στις βιβλιοθήκες

2014-06-01T18:32:00.000+03:00

Για δεύτερη χρονιά, η Δημοτική Βιβλιοθήκη Πολυγύρου συμμετέχει στην εκστρατεία ανάγνωσης και δημιουργικότητας του δικτύου βιβλιοθηκών Ελλάδας Future Library. Με θέμα, φέτος, τους αντίθετους κόσμους και σύνθημα «Ό,τι σκέφτεσαι σκέψου το αντίθετο!» η βιβλιοθήκη μας θα πραγματοποιήσει 25 δράσεις, από τις 16 Ιουνίου έως

ihalkidiki Το blog της Χαλκιδικής και της Θεσσαλονίκης

Αρχαία Όλυνθος

Δήμος Πολυγύρου - Αποκριά 2015

Tαξιάρχης: Το χωριό που ζει για τα Χριστούγεννα

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ

Περιοχές Χαλκιδικής: Η Άθυτος

Περιοχές Χαλκιδικής: Ο Νέος Μαρμαράς

Περιπατητικά Μονοπάτια της Κασσάνδρας

Δήμος Πολυγύρου: "Ό,τι σκέφτεσαι σκέψου το αντίθετο!". Οι αντίθετοι κόσμοι συναντιούνται στις βιβλιοθήκες

Ταξιάρχης: κτισμένος στην κορυφή του Χολομώντα

«Ανοιχτές Πόρτες» στα οινοποιεία των «Δρόμων του κρασιού της Βορείου Ελλάδος»

Περιοχές Χαλκιδικής: Ο Νέος Μαρμαράς

Οι καταρράκτες της Βαρβάρας

iHalkidiki app: Τουριστικός οδηγός Χαλκιδικής

Κατάθλιψη: Πώς μπορώ να βελτιώσω τη διάθεσή μου;

Πύργος Προσφορίου

“7η Μουσική Εβδομάδα” στο Αλατζά Ιμαρέτ

Την Κυριακή 11 Μαΐου η πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Νίκης

Αφιέρωμα στη γιορτή της μητέρας απο το σύλογγο «Μεγας Αλέξανδρος»

Έρευνα: Οι συνεχείς καυγάδες αιτία πρόωρου θανάτου

6η Ανθοέκθεση στην παραλία Διονυσίου

Στη Δ.Ο.Υ Πολυγύρου τα Ζερβοχώρια

Η κλιματική αλλαγή μειώνει τη θρεπτική αξία των τροφών

Στον τελικό της eurovision η Ελλάδα με το «Rise Up»

Εγκαίνια της 11ης Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης

Μαθητές του δημοτικου σχολείου Συκιάς στο πρόγραμμα HELMERA “Ας καθαρίσουμε την Ευρώπη”

Η νέα γεώτρηση στα Βράσταμα λύνει το υδρευτικό πρόβλημα της περιοχής