ilyas türetken

İlyas TÜRETKEN in Hayatı

2010-12-03T11:54:00.008+02:00

İlyas TÜRETKEN 1968-1994

İlyas TÜRETKEN 1968 yılında Erzurumun merkez Yağmurcuk köyünde dünyaya geldi.İlkolu Yağmurcuk Köyü İlköğretim okulunda bitiren İlyas TÜRETKEN 1979 yılında Erzurum İmam Hatip Lisesine başladı.1984 yılında buradan mezun olarak üniversite eğitimine Erzurum Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesini başladı.1989 yılında Atatürk Üniversitesi Ziraat Faültesi Toprak Bölümünü derece ile bitirerek 1990 yılında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Toprak Bölümünde Fen Bilimleri Entitüsü Kadrosuyla göreve başlayarak burada yüksek lisans eğitimini tamamladı.

Kısa zaman sonra Üniversitenin kendi kadrosuyla görevine devam eden Türetken bu bölümde birçok araştırma deneme yayın ve proje çalışmaları yaptı.Aynı zamanda Yüzüncü Yıl Üniversitesi Spor Akademisi Karate do şube sorumluluğunu yapan Türetken Öğrencileriyle birlikte birçok müsabakalara katıldı.1994 yılı Aralık ayının sonlarında Nevişehir de yapılan müsabakalara katılan TÜRETKEN Ankara'dan Van'a dönerken Geçirdiği uçak kazası sonucu hayatını kaybetmiştir.Evli ve 2 çocuk babası olan İlyas TÜRETKEN iyi derecede İngilizce ve Arapça bilmekteydi.

Yaşamı boyunca Hızlı Yaşa Genç Öl Cenazen Süslü olsun Felsefesine uygun olarak yaşayan yaşadığı 27 yıla birçok güzellik ve başarıları sığdırabilen deli dolu şen şakrak babacan tavırları ve davranışları ile çevrede çok sevilir ve saygı duyulurdu.Üniversite senetosu vefatının ardından alınan kararla İlyas TÜRETKEN in ismini doğunun en büyük spor salonuna verdi.Yine vefatının ardından basım aşamasında olan Mpdern karate do isimli kitabınında basımı yapılarak spor severlere ulaştırılmıştır.

Sizlerin İfadeleriyle İlyas TÜRETKEN

2010-12-02T03:40:00.002+02:00

Bu bölümde değerli abim İlyas TÜRETKEN i tanıyan siz değerli dostlarından gelen duygu düşünce ve yorumları yayınlayacağın.İsterseniz bana mail olarak gönderebilir isterseniz buradan direkt yorum yapabilirsiniz..

DUYGU VE DÜŞÜNCELERİNİZ İÇİN ŞİMDİDEN TEŞEKKÜR EDERİM....
Yorumlarınızı gönderebilmek için konu başlığına tıklayınız

YORUM EKLERKEN YORUM TİPİNİZİ GOOGLE HESABINIZ VARSA GOOLE YOKSA DİREKT İSMİNİZİ YAZARAK YAYINLAYABİLİRSİNİZ..ÖZELLİKLE RAHMETLİ ABİMİN ARKADAŞLARI İLETİŞİM BİLGİLERİNİ BIRAKABİLİRSE SEVİNİRİM...

ilyas TÜRETKEN Hakkında

2010-11-29T20:52:00.002+02:00

1994 yılı sonlarında uçak kazasında kaybettiğimiz abim ilyas TÜRETKEN köyümüzün yetiştirdiği ender insanlardan biriydi.hızlı yaşa genç öl cenazen süslü olsun felsefesiyle yaşayan İlyas TÜRETKEN genç yaşına rağmen başarılı bir akademik kariyeri olan ve aynı zamanda sporcu olan biriydi.Rahmetli olmasını müteakip ismi doğu anadolunun en büyük spor salonu olan Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi kapalı spor salonuna verildi.

Yaşamı boyunca yardımseverliği ve mertliğiyle tanınan İlyas TÜRETKEN tam bir DADAŞ OLARAK bilinip tanıyan vede tanımayan herkes tarafından çok seviliyordu.Evli ve 2 çocuk babası olan İlyas TÜRETKEN 1968 doğumluydu.mezarı Yağmurcuk köyünde bulunmaktadır.Kendisini tanıyan ve rahmetli olduğunu duymayan bir çok arkadaşı olduğu bilincindeyim.Kendileriyle tanışmak umuduyla telefon numaramı ve mail adresimi yazıyorum.İlyas TÜRETKEN abime YÜCE ALLAH"tan rahmet gözü yaşlı anama ve yengeme sabırlar diliyorum..kendisini tanıyan arkadaş ve dostları İlyas TÜRETKEN"nin akıllı ve başarılı tıpkı babalarını örnek alan aslan gibi 2 tane delikanlı oğlu var..tanışmak isteyenlerle görüşmek isterim.abimi yadetmek için bu bana ve ailemize mutluluk verir...saygılarımla... Tuncay TÜRETKEN

0542 243 18 25
tturetken@hotmail.com

Modern Karete-do

2010-11-29T20:46:00.002+02:00

İlyas TÜRETKEN in 1994 yılında Van da meydana gelen uçak kazasında vefat etmesinin ardından basımı yapılan ve YYÜ si 01 nolu Spor Yayını olan kitabı Modern Karate do kitabıyla alakalı bilgiler verilecektir.

Van 2010 ---17 yıl aradan sonra Van

2010-11-29T01:26:00.002+02:00

Bütün dünya senin olsun,bir dost bir post yeter bana...

17 yıl aradan sonra çalıştığım kurumla alakalı bir takım işlerim nedeniyle 2. memleketim dediğim Van'a gitmek için Sabiha Gökçenden Havalandım.San ki ben hep aynı ben Van ise hep aynı Van olarak kalmıştı.Sabah saat 09 00 gibi Van a indik.Hep karadan gittiğim Vana bu sefer hava yolu ile gitmiştim ve içimden bişeyler akıyordu sanki.Sanki o uçağın Vana hiç inmemesini inemesini 94 te düştüğü yere düşeceğini, sanki yıllar öncesi yaşadığım o yerlere hiç inememeyi,orada ki hayallerime hiç kavuşamamamyı umuyordum.Aslında orada varolduğunu zannettiğim hayallerimi bulamamak en kötüsü değil miydi.Rahmetli abim artık yoktu ama biz onu sanki hep oradaymış gibi hayal edip hep orada biliyor gibi yaşamaya alışmıştık.

Müthiş bir heyecanla indik hava alanına.Bir arkadaş gelip aldı bizi kalacağımız ŞAHMARAN otele götürdü.Görmeyenlerin göl görenlerindeniz diye nitelendirdiği Van denizi kenarında yaptığımız Van kahvaltısının ardından çalışacağımız alanda çalışmalara başladık.Yıllar önce 3 yılım Van da geçmişti.Ve ben her an tanıdık birileri ile selamlaşacağımın heyecanı ile umutlanıyordum.Oysa ne Van eski Van dı ne ben eski bendim.Çalışmalarımızı hızlı bir şekilde tamamlamaya yakınken cepheden görünen uçağın düştüğü noktayı yerinde gezmek istedim.Sanki yanına yakınına gidersem orada abime ait birşeyler bulacaktım.Ve nihayet yola koyulduk.Ben ve yanımdaki arkadaşlarımla bu alana ulaştık.Nedense bu yeri hep yalnız olarak gezmeyi hep yalnız kalmayı ve yanımda kimse yok ken o ortamla konuşurcasına sesli düşünmeyi hayal eder ve düşünürdüm.Ama nasip ben ve yanımdaki arkadaşlarımla gezmekmiş.İçimden adeta birşeyler akıyor ama bu akanlar gözyaşı gibi adeta içerimi yakıyordu.Bunu yanımdakilere belli etmeye çalışıyordum.Ama her bakışımın ardında bir umutsuzluk vardı, sanki bişeyler arıyor bulamıyordum.

Artık aradığım yada hayal ettiğim o eski Van yada benim içerisinde düşündüğüm umutları iyice kaybetmişken tanıdık simalardan çok yakın olduğumuz ve ailecek görüştüğümüz ve yıllar sonra görüşeceğim bir abim aklıma geldi.Kendisi rahmetli abimle işyerinden arkadaştı ve ben Van da öğrenciyken evlerinin bahçesinde az elma yememiştim dalından.Kendisi ni hiç aramadan direkt süpriz yapayım diye çalıştığı işyerine gittim.Yıllar aradan sonra çok sevdiği arkadaşının kardeşi gelmişti.Sekreter hanım hemen içeriye davet etti ve ben içeriye girdiğimde bu değerli abimin gözleriyle gözlerimiz aynı anda dolmuştu.Duygu doluyduk ama konuşmaya rahatlamaya çalışıyorduk.Yıllar geçmişti evet tam 17 yıl aradan sonra görüşüyorduk,ve rahmetlinin vefatından sonra ilk kez.

Bahsettiğim bu abim Van YYÜ. Ziraat Fakültesi Dekanı Prof.Dr Şefik TÜFEKÇİ den başkası değildi.Kendisiyle uzun uzadıya muhabbet ettik bana ve benimle birlikte olan misafirlerime mükemmel bir ev sahipliği yaptılar.Yine aynı fakültede bulunan Doç.Dr . Fisun GÜLSER ablamızıda unutmayalım.Bir gün sonrada kendilerinin daveti üzerine tekrar görüşmek üzere üniversiteden ayrıldık.

evet artık duygular gerilmiş tatlı bir tebessümle güneşin batışının şahidi olacaktık Van denizinde.Yıllar önce hep seyretmemişmiydik güneşin batışını kaleden.Şimdi kaleye gitmeliydik ve güneşin batışına yetişmeliydik adeta.

Evet artık kaledeydik ve kaleyi anlatan küçük bir çocuk bulup onun rehberliğinde ilerlemeye başladık.Kendisi kalenin tarihini anlayarak Türkçe, anlamayarak ise diğer birkaç lisanda makinalı tüfek gibi anlatmaya başladı.Ben arada kesip sorular soruyorken ya sorularımı duymamazlıktan geliyor yada cevap verdikten sonra anlatmaya en baştan başlıyordu.Türkçe İngilizce Japonca ve Kürtçe olarak kaleyi ve tarihini anlatan bu çocuk ayaklarında terlikleri ile kayalar üzerinde müthiş bir ustalıkla da kaymadan yada sendelemeden ilerliyordu

Nihayet bizim eski Genel Sekreterimiz Van ın yeni Valisi Münir KARALOĞLUNUN önderliğinde restorasyonuna başlanan ve hummalı bir çalışmanın devam ettiği Van kalesinin zirvesindeydik.Ben adeta bir daha gelemeyecekmişim gibi her karede fotoğrafım olsun ve arka fonu deniz üzerinde ufukta kızıllaşan güneş olsun diye müthiş çaba sarfediyor her anı değerlendirmeye çalışıyordum.Evet nihayet zirvedeydik ve güneş terkediyordu Van ı.Umutlarımın terkedişinden farksızdı adeta.Ve ben umutsuzca bir yavaş yavaş bizi terkeden güneşe birde umutlarımın kaybolduğu Van a bakıyordum.Müthiş bir duygusallık ve duygu seli yaşıyordum adeta.Zaman zaman Kalenin tarihini anlatan o küçük çocuklada şakalaşıyordum bu hüzünlü havayı dağıtmak adına.Güneş gitmiş umutlar bitmişti artık kaldığımız ŞAHMARAN otele dönmenin zamanı gelmişti.Ertesi gün yine erkenden uyanıp çalışma alanımızda kontrollerimizi yapıp işimizi bitirdikten sonra 3 yılımın geçtiği mahalleye koşmuştum.

Sanki 17 yıl önce bana devasa gelen sokaklar küçülmüş binalar küçülmüş herşey çok ama çok değişmişti.Sürekli alışveriş yaptığımız eski Galatasaraylı futbolcu Uğur a benzeyen bakkalcı İboyu ve dükkanını bulmaya çalışıyordum.Ama eski yerinde ne İbo nede bakkalı vardı.Oradan hemen 3 yılımı geçirdiğim Abbas GÜNGÖR e ait binanın önüne koştum.Aman ALLAHIM oda ne her zamanki o yeşil bahçe kapılı,koyu ve açık yeşil boyalı bina acayip bir kırmızı tona boyanmış,küçülmüş ve köhnelenmişti..Bahçe duvarları yıkılmış bizim ilk oturduğumuz daire çay evi yapılmıştı.Hızlı bir şekilde içine girip etrafa bakmaya başladım.Herşey çok ama çok değişmişti.Oradan bir üst kata ev sahiplerimizn ve bizim oturduğumun üst katlara koştum.Ne yazıkki orada da aradığım hiçbir şeyi bulamadım.Onlarda yoktu komşularımız ve ev sahiplerimizde yoktular artık.O sevimli önünde baçesi olan bina ve içindeki herkes yoktu.Adeta bir beton yığını olarak gözüme görünen bina üniversitenin Veteriner kiliniği ve tıp fakültesine yakın olması nedeniyle bir öğrenci pansiyonu gibiydi.Soru soracağım haklarında bilgi alacağım kimseleri bulamadan ayrılmıştım oradan..

Evet artık abime ait tek iz bulacağım yer kendisinin vefatı üzerine isminin verildiği spor salonundan başka bir yer değildi.Ertesi gün yine Şefik abinin daveti üzerine fakülteye gittik bize ikram ettiği öğlen yemeğinin ardından hemen spor salonuna geçmiştik.Orada görevlilerle tanıştık ve biraz muhabbet ettik.Hepsi rahmetliyi birebir tanıyıp çok sevdiklerini ve onunla alakalı mazilerini anlatıyorlardı.Salonu iyice gezdikten sonra toplu bir fotoğraf çekilerek oradan ayrıldık.Benimle birlikte bu geziye katılan değerli dostum Çayırova Belediyesi Park ve Bahçeler Müdürü Ensar EMİR beyinde tanıdıkların olduğu ve hiç tanışma fırsatını bulamadığı akrabalarıyla tanışmak üzere iskele mahallesine geçtik.Ensar bey tanıdıkları ile muhabbet ederken ben ve bizi Vanda gezdiren değerli kardeşim ve orada ki şantiye sorumlusu olan Osman arkadaşımızla bir çay evinde oturduk.Orada selamlaştığımız 5 kişiden 3 çü rahmetli abimi tanıdıklarını söylediler.Ben bu kadar tanınan ve sevilen arkasından hep iyilikleri babacanlığı ve dostluğuyla anılan birisinin kardeşi olduğum için içten içe gurur duyuyordum.Mükemmel bir duyguydu sanırım kelimeler kifayetsiz kalırdı.

Görüştüğümüz herke abimle alakalı bir anısını anlatoyordu ve bunları dinlemek bana müthiş bir keyif veriyordu.Üniversitede rastlaşamadığımız bir abimiz daha vardı.Doç.Dr Mehmet Ali BOZKURT.Bu abimiz özellikle telefonla ulaşıp mutlaka görüşelim dedi ve onunlada yine Van merkezde buluşup eski günleri yadettik.

Müthiş, geç kalınmış,ve ihtiyacım olan bir geziydi bu her ne kadar Van kalesinden Van a umutsuz bakışlarımın ardında bir sır olsada.

Bundan sonra da sık sık 2 . memleketim dediğim Van gidip orada ki dostlarımız ile bağlarımızı devam ettirmek istiyorum...

Tuncay TÜRETKEN (2010)

Anılarınız.....

2010-11-10T10:35:00.001+02:00

Rahmetli abimle yaşamış olduğunuz anılarınızı paylaşabilirsiniz....Lütfen yorum kısmına kendinizi tanıtarak anılarınızı yazınız.

Uçağın Düştüğü Yerin Görüntüleri

2010-11-09T00:23:00.002+02:00

diğer resimler devamında....

Kaza İle Alakalı Haber ve Yorumlar

2010-11-07T01:16:00.002+02:00

Rahmetli abimin geçirdiği kazayla alakalı www.ucuyorum.com sitesindeki Kmalkoc nickli 177749 kullanıcı nolu arkadaşımızın yazısı ve basında çıkan haberler...

Sayın TC-FTH bu konu başlığını açınca, o kaza ile ilgili öncelikle internet üzerinde bir araştırma yapmaya başladım. Aslına bakarsanız 1974 yılından beri (ortaokul yılları) toplamış olduğum bilgileri içeren büyük bir arşivim vardı. Fakat 2006 yılında Ankara'dan İstanbula kesin dönüş yaptığım sırada malesef bu arşivimin büyük bölümünü kaybettim. Yoksa bu olaya ait bir çok gazete haberi ve görüntüleri mevcut idi. Fakat bu kaza ile ilgili olarak o sırada görevde olan ve kaptanları tanıyan kişiler ile birlikte bulunduğum sıralarda -her zaman olduğu gibi- konuşmalar, görüşler vb. dinlemiştim.
Aslına bakarsanız dinlediklerim ve tamamen nedeni belli olan bir kaza hakkında ne denilebilir diye, geride kalanları incitmemek adına konuyu döndürüp duruyorum nasıl gireceğimi de pek bilmiyorum. Fakat duyduklarımı, söylenenleri katmadan bu konuya amatörce yorumsuz katkı yapayım.
Öncelikle bulduğum teknik bilgileri, daha sonrasında da olayla ilgili görüş ve yaşamış kişinin hatıralarını buraya ekleyeyim.

22 Temmuz 1994 tarihinde Almanya/Frankfurt havalimanındaki görüntüsü.

KAZA İLE İLGİLİ GENEL BİLGİ :
Tarih: 29 ARALIK 1994
Saat: 15:30 Mahalli
Tip: Boeing 737-4Y0
Kullanıcı: Türk Hava Yollari - THY
Kodu: TC-JES - MERSİN
İlk Uçuşu:1993
Motor: 2 CFMI CFM56-3C1
Mürettebat: Mevcut: 7 / Ölü 5
Yolcu: Mevcut 69 /Ölü: 52
Toplam : Mevcut 76 / Ölü 57
Kaza Raporu: Gizli
Uçak Akibeti: Külli Hasar
Olay Yeri: Van/Türkiye
Olay Anı: Yaklaşma (APR)
Görev: Planlı İçhatlar Yolcu Taşımacılığı
Kalkış Meydanı: Ankara-Esenboga (ESB/LTAC)
Varış Meydanı: Van (VAN/LTCI)
Uçuş Numarası: 278
Özeti :
TK278 numaralı uçak kar içindeki uçuşta 300 m düşen bir görüş bulunan kötü bir havada 03 no.lu piste VOR/DME yaklaşması yaparken, 5700 feet mesafede iken bir tepeye çarptı.
http://aviation-safety.net/database/...?id=19941229-0

Alıntı:

THY’nin İstanbul-Van seferini yapan 278 sefer sayılı Boeing-737 yolcu uçağı Van da alçalma esnasında düşmeden önce 4,800 metre görüş mesafesi gerekirken 300 metre görüş mesafesi ile alçalıyordu ve bu pist’te ILS yoktu. ILS’in en düşük kategorisi olan CAT I’de dahi 550 metre pist görüş mesafesi gerekirken, pilotlar 300 metre görüş mesafesinde uçağın dağa çakılmasına (sadece tek motorun tepeye çarpması ile) neden oldular."

http://www.alphanmanas.com/?p=138

Alıntı:

Hassas yaklasmaların yapılamadığı (non-precision approach) bir pisti olan van havaalaninda gerceklesmis olan kazadır.
Boeing 737-400 saat 12:53'te van hava trafik kulesiyle temas kurarak yaklasma ve iniş hazırlıklarına basladı..Hava kar yağışlı ama rüzgar sakin, sıcaklık sıfir derece, bulut alt yüksekliği 800 feet (264 m) ve yer görülemeyecek durumdaydi. Pist görülemediğinden saat 13:21'de alan pas gecildi. İklim kosullarının sert, inişe yardımcı olan gereçlerin ise sınırlı olduğu doğudaki havaalanlarımızda kış aylarında sık rastlanan ve ekiplerin egitimli olduklari bir uygulamaydi.
Pilot bunun üzerine esenboğa'ya dönme kararını bildirmiş ve kuleden de iznini de almış. Ne yazik ki, kaptan Esenboğa'ya dönüşe geçmeden fikrini değiştirip, inis için son bir yaklaşma daha yapmaya karar verdi. "
Ve uzucu kaza yasandi...
1- Van havaalanında yalnız vor/dme, vor yaklaşması kolaylıkları mevcuttu; daha güvenli iniş için gerekli ILS cihazı yoktu.
2 - İkinci defa inişi denemeye karar verince kaptan ungun'un izlediği iniş "paterni" yani rotası VOR/DME yaklaşmasından sapma göstermekte
3- kara kutu incelemesi sonucu kokpitteki ses kayıtları, kokpit kaynakları yönetiminde zaaflar saptadı. Cem Kozlu, Bulutların Üstüne Tırmanırken, Remzi Kitabevi, 2007

Buraya kadarki bölümün teknik hususları siz uçucu, uçuran ve uçuşa yardımcı olan arkadaşlarımız tarafından çok daha iyi anlaşılabilir. Şimdi bu kaza konusunda basında çıkan yazıları sizinle paylaşayım.

Alıntı:

Van uçağı, göz göre göre düşürüldü. Uçağı, pilot düşürdü, ancak sebebi, adeta düşürme talimatı gibi THY yönetim anlayışı.
Olaydan iki ay önce, Trabzon"a uçan pilot, hava muhalefeti sebebiyle inemeyip pas geçip, Ankara"ya dönünce; THY yönetimi vay sen bizi zarara uğrattın deyip, pilota iki ay uçuştan men cezası vermişti. Bu, pilotun iki ay süresince ciddi bir ekonomik kaybı ve itibar kaybı demekti!
Bunu bilen Van uçağının pilotu ise, birkaç olumsuzluğu birlikte çözmeye çalışıyordu. Yılbaşı akşamı Van"a uçup, İstanbul"a arkadaşlarıyla yaptığı yılbaşı programına katılmak üzere geri dönecekti. Uçtu. Van"da hava, iniş için elverişli değildi, kule uyardı. Pilot, büyük bir hayal kırıklığı yaşıyordu. İnmeyip yedek pist olan Ankara"ya dönse, hem ceza alacak hem de yılbaşı partisi yatacaktı.
İneceğim abi, bişi olmaz (!) deyip, bulut sandığı karlı dağa uçağı çaktı. Kendisiyle birlikte 70 milyonun yüreği yandı.
Av.Haluk PEKŞEN

http://www.haber61.net/author_article_detail.php?id=80

Alıntı:

En cesur pilot, en korkak pilottur!
.......YETTİ ve de yeter!
Hatırlayalım, kule ihtarlarına rağmen uçağını Van'a çakan pilot Adem Ungun'un bu hareketini, onun bağlı olduğu meslek odası ‘‘belki hırs duymuştur'' cümlesiyle açıklamıştı.
Hayır, hayır, hayır, pilot hırs duymaz! Duymamalıdır. Böyle bir şey düşünülemez.
Dünyanın en zor ve en sorumlu uğraşlarından birisi olan pilotluk mesleğinin lugatinde ‘‘hırs'' ve ‘‘cesaret'' kelimeleri yoktur. Olamaz. Olması tahayyül dahi edilemez.
Çünkü, en ‘‘hırslı'' pilot, en ‘‘ödlek'' (!) pilottur. En ‘‘cesur'' pilot da, en ‘‘korkak'' (!) pilottur.
Kelle koltukta bindiğimiz ‘‘THY'' uçaklarında, en ‘‘ödlek'' ve en ‘‘korkak'' pilotların bu gerçek kahramanlığına inanarak uçmak hakkımızı ve güvenliğini talep ediyoruz.
Hadi Uluengin

http://hurarsiv.hurriyet.com.tr/gost...946&yazarid=22

Alıntı:

Van'daki uçak kazası dolayısiyle ben de medyayı eleştirmek isterim. Medyamız daha gerçekler ortaya çıkmadan bazı günah keçilerini suçlamaya, yargılamaya ve hatta mahkum etmeye başladılar. Baş günah keçisi rahmetli pilotlar ve özellikle Adem Ungun, sonra da, sırasiyle THY ve Havameydanları, THY uçaklarının 11 yıldır kazasızlık rekoru kırdığı, çoğu THK kökenli pilotlarının dünyanın en mahir pilotları olarak tanınmış oldukları, bu tür kazaların en büyük havayollarında da vaki olduğu unutuldu, hep kirli çamaşırlar aranıyor... Bana öyle geliyor ki, pilotlar derneği ve bazı politikacılar bu müessif kazayı kendi hesapları için kullanıyorlar. Kazanın sebebleri elbette araştırılacak ve suçluları, sebep olan aksaklıklar elbette ortaya çıkarılacak ve medya da bu süreçte önemli rol oynayacak... Ancak peşin hükümlü olmadan ve hemen günah keçilerini kurban için "bıçak" demeden! Son zamanlarda dünyada güven prestiji kazanan Türk Hava Yollarımızı da sansasyon ve bazı küçük hesaplar uğruna böylesine acele harcamayalım.

http://www.tg.com.tr/sitedirector/cg...ems=%7Bbody%7D

Şimdi ise bu kazadan büyük bir şans eseri kurtulmuş Kabin Görevlisi Ömer TOY'un olay anında yaşadıkları :

Alıntı:

Ömer Toy, 7 yıl önce Van'da dağa çarparak düşen Mersin uçağındaki üç kabin görevlisinden biriydi... İnsanların çığlık atmaya bile vakit bulamadığı uçaktan sağ çıktı. 'Uçağın kuyruğunda oturduğum için şanslıydım' diyor
Ömer Toy 54 kişiye mezar olan Mersin uçağıyla o kara gün uçan; ölümle burun buruna gelen isimler arasındaydı. O tarihlerde Boğaziçi Üniversitesi İşletme Fakültesi'nde okuyor; aynı zamanda kabin görevlisi olarak THY'de çalışıyordu.
Ömer Toy bugün 29 yaşında... Onunla kaza gününü konuştuk. "Olağanüstü bir durum yoktu" diye söze başladı, sonra devam etti: "Uçağa yolcuları almadan önce rutin işlerimizi yaptık. Yiyecek ve içecekleri, oksijen tüplerini kontrol ettim. Sonra yolcular geldi ve uçak havalandı. Servisimizi yaptık; benim için sürekli uçtuğum sıradan bir gündü. Ama bitişi öyle olmadı..."
Uçak Van'a yaklaştığında yolculara yerlerine oturmaları, kemerlerini bağlamaları söylendi. Ömer Toy'da sırtını tuvalete yaslayıp, kemerini bağladı. Artık uçak inişteydi: "Saat 15.20'ydi. Dışarı baktım; fırtına kopuyordu. Zaten uçak iki kere pas geçince yolcularda tedirginlik başlamıştı. Uçak tekrar piste yöneldi; pencereden dışarı bakıyordum; müthiş bir gürültü koptu. Uçağın kanadı bir yerlere dokunmuştu. Her şey 1-2 saniye içinde oldu ve bitti. İnsanlar çığlık atacak zaman bile bulamamışlardı."
Mersin uçağı paramparçaydı... Dev uçağın enkazının yayıldığı alanda karlar kanla kaplanmıştı. Uçağın sadece kuyruk tarafı sağlamdı ve orada oturan isimlerden biri de Ömer Toy'du. Toy, yanında oturan diğer kabin görevlisine baktı. Ölmüştü...
HEY! BEN BURADAYIM
Toy, yerinden kalkmaya çalışıyordu ama başaramıyordu. Oturduğu koltuk, beline kadar kara saplanmıştı: "Ama bilincim yerindeydi. Dışarıdan sesler geliyordu. 'Ben buradayım!' diye bağırıyordum ama sesimi kimse duymuyordu. O sırada köylünün biri buldu beni, 'burada biri var!' diye bağırdı. Üç-dört kişi beni zor çıkarttı. Ellerimi artık hissetmiyordum. 2 saat boyunca karın içinde hareketsiz kalmıştım."
Toy kazayı hafif yaralarla atlatmıştı. Sağ baldırına 13 dikiş; sol dizine de 5 dikiş atılmıştı. Uçakla ilgili ilk haberlerde ölenler arasında Ömer Toy'un da adı geçiyordu! Toy'un ailesinin oturduğu Antalya'daki evinde tam bir matem vardı. Biricik yavrularını bir uçak kazasında kaybetmişlerdi. Toy'un ailesine ulaşan tek haber uçaktan haber alınamadığıydı. Yüreklerinde çok az da olsa bir umut kırıntısı vardı. Ve bu umut kırıntısı bir telefonla gerçeğe dönüştü. Ömer Toy kendisini kurtarıp hastaneye taşıyanlardan rica etmişti: "Lütfen anneme babama haber verin. Onlara yaşadığımı söyleyin. Lütfen haber verin..."
Ömer Toy, kazadan sonra 4 ay daha THY'de kabin görevlisi olarak çalıştı. Uçuş sevdasından okulunu bitirebilmek için ayrılmış. Bugün evli ve özel bir şirkette muhasebeci olarak çalışıyor.
Uçak kazası geçiren birçok kişinin aksine o bu kazayı çok doğal karşılıyor:
"Hani insanın ayağı tökezler de düşer ya; bu da onun gibi bir şey. Ama üzüldüğüm bir nokta var. Beni herkes Ömer Toy olarak değil, uçak kazasından sağ kurtulan kişi olarak tanıyor. Biriyle tanıştığımda arkadaşlarım hemen bu olayı anlatıyor. Sıkılıyorum. İnsanların beni öyle hatırlamasını istemiyorum. İş yerimdeki birçok arkadaşım bile benim düşen uçaktan sağ olarak kurtulduğumu bu haberi okuyunca öğrenecek. Kazadan sonra ne psikolog istedim ne de farklı bir tedavi. Hâlâ uçağa biniyorum. Bir insanın uçak kazası geçirme ihtimali sayısal lotodan ikramiye kazanma ihtimalinden daha düşük deniliyor. Aynı kişinin iki kez sayısal lotoyu kazanma ihtimali ne kadar düşükse, benim de uçak kazası geçirme ihtimalim o kadar düşük."
"O KAZADA BİR HAYAT KURTARDIM"
Ömer Toy, kazadan kısa süre önce yaşadığı anı unutamıyor: "Uçak İnişe geçmiştk. Çocuklu bir bayan, kendisiyle birlikte çocuğunu aynı kemere bağlamaya çalışıyordu. Ona, kemeri kendi beline bağlamasını, çocuğu da sıkı sıkı tutmasını söyledim. Kazada, o bayan öldü ama çocuk kurtuldu."

http://arsiv.sabah.com.tr/2002/02/04/g16.html

Bu kazada kaybettiğimiz uçuş ekibi ve yolcularımızın hepsine allah rahmet eylesin, ailelerine sabır diliyorum.

http://www.ucuyorum.com/showthread.php?t=43894 "sitesinden alıntıdır"

bu haberin linki http://www.ucuyorum.com/showthread.php?t=43894

Ekşi Sözlükteki--- yorumlar

2010-11-06T02:01:00.000+02:00

van a inmek isteyen thy ye ait bir uçak, havanın sisli ve pistin ışıklandırmasının yetersiz olması sonucu iniş yapamaz ve bi daha denemek için yeniden havalanır ama yükseklik yeterli değildir ve uçak bir dağa çarpar. yedi mürettebattan altısı ve 55 yolcudan 49’u ölür.

ardından doğu illerinde ki havaalanlarının ne kadar kullanışlı olduğu sorusu akla gelmiştir ve sanırım geldiği yerde de kalmıştır. örneğin siirt havaalanı hala korkunç bir yerde ve hemen hemen sıfır teknolojiyle kurulmuş bi pisttir. gerçekten de iniş her zaman için çok zordur. ya da umarım ben yanılıyorumdur da gelecek bir facianın tellallığını yapmıyorumdur.

(jesus vs mohammed, 11.07.2008 05:19)
bir doktor arkadaşımı kaybettiğim kazadır. mecburi hizmeti van'daydı, yılbaşı nöbeti ona kalmıştı. geride kedileri kaldı.

(abebe bikila, 11.07.2008 08:06)
kuyruk kısmında oturan bir bebek kurtulmuştu.

(tankut kabza, 12.07.2008 19:33)
türk havayolları'nın ankara-van seferini yapmakta olan boeing 737/400 tipi ve tk 278 sefer sayılı 'mersin' adlı yolcu uçağı van havaalanı'na inişe geçmek isterken saat 15:30 sularında kötü hava şartları nedeniyle havaalanı yakınlarındaki bir tepeye çarparak parçalanmış, kazada uçakta bulunan 69 yolcudan 52'si; 7 mürettebattan ise 5'i hayatını kaybetmiştir.17 yolcu ve 2 mürettebat ise yaralı olarak kurtulmuştur.

kırıma uğrayan uçağın kazadan 5 ay önceki görüntüsü.

http://www.airliners.net/...boeing-737-4y0/0446178/m/

(kartonadam, 12.07.2008 20:02)
koltuğu uçağın ortasında olan, daha sonra arkadaşının yanında oturmak için kuyruk kısmına geçen biri de kazadan kurtulanlar arasındaydı. kurtulanların hepsinin kuyruk kısmında olmasından ötürü kazadan sonra yurt sathında "uçağın en güvenli kısmı neresidir" tartışmaları türemişti.

(tos ba ga, 12.07.2008 20:14)
hassas yaklasimlarin yapilamadigi (non-precision approach) bir pisti olan van havaalaninda gerceklesmis olan kazadir.

"boeing 737-400 saat 12:53'te van hava trafik kulesiyle temas kurarak yaklasma ve inis hazirliklarina basladi..
hava kar yagisli ama ruzgar sakin, sicaklik sifir derece, bulut alt yuksekligi 800 feet (264 m) ve yer gorulemeyecek durumdaydi.
pist gorulemediginden saat 13:21'de alan pas gecildi.
iklim kosullarinin sert, inise yardimci olan gereclerin ise sinirli oldugu dogudaki havaalanarimizda kis aylarinda sik rastlanan ve ekiplerin egitimli olduklari bir uygulamaydi."

pilot bunun uzerine esenboga'ya donme kararini bildirmis ve kuleden de iznini de almis.

"ne yazik ki, kaptan donuse gecmeden fikrini degistirip, inis icin bir yaklasma daha yapmaya karar verdi. "

ve uzucu kaza yasandi...

"yurutulen inceleme sonucu ortaya konan analiz ve tavsiyeler ozellikle thy icin maalesef "tipik" denebilecek bir kaza profilini sergiledi
birden cok olumsuz nedeni bulunan bir kaza.

1- van havaalaninda yalniz vor/dme, vor yaklasmasi kolayliklari mevcuttu; daha guvenli inis icin gerekli ils cihazi yoktu
2 - ikinci defa inisi denemeye karar verince kaptan ungun'un izledigi inis "paterni" yani rotasi vor/dme yaklasmasindan sapma gostermekte
3- kara kutu incelemesi sonucu kokpitteki ses kayitlari, kokpit kaynaklari yonetiminde zaaflar saptadi

kaynak:cem kozlu, bulutlarin ustune tirmanirken, remzi kitabevi, 2007

(peixes loucos olmedi bodrumda yasiyor, 12.07.2008 20:21 ~ 21:01)

#13627305
paylaş

şikayet et
tamamen pilotun hatasından ve gereksiz risk almasından dolayı olmuştur. havaalanının tasarımı, hava koşulları, meydanda ils olmaması gibi etkenlerden hiçbiri bu kazanın sebebi değildir.

bu şuna benziyor: karlı havada bir köy yolunda araba kullanırken hızlı gittiğiniz için küt diye öndekine bindiriyorsunuz. sonra da diyorsunuz ki "arabada abs ve kar lastiği olsa, yol da asfalt olsa daha iyi dururdum, bu kaza olmazdı". halbuki hata %100 sizde, çünkü sürüşü koşullara göre ayarlamanız gerekir.
bu benzetme abartı değil, hatta az bile. çünkü pilotun alçalma sırasında izlemesi gereken yön, yükseklik, rota gibi bilgiler en ince ayrıntısına kadar tanımlıdır (bkz: approach chart). prosedüre göre bilmemkaç feet'e kadar alçaldığında pisti göremiyorsa pas geçmesi gereken pilot prosedürü çiğneyip gereksiz bir risk alarak daha da alçalmış, sonrasında pisti pas geçerken motorlardan birini dağa bindirmiştir.

Köyün Bacaları Duman Tüterdi---Samet TÜRETKEN

2010-11-04T10:43:00.000+02:00

Ocağın Batsın

2010-11-03T17:33:00.001+02:00

OCAĞI BATSIN

Halk müziği özgün müzik
Bizim hukuk olmuş tüzük
Alış veriş hepten kazık
Yapanın ocağı batsın

Metafizik maneviyat
Bitkiselde canlı hayat
Dalkavuklar takmış kanat
Tapanın ocağı batsın

Sarı kadın herif olmuş
Erkek avrada özenmiş
Züppelere ozan olmuş
Diyenin ocağı batsın

Mazlumları zalimlere
Alimleri cahillere
Fakirleri zenginlere
Ezdiren ocağın batsın

Evlilik sahilde flört
Oğul barda baba züğürt
Sonra kızı beyaz kağıt
Gösteren ocağın batsın

Dünya gelmez hadi aya
Alem atlı samet yaya
Bizim ney’i zurna diye
Öttüren ocağın batısın

Gül Dikenleri

2010-11-03T17:32:00.002+02:00

Herkes birşeyler bekler gurbette gülüm
Ben ise alın yazımı beklerim
Sabır kan kırmızı gülse gözlerime
Bilki cana uyku tutmaz gam demlenir seni beklerim.
Saat gece yarısını yırtıcı sesle vurdu
Elimde kalem mızrak kitaplar yastık
Yazılar kabusmu kabus
Gözlerim süzüldü moralim sıfır
Düşüncem ah... gaddar düşüncem
Sanki akrebin kıskacında yoğrulmuş
Zehir küpü gibi beynim
Tek tesellim üç beş satırlık şiir
Yahut peşpeşe yakılan sigara
Halimi sorarsan dinle meleğim
Boş ışık boğuk hava altında
Beton duvarlar arasında ruhumu sıkıyor
Sessizlik ve sensizliğim varya
Burnumun kemikleri sızlıyor
Uyku hani nerde hala tanışmadımki
Ölmekmi hayır olamaz daha yaşamadımki
Kavuşmakmı sen oyalan behey gönlüm
Tamı tamına ikiyüz doksan sekiz gün var
Gülmekmi hayır haram olsun
Tek isteğim tek idealim
Bucan canan uğrunda turap olsun

İmtihan:
Elem,keder, kin ve nefret
Kan,yaş,ölüm ve hayat
Sevgi kalplerde haps olunmuş
Nefret alıp başını gitmiş
İnsan iki yol arasında bocalayan
Biri hakka biri uçuruma varan
Merhametmi asla yoktur
Koç altında kuzu aramak
Sisli düşünce deryasında boğulmak gibi bir şey
Susamak;
Her şeye mana alemine beşer alemine
Cana ve canana göz yaşlarının zeminde çıkardığı sesi
Belki sen hiç bilmezsin
Su makinası;
Evet,evet su makinası dedim
Ham maddesi acı figan ve hasretlik
Mamülleri içe akıtılan hüzün zehri
Yahut dışa damlatılan üç beş damla su
Eskir bu makina elbette birgün
Sonuç toprağa gömülen buğday yığını
Belki sen yıllar sonra bu mezarın başında
Dikenli kırmızı gül yetiştireceksin
Fakat toprak üstünde iki el kalacak açık
Biri sana biri gül dalına uzanan
Umutsuzluk eki gül dikenleri
Sebeb ve sonuç malumunuz...

Bilirim ben hayatı hayatta acı tadı

2010-11-02T16:53:00.000+02:00

:::bilirim ben hayatı hayatta acı tadı:::

van edremit uçak kazası

Yıl 1994 29 aralık bir miraç akşamıydı
Göklerden kar yağıyordu
Sanki hep bizim haneye
Bir sessizlik vardı
Dünya biraz daralmıştı o an
O gün miraç gecesiydi oruçluyduk
Akşam ezanının okunmasını bekliyorduk
Televizyonda alt yazılar geçiyordu ki
Ankara Van seferini yapmakta olan uçak kazası yazıyordu
Annem eyvah,eyvah diye ağıtlar yakmaya başladı
Anne ne oldu neden böyle düşünüyorsun dedim
Oğlum içim daralıyoo abini bi aramısın dedi

O zaman cep telefonu yoktu ben yangemi aradım telefonlar kilitlenmişti
Aradım ama ulaşamadım anne sonra ararım dedim
Güney doğudan bi komşunun oğlu askerden teskere almıştı
Anne ben bi gidip hoş geldin diyeyim dedim fazla geç kalma oğlum bak uçak kazası olmuş
Abine ulaşamadık bunu unutma evet anne evet dedim
Ve evden ayrıldım köyün öğretmeni birde önder (ALLAH”rahmet etsin oda şehit oldu)
Öğretmen önder ve ben gittik gelen askere hoş geldin demeye
Oturduk köyden herkes oradaydı
Sanki bir an kan fışkırdı beynime kendime kızmaya başladım
Arkadaşlar uçak kazası olmuş bi haberi olan varmı dedim hayır dediler
Ama ortalıkta bi sessizlik vardı ben radyoyu açtım onlar kapadı tam üç kez
boş ver haberi dediler
Çoktan kar yağmış bizim haneye ve benim haberim yoktu
İnsanlar ağır ağır gitmeye başladılar
Bizde kalktık bizim evin önünde bi insan kalabalığı gördüm
Önder neler oluyo burda acaba bu insan kalabalığı neden dedim
Bilmiyorum şimdi öğreniriz dedi
Amcamın oğlu ve eşi bizim eve doğru ağlayarak gidiyorlardı
Ben hala bilmiyordum hiç aklıma bile gelmiyordu
İşte acının başladığı an
Birde annemi gördümki çeşmenin başında ellerine karları alıp,alıp sıkrak atıyordu
Geel oğul gel ben sana demedimmi abini ara bak o uçakta abinde varmış
O an anneme ne diyeceğimi bilemiyordum
Kafam çok karışıktı
Ve gözlerim dolu dolu
Dokunsalar bendim yıkılacaktı eve koştum televizyonu açtım
Alt yazılar sıcak haberler iyice sıklaşmıştı saniye saniye televizyondan seyrediyorduk
Abimin ismi yaralıların içindeydi dua ediyorduk başka çare yoktu
Ölü sayısı 54 tü iki kişi yoğun bakımdaydı birisi ciddiyetini koruyordu
Birde gördümki ölü sayısı bir arttı abimin ismi yaralıların içinden çıktı
Televizyonu kapadım işte o an sam yeli beynime vurmaya başladı
ne yapacağımı bilemedim
bülbül oldum ve sustum

BİLİRİM BEN HAYATI HAYATTA ACI TADI
Ben hep bunu bilirim bendeki sensizliği
Sensizliğin yelpaze vurduğu kuytu köşeleri bilirim
BİLİRİM BEN HAYATI HAYATTA ACI TADI
Ben hep bunu bilirim bendeki sensizliği
Saniyeler kıskacınca kıvrandığım karanlık geceleri bilirim
Bülbülsüz gülü viraneyi baykuşsuz zamansız öten horozları bilirim
BİLİRİM BEN HAYATI HAYATTA ACI TADI
Ben hep bunu bilirim ve buğünki ölümü!...
Acının a'sını bilmem seni bilirim
O mutlu bakışların akar sulara bentti bunu bilirim
Zamanı anlayamam yel gibi geçer
29 aralık 1994 miraaç akşamını bilirim
BİLİRİM BEN HAYATI HAYATTA ACI TADI
Ben hep bunu bilirim ve buğünki ölümü!..

Samet TÜRETKEN 1995

Abimden Kalan Son Hatıradır

2010-11-02T16:52:00.000+02:00

Gamlarda kuruldu değişti adım
Ne inadım kaldı nede muradım
Hüzünlü fıtratım bitkin hayatım
Abimden kalan son hatıradır

Van gölünde ağlar suçsuz dalgalar
Kan ile biten otu yağmurlar yalar
Sahipsiz canlanan ilk hatıralar
Abimden kalan son hatıradır

Ah tek bacımızın yıkık dünyası
Dört kardeş çekemez bu ansız yası
Bana herkesten çok olan sevdası
Abimden kalan son hatıradır

İki can yavrusu bir gelin eşi
Bir avuç toprak bir mezar taşı
Çileli anamın ağıtlı yaşı
Abimden kalan son hatıradır

Miraç gecesiydi yaram kanadı
İçimde sitemler sabrı kınadı
Van`da verdikleri salon adı
Abimden kalan son hatıradır

Ankara`dan van`a kalkan bir uçak
Kim bilirdi sonu ölüm olacak
Yol beklerken bomboş kalan bu kucak
Abimden kalan son hatıradır

Resmi kitapları bir sırdaş sazı
Gözümde canlanır buğulu mazi
İçimde kanayan kardeşsiz sızı
Abimden kalan son hatıradır

Izdırapla dolu renksiz sözlerim
kederlerde gezen matem izlerim
Dökülen saçlarım dalgın gözlerim
Abimden kalan son hatıradır

Gamlarsada kavruldu değişti adım
Ne inadım kaldı nede muradım
Hüzünlü fıtratım bitkin hayatım
Abimden kalan son hatıradır

Miraç gecesinde yaslı dualar
Yasıma pes eden aciz devalar
Her gece gördüğüm aynı rüyalar
Abimden kalan son hatıradır

Doksan dörtten beri içten gülmedim
Ben nasıl kardeşim daha ölmedim
Yengem şerefimdir kendime dedim
Abimden kalan son hatıradır

Kar ile kan yağdı göklerden dağa
Yaslar ağıtlarla kalktı ayağa
Matemi seyreden kederli dağa
Abimden kalan son hatıradır

Tekleyen kalbim sızlayan kanım
Düşüncem mazim yarınım anım
Ölümü bekleyen çaresiz canım
Abimden kalan son hatıradır

Samet TÜRETKEN 1994

Gül Dikenleri---Samet TÜRETKEN

2010-11-01T11:09:00.001+02:00

Abimin yıllar önce kendi kaleminden olan şiiri Benim neyim eşliğinde Samet TÜRETKEN abimin yorumuyla....

Abimden Kalan Son Hatıradır

2010-11-01T11:07:00.001+02:00

1994 yılında Van Edremitte düşen uçakta şehid olan abim İlyas TÜRETKEN için bir diğer abim Samet TÜRETKENİN yazmışolduğu ve benim yorumladığım şiir

Makber---ttmusicorgnzsyn

2010-09-04T11:22:00.000+03:00

Bütün Dünya Senin Olsun ttmusicorgnzs

2010-07-04T10:52:00.002+03:00

Ey Ağalar Hangi Derde Yanayım---Fatih KOÇAK

2010-06-04T11:11:00.000+03:00

Gördüm İki Kişi Mezar Eşiyor---ttmusicorgzyn

2010-04-04T10:50:00.000+03:00

Anons-Bağaltına Bağaltına---Samet TÜRETKEN 1984

2010-02-04T11:33:00.000+02:00

Bu eserler 1984 yılında rahmetli abiminde katıldığı bir ortamda diğer abim Samet TÜRETKEN e Küçük Sefa adı altında kendi imkanları ile o dönemdeki imkanlarla küçük bir kaset çalar ile kaydedilmiştir...Emeği geçenlere telekkür ederim...

yıllar öncesiii....

2007-10-01T16:14:00.002+03:00

TÜRETKEN unutulmayacakkkk....

2007-10-01T16:11:00.000+03:00

ilyas TÜRETKEN kapalı spor salonu

2007-10-01T16:08:00.001+03:00

ilyas türetkenin ismi Van Yüzüncüyıl Üniversitesinde bulunan ve doğunun en büyük kapalı spor salonuna verildi.....

acımız büyük...

2007-10-01T16:07:00.000+03:00