Şiirli Köyün Delisi

2012-01-16T11:43:00.000-08:00

Hərf Hərf Sevirəm Sizi
"Mən döyüşçü deyil gül yetişdiricisiyəm" Özkan Mərt

Kürdcə güllər yığdım xülyalarımın incə yerindən
Lazca şakıyor ümidimin tənbəl sərçələri, həyatın çiyinində
Yaş cümlələrini Yunanca öpürəm gecənin, ay altında
Bahara Zazaca sarılıram ən nazlı yerindən belinin

Ürəyimə daş atan uşaqların qandallarından öpürəm ağrılarını
Kayutlarında Ermənicə bir mersiyedir əla gözlərim, qırıq dökük
Kədərlərinin rontgenini çəkməyə çatmır buruk hərflərim

Qırmızı bir Laz takasıyam Kürdüstan dağlarında üzən
Kürd və Türk canlarım yanır orada, heca heca düşərək torpağa
Dollar dollar üstünə xaincə yüksəlirkən
Firon silah şirkətlərinin qazanc marjı piramidaları
Kresloları, apoletleri palazlanırken gonbul eqoizmin

Auschwitzdə milyonlarla dəfə yandırıldıq vicdanın öldüyü yerdən
Yetmiş iki min dəfə süngüləndi xülyalarımız Dərsimdə, arsız sırıtışıyla vəhşiliyin
İraqda hamburger üstü dadli niyyətinə işgəncə oyuncağı olduq Amerikanca
Maraşda, Çorumda küçə küçə vurulduq sivilizasiyanın ürəyindən
Kosovada görməməzlikdən gəlindi yaxamızda qətl edilən çiçəklər
Fələstində daşla qırdılar azadlığımızın qollarını
Bir milyon dəfə yox edildi Ermənicə ninnilərimiz, Araratın qollarındakı
Hakkaridə uşaqlığımızın başına qundaqla vurdular
Ruandada palalarla kəsdilər ən uşaq həvəslərimizi
Dollar dollar üstünə xaincə yüksələrkən
Firon silah şirkətlərinin qazanc marjı piramidaları
Kresloları, apoletleri palazlanırken gonbul eqoizmin

Bilmədiyimiz dillərdə də öpə bilsək ya bir-birimizi
Başqa dinlərdə susa bilsək yavaşca, dinc
Digər coğrafiyalarda ağlaya bilsək qaçar addım
Bir hərf belə əlavə etməsək döyüş çığırtkanı cümlələrin quyruğuna
Ürəyimizi əsla yaslamasak vəhşilik qışqırıqlarının çağırışına
Harandan ölməyə başlar acep döyüş və kapitalizm
Vəhşilik harandan lal olar barış simfoniyalarımızın qarşısında

: Hərf hərf sevirəm dünyanın bütün rənglərini

Serkan Əngin
İyun 2011

Azerice’ye Çeviren: Can Pelit

İmgeci Toplumcu Şeir Manifesti

2012-01-02T22:36:00.000-08:00

Şeir Teoriləri‎

İmgeci toplumcu Şeir Manifesti

16 Ara 2011 01:08 tarihinde nadir ezheri tarafından yayınlandı [ 20 Ara 2011 08:04 güncellendi ]

İmgeci Toplumcu Şiir Manifestosu

İmgeci Toplumcu Şiir Manifestosu və (Y) ÖNSÖZ (Serkan Engin)

1 - Nə öz üstünə bağlanan, bulanıq obrazları tələləri nə didaktizme qurban olmuş quru dizeler yumağı ...2 - Toplumcu şeir bir dönüş noktasındadır: Meydan ya kapitalizmin istismar şərtlərini asanlaşdıran, cəmiyyətin gerçək sənətlə olan ilintisinin qopmasına səbəb olan və beləcə fərdləri mütəşəkkil toplumsallıktan uzaq bir istehlak maşınları halına gətirən Fərdçi şeirə qalacaq, ya qatı yapısalcı, Şeirin arifmetik oyunlarına indirgeyen şeir anlayışı , gündəmi təyin edəcək, ya da sosial şeir, yalnız məzmununa söykənərək diri qala bilməyəcəyini görəcək.3 - "Şeir sözlərlə deyil imgelerle yazılar." Bu məzmunda, imgeci sosial şeir, sosial şiirimizin bu gün içində olduğu quru, nitq edasından təmizlənməsini müdafiə edər; obraz, özünə bağlanan anahtarsız bir qapı olmamaq şərti ilə ... Bu vəziyyət, sosial şeiri, Fərdçi şeirin çıkmazlarına soxar çünki.4 - İctimai bir varlıq olan insan varoldukça sosial həqiqi şeir də varolacaktır. Qloballaşma maskası altında dözərək artan istismarın, müharibələrin, aclığın, işsizliyin və digər bütün bəlaların dünya üzərindən silinməsi halında belə, təbiəti gərəyi müxalif olan (olması lazım olan) Şiir, inqilab müddəti tamamlanıb bütün dünya kapitalizmin boyunduruğundan xilas olub sosialist sistemə keçsə və kommunist bir dünya qurulsa belə içəridən müxalifət etməyə davam edərək cəmiyyətlərin (və beləcə tək-tək fərdlərin) daha azad, bərabərlikçi, haqq tərəfindən (ədalətli) və erinçli bir dünyada yaşamaları üçün mübarizə edəcək.5 - "Yaşamaq bir ağac kimi tək və azad / Ve bir orman gibi kardeşçesine" deyən imgeci sosial şeir, fərdi və ictimai izlekleri bütüncül bir quruluş içərisində ələ alar. Həyatda hər nə var isə imgeci sosial şeirdə də izle olaraq varolacaktır. Heç bir izle (erotizm daxil) burjua şeirinin suverenliyinə təslim edilə bilməz.6 - İmgeci sosial şeir, hər cür biçimsəl sınağa açıktır.Yeter ki forma məzmunu boğmasın.Biçimsel axtarışlar, şiirdeki mənası daha təsirli və geniş olanaklarla çatdırma yolunda funksional olmalıdır.Biçimsel yeniliklər adına məna, bulanıqlığı quyularına itilmemelidir.7 - İmgeci sosial şeir, Şeirin bu gün içində olduğu açmazlara və sabah düşə biləcəyi tələlərə qarşı ən yaxşı çıxış yoludur.

SERKAN ENGİNŞİİR ÜLKESİ SENTYABR 2004
Şiirimizin Manifestolar, SF 64, Necm Selamet
İlya YAYINLARI, İZMİR, SENTYABR 2007

(Y) ÖNSÖZ

1 - "Humanitar olan heç bir şey mənə xarici deyil" deyən İmgeci Toplumcu Şiir, sistemlərin (sistemin) görməməzlikdən gəlməyimizi istədiyi, küçə uşaqlarının unutulmuşluğunu, eşcinsellerin horlanmışlığını, narkotik bataqlığında debelenenlerin faciəsini, ucuz əmək sömürüsünün qurbanı olan usta köməkçilərinin dramını və əzilən digər bütün ictimai təbəqələri G Ö R Ü R ... Sistem, hər fərdin öz qurtuluş yolunu axtarışını, bu yolda hər yolu mübah saymasını və bunu edərkən, özününkü xaricində var olan bütün problemlərə laqeyd qalmasını diktə edir. "Gülmək, bir xalq gülebiliyorsa gülmektir" deyən İmgeci Toplumcu Şiir, qurtuluşun ancaq ictimai müstəvidə, bütün ola biləcəyini müdafiə edər.2 - İmgeci Toplumcu Şiir, Türk Şiiri'nin çənəsində çürük dişlər kimi dayanan "şeirdən kəsilmiş şairlər" in, şeirdən ya da həyatdan istefa edəcək qədər cəsur və şərəfli davranmalarını tövsiyyə edir. Bu şairlərin əməyinin qarşısında, ürəyi pencəyini ilikleyen İmgeci Toplumcu Şiir, onların, sırf zamanında verdikləri xüsusiyyətli məhsulların rantını yeyərək, bu gün jurnallarda pis məhsullar yayınlatmalarını qınayar. Jurnal rəhbərlikləri, əməyə hörmət, ustalara prioritet kimi, kemikleşmiş, ənənə halına gəlmiş yanaşmalarla onların (şeirdən kəsilmiş şairlərin) göndərdiyi ən bərbad manzumeleri belə yayınlamazlık edə bilməzlər. Şeirdən kəsilmiş şairlər, eyni məhsulların altına, başqa, bilinməyən bir ad qoyduqları halda, heç birinin yayınlanmayacağını bilməyəcək qədər qəflət, dəlalət (və hətta bəlkə də xəyanət) içindədirlər. Bu vəziyyətdə ucuz manzumeler, şeirə yəni başlayan yeni çatma üçün pis nümunələr olaraq jurnallarda boy göstərir.3 - İmgeci Toplumcu Şiir, yeniyetmələri bütün ustalardan (sosial olsun olmasın) maksimum şəkildə bəslənməsi və / amma ən qısa zamanda, imgeleminde ustalarını öldürməsi lazım olduğunu savlar. Çünki çırak, ustalarını öldürdüyü gün şair olmağa başlayır. İmgeci Toplumcu Şiir, yeniyetmələri, çalakalem şeir yazılamayacağını içselleştirmeleri üçün, bir zamanlar Abdülkadir Budak'ın Şiir Odası'nda etdiyi kimi, bütün jurnalların yeniyetmələri şeirləriylə birlikdə poetik bir yazı göndərmələri istəməsi lazım olduğunu savlar və bu tutumun əsas qanun olaraq hər jurnal tərəfindən mənimsənməsini təklif .4 - İmgeci Toplumcu Şiir, Türk Şiiri'nin şahdamarından çirkli bir laxta kimi dayanan H elmi Y avuz və müridlərinin Dilini zehirlediklerini savlar. Dünya fikirlərinə paralel olaraq, ölü bir dil olan Osmanlıca'yı hortlatmaya işləri, qərargahı düşledikleri arxaik dizgeye uyğun fərdlər yetişdirmə ereğinden qaynaqlanmaqdadır. (On doqquz yaşındakı bir gəncin kıblenûma başlıqlı şeirlər yazması qəbul edilir şey deyil) İmgeci Toplumcu Şiir, hər cür gericilikle döyüş halındadır.5 - İmgeci Toplumcu Şiir, "şeirin karikaturası çəkən" T ar ı k G ü nersel və tayfasının, Türk Şiiri'nin kenar süsü olmaqdan kənara getməyəcəyini savlar.

6 - İmgeci Toplumcu Şiir istilacıdır. Erk sahəsini davamlı genişlədərək, nicel və nitel məzmunda, şeir coğrafiyamızda basqın olmağı hədəflər.

SERKAN ENGİN BERFİN BAHAR NOYABR 2005

Niyə İmgeci Toplumcu (Sosialist) Şiir:

Dialektik gərəyi Şeirin dəyişmə-çevrilmə prosesində artıq 'obraz-sıx' olmayan bir mətn şeir deyil mənzumə olar. Yəni 'şeir imgelerle yazılar'. Mənim 'İmgeci Toplumcu Şiir' tezisini ortaya atmam də obraz-sıx şeir anlayışının gərək-şərt olduğunu hələ ıskalayan və 70lerdeki slogancı və sekter şeir anlayışının aşa bilməmiş 'kobud toplumcular' deyə sadaladığım şairlərdən ayrı dayanmaq məqsədiylə.Biz isə "şəkildə imgeci məzmunda sosialist" olan İmgeci Toplumcu Şiir anlayışını savunmaktayız və poetik bir döyüşümüz var bütün postmodernistlerle, mürtəce şairlərlə və kobud toplumcularla. Bəli döyüşümüz var ədəbiyyatın bütün güc mərkəzləriylə, bütün şeir şeyhleriyle və onların müritleriyle. Döyüşümüz var Cihangir'de kənarda bir Türkiyədən bihaber, öz daxili bunalımlarını, söz və hərf oyunlarıyla şeir deyə şaklabanca qusan kiçik burjua şairleriyle. Döyüşümüz var bütün çirkli şeir Klikler və klanlarıyla. Döyüşümüz var İstanbul Şiir Dükâlığı'yla. Döyüşümüz var şeiri kiçik konformist gözləmələrin vasitəsi kimi rakıyı yanına məzə edənlərlə ... Döyüşümüz var, çünki KAVGASI OLMAYAN ŞİİRİ DE YOXDUR!

Serkan Engin

KAYNAK:

Tənqid-Eleştiri-نق

https://sites.google.com/site/tenqid/seir-teorileri/imgecitoplumcusiirmanifestosu

Nasıl da Ölmedim Anne*

2011-12-31T11:11:00.000-08:00

Nasıl da Ölmedim Anne*

-Kafama kaç dize sıktım da ölmedim anne!

Senden kaç kez eksilttin beni de ölmedim
Aç açıkta bırakarak bodoslamadan
Alenen iterek sokağın ısırgan kimsesizliğine
Kederin vandal kollarına kusarak gençliğimi

-Kaç kez ıskaladım kendimi de ölmedim anne!

Çok dövdüler en çocuk düşlerimi
Gençliğimin ince yerini yıkık hecelerle ördüler
Kaç kez çöl bıraktılar güpegündüz beni
Tarumar ettiler en filiz heveslerimi anne
İşsizlik sopası indirdiler ömrümün orta yerine
Yoksulluk çakısıyla bozdular façasını umutlarımın
Kan revan bir maratondur aslında anne
Her bir kum tanesi damlayan ömrüme

-Kaç aşk dikeni battı ömrüme de ölmedim anne!
Kaç aşkın mezar dibiyim de ölmedim
Ne çok sessiz harf kalbimi delip geçen
Kalbimde dolanan kaç demirbaş infilak
İçimden kaç kişi ölür bir ah desem anne

-Kaç kadeh tokuşturdum kalbimle de ölmedim anne!
Serkan Engin
• “Bugün de ölmedim anne” diyen Ahmet Erhan’a en hayta selamlarımla...

Nah Ölürüm Kolayına Daha!

2011-12-07T12:30:00.001-08:00

Nah Ölürüm Kolayına Daha!

Ölmemeye ahdettimse, en çok, kalp filmimin demirbaş jöndamı, ıskalanmış ilk gençliğimin iç kanamalı tüm heveslerinin annesi Uğur’un ve Şiir’den kalpabim, Yeşilçam’dan düşustam, hayattan kan bağsız öz amcam Hüseyin Alemdar’ın hatrınadır. Sonra, “üç gün var ağzıma koymadım lokma” dedirtilip, kahırdan ve umursanmazlıktan öldürülüp de ölümünden sonra ulusal kahraman ilan edilen Attila Jozsef’in bıraktığı yerden devam etmek için, SOL kroşemi kapitalizmin gözüne çakmaya. Daha çok namlu gibi bakacağım faşizmin gözünün içine, Nikola Vaptsarov’un kurşunlandığı yerden. Kitapsız öldürülen Zafer Ekin Karabay ve Özge Dirik’in hortlağı olup daha çok sıkacağım şiir baronlarının gırtlağını. Daha çok film çekeceğim Ertem Eğilmez “Neşeli Günler”inde, Zeki Demirkubuz “Masumiyet”inde, Yılmaz Güney “Yol”unda. Filmlerimden birinde, Arzu Okay’la Hüseyin Alemdar olacak başrolde illa ki. “Arzu’anım”ı angaje ederim de tatlı dilimle; Alemdar hık-mık ederse, amcam falan demeyip Yeşilçam’dan Gebze’ye kadar sille tokat girişeceğim kırık heveslerine sekans sekans, “kavgacılar” Süheyl Eğriboz, Sönmez Yıkılmaz, İhsan Gedik, Çetin Başaran ve dahi İbrahim Kurt ve Kudret Karadağ’ın hayaletleriyle birlikte. Daha, Yeşilçam’da, set gerillası Razaman Özdemir’le şarap içip ağlayacağız ıskaladığımız kadınlarımıza ve gençlik heveslerimize. Filmlerimin bobinlerini bırakacağım daha, Yadigar Ejder’in mezarına, Yeşilçam’a ve Allah’a baka. Şiirin Küçük Prensi Ersan Erçelik’e kalbimin Nobel Edebiyat Ödülü’nü vereceğim. Naif Şiir Kontu Erdoğan Kul’a en afilisinden bir ud hediye edeceğim, kanamalı çocukluk heveslerinden orta yaş dinginliğine kadar. Daha, Trabzonlu Hitchcock Mehmet Alemdar’ı kızdırıp dayak yiyeceğim Sadri Alışık Sokağı’nda, hüzzam makamında. Münir Özkul bir baba ve Adile Naşit bir anne bulacağım çocukluğuma. Sonra serçeler var daha, “kaybedilsem” cesedimi arayacak, kahırdan annelerim. Kediler boyu mama ve süt vereceğim daha kaç kez, en obur yerinden sokakların. Okşanacak çok çiçek var daha, evimde gecelerimi susacak. Japon balıklarımı daha çok bahara ve aşka örgütleyeceğim. Daha, yüzüne karşı siktir çekeceğim, puşt-modernist şiir godoşluğu ve vampir yayıncılıktan ta yazarlar sendikasına kadar, şiir baronu Enver Paşa’nın. Andre Bretonvari siyah çelenk yollayacağım daha cenazesine, şiir şeyhi Hilmi Efendi’nin. Daha çok kez, Erol Taş kahkahası atacağız kargalarla birlikte, kapıkulu şairciklere. Daha, en az elli sene başına belayım şiirli köyün, delisiyim. Rab saklasın belâmdan cem-i cümlenizi, “dom!”.

Serkan Engin

Aralık 2011

Küba Fatsa arası

2011-12-03T23:54:00.001-08:00

Küba Fatsa arası

“Ben ne yaptıysam halkım için,
halkımla birlikte yaptım”
Fikri Sönmez

Kalbim Kübalıdır “abiler”,
Fidel ile Ernesto’nun
düşlerinden öptüğü çocuklarla yaşıt.
Memleketim, 79’daki Fatsa’dır,
bu şafaklarda Sönmez
Fikri’nin zamanında,
sosyalizmin en güzel terzisi.

“İşte bu yüzden dostlar
bu yüzden”,
Küba ile Fatsa arasında,
bir papatya sağanağıdır,
şu benim serçe ömrüm.

Serkan Engin
Güney Dergisi Sayı 55/ 2011

Non Serviam!

2011-11-29T16:42:00.001-08:00

Non Serviam!

Bana "Tek kişilik şiir manifestosu mu olur" diyorlar. Ulan akranım sosyalist şair mi var, hem de sekter olmayan. Akranlarım, 80 sonrası Özal kuşağı çocukları hep, 24 Ocak kararlarının ürünü, neo-liberal ekonominin izdüşümleri. Birkaç sosyalist şair arkadaş var, Cansu Fırıncı, Efe Duyan, Ahmet Antmen gibi. Onlar da sekter ne yazık ki; Şiir’in tarihsel süreçte geçirdiği aşamalar sonucu, diyalektik gereği bugün bulunduğu noktada, imge-yoğun olmayan bir metnin şiir değil de manzume olduğu gerçeğini ıskalıyorlar. Ortodoks, güdük bir algıyla 35’teki Sosyalist Gerçekçilik tezlerine sık sıkıya bağlı olmayı, Marksist tavır sanacak kadar Marksizme aykırı, diyalektiğe aykırı hareket ediyorlar, Şiir’e ve Marksizm’e ihanet ediyorlar. Daha kötüsü ve acınası olan, bu Ortodoks arkadaşlar, popülarite edinmek adına, gecenin saat dördünde, kimsenin geyik muhabbetinden başka şeye tahammülü olmadığı bir saatte, bir “show” programına, mankenlerle, popçularla birlikte çıkıp şiiri eğlence sektörüne meze yapabiliyorlar (Ahmet Antmen hariç sanırım, diğer ikisi dahil).

Evet, tek kişi tarafından yazılmış ve imzalanmıştır İmgeci Toplumcu (Sosyalist) Şiir Manifestosu, çünkü birlikte örgütleneceğim başka şair yok benimle aynı poetik kavgayı verecek, akranım olan. Ben, bugün belki tek kişiyim, belki birden fazla, ama tarihin önünde, bugün şiir coğrafyasını istila eden puşt-modernist şairleri silip süpürecek sellerce adam içinde bir damlayım. Çünkü yaşayan, “sahici” insanı merkez almayan, şiirden anlam’ı ve anlak’ı dışlayan, alımlama sürecinde okurun empati veya özdeşlik kurmasını önemsemeyen, şair öznenin bilinç altını şımarıkça kusmasından öteye geçmeyen, şiiri sözcük ve harf oyunları sığlığına indirgeyen puşt-modernist şiir, bu geçici modanın ardından, sanat tarihi çöplüğünü boylamaya mahkumdur.

Non Serviam!

Serkan Engin

Kasım 2011

Grotesk Dualar

2011-11-28T12:43:00.001-08:00

Grotesk Dualar

Grotesk dualarla öptüm ansızın dudaklarından

Kalbim göğsümden, göğümden firari

Nehirler boyu sustum yüzünün mavisini

Can kafesimde kanat çırpan bahardan ıskarta kuşlar

Kuzgun süzülüşlü bir zakkum yakamızda yarına açan

Gün an be an infilak eder yerden göğe

Sokaklar geceye dürülmüş, ısırılmış tüm yarım umutlar

Serde delilik, kedilik var ne de olsa

Hazır kıtayım işte kedere ve sana

Ah ki aklım kalmış zaten yüzünün her harfinde

Teninin her hecesinde ahım kalmış

Grotesk dualarla öptüm ansızın dudaklarından

Kalbim göğsümden, göğümden firari

Serkan Engin

Kasım 2011

Annem ve Ömrüm

2011-11-26T20:04:00.001-08:00

Annem ve Ömrüm

ben anne bilmedim
annem yakamda bir kangren çiçeği

yaslatmadı başımı huzurun dizlerine
saçımı şefkat burcunda okşamadı
bir öfke denizidir annem
dalgaları çocukluğumu döven

kendime giden yolda bir barikattı annem
tartaklayıp tercihlerimi yarınıma çelme takan
bir namlu gibi dayadı egosunu ömrüme
bir ünlem işaretiydi annem düşlerimin önünde
içimde zonklayan ilk gençliğimde

annemin ıskartasıyım
italik yazılmıyorum mülk’ün ve erk’in önünde
hazin bir yanılgıdır annem
eşya tıkıştıran ömrüne

ben anne bilmedim
annem yakamda bir kangren çiçeği

Serkan Engin

Berfin Bahar Mayıs 2006

Kan Telaş

2011-11-26T11:38:00.001-08:00

Kan Telaş

kan telaş koşuyor gece ağrıyan düşlerime
göğe susuyor yalnızlığımın kezzap denizi

- lâv güllerine unuttun beni

iflahsız kuşlar konuyor Sisifos kalbime
günler dökülüyor avuçlarımdan ezberli dualar gibi

- lâv güllerine teyelledin tenimi

Serkan Engin
2007

Küfür, Şiir ve İşçi Sınıfı

2011-11-24T15:39:00.001-08:00

Küfür, Şiir ve İşçi Sınıfı

“İnsani olan hiçbir şey bana yabancı değildir” diyen Kartacalı Terentius’u şiar edinen Marksizmin izinden gidenlerin, sahtekar aristokrat tavrıyla, küfrü ve küfürlü şiirleri küçümsemesi, Marksizmin insana dair tüm durumları algılayıp çözümleme paradigmasına aykırıdır, çünkü “ruhun yellenmesi” olan küfür, insani bir “hâl”in dışavurumudur. Ereğine ulaşamayan yaşam pratiğinin sözlü isyanıdır küfür. Evet, ne yazık ki küfürlerin çoğu, sözel eril şiddet içermektedir. Ne var ki henüz, bunların yerine ikame edebileceğimiz, aynı dozda “ruh yellenmesi” etkisi veren sözcükler bulamadık.

Bu coğrafyada entelijansiya dahil (hatta kişisel gözlemlerime göre diğer toplumsal kesimlerine göre en çok) 7’den 70’e hemen herkes küfreder. Freudyen bir bakış açısıyla küfür, yeterince tatmin edilememiş cinsel dürtünün bir süblimleştirme yöntemidir. Bekaret kavramının halihazırda etkisini yitirmediği, dolayısıyla insanların genç yaşlardan itibaren sağlıklı bir cinsel hayat süremediği, bir o kadar da tabular nedeniyle cinsel sorunlar için yetişkinlerin ürolog ve pskiyatristlere gitmekten kaçındığı ülkemizde, çokça küfür edilmesi anlaşılabilir bir durumdur.

Küfürlerin içeriği eril seksüel şiddet düzleminde olsa da kadınların dahi aynı küfürleri kullanıyor olması, “ruh yellenmesi” talebinin kadın-erkek ayrımı yapmadığını, kadınların seksüel şiddet içeren küfürleri görece erkeklere göre daha az ediyor olmalarının ise sadece yerleşik toplumsal algıda bu durumun, kendileri için “kınanma” unsuru olmasından kaynaklanmaktadır.

Türkçe Şiir’de küfrü izlek olarak yoğun biçimde kullananların başında şüphesiz Can Yücel ve Neyzen Tevfik gelmektedir. Can Yücel’in birkaç şiiri dışında kalanlar vasat olmasına rağmen, kendisine okurların gösterdiği bunca yoğun ilgi, okur öznenin düşünsel ve duyusal algısı ile şair öznenin düşünsel ve duyusal algısının çakışmasına bağlıdır. Bu da halkın, küfrü “ruh yellenmesi” aracı olarak, ereğine ulaşmamış yaşam pratiğine karşı isyan ve bu eksikliğin dışavurumu amacıyla kullanmakta olduğunun ispatı olsa gerek. Nitelik açısından bence Can Yücel’in en iyi şiiri olan “Danton’un Çaydanlığı” şiiri -içinde küfür geçmediği için- ortalama okurlar tarafından pek bilinmezken, “Seke Seke” şiirini hemen hemen tüm şiir okurları bilir. Keza Neyzen Tevfik de ortalamanın pek üstünde bir şair olmamasına karşın, aynı gerekçelerle okur tarafından özel bir yerde tutulan ve hâlâ küfürlü şiirleri iştahla okunan bir şairdir.

Zaten sistem tarafından dört bir koldan kuşatma altına alınan işçi sınıfının ve tüm emekçilerin günlük konuşma pratiklerine koşut olan küfürlü şiirlerin, sol entelijansiya arasında yadsınması ise dünden bugüne sol entelijansiya erkinin sınıfa değil küçük burjuva ve aristokrat kökenli devrimcilerin elinde olmasından kaynaklanmaktadır. Hiç şüphesiz sınıfa bilinç kazandırma yöntemi olmayan, ama sözel deşarj yoluyla yaşam pratiğinde burjuvazi ve faşizan uygulamalı burjuva devlet tarafından ezilen, sömürülen işçi ve emekçi sınıfların “ruh yellenmesi” olan küfürlü şiir, insana dairdir, bu coğrafyanın realitesidir. Can Yücel’in dediği gibi: “Bunca o.. çocuğunu küfürsüz nasıl anlatayım”.

Serkan Engin
Birgün Gazetesi 23 Kasım 2011

Attila József’e Cinnetli Taahhütlü Mektup

2011-11-24T15:26:00.001-08:00

Attila József’e Cinnetli Taahhütlü Mektup

Bizi önce işsizlikten, açlıktan, umutsuzluktan, bizi umursamazlık, kayıtsızlık, adam yerine koymamazlıktan, bizi aşktan gebertirler de, sonra ulusal kahraman yaparlar Attila Abi...

Ben henüz atamadım kendimi sencileyin trenlerin altına, kafama sıkamadım henüz, kaç kez iştahla istemiş olsam da. Beş yıl fazla yaşamışım an itibariyle senden, beş sene geç kalmışım bu vandal gezegenden kurtulmakta, biteviye acılarımı dindirmekte, bu ömrü pranga gibi peşim sıra sürüklemekten azad olmakta.

Bizim de Marto’muz oldu Attila Abi, biz de bindik cinnet tramvayına çırılçıplak. Kan revan sustuk çöl kelimelerde, aşk revan yıkıldı içimizdeki granit kuleler. Düşlerimizin derisini yüzdüler bodoslamadan.

Biz de birkaç kez psikiyatri koğuşunda, parasız yatılı okuduk cinnet alfabesini. Fare deliği gibi bir koridorda volta atıp, aynı yatakta iki kişi yatma çilesi çektik hatta.

Ben anne bilmedim, annem yakamda bir kangren çiçeği Attila Abi. O fazladan beş senemi gözüm kapalı seninle değişirdim, seninki gibi bir anam olsun için. Bizim anamız, vara yoğa kızar da, karda kışta sokaklara atardı beni babamın eliyle. Tren garlarında, parklarda, cami avlularında, merdiven aralarında, beton zemin üstünde yatırırdı beni. Çok aç-açıkta kodular beni Attila Abi, sencileyin “üç gün ağzıma lokma koymamış” değilsem de. Abi ne çok dövdüler beni...

Hasretle bekliyorum, seninle kadeh tokuşturacağımız günleri...

Serkan Engin
Kasım 2011

WHAT IS MY NAME “GOOGOL” SALİH!

2011-11-24T13:16:00.001-08:00

WHAT IS MY NAME “GOOGOL” SALİH!

“Googol” Salih,

Bana bulaşmakla hayatının hatasını yaptığının farkındasın, ama hiç sevinme, çabuk “knock out” etmeyeceğim seni, on beşinci raund’un sonuna kadar döveceğim, kendisine inatla “Cassius” diyen boksörü dövdükçe “What is my name!” diyen Muhammed Ali gibi. Adımı desturla anacağın güne kadar, sözcüklerimle döveceğim. Maçan sıkar da Nicomedia’ya gelirsen ya da İstanbul’da bir ortamda denk gelirsek, sol kroşemi tattıracağım sana daha ve son darbe de sağ direk olacak ki Allah düşmanıma göstermesin. Eski boksörüm ben, boksu bırakıp şiire başladım sonra. Dişlerim ise on dört yaşında kırıldı, askeri lisede, kavgada. Bir doksanlık sınıf arkadaşımla dövüşürken, kimseye boyu eğmemek kendini ezdirmemek için mücadele ederken. Yani ezelden beri dik duruşluyuzdur “Googol Salih”. Öyle kuru gürültüye ise hiç pabuç bırakmayız. Şimdi de harf kombinasyonları ile “knock out” ediyorum sencileyin şiir köçeklerini. İstersen yanına İzmit’teki şiir konsomatristi yandaşlarını da alıp gel; onların arasında da dövmeyi çok istediklerim var zaten. Hatta bir tanesini, Ruşen Hakkı’nın kıçını yalayarak ortalıkta “şairim ben ulen” diye yalancı pehlivan gibi dolaşanlardan birini, baş şiir konsomatristi Ruhan Odabaşı düelloya davet etmiştim de, senin gibi kuyruğunu kıstırmıştı. Seni telefonla arayan da olsa olsa, gene Ruşen Hakkı’nın kıçını yalaması sayesinde tanıştığı Güngör Gençay’a, cebinden para vererek sikindirik şiir kitaplarını bastıran, Şiirin Çocuk Kalpli Şövalyesi İhsan Topçu’nun mirasının üstüne yatıp Kocaeli Ü.’de Şiir Etkinliği Birimi’nin başına çöreklenen Nejat Gacar denen şiir köçeğidir. Ta 2005’te deşifre etmiştim o şiir köçeklerini ve diğer küçük kentlerdeki benzer oligarşik yapıları. Şehir Dergisi, yayımlamıştı ŞİİRİN KONSOMATRİSLERİ adlı yazımı, sonra Baki Ayhan T, 2006’da hazırladığı YKY yıllığına falan almıştı. Cümle âleme yıllardır rezil ediyorum sizin gibi şiir köçeklerini, hem Constantinapolis’tekileri, Cihangir Orospu Çocukları Cumhuriyeti’ndekileri, hem de küçük kentlerdeki şiir köçeklerini.

“Ejder Kapanı”na gelince. Bi’ kere onun senaristi Uğur Yücel değil, Kubilay Tat. Kubilay ise tesadüfen bir alışveriş merkezinde rastladığı Uğur Yücel’e senaryosunu vermiş. Uğur Yücel de üzerinde biraz değişiklik yapıp filme çekmiş. Benim romanımın konusunun çalınması iddiam, tamamen Kubilay Tat’ı hedef almaktadır. Ne TMC Yapım Şirketi’nin ne de Uğur Yücel’in böyle bir şeye tevessül edeceğini sanmıyorum. Ne var ki hukuki zorunluluk gereği dava sadece senariste karşı değil, ayrıca yapımcı ve yönetmene karşı da açıldı. Savcı ve hâkim, iddiamızı ve avukatlarımın hazırladığı on iki sayfalık dava dilekçesini ciddiye aldı ki beşinci duruşma görülmüş durumda hâlihazırda. Dava bir buçuk senedir sürüyor ve daha da en az üç sene sürermiş bu tip davalar, avukatlarımın belirttiği üzere. Dava sonuçlanıp da kazandığımda, mahkeme ilamını kırmızı kurdele ile yollarım sana merak etme.

Azıcık şerefin varsa, alenen blog sayfanda ya da aleni başka bir alanda yaz: “Bu adam şizo” de gene, yine böyle bıyık altından pis pis sırıtır tavrınla yaz, ki cümle âlem devrimci geçinen nemenem bir hödük olduğunu görsün. Keşke şizofren olsaydım Attila Jozsef ustam gibi, ama benim derdim, psikiyatrik hastalıkların en acılı seyredeni: OKB. Ne var ki beni askerlikte, Gata’da kapalı koğuşa yanlış teşhisle atıp, Bipolar Affektif Bozukluk yani Manik Depresif teşhisiyle rapor verdiler. Yani bir eşşoğlueşşeği eşek cennetine yollasam bile cezai ehliyetim yok canım.

Azıcık haysiyetin varsa, aklın sıra beni tehdit ettiğin şeyi yap ve aleni bir ortama yaz: “Bu çocuk zamanında TRT’den İŞ DİLENDİ” de gene, ki cümle âlem görsün senin şerefsiz bir burjuva olarak, tuzu kuru bir bakır tüccarı olarak, bir bakır spekülatörü, bir kan emici olarak nasıl solculuk oynayan bir cibilliyetsiz olduğunu, emeğini sömürtecek yer aramak zorunda kalan bir yazı emekçisinin iş arama çabalarını, denize düşüp yılana sarılan adamın ekmek kavgasını nasıl küçümsediğini, iş aramayı “DİLENMEK” olarak nitelediğini görsünler; solcu maskeni kazıdığımızda altından çıkan aşağılık burjuva zihniyetini herkes görsün. "Dudullu'dan ta Salacak'a koşarak alkışlayalım" biz de seni.

“What is my name Googol Salih!”. Ha, “What is my name!”

SERKAN ENGİN
KASIM 2011

YETER “GOOGOL” SALİH BUNCA REZİLLİK!

2011-11-23T12:44:00.001-08:00

YETER “GOOGOL” SALİH BUNCA REZİLLİK!

Salih Zeki Tombak’ın başında bulunduğu ŞİİRİSTANBUL adlı festivalin hâlihazırda bulunan afişinde, yıllardır süregelen korkunç bir çeviri hatası yer almakta ve bütün dünya, bi’ taraflarıyla ülkemize gülmekte ne yazık ki. Uzun yıllardır irtifa kazandırmaya çalıştığımız, uluslararası düzlemdeki kötü imajımız, bu acınası çeviri hatası ve bu hatada ısrar edilmesiyle iyice yerlerde sürünmekte.

ŞİİRİSTANBUL’un İngilizce çevirisi POEMISTANBUL olması gerekirken, yıllardır koca koca afişlerde POETISTANBUL yazılmakta ve bir Allah’ın kulu da çıkıp “Yahu şu hatayı düzeltesenize, kendiniz rezil oluyorsunuz neyse de, ülkenin imajını zedeliyorsunuz” diye müdahale etmemekte ya da uyarılmasına rağmen Salih Zeki Tombak, yeteneksiz bir yazar olmasının ezikliğini bastırmak için festivalcibaşı etiketi ile avunurken, egosunun şişmesini engelleyecek her türlü uyarıyı yok saymayı seçmekte. Ülke rezil oluyormuş ne gam…

Tesadüfen rastladığım Hürriyet Daily News haberindeki Salih Zeki Tombak’ın İngilizce beyanatı ise içler acısı olmak bir yana, ülkemizi rezil etme gayretinin bir başka örneği. Haberdeki tırnak içinde yazılı beyanatında Nazım Hikmet’ten bahsederken, İngilizce’de kadınlar için kullanılan “her” zamirini kullanıyor. Buyrun, ilgi tümcenin tamamı ve altında haberin yayımlandığı sayfanın linki:

"Our goal is to keep the memory of Nazım Hikmet alive and make her works known all around the world," said festival director Salih Zeki Tombak.

http://www.hurriyet.com.tr/english/lifestyle/11525392.asp?scr=1

Yeter artık biri bu rezilliği durdursun; bu kifayetsiz şahsın ele geçirdiği erk ile sosyal rant elde etme, etiket edinme çabası uğruna, bizi dünyaya rezil etmesine artık izin verilmesin. “Google” gibi her dünya vatandaşının yazılımını bildiği sözcüğü sürekli “googol” diye yazan, daha kendi anadiline vakıf olmayıp “hiç biri, bir kaç, türkçe” şeklinde yazım yanlışlarıyla Türkçe katliamı yapan bu şahsa, artık “dur” denilsin ki ülkemizin zaten pek de parlak olmayan uluslararası arenadaki imajı, daha da beter zedelenmesin.

SERKAN ENGİN

KASIM 2011

Ji Bedewa Peralé Re Xezel

2011-11-23T08:56:00.001-08:00

Ji Bedewa Peralé Re Xezel

Evin kaxizeki çiriyayi niha şinahiya behré,ya kém
Napirsim ji ku ve pédikeve cotek çaven hingivin én nepaqişkiri

Ezman dihilveşi li emré me tipén zirav li ser me té digere
Xwe li datiné u radiwesté çuken kulek,li tenehiya nifta çepé

Niha zindiya min diwareki hilweşiyayi a bi duzane min xézi xewné xwe kiriyi
Ki ye bédeng bimine ji xiyalé wisa şikesti re é min nedizani

Helbestén lihevketi é bi emré xweyi bédeng deribandi encax mi ji pak bike
Çikasi çerx bibim ji rojen min i belawela li dora min lal dibe

Niha termé min ristek béqafiyeyi ku destén te tunebe
Napirsim ji ku ve pédikeve cotek çaven hingivin en nepaqişriki

Serkan Engin
Wergér: Berken Kaya & Adıyaman Kurdi Der

Karadul

2011-11-21T20:06:00.001-08:00

Karadul

bi’ tarihlerde Yelda Karataş için…

acı bir bayrak gibi sallansa da yüzümüzde
pervasızca basıp geçersin üstüne kan revan düşlerimizin
bir pelerin gibi savurarak orospu kere orospuluğunu geceye
zaten ne giren belli olmuştur ne çıkan küflü bataklığına etinin

toplasan kaç damla feromondur
zalim gücünü emziren üzerimizdeki
bir karadul gibi tenimizi dişlemene gerekçe
Aşk’a hiçsin şerefe piç
siktir çekiyorum faşizmine

Serkan Engin

2007

Rimbaud’a şiirli mektup, kısa metrajlı

2011-11-15T23:29:00.001-08:00

Rimbaud’a şiirli mektup, kısa metrajlı

Onlar ki, el pençe divan durup şiir erklerinin önünde, böyle kapıkulu, bunca köpekleşerek, şiir namuslarını takas ettiler, kıçı kırık ödüller, büyük yayınevlerine giriş vizeleri, antolojilere ve şiir yıllıklarına sızabilme ulufeleri, vesaire vesaire gibi, daha ne çok paçavra ile.

Onlar ki uyduruk şiir dinletilerinde, şiiri meze yaptılar rakıya, ağızları ve bi’ tarafları sulanarak, haremleri için av saydıkları, şiir dinlemeye gelmiş genç kadınlara.

Onlar ki başbakan masalarında kemik yaladılar, şiir namusunu satarak, ciğeri beş para etmez ikbal beklentileri uğruna.

Onlar ki çıkar için, şiir baronlarına yalakalık etmekten çekinmediler; onlar ki kendilerine kapıkulu şairciklerden mürit edinmekten ar eylemediler, Sikli Baba Tekkesi’ne çevirdiler şiir camiasını hiç utanıp sıkılmadan, omuz omuza.

Siktir et, fazla umursama Rimbaud; orospu dizelerin çocuğu bunlar son tahlilde işte…

Serkan Engin

Kasım 2011

Neyzen’e Nazire, Kapitalizme Güzelleme

2011-11-14T12:31:00.001-08:00

Neyzen’e Nazire, Kapitalizme Güzelleme

Ben bu kapitalizmin bağ-ı zarını sikeyim

Neo-liberal ekonominin sümbül-ü verd-ü harını sikeyim

Köşe dönmeciliğin andelib-i nizarını sikeyim

Hasılı topunun nevbaharını sikeyim

Kapıkulu şaircik miyim ben

İkbal için festivallere düşeyim

Tarih hakkımızı verirse verir

Vermezse Tarih’i de sikeyim

Ağlamam ben, proleter-şairim hem de dimdik

Hayli güçtür başıma çorap örmek be uyan ibibik

Minnet etmem hiçbir şiir baronuna ey katmerli hödük

Al atını şiir şeyhi de siktir ol git, tımarını sikeyim

Sistemin uğradımsa vartasına

Sıçayım çarkların ta ortasına

Yazsın cihan da bunu hartasına

Kapitalizmin silsilesini sikeyim

Serkan Engin

Kasım 2011

ŞAİRLERE FISTIK ATMAYINIZ

2011-11-12T15:14:00.001-08:00

ŞAİRLERE FISTIK ATMAYINIZ

”Biz bir şairi şiir yazsın için ölümle korkutuz dom!” Ece Ayhan

Şairlere fıstık atmayınız, bu bir şiir dinletisi. Zaten ellerinde beleş rakı kadehleri var konuk şairlerin, önlerinde lüfer ve meze. Şiir zaten bu masanın en afili mezesi, beyhude şairlere fıstık atmayınız. “Zeki Müren’i seveceksiniz”, şairleri de. Zeki Müren kadar entrikacıdır şairler de. Mahirdirler birbirlerinin yüzüne gülüp, karşılıklı çıkar ilişkisinde bulunup arkalarından küfretmekte. Mahirdirler hatta, sefil birer bar faresiyken, Mahir Çayan’ı bile ağızlarına alacak kadar alçalmakta. Oysa asıl dertleri sadece, karşılarındaki genç kadının ağzına vermektir, karanlık ve iktidarsız dizelerini.

Şairlere fıstık atmayınız, bu bir şiir festivali. Şiir baronlarıdır, peşinde kapıkulu şairciklerle teşrif eden sahnemize. Şimdi yuvarlak laflarla örülü konuşmalarını geçiştirmekte sabırsızlar sadece, akabinde gidecekleri meyhanede, barda, yeni avlar edinmek için haremlerine.

Şairlere fıstık atmayınız, bu bir başbakan masası. “Yiyin efendiler yiyin” politik erkin nemalarını. Satın üç kuruşluk ikbal uğruna şiir namusunu, ne gam. Devir köşe dönme devri değil mi zaten a canım. “Ananızı alın da gidin” hatta Tayyip Amcanızın kucağına.

Tadından yenmez şair etiketinin sosyal rantı, ah siz nereden bileceksiniz. Uslu durun sadece, emirlere uyun, şimdi kaval çalacaklar size.

Şairlere fıstık atmayınız...

SERKAN ENGİN

KASIM 2011

ŞİİRİSTANBUL’dan TRT Sansürüne Destek ve Karşı Yanıtım

2011-11-12T12:58:00.001-08:00

ŞİİRİSTANBUL’dan TRT Sansürüne Destek ve Karşı Yanıtım

Uluslararası İstanbul Şiir Festivali ŞİİRİSTANBUL’u düzenleyen Tarih ve Toplum Bilimleri Enstitüsü Derneği'nin Başkanı Salih Zeki Tombaz Bey’in e-posta adresime yolladığı, TRT sansürünü savunan ileti ve kendisine verdiğim yanıt, virgülüne dahi dokunulmadan aşağıda yer almaktadır. İbret-i alem için teşhir edilip okunmasının ve şiir camiasında köşe başlarını tutanların halinin görülmesinin, özellikle genç şairler ve şiir okurları için yararlı olacağını düşünüyorum. Çünkü bu yoz zihniyetli şiir baronlarının çürümüş erki, dik duruşlu, şair etiği, şiir namusu olan edebiyat emekçileri tarafından tez elden yıkılmalıdır.

İşte söz konusu e-postalar:

Salih Zeki Tombak:

Serkan Engin Kardeş,

Bir hafta içinde maillerimin arasında ikinci kez senin maillerini görüyorum ve ikindi defadır sana yazma ihtiyacı duyuyorum.

Birincisi "Gecenin İçinden" programına davet edildiğini bildirdiğin mail idi. Serkan Engin hakkında bilgi sahibi olmak amacıyla Blog'una baktım, şiirlerini okudum ve bu arada Ekşi Sözlük'te Serkan Engin maddesine de tesadüf ettim. Blog'unda Tranströmer'e Nobel edebiyat ödülü verilmesine dair yazdıklarında beni çok şaşırtan ve rahatsız eden yargılar vardı. "Yorum" olarak görüşlerimi yazdım. Senin "zarif eleştirilerim için" teşekkür ettiğin mailini aldım.

Şiirlerin için bir şey söyleme durumunda değilim. Senin "üzerine konuşma" talebin olsaydı, elbette değerlendirmelerimi paylaşırdım.

Fakat "Ekşi Sözlük"teki "Serkan Engin Maddesi"ni okuyunca, "eyvah!" dediğimi hatırlıyorum. Bu "eyvah"ın benimle ilgisi yok. "TRT 1 Radyosu, Gecenin İçinden Programı" için; bu programın yapımcısı Gülname Gümüş hanım için ve bu programın geleceği için "Eyvah" kelimesi geçti zihnimden.

Bu programın beni neden ilgilendirdiğini seninle ve ilgilenenlerle paylaşmak isterim.

2006 yılından bu yana, İstanbul'da, uluslararası bir şiir festivali düzenleyen Tarih ve Toplum Bilimleri Enstitüsü Derneği'nin başkanlığını yapıyorum. Sağolsunlar program yapımcıları ilkinden itibaren festivali programlarının konuğu yaptılar. Şiirle, şairlerle ilgili pek çok konu bu programda ele alındı. Çok sayıda şair bu programa konuk ediliyor, çok uzun süredir. Daha yenilerde, geçtiğimiz yaz kaybettiğimiz üç değerli şair için, Didem Madak, Hulki Aktunç ve Seyhan Erözçelik için birer program yapıldı. Hemen arkasından Cemal Süreya için çok güzel bir program gerçekleşti. Eminim, bu programın şiirle ilişkisini ve şairleri konuk ettiğini sen de bu sayede öğrendin ve yapımcılara ulaşmaya çalıştın.

Büyük, kurumsal yayınevlerinin şiir yayınlamayı terkettiği, şiir kitaplarının çoğunlukla "şairinin sponsorluğu" sayesinde kitap olduğu; şiirin "öldüğü" veya "bittiği" üzerine sıklıkla makaleler, mailler okuduğumuz; şiir ve edebiyat dergilerinin satışının, şiir gönderenlerin sayısının onda birine bile ulaşmadığı; yaşayanlarının sayısı bir kaça inmiş bir önemli şairler kuşağından eksilenlerin yerine yıllardır "önemli bir şairdir" diye isim koyamadığımız, vs vs vs bir ortamda; ülkenin en çok izlenen radyo kanallarından birisinin, kendisi de edebiyatla uğraşan; güzel öyküler yazan yapımcısı, şiire ve şaire alan açmaya çalışıyor, bunun için ciddi çaba harcıyorsa; olan biteni "TRT'den Ahlaksız Teklif" diye anlamak ve etrafa da böyle açıklamak bana doğru ve isabetli gelmiyor.

Birincisi seninle TRT değil; "TRT 1 Radyosu Gecenin İçinden Programı"nın yapımcısı Gülname Gümüş muhatap oldu. Hepimizle olduğu gibi. Gülname Gümüş eşittir TRT; TRT eşittir AKP denklemi çok uçuk bir denklem. "Başbakan bile Nazım Hikmet'ten şiir okurken...." cümlesinin konuyla bir ilgisi olduğunu; doğrusu düşünmüyorum. Bana kalırsa, benim yaptığım gibi, Gülname Hanım da senin hakkında bilgi edinmek için, "googol amca"dan yardım istemiştir. Ama bunu, sanırım biraz gecikmiş olarak; seni programına davet ettikten sonra yaptı. Gönderdiğin şiirlerden birisinde "ulan"lı, "kahrolsun kapitalizm"li dizeler görünce; bunlardan korktuğu için değil; Ekşi Sözlük'ten okuduklarından sonra zaten endişeye kapılmış bulunduğu için; "acaba başka bir şiirinizi seçebilir misiniz?" demek hatasını yaptı. Bunları nereden biliyorum? Çünkü senin aşağıdaki mailinden sonra, aradım kendilerini. Malum kendileri "devlet memuru"durlar. Senin basına gönderdiğin "açıklamaya" basın üzerinden cevap vermeleri mümkün değil. Dolayısıyla "bir şaire sansür" fikriyle uzaktan yakından alakası olamayacak insanlar; birden bire, sadece edebiyat dünyasında "sansürcü" ve "ahlaksız teklifçi" etiketi yemediler; muhtemelen aynı zamanda TRT yönetiminin de dikkatini çektiler.

Umarım, dilerim, bu program ve yapımcıları, bu tatsız hikayeden dolayı şiirden ve şairden uzaklaşmaya zorlanmazlar.

Umarım ve dilerim, sen bu maili, bana karşı benzeri bir kampanyanın sebebi haline getirmeye niyetlenmezsin. Veya sen bilirsin.

Kolay gelsin diyorum.

***

Serkan Engin:

Salih Bey,

Birincisi, ben yapımcılara falan ulaşmadım, onlar bana ulaştılar. Gülname Hanım, beni net üzerinden bulup şiirlerime övgüler düzüyordu, ben de kendisini facebook'ta ekledim ve bir akşam program konukluğu daveti geldi kendisinden. Kaldı ki ben hiçbir tv-radyo yapımcısına böyle bir başvuru yapacak adam değilim. Ayrıca, şiir dinletisi, kongresi, paneli, festivali gibi etkinliklere asla katılmayacağımı deklare ettim geçen sene pek çok ortamda. Yani siz yalvarsanız da sizin şiir festivalinize katılmazdım, değil ki ben başvurayım. Siz oraya gene "metres şair" Gonca Özmen gibi ikbal uğruna her pisliği yapacakları, Enver Ercan gibi şiir şeyhlerini ve bunların müritlerini çağırın, beni kirletir orası.

Ekşi Sözlük'ü başvuru otoritesi saymak yerine poetik yazılarımı edebiyat dergilerinden, edebiyat ve kültür sanat sitelerinden ve kendi blog sayfalarımdan okusaydınız, bu gülünç ithamda bulunma gafletine düşmezdiniz. Ekşi Sözlük'te Reha Ünlüel adlı paçavranın beni kendisine küfretmeye ajite etmesi ile sınırlanamayacak bir poetik kavgam ve geçmişim var. Kaldı ki ben işçi sınıfının içinden bir sosyalist şairim ve "Küfür işçi sınıfının ağzında bir çiçektir". Sözgelimi geçen sene zarfında kendi çevirimle şiirlerimin İngilizce olarak "The Tower Journal" ve "Mediterranean Poetry"de yayımlandığından da bihabersinizdir muhtemelen; Ekşi Sözlük'te yazmaz bu çünkü.

Gülname Hanım, benim şiirlerimi ve poetik yazılarımı biliyordu ve daha ötesi bilmeliydi beni davet ederken. TRT'nin yayın ilkelerine uymuyorsa baştan çağırmamalıydı. İçinde "ulan" geçen şiirime dair çekincesine hak verdim telefonda konuştuğumuzda. Kemal Sunal'ın filmlerinde "eşşoğlueşşek" demesinin kesildiği, Adile Naşit'in hamam sahnesinin kesildiği ortamda üstelemedim, ama sırf şiirimde "gençliğimi çarmıha geren annem ve kapitalizm" dizesi için sansür önerildiğinde, yani başka şiir okumam istendiğinde ipler koptu. Bana açıklama yaparken de "Ben de solcuyum, ama malum TRT..." vs dedi. Yani mesele Gülname Hanım'ı aşıp kendisini buna zorlayan TRT zihniyeti. Bu çirkin sansür olayı ayyuka çıktıktan sonra zevahiri kurtarmak için de olsa TRT'nin Gülname Hanım'ı emekliye sevketmemesi de sansür zihniyetine arka çıktıklarının, daha doğrusu elemanlarını buna zorladıklarının göstergesi. Sizin gibi mankurtlaşmış şahıslar da bu erki besliyor tabi ikbal uğruna.

Şiirlerim üzerine size ya da bir başkasına "bir şey söyletme" talebim olamaz ki ne haddinize. Kimseyi başıma erk saymam, şiir erki olma gafletindekilerle de poetik kavgam vardır uzun yıllardır, ancak göz hizasında ilişki kurabilir birisi benimle, eğer istersem. Şiiri en çok "bitiren" siz ve sizin gibi şiiri küçük, kirli çıkarlarına alet edenlerdir. Şimdi bu üst perdeden tavrınızı, politik erk yalakası ucuz şahsiyetinizi alın ve gözümün görmeyeceği bir yere gidin. "Ananınızı alın da gidin" Tayyip Amcanızın kucağına.

nokta

Serkan Engin

İzmir'e Serenat

2011-11-11T12:36:00.001-08:00

İzmir'e Serenat

Benim için de öp İzmir’i
İzmir ki kocaman bir öpücüktür zaten
Ege’nin dudağına kondurulmuş
Aşkın ve şiirin en çok yakıştığı şehir, hayatta ve tabiatta
Serçelere ve şiire çalıştığım en zarif coğrafya

Bura İzmit, bir harf kadar uzağım şiire ve sana
İzmir’den denize dök kalbimi

Serkan Engin

Kum Dergisi Temmuz 2011

Dinamit Olun!

2011-11-10T23:45:00.001-08:00

Dinamit Olun!

''Ben insan değil bir dinamitim''
Friedrich Nietzche

Kralların kıçını koyduğu altın yaldızlı bir kubur olmaktansa, o sarayı kendimle birlikte havaya uçuran bir dinamit olmak isterim ve olurum da her ne istersem, çünkü ne olduğumuz sadece bize bağlıdır, ne olabildiğimiz ise iradi seçimimiz kadar yeteneklerimiz ve nesnel koşullar ile ilintilidir. Mesele, olmak istediklerimizi seçerken, irademizin dışındaki parametreleri de kavrayabilmek ve seçimlerimizi buna göre yapmaktır. Aksi takdirde hüsran kaçınılmazdır.

İçinde bulunduğumuz her durum, iradi seçimlerimiz ile nesnel koşulların bir bileşkesidir. Ne tek başına iradi seçimlerimiz belirleyicidir ne de nesnel koşullar.

Aynı ülkede, aynı şehirde, aynı evde, aynı ailenin bireyi olan iki kardeşi ele alalım. İkisi de aynı nesnel koşulların ana şemsiyesi altında doğup büyüyüp gelişiyorlar. Yani kişiliklerinin oluşumunu etkileyen birincil etmen olan aile aynı; içine doğdukları coğrafyadaki ideolojik, dini, ulusal, etnik, dilsel ana şemsiye de aynı. Peki bu iki kardeş, yetişkin çağa geldiklerinde nasıl biri faşist diğeri de sosyalist olabiliyor. Sadece farklı okullarda okuyup, farklı insanlarla tanışmaları ve bu kişiler üzerinden farklı ideolojilerden etkilenmeleri, tek başına sorumuzun yanıtını karşılıyor mu? Yoksa, daha ötesi mi var? Bakalım şimdi;

''İnsanların maddi koşullarını belirleyen onları bilinçleri değildir, bu maddi koşullar onların bilinçlerini belirler'', diyor Karl Marx.

Kesinlikle doğru, ama eksik. Elbette nesnel gerçeklik insan bilincinden bağımsız olarak vardır ve bu koşullar bireyin bilincinin belirlenmesinden etkendir, ama sosyalist birey kendini kuşatan nesnel gerçekliğe rağmen, kendi kişiliğinde devrim yaparak kendini inşa edebilen bireydir. Yoksa kapitalist üretim ilişkileri ve onun üst yapı kurumları ile donanmış bir toplumun, sadece kapitalist bireyler üretmesini beklememiz gerekirdi, yani sosyalist bireyler olmamalıydı böyle bir toplumda o zaman.

Bireyin neliğini belirleyen, nesnel koşullar ile kendi eylem tercihlerin bileşkesidir. Bu eylem pratiği en az nesnel koşullar kadar -hatta kendini sosyalist birey olarak inşa edebilen birey için çok daha fazla olarak- bireyin neliğini belirler. Sosyalist birey ise nesnel gerçekliği dönüştürme derdinde olduğuna göre, sosyalist bilinç de bu dönüşüm bağlamında maddi koşulları belirler. Değişmekte olan maddi koşullar da başka bireylerin bilincinin belirlenmesine katkıda bulunur. Yani nesnel ve öznel gerçeklik karşılıklı etkileşim içindedir. Bir yandan maddi koşullar bireyin bilincini belirlerken, bir yandan da birey bilincinde yapacağı sıçramalarla maddi koşulları belirler.

Kimi altın yaldızlı kubur olmayı seçer, konformist çıkarları için, kimi ise konformist çıkarların hepsini insanlık onuru için elinin tersiyle iter ve kendini patlatıp öldürmek pahasına, insanı ezen, sömüren erk odaklarını yıkmaya çalışır. Bunu kalemiyle yapar, sendikal mücadeleyle yapar, muhalif resimleriyle yapar, “mahalle baskısı”na kafa atarak sokaklarda hemcinsi sevgilisiyle el ele gezerek yapar, doktorluk diplomasının, ailesinin, memleketinin boynunu bükük bırakıp devrim için dağlara çıkışıyla, kentlerin damarlarına karışmasıyla yapar, kız çocuklarının okutulmasının ayıp sayıldığı bir kasabada ve çağda, tek başına kızını okula yollamaya direnmekle yapar, “gölge etme başka ihsan istemem” diyerek mülkiyetçiliği hiçleyerek yapar, ...yapar da yapar, kendi yetileri ve olanakları ölçüsünde, yeter ki istesin.

Kuburlar uzun, rahat bir ömür sürer, ama sonunda çürür ve yok olur giderler, kimse anımsamaz bile onları. Oysa saraylar yıkılsın diye patlayan her dinamit birileri tarafından anımsanır. O sarayın yerine yenisi yapılsa, kralın yerine yenisi gelse de, bu eylem, birilerinin bilinç sıçraması yapmalarını tetikleyen bir model olur, toplumun ve tarihin önünde.

Serkan Engin
Birgün Gazetesi 12 Ocak 2011

Her Şiirin Uyaksızı

2011-11-07T15:19:00.000-08:00

Her Şiirin Uyaksızı

İki yalnız bir adaya yakışır

Burgaz’ın mavisinde unut beni

Martların düşlerine teyelle

Tenhaydık, tarumardık hayat valsinde

Çocuk gülüşlerine ilikli iki haylazdık

Viran günleri susuyorduk denize baka

İnatla elma şekeri bir sabaha birikiyorduk

Bütün kediler bencileyin uzak atlas

Tüm dalgalar sencileyin bahar hecesi

Eksik bir yağmurdu kalbimize yağan

Sokaklar koşar adım kedere açılıyordu

Biz bir susuyorduk üç gülüyordu halimize kargalar

Kimselerin bayramında adımız anılmıyordu

Alargaydık alengirli sürüye, künt seslere yankısızdık

Kavruk harflerle yazılı bir ömrü sürüklemekten bıkkın

Her şiirin uyaksızı olmaktan kırgındık

İki yalnız bir adaya yakışır cancağızım

Gel Burgaz’ın mavisine göm beni

Serkan Engin

Kasım 2011

BÖBREĞİMLE BİR ÇOCUĞU YAŞATMAK İSTİYORUM

2011-11-06T01:39:00.000-07:00

BÖBREĞİMLE BİR ÇOCUĞU YAŞATMAK İSTİYORUM

Bir böbreğimi, acil böbrek nakli bekleyen bir çocuğa (18 yaş altı) BAĞIŞLAMAK istiyorum. Kesinlikle hiçbir maddi beklentim yoktur, hatta bir teşekkür bile beklemiyorum karşılığında. Yeter ki bir çocuğun yaşamasını sağlayayım. Hayatta bir çocuğun canını kurtarmaktan daha önemli bir şey yapabileceğimi sanmıyorum. Bir şair-yazar olarak yazdığım ve yazacağım hiçbir eser, bir çocuğun hayatını kurtarmaktan daha değerli olamaz. Kan grubum B Rh +. Dokularımızın da uyması durumunda bir böbreğimi, acil böbrek nakli bekleyen bir çocuğa seve seve vereceğim. İzmit’te yaşadığım için gerekli hastane gidiş-gelişleri açısından yakın çevrede donör bekleyenlerin özellikle dikkatini çekerken, ulaşım kolaylığı sağlandığında, uzak kentlerdeki bir çocuğa da böbreğimi vermek ve öncesindeki tıbbi kontrolleri gerçekleştirmek için o kentlere gidip gelebileceğimi de belirtirim.

LÜTFEN BU MESAJI OLABİLDİĞİNCE ÇOK KİŞİYE ULAŞTIRIN Kİ ACİLEN İHTİYAÇ SAHİBİ BİR ÇOCUĞA ULAŞSIN VE HAYATI KURTULSUN.

Serkan Engin

Tel: 0507 284 76 02

E-posta: sekoengo@gmail.com

TRT’DEN “AHLAKSIZ TEKLİF”

2011-11-05T08:59:00.000-07:00

TRT’DEN “AHLAKSIZ TEKLİF”

Ben, Komünist, Türkiyeli Laz Şair Serkan Engin, konuk olarak davet edildiğim, TRT Radyo 1’de yayınlanan “Gecenin İçinden” adlı programda okumayı planladığım şiirlere, siyasi bağlamda oto-sansür uygulamam önerildiği için program konukluğunu reddettiğimi ve bu anti-demokratik tavrı protesto ettiğimi kamuoyuna beyan ederim.

Bir yandan Başbakan Recep Tayyip Erdoğan, kürsülerden Komünist Şair Nazım Hikmet’in şiirlerini okurken, devletin resmi radyosunda, bir başka Komünist Şaire, siyasi bağlamda oto-sansür uygulamasının önerilmesi, büyük bir tezat olmakla birlikte, bu anti-demokratik tavır ne basın-yayın etiğine uyar ne evrensel sanat etiğiyle bağdaşır. Daha ötesi bir şaire oto-sansür uygulamasını önermek, düpedüz ahlaksız bir teklif ve alenen kendisine hakarettir.

Şiirlerimden birinde sırf kapitalizm karşıtı dize bulunduğu için bile oto-sansür önerilmesi, durumun vahametini açıkça sergilemektedir. Programınıza bir şairi konuk olarak davet ediyorsanız, önceden o şairin şiirlerindeki politik ve poetik tavrı iyice araştırmanız gerekir. Sizin yayın ilkelerinize uymuyorsa hiç çağırmazsınız, ama çağırdıktan sonra oto-sansür gibi çağdışı ve ahlaksız bir teklifle karşısına çıkamazsınız.

Uğradığım bu hakaret karşısında, demokratik hakkımı kullanarak, bu anti-demokratik durumu ifşa etmek ve kamuoyunu bilgilendirmek, şair-aydın onuruma ve bireysel kimliğime saygım gereğidir.

Basına ve kamuoyuna duyurulur.

SERKAN ENGİN

5 Kasım 2011

Bir Elma Şekeri Kalbim

2011-11-03T05:36:00.000-07:00

Bir Elma Şekeri Kalbim

Kan telaş içinde geldim yarim dizlerinin dibine
Göğsümde bir sustalı gibi taşıdığım hayata çekilmiş kalbim
Ve uçan balonlarla örülü en çocuk heveslerimle

Kalbim zaten bir elma şekeridir
Sen ısırdıkça Aşk’a çoğalan
Serçelerin sığınak yeridir beyaz istila zamanı
Papatyalarla tango yaptığım yerdir baharda
Top oynadığım çayırdır saksı kaçkını sardunyalarla
Çocuklarla birlikte hayata nanik yaptığım lunaparktır

Yarı yolda koma beni, tarumar etme umudumu zinhar
Kan telaş içinde geldim yarim dizlerinin dibine
Göğsümde bir sustalı gibi taşıdığım hayata çekilmiş kalbim
Ve uçan balonlarla örülü en çocuk heveslerimle

Serkan Engin
Kasım 2011