Imperium Kasi

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sat, 12 Nov 2016 22:56:00 +0000

Krótkie info.
W zakładce Tag znajdziecie wszystkie tagi nie tylko o książkach.
Wiem, że Tagi nie powinny "Nachodzić na siebie"
I powinnam wstawiać je co jakiś czas, ale ja będę wstawiać jeden-dwa na dzień

Tag Harry Potter

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sat, 12 Nov 2016 16:46:00 +0000

1.ULUBIONA KSIĄŻKA.

Oj trudno wybrać... Sadzę, że "Zakon Feniksa" będzie odpowiednia. Nie dość że gruba hehe to jeszcze według mnie ciekawa. Już pod koniec czwartej części na Harry'ego spada wielkie wyzwanie-zmierzenie się z Voldemortem, ale to w piątym tomie zdali sobie sprawę z niebezpieczeństwa i szukają rozwiązania, w tej części zginęła jedna z moich ulubionych postaci. Jednak nie będę jej pisać, bo może ktoś nie przeczytał tej części lub nie obejrzał.

2. ULUBIONY FILM.

Więzień Azkabanu oczywiście. W tej części okazuje się, że jednak Harry ma jeszcze jakąś rodzinę i dlatego najbardziej podoba mi się ta część. Ale mecz Quidditcha, wrzeszcząca chata, cofanie w czasie i scena kiedy Harry rozmawiał z Syriuszem kiedy go wyciągnęli z wieży, były dla mnie podstawą filmu.

3. NAJMNIEJ ULUBIONA KSIĄŻKA.

Nie sądzę, że ktokolwiek od razu będzie znał odpowiedź, ale chyba najmniej ulubioną książką będzie "Komnata Tajemnic". Nic szczególnego tam się nie działo, nic co wiąże się z kolejnymi częściami no może poza dziennikiem. Ale Lockhart to główny powód dlaczego najmniej lubię tę część.

4. CZĘŚCI KSIĄŻEK/FILMÓW PRZY KTÓRYCH PŁAKAŁAŚ.

Mam wybrać tylko cztery?

Więzień Azkabanu no właśnie ta rozmowa którą wspomniałam w drugim punkcie.
Zakon Feniksa- śmierć Syriusza
Książę Półkrwi-Śmierć Dumbledora
Insygnia Śmierci-dużo do wymienienia, ale chyba śmierć Zgredka.

5. JAKBYŚ MOGŁA BYĆ Z DOWOLNYM BOHATEREM TO KTO BY TO BYŁ?

Porste-Draco. Wiem, że wiele osób jest do niego sceptycznie nastawiona, ja również byłam do trzeciej części, ale w Czarze Ognia polubiłam go.

6. ULUBIONA POSTAĆ.

Draco Malofy, Syriusz Black, Hermiona Granger i bliźniacy.

7. JAKI BYŁBY TWÓJ PATRONUS?

Specjalnie zrobiłam test (XD) i wyszła mi foka.

8. JAKBYŚ MOGŁA MIEĆ CZARNĄ RÓŻDŻKĘ, KAMIEŃ WSKRZESZENIA LUB PELERYNĘ NIEWIDKĘ TO CO BYŚ WYBRAŁA?

Niewidkę, to ułatwiłoby wiele rzeczy (np. na przygotowaniu do testu hyh).

9. W JAKIM BYŁABYŚ DOMU?

Nie mam pojęcia czasem mi wychodzi Ravenclaw a czasem Slytherin

10. JAKBYŚ MOGŁA SPOTKAĆ DOWOLNĄ OSOBĘ Z OBSADY FILMOWEJ, KTO BY TO BYŁ?

Emmę Watson, to by było... Po prostu magicznie heh, a jakbym nie dodawała nic przez jakiś rok to znaczy, że spotkałam Toma Feltona i umarłam

11. CZY GRAŁAŚ W GRY KOMPUTEROWE?

Nieeee... Ale to niezły pomysł haha :D

12. NA JAKIEJ POZYCJI W DRUŻYNIE QUIDDITCHA BYŚ GRAŁA?

Pałkarz, nie wiem czemu, tak po prostu.

13. CZY PODOBAŁO CI SIĘ ZAKOŃCZENIE SERII?

Czy tylko ja myślałam, że Ginny będzie z Malfoyem, Harry będzie sam, a Ron umrze? Ale tak podobało mi się

14. ILE DLA CIEBIE ZNACZY HARRY POTTER?

5 lat mojego życia, czyli wiele

Pozdrawiam, i zachęcam do zrobienia tego tagu :*

Top 5 gatunków książek

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sat, 12 Nov 2016 16:02:00 +0000

5.Biografie/Autobiografie-Właściwie to nie kupuję tego gatunku książek jedynie wypożyczam to z biblioteki to od koleżanek. Czytam je kiedy nie mam już co lub nie widzę nic co chciałabym przeczytać to od razu idę na dział biografii. Ostatnio moja przeczytana to "Cała reszta nie ma znaczenia"-Lodovica Comello.
4.Pamiętniki/Dzienniki- No co tu wiele pisać? Mogę znaleźć czasem rozwiązania na problemy... Często je czytam i często mi pomagają, ale nie czytam ich tylko dlatego. Zazwyczaj są też śmieszne i

płaczę przy nich. Średnio przeczytanie mi ich zajmuje 2 dni. Właściwie wybieram krótsze do 400 stron, bo nigdy grubszych nie widziałam. Aktualnie czytam "Dziennik Rachel"
3.Obyczajowe-Teraz przechodzimy do trzech pierwszych miejsc. Na trzecim ulokowały się obyczajówki. Według mnie są one podobne od romansów, ale nie aż tak bardzo dlatego ograniczam czytanie ich. Do takich książek mogę zaliczyć "Opowieści z wakacji" czy "Ja Suzy P.". Nie za dużo miłości, więcej problemów i przemyśleń...
2.Fantasty-Te książki górują ilością. Przeważnie dlatego, że są one wydawane tomami. Często jestem podjarana jak czytam te książki i wydaje mi się jakbym to ja tam odgrywała główną rolę i trudno mi jest przerwać czytanie. Z tego gatunku polecam "Harry'ego Pottera" "Dary Anioła" i "Narnię".
1.Romanse-Nie ma za bardzo co się rozpisywać. Kocham płakać (dziwne) i dlatego czytam najwięcej romansów, jednak czytam najczęściej o nastoletniej miłości. Tutaj polecam książki N.Sparksa.

Zakazana Miłość cz.6

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Fri, 04 Nov 2016 19:19:00 +0000

Wiedziała, że Malfoy za nią idzie, ale nie przejmowała się tym. Właściwie to mógł iść w tę samą stronę, bo mają teraz obronę przed czarną magią. Znów godzina ze Snapem, ale bez Gryfonów co sprzyjało Hermionie. Lekcja zleciała szybko i dziewczyna wybiegła z sali udając się pod sale transmuntacji. Ta lekcja również szybko zleciała. Czy to było spowodowane, że Hermiona nie chciała nic mówić Ginny? Bo teraz przyszła na to pora i czy chce czy nie, musi. Przecież obiecała.
Poszła na błonie, tam gdzie miały się spotkać, Ruda czekała pod drzewem, bawiąc się źdźbłem trawy. Wszyscy mogli cieszyć się ciepłymi dniami, które zaraz przeminą i wszędzie będzie biało. Błonie były puste, na pewno wszyscy co mają teraz wolne odrabiają prace domowe lub ucinają krótkie drzemki. Hermiona usiadła koło przyjaciółki, chociaż nie wiedziała czy długo tak będzie mogła ją nazywać.

-O jesteś-powiedziała Ruda bez cienia entuzjazmu.-Nie musisz mi już nic mówić. Wiem wszystko.
-A-ale jak?-zastygło Hermionie w gardle, czyżby Ron znów jej powiedział swoją opowieść dodając jej barw?
-Harry, ale nie bądź na niego zła, powiedział mi, bo dałam mu eliksir, tak na marginesie wiedziałaś, że Seamus ma bliznę w kształcie jednorożca?
-Ale tak nic? Nie obchodzi cię to czego się dowiedziałaś? Wszystko okej?
-No tak, to nic takiego przecież nie?
-No, chyba. Skoro tak mówisz-na chwilę pomyślała, że może Harry powiedział jej coś zupełnie innego, ale nie mógł po veritaserum.
-To opowiadaj, jak w Slytherinie?-dziewczyny rozmawiały do końca lekcji, a kiedy zauważyli uczniów wylewających się ze szkoły zaczęły wracać. Każda poszła w swoją stronę, Ginny do Wielkiej sali, a Granger do pokoju z zamiarem unikania Dracona. Jednak im dłużej myślała, chciała się z nim gdzieś wybrać, oczywiście tylko jako znajomi. Nawet nie przyjaciele, a co dopiero para! To by było Granger i Malfoy, wrogowie nr 1 są parą! Gdyby ukazali się w jakimś miejscu... Już wyobraża sobie nagłówki "Arystokrata łamie serce kolejnej dziewczyny". Obiad czekał na nią na łóżku razem z deserem, jadła nie przejmując się czasem, mimo że do astronomii jeszcze dziesięć minut, a dojście na wieżę trochę zajmuje. Ktoś niewychowany wpadł jej do pokoju po raz drugi, jednak to nie był Blaise. Próby unikania Malfoya poszły na marne, bo teraz stał w jej drzwiach z obojętną miną i rękach w kieszeni.
-Nachodzisz mnie-stwierdziła Hermiona jedząc deser.
-Nie, odwiedzam. Masz coś przeciwko?
-Może... Powiedziała wbijając widelec w ciasto.
-Ale nie powiedziałaś nie-rozgościł się w jej fotelu, patrząc na nią jak je. Czuła się niezręcznie wbijała widelec tak długo, aż zrobiły się z niego okruszki.-Podpadło ci?-spytał wskazując na ciasto.
-Tak-uśmiechnęła się ironicznie-następny będziesz ty. Nie wiem, po co tu przychodzisz. Omówiliśmy sprawy prefektów-odstawiła talerz na komodzie. Zniknął kierując się do kuchni.
-Ohh, Granger... Chcę porozmawiać o Hogsmeade. Pójdziesz ze mną nie?-ale ona przestała go słuchać kiedy wymienił jej nazwisko, więc potaknęła głową.-Super!
-Czekaj co? Możesz powtórzyć nie słuchałam.
-Nie ważne, do zobaczenia w sobotę-puścił jej oczko.
-Malfoy!-ale on był już za drzwiami biegnąc na wieżę astronomiczną, bo zostało jeszcze pięć minut. Hermionie też by się to przydało.
Wieczorem odrabiała prace z astronomii, co sprawiało jej wiele trudności. Nigdy nie lubiła tego przedmiotu i miała z nim problemy, a teraz nie ma kogo poprosić o pomoc. Jednak przyszedł jej do głowy Zabini. Wyszła z pokoju prefekta do wspólnego.
-Blaise, możesz na chwilę do mnie przyjść?-nie odpowiedział tylko odsunął od siebie ślizgonkę i spojrzał na Granger pytającym wzrokiem.-Pamiętasz ten dzień co wpadłeś mi do pokoju i wziąłeś ognistą?
-Taaak? Chcesz wiedzieć po co mi była?
-Niekoniecznie, chcę rewanżu-uśmiechnęła się wsuwając dłonie w kieszenie od dżinsów.-Pomożesz mi w astronomii.
-Nie sądziłem, że będzie godny Ci pomóc-powiedział żartobliwie-ale dobrze chodź Granger-uporali się z tym w miarę szybko. Hermiona zaproponowała mu kieliszek wódki, a on spojrzał na nią pytając się co to jest. Oczywiście ślizgoni nie mają pojęcia o rzeczach mugoli. Kiedy wypił trzy kieliszki stwierdził, że zmienia alkohol. Teraz na imprezach tylko wóda i wóda. Zostawiając pustą butelkę na podłodze, chwiejnym krokiem Zabini opuścił jej sypialnie, wcześniej dostał propozycje odprowadzenia do pokoju, ale odmówił. Dziewczyna posprzątała butelkę i kieliszek i chciała się położyć, jednak nikt na razie nie ma zamiaru dać jej spokoju. Malfoy wszedł do pokoju wyraźnie rozbawiony.
-Ej... Masz jeszcze trochę tego mugolskiego czegoś?
-Butelkę, a co?
-Mam ochotę na trochę. Po prostu chodź i zobacz-powiedział widząc minę dziewczyny. Weszła do jego pokoju, a Zabini właśnie turlał się po pokoju śmiejąc, nikt nie wiedział z czego, nawet on.-Coś ty mu zrobiła Granger?-uśmiechnęła się szatańsko i wyszła by a chwilę powrócić z butelką wódki.
-Ja nie piję-powiedziała widząc, że Malfoy wyciąga trzy kieliszki.
-Chodź Granger, wypijemy za tego durnia-wskazał na rozbawionego przyjaciela.
-Ale tylko trochę.
-Dobrze szefowo-powiedział wlewając wódkę do trzech szkieł. Z odrobiny alkoholu zrobiły się dwie butelki, bo Hermiona przypomniała sobie o butelce pod ubraniami. Teraz każdy dobrze wstawiony szalał i się śmiał. Zabini, który wstał widząc butelkę napoju, teraz leżał na łóżku ślizgona śpiąc. Natomiast Hermiona i Malfoy szaleli do muzyki. Wygłupiali się jakby byli dobrymi przyjaciółmi.
-Wiesz Granger zawsze mi się podobałaś-pocałował ją krótko i nadal zaczęli tańczyć. Dziewczyna nie zdała sobie sprawy co właśnie się stało dlatego dalej tańczyła śmiejąc się. Teraz Hermiona go pocałowała, ale dłużej i namiętniej.
-Nieźle całujesz. Chodźmy do mnie nie budźmy go-co drugie słowo zaczęła czkać.
-Okej, ale jego nic nie zbudzi-poszli do pokoju Hermiony. Tam wypili jeszcze trochę Ognistej Whisky i poszli spać, Malfoy uparł się, że nie będzie spać z Blaisem, więc zostanie u niej. Zmęczona i zalana dziewczyna bez słów się zgodziła. Nie zawracając sobie głowy toaletą poszli spać. Pocałowali się na dobranoc i zasnęli, nie przejmując się jutrzejszym kacem.
_________________________________
Kolejna część, krótka
Co sądzicie?
Życzę dobrego weekendu :)
Pozdrawiam

20 książek, które chcę przeczytać do końca miesiąca

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Tue, 01 Nov 2016 14:27:00 +0000

Kiedy zaczynałam swoje przygody z książkami potrafiłam przeczytać 200-300 stron na dzień. Miałam z tego wielką satysfakcję, i mogłam przeczytać więcej książek w tydzień. 2-3 książki na tydzień mi starczyły, jednak kiedy przerzuciłam się z romansideł na fantastykę czytałam tylko po 100 stron, a jeszcze kiedy doszła szkoła były takie dni, że nie przeczytałam ani jednego zdania. Ale teraz chcę wrócić do formy i postanowiłam przeczytać 20 książek. Czyli tak średnio licząc 1 książka na 1-2 dni. Minimum 200 stron, więc zapraszam na przeczytanie mojej listy książek. Pomysł zaczerpnęłam od innej blogerki. Link do jej bloga macie na dole.

1. Pocałunek-Jacqueline Wilson

2. Miłość w stereo- Ali Novak

3.Dziennik Rachel- Joanna Nadin

4.Dary Anioła Miasto niebiańskiego ognia-Cassandra Clare

5.Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:Złodziej Pioruna-Rick Riordan

6.Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:Morze Potworów-Rick Riordan

7.Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:Klątwa Tytana-Rick Riordan

8.Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:Bitwa w Labiryncie-Rick Riordan

9.Percy Jackson i Bogowie Olimpijscy:Ostatni Olimpijczyk-Rick Riordan

10. Gwiazd naszych wina-Green John

11.Zostań jeśli kochasz-Forman Gayle

12. Między wierszami- Webber Tammara

13. Moje serce i inne czarne dziury-Warga Jasmine

14.Rywalki-Kiera Cass

15.Elita-Kiera Cass

16.Jedyna--Kiera Cass

17.Następczyni--Kiera Cass

18.Korona-Kiera Cass

19.Żegnaj na zawsze-Anna Onichimowska

20. Julia i miłosne tarapaty-Franca Duvel

http://zaczytanajus.blogspot.com/

Zakazana Miłość cz.5

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Mon, 31 Oct 2016 10:57:00 +0000

Następnego dnia Hermiona obudziła się niewyspana. Przez pół nocy myślała co powie Ginny i jak Ron mógł powiedzieć, że umarła. Może dla niego, ale ona tu nadal jest, oddycha, siedzi, rozmawia, myśli... O nim. W tej chwili nie może uwierzyć, że się w nim kochała przez czwartą i piątą klasę. Wstała leniwie, wzięła swój mundurek i poszła do łazienki. Wkładając go czuła się nieswojo, jakby zmieniła osobowość. Może właśnie tak jest...                                        Weszła do pokoju wspólnego rzucając wszystkim obojętne spojrzenie, co oni odwdzięczyli jej się tym samym i wyszła. Zgredek przysłał jej śniadanie do pokoju, musi mu się jakoś odwdzięczyć i kupić prezent, że tak o nią dba. Może skarpetki? Zgredek je lubi. Pierwsza lekcja Opieka Nad magicznymi stworzeniami. Hermiona uznała to za dobrą szanse do porozmawiania.      Zapukała w wielkie drzwi i usłyszała znajome wycie psa, a później przyjazną twarz Hagrida.

-Hermiona! Wejdź, zaraz zrobię herbaty. Co tu robisz do zajęć jeszcze dwadzieścia minut.
-Hej, Hagrid. Też się ciesze, że Cię widzę-usiadła na taborecie o połowę od niej mniejsze, co wyglądało śmiesznie.
-Nie obrażaj się, Hermiono. Równie się ciesze żem Cię zobaczył. No opowiadaj co u ciebie.
-Właśnie dlatego przychodzę. Słyszałeś już? Dumbledore Ci powiedział?-spojrzała w dół, wstydząc się swojego pochodzenia.
-Tak.. Przykro mi, Hermiono.
-Nie tobie powinno być przykro-woda zaczęła się gotować, chwilę później dwie filiżanki, tak duże jak talerze do zup, stały na stole.-Chciałabym prosić Cię o radę.
-Proszę, mów.
-Chodzi o to, że kiedy powiedziałam Harremu i Ronowi prawdę, Ron... Nie najlepiej to przyjął i powiedział Ginny, że umarłam. Jak sądzisz czy jeżeli powiem jej wszystko odwróci się ode mnie tak jak Ron?
-Hermiono, to że łączy ich ta sama krew, nie znaczy, że zareagują tak samo. Ginny jest... twarda i łatwo jest jej dostosować się do nowych sytuacji. Natomiast Ron, on  boi się zmian, dlatego nie może tego zaakceptować. Daj mu czas, kiedy wszystko zrozumie, będzie tak jak dawniej.
-Może masz racje, więc powiedzieć jej?
-Sama sobie na to odpowiedz-nim się obejrzała jej filiżanka była pusta, a do zajęć zostało pięć minut. Przez okno widziała czarno-zielone plamki zbliżające się do domku.-To dla Ciebie za dużo, nie musisz jej mówić teraz, ale lepiej żeby dowiedziała się od ciebie prawda?
-Prawda. Chodźmy na zajęcia, profesorze-zeskoczyła z krzesła i wyszła na świeże powietrze, a zaraz za nią Hagrid.
-Dawaj Granger, ile punktów dziś zdobędziesz?-powiedział któryś ślizgon, a Hermiona nie odpowiedziała, tyko przewiesiła torbę z książkami przez ramię. Z powtórzenia Hermiona nie zdobyła wiele punktów, ponieważ Hagrid jej nie wybierał, może dlatego, że chciał dać jej lekcje do przemyślenia tego o czym rozmawiali. Odpowiedziała na jedno pytanie i dostała pięć punktów, a połowę lekcji przeznaczyła sowim problemom. "Nie mogę powiedzieć teraz Ginny, muszę ją unikać"-pomyślała.
     Kiedy szła na Eliksiry z gryfonami, natknęła się na nią na jednym z korytarzy. Natychmiast zawróciła idąc dłuższą drogą, której nikt nie używa, dlatego weszła do sali z opóźnieniem.
-Przepraszam za spóźnienie-spojrzała na Snapa, który tylko na nią spojrzał i machnął ręką. Chwilę później wbiegł za nią Neville.
-Longbottom, odejmuję twojemu domowi dziesięć punktów.
-Ale to nie sprawiedliwe, Granger nie została ukarana!
-Panie Weasley, jeśli ma Pan jeszcze coś do powiedzenia zapraszam na przerwę, w tej chwili zakłócasz mi lekcje, minus pięć punktów-Ron siedział już chicho przez całą lekcje. Warzyli  Wywar Żywej Śmierci w parach. Hermiona była z Millicentą Bulstrode, z którą całkiem dobrze się dogadywała. Kiedy trzeba było dodać sok z fasoli korzenia waleriany,  fasolki latały po sali uderzając Severusa w czoło, Harry, który się śmiał dostał dziennikiem. Dziewczyny szybko uporały się z wywarem i dostały najwyższe oceny razem z Draco i Pansy.
     Tym razem Hermiona postanowiła iść coś zjeść, kiedy weszła na stołówkę rodzina Weasleyów i Harry spojrzała w jej stronę. Ginny chciała podbiec ale Ron złapał ją za rękę coś mówiąc, ona zdenerwowana coś mu powiedziała i podeszła do Hermiony.
-Możemy porozmawiać?
-Ginny, proszę nie teraz, chcę szybko coś zjeść i iść na zajęcia.
-No dobrze, ale kiedy się spotkamy-Ślizgonka nie miała ochoty na spotkania, nie dziś, ale chciała mieć to już za sobą.
-Co masz na piątej lekcji?-Hermiona nie miała żadnych zajęć.
-Opiekę na magicznymi zwierzętami.
-Dobrze, Hagrid to zrozumie, zerwij się, wezmę to na siebie. Spotkajmy się przy boisku do Quidditcha-przytuliły się i odeszły, każda do swojego stołu. Hermiona chciała usiąść na końcu stołu, ale Malfoy ją zawołał.
-Granger, chodź usiąść-odepchnął Pansy robiąc miejsce.
-Wiesz, chyba nie skorzystam-Parkinson od razu się do niego przysunęła i zaczęła swoje gadki, ale on ją zignorował i przeszedł na drugą stronę stołu i usiadł koło Hermiony.
-Nie pytałem się czy chcesz-Hermiona wzięła tosta i zaczęła iść w stronę wyjścia. Nie było dane jej wyjść, bo Malfoy zastąpił jej drogę.
-Co ty ode mnie chcesz?
-Nic, jako drugi prefekt, jestem zmuszony patrolować z tobą korytarze w środy i chcę cię poinformować, że widzimy się o 22 w pokoju wspólnym.
-Serio? I dlatego nie dajesz mi wyjść z sali?
-Nie, nie do końca, teraz moja propozycja ty i ja w sobotę Hogsmeade-dziewczyna wybuchła śmiechem.
-Dobre Malfoy, świetne, a teraz żegnaj.
     Draco, zdziwiony, że pierwszy raz ktoś mu odmówił poszedł za nią, wiedział, że nie łatwo będzie ją złamać i długo potrwa zbliżenie się do niej, ale warto, odpuścił sobie to, że chce pomóc rodzinie. Teraz liczył się zakład. Założył się z Blaisem, że zdobędzie ją do balu Bożonarodzeniowego. Jednak  musiał przyznać, zaczęła intrygować go ta mała kujonka. Jeśli w miesiąc jej nie zdobędzie odpuści, ale teraz, nie da jej spokoju.
_______________
Kolejna część, ale teraz robię sobie przerwę przez jakiś tydzień

Ulubione opowiadania-Harry Potter

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 30 Oct 2016 22:54:00 +0000

Nie skończone:
-https://www.wattpad.com/story/87237373-confusione-d-m-x-h-g?utm_source=web&utm_medium=google_plus&utm_content=share_myworks
-http://przeszlosc-zawsze-do-nas-wraca-majka.blogspot.com/
-http://ingis-at-glacies-dramione.blogspot.com/2016/10/rozdzia-10-plany.html

Skończone
-http://hermiona-kiedys-granger.blog.onet.pl/
-http://dramione-historie.blogspot.com/
-http://bitwa-mysli.blogspot.com/

Recenzja Książki-Quick, Zbychu, Bółka i Spółka

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 30 Oct 2016 22:31:00 +0000

O tej książce usłyszałam w szkole. U nas raz na miesiąc, przez jedną przerwę czyta się książki. I właśnie wylosowało nam taką. Po pierwszym rozdziale wiedziałam, że będzie całkiem zabawnie i się nie myliłam. Mimo, że książka wydaje się być dziecinna jest równie dobra dla dorosłych.

Autorką książki jest Youtuberka, nie bardzo sławna, ale jednak. Oglądam ja od paru miesięcy i to również skłoniło mnie do sięgnięcia po tę książkę. Jej kanał nazywa się Quick i jest świetny!

W każdym rozdziale jest : "Lekcja Quick" "(Nie)mądrości Zbycha" "Pamiętnik Dudusia" oraz komiks, top 5 i jakieś zadanie. Po kolei zacznijmy od "Lekcji Quick". Opowiada ona o szkole,

miłości, jak zaczynała na YT, dzieciństwo... Wiele tego jest i całkiem zabawne. Pozwolę sobie przytoczyć fragment:

"W tym roku szkolnym poszłam do gimnazjum, więc do mojego planu lekcji doszło dużo różnych przedmiotów których nie miałam w podstawówce [...] Odnoszę wrażenie, że nauczyciele fizyki mają własny język, który rozumieją tylko oni. Zamiast powiedzieć "Piłka spadła na podłogę", mówią "Ciało fizyczne uległo oddziaływaniu grawitacyjnemu". Dlaczego nie można tego powiedzieć po polsku?! [...] Musimy uczyć się na pamięć nazw pierwiastków-liwermor, wolfram, krypton, antymon czy rutherford (czy tylko mnie przypominają one zaklęcia z Harry'ego Pottera typu "Avada Kedavra"?!)."

Nie nie tylko tobie, Quick... Ale cóż przejdźmy do "(Nie)mądrości Zbycha"

Nie należy brać ich poważnie, bo kiedy pożyczyłam tę książkę koleżance i jej brat przeczytał jeden fragment zrobił sałatkę w wiaderku do mycia podłóg. Ta część jest śmieszna i mieliśmy z tego bekę w szkole. Zbychu opowiada w podobny styl jak Quick (bo to przecież jedna osoba). I ponownie napiszę mały fragment:

"Zastanawiałeś się kiedyś, jak ugotować przepyszną potrawę, która w dodatku będzie bardzo zdrowa? Dzięki mojemu poradnikowi nie będziesz musiał sprzedawać pralki i swojej taczki, aby kupić wykwintne danie w eleganckiej restauracji NA RATY!"

"Pamiętnik Dudusia" i kto to jest Duduś? Duduś to królik Quick, na którego mówi ona Dudosław, bo przecież ''jest już dorosłym królikiem" jak to powiedział.

"Jeździ po całym pokoju i wsysa wszystko, co znajdzie na swojej drodze. Kiedyś nawet chciało mi zjeść ogonek!" Mowa to o odkurzaczu. "Pamiętnik Dudusia" przedstawia świat ludzi z perspektywy królika.

Komiksy są krótkie dwustronne przedstawiające kilka historii, w zależności o czym mówiła Quick.

Top 5 to po prostu top 5 np. "Top 5 fanartów" "Top 5 moich ulubionych piosenek" itd.

Jeżeli wiecie co to "Zniszcz ten dziennik" lub "nie jedz tej książki" to wiecie o co będzie chodzić w tych zadaniach.

Uchyliłam wam trochę drzwi do świata Quick, ale uwierzcie nie są to najlepsze momenty jakie przedstawiłam, polecam wam sięgnąć po te książkę.

Ocena: 9/10

Zakazana miłość cz.4

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 30 Oct 2016 20:54:00 +0000

Po zajęciach ze Snapem, Hermiona miała dziesięć minut na dotarcie do sali historii magii. To były najnudniejsze zajęcia, ale dziewczyna sobie na nich dobrze radziła. Bolało ją to, że teraz nie będzie zdobywała punktów dla gryfonów. Ustała przy sali, zegarek wskazywał 8:50, czyli miała jeszcze pięć minut do zajęć. Była zdumiona tym,jak szybko udało jej się pokonać taką odległość. Chwilę później reszta mieszkańców Slytherinu przyszła pod klasę, siadając na parapetach lub opierając się o ściany. Każdy dobrał się w grupkę i zaczęli rozmowy, ale ona stała sama przy drzwiach do klasy czytając pierwszy rozdział książki do historii magii. Kiedy przyszedł Pan Binns i otworzył salę nikomu się nie śpieszyło żeby wejść, tym razem Hermiona usiadła w ostatniej ławce przy oknie. Odwróciła głowę w stronę okna i nie zauważyła, że ktoś koło niej siada dopóki nie poczuła, że ktoś szturcha ją w ramię.
-Pożyczysz podręcznik?-spytał Malfoy. Dziewczyna zdziwiona, że usiadł z nią nic nie odpowiedziała tylko przesunęła książkę bardziej na środek. "Pewnie nie było miejsca, więc tutaj usiadł"-pomyślała.
-Jako, że to początek roku lekcje będą powtórzeniami z poprzednich klas. Przez cały tydzień będziecie mieć powtórki, ale już w drugim tygodniu będzie dużo roboty, no zaczynamy. Kto mi powie, w którym roku odbyło się powstanie goblinów?-rękę podniosła Parkinson oraz Hermiona.-Panno Parkinson?

-1600-odpowiedziała pewnie
-Nie, Panno Granger
-1612
-Świetnie pięć punktów.
-Granger, to dopiero dwie lekcje, a ty już zdobyłaś dwadzieścia punktów-powiedział Malfoy.-Ale nie myśl sobie, że cię chwalę.
-Wcale na to nie liczę-odpowiedziała sucho. Pan Binns zadał jeszcze parę pytań, Hermiona zdobyła jeszcze pięć punktów, które zostały szybko odebrane przez komentarz Parkinson o mugolskiej kujące.
Teraz drugie śniadanie, Hermiona nie miała na nie ochoty, więc poszła do pokoju po książki do eliksirów. Miała je z gryfonami czego obawiała się najbardziej. Ale przysięgła sobie, że zdobędzie dużo punktów, aż Ron pożałuje, że ją stracił. Nie tylko pod względem mieszkania w Gryffindorze, ale także jako przyjaciółkę lub kogoś kto pomagał mu w lekcjach. Wspomnienie o Ronie, zasmuciło ją na tyle, że kolejne łzy poleciały po policzkach. Jednak nie bolało to tak bardzo jak wczoraj, czy to znaczy, że nie zależało jej na nim? Tylko Harry, Ginny, Fred, George... Tak za nimi tęskniła, chociaż może oni za nią nie sądząc po tym, że jej nie odwiedzili. Ogarnęła się, wytarła łzy, wzięła książki i pewnym krokiem ruszyła na eliksiry.
Trafiła na miejsce, gdzie byli już wszyscy ślizgoni, dziewczyna stała przy balustradzie, stresując się przyszłą lekcją. Malfoy odpychając od siebie zdziwioną Parkinson, podszedł do Hermiony.
-Witaj ponownie-uśmiechnął się. "Dziwne on ze mną rozmawia już drugi raz, pewnie Snape mu kazał"-pomyślała.
-Jest jakiś powód dlaczego zaszczyciłeś mnie swoim towarzystwem?-ironicznie zapytała.
-Nie mogę pogadać z moją koleżanką, nie bądź taka, Granger-uśmiechnął się na swój sposób. Nie odezwała się, a Malfoy kontynuował.-Masz mapę?
-Mapę? Po co ci mapa?
-Bo zgubiłem się w twoich oczach-wybuchł śmiechem a Hermiona razem z nim. Akurat kiedy weszli gryfoni z Ronem i Harrym na czele, Draco i Hermiona umilkli. Dziewczyna rzuciła Ronowi obojętne spojrzenie i wróciła do rozmowy z Malfoyem.
-Dobra, musisz przećwiczyć teksty na podryw.
-Nie podrywałem cię, daj spokój. Nie jesteś w moim typie.
-Ani ty w moim. Fajnie się rozmawiało a teraz wróćmy do teraźniejszości. Ty-Malfoy wredny Smok, ja-nędzna szlama. Ok?
-Ej, może jesteś kujonkom, ale pamiętaj kim jest twój ojciec, dobra to nara kujonie-i odszedł do Bleisa i Pansy. Akurat kiedy przyszedł nauczyciel. Ku zdziwieniu wszystkim to był Snape zamiast Slughorna.
-Siadać!-Hermiona usiadła z Harrym, pytając się go wcześniej o zgodę. Natomiast Ron widząc, że siada z jego kumplem poszedł na drugi koniec sali obok Seamusa.-Panno Granger, bardzo mi przykro, ale powinnaś siedzieć z kimś ze swojej grupy.
-Ale dlaczego? Jest jakaś różnica?
-Dla mnie jest usiądź koło Pana Zabiniego-Hermiona wzięła swoje rzeczy i przeniosła się d przyjaciela Dracona.
-Zaczynamy małą powtórkę...
Nie minęła połowa lekcji, a Granger zdobyła dla Slytherinu trzydzieści punktów, kiedy gryfoni stracili dwadzieścia za wybuch w klasie spowodowany przez Rona i Seamusa. Tym sposobem stracili wszystkie punkty, oczywiście nikt nie wiedział, że Malfoy maczał w tym palce.
Na zielarstwie i astronomii nic ciekawego się nie działo oprócz tego że Malfoy i Hermiona zdobyli dwadzieścia punktów, które zaraz stracił jakiś inny uczeń, bo zrzucił teleskop z wieży astronomicznej.
Tym razem Hermiona czując ssanie w brzuchu postanowiła coś zjeść, ale nie poszła na stołówkę tylko prosto do kuchni. Pogłaskała wielką gruszkę i pchnęła drzwi. Pachniało wspaniale, a skrzaty widząc dziewczynę ucieszyli się, przecież ona była dla nich bardzo miła.
-Hermiono? Co Cię tu sprowadza?-spytał Zgredek.
-Chciałabym się spytać czy byłaby taka możliwość żebym dostała obiad i kolacje do dormitorium dzisiaj.
-Oczywiście! Dla panienki wszystko-powiedziały chórek skrzaty.
-Dziękuję, ja już pójdę, ale mam nadzieję, że wkrótce się spotkamy.
-Nim tam dotrzesz, Hermiono, wszystko będzie już czekało-powiedział uradowany Zgredek odwiedzinami.
Wyszła kierując się cicho do dormitorium, gdzie jak powiedział skrzat, wszystko na nią czekało. Na komodzie leżał talerz z wiejska zapiekanka z wołowiną, a na deser Trifle z malinami. Dziewczyna dopiero poczuła jak bardzo jest głodna. Była w trakcie jedzenia, kiedy ktoś zapukał.
-Proszę-wszedł Zabini
-Siema Granger, pozwolisz, że się poczęstuję Ognistą i już spadam dzięki-zdziwiło to Hermione, ale nie skomentowała tego, tylko dokończyła posiłek, na deser nie miała miejsca więc zostawiła i udała się na ostatnią lekcje dzisiaj-numerologię. Ulubiony przedmiot dziewczyny, więc chętnie poszła na lekcje, która minęła spokojnie
Wieczorem chciała wziąć się za pracę domową, ale nikt im nic nie zadał. Postanowiła się przejść po błoniach, ubrała płaszcz, wzięła parasolkę, ponieważ padało i wyszła. Jedna osoba już tam siedziała, którą rozpoznałaby z daleka-Ginny.
-Ginny!-zaczęła wołać z daleka Hermiona. Kiedy znalazła się bliżej dziewczyny zauważyła, że płakała, a w oczach ma strach.-Ginny co się stało? Ginny?
-To niemożliwe, niemożliwe-powtarzała ciągle młoda Weasley.-To nie możesz być ty, ty nie żyjesz.
-Ja nie żyje? Co? Ginny o co chodzi?-zdezorientowana Hermiona patrzyła się na nią z troską i zdziwieniem.
-Przecież Ron powiedział...
-Tak, Ron i już wszystko wyjaśnione-Granger uszczypnęła Ginny na co ona cicho krzyknęła.-Już mi wierzysz, że to ja?
-Tak teraz tak, ale co ty tu robisz? Przecież Ron powiedział, że umarłaś, to wyjaśnia twoje nieobecności na stołówce...
-Tak.. Ron... On mówi różne rzeczy, ale nie wszystkie są prawdziwe.
-O co chodzi, gdzie dziś byłaś?
-Na zajęciach-odparła beznamiętnie.
-Dlaczego nie widzę cie w pokoju wspólnym gryfonów, gdzie się podziewasz?
-Ginn, to trochę dłuższa Historia...
-Mam czas mów
-Może nie teraz, porozmawiamy jutro? Jestem zmęczona
-No dobrze albo nie! Czekaj! Będziesz dziś w Gryffindorze?
-Pa Ginny-odeszła, bo oczy już ją piekły, a nim zdążyła się odwrócić pierwsza łza popłynęła.
___________
Napiszcie czy chcielibyście opowiadanie z perspektywy Malfoya, czy tylko małe kawałki z jego strony :)

Zakazana miłość cz.3

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 30 Oct 2016 13:08:00 +0000

Kiedy do pokoju Hermiony weszli chłopacy czuła radość i strach. Przecież oni są w jej pokoju u Ślizgonów... Czyli już wiedzą. Ale przecież tu przyszli, czy to znaczy, że nawet jeśli jest w Slytherinie, to ich trio się nie rozpadnie? Za dużo jak na pierwszy dzień, jest już po północy i Granger pada z nóg, ale musi znieść jeszcze tę wizytę. -Harry, Ron!-dziewczyna przytuliła ich i powiedziała, żeby się rozgościli. -To ja Was zostawię-uśmiechnął się dyrektor i wyszedł. Między przyjaciółmi zawisła cisza. Każdy chciał coś powiedzieć, ale nie wiedzieli jak zacząć. -Hermiono...-Zaczął Harry.-Co się stało, dlaczego nie jesteś w Gryffindorze? Dumbledore powiedział tylko, że masz nam coś do powiedzenia i zaprowadził tutaj. I gdzie byłaś przez ten cały wieczór? -Spokojnie, Harry już Wam tłumaczę, ale to nie jest łatwe. Proszę, przysięgnijcie mi, że mimo wszystko nadal będziemy się przyjaźnić. -Ale Hermiono, o co chodzi? Dlaczego mielibyśmy przestać się przyjaźnić-spytał Ron. Hermiona nie mówiła nic przez parę sekund, a następnie zaczęła opowiadać im o wszystkim. -Pamiętacie co Draco mówił w pociągu, o moim pochodzeniu? Kiedy Snape zgarnął mnie

przy wielkiej sali, zaprowadził mnie do Dumbledora i...-zawahała się, nie była pewna czy da radę
mówić dalej.-Opowiedział mi historię o moich rodzicach. -O Grangerach tak?-Spytał Ron -Daj mi dokończyć. Moja biologiczna matka ma na imię Rose, ona ciężko zachorowała i nie wiedziała co ze mną zrobić, a nie chciała oddać mnie ojcu w obawie o moją przyszłość. Rzuciła na mnie czar, polegał na tym, że mój ojciec nie będzie w stanie mnie odnaleźć do siedemnastego roku życia i ukryła moje prawdziwe cechy. Oddała mnie do Grangerów, którzy od początku wiedzieli o moim pochodzeniu. -Ale kim jest twój ojciec? -Dlaczego twoja matka chciała cie przed nim ukryć? -I jak to się stało, że jesteś w Slytherine?-Harry i Ron mieli dużo pytań. -Słuchajcie-zawiesiła na chwilę głos, a w jej oczach pojawiły się łzy.- Moim ojcem jest Voldemort-wszyscy zesztywnieli. Te minuty były niepewne, nie wiadomo było co teraz się stanie. -Nie, nie rób z sobie żartów Hermiono!-wykrzyknął Ron, wstając z krzesła. -To nie jest kawał, to prawda, chciałabym żeby to było kłamstwo. -Nie wierze ci, powiedz kiedy wejdzie Malfoy razem ze swoją świtą i będą się nabijać w ten jakże wspaniały dowcip? -Ron, przestań-Harry odezwał się widząc łzę na policzku Hermiony. -A może od początku jesteś śmierciożercą i zdradzasz Voltemortowi nasze plany?-Hermiona uderzyła go w policzek. -Wyjdź! Jeżeli nigdy Ci na mnie nie zależało to wyjdź!-wykrzyknęła Hermiona. -Zależało mi na Hermionie, ale ty nią już nie jesteś -To, że należę do Slitherynu ma wpływ czy jestem tą samą osobą? -Sama powiedziałaś, że czar był tak silny, że ukrył twoje prawdziwe cechy, teraz nie wiem kim jesteś-spojrzał na nią z obrzydzeniem. W pewnym sensie Ron miał racje. To wszystko jak się zachowywała, mówiła to tylko kłamstwa, kryjówka w którym chowała prawdziwe ja. Hermiona miała policzki mokre od łez, a oczy ją szczypały, dopiero uświadomiła sobie, która jest godzina. Zdecydowanie zbyt późna na odwiedziny, a jutro mają zajęcia. -Wiecie co? Wyjdźcie nie mam ochoty na dalszą rozmowę-usiadła na łóżku, czekając aż wyjdą. -Z chęcią-odpowiedział Ron takim tonem, że zrobiło jej się jeszcze gorzej. -Zobaczymy się jutro?-Harry opuścił dormitorium wiedząc, że nie dostanie odpowiedzi. Kiedy przestała słyszeć oddalające się kroki gryfonów wybuchła płaczem przytulając się do poduszki. Winiła siebie o to wszystko co się stało, ale to nie była jej wina, że największy morderca świata jest jej ojcem. Nie mając siły na płakanie, a tym bardziej żeby iść się wykąpać, zasnęła, nie wiedząc, że Malfoy słyszał całą rozmowę jej z Ronem i Harrym. Siedział, na kanapie popijając Ognistą Whisky i słuchając krzyków z sąsiedniego pokoju. Lubił kiedy ludzie się kłócili, a tym bardziej kiedy on wywoła sprzeczkę. Kiedy drzwi do pokoju Hermiony trzasnęły, Draco był zawiedziony, że to koniec przedstawienia. Podszedł wolnym krokiem do barku, dolewając sobie alkoholu. Nie wrócił na poprzednie miejsce tylko stał miedzy łóżkiem a barkiem rozmyślając jak zbliżyć się do Granger, będąc z nią Czarny Pan ułaskawi jego rodzinę. Następnego dnia Hermiona nie miała ochoty schodzić na śniadanie, więc została. Ubrała nowy mundurek, do którego trudno będzie jej się przyzwyczaić. Do zajęć zostało jeszcze pół godziny, dziewczyna położyła się na łóżku, kiedy usłyszała pukanie. -Proszę. -Granger, wstawaj! Przyniosłem ci śniadanie-dziewczyna poderwała się do pozycji siedzącej, bo wiedziała, że to Malfoy, chciała go wyprosić, ale wyprzedził ją.- to reakcja na śniadanie czy na mnie? -Na nic, nie jestem głodna, a tym bardziej zdesperowana, że potrzebuję twojego towarzystwa. -Jak sobie życzysz-postawił tacę z tostami, bekonem, jajecznicą i sokiem pomarańczowym na etażerce i wyszedł. Hermiona teraz zdała sobie sprawę jak bardzo jest głodna, wzięła jedną grzankę obiecując, że zje tylko jedną, ale ona nasyciła głód i zjadła wszystko co przyniósł jej Malfoy w błyskawicznym tępie. Do pierwszej lekcji czyli obrony przed czarną magią zostało dziesięć minut. Wystarczyło żeby wejść do klasy przed Snapem. Usiadła w pierwszej ławce, sama. Nie zdziwiła się, ale też jej to nie przeszkadzało. Kiedy nauczyciel ustał przy biurku poleciało pierwsze pytanie -Powtórka z zeszłego roku Panie Malfoy oraz Panna Parkinson, proszę podejść-Pansy szczęśliwa, że jest w parze z Draco pokonała sale nim jej partner wstał z ławki.- Parkinson, jeśli pokonasz Dracona Slytherin dostaje dziesięć punktów, zaklęcia mają być mało szkodliwe- i posypały się zaklęcia. Pansy zaczęła od drętwoty, ale Malfoy jakby od niechcenia obronił się. Później leciały coraz mocniejsze, ale bez skutku, Snape ogłosił koniec pojedynku.-Cóż może ktoś inny wykaże się swoją mocą i stanie do pojedynki? Nikt. Szkoda. W takim razie Panna Granger. Zapraszam.-Hermiona wzięła różdżkę i ustała naprzeciw Draco.-Zasady są takie same. Zaczynajcie. -Drętwota-zaczęła od czegoś prostego, więc z łatwością obronił się zaklęciem Protego -Tylko na tyle cię stać Granger? -EXPELLIARMUS-powiedziała kiedy Malfoy niczego się nie spodziewał i różdżka była już w jej dłoni. -Brawo-powiedział Snape bez entuzjazmu.-Myślałem, że zajmie to dłużej dziesięć punktów dla Slytherinu, plus pięć za szybkość. -Dziękuje, profesorze-rzuciła Draconowi różdżkę, do którego dotarło co się stało, a następnie usiadła na miejsce. Przechodzący koło niej Malfoy rzucił "Następnym razem cię pokonam". Zadzwonił dzwonek, uśmiechnięta Hermiona wyszła z klasy.
_____________________________
Walczyłam z tym rozdziałem parę dni, a raczej z fragmentem z Ronem.
Komentujcie, piszcie co sądzicie :)

5 pomysłów na Halloween

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Fri, 28 Oct 2016 15:56:00 +0000

Halloween zbliża się bardzo szybko i jeżeli robicie małą imprezę dla znajomych lub rodziny przeczytajcie ten post może Was co czegoś zainspiruje.
1. Krwiste świeczki- w szkole musieliśmy przyozdobić salę i właśnie zrobiłam takie świeczki, a prezentowały się świetnie!
Potrzebne:
-Świeczka biała (może być inny kolor, ale biała wygląda najlepiej)
-Świeczka czerwona (pamiętajcie, że świeczka musi być na zewnątrz i w środku czerwona)
Sposób wykonania:
Na białą świeczkę skraplamy czerwony wosk i tyle. (zdjęcia z internetu, moje zostały w szkole)

2. Liście duchy-robione przez moją koleżankę, niestety się nie udały.
Potrzebne:
-Liście suche, ale mogą być też mokre
-farba olejna lub spray biały
-czarny mazak
Sposób wykonania:
Liście wysuszamy i malujemy je na biało, czekamy aż wyschnie, rysujemy buźki na ich twarzach. Dlaczego nam się nie udało? Włożyła je wszystkie razem pomiędzy kartki i liście słabo wyschnięte skleiły się ze sobą, więc jeżeli musicie je gdzieś zanieść najlepiej w woreczkach foliowych lub w dłoni. (zdjęcie z internetu)

3. Nietoperze-Ja powiesiłam ja przy tablicy, ale można powiesić przy lampach i najlepiej to wygląda.
Potrzebne:
-Żyłka/nitka
-czarny papier
-biała kredka
-nożyczki
-dziurkacz
Sposób wykonania:
Na czarnym papierze rysujemy białą kredką nietoperze i wycinamy je (chyba, że trudno wam teraz zdobyć czarny papier szablon wydrukujcie i wytnijcie) w głowie nietoperzy robimy dziurę dziurkaczem i nawlekamy ją na nitkę najlepiej na supełki. Najlepiej jak będzie techniczny papier. (szablon na dole)

4.Duszki
Potrzebne:
-wata (lub coś z czego można zrobić kulkę)
-bandaż lub stara szmatka
Sposób wykonania:
Watę lub co tam macie robicie w kulkę, będzie ona nam robić jako głowa. Nakładamy na watę bandaż lub szmatkę i związujemy przy główce. Następnie nożyczkami rozcinamy gazę lub rozpruwamy, można zostawić, ale postrzępione końcówki fajnie wyglądają. (Na zdjęciu jest bez związania przy główce)

5.Jeżeli nie macie dyni i nie możecie jej kupić, weźcie pomarańcze i naklejcie na nie twarz dyni.
Mam nadzieję, że pomysły wam się podobają.

Co muzyka mówi o Tobie?

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 16 Oct 2016 13:01:00 +0000

MUZYKA KLASYCZNA
Znam chyba tylko jedna osobę, która słucha takiego typu muzyki. To moja kuzynka, która ma osiemnaście lat. Dziwne? Nie sądzę, dla mnie to normalne. Zauważyłam, że takie osoby kochają cisze i spokój, są bardziej dojrzałe jak na swój wiek. Ona w wieku trzynastu lat, od kiedy zaczęła się jej przygoda z muzyką klasyczną, była poważniejsza od swojego taty. Nie chodzą na imprezy, jeżeli już to małe w gronie rodziny. Mówiono, że tego gatunku słuchają tylko osoby starsze, ale właśnie podałam Wam przykład, że tak nie jest

ROCK
Osoby słuchające tego typu muzyki są raczej pewne siebie i dynamiczne. Znam wiele osób, które gustują w tym typie muzyki, ale nie każda jest taka sama, wyróżniają się czymś. Niektórzy są właśnie pewni siebie, a niektórzy buntowniczy. Większość wie czego chce, ale są też niezdecydowani. Znam też jedną osobę, która słucha rocka, żeby uciec od rzeczywistości. Typ rockowca nie jest mi nieznajomy, ale też nie jest oczywisty.

JAZZ
Hmm... Nie mam pojęcia co napisać, nie znam nikogo kto by słuchał takiej muzyki, więc nie napisze za wiele. Wydaje mi się, że takie osoby są spokojne, ale są też niesamowicie wrażliwi, kiedyś czytałam książkę o nastolatkach, którzy tylko słuchali jazzu i byli otwarci na świat, ale możliwe, że to były działania kokainy :D.

HIP-HOP
Energiczna muzyka... Kurde, też nie kojarzę żeby ktoś jej słuchał :D, ale myślę że takie osoby są pewne siebie, nie boją podejmować nowych wyzwań ani dążyć do celu. Nie wiem co więcej napisać.

POP
Tak, tutaj już wiem co napisać. Wydaje mi się, że przynajmniej 80% osób lubi chociaż jedną popową piosenkę. Wiem, że kiedy ja słuchałam popu był to raz smutny raz wesoły i pamiętam, że w tedy znajomi i rodzina mówiła, że jestem bardzo zmienna z czym się zgadzam, zawsze przy popie dobrze mi się pracowało czyli można wywnioskować, że osoby słuchające tego gatunku lubią prace, ale jednak z umiarem. Te osoby są energiczne i co rusz mają nowe pomysły, jednak czasem przychodzi taka chwila kiedy lubią usiąść w foteli i wsłuchać się w ulubioną piosenkę.

RAP
Osoby słuchające rapu zazwyczaj są pewne siebie, mają wysoką samoocenę i są towarzyskie, ale nie zawsze ja taka nie jestem, a rapu słucham najczęściej. Jestem bardziej nieśmiała i wstydliwa.
-----
Oczywiście nie należy brać tego na poważnie, to jest tylko przybliżenie waszych charakterów. Opisałam tylko małą garstkę osób słuchające tych typów muzyki, a teraz pomyślcie ile jest osób na świecie.
#Książkoholiczka

Zakazana miłość cz.2

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 16 Oct 2016 11:42:00 +0000

Nie pisałam więcej jak pół roku. Dlaczego? Genialna ja rozwaliła laptopa i zapomniała hasła do konta :D ale ja dobrze pomyślałam to sobie przypomniałam, więc zapraszam do czytania.
___________________________________________________
Kiedy Tiara Przydziału wykrzyknęła nowy dom Hermiony, zrobiło jej się słabo i nie mogła uwierzyć, ale po chwili do dziewczyny doszło to co się stało, że jej ojcem jest największy morderca, uczeń Slytherinu, potomek Salazara. Nie mogło stać się inaczej, lecz co teraz będzie... Tyle lat w Gryffindorze, zdobyła zaufanie tylu ludzi, tylu przyjaciół. A teraz kiedy przenosi się do Slytherinu nie wiadomo jak zareagują na to Gryfoni. A Harry i Ron? Czy ich trio ma się rozpaść? "Nie,nie wierzę w to jesteśmy nierozłączni, nieważne jest moje pochodzie. Przynajmniej tak mi się wydaje"-myślała. Dumbledore zdjął jej z głowy tiarę, ale ciągle w szoku Hermiona , tylko myślała o przyszłości, każda nowa myśl rodziła dwie kolejne przez co miała zamęt w głowie. Nikt się nie odzywał, wiedzieli, że Panna Granger potrzebuje trochę czasu.

W jednej chwili smutek i żal zamieniły się w gniew i agresje. Wstała i podeszła do biurka Albusa, zrzucając wszystko na podłogę. Zapalone świeczki spadły na drewnianą podłogę, tworząc mały pożar, któremu szybko zapobiegła profesor McGonagall. Dziewczyna oparła ręce na biurko zawieszając głowę, tak szybko jak Hermiona podeszła do biurka, tak szybko wyszła z gabinetu dyrektora trzaskając drzwiami.
Zaczęła biec do pokoju wspólnego gryfonów z nadzieją, że spotka tam Rona i Harry'ego. Przepychała się przez tłum ludzi, nie zaprzątając sobie głowy przeprosinami. Kiedy biegła była już prawie przy portrecie Grubej Damy wpadła na kogoś, ponownie nie przepraszając. Kiedy ustała przy obrazie, przypominając sobie, że nie zna hasła, osoba którą potrąciła odezwała się.
-Co jest Granger, dowiedziałaś się o czymś ciekawym?-Spytał Malfoy. Hermiona spojrzała na nim wściekłym wzrokiem i wysyczała przez zaciśnięte zęby.
-Wiedziałeś. Ty od początku wiedziałeś kim jest mój ojciec-Draco kiwnął głową.- I czemu mi nie powiedziałeś? Mało tego czemu nazywałeś mnie szlamom?!
-No wiesz, chciałem żebyś miała niespodziankę-uśmiechnął się złośliwie.
-Rzeczywiście... Świetna niespodzianka, Malfoy. Jeszcze bardziej Cię nie cierpię!-Zrezygnowana usiadła na schodach chowając głowę w dłoniach.
-To teraz pomyśl, że będziemy mieli razem lekcje i spędzali wolne chwile w pokoju Slytherinu-no tak Slytherin... Teraz należy do Slytherinu.-Do zobaczenia Granger-kiedy usłyszała oddalające się kroki Ślizgona westchnęła głośno.
Musiała myśleć trzeźwo, muszę się zobaczyć z Harrym i Ronem, ale nie znam hasła. Wstała patrząc się w oczy kobiecie na obrazie
-Gruba Damo, mogłabyś mnie wpuścić do pokoju, zapomniałam hasła-próbowała Hermiona.
-O, nie ma mowy panienko, nie należysz już do Gryffindoru-zdziwiła się Hermiona, bo skąd ona mogła to wiedzieć
-Ciii... Nie tak głośno, muszę zobaczyć się z Harrym i Ronem, pozwól mi wejść
-Przykro mi, ale nie-kolejna próba nie powiodła się. Hermiona postanowiła poczekać na cud, może któreś z nich wyjdzie. Jak się okazało zbawienie przyszło szybciej niż myślała Neville szedł w jej stronę, a dziewczyna już z daleka zaczęłam krzyczeć
-Hej! Neville! Pomożesz mi? Zapomniałam hasła do Gryffindoru-powiedziała na tyle cicho, albo Gruba Dama jej nie usłyszała.
-Pierwszy raz to nie ja siedzę i czekam, aż ktoś mi pomoże. Hasło to "Niespodzianka". Ja muszę iść Hagrid coś ode mnie chciał.
-Dzięki, Neville. Odwdzięczę się-uśmiechnęła się i znów stała przed portretem, wypowiedziała podane hasło ale kobieta była uparta.
-Nie jesteś gryfonem nie wpuszczę cię, odejdź już!
-Ale przecież znam hasło musisz mnie wpuścić!-Błagała Hermiona
-Nie mogę, wpuszczę Puchona lub Kurukona, ale Ślizgon w pokoju wspólnym Gryffindoru? Wstyd i Hańba!-a co jeżeli Ron i Harry myślą tak samo? Może lepiej się poddać. Zawiedziona Hermiona oddalała si do portretu Grubej damy zmierzając do... No właśnie dokąd? Miała wejść po prostu do Ślizgonów, gdzie również nie znała hasła?
Chodziła po Hogwarcie czekając na kolejny cud, który nie nadszedł tak szybko, kiedy poczuła się senna naszła ją myśl żeby iść do Dumbledora, ale po co? "Dam radę" powtarzała co chwilę. Kiedy okrążyła już czwarty raz Hogwart, przy klasie do transmutacji spotkała Snap'a. Odwróciła się i zaczęła szybkim krokiem oddalać się, jednak nic nie ujdzie uwagi Mistrza Eliksirów
-Granger, co tu robisz o tej godzinie?-spytał spokojnie.
-Gruba Dama nie chciała mnie wpuścić do pokoju Gryfonów-po czasie zorientowała się, że poskarżyła się jak mała dziewczynka.
-No, nie dziwię się. Przecież teraz jesteś Ślizgonką-"Tak wiem nie umknęło mi to" pomyślała.
-Ale moje rzeczy?-nie mówiła już nic o przyjaciołach, którzy pewnie się o nią martwią. Chwila chyba, że już wiedzą i nie chcę jej widzieć. Na tę myśl zesztywniała.
-Nie martw się, czekają już tam na pannę, panno Granger-spojrzał na nią nic nie znaczącym wzrokiem i powiedział szorstko, lecz łagodniej niż dla Gryfonów.-Za mną-ruszył szybkim krokiem w stronę lochów.-Czysta Krew-powiedział do ściany, która za chwilę ukazała drzwi.
-Niezły bajer, a jak pomylę ściany?-Snape nie odpowiedział na te pytanie, a Hermiona wcale nie liczyła na odpowiedź.
-Ślizgoni podejść do mnie!-zagrzmiał Snape.-Panna Granger...-Nie było dane mu dokończyć, bo z tłumu wylewały się wyzwiska i pytania "Co ta szlama tu robi?", "Niech wyjdzie, bo pobrudzi podłogę" i podobne-Cisza!-momentalnie wszyscy ucichli.-Jak już mówiłem, Panna Granger od dzisiaj należy do Slytherunu-Pansy Parkinson chciała coś powiedzieć, ale Mistrz Eliksirów uciszył ją spojrzeniem.-Macie traktować ją z szacunkiem i tak jakby była tu od początku roku. Jeśli usłyszę jedną obelgę w stronę Panny Granger odejmuję dwadzieścia punktów-przez chwilę było słychać pomruki niezadowolenia, ale tak szybko jak się pojawiły tak szybko zniknęły.
Nauczyciel wyszedł, a Hermiona stała w środku tłumu nie wiedząc co ma zrobić. Iść do pokoju? Ale gdzie on jest?
-No już rozejść się! Nie ma na co patrzeć!-ten głos rozpoznałaby wszędzie, Malfoy. Wszedł własnie do pokoju, ratując dziewczynę, która wiedziała, że spaliła cegłę. Mimo, że cechy Ślizgonki odblokowują się, to nieśmiała Gryfonka jeszcze gdzieś w niej tkwi.-Co jest Ganger? Poznałaś już naszych wspaniałych współlokatorów?
-Oj tak-mruknęła do siebie.-Będziesz taki łaskawy i powiesz mi gdzie mam sypialnie?
-Nie.
-Nie?
-Nie.
-Dobra poradzę sobie-odwróciła się z zamiarem sprawdzenia wszystkich pokoi. Najpierw trafiła do sypialni piątoklasistów. "Czyli to jest część dla chłopaków" pomyślała. Poszła do drzwi obok, znów pudło. Sypialnie prefektów. Draco przyglądał się jej z ironicznym uśmiechem na twarzy, ale chwilę później Snape ponownie wszedł do pokoju, z kolejnym ogłoszeniem.
-Słuchać mnie nie będę powtarzał dwa razy. Nastąpiła zmiana w naszej parze prefektów. Pannę Pansy Parkinson zastąpi Hermiona Granger.
-Ale to nie sprawiedliwe! Dlaczego akurat ta szlama?-od razu zapiszczała.
-A dlatego, że dzięki tobie właśnie Ślizgoni stracili dwadzieścia punktów, za obrażanie nowej uczennicy! W tamtym roku straciliśmy przez Ciebie puchar domów, w tym roku do tego nie dopuszczę. Jest ktoś przeciw zmianie prefektów?-nie znosił sprzeciwu, co wszyscy wiedzieli dlatego siedzieli cicho.-W takim razie dobranoc. Malfoy jako drugi prefekt wprowadź Granger w nasze zasady.
-Oczywiście, panie profesorze-Snape wyszedł.
-No to już wiesz gdzie masz sypialnie- powiedział spokojnie i poszedł położyć się na kanapie.
-Wiesz, z tego co usłyszałam od Snap'a miałeś mnie wprowadzić w wasze zasady-dziewczyna podeszła do kanapy.
-Wyluzuj i tak nikt nie stosuje tych pokręconych zasad. Idź się rozpakuj zaraz przyjdę i powiem Ci jakie masz obowiązki-dziewczyna prychnęła i odeszła z uniesioną głową.
Pokój prefekta nie był aż tak przyjemny jak w Gryffindorze, ale wiele większy. Duże, białe podwójne łóżko z zieloną pościelą. Wszystkie meble były białe z zielonymi i srebrnymi dodatkami. Po lewej stronie łóżka jest szafka nocna, a na niej zielona lampka, natomiast prawą stronę pokoju zajmuje szafa wbudowana w ścianę. Jej kufer leżał przy biurku który znajduję się po prawej stronie drzwi. Był tez kącik do czytania z dużą biblioteczką i fotelem, a nad fotelem zapełniony barek. Hermiona miała również osobną łazienkę, w której znajdowała się wanna, toaleta, umywalka szafka na kosmetyki i inne potrzebne rzeczy.
Kiedy obejrzała cały pokój do drzwi ktoś zapukał, ale to nie był Draco, którego oczekiwała. To dyrektor razem z Harrym i Ronem.
___________________________
Rozdziały będą pojawiać się teraz częściej chociaż jeden rozdział na tydzień
Proszę o komentarze i linki do waszych opowiadań :)
#Książkoholiczka

Szybkie czytanie

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sat, 15 Oct 2016 21:28:00 +0000

Jeżeli masz lekturę, którą miałeś zacząć już dawno a jest strasznie gruba i termin jest zza dwa dni zastosuj się do moich rad.
Potrafię przeczytać 200 stron dziennie, ale nie każdy potrafi czytać szybko, a inni po prostu tego nie lubią. Dlatego zapraszam do przeczytania tego postu.

*Ściągnij audiobooka i przyśpiesz go sobie na 1,5 lub 2, a następnie śledź tekst. Szybkość i zapamiętanie tekstu gwarantowane :) Jeśli znajdziesz na YT daną książkę tam masz przyśpieszenie jeśli jednak nie musisz ściągnąć najlepiej z chomikuj i użyć programu Virtual DJ lub innego.
*Wyłącz telewizor, komputer, komórkę i wszystko co jest w stanie cię rozproszyć.
*Jeżeli przyłapiesz się, że twój wzrok tylko przelatuje przez słowa i nic nie zrozumiałeś z danej akcji, zrób sobie przerwę 5-10 min, a następnie znów zasiądź do lektury i czytaj od momentu, który zapamiętałeś
*Jeśli czytanie naprawdę jest dla Ciebie trudne, postaw sobie warunki. 50 stron książki=20min na komputerze albo na dworze.
*Po przeczytaniu tekstu zrób notatki, co da wysoką ocenę na sprawdzianie :)
Mam nadzieję, że moje rady się przydały. Macie jakieś swoje sposoby? Chętnie przeczytam.

#Książkoholiczka

Zakazana miłość cz1-poprawa

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Wed, 06 Jan 2016 17:52:00 +0000

Dziękuje za te komentarze, w których mnie poprawiacie, bo to mi się przyda. :) Dodałam poprawę pierwszego rozdziału, chyba będzie troszkę lepszy. I proszę napiszcie mi co jeszcze mam poprawić i czy jest sens dalej pisać. Dziękuje ci Sami Wiecie Kto † i Czytelniczka DP za te uwagi i proszę o nowe :). Jak czytałam to co mi napisałyście o tym, że Hermiona za szybko zaakceptowała nazwisko ojca i akcja też dzieje się ekspresowo. Ogólnie wiele błędów było, więc teraz wstawiam poprawę może to będzie całkiem spoko.
_____________________________________________________
Ostatni, siódmy rok w Hogwarcie-szkoły magii. Hermiona strasznie się cieszyła, bo znów zobaczy przyjaciół. Przez te wakacje zabrakło jej Harr'ego, Rona i Ginny. Jednak jest coś co ją smuciło, a mianowicie to, że to już końcowy rok nauki w tej szkole, która stała się drugim domem dziewczyny. Wiązało się z nią wiele wspaniałych wspomnień. Jak już w pierwszym roku udało im się uratować kamień filozoficzny albo w drugiej klasie Harry pokonał bazyliszka ocalając przy tym Ginny-siostrę Rona. To tylko dwa lata i w skrócie, a co się działo przez następne cztery? Wyliczać można by długo, jakie przygody teraz staną się w tym magicznym roku? Nie dowie się tego, dopóki tam nie pojedzie.

No właśnie! Wyjazd! Dziewczyna szybko jednym zaklęciem dopakowała swoje rzeczy i pobiegła do samochodu ojca, aby zawiózł ją na stację kolejową. Podekscytowana udała się na peron 9 i ¾ szukać swoich znajomych. Szybko poznała rude czupryny rodziny Weasleyów czyli rodziny Rona i Ginny. Ich rodzina ogółem była bardzo duża. Ojciec, matka, szóstka synów z czego dwójka ukończyła Hogwart i jedną córkę. Podeszła do rodziny, gdzie dostrzegła również Harr'ego. Pani Weasley natychmiast zauważyła Hermione. Przytuliła ją do siebie tak samo jak reszta rodzinny.
-Witaj, Hermionko!-Zaczęła Pani Weasley- Ależ ty wyrosła przez te wakacje, tylko trochę schudłaś i...-Nie dokończyła, bo pociąg dał o sobie znać i zagwizdał, wypuszczając przy tym dużo czarnego dymu. Pożegnali się z dorosłymi i pobiegli do transportu kolejowego.
Kiedy znaleźli wolny przedział, a pojazd ruszył, pomachali państwu Weasley i zatopili się w rozmowie opowiadając o wakacjach. Kiedy do przedziału wszedł Draco Malfoy-ich wróg od pierwszej klasy razem z Parkinson.
-No kogo my tu mamy? Szlama, bliznowaty i dwa rudzielce.
-Daruj sobie, fretko-powiedziała Ginny.- Znamy już ten scenariusz. Przychodzisz, udajesz nie wiadomo kogo, a potem uciekasz z podkulonym ogonem.
-Pytałem się ciebie o coś wiewiórko?- Zapytał podchodząc do niej.
-Nie potrzebuje pozwolenia- wstała i wyciągnęła różdżkę, chcąc rzucić jakąś porządną klątwę.
-Dobra, dość-powiedziała Hermiona.-Czego ty znowu chcesz, Malfoy?
-Przyszliśmy, przekazać wam ciekawą wiadomość-powiedziała, przesłodzonym głosem, jak dotąd milcząca Pansy.
-To, że wyglądasz jak mops, nie jest ciekawą wiadomością-zaszydziła Herm.
-Ty szla...-Nie dokończyła, bo w słowo wpadł jej Draco.
-Wiecie, że mój ojciec ma wysokie stanowisko w Ministerstwie Magii i...
-I jest śmierciożercą? Tak, wiemy-powiedział Ron.
-Nie przerywaj mi Wieprzleju! Jak już mówiłem, mój ojciec ma wysoką rangę, więc powiedział mi co nie co o twoim prawdziwym pochodzeniu Granger.
-Malfoy, wiemy już, że Hermiona jest z niemagicznej rodziny-odpowiedział Harry.
-Przeciwnie, Potter. Wasza kochana przyjaciółeczka-wypluł to-jest córką Voldemorta-na chwilę wszyscy zamarli i nie wiedzieli co powiedzieć, oczywiście oprócz Ginny.
-Malfoy? A w tej bajce były smoki?
-Okej, nie chcecie nam wierzyć to trudno, widzimy się w szkole, idioci-i wyszedł razem ze swoją świtą. Przyjaciele patrzyli po sobie znacząco nic nie mówiąc, ale potem wybuchnęli głośnym śmiechem.
-Prędzej ożenię się z Luną, niż mu uwierzę-zaśmiał się Wybraniec.-Jego głupota już mnie przerasta, to oczywiste że nikt nie uwierzy tej tlenionej fretce-jeszcze raz spojrzeli po sobie i parsknęli śmiechem.
-Dobra, trzeba wkładać szaty, już dojeżdżamy-szybko się przebrali i pociąg się zatrzymał. Ciężkie bagaże leżące w schowku były już w ich dłoniach. Z wielkimi uśmiechami na twarzy ruszyli do powozu, który miał dowieźć ich do szkoły. Co rok, te same mury, a nadal jest w nich coś wyjątkowego.
Siedzieli przy stole Gryfonów, zajadając i rozmawiając w najlepsze. Przy końcu Dumbleodre wygłosił krótką mowę i kazał wracać do dormitoriów. Hermiona miała zamiar od razu udać się do łóżka, o niczym innym nie marzyła, ale ktoś musiał pokrzyżować jej plany. Ktoś czyli Snape.
-Panienka pójdzie ze mną-zimnym głosem rozkazał profesor. "Czego ten stary nietoperz ode mnie chce?" pomyślała dziewczyna. Pożegnała się z przyjaciółmi i odeszła.
-Mogę wiedzieć gdzie idziemy, profesorze?-odpowiedziała jej cisza. Zmierzali do gabinetu dytektora, który znajdował się w Korytarzu Gargulca. Nazwa brzmiała tak, ponieważ na jego końcu stał duży pomnik gargulca. Snape wypowiedział hasło tak, aby Hermiona nie dosłyszała. Weszli na schody prowadzące do pokoju. Zaraz przy wejściu stała profesor McGonagall, a za biurkiem siedział Dumbledore, który wpatrywał się z ciekawością w przestraszoną dziewczynę.
-Dziękuje, Severusie-odezwał się starzec.-Proszę usiąść panno Granger-wykonała rozkaz i usiadła na wielkim fotelu.-Spokojnie, nie martw się, nic nie przeskrobałaś-uśmiechnął się pobłażliwie.
-W takim razie, po co mnie tutaj pan profesor wezwał?-spytała.
-Otóż, nadszedł czas abyś poznała prawdę swojego pochodzenia-przez głowę nagle przeszło jej to co powiedział Malfoy, ale nagle pomyślała, że to nie mogłoby być możliwe.-To co teraz powiem może być dla Ciebie wielkim wstrząsem, ale nie możemy tego przekładać w nieskończone. Hermiono twoim prawdziwym ojcem jest... Voldemort-spojrzała na niego jakby właśnie oznajmił, że Harry został Śmiercożercą.
-Nie! Musiał się profesor pomylić! Ja...-nie zdołała dokończyć, bo w słowo wszedł jej Snape.
-Założę się, że Dracon już panience wspominał-"Skąd on wie?" przeszło jej przez głowę.
-T-tak, coś wspominał, ale...-znów jej przerwano tylko nie przez nietoperza, ale przez jak dotąd milczącą McGonagall.
-Hermiono, przykro mi, ale to prawda.
-Nie! To nie może być prawda moimi rodzicami są Grangerowie, jestem z rodziny mugoli, nie czysto krwistej!- mówiąc to wstała.
-Hermiono, proszę uspokój się to wytłumaczę Ci wszystko-roztrzęsiona i wściekła usiadła z powrotem na fotel, a wzrok utkwiła w podłodze.
-Twoja biologiczna matka-Rose była niegdyś z Voldemortem i urodziła mu córkę czyli Ciebie. Nie przerywaj mi-powiedział widząc, że dziewczyna chce coś dodać.- Mimo iż wiedziała, że ma raka, nie chciała oddać Ciebie ojcu, bała się o twoją przyszłość i nie chciała, abyś była śmierciożercą. Rzuciła na Ciebie bardzo potężny i stary czar. Polegał on na tym, że do ukończenia siedemnastu lat twoje umiejętności i cechy odziedziczone po Voldemorcie nie będą wychodziły na światło dzienne. Oczywiście zadbała o to, aby cię nie odnalazł. Oddała się pod opiekę Grangerów, jej przyjaciół, wiedzieli kim tak na prawdę jesteś i kto jest twoimi biologicznymi rodzicami, mimo to zgodzili przyjąć Ciebie pod dach. Teraz kiedy jesteś pełnoletnia czar prysł-nie odzywała się, nie wiedziała co o tym wszystkim myśleć, chciała wykrzyczeć że to nie prawda, lecz zabrakło jej siły, żeby cokolwiek powiedzieć.- I jeszcze jedno, Rose była potężną czarownicą i ten czar był na tyle potężny, że udało się oszukać nawet Tiarę Przydziału...
-Będziesz musiała przejść na nowo ceremonię przydziału-Dokończyła za profesora rozgoryczona pani McGonagall.
-A co jeśli nie będę chciała?-Hermiona odzyskała głos, który był tak cichy, że ledwo się go słyszało.
-Nie masz wyboru-zimno, ale też nieco wesoło co się rzadko zdarza odpowiedział Snape.
-Hermiono, musimy to zrobić, to co, że to ostatni rok. Musimy-powiedział Dumbledore.
-I jeszcze musimy się spytać czy chcesz otrzymać nazwisko po ojcu-łagodnie spytała opiekunka Gryffindoru.
-O nie! Na ceremonię się zgodzę, ale na nazwisko nie mam mowy! To mój wróg, którego próbujemy unicestwić od pierwszej klasy, oczywiście ze wzajemnością.
-Ale to również twój ojciec-powiedział Snape.
-Nie ważne-chwila ciszy.-Robimy tę ceremonię czy nie?!-wykrzyczała zniecierpliwiona i wkurzona dziewczyna.
-Czysty tata-mimo wszystko musiała przyznać dyrektorowi rację. Nigdy nie nakrzyczała na nauczyciela, a co jeśli dokładnie się w niego zmieni? Rzecz jasna z charakteru nie z wyglądu. Profesor podszedł do stolika gdzie leżała Tiara Przydziału i włożył mi ją na głowę.
-Tak, znów się spotykamy panno Granger, już od początku zauważyłam, że coś jest nie tak. Jesteś odważna to oczywiste, lojalna również, ale więcej masz w sobie ambicji i sprytu co najbardziej cenił sobie Salazar Slytherin. Nie mam już wątpliwości co do tego że trafiasz do SLYTHERINU!
________________________________________________________________
P.H

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sun, 03 Jan 2016 17:35:00 +0000

Takie sobie tło... Ocenka? :D 1-10

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Sat, 02 Jan 2016 20:13:00 +0000

Tło robione z nudów oceniajcie w skali od 1-10 :) dziękuje ;)

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Fri, 01 Jan 2016 18:58:00 +0000

Czasem nie wiesz co jest odpowiednie. Nadchodzi czas kiedy musisz wybrać między tym co dobre, a tym co łatwe. Czy najwięksi wrogowie mogą się ze sobą związać? Jeśli tak, to ile kłamstw potrzeba powiedzieć żeby być szczęśliwym? Ile bólu i cierpienia ze strony bliskich? Ile zawodu na tych, których uważaliśmy za przyjaciół? Zakazana miłość smakuję najlepiej, ale za jaką cenę? Czy to co budowali przez wiele lat tak po prostu runie. Czy Hermiona i Draco najwięksi wrogowie dojdą do porozumienia i się zaprzyjaźnią? A może coś więcej? Jak zareagują na to przyjaciele dziewczyny? Co gorsza jak zareaguje Ron, który od dawna podkochuję się w dziewczynie?
___________________________________________________________________________
Taki prolog. :) Nigdy mi nie wychodzą więc proszę nie bić :)
Zapraszam do czytania i komentowania, bo to one dają motywację
P.H

noreply@blogger.com (Colorful Girl) — Fri, 01 Jan 2016 17:35:00 +0000

Hej! Na tym blogu chciałabym dzielić z Wami moje pasje. Mam ich wiele i w każdą wkładam tyle samo pracy. Każdy ma jakąś więc na pewno znajdzie coś dla siebie. A jeżeli nie ma to może ten blog pomoże i jakąś najdzie? Okej, teraz parę złów o mnie i o moich zainteresowaniach.

-Jestem Potterhead, więc na pewno będzie się tutaj coś pojawiało o tym filmie.

-Interesuję się muzyką. Gram na gitarze i keyboardzie oraz piszę swoje teksty piosenek.

-Piszę opowiadania. To jest jedna z moich ulubionych pasji, swoje opowiadania wstawiam na różnych portalach

-Oglądam dużo filmów. Będę również wstawiała recenzję filmowe.

-Czytam książki. Tak samo jak z filmami będę wstawiała recenzję książek.

-Gry komputerowe. Tak może to nie jest twórcza pasja, ale jest. Przyznam się mam 14 lat i jestem dziewczyną więc jeszcze gram w gry i również traktuję to jak hobby ale mniejsze. Więc znajdziecie jakieś poradniki, recenzje itp.

-Grafika. Może jeszcze nie opanowałam jej do perfekcyjności ale moje tła, tapety, sygnatury itp. są w miarę dobre.

-Motoryzacja. Teraz coś dla chłopaków, ale to nie znaczy, że nie dla dziewczyn :) sama nią jestem i się tym interesuję. Może zarażę was moją miłością do motocykli . :D Oczywiście motoryzacja to nie tylko motocykle. :)

-Rysowanie. To tak samo jak z grafika nie są to dzieła sztuki, ale raczej daję radę. Ogólnie jestem pesymistycznie nastawiona do moich prac.

A wy? Czym się interesujecie?

Takie moje 9 pasji. I mimo tego, że jeszcze przychodzi nauka, znajduję czas na pielęgnowanie moich zainteresowań. Pasja to jest coś co robimy chętnie i nas odpręża, a nie zmuszamy się do tego, więc jeśli będziecie szukać pasji odpowiedzcie sobie na te pytania:

Czy będę robić to z przyjemnością?

Czy nie będę się do tego zmuszać?

P.H