İnsan Olun Biraz

The Help

2012-01-31T09:17:00.000-08:00

İNSANAT [7.8/10]
Otoriteler tarafından renkten sayılmasalar da biz yine de onlara bir kıyak yaparak ve bunu insan olmak adına yaparak siyah ve beyaz üzerine kısa bir konuşma ile yazımıza bir girizgah yapacağız. Siyah matemin rengidir diye bilinir. Cenaze törenlerinde üzüntüler giyilen kıyafetin koyuluğu ile doğru orantılıdır. Siyah kötülüğün de simgesidir. Karanlıktır ve git gide kötü adamların üzerine sinmiş bir karanlığa dönüşmüştür. Beyaz saflığın ve masumiyetin rengidir. Her yeni başlangıçta beyaz renk bu yüzden tercih edilir. Düğünler ve doğumlar bunun en iyi göstergesidir. Beyaz aynı zamanda iyiliğin simgesidir.. Filmlerde periler nedense hep beyaz libaslar içinde göze görünürler. Bu anlattıklarım ve daha nice örnek dünyanın her yerinde geçerlidir, hemen hemen. Yalnız bunun geçerli olmadığı yerlerden birine örnek vererek bu paragrafı kapatmak isterim: Amerika Birleşik Devletleri. Amerika'da beyaz kötülüğü simgeler, siyahsa matemi, evet ama aynı zamanda mücadeleyi ve hüznün güzelliğini. Şimdi dilerseniz benimle ikinci paragrafa kadar yürüyün.

Bu ülkede maalesef ki koyu tenli insanlar, siyahiler, Afro Amerikalılar ya da siz onları nasıl adlandırıyorsanız onlar; Jim Crow Yasaları gereği bir beyazla evlenemezlerdi, "renkli insanlar" için olan okullardan başka okullara devam etmeleri yasaktı, beyazların kullandıkları tuvalet ve banyoları kullanmazlardı ( zira herhangi bir hastalı taşıyor olabilirlerdi), toplu taşıma araçlarında kendilerine ayrılan bölümden başka bir yerde oturamazlardı, beyazlarla aynı lokantada yemek yiyemezlerdi. Ve bu onları beyazlarla eşit ama ayrı tutmanın bir yöntemi idi. Kölelik dönemlerine gitmeyi uygun bulmuyorum şu an için ama bu yazdıklarım bile siyahi insanlara yapılan haksızlığı göstermek için yetmiştir. Onlar o kadar aşağı bir ırktı ki beyazlar için duygulanmaları bile mümkün değildi ama ne hikmetse New Orleans'ın bundan haberi yoktu sanırım zira Jazz'ın kalp atışlarının ilk duyulduğu yer olan New Orleans'tan Jelly Roll Morton'ın sesi beyazlara kadar ulaşmış olmalıydı.

Siyah ve beyaz arasındaki bu karşıtlıkta, bu haksız rekabette elbette bütün siyahlar iyi bütün beyazlar kötü değildi. Bu senenin Oscar adayı filmlerinden "The Help"te beyaz kadınların hizmetini görmek üzere programlanmış siyah kadınların hikayesi anlatılmakta, hem de yine beyaz bir kadın tarafından. Bu sürükleyici filmin Oscar kazanma konusunda şansı ne olur bilmiyorum ama efsane filmler arasında yerini alacağı kuşkusuz.

İnsan Olun Biraz...

Proteigon

2012-01-02T13:29:00.000-08:00

Her şey yapılabilir
Bir beyaz kağıtla
Uçak örneğin uçurtma mesela
Altına konulabilir
Bir ayağı ötekilerden kısa olduğu için
Sallanan bir masanın

<br>İ

İnsan Olun Biraz...

Yıkıma Giden Adam

2012-01-02T11:57:00.000-08:00

Öyle bir tarih gelecek ki "2X2=4" demek yanlış sayılacak ve biz doğru cevabı vermenin ne kadar büyük bir özgürlük olduğunu düşünmeye başlayacağız. Öyle bir zaman gelecek ki sadece numaralardan oluşan isimlerimizle kimliksizliğin zavallığını yaşayacağız. Öyle bir zaman gelecek ki yıkıma doğru yol alırken aklımızda olan tek şey bir intikam çığlığı olacak ve kimden alınacağına dair net bir bilgi kırıntısı bile bulunmayacak içimizde. İntkam duygumuzun verdiği yüksek ateş ancak birileri yok edildiğinde sönecek ve muhtemeldir ki bu birilerinin ölümü en çok bizi acıtacak, eksildikçe bir ferahlık duymaya başlayacağız. Alfred Bester bu kitabı yazdıktan 21 yıl sonra Ataol Behramoğlu bir şiir yazar ve belki de bu romana en çok yaklaşan metindir bu şiir:

Cellat uyandı yatağında bir gece
"Tanrım" dedi "Bu ne zor bilmece:
Öldürdükçe çoğalıyor adamlar
Ben tükenmekteyim öldürdükçe...

Ve cellat uyanır bir gece , adı Ben Reich'tır. Yüzü olmayan adamla yine gece boyu savaşmıştır Ben Reich ve bu durum artık sinir sistemini alt üst etmektedir. Halbuki alt üst oluş henüz başlamıştır. Esperler; yani düşünce okuyabilen insanlarla dolu bir dünyada çok zor bir iş olan suç işleme konusunda kararlıdır Ben Reich ve bu cinayet öyle bir şekilde işlenmelidir ki Esperler ters köşeye yatmalıdır. Düşünmek suç değildir elbette ama suç işlemek bu durumda olanaksızlaşır ve Alfred Bester bütün bu durumlar arasında bize inanılmaz bir roman çıkarır.
Philip K. Dick'in "Azınlık Raporu"nu yazmasına henüz üç yıl vardır ve üstad Phlip k. Dick'in Alfred Bester'den esinlenmiş olması mümkündür. Ülkemde pek tanınmasa da hala okunmadıysa en kısa zzmanda okunması gereken dev bir yazardır Bester.

İnsan Olun Biraz...

La Piel Que Habito / The Skin I Live In

2011-12-26T11:18:00.000-08:00

İNSANAT [7.5/10]
İnsan derisi üç tabakatan meydana gelmektedir; epidermis , dermis ve subkutan doku.Epidermis deriye renginin de verildiği dış tabakadır ve koruyucu fonksiyonları üstlenmektedir ,dermis ise deriye dayanıklılık kazandıran ve epidermisin hemen altında bulunan tabakadır subkutan ise derinin kaslar ve kemiklerden ayrı kalmasını sağlayan katmandır.Tarih boyunca büyük kıyımlara sebep olacağını bilemezdi elbette epidermis tabakası derinin renginde farklılıklar oluşturduğu için ve asla tahmin edemezdi bu üç tabaka girinti ve çıkıntılarda ki farklılıklar yüzünden yanlış insanı içine hapsedeceğini.İçinde yaşadığın deri seni nasıl şekillendiriyorsa artık O sendirsin.Bunun dışına çıkma ve sanki o değilmişsin gibi davranma hakkına sahip değilsindir çünkü tanrı asla seni o geçici beden olarak adlettiği derinin içine hapsederken hata yapmaz , bir beden terzisi işine karışmadıkça.

Yukarıda yazdıklarım elbet biraz spoiler içermektedir ancak zaten filmi insan derisi ve kumaş metaforlarını dikkate alarak izleyen biri bu filmin şaşırtıcı son amacı ile yapılmadığını anlayacaktır, filmin ortalarında o güzel sonu tahmin ederek, hayır eğer Almodovar'ın amacı bizi şaşırtmak ise ilk kez hikaye örgüsünde farklı bir dil kullandığı bu filmde en fazla Av Mevsimi etkisi bırakabilir izleyenin üzerinde.Paralel hayatlar temasına diğer filmlerinde ki kadar yer vermemiş olsa da yine film buram buram Almodovar kokmaktadır.Elbette Julie Medem ile İnsan Olun Biraz ekibinin kalbinde büyük bir yer edinen Elena Anaya'yı bu filmde görmek bizi çok mutlu etti.Banderas'ın ise ne göklere çıkartılacak ne de yerlere vurulacak bir oyunculuğu vardır , görevini yerine getirmiş bir oyuncu profili sergilemiştir Banderas ne eksiği ne fazlası ile.

Bu kısımdan itibaren ağır spoiler vererek söyleyebilirim ki, filme bir hapis hayatından ziyade seksüel açıdan yaklaşan nemfomani arkadaşlar bambaşka bir bakış açısı sergilerler.Yahu bu içimizin gittiği fizik erkekmiymiş , zevk almaz ki o vajinasından yahut lezbiyen olsun en güzeli gibi yaklaşımlarla hem filmin özünü hem de filmdeki şaşırtıcı detayları kaçırabilirler.Spoiler'ın en ağırını ise yönetmen filmin başından itibaren Titian'ın Venus of Urbino tablosu ile verir.Tabloda sere serpe tıpkı Vera gibi uzanan kadın Venüs'tür ve rivayet odur ki Venüs Kronos tarafından cinsel organı kesilen Uranos'un denize düşen cinsel organın çıkardığı köpüklerden doğar.
Siz şaşırmayın diye verir bu spoilerı Almodovar.
İnsan Olun Biraz...

Birdman of Alcatraz

2011-12-14T01:48:00.000-08:00

İNSANAT [7.7\10]

Her gün bir damla su ve bir avuç yemekle hayatını devam ettirmeye çalışırlar parmaklıklar ardında.Özgürlükleri o parmaklıklar içinde istedikleri gibi hareket edebilmektir.Arada bir meraklı gözler izler bu tecriti yaşadıklarının en büyük kanıtıdır; onları izlerler , hareketlerini gözlemleyip onlar hakkınızda fikir sahibi olmaya çalışırlar.Bir gün parmaklıklardan kurtulur da kaçarlar korkusu ile fiziksel zararlar verirler .Onların on beş gün tecritte kalarak konuşmayı nasıl unuttuklarını, daha doğrusu konuşmadıklarını gördüm. Dünyadan ve hayattan koparılmışsın, ama hala var olduğunu biliyorsun.Biliyorsun ki hala bir sesin var, ama senden alınmış istesen de sesin çıkmıyor.Kafese kapanmış bir kuşun sesi çıkmadığı zaman geriye neyi kalır ki ? Kafes kuşları tecriti yaşarlar ömürleri boyu tıpkı bir mahkum gibi.Birdman of Alcatraz kafese kapatılan kuşlar ve insanların hikayesini omuz temasında anlatmıştır.

Yazının girizgahın bir kısmı Gunter Sonnenberg'in tecrit ile ilgili yazdığı yazıdan alıntıdır bir kısmı ise yalnızca kafese kapatılan kuşların öyküsüdür.Nereye kadar Sonnenberg nereye kadar kafeste kalmış kuşlar ayırmaya pek de gerek yok.Birdman of Alcatraz , hapishane hayatını kuşlarla geçiren bir mahkumun hayatını anlatır bir matruşka gibidir kapatılan parmaklıklar içinde başka parmaklıklar.Genel konu itibari ile hapishane şartları ve orada mahkumlara uygulanan müdahalelerin yalnızca fiziksel baskı ile değil "iz bırakmayan işkencelerle" mahkumların kişiliklerini nasıl koparıp aldığını gösterir.Burt Lancaster'ın devasa oyunculuğu ile Robert Franklin Stroud'ı canlandırdığı filmin yönetmeni John Frankenheimer'dır.

Hemen hemem her hapishane filminde izlediğimiz yegane özlem vardır yine Birdman of Alcatraz'da; Özgürlük.

Günümüzde kendilerini teknoloji yolu ile tutsaklığa mahkum eden insanların izlemesi gereken bir filmdir.Özgürlüğü yaşamak için yürümek gerekir, teknolojik prangaları kırıp sokaklara çıkmak gerek ve evet özgürlüğün en iyi tanımı Birdman of Alcatraz'ın kitabında yapılır.Özgürlük , herhangi bir köşeyi dönmeden saatlerce yürüyebilmektir.

İnsan Olun Biraz...

Philadelphia

2011-12-11T22:44:00.000-08:00

İNSANAT [7.4/10]
"Gerçekten siz, sizden önce dünyada hiçbir toplumun yapmadığı bir hayasızlığı işliyorsunuz." Bazı cümleler bazı toplumlarda sorgusuz sualsiz kabul görürler, yazının girişini zorlayan ilk cümlede bu tarz ayrıcalığa sahip cümlelerdendir.Daha önce yapılmamış bir hayasızlık olarak adlandırılır eşcinsellik islamiyette ve bu şühpesiz böyle kabul edilir ; İslam ile idare edilen devletler yahut idarelik bir islam yaşayan toplumlarda.Kitap ve sünnette zina için belirlenmiş olan recm cezası akıllarda bir şüphe bırakmaksızın bu hayasızlara yaptıklarının bedellerini ödetir ilk taşı henüz yaptığının ne olduğunu bilmeyen bir çocuğa attırarak.Ancak bir sorun vardır ki tüm dinler arasında ortak sapkınlık olarak kabul edilen eşçinsellik için uygun bir ceza belirlenmemiştir.Bu sebeple karar artık alimlerindir.

Uygun görülen cezaların bir kısmı şöyledir ; recm , yüksek bir yerden atarak öldürme , yakma , üstüne duvar yıkma.Toplumlar gelişmeye başladıkça cezalar da şekil değiştirmeye başlar.Sosyal ve ekonomik olarak yeni bir hayata başlayan toplumlar bakış açılarını değiştirmek yerine yalnızca ceza sistemlerini değiştirme yoluna gidiyorlar.Asırlar önce suç sayılan bir hareket günümüzde aynı istikrar ile hayatına devam edebiliyor.Değişen toplum ama değişmeyen bakış açısını rahatlıklar görebileceğiniz bir filmdir Philadelphia.Yönetmen koltuğunda Jonathan Demme otururken başrolde Tom Hanks bulunmaktadır.Eşcinsel bir avukatın hukuk mücadelesidir Philadelphia ve bu mücadele en az eski dönemlerde yaşayan eşcinsellerin mücadeleleri kadar zorlayıcıdır.Bir mahkeme salonunda sizin cinsel yönden nasıl zevk aldığınızla ilgili önü açık bir tartışmaya girmiştirsiniz.

Toplumda küçük düşürmek amaçlı sayısız lakap takılan eşcinseller yatak odalarının neden bu kadar halka mal olduğunu anlamakta zorluk çekmektedirler elbet.Kısıtlı düşünürler olayı taciz ve tecavüzlere getirirler oysa taciz ve tecavüz eşcinsellikle bağlı değildir içinde cinsel dürtüler barındıran ve buna ket vuramayan herkes potansiyel bir tecavüzcüdür her insan gibi.AIDS'e yakalanmış bir eşcinsel avukatın hukuk mücadelesinde onun avukatının bile onu tam olarak anlayamaması bu konunun daha yüzyıllar boyunca çözülemeyeceğinin göstergesidir.Ülkemizde ise eşcinsellik için ağza alınmaz laflar eden güruhun lezbiyen içerikli yahut livata ağırlıklı porno kasetleri artık kanepe altına sığmamaktadır.
İnsan Olun Biraz...

Maksat Sinema Olsun

2011-11-29T02:34:00.000-08:00

Her şey bir Rüya ya da Maksat Sinema Olsun
Güneş Sistemi'nin yaşam barındıran tek gezegeni Dünya’daki milyonlarca kardeşten sadece biri olan Tatar Kardeşler, 10 yıldır sinema ile ilgilenmelerine rağmen birlikte bu ilgi alanları üzerine hiçbir çalışma ortaya koy(a)mamıştılar. Ta ki bir gün ikisi de ayı rüyayı görene kadar…

Sonsuz beyazlıkta iki kardeşi görürüz.

Uğur: Nerdeyiz biz?

Ümit: Sanırım bu bir rüya.

Uğur: Nasıl yani? İkimiz de aynı rüyada mıyız?

Ümit: Neden? Olamaz mı?

Uğur: Bu ancak filmlerde olur.

Ümit: Belki de şuan bir filmin içindeyizdir.

Uğur: İyice saçmaladın he!

SES: Kesin artık! Sizi burada kutsal bir amaç için buluşturdum.

Uğur: Ha si… Sen de kimsin be?!

Ümit: Ne oluyor lan!

SES: Sizi gizemli dünyama çektiğimden beri dünyama ait olan ne varsa izliyorsunuz, tartışıyorsunuz. Hatta dünyamı araştırıyor ve de inceliyorsunuz. Bazen sabahlara kadar konuşuyorsunuz. Ama bütün bunlar galaksiye yüksek frekanslı ses dalgaları olarak yayılmaktan başka bir işe yaramadı. Şimdiye kadar! Artık dünyama dair bildiklerinizi başkalarıyla paylaşmanın vakti geldi. İşte sizi bunun için burada buluşturdum.

Ümit: Hayırdır dayı kafan mı güzel?

Uğur: Söylediklerin çok ikna edici ancak birde seni görebilsek?

Ümit: Aman Allah’ım sende mi! Bu nasıl bir rüya ya hu? Yarın sabah işe gideceğim ben, bu saçmalıklara daha fazla katlanamam. Uyanınca beni ara Uğur. Ben gidiyorum.

SES: Dur gitme! Sana reddedemeyeceğin bir teklif de bulunacağım.

Ümit bir toz bulutuna dönüşerek yok olur ve başka bir rüya âlemine gider. Bunu yaparken “Vay be! Böyle şeyler yapabildiğimi bilmiyordum?” diye mırıldanır.

Uğur: Teklifin ne? Benim ilgimi çekti. Abimi boş ver o biraz sabırsız biridir.

SES: Ne teklifi? Ha o mu? O sadece bir replikti.

Uğur: Peki sen kimsin?

Ses birden anlaşılmaz ve cızırtılı bir hale bürünür.

SES: …MA!

Uğur: Hangi MA? Hani şu Ana Tanrıça olan MA mı?

SES: Hayır!

Uğur: O zaman MA ne MA?

Ses kesik kesik yine duyulur.

SES: Hayır sadece …NEMA!

Uğur: Sİ… Lan! Dalga mı geçiyorsun!

SES: İşte şimdi buldun! Benim adım Sİ-NE-MA!

Uğur: (İçinden) Hakikaten bu ne saçmalık ya hu yoksa akşam yediğimiz kurunun etkisi mi? Gazdan herhalde gazdan… (Yavaş yavaş oradan uzaklaşırken bağırarak) Abi beni bekle ben de geliyorum…

Sabah gördükleri ilginç rüyanın etkileri üzerlerindeyken iki kardeş telefonla görüşürler. Kendileri için yapılan bu kutsal ikazı dikkate alarak bu blog’u oluşturmaya karar verirler, Maksat Sinema Olsun diye!

Bırakalım böyle gayri ciddi rüyaları da, ciddi daha doğrusu samimi rüyalara bakalım. 90’lı yıllarda ‘ilk görüşte aşkla’ başlayan sinemayla olan ilişkim, ilk yıllarında çok hararetli bir şekilde devam etti. Sadece seyirci olmanın yetmediği bu gençlik yıllarımda başarılı olmayan girişimlerime ve sadece hayalimde kalan sinemaya dair pek çok şeye bir de ilgi alanımdaki yalnızlığım eklenince, ilişkimiz bitme noktasına gelmişti. En azından yalnızlığımdan kurtulabilmek için kardeşime sinema sevdasını -zorla film izleterek- aşılamaya çalıştım. İlk başlarda bu aşı tutmadı gibi gözükse de sonraları tam tersi bir reaksiyon gerçekleşti ve bu sevda kardeşimde kara sevda şeklinde ortaya çıktı. (Aman Tanrım bir Frankenstein yarattım!) Ve benden çok daha başarılı girişimleri, deneyimleri oldu. Hayallerimin birçoğunu gerçekleştirdi, hem de tek başına!

Şimdilerde ise kardeşimde gördüğüm bu tutkulu ateş bende de kıvılcımlar ortaya çıkardı. Tamamen içten ve amatörce bir girişim olan bu blog'u hazırlama fikrini kendisine açtım. Sağ olsun bir tanecik ağabeyini kırmadı ve teklifimi kabul etti.

Tekrar söylemek gerekirse bu blog iki kardeşin sinemaya dair amatör bir ruhla yaptıkları doğal diyaloglarının bir paylaşımı olacaktır. Bu amatör ruha sahip olan herkesten ricam, ileriye yönelik daha güzel düşüncelerimizin gerçekleşebilmesi için bu blogu sahiplenmeleridir.

Sinema dolu günler dileğiyle…
Ümit Tatar

Midnight In Paris

2011-10-19T12:48:00.000-07:00

İNSANAT [7.8/10]
Zaman hızını aldığında ona yetişmek çok zordur. Biliyorum, birçok insan bu hıza ayak uydurmak konusunda en ufak bir güçlük bile yaşamıyor ama yine de zamanla birlikte hareket etmek büyük bir maharet istiyorum bana kalırsa. Eğer benim gibi geçmiş zamanda yaşasaydınız daha mutlu olacağınıza inanıyorsanız bu yazıyı okumaya devam edin, eğer aksi düşüncede iseniz, zamanı yakalayın. Benimle aynı fikirde olanlarla yazıya devam edelim. Şimdiki zamana inananların ayrılması bir bakıma iyi oldu. Çünkü biliyorum ki onların arasında Forrest Gump'ın bir kurgu karakter olduğuna, Moby Dick'in hiç yaşamadığına; hatta -belki bu size inanılmaz gelecek ama- Pinokyo'nun burnunun uzamadığına inananlar var. Biliyorum, şaşırdınız. Biz konumuza dönelim; yani gerçeklere.

Ben bu yazıyı yazarken saat gece yarısına doğru ilerlemekte ve ben ne zaman saatlerden bahsetsem aklıma Ahmet Hamdi Tanpınar gelir. Sizinle birlikte evimizden çıktığımız şu anda tam yürüyüş yolumuzun sonundaki kahvehanede ağzındaki sigarasıyla oturmakta olan üstadı fark ettiniz değil mi? Evet, hayal olmadığı kesin o adam Ahmet Hamdi'nin ta kendisi, hepimiz aynı şeyi gördüğümüze göre yanılıyor olamayız. İstediğinizi sorabilirsiniz ona. İstediğiniz kadar sohbet edebilirsiniz. Konuşmanız bittiğinde ise başka biri ile sohbet edebiliriz. Mesela şu karşı kaldırımda yürümekte olan adama ne dersiniz? Biraz resimden bahsetmek iyi gelir bu saatte. Evet, yine hayal olduğunu düşünüyorsunuz ama o gördüğünüz Nuri İyem. En azından bir tokalaşmaya yetecek kadar vaktimiz var. Daha sonra Sait Faik'i, Orhan Veli'yi, Ertem Eğilmez'i görebiliriz. Ya da biraz daha zaman harcayıp Afife Jale'yi hayranlıkla izleyebiliriz.

Şimdiki zaman yanılgısına düşmeden hayatımızı yaşamaya çalışmak bizi hayalperest yapar mı? İçinde bulunduğu zamanın dışına taşamayacak kadar körleşmiş insanların bizi deli sayması ciddiye alınmalı mıdır? Geçmiş zamana duyulan hayranlığın zararları elbette olabilir ama şimdiki zamanın akışında debelenip arkaya bakmadan yürümeyi marifet saymak daha zararlı değil midir? Tüm masallar, öyküler, filmler, romanlar biz onlara inandığımız sürece gerçek değil midir? Ne kadar geriye gidersek gidelim, hep o zamandan önce yaşanmış bir altın çağ vardır elbette ama kendimize bir altın çağ seçip onu ara sıra ziyaret etmenin neresi kötü olabilir ki?

"Midnight In Paris" filminde iyi olduğu konusunda şüpheleri olan ve geçmişe sıkı sıkıya bağlı bir yazarın hikayesini anlatır bize Woody Allen. Geçmiş zamanın güzelliklerini yaşayan bir yazarın garip seyahatleri konu edilmiş filmde ki izlediğim en iyi filmlerden biridir diyebilirim rahatlıkla. Bu film yağmurlu bir günde izlenebilir mesela, iyice ıslandıktan sonra.

İnsan Olun Biraz...

Bir Deliler Evinin Yalan Yanlış Anlatılan Kısa Tarihi

2011-10-19T08:37:00.000-07:00

Bu yazıyı sağ elimi kullanarak yazıyorum. Sadece sağ elimi çünkü sol elimle ilgili ciddi sorunlar yaşıyorum. Bu sorunları size anlatmamam gerekir çünkü ben deli değilim ancak anlattıklarımı duyunca benim bir deli olduğumu düşünebilirsiniz ki bunu hiç istemem. Ama yine de size bu konuyu açmakta bir sakınca görmüyorum çünkü ben bir deliyim, deli olduğumu bildiğim için de yeterince akıllıyım; yani deli değilim. Gelelim asıl meseleye: Sol elim! Sol elim bana büyük bir kötülük yaptı, karım beni sol elimle aldatmakta, bu kadar büyük ve içten gelen, ben kaynaklı bir ihanetle nasıl baş edeceğimi bilmiyorum o yüzden de bu deliler evindeyim.

Bu deliler evi biraz garip bir yapı. Akıllı olduğum için size bu yapıyı oldukça iyi bir biçimde tasvir edebilirim. Burası adı üstünde bir deliler evi, içinde delileri barındırmakta. Kimi zapt edilmek için burada, kimi ise zapt etmek için. Kimi iyileşmek için bu eve kapatılmış, kimi ise iyileştirmek için. İçeride ya da dışarıda,bu hastaneye yakın olan herkes hastanenin kendisi kadar garip. Hastanenin garipliği şurada gelmekte ki bizim hastanemiz deniz görmez bir yapıdır. Denize yakın olmasına rağmen, sanki denizle aralarında bir küslük var gibi ona arkasını dönmüştür. Deniz tarafında hiç penceresi yoktur ve bunun nedeni bir mimari dehadır. Öğrenirsiniz.

Bu deliler evinin tarihini araştırdığınızda karşınıza onlarca insan çıkacaktır. Ben, bu insanlardan sadece biriyim. Tanımaktan zevk ya da hicap duyacağınız bir sürü insan kendilerini gösterecek size. Katilinden esrarkeşine, sapığından temizlik hastasına kadar bir sürü farklı ve sıradışı insan. Yaşadığınız ülkenin mini bir panaroması. Çok fazla derine girmemeye özen gösteren siyasi bir süreç tasviri. Bu hastane neler görmüş geçirmiş. Her şeyi ilginizi çekecek, hele hele konferans salonuna bayılacaksınız. Hastaneye gelince beni mutlaka bulun, size anlatacaklarım var. Ve ben deliyim, yani yeterince akıllı.

İnsan Olun Biraz...

Yıldız İzi

2011-10-16T04:06:00.000-07:00

Bir gün siz evde otururken kendi halinşzde kapı çalınsa ve içeri biraz kedi kokusuyla Bilge Karasu girseydi ne yapardınız? Parmaklarının arasında sigarası ve şiir parçacıkları ile Metin Eloğlu olsa yanında; Turgut ve Tomris Uyar birlikte gelseler hem onlarla hem de birbirleriyle; gümbür gümgür bir sesle Ruhi Su olsa onların hemen arkasında, o ses verdikçe yer gök inlese; yakın arkadaşınız Fazıl gelse bir de hem oynamak için sizinle hem de dertleşmek için ve başka kimler kimler... Ne yapardınız? Uyanmamak için dua ederdim sanırım ben olsam... Bu kadar özel insanı görmek bir arada ya da ayrı ayrı, ne güzel olurdu!

Zeynep Altıok Akatlı benim bu rüyamı gerçekten yaşayabilmiş şanslı bir insan ve bu anılarını da enfes bir kitapla anlatmış insanlara. Okurken gözleriniz dolacak mutlaka, gidenlerin ardından ağlayamadıklarınızı ağlayacaksınız. Zeynep Altıok Akartlı büyük şair Metin Altıok ve büyük yazar Füsun Akatlı'nın kızı. Babasını malum katliamda bir kaybetti yazar. Unutmadığınızı umuyorum o yangını. Hala içinizde bir yerlerde yanar durur diye ümit ediyorum, sonra da yakın bir zamanda annesini kaybetti. Yazdığı bu kitapta ikisi için de ayrı birer bölüm ayırmış yazar.

Kitabı okurken ne kadar kıskanırsam kıskanayım Zeynep Altıok Akatlı'yı bir yandan da üzüldüm onun için. Çünkü onun kayıpları hep daha büyük olmuş hayatı boyunca, onun yaraları belki hepimizinkinden daha derin. Kitabı okurken cümle aralarına saklanmış ümit kırıntılarını görmek hala mümkün olsa da sanki biraz küskün bize yazar. Unutmaya mı meyilimiz var nedir?

İnsan Olun Biraz...

The Stoning of Soraya M , Alternatif Film Afişi

2011-09-21T00:39:00.000-07:00

"Olmayın riyakarlık edenlerden,
Bir yandan yüksek sesle Kuran'ı dillendirirken
Öte yanda ahlaksızlığını sakladığını zannedenlerden."
The Stoning of Soraya M
Hayatın Sırrı : Resimlerin üzerine tıkladığınız zaman büyük halde görebileceğinizi biliyor muydunuz?
İnsan Olun Biraz...

Leon: The Professional ,Alternatif Film Afişi

2011-09-20T19:37:00.000-07:00

"Daha önce hiç aşık olmadıysan, bunun aşk olduğunu nerden biliyorsun ?"
Leon: The Professional
Hayatın Sırrı : Resimlerin üzerine tıkladığınız zaman büyük halde görebileceğinizi biliyor muydunuz?
İnsan Olun Biraz...

Leon

2011-09-20T18:19:00.001-07:00

İNSANAT [7.6/10]
Türkiye'de çocuk oyuncularının isimlerinin başına "küçük" ünvanı ile ; "evet bu bir çocuktur" diye onay koyulur ya da -cik , cık küçültmeleri ile inandırmaya çalışılır izleyici oyuncunun çocuk olduğuna.Burada maksat biraz da beklentilerinizi kısın zira oynayan sadece bir çocuk demektir.Sezercik'e ,Ayşecik'e ya da Küçük Emrah'a kim sinirlenebilir ki kötü oyunculuklarından dolayı, çok farklı bir istismardır bu istismar edilen ise çocuklar değil sinemadır.Bu yüzden "Ama yapmayın, o daha bir çocuk..." demeden ağır eleştirileri kınından çıkartabiliriz sinemayı koruma adına.Eleştirilerimiz ağır olur çünkü biz Sezercik ve Ayşecik'in yanı sıra Antoine Doinel'i Kahraman'ı ve Mathilda'yı da izleme şansına erişenlerdeniz.

Mathilda hemen her kızın küçük yaşlarda yaşadığı platonik aşkın pençesinde olan bir kızdır.Ancak onun sizlerden farkı platonik aşkının mahallenin saçı jöleye bulanmış bıçkın abisi ya da dersleri en ön sıradan dinlenen coğrafya öğretmeni olmamasıdır.Onun platonik aşkı Leon'dur ve Leon ne bir devlet memuru ne de bıçkın bir delikanlıdır.O bir suikastçidir.Küçük bir kız ve yorgun bir adam arasında yaşanan zoraki bir arkadaşlığı konu edinir Leon.Kanımca Luc Besson'un tartışılmaz en iyi filmidir.Mathilda karakteri ile Natalie Portman harikalar yaratır ve tabi ki Leon ile Jean Reno.Bu filmin bir diğer dev oyuncusu ise Stansfield karakteri ile Alex'i andıran -ki filmin bir çok yerinde A Clockwork Orange göndermesine rastlarız - Gary Oldman'dur.

Platonik aşklar o veya bu şekilde son bulurlar ve bir çoğu gerçek bir aşka dönüşemeden yok olup gider.Leon'un finali ile Mathilda'nın platonik aşkı ise V for Vendetta zamanına kadar inzivaya çekilir.Leon'un bir de asla görmediğimiz bir kahramanı daha vardır o da filmin bu denli hafızalarda yer etmesinde büyük pay sahibi olan Sting'tir."Shape of my heart" ile -bu yazıyı okurken dinlediğiniz parça olur kendisi- sinema tarihinin en unutulmaz soundtrack'lerinden birine imza atar usta müzisyen.Söyleyeceğim o dur ki ; Mathilda bir çocuk oyuncudur elbet ancak çocuk oyuncu demek çocukça bir oyunculuk sergilemek değildir. Çocuk oyuncu demek yalnızca fiziksel olarak büyümeyi bekleyen bir aktör-aktris demektir.
İnsan Olun Biraz...

Türk İşi Don Kişot

2011-09-19T16:27:00.000-07:00

Havas indinde maruf ,avam nezdinde meçhul Don Kişot.Bu girizgah için Ahmet Midhat Efendi'yi öldürebilirdim eğer halen hayatta olsaydı.Don Kişot talihsiz bir entelektüel kahramandır ve bizi izleyenler bilir ki bizim için ilham kaynağıdır.Ahmet Midhat Efendi gibi mürekkep yalamış insanlar tarafından bile Don Kişot'un bir budala ,mecnun ,maskara olarak adledilmesi aslında verdiği savaşın ne denli haklı olduğunun kanıtıdır.Cervantes'in kalema aldığı Don Kişot'un etkisi altında yazılan "Çengi" içinde barındırdığı Daniş Çelebi karakteri ile yerli Don Kişot olmaya çalışmaktadır."Muhayyelât-ı ledünni-i ilahi-i Giridî Ali Aziz Efendi" okuyarak hayal dünyası genişleyen Daniş Çelebi bu çıkış ile Don Kişot'un şovalye oluşunu andırır elbet ancak buradan sonrası tam bir enkaza dönüşür eser.

Daniş Çelebi , annesi ile yaşamış ve cin peri kavramları ile yakından ilgilenen bir hayalperesttir ve Ahmet Midhat Efendi'nin Daniş Çelebi için kullandığı sıfatlar aslından hikayenin yanlış anlaşılan bir Don Kişot'a doğru kaydığını gösterir.Mecnun ve budala kavramlarını Don Kişot'tan esinlendiğini öne sürdüğü Daniş Çelebi'ye yükleyen yazar aklında yalnızca yel değirmenleri olan bir kulaktan dolma entelektüeldir.Bunun bir Don Kişot parodisi olduğunu öne sürmek Midhat efendiyi kurtarabilir mi ? Belki ancak Midhat efendi böyle bir yaklaşımda bulunmuyor o esin kaynağı olarak görüyor Don Kişot'u Daniş Çelebi için.Uzun lafın kısası ;Don Kişot , hayalleri peşinden coşku ile giden bir şövalyedir ve onun şövalye sıfatını kabullenmek bizim için onurdur.
İnsan Olun Biraz ...

Bizim Olanlar ya da Olmayanlar Hepsi İz Bırakır

2011-09-18T16:43:00.000-07:00

Bazen konuşacak birileri olmayabilir.Yastığınıza gömülüp ağlarsınız destek olacak biri çıkıp gelmez kapıdan yalnızca yastık ve siz ;istersiniz ki kapı açılsın ve pelerinsiz o süper kahramanınız iki laf etsin size.Yaşadığınız acılara üzüntünüze ortak olacak lafları etsin, işte öyle laflar ediyor ki burada şuan bir süper kahraman , izleyen herkese tercüman oluyor cümleler.

İnsan Olun Biraz...

A Clockwork Orange

2011-09-18T10:48:00.000-07:00

İNSANAT [8.0/10]
Şiddet insan doğasında bastırılmış en büyük duygudur ve her şeyin içinde bir tutam şiddet vardır. Vampirzm adlı vasat bir kitapta okuduğum şu söz şiddetin hayatımızdaki yerini aslında çok açık bir şekilde gözler önüne sermektedir; "Cinsellik bastırılmış insan eti yeme arzusudur ve kuşkusuz en leziz tat kadınlardır".Haz olan her yerde şiddette pusuda beklemektedir.İnsanlara haz veren en büyük duygunun cinsellikten sonra müzik ile elde edildiğini düşünürsek müzik ve şiddet konusundaki bağı kolaylıkla kurmuş oluruz.Ancak burada bahsettiğim müzik ve şiddet bağı heavy metal bir ezgi paralelinde yapılan headbang değildir.Daha tezat bir durumdan söz ediyorum klasik müzik ve şiddet tıpkı Alex DeLarge ve Ludwig van Beethoven arasındaki bağ gibi.

Sinemada bu duruma sıkça rastlamaktayız , klasik müzik dinleyen eli kanlı caniler.The Silence of the Lambs ile tanıdığımız Hannibal Lecter entelektüel açlığını doyurmak adına yanlış nota basan bir kemancıyı öldürüp onunla beslenebilecek kadar cani bir o kadar da klasik müzik aşkı ile doludur.Léon'dan tanıdığımız Stansfield mimiklerindeki sadist ruhun yansımasını bastırmak ve biraz daha insancıl gözükmek adına klasik müzik ile ruhunu dizginlemektedir.Tüm bunların atası ise Alex DeLarge'dir.O şiddeti bir yaşam biçimi olarak görmüş ve hayatın her evresine bunu yansıtmıştır ancak onun bile bu kadar şiddeti hak etmeyeceğini düşündüğünü birileri vardır elbet Ludwig van Beethoven gibi.Bu bir Ying Yang'dır , salt iyi yahut salt kötü dünyada var olamaz Alex'in hapishane günlerinde dönüştürüldügü saf iyi karakterin başına gelenler güzel bir derstir.

Alex toplumun istemediği çürümüş bir elmadır ve toplum içinde yaşamaya devam etmesi demek toplumdaki diğer elmaları da çürütme tehlikesini doğurmaktadır.Alex'in yaşam tarzı tamamen toplum ahlakının dışındadır , peki toplum ahlakını kim belirler ? Alex'in cinsel hayatına kattığı renk dahi toplumsal ahlakı nasıl zedeleyebilir ? işte bunun cevabı aslında çok açıktır toplumsal ahlak hiç bir yazılı kural olmaksızın insanları hapseden kendi elleri ile yarattıkları gardiyanlarıdır.
Toplum nasıl giyinmemiz gerektiğinden nasıl yemek yememiz gerektiğine nasıl sevişmemiz gerektiğinden nasıl konuşmamız gerektiğine kadar tüm kuralları önümüze koymaktadır.Alex'i izlediğiniz zaman tüm bu kurallara aykırı hareket ettiğini görürsünüz o toplumun içindeki çürümüş elma gibidir ve işin aslı toplum bizlerin birer elma olmamızdan çok ot olmamızı istemektedir.
İnsan Olun Biraz ...

Alfred Hitchcock ve Devasa Egosu

2011-09-17T18:12:00.000-07:00

Büyük ressamlar tablolarına zarar vermemek adına imzalarını tablonun arkasına atarlar , bu davranış onların sanat ve eserlerine ne denli saygı duyduklarını göstermektedir.Bunu ben yaptım diyerek kör göze parmak sokarmışcasına kocaman bir imza atmak eserler iyi olsa da yapan kişiye duyduğunuz saygıyı azaltmaktadır.Çektirdiği "apaçi" set fotoğrafları ile zaten sinirimi bozan Alfred Hitchcock'un bir kaç filminde "bunu ben yaptım bilin" demesi ile baş başa bırakıyorum sizi.

Dial M for Murder

I Confess

Lifeboat

North by Northwest

Psycho

Rear Window

Rope

Shadow of a Doubt

Spellbound

Stage Fright

Strangers on a Train

The 39 Steps

The Birds

The Trouble with Harry

Under Capricorn

Vertigo

İnsan Olun Biraz...

Turist Ömer Uzay Yolunda

2011-09-17T09:03:00.000-07:00

İNSANAT [7.6/10]
Bilimsel araştırmaları dini öğretilerden öteye gidemeyen Türkiye'de sinema alanında bilim kurgu filmleri yapılmasını beklemek mümkün değil ne yazık ki.Yapılan bilim kurgu filmleri ya kes yapıştır mantığı ile günü kotarmaktan ileri gidemez ya da islami öğreti altında nefes almaya çalışır.Kült mertebesinde sayılan ancak İnsan Olun Biraz ekibi olarak kesinlikle kendisini o mertebede görmediğimiz "Dünya'yı Kurtaran Adam" hem din kisvesi içinde terlerken hem de Star Wars görüntüleri ile asrın hırsızı olma sıfatını kazanmıştır.Dünya'yı Kurtaran Adam için , o bir komedi filmi alanı kaymıştır ve bu alanda uzay konusunu işleyen en iyi filmdir diyenlere diyoruz ki; Turist Ömer Uzay Yolunda.

Çalmak ve komedileştirmek farklı konulardır.Star Wars görüntülerini kesip biçen Dünya'yı Kurtaran Adam filmi bir suç eşyası iken Star Trek dizisinin The Man Trap adlı bölümünden uyarlama Turist Ömer Uzay Yolunda, bir komedi filmidir.Konu itibari ile The Man Trap bölümü ekseninde ilerleyen film Turist Ömer'in uzaya seyahate çıkması ile tam bir komediye dönüşmektedir.Şahsi kanaatim olarak Turist Ömer serisinin en güzel filmidir.Filmde Sadri Alışık'ın canlandırdığı Turist Ömer karakteri kadar dikkat çeken ve filmi götüren kişi diyebileceğimiz bir isim vardır o da ; Erol Amaç'tır. Mr. Spak karakteri ile öyle güzel bir oyunculuk sergiliyor ki Amaç , Leonard Nimoy bile feyz alır bu oyunculuktan.

Uzay komedisi denilince elbette pek çok film gelir aklımıza ancak Turist Ömer Uzay Yolunda kesinlikle ilk beşin içinde yer alır ;G.O.R.A'nın bir üstünde Barbarella'nin bir altında.Özellikle Tursit Ömer'in Mr spak ve kompüter ile arasında geçen diyaloglar izleyeni kahkaya boğmaya yetmektedir.Turist Ömer serisin son film olan Turist Ömer Uzay Yolunda ,serinin adını kurtaran ve onu kült mertebesine taşıyan bir mesihtir seri için.Aynı zamanda da G.O.R.A için şu repliği ile esin kaynağıdır:
Hişt kompüter ,ne var ne yok ?

İnsan Olun Biraz ...

You talkin' to me?

2011-09-17T06:20:00.000-07:00

Scorsese'nin en altın vuruşu olan Taxi Driver'ın setinde çekilmiş fotoğraflara bakarken daha önce rastlamadığım ilginç bir de fotoğraf gördüm. 265216 numaralı Robert De Niro'ya ait taksi sürüş lisansı.1976 yılına ait belge film çekimlerinde kolaylık sağlamak adına alınmış olabilir.

İnsan Olun Biraz...

Very Big Fish

2011-09-16T18:44:00.000-07:00

Dünyanın en ünlü balığı sıfatını son dönemlerde Nemo'ya kaptıran Jaws'ın setinden bir kaç fotoğraf. Steven Spielberg imzalı filmde yer alan korkutucu balığın aslında o kadar da korkutucu olmadığı fotoğraflarda aşikar.

İnsan Olun Biraz...

Denge

2011-09-16T12:02:00.000-07:00

Kendini bilmez bir kitlenin çıkıp jedi ve sith arası süregelen savaşı iyi taraf ve kötü taraf diye adlandırması İnsan Olun Biraz ekibi olarak bizlerin yeterince canını sıkan bir mevzudur , çekim arası bölümünü oluşturduktan sonra hem bu konuya dikkat çekmek hem de çekim arası görüntülerini paylaşmak için bir fırsat bulmuş olduk.Uzun lafın kısası Star Wars'te iyi taraf kötü taraf değil aydınlık taraf karanlık taraf vardır; kim aydınlığın karanlıktan daha iyi olduğunu öne sürebilir ki ?

İnsan Olun Biraz ...

Jane Fonda ve Anthony Perkins

2011-09-15T18:10:00.000-07:00

Tall Story, filmi hakkında uzun uzadıya bir yazı yazma niyetinde değilim sadece , bu fotoğrafı paylaşmak istedim.Film için gerçekten kötü diyebiliriz ancak Jane Fonda'yı seviyor ve Anthony Perkins'in vasat oyunculuğunu da görmek istiyorsanız izleyebilirsiniz. Bazı fotoğraflar filmlerin önüne geçebiliyor sanırım set fotoğrafçıları sayesinde, daha sonra pek çok çekim arası fotoğrafları ile görüşmek üzere.

İnsan Olun Biraz...

O Cheiro do Ralo

2011-09-12T08:01:00.000-07:00

İNSANAT [7.1/10]

Sırf onu görmek için bir kafenin müdavimi olduğunuz zamanlar olmuştur.Kafenin dekorasyonunu servisini ya da yiyeceklerini umursamadan sadece onu görmek için her gün o kafeye gider ve ne kadar kötü olsa da bir şeyler yer ve içersiniz.Görmek için can attığınız kafedeki bu güzel kızların ortak özelliği ise isimlerinin bilinmemesidir.Onlara isimlerini siz koyarsınız.Kıvırcık gibi , kırmızılı gibi , ay yüzlü gibi bu sizin duygularınızın bir yansımasıdır.O güzel kızdan tam olarak ne beklediğinizin de bir göstergesidir ona taktığınız lakap.Onu hangi "gözle" gördüğünüzü gösterir ve gözlerinizin nereye odaklandığına.

O Cheiro do Ralo filminin karakteri Lourenço ise her gün berbat yemeklerine rağmen gittiği kafedeki güzel kıza, kimsenin aklına gelmeyecek bir isim takar; Göt.Muhteşem kalçaları ile Lourenço'yu ve biz izleyenleri büyüleyen güzel kadının adını asla öğrenemeyiz film boyunca, hem telafuzunun zorluğu hem de Lourenço için pek bir önem arzetmemesi sebebi ile onu hep "göt" diye anarız.Lourenço eski eşyalar satın alıp onlara hikayeler yükleyen bir tüccardır.Hikayesi olmayan eşyalar onun için boşluktan başka bir şey değildir.Her satın aldığı eşya ile geçmişine yeni bir hikaye daha koyar ve pek çok anıya sahip bir insan olur."Göt"ün kalçaları da onun hikayesindeki eksiği tamamlamak için alması gereken bir eşyadan başka bir şey değildir.

O Cheiro do Ralo'da "Göt" ve Lourenço karaterleri kadar önemli bir husus daha vardır ki bu da Lourenço'nun gücünün kaynağı ve Göt'e olan düşkünlüğünün en büyük işaretidir ; gider kokusu.

Lourenço kurduğu basit kısırdöngü aslında kendi farkına varmasa da herşeyin çözümüdür.

Lourenço , her zaman kafeye gider ve Göt'ü görmek adına o berbat hamburgerleri yer daha sonra midesi bozulur ve tıkanmış tuvaletini kullanmak zorunda kalır ve bu da gider kokusuna sebebiyet verir.Bu da gösterir ki gider kokusunun sebebi Göt'tür ve bu hangi anlamda bakarsanız bakın doğru bir denklemdir. Lourenço tek korkusu ise bu kokunun kaynağının kendisi olduğunu düşünülmesidir.Oysa bu denklem aynı zamanda bunun da cevabını vermektedir.

Göt , Lourenço ve Gider kokusu ...

İnsan Olun Biraz ...

İvedik Sendromu

2011-09-12T05:20:00.000-07:00

SANAT İÇİN SOYUNANLAR /Murat Kahraman
Çok heyecanlıydım, çünkü onunla yıllar sonra ilk kez buluşucaktım. onu bu buluşmaya zar zor ikna ettim. aynı şehirde olduğumuzu öğrenince ne kadar da çok şaşırmıştım ama şaşırmama oranla ne kadar çok sevinmiştim.Hemen aradım ve davet ettim onu bir yerlere, başlarda pek buluşmaya yanaşmadı ama rakı sofrasını duyunca dayanamadı diye tahmin ediyorum. Hep sevmiştir rakı sofrasını ve muhabbetini sadece o ve ben olacaktık ;eski sevgilim ve ben. Yıllardır görüşmediğim eski sevgilim, onu geçmişte bırakmıştım , geçmiş memleketimde , geçmiş hayatımda , geçmiş düşüncemde , geçmişimde...
Bitmek tükenmek bilmeyen sohbetler ederdik. aklımıza gelebilicek her konuda. Basit bir objeyi bile felsefeden pskikolojiye, tarihten biyolojiye her dalda açıklardık ama bir sohbet konumuz vardı ki ikimiz içinde vazgeçilmezdi ; sinema. İzlediğimiz filmler hakkında sürekli konuşur,tartışırdık. Sırf onun karşısında bilgisiz kalmayayım diye sinema tarihi kitapları mı okumadım, sinema kuramı kitapları mı bitirmedim , o muhabbetleri ne kadar çok özlemiştim ne kadar da hasret kalmıştım o hoş sohbetleri o tatlı dille yapmaya ama muhabbetlerden daha çok onu ne kadar çok özlemiştim.Verdiğim adresteki mekana gelmesini bekliyordum. 5 dakika erken gelip kapının önünde beklemeye koyuldum hem de bu sayede bir sigara içebilirdim , sigara içmeme geçmişimizden beri karşıydı. Onunla olabilmek için sigaramdan bile ödün vermiştim ,geldiğini görür görmez sigarayı babamdan saklarmışçasına sakladım ve belli etmeden yere attım. Beni gördü gülümsedi, ben de gülümseyerek karşılık verdim nedenini bilmediğim bir heyecan sardı içimi,onu aramamın nedeni eski günlerdeki muhabbetleri yaşamaktı ama onu birkaç yıl sonra karşımda bu alımı, bu endamı, bu güzelliğiyle görünce geçmişin gölgesinde bıraktığım küller yeniden alev aldı kalbimde.

Elimi sıktı , eskisi gibi pamuk gibiydi elleri.''çok beklettim mi?'' dedi. ''hayır'' dedim. ''içeri girelim mi?'' dedi. ''evet'' dedim, içeri girdik.İki kişilik bir masaya oturduk kalabalıktan ve gürültüden uzakta sakin ve az şatafatlı, daha ''nasılsın?'' demeden bana en son izlediğim filmi sordu.Sinemaya bu aralar işlerim dolayısıyla pek gidemediğimi ama hali hazırda bulunan dvd arşivimden eski amerikan komedi filmlerini takip ettiğimi söyledim, gülmeye ihtiyacım olduğundan bahsettim. Bunun üzerine bana Recep İvedik'i izleyip izlemediğimi sordu.İzlediğimi fakat beğenmediğimi belirttim, başladı anlatmaya Recep İvedik'i ;"İçimizde bulunan bir insan Recep İvedik , bize bu kadar absürt gelen insan hergün bakkalda ekmeğimizi satıyor ,gişede biletimizi kesiyor , manavda meyvemizi seçiyor ,görmezden geliyoruz belki ama orda olduğunu biliyoruz ;geçip gidiyoruz , işte asıl komedi ve asıl komedyen de burda devreye giriyor ;Şahan Gökbakar, Recep İvedik'in yaratıcısı.Bu insanı olağanca şekliyle bize bir sunuyor ki güldürememesi elde değil.İvedik'in karşısındaki insalara yaptığı hareketleri, İvedik'i yadırgıyarak gülüyoruz fakat biz onun gibi olabilir miyiz? Kendi küçük ofislerimize kapanmış çalışan, kendi küçük dünyamızın sadece kablolu yayını ve interneti olduğunu sanan insanlar , üstümüzdeki giysi kadar mı varız, altımızdaki araba kadar mı? Bizi amerikan sinemasının bir yüzü öyle bir esir etti ki kurtulamaz olduk bize sunulanı tüketmekten , bizlere de Kemal Sunal öldüğünden beri bir komedyen lazımdı.Sunalsız yılları dolduran amerikan sinemasını kovabilecek bir insan lazımdı. Bizde Recep İvedik'i yarattık...'' derken lafını kestim. ''Yav sen ne diyosun? dediğini aklın alıyor mu? Recep İvedik kim koskoca Kemal Sunal kim? Bu kadar banel bi filmdeki karakterden nasıl bu kadar haz alabilirsin...'' diyorum, lafımı keserek devam ediyor '' Neden?'' diyor ''Absürtlükleri kullanmasını biliyor Recep İvedik, bize normal gelen aslında belli bir kesime absürt geliyor. Bize absürt gelen de yine aynı belli kesime normal geliyor.Ben de bu filmi izledikten sonra anlıyorum ki bu yaptıklarım bana da absürt gelmeli.Recep İvedik; basmakalıplığın, ilkelliğin, gelenekselliğin ve saçmalığın simgesi.Türk toplumunun klişeleşmiş agresyon uyandıran geleneksel özelliklerinin paradisel timsali. '' Bir yandan dediklerini düşünmeye ve idrak etmeye çalışıyorum çünkü o içtikçe kurduğu cümleleri anlamak benim için zorlaşıyor. Bir yandan rakımı içiyorum, ben daha birinci kadehteyken o ikiye geçmiş bile ,belki de üçe emin değilim.Sadece onu dinliyorum çevremdeki tüm sesler yok oluyor ve onu dinliyorum , bunu nasıl başarabildiğini anlayamamıştım ,anlayamıyorum. Beni bu kadar çabuk etki alanına nasıl aldığını hala idrak edemiyorum , söyledikleri de artık çok ilginç gelmeye başlıyor ve hiç lafını kesmeden, arada sadece dinlediğimi belirten onay tümceleri vererek anlattıklarını dinlediğimi belirtmeye çalışıyorum.O ise durmadan anlatmaya devam ediyor. '' Sana filmin sahnelerinden örnek vereceğim.'' diyor. ''Ama önce kadeh kaldıralım.'' kime diyorum. ''Recep İvedik'e'' diyor. Kaldırıyorum isteksizce kadehimi, rakısını fondipledikten sonra centilmence ona rakı koyuyorum, rakısına su koyarken devam ediyor anlatmaya ''Mesela klasik bir amerikan komedi filmi düşün, bir araba düşün ,saflığı salaklık derecesine ulaşmış filmin kahramanını düşün; yolun kenarında da arabasının aküsü bitmiş 2 tane çok güzel kız düşün, bu filmde büyük ihtimalle, hatta ne büyük ihtimali kesinlikle ne olacak? Saftirik kahramanımız kızların arabasının yanında duracak, arabalarının aküsünün bittiğini anlayacak, bunun üzerine kendi aküsünü söküp verecek. Kızlar bizim saftiriği küçük bir öpücükle avutacak ve yoluna devam edecek. Bizim saftirikte arabaya binince anlayacak ki kendi aküsünü verdi,arabası çalışmıyor, o yolda kalıyor. Peki biz bunu izlerken ne yapacağız?'' derken zaten cevabını kendi vereceği soruları soruyordu. ''Katıla katıla onun yaptığı salaklığa güleceğiz. Fakat Recep İvedik ne yapıyor. Yolda arabaları bozulmuş iki kız görüp duruyor, onlarla hiç kibar konuşmayıp arabalarının özelliklerini ve bu tarz alakasız sorular soruyor, sonunda kendi arabasının aküsünü veriyor ve sırnaşmaya çalışan kızlardan biriyle "Yaklaşma kız, sinsi" gibi kaba bir üslubla konuşuyor. Kızlar gidince de şapşal şapşal bakıyor arkalarından ama biz bu sefer gülüyor muyuz? Hayır; çünkü bu o an içi komik değil, olay az sonra komikleşiyor.'' diyor ve elini çantasına atıyor. Bir sigara çıkartıyor ve yakıyor, ben bunun şaşkınlığıyla afallıyorum, ne yapıyorsun sen diye sormaya kalkmadan devam ediyor. ''Bunun ardından Recep İvedik hemen arabasının servisini arıyor, -aküsünü çıkardım çalışmıyor, bu ne biçim araba, benzinle mi çalışıyor aküyle mi? akülü araba mı lan bu?- diye azar çekip müşteri hizmetleri yetkilisine devam ediyor yoluna otostop çekerek.''

''işte komedyenin zekası da burda devreye giriyor. klasikleşmişi yapmayıp seyirciyi ters köşeye yatırabiliyor ve güldürmeyi başarabiliyor.''
''Bunun gibi birçok sahne recep ivedik filminde bulunmakta, otostop çektiği minüsbüsteki rockçıların yanında ezileceğine, otostop çekmiş mahçup bir insan rolüne bürüneceğine, utanıp sıkılacağına onlara diklenip tokat atabilmesi, onlara kendi istediği şarkıyı söyletebilmesi, asıl kıza masaj yaptığını sanıp başka birine masaj yaptığını anlayınca asıl kızın yanına gidip -nerdesin sen lan?- diye bağırabilmesi izlediğimiz birçok bayat espirili amerikan komedi filmine göndermeler içeren bir komedi filmi olmasını sağlıyor Recep İvedik'in. Gerçek hayatta bırakın bir cümlelik muhabbet etmeyi, yanımızdan geçse içimizden küfür edeceğimiz kaba bir insanken benim eski sevgilimi nasıl bu kadar etkilediğini anlayamıyorum Recep İvedik'in, anlamıyor Recep İvedik'i kıskanıyorum.Benim ona karşı alevlenen duygularım bir anda beklemeye alıyor kendini. Recep İvedik üzerinde düşünmeye başlıyorum ,o da benim düşündüğümü ve muhakeme yaptığımı anlıyor ki yeni bir cümleye başlamıyor sonra kendi kendime soruyorum; acaba Recep İvedik sinema için gerekli bir karakter mi? Yoksa halk için mi gerekli? Biz sinemaya nerden bakıyoruz? Herkesin sanatsal bir görüşü olmak zorunda mı? Sinema tarihi hakkında düşünüyorum ,Lumiere kardeşler sinemaya sanat için mi yaptı yoksa eğlenmek için mi? Bu sırada o masamızdaki rakı şişesinin bittiğini farkediyor sanırım benim bardaktaki ilk dublem hala durmakta ama o koca bir şişeyi bitirmiş ve hala ayakta. ''Hadi artık kalkalım'' diyor, söyleyecek o kadar çok şeyim olduğu halde ben de kalkmak istiyorum. Ona karşı alevlenen aşkımdan bahsedecek ne gücüm var ne de takatim. Hesabı ödüyoruz, mekandan dışarı çıkıyor onu taksiye bindiriyorum bu arada ondan ne kadar etkilendiğimi söylemeyi, onu hala özlediğimi söylemek istiyorum taksi hareket etmeden, o gitmeden ,taksi de inadına bekliyor. O camdan bana bakıyor, el sallıyor; ama yapamıyorum. Önüme baka baka eve doğru ilerliyorum , sokak çok sessiz. Sadece rüzgar ve bir iki ayak sesi var. Birden üzerime aldığım darbenin etkisiyle düşecek gibi oluyorum ,yalpalıyorum ,kafamı kaldırıyorum ve Recep İvedik'i görüyorum karşımda. bana '' Önüne baksana ulan'' diye tersleniyor. Sevdiğim kadınla son kez geçirdiğim akşam bu adam hakkında konuşmamızdan dolayı ona karşı olan kinimi hiç de adetim olmamasına rağmen fiziksel kuvetle gösteriyorum.
göstermeye çalışıyorum...
göstermeye çalışıyorum...
gösteremiyorum.
Gözlerimi açtığımda bir hastanedeyim, kokusundan anlıyorum hastane olduğunu; sonra ayağımdaki alçılar dikkatimi çekiyor, birkaç yerim alçıda olmalı. En azından görebildiğim yerlerim alçıda, hissedebildiğim yerlerim hala acıyor ve yine o sesi duyuyorum, o ilginç gülme sesini, bu onun sesi ....

İnsan Olun Biraz...

Faces

2011-09-12T02:55:00.000-07:00

Siyasetin yön verdiği bir dünya toplumunda yaşıyoruz ve siyaseti kontrol eden insanlar tarafından yönetiliyoruz. Birçoğumuz bu durumdan memnun değiliz. Yönetimin görünen yüzü olan siyasetçilerin yönettiği bu dünya yaşanılacak bir yer değil ama anlattıkları dünya, yapacaklarını iddia ettikleri yeni dünya düzeni belki de kabul edilebilir bir şey. İnsanların barış ve kardeşlik içinde yaşadığı, özgürlüklerin kısıtlanmadığı, eşit maddi gelir dağılımının olduğu vs... Bunlara inanmak için elbette ki çocuk olmak gerekir. Toplumsal düşünme yetimizin yarısına mal olan darbenin yıl dönümünde birlikte düşünmek üzere bir kısa film.

İnsan Olun Biraz...