Inter CAFFE

1943 - iz zbirke Ispričano za proleća

majra — Sat, 26 May 2012 22:14:04 +0200

Miroslav Mika Antic - neki pesnik iz Mokrina

Autor: majra

Poslao: Sub 26.05.2012 22:14

Narastao bol k'o testo.
Mesto zore noć svanjiva.
Višnjo moja, ne krvari
plodovima na bespuća.
Rekli su mi da će pući
plav plik neba iznad njiva,
i ciknuti švigar vetra
jednog dana preko kuća.

Rekli su mi, i ja pamtim.
Pod srcem me žudnje kolju.
Višnjo moja, ja sačuvah
sa usana nadu mnogu.
Ako umrem pre slobode
ti dočekaj mart u polju,
i reci mu da ga želeh
više nego bogalj nogu.

Zabavište u Mokrinu - Miroslav Mika Antić je četvrti gledano s leva na desno u poslednjem redu.

Tri dana i tri noci

apprivoiser — Fri, 25 May 2012 21:14:44 +0200

Muzicki kutak - pjesme za prijatelje

Autor: apprivoiser

Poslao: Pet 25.05.2012 21:14

Insomnia

Hladno je ..

Uredjenje životnog prostora - VesnaMM

VesnaMM — Thu, 24 May 2012 00:28:05 +0200

Autor: VesnaMM

Poslao: Čet 24.05.2012 0:28

"U jugoistočni zid hodnika neka bude isto tako ekstravagantan, mozes cak i njega u boju slonove kosti ali svetlu da sija..."

Htela bih ovaj zid da premazem bezbojnim lakom koji u sebi sadrzi sljokice (vec je okrecen u boju slonove kosti), sta mislite o tome? I koje sljokice da izaberem zlatne ili srebrne?
Pozdrav

Čekam te

tragalac — Tue, 22 May 2012 20:55:13 +0200

Filigranska kapija od stihova - Dejan Milenković

Autor: tragalac

Poslao: Uto 22.05.2012 20:55

Na mestima
kroz koja
nisu prošle religije
čekam te.
Udišem oblike koje si utisnula u vazduh
kako bi ih zapamtio,
sed od gladi
i ceo.
Na moje mesto, tamo,
mrak je postavio zasedu
i gluvo je
da se može čuti
kako korača duh
Prostor za novo sećanje je beo
a za govor,
u džepu nosim kredu.

Prava ljubav zaista pobeđuje

Mirambina — Tue, 22 May 2012 20:02:16 +0200

Ljubav i prevara

Autor: Mirambina

Poslao: Uto 22.05.2012 20:02

Pozdrav Malamar!
Nisam više Mirambo, sad sam Mirambina iz tehničkih razloga Promenila sam mnogo toga u svom životu u poslednjih 6 godina: posao, stan, auto, e-mail, ali nisam promenila MUŽA! Taj isti mi je rekao posle prevare o kojoj sam pisala: za 5 godina će nam sve to izgledati beznačajno, takoreći smešno. Rekao je "za 5 godina" rekao je "nama" i zazvučalo mi je tako umirujuće da sam odlučila da pokušam da zaboravim.

Nisam zaboravila, ni sad mi ne izgleda smešno, ali više ne boli, nimalo. Ti imaš sreće što je tvoj muž mogao da promeni posao, moj nije, oni i dalje rade zajedno, a ja sam mogla jedino da VERUJEM da je među njima sve gotovo. Naravno par puta sam i proverila njegov telefon ponudila da idem sa njim negde gde je nameravao da ide sam, čisto da vidim da li će mu smetati i sl. Zatrpala sam ga obavezama oko dece, nagovorila da nastavi školovanje, prihvatila da ga podržim u nekim planovima koji su poboljšali naš porodični život i dodatno učvrstili naš odnos.

Oprostila sam mu nekih 20 meseci kasnije, kad sam otišla na pričest. Vladika je rekao da se treba pričestiti čistog srca, da treba oprostiti onima koji su nas povredili i ja sam zaista oprostila. Oboma. Pre toga sam nju srela par puta, naravno okrenula bih glavu, ali sve bi u meni proključalo, pokvarila bi mi raspoloženje njena pojava, vratila bi mi se ružna sećanja. Poslednji put kad sam je srela, pre oko godinu dana, za mene je bila samo vazduh i ništa više.

Prava ljubav se ne nalazi, ona se gradi! Prevare i problemi su samo prepreke koje treba savladati, nikako zaobići niti preskočiti. Ja ću moje iskustvo iskoristiti da posavetujem ćerku, ako se nekad nađe u istoj situaciji i naravno.....ako mi se poveri. Ja ovo nikom nisam rekla, samo vama i mislim da je to glavni izvor moje snage. Ne bih podnela sažaljenje, proradio bi moj ponos i napravila bih glupost. Glupost je ostaviti čoveka koji VREDI, prepustiti ga drugoj. Tvoj muž je jedan od takvih, sigurna sam.

Pismo nepoznate zene nepoznatom muskarcu

Wind — Tue, 22 May 2012 18:12:32 +0200

Nova vremena - sve izgubljeno je nadjeno

Autor: Wind

Poslao: Uto 22.05.2012 18:12

Ja nisam tebe cekala, nisam nikoga cekala jer taj neko i ne postoji, to je samo nada da nesto ima.

Ti nisi zelio nikoga jer nisi ni trazio nikoga.

Ja sam mislila da nikada niko nece doci.

Ti si mislio da si sve izgubio.

Ja sam podnosila svoje prazne dane.

Ti si otaljavao mesec za mesecom.

Ja sam sve vise cutala jer nije ni bilo nekoga da mu nesto kazem.

Ti si sve vise radio i sve manje imao.

Ja sam neumoljivo tonula.

Ti si pricao da nadglasas svoju tisinu.

Ja sam sumnjala u sve.

Ti si se sve vise gasio u sebi.

Ja sam sanjala jutra.

Ti si spavao u mraku.

I jednom se ugledasmo na nekom raskrscu, svako na svojoj strani ulice.

Ja ugledah svetlost i uplasih se.

Ti oseti sumnju i strah.

I uplasismo se oboje i pobegosmo svako na svoju stranu.

I tako se nikad ni sreli nismo.

Uraniti prije smrti – Petar Gudelj

enzensberger — Sun, 20 May 2012 19:06:16 +0200

Poezija - najlepsi stihovi

Autor: enzensberger

Poslao: Ned 20.05.2012 19:06

Uraniti prije smrti,
dok smrt još spava.
Prevariti smrt.

Na prstima izaći.
Pritvoriti vrata.

Lakosana je smrt.

Spava u tvojoj sobi.
U tvojoj postelji.
U tvojoj koži.

Obaviti to malo posla.
Protrčati po svijetu.

Propjevati, proplakati.
Roditi djecu.
Pokopati mrtve.

Vratiti se na prstima
u svoju sobu, u postelju.
Leći.

Dotle, probudit će se i ona.

Tko je imao priliku slušati Petra Gudelja gdje govori svoje pjesme, taj i bez objašnjenja zna kako je, opčinjen i prestravljen, prisustvovao manifestaciji organskog jedinstva ličnosti, jezika - govora i teksta, i taj shvaća da je život Petrovih pjesama na papiru, u koricama knjiga - tek neka vrsta pomno zabilježenog podsjetnika, grandiozne partiture. U tome je njegova tragička veličina: samo najveća poezija ima sretno - prokleto svojstvo da postoji na taj način.

Na sistemu jos radimo

M.Dragica — Sun, 20 May 2012 10:57:40 +0200

Poetski tonovi u lepezi zivota - M.Dragica

Autor: M.Dragica

Poslao: Ned 20.05.2012 10:57

Kroz price upoznah strahotu
iz vremena ukrstenih kuka,
rat, smrt, glad, otimanje,
tesko prepacenih muka.

U dobu slobode i rada
pod zvezdom parola i poruka,
i kopijom uniforme straha,
stvorise sistem javasluka.

Masa je proletarijat vukla
ponosna Kapitala bruka;
stigose novi bez ideja
sa patriotizmom lopovluka!

Nema leka

Crni oblak
Kruti korak,
Puce grom-
Srusi dom.

Sunce sija
Barjak vija;
Barut smrdi,
Ocaj srdi.

Bruka je muka
Lazna li ruka
Ljubi i psuje,
I okov kuje.

Dzaba smrt
Svima trt;
Lepra prodje,
Kuga dodje.

M.Dragica

Makeup looks

majra — Sun, 20 May 2012 00:07:14 +0200

Zapis nepoznatog autora - ljubav, ludost, mudrost...

Autor: majra

Poslao: Ned 20.05.2012 0:07

Daleko u sumi stajala je jedna stara kucica skoro oronula. U njoj je zivela jedna starica. Zivela je sama, navikla je na takav nacin zivota i nije htela sa decom u grad.

Jednog dana kod starice je dosao njen najstariji unuk. Sa sobom je vodio svoju buducu zivotnu saputnicu. Razlog posete je bio da je baka upozna i kaze mu svoje misljenje, koje je on jako cenio.

Kad ih je srdacno ugosila, pocela je da gleda u devojku. Ona je bila mrsava, lepa, prava lutka iz izloga. Sa puno sminke i svetlog nakita na sebi. Imala je odelo koje je vise otkrivalo nego skrivalo. Cim su usli u kucu pocela je sa ponizenjem da posmatra, skromu staricinu sobu.To se baki uopste nije svidelo. Kad su se ispricali resili su da krenu nazad u grad.

Baka je kao i sve bake otisla da im spakuje dosta stvari koje svaka seoska kuca ima. Da bi ih pratila svojoj deci. Unuk ode pod izgovorom da pomogne baki, da cuje njeno misljenje. Sav ponosit upita baku:"Sta mislis?"

"Znas sine ja sam stara mozda i glupa za te stvari, ali znam da ovde u sumi zivotinje koje su mnogo male i slabe, imaju cesto zarke boje na sebi. One su otrovne i mnogo opasne za ljude. Medjutim postoje i one koje samo imitiraju opasnost a u stvari su bas bezopasne. Ja se iskreno nadam da je ova tvoja jedna od njih i da te nece mnogo zaboleti kad te bude ujela."

Zavežljaj

AknarbZ — Thu, 17 May 2012 15:40:15 +0200

Onako, slučajno okrenuta ka Suncu - Branka Zeng

Autor: AknarbZ

Poslao: Čet 17.05.2012 15:40

Htela sam odavno, u vreme prvih cvetova.
Dok su sokovi plavili, nabreklim izdancima.
Kada je pčela nadletala gladna, nad laticama.
Crvena majska ruža, provirila je preko ograde.
Znatiželjna i nestrpljiva, širila je svoj miris.
Bagrem je još stidljivo otvarao pupoljke.
Spremala se prava gozba, slasnih tučkova.
Sokak je bio tada tih, osluškivao je…
Kaldrmom su odzvanjali koraci, i htela sam…
Ono veče, dok je Mesec kao u smešak, izvio svoj luk.
To veče sa svim zvucima koji su bili prisutni…
Ipak nisam, ponela sam tek reči, reči upakovane…
Onako na brzinu sam njih, ne birajući dohvatila.
Sačuvala u jednom zavežljaju, izvezenoj marami.

Чаша за шампањ

niko650 — Wed, 16 May 2012 15:26:46 +0200

Umetnost, slikanje, hobi - nase kreacije

Autor: niko650

Poslao: Sre 16.05.2012 15:26

Многу мигови во нашиот живот поминуваат покрај нас. Некои од нив сал пролетуваат незабележливо, но некој длабоко се врежани во нашите сеќавања.

Тоа се мигови кои сакаме да ги сочуваме засекогаш, да не пратат постојано низ животот, при тоа ширејќи прекрасна насмевка.

Мигот кога многумина од нас го кажале или допрва ќе го кажат волшебниот збор „ ДА“, носи со себе прекрасни звуци на птици песнопојки, одек на звона кои звонеле или ќе звонат само за нас.

За овие прекрасни моменти, за сите оние кои ја почувствувале или ќе ја почувствуваат моќта на љубовта, да наздравиме од се срце.

Насликана стаклена чаша за шампањ со сатенска машна и трака.

Манастир Св.Јован Бигорски

niko650 — Wed, 16 May 2012 15:16:57 +0200

Vekovi zvone kroz nas - duh i narav mesta odakle smo

Autor: niko650

Poslao: Sre 16.05.2012 15:16

Св.Јован Бигорски, манастирски комплекс во Р.Македонија, посветен на Св.Јован Крстител и основан од монахот Јован во 1020 година се наоѓа на патот помеѓу Гостивар и Дебар, во непосредна близина на селата Ростуше, Битуше, Велебрдо и Требиште.

Манастирот е обиколен со прекрасна убавина распослана на двете страни од прекрасната бистра и пенлива река Радика.

Нешто повеќе за овој прекрасен манастир, еден од најубавите во Р. Македонија и пошироко на Балканот ни нуди следниот линк:

http://www.gostivar.com/bigorski/?jazik=mk

Во непосрдна близина на манастирот, на патот кон Дебар во село Јанче се наоѓа прекрасен хотел со ресторант Tutto.

Овој хотел нуди прекрасна панорама на околината,прекрасна природна убавина,куќи изградени од природни градежни материјали. Од терасата имаме поглед на реката Радика, чиј кањон поминува низ овој терен.

Свежите утра и пријатните денови исполнети со прекрасниот мирис на природата и тивките ноќи се прекрасна понуда за одмор и рекреација т.е. место каде можеме да го пронајдеме својот душевен мир.

http://www.tutto.com.mk/hotel-restaurant.html

Poludrago kamenje i blato

Strumfeta — Mon, 14 May 2012 22:44:36 +0200

Poludrago kamenje i blato

Autor: Strumfeta

Poslao: Pon 14.05.2012 22:44

Postovani,

nova sam na forumu, i sanjala sam ruzan san sinoc pa me malo strah, bili smo ja i suprug na nekom kao vasaru, imalo je puno ljudi i gledali smo neku ogrlicu od poludragog kamenja, ili one slicne penelope nakitu, svijetlo plave boje, i sivkaste (mada mi je ta sivkasta licila na mjesecev kamen).

Dogovorili smo se ja i supug da cemo pocdeti to da prodajemo, i krenuli nekim neosvjetljenim kozijim putem, putovali smo pjeske, bilo je uzbrdo, ali me bio strah u snu i stalno sam govoria muzu da pazi, on me drzao za ruku i isao je ispred mene.

Onda je upao u zivo blato, ili tako nekako, ja sam upala da ga spasim, i on je iako je potpuno potonuo, skolino sa druge strane da bih se pridrzala za neku stijenu, probudila sam se u vrisak, dozivajuci njegovo ime, mislim da sam imala sanse da ga spasim... al ipak ne znam kako ce mi ispasti...

Sanjao sam medveda

Ajkulica — Sun, 13 May 2012 18:19:52 +0200

Medved, borba u snu

Autor: Ajkulica

Poslao: Ned 13.05.2012 18:19

Sanjao sam kako smo videli medveda,i on je poceo da bezi. Seo je u automobil (znam da zvuci ludo,ali ipak je to san) i poceo da bezi. Nije mogao da pobegne,stigli smo ga. Izasao je iz auta i pobegao negde. Ja sam seo u auto,ali sam hteo da pomerim sediste,i zaglavio sam se. Poceo sam da panicim,i medved je dosao. Vrata su bila otvorena,i ja sam hteo da mu kazem da ima neko iza njegovih ledja (da ga slazem),i nije mi poverovao,i u tom trenutku se pojavljuju neka deca,i ubijaju ga lukom i strelom. Kasnije dolazi moj otac i mi jedemo medvedovo meso,i pricamo kako je lepo (u snu je imalo prelep ukus,i bilo je przeno). Kasnije dolazi moj stric i trazi da mu prodamo medveda,i mi se cenjkamo,i tu sam se probudio.
San mi je bas nelogican,i zapamtio sam ga u detalje. Zato me interesuje sta znaci.

Jutro

virada — Sun, 13 May 2012 03:21:33 +0200

Knjiga nadahnuća - naše pesme, stihovi, skice

Autor: virada

Poslao: Ned 13.05.2012 3:21

Dok se Sunce rađa kao priča
iz sna se budim u kom sanjah
golubicu jednu,
u kući čiju sam prošlost samo
zavesom zaborava prekrila.

I dok se budim u jednom prozoru
njenom, ta ptica bela se podiže iz mene
i kroz bljesak sunca jutarnjeg
u očima, pa na grudi moje
golubica stade…

Dugo me čekala u kući ovoj
da je snovima svojim
iz sna probudim.
Iz mene da se podigne sva bela
od čekanja dugog,
i rodi se ona iz svih jutara
mojih što u krugu svetlosti
čekala sam sama.

I u sobi poče sve da se
zlati dok jedan ženski glas
što zavesu zaborava je spleo
isto jutro sa nama sad čeka,
Nadu svoju u život pretvorih i
u krugu Sunca sa Nadom se rodih.

Tako utisnuh svoj prvi trag u
novom jutru… I u tom prozoru
golubicu videh slobodnu ,
kako leti, peva, kljuca zrnevlje
sa još jednom pticom, onako bela
od čekanja dugog i onako živa
u ogledalu moje sudbine.

Radmila Stanković

Magija

Najda M — Sat, 12 May 2012 13:37:31 +0200

Sa Mesecom u ocima - poezija - Emina Mančić

Autor: Najda M

Poslao: Sub 12.05.2012 13:37

Možeš se uzjoguniti
od mojih zelenookih jezera
što te nedožednela pogledom piju,
al' otići nećeš.
Nikad mi dosta tog Neba
ispod trepavica.

Tvoja sam dobra Vila,
nesudjenica.
Na putevima mašte
tkam bajku o nama.
Ne moraš ništa reći,
niti prstima dah dotaći
kad nam se sudare damari
u bespuću izmedju jave i sna.

Sve znam...
A nisam vidovita.
Samo osećaje puštam
da nagrizaju strah.
On mahnito nestaje
poklekao od silne želje
da ispijemo čašu do dna.
Koktel sreće i nade rasipam
u neka nova jutra.
Nazdravimo !

Bili smo juče,
danas nam izmiče.
Sutra kao amanet stoji
na rubu vremena.
Ne boj se svetlosti
što iz mene kulja.
Možda je iluzija,
rasplamsala u vatri htenja.
Bežiš nem, nepomičan,
a stojiš uronjen u moje oči.
Kao plen.
Ostani , ja nisam zver.
Samo sam žena.
Mostove sagradismo srcima.
Puteve do našeg Sveta nestvarnog.
Pruži mi ruke, idemo...

Feng Shui metod - uredjenje i planiranje prostora

SASA JOVIC — Tue, 08 May 2012 12:02:49 +0200

Autor: SASA JOVIC

Poslao: Uto 08.05.2012 12:02

Draga Majra,
ja sam shiju, Lakica i volela bih da mi pomognes sa mojim problemima u feng
shujiju, a koje ne mogu da resim. Preselili smo se u novi stan i volela bih da nesto resim.
Laki

Izbori u mojoj državi

galeksic — Sun, 06 May 2012 02:21:50 +0200

Izbori u mojoj državi

Autor: galeksic

Poslao: Ned 06.05.2012 2:21

Svaki put kada čujemo da su raspisani izbori tamo gde živimo i imamo pravo glasa - treba da se odazovemo, i treba da glasamo.

Realno gledano - ti ljudi koji se kandiduju su najblaže rečeno sumnjivi tipovi, to je jasno kao dan. Ali, to nije razlog da ne izadjemo na glasanje.

Glasanje je jako skupo za svaku državu. I to glasanje se plaća iz vašeg džepa. I ako ne uspe, opet će biti plaćeno iz vašeg džepa. Izadjite na glasanje, bez obzira o kojoj državi se radi.

Istini za ljubav - ja ću danas uzeti glasački listić, i izaći na izbore. Otići ću na glasačko mesto i prvo ću da pitam "Hoćete li me prskati onim sprejom?". Oni će reći "Da, hoćemo". Ja ću reći u sebi "Pa tako ne prskaju nemce i amerikance, nego samo nas. Ja tako neću da glasam, ja nisam stoka. A imam i ličnu kartu." Ako to kažem naglas, oni će reći da ih uznemiravam i uzbudjujem. Bolje to da kažem u sebi. Reći ću to u sebi, i otići ću kući.

Izadjite na glasanje, makar tako.

Музиката и нејзината моќ

niko650 — Sat, 05 May 2012 14:57:21 +0200

Meditacija, joga i istocnjacke vestine u sluzbi zdravlja

Autor: niko650

Poslao: Sub 05.05.2012 14:57

Во својата книга „Медитација – човековото совршенство во Божјото задоволство“ Шри Чинмој многу убаво го има доловено влијанието на музиката на нашите чувства, нејзината моќ кон нашето битие. Тој вели:

„Музиката е внатрешниот или универзален јазик на Бог. Јас не зборувам француски, германски ниту италијански, но ако се изведува музика од некоја од овие земји, срцето на музиката веднаш влегува во моето срце или моето срце влегува во музиката. Тогаш никаква надворешна комуникација не е потребна, внатрешната комуникација на срцето е доволна. Моето срце зборува со срцето на музиката и во нашата поврзаност ние стануваме неразделно едно.

Медитацијата и музиката не можат да се одвојат. Кога плачеме од најголемите длабочини на нашето срце за мир, за светлината и за блаженство, тоа е надобриот начин на медитација. Веднаш до медитацијата е музиката, душевната музика која ја придвижува и издига нашата тежнеечка свест.

Кога душевно свириме музика, ние одиме високо, повисоко, највисоко. Добиваме инспирација и блаженство. За миг музиката може да ја издигне нашата свест.

Секој духовен музичар свесно ја шири Божјата светлина на земјата. Бог е космичкиот музичар, вечниот музичар и ние сме негови инструменти. Но доаѓа време во процесот на нашата еволуција кога чувствуваме дека наполно сме станале едно со него. Тогаш ние веќе не сме инструменти, ние самите сме музичари, Божествени музичари.

Да се обидеме да ја разбереме музиката со нашиот ум. Едноставно и спонтано да и дозволиме на птицата на музиката да лета на небото на нашето срце. Додека лета, таа безусловно ќе ни открие што има и што е . Тоа што таа го има е пораката на Бесмртноста.“ – Шри Чинмој

Всушност душевната музика е производ на светлината која е душа на се. Доколку успееме длабоко да допреме до неа,постојано ќе чувствуваме како таа свири и пее во нас. Ќе има длабока моќ која допира длабоко до нашата свест и го исполнува нашето тежнение.

Понатаму Шри Чинмој во својата книга вели:

„Божествената музика веднаш ја издига нашата свест, додека небожествената музика веднаш ја спушта нашата свест и се обидува да го уништи нашиот искрен внатрешен плач за подобар духовен живот. Виталната музика ја спушта нашата свест надоле. За неколку моменти или часа добиваме некој вид задоволство, но ова задоволство не води во пониска витална свест каде што царува искушението. Од светот на искушението влегуваме во светот на фрустрациите, а од светот на фрустрацијата влегуваме во светот на уништувањето...“

Извадок од книгата „Медитација – човековото совршенство во Божјото задоволство“ – Шри Чинмој

„ Музиката е Божјиот сон. Ние не мора да знаеме како изгледа таа или што прави. Нејзиното постоење не одржува во живот.“ - Шри Чинмој

Pogovor o Nekome - Bela Hamvaš

majra — Thu, 03 May 2012 21:49:59 +0200

Poznati ljudi i naš odraz u mislima poznatih

Autor: majra

Poslao: Čet 03.05.2012 21:49

Po pravu na sramotu, u svakom slučaju postoji cela vojska naučnika, umetnika, sveštenika i mislilaca koji protestuju protiv totalnog nevaljalstva. Do njihovog broja naravno ne stoji; ne zavisi stvar od toga koliko ih ima. Pre svega zavisi od toga, kako Guénon piše, što su njihovi napori slabi i delimični. Čovek pokušava u dobu nikoga spasiti svoju ljudsku suštinu, čak pripremiti i neku duhovnu obnovu.

Od nauke, umetnosti, religije, filozofije neko je uglavnom nezavisan. Jer težište nije na produkciji, nego na intaktnosti ljudske ličnosti. Neko, bez obzira na kojem je području, suočen s nikakvim, teži održati ozbiljnost ljudske suštine, i ma koliko nejak i delomičan, kako Guénon piše, želi uspostaviti zakonit i normalan poredak života. Neko je onaj koji, koliko može, hoće odbraniti supstancijalnu bit ljudskog bića u sebi samom, i ako ne mora biti, nije ni bubalica ni karijerista, ali ni svako. Zato, iako nije u celosti neko, ipak je neko, a ne niko. Ne zato jer je naučnik. Nauci verovatno nema spasa; kao prirodna, nauka je kvarenje bitka, kao duhovna, nauka je aleksandrizam.

Nauka je gradjaninovo mesijanstvo, jer gradjanin od nauke očekuje iskupljenje sveta. Proleter, budući da nigde ništa novo nije znao reći, to mesijanstvo preuzima i naduvava, te obasipa naučnika privilegijama u uverenju da se iskupitelju mora osigurati visoka plata. Proleterov životni ideal nije mnogo novca, kao što je bio gradjaninov, nego visoka plata. Proletera se inače ne sme pobrkati s nikim. Proleter, mada primitivna, legitimna je kasta i ima apsolutno mesto u društvu, kao što je ima brahmanska, viteška ili privredna kasta. Niko je pak šljam van kasti, avarna, kako hinduistička baština kaže, ili kako to Guénon naziva: cadarve psychique.

Neko je nezavisan od toga što je umetnik. Specifično je da je značaj Kleea, Mondriana, Schönberga, Bartóka, Mallarméa, Rilkea, Moorea, Brancusija manje u delu, a više u prihvatanju odgovornosti za delo, u naporu za uspostavljanjem zakonitog i normalnog poretka života. Kao i kod izuzetnih naučnika. I kao kod sveštenika ili mislilaca koji bez obzira na religiju ili pogled na svet uzimaju udela u isto takvom naporu. Budista Suzuki i hebreist Martin Buber i katolik Przywara na istoj su liniji s Maritainom ili Zieglerom ili Šestovom i Berdjajevim i Gabriel Marcelom. A isti su i po tome što su delom i nejaki.

Neko nije ljudska ličnost pune vrednosti. Neko baš tek što je neko, nije potpuni niko. Uvek u dvoumljenju i nesiguran, jer se izuzev onih njemu sličnih na druge i ne obazire. To je bila taktika gradjanstva, bilo ko, bilo što, bitno da govori ili komponuje, naslika ili napiše, svejedno je. Indolencija. Prećutati. Po mogućnosti ušutkati. Genij je idol, ali najbolje je s njim činiti ono što je kasnije totalitarizam činio – ako bi mnogo otvarao usta, bio bi uklonjen u ostavu državne sigurnosti.

Tu je odmah i slučaj Alfreda Webera, koji je razotkrio aparat, ali ne u tolikoj meri koliko bi bilo poželjno. I šta više, samo kao pojam, scijentistički. Otkriće i nije imalo nikakvih posledica. Aldous Huxley bi rekao: zato što državnici ne čitaju dobre knjige. Državnici su danas nepoverljivi prema onima koji uživaju u dobrim slikama, čitaju dobre pesnike i slušaju dobru muziku. Kao što su i dobri slikari i kompozitori nepoverljivi prema državnicima. Ko ima pravo? Bez dvoumljenja slikar, jer ako i nije jako važan, bar je neko, dok je državnik niko.

Alfred Weber oseća nostalgiju za iskonskim, čvrstim i integralnim poretkom života, kakav su imali Kinezi, Indijci, Jevreji, Egipćani i Grčki orfici. Ovakva se uredjenja života zastarelim scijentističkim jezikom nazivaju kulturama i, prema ovome, sadašnji trenutak istorije se ne zna drugačije posmatrati do kao kriza kulture. Ova je naravno, još od pre, daleko iza nas.

Početak Evrope su, kaže Weber, Termopili, gde je malena vojska od nekoliko ljudi zaustavila persijskog kolosa, i pala, ali je grčka sloboda odbranjena. Smisao bitke je sledeći: postoji nešto što je više od života i za to više život treba dati. To je izvorna baza evropskog poretka života. Slava evropskog čovjeka. Posle Termopila hrišćanski mučenici, srednjovekovne sekte, Jan Hus, Giordano Bruno, u svakom slučaju održavaju intaktnost suštine ljudske ličnosti, čak i onda kad je život trebalo dati. Ono što se danas dogadja, obrnuti su Termopili. Pretežna većina čovečanstva bi, da samo može za kakav dobar novac, za puki i goli život, bio on ma kakvo sramotno ropstvo, prodala slavu slobode. Zajedno sa svojom, naravno i slobodu drugih.

Ako se čovekov život odvoji od fiksne tačke, raspada se i nazaduje. U onom trenutku istorije kada je evropski čovek izdao svoju slobodu, izgubio je ozbiljnost. Na mesto slobode došao je aparat. Na mesto termopilske egzistencije došao je niko. Današnji činovnički i tehnokratski aparat, vlast i rad i privatni život, ili potpuna promena poretka života aparatom, samo se tako mogu razumeti ako čovek zna da su nastali po cenu izdaje slobode i da je ta prodaja slobode stolećima tekla i teče, i ako zna da je protiv toga sada već, i na Istoku i na Zapadu podjednako, veliki deo čovečanstva prestao protestovati. U niko-vstvu čovek je prisiljen iz dana u dan sve više napuštati svoj biološki bitak, a s tim se niko-vstvom sada već i zadovoljno miri. Onaj ko za ono više od života daje život, slobodan je, ko to ne čini, isprva je rob, zatim niko.

Guénon kaže da je pokret bitka u svakom slučaju antinomičan i da zato paralelno s aparatom, pored ukrućivanja teče i raspadanje. Mehaniciziranje i raspuštanje ujedno, kao istovetna pojava. Kod onoga ko hoće ostati neko, još više; ko neće postati niko, mora se na dva načina braniti i postati pozitivnim, razrešivanjem i očvršćivanjem. Gde se niko mehanicizira, tamo se ovaj razrešuje, gde se niko raspada, tamo ovaj očvršćuje. Jer čovek više manje sobom nosi intaktno biće i to svako bez izuzetka.

Ali u održavanju bitka pretežna većina kompromituje sebe. Radi vlasti i radi imetka, i radi glasine prlja izvorno biće. Najviše iz častoljublja. Za sasvim malo i uvek za sve manje. Mehanicizira se i u istoj meri apsorbira u truljenje. To je nikovstvo. Aparatizirano i nulificirano. Nema egzistencije pune važnosti, sve je teže uočljiva. Neko ne zna drugačije do uneti svoje sposobnosti, svojstva i obdarenosti. Zato i ostaje neko, ne baš niko, ali samo neko. Nema znanja o onoj spiritualnosti koja se ne može videti i nije nadljudska, nego je veća od čoveka. Ono što neko pokušava ostvariti, neposredno je produženje individualizma. Nije to ono što je potrebno. Nije ni religija, nije spas. Nije ni nauka, ni umetnost, ni muzika, ni filozofija osnova nečega takvog. Ono za čim postoji potreba je usavršavanje ljudskog bitka i to uz pomoć sila realizacije iz sveta većeg od čovekovog, kako Guénon piše, jer je ostvarivanje "realizacija operacije delatne reči božanske visine".

Ta delatnost nije nadljudska, nego nadpojedinačna. Biti sposoban za primanje verodostojnog duhovnog uticaja. Tome, da bi čovek to mogao učiniti, potreban je preokret koji ide do korena; do čovekovog početnog i večnog i apsolutnog držanja, prema osnovnom stanju. To je stanje čovekove svesne i budne komunikacije – ne s nadljudskim silama, nego sa silama sveta većeg od čoveka.

Рецепти за вистинска среќа – Дипак Чопра

niko650 — Sat, 28 Apr 2012 21:31:43 +0200

Preporuke za citanje - preporucite knjigu, zanimljivo stivo

Autor: niko650

Poslao: Sub 28.04.2012 21:31

Среќата е својствена на животот бидејќи претставува дел од човековото јас. Кога се познавате себеси кон среќата, пристапувате на самиот извор.

Меѓутоа поголемиот број луѓе го меша своето јас со сликата за себеси. Сликата за себе ја формираме кога ќе се изедначиме со нештата во надворешната средина. Тоа можат да бидат луѓе, ситуации, како и физички предмети.

Парите, статусот, имотот и туѓите мислења имаат силно влијание врз нашето мислење за себе.

Од една страна копнееме за одобрување, бидејќи тоа ја подобрува сликата за нас. Од друга страна се плашиме од неодобрување, бидејќи тоа ја влошува сликата за нас. И едното и другото е познато како идентификување со предмет, што значи дека се идентификуваме со предметите од надворешната средина. Спротивен поим е идентификување со самиот себе, што значи дека се изедначуваме со своето вистинско битие, а тоа е исклучително внатрешно искуство. Вистинското битие име пет карактеристики кои не потекнуваат од надворешниот свет или од други луѓе:

1.Вашето вистинско битие е поврзано со се што постои.
2.Нема никакви ограничувања.
3.Има бескрајна креативност.
4.Бестрашно е и расположено да чекори во непознатото.
5.Намерата од нивото на битието е моќна и може да доведе до хармонија
( совршено совпаѓање на условите во надворешниот свет, благодарејќи на што вашата намера ќе биде спроведена во дело).

Кога своето чувство на идентитет ќе го префрлите на своето вистинско битие, слободно можете да водите живот кој го карактеризираат изобилство, радост и исполнетост...

Основната причина за неисполнување на своте исконски желби е погрешно сваќање за тоа кој сте вие.. Кога не можете да осознаете кој сте всушност вие, немате друг избор освен да се вратите на сопственото его. Но доколку внимателно набљудувате, ќе забележите дека егото всушност е многу несигурно.

Додека вистинското битие имаше пет карактеристики, егото ги има следните одлики:

1.Егото се чувствува изолирано и осамено. Оттаму му треба потврда од надворешниот свет за да има чувство на припадност и вредност.
2.Егото се чувствува ограничено и стеснето. Без моќта и контролата на другите тоа се плаши дка неговата беспомошност ќе биде откриена.
3.Егото повеќе ги сака рутината и вообичаената навика околу креативноста. Тоа наоѓа сигурност во тоа дека денешниот ден е ист како претходниот.
4.Егото најмногу се плаши од непознатотот, го гледа како место на темнина и празнина.
5.Егото се бори да го добие она што сака. Тоа претпоставува дека без борба неговите потреби никогаш нема да бидат задоволени.

Како што гледате централна тема на егото е несигурност. Кога живеете идентификувани со егото, зависите од милоста на секој туѓинец на улица. Мигот на ласкањето создава среќа. Ако чуете саркастичен коментар, вие сте навредени. Како тогаш можете да се префрлите на своето вистинско битие?

Вистинското битие го постигнува сето она што егото го посакува – спокојство, исполнетост, радост, чувство на целосна сигурност – бидејќи сите тие квалитети се наоѓаат во битието. Не морате да се борите за да го најдете.. Оттаму вистинскиот проблем пред се е во тоа што вашето его ве насочило на погрешен пат. Егото станува депресивно, кога не можете да го добиете она што го сакате, се чувствувате бедно. Тоа не може да свати дека всушност не сте и неуспешни доколку не сте го добиле тоа што го сакате во моментот...

Свеста е клуч на промените. Со помош на свест ќе ги намалите старите рани и веќе нема да верувате дека тие во извесна мера ви прават добро и наместо да се обидувате да ја задоволите својата идеална слика за себе, предајте се на едноставноста и невиноста на битието. Кога ќе го осознаете тоа, кој всушност сте вие, ќе ви биде задоволно битието. Вашето вистинско јас е битие на вселената. Што повеќе можете да посакате? Кога сте креативни и бестрашни, можете да зачекорите во непознатото и имате моќ на намера – се ви е дадено...

Извадок од книгата „Рецепти за вистинска среќа“ од Дипак Чопра

Оваа многу разбирлива и корисна книга ни открива како да го задржиме оптимизмот и уживаме во благодетите на среќното срце и душа, без оглед во какви околности се наоѓаме. Всушност авторот на книгата ни нуди рецепт како во ова тешко време, оптеретени со тешкотии и проблеми да го задржиме чувството на спокојство и мир и како свесно да чекориме низ животот, да имаме ведар дух и спонтани реакции.

Polazak

Wind — Fri, 27 Apr 2012 18:24:05 +0200

Dnevnik jednog foruma i vremena - Inter CAFFE blog

Autor: Wind

Poslao: Pet 27.04.2012 18:24

Vremenska prognoza za danas kaze: "Suncano i nadprosecno toplo. Dnevna temperatura ce se kretati izmedju 21 i 27 stepeni."

Ako ste mladi mozete u setnju, ili, stvar izbora, sedeti pred kaficima. Neko ce prosto da se druzi a neko bi hteo da vidi i bude vidjen pa gleda druge, prati koje im je marke odjeca, suncane naocale i takve stvari. Mozda nema ni pare u dzepu ali voli da bude vidjen, to ga usrecuje.

A neko isto tako nema ni pare u dzepu ali je i on negde sjeo, kamen ili klupa, svejedno; gleda travu i drvece i uziva u suncu pa je i on srecan zbog zivota.

Mi nesto stariji ne mozemo na tu temperaturu, puno nam je; moze nas nesto strefiti a nama se jos zivi. Imamo jos stvari koje bi htjeli uraditi.

Ja licno, kada sam bila mladja, mislila sam kako cu jednom otici u Kinu, Japan i Indiju. Posle je na red dosao i Novi Zeland, zbog Gospodara prstenova - cudo kako vas vilovnjaci u jednoj knjizi mogu usreciti.

Onda je doslo vreme kada sam pocela uvidjati da nikad nigde necu otici i pomirila se s tim. Ubedila sam sebe da svako masta o takvim stvarima i da to, na kraju krajeva, i nije toliko vazno.

Srecom po mene (i sve, pa kako bi drugacije?), vremena se menjaju i ja sam polako nasla sebe na onom mestu gdje sam se tako dobro sakrila i odlucila da jednoga dana odem u Kinu, Japan i Novi Zeland.

Indija je otpala zbog vrucine. Ne mozete bas sve imati.

Naravno,nesto uvijek morate imati, to je neophodno da bi vas odrzalo i da bi opstali - morate imati san, vjeru u nesto i nadu, nadu da ce vam zivot jednoga dana velikodusno sve vratiti.

Zato Kina, Japan i Novi Zeland cekaju na mene.

Samo treba da krenem.

Vilovnjaci su cudo.

Nikada

apprivoiser — Thu, 26 Apr 2012 23:05:41 +0200

Stijegovima moje rijeci

Autor: apprivoiser

Poslao: Čet 26.04.2012 23:05

Trazim po sebi, unutra,
kosti netaknute violine,
usne koje sanjaju usne,
ruke koje sanjaju ptice...

Uvijek sam volio prisustvo rijeci, nikada.
Uvijek me tjerala da unutrasnje stanje mjenjam u minutama i gledam na to nikada... Koliko je nikada i kako izgleda to nikada i da li je
nikada samo onda, kada i zelis nikada?

Kada bi pristao na nikada koliko bi sebe imao u cjelosti?
Ako je nikada sama ona moja bit svega sto zelim samo,
nebitno je i da je sasvim malena, najmanja sitnica u vremenu...
Da li bi ikada mogao da zelim, da zivim za nesto, za samo to?
Ne vjerujem u nikada sem onog, sto je jace od zivota.

Nikada necu pristati na nikada i nikada nece postojati nikada.
Cak i u najvecem iscekivanju svega pod lomovima i stanjem kada
samo zelis da jedna rijec bude podjeljena uzivo i jedan kontakt bude
ostvaren fizicki i kada mislis da nema i da ne postoji i da te tjera
da budes sto ne zelis biti tada, ne postoji nikada u svemu tome.
Ako poznajes i zelis svoj san i svoju bit zivljenja, nikada ne pristani na nikada...

Sve ceka u drugom razdoblju tvojih, mojih godina i koliko god da zelim
izbjeci pisanje o samoj ljubavi u svakom napisanom mom tekstu uvijek
je spominjem indirektno jer ona je zapravo jedina iskreno direktna stvar
sto dolazi iz mene na vidjelo ovog svijeta, vas ljudi i svega ostalog...
Ljubav zivjeti, voljeti i zivjeti...

Biti voljena - Bepina

Bepina — Thu, 26 Apr 2012 11:34:09 +0200

Nebom plavim prohujalo - Bepina

Autor: Bepina

Poslao: Čet 26.04.2012 11:34

Dali postoji negde taj čovek
što bi i srce dao za ženu
pa da mu vrati duplo ona
da život svoj položi pred noge njemu.

Pusti se snovi dešavaju stalno
na ovom svetu sve sami lažovi
ispijaju krv žrtve svoje
da bi još koji minut duže živeli oni.

Gde će te odvesti vihor ovoga dana
dali na levu ili na desnu stranu
dal' će ti i danas neko reći k'o juče
da ti je srce gadno i da ima lošu manu.

Neka se ne vara niko, srce je svačije lepo
razlika je samo u tome ,dal' voli ili mrzi slepo.

Jer ako usne tvoje poviču "ljubav" snažno
a srce tvoje ne želi isto ,
nečije oči će zaplakati, mada to tebi neće biti važno.

Prestani protuva biti u ova zadnja vremena
pokaži srce svoje
jer baš svaka žena na ovome svetu
želi biti voljena .

Bepina