Gramy w grę. Rekwizyty to okrągły stół i dowolnie wiele identycznych okrągłych monet (o średnicy ze dwa rzędy wielkości mniejszej od stołu).

Gracze na przemian kładą jedną z monet na stole. Tylko na stole. Nie wolno położyć monety na innej monecie, ale mogą się stykać krawędziami.

Przegrywa ten, kto nie jest już w stanie położyć monety.

Czy istnieje zawsze zwycięska strategia i czy zależy od tego kto rozpoczyna, jeśli tak.

Nitpicker's corner:

1. Raz położonej monety nie wolno przesunąć.

Z 5 do tej pory przepytywanych kandydatów trzech się wymówiło od razu, bez próbowania, jeden napisał w miarę poprawnie, a wczorajszy...

Wczorajszy pisał w czymś co miało przypominać C (nie ma sprawy, kompilatorem nie jestem, przyjmę choćby i pseudokod -- co z samego startu zaznaczam), ale poza #include stdio.h średnio wychodziło. Za to algorytm...

Dla przypomnienia, problem jest zdefiniowany następująco:

Wypisz liczby od 1 do 100, w osobnych liniach. Zamiast liczb podzielnych przez 3 wypisz "Fizz", zamiast liczb podzielnych przez 5 wypisz "Buzz" a zamiast liczb podzielnych przez 15 wypisz "FizzBuzz".

Gentleman zadeklarował 100 elementową tablicę, skreślił, zadeklarował 101 elementową "bo od zera", wypełnił liczbami od 0 do 100. Przeiterował pętlą co trzy, pięć i piętnaście, wpisując odpowiednie wartości, po czym przeiterował ponownie, aby rzeczoną tablicę wyświetlić.

F() = x++; return
G() = x++; return
H() = x++; return

Jaki będzie wynik x=1; return F() * (G() + H())? Bez jakiejkolwiek optymalizacji, tym haczykiem proszę się nie przejmować.

a) w C/C++;
b) Java
c) C#.

Zadanie dodatkowe: co kompilator z czymś takim zazwyczaj robi?

Zadanie z gwiazdką: kiedy a+(b+c) będzie różne od (a+b)+c?

a) Przyjechał samochód z pięcioma turystami. Jak ich umieścić w hotelu?
b) Przyjechał bus z nieskończoną liczbą turystów. Jak tych umieścić w hotelu?
c) Przyjechała nieskończona liczba busów, w każdym nieskończenie wielu turystów. Jak ich porozmieszczać?

Wszystko, oczywiście, jest wykonalne.

int i = 0;
cout << ++i << ++i << ++i << endl;
i = 0;
cout << i++ << i++ << i++ << endl;

Twórcze rozwinięcie poprzedniej sugestii (by Kleofas).

W innej wersji:

i=0;
print ++i;
print i++;

I jak tu teraz podzielić to ciasto na pół, żeby dokładnie było? I sprawiedliwie. Bo lukier jest bardzo ważny. Jednym cięciem podzielić.