Ir77's

Ocak sonu

2012-02-02T08:05:00.000+02:00

Bugün 1 Şubat. 2012'in ikinci ayı. Yeni yıl gelince insan bir şeyler değişecekmiş gibi hissediyor. Ama hiç de öyle olmuyor. Her şey değişiyor gerçi de, yavaş yavaş değişiyor. Birden bire hiç bir şey olmuyor.

2012'de ne olsun istiyorum?

Yeni bir şeyler öğrenmek ve yeni yerler görmek. Sadece bu kadar. Ne bir eksik ne bir fazla. Yeni bir dil öğrenmek istiyorum mesela. Bu Ruby ya da İspanyolca olabilir. Yeni bir yerleri de görmek istiyorum. Herhangi bir yer olabilir. Çok da ilginç bir yer olmasına gerek yok aslında.

Sevgilerimle - 28

2011-05-22T12:09:00.004+03:00

Doğum günümü hatırlayan, hatırlamayan, bir senedir hayatımda olan, senelerdir hep yanımda olan, beni destekleyen, beni seven, iyi dileklerini ileten, arkadaşlığını esirgemeyen, merak eden, vaktini ayıran herkese sonsuz teşekkürler ederim.

6. geleneksel kendi kendime doğum günü mesajımda yine geleneği bozmayarak kendime iyi, mutlu, güzel, sağlıklı, şanslı ve sevdiklerimle birlikte bir yıl dilerim.

Saygı ve sevgilerimle,
Ahmet

Sanatsal Çalışmalarım

2011-01-18T10:24:00.003+02:00

Herkese mutlu yıllar.

Yeni yıla kara kalem çalışmalarımı paylaşarak giriyorum. Beni tanıyan herkesin bunların benim için ne kadar büyük bir aşama olduğunu anlayacağını umut ediyorum. :p

Sevgilerimle..

Horozumu kaçırdılar, suyuna da pilav pişirdiler

2010-12-11T08:58:00.001+02:00

Bu sefer biraz acıklı bir yazı yazmak zorundayım. Çünkü beş küsür senedir kullandığım yeşil kupam kırıldı. Bir gece karanlıkta, mutfakta üzerine başka bir kupa düşmesi sonucu çatladı. Son bir iyilik yaptı paramparça olmadı, sadece çatladı.

Evime gelmiş olan herkes onu bilir. Suyumu, çayımı, sütümü onunla içerdim. Buraya geldiğim ilk gün almıştım. Alışmıştım.

Daha yerine yeni bir şey alamadım. Çünkü istediğim gibi bir şey bulamadım. İyi kupa bulmak gerçekten zor. İçinin siyah dışının yeşil olmasını istiyorum. Eskisiyle aynı boyutta olması önemli. Alt tarafının kaplaması kaygan olmalı, yoksa masaya koyunca bir ses çıkıyor hiç hoşuma gitmiyor. Bunlar olmazsa olmaz bence. Şimdilik başka bardaklarla idare ediyorum ama yerini tutmuyor hiç biri.

Onu hatırlamak istediğim haliyle, çatlamayan tarafından son bir fotoğrafını koyuyorum buraya.

Güle güle yeşil kupa.. 18.9.2005 – 27.11.2010

Çilek Reçeli

2010-10-30T10:33:00.001+03:00

Annemin tarifi ve biraz da yaratıcılıkla geçen ay dört buçuk kavanoz kadar çilek reçeli ürettim. Sıcağı sıcağına yazmadım, çünkü önce tam anlamıyla kalite kontrolünden geçirmek istedim. Bence tadı iyi. Benden başka deneyenler de beğendiklerini söylediler. Ama kibarlıklarından da söylemiş olabilirler emin değilim.

Burada tarifini vermek istemiyorum. Hem bazı önemli detayları unuttum hem de zaten en başından beri ne kadar doğru yaptığımdan emin değilim. Ama ilginizi çektiyse eğer benim tavsiyem tanıdığınız birine nasıl yapıldığını sorun ve gözünüzde pek büyütmeyin. Hem çok zor bir şey değil hem de iş bitince yemesi çok eğlenceli. (Yok illa bana sormak istiyorsanız da email atın elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım.)

Pek çok kişi için bu ilginç bir şey olmayabilir. Ama benim için bir ilk oldu ve hoşuma gitti. Hem de daha önceki bir yazımda bahsettiğim için burada sizinle paylaşmak istedim.

Hepimize afiyet olsun dileklerimle hoşçakalın.

Üçüncü Çeyrek Raporu

2010-10-12T03:48:00.000+03:00

Zaman gerçekten hızlı geçiyor. Bir üç ay daha geçti işte. Ve ben Onur'un da ittirmesiyle yeni bir yazıya daha başlıyorum. Onur'un iletişim yöntemi genel olarak spam üzerine kurulu. Aynı mesajı olabildiğince çok göndermek suretiyle yapıyor bunu ama işe yarıyor yine de. Böyle bile olsa beni sıksık hatırladığı için ona teşekkür ederek başlayayım yazıma.

Haydi bakalım, son üç ayda neler yaptım? İşte o başlıklar:

Ankara'daydım

Bunu zaten daha önce burada duyurmuştum. Çok uzun zamandır ve az uzun zamandır görüşemediğim bir kaç kişiyi gördüm ve çok mutlu oldum. Bana vakit ayırdıkları hepsine tek tek teşekkür ediyorum. Zamansızlık ve bazı talihsizliklerden ötürü görüşemediğin herkesten de özür diliyorum. Umarım bir daha ki sefere görüşürüz. Ya da siz buraya gelirsiniz belki en güzeli o olur :)

Gezdim diye ayrı bir başlık açmak istemiyorum ama gezdim. Ankara tabi bunun en büyük parçası oldu ama onun dışında da bir iki bir yere uğradım diyelim ve raporumuzdaki bir başka başlığa geçelim.

Geldim, gördüm, yedim

Ankara'da olmanın en güzel yanı bu galiba. Çeşit çeşit olmayacak şey yedim. İyi de oldu ama kilo da aldım. Sadece tüketmedim ürettim de. Internetin de olmamasıyla oluşan can sıkıntısıyla birlikte reçel yaptım ki bence başlı başına ayrı bir yazı konusu o. Onu sonraya saklayayım.

Hastalandım (yine gene)

Daha önce buraya hastalandım yazdığım için pek çok insanı endişelendirdiğimi fark ettim. Gösterdiğiniz ilgi için teşekkür ederim. Ama bu sefer pek çoğunuzun önünde Ankara'da hastalandığım için sanırım merak etmezsiniz. Hayatımın ilk serumunu yemek dışında bir etkisi olmadı zaten, iki güne kendiliğinden geçti gitti.

Uğraştım

Blog'la uğraştım. Bir ara ne olduysa oldu birden bütün blog ve web sitesi uçtu. Eski haline getirene kadar gerçekten çok uğraştım. Ama aslında eskisinden iyi oldu. Blog şu anda daha hızlı açılıyor. Web sitesinde de ufak tefek güncellemeler yaptım. Ama siz siz olun her şeyi yedekleyin. Aynı şeyi baştan yapmak çok can sıkıcı bir iş.

Internet'le çok uğraştım. Doğru düzgün çalışan bir internet servisi niye bana denk gelmiyor bilmiyorum ama bununla uğraşmaktan bıktım gerçekten. Umarım en az bir yıl daha başka problem çıkmaz.

Kısa kısa son bir kaç not

İzledim de izlemez olaydım. Yazın bence süper bir filmi yok. Başlangıç iyiydi ama muhteşem değildi bence.
Kazandım ama lotoyu değil. Geçen sefer Bada falan demiştim oradan bir telefon kazandım. Bu da böyle bir anım oldu.
Dört buçuk senedir kullandığım arabamı sattım. Eskimişti ama idare ediyordu, üzülmedim desem yalan olur.

Benim tarafımda olan biten bu. Umarım sizin oralarda da her şey yolundadır. Canınız sıkıldığında iki satır yazmayı ihmal etmeyin. Görüşmek üzere.

Ankara'da Buluşalım

2010-08-22T11:08:00.001+03:00

İlgilenenler için kısa bir bilgi notu. Eylül başında Ankara'da olacağım. Eğer olur da o tarafta olursanız görüşebilirsek çok iyi olur.

Pek çoğunuzu bir yıldan uzun zamandır görmedim. Hatta bazılarınızı çok çok senelerdir görmedim. Umarım bu sefer bir şekilde denk gelir de görüşürüz. Ne bileyim iftara gideriz, bayramlaşırız filan. Yaparız bir şeyler yani maksat beraberlik olsun.

Görüşmek üzere,
Ahmet

İkinci Çeyrek Raporu

2010-07-21T07:33:00.013+03:00

Artık yeterince zaman geçti ve yeni bir yazı yazmanın zamanı geldi. Yeterince zaman geçtiğini burayı takip eden bir kaç kişiden aldığım "artık yeni bir şeyler ekle" taleplerinden anlıyorum. Özünde buranın amacı uzak kaldığım ama kopmadığım insanlarla iletişimimi sürdürmek. Bir çeşit toplu email tüm sevdiklerime aynı anda gönderdiğim. Umarım burayı okuyanlar da beni kendileri hakkında bilgilendirirler.

Kısa kısa olan biteni geçeyim, herkesi ilgelendiği kısmı okusun. Neler yaptım:

İletiştim

Bu uzak kalmak kavramının mesafe ile bir ilgisi olmadığını düşünmeye başladım. Tamamen vakit ile ilgili. Bir insana ne kadar çok vakit ayırırsan o kadar yakın oluyorsun bence. Ben de daha az vakitle daha ulaşılabilir olmaya çalıştım.

Siteme eklediğim "Bana mesaj gönderin" özelliği gerçekten kullanışlı oldu. Nerede olursam olayım sizlerden SMS alabiliyorum. Önce kimse kullanmaz diye düşünmüştüm ama oldukça kullanılıyor. Bir yerden birisinin aklına geliyorum ve birden bir mesaj alıyorum, güzel bir şey.

Skype ile daha ulaşılabilir oldum. Eğer bir şekilde Skype adresime sahipseniz beni her zaman arayabilirsiniz. Çevrim içi olmasam bile direk cep telefonuma ulaşacaksınız. Bu da, numaran ne, nasıl arayacağız biz seni vs gibi bir kaç problemi çözdü bence.

Sosyalleştim

Yani tam olarak sosyalleşmedim de sosyal iletişim araçlarını biraz daha fazla kullanmaya başladım. Zaten alem olmuş on yüz bin tane sosyal iletişim aracı bana sadece onları kullanmak düştü.

Bu konuda web sitemi de güncelledim. Belli başlı hesaplarımın listesini tek bir sayfada topladım.

Gezdim

Bahar ve Yaz insanı gezmeye teşvik eden aylar. Ben de ne kadar sulak yer varsa dolandım. Kumsal da kazı yaptım, tavla oynadım, karpuz yedim vs. Burayı sanırım en iyi fotoğraflarla anlatabilirim:

Okudum

Kütüphaneden kitap alıp okumak, satın alıp okumaktan kesinlikle daha keyifli. Belki yazarlar için kötü bir şeydir bu ama ne yapayım benim için öyle. Niye derseniz:

1. Bedava eğlence, güzel bir şey
2. Bedava. Eskiden bir kitabı beğenmesem bile sonunu getirmeye çalışırdım. Şimdi beğenmediğim yerde bırakıyorum. Hiç vicdan azabı, ben buna para verdim okumalıyım hissi yok. Zamanın daha değerli. Gidiyorum başka kitap alıyorum.
3. Kitaplar benim değil. İade etmem gerektiğini, üzerinde bir tarih olduğunu biliyorum. Daha seri okuyorum, daha çok okuyorum.

Öğrendim

Burayı okuyanlar benim teknik yazılarımdan çok sıkılıyorlar biliyorum. Onun için çabuk geçiyorum burayı. Android ve Bada benim için son 6 ayın favori ikilisi oldular, bu kadar söylüyorum ve atlıyorum.

Hastalandım

Evet yaz ortasında bir ara hastalandım. Bir ara da alerjilerim çok arttı. Özünde can sıkıcı olaylar. Sonuçta ufak tefek şeyler bir şekilde atlattım tabi ama tekrar tekrar söylemek isterim ki her şeyin başı sağlık.

İzledim

Pek çok film izledim son zamanlarda ve çoğunun adını bile hatırlamıyorum. Benim için yazın favorisi Toy Story 3 oldu. Oldukça eğlenceliydi.

Senfoni orkestrası eşliğinde havai fişek gösterisi izledim ki bambaşka bir şeydi. Olur da denk gelirse seneye de ordayım. Arkada Imperial March çalarken birden havai fişeklerin patlaması acaip bir duygu. Bir death star eksikti o da olmaz zaten umarım :)

Dünya kupasını izledim doğal olarak. Ama herkes izledi galiba çok yazmaya gerek yok.

Çalıştım

Önce normal çalıştım. Sonra başka başka şehirlere gittim. Başka başka ülkelerden insanlarla çalıştım. Eğlenceli bir şey aslında, hem keyifli bir şey yapıp hem de üste para almak. Garip ama gerçek budur belki :p

Değiştirdim

Blog'un görünüşü daha ferah daha geniş olduğunu düşündüğüm bir tema ile değiştirdim. Umarım eskinisi aratmaz ve okuması gerçekten kolay olur.

Başka da hiç bir şeyi değiştirmedim. Aynen kullanıyorum. Ne demişler eskisi olmayanın yenisi olmazmış :)

Hatırladım

Çoğu zaman unuttum aslında. Doğum günlerinizi unuttum, başka özel olayları unuttum, aramayı unuttum, email atmayı unuttum ama sizleri unutmadım. Her zaman hatırımdasanız. Hoşçakalın sevgiyle kalın. Olur da vaktiniz olursa bana bir mesaj atmayı da unutmayın.

Teşekkürler - 27

2010-05-23T06:02:00.004+03:00

Doğum günümü hatırlayan, hatırlamayan, bir senedir hayatımda olan, beni destekleyen, beni seven, iyi dileklerini ileten, arkadaşlığını esirgemeyen herkese çok teşekkür ederim.

5. geleneksel kendi kendime doğum günü mesajımda yine geleneği bozmayarak kendime iyi, mutlu, güzel, sağlıklı ve sevdiklerimle birlikte bir yıl dilerim.

Saygı ve sevgilerimle,
Ahmet

Yorumlar

2010-02-22T06:46:00.007+02:00

Son bir hafta içinde pek çok kişiden mesaj aldım. Burayı güncellemenin de en büyük zevki bu, ne zamandır konuşmadığım insanlardan tekrar bir haber almak. Murat gönderdiği mesajın sonuna Macbeth'in açılışından küçük bir parça eklemiş, hoşuma gitti onu da burada yayınlıyorum.

Üçüncü kişi yine Murat'ın isteğiyle Onur. Neden bize üç cadılı kısmı seçmiş onu bilemiyorum, belki buna da başka bir yorumunda açıklık getirir.

Hoşçakalın.

When shall we three meet again
In thunder, lightning, or in rain?
When the hurlyburly's done,
When the battle's lost and won.

Maalesef düzgün bir Türkçe tercümesini Internet'de bulamadım. En olabilecek şu var onu da kim çevirmiş bilmiyorum:

(Üçümüz) Ne zaman buluşuruz bir daha
Gökgürültüsü, yıldırım veya yağmurda?
Bu velvele bittiğinde,
Savaş kaybedilip, kazanıldığında.

Bana Mesaj Gönderin

2010-02-21T09:30:00.004+02:00

Sağ tarafa, en üste yeni küçük bir kutucuk ekledim. Bana mesaj gönderebilmeniz için. :)

Buraya kısa bir mesaj yazıp küçük ok tuşuna tıkladığınızda her nerede olursam olayım mesajınız bana ulaşacak. Yani hedef bu, olabilir de olmayabilir de. Blog'dan bana SMS gibi bir şey hem de kontör falan harcamadan.

Hala nedir bu, biz anlamadık diyenler için özenle hazırladığım kullanma kılavuzunu da buraya iliştiriyorum.

Hoşçakalın..

Ankara - 2

2010-02-21T02:22:00.002+02:00

21 Şubat 2009'da yazıp sonra buraya koymayı unuttuğum yazının ikinci kısmı.

* 2 *

İçerisi o kadar da eğlenceli değil. Ne bir bilgisayar var doğru dürüst ne de bir wifi. Küçük de bir yer ama insanlar dağınık oturmuşlar yine de. Nasıl oyalayacağım kendimi belli değil. Dolanıyorum, rafların kitapların arasında. Oturacak uygun bir yer bulabilmek için. Tanıdık bir şeyler arıyorum belki de umutsuzca. Derken duvarda kocaman bir harita. Aslında bir Ege haritası bu. Ama okullarda görmeye alışık olduğumuz cinsten. Türkiye orada. Şairin dediği gibi aynen. Anadolu'dan Avrupa'ya bir kısrak başı gibi uzanmış. İşte burada, yine tam karşımda Ankara. Komik aslında bunu niye asmışlar ki buraya?

İlişiyorum bir köşeye, yine başlıyorum izlemeye. Gelene geçene bakıyorum. Kütüphane sessiz ama tam karşımdaki abiye yetmemiş bu. Bir de kulaklarına tıkaç tıkamış. Koca koca kırmızı şeyler. Zannedersin kapıda tabela var "İçerideki ses düzeyi kalıcı duyma bozukluklarına yol açabilir" diye...

Onun yanında bir adam, elinde bir kitap. Saçları uzun, kahverengi beyaz kırması. Elleriyle bir şeyler anlatıyor kendine sürekli. Ama nedir anlamıyorum. Sessiz okuma denen güzide tekniği tam anlayamamış vakti zamanında. İçinden bağıra bağıra okuyor kitabını. Kulağı tıkaçlı adama haksızlık mı ediyorum ne?

Soluma doğru karşımda iki çocuk. Güya ders çalışıyorlar. Yalan! Oğlanın elinde bir cep telefonu kızın fotoğrafını çekmeye çalışıyor. Kız da elindeki kağıtlarlar suratını kapatıyor. Belli ki eğleniyorlar. Ama ellerinde kalın kipatlar. Suratını kapattığı kağıtlarını yarısı highlighterla yeşil yeşil işaretlenmiş. Niye sarı kullanmazlar da başka renk kullanırlar orasını da anlamam. Ben sadece sarı kullanıyorum. Bir de ara ara kırmızı. Sarı, kırmızı sevdiğim renkler, yeşil ne ola ki. Belli ki sabahın bu vakti ders çalışmaya gelmişler. Yatıp uyusaydınız daha iyiydi vallahi. Yine V.'nin dediği gibi ders çalışacağımıza yatıp uyuyalım kafamız çalışır daha iyi.

Sabahın körü kavramının ne kadar da göreceli olduğunu fark ettim bir anda. Saatin kaç oldğunu söylesem mesela ne düşünürsünüz hakkımda. Saat on bir buçuk. O kadar da erken değil aslında. Ama benim için erken. Gece insanıyım ben galiba. Benim bünye akşam dörtten gece ikiye düzgün çalışıyor onun dışında da makine hep soğuk.

Yazacak ilginç bir şey kalmadı artık, hem kitap okumak istiyorum biraz. Çocuklar da gittiler zaten. Oğlan kızın kafasına kalem fırlattı. Bu da kızın çok hoşuna gitti. Güle güle gittiler. Belki de beni dinlediler gidip uyuyacaklar. Telepatik güçlerim gitgide güçleniyor herhalde. İyi bir şey olsa gerek. Ya da insanlar gitgide garipleşiyor. Kötü bir şey olsa gerek. Ben bu iyi mi kötü mü sorununu fal bakarak çözmeye karar verdim. Normalde yazı tura atardım ama şimdi vaktim bol en iyisi fal bakayım...

ahmetaltay.net güncellendi

2010-02-18T10:58:00.008+02:00

ahmetaltay.net'i 2004 yılında açtım ve en son 14 Mart 2006'da güncellemişim. Internet zamanı ile düşünürseniz çok uzun zaman aslında. En basitinden youtube bile yoktu 2004'de artık oradan hesap edin.

Son bir kaç gün içerisinde ahmetaltay.net'in görüntüsünde ciddi değişiklikler yaptım. Temel amacım bütün gerçek anlamda değişken içeriği buraya yani bloga taşımak sitenin geri kalanını da basit ve bana ulaşmak isteyenlerin kolayca kullanabileceği bir hale getirmekti. Uzun zamandır kendi içeriğimi kendi sitemde tutmak için direniyordum ama artık her şeyi blogger'a taşımaya karar verdim. Bunu da dikkatli düşünürseniz acaip bir karar aslında. Yazdığım her şeyi kendime ait bir yerde saklamak yerine Google'a teslim ediyorum. Gerçi büyük olasılık uzun vadede bu daha akılcı bir durum ama yine de saçma geliyor bana. Özünde Google'a da o kadar güvenmiyorum. Yarın servisi kapatmaya kalksalar kapılarına dayanacak halim yok sonuçta.

Gidin bir bakın (ahmetaltay.net) bakalım. Hatta iyi gününüzdeyseniz benimle düşüncelerinizi bile paylaşabilirsiniz.

Sitenin bütün eski içeriği arşiv menüsü altında erişilebilir durumda. Ama ben yine de zamanında site dahilinde yazdığım yazıları parça parça buraya taşımayı planlıyorum. En azından blog kendi için bir bütün olacak benim gözümde.

Son olarak, ne kadar büyük değişiklik olduğunu göstermek için biraz da öncesi-sonrası resimleri hazırladım. Yüksek beğenilerize sunarım.

Giriş sayfası öncesi

Giriş sayfası sonrası

Hakkında sayfası öncesi

Hakkında sayfası sonrası

Ankara - 1

2010-02-17T07:25:00.004+02:00

21 Şubat 2009'da yazıp sonra buraya koymayı unuttuğum yazının ilk kısmı. Nedense 20 dk aralıkla iki kısım halinde yazmışım. Orjinalini bozmadan öyle iki parça halinde yayınlıyorum ben de. Bir yıl sonra okuyunca, ne anlatmaya çalışmışım ben de pek anlayamadım öyle. Ama bir senede ne kadar çok şey olmuş onu hatırlattı bana.

* 1 *

Kütüphanenin önünde bekliyorum, hafta sonu uzak bir yerde. Açılmasına on on beş dakika bir şey var, dışarıda bir kalabalık. En son böyle yine hafta sonu, sabahın bir körü bir şeyin açılmasını beklediğimden bu yana seneler geçmiş. Bir internet kafenin önündeydik, sınıfça. Oyun oynamak için gitmiştik, o zaman bile aptalca gelmişti. O halde şimdi niye bekliyorum, bu da aptalca değil mi?

Yakında küçük bir göl var, onun etrafında yürüyüşe çıkabilirim. Ya da ne bileyim gidip bir yerde bir şeyler içebilirim. Ama yapmıyorum. İnsanlara bakmak daha eğlenceli çünkü. Hepsi türlü türlü. Sanki ben bakayım diye toplanmışlar buraya. Akvaryuma bakar gibi hissediyorum bir an kendimi ve utanıyorum yaptığımdan. Çünkü onlar balık değil insan. Ben de halka değil filim zaten. Aklıma Panora geliyor birden. Deniz akvaryumu ve V.'nin tabiriyle Nemo'suyla. Hatıralar ve Ankara ilginç şeyler. Her şey başka bir şeyi çağrıştırıyor. O başka bir şey ise hemen hemen her zaman Ankara. Kendisi olmasa bile onunla ilintili bir şey, orada olmuş, orada devam eden bir şey. Ara ara anlam kayıyor benim için. Yalnızlık hatıralar oluyor, hatıralar ise Ankara.

Balıklarıma geri dönüyorum. En az altmış yılı kapsayan bir yaş aralığı var burada. Solumda köstekli saatli amca. Kasketi, gömleği ve kahverengi Sümerbank kumaşı pantolonuyla yanımda. Haki ceketini unutuyordum az daha. Zaman tüneli gibi bir şey bu. Onun da ötesinde hatta. Zaman ve mekan tüneli, paralel evrenlerin buluşması bir de akı kapasitörü. Merdivenlerde iki genç oturuyor. Kız çok gürültücü. Nokta yerine shit kullanıyor. Telgraflardaki stop gibi bir şey olsa gerek onun için. Çok da ilgi çekici değiller benim için. Akvaryumlardaki renksiz balıklara benzetiyorum onları. Belli ki benim için gelmemişler. Varlıkları bir anda anlamlarını yitiriyor.

Tam karşımda orta yaşlı bir balık bu sefer. Takım elbiseyle gelmiş elinde bir takım evraklar. Ceketinın dirseklerinde yama var. Söküklerini bu mesafeden görebiliyorum. Saç baş dağınık ama gözler ışıl ışıl. Kendiyle gurur duyan bir hali var, acaba neden?

Kapı açılıyor bu arada. Bir anda bir haralagürele. Balıklar insan oluyorlar tekrar. Bir itiş kakış. Bende iterim ne var. Ben alışığım bu tarz işlere. Bizde de Metro var Ankararay var. Bek yine geldin aklıma. Ne güzel şehirdin sen Ankara..

Yeni Hayat

2010-02-16T08:23:00.009+02:00

Yanlış anlaşılmasın, benim için değil bu sayfalar için yeni bir hayat.

Teknik sorunlardan dolayı blogumu taşımak zorunda kaldım. Merak edenler için blogger'ın ilgili duyurusu. Özünde bu olay büyük bir şirketin uzun zaman önce başlattığı bir servisi tedavülden kaldırıp kullanıcılarını mağdur etmesi durumu. Daha önce Geocities'in aynı şeyi bana iki kere yapmışlığı var. Oradan biraz aşinalığım var aslında.

Her musibetde bir hayır vardır diyerek ben de blogu yeni yerine taşıdım. Mümkün olduğunca eski halini korumaya özen göstererek yaptım bu işi. Eğer her şeyi doğru yapabildiysem sizin hiçbir değişiklik yapmanıza yada yeni bir adresi öğrenmenize gerek yok.

Kısaca değişiklikler:

Blog'un yeni adresi blog.ahmetaltay.net ama eski adresi www.ahmetaltay.net/blog hala geçerli.
Uzun zaman önce aldığım fakat kullanmadığım bir domaini de artık kullanıyorum: www.ahmetaltay.info. Bu adres ile .net adresi birebir aynı içeriğe sahip.
Sayfalar artık blogger tarafından sunuluyor. Bu ne demek? A. Google sizin zaten takip ediyordu artık daha fazla takip edebilecek. B. Olur da blogger'a Türkiye'den erişim engellenirse maalesef bu blog da engellenmiş olacak. C. Yukarıdakilerin hepsi.
Teknik yeteneksizliğimden dolayı blog'a önceden bir şekilde post etmiş olduğum resimler yeni blog'a taşınmadılar. Şimdiye kadar çok fazla resim koyduğumu hatırlamıyorum. Ama yine de böyle eksik bir resim görürseniz ve illa erişmek isterseniz eski blogun son haline arşiv adresinden www.ahmetaltay.net/archive/blog ulaşabilirsiniz.
Genel olarak blog, lüzumsuz olduğunu düşündüğüm eklentilerden temizlendi. Böylece daha ilginç şeylere de yer açılmış oldu. Özellikle sağ taraftaki son yorumlar ve özetleri kısmı hoş bir eklenti oldu.

Bu işleri yaparken bilgisayarımda bir sene kadar önce yazmış olduğum iki parça halinde bir yazı buldum. Unutmuşum onu post etmeyi, onu da en kısa zamanda buraya koyacağım. Yeni bloga geçişin şerefine.

Yeni blogda fark etmediğim aksaklıklar olabilir. Olur da böyle bir şey dikkatinizi çekerse bana haber verebilirseniz sevinirim.

Son olarak, senelerdir kendisinden bedava hizmet aldığım ve her türlü teknik sorunumda bana dünyanın öte başından yardım eden Onur'a buradan teşekkür etmek istiyorum.

Sağlıcakla kalın..

- 26 -

2009-05-22T00:39:00.000+03:00

Yeni yaşımı yanımda, yakınımda, gıyabımda, bizzat gelerek, telefon ederek, email atarak, telepati yoluyla kutlayan olmadı hatırlayan, unutsa bile her daim arkadaşım, dostum, akrabam olan insanlara, sevdiklerime çok teşekkürler ederim. Hepinizi çok seviyorum ve kucaklıyorum.

Baharın en güzel ayında, yeni bir yıla yeni umutlarla başlıyorum. Umarım bu yıl içinde hepinizle daha sık görüşme fırsatı bulur, daha az kavga eder, daha çok şeyi paylaşırız. Son olarak, normal bir megaloman olarak kendime mutlu ve sağlıklı bir yıl hatta nice yıllar diyorum.

Her nerede olursanız olun hepiniz kalbimdesin.

Sevgilerimle,
Ahmet

Bir Delinin Alışveriş Güncesi

2008-08-11T08:47:00.005+03:00

Bu aralar meşgulum hatta çok meşgulum o kadar meşgulum ki Pazar sabahı 8:25'de kalkıyorum. Ne yapıyorum, alışveriş yapıyorum. Kime kime? Sana bana. Pazar sabahı erken kalkmam kıyamat alameti sayılmazsa bile alışveriş yapmam sayılabilir.

Ben bir aksilik olmazsa alışveriş falan yapmam. Tehdit ve zorlama altında değilsem tabii ama onlar da bir çeşit aksilik olarak düşünülebilir. Hem yoruluyorum hem de kararsız bir insanım zorlanıyorum. Sık sık alışveriş yapmadığımdan yada hiç hiç alışveriş yaptığımdan dolayı bende bir fiyat nosyonu da oluşmamış oluyor. İnsanlar alışveriş yaparkan ürünlerin fiyatlarını kıyaslarlar. Normal bir insan A marka gömlek ile B marka gömleği fiyatını karşılaştırır. Bu benim için mümkün değil. Çünkü A marka gömleğin fiyat etiketi büyük olasılık son bir sene içinde gördüğüm ilk etiket. Bu şartlar altında ben gömleği bildiğim şeylerle kıyaslıyorum. Örneğin fiyatını çat diye düşünmeden bildiğim şeyler arasında bilimum elektronik eşya, balon ve nazar boncuğu var. Bu listeyi daha pek çok lüzümsuz şey ile genişletebilirim. Sonuç olarak ben karar verme aşamasında bir kilo gömlek mi daha ağır yoksa bir kilo balon mu gibi sorular soruyorum kendi kendime bu da satıcıların garibine gidiyor.

Ben denemeyi de sevmem. Bildiğim şeyleri severim ben. Örneğin öğlen yemeğinde yeni bir şey denemek istemem. Yemek yemek sevdiğim bir şey ve sadece bir hakkım varsa niye yeni bir şey deneyeyim ki? Bu soruya bir cevabım olmadığından bildiğim şeyleri yer mutlu olurum. Bana birisi bir hediye falan aldığında da uzun bir süre kullanmam onu, öyle beklerim. Yeni şeyleri açmayı sevmem. Parçayı yemem, bütünü bölmem. Doğal olarak henüz benim olmayan bir şeyi almadan önce denemem. Denemediğim için üzerime olup olmayacağını bilemem. Üzerime olup olmayacağını bilmedğim bir şeyi de almam. Bana tamamen mantıklı gelen bu zinciri de anlayabilen bir satış elemanı olduğunu zannetmiyorum.

Alışveriş ile ilgili bir başka problem ise yorucu olması. Yürüyüp duruyorsun... Aç, susuz öyle dolan dur. O kadar sıkıcı ve yorucu bir işki insan yoruluyor, çok yoruluyor. Mesela ben o kadar yoruldum ki akşam üzeri geldim 4 saat uyudum. Buna normal insanlar sızıp kalmak diyorlar. Kendimi azıcık biliyorsam çok yorulmuş olmam lazım. Yoksa ben akşamları uyumayı da sevmem. Onun yerine bilgisayar ekranına bakarım böyle boş boş bakarım bir de arada bir böyle yazılar yazarım.

Hoşçakalın..

PS: Tehlikenin farkında olmayanlar için :) NYT’ten Türkiye'ye kredi kartı uyarısı (Hürriyet)

Ne Dinliyorum? Yuki - Home Sweet Home

2008-07-23T08:29:00.005+03:00

Felaket tesadüfen denk geldim buna. Şarkının sözleri hakkında da tek fikrim yok ama hoşuma gitti, saygılarımla sunuyorum.

Bu video hoşuna gitmeyenler için, ufak tefek bir ne var ne yok geçerek kendimi affettireyim.

Öncelikle hava çok soğudu. Geçenlerde buralar iyice sıcakladı, harman vakti de geldi zaten içerikli yazı yazdık nazar ettik galiba. Temmuz ortasında resmen üşüyorum. Güney yarım kürede olmadığıma göre Temmuz ortasında üşümem normal olmasa gerek.

Güney kelimesi bir anda ben de tatili çağrıştırdı. Dramatik gerçek ile tam bu anda yüzleştim. Ben hariç ailemin bütün fertleri tatildeydi. Kaçınılmaz olarak ben nerede neyi yanlış yaptım sorusu bir gündeme geldi tabi. Ama ben pek salladım(!) :p

Sonra, arada bir yerde Batman'ın devam filmini izledim (The Dark Knight). Fazla söze gerek yok uzun zamandır izlediğim en iyi film. Herkese tavsiye ederim.

Son olarak, size bir matematik sorusu sorayım. Son yarım saattir de bunun üzerine kafa yoruyorum. Şimdi biraz teknik olacak ama kusura bakmayın. 5Gb boşluk olan bilgisayarıma 1Gb yer isteyen bir program kurdum, şu anda bilgisayarımda 6Gb boşluk var. Özetle 5-1=6 etti de nasıl etti? Bunu yapan Windows okuyana en içten selamlarını iletir...

Hoşçakalın..

Honeyroot - Where I Belong

2008-07-15T08:54:00.003+03:00

Youtube'u herhangi bir sebepten açamıyorsanız, songza'yı deneyebilirsiniz. Siteleri dandik olduğundan direk bağlantı veremiyorum ama "honeyroot where I belong" diye aratırsanız bulabilirsiniz.

Işıl Işıl

2008-07-13T02:31:00.003+03:00

Bu basit şeyler insan hayatını nasıl etkiler üzerine kısa bır yazı olacak. Odamdaki ampül patladı geçenlerde. Normalde gidip birebir aynı bir ampül ile değiştirirdim, 75W Beyaz. Ama onnun yerine gidip 150W eski usul olanlarda aldım.

Enerji tasarrufu açısından bakarsan kötü bir tercih. Daha kısa ömürlü bir tercih yaptığımda bir gerçek. Yani neresinden baksan akıllı bir değişiklik gibi durmuyor. Ama oda ışıl ışıl oldu. Okumak kolaylaştı, yazmak kolaylaştı. Ayrıca bilmediğim bir sebepten ötürü sarı ışık beni beyaz ışığa göre daha mutlu ediyor.

Her neyse odam şimdi icabında bir Kızılay meydanı havasında ışıl ışıl, pırıl pırıl ve sıcacık. O kadar sıcacık ki yatmak mümkün değil, hava çığrından çıkmış vaziyette yanıyor... (Hava durumunu da araya sıkıştırdım ki siz değerli okuyucularım bu pek kıymetli bilgiden de eksik kalmamış olun.)

Her neyse söyleyeceklerim bu kadar. Vakit ayırıp okuduğunuz için teşekkürler.

Hoşçakalın..

Hamiş: Bu yazıyı yazarken aklıma şu geldi. Arasıra burada kısa kısa ne yaptığımı yayınlamak istiyorum ama bu yazı yazma işi o kadar çok zaman alıyor ki bazen yazmaya vakit bulana kadar ne yazmak istediğimi unutuyorum. Buraya böyle "status update" gibi bir şey eklemek şart oldu artık. Belki Twitter ile falan entegre emin değilim. Bekleyelim ve görelim...

MSN - Ne Dinliyorum?

2008-07-04T09:50:00.006+03:00

Düzenli bir kaç okuyucuma not: Bu yazının sizin ilginizi çekeceğini hiç sanmıyorum tavsiyem bu yazı hiç yokmuş gibi davranmanız! Söz ben size güzel bir şeyler yazacağım yakında.

Geçenlerde aklıma esti, MSN Messenger'ın "Ne Dinliyorum?" kısmına istediğim bir şeyi yazmak istedim beceremedim. Ben de bu işe yarayan bir program yazdım. Anlaşıldığı üzere üç aşağı beş yukarı tamamen lüzumsuz bir şey ama bazen eğlenceli olabiliyor. Bilgi paylaşıldıkça büyür hesabı (yalan, egomu tatmin ediyorum!) burada paylaşıyorum. Buyrun deneyin.

Önemli Not: Internetten indirdiğiniz her dosya, özellikle bilmediğiniz bir kaynaktan aldıklarınız yüksek risk taşır. Eğer ne yaptığınızı bilmiyorsanız, kaybetmekten korktuğunuz önemli verileriniz varsa bilmediğiniz hiçbir şeyi indirip kullanmayın. Ayrıca bu programın çalışacağına, çalışsa bile düzgün çalışacağına, size, bilgisayarınıza, verilerinize veya herhangi bir şeye zarar vermeyeceğine kimse garanti vermiyor. Özetle bu programı kullanmaktan ötürü bir zarara uğrarsanız kendinizden başka kimseyi sorumlu tutamazsınız. Şu an size en iyi tavsiyem bu programı denememeniz. Benim kendi sözlerimle edebi metin tarzında yazdığım bu lisansı anlıyor, kabul ediyor ve bu riski almak istiyorsanız buyrun deneyin:

Bu tutarsa, youtube'da ne dinliyorum özelliği ekleyeceğim buna. Yani aklıma eserse tabi. Bence bendeki bu gereksizlik seviyesiyle o da kesin eser bir ara.

Hoşçakalın..

Listening to TeTeTeTeTell me! by Küçük Emrah.

Viva La Vida

2008-06-27T09:59:00.002+03:00

I used to rule the world
Seas would rise when I gave the word

Hayat tüm hızıyla akarken bazı kapılar yüzümüze kapanıyor hiç beklemediklerimizden bazıları açılıyor. Bir yere doğru gidiyoruz ama sürükleniyor muyuz yoksa isteyerek mi gidiyoruz söylemek güç. Bunların hepsine alışmak kolay hatta eğlenceli. Oyunun ortasında kurallar değişiyor ama hedef hala aynı birinci olmak.

Beni yıpratan yada inciten kendi elimizle kapattığımız kapılar. Öyle bir an geliyor ki acı da verse devam etmek gerekiyor. İnsanları kırmaktan korkabilirsin, geçen zamana acıyabilirsin ama ne yaparsan yap her geçen anın durumu farklılaştırdığı gerçeğini değiştiremezsin. Zaman dostumuz mu düşmanımız mı bilmiyorum ama ondan daha güçlü olmadığımız gerçek. Daha karmaşık anlatabilir miydim bilemiyorum ama çaresizlik bence budur. Hatta bu anlatamama hissi ta kendisidir!

Viva La Vida, Coldplay'in yeni şarkısı. Dinleyince bana bunları hissetirdi. Biz en iyisi ille de carpe diem diyelim yazıyı öyle noktalayalım ancak öyle dengeleriz.

Hoşçakalın..

Kitap, Blog ve Kindle

2008-05-31T03:08:00.006+03:00

Yayıncılık işinin benim gözümde yeni iyi, kötü ve çirkin sıralaması üzerine ürpertici bir yazı... Okuduktan sonra hayatım değişti, mideme kramplar girdi.
-- New York Times.

Kindle'ın ne olduğunu bilmeyenler için kısaca açıklayayım. Kindle Amazon'un çıkarttığı yeni dijital kitap. Kendisiyle bir müddet oynama fırsatım oldum ve oldukça kullanışlı bir alet olduğuna kanaat getirdim. Ekranı "electronic paper" (elektronik kağıt) dan yapılmış. Bu kağıt ve mürekkebin elektronik muadili gibi bir şey... Yazılar, aynı kağıtta olduğu gibi ortamdaki ışık sayesinde görünür oluyor.. Yani ekrandan gelen bir ışık, radyasyon, yakından bakma gözlerini bozar durumu yok. Tabi böyle bir deneyimi tarif etmek çok kolay değil ama şunu söyleyebilirim okunabilirlik açısından normal kitapdan hemen hemen bir farkı yok.

Bunun yanında başka yararlı özellikleri de var. Örneğin Kindle'ınızdan direk kitap satın alabiliyorsunuz. Hem basılı şekillerine göre daha ucuz hem de anında alete geliyor ve hemen okumaya başlayabiliyorsunuz. Ayrıca istediğiniz gazetelere ve büyük bloglarada üye olabiliyorsunuz. Her sabah, güncel bir versiyonu siz hiç bir şey yapmadan - para ödemek hariç - size ulaştırılıyor. Çok güzel değil mi? Gerçi düşününce parayı kredi kartınızdan alıyolar, kitabı havadan yolluyolar, en son okudum dediğiniz şey ise elektronların belli bir konfigürasyonda gözünüzün önünde sıralanması. Hayat çok mu sanal ne?

Dahası da var. Kindle çok ilkel olmakla birlikte wikipedia ve sevdiğiniz blogları okumanıza yetecek derecede bir internet tarayıcısına da sahip. Bak o bedava hem de! O da yetmedi diyorsanız, kitaplarınızın üzerinize dijital notlar almanıza imkan veriyor, olmadı kitabın içinde arama da yapabilirsiniz, index'e de gerek yok artık. Ayrıca, Neşeli Günler'deki Ziya'nın dediği gibi dünyanın bütün meşhurları bununla traş oluyor.

Neden çirkin peki? Çünkü çirkin. Gördüğüm en kullanışsız, kaba endüstriyel tasarımlardan biri. Ama ilk nesil ipod'ları düşününce yakında bunun bir problem olmayacağı da aşikar.

Kitap bitecek mi peki? Internet çıkınca gazeteler bittiyse, bununla birlikte gerçek kitaplar da niye bitmesin? İşte bu sorunun cevabını vermek o kadar kolay değil. İnsanlar kitaplar ile aralarında duygusal bir bağ kuruyorlar. Örneğin tamamen aynı işleve sahip olsa bile bir robot anne sahibi olmak istemem ama postacımın robot olması beni hiç rahatsız etmem. Hem Dost kitabevinin önünde arkadaşlarınızla buluşabilir, zaman kavramı olmayan arkadaşlarınız beklerken 3-5 sayfa bir şeyler okuyup belki de ilginiz çeken bir kitabı satın alırsınız. Peki Amazon kitabevinin adresini bilen var mı? Gazeteler için ise durum farklı. Gazetelerin doğaları itibari ile günlük olmaları, kullan at yapıları bence bu duygusal bağın oluşmasına en büyük engel. Ayrıca Türkiye'deki gazetelerin son on yıl içinde çok da parlak bir görüntü içinde olduklarını kimse söyleyemez. (Alakasız soru olarak, hangi gazeteyi okuyorsunuz? Ben şaka maka hiç birini okumuyorum artık)

Peki bloglar bu resmin neresinde? Blogların benim gözümde tek ilgi çekici noktası yayıncılık işine girmek için gereken çıtanın ne kadar düştüğünü göstermiş olmaları. Bugün her hangi büyük bir gazete ne kadar ulaşılabilirse, bu blog da o kadar erişilebilir. Bu kesinlikle abartı değil. Bu blog kesinlikle herhangi bir gazeteye rakip olmaz, olamaz ama şunu gösterir ki gerçekten kaliteli iş yapan birisi arkasında medya devleri olmadan da sesini duyurabilir ve para kazanabilir.

Sideways travmalarına son!

Şimdi aynı şey kitap sektöründe olmak üzere. Amazon herhangi birinin yazdığı kitabı Kindle üzerinden dağıtmaya imkan veriyor. Yazara da kitabın gelirinin %35 i kalıyor. Bildiğim bir piyasa olmamakla birlikte bu ilk kitabını yazan pek çok kişi için iyi bir oran olsa gerek. Artık kitap yazıp, dağıtmak için insanların bir yayıncı peşinden koşmasına gerek yok. Filmi izleyenler hatırlayacaktır, ana karakter kitabı yayınevi tarafından red edildiği için bunalıma giriyordu. Hiç gereği yok. Gir Kindle'ın platformuna, istediğin fiyatı biç. İyiyse satılsın, kötüyse az satılsın. Ama bir yayıncının lafıyla hayatın kararmasın.

Rast geldiğim küçük blogların %99.9'un hafif tabirle lüzümsuz olduğunu düşünürsek bu "amatör" kitap işinde de ciddi bir çöplük olacaktır. Ama kime ne? Kötüler, şu an okumakta olduğunuz blog gibi, kenarda köşe de kalır iyiler öne çıkar. Serbest piyasanın bu güzelliği karşısında hayretlere düşüyor saygıyla eğiliyorum.

Hoşçakalın..

PS: Bu yazıyı yazmamda bu aralar haftada bir elime bir kitap tutuşturan E.'in etkisi oldu, kendisine teşekkür ediyorum.

Phoenix

2008-05-27T04:19:00.008+03:00

Haftasonunun üç gün olması itibari ile ıvır zıvır bir ton bir şeye vakit buldum. (Meraklısına not: Memorial Day olmasına istinaden Pazartesi tatildi.) Bir tek Indiana Jones'u izleyemedim ona yanarım o da haftaya artık. Olan biten her şeyi size parça parça yazarım belki kimbilir ama en çok ilgimi Phoenix çekti, onu hemen yazıyorum. Özetle arabada 5, az sonra 15... (Aletin Wikipedia'da neredeyse 20 küsür dilde yazısı var ama aralarında Türkçe yok. Buradan Türklerin pek ilgisini çekmediği sonuca varsam herhalde çok yanılmış olmam. Yani sizinde çok ilginizi çekmeyebilir, şimdiden kusura bakmayın.)

Her neyse, bu alet yaklaşık 350 kg.'lık bir metal yığını. 4 Ağustos 2007'de yola çıkmış. (O tarihte ben ne yapıyordum acaba?) Dün, TSİ gece yarısına doğru, planlanandan 15 dakika kadar önce Mars yüzeyine, kuzey kutup dairesine yakın bir bölgeye iniş yaptı. Orada su bulmaya çalışacak, ayrıca topladığı toprak örneklerini analiz edip sonuçlarını dünyaya gönderecek. Dün NASA'dan yapılan canlı yayınla bütün dünya aletin inişini an ben an takip etti. (Sanırım Türkiye'de de NTV canlı yayınlamış.)

Bu Mars'a başarıyla inebilen ilk araç değil. Tarihçeyi nasıl yorumladığınıza bağlı olmakla birlikte ilk başarılı iniş 1981 yılında gerçekleştirilmiş ki bu ben doğmadan önceye denk geliyor. Ama bu sefer ki yine de benim için ilgi çekici bir olaydı. Mesela, yaklaşık olarak 300 günlük bir yolculuğu bu kadar dakik planlamak nasıl mümkün olabilir. Ben herhangi bir olaya 15 dakika geç kalabilirken alet burdan oraya nasıl becerip de zamanında, hatta 15 dakika erken gidebildi?

İlgi çekici başka bir nokta ise iletişim. Alet iniş esnasında düzenli olarak bilgi gönderdi, iner inmez de fotoğraf falan göndermeye başladı. Phoenix dünyayla direk bağlantı kurabiliyor veya Mars yörüngesindeki uydular aracılığıyla dünya ile bağlantı kurabiliyor. Nereden baksanız stabil ve hızlı bir ağ bağlantısı var. Bu mümkünken, neden bizim evdeki kablosuz modem en fazla 10 metre çevresindeki 2 bilgisayar ile sağlıklı ve hızlı bir bağlantı kuramıyor? Bu soruya herhangi bir insan evladının tatminkar bir cevap vermesi güç olsa gerek. (Bir daha ki ISP'im NASA olacak!)

Modemim çalışmıyor ama en azından renkli fotograf çekebiliyorum :p

Aletin üzerinde çeşitli kameralar var görüntü almak için. Çok da ilginç görüntüler var Arizona'nın web sitesinde. Lakin benim anlayamadığım bir nokta var. Görüntüler siyah beyaz. Eminim mantıklı bir sebebı vardır... Ama buradan oraya 350 kg şeyi vaktinde götürmek mümkün de, renkli bir kamera takmak mı imkansız? Yoksa ben, benim modem çalışmıyor diye üzelmeyeyim diye mi yaptılar acaba?

Başka ilginç bir nokta da, Phoenix beraberinde bir DVD götürdü. İçinde yaklaşık 250 bin kadar kişinin ismi kayıtlı. Tam olarak ne amaçla yapıldı bilemiyorum, ama bence tamamen saçma bir davranış. Varsayalım ki bu DVD o şartlar altında uzun bir süre bozulmadan dayandı. Benim markasız DVD'lerin bir çiziklik ömrü varken diyelim ki bu DVD 1000 yıl boyunca çalışır vaziyette olacak. Bunu uzaylılar bulsa, bir işlerine yaramaz. DVD dediğin ISO standartı, ISO dediğin uluslarası standart organizasyonu, evrensel değil. O halde uzaylıları bağlamaz. Bunu daha sonra oraya gidecek insanlar bulsa yine işlerine yaramaz. İnsanlar 1000 yıl önce yazılmış yazıları okuyabilirler ama 10 yıl önce kaydedilmiş kasetleri dinlemek neredeyse imkansız. Ne ile dinleyeceksin, kaset çalar mı kaldı? 20 yıl önce üretilmiş 5.25 disketler nerede mesela. Her yeni çıkan dijital kayıt formatı bir önceki nesli ürünleriyle birlikte yok ediyor. Korkarım o DVD'nin de akıbeti en iyi frizbi olmaktır ki bence büyük başarı.

Son olarak, Mars'a robot göndermenin maliyeti ile potansiyel getirisini karşılaştırsalar ortaya ne çıkar acaba? Bu kadar para dünya için harcansa, burası daha yaşanır bir yer olamaz mı? İnsanların merakını anlıyorum ve takdir ediyorum ama Mars'ı düşünmeye başlamadan önce keşke Dünya'ya bir şans daha verselerdi.

Phoenix üzerine yanlı ve duygusal bir yazından sonra bence gidin biraz Phoenix Saga okuyun hem eğlenmiş olursunuz..

Hoşçakalın..

aa++

2008-05-23T06:26:00.004+03:00

Yaş hanesine bir çentik daha attık. Bu sefer ki biraz kilometre taşı gibi böyle çok köşeli olduğundan hafiften içime oturdu ama neyse... En azından karekökü tam sayı olan bir yaş bununla avutucağız kendimizi artık.

Biraz da facebook'un ispiyoncu etkisiyle çok çeşitli kanallar aracılığıyla pek çok kişi tebrik etti. Hatta uluslararası bir olay oldu bile diyebilirim (!) Nereden baksan altı yedi farklı ülkeden tebrik mesajı geldi. Bak şimdi yazınca bana da bir garip geldi :)

Her neyse hatırlayan, kutlayan herkese tek tek teşekkür ederim.

Hatırlamayanlara da ben zorla hatırlattım zaten. İcabında kendi pastamı kendim aldım etrafına adam toplayıp iyi ki doğdun diye şarkı söylettim.

Son olarak, George Lucas da bizi unutmadı Indiana Jones'un devam filmini doğum günümde vizyona soktu. Sağolsun!

Hoşçakalın..