İslâm Dersleri

Oruçlunun, Kendi̇si̇ne Sataşan Kimseye Ne Söyleyeceği

2020-04-09T21:33:00.001+03:00

ORUÇLUNUN, KENDİSİNE SATAŞAN KİMSEYE NE SÖYLEYECEĞİ

(إِنيِّ صاَئِمٌ، إِنيِّ صاَئِم)

“Ben oruçluyum, ben oruçluyum.”

Hadisi rivayet eden sahabî:

Ebû Hureyre radıyallahu anh.

Bkz. Buhârî, Fethu’l-Bârî ile birlikte (4/103) [H. no: 1894]; Müslim, (2/806) [H. no: 1151]

ŞERH

Hadisin tamamı şöyledir:

Peygamber sallallahu aleyhi ve sellem şöyle

buyurmuştur:

✅ “Oruç (günahlara ve cehennem ateşine karşı koruyucu bir) kalkandır.

✅ Oruçlu olan kişi, çirkin sözler söylemesin ve cahilce davranışlarda bulunmasın.

✅ Şayet biri kendisine hakaret eder ya da onunla kavgaya yeltenirse ‘Ben oruçluyum, ben oruçluyum.’ desin.

✅ Canım elinde olan Allah’a yemin olsun ki oruçlunun ağız kokusu, Allah katında misk kokusundan daha hoştur.

✅ (Allah şöyle buyurmuştur:) Oruçlu kişi; yemesini, içmesini ve şehvetini Benim (rızam) için terk eder. Oruç, yalnızca Benim rızam için yapılan bir ibadettir ve onun mükâfatını da bizzat Ben vereceğim. Her iyiliğin karşılığı (en az) on misli sevaptır (Ancak oruç hariçtir, onda bir sınır yoktur).”

👉 “Oruç;” niyet edilerek fecrin doğuşundan güneşin batışına kadar yeme, içme, cinsî münasebet gibi halleri terkederek yapılan ibadettir.

👉“Çirkin konuşmasın,” yani edebe aykırı, kaba, müstehcen ve kötü sözler söylemesin.

👉“Cahilce davranışlarda bulunmasın,” yani cahil insanların yaptığı bağırıp çağırma, edepsizlik etme vb. gibi davranışlarda bulunmasın.

👉“Şayet biri kendisine hakaret eder ya da onunla kavgaya yeltenirse ‘Ben oruçluyum.’ desin,” yani biri, kendisine hakaret ve kavga etmek amacıyla sataşacak olursa “Ben oruçluyum.” desin. Böylece daha işin başında onun sataşmasını engellemiş olur.

‼️ Hadisten, oruçlu birinin kendisine karşı bu tür davranışlarda bulunan kimseye aynı şekilde karşılık vermemesi, aksine ‘Ben oruçluyum.’demekle yetinmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Ancak o kişi ısrarla kendisine sataşıp gerçekten kavgaya girişirse bu durumda en hafif ve en uygun şekilde onu kendinden uzaklaştırarak kendini savunur.

HADİSTEN ANLAŞILANLAR:

1️⃣Oruçlu kişi, güzel ahlaklı olmaya daha çok önem vermeli ve kötülüğe, riya için değil Allah rızası için iyilikle karşılık vermelidir. Birisi kendisine sataştığı vakit, “Ben oruçluyum.” diyerek onu uyarmalı ve yaptığına son vermesini sağlamalıdır.

2️⃣Orucun amaçlarından biri, midenin yanı sıra diğer organlara da oruç tutturmaktır. O nedenle oruçlu, bütün azalarını günahtan, dilini de yalan, gıybet vb. çirkin sözlerden korumalıdır.

3️⃣ Maslahat gereği müslümanın yaptığı bir ibadeti dile getirmesinde riyadan uzak olmak şartıyla bir sakınca yoktur.

4️⃣ Müslüman, öfkesinin kendi nefsi için değil Allah için olması hususunda kendisini eğitir.

[Kaynak: Hisnu'l-Muslim Şerhi-Guraba yay.]

Berat Kandili Bidat midir?

2020-04-08T11:43:00.001+03:00

Berat Gecesi Kandili Hakkında Sahih Hadis Var mıdır?

2020-04-08T11:02:00.001+03:00

Muhaddis Alim Sâlih el-Usaymi hafizahullah cevaplıyor.

https://youtu.be/YiokEoaoh3k

Kabir Azabından Kurtulma Yolları

2020-04-07T18:26:00.000+03:00

İbn Kayyim şöyle demiştir: "Kabir azabından nasıl kurtulunur?" sorusuna da biri genel biri ayrıntılı olmak üzere iki şekilde cevap vermek mümkündür.

Genel cevaba gelince, kabir azabına neden olan söz ve davranışlardan sakınmak kişiyi kabir azabından kurtarır. Kabir azabından kurtulmanın en faydalı yolu, kişinin uyumadan önce bir an Allah rızası için ne yaptığını, neleri yapamadığını muhasebe etmesi, sonra kendisi ile Allah'ın arasında olan günahları için samimi biçimde tevbe etmesi, ardından bu tevbe üzere uyuyup uyandığı zaman bir daha o günahı işlemeye dönmemeye azmetmesidir. Her gece bunu yapmak gerekir. Bu şekilde davranan biri gece ölürse, tevbe ettikten sonra ölmüş olur. Yok eğer sabaha çıkarsa iyi işleri yapmak üzere ecelinin dolmadığına sevinerek uyanır. Bu vesile ile Rabbine yönelir, önceden yapamadığı amelleri yapmaya çalışır. Kul için bu şekilde uyumaktan daha faydalı bir şey yoktur. Bir de buna Allah'ın zikrini ve Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in uyku öncesinde mevcut olan sünnetlerini yerine getirirse daha güzel olur. Allah Teâlâ kimin hakkında hayır dilerse onu bu tür fiilleri işlemeye muvaffak kılar. Güç kuvvet ancak Allah'ın yardımı iledir..

Ayrıntılı cevaba gelince, bu konuda kulu kabir azabından kurtarmaya dair nakledilen hadisleri sıralaycağız.

a. Îmân Tavka ve Amel-i Sâlih

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

"Kim Allah'tan korkarsa, Allah ona bir çıkış yolu ihsan eder. Ve ona beklemediği yerden rızık verir. Kim Allah'a güvenirse O, ona yeter. Şüphesiz Allah, emrini yerine getirendir. Allah her şey için bir ölçü koymuştur." [609 et-Talâk 65/2-3]

Bu âyet-i kerimelerde Allah'ın takva sahiplerine bir vaadi vardır. Hak Teâlâ onlara her türlü sıkıntıdan bir çıkış yolu varedeceğini bildirmiştir. Ölümün sarhoşluk veren anları, ruhun bedenden çıkması ve kabre girmekten daha zor bir şey yoktur...

Kim bu dünyada takva sahibi olursa mutluluk ve kurtuluş onun kabirdeki sevabı olur..

İbn Kayyim şöyle demiştir: "Kabir azabından kurtulma vesileleri bir hadiste anlatılmıştır. Bu hadisi Ebû Musa el-Medînî nakletmiştir. Bu hadisin illetini de "et-Terğîb ve't-terhîb" adlı eserinde belirtmiş ve bu hadisi açıklamıştır. Abdurrahman b. Semura'dan şöyle nakledilmiştir:

"Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) yanımıza geldi. O sırada biz Medine'de Suffe'de oturuyorduk. Yanımızda durup 'Dün gece acayib bir rüya gördüm. Ümmetimden bir adamı gördüm. Ölüm meleği ruhunu almak için onun yanına gelmişti... Hemen onun anne babasına yaptığı iyilikler oracıkta bitiverdi ve ölüm meleğine engel oldular. Daha sonra ümmetimden başka birini gördüm, şeytanlar onu ortalarına almıştı. Tam o sırada Allah 'ın zikri geldi ve o şeytanları onun yanından uzaklaştırdı. Ümmetimden bir adam daha gördüm. Azap melekleri onun etrafını sarmıştı. Hemen onun namazı yetişti ve o meleklerin elinden onu kurtardı. Ümmetimden birini gördüm, susuzluktan dili damağı kurmuştu. Ne zaman bir havuzdan su almak istese engellenmiş ve kovulmuştu. Tam o esnada Ramazan orucu onun imdadına yetişti ve ona su içirdi. Ümmetimden bir adam daha gördüm. Peygamberler halka halka oturmuş bir halde idi. Bu adam ne zaman onların yanına varmak istese engellendi ve oradan uzaklaştırıldı. Tam o esnada cünüplükten dolayı aldığı gusül abdesti geldi ve onu benim yanıma oturttu. Ümmetimden bir adam daha gördüm. Önünde, ardında, sağında, solunda ve üstünde karanlıklar vardı. O ise ne yapacağını bilemiyordu. .. Tam o sırada haccı ve umresi yetişti ve onu karanlıklardan alıp nura çıkardılar. Ümmetimden bir adam daha gördüm.. Ateşin yalımından korunmaya çalışıyordu. Tam o sırada sadakası yetişti ve onunla ateş arasına bir engel olarak girdi ve başına gölge oldu. Ümmetimden bir adam daha gördüm. Müminlerle konuşuyor, ama müminler kendisi ile konuşuyordu. Tam o sırada akrabalık bağını gözetmesi yetişti ve 'Ey müminler topluluğu! Eğer bu insan akrabalık bağını gözeten biri ise onunla konuşun!' dedi. Bunun üzerine müminler onunla, o da müminlerle konuştu. Müminler onunla, o da müminlerle musafaha yaptı. Ümmetimden bir adam daha gördüm. Zebaniler onu ortalarına almıştı.. Tam o sırada emr-i bi'l-ma'rûf ve nehy-i münker yapması imdadına yetişti ve onu zebanilerin elinden alıp rahmet meleklerine teslim etti. Ümmetimden birini dizleri üzere çökmüş bir halde gördüm. Onunla Allah'ın arasında bir perde vardı. Tam o esnada güzel ahlakı yetişti elinden tutup onu Allah 'ın huzuruna çıkarttı. Ümmetimden bir adam daha

gördüm. Amel defteri sol tarafına doğru ilerliyordu. Tam o sırada onun Allah korkusu yetişti, hemen amel defterini alıp sağ tarafına yerleştirdi. Ümmetimden birini daha gördüm. Mizanda iyilikleri hafif gelmiştir. Tam o sırada önceden gönderdiği amelleri yetişip mizanın ağır basmasını sağladılar. Ümmetimden birini daha gördüm. Cehennem çukurunun kenarında duruyordu. Tam o esnada Allah'tan umut beklemesi yetişti ve onu oradan kurtardı ve ileriye itti. Ümmetimden birini daha gördüm. Ateşe atılmıştı. Tam o sırada Allah korkusundan akıttığı bir damla göz yaşı yetişti ve onu cehennemden kurtardı. Ümmetimden birini daha gördüm. Sırat köprüsünde duruyordu. Rüzgârlı bir günde hurma dallarının sallanması gibi tirtir titriyordu. Tam o sırada Allah'a karşı beslediği hüsnü zan yetişti ve onun korkularını giderip sakinleştirdi, o da sıratın üzerinden yürüyüp geçti. Ümmetimden birini daha gördüm. Sırat köprüsünde emekliyordu. Bazen çocukların kıçları üzerinde sürünmesi gibi sürünüyordu. Bazen de sırat köprüsüne yapışıyordu... Tam o sırada benim için getirdiği salavatlar yetişti... Onu ayakları üzerine dikti ve oradan kurtardı. Ümmetimden birini gördüm, önüne kadar vardığı cennet kapılan yüzüne kapanmıştı. Tam o sırada okuduğu kelime-i tevhid yetişti ve onun için cennet kapılarını açıp onu cennete soktu.”

Hafız Ebû Musa şöyle demiştir: Bu rivâyet hasendir. İbn Kayyim de şöyle demiştir: İbn Teymiyye'nin bu hadise çok değer verdiğini ve şöyle söylediğini işittim:

"Temel kaynaklardaki hadisler bu hadisi desteklemektedir. Bu, en güzel hadislerdendir." [İbn Kayyim, Rûh, s. 110-112]

b. Allah'a İtaat Üzere Dosdoğru Yolda Olmak

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz, Rabbimiz Allah'tır deyip, sonra dosdoğru yolda yürüyenlerin üzerine melekler iner. Onlara: Korkmayırı, üzülmeyin, size vâ'dolunan cennetle sevinin! derler. Biz dünya hayatında da, ahirette de sizin dostlarınızız. Gafûr ve Rahîm olan Allah 'ın ikramı olarak orada sizin için canlarınızın çektiği her şey var ve istediğiniz her şey orada sizin için hazırdır." [Fussilet 41/30-32]

Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

"Rabbimiz Allah 'tır” deyip sonra da dosdoğru yaşayanlara korku yoktur ve onlar üzülmeyeceklerdir. Onlar Cennet ehlidirler. Yapmakta olduklarına karşılık orada ebedî kalacaklardır." [el-Ahkâf 46/13-14]

Allah Teâlâ sünnetini sürdürmüştür. Kim hangi halde yaşarsa o halde ölür. Kim hangi halde ölürse o hal üzere dirilir... Mesela samimi biçimde Allah'a itaat eden ve Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in sünnetine uyan kimse itaat üzere vefat eder ve Allah Teâlâ bu itaatinden dolayı onun kabrini pür nûr eder. Hatta onun kabri, Allah'a itaatle geçirdiği her an için cennet bahçelerinden bir bahçe olur.

c. Allah Yolunda Şehit Düşmek

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Allah katında şehidin yedi özelliği vardır: Kanı ilk akmaya başladığı an bağışlanır, cennetteki makamını görür, iman gömleğini giyer, yetmişiki huri ile evlenir, kabir azabından korunur, büyük korkudan emin olur, başına bir yakut dünya ve içindekilere bedel olan vakâr tacı konur ve kendi âilesinden yetmiş insana şefaat etme hakkına sahip olur." [Ahmed b. Hanbel, Tirmizî, İbn Mâce, Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'l-Câmi', Hadis No: 5182.]

Bir adam Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'e "Şehitler hariç neden müminler kabirlerinde azap görürler?” diye sormuş. Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) de şöyle cevap vermiştir: "Kılıçların onun başının üzerinde parlaması, azap olarak şehide yeter..." [Nesâî, Tirmizî. Bu rivâyetin senedi sahihtir.]

Elbânî şöyle demiştir: "Bu tür bir şehitliğin savaş meydanında can vermek nasip olmasa bile kalbinden şehit olmayı samimi biçimde geçiren kimseler için gerçekleşmiş olması umulur. Çünkü Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur: "Kim samimi biçimde Allah 'tan şehit olmayı isterse Allah Teâlâ yatağmda bile ölse onu şehitlerin mertebesine ulaştırır.” Bu hadisi İmam Müslim nakletmiştir.

d. Savaş Dışında Şehit Düşmek

Peygamber Efendimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) Allah yolunda savaşırken öldürülenlerin dışında da şehitlerin olduğunu bize haber vermiştir.

Şehitlerin kabir azabından ve sıkıntılarından kurtulacağını daha önce öğrenmiştik.

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) ashabına "Siz kimleri şehit kabul ediyorsunuz?" diye sormuş, onlar da "Allah yolunda öldürülenler şehittir." şeklinde cevap vermiş. Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) "Öyleyse sizin ümmetinizin şehitleri az...” buyurmuş. Bu defa ashab-ı kiram "Ey Allah'ın Elçisi! Şehitler kimler?” diye sormuşlar. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Allah yolunda öldürülen şehittir. Allah yolunda ölen şehittir. Veba yüzünden ölen şehittir. Karın ağrısı yüzünden ölen şehittir.” Bu rivâyeti İmam Müslim nakletmiştir.

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Kim Allah yolunda giderken ölür veya öldürülür ya da atı veya devesinden düşüp ölürse veyahut zehirli bir yılanın sokması sonucu can verir veyahut da eceli ile yatağında ölürse şehittir. Onun için cennet vardır." [Ebû Dâvûd, Hâkim. Elbânî bu hadisin hasen olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhun-Câmi', Hadis No: 6413]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Karın ağrısından ölen kimse kabrinde azap görmez." [Ahmed b. Hanbel, Tirmizî, Nesâî. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'l-Câmi', Hadis No; 6461]

Karın ağrısı yüzünden ölmekten maksat, karın bölgesinin su toplaması ve şişmesi nedeniyle can vermektir. İshal yüzünden ölmeyi de bu kategoriye dahil edenler olmuştur. Bir görüşe göre de karın ağrısı ile karın bölgesinde görülen bütün rahatsızlıklar kastedilmiştir.

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Veba her müslüman için şehitliktir." [Buhârî, Müslim, Ahmed b. Hanbel, Hâkim]

Allah Rasûlü (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Malını korurken öldürülen şehittir. Canını korurken öldürülen şehittir. Dinini korurken öldürülen şehittir. Ailesini korurken öldürülen şehittir." [Ahmed b. Hanbel, Tirmizî, Nesâî, Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'l-Câmj', Hadis No: 6445]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Kim malını savunurken haksız yere öldürülürse onun için cennet vardır." [Nesâî. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahihul-Câmi', Hadis No: 6446]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Kim haksız yere öldürülürse o şehittir." [Nesâî, Dıyâ. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahihu'l-Câmi', Hadis No: 6447]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Allah yolunda öldürülenler dışında yedi şehit daha vardır: Yaralanıp ölen şehittir, boğulan şehittir, veremden ölen şehittir, karın ağrısı yüzünden ölen şehittir, yanarak ölen şehittir, yıkık ve göçük altında kalan şehittir, karnında çocuğu olduğu halde hastalanıp ölen/bakire olarak can veren şehittir." [Hâkim bu rivâyetin sahih olduğunu beyan etmiş, Zehebî de bu konuda ona katılmıştır.]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in saydığı bu kişilerin hepsi şehittir. Şehitlere Allah Teâlâ bu dünyada şehadete erme nimetini, kabirde türlü türlü nimetlerle kabir azabından ve sıkıntısından kurtulmayı, ahirette ise dostlarla birlikte cennetlerde ebedi olarak kalmayı lütfeder..

e. Allah Yolunda Serhatlarda Nöbet Tutmak

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Allah yolunda bir gün serhatta nöbet tutmak, bir ay oruç tutmaktan daha üstündür. Kim bu görevi yaparken ölürse kabir azabından korunur ve kıyamete kadar iyi amelleri artmaya devam eder." [Tirmizî. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'l-Câmi', Hadis No: 3481]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Ölen herkesin amel defteri kapanır. Yalnız Allah yolunda sınır nöbeti tutan mücahidinki kapanmaz... Onun nöbeti kıyamete kadar artar ve o kabir azabından da emin olur." [Ebû Dâvûd, Tirmizî, Hâkim. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahihu'l Câmi', Hadis No: 4563]

Taberânî'nin rivâyetinde ise şöyle geçmektedir:

"Allah yolunda sınır nöbeti tutarken ölen kulu Hak Teâlâ kabir azabından korur.”

f. Mülk Sûresi'ni Okumak

Sevgili kardeşim! Fazilet timsali bacım!

Mülk (Tebâreke) Sûresini her akşam okumayı ihmal etme... Çünkü sevgili peygamberimiz (sallallâhu aleyhi ve sellem) bu sûrenin kabir azabına engel olacağını haber vermiştir:

"Tebâreke Sûresi kabir azabını önler." [İbn Merdeveyh. Elbânî bu hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'I-Câmi', Hadis No: 3643]

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Kur'ân'ın otuz âyetli bir sûresi kendisini okuyan kişiyi savundu ve sonunda onun cennete girmesini sağladı. O sûre Tebareke Sûresi'dir." [Taberânî, Evsat. Elbânî bu hadisin hasen olduğunu belirtmiştin Bk. Sahihu'l-Câmi', Hadis No: 3644 ]

g. Kabir Azabına Neden Olan Söz ve Fiillerden Sakınmak

Kabir azabından kurtulmanın yollarından biri de kabir azabına neden olan söz ve fiillerden sakınmaktır. Mesela dedikodu, laf taşıma, idrardan sakınmama, yalan söyleme, Kur'ân'ı terk etme, Kur'ân ile amel etmeme, faiz yeme, zinaya bulaşma vb. fiillerden uzak durmak gerekir. Bütün bunlar insanların kabir azabı çekmesine neden olur. Öyleyse kabir azabından kurtutmak için bunlardan sakınmamız gerekir. Aynı şekilde kötü sona götüren nedenlerden de sakınmalıyız. Mesela şüphe, bidatlerin sebep olduğu inkâr, akide bozukluğu, nifak, günahlardan zevk alma, günah işlemeye devam etme, kalbin Allah'tan başkasına bağlanması, intihar, istikametten vazgeçmek, tevbeyi ertelemek, dünyayı sevmek ve tûl-u emel beslemek gibi fiillerden uzak durmalıyız.

h. Ölüm Anında Samimi Tevbe Etmek

İbn Kayyim "Kitabu'r-rûh” adlı eserinde kabir azabından kurtaracak en faydalı yolları sayarken şöyle demiştir:

"Kabir azabından kurtulmanın en faydalı yolu, kişinin uyumadan önce bir an Allah rızası için ne yaptığını, neleri yapamadığını muhasebe etmesi, sonra kendisi ile Allah'ın arasında olan günahları için samimi biçimde tevbe etmesi, ardından bu tevbe üzere uyuyup uyandığı zaman bir daha o günahı işlemeye dönmemeye azmetmesidir. Her gece bunu yapmak gerekir. Bu şekilde davranan kişi gece ölürse, tevbe ettikten sonra ölmüş olur. Yok eğer sabaha çıkarsa iyi işleri yapmak üzere ecelinin dolmadığına sevinerek uyanır. Bu vesile ile Rabbine yönelir, önceden yapamadiği amelleri yapmaya çalışır. Kul için bu şekilde uyumaktan daha faydalı bir şey yoktur. Bir de buna Allah'ın zikrini ve Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem)'in uyku öncesinde mevcut olan sünnetlerini yerine getirirse daha güzel olur. Allah Teâlâ kimin hakkında hayır dilerse onu bu tür fiilleri işlemeye muvaffak kılar. Güç kuvvet ancak Allah'ın yardımı iledir...”

Kişinin son nefesini en güzel bağışlanma dileme duası ile vermesi ne kadar hoştur. Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) en güzel bağışlanma dileme duasını şu şekilde açıklamıştır:

"Seyyid'ul-İstiğfâr (En güzel bağışlanma duası) şudur:

Allah'ım! Sen benim rabbimsin. Senden başka hak ilah yoktur. Beni sen yarattın ve ben Senin kulunum. Ben gücüm yettiğince Seninle yaptığımız ahde sadık kalacağım ve vaadine ulaşmaya çalışacağım. Yaptıklarımın şerrinden sana sığınırım. Bana verdiğin nimetleri de benim işlediğim günahları da biliyor ve kabul ediyorum. Beni affet. Çünkü günahları senden başka bağışlayacak kimse yoktur.

Kim bu duayı içeriğine gerçekten inanarak gündüz söyler ve akşam olmadan gün içinde ölürse cennete girer. Yine kim bu duayı içeriğine iman ederek gece yapar ve sabah olmadan ölürse cennete girer." [Buhârî, "Deavât", 2]

i. Cuma Akşamı veya Cuma Günü Ölmek

Hz. Peygamber (sallallâhu aleyhi ve sellem) şöyle buyurmuştur:

"Cuma günü veya Cuma gecesi ölen bütün Müslümanları Allah Teâlâ kabir azabından korur." [Ahmed, Tirmizî. Elbânî bu hadisin hasen olduğunu belirtmiştir. Bk. Sahîhu'l-Câmi', Hadis No: 5773]

Cuma akşamı veya gecesi ölmek kulun kendi çabası ile olan bir şey değildir. Bu, tamamen Allah'ın kuluna bir lüffudur. O lütfunu dilediğine verir.

Tırmizî şöyle demiştir: "Cuma gecesi ölen kimse için perde kalkar. Bu yüzden o, Allah katında kendisi için hazırlananları görür. Çünkü Cuma günü cehennem ateşi yakılır ve kapıları kapanır. O gün ateşin gücü diğer günlerdeki gibi fonksiyonunu icra etmez. Allah Teâlâ bir kulun canını alır, bu can alma olayı da Cuma gününe denk gelirse bu durum o kulun mutlu olduğuna ve geleceğinin iyi olduğuna bir delildir. Çünkü Cuma günü sadece Allah'ın ebedî saadeti takdir ettiği kulların canı alınır.”

Dinimiz İslam sitesi Güvenilir mi ? dinimizislam.com kimin ?

2015-04-02T18:17:00.001+03:00

Bismillâh, elhamdulillah, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh.

Allah-u Te'âlâ şöyle buyurmuştur:

Şu muhakkak ki Allah kendisine şirk koşulmasını affetmez, ama bunun altındaki diğer günahları dilediği kimse hakkında affeder. (Nisa-48)

Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur:

Sizden kim bir münker görürse onu eliyle değiştirsin! Eğer ona gücü yetmezse diliyle onu değiştirsin! Eğer ona da gücü yetmezse kalbiyle değiştirsin! Bu ise imanın en zayıfıdır!” (Müslim 49/78)

Şüphesiz münkerlerin en büyüğü; bizi yarattığı halde Allah'tan başkasına ibadet etmektir.

Sahabe efendilerimizden Abdullah ibn-i Mes'ûd radiyallahu anhu, Nebî sallallahu aleyhi ve sellem'e en büyük günahı sorduğunda şöyle cevap almıştı:

Seni yarattığı halde Allah'a şirk koşmandır. (Müslim 86/141)

Şirkin ne olduğunu öğrenmek isterseniz aşağıdaki ders serilerini dinlemenizi tavsiye ederiz.

Şirk Nedir ?

Bir diğer hadiste Nebî aleyhi's-Salâtu ve's-Selam efendimiz üç defa "Size büyük günahların en büyüğünü haber vereyim mi?" dedikten sonra en önce Allah'a Şirk koşmak demiş ve sonra diğer günahları saymıştır. (Buharî, Edeb 6; İman, 16)

En yaygın şekliyle şirk; ölülere "medet,himmet,yetiş" gibi lafızlarla yalvarıp yardım, şefaat istemektir.

Ölülere, türbelere, evliyalara yalvarmanın şirk olduğuyla ilgili hanefi alimlerden Ahmed er-Rumi el-Hanefi hazretlerinin kitabını okumak için tıklayın.

Allah-u Te'âlâ şöyle buyurmuştur:

Allah’ın yanı sıra kıyâmete kadar kendisine icâbet edemeyecek kimselere duâ edenden daha sapık kim olabilir? Onlar ise onun duâsından habersizdirler. İnsanlar toplanıp haşrolunduğu vakit kendilerine duâ edenlere düşman kesilir ve ibâdetlerini reddederler. [46/Ahkâf: 5-6]

Allah'tan başkasına yalvarmanın şirk olduğunu çok kuvvetli deliller ışığında öğrenmek isterseniz aşağıdaki PDF dosyasını dikkatli bir şekilde okumanızı tavsiye ederiz.

Şirk Nedir ? Okumak İçin Tıklayın.

www.dinimizislam.com web sitesi de aynen hakikat yayınlarında olduğu gibi insanları kabirdekilere ibadet etmeye onlara dua edip yalvarmaya davet eden bir websitesidir.

Hakikat yayınlarındaki şirk içerikli örnek yazıları okumak için tıklayın.

Dinimiz İslam isimli web sitesi, şöyle bir şüphe ile insanları kabirdekilere yalvarmaya çağırıyor: Tapınarak dua edersen şirk olur, tapınarak dua etmessen şirk olmaz !!!

Şimdi soruyoruz: Müşriklerin ibadet ettikleri ve bu ümmetin en alim sahabilerinden olan İbn-i Abbas radiyallahu anhu'nun ifadesiyle salih bir zat olan Yeğus hazretlerine tapınmayarak (!!) ona bir kurban kessek. Bu caiz midir, şirk midir ? Zaten kurban kesmek tapınmanın bizzat kendisi değil mi ?

Neden Allah Kevser suresinde "Ancak Rabbin için namaz kıl ve kurban kes." buyurdu ? Çünkü Kurban kesmek bizatihi tapınmadır.

Neden Rasulullah aleyhi's-Salâtu ve's-Selam efendimiz "Allah'tan başkası için kurban kesene Allah lanet etsin." buyurdu ? (Muslim, no:1978)

Çünkü Allah azze ve celle'den başkasına kesilen kurban şirkin ta kendisidir.

Bir kimse fakir kadınlarla zinâ etse ve onlara ücretlerini verse, sonra da kastının zina değil, zina ettiği fakir kadınlara para kazandırmak olduğunu söylese bu adam zinakar mıdır değil midir ?

Bir kimse faiz alsa ve kastının faiz almak değil, rızık kazanmak olduğunu söylese... size göre bir sıkıntı yok mudur ?

....

Rasulullah aleyhi's-Salâtu ve's-Selam efendimiz aynı şekilde "Dua ibadetin ta kendisidir." buyurmuştur. (Kutub-i Sitte, Ebu Davud, Tirmizi, İbn-i Mace, Nesâi vs..)

İbadet olan birşey ise ancak Allah'a yapılır. Dinimiz İslam sitesi ise bu ibadeti evliyalara yapmaya çağırıyor. Allah'tan başkasına yalvar sonra benim kastım tapmak değil de kurtul. Zina et, benim kastım zina değil de kurtul. Faiz ye, sonra benim kastım faiz değil de kurtul... Bu batıldan Allah'a sığınırız.

"Rabbin, yalnızca kendisine ibadet etmenizi .. kesin bir şekilde emretti." (İsra Suresi 23. Ayet)

Ayrıca dinimizislam.com sitesinin şöyle bir iddiası var. Yaratıcı olarak, kainattaki tüm işleri idare eden olarak Allah'ı kabul ettiğinde ölülere yalvarman şirk olmazmış..

Şimdi bu yazıyı yazan sahtekara soruyoruz: Müşrik Ebû Cehil yaratıcı olarak kimi kabul ediyordu ? Veya Kuran-ı Kerim'de müşriklerin yaratıcı olarak Allah azze ve celle'yi değil de putları kabul ettiğine dair tek bir ayet var mıdır ?

HAYIR ! Aşağıdaki ayetleri dikkatle okuyan bir kimse, müşriklerin yaratıcı olarak, rızık veren olarak, müdebbir olarak, Arşın Rabbi olarak, diriden ölüyü ölüden diriyi çıkaran olarak Allah'ı birlediklerini görürler.

«Sorsan onlara: ‘Kendilerini kim yarattı?’ diye Elbette ‘Allah’ derler. O halde nasıl çevriliyorlar?» [43/Zuhruf Sûresi: 87]

«De ki: Gökten ve yerden kimdir size rızık veren? Kulak ve gözlerin sahibi kim? Ölüden diriyi, diriden ölüyü çıkaran kim? İşi idâre eden kim? Onlar ‘Allah’tır’ diyecekler. De ki: O halde (O’na başkalarını denk tutmaktan) sakınmıyor musunuz?» [10/Yunus Sûresi: 31]

«Andolsun ki onlara: ‘Gökleri ve yeri yaratan, güneşi ve ayı buyruğu altında tutan kimdir?’ diye sorsan, mutlaka, ‘Allah’ derler. O halde nasıl çevrilip döndürülüyorlar?» [29/Ankebût Sûresi: 61]

«Sorsan onlara: ‘Kim o gökten bir su indiren, derken onunla yeri ölümünden sonra (tekrar) dirilten?’ Elbette, ‘şüphesiz Allah’ diyecekler. ‘Hamd/övgü Allah’ındır’ de! Fakat onların çoğu, aklı ermez kimselerdir.” [29/Ankebût Sûresi: 63]

Yani bir kimse yaratıcı olarak, güneşi ve ayı buyruğu altında tutan olarak, ölümünden sonra yeri dirilten olarak, gözlerin kulakların sahibi olarak, rızık veren olarak Allah'a iman edip O'nu birlese bile bir MÜŞRİK olabilir. Aynı yukarıdaki ayetlerde görüldüğü gibi.

Ayrıca Allah kendisinden başka yalvarılanlar hakkında şöyle buyurmuştur:

«Allah geceyi gündüze sokuyor, gündüzü geceye sokuyor. Güneş ve ay’ı emrine boyun eğdirmiş, Hepsi belirli bir ecele doğru akıp gidiyor. İşte Rabbiniz Allah! Hükümranlık O’na âittir. O’ndan başka, yalvarıp durduklarınız ise bir çekirdeğin incecik zarına bile hükmedemezler... Duâ etseniz, duânızı işitmezler, işitseler bile size icâbet edemezler. Kıyâmet günü de şirkinizi reddederler.» [35/Fâtır, 13–14]

Yüce Allah bu âyette, Mekke müşriklerinin Allah’ın yanı sıra hiçbir şeye sahip ve mâlik olmayan, duâları işitmeyen, işittikleri varsayılsa bile cevap veremeyecek olan kimselere yalvardıklarını haber vermekte, onların bu yalvarmalarını âyetin sonunda şirk olarak isimlendirmektedir. Ayrıca kendilerine yalvarılanların bu şirk fiilini, kıyâmet günü reddedeceklerini haber vermektedir. Böylece Allah rasûlü sallallahu aleyhi ve sellem ile Mekkeliler arasındaki çatışmanın sebebi de açığa çıkmaktadır. Bu âyet, duanın ibâdet olduğuna, Allah’tan başkasına dua edip yalvaranın Allah’tan başkasına ibâdet etmiş olacağına ve bunun şirk, böyle yapanların da müşrik olduğuna dâir güneş kadar açık bir delîldir.

«Allah’ın yanı sıra hakkında bâtıl zanlar beslediklerinize, istediğiniz kadar yalvarın! Ne göklerde ne de yerde zerre ağırlığınca bir şeye bile mâlik değillerdir. Onların bu ikisinde, herhangi bir ortaklıkları da yoktur, O’nun onlardan bir yardımcısı da yoktur.» [34/Sebe, 22]

Bu âyet şirki kökünden kazıyıp yok eden büyük bir hüccettir. Şöyle ki, yalvarıp yakarmanın fâideli olması için; yalvarılanın, ya istenen şeye mâlik olması, yahut mâlike ortak olması ya da en azından mâlike yardımcı olması gerekir. Yüce Allah da âyette öncelikle, kendisinden başkasına yalvarıp yakarmanın hiç bir faydası olmayacağını bildirmektedir. Çünkü onların yalvardıkları; ne istenen şeylere mâliktirler, ne mâlik olana şerîktirler, ne de ona yardımcıdırlar. O hâlde onlara yalvarıp sığınmak, onlardan yardım ve medet ummak bâtıldır.

Yüce Allah kendinden başka dua ve ibâdet edilenlerin bâtıl olduğunu şu buyruğuyla bildirir:

«Bu böyledir! Çünkü Allah hakk, O’ndan başka yalvardıkları ise bâtıldır. Ve Allah oldukça yüksek ve büyüktür.» [31/Lukmân, 30]

Bu yazılanlardan sonra halen daha Allah'tan başkalarına yalvarmaya onlardan medet,himmet vs istemeye devam edecekseniz son olarak aşağıdaki ayetleri de okumanızı tavsiye ederiz.

«Andolsun ki sana da (ey Rasûlüm) senden önceki (peygamber)lere de şöyle vahyedildi: “Eğer şirk koşarsan, yemin olsun ki amelin büsbütün boşa gider ve kesinlikle hüsrâna düşenlerden olursun.”» [39/Zümer Sûresi: 65]

«Andolsun ki eğer (o rasûller) şirk koşmuş olsalardı, bütün amelleri boşa giderdi.» [6/En‘âm Sûresi: 88]

«Şüphesiz Allah, kendisine şirk koşulmasını asla affetmez. Ondan başka günahları ise, dilediğine mağfiret eder. Kim Allah’a şirk koşarsa, şüphe yok ki çok büyük bir günah ile iftira etmiştir!» [4/Nisâ Sûresi: 48]

«Her kim Allah’a şirk koşarsa, tıpkı gökten (yere doğru) düşüyor da (havada iken yırtıcı) kuşlar onu kapıyormuş veya rüzgar onu ücrâ bir köşeye atmış gibi olur.» [22/Hacc Sûresi: 31]

«Meryem oğlu Îsâ dedi ki: Ey İsrâil oğulları! Rabbim ve rabbiniz olan Allah’a ibâdet edin. Muhakkak ki her kim Allah’a şirk koşarsa, Allah ona cenneti haram kılmıştır. Varacağı yer cehennemdir ve zalimlerin hiçbir yardımcısı yoktur.» [5/Mâide Sûresi: 72]

«Ey Îmân edenler! Şirk koşanlar, bir pislikten ibârettirler.” [9/Tevbe Sûresi, 28]

Şirk Nedir ? Okumak İçin Tıklayın.

Kuran Hatim Mp3

2015-03-12T23:33:00.001+02:00

Fare ile sağ tıklayıp farklı kaydedin. Linkler çalışlıyor.

Mahmut Husari

Muhammed Eyyub

İbrahim Akdar

Mahir Muhaykili

İbrahim Cibrin

Raşit Afasi

İdris Ekber

Said Gamidi

Salah el-Budeyr

Huzeyfi

el-Kalbani

Tevfik es-Sayiğ

Ölülere Kuran Okunur mu?

2015-03-10T11:45:00.001+02:00

Ölümünden sonra bir insana ne fayda verir? Ölü, hayatta olanların konuşmalarını işitebilir mi?

SORU: Babam, iki hafta önce vefat etti. Benim bilmek istediğim şudur:

Ben ve âilenin diğer fertleri babamın kabrini ziyâret etmeye gittiğimizde babam bizi ve konuştuklarımızı işitebilir mi?
Eğer konuştuklarımızı işitemiyorsa, bizi ona işittirecek bir yol var mıdır?

Lütfen soruma âcilen cevap vermenizi istirham ediyorum. Çünkü ben bunu öğrenmek istiyorum ve vereceğiniz cevabın babamın ayrılığındaki acıyı hafifletmesi için bana yardımcı olacağını zannediyorum.

CEVAP:

Hamd, yalnızca Allah'adır.
Bu konuda aslolan; ölülerin, hayatta olanların sözlerini işitmemeleridir.
Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

وَمَا يَسْتَوِي الأَحْيَاءُ وَلَا الأَمْوَاتُ إِنَّ اللَّهَ يُسْمِعُ مَنْ يَشَاءُ وَمَا أَنْتَ بِمُسْمِعٍ مَنْ فِي الْقُبُورِ

"(Kalpleri îmân ile canlı olan) diriler ile (kalpleri inkâr ile ölü olan) ölüler bir değillerdir. Şüphesiz Allah, dilediğine işittirir.(Ey Nebi!) Sen, kabirlerde olanlara işittirecek değilsin (kabirlerde olanlara sözünü işittiremediğin gibi, kalpleri ölü olduğu için o kâfirlere de İslâm'ı işittiremezsin)."[1]

Başka bir âyette şöyle buyurmuştur:

فَإِنَّكَ لَا تُسْمِعُ الْمَوْتٰى وَلَا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعَاءَ إِذَا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ

"Şüphesiz, sen ölülere (söz) işittiremezsin. Arkalarını dönüp giden sağırlara da çağrıyı duyuramazsın."[2]

Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-, Bedir savaşından sonra Bedir'de bir kuyunun dibine atılan kâfirlerin (Mekkeli müşriklerin) öldürülenlerine hitap etmişti. Bu olay; -İslâm âlimlerinin de belirttikleri gibi-, Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'e has olan bir durumdur.

Bu konuda "el-Âyâtu'l-Beyyinât Fî Ademi Semâi'l-Emvât" adlı kitaba başvurabilirsiniz.

Babanızın sizi işitmesini temennî etmenize sebep olan olay; sanırım hissetmekte olduğunuz kesilen bağlantıyı yeniden sağlamak sûretiyle onun ayrılık acısını hafifletmek olabilir.

Ey soruyu soran bacım!

Bilmelisin ki İslâm şeriatı, ölünün, hayatta olanlardan yana neler istifâde edeceğini ve kabrinde ölüye nelerin ulaşacağını açıkça beyan etmiştir.

Nitekim Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur:

إِذاَ ماَتَ اْلإِنْساَنُ انْقَطَعَ عَنْهُ عَمَلُهُ إِلاَّ مِنْ ثَلاَثَةٍ: إِلاَّ مِنْ صَدَقَةٍ جاَرِيَةٍ، أَوْ عِلْمٍ يُنْتَفَعُ بِهِ، أَوْ وَلَدٍ صاَلِحٍ يَدْعوُ لَهُ.

"İnsan öldüğü zaman, amelinin sevabı kesilir. Ancak (hayrın devamlı olması ve faydasının kesilmemesi sebebiyle) şu üç şeyin sevabı kesilmez: Sadaka-i Câriye (müslümanların yararlanması için bir şeyi Allah rızâsı için vakfetmek gibi), faydalı ilim (insanlara Allah rızâsı için dînî ilimleri öğretmek veya bunun için kitap yazmak gibi), kendisine duâ eden hayırlı evlât (insan vefat ettikten sonra arkasında kendisine rahmet ve mağfiretle duâ eden birisini bıraktığı zaman, o evlâdın duâsı, yabancı bir kimsenin duâsından daha çok kabûle şayandır)."[3]

Şimdi, ölümünden sonra babanıza fayda verecek en önemli ve ona kabrinde ulaştıracağınız en büyük şey; ona mağfiret ve rahmet etmesi, onu cennete girdirmesi ve cehennemden kurtarması gibi güzel duâlarla Allah'a bol bol duâ etmeye çalışmanızdır.
Ölünün evlatlarından olan erkek ve kadının, ölü için istiğfarda bulunması, yani Allah'ın ona mağfiret etmesi için duâ etmesinin büyük bir meziyeti ve ayrıcalığı vardır.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur:

إِنَّ الرَّجُلَ لَتُرْفَعُ دَرَجَتُهُ فِي الْجَنَّةِ فَيَقُولُ: أَنَّى لِيَ هَذَا؟ فَيُقَالُ: بِاسْتِغْفَارِ وَلَدِكَ لَكَ

"Kişinin cennetteki derecesi (makamı) yükseltilir.Bunun üzerine o (sebebini araştırmak için) sorar:
- Bu bana nereden geldi? (Çünkü bu makama sahip olabilmeyi gerektiren amelleri dünyada yapmamıştım)?
(Melekler tarafından) ona şöyle cevap verilir:
-Çocuğunun (senin vefatından sonra) senin için Allah'tan bağışlanmanı istemiş olmasından dolayıdır."[4]

Sevabı ölüye ulaşan amellerden birisi de, onun adına tasaddukta bulunmaktır.

Nitekim Âişe'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre bir adam, Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelerek şöyle dedi:

إِنَّ أُمِّيَ افْتُلِتَتْ نَفْسُهَا، وَإِنِّي أَظُنُّهَا لَوْ تَكَلَّمَتْ تَصَدَّقَتْ، فَهَلْ لَهَا أَجْرٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ عَنْهَا؟ قَالَ: نَعَمْ

"Annem ansızın vefat etti. Eğer konuşmaya fırsat bulsaydı, tasaddukta bulunurdu. Onun için sadaka versem, ona ecir var mıdır? Diye sordu.
Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:
-Evet (onun için ecir vardır)."[5]

İbn-i Abbas'tan -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre şöyle demiştir:

أَنَّ سَعدَ بْنَ عُبَادَةَ رَضِي اللهُ عَنْهُ تُوُفِّيَتْ أُمُّهُ وَهُوَ غَائِبٌ عَنْهَا، فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ! إِنَّ أُمِّي تُوُفِّيَتْ وَأَنَا غَائِبٌ عَنْهَا، أَيَنْفَعُهَا شَيْءٌ إِنْ تَصَدَّقْتُ بِهِ عَنْهَا؟ قَالَ: نَعَمْ، قَالَ: فَإِنِّي أُشْهِدُكَ أَنَّ حَائِطِيَ الْمِخْرَافَ صَدَقَةٌ عَلَيْهَا

"Sa'd b. Ubâde -Allah ondan râzı olsun- uzak bir yerde iken annesi vefât etti. Ardında Sa' b. Ubâde, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e gelerek:
-Ey Allah'ın elçisi! Ben kendisinden uzakta iken annem vefât etti. Onun adına herhangi bir şeyi tasadduk etsem, bu şey ona fayda verir mi ? diye sordu.
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
- Evet (fayda verir) buyurdu.
Bunun üzerine Sa'd b. Ubâde şöyle dedi:
-Seni şâhit tutuyorum ki, benim el-Mıhraf[6] adındaki bahçem (meyveliğim) annem için sadakadır."[7]

Ebu Hureyre'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre şöyle demiştir:

أَنَّ رَجُلا قَالَ لِلنَّبِي ِّ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ: إِنَّ أَبِي مَاتَ وَتَرَكَ مَالًا وَلَمْ يُوصِ، فَهَلْ يُكَفِّرُ عَنْهُ أَنْ أَتَصَدَّقَ عَنْهُ؟ قَالَ: نَعَمْ

"Bir adam, Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-'e:
-Babam öldü ve geriye mal bıraktı. Vasiyette de bulunmadı.Şimdi ben onun adına sadaka versem, onun günahlarına (veya vasiyet etmeyi terk ettiği için bu günahına) kefaret olur mu? diye sordu.
Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurdu:
-Evet, (onun günahlarına veya vasiyeti terk ettiği günahına keffâret olur)."[8]

Sa'd b. Ubâde'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre şöyle demiştir:

قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ، أَفَأَتَصَدَّقُ عَنْهَا؟ قَالَ: نَعَمْ، قُلْتُ: فَأَيُّ الصَّدَقَةِ أَفْضَلُ؟ قَالَ: سَقْيُ الْمَاءِ

"Ey Allah'ın elçisi! Annem vefât etti, onun adına sadaka vereyim mi? Dedim.
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
- Evet (onun adına sadaka ver) buyurdu.
Bunun üzerine dedim ki:
-Vereceğim sadakanın hangisi daha fazîletlidir?
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
-Su, buyurdu."[9]

Sevabı ölüye ulaşan amellerden birisi de ölünün adına hac ve umre yapmaktır.Ancak ölünün adına hac ve umre yapacak kimsenin önce kendi adına hac ve umre yapmış olması gerekir.

Nitekim Abdullah b. Bureyde, babası Bureyde'den -Allah ondan râzı olsun- rivâyet ettiğine göre şöyle demiştir:

بَيْنَما أَنَا جَالِسٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّه عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ أَتَتْهُ امْرَأَةٌ فَقَالَتْ: إِنِّي تَصَدَّقْتُ عَلَى أُمِّي بِجَارِيَةٍ، وَإِنَّهَا مَاتَتْ، قَالَ، فَقَالَ: وَجَبَ أَجْرُكِ، وَرَدَّهَا عَلَيْكِ الْمِيرَاثُ، قَالَتْ: يَا رَسُولَ اللَّهِ! إِنَّهُ كَانَ عَلَيْهَا صَوْمُ شَهْرٍ أَفَأَصُومُ عَنْهَا؟ قَالَ: صُومِي عَنْهَا، قَالَتْ: إِنَّهَا لَمْ تَحُجَّ قَطُّ، أَفَأَحُجُّ عَنْهَا؟ قَالَ: حُجِّي عَنْهَا

"Ben, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yanında otururken ansızın bir kadın geldi ve:
-Ey Allah'ın elçisi! Ben anneme (hayatta iken) bir câriye tasadduk (veya hibe) etmiştim. Fakat Şimdi annem öldü, (câriyeyi geri alabilir ve ona tekrar sahip olabilir miyim?) diye sordu.
Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
-Sadaka vermekle (annene iyilik yapmış olmakla) ecrin gerekli oldu. Miras yoluyla da câriye sana geri geldi (yani Allah, miras yoluyla onu tekrar sana dönderdi), buyurdu.
Kadın:
-Ey Allah'ın elçisi! Annemin bir aylık oruç borcu (kazası) vardı, onun yerine tutabilir miyim? diye sordu.
Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
-Evet, (tutamadığı oruca keffâret olması için) annenin yerine oruç tut, buyurdu.
Kadın:
-Ey Allah'ın elçisi! Annem hiç hac yapmadı, onun yerine hac yapabilir miyim? diye sordu.
Bunun üzerine Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-:
-Evet, (ister hac onun üzerine farz olsun, isterse hac yapmanı sana vasiyet etmiş olsun) onun yerine hac yap, buyurdu."[10]

Ayrıca bu hadis, ölenin yerine onun orucunu kaza etmenin meşrû olduğuna delâlet etmektedir.

Ölüye fayda veren amellerden birisi de onun adağını (nezrini)
yerine getirmektir.

İbn-i Abbas'tan -Allah ondan ve babasından râzı olsun- rivayet olunduğuna göre şöyle demiştir:

أَنَّ امْرَأَةً جَاءَتْ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَتْ: إِنَّ أُمِّي نَذَرَتْ أَنْ تَحُجَّ فَمَاتَتْ قَبْلَ أَنْ تَحُجَّ أَفَأَحُجَّ عَنْهَا؟ قَالَ: نَعَمْ، حُجِّي عَنْهَا، أَرَأَيْتِ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكِ دَيْنٌ أَكُنْتِ قَاضِيَتَهُ؟ قَالَتْ: نَعَمْ، فَقَالَ: اقْضُوا اللهَ الَّذِي لَهُ اقْضُوا اللهَ الَّذِي لَهُ

"(Cüheyne kabilesinden bir kadın) Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-’e gelerek:
-Annem haccetmeyi adadı, fakat haccedemeden öldü. Onun yerine ben haccedebilir miyim? Diye sordu.
Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-:
- Evet, onun yerine haccet. Eğer annenin üzerinde bir borç bulunsaydı, onu öder miydin? diye sordu.
Kadın:
-Evet, dedi.
Bunun üzerine Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem-:
-O halde Allah'ın hakkını ödeyin.Çünkü Allah, hakkı ödenmeye en layık olandır, buyurdu."[11]

Yine ölüye ulaşan sevaptan birisi de ölünün yakını, kurbanını keserken ölüyü kurbanın ecrine ortak etmesidir.

Nitekim Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- kurbanını keserken şöyle demiştir:

بِاسْمِ اللَّهِ اللَّهُمَّ تَقَبَّلْ مِنْ مُحَمَّدٍ وَآلِ مُحَمَّدٍ

"Allah'ın adıyla (başlıyorum). Allahım! Bunu Muhammed'den ve Muhammed'in âile halkından kabul buyur."[12]

(Nebi -sallallahu aleyhi ve sellem- kurbanını keserken) Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in âile halkından hayatta olan da, vefat eden de vardı.

Kadınların kabirleri (kabristanı) ziyâret etmelerine gelince, bunun cevabı (251) nolu sorunun cevabında geçmişti. Oraya bakabilirsiniz.

Soruyu soran bacım!

Bilmelisin ki, babanızın sizin sesinizi duymasına çalışmanız ve bunu düşünmeniz yerine, babanıza ihlasla duâ etmeniz, ölü için daha önemli ve daha evlâdır. Bu sebeple babanıza ve size faydalı olan şeyi elde etmeye, câhil kimselerin yapmakta oldukları ve insanların birbirlerini bu konuda taklit ettikleri kırkıncı gün, ölüm yıldönümü, Fatiha okuma meclisleri ve kabirlerde işlenen münkerler gibi haram olan bid'atlardan sakınmaya ve âilenizi de sakındırmaya gayret ediniz.

Allah Teâlâ'dan babanıza ve müslümanların ölülerine mağfiret ve rahmet etmesini, onların günahlarını bağışlamasını dileriz.
Şüphesiz O, çok bağışlayıcıdır, çok merhamet edicidir.

[1] Fâtır Sûresi: 22
[2] Rum Sûresi: 52
[3] Müslim; hadis no:1631
[4] İbn-i Mâce, hadis no: 3660. Elbânî; "Silsiletu'l-Ehâdîsi's-Sahiha", hadis no: 1617'de hadisin sahih olduğunu belirtmiştir.
[5] Buhârî, "Fethu'l-Bârî", 1388
[6] Bahçesine el-Mıhrâf denilmesinin sebebi, çok ürün verdiğinden dolayıdır.
[7] Buhârî, "Fethu'l-Bârî", 2756
[8] Nesâî
[9] Nesâî. (Bunun üzerine Sa'd bir kuyu kazar ve: "Bu kuyu, Sa'd'ın annesi içindir") diyerek kuyuyu tasadduk eder.
[10] Müslim, hadis no: 1149
[11] Buhârî, "Fethu'l-Bârî", 7315
[12] Müslim; hadis no:1967

Muhammed Salih el-Muneccid

Kaynak: http://islamqa.info/tr/763

Ücretle Kuran Okumak Caiz midir ?

2015-01-10T10:28:00.004+02:00

Bismillâh, elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh Es selâmu 'aleykum ve Rahmetullâhi ve Berakâtuhû

Soru: İnsanlara ücretle Kur'an okumanın hükmü nedir?

Cevap:

Hamd, yalnızca Allah'adır.

"Eğer kastınız insanlara Kur'an-ı Kerim'i öğretmek ve onu insanlara ezberletmek ise, âlimlerin iki görüşünden en doğru olanına göre, -ücretin belli olması şartıyla- bu işe karşılık bir ücret almakta bir sakınca yoktur. Zirâ bu konuda gelen sahih hadiste sahâbeden birisi,kendisini yılan sokan kabile reisinin üzerine Kur'an okuyarak onu tedâvi ettiğinden dolayı kendisine bir ücret verilmişti.

Nitekim Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- de bu konuda şöyle buyurmuştur:

(( إِنَّ أَحَقَّ مَا أَخَذْتُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا كِتَابُ اللهِ.)) [ رواه البخاري ]

"Ücret aldığınız şeylerin en haklısı, Allah'ın Kitabı üzerine aldığınızdır."(Buhârî)

Yok eğer ücretle Kur'an okumaktan murad; herhangi bir münasebette Kur'an tilâvetinin üzerine ücret almak ise, buna karşılık ücret almak câiz değildir.

Şeyhulislâm İbn-i Teymiyye -Allah ona rahmet etsin- bunun haram oluşu hakkında ilim ehli arasında hiçbir görüş ayrılığının olmadığını zikretmiştir."

"Mecmû'u Fetâvâ İbn-i Baz"; c: 21, s: 211

http://islamqa.com/tr/ref/125103

Şirk Nedir ? Müşrik Kimdir ?

2013-10-02T10:38:00.001+03:00

Hüseyin CİNİSLİ Hocamızın Lâ İlâhe İllallâh (Kelime-i Tevhid) ' in anlaşılmasına, Allah-u te'âlâ' nın affetmeyeceğini buyurduğu en büyük günah olan şirkin ne olduğuna dair yapmış olduğu ders serisini tüm kardeşlerimize tavsiye ediyoruz. Bu dersler "Şirk Nedir ? Müşrik Kimdir ?" isimli risalenin şerhi (açıklaması) dır.

Bağlantı Linkleri Düzeltildi.

Ders 1

Ders 2

Ders 3

Ders 4

Ders 5

Yılbaşı Kutlamak Caiz mi ?

2012-12-28T17:18:00.002+02:00

Yılbaşı Kutlamak Caiz mi ?

Hamd, yalnızca Allah'adır.

Kâfirlerin, "İsa'nın doğum günü" (Krismıs) diye bilinen yılbaşı bayramı ile diğer bayramlarına katılmak, şu yönlerden câiz değildir.

Birincisi: Bu hareket, onlara benzemektir.

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Kim, (giyindikleri gibi giyinmek, onların gittikleri yoldan gitmek ve bazı fiillerinde onları taklit etmek sûretiyle) bir topluluğa benzerse, o da onlardan olur." (Ebu Dâvud)

Bu, büyük bir tehdittir.

Abdullah b. Amr'dan -Allah ondan ve babasından râzı olsun- rivâyet olunduğuna göre, o şöyle demiştir:

"Kim, müşriklerin toprağında bir ev inşa eder, onların Nevruz bayramını ve şenliklerini kutlar, ölünceye kadar onlara benzerse, kıyâmet günü onlarla beraber haşrolur." (Avnu'l-Ma'bûd Şerhu Sünen-i Ebî Dâvud)

İkincisi: Kâfirlerin bayramlarına katılmak,onlara bir tür sevgi ve muhabbet beslemektir.

Oysa Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Ey îmân edenler! (Mü'minlere karşı) yahudî ve hıristiyanları dostlar edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostlarıdır.(Onlar,mü'minlere dostluk beslemezler.Yahudîler, yahudîlere, hıristiyanlar da, hıristiyanlara dostluk beslerler. Ancak her ikisi de düşmanlıkta mü'minlere karşı birleşirler. Ey mü'minler! Oysa siz birbirinize yardım etmeye daha lâyıksınız.) Sizden kim onları dost edinirse, o da onlardandır.(Hüküm olarak onlar gibidir.) Şüphesiz ki Allah, (kâfirleri dost edinen) zâlimler topluluğunu asla doğru yola iletmez." (Mâide Sûresi:51)

Başka bir âyette şöyle buyurmuştur:

"Ey îmân edenler! Benim de düşmanım, sizin de düşmanınız olanlara sevgi göstererek, gizli muhabbet besleyerek onları dostlar edinmeyin.Oysa onlar, size gelen gerçeği (Allah'a ve Rasûlüne îmân etmemişler, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem'e inen Kur'an'ı) inkâr etmişlerdir..." (Mümtehine Sûresi: 1)

Üçüncüsü: Bayram, dîn ve akîde ile ilgili bir meseledir.Dünya ile ilgili bir gelenek ve görenek değildir.

Nitekim Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şu hadisi buna delâlet etmiştir:

"Şüphesiz her kavmin (milletin) bir bayramı vardır. Bu da bizim bayramımızdır." (Buhârî ve Müslim)

Kâfirlerin bayramı, onların bozuk olan, şirk ve küfür içeren inançlarına delâlet eder.

Dördüncüsü: Müfessirler, Allah Teâlâ'nın:

"Onlar (Rahmân'ın kulları), yalancı şâhitlik etmezler. (Bâtıl ehli ve) boş sözlerle karşılaştıklarında, (ondan yüz çevirmiş bir halde) vakarla oradan geçip giderler." (Furkan Sûresi:72)

Emrini,

"Onlar, müşriklerin bayramlarında hazır bulunmazlar" şeklinde tefsir etmişlerdir.

Kâfir birisine onların bayramlarına âit tebrik kartları hediye etmek veya bu kartlar ile birlikte mum, çam ağacı, yiyecek, hindi veya sopa şeklindeki tatlılar gibi, kâfirlerin bayramlarına âit olan şeyleri onlara satmak, câiz değildir.

Hafif Tasarruf ile (Muhammed Salih el-Muneccid - http://islamqa.com/tr/ref/1130/y%C4%B1lba%C5%9F%C4%B1 )

Zekât Verilmesi Gereken Yerler - Kimlere Zekât Verilir ?

2012-08-05T17:28:00.002+03:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, Ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Soru: Zekâtın verilmesi gereken yerler nerelerdir?

Cevap :

Hamd, yalnızca Allah'adır.

Zekât verilmesi gereken yerler, sekizdir.Allah Teâlâ bu yerleri Kur'an-ı Kerim'de en güzel bir şekilde açıklayarak bunun farz olduğunu, ilim ve hikmet üzere binâ olunduğunu haber vermiştir.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ[ سورة التوبة الأية: ٦٠]

"Zekâtlar, Allah'tan bir farz olarak, ancak fakirlere, düşkünlere, zekât toplayan görevlilere (memurlara), kalpleri (gönülleri) İslâm'a ısındırılacak olanlara, (hürriyetlerini satın almaya çalışan) kölelere, borçlulara, Allah yolunda savaşanlara ve (muhtaç kalmış) yolculara mahsustur. Allah her şeyi hakkıyla bilendir, hikmet sahibidir." (Tevbe Sûresi: 60)

Bu âyette zikredilen sekiz sınıf, kendilerine zekât verilmesi gereken kimselerdir.

Birincisi ve ikincisi: Fakirler ve düşkünler (miskinler)

İhtiyaç ve gereksinimlerini gidermeleri için bu kimselere zekâttan verilir. Fakirler ve düşkünler (miskinler) arasındaki fark şudur: Fakirler daha muhtaç kimselerdir. Fakir, kendisi ve âilesinin yılın yarısına (altı aya) yetecek kadar bir şey bulamayan kimsedir.

Düşkünler (miskinler), fakirlerden durum olarak daha iyidirler.Çünkü düşkünler, yılın tamamına değil de, yarısına veya yarısından fazlasına yetecek kadar ihtiyaca sahip olan kimselerdir. İhtiyaçlarından bunlara da zekât verilir.

Fakat ihtiyacı nasıl takdir etmeliyiz?

Âlimler bu konuda şöyle demişlerdir:

Kendilerine ve âilelerine bir yıl yetecek kadar ihtiyaçları bu kimselere verilir. Çünkü malların üzerinden bir tam yıl geçtikten sonra zekâtlarının verilmesi gerekir. Zekâtın farz olması için bir tam hicrî yılın geçmesi nasıl takdir edilen zaman ise, zekât verilmesi gereken yerlerden fakirler ve düşkünlere verilen ihtiyaçlar için de yılın takdir edilen zaman olması gerekir. Bu güzel ve iyi bir görüştür. Yani bizler, fakir ve düşküne, hem kendisine, hem de âilesine bir tam yıl yetecek olan şeyi ya yiyecek ve giyecek olarak, ya da kendisine uygun olanını satın alması için para olarak veririz. Veyahut da terzi, marangoz ve demirci gibi sanaatkâr birisi ise, bu takdirde kendisine âlet (makina) satın alıp veririz.Önemli olan, bir tam yıl hem kendisine, hem de âilesine yetecek olan şeyi ona vermemizdir.

Üçüncüsü: Zekât toplayan memurlar

Yani müslüman devlet başkanının zekât toplamaları tayin ettiği kimselerdir.Bu kimseler, zekât üzerinde velâyet/himâye hakkına sahiptirler. Bunun içindir ki Allah Teâlâ âyette şöyle buyrmuştur:

وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا

"... zekât toplayan görevlilere (memurlara)..."

Âyette geçen "... zekât toplayan görevlilere (memurlara)..." sözü, onların bir tür velâyet/himâye hakkına sahip olduklarına işâret edilmektedir.Bundan dolayı onlar insanlardan zekâtları alıp sahiplerine paylaştıran ve bunları yazan kimselerdir.Bu zekât toplayan memurlara da zekâttan verilir.

Fakat zekât toplayan memurlara zekâttan ne kadarı verilmelidir?

Zekât toplamakla görevlendirilen memurlar, görev vasfından dolayı onlar zekât almaya hak sahibidirler. Kim bir vasıftan dolayı hak ediyorsa, o vasıf miktarınca alır. Dolayısıyla zekât toplama görevini yerine getirdikleri için onlar zekâttan alırlar.Buna göre, onlara, zekâttan yaptıkları işin konumuna göre verilir.

Örneğin zekât toplayan memurlar fakir kimseler oldukları takdir edilirse, onlara hem zekât memurluğu görevinden dolayı verilir, hem de fakir olmalarından dolayı bir yıllık ihtiyaçlarına yetecek kadarı olmak üzere iki hisse verilir.Çünkü bu kimseler, zekâtı iki vasfa sahip olmalarından dolayı hak etmektedirler: Zekât toplayan memurlar ve fakir olmaları.Bu sebeple onlara, zekâttan her vasıf için ayrı verilir.Fakat onlara zekât memurları oldukları için verir de bu verdiğimiz miktar onların bir yıllık ihtiyaçlarını gidermelerine yetmezse, bu takdirde onların bir yıllık ihtiyaçlarını tamamlarız.

Meselâ birisine, yıllık 10.000 S. Arabistan riyali yeteceğini takdir edersek, onlara fakir olmalarından dolayı verdiğimiz 10.000 riyalden 2.000 riyali zekât memuru oluşundaki hissesidir.Buna göre, ona zekât memurluğundan dolayı 2.000 riyal, fakir olmasından dolayı da 8.000 riyal veririz.

Dördüncüsü: Kalpleri (gönülleri) İslâm'a ısındırılacak olanlar

Bunlar, İslâm'a ısındırılmak istenen kimselerdir.

- Bu, müslüman olması ümit edilen kâfir olabilir.

- Müslüman olabilir, ama kalbindeki îmânı güçlensin diye ona zekâttan veririz.

- Kötü birisi olabilir.Müslümanlara kötülüğü dokunmasın diye ona zekâttan veririz.

Veya benzer kalplerinin ısınmasıyla müslümanların yararına olan kimselere zekâttan veririz. Fakat kalbi ısındırılmak istenen kişinin, kavminin efendisi ve kendisine itaat edilen kimse olması gibi, müslümanlara genel bir yararı olması için ona zekâttan vermemiz şart mıdır? Veya şahsî menfaat için de olsa ona zekâttan vermemiz câiz midir?

Örneğin bir kimse İslâm'a yeni girmişse, zekâttan verdiğimiz takdirde kalbi İslâm'a ısındırılır ve îmânı güçlenirse, ona zekâttan vermemiz câiz midir?

Bu konuda âlimler arasında görüş ayrılıkları vardır. Bana göre tercihli olan görüş, kalbi İslâm'a ısındırılarak îmânının güçlenmesi için, kavminin efendisi olmasından dolayı değil de şahsî olması sıfatıyla olsa bile, bu kimseye zekât verilmesinde bir sakınca yoktur.

Nitekim Allah Teâlâ'nın şu sözü umumîdir:

وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ

"... kalpleri (gönülleri) İslâm'a ısındırılacak olanlara,..."

Çünkü bedensel ihtiyacından dolayı bir fakire zekât verdiğimize göre,îmânı zayıf olan birisine îmânı kuvvetlensin diye zekât vermemiz, daha önce gelir. Çünkü bir kimsenin îmân yönünden güçlenmesi, onun bedeninin gıda almasından daha önemlidir.

Yukarıda sayılanlara zekât onlara mülk olmak üzere verirlir.Bu mülkiyet (zekâta sahip olma) vasfı, üzerinden bir yıl geçtikten sonra kaybolsa bile, zekât alan bu kimselerin zekâtlarını iâde etmeleri gerekmez.Aksine onların helâl malı sayılır. Çünkü Allah Teâlâ onların zekâta hak sahibi olduklarını "Lâm" harfi ile açıklayarak şöyle buyurmuştur:

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ[ سورة التوبة الأية: ٦٠]

Allah Teâlâ bu âyette zekât verilmesi gereken yerleri "Lâm" harfi zikretmesinin faydası şudur:

Eğer fakir, zekât aldıktan sonra üzerinden bir yıl geçmeden önce zengin olursa, zekâtı iâde etmesi gerekmez.

Örneğin fakir olmasından dolayı bir kimseye, kendisine bir yıl yetecek miktar olan 10.000 riyali verdikten sonra, mal kazanmak sûretiyle veya yakın bir akrabasının ölmesi sonucu kendisine miras kalması sonucu Allah Teâlâ onu zengin ederse, bu kimsenin zekâttan aldığı malın geri kalan kısmını iâde etmesi gerekmez. Çünkü o mal, artık onun mülkiyetindedir.

Beşincisi: (Hürriyetlerini satın almaya çalışan) köleler

Allah Teâlâ'nın yukarıda zikredilen âyette geçen:

وَفِي الرِّقَابِ

"... (hürriyetlerini satın almaya çalışan) kölelere,..."

Emri gereği kölelere zekât verilmesi gerekir.

Âlimler âyette geçen "er-Rikâb" kelimesini üç şekilde açıklamışlardır:

1. Hürriyete kavuşmak için, belirli bir miktar dirhem taksitle ödemek şartıyla kendisini efendisinden satın alan mükâteb köledir.Efendisine ödemesi için bu kimseye zekâttan verilir.

2. Hürriyetine kavuşturulmak için zekât malıyla satın alınan köledir.

3. Kâfirlere esir düşen müslümanı onların esâretinden kurtarmak için kâfirlere zekât malından verilir.

Yine, zorla ve kaba kuvvet kullanarak kaçırılan kimse de böyledir.Örneğin bir kâfir veya müslüman, bir müslümanı kaçırırsa, kaçırılan kimseyi kurtarmak için kaçıran kimseye fidye olarak zekâttan bir şeyler verilir.Çünkü sebep, aynıdır.O da müslümanı esâretten kurtarmaktır.Bu, kaçıran kimse müslümanlardan ise ve kaçırdığı kimseyi, fidye vermeksizin onu karşılıksız olarak bırakmaya zorlayamadığımız takdirdeki hükümdür.

Altıncısı: Borçlular

"el-Ğurm" kelimesi, Arapçada borç anlamına gelir.

İslâm âlimleri, borcu iki kısma ayırmışlardır:

1. İnsanların arasını düzeltmek için borçlanma.

2. Bir ihtiyacını gidermek için borçlanma.

Âlimler, insanların arasını düzeltmek için borçlanmaya şu örneği vermişlerdir:

Örneğin iki kabile arasında düşmanlık, kavga veya savaşın vuku bulmasından sonra iyiliksever, makam, şeref sahibi ve reislik konumunda olan bir kimse, iki kabilenin arasını düzeltmek için onlara bir miktar para vererek borçlanmasıdır.İnsanların arasını düzelten bu iyiliksever kimseye, mü'minler arasında kin ve düşmanlığı ortadan kaldırmak ve insanların kanlarının akmasını önlemek için yerine getirdiği bu büyük davranışına mükafat olarak yüklendiği bu borcu zekâttan veriririz.Bu kimseye, ister zengin olsun, isterse fakir olsun, zekâttan verirlir. Çünkü biz, kendisine, ihtiyacını gidermesi için zekâttan vermiyoruz. Aksine yerine getirdiği genel maslahat sebebiyle bu zekâtı veriyoruz.

İkincisine yani bir ihtiyacını gidermek için borçlanan kimseye gelince, bu, ihtiyacını gidermek için ödemek üzere başkasından kendisi için borça alan borçlanan veya ihtiyacı olan bir şeyi satın alıp da onu ödeyecek malı olmayan kimsedir.Borcunu ödeyecek mala sahip olmaması şartıyla, bu kimsenin borcu zekâttan ödenir.

Soru: Bu borçluya, borcunu ödemesi için bizim mi vermemiz daha fazîletli? Yoksa borçlandığı kimseye giderek borcunu ona mı vermemiz daha fazîletlidir?

Cevap:Bu, ihtilaflı bir konudur.Borçlanan kimse, borcunu ödemek ve borçtan kurtulma konusunda gayretli birisi ise ve borcunu ödemek için kendisine verilen malda güvenilir ise, bu takdirde borcunu ödemesi için bu kimseye zekâttan veririz.Çünkü bu, onun için daha gizli ve kendisinden alacaklarını isteyen insanların önünde mahçup edilmekten daha uzak bir davranıştır.

Eğer borçlanan kimse, mallarını ifsad eden savurgan birisi ise ve borcunu ödemesi için zekâttan verdiğimiz maldan ihtiyacı olmayan şeyleri satın alıyorsa, bu takdirde ona zekâttan vermeyiz.Aksine borçlu olduğu kimseye kendimiz gideriz ve ona: Falancanın sana olan borcu ne kadardır? diye sorarız. Sonra bu borcunun hepsini veya imkân ölçüsünde bir kısmını ona öderiz.

Yedincisi: Allah yolunda savaşanlar

Âyette geçen:

الغارمين

"... Allah yolunda savaşanlara ..."

Bundan kastedilen, cihaddan başka bir şey değildir.Bundan, her türlü hayır ve iyilik yolları kastedilir denilmesi, doğru değildir. Şayet her türlü hayır ve iyilik yolları kastedilse idi, âyette geçen:

إِنَّمَا الصَّدَقَاتُ لِلْفُقَرَاءِ وَالْمَسَاكِينِ وَالْعَامِلِينَ عَلَيْهَا وَالْمُؤَلَّفَةِ قُلُوبُهُمْ وَفِي الرِّقَابِ وَالْغَارِمِينَ وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ وَابْنِ السَّبِيلِ فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ[ سورة التوبة الأية: ٦٠]

Hasr (sınırlama) edâtı olan "İnnemâ"nın kullanılmasının hiçbir anlamı kalmazdı. Zirâ hasr edâtının hiçbir fonksiyonu kalmazdı.

Âyette geçen "Allah yolunda" lafzından kasıt; Allah yolunda cihaddır. Bu sebeple Allah'ın sözü yücelsin diye Allah yolunda savaştıkları belli olan mücâhidlere, nafaka ve silah temini gibi ihtiyaç duydukları kadarı zekâttan verilir.Zekâttan onlara silah satın almak da câizdir. Fakat savaşın, Allah yolunda olması gerekir. Allah yolunda cihadı Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- açıklamıştır.

Nitekim Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e, hamiyet (şövenizm, ırkçılık) ve insanlar kendisini cesur görsünler ve Allah yolundaki makamı görülsün diye savaşan kimse hakkında sorulduğu zaman şöyle buyurmuştur:

(( مَنْ قَاتَلَ لِتَكُونَ كَلِمَةُ اللهِ هِيَ الْعُلْيَا، فَهُوَ فِي سَبِيلِ اللهِ عَزَّ وَجَلَّ )) [ متفق عليه ]

"Kim Allah'ın sözü (İslâm) yücelsin diye savaşırsa, işte o Allah -azze ve celle-'nin yolundadır.(Bunun dışında savaşanlar, Allah yolunda olmazlar)." Buhârî ve Müslim

Bu sebeple ırkçılık veya buna benzer hamiyet duygusuyla vatanı için savaşan kimse, Allah yolunda savaşan kimse değildir ve bu kimse, Allah yolunda savaşan mücâhidin kazanmış olduğu dünya ve âhiret iyiliklerinden hiçbirisini hak etmez.

İnsanlar kendisini cesur görsünler diye savaşan kimse, cesur ve hangi halde olursa olsun genellikle yerine getirmeyi sevdiği vasıfla vasıflanmış olduğundan dolayı savaşmayı seven kimsedir. Bu da Allah yolunda savaşan kimse değildir.

Allah yolundaki makamı görülsün diye savaşan kimse, riyâ ve şöhret amacıyla savaşan kimsedir. Bu da Allah yolunda savaşan kimse değildir.

Allah yolunda savaşmayan hiç kimse zekâttan almaya hak etmez.Çünkü Allah Teâlâ şöyle buyurmaktadır:

وَفِي سَبِيلِ اللَّهِ

"... Allah yolunda savaşanlara ..."

Allah yolunda savaşan kimse, Allah'ın dîni yücelsin diye savaşan kimsedir.

İlim ehli bu konuda şöyle demişlerdir:

"Kendisini dînî ilim öğrenmeye veren ve bütün vaktini buna harcayan kimse de Allah yolunda savaşanlar sınıfına girer. Bu sebeple bu kimseye, nafaka, giysi, yiyecek, içecek, ev ve kitap gibi ihtiyaç duyduğu şeyleri satın alması için zekâttan kendisine verilir. Çünkü dînî ilim, Allah yolunda cihadın bir türüdür.

Hatta İmam Ahmed b. Hanbel -Allah ona rahmet etsin- bu konuda şöyle demiştir:

"Niyeti düzgün olan kimse için, hiçbir şey ilme denk olamaz."

Bu sebeple ilim, İslâm şeriatının hepsinin temelidir.İlimsiz şeriat olmaz.Allah Teâlâ, insanlar adâleti ayakta tutsunlar, dînlerinin hükümlerini ve akîde, söz ve fiil gibi kendileri için gerekli olan şeyleri öğrensinler diye kitabı göndermiştir.

Allah yolunda cihada gelince, o amellerin en şereflisidir.Hatta cihad, İslâm'ın zirve noktasıdır.Bu sebeple cihadın fazîletinin ne kadar büyük olduğu konusunda şüphe yoktur. Fakat ilmin İslâm'daki yeri ve değeri büyüktür.İlmin, Allah yolunda cihaddan sayılmasında hiçbir karmaşık durum sözkonusu değildir.

Sekizincisi: (Muhtaç kalmış) yolcular

Bu kimse, yolda kalmış ve nafakası kendisine yetmemiş yolcudur. Bu kimseye -belde veya ülkesinde zengin de olsa- yaşadığı belde veya ülkesine ulaştıracak kadarı zekâttan verilir.Çünkü o, muhtaç durumdadır. Bu durumda bulunan kimseye: Borç alman ve borcunu ödemen gerekir, demeyiz.Çünkü böyle dersek, onu bu durumda onu borç almaya mecbur kılmış oluruz. Fakat bu kimse, kendisi borç almayı ister ve zekâttan almayı kabul etmezse, bu kendisine kalmıştır.Örneğin Mekke'den Medine'ye giden yolcu birisini bulduğumuzda yolculuk sırasında nafakası kaybolmuş ve kendisi Medine'de zengin olmasına rağmen yanında kendisini oraya ulaştıracak hiçbir şeyi yoksa, bu takdirde ona, Medine'ye ulaştıracak kadar zekâttan veririz. Çünkü onun ihtiyacı budur. Kendisine bundan daha fazlasını vermeyiz.

Zekât verilmesi gereken yerleri öğrendikten sonra bunun dışında kalan genel ve özel kurumlara zekât verilmez. Buna göre, câmi ve mescit yapılması için zekât verilmez. Yol yapımı ve devlet dâirelerini inşa etmek için zekât verilmez. Çünkü Allah Teâlâ zekât verilmesi gereken yerleri zikrederken şöyle buyurmuştur:

فَرِيضَةً مِنَ اللَّهِ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ[ سورة التوبة من الأية: ٦٠]

"... Allah'tan bir farz olarak,... Allah her şeyi hakkıyla bilendir, hikmet sahibidir." (Tevbe Sûresi: 60)

Yani bu taksim etme işi, Allah'tan bir farz olarak gelmiştir.

Sonra şöyle diyebilir miyiz?

Âyette zikredilen sekiz sınıftan her birisine zekât vermemiz gerekir mi? Çünkü sınıflar arasında zikredilen "vav" bağlacı, bunların hepsinin birarada olmasını gerektirir.

Cevap: Bu gerekmez. Çünkü Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- Muaz b. Cebel'i -Allah ondan râzı olsun- Yemen'e gönderirken ona şöyle buyurmuştur:

(( إِنَّكَ تَأْتيِ قَوْماً مِنْ أَهْلِ الْكِتاَبِ، فَادْعُهُمْ إِلىَ أَنْ يَشْهَدُوا أَنْ لاَ إِلَهَ إِلاَّ اللهُ وَأَنِّي رَسُولُ اللهِ، فَإِنْ أَطاَعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ خَمْسَ صَلَواَتٍ فيِ الْيَوْمِ وَاللَّيْلَةِ، وَإِنْ أَطاَعُوكَ لِذَلِكَ فَأَعْلِمْهُمْ أَنَّ اللهَ افْتَرَضَ عَلَيْهِمْ صَدَقَةٍ تُؤْخَذُ مِنْ أَغْنِياَئِهِمْ فَتُرَدُّ فيِ فُقَراَئِهِمْ )) [ رواه البخاري ومسلم ]

“Hiç şüphe yok ki sen, ehl-i kitaptan olan insanların yanına gidiyorsun. Onları (ilk önce) Allah’tan başka hakkıyla ibâdete lâyık hiçbir ilâhın olmadığına ve benim Allah'ın elçisi olduğuma dâvet et. Sana bu konuda itaat ederlerse, Allah’ın, onlara günde beş vakit namazı farz kıldığını bildir. Sana bu konuda itaat ederlerse, Allah’ın, zenginlerinden alınıp fakirlerine verilmek üzere zekâtı farz kıldığını onlara bildir.” (Buhârî ve Müslim)

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- burada bir sınıftan başkasını zikretmemiştir. Bu da, âyette Allah Teâlâ'nın hak eden yönleri açıklamıştır. Yoksa zekâtın zikredilen bütün bu yerlere paylaştırılmasının farz olduğunu belirtmemiştir.

Bu sekiz sınıftan hangisine zekâtın verilmesi daha yerinde olur? denirse, şöyle deriz:

İhtiyacın daha çok olduğu yere zekâtın verilmesi daha yerinde olur.Çünkü âyette zikredilenlerin hepsi bu vasfı (zekât almayı) hak etmişlerdir. Bunun içindir ki Allah Teâlâ âyette onlarla başlayarak şöyle buyurmuştur:

Yine de en iyisini Allah Teâlâ bilir.

Bkz: " Mecmû'u Fetâvâ İbn-i Useymîn"; c: 18, s: 331-339

Islam Q&A

Oruç Fıkhı - Ramazan Fıkhı Sesli Ders

2012-07-19T19:23:00.000+03:00

Bismillâh, elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Es selâmu 'aleykum ve Rahmetullâhi ve Berakâtuhû

Emrah Orhan Kurugöllü Hocamızın Oruç Fıkhı ile ilgili yaptığı dersleri aşağıdaki linklerden dinleyebilirsiniz. Orucun zamanı, oruç vakti ne zaman başlar Oruca niyet nasıl edilir sahur nasıl yapılır orucu bozan şeyler, meni çıkması orucu bozar mı, oruçlunun eşini öpmesi ....

Derslere Bu Adresten Ulaşabilirsiniz.

İman - İtikat İle İlgili Bazı Konular

2012-03-04T22:13:00.001+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

İlyas BULUT Hocamızın Kitâbu't-Tevhid desrlerinden Seçme Konular.

Derslerin Tümünü Bir Seferde İndirmek İçin Tıklayın (Zip Dosyası 600 mb)

Dersleri Tek Tek İndirmek İçin Aşağıdaki Linklere Tıklayın

Şefaat Ya Rasûlallâh (sallallâhu 'aleyhi vesellem) Demek Şefaati Allâh' dan Değil de Kullardan İstemek

Dua ibadettir

Duada Tevessül / Vesile

Allâh 'azze ve celle'yi Hakkıyla Takdir Edemediler

Allâh 'azze ve celle'nin Zimmeti - Allah Adına Yemin

Alim ve Yöneticileri Rabbler Edinmek

Allâh Korkusu

Allâh 'azze ve celle ve Rasûlu (sallallâhu 'aleyhi ve sellem) ve İslâm ile Alay Etmek

Allâh 'azze ve celle'nin ve Rasûlünün (sallallâhu 'aleyhi ve sellem) in Hakem Kılınması

Allâh' ın İsim ve Sıfatlarını İnkar Edenin Hükmü

İsim ve Sıfatlarda İlhada Sapanlar

Kader

Nimetlere Şükretmek

Çocuk Nimetinden Dolayı Allah' a Şirk Koşmak

Ressamlar ve Heykeltraşlar

Riya Nedir ?

Rüzgara Sövmek

Zamana Sövmek

Sabır

Sabır ve Mevta Arkasından Ağlamak

Şirk Olan Lafızlar

Tevekkül - Ümit - Korku

Kitâbu't-Tevhid serisinin tamamı için tıklayın

Salih Ameller - Hayır Yolları

2012-03-04T21:50:00.000+02:00

Bismillâh, elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

İlyas BULUT Hocamızdan bizleri -inşâAllâh- hayırlı yollara, salih amellere iletecek sesli sohbetler.

İbadetlerde orta yollu olmak, ana-babaya iyilik sılayi rahim eşine çocuklarına iyi davranmak, iyiliği emretmek kötülüğü yasaklamak, iyi işlerde öncü olmak insanların arasını bulmak nefisle mücadele, sağlık ve boş zamanın kıymeti, sünnetin emrettiği ahlak müslümanların ihtiyaçlarını görmek ve dahası ...

Dersleri Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın (32 Sesli Ders - Tek Zip Dosyası 966 mb)

Dersleri Tek Tek İndirmek İsterseniz Tıklayın.

Namazlarda Yapılan Hatalar - İlyas Bulut

2012-03-04T21:39:00.000+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

İlyas BULUT Hocamızın namaz konulu derslerini aşağıdaki linklerden indirebilirsiniz.

Namazda elbise nasıl olmalı ? Dar pantolon ile namazın hükmü Sehv secdesi nezaman gerekir Sehiv secdesi nasıl yapılır ? Namaza niyet nasıl yapılır, niyet sesli yapılır mı ? Dille niyet bidat mi ? Namazı bozan şeyler nelerdir ? Çok hareket etmek namazı bozar mı tadili erkan nedir nasıl yapılır ? Teşehhüd nasıl yapılır parmak kaldırılır mı ? Salavat nasıl getirilir ? Cuma namazı kaç rekat cumanın sünneti kaç rekat ? Namazları cem etmek caiz mi ?

Derslerin Tamamını İndirmek İçin Tıklayın (Tek Zip Dosyası - 567 mb)

Tek tek indirmek için aşağıdaki linkleri kullanabilirsiniz.

Namazda Elbise Nasıl Olmalı ?

Namaz Kılınan Yerler ve Sutre

Niyyet Hakkında

Raf'ul Yedeyn

Tahiyyat ve Sehv Secdesi

Sehv Secdesi

Cemaate Gitmek - Tahiyyatul Mescid

Camii Adabı - Safların Düzeltilmesi

Tekbir - Ruku - Secde - Dua

İmama Uymak

Cemaatte Yapılan Hatalar

Namazdan Sonra Tesbih

Cuma Namazı 1

Cuma Namazı 2

Cuma Namazı ve İstihare Namazı

Bayram Namazları ve Namazların Kısaltılması

Namazların Birleştirilmesi

Kabe İmamı Mahir Muaykili

2012-02-06T21:22:00.004+02:00

Bismillâh, elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

16 Rabiussani - 7 Mart Çarşamba Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Zariyat Suresi (47-60. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

13 Rabiussani - 5 Mart Pazartesi Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Mu'min Suresi (10-20. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

12 Rabiussani - 4 Mart Pazar Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Hakkah Suresi (13-37. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

11 Rabiussani - 3 Mart Cumartesi Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Âli İmran Suresi (20-30. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

10 Rabiussani - 2 Mart Cuma Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

9 Rabiussani - 1 Mart Perşembe Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Zuhruf Suresi (78-89. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

8 Rabiussani - 29 Şubat Çarşamba Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Zuhruf Suresi (78-89. ayetler)

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

20 Safer 1433 - 13 Ocak 2012 Kâbe-i Beytullâh Akşam Namazı

Şeyh İmam Mahir el-Mu'aykili

Mu'min Suresi 59-65. Ayetler

Mp3 Olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Video olarak Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın.

Asr Sûresinin Tefsîri - Hüseyin Cinisli

2012-02-05T22:29:00.000+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Hüseyin Cinisli Hocamızın yaptığı Asr Suresinin tefsirlerini aşağıdaki linkten edinebilirsiniz.

Buradan Ulaşabilirsiniz.

Fatihâ Suresinin Tefsiri - Hüseyin Cinisli

2012-02-05T22:24:00.000+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Hüseyin Cinisli Hocamızın yaptığı Fatiha Suresinin tefsirlerini aşağıdaki linkten edinebilirsiniz.

Derslerin Tamamına Buradan Ulaşabilirsiniz.

Kabirler, Türbeler, Bidatler - Hanefi Alimlerinden Ahmed er-Rumi

2012-02-03T20:22:00.000+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

AKÂİD RİSALELERİ KABİRLER BİD’ATLER VE ÖLÜMÜ HATIRLAMA

Te’lif: Ahmed er-Rûmî el-Hanefî
Tahkik ve Ta’lik: Prof. Dr. Muhammed el-Humeyyis
Çeviri: M. Beşir Eryarsoy

Yazar, memleketimizin Osmanlı dönemi ilim adamlarından olan Manisa/Akhisar’lı Molla Ahmed b. Muhammed efendi’dir. İmam Bağavî’nin Misbâhu’s-Sunne isimli eserinden seçtiği 100 adet hadisi müstakil olarak şerh etmiş ve kitabına Mecâlisu’l-Ebrâr ve Mesâliku’l-Ahyâr adını vermiştir. Hanefî mezhebinin ilim adamlarının bu eserden övgü ile söz etmeleri sebebiyle değerli araştırmacı Prof. Dr. Muhammed el-Humeyyis bu kitaptan seçtiği dört risaleyi küçük bir kitapçık olarak neşretmiştir. Kabirlerin yanlarında namaz kılmanın yasaklanması, bid’atlerin sapkınlık oluşu ve bid’atlerden uzak durmanın gereği, kabir ziyaretinde caiz olan tutum ile haram olan şeylerin açıklanması gibi bir çok konuya açıklık getiren kitap ölümü hatırlatıcı güzel öğütler ile bitmektedir.

Bazı Konular: Kabristana girerken yapılacak dua, bidatin tehlikesi, kabirperestlerin uydurdukları bazı hadisler, bidatin kısımları ve hükümleri, kabir üzerine yapılan mescitlerin hükümleri, kabirlere doğru namaz kılmak, mezarlıklata namaz kılmak, türbelerde namaz kılmak, istiğase, istiane, istiaze, tevessül, şeriate uygun kabir ziyareti, kadınların kabir ziyareti....

Bilgisayarınıza İndirmek İçin Farenizi Burada Tutun Sağ Tuşuna Basın ve "Hedefi Farklı Kaydet" Seçeneğine Tıklayın.

Okumak İçin Tıklayın

Namazlarımızda Yaptığımız Büyük Bir Hata (Tadili Erkan Nedir ?)

2012-02-01T22:03:00.000+02:00

Bismillâhirrahmânirrahîm

"İşte (böyle) namaz kılanların vay haline ki, onlar namazlarından gaflet içindedirler." (Mâ'ûn Suresi, 4 ve 5. Ayetlerin meali. Konuyla ilgisi için bknz. El-Câmi'u li-Ahkâmil Kur'ân ve İbn-i Kesir Tefsiri)

    Ey değerli Müslüman kardeşim! Allâh-u te'âlâ hepimizi namazı ikâme edenlerden eylesin. Şüphesiz ki ikâme etmekle emrolunduğumuz namazların geçerli olması için gereken bazı kurallar vardır. Bunlardan en önemlilerinden birisi de her rüknü, hakkını vererek yapmak anlamına gelen "Ta'dîli Erkân" dır.

    Ebû Hanîfe (rahimehullâh)' ın müçtehit talebesi İmam Ebû Yûsuf (rahimehullâh)' a göre bu farzdır. Terk edilmesi halinde namazın yeniden kılınması gerekir. (Ömer Nasûhi Bilmen-Büyük İslam İlmihali, Tadil-i Erkan Bölümü No:135 )

    Hanefi alimlerinden biri olan İbn-i Abidin' in Redu'l-Muhtar adlı eserinde şöyle yazmaktadır: " Ebû Hanîfe (rahimehullah) ve (öğrencisi imam) Muhammed' e göre bu vâciptir. Bunları veya bir kısmını yanılarak terk eden kimsenin sehiv secdesi (yanılma secdesi) yapması gerekir. Eğer kasten terk ederse çok ağır bir mekruhluk işlemiş olur ve bu da namazı yeniden kılmasını gerektirir." (İbn Abidin, Reddu'l-muhtar,I, 384 (Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2,s.312))

    Ebû Hanife (rahimehullâh)' ın müçtehit talebesi İmam Muhammed (rahimehullâh)'a ta'dîli erkânın terk edilmesinin hükmü sorulunca "Ben böyle bir kimsenin namazının caiz olmayacağından korkarım" demiştir. (Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2,s.312)

Ta'dîli Erkân Nedir ? Nasıl Yapılır ?

    Ta'dîli erkân; rukû, secde, rukûdan sonra doğrulma ve iki secde arasında oturma gibi her rüknu hakkıyla yerine getirmek ve bu hallerde vücûdu, bir süre hareketsiz bırakmaktır. Örneğin, rukûdan "semi'allâhulimenhamideh" diyerek doğrulduğunda bedenin tam dik hale gelmesi ve o halde sukûnete erene kadar durması gerekir. Yani sadece vücûdun dik hâle gelmesi yeterli değildir, aynı zamanda dik hale geldikten sonra bir süre hareketsiz beklenmesi gerekmektedir. Yine ilk secdeden "Allâhuekber" deyip sırtı doğrulttuktan sonra ikinci secdeye gitmeden önce bir süre oturur halde beklemek gerekir. Ömer Nasûhi Bİlmen ilmihalinde, bu bekleyişlerin süresinin, vücûdu doğrultup tamamen hareketsiz kaldıktan sonra "Subhânallâhi'l-'Azîm" deme süresi kadar olduğu söylenmiştir. (Not: Bu bekleyişlerde "Subhânallâhi'l-'Azîm" denilmeyecektir. Geniş bilgi için bknz; Ömer Nasûhi Bilmen-Büyük İslam İlmihali, Tadil-i Erkan Bölümü No:135, Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2 ilgili bölümler. )

Bu bekleniş anlarında hangi zikirler/dualar yapılır?

Rukûdan doğrulduğunda "Allâhumme Rabbenâ ve lekel-hamd" (Manası: Ey Allâh'ım, ey Rabbimiz, sana hamd olsun.) veya "Rabbenâ lekel hamd" denir. Bundan sonra şu da eklenebilir; "hamden, kesîran, tayyiben, mubâraken fîhi." (Manası: Çok, temiz, mubarek bir hamd ile sana hamdolsun. ) (Kutub-i Sitte; Buhari, Sıfatu's-Salat, 45; Malik (1/211) Ebu Davud (770); Nesâi (1061); Tirmizi (404) )

İki secde arasında ise en az bir defa "Rabbiğfirlî" (Manası:Rabbim, beni bağışla) denir. Üç kez denmesi daha güzeldir. Şu da eklenebilir; "Allâhummağfirlî, verhamnî, ve 'âfinî, vehdinî, verzuknî" (Manası:Allâh' ım, beni bağışla, bana merhamet eyle, bana afiyet ver, bana hidâyet ver ve beni rızıklandır.) ( Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2,s.314-315-354-355; Kutub-i Sitte, Nesâi, "Salât", 25; İbn-i Mâce, "Salât", 23; Ebu Dâvud, "Salât" 140; Tirmizi, "Salât", 95 )

    Rasûlullâh ('aleyhissalâtu ve's-Selâm), rukudan doğrulduktan sonra secdeye gitmeden -yukarıda bahsettiğimiz gibi duaları yaparken- o kadar beklerdi ki, sahabe efendilerimiz, Rasûlullâh ('aleyhissalâtu vesselâm)'ın secdeye gitmeyi unuttuğunu zannederlerdi. Yine iki secde arasındaki oturuşundan dolayı diğer secdeyi unuttuğunu zannederlerdi. (Buhârî, Sıfatü's-salat 46, 59 (69, 88), c.2, s.795, 811; Müslim, Salat 195 (472), c.3, s.1447. )

Sahih bir hadîs-i şerifte Rasûlullâh ('aleyhissalâtu ve's-Selâm) namazını ta'dîl-i erkansız kılan birisine "dön ve namazını tekrar kıl, çünkü sen namazı kılmadın" buyurmuştur. (Kutub-i Sitte; Buhari (766), Muslim (397/4546), İbn-i Mâce (1060), Tirmizi (303) ...)

    Rasûlullâh ('aleyhissalâtu ve's-Selâm), rükûda avuçlarını diz kapaklarının üzerine koyar, parmaklarını açar, dirseklerini de yanlarından uzak tutardı. Sırtını düz tutardı, başını iyice yere doğru eğmez, yukarı da kaldırmazdı, ikisinin ortasında bir durumda tutardı. Vücûdu sükûnete erene kadar beklerdi. (bknz; Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2,s.302,303,304; Kutûb-i Sitte; Buhari, 59,95, Sıfatu's-Salat(39); Muslim,498; Ebu Dâvud, 809; Tirmizi,259)

    Rasûlullâh ('aleyhissalâtu vesselâm), secdede avuçları üzerine dayanır, parmaklarını birleştirir, onları kıbleye doğru çevirirdi. Ayaklarının ön tarafını ve ayak parmaklarını kıbleye doğru çeviriri, topuklarını birleştirir ve ayaklarını dik tutardı. Vücûdu sükûnete erene kadar beklerdi. Secdede kollarını yere yayıp yapıştırmaz, aksine onları yerden kaldırırdı. Kollarını açar ve yanlarından uzak tutardı. Şöyle buyururdu; "Hiçbiriniz kollarını, köpeğin yere yayması gibi yere yaymasın." (bknz;Tehanevi-İ'lâus-sunen (Hadislerle Hanefi Fıkhı),c.2,s.318,319...; Buhari, Sıfatu's-Salat(49,50,60,64); Muslim, Salât (233,234); Ibn Huzeyme, Beyhaki, İbn Ebu Şeybe, Tahâvi, Hafız Zehebi)

(Not: Bu konunun tüm detaylarıyla öğrenilmesi için mûteber fıkıh kitaplarına mürâcaat edilmelidir. Bu yazı özettir. Herşeyin en doğrusunu Allâh-u 'azze ve celle bilir. Vel hamdu lillâhi rabbil 'âlemîn. )

Namazdan Sonra Elleri Yüze Sürmek

2012-01-30T22:36:00.001+02:00

Soru: Namazdan selâm verdikten sonra elleri yüze sürmek sünnet midir?

Cevap: Bu sünnet değildir. Nebî sallallahu aleyhi ve sellem’den ne sözlü ne de amelî olarak böyle bir şeyin vârid olduğunu bilmiyoruz. Bildiğimiz kadarıyla onun ashâbından da –radıyallahu anhum- böyle bir rivâyet bilinmemektedir. Hayrın tümü tâbi olmakta, şerrin de tümü bid’at çıkarmaktadır.

Üye: Abdullah b. Ku‘ûd

Üye: Abdullah b. Ğudeyyân

Nâib: Abdurrezzâk Afîfî

Başkan: Abdulazîz b. Abdillah b. Bâz

[Fetâvâ el-Lecnetu’d-Dâime 1/7/72]

http://www.tevhidvesunnet.com/index.php/fetvalar/39-namaz/357-namazdan-selam-verdikten-sonra-elleri-yueze-suermek.html

Mevlüt Kandili Bidat mi ?

2012-01-30T21:42:00.001+02:00

Bismillâh, elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

MEVLİD-İ NEBEVÎ YILDÖNÜMÜNÜ KUTLAMANIN HÜKMÜ

Prof. Dr. Salih b. Fevzân el-Fevzân

Terceme : Muhammed Şahin
Tetkik : Ümmü Nebil

Hamd,âlemlerin Rabbi Allah'a mahsustur.Salât ve selâm,Peygamberimiz Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in, onun âile halkının ve ashâbının hepsinin üzerine olsun.

Kur'an ve Sünnette, Allah Teâlâ ve elçisi Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in teşrî buyurduklarına uymakla emrolunma ve dînde bid'at çıkarmaktan da yasaklanma konusunda bildirilen şeylerde asla şüphe yoktur.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

"(Ey Peygamber!) De ki: Allah'ı gerçekten seviyorsanız, bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Allah, (mü'min kullarının günahlarını) çok bağışlayan ve (onlara) çok merhametli olandır." (Âl-i İmrân Sûresi: 31)

Allah Teâlâ yine şöyle buyurmuştur:

"(Ey İnsanlar‍! Emirlerini yerine getirmek ve yasaklarından kaçınmak sûretiyle) Rabbinizden size indirilen Kur’ân (ve sünnete) uyun. O’nun (Allah) dışındaki dostlara uymayın. Şüphesiz ki siz, çok az ibret alarak hakka dönüyorsunuz." (A'râf Sûresi: 3 )

Allah Teâlâ başka bir âyette şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz ki bu (İslâm), benim dosdoğru yolumdur. O halde o yola uyun, dalâlet yollarına uymayın. Çünkü o yollar, sizi Allah’ın yolundan uzaklaştırır. Allah, (emirlerini yerine getirmek ve yasaklarından da kaçınmak sûretiyle azabından) sakınmanız için bunları emretmiştir." (En'âm Sûresi: 153 )

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- de bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz sözlerin en doğrusu, Allah'ın kitabıdır. Yolların en güzeli, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yoludur. İşlerin en şerlisi, (dînde aslı olmayıp) sonradan çıkarılan yeniliklerdir (dîndeki bid'atlardır). (Dînde) sonradan çıkarılan her yenilik, bid'attir. Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır). Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir."(Nesâî; hadis no:1560. Elbânî, "Sahîh-i Sünen-i Nesâî; hadis no:1578. )

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- yine şöyle buyurmuştur:

"Her kim, bu işimizde (dînimizde) onda olmayan bir şeyi ona ihdâs eder (açık veya gizli Kur'an ve sünnette aslı olmayan bir şey getirir)se, o ihdâs ettiği şey, kendisine reddolunmuştur (bâtıldır)."(Buhârî; hadis no: 2697.Müslim; hadis no: 1718. )

Müslim'in rivâyetinde ise Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:

"Her kim işimiz (dînimiz) üzere olmayan bir iş işlerse, o işlediği şey reddolunmuştur (bâtıldır ve ona itibar edilmez)."(Müslim; hadis no:1718.)

Hiç şüphe yok ki insanların dînde ihdas ettikleri (çıkardıkları) çirkin bid'atlardan birisi de, Rebiül-Evvel ayında Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamaktır.

İnsanlar, bu bid'atı farklı şekillerde kutlamaktadırlar:

Kimi insanlar, Mevlid-i Nebevî münâsebetinde bir araya gelip toplanmakta ve sadece Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğum kısassını anlatmakta veyahut da konuşmalar yapmakta ve bu olay dolayısıyla kasideler okumaktadırlar.

Kimi insanlar, yemek ve tatlılar yapmakta ve gelenlere takdim etmektedirler.

Kimi insanlar, bu münâsebeti câmilerde, kimileri de evlerde kutlamaktadırlar.

Kimi insanlar da yukarıda zikredilenlerle yetinmeyip bu münâsebeti, erkeklerle kadınların birbiriyle aynı ortamda bulunması, oyunlar oynanması, şarkılar söylenmesi gibi, pek çok haram ve çirkinlikler yapılan ya da Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den medet ve imdat dilenmek, onu çağırmak ve düşmanlara karşı ondan yardım istemek gibi şirk içeren ameller işlenen bir toplantı haline getirmektedirler.

Değişik şekillerde ve farklı amaçlarla yapılan bu kutlamanın, fazîletli üç dönemden (sahâbe, tâbiîn ve etbâu't-tâbiîn dönemlerinden) sonra, müslümanların dînini ifsat etmek amacıyla Şiâ'nın bir kolu olan Fâtimîler tarafından çıkarılan haram bid'atlardan olduğu konusunda hiçbir şek ve şüphe yoktur.

Fâtimîlerden sonra ilk olarak bu bid'atı açıktan yapan, hicrî 6. yüzyılın sonunda veya 7. yüzyılın başında Erbil Atabeyi Muzaffereddin Ebu Said Gökbörü* olmuştur. Nitekim İbn-i Kesir ve İbn-i Hıllikân gibi tarihçiler -Allah her ikisine rahmet etsin- böyle zikretmişlerdir.

Ebu Şâme -Allah ona rahmet etsin- bu konuda şöyle demiştir:

"Bu bid'atı Musul'da ilk olarak yapan (Mevlid-i Nebevî'yi kutlayan) kişi, tanınmış salihlerden olan Şeyh Ömer b. Muhammed el-Molla'dır. Erbil Atabeyi ile diğer kimseler de, onu bu konuda örnek almaya başladılar."

Hâfız İbn-i Kesir -Allah ona rahmet etsin- Muzaffereddin Ebu Saîd Gökbörü 'nün biyografisinde şöyle demiştir:(El-Bidâye ve'n-Nihâye; c: 13, s: 137 )

"Rebîul-Evvel ayında Mevlid-i Şerifi büyük törenlerle kutlardı...."

İbn-i Kesir -Allah ona rahmet etsin- devamla şöyle demiştir:

"es-Sibt şöyle demiştir: Mevlid münâsebetiyle atabeyin bazı sofralarına dâvet edilen birtakım kimselerin anlattıklarına göre, atabey (Muzaffereddin), yaymış olduğu sofraya beş bin kızartılmış baş, on bin tavuk, yüz bin çömlek yoğurt ve otuz bin tabak helva (tatlı) koydururdu...."

İbn-i Kesir -Allah ona rahmet etsin- devamla şöyle demiştir:

"Atabey, tasavvufçular için öğleden başlayıp, sabaha kadar devam eden kasideciler görevlendirir ve kendisi de onlarla beraber oynardı."

İbn-i Hıllikân -Allah ona rahmet etsin- şöyle demiştir:

"Safer ayının başı geldiğinde bu kubbeler (otağlar) en güzel süslerle rengarenk süslenir, her bir kubbenin içinde şarkıcılar korosu, hayâlciler (hayâl ürünü masallar anlatan kimseler) ve oyun-eğlence ekibi otururdu. Öyle ki bu kubbelerden (otağlardan) hiçbirini boş bırakmamışlar, içine mutlaka bir ekip yerleştirmişlerdi.

Bu kutlamalar süresince insanların geçim kaynakları durur ve onlar için bu kutlamaları seyretmekten ve kutlayanların etrafında dolaşmaktan başka bir şeyleri kalmazdı."(Vefeyâtu'l-E'yân; c: 3, s: 274 )

İbn-i Hıllikân -Allah ona rahmet etsin- devamla şöyle demiştir:

"Mevlid gününden bir veya iki gün önce olunca, anlatılamayacak derecede sayısız deve, sığır ve koyunlar (kurban edilmek üzere) çıkarılır ve davullar çalınarak, türkü ve şarkılar söylenerek ve oyunlar oynanarak bu hayvanlar meydana getirilirdi..."

İbn-i Hıllikân -Allah ona rahmet etsin- devamla şöyle demiştir:

"Mevlid gecesi olunca, akşam namazını kalede kıldıktan sonra kasideciler görevlendirirdi...."

İşte bunlar,Mevlid-i Nebevî yıldönümü münâsebetini ihyâ etmenin ve onu kutlamanın ortaya çıkışının başlangıcıdır. Daha sonra Allah Teâlâ'nın hiçbir delil indirmediği bu bid'atın arkasında çalgılar, israf, haddi aşma, malları ve vakitleri boşa harcama gibi şeyler meydana gelmiştir.

Müslümana yakışan, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetlerini ihyâ etmek, yaşatmak ve bid'atları öldürmek, yok etmektir. Bir ameli yapmadan önce de Allah Teâlâ'nın o amel hakkındaki hükmünü bilmesi gerekir.

MEVLİD-İ NEBEVÎ YILDÖNÜMÜNÜ KUTLAMANIN HÜKMÜ:

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in dünyaya gelişinin münâsebetini kutlamak, birçok yönden yasaklanmış ve bu davranış sahibine iâde olunmuştur:

Birincisi:

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğum yıldönümü münâsebetini kutlamak, ne Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in, ne de râşid halifelerinin sünnetindendir. Böyle olduğu içindir ki bu hareket, dînen yasaklanmış bid'atlardandır.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur

"Benim sünnetime ve benden sonraki doğru yolu bulmuş râşid halîfelerimin sünnetini alın ve onlara, azı dişlerinizle ısırırcasına sımsıkı sarılın. (Dînde aslı olmayıp) sonradan çıkarılan yeniliklerden sakının. Çünkü (dînde) sonradan çıkarılan her yenilik, bid'attir. Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır).Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir."(İmam Ahmed; hadis no: 4/126. Tirmizî; hadis no: 2676. )

Mevlidi kutlama işi, fazîletli üç dönemden (sahâbe, tâbiîn ve etbâu't-tâbiînden) sonra Şiâ'nın bir kolu olan Fâtımîler tarafından müslümanların dînini ifsat etmek için dîne sonradan sokulmuştur.

Her kim, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yapmadığı, yapılmasını da emretmediği, kendisinden sonra râşid halifelerinin de yapmadığı bir şeyi, Allah'ın rızâsını isteyerek yaparsa, onun bu davranışı, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i, insanlara dînlerini açıklamamakla itham etmesi ve Allah Teâlâ'nın şu sözünü yalanlaması demektir:

"Bugün size dîninizi (zaferi gerçekleştirmek ve şeriatını tamamlamak sûretiyle) kemâle erdirdim.(Sizi câhiliyye karanlığından İslâm nûruna çıkarmak sûretiyle) üzerinize nimetimi tamamladım ve dîn olarak da size İslâm'ı seçtim (siz de İslâm'ı kendiniz için dîn seçin)."(Mâide Sûresi: 3)

Çünkü bu kimse, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in getirmediği halde, dînden olduğunu iddiâ ettiği bir fazlalığı getirmiştir.

İkincisi:

Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlama merâsiminde, hristiyanlara benzeme vardır. Çünkü hristiyanlar, her yıl İsâ Mesih'in doğum yıldönümünü kutlamaktadırlar.Hristiyanlara benzemek ise, dînimizce şiddetli bir şekilde haram kılınmıştır. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hadisinde kâfirlere benzemek yasaklanmış ve özellikle de kâfirlerin dînlerinin sembollerinden olan şeylerde onlara aykırı hareket etmek

emredilmiştir.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur

"Her kim, bir topluluğa (kavme) benzerse (onların giyindiği gibi giyinirse, gittiği yolda giderse ve onların işlediği fiilleri işlerse, günah ve sevap bakımından) o da onlardandır."(İmam Ahmed;hadis no: 2/50. Ebu Davud; hadis no: 4/314. İbn-i Teymiyye, "İktidâu's-Sıratı'l-Mustakîm"; c: 1, s: 279'da hadisinin senedinin ceyyid-iyi olduğunu söylemiştir.Suyutî de "el-Câmiu's-Sağîr"; hadis no: 5893'de hadisin hasen olduğunu belirtmiştir. )

"Müşriklere aykırı hareket edin..."(Müslim; 1/222, hadis no: 259. )

Üçüncüsü:

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğum yıldönümünü kutlama merâsimi, bid'at ve hristiyanlara benzeme fiili olması sebebiyle ikisi de haramdır. Bu davranış, aynı zamanda Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- hakkında aşırıya gitmeye ve ona saygı göstermede ileriye gitmeye yol açar. Hatta bu davranış, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e yalvarıp yakarmaya ve Allah'ın dışında ondan yardım istemeye kadar götürür.

Nitekim günümüzde Mevlid-i Nebevî bid'atını kutlayan pek çok kimse, Allah'ı bırakıp Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e yalvarıp yakarmakta, ondan medet istemekte ve onu övmede şirkî sözler içeren kasideler söylemektedirler. Tıpkı "Bürde Kasidesi" ile diğer kasidelerde olduğu gibi.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- kendisini aşırı bir şekilde övülmesini yasaklayarak şöyle buyurmuştur:

"Hıristiyanların Meryem oğlu İsa’yı aşırı bir şekilde övdükleri gibi beni övmeyin.Ben ancak bir kulum ve (benim için) Allah’ın kulu ve elçisidir, deyin."(Buhârî; 4/142, hadis no: 3445.Fethu'l-Bârî; c: 6, s: 551.)

Yani: Hristiyanların Mesih'e övgü ve saygıda aşırıya giderek Allah Teâlâ'nın dışında ona ibâdet ettikleri gibi, bana da övgü ve saygıda aşırıya gitmeyin, demektir.

Nitekim Allah Teâlâ bizi bundan yasaklayarak şöyle buyurmuştur:

"Ey kitap ehli! Dîniniz konusunda (aşırıya giderek) taşkınlık yapmayın.Allah hakkında ancak gerçeği söyleyin. Meryem oğlu İsa Mesih; Allah'ın elçisi, O'nun Meryem'e ulaştırdığı kelimesi ve kendinden bir ruhtur. Allah'a ve elçilerine îmân edin. Allah üçtür, demeyin. Kendi yararınıza olarak bundan vazgeçin. Allah sadece bir tek ilahtır. Çocuğu olmaktan münezzehtir. Göklerde ve yerde olanlar, O'nundur. Vekil olarak Allah yeter."(Nisâ Sûresi: 171)

Peygamberimiz -sallallahu aleyhi ve sellem-, bizden önceki ümmetlerin başına gelen belâ ve musibetlerin, bizim de başımıza gelmesinden korktuğu için bize dînde aşırıya gitmeyi yasaklamıştır.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur

"Dînde aşırıya gitmekten sakının. Zirâ sizden önceki ümmetleri helak eden şey, ancak dînde aşırıya gitmek olmuştur."(İmam Ahmed; 1/1754. Nesâî; hadis no: 5/268. Elbânî, Sahih Sünen-i Nesâî; hadis no: 3057'de hadisin sahih olduğunu belirtmiştir. İbn-i Mâce; hadis no: 1008. İmam Ahmed; 1/1754. )

Dördüncüsü:

Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlama bid'atı, dîne başka bid'atların sokulmasına ve insanların sünnetleri bırakıp da bid'atlarla meşgul olmasına yol açar. Bunun içindir ki bid'atçıları, bid'atları ihyâ etmekte gayretli olduklarını, sünnetleri yerine getirmekte tembel davrandıklarını, sünnetlerden nefret ettiklerini ve sünnet ehline (sünnete göre hareket edenlere) düşmanlık beslediklerini görürsünüz. Öyle ki bid'atçıların dînleri, bid'at içeren hatıralar ve mevlidler hâline gelmiştir.

Bid'atçılar, birçok farklı gruplara bölünmüşler ve her grup da, kendi imamının doğum yıldönümünü ihyâ eder hâle gelmişlerdir. Tıpkı Bedevî, İbn-i Arabî, Desûkî ve Şâzlî gibi kimselerin doğum yıldönümleri gibi.

İşte böyle bid'atçılar bir mevlid bid'atını ihyâ ettikten sonra başka bir mevlid bid'atı ile meşgul olur hâle gelmişlerdir. Bu durum, yukarıda zikredilen ölüler ile başka ölüler hakkında aşırıya gitmeye ve Allah Teâlâ'nın dışında onlara yalvarıp yakarmaya götürmüş ve onların fayda ve zarar verdiklerine inanmaya yol açmıştır. Böylelikle onlar, İslâm dîninden tamamen çıkmışlar ve Allah Teâlâ'nın haklarında şöyle buyurduğu İslâm'dan önceki câhiliye toplumunun tâbi olduğu dîne dönmüşlerdir:

"Onlar (müşrikler), Allah’ı bırakıp kendilerine zarar ve fayda vermeyen şeylere ibâdet ediyor ve: ‘Bunlar, bizim Allah katındaki şefaatçılarımızdır’ derler. De ki: Siz, Allah'a göklerde ve yerde bilmediği bir şey mi bildiriyorsunuz? Allah, onların ortak koşmalarından münezzeh ve yücedir."(Yûnus Sûresi:18)

Allah Teâlâ yine şöyle buyrumuştur:

"İyi bilin ki; halis din, Allah'ındır. O'nun dışında veliler edinenler (müşrikler:) Biz, onlara (putlara) sadece bizi Allah’a iyice yaklaştırsınlar diye ibâdet ediyoruz, derler. Doğrusu Allah, ihtilafa düştükleri şeylerde, (kıyâmet günü) aralarında hüküm verecektir. Muhakkak ki Allah, yalancı ve kâfir olan kimseyi hidâyete eriştirmez."(Zümer Sûresi:3)

Mevlid-i Nebevî Yıldönümünü Kutlayan Kimselerin Şüphe ve Gerekçeleri ile Bu Şüphe ve Gerekçelere Verilecek Cevaplar:

Bu anlattıklarımızla birlikte, örümcek yuvasından daha zayıf ve daha çürümüş şüphe ve gerekçelere bağlı kalarak Mevlid-i Nebevî bid'atını ihyâ etmeyi câiz gören kimseler olabilir. Bu şüphe ve gerekçeleri şöyle sıralamak mümkündür:

1. Mevlid-i Nebevî'yi kutlamanın, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'i yüceltmek ve ona saygı göstermek olduğunu iddiâ etmeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'i yüceltmek ve ona saygı göstermek, ancak ona itaat etmek, emirlerini yerine getirmek, yasakladıklarından sakınmak, onu sevmek ve ona muhabbet beslemekle olur.

Onu yüceltmek ve ona saygı göstermek, bid'atlar, hurafeler ve günahlarla olmaz.

Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlama bid'atı, işte bu yerilen cinstendir. Çünkü o, ma'siyettir, günahtır. İnsanlar içerisinde Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'i en çok yücelten ve ona saygı gösterenler, sahâbe -Allah onlardan râzı olsun- idi.

Nitekim Urve b. Mes'ud,(Kureyş müşriklerinin yanına dönünce,Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in maksadını bildirdikten sonra, hayranlık duyduğu müşâhedelerini anlatmaktan kendisini alamamış ve) Kureyş'e şöyle demişti:

"Ey kavmim!. Ben birçok kralın huzuruna elçi olarak çıktım.Ben, Bizans imparatorunun, Kisrâ'nın (İran hükümdarının) ve Necâşî'nin (Habeşistan kralının) huzuruna elçi olarak çıktım. Allah'a yemîn ederim ki ben, Muhammed'in ashâbının, Muhammed'e saygı gösterdikleri gibi, hiçbir kralın adamlarının kendisine saygı gösterdiğini görmedim! Allah'a yemîn ederim ki, Muhammed yere tükürdüğünde, mutlaka adamlarından birisinin avucuna düşüyor ve o kimse, o tükürüğü alıp yüzüne ve tenine sürüyordu.Onlara (ashâbına) bir şey emrettiği zaman derhal emrini yerine getiriyorlardı.Abdest aldığı zaman, adamları abdest suyunu alabilmek için birbirleriyle yarışıyorlardı.Konuştuğu zaman, ashâbı onun yanında seslerini alçaltıyorlardı (kısıyorlardı).Ashâbı, ona olan saygılarından dolayı yüzüne bile dikkatle bakamıyorlar, gözlerini yere indiriyorlardı."(Buhârî; 3/178, hadis no: 273 ve 2732.Fethu'l-Bârî; c: 5, s: 388.)

Bu saygı ve hürmetle birlikte sahâbe, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğum gününü bayram ve kutlama merâsimi edinmemişlerdir. Şayet Mevlid-i Nebevî'yi kutlama merâsimi meşru olsaydı, onlar bunu terketmezlerdi.

2. Mevlid-i Nebevî'nin, birçok ülkede insanlar tarafından kutlandığını delil (huccet) olarak göstermeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Huccet, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den sâbit olan şeylerle olur. Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den sâbit olan ise, genel olarak bütün bid'atlardan yasaklamasıdır. Mevlid-i Nebevî de bu bid'atlardan birisidir. İnsanların amelleri, ne kadar çok olursa olsun, delile aykırı olursa, huccet olamaz.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur

"(Ey Peygamber!) Eğer sen, (farzedelim ki) yeryüzünde bulunanların çoğunluğuna uyarsan, seni Allah'ın yolundan (dîninden) saptırırlar. Onlar, ancak zanna uyarlar ve yalnız yalan söyleyip dururlar."(En'âm Sûresi: 116.)

Mevlid-i Nebevî yıldönümü her yıl kutlanmasına rağmen -Allah'a hamdolsun- her çağda bu bid'atı inkâr edip reddeden ve bâtıl olduğunu açıklayan kimseler var olmuş ve var olmaya da devam etmektedir.

Bu münâsebeti kutlamayı inkâr edip reddeden âlimlerden bazıları şunlardır:

Şeyhulislâm İbn-i Teymiyye -Allah ona rahmet etsin-; "İktidâu's-Sırâti'l-Mustekîm"'de, İmam Şâtıbî; "el-İ'tisâm"da, İbn-i Hâc; "el-Medhal'de, Şeyh Tâcuddin Ali b. Ömer el-Lahmî; bu bid'atı inkâr edip reddetme konusunda müstakil bir kitap yazmıştır. Şeyh Muhammed Beşir es-Sehsevânî el-Hindî; "Sıyânetu'l-İnsan"da, Seyyid Muhammed Raşid Rıza, bu konuda mustakil bir risâle yazmıştır. Şeyh Muhammed b. İbrahim Âl-i Şeyh de, bu konuda mustakil bir risâle yazmıştır. Değerli âlim Abdulaziz b. Baz da bu konuda mustakil bir risâle yazmıştır.

Bu bid'atın kutlandığı vakitlerde bu bid'atı inkâr edip reddetmek gerektiği konusunda yukarıda adı geçen âlimlerin dışında her yıl gazete ve dergi sayfalarında yazılar yazmaya devam eden daha nice âlimler vardır.

3. Mevlid-i Nebevî, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hâtırasını ihyâ etmek için kutlanmaktadır, demeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hâtırası,müslümanla birlikte sürekli yenilenir ve ezân, kâmet ve hutbe sırasında onun adını andıkça müslüman onun hâtırası ile bağlantılı olur. Müslüman, abdestten sonra ve namazlarda (teşehhüd sırasında) kelime-i şehâdeti tekrar ettikçe, namazlarını kılarken ve adı anıldığı zaman Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'e salâtta bulundukça, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in teşri buyurduğu şeylerden farz olsun, nâfile olsun, sâlih bir ameli işledikçe, hiç şüphe yok ki bununla Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i hatırlamış olur ve yapan kimsenin kazandığı ecir gibi, kendisine de ecir ulaşır.

İşte böyle,müslüman dâima Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hâtırasını ihyâ etmeli ve Allah Teâlâ'nın teşri buyurduğu dîn ile gece-gündüz, hayatı boyunca, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ile bağlantılı olmalıdır. Yoksa sadece onun doğum gününde, bid'at ve sünnetine aykırı olan şeylerle değil...

Çünkü bu davranış, onu, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den uzaklaştırır ve Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den berî kılar.

Allah Teâlâ'nın teşri buyurduğu dîn ile Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e saygı duyulması ve hürmet gösterilmesi ona yeter, onun bu bid'at olan kutlamaya hiçbir ihtiyacı yoktur.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur

"(Ey Peygamber!) Biz,senin şânını yükseltmedik mi? (Yüksek bir makama eriştirmedik mi?) "(Şerh (İnşirah) Sûresi: 4.)

Hiçbir ezân veya kâmet veyahut da hutbe olmasın ki, Allah Teâlâ'nın adı anıldıktan sonra, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in adı anılmış olmasın. Ona saygı göstermek, ona sevgi ve muhabbet beslemek, onun hâtırasını yenilemek ve ona uymaya (ittibâ etmeye) teşvik etmek için bu amel yeterlidir.

Allah Teâlâ, Kur'an-ı Kerim'de Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in doğumunu övmemiş, aksine onun peygamberliğini (risâletini) övmüştür.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur

"And olsun ki Allah, kendi içlerinden birisini, onlara (Kur'an) âyetlerini okuması, onları (şirkten ve her türlü kötü ahlaktan) arındırması,onlara kitab ve hikmeti (sünneti) öğretmesi için elçi (rasûl) göndermekle müminlere büyük bir lütufta bulunmuştur. Halbuki onlar, daha önceleri (bu elçi gelmeden önce) apaçık bir sapıklık içindeydiler."(Âl-i İmrân Sûresi: 164.)

Allah Teâlâ yine şöyle buyurmuştur:

"Ümmîler arasından, kendilerine (Kur'an) âyetlerini okuyan, onları (şirkten ve her türlü kötü ahlaktan) arındıran, onlara kitab ve hikmeti (sünneti) öğreten bir elçi (rasûl) gönderen O'dur. Halbuki onlar, daha önceleri (onun peygamberliğinden önce) apaçık bir sapıklık içindeydiler."(Cuma Sûresi: 2.)

4. Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamayı, Allah Teâlâ'nın rızâsını amaçlayan âdil ve âlim bir hükümdâr ihdâs etmiştir, demeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Bid'at, kim tarafından olursa olsun, kabul edilemez. İyi niyet, kötü bir ameli mübah kılamaz.Bid'atı ihdâs edenin âlim ve âdil kimse olması,onun masum olduğunu gerektirmez.

5. Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamak, bid'at-ı hasene kabilindendir. Zirâ bu kutlama, Güzide Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in varlığından dolayı Allah'a şükre delâlet etmektedir, demeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Bid'atlarda güzel diye bir şey yoktur.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur

Başka bir hadiste şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz sözlerin en doğrusu, Allah'ın kitabıdır. Yolların en güzeli, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yoludur. İşlerin en şerlisi, (dînde aslı olmayıp) sonradan çıkarılan yeniliklerdir (dîndeki bid'atlardır). (Dînde) sonradan çıkarılan her yenilik, bid'attir. Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır). Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir."( Nesâî; hadis no:1560. Elbânî, "Sahîh-i Sünen-i Nesâî; hadis no:1578. )

Bütün bid'atların dalâlet (sapıklık) olduğuna hükmedilmiştir. Bu kimse ise, bütün bid'atlar dalâlet değildir. Aksine bid'at-ı hasene (güzel bid'at) diye bir bid'at da vardır, demektedir.

Hâfız İbn-i Receb, Nevevî Kırk Hadîs şerhinde şöyle der:

"Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in "Ve her bid’at dalâlettir", sözü Cevâmi’ul-Kelim'dendir.(Cevâmi’ul-Kelim: Birçok anlam ifâde eden özlü söz demektir ki Kur’an ve Sünnette bunun örneği pek çoktur.(Çeviren))

Hadiste zikredilen hiçbir şey, Cevâmi’ul-Kelim ifâdesinin dışına çıkmaz. Bu hadis, İslâm dîninin büyük esaslarındandır. Bu hadis, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in şu hadisine benzer:

Yeni şeyler ihdâs edip onu dîne mal eden her kim, ihdâs ettiği şeyin dînde bir aslı yoksa, ihdâs ettiği şey kendisine döner. Onun bu hareketi dalâlettir. İslâm dîni de ondan berîdir.Bütün bunlar ister itikâdî, ister amelî, isterse gizli ve açık sözlü meselelerde olsun, hepsi aynıdır."(Câmi’ul-Ulûm vel-Hikem; s: 233)

Bid’at-ı Hasene diye bir bid’atın var olduğunu iddiâ edenlerin, Ömer’in -Allah ondan râzı olsun- terâvih namazı hakkında:

"Bu, ne güzel bir bid’attır!" Sözünden başka bir gerekçeleri yoktur.

Yine, bu kimseler "Kur’an-ı Kerîm'in bir kitapta toplanması, hadislerin yazılıp kitaplar haline getirilmesi gibi birçok şey ihdâs edilmesine rağmen, seleften (ilk müslümanlardan) hiç kimse bu durumu çirkin görmemiştir" demektedirler.

Onlara şöyle cevap verebiliriz:

Bu amellerin hepsinin dînde bir aslı vardır. Sonradan ihdâs edilmemiştir.

Ömer’in -Allah ondan râzı olsun- terâvih namazı hakkında: "Bu ne güzel bir bid’attır!" sözüne gelince, Ömer -Allah ondan râzı olsun- bununla bid’atın sözlük anlamını kasdetmiştir, terim anlamını kasdetmemiştir. Dînde aslı olan bir şeyin aslına dönülür.

Eğer: Şüphesiz bu bir bid’attır, denilecek olursa, o, sözlük anlamı olarak bid'attır, fakat terim anlamı olarak değildir. Çünkü "terim olarak bid’at, dînde kendisine müraacat edilecek aslı olmayan şey" demektir.

Kur’an-ı Kerim'in bir kitapta toplanması, dînde aslı olan bir şeydir. Çünkü Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- vahiy kâtiplerine Kur’an’ı yazmalarını emrederdi. Fakat sahâbe -Allah onlardan râzı olsun- ayrı ayrı yazılmış durumda olan Kur’an-ı Kerîm'i korumak için bir mushafta toplamışlardır.

Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- bazı geceler ashâbına terâvih namazını kıldırmış ve onlara farz kılınmasından çekindiğinden dolayı daha sonra kıldırmaktan geri kalmıştır. Fakat sahâbe -Allah onlardan râzı olsun- Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in hem hayatında, hem de vefâtından sonra gruplar halinde, ayrı ayrı terâvih namazını kılmaya devam etmişlerdir.

Nitekim Ömer -Allah ondan râzı olsun- sahâbeyi, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in arkasında kıldıkları gibi, bir imamın arkasında namaz kılmaları için biraraya getirmiştir. Onun bu davranışı, dînde bid’at değildir.

Yine, hadislerin yazılmasının da dînde bir aslı vardır. Nitekim Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- ashâbından bazıları hadisleri yazmak istediklerinde, bazı hadislerini yazmaları için onlara izin vermiştir. Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hayattayken hadislerini yazmaktan sakındırmasının sebebi, hadislerin Kur’an âyetleriyle karıştırılmasından endişe etmesinden dolayıdır. Nitekim Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- vefât edince bu sakıncalı durum ortadan kalkmıştır.Çünkü Kur’an-ı Kerîm, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-’in vefâtından önce tamamlanmış ve muhafaza edilmiştir.Daha sonra müslümanlar onun sünnetini kaybolup gitmekten korumak için kitaplar haline getirmişlerdir. Rablerinin kitabı Kur'an-ı Kerim'i ve elçisi Muhammed-sallallahu aleyhi ve sellem-’in sünnetini yok olup gitmekten ve onlarla oynamak isteyenlerden muhafaza ettikleri için Allah Teâlâ, bizden ve müslümanlardan yana onlara en güzel şekilde mükâfatlarını versin.

Yine onlara şöyle cevap verebiliriz:

Sizin iddiâ ettiğinize göre, Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamakla Allah Teâlâ'ya yaptığınız bu şükür, niçin gecikmiş ve sahâbe, tâbiîn ve etbâu't-tâbiînin yaşadığı dönemler olan en fazîletli dönemlerde hiç kimse bunu yapmamıştır?

Halbuki sahâbe, tâbiîn ve etbâu't-tâbiîn, insanlar içerisinde, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'i en çok seven ve iyilik yapmak ve şükretmekte en çok gayret eden kimselerdi.O halde,Mevlid-i Nebevî bid'atını ihdâs eden kimse, sahâbe, tâbiîn ve etbâu't-tâbiînin yolundan daha mı doğru yoldadır?

Mevlid-i Nebevî bid'atını ihdâs eden kimse, Allah -azze ve celle-'ye daha mı çok şükrünü yerine getirmiş olmaktadır?

Hâşâ! Kesinlikle değil...

6.Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamak,Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sevgisine delâlet etmektedir.Dolayısıyla bu kutlama, onun sevgisini gösteren bir alâmettir. Onun sevgisini göstermek ise, meşrûdur, demeleri:

Buna şöyle cevap verebiliriz:

Hiç şüphe yok ki, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i nefsinden, evladından, babasından ve bütün insanlardan daha çok sevmesi, her müslümana farzdır. -Annem ve babam ona fedâ olsun, Allah Teâlâ'nın salavât ve selâmı, onun üzerine olsun-.

Fakat bunun anlamı; ona olan sevgimizde, onun teşri buyurmadığı bir şeyi ihdâs etmemiz (bid'at çıkarmamız) demek değildir. Aksine onun sevgisi, ona itaati ve ittibâ etmeyi (uymayı) gerektirir. Çünkü bu, onun sevgisine delâlet eden en büyük alâmettir.

Nitekim şâirin birisi şöyle demiştir:

Şayet sevgin samimi olsaydı, ona itaat ederdin,

Şüphe yok ki seven kimse, sevdiği kimseye itaat eder.

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'i sevmek, onun sünnetini ihyâ etmeyi, azı dişlerle ısırırcasına ona sımsıkı sarılmayı, onun sünnetine aykırı olan söz ve fiillerden uzak durmayı gerektirir.

Hiç şüphe yok ki onun sünnetine aykırı olan her şey, yerilen ve çirkin görülen bir bid'at ve açık bir ma'siyettir, günahtır.

İşte bu bid'atlardan birisi de Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlama bid'atıdır. İyi niyet, dînde bid'at çıkarmayı mübah kılmaz. Çünkü dîn, iki esas üzerine kurulmuştur:

Birincisi: İhlas (Allah Teâlâ için olması)

İkincisi: Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine uygun olması.

Nitekim Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Hayır, (onların iddiâ ettikleri gibi cennet sadece bir gruba özel değildir). Her kim, ihlaslı olarak kendisini Allah’a teslim edip güzel davranışlarda bulunursa, Rabbinin nezdinde (âhiret günü) onun mükafatı olacaktır.Onlara (âhirette) korku yoktur, (dünyada elde edemedikleri nimetlere de) üzülmeyeceklerdir."(Bakara Sûresi: 112 )

Âyette geçen yüzün İslâm olmasından kasıt; Allah için ihlastır. İhsandan kasıt ise, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'e uymak ve onun sünnetine uygun amel etmek demektir.

7. Onların şüphe ve gerekçelerinden birisi de şöyle demeleridir: Mevlid-i Nebevî yıldönümünü ihyâ etmekte ve bu münâsebette Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hayatını okumakta, onu örnek almaya ve onun yolundan gitmeye teşvik vardır!

Onlara şöyle cevap verebiliriz:

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in hayatını okumak ve hayatta onu örnek almak, yıl boyunca, hatta hayatı boyunca her müslümandan dâima istenen bir şeydir. Bunun için delilsiz olarak belirli bir günün tahsis edilmesine gelince, bu davranış, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'in şöyle buyurduğu gibi bid'at olur.

"Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır). Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir."(Nesâî; hadis no:1560. Elbânî, "Sahîh-i Sünen-i Nesâî; hadis no:1578. )

Bid'at ise, şerden ve Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem-'den uzaklaşmaktan başka hiçbir sonuç doğurmaz.

Sözün özü:

Türlü ve farklı şekillerde yapılan Mevlid-i Nebevî yıldönümünü kutlamak, çirkin bir bid'attır.

Müslümanların bu ve diğer bid'atlara engel olmaları, sünnetleri ihyâ etmek ve sünnete sımsıkı sarılmakla meşgul olmaları, bu bid'atı yayanların ve onu savunanların sözlerine aldanmamaları gerekir. Çünkü bu sınıf insanların bid'atları ihyâ etmeye verdikleri önem, sünnetleri ihyâ etmelerinden daha çoktur. Belki de sünnetlere hiç önem vermezler. Durumu böyle olan bu sınıf insanları, -insanlar arasında çoğunlukta olsalar bile-, onları taklit etmek ve örnek almak, câiz değildir. İnsanlar arasında sayıları az da olsalar, selef-i sâlih ve onlara tâbi olanların yolundan gidenler ancak örnek alınmalıdır. Dolayısıyla hakikat, insanlarla bilinmez, insanlar ancak hakikatle bilinirler.

Nitekim Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Zirâ sizden her kim, benden sonra yaşarsa, (dînde) çok ihtilaflar görecektir. Bu sebeple benim sünnetime ve benden sonraki doğru yolu bulmuş râşid halîfelerimin sünnetini alın ve onlara, azı dişlerinizle ısırırcasına sımsıkı sarılın. (Dînde aslı olmayıp) sonradan çıkarılan yeniliklerden sakının. Çünkü (dînde) sonradan çıkarılan her yenilik, bid'attir.Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır). Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir."(Ebu Davud. Elbânî de 'Sahih-i Ebî Davud; hadis no: 3851'de hadisin sahih olduğunu belirtmiştir.)

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- ayrılığa düşüldüğü zaman kimi örnek almamız gerektiğini bu hadis-i şerifte bize açıklamıştır. Aynı şekilde sünnete aykırı olan her söz ve fiilin, bid'at olduğunu, her bid'atın da dalâlet (sapıklık) olduğunu açıklamıştır.

Mevlid-i Nebevî'yi kutlamayı, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine veya onun râşid halifelerinin sünnetine götürdüğümüzde onun bir aslını bulamayız.

O halde Mevlid-i Nebevî kutlaması, dînde aslı olmayıp sonradan çıkarılan yeniliklerden ve sahibini saptıran bid'atlardandır.

Bu hadisin içerdiği bu asıl ve temele, Allah Teâlâ'nın şu sözü delâlet etmiştir:

"Ey îmân edenler! Allah’a itaat edin. Rasûle itaat edin (hak olarak getirdiği şeylere uyun.) Sizden olan (müslüman) idârecilere (Allah’a isyanı emretmedikçe) itaat edin. Aranızda herhangi bir konuda anlaşmazlığa düşerseniz, gerçekten Allah’a ve âhiret gününe inanıyorsanız, o konuda hüküm vermek için, onu Allah'(ın kitabı Kur’an)a ve elçisi (Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünneti)ne götürün. Allah'(ın kitabı Kur’an)a ve elçisi (Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünneti)ne götürmek; sizin için (ayrılığa düşüp görüşlerinizle hareket etmenizden) daha hayırlı, sonuç bakımından da daha güzeldir."(Nisâ Sûresi: 59)

Allah'a dönmek, O'nun kitabı Kur'an-ı Kerim'e dönmek demektir.Rasûle dönmek ise, vefâtından sonra onun sünnetine dönmek demektir.Bu sebeple Kitab ve sünnet, anlaşmazlık anında müracaat edilmesi gereken yerdir.

O halde Mevlid-i Nebevî'yi kutlamanın meşru olduğuna, Kitab ve sünnetten delâlet eden delil nerededir?

Mevlid-i Nebevî'yi kutlayan veya onu hoş gören kimsenin, bu ve diğer bid'atlardan dolayı Allah Teâlâ'ya tevbe etmesi gerekir. Hakikatı arayan mü'minin durumu, işte böyle olmalıdır.Kendisine huccet ikâme edildikten sonra inat eden ve büyüklük taslayan kimseye gelince, onun hesabı, kıyâmet günü Rabbinin neznindedir.

Allah Subhâne ve Teâlâ'dan, huzurunda duracağımız güne kadar, kitabı Kur'an-ı Kerim'e ve elçisi Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in sünnetine sımsıkı sarılmayı bize nasip etmesini dileriz.

Allah Teâlâ, Peygamberimiz Muhammed'e, âile halkına ve ashâbına salât ve selâm eylesin ve onları mübârek kılsın.

*(Muzaffereddin Ebu Said Gökbörü hakkında)"Beğtiğinliler Hanedanı'na mensup olan.Erbil Atabeyleri zamanında Erbil,büyük bir ilim ve kültür merkezi oldu.Bu hanedanın son temsilcisi 1190 yılından, 1233 yılına kadar 43 yıl hüküm süren Muzaffereddin Gökbörü döneminde Erbil, altın çağını yaşadı. Gökbörü, Atabeyliğin payitahtı Erbil'in surlarını ve çarşılarını yeniden inşa ederek büyütmüştür. Yaptığı birçok ilmi, dînî ve hayır müesseseleri ile İslâm dünyasında destanî şahsiyet kazanan Gökbörü!, kör ve sakatlar için hankah yaptırmış; dul, yetim, ihtiyar ve kimsesiz çocuklar için yurtlar ve zengin vakıflar kurmuştur. Gökbörü'nün şöhretini arttıran diğer bir husus, her yıl Hz. Peygamber'in doğum günü münasebetiyle birkaç gün ve gece süren mevlid törenleri düzenlemiş olmasıdır. Kurbanların kesildiği, ziyafetlerin verildiği bu mevlid törenlerine, ülkenin her tarafından dâvet edilen Kur'an ve ilahî okuyucular,şâirler, müzisyenler ve çeşitli oyuncular katılırdı.Şehrin süslenmesi, geceleri mumlar ve kandiller yakılarak fener alaylarının düzenlenmesi ile ihtişamlı âyinler ve bayram şenlikleri yapılırdı. Şehir dışında kurulan otağlarda, İslâm dünyasının her tarafından gelen âlim, sanatkar ve kalabalık misafirler ağırlanırdı.Çalgılar çalınır ve semâ âyinleri, parlak gösterilerle icra edilirdi.Sanatkar,âlim ve şâirlere bohçalar içinde hil'at ve hediyeler dağıtan Muzaffereddin Gökbörü, böylece Hz. Peygamber sevgisinin, adeta bir bayrak şenliği havasında olmasını gelenek haline getirmiş ve Türklere mahsus bu dînî ve mim ananenin, Anadolu'da ve İmparatorluk toprakları ile bütün bir İslâm dünyasında yayılmasına ve yaygınlaşmasına vesîle olmuştur." Kaynak: Irak Türkmenleri Kardeşlik ve Kültür Derneği web sitesi (http://www.itkad.com/)

Doğum Günü Kutlamak Caiz mi?

2012-01-30T20:19:00.000+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Soru:

Örneğin bir kimsenin doğumundan bir veya iki veyahut da daha fazla veya daha az yıl geçtikten sonra (pastanın üzerindeki yanan) mumu söndürerek doğum gününü kutlamanın hükmü nedir?

Bu kutlamadaki ziyâfetlerde hazır bulunmanın hükmü nedir?

Bir kimse böyle bir kutlamaya dâvet edildiği zaman icâbet etmeli midir?

Bu konuda bizi aydınlatır mısınız? Allah Teâlâ mükafatınızı versin.

Cevap:

Hamd, yalnızca Allah' adır.

Kur'an ve sünnetten şer'î deliller, doğum günlerini kutlamanın dînde sonradan çıkarılan yeniliklerden olduğuna ve temiz İslâm şeriatında bunun hiçbir aslının olmadığına delâlet etmiştir.

Bu kutlama dâvetine icâbet etmek câiz değildir. Çünkü bu davranış, bid'atları onaylamak ve onlara teşvik etmek demektir.

Oysa Allah Teâlâ bu konuda şöyle buyurmuştur:

"Yoksa onların (müşriklerin) Allah'ın izin vermediği bir dîni meşrû kılan ortakları mı var? Eğer Allah'ın süre tanıyarak onlara dünyada azap etmeyeceğine dâir kazâ ve kaderi olmasaydı, derhal onların aralarında azap etmek sûretiyle hüküm verilirdi. Şüphesiz ki zâlim (kâfir)ler için (kıyâmette) acıklı bir azap vardır." (Şûrâ Sûresi: 21)

Yine Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

"(Ey Peygamber!) Sonra dîn işinde, seni apaçık bir yola koyduk. Sen ona (şeriata) uy ve gerçeği (Allah'ın şeriatını) bilmeyenlerin hevâlarına uyma. Çünkü (sen, eğer onların hevâlarına uyarsan) Allah’tan gelecek herhangi bir azabı önleme hususunda, onlar sana hiçbir fayda veremezler. Zâlimler, (mü'minlere karşı) birbirlerinin yardımcılarıdır. Allah ise, takvâ sahiplerinin yardımcısıdır (velisidir)." (Câsiye Sûresi: 18)

Yine, Allah Teâlâ şöyle buyurmuştur:

"(Ey İnsanlar‍! Emirlerini yerine getirmek ve yasaklarından kaçınmak sûretiyle) Rabbinizden size indirilen Kur’ân'a (ve sünnete) uyun. O’nun (Allah'ın) dışındaki dostlara uymayın.Şüphesiz ki siz, çok az ibret alarak hakka dönüyorsunuz." (A'râf Sûresi: 3)

Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem-'den sahih olarak rivâyet olunduğuna göre o şöyle buyurmuştur:

"Her kim işimiz (dînimiz) üzere olmayan bir iş işlerse, o işlediği şey reddolunmuştur (bâtıldır ve ona itibar edilmez)." (Müslim; hadis no:1718)

Yine, Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz sözlerin en doğrusu, Allah'ın kitabıdır. Yolların en güzeli, Muhammed -sallallahu aleyhi ve sellem-'in yoludur. İşlerin en şerlisi, (dînde aslı olmayıp) sonradan çıkarılan yeniliklerdir (dîndeki bid'atlardır). (Dînde) sonradan çıkarılan her yenilik, bid'attir. Her bid'at, dalâlettir (sapıklıktır). Her dalâlet (in sahibi) de, ateştedir." ( Nesâî; hadis no:1560. Elbânî, "Sahîh-i Sünen-i Nesâî; hadis no:1578)

Bu anlamdaki hadisler, pek çoktur.

Hiç şüphe yok ki bu kutlamaların, dînde aslı olmayan çirkin bir bid'at olmasının yanında yahudi ve hıristiyanların doğum günü kutlamalarında onlara benzemek de vardır. Oysa Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- onların yoluna uymaktan şiddetle uyarmış ve şöyle buyurmuştur:

"Şüphesiz siz, sizden öncekilerin yoluna karış karış, arşın arşın uyacaksınız (onları takip edeceksiniz). Hatta onlar, bir keler deliğine bile girseler, onların arkasından siz de gireceksiniz.

Bunun üzerine sahâbe:

- Ey Allah’ın elçisi! Onlar yahudi ve hıristiyanlar mıdır? diye sordular.
Rasûlullah -sallallahu aleyhi ve sellem- buyurdu ki:

- Ya kim olacak! (Tabii ki onlardır)." ( Buhârî ve Müslim‎)

Yine, Peygamber -sallallahu aleyhi ve sellem- şöyle buyurmuştur:

"Her kim, bir topluluğa (kavme) benzerse (onların giyindiği gibi giyinirse, gittiği yolda giderse ve onların işlediği fiilleri işlerse, günah ve sevap bakımından) o da onlardandır." (İmam Ahmed; hadis no: 2/50. Ebu Davud; hadis no: 4/314. İbn-i Teymiyye, "İktidâu's-Sıratı'l-Mustakîm"; c: 1, s: 279'da hadisinin senedinin ceyyid-iyi olduğunu söylemiştir.Suyutî de "el-Câmiu's-Sağîr"; hadis no: 5893'de hadisin hasen olduğunu belirtmiştir. (Fetâvâ İslâmiyye; c: 1, s: 115))

Fetva : Şeyh Muhammed Salîh el-Muneccid

Terceme: Muhammed Şahin

Tetkik: Ali Rıza Şahin

islamhouse.com

Son Dönem Büyük Alimlerinden Bin Bâz rahimehullâhın Hayatı

2012-01-29T19:59:00.003+02:00

Bismillâh, Elhamdulillâh, ve's-Salâtu ve's-Selâmu 'alâ Rasûlillâh

Ehl-i sünnet ve'l-Cemaatin son dönemdeki en büyük alimlerinden birisi olan Şeyh Abdul'aziz b. Bâz (rahmetullâhi 'aleyh)' in hayatının, ilminin, faziletlerinin, güzel anılarının anlatıldığı sohbet serisinin ilk kısmını aşağıdan dinleyebilir ve bilgisayarınıza indirebilirsiniz. İnşaAllâh sohbetin devamı kaydelince buraya eklenecek.

Birinci Bölümü Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın

"Selefiler ve Tasavvufçuların Görüşleri" Kitabının Münakaşası

2012-01-24T19:50:00.003+02:00

Bismillâhirrahmânirrahîm

Elhamdulillâli Rabbil 'âlemîn

Ve sallallâhu 'alâ Rasûlinâ Muhammed

Ali Hoşafçı isminde birisi, Selefîler ve Tasavvufçuların Görüşleri
diye isimlendirdiği bir kitap hazırlamış. İlim ehli kisvesine bürünerek,
örümcek ağından daha zayıf şüphelerle, Allah’ın hakkı olan ibadetin, O’ndan
başkasına da yapılmasına, ölülerden medet ve yardım istenmesine davet
etmekte, dahası tevhidle ve ehliyle alenen muharebe etmektedir.
Kaleme almaya kalkıştığı konuyla ilgili derin cehaleti bir yana, bunu
yaparken yalan, iftira, telbis ve çeşitli hilelere başvurmada bile bir beis
görmemektedir.

Yazdığı takrizde, kitabı “büyük ölçüde okuduğunu ve faydalı
bulduğunu” ifade eden Hüseyin Avni de, işaret ettiğimiz ve ayrıntılı olarak
ispat edeceğimiz, cehalet, yalan, iftira ve telbis töhmetinden, “büyük ölçüde”
pay sahibidir.

Hoşafçı’nın müteahhir olması göz önünde bulundurulduğunda,
kendisinden önce yazılanlara vakıf olması, onlara verilen cevaplardan
haberdar olması, evvelkilerin hatalarına düşmemiş olması gerekirdi. Böyle
öngörülecek olursa, bu kitapta zikredilenlerin, onlar tarafından en çok
güvenilen en kesin deliller(!) olduğu kanaati daha da güçlenmektedir.
Dolayısıyla Hoşafçı’nın özenle seçtiği delillerine(!) verilecek şedit
cevaplar, heva sahipleri için olmasa da, kafası karışmış insaf sahipleri için
cidden önem arz etmektedir.

Biz bu çalışmamızda, kitabın esas meseleleri olarak gördüğümüz
tevessül, istiğase ve teberrük konularını ele aldık. Tevhid ve şirk
meseleleriyle doğrudan alakalı olan rabıta’yı ise, çalışmanın hacmini göz
önünde bulundurarak başka bir zamana ertelemeyi daha münasip gördük.
Zira Hoşafçı, rabıtayla ilgili olarak, “zayıf da olsa” deliller zikretmek
yerine, rabıtayla yakından uzaktan ilgisi olmayan delillerle, bid’at-ı hasene’yi
ispata yönelik nakiller aktarmaktadır.

Çalışmamızda, ilim ehlinin konuyla alakalı eserlerinden çokça istifade
ettik. Onlardan yaptığımız iktibasları, galiben, masdar ve sahiplerine işaret
etmeden, kendi cümlelerimiz arasında serdettik.

Çalışmaya, faydalı olacağını düşünerek şirk, tevhid, sünnet ve bid’at
ile ilgili muhtasar üç mukaddime ilave ettik.

Kendisinden başka ibadet edilmeye layık hak ma’bud olmayan
Rabbimden, bu çalışmamı, kerim olan yüzü için ihlasla yapılmış salih
amellerim arasına katmasını, cühdümü ve cihadımı mübarek kılmasını,
şirkten ve şirk ehlinden beraatimi kabul buyurmasını niyaz ederim.
Taksir bizden, tevfik ise Rabbimizdendir.

Emrah Orhan KURUGÖLLÜ
04/12/1431 h.
Medine

Bilgisayarınıza İndirmek İçin Tıklayın

Bilgisayarınıza İndirmeden Okumak İçin Tıklayın