ismailoruc.org

Denizcilik ve Kabotaj Bayramı Kutlu Olsun

2020-06-30T15:45:00.002+03:00

19 Nisan 1926 tarih ve 815 sayılı “Türkiye Sahillerinde Nakliyatı Bahriye (Kabotaj) ve Limanlarla Karasuları Dahilinde İcrayı Sanat ve Ticaret Hakkındaki Kanun’’ ile Türk kıyılarında kabotaj hakkı tamamen Türk vatandaşlarına ve firmalarına verildi. 1 Temmuz 1926 gününden itibaren yürürlüğe girdi. Aynı gün Denizcilik ve Kabotaj Bayramı olarak Türk ulusuna armağan edildi.

“Kabotaj kanunu” aslında “egemenlik” kavramının denizler üzerinde vücut bulmuş halidir. Bu süreç 24 Temmuz 1923’te Lozan’da kapitülasyonların kaldırılması ile başlamış, 1 Temmuz 1926’da Kabotaj Kanununun yürürlüğe girmesi ile de başka bir noktaya, denizlerimiz üzerinde egemenliğimizin tamamı ile tesis edilmesi noktasına evrilmiştir. Kabotaj kanununu, Lozan’da alınan kararların devamı ve de Mavi Vatan” kavramının oluşması sürecinde yeni Türk devletinin attığı ilk adım olarak da kabul edebiliriz.

Bu kanun ile akarsularda, göllerde, Marmara denizi ile boğazlarda, bütün kara sularında ve bunlar içinde kalan körfez, liman, koy ve benzeri yerlerde, makine, yelken ve kürekle hareket eden araçları bulundurma; bunlarla mal ve yolcu taşıma hakkı Türk vatandaşlarına verilmiştir. Limanlarımız arasında yük ve yolcu taşıyan tüm gemilerin kendi bayrağını taşıyan ve kendi vatandaşları ile donatılan gemiler olmasına ve yer hizmetleri ile limanlarda da tamamen kendi vatandaşlarımızın çalışabileceğine hükmedilmesi tarihi bir adımdır.

Bugün 1 Temmuz günü birçok ilimizde “yağlı direğe tırmanma” yarışı ile hatırlanan bu bayramın milli ekonomiye olan katkısı ve deniz vizyonu, bir yarışmanın çok ötesinde önem arz etmektedir. Kabotaj kanunu Türk milletinin deniz ekonomisi üzerinden finans elde edebilmesinin önünü açması ve bu sayede denizci millet olma yolunda atılan ilk adım olması açısından tarihi öneme haizdir.

Lozan öncesi dönemde 10 devlete tanınan kapitülasyonlar aslında Türk Milletinin deniz alaka ve menfaatlerini fark etmesinin ve denizler üzerinden ekonomik değer üretmesinin önündeki en büyük engel idi. Bu kapsamda Lozan’da kaldırılan kapitülasyonlar, halkımızın deniz taşımacılığı, liman işletmeciliği, deniz sigortacılığı, brokerlik gibi alanlarda faaliyet göstermesinin ve denizcilik sermayesinin oluşması sürecinde bir dönüm noktası idi. Çünkü Lozan öncesinde bu alanlar gayri Müslümlere ve yabancı sermayeye bırakılmış alanlar idi. Bu deniz körlüğü, oturduğu coğrafyanın denizler ile iç içe bir yarım ada devleti olduğunun farkında olmayan, denizcilik politikaları anlamında birikim sahibi olmayan bir yönetim aklının ülkeyi getirdiği nokta idi.

İtalyan Amirali Fioravano kapitülasyonlar için şunları söylemişti: ‘Türkler hiçbir zaman denizlere sahip çıkmak istemediler, tam tersi yabancılara bol bol deniz ticareti imtiyazı vermekten başka, kendi mallarını da çok büyük navlunlar vererek onlara taşıttılar. Bu yüzden de İmparatorluklarını kaybettiler.’

Atatürk’ün bu bilinç ile yarattığı deniz vizyonu ve politikaları bu anlamda bir makus talihin kırılma sürecidir. Lozan ile başlayan süreç önce kabotaj kanunu, ardından donanmadaki yenilenmeler, daha sonra Montrö gibi dev politik kazançlar ile yönünü denizlere çeviren bir ülkenin ilk adımları olmuştur. Bugün kabotaj kanununa sahip çıkacağız ancak onun da çok ötesinde bir denizcilik vizyonu ile hareket ederek, denizlerin verdiği mücadele ruhunu halkımıza aşılamamız, milletimize denizlerimiz üzerinden geçimini sağlayabileceği alanları yaratabilmemiz gerekmektedir.

Alıntı.

Tekne Barışı

2019-04-15T18:50:00.004+03:00

2018 sezonunu ‘’Tekne Barışı Çıksa ‘’ başlığıyla yaptığım paylaşımla kapatmıştım. Hani derler ya hayaldi gerçek oldu. 30.6.2009 dan önce iktisap (sahip olunan) edilen teknelerin bağlama kütüğüne kaydı için 31. 12.2019 a kadar yeni bir imkan sağlanmış bulunmaktadır.

Belirtilen tarihten önce sahibi olunan teknelerin bağlama kütüğüne kaydı için iki yol bulunmaktadır. Liman başkanlıklarından alınabilecek veya burada paylaştığım dilekçe formlarının biri ile 31.12. 2019 tarihine kadar bulunduğunuz yerin Liman başkanlığına müracaat etmek gerekli. Ancak yoğunluk ihtimaline karşı son güne bırakmak yerine bir an önce başvurmakta fayda var.

Sahiplik belgesi denilen bu belgeleri düzenlemek ve yerel makamlara onaylatmak için iki yolumuz var. Bu iki yoldan birini seçebilirsiniz.

Bunlardan birisi Muhtarlık onayı: Muhtar ve iki aza tarafından onaylanarak hazırlanan bir belge.

İkincisi:İkamet edilen yerin Valilik/Kaymakamlık, Su ürünleri kooperatifleri, Deniz Ticaret Odaları, Denizcilik dernek ve Federasyonları gibi kurumların onayladığı sahiplik belgesi

Tercihinize göre size en kolay gelen yoldan hazırlanacak sahiplik belgesini en geç 31.12.2019 tarihine kadar Liman başkanlığına vermektir.

Bu formları doldururken üzerinde kazıntı silinti olmaması gerekiyor. Daha sonra teknenin karada ölçümü sonunda Liman başkanlığı tarından Bağlama kütüğü ruhsatnamesi hazırlanacak. Bence muhtarlık onayı daha kolay gibi görünüyor. Tabiî ki bulunduğunuz yerin olanaklarına göre en uygun kararı siz vereceksiniz.

Liman başkanlığına teknenin belirlenen değeri üzerinden bir harç veya vergi ödenecek mi? Soruma bize bu konuda gelmiş bir bilgi yok yanıtını aldım. Daha önceki uygulamadan tek fark kaydedilen teknenin beş yıl müddetle satılamayacağı.

İleride edinebileceğim bilgileri de burada paylaşıyor olacağım. Hayırlı olsun.

Tekne Barışı Yasası Çıksa

2018-12-11T13:00:00.004+03:00

Devlet vatandaşıyla hemen her konuda barışmaya devam ediyor. Genel olarak olumlu bir yaklaşım. Vergi Barışı, İmar barışı, Yurt dışındaki varlıkları Türkiye ye getirme barışı ve şu an adını hatırlayamadığım birçok barış yasası yapıldı.

Bilindiği üzre 2.5 metreden büyük tüm teknelerin (sportif amaçlı olmak vs gibi bazı istisnalar hariç) bağlama kütüğüne kaydı olması gerekmektedir.

2012 yılında kayıt dışı tekneleri bağlama kütüğüne kaydetmekle ilgili bir kolaylık yapılmış olmasına rağmen, hemen tüm sahil yerleşim yerlerimizde boyu 2,5 metre ve biraz daha büyük olan on binlerce küçük tekne değişik nedenlerle kayıt altına alınmamıştır. Bu tekneler adeta çürümeye terk edilerek ya kumsala çekilmiş, ya da kanunen yasak olmasına rağmen sahipleri tarafından kaçak olarak kullanılmaya devam ediliyor.
İki veya üç yıl evvel tüm liman başkanlıkları tespit edebildikleri kayıtsız tekneleri bakanlığa bildirmişler, hatta kendilerine gidildiğinde tekne sahiplerinden liman başkanlığına hitaben dilekçe bile almışlardı. Ancak aradan geçen zamanda bu konuda bir gelişme olmamıştır.

Hemen her konuda vatandaşına kolaylıklar getirmek için barış yasaları çıkaran devlet bu konuya da el atsa, hazineye bir gelir sağlanacağı gibi, çürümeye terk edilen tekneler denize kavuşur ve yasa dışı kullanılan tekneler de yasal olarak kullanılmaya devam ederler.

Bu konuda beni uyaran Av.Erhan Pekçe dostumdan konuyla ilgili hukuki bilgilendirme husunda yardım etme sözünü aldım.

Konuyla ilgili bazı çalışmalar yaptıklarını zannettiğim, özellikle Amatör Denizci Derneklerinin konuyu siyasi platformlara taşıyacaklarına inanıyorum.

Değerli Amatör Denizciler, bu konuya yorum yaparak fikrinizi belirtmenizi ve mümkün olduğunca paylaşarak destek vermenizi rica ediyorum.
Saygı ve Sevgilerimle

Büyük Sınav

2018-11-29T09:40:00.000+03:00

Genel görüş teknede yaşamanın kadınlar için zor olduğu yönündedir. Bu görüşü boşa çıkaran birçok kadın denizcimiz olmasına rağmen yengelerin tekneye gelmesi, özellikle teknede uzun süre geçirmeleri hakkındaki zorluklar hep konuşulmaktadır. Eşim Devekuşu ndaki imkansızlıkları bilmesine rağmen gelmesi benim için çok olumlu bir gelişmeydi.
Önceden kendisine belirttiğim gibi kıyıdan tekneye paçalarımızı sıvayarak, tabi ki biraz da ıslanarak geçtik. Devekuşu nda en büyük sıkıntı tuvalet sorunuydu. Bir kimyasal tuvaletimiz olmasına rağmen, sabit tuvalet gibi kullanışlı değildi. Mutfak olmaması nedeniyle yemeklerimizi kağıt tabaklarda yiyor ve yıkama derdi olmadan çöp torbasına atıyorduk.
Geceyi Karacasöğütte geçirdikten sonra, sabah erkenden denize çıktık. Kıyı kıyı giderek, belki bundan sonra hiçbir zaman giremeyeceğimiz Değirmenbükü ne Okluk koyuna gittik. Geceyi de karşısındaki İngiliz limanında geçirdik.

Ertesi gün Kargılı koyuna (löngöz) e giderek iyice dibe 2 metreye demir atarak geceledikten sonra dönüşte Çanak koyuna uğrayıp ilk gezimizi tamamlayarak Karacasöğüt e geri döndük.
Karacasöğütte mahalleli; Baray, Uniqe,Vapur teknelerine misafir ettiler. Tabi ki teknelerarası geçişler onların botlarıyla yapıldı. Benim bot sadece denize düşmeye yarıyordu. Mahalleli ile sohbetlerde Devekuşuna acilen bir tuvalet alınarak, pis su deposu yapılması, ayrıca küçük bir mutfak ilave edilmesi kararlaştırıldı. Bence ilk yapılması gereken tuvalet. Şimdi, en küçüğünden,az sıçılmış bir ikinci el manuel tuvalet arayışı içindeyim.
Moladan sonra biraz daha uzunca bir gezi yapmak düşüncesiyle tekrar çıktığımızda önce Tuzla koyuna giderek tüm koyu dolaştık ve fenerin arkasında demirleyerek geceledik. Sabah Akbük e gitmek için erkenden hareket ettik. Akbük e girerken gördüğümüz atık manzarası midemizi bulandırsa da içeriye girerek çadır ve karavan kampı olarak kullanılan burnun yanındaki küçük koyda demirledik. Kıyıda köpük köpük bir malzeme vardı. Bunun tepedeki Wc/ duş olarak kullanıldığını tahmin ettiğim tesisten geceleri boşaltılan bir malzemeden ya da girişte gördüğümüz atıkların buraya kadar sürüklenmesinden olabileceğini tahmin ettim. O gün Akbük Bokbük gibiydi. Demir alarak Sedir adasına devam ettim.

İkinci turun ikinci gecesini Sedir adasında geçirdikten sonra, Akyaka ya gitmek üzere hareket ettik. Gökova nın Kuzey kıyısını takip ederek Akyaka ya vardığımızda öğlen olmuştu. Mendireğin üzerne bordolamış balıkçı teknesine aborda olarak karaya çıktık. Çöplerimizi Belediye konteyner ına bırakarak alışverişimizi tamamladık. Buz en önemli ihtiyaçtı.

Sabah sedir adasındaki balıkçıdan satın aldığımız balıklara kendi tuttuğumuz birkaç sarpayı da ilave ederek güzel bir akşam yemeği yedik.
Dönüş yolumuzda Gökovanın güney kıyısını takip ederek Çamlı ya uğradıktan sonra Sedir adasının arasından, Boncuk koyu ve Karacasöğüt e geri döndüğümüzde Devekuşu Tuvalet eksiğine rağmen sınavı geçmişti.
2018 sezonu böylece tamamlanmış oldu. Eğer hala yaşıyor olursam 2019 da Devekuşu na wc ilave ederek devam. Nereye? Ben de bilmiyorum. gönlümden Hisarönü ve bozburun geçiyor. Gerisi kısmet...

Karacasöğüt Günleri-2

2018-11-27T20:35:00.000+03:00

Bayramdan sonra yeni botumu da alarak Fethiye den Karacasöğüte döndüm. Kutusunun üzerinde 3 kişiyi taşıyacak iması olan botla neler yaşayacağımın merakı içindeydim. Feridun kıyıda beni görünce ''eşyaların da var botla alayım mı'' diye sordu. Yeni botumun kutusunu göstererek ''Yeni bot aldım, onunla deneyeceğim'' diye yanıtladım. Botumu şişirdim.Ne olur ne olmaz diyerek önce eşyalarımı içine koydum ve kendim yüzerek tekneye bıraktım.

Ardından yeni botuma muzaffer bir edayla bindim. Ayağımın altından kaymasına rağmen içine oturabilmiştim. Devekuşunun bağlı olduğu yerden Teoman ın Sudünyası na doğru botla atlantik geçen denizci edasıyla ilerledim. Fena değildi sanki ancak, botun plastik zeminin den kıçım suya giriyor gibiydi. Geri döndüm Devekuşuna çıkmak için ayağa kalktığımda tekneye çıkmak yerine gene suyun içindeydim. Bunu gören Feridun altına bir kontraplak kestirelim diye önerdi. Karacasöğütün tek marangozu ve aynı zamanda jokeri olduğunu söylediği Müjdatın atölyesine giderek taban ölçüsüne göre bir kontraplak kestirerek botun içine yerleştirdik.
İlk denememde kendimi daha rahat hissettim ama tekneye çıkış hiçte kolay olmamıştı. Botun hafifliği ve benim sol dizimin bükülmemesinden kaynaklanan sıkıntıydı. Bu arada ''Feridun bana ''senin Hatay a kadar gitme işin ne oldu? Vaz mı geçtin yoksa?'' diye sordu.'' Vaz geçmedim gideceğim'' diye yanıtladım. ''Buraya gelen bir daha buradan ayrılıp bir yere gitmez de onun için sordum.'' diyerek bu sene oradan ayrılmayacağımı benden önce anlamıştı.
Bir aydır ıvır zıvır işlerle uğraşıyordum. Geldiğimden beri daha bir yere çıkmamıştım. Çin mahallesinde hemen herkesin metteiği Çanak koyuna gitmeye karar verdim.sabah erkenden ayrılarak kıyı kıyı batıya Çanak koyuna doğru ilerledim. Çanak koyu Gökova daki sayısız güzel koylardan biri.
Koyda demirleyerek, yemyeşil çam ağaçlarıyla kaplı ormanı ve ağaçların suya yansımasını seyrederek oturdum. Güneş döndükçe bir yana baktığımda ağaçları yeşil diğer tarafa baktığımda güneşin etkisiyle sarı görüyordum.

Öğlenden sonra koyun girişindeki boğazdan, puslanmış kıran dağı ve önündeki denizde oluşan kuzucukların batıya doğru koşuşunu görüyordum. Sol tarafımda eski balık iskelesinin yıkıntıları, arkamda sanki deniz birden çökmüş te düşmemek için kollarını uzatmış gibi duran çam ağaçlarının dibindeki kayalara vuran suyun çıkardığı sesi görüyordum.Güneş,Çam ağaçlarının iğne yapraklarına takılıp patlayarak hızla ormanın içinde yok oldu.

Sabah Karacasöğüte döndüm ve yerime bağlandım. Haldun Ağabey in hediyesi olan ve başaltına koyduğumuz motor tüm yatacak yerimi kaplamıştı. Hazır araba da burada iken, baharda servisinde bakım yaptırdıktan sonra Hidea ile yer değiştirmek düşüncesiyle motoru Fethiye ye götürmek üzere Feridun ile beraber arabaya taşıdık.
Eşim benim beş yıldır süren Devekuşu ile gezilerim esnasında; ilk Heybeli ada da gelmiş ve Pendiğe geçerken yaşadığımız yoğun sis nedeniyle ben de o da sıkıntılı anlar geçirmiştik. İkinci kez Mürefteden Avşa ya giderken gelmiş, orada da Marmara ve Ekinlik adası arasında yaşadığımız hava koşulları nedeniyle kendimizi Yiğitler Balıkçı Barınağına zar zor atabilmiş ve orada bir hafta mahsur kalmıştık.
Devekuşu Gökovada iken birkaç koy gezerek birlikte kısa da olsa tatil yapmak istiyordum. Bu sayede geçmiş kötü tecrübeleri unutturup, bundan sonra en azından bazı güzergahları beraberce kat edebiliriz ümidindeyim. Devekuşu nın imkanları hemen hemen hiç yok gibi. Gerçi bir kimyasak tuvaletim var ama pratikte kullanımı pek kolay değil.
Buraya geldiğimden beri başta Feridun, Hüküm ve diğer tüm dostlarım bunun gerçekleşmesi için en küçüğünden manuel bir tuvalet ve lavabo eklememin şart olduğunu adeta kafama çakıyorlardı. Hatta Hakan Hilmi Kavaklıoğlu İzmire döndükten sonra bu konuda telefon ederek sen ölçüsünü al ben buradan malzemeyi uygun fiyata temin ederim dedi. Hükümsür Canarslan ve Feridun Kavaklı malzeme temini ve montajı konusunda yardımcı olacaklarını, bu şekilde bu tekneye hiçbir kadının gelmeyeceğini defalarca kafama vurarak anlattılar.
Tuvalet ve mutfak yapmama sebebim Mavi kart sıkıntısı ve gövdeye delik açmama fobim di. Kağıt tabak çanak kullanıyor ve bunları yıkamadan çöpe atıyor, gezilerimde hemen her gün bir yere uğradığım için de tuvalet yönünden ben pek sıkıntı çekmiyordum. Bundan sonra belki tekneyi de delecek tuvaleti de alacağım.
Motorun bakımı için Marmaristeki servisine uğrayarak yapılmasını düşündüğüm işleri söyledim. Acil olmadığı için en uygun zaman Şubat ayı olur o zaman daha rahat oluyoruz. İstenilen eklemelerin bir kısmını gerekirse burada tornacıda da yaptırırız, şimdi bıraksan motoru koyacak yerimiz bile yok, çok yoğunuz dediler. Ben de motoru Fethiyede ki eve götürerek askıya aldım.
Bayram bitmiş çocuklar işlerine evlerine dönmüştü. Eşimle beraber Gökovanın en azından bazı koylarını gezmek üzere malzeme ve nevalemizi alarak Karacasöğüte geldik. Büyük sınav başlamak üzereydi.

Karacasöğüt Günleri -1

2018-11-23T15:01:00.000+03:00

Devekuşu na bağlanacak yer tamamdı ancak, tekneden karaya çıkmak için bir bota ihtiyacım oluşmuştu. Bağlandığım yerdeki su yaklaşık bir metre civarı olduğundan kıyıya yüzerek çıkıp alışveriş yapıp tekrar yüzerek Devekuşu na dönüyordum.
Öğlenden sonra Mihael Ağabey botla gelerek beni aldı ve teknesinde öğle yemeğine gittik. Aksam üzeri Haldun ağabey yanıma botun önünde bir 9,9 Honda motor yatıyordu. Karacasöğüte gelmeden bana bir sürprizi olduğunu söylemişti. Sürpriz hediye motormuş. Yeni teknesini İstanbul dan getirirken ne olur ne olmaz, makinaya birşey olursa idare etsin diye alıp hiç kullanmadığı motoru Devekuşu 2 ye hediye etti. Motoru beraberce başaltına koyduk.

Bir ay sonra kurban bayramı idi. Çoluk çocuk ailemin Fethiye ye gelme planı vardı, Benim de bu sene en fazla Knidos u döndükten sonra gidebileceğimi kestirdiğim yer Göcek veya Fethiye idi. İstanbula giderek bayram öncesi araba ile hep beraber Fethiye ye gelir isek ve araba da buralarda kalırsa kışı bazen teknede bazen de Fethiye deki evde geçiririm diye düşünüyordum.
İlaçlarımı yazdırmak için Marmarise gittiğimde eczanenin karşısındaki markette küçük bir çocuk botu gördüm.. Ellerinde iki tane kaldığından mıdır bilemem 70 tl ye o botu aldım. Tekneden karaya çıkarken ıslanmak neyse de, alışveriş sonrası malzemeleri en azından içine koyarak ıslatmadan tekneye getirebilecektim.

Botu kıyıda şişirerek aldığım malzemeleri içine koyarak Devekuşu na getirdim. içine binip karaya çıkmayı denedim. bir iki düşme tehlikesi yaşadıktan sonra tekneye yanaşarak hep dışarda sarkan sarkan usturmaçalara tutunarak çıkmaya çalıştım. Nafile, çıkamıyordum. Ben ayağa kalkınca bot kendine göre bir yerlere kaymaya başlıyordu. Merdivenle motorun arasına giderek sıkıştı. O sırada nasıl olduysa tekneye çıkmayı başardım. Botu ipinden çekerek havuzluğa almaya çalışırken indiğini gördüm. Merdivene sıkışma sırasında patlamıştı.
İçindeki yama parçasıyla yapıştırarak kurumasını bekledim. Tekrar şişirdim. Suya bırakarak içine adımımı attım. Bot bir yana gitmiş ve ben sudaydım. Çocukların kaydırağa merdivenden çıkarak aşağı kaydıkları gibi, yüzerek merdivenden çıkıyor bota binmeye çalışıyordum ama bota bir türlü binemeyerek suya kayıyordum. Bir keresinde içine oturmayı başardım ama tekneye binmek için ayağa kalkma hamlesini yaparken tekrar suya düştüm. Bu cebelleşme sırasında botun yaması çıkarak tekrar hava kaçırmaya başlamıştı. Bu böyle olmayacaktı. Ben kıyıya yüzerek çıkmaya devam edip botu sadece eşya ve çöp taşımada arkamdan çekeceğim römork gibi kullanacaktım.
Ağustos ayının ilk haftası otobüsle İstanbul a giderek bir hafta kaldım. Oradan biraz daha büyükçe kutusunda 3 kişinin binebileceğini ima eden fotografları olan yeni bir bot ta alarak bayramdan önce aile efradıyla birlikte Fethiye ye geldik.

Karacasöğüt e Varış

2018-11-22T20:00:00.004+03:00

Karacasöğüt e Varış
Erken saatte Okluk koyundan demir alarak Karacasöğüte gitmek üzere yola çıktım. Denizkızı heykelinin yanından geçerek Kara ada ile Sazan koyu arasından Gökova ya çıktım. Gökova beni daha erken olmasına rağmen kaba dalgalarıyla karşıladı.Andızlı burnuna kadar arkadan gelen dalgalarla aslında hız da kazanmış oldum. Karşımda Karaca adasını, sancağımda yemyeşil çam ormanlarının neredeyse denize ulaşan kollarını seyrederek Karaca koyuna girdim.

Karşıdaki lokantanın önündeki iskelenin yakınına kadar giderek 4 metreye demir attım. Saat daha 9 bile olmamıştı. Planımda geçici bir yer bularak burada üç beş gün kalmak ve daha sonra Gökova nın güney kıyısını takip ederek Knidos ve Datça ya ulaşmak vardı. Datça daki dostlara orada bağlanabileceğim bir yer olmadığını sormuş, hatta bir ara barınağa giderek araştırmalarını ve diğer önemli konu olan fiyat konusunu konuşmalarını rica etmiştim.
Demir attıktan sonra, kendime bir sabah kahvesi yaparak havuzluğa geçtim. Bu arada da hemen her yerde yaptığım gibi koya girerken çektiğim fotoğrafları sanal ortamda paylaştım. Aradan birkaç dakika geçmeden yelken kulubünün hizasından küçük bir sandalın çıkarak üzerime doğru geldiğini farkettim. Aklıman acaba yanlış bir yere demir attım da buradan gitmem için uyarmaya mı geliyorlar diye geçti. Tekne nin içindeki kişi el sallayarak hoş geldin dedi ve yanıma yanaştı. Mihael Bayarbağcıoğlu. Mihael ağabey ile sanal ortamda yol boyunca yazışıyorduk. Tanışmak burada kısmetmiş.

Devekuşu nu demirde bırakarak sandalla Mihael ağabey in kendi yaptığı ve yelken kulubünde bağlı olan teknesine geçtik. Eşi Hanımefendi sabah kahvaltısı bile hazırlamıştı. Daha sonra, yelken kulubünün tesislerini gezmeye çıktık. Büyük Usta Sadun Boro nun heykeli önünde fotoğraf çektikten sonra kulubün idari binasına giderek bağlanma fiyatı sorduk. Fiyat uçmuyordu ama bana göre pahalı sayılırdı.

Kısa gezintimizin ardından Haldun Ağabeyin teknesi Rüzgar Baba ya geçtik. Haldun Ağabey (Haldun Sevel) yola çıktığımdan bu yana her gün hava durumu hakkında , nereden nasıl geçmemin ve hangi koyda kalmamın rahat olacağı konusunda beni sürekli bilgilendirmişti. Ustura Kemal in yaratıcısı olan Haldun Sevel İstanbul daki tüm imkan ve hayatını geriye bırakarak yıllardır mavi ve yeşilin beraber raks ettiği Gökova da teknesinde yaşıyor.

Biraz hoşbeşten sonra Haldun Ağabey, İsmail hadi sana bir yer bulalım dedi. Hep beraber bota binerek Teoman Sarıaslan ın Su Dünyası teknesine geçtik.100 dolarla Türkiye den çıkıp Kızıldeniz,Hint Okyanusu, Tayvan, Mısır ve birçok yeri yıllarca teknesiyle gezmeyi başarmış usta denizcinin teknseinde kahvelerimizi içerken Devekuşu nu nereye bağlayabiliriz sorusuna çözüm bulmaya çalıştık.
Oradaki herkes adeta Devekuşu na yer bulmak için seferber olmuştu. Bahsettiğim yer Karacasöğüt Çin Mahallesi. Tam bir mahalleli dayanışmasıyla fikirler üretiliyor, konu komşuya soruluyordu.Haldun Ağabey Feridun a da bir soralım dedi. Feridun un teknesi yerinde yokmuş. Su Dünyasının yakınına bağlanmış olan Vapur a uğradık hep beraber. Melike Hanıma sorduğumuzda ''benim eski yerime bağlayın,orada tonoz da var. Ben Eylül e kadar burada olacağım orası boş'' diyerek bağlanma yeri sıkıntımızın sonlanmasına vesile oldu.

Mihael Ağabey küçük sandalıyla beni tekrar Devekuşu na götürdü. Demiri alarak bağlanacağım yere doğru hareket ettim. Yaklaşırken Teo nun (Teoman Sarıaslan) botuna binerek bağlanacağım yere doğru hareket ettiğini gördüm. Tüm mahalleli Devekuşu nu Melike Hanımın tonozuna bağladık. Son tonoz ayarlarını Teo suya dalarak yaptı. Devekuşu artık Çin mahallesindeydi.

Kargıcık- Okluk Arası

2018-11-21T17:56:00.002+03:00

Kargıcık bükünü görmeden buradan ayrılmak olmazdı. Gece kaldığım yerden burnu dönerek Kargıcık bükü içine girdim. Etrafa bakınarak kıyıyı takip ederek Orak adasının kuzeyinden doğuya Yıldız adasına doğru ilerledim. Hedefim Çökertme.
Kargıcık Bükünden Çökertmeye kadar demirde kalınabilecek birçok küçük koy var. Gökova nın kuzey yamacında Çökertme- Akyaka arasında Ören ve Akbük dışında sığınılacak pek koy yok. Asıl dantel motifleri Gökova nın güneyinde yer alıyor.
Koyun dibinden Akyaka dan itibaren batıya doğru Çamlı (Gelibolu) koyu, Sedir (Kleopatra) adası,Boncuk koyu, Karaca koyu, Değirmen Bükü,Kargılı, Tuzla koyu,teke koyu, Yediadalar, Çatalca, Bördübet limanı , Velibükü , gibi koylar ve bu koyların için de de neredeyse sayısız küçük koy bulunmaktadır.
Değirmen bükü içinde Hırsız koyu, İngiliz limanı, Malderesi, Okluk ve Sazan koylarını saklayan ama 2018 yılından sonra girilmesinin yasaklanacağı güzelliklerden. Şu anda Malderesi tarafına girmek zaten yasak olmasına rağmen bu yılın sonunda kamu yararı olduğundan Cumhurbaşkanlığına tahsis edilmeye (gasp) edilmeye çalışılmakta. Bu sene ben tesadüfen girebildim ama bundan sonrası...
Gökova nın kuzey yakasını doğuya doğru kıyı kıyı takip ederek, iskelemdeki küçük koyları da geçtikten sonra Çökertmeye dudaklarımda, '' Çökertmeden çıktım Halilim aman koptu kıyamet'' türküsünü mırıldanarak girdim. Tam karşımda Lokantanın iskelesi ve onun bana göre solunda güzel bir kumsalı olan nadide yerlerden biriydi.
Bugün hava yanık,batı rüzgarı beni unutmuştu. Belki daha geç saatlerde bütün hışmıyla daha da sert esecekti. Benim sert olarak tanımladığım 4 bofor (yani yaklaşık 14-16 knot ) şiddetindeki rüzgarlar. Gerçi Çanakkale boğazı çıkışında Yeniköy Balıkçı barınağına girerken 25 knot esen rüzgara eşlik etmiştim ama Devekuşu için 12 knot a kadar olan rüzgarı iyi, 16 knotun üzerine çıktığı zaman sert olarak nitelendiriyorum. O gün için hava tahminleri ortalama da 10-12 knot üzerinde ise yerimden bile kımıldamıyorum.
Çökertmeyi görüp biraz dinlenmiştim, ama orada kalmak yerine Ören veya Akbük te kalmak düşüncesiyle yoluma devam ettim. Örene yaklaşırken sanki havada tanımlayamadığım bir pus vardı. Gerçi Gökova termik santralinin bacasından gözle görünür bir duman çıkmıyordu ama...
Ören i geçerek Akbük e doğru giderken, Akbük ün batısındaki koyda derinliklerin fazla olduğunu gördüm ve Devekuşu nun kalmasına uygun olmadığına karar verdim. Akbük te Kıran fırtınasının ne zaman olacağının belli olmadığı için de Akbük karşıya Değirmen büküne geçmeye karar verdim.
Öğle olmuş batı rüzgarı inceden başlamıştı ama daha henüz dalga kaldırmaya başlamamıştı. Motorun da takviyesi ile hızımı arttırdım. Köremen adaları hizasına geldiğimde dalga etkisi neredeyse kayboldu ve Zeytinli adanın batısından değirmen büküne giriş yaptım.
Ağır ağır karşımdaki sığlık bölgeye (malderesi) doğru ilerlerken, Çin seddi gibi kıyıdan tepeye uzanan duvarın dibindeki pantondan bir zodiak bot üzerime doğdu gelmeye başladı. Yaklaşınca deniz polisi olduğunu anladım ve gaz keserek motoru boşa aldım. Biri genç iki polis (t-shir lerinde öyle yazıyordu.) ''buradan sonrası yasak geçemezsin'' dediler. Cumhurbaşkanlığı konutuymuş.'' Kendime demirleyecek sığ bir yer arıyorum buralar en az 30 mt, benim demir halatım 20 mt'' dedim. ''Genç olan, ben seni buralarda görmedim.'' dedi. '' Göremezsin çünkü ilk defa geliyorum'' diye yanıtladım. Devekuşu nun kamarasının yanındaki Tekirdağ yazısını görünce Biraz daha yumuşak şekilde'' Tekirdağdan geliyorum deme'' dedi. '' Evet Tekirdağ dan geliyorum, geçen sene Burhaniye ye kadar gelmiştim. Bu sene de Burhaniye den bir ay önce çıktım yavaş yavaş buraya kadar geldim'' diye yanıtladım. Genç olmayanı söze girerek, ''Okluk a gir daha dün açtık kapalıydı. Orada demir atarsın. Olmadı ordan giden teknelerin birinin tonozuna bağlan '' diyerek bana yardımcı olmuş oldu.
Hava biraz yumuşamıştı. ''Şimdi burası o televizyonlarda bahsedilen ağaçların kesildiği yer mi'' diye safçana sordum. Kıdemli olan polis '' hepsi yanlış, burada sadece çalılık ve makilik olan bölümler temizlendi. Tüm ağaçların Özal dan beri kaydı var. Hepsi numaralı. tek ağaç bile kesilmedi.Ben yıllardır burada görev yapıyorum'' diyerek gerçekleri(?) dile getirerek beni bilgilendirdi.
Lafı daha uzatmamak gerektiğine kanaat getirerek, ''ben önerdiğiniz yere geçeyim. Size iyi görevler dedim'' ve okluk koyuna doğru yavaşça ilerledim. Bot ta geldiği hızla geriye pantona geri döndü. Görevli polisin kesilmedi dediği ağaçlardan oluşan ağaç mezarlığını Haldun Ağabey ile yolun kapalı olması nedeniyle orman yolundan Marmaris e giderken gördüm. Köklerinden çıkarılmış benim gördüğüm en az yüzlerce ağaç vardı. Belki çin seddinin dibindekiler kesilmemişti ama bu ağaç mezarlığı nasıl oluşmuştu.
Okluk ta dipteki tahta iskelenin yakınına demir attım. Daha sonra iskeleye gelen tur tekneleri ile beraber geceyi Okluk koyunda geçirdim. Bekli bir daha buraya ömrümün sonuna kadar giremeyebilirim. Koydaki iki lokanta ve iskelenin bulunduğu tapulu araziyi kamu yararı olduğu için Cumhurbaşkanlığına tahsis edilmesi yolunda kamulaştırma ben daha karacasöğüt teyken başladı. Malsahiplerine tebligatlar geldi. Kasım 2018 de sadece birkaç medya organı ve sanal medya da konu tartışıldı.
Bu arada Haldun ağabey üç mil batıdaki karaca koyundaymış. Yarın kısa bir yolum olacak sadece üç mil.

Bodrum Civarları

2018-11-19T23:40:00.001+03:00

23 Temmuz sabahı 5:30 da Gümüşlük ten çıkarak güneye Hüseyin burnu na doğru ilerlemeye başladım. Buruna yaklaştığımda Gökova körfezi veya Datça civarından gelen birkaç yelkenli tekne ile karşılaştım.
Çökertmeden çıktım Halilim türküsündeki Çökertme, Bitez yalısı ve Aspat koyunu göreceğim için mutluydum. Bu yörede bir yerin deniz kıyısına yalı diyorlar. Bitezin deniz tarafı Bitez yalısı gibi. İlk uğrak yeri Aspat koyu olacaktı. Akyarlar koca burun ile kargı adası arasından geçerek Aspat koyuna ulaştığımda umduğumdan çok yapılaşma gördüm. Keşke bundan bir 30 yıl önce buralara gelebilseydim.
Aspat koyundan sonra kuzey doğuya bağlar burnuna oradan da doğuya Görecek adası ile anakara arasından geçerek, Tayfun kaptan ın Gümüşlükte iken önerdiği akvaryum koyuna gitmek ve geceyi orada geçirmekti niyetim.
İçeriye Küçük adaya doğru yöneldim. Önümde bir şerit halinde denizin üzerini kaplayan bok artıklarını gördüğümde midem bulandı. Buraya gelen bir tekne mi pis su deposunu giderken boşaltmış yoksa daha açıktaki bir işlemin kıyıya yansıması mıydı bilmiyorum. Ama açıktan gelme ihtimali çok zayıftı. iki adanın arasına hangi rüzgar açısının yarattığı dalga ile gelecekti.
Puruvam küçük adaya dönükken iskelemde kalan kayalıkların arasından dikkatlice geçerek Akvaryum koyu diye adlandırılan yere geldim. Gerçekten de anlatılan kadar güzel ve korunaklı bir yerdi. Keşke girişteki bok artıklarını görmeseydim. İçime sinmediği için kalmadım. Bodruma da Gümüşlük günlerimde karadan gelmiştim zaten.

Küçük adayı arkamda bırakarak Kara adanın üzerinde fener bulunan kuzey ucuna yakın geçecek şekilde Tavşan burnuna doğru yöneldim. Tavşan burnundan sonra haritada gördüğüm küçük bir koy vardı. Hava kuzeyli estiği için burada kalabilirim diye düşünmüştüm. Ben koya girdiğimde arkamdan bir motor yat ta girdi. Benden önce demir atarak karadan koltuk aldı. kalan alana iki demir atma denemesi yaptım ama başarılı olamadım.
Yaklaşık dört mil ileride kargıcık bükü var. Ama saat 11: i geçti, yani dalgalarım Egenin ortasından kalkmışlar bu saatten sonra da buraya neredeyse ulaşmak üzereydiler. Motora bira fazla gaz vererek, pabuç burnu nu kerterizleyip orak adasına doğru ilerlemeye başladım.

Saat 10.00 civarında Bodrumdan çıkan günlük tur tekneleri bana yetişerek beni geçmeye başlamışlardı. Büyük bir ihtimalle aynı yere gidiyorduk. Orak adasından içeriye girerken biraz dalga aldımsa da, Babuç burnunu döndükten sonra ilk koya girdim.
Daha önceden kıçtan kara yaparak demirlemiş tekneler ile lıyı arasına 3 metreye demir attım. Tentemi başımın üzerine asarak güneş koruma mı da kısmen almıştım.
Yarım saat geçmeden tur tekneleri koya gelmeye başladılar. Burada öğlen yemeği molası veriyorlardı. birden koyun içinde beş tur teknesi olmuştu. Mola süresi biten tekne çıkıyor, hemen ardından başka bir tekne koya girerek demirliyordu.
Bu kalabalık arasında bir tur teknesi başkaca da yer kalmadığından benim iskeleme bana oldukça yakın demirledi. Daha hafif tekne olan Devekuşu demirdeki gezme mesafesi çok olduğundan bazen tur teknesine çok yaklaşarak neredeyse çarpacak gibisine yanaşıyordu. İskeleye iki usturmaça ilave ettim. Daha sonra tur teknesinin kaptanı bağlan buraya rahat duralım diyerek beni kendine bağladı.
Tur teknesinin molası bittiğinde o gün biriken çöplerimi atmaları için verdim ve halatı çözerek ayrılmış olduk.
Pırıl pırıl suyu olan bir koyda bu akşamı da geçirdim. Yarın belki Çökertme.

Gümüşlük ve Turgutreis Civarları

2018-11-18T04:09:00.002+03:00

Didim Tekağaç burnuna dün demirlediğim koydan yaklaşık 2 saatte gelmiş ve geceyi burada geçirmiştim. Güllük Körfezini geçmek için 10 ve 11 temmuz sabahları hava bana göre uygun. Daha sonra bir hafta boyunca esecek olan batı ve kuzeybatılı rüzgarlarda körfezi geçmek Devekuşu için adeta imkansız olduğunu bir önceki paylaşımımda belirtmiştim..

Ayrıca hafta sonuna doğru gelmesini beklediğimiz ikinci torunumu da İstanbul a giderek görmek ve tekrar geri dönene kadar da Devekuşu nu emniyetli bir yerde bırakmak istiyorum. Güllük körfezini dolaşmak belki hoş ve güzel olacak ama uygun bir yer bulamazsam sıkıntı yaşayabilirim. Bunun için bazı yerleri dönüşe bırakmakta fayda olabilir diye düşünerek Gümüşlük e gitmeye karar verdim.

Güllük körfezi de tüm Ege de olduğu gibi öğlenden sonra esen batı rüzgarları nedeniyle çok dalga kaldıran bir bölge. Bu nedenle henüz güneş doğmadan saat 5:00 te yola koyuldum. O saatlerin standart havası doğudan esen çok hafif rüzgarla ama aslında makine gücüyle 175 dereceye rota tuttum.

Bir saat sonra güneşin ilk ışıkları ortalığı aydınlatmaya başladığında Didim arkamda kalmıştı. Rotamı navioniks tan kontrol ettim. 175-180 arasına dümen tutmam gerekiyordu. Pruvamda bu rota da hiçbir şey görünmüyordu. Her zaman olduğu gibi yaklaştıkça ve güneş biraz daha yükseldiğinde ufukta belirecek kara parçalarından daha rahat kerteriz alabilirdim.

Hava birden kaldı ve dünden kalan havanın etkisindeki soluganlar Devekuşu nu sakin bir salınımla etkilemeye başladı. Bumbayı ortaya alarak lastikle kastım. Güllük körfezinin ortalarına yaklaştım. Haritadan incelediğim kadarıyla buralarda bir yerlerde Yunan karasularına girme ihtimali vardı. Küçücük bir ada (Farmakonisi) nedeniyle iki burun arasında düz rota takip etmek neredeyse tüm egede imkansızdı. Yunan karasularına girsem de bunun kısa bir süre ve mesafe için olacağından nezaket bayrağı çekmedim. Bir terslik olsa karşıdan gelen bir tekne görsem iki dakikada Türk karasularına geçmek mümkündü.

İlerledikçe ve güneşte yukarı çıktıkça ufukta puslu bir görüntü oluştu. Yalıkavak burnu olmalıydı. Tekrar navioniks ten kontrol ettim ,tahminin doğruydu. Batıdan başlayan hafif rüzgar Devekuşu na muhtemelen 0,5 ila 1dm katkıda bulunuyor olmasına rağmen yandan gelen kaba dalgaların etkisiyle yapacağı salınımdan kurtarıyor ve daha konforlu bir seyir imkanı sunuyordu. Kendime kerteriz olarak ufukta çıplak kaya parçası gibi görünen, yaklaştığımda Yalıkavak ın beton siteleri olduğunu anladığım tepeyi seçtim.

Yaklaşık üç saatlik yol yaptıktan sonra yalıkavak beton siteleri ve onun ardında İnceburun belirginleşti. Ardından Büyük kiremit adası belli belirsiz seçilmeye başladı. Haritaya göre iskelemde Küçük kiremit adasını görmem lazım ama denizde şekilleri anlamayı beceremediğimden adayı dibine gelmeden göz le algılayamadım. Navioniks i internet paketimden ve şarj dan çok yediğinden sürekli açık tutmuyorum. Arada açarak kesinleştiremediğim yerleri kontrol ediyorum. İstanbul da çaresini buldum. Tablete yükleyerek çevrimdışı harita yükledim ve artık internetsiz kullanabileceğim.

Büyük kiremit adasının arkasında görülen Çavuş adasını gördüğümde iskeleye dönüp Gümüşlük koyu na girmem gerekiyor. Bu arada internet gurubundan tanıdığım arada telefonla görüştüğümüz Tayfun Kabaran ı aradım. İskelemdeki üzerinde bayrağın dalgalandığı burundan mı dönüyoruz diye sorarak teyit aldım. Bayrakla Tavşanadası arasından gireceksin dedi ve beni tavsan adasının arkasındaki döküntüler hakkında uyardı. Tatlı tatlı eserek bana hız kazandıran rüzgarı da arkama alarak koya girdim. Koyun içinde rüzgara kafa vererek ana yelkeni indirdim. Mizanaya döndüğümde Tavşan adasına doğru kaydığımı fark ederek motora yol verdim. Mizanayı indirmek çok kolay çünkü indirmiyor direğe sarıyorum.

Lokantaların önündeki bir balıkçı teknesine aborda oldum. Karaya çıkıp kahvaltımı yaptım ve Tayfun kaptanın önerdiği koyun dibindeki ağaç iskeleye yöneldim.

Koy kıyıdan sonra birden derinleşen bir kuyu gibiymiş. Derinlik 20 metre ve dibi balçık mış. Genelde tekneler baştan demir atarak kıçtan kara kayalara bağlanıyor yada ortaya demir atıyorlar. Ben uzun kalacağımdan fiziki durumumunda etkisiyle karaya çıkabileceğim bir rıhtım veya iskeleye bağlanmak zorundayım. Koyun sonundaki tahta iskelede iki boş yer vardı.

Kıçtan büyük demiri atarak baştan bağlanmayı planladım. Arada geçen zamanda rüzgar şiddetini arttırmış standart meltem başlamıştı. İskelede yeni bağlandığını tahmin ettiğim teknesini neta eden daha sonra adının Gökhan olduğunu öğrendiğim birine rastladım. Bana yardım etmesini rica ettim. Yanına bağlanabileceğimi söyledi. Demir atmak için dikkatli olmamı, ortada tonozların zinciri olduğunu demirin ona takılmaması için biraz kıyıya yakın demir atmamı söyledi. Bu arada rüzgarın etkisiyle aşağıya kaydım. Tekrar yol vererek ilerledim. Kendimce uygun bir yere demiri bıraktım ve iki küçük tekne arasına girebildim. Gökhan ın teknesine aborda olamamıştım. Gökhan baş ipini alarak tahta iskeleye bağladı. İnce ayarları yapmak bundan sonra kolaydı.

Rüzgar batı kuzeybatı esiyordu. Attığım demir tutmuş gibi görünmesine rağmen n olur ne olmaz diye Gökhan ın teknesinden koltuk aldım. Kıçtan attığım demiri kontrol ettim tutmuştu. Baş halatlarının boylarını ayarlayarak tekneyi neta ettim.

11 Temmuz günü öğlen saatlerinde Gümüşlükten ayrılarak İstanbula gitmek için Tayfun un aracıyla bodrum otogarına geldim. Gece sabaha karşı İstanbul a vardım. Gerekli ziyaretleri tamamladıktan sonra 17 Temmuz Salı günü Gümüşlüğe geri döndüğümde iskeleye bağlı baş halatının biraz kasılmış olduğunu ve ben yok iken yapılan bu iş nedeniyle mi yoksa benim bağlamamda bir eksiklik olduğundan mı Devekuşu nun burnu tahta iskeleye sürterek boyasının kazındığını tespit ettim.

Bu hafta Gümüşlükten ayrılarak Gökova körfezine geçmek istiyordum. Önümde benim çıkabileceğin uygunlukta hava sadece bir gün vardı. 18 temmuz günü. Ardından tekrar sert esmeye başlayacak. Eğer Bodrum civarında uygun bir yer bulamazsam birkaç gün demirde kalmam gerekeceğinden yola çıkışımı erteledim.

Teknelerinde iki yaşındaki kızlarıyla beraber yaşayan genç bir çift var. İstanbul u terk ederek borç harç aldıkları first 32 yle buraya gelmişler. Murat içi dökük olan teknesini bir yıldır onarmaya çalışıyormuş. Karaya çıkmak için küçük bir bot kullanıyorlar. Onları ilk gördüğüm gün gitar çalıp şarlıkar söyleyerek eğleniyorlar dı.

Devekuşu ndaki yedek küçük çapayı atmak için Murattan yardım istedim. Botla çapayı uygun bir yere bıraktı. Şimdi iki yerden tutabiyorum Devekuşu nu. Baştaki kazınan boya hizasına bir patlak usturmaca koydum. Şimdi iskeleye vursa bile hasar büyümeyecek ve teknenin içinde olduğum için ben de hemen müdahale edebileceğim.

Gümüşlük köyü (mahallesi) bir kilometre kadar yukarıda. Deniz kıyısındaki lokanta ve çay bahçelerinin olduğu bölüme yalı diyorlar. Deniz kıyısı Gümüşlük yalısı, Bitez yalısı gibi. Yerleşik halkın ekonomik yapısını bilmiyorum ama gelen kişiler iki ayrı sosyoekonomik gurup ve bunu hemen anlıyabiliyorsunuz. Koyun güney tarafındaki oteller restoranlar daha pahalı ve oralarda kalanlar üst gelir gurubuna yakın, koyun içinde kalanlar çadırlarında tatil yapmayı tercih eden gençler, öğrenciler veya biraz daha ekonomik tatil yapmak isteyen guruptan oluşuyor. Bunlar geceleri ateş yakarak şarkılar söyleyip eğleniyorlar.

Koyun sonuna aynı zamanda benim bağlandığım tahta iskeleye giderken bir patika yol var. Bunun dışında bir seçenek yok. Patikaya denize girmeden geçemiyorsunuz. Denizin sıfır noktasına yapılmış olan ve şu anda pansiyon olarak kullanılan evin önüne gelince denize adım atıp , evi geçtikten sonra patıkaya ulaşabilirsiniz. Bundan sonra ineklerin altında otladığı ağaçlık bir alan var. Kafama takılan , imar barışından yararlanarak yasal hale gelme olasılığı olan bu ev , kıyı kenar kanununu ihlal etmiyor mu olacak. Neyse .

Kıyıdaki marketlerden alışveriş yaparsanız biraz pahalı. Daha ekonomik alışveriş yapmak isterseniz bir km ilerdeki köye minibüsle giderek zincir marketlerden alışveriş yapabilirsiniz. Belediyenin işlettiği çay bahçesindeki fiyatlar normal seviyede . Yakınındaki çay bahçeleri bu fiyata uymak zorunda kalmışlar ama uzaklaştıkça diğer restoranlarda fiyatlar uçuk olabiliyor.

Burada boş boş oturmak yerine minibüs ile civarı gezmek istedim ve önce Bodruma gittim. Bodrum yat limanını belediye işletiyormuş. Üzerinde belediyenin kulubesi olan bir pantona bağlı küçük tekneler ve alışveriş için teknelerden gelen botların geçici bağlandığı bir yere rasladım. Yürüyerek içeri girdim. Bekçi kulubesinde kimse yoktu. Bilgi alabilmek için belki görevli biri gelir diye oturup bekledim. Gelen giden olmadı. Bir sigara içimi zaman geçirdikten sonra kalktım. Kos adası ve diğer Yunan adalarına sefer yapan teknelerin acentelerinin bulunduğu noktaya doğru ilerlerken motorsikletle gelen bir belediye görevlisine rastladım. Nereden bilgi alabileceğimi sordum. Beni acentelerin yanındaki ön büroya yönlendirdi.

Belediye nin ön büro çalışanlarından Fatih Bey e teknemi ve kendimi tanıttım. Burada bir gece kalabilme şansımın olup olmadığını ve fiyatın ne olacağını sordum. Fiyat 79. Tl çünkü 20 m2 üzerinden hesaplıyorlar. İşlemi böyle yapmasalar Devekuşu nun gerçek metrekaresine göre ödemem gereken rakam 28 tl olacakmış. Fatih bey fiyatlarının çok ucuz olduğunu söyledi. Küçük tekneler için sırada 400 tekne varmış ancak ayırdıkları kontenjan sadece 80 tekne imiş. Bu tür uygulamaları marinalarda görüyor ve onlar ticari işletme amaçları kar maksimizasyonu diyoruz. Belediyeler hizmet kurumları değil mi? Belediyelerin mantığını anlayabilmiş değilim.

Gelmişken Bodrum kalesini ziyaret edeyim dedim. Ancak retorasyondaymış ve geri dönmek zorunda kaldım. Bu işlere neden turizm sezonunda başlanır veya turizm sezonuna kadar neden bitirilmez?

Ertesi gün Yalıkavak ı ziyaret ettim. İyi ki Yalıkavak ı pas geçerek Gümüşlüğe gelmişim. Yalıkavakta rüzgar daha sert ve dalga kaldırıyor. Bir tarafta marina diğer tarafta balıkçı barınağı var. Demirde kalmak için tekneler karşı kıyıyı kullanıyorlar.

Artık barınaklardan kooperatiflerden bahsetmek istemiyorum. Hatta Devekuşunda imkanım olsa ihtiyaç temini için alışverişler dışında bir yere bağlanmak ta içimden gelmiyor. Ancak şimdilik Devekuşunda bunu uygulamam için yeterli olanak yok.

Artık barınaklarda duyduğum şu laflardan çok sıkıldım.

-abi oranın sahibi var.

-oraya tekne gelecek şimdi denizde

- burası paralı ama

Bunları söyleyenler genelde oradaki ne sıfat taşıdıklarını anlayamadığım kişiler. Bugüne kadar böyle bağlandığım hiçbir yere tekne gelmedi, bir veya ikisi dışında hiçbir kooperatif görevlisi de elinde fiyat tarifesi ve makbuzla gelmedi. Gelenler kafalarından bir fiyat söylediler, yani ne koparırsak mantığı.

Gümüşlüğe ilk bağlandığım akşamüzeri bir botla yanıma gelen adının İhsan olduğunu söyleyen kişi bağlandığım tahta iskelenin paralı olduğunu söyledi. Ben yarın kooperatife uğrayacağım dedim. Tamam dedi ve ayrıldı.

Ertesi gün İstanbul a gittiğimden uğrayamadım. Daha sonra elimdeki kayıtlara baktım burada kooperatife teslim edilmiş bir barınak veya barınma yeri yok. Kooperatif veya birileri buraya iskele yapmış ve buradan ne tutturursak mantığıyla para topluyorlar. Bu konulardan o kadar usandım ki sormak dahi içimden gelmiyor.

Dün İhsan gene gelerek senin demirin ortadaki tonoz zincirine takılmış dedi. Olur mu olur. Yada çekilerek taktırılmış olabilir mi? İkinci ihtimalin olmamasını diliyorum. Neyse. Onu kurtarırım sen merak etme dedi ve ne zaman çıkacaksın diye sordu. Pazartesi sabah erken dedim. Faikin gayfesine çay içmeye oturduk. İhsan bu iş kaça patlayacak dedim. İşte tüpü, tüpün havası, sana bağlanmayı da dahil edelim 300 tl dedi. Sonunda 150 tl ye indi. Ama çapa 50 tl dediğimde kendi maliyetlerinden , yaşam zorluklarından bahsetmeye başladı. Pazar günü Devekuşu nun demirini kurtarmayı deneme kararı aldık. Bu kişi kooperatif başkanının kardeşiymiş.

Pazar günü Devekuşu nun demirini kurtarmayı deneme kararı aldık.edek çapa için Tayfun kaptana sordum. Tayfunun tarif ettiği hurdacıya giderek çapa baktım. Sanırım 70 tl ye alınabilir. Bugün Tayfun la beraber çapa bakacağım. Takılmışsa yedek bir çapam olur. Yok denizdeki çapayı kurtarsam bile ikinci bir yedek çapa ileride takılma ihtimallerine karşı faydalı olacaktır.

Önceki gezilerimde pek demirde kalmamama rağmen bu gezide uygun yer bulduğumda karaya çıkmadan demirde kalmayı tercih ediyorum. Bunun devamı için küçük bir bot edinmem lazım,birde hava basacak minik kompresöre.

Bugüne kadar yakın çevreme hep yelkenli tekneler denk geldi. Hiçbirinden yüksek sesli müzük veya gürültü duymadım. Bu akşamüstü(20 temmuz 2018) çapa bakmaktan dönüp Devekuşu na gittiğimde bir yelkenli hanse bir de azimut magandayatı havuzluğumun dibinde gördüm. Buraya kadar sıkıntı yok her şey normal. İş hava kararınca değişti. Yüksek sesli müzik başladı. Magandayatın havuzluğunda bir genç hanım ve erkek ön sevişmelerine başlamış. Birinin kaptan olduğunu tahmin ettiğim üç kişi de havuzluğun köşelerine nöbetçi asker edasıyla dikilmişler. Bu tür teknelerde çalışmak zor olsa sanırım.

Bu arada Tayfun kaptan oğlu can ile birlikte Devekuşu nu ziyaret ederl Deniz kokan Sohbetlere renk kattılar.

23 Temmuz pazartesi gününden sonra hava Devekuşu için uygun hale geliyor ve bu uygun durum şimdilik Perşembe gününe kadar devam edecek gibi görünüyor. Hava durumu tahminlerinde Haldun Sevel günlük hatta saatlik olarak bana yardımcı oluyor. Gümüşlükten Pazartesi sabah erkenden saat 5:00 gibi çıkmayı planlıyorum. Sadun Boro ustanın rotasını becerebildiğim ölçüde takip ederek Gökova körfezini dolaşacağım.

Didim

2018-11-18T04:05:00.000+03:00

Dün Didim e niyet etmiştim ama kısmet Yenihisar a imiş. Neticede Didim e varamamıştım. Havanın bir hafta kuzeyden fırtına şeklinde eseceği bilgisini aldıktan sonra eşten dosttan kalınacak yer ama uzun süreli bir yer soruşturmaya başladım. Daha önce kuşadasında olduğunu bildiğim bir dostumuz Akbük ten sonraki kazıklı iskelesinde olduğu haberini almıştım. Onu yer olup olmadığı konusunda aradım ama yanıt olumsuzdu. Bir gece olsa bir şekilde idare edilebilirdi.
Marinaları düşünmüyordum. Ya Iasos ya da körfezde bir koyda kalmak dışında pek seçeneğim kalmamıştı. Bazı arkadaşlarla görüşmelerim sonunda güvercinlik koyunun bu havalarda çok emniyetli olduğunu, bir iskeleye yanaşamasam bile kıyıya bir şekilde çıkarak alışveriş yapabilme imkanım olduğunu söylediler.
Bu arada Çeşme den sonra olduğu gibi, Didim civarı ve Güllük körfezini es geçecektim. Bu yolun nasılsa dönüşü de var, dönüşte de atlayarak gittiğim yerlere uğrarım diyerek Güvercinlik koyuna karar kıldım.
Rüzgar her gün saat 10:00 dan sonra başlıyordu. Tabi ki önünde sürüklediği dalgalar da... Kaldığım yerden Didim yaklaşık 5 Dm Didim Güvercinlik arası da 19 Dm yani toplamda 24 Dm. Gerçi günde 40 -50 Dm mesafeler yaptım ama hepsinde de ögle saatlerinde başlayan batı rüzgarı ve getirdiği dalganın dayağını yedim. Ortalama 4 Dm hız yapsam 6 saat sürecek, birde dünden kalan istemsiz kavançanın korkusu hala geçmemiş. En iyisi Yenihisardan Bu sabah Didim Tekağaç burnuna kendimi atayım, kalan mesafeyi de erkenden yola çıkarak dört saatte kat ederim diye düşündüm. Yani saat 5:00 te çıksam 9:00 da Gümüşlüğe varabilirdim. Hadi bilemedin 10:00 olsun.
Sabah karşı burundaki dalgaların kayalara vurarak çıkardığı köpükler bitmişti. Ben de hemen topuklayarak Tekağaç burnuna doğru yollandım.

Burnu döndükten sonra yan yana iki koy var. İkicisi yani Didim tarafında olanı haritada daha uzun görünüyordu. Daha sonra sahil güvenliğin botlarını bağladığı şamandralar olduğunu anladığım büyük dubaların yanından geçerek koya girdim. Uzun olmasına rağmen yarısından sonrası benim bile giremeyeceğim şekilde sığ idi. Koyun batı yakasında bir tesis vardı. Tesisin önüne yakın bir yerde 2 metreye demirledim.

Daha sonra tesisten su, sigara vs bir şeyler satın almak için paramı torbaya bağladım şortumun cebine koydum. İki günlük çöpümü de ikinci bir torbaya koyup bağladıktan sonra suya atladım. Ama gözlüklerimi çıkarmayı unuttuğumu birkaç kulaç attıktan sonra anladım. Yapacak bir şey yoktu. Şemsiye açılmıştı bir kere.
Karaya çıktığımda önce çöpümü konteyner a atarak tesise doğru ilerledim. Tesis daha yeni açılıyordu ama önceden çay demlemişlerdi. Çayımı içip eksik malzemelerimi tamamladıktan sonra yüzerek Devekuşu na döndüm. Burasını pek beğenmemiştim. Ya da içimde diğer koyu da görme hevesi olduğundan batıdaki Çukurca koyuna geçtim. Gelirken yanından geçtiğim dubaya bir sahil güvenlik botu bağlamıştı.

Koya girdiğimde iskelemde balıkçı teknelerinin bağlandığı bir yer, tam karşımda da üzerindeki antenler olan kuleden, askeri tesis olabileceğini tahmin ettiğim bir bina vardı. içeride bir fransız bayraklı katamaran demirlemişti.

Katamarana doğru ilerleyerek gene 2- 2,5 metrelere demirimi bıraktım. Devekuşu nun altındaki su pırıl pırıldı. Dayanamadım ve tekrar ama bu sefer gözlüklerimi çıkararak atladım. Tuzlu suyu gören gözlüklerim de daha sonra ne kadar pahalı suyla yıkamış olsam da paslanarak sap ekleminden kırıldı.
Öğlenden sonra katamaran gitti ve akşama doğru gene yabancı bayraklı bir yelkenli gelerek benden daha derin bir yere demirledi.
Gece bir ara köpek sesleri ve bağırışlarla uyandım. Havuzluğa çıktığımda koyun doğu kıyısında jandarma veya polis araçları olduğunu sandığım araçların üstündeki yanıp sönen kırmızı mavi ışıkları gördüm. Bağırış çığırış ta bir yandan devam ediyordu. Her halde kaçak mülteci kovalıyorlar diye düşündüm. Düşünmez olaydım. Sen şimdi gel de yat uyu. Zaten mültecilerin kaybedecek bir şeyi yok. Ortada bir tekne duruyor. bu tekneye çıkıp kaçmayı denemezmisin? Vatandaş pardon kaçak göçmen merdivenden çıksa hadi gidelim dese ne yapmak lazım. Ben mi onun kafasına bir şey vuracağım yoksa o mu beni tekneden atıp devam edecek. Samos tan bu yana işler pek iyi gitmiyordu.Acaba bir kurşun falan mı döktürseydim. :)
Sesler azaldıktan sonra uyumuşum. Sabah saat 4:30 a saat kurmuştum. Uyandım. Kahvemi içtim. motoru çalıştırıp, ana yelkeni de hemen basarak yola koyuldum. Artık hedefim Gümüşlük tü.

Samos tan çıkıp Didim e Niyet Ettim ama

2018-11-17T22:29:00.001+03:00

Akşam teknede birkaç bardak uzo daha içtikten sonra mışıl mışıl uyumuşum. Sabah erkenden uyandım ve hala demir attığım yerde idim. Yani Poseidonia koyunda. Sanırım bu tür karasuyu ihlallerine Yunanistan makamları göz yumuyordu. Kısa bir kahvaltıdan sonra demir alarak çıktım. Hedefim Didim
Erkenden hareket ettim ki dilek boğazında rüzgar borudan üflemeden geçebileyim. Çıkar çıkmaz ana yelkenimi açarak bizim kara suyumuzda olduğunu tespit ettiğim üzerinde fener olan Bayrak adasına doğru yönlendim. Yaklaşık 5 dm mesafe kat ettikten sonra boğazdan çıkmış olacaktım. Bu da takriben birbuçuk bilemedin iki saatlik bir zamana tekabül edecekti.
Ben adaya doğru yaklaştıkça rüzgar arkamdan sertleşiyor ve Devekuşu nun hızı da artıyordu. Demek ki bu hızla bir saat içinde burnu dönebilecektim. Dipburnu nu bordaladıktan sonraiki seçeneğim vardı. biri tavşan adasıyla burun arasından geçmek diğeri ise tavşan adasını dolaşarak doğuya dönmek. Harita da sığlık olarak belirtilen ada ile burun arasına yaklaşırken derinliği bir de navıonıx ten kontrol etmek aklıma geldi. Başlangıcında derinlik 3 metre idi ama iki kara arasında bulunan kayalıklar gözle dahi görülebiliyordu.
Tek seçenek Tavşan adasının dışından dönmek kalmıştı. Ama Dipburun tepesinin o kadar saçağına gelmiştim ki rotamı güneybatıya çevirdiğim anda birden elimden ana yelken ıskotasının kaçarak ucundaki düğümün cemkilite takılıp kaldığını Devekuşu nun sancak tarafının suya girerek tekrar çıktığını gördüm. Bence iyi ki ıskota ekimden kaydı. yoksa Teknenin doğrulması çok zor olabilirdi.
Iskotayı tekrar kavradım dümeni hafif sancağa kırarak ıskotayı kastığımda navionix in ekranında hız olarak 7.2 Dm yazıyordu.
Bin nasihat bir musibet hikayesi oldu bu. Tüm kitaplarda yelkenle tepelerin, yükseltilerin en az üç misli mesafeden geçilmeli demelerine rağmen, saçağına girdiğin tepenin dibinden uzaklaşırken böyle bir şey olması talihsizlik falan değil düpedüz aptallıktı.
Tavşan adasını Güneydoğuya doğru bayaaa geçtikten sonra Didim e doğru çevirdim. O aralarda Agothonisi gibi adı olan bir küçük Yunan adası var. O ada hizalarında sanırım Atburgazı sığlıklarının da etkisiyle kaba dalgalar artmaya başladı. tabi ki saat gene 10:00 geçmiş batı da esmeye başlamıştı.
Balık çiftliklerinin hizasına gelmiştim. Puslu da olsa didim Tekağaç burnu uzaktan siluet halinde belirmişti ama dalgadan dolayı bir türlü kendimi sancağa atamıyordum.
Tam karşımda Yenihisar Çukurca koyu onun biraz güneyinde sedef koyu vardı. Her iki koy da batıya açıktı. Akşama doğru rüzgar genelde şiddetini azaltıyor ama bu koylara giren soluganlar ne olacaktı.

Yenihisar Çukurca koyuna iskelemdeki kayalıklara dikkat ederek girdim. Kayalıkların arkasında eski bir balıkçı teknesi baştan kara yapmış kıç demiriyle onun berisinde de iki küçük sandal vardı. açıktan gelen dalga kayaların ( döküntülerin) arkasına geçemiyor ve orada sönümleniyordu. Derinlik girişte 1,5 mt idi. İlerledikçe 1,2- 1,0- ve nihayet 90 santimetreye düştü. Sedef koyuna geçmeye gerek duymadım. ve 1- 1,5 metre derinliğe demir attım. Demirin halatla birleşen yerindeki mapaya yedekte duran küçük demiri de ilave ettim.
Devekuşu demirde gezindikçe bazen derinlik 1,4 mt bazen de 80 cm ye düşüyordu. Rüzgar batı estiği sürece arkam kum bir plaj olduğundan en fazla kuma otururdum. Devekuşu 60-70 santimetre suya girebilecek şekilde plan almıştık. şimdi deneme zamanıydı.
Gece 23 e kadar rüzgar dinmedi. Koyun, bana söre iskelemde kalan taraftaki burunda dalgaların patlamaları devam ediyordu. Orada çok güzel bir gün batımı seyrettim ama gece rahat uyudum desem yalan olur.

Haldun ağabey (Haldun Sevel) ile sürekli irtibat halindeydik. Bana her gün değişik sitelerden takip ederek yorumladığı hava durumu iletiyordu. 11 Temmuzdan sonra en az bir hafta sürmesi beklenen fırtınamsı rüzgarların başlayacağını bildirdi. Önümde kendime sağlam bir yer bulmak için sadece bir en fazla birbuçuk günüm vardı. Kısacası 11 Temmuz Çarşamba günü saat 10:00 a kadar uzun süre kalabileceğim güvenli bir yer bulmam gerekiyordu.

Sığacık tan Samos a

2018-11-17T12:47:00.001+03:00

Sığacıkta kaldığım bir hafta boyunca Cem Gür ü ziyaret ederek Ionia yı görmek ve Ekrem İnözü üstadın Anok la yaptığı Horn burnu nu geçişi de kapsayan seyahatinin sunumunu izleme şansım oldu.
Buradan sonraki hedefim Kuşadası na doğru gitmekti. Eşe dosta nerede barınacak yer bulurum ve bu güzergahta nelere dikkat etmem gerekir diye soruyordum. Gümüldür ü bir basamak olarak kullanıp Kuşadası na geçmek planı kafama yatmıştı. Aldığım bilgiler Kuşadası nda yer bulamayacağım ancak mendirek dışında bir yerde demirde kalabileceğim, Gümüldür de ise zorlanarak ta olsa bir gecelik kalabilme imkanı bulabileceğim yönündeydi.
Ayrıca Kuşadası körfezini ortadan geçmemem, derinlik farkları ve öğlen başlayan batı nedeniyle o bölgenin çok dalga kaldırdığı, bu nedenle zorlanabileceğim konusunda uyarılar aldım. Önerilen Doğanbey burnundan sonra kuzey kıyıya yapışarak Gümüldür oradan Kuşadası na geçmekti.
7 temmuz 2018 Cumartesi sabahı güneş doğmadan Teos tan ayrıldım ve kıyı kıyı Doğanbey burnuna doğru yol almaya başladım. Bu sefer ana yelkeni camadan da açmıştım.
Doğanbey adasının dışından geçerek doğuya doğru yol alıyordum. Saat daha 10:00 olmamıştı. Yaklaşık 15 Dm yol gelmiş ve Kuşadasına en fazla bir o kadar daha yolum kalmıştı.Yani yaklaşık 18 Dm. Kuzeye kıyıya yapışırsam yol 6-7 dm daha uzun olacaktı.
Rüzgar azdı ve öğlene kadar gidebilecek üç saatim daha vardı. Motora biraz gaz vererek, yelkeni camadandan boşlayarak hafif esen rüzgarı da iskele kıç omuzluktan almaya ve 4,5 Dm süratle doğuya Kuşadasına doğru keyifle ilerlemeye devam ettim.
Kuşadası nda yer bulamazsam Güzel çamlı veya Davutlara giderim diye aklımdan geçiriyor, bir yandan da öğle saatlerinde Güneye inerken yandan alacağım dalgaların getireceği rahatsızlığı düşünüyordum.

Arkadan gelen dalgalar ve rüzgar an be an şiddetini arttırıyor Devekuşu2 nin hızı 5- 5.5 Dm ne kadar yükseliyordu. Biraz sancak yaptım kıçtan aldığım rüzgarı iskele kıç omuzluğa alarak geniş apazda daha konforlu bir gidiş sağladım. Ancak rotam da artık Kuşadası değil Güzelçamlıydı.
Sancağımda Samos un Kuşadasına doğru uzanan burnunu net olarak görüyordum. Saat 11:00 i geçince geleneksel olarak batı ve kaldırdığı dalga arttı. Rotam artık gitmek istediğim değil rüzgarın beni götürdüğü istikametti. Bir yandan da Güzelçamlı olmazsa Samosa girmeyi kafama koymuştum.
Netice de hava Devekuşu na göre sertti. Kuytu bir yere demir atar bekler akşama doğru hava sakinleşince karşıya Güzelçamlıya geçerim diye kendimce Samos a uğramak için bahaneler üretiyordum.
Artık istesem de Kuşadasına dönemezdim. Çünkü yandan alacağım dalgalar beni belki de hesaplayamadığım kadar çok hırpalayacaktı. Bu sene ilk defa kullandığım teknedeki en büyük teknoloji olan navionix ten kontrol ettiğimde Yunanistan karasularına girmek üzereydim. Hemen Mizana direğine bir Yunanistan bayrağı toka ettim ve komşu kıyılarına yaklaşarak yoluma devam ettim.
Prason burnunu (umarım isim doğrudur. bendeki harita da öyle yazıyor) yalarcasına döndükten sonra ne hava kaldı ne de dalga.Önümdeki koyda sakin sakin ilerlemeye ve demir atacak bir yer aramaya başladım. Kullandığım harita da fenerden sonraki burnu döndüğümde Poseidenio adlı küçük bir koy görünüyordu. Feneri bordolayarak koya doğru ilerledim. Girişteki kayalıkları geçtikten sonra yelkenimi indirerek koyun içine ilerledim.
Sancak tarafıma birkaç yelkenli ve küçük tekneler, iskelemde yabancı bayraklı birkaç yelkenli demirlemişti. Kıyıya lokanta olduğunu tahmin ettiğim yapıya doğru ilerleyerek 4 metreye demir attım. Tamamen kaçak olarak yabancı bir ülkenin sularındaydım. Biri gelip kovalarsa hemen karşıya 1,5 Dm mesafedeki Güzelçamlı ya geçerim diye düşünüyor,karaya adım atmadığım için daha kötü bir uygulama yapacaklarını düşünmüyordum.
Karaya çıkmanın yasak olduğunu biliyordum ama denize girmek yasak olmamalı diyerek koyun sularına kendimi attım. Bu arada koydan çıkan balıkçı olduğunu sandığım bir küçük teknedeki denizci yaklaşarak güzelçamlı gibi birşeyler söyledikten sonra kendisine İstanbul dediğimde hayretler içinde kaldı,gülümseyerek el salladı ve devam etti.

Adada koylar arasında gezi turları yaptığını sandığım tekneler gelip lokantanın önündeki iskeleye aborda oluyorlar ve yemeklerini yedikten veya molaları bittikten sonra geri gidiyorlardı. Bu arada Türk bayraklı bir motor yat gelerek biraz açığıma demirledi. Botla karaya çıktılar. Kıyıdan Ankaranın bağları ezgileri gelmeye başladıktan yaklaşık birkaç saat sonra dönerlerken orada market benzeri birşey olup olmadığını sordum. Hemen kıyıda var dediler.
Karaya çıkmanın yasak olduğunu biliyor ve cesaret edemiyorum. Yanımda sadece vizesi bitmiş pasaportum var bunun dışında hiç bir şey. Akşamüzeri güneş adanın arkasına doğru eğilip iskeledeki bağlı tekneler gittikten sonra demir alarak lokantanın önündeki iskeleye yanaşmak üzere hareket ettim.
Lokantanın görevlisi oraya yanaşmamamı iskelenin diğer tarafına gelmemi işaret etti. O tarafa yöneldim. Kıçtan demir atarak karaya uzaktan zıplamak gereken bir yerdi. Bacağımın durumunu göstererek benim için buradan inmenin zor olacağını tarzanca işaretle anlatınca, yüzünden anladığım kadarıyla üzüldüğünü anladım. Tekrar iskelenin diğer tarafına geçmemi işaret etti. Ben kıç demirini atmıştım. Baş halatımı aldılar. Devekuşu nun baş tarafına bir iskemle getirerek inmeme yardımcı oldular.

Eurom olmadığını, Türk parası veya kredi kartı vereceğimi söyledim. No problem diyerek buyur ettiler. Biraz ilerdeki marketten 2 litre uzo alarak geldim ve Devekuşu nun bağlı olduğu yerdeki bir masaya oturdum. Bir duble uzo ve birkaç meze siparişi verdim.
Daha yeni yemeğe başlamıştım ki zaten uyduruktan attığım kıç demiri tam tutmamış Devekuşu da lokantaya girecekmişcesine rıhtıma yaklaşmış neredeyse burnunu lokantadan içeri sokacaktı. Garsona Devekuşu nu göstererek teknenin uygun olmadığını yiyeceklerimi paket yapmasını bu arada da hesabı getirmesini yarı ingilizce, çoğu el kol hareketiyle söyledim.
''Arkadaş no problem'' diyerek bir garsonu çağırdı. Devekunun civadrasından tutturarak usturmaça görevlisi olarak tayin etti. Buna rağmen rahat değildim ve hızlıca içkimi bitirdikten sonra kalktım. Hesabı kredi kartıyla ödedim.
Devekuşu na binmem için tekrar sandalye getirdiler ve iki garson beni adeta umuzlarında taşıyarak devekuşuna bindirdiler. Yasadışı bir seyahat olmuş ve üstüne aldıklarımı kredi kartıyla ödeyerek delil bırakmıştım.
Devekuşu nu tekrar önceki demirlediğim yere demirleyerek geceyi bekledim. Bakalım bir sıkıntı olacakmıydı?

Çeşme Dalyan Koyundan Sığacığa

2018-11-17T00:04:00.000+03:00

Karaburundan sonraki hedefim Çeşme olmasına rağmen Dalyan Koyu nda kalmıştım. Pazartesi hava sertleşecek ve benim demirlediğim plaj dışında bir yere varmam lazımdı. Bu Çeşme olur, Alaçatı olur,Sığacık olur veya bunların arasındaki herhangi bir koy dahi olabilirdi. Zorda kalınırsa bunların hepsi olabilir di ama Pazartesinden itibaren neredeyse bir hafta hava Devekuşu nun kapasitesine göre sert esecekti. Yani girdiğim yerden bir hafta çıkamayabilirdim. Bu da bir haftalık erzak su, vs demekti.
Güneş daha doğmadan motoru çalıştırıp yola koyuldum. Çeşme boğazına girmeden önceki kayalıkları navionix yardımıyla geçtikten sonra rüzgar olmamasına rağmen ana yelkeni açtım. Bu bölgedeki kayalıkların birçoğu belli olmuyor. Derin su kesen teknelerin kardinallere dikkat ederek özellikle uzun ada istikametine çıkarak geçmelerini öneririm.

Güneye doğru ilerleyerek, nasıl olup ta bizim karasularımızda kalmış olan Boğaz adası ile beyaz burun arasından geçerek Çeşme boğazını çıktım. İskelemde Alaçatı ve Dümbelek adasını geçerek Sarpdere koyuna geldiğimde Özkan Gülkaynağı arayarak onun Teos ta çıktığı yere bağlanıp bağlanamayacağımı, bu konuda bana yardımcı olmasını rica ettim. Marina müdürüyle konuşmuş, onun yerine çok cüz i bir bedelle bağlanabileceğimi bildirdi.
Teke burnuna yaklaştığımda çoktan öğlen olmuş ve batı esmeye başlayarak Ege nin açıklarından getirdiği dalgaları sancak bordoma vurmaya başlamıştı. Burnu döndükten sonra rüzgarın ve dalganın arkamdan gelmesi dalga açısından beni rahatlatıp hız kazanmama fayda sağlasa da kıçtan aldığım rüzgarla pupa seyirde dümen tutmam zorlaşmıştı.
Rotamı biraz kuzeydoğuya çevirerek rüzgarı genişapaz almaya başladığımda dümen tutmam az da olsa rahatlamıştı. Gene inat ederek 45 dm yol yapmıştım.neye inat bilmiyorum ama bazen bana geliyorlar. Akıllı adamın denizde ne işi var? değil mi? Çeşme Sığacık ve Didim Gümüşlük arasına dönüşte özellikle fazla zaman ayırarak gezmeyi şimdiden planlıyorum.
Sığacık körfezindeki balık çiftliklerine hayret ederek ve biraz da zorlanarak Teos un girişini buldum. Eşek adasının kuzeyinden döndükten sonra ana yelkeni zorlanarak ta olsa indirmeyi becerdim ve motorla körfezin içinde alargada duran teknelere doğru yol almaya başladım. Eğer marina da bağlanma şansım olmasaydı ben de buralarda bir yerde demir de kalmayı göze almıştım ama karaya nasıl çıkacaktım? Balıkçı barınağında maalesef yer bulma şansı yok.
Teos Marina da Kayıtsız ın yerine bağlandığımda on saattir yolda olmanın yorgunluğu birden üzerime çöktü. Devekuşu2 çok şanslı bir yere bağlanmıştı. Hemen yanımda Rüzgar Baba (Haldun Abi) nın eski teknesi Maviş duruyordu. Hemen arkamda yıllardır facebook tan yazıştığımız Adnan Toprakseven in teknesi bağlı imiş. Ve nihayet Adnan Kaptanla tanışabilmiştim. Derenin içinde bağlı rota 6.60 ıyla Halil kaptanla tanışma şansım oldu.

Hep söylerim, bu gezilerde beni mutlu eden diğer birşey de değişik platformlarda yazıştığım dostlarla tanışmak olmuştur. Adnan kaptanın teknesiyle yaptığımız kısa turlar sayesinde Sığacığın güzel koylarını keşfetmek apayrı bir zevk oldu.

Çeşme ye Doğru

2018-11-16T18:57:00.001+03:00

Karaburun ve Çeşme yi geçmenin benim için zor etaplar olduğundan bahsetmiştim. İki gün hava nın rahat olacağı bilgisini edindikten sonra 30.Haziran. 2018 Cumartesi günü sabah 5.30 da Karaburun Yeni liman dan hareket ettim.
Hedefim yaklaşık 28 Dm güneydeki Çeşme idi. Hava da veya bende bir terslik olursa diye kendime arada girebileceğim yerler belirledim. Bunlardan biri 12 dm uzaktaki Eğri liman, 20 dm uzaktaki Kara Adanın güney koyları, 24 dm sonra Gerence koyu veya Ildır idi. 24 Dm mesafedeki Gerence veya Ildır ı kaçış yeri olarak düşüneceğine 4 dm daha git Çeşmeye ulaş diyor olabilirsiniz, ancak asıl mesele Sakız(Chios) ile Çeşme arasına girebilmek. Ki öyle de oldu.
Saban erken saatlerinin verdiği sakinlikle Eğri Limanı geçmiş, rotamı Kara Ada ile Çolak Burnu arsından Toprak ada ya doğru çevirmiştim.Kara adanın kuzeyine kadar rahat gelmiştim ama, ögle saatleri yaklaşıyor yavaş yavaş rüzgar ve dalgalar kendini hissettiriyordu. Kara adanın yanıbaşına kurulmuş olan balık çiftliklerini geçerek güneye doğru yoluma devam ettim.

Kara adanın güney koylarından birine özellikle batıda olan koya girmeyi düşündüm. Daha sonra da Çeşme ye bir şey kalmadı. bir saat daha gitsem varırım diye düşünerek devam etmeye karar verdim.
Kara ada nın koruması bittiğinde Yukardan esen rüzgar ve kaldırdığı dalgalar Devekuşu nu iskeleye yatırarak sürat kazanmasını sağladılar. Gayet güzel gidiyordum. Her metrede rüzgar sanki bir borunun içinden üfler gibi hızını arttırıyordu.
Ucburunlar ın ucundaki kayalıklardan kurtulmak için,Uzun ada nın güneyinden çıkmayı planlıyordum ama ha bire kayalıklara da yaklaşıyordum. Büyük bir yelkenli kuzeyden gelerek, Kara Ada ile Uzun adanın arasından tam arma ıldır körfezi ne doğru yol aldı.
Önümdeki kayalık bölgeyi tam olarak bilmiyordum. Yelkenle aralardan geçmekte başarılı olamayabilirdim.Bu şartlarda burnu dönmeye çalışıp Çeşme gitmeyi kendimce riskli bularak iki dalga arasından geri döndüm. Yani Çeşme ile Sakız adası arasına giremedim. En güzeli sabah erken saatte karıncalar su içerken geçmek. Devekuşu nun armasının en çok sevdiğim tarafı sadece dümen ile dönebilmek. Ana yelkeni dönüş esnasında biraz boşlayarak dümeni döndürdüğümde, mizana kendini hemen rüzgarın yönüne göre atıyor, ardından ana yelken ıskotasını kasarak kendime yeni bir rota tutabiliyorum.
Rüzgarı geniş apazdan dalgayı da kıçtan alarak Ilıca Koyu istikametine hızla yol alıyordum. Navionix ten harita kontrolu yapmak için telefonuma baktığımda hızımın 5,2 ila 6 bazen 6.5 dm aralığında gidip geldiğini de görmüş oldum.
Sancağımda Top burnunu bordaladıktan sonra kıyıya yanaşmaya başladım ve hızım da düşmeye başladı. Kararım Dalyan koyuna girmekti. Daha ileriye gidersem sabah erken de çıksam Ucburunlara kadar geçireceğim zaman kaybından dolayı tekrar Çeşme boğazında sıkışabilirdim.
Dalyankoyu na geldiğimde yelkeni indirmek için rüzgara döndüm. Yelkeni indirip bumbaya sarana kadar bir de baktım ki Dalyan girişinden aşağıya doğru sürüklenmişim. Çalışır durumdaki motora yol vererek Dalyan koyu girişinin kuzeybatısındaki kocakarı plajı olarak isimlendirilen yerde 2 mt ye demir attığımda saat 14:00 olmuştu.

Denize girmeyi hak etmiştim. Sudan çıkınca tenteyi gerdim. Buz çantasına dün akşamdan koyduğum buzların tamamı erimemişti. Ayrıca içindeki her şey de hala soğukluğunu muhafaza ediyordu...

Dalyan koyunda dışarıda demirlemiş teknelerin yanından bu hızla geçerek Dalyan Koyu Barınağına giren bu ve bu tür teknelerden hiç bahsetmiyelim.

Karaburun Yeniliman

2018-11-12T16:26:00.000+03:00

Beni korkutan veya başka bir deyimle ürküten bazı yerler olmuştur. Nedenini teknik olarak izah edemesem de bazı burunları geçmekten ürküyordum. Bunlardan biri 2012 de ilk Devekuşu ile olan gezide geçtiğim Foça Aslan burnu dur. Bu sene ise beni ürküten üç yer var. Karaburun, Çeşme ve Knidos. Ne hikmetse de genelde korktuğum yerlerde değil diğer yerlerde zılgıtı yemişimdir.
Haziranın son haftası rüzgar Devekuşu na göre sert esecek. Ya Saipaltı nda bir hafta daha kalacak ya da yeni limana geçerek orada havanın geçmesini bekleyecektim. Yeniliman, aldığım duyumlara göre daha korunaklı bir limandı. Saipaltında soluganlarla sallanarak kalmak yerine Pazartesi sabah erkenden çıkarak 6 dm uzaktaki Yeniliman a gitmeye karar verdim.
Cem Liman dan Yeniliman da tanıdığı varsa kalınacak bir yer olup olmadığını sormasını rica ettim. Limana girince tam karşıda cami nin hizasında karaya çıkmış olan bir balıkçı teknesinin yerine girip bağlanabileceğim haberi geldi. Altı denizmili mesafeyi dört saatte alarak Karaburun Yeniliman a vardığımda bahsedilen yerde Cem ağabeyin oğlu Alihan beni bekliyordu. Gösterilen yere yanaşarak bağlandım.

Her barınağa varışta mutad hale gelen çay faslını bitirdikten sonra tekneye geçerek ortalığı toplamaya başladım. Denizden çektiğim su ile güverteyi yıkadıktan sonra kendime bir kahve yaparak oturdum.
Limanın mendirek hizasından gelen, yanıma geldiğinde kendinin kooperatif başkanı olduğunu söyleyen kişi ile ayaküstü konuşmaya başladık. Hoş geldin, nasılsın?,kaç gün kalacaksın? nereden gelip nereye gidiyorsun? fasıllarından sonra; buraya gelecek tekne denizde seni başka bir yere alsak diyerek iki saat önce boş olduğu söylenen yerden çıkmak zorunda kaldım. Kısa rıhtım üzerine bağlanmış olan büyük balıkçı teknesine aborda oldum.

İki gün geçmesine rağmen önce bağlandığım yere hiç kimse gelmemişti. Kahvede çay içerken kendisine '' hani oraya denizdeki tekne gelecekti hala kimse gelmedi diye sorduğumda; ben onun bakıma çıktığını unutmuşum, senin yeni yerin daha iyi sen orada kal'' diye yanıtladı. Bu tür olaylar neden hep beni buluyor? yoksa hemen herkesin başına benzer şeyler geliyor mu? bilemiyorum. Önceden sorulmadan rastgele gelip bağlansam anlayacağım. Ki artık genel olarak neresi boş neresi doludur biraz olsun anlıyorum. Rıhtımda bırakılan ağlar, rıhtımdan denize uzanmış halatlar, tonoz şamandıraları girerken daha insana bir şeyler söylüyor. Neyse...
Yolda gelirken, motordan dümen palasına bir döngerle sabitlediğim, palayı döndürdüğümde motorun da dönmesini sağlayarak, manevra kabiliyetimi arttıran mekanizma gevşiyor, bende onu elle sıkarak devam ediyordum. 17 anahtarım yoktu ve elimdeki ingiliz anahtarı da dar olan o alanda çalışmıyordu. Üzerine bordoladığım balıkçı teknesinin çalışanları kıyıda ağlarını sezona hazırlıyorlardı. Ellerinde onyedi anahtar olup olmadığını sordum. Bana oldukça büyük bir takım çantasını vererek hangisi işine yararsa kullan dediler. Gerçekten buraya geçmem iyi olmuştu. Bahsettiğim mekanizmanın önüne birde kontra somun ilave ederek sıktım. Ancak en kısa zamanda bir onyedi anahtar almam gerekiyordu.

Yenilimana geleli beş gün olmuş,geçen sürede kooperatif başkanıyla sohbet eder, esnafı tanımaya nereden buz alınır, hangi kahvenin çayı daha iyidir öğrenmeye başlamıştım. Hava sıcak olduğundan teknede tentenin altında da olsa durulmuyor, zaman bir şekilde kahvede gölgede, akşamüzeri gün batmadan önce ise bordoladığım balıkçı teknesinin üzerinden oltalarını atarak limandan balık tutmaya gelenlerle sohbetle geçiyordu.
Hava durumu tahminlerine göre hafta sonu hava daha mutedil olacaktı. Cumartesi günü Çeşme, pazar günü de Alaçatı Sığacık arasında bir yerlerde kalabilirim diye düşündüm. 30 Haziran Cumartesi günü güneşle birlikte korktuğum ikinci geçide, Çeşmeye doğru yola çıktım.

Bademli den Karaburun a

2018-11-11T23:10:00.002+03:00

Burhaniye den Bademli ye yaptığım yaklaşık 50 dm seyir bugüne kadar bir günde yaptığım en uzun seyir olmuştu. Karaburun a kadar İzmir dahil aradaki yerleri ilk Devekuşu ile gezdiğimden gene burundan buruna bir rota izleyerek Karaburun a varmayı hedefledim. Karaburun da 2012 yılında tanışma şerefine nail olduğum Cem Liman la haberleştik. Karaburun Balıkçı Barınağında yer bulmanın çok zor olduğunu, buna rağmen bir şeyler yapmaya çalışacağını bildirdi.Her ne kadar kıyı kıyı seyir yapıyor olsanız da barınaklarda tanıdık,eş,dost olması çok işe yarıyor. En azından nereye girip girmemeniz konusunda yardımcı olabiliyorlar.
Bu sene tüm seyirlerime sabah erkenden, hatta güneş tam doğmadan başlayarak batı rüzgarı ve Ege nin karşı kıyılarından kopararak getirdiği dalgalara maruz kalmadan varmayı planladığım hedefe ulaşmak birinci kuralım oldu.
Sınırlı internetimle her gün en az iki siteden hava durumunu kontrol etsem de Rüzgar Baba (Haldun ağabey) ile her akşam mutlaka bir hava durumu mütaalası yapmayı da kural haline getirdim. O nun tecrübesi ve yorumları kendimi hava durumu konusunda daha rahat hissetmemi sağlıyordu. 18 Haziran sabahı yola çıkmak için uygun görünüyordu.
Sabah gün tam ışımadan şamandıralara dikkat ederek Bademli den Kaşık adasının dışına çıktım. Bu sene biraz daha modern cihazlar kullanmaya başladım. Her ne kadar kağıt harita ve pusula alışkanlığımdan vazgeçemediysem de cep telefonuma yüklediğim navionix bu yılın bana göre teknoloji harikası oldu.
Adanın dışına çıkar çıkmaz ana yelkenimi açtım. Sabah rüzgarıyla yavaş yavaş Karaburun a doğru ilerliyordum. Motorum viteste ve rölanti de çalışarak yelkene takviye yapıyordu. Karaburun a vardığımda saat bir olmuştu bile. Bu hesaba göre yaklaşık 25 dm mesafeyi sekiz saatte gelmiştim.
Cem Liman oğlu ve arkadaşlarıyla, Devekuşu2 yi ve beni karşılamak için gelmişlerdi. Sıkışarak iki balıkçı sandalının arasına geçici olarak girdim. Karaya çıkarak çaylarımızı içtikten sonra hep beraber yemeğe oturduk. Karaburun da kalmak yer yokluğundan adeta imkansız dı. Ayrıca 24 Hazirandaki seçimlerde oy vermek için Fethiye ye gitmem lazımdı. Bu da bir hafta konaklamamı gerektiriyordu.
Cem Liman (kalamar avcısı veya diğer adıyla karanfilli Cem ) tanıdıklarını arayarak Karaburun un biraz Güneyinde Saipaltı Balıkçı Barınağında Devekuşu2 nin bir hafta kalabilmesi için yer buldu. Ben ve Cem ağabeyin oğlu Alihan Karaburundan Saipaltı Barınağına Devekuşu ile beraber geldik.
Bağlanmamız için uygun olan yeri Alihan biliyordu. Barınağa girince hemen mendireğin yanındaki rıhtıma Devekuşu nu bağladık.Bu arada Cem Liman da karadan geldi ve akşamüzeri görüşmek üzere ayrıldık.

Bana uzun gelen seyrin ardından kıyıdaki tek kafeterya olan Mehmet Bey(umarım ismini yanlış hatırlamıyorum dur) in işlettiği mekana gitmek üzere Devekuşu ndan ayrıldım. Rıhtımda bağlı olan teknelerin yanından ilerlerken sandalda oturmuş sohbet edenlere selam verdim. ''Hoş geldin'' diyerek yanıtladılar. Hemen her barınakta olduğu gibi içlerinden birisi ''orada çok kalacakmısın? Oraya gelecek tekne var. Şimdi denizde akşam üstü gelir'' dedi. Herhalde her barınakta bu benim kaderim diye düşündüm. '' Bir çay içip geleceğim. Hem ben teknede kalıyorum. Geldiğinde bir çaresini buluruz'' diye yanıtladım.
Saipaltı Balıkçı Barınağında, özellikle benim bağlandığım yerde, dışarıdaki tüm dalga karşı kıyıya çarparak içeri giriyor ve sallanmadan durmayı imkansızlaştırıyordu. Sallantıyla geçecek bir geceydi. Akşam yemeğinden sonra protez dişlerimi temizledim ve küpeşte kenarından temiz su ile durularken birden elimden kaydı ve cup suya düştü. Derinlik yaklaşık üç metre ama hem karanlık hem de benim iki engelim, bacağım ve bypas lı olmam suya dalmamı engelledi. Yarın gündüz gözüyle birine rica ederim alır diye düşündüm. Sabah olduğunda suya baktım benim takma dişler görünmüyordu. Gece bitmeyen solugan herhalde kuma karıştırmıştı. Velhasıl dişlerimi Saipaltında bıraktım. Sakın kimse altın falan vardır diye bu saatten sonra onun için dalmaya uğraşmasın,devletin beleş yaptığı protezdi.
22 Haziran günü önce minibüs ile İzmir e oradan da otobüsle oy verme yerim olan Fethiye ye gittim. 24 Haziran sabahtan oyumu kullandıktan sonra tekrar geriye Saipaltına döndüm. önümde bir günlük rahat hava görünüyordu. 25 Haziran sabahı erkenden Karaburun Yeni liman a gitmek üzere yola çıktım.

Bademli. 2018 in ilk Durağı

2018-11-11T13:44:00.003+03:00

Kasım ayı geldi ve sezon kapandı. Dün yani 10 Kasım akşamı İstanbul a istemeyerek te olsa döndüm. Bana göre beleş internete de ulaştım ve şimdi bu yazın anılarını rahatlıkla paylaşabileceğim.
Devekuşu 2 yi 4.Haziran 2018 günü, yat limanı yatırım teşvik belgesini 03.09.2009 tarihinde almış olmasına rağmen, yatırımlarını tamamlayarak işletme belgesini hala alamayan, karada kaldığımız süre için, indirimli olsa da yat limanı tarifesinden 5000.tl yi ödeyerek Burhaniye Balıkçı Barınağından Deniz Ayalp ve ekibinin desteğiyle suya indirdik.

Bu sene her barınağa uğramak yerine elimden geldiğince ve kendimce uzunca mesafeler giderek,alargada kalmayı denemek istiyordum.
Suya indikten sonra yelken vs gibi bazı eksiklerimi tamamlayarak 14.Haziran. 2018 günü saat 05:30 da Burhaniye den ayrıldım. Kafamdaki ilk durak Ayvalık adaları ydı. iki sene önce gezdiğim yerleri ve Ayvalık merkezinin karmaşasını yaşamamak için, maden adasını dönünce Bademliye giderek orada kalmaya karar verdim.
Öğlen olmuş meşhur ve mutad olan batı esmeye başlamıştı. Dikili yi bordoladıktan sonra biten Midilli koruması dalgaları yandan almama engel olamıyordu. Tesellim rüzgarın hala mutedil bir şekilde esiyor olmasıydı.
Kalem adasına yaklaştığımda yelkenlerimi indirerek motorla ada ile anakara arasına girerek kendime yer aramaya koyuldum. Adaya yakın seyrederek demirleyecek yer ararken yanından geçtiğim bir tekneden kulağıma gelen '' hoşgeldin İsmail Abi'' sesiyle o tarafa baktığımda Kıvanç Tüfekçioğlu ve teknesi Merica yı gördüm.

Kıvanç ın önerdiği yıkık iskelenin biraz berisine demir attım. O gece orada kaldıktan sonra ertesi gün iki ada arasını gedikten sonra Kıvanç ın kılavuzluğunda Bademli köyü yakınına giderek geceyi demirde geçirdikten sonra önerilen geçiş şamandralarına dikkat ederek Pazartesi günü Bademli den ayrıldım.

Devekuşu 2018 Planlanan ROTA

2018-05-20T14:44:00.004+03:00

16-24 Mayıs 2018

İstanbul da Google teyzenin sunduğu imkanlarından faydalanarak, Devekuşu ile bu yıl yapmayı istediğim seyrin simülasyonunu hazırladım. An itibariyle Sabiha Gökçen havalimanına gitmekteyim. Saat 14:00 gibi Burhaniye de olacağım. Arma ayarlarını ve küçük birkaç eksiği de tamamlayarak birkaç gün sonra güneye doğru, zaman kısıtı olmadan,hava ve doğal koşulların izin verdiği nispette, aceleci huyumu Burhaniye de bırakarak sakin bir seyre vira bismillah demek istiyorum.

Seyir süresince konaklanacak 25 nokta tespit ettim. Bu tespiti yaparken kullandığım, saatte 4 Dm hızla yaklaşık 5 saat yol alma kriteri, yani sabah erken saatlerde, hareket ederek günde yaklaşık 20-25 Dm yol katettikten sonra, öğlen olmadan bir yere varıp, bağlanmak veya demirlemektir. Bunun dışındaki kriterler için uyarı ve önerilere açığım.

Ayrıca dostlardan simülasyon detaylarına bakmalarını, buna göre, rotada bulunan yer ve koşullar hakkında bilgi desteklerini bekliyorum. Nelere dikkat edilmeli ? (akıntı vs ) Nerelerde daha kolay ve rahat konaklayabilirim? Çizdiğim rota için '' Sakın o hattı takip etme, açıktan veya kıyıya yaslanarak git, orada demirleme, şurası demirleme için daha uygundur'' önerileri gibi, gibi. (Devekuşu 5.75 boy, 2 m en ve 70 cm draftı olan bir teknedir.)

PLAN VE SİMÜLASYON DETAYLARI:

1-Ayvalık,2-Bademli,3-Foça,4-Karaburun yeni liman,5-gerence koyu,6-Çiftlikköy (Çeşme),7-Sıgacık, 8-Özdere, 9-Güzelçamlı, 10-Yalıköy (didim), 11-Akbük, 12- Kıyıkışlacık, 13- yalıkavak, 14- Bodrum, 15-Ören, 16-Akyaka, 17-karaköy (datçanın kuzey yakası) 18-Knidos Büyük liman ,19-Datça, 20-Hisarönü, 21-Bozburun, 22-Serçelimanı, 23-Karaağaç (dalyan) 24- Güngörmez limanı (sarıgerme), 25- Göcek

1- Burhaniye- Ayvalık arası yaklaşık 21 Dm

2- Ayvalık- Bademli arası yaklaşık 25 Dm

3- Bademli- Foça arası yaklaşık 22 Dm

4- Foça- Karaburun arası yaklaşık 15 Dm

5- Karaburun- Gerence koyu arası yaklaşık 23 Dm

6- Gerence koyu- Çiftlikköy(Çeşme) arası yaklaşık 20 Dm

7-8 Çiftlikköy(Çeşme)- Sığacık arası Yaklaşık 36 Dm

9- Sığacık- Özdere arası yaklaşık 22 Dm

10- Özdere- Güzelçamlı arası yaklaşık 20 Dm

11- Güzelçamlı- Yalıköy (didim) yaklaşık 29 Dm

12- Yalıköy- Akbük arası yaklaşık 19 Dm

13- Akbük- Kıyıkışlacık arası yaklaşık 23 Dm

14- Kıyıkışlacık- Yalıkavak arası yaklaşık 25 Dm

15- Yalıkavak- Bodrum arası yaklaşık 25 Dm

16- Bodrum- Ören arası yaklaşık 30 Dm

17- Ören- Akyaka arası yaklaşık 18 Dm

18- Akyaka- Karaköy arası yaklaşık 38 Dm

19- Karaköy- Knidos(büyükliman) arası yaklaşık 18 Dm

20- Knidos- Datça arası yaklaşık 20 Dm

21- Datça- Hisarönü arası yaklaşık 22 Dm

22- Hisarönü- Bozburun arası yaklaşık 18 Dm

23- Bozburun- Serçelimanı arası yaklaşık 17 Dm

24- Serçelimanı- Karaağaç arası yaklaşık 24 Dm

25- Dalyan- Sarıgerme arası yaklaşık 27 Dm

26- Sarıgerme- Göcek arası yaklaşık 17 Dm

Rota hakkında öneri ve uyarılarınızı Deniz Kokan sohbetler gurubunda da yazabilirsiniz. Ayrıca Deniz Kokan Sohbetleri, ekteki linkleri tıklayarak incelemenizi rica ediyorum.

Davetlisiniz. 24.Mayıs.2018

http://www.ismailoruc.org/p/deniz-kokan-sohbetler.html

https://www.facebook.com/notes/deniz-kokan-sohbetler/deniz-kokan-sohbetler/588980091147947/

Devekuşu 2018 Seyir Öncesi Hazırlıkları-5 (6-16 Mayıs)

2018-05-20T13:00:00.003+03:00

5.Mayıs. 2018 Cumartesi

Hava bulutlu ve yağmur bekleniyor. Sabahtan bir kat vernik attıktan sonra havanın serin olmasını fırsat bilerek başaltına let ışık hattı ve küçük bir pervane monte ettim. Ayaklarımı uzatarak kitap okumama yarayacak bir yatırım oldu bence.

Öğlen saatlerinde bulutlar dağıldığı zaman kısa bir süreliğine sıcak yapmasına rağmen hava genelde bulutlu. Akşamüzeri risk alarak bir kat daha vernik sürdükten sonra maskeleme bantlarını söktüm. Tahminime göre iki gün vernik çalışması yapamayacağım ve kat arası zımpara yapmam gerekecek.

6.Mayıs.2018 Pazar

Beklenen yağmur sabaha karşı 03:00 sularında başladı. Gün boyu devam eden yağmur, bana biraz dinlenme imkanı sunmuş oldu.

7.Mayıs.2018 Pazartesi

Sabah serin ve bulutlu bir hava vardı. Dün akşamdan kalan yağmur damlaları hala verniklediğim parçaların üzerinde duruyordu.

Saat 10:00 civarı bulutların arasından güneş arada kendini göstermeye başlamıştı. Güneşe rağmen yağmur damlaları yere inmeye devam ediyor. Akşamüzeri bulutlar dağılmaya başladı. Direk dibindeki tutkal ve macun artıklarını temizleyerek zaman öldürmeye çalıştım. Daha sonra da verniklenecek parçaları zımpara ile çizdim.

Saat 20:00 den sonra tekrar bulutlar geri döndüler. Akçay tarafı kapkaranlık oldu. Bir yerlere inen yağmurun etkisiyle esen rüzgar burayı serinletmeye yetti.

8.Mayıs.2018 Salı

Dün yetiştiremediğim küpeşteyi zımparalama işine sabahtan başladım. Vernik konusundaki asıl sıkıntım, zemindeki tahtanın düzgün olmaması. Ayrıca geçen üç yıldaki çarpma ve çizikler de ahşabı zımpara ile hazırlama aşamasında tam olarak temizlenememişti. Bu nedenle tam olarak düz ve prüzsüz zemine ulaşamadım.

Zımpara ile bir tur çizdikten sonra zımparalama işini derinlemesine uygulamaya karar verdim. Bu işlemi dolgu verniğinde yapmam lazımdı ama aklım başıma geç geldi. Normal şartlarda yarın akşam 20.ci kat vernik uygulamam bitecekti ancak arada çalışılmayan günleri eklediğimde ayın 13 ünde tamamlanıyor. Şimdi yaptığım derin zımpara işlemi ile de önceden sürdüğüm 3-4 kat verniği mutlaka geri almış olabileceğim ihtimalini de eklersem 15 Mayıs a veya malzeme bitene kadar verniğe devam etmek doğru olacak.

Küçük parçalar, tutamaklar gibi güverte üzerinde kalan malzemeye tekrar karaya çıkmadan müdahale edebileceğim için bu parçaların verniklenme sürecini bitirdim. Bundan sonra karaya çıkmadan müdahale edemeyeceğim küpeştenin vernik uygulamasına devam edeceğim.

Bu akşam paserella masamı test ettim.

9.Mayıs.2018 Çarşamba

Tutamaklar cıvata somun kullanılarak takıldı.

10. Mayıs.2018 Perşembe

Vernik arası denize girmek için hazırladığımız merdiven tasarımı devam ediyor. Yarın bir çözüm bulmayı ümid ediyorum.

11.Mayıs.2018 Cuma

Sabah başlayan yağmur öğleye doğru bulutlar azalmasına rağmen devam ediyor. Yağmur serinliği içeride bazı çalışmalar yapmak için ideal zamanlar oluyor benim için. Başaltı dolabını düzenlemek veya termos kutusuna yer bulup denemek gibi.

12.Mayıs. 2018 Cumartesi

Krom merdiveni nihayet istediğim uzunluğa getirerek yerine alıştırdık. Bu arada derinlik göstergesinin aynasını da kıçta bir yere monte ettik.

13.Mayıs.2018 Pazar

Beni de artık bayan vernik işine devam etmek dışında bir şey yapmadım desem yalan olmaz.

14.Mayıs.2018 Pazartesi

Direk ucuna takacağımız krom parça nihayet geldi. Yerine denedikten sonra çarmıh ve başıstralyayı bağlayacağımız yerleri tespit ettik ve oralara birer halka kaynatmak üzere Deniz sanayiye götürdü.Yarın ana direği dikmeyi planlıyoruz.

15.Mayıs .2018 Salı

Öğlenden sonra ana direği Deniz in yardımıyla diktik. Yerde kalan diğer ahşap parçaları teknenin üzerine alarak ortalığı biraz da olsa toparlamış oldum. Mizana direğini yerine koymaya çalıştım ama sıkıştı ve yerine oturmadı. Hem direğe hemde geçtiği yuvaya sürdüğüm verniklerin kalınlığı rahat geçmesine engel oldu. Zorlayarak yerine geçirdim ama daha sonra çıkarmam mümkün olmadı.

Yarın İstanbul a gideceğim. Hem arabayı bırakacak, kirli çamaşırlarımı yıkayacak ve aklımdaki bazı eksikleri alarak 24. Mayısta 12:00 uçağıyla geri döneceğim.

16.Mayıs. 2018 Çarşamba

Önce Bursa ya Hastahaneye uğrayıp tahlil için kan verdikten sonra İstanbul a vasıl oldum.

Kısa bir ara.

Devekuşu 2018 Seyir Öncesi Hazırlıkları-4 (1-5 Mayıs)

2018-05-04T22:52:00.003+03:00

1.Mayıs.2018 Salı

Neredeyse iş artık rutine bindi. Raspa boya, raspa boya misali. Sabahtan sıcak basmadan bir kat vernik, arada ufak tefek bir şeyler yapılabiliyorsa onlar, öğlen sıcağında ya Deniz in dükkanda, serinde oturup kahve içip laklak etmek. Öğlenden sonra güneş düşmeye başladığında, yani saat 16:00-16:30 gibi, önce varsa toz kaldıracak işler ardından sabah ayılan verniği hafifçe çizmek, tozları yıkayıp kurulamak ve tekrar vernik atmak. Genel iş düzeni bu şekilde oturdu.

Devekuşu her kat vernikten sonra yalabıklaşıyor

Dolap kapağına tıpa tıp uyan gaz kolu takma yerinden çıkan parçayı elyafladım. Tabi artık malumunuz dur, yarına da aynı yerin macunu, ertesi güne zımparası astarı, bir sonraki güne de boyası yapılabilecek. Arada yapılan ufak tefek işlerden kastım bu gibi şeyler. Bunlar da az buz değilmiş yani. Her yerden bir ekstra iş çıkıyor ya da ben kafamda üretiyorum.

Bir iyi bir de kötü haberim var.
İyi haber uygulanan tedavi işe yaramış gibi görünüyor. Bacağımdaki akıntı birkaç gündür kesildi. buna sevinmek için çok erken. Tedavi mi ettik yoksa sadece baskıladık mı uzun vadede anlayacağız.
Kötüsü eğilerek çalışmaktan ve terledikten sonra esen rüzgarın etkisiyle yel çarpmasından sanırım belim müthiş ağrıyor. Merdivenden tekneye bile zor çıkıp iniyorum. Bugün bir kas gevşetici aldım. Bununla beraber bir günde aldığım ilaç sayısı 13 e çıktı. İkişer saatlik program yaptım. İlk ilaç sabah saat 6:00 da son ilaç ise akşam 24:00 te. Çift vardiya mesai gibi.

500 mg sodyum fusiad 3x1, 300 mg rifampisin 1x2, 30 mg lansoprazol, 8 mg tiyokolsikosid, 5 mg ramipril, 400 mg sefiksin, 75 mg klopidogrel, 50 mg metoprolol, 20 mg atorvastatin, 50 mg zinc ve supradin olmak üzere yaklaşık 3 gr ilaçtan sonra yemek yiyecek yer kalmıyor.

Reklam olmasın diye etken maddeleri yazdım. Nasılsa bir ilaç şirketi kalkıp Devekuşu na sponsor olmayacak.

2.Mayıs. 2018 Çarşamba

Bir yığın dışarıda yapılacak işim de var. Motor bakımı,gaz kolu takılması için motor üzerinde tornada yapılacak işler, krom lamaların bükülüp delik açılması gibi. Bugün dünde bahsettiğim gibi elyaflanan dolap kapağı ve gerekli olan birkaç yere macun sürerek kurumaya bırakıldı ve raspa vernik işine devam edildi.

Kıç demirini rahatça atabilmek için uzun zamandır fikirler üretmekte idim. İki çıpam var biri 10 kg diğeri de yaklaşık 4 kg ağırlığında. Normal gibi görünen uygulama ağır olanın baş demiri hafif olanın kıç demiri olarak kullanılması. Ancak ben bunun tersini uygulamak istiyorum.

Nedenine gelince; hemen her gün farklı barınaklarda gecelemek zorundayım. Şeklini şemalini bilmediğim bir yerde Devekuşu nu en rahat şekilde baştankara bağlamak mantıklı olmakta. Havaya göre yere göre değişse de en kolayı bu. Baş tarafa geniş boynuzu da bu durumda tekneden rahat inmemi sağlaması için yapmıştık. Ağır demiri adeta tonoz gibi kullanarak bağlanmayı planlıyorum. Kıçtan ağır demiri rahat atmam ve kıçtankara yanaşmalarda arkada çıkıntı olmaması için Deniz katlanır bir makara yapmayı önerdi. Kendi imal edecek ve sanırım kullanışlı da olacak. Bir yerlerden çıkma bir yelken vinci de bulabilirsem, demiri koparma anında fazla zorlanmam diye düşünüyorum.

3.Mayıs.2018 Perşembe

Krom lamalarım geldi. Geldi ama benim açılmasını söylemeyi unuttuğum bir delik vardı. Denizin dükkanda o delikleri açarak içine diş açtıktan sonra Devekuşu na gelerek yerine alıştırdım. Yeri tam simetrik olmadı ama beni havuzluktan başa geçerken kapıya asılmaktan ve asıldığımda kapının geri gelerek dengemi bozmasından kurtaracak. Üstüne koyacağım tahta parçaları alttan biraz traşlamam gerekiyor ancak az önce vernik attığım için ortalığı toza bulamanın bir alemi olmayacak. Yarın sabaha bıraktım.

Rutin olarak vernik atıldı. Elyaflanmış,macun atılmış dolap kapağı köşesi ne zımpara yapılarak astar sürüldü. J)

4.Mayıs.2018 Cuma

İkinci aküm de pert olarak devre dışı kaldı. Neuromarin akü sponsoru olarak bana 100 Ah bir çıkma jel akü ayarladı. Bu ve diğer akü ile telefon vs şarjında sıkıntım olmayacak. Ama soğutucu için panellerim yetersiz. Velev ki panel olsa nereye takacağım. İki küçük paneli zor sığdırdım. 2x15 watlık güneş paneli ile anca aküleri dolu tutabilirim.

Çook eskilerden arabaya için aldığım bir koruma kabım vardı. Diğer seyirlerde sabah dondurulmuş su alarak içine yerleştirdikten sonra, bozulacak veya soğuk kalmasını istediğim şeyleri en az bir gün saklayabiliyordum. Akü ile besleyabilmem imkansız. Hazır burada 20 tl lik liman elektiriği almışken bir denemek istedim. Tüm gün çalışırsa işe yarıyor. Uğradığım yerlerde karadan elektirik alarak bu koruma kabından faydalanabilirim.

Bugün gene rutin işler yapıldı ama akşamki vernik biraz heyecanlı oldu. Hava bulutlu ve tahmin siteleri yağmur yağacak diyordu. Yağmur yağmadan bir kat daha atabildim ve hala yağmur yok.

Kapı üstü tutamakları yerine takıldı.dünden astarlanan yerler boyandı. Hepsi hepsi bu. Yarın, Pazar ve pazartesi yağmur ihtimali oldukça yüksekmiş. Verniğe mecburi ara verip başka işlerle ilgilenebilirim. Pimaş halkaları zımparalamak gibi.

Haftaya görüşmek üzere.

Devekuşu2 2018 Seyir Öncesi Hazırlıkları 3

2018-05-01T21:40:00.001+03:00

22. Nisan. 2018 Pazar

İş planlaması çok önemli olmasına rağmen, özellikle tamirat işlerinde hele hele aklınıza arada başka yapılacak işler de geliyorsa planlama neredeyse imkansız olabiliyor. Buna etki yapan diğer önemli unsur bazı işleri dışarıda yaptırmak zorunda olmanız ve bu işlerin sizin planınıza uyan zamanda bitmemesidir.

Motor çıkınca rahatlayan bir alan oluştu. Devekuşu nun inşa zamanından bu yana arka tabana ince bir çıta ilave edilmesi gerekliydi. Motor yerinde takılı iken eğilip yapmak zor geldiğinden ihmal edildi. Buraya uygun bir çıta hazırlayıp epoksi ile yapıştırmak, daha sonra macunlamak , astarlamak, boyamak toplamda on dakikalık iş olmasına rağmen her aşama maalesef birer günümü alıyor. Bu da seyre hazırlık işlemlerinin uzamasına neden oluyor.

Özetle bugün ince bir çıta keserek aynanın arka alt tarafına yapıştırdım. Peleksileri kestirmek muammaya dönüştü. Cam köşelerindeki kesim bozukluklarını olabildiğince düzeltmeye çalıştım.

23.Nisan.2018 Pazartesi

Sabah hava sakin oluyor. Bu fırsattan istifade bir kat daha dolgu verniği attım. Saatler ilerledikçe rüzgar da her zaman olduğu gibi şiddetleniyordu.

İşin kötü tarafı aynı alanda birbirine yakın konumda üç teknede zımpara işlemi yapılıyor. Tozlardan kurtulmak için duadan başka bir şansınız olmuyor.

Dün takılan çıtanın olduğu yer macunlanıp kurumaya bırakıldı. Ardından zımpara, astar ve boya yapılacak.

Aşmam gereken ön önemli sorunlardan biri mizana direğinin ortada takılacağı yerin 6x6 cm ölçüsünde nasıl delinip içine direğin alıştırılacağı meselesi. Zor bir iş ama yapılması beni havuzluğu kullanmak ve mizana direğini sağlıklı sabitleyebilmem için önemli.

24.Nisan.2018 Salı

Tüm gün Mizana direğinin takılacağı tutamak ve ıskaçasını hazırlamakla geçti. Ahşap malzeme olarak Devekuşu nun altında takoz olarak kullandığım iki adet beşeon u taşlama ile düzelttikten sonra yerinin ölçüsüne göre kestim ve kenarlarını kerttim.

Mevcut kirişin arkasına iki parça daha ağaç keserek arasında 6 cm lik boşluk bıraktım. Bu boşluk direğin içine gireceği yere klavuzluk edecek. Arkasına ilave olarak iki tane 3 er cm lık parça ilave ederek arkadan 12 cm eninde bir kontra ile destekliyeceğim. Burası 12x12 cm kalınlığında lamine bir takoz olacak.

İlk parçalar bugün yapıştırılarak sıkıldı ve kurumaya bırakıldı. Vernik yapılamadığından maskeleme bantlarını söktüm. Yarın akşam ince zımpara yaparak çizerim ve sonra da dolgu verniği işlemine devam ederim diye düşünüyorum.

Kalan 5x10 parçalardan mizana ıskaçasını kesip yapıştırdım. Merkezlemeyi nasıl yapacağımı düşünüyorum. Çünkü tekne karada terazide durmuyor. Arka ve sancak tarafına yatık durumda. Terazi veya şakül kullanma şansım yok. Tekneyi teraziye almak apayrı bir dert. Ama oldu.

25.Nisan.2018 Çarşamba

Mizana direğinin içinden geçeceği yer için hazırladığım son parçaları yerine yapıştırarak kurumaya bıraktım.

Pleksileri hala kestiremedim. Son kararım kendim kesmek. Denizin dükkanının önünde dekopaja yeni bir uç takarak kendimce yeteri kadar yuvarlatarak pleksileri hazır hale getirdim.

Kırdığım tutamakları yaptıracak marangozu bekliyorum ama hala haber yok. Denizin dükkanda gördüğüm ve cinsinin çam olduğunu tahmin ettiğim çıtaları alarak kendi aldığım ölçüye göre keserek yapıştırdım. Yarına kadar kururlarsa el frezesi ile kenarlarını pahlıyacağım.

26.Nisan.2018 Perşembe

Sabah tutamaklar kurumuştu. Denizin ayarladığı el frezesi ile ilk kırımları yapmasını bekledim. Daha sonra antika masaya işkence ile tutturarak tüm dış alanların kırımını tamamladım.

Havuzluktan baş tarafa geçerken tutunmak için elim sürekli kapıya gidiyor. Bu da kapının açıkken girdiği yuvadan çıkarak boşa çıkmasına neden oluyordu. Elimde ilk Devekuşundan kalan krom lamayı burada kullanmak aklıma geldi. İstanbul dan gelirken arabaya koyduğum 1.20 mt boyundaki lamayı ortadan ikiye böldük. 36 cm den kıvırmak gerekiyor ama kalın olduğundan çekiçle kıvırmayı beceremedik. Yarın demircide yaptırmayı planlıyoruz.

Bu krom lamanın üstüne vidalanmak üzere iki tane de 35 cm boyunda çıta keserek hazırladım. Krom parçalar kıvrılıp gelene kadar yeni hazırladığım tutamakların da verniklenmesi gerekiyor.

Öğlenden sonra Göktuğ ve Bahadır (neuromarin) pleksileri hazırladığımız yere yapıştırdılar. Oldukça zorlu bir çalışma oldu. İş bittiğinde saat 7 yi geçmişti.

Aynı alanda çok teknede çalışıyor olmak bazen elektirik sıkıntısı yaratıyor. İster istemez çalışanlar birbirine yardımcı olmak zorunda. Bazen benim kablomdan başkası, bazen başkasının kablosundan (kim yakınsa) ben elektirik almak zorunda kalabiliyoruz.Bu da kablolarda bazen karışıklıklara neden olabiliyor.

Bugün aynı anda beş teknede çalışma var. Arada elektirik kesiliyor. Komresörle çalışanlar voltajın düştüğünden şikayetçi olabiliyor. Tabi bazen de kim kimin kablosundan üçlü prizle elektirik aldı meseleleri.

Benim elektiriğim kesildi. Geldiğimde karta 20 tl lik yükleme yapmıştım. Çalıştırdığım alet ve süreyi düşündüğümde kontör bitmiş olamazdı. Bahadır ile elektirik hattına bakalım dedik. Benim hattımda kontör vardı. Pedastelin diğer ucuna takılı diğer bir kablo gördük ancak kontörü sıfır görünüyordu. Bahadır bu hatta çalışan kişiye

-Abi ‘’bunu sen mi kullanıyorsun’’ diye sordu.

-‘’Evet ‘’cevabını aldıktan sonra

- ‘’ama burada kontör kalmamış nasıl çalışıyorsun? ‘’ diye sorduğunda

-‘’Az işim var. Ben kabloda kalan elektiriği kullanıyorum.’’ ‘’birazdan işim bitiyor’’ yanıtını aldım.

Kafam karıştı. Sadece kabloda kalan elektirik nasıl kullanılıyor diye. Gülüşerek geri döndük. Biz döndüğümüzde benim hatta elektirik gelmişti. Belki de kabloda kalan arttı, bize bile yetebilirdi.

27. Nisan. 2018 Cuma

Dolgu verniğine bir gün ara verecektim ama , diğer işlerden ve rüzgarın sert esmesinden dolayı dört gün ara vermek zorunda kalmıştım. Camların takılması en sevindiğim işlerden biri oldu. Artık teknenin içini temizleyerek daha tozsuz bir ortam olacaktı.

Titreşimli zımparayla bir sonraki kata hazırlık için vernik sürülecek zemini çizmeye başladım. Heniz bir metre kadar ilerlemiştim ki bir yanık kokusu çıkararak makine iflas etti. Neyse ki daire zımpara makinem de yanımdaydı. Deniz in dükkana koşarak en incesinden zımpara alarak geldim. Burhaniye nin bana en büyük avantajı Deniz (Neuromarin) in burada olması.

Bu sefer zımpara işine tutamaklardan başladım. Tekne üzerini çizmeye kaldığım yerden devam ederken, daha başa ulaşmadan bu makine de sukoyverdi.

Aklıma kablonun içinde kalan elektirik geldi. Acaba biri kabloyamı bastı? İçindeki elektirik sıkışmış olabilir mi? Dedim. Taşlamayı çalıştırdım. Sıkıntı yoktu. Bu makine de beni yolda bırakmıştı. Hemen Deniz den yardım talebinde bulunarak bobinajcı sordum. Sanayi de bir deli Hasan varmış. Anladığım kadarıyle Burhaniye nin en usta bobinajcısıydı bu zat.

Sanayide bobinajcı Hasanı buldum. Aldığım yanıt ‘’bugün bakamam ancak yarın bakabilirim. Elimde sırada işler var’ oldu. Peki. Yapacak bir şey yok.

Geriye Deniz in dükkanına döndüm. Bu akşam teknenin içini temizleme işini ön plana aldım. Deniz in elektirik süpürgesini alarak arabanın bagajına koydum. Bugün için yapacak işler olmalıydı.

Motor bölgesindeki macunu el ile zımparalayarak düzelttikten sonra tekrar macun çektim ve iç temizliğe başladım.

Elektirik süpürgesiyle tozları aldıktan sonra ıslak bez ile sildim. İş bittiğinde saat gece 10 olmuştu.

28.Nisan.2018 Cumartesi

Sabah rüzgar devam ediyordu. Bugün dünden kalan macunları zımparalayarak astar boya sürdüm ve zımpara makinelerin akıbetini beklemeye koyuldum.

Saat 11:00- 17:00 arası genel olarak siesta zamanı. Sıcaktan iş yapılmıyor veya yapıp kalp krizi riskini arttırmanın da alemi yok diye düşünüyorum.

Öğlenden sonra makinenin birinin çöpe atılması gerektiği, diğerinin yapıldığı haberi geldi. Sanayi ya giderek daire zımparamı aldım. Gelir gelmez eksik kalan yerler imce zımparayla çizildi. Rüzgar hala şiddetli estiği için mi yoksa canım istemediğinden mi , vernik işi yarına bırakılarak, ince çatlakları tutkalla doldurmakla oyalandım.

Birçok kutu içinde vida, cıvata, somun vs olan malzemeyi tasnif etme işim var ama nasıl ve ne zaman keyfim gelip yapacağım diye arada kendime soruyorum. Sorduğuma göre yakında bu işe de başlarım.

29.Nisan.2018 Pazar

Sabah ilk iş zımpara tozlarını silerek bir kat vernik atmak oldu. Bugün hava daha sıcak. Öğlen saatlerini geçirecek yer bulmam lazım. Diğer günler Deniz in dükkanda serinde geçiriyordum ama bugün Pazar ve dükkan kapalı. Ne büyük nimet.

Akşamüstü serinliğinde , bir kat dolgu verniği atarak en az sekiz kat olduğunu tahmin ettiğim dolgu verniği işini sonlandırdım. Yarından itibaren poliüretan verniğe başlayacağım. Tahmini bitiş zamanı 9. Mayıs.

30. Nisan . 2018 Pazartesi.

İlk poliüretan vernik uygulamasından sonra, Devekuşu hakkındaki iş planını öğrenmek için Deniz in yanına gittim.

Camların eksik kalan derzi, gaz kolu yuvasını açma ve ana direk bağlantı ayağını takmak işlerini yapabileceğimizi kararlaştırdık.

Göktuğ camlardaki derz eksiklerini ve mastik temizleme işini bitirdiğinde öğlen yemek saati olmuştu. Sıcakta Göktuğ çalışırken ben gölgede dinlenme hakkımı kullandım.

Beraberce gaz kolu yuvasını açtık. Yuvadan çıkan parça öyle bir yere denk geldi ki, bu parça ile benim daha önce kestiğim ancak şu anda nereye koyduğumu hatırlamadığım, dolabın kapak altındaki boşluğu doldurabilecektim.

Asıl iş ana direk bağlantı ayağını yerine koymaktı ve bizi bir hayli uğraştırdı.

Devekuşu 2018 Seyir Öncesi Hazırlıkları-2

2018-04-21T12:51:00.000+03:00

14.Nisan.2018 Cumartesi

Macun zımpara işleri tüm hızıyla devam ediyor derken öyle çok geniş bir alanda çalışılıyor sanmayın. Çalışılan yüzey toplasak bir metre kareyi geçmez.

Ana direği geçen sene ki gibi lacivert boyamak mı, yoksa boyayı bütünüyle kazıyıp verniklemek mi? Diye uzun süredir düşünmekteydim. Boyanın çatladığı yerleri kazıdıktan sonra anladım ki eski haliyle bırakmak daha akıllıca. İlerde yeni bir direk yapılabilir ve vernikli olabilir. Ya da alüminyum direk en kolay çözüm mü? Tabi tekneye ne kadar yakışacağı ayrı bir tartışma konusu olur.

Yandaki romörkün üzerine koyduğum direkteki boya çatlaklarını flap ile temizledim. Biraz derince çatlaklara tutkal basarak kurumaya bıraktım.

Yarına yetişirse diğer macunlu yerlerle birlikte astar sürebilirim. Vernik yapmayı düşündüğüm; bumba, mizana direği, yeke gibi küçük parçaları zımparalayarak hazırladım.

15.Nisan.2018 Pazar

Direkteki tutkal tam olarak kurumamıştı. Dolayısıyla zımparalayıp macunlamak yarına kaldı. Güverte üzerinde bazı yerlere macun yoklaması yaparak paydos ettim. Küpeştede vernik yapılacak yerleri zımparalamayı düşündüm ama rüzgar o kadar sert esiyordu ki, neredeyse ayakta durmak bile imkansızdı.

16.Nisan.2018 Pazartesi

Mesela macun veya boya yapıyorsunuz, yapacağınız işe göre yaklaşık miktarda malzeme hazırladınız. İşin sonuna yaklaşırken elinizdeki malzemenin artacağını hissediyorsunuz. Başlıyorsunuz teknenin etrafında dönmeye, artan malzemeyi nereye kullansam diyerek. Birkaç yer buldunuz diyelim ve malzemeyi bitirdiniz. Ruloyu veya fırçayı attınız. Birde bakıyorsunuz ki, iki saattir önünden geçtiğiniz çok önemli bir yeri görmemişsiniz. Bu acaba sadece bende mi oluyor diye merak ediyorum. Eğer benzer şeyleri yaşayan varsa lütfen yazsın da, belki moralim düzelir.

Sabah macunlu yerleri zımparaladıktan sonra üzerlerine astar çektim. Akşam üzeri tüm güverteye bir kat poliüretan beyaz, ana direğe de lacivert boya sürdükten sonra günün işlemi bitmişti.

Hava tahmin siteleri yarın saat 10-14 arasında yağmur yağma ihtimalini % 70 olarak bildiriyorlar. Bu da yarın gene hiçbir iş yapamamak demek.

İki renk boya kullandığım için en büyük sıkıntım köşeli yoğurt kabı bulmak. Genelde köşeli kaplar ya dondurma ya da 1 kg lık yoğurtlar oluyor. Her ikisini de bir seferde yemem imkansız. Teknenin içinden dışarı çıkardığım malzeme içinde vida cıvata koymak için kullandığım köşeli kapları hatırladım ama arkadaki yığının neresindeydi.

Bereket tüm yığını elden geçirmeme gerek kalmadan ortalarda bir yerlerde aradığım kaplara ulaştım. Vidalar torbaya, kaplar boya hazırlamaya.

17.Nisan.2018. Salı

Tam saat 00:02 de yağmur damlalarının tıkırtısı teknenin üzerinde duyuldu. Sabaha kadar aralıklarla yağdığını anımsıyorum. Belki hep yağıyordu ama ben sadece şiddetlenince tavana vuran damlaların sesini duyduklarımı hatırlıyorum. Sabah güneşli bir güne uyandım. Tahminlere göz attığımda önümüzdeki beş gün yağmur olasılığı olmadığını belirtiyordu. Ama 18 akşamı başlayacak poyraz 20 Nisana kadar 20-25 knot esecekti. Bu da toz duman ve çalışamamak demekti.

Güvertedeki işi bitirmeden vernik işine geçemiyorum. Verniği günde iki kez sürerek kuruyup çizme işinden kurtulmalıyım. Hava uygun olmayıp 24 saatten fazla kurursa mecburen (ince zımpara yapacağım) çizeceğim. Bana bunun maliyeti en azından yarımgün olacak ve zımpara yapmayı hiç sevmiyorum.

Teknenin altında duran, üzerine çıkarak güvertenin büyük bir bölümüne ulaşmamı sağlayan kütüğü, başka bir sandalı tamir eden usta yarım saatliğine ödünç istedi ve ben de olur dedim. Netice de dayanışma güzel bir şey.

Aradan iki saat geçtiğinde yanına gittim. Benim kütüğü bir yanına devirdiği balıkçı teknesinin altına dayanak yapmış, diğer tarafında bir şeyler çakıyordu. Abi işim bitmedi getireceğim dedi. Neticede o durumda kütüğü alabilmem imkansızdı.

Güverteye Havuzluk hizasına kadar bir kat kaymaz poliüretan boyayı oldukça zorlanarak sürdüm. Geri geri eğilerek çalışmak benim için çok zor oldu.

Otuz yıllık ranza merdiveninden, bir tarafı paserella diğer tarafı yemek masası olarak yaptığım çok amaçlı nesnenin paserella tarafını da kaymaz boyadıktan sonra , lacivert rengi hazırlayarak ana direği ve bordodaki bazı yerleri rötuş yaparak günü bitirdim.

Ben işimi bitirip akşam çayı içmek için ayrılırken kütüğüm hala balıkçı teknesinin altındaydı. Beni görünce abi bu akşam bırakıyorum dedi. Akşam tekneye yatmaya döndüğümde kütük gelmişti.

18. Nisan.2018 Çarşamba

Bugün yoğun bir gün oldu. Elbise koyduğum yere giren suyun iskele ön pleksiden geldiğini elle yoklayarak tespit etmiştik. O pleksiyi yerinden çıkarıp, tekrar iyi bir mastikle takarsak sorunu çözeceğimizi düşündük.

Göktuğ ve Bahadır (neuro marin çalışanları) pleksi üzerindeki mastikleri maket bıçağı ile temizlerken ben de diğerlerine bir göz atayım dedim. Aynı sıkıntı dört camda da vardı. Kararımızı değiştirerek tüm yan camları söküp takmaya karar verdik. Ve bir kere daha parasının bir bölümünü ödemediğim ve öbür dünyada Allahın hakemliğiyle ödeşmek istediğim için helalleşmediğim marangoza bir kere daha küfür ettim. Neymiş ‘’dışarıdan takılırsa güzel durmazmış, biz buna lamba açalım içine otursun’’. Ona uyduğum için kendime daha fazla kızıyorum. İlk Devekuşunda dışardan mastikle yapıştırarak vidaladığım camlarda hiçbir sorun çıkmamıştı. Bunun camlarını her sene söküp takıyoruz ve sorun bitmiyor.

Karar yan camlar sökülecek. Sökerken düşen mastik parçaları ve toz olduğu gibi benim dün akşamüzeri yaptığım tam kurumamış kaymaz boyanın üzerine düşmeye başladı. Söktükçe takılı olduğu yerlerin ıslak olduğunu tespit ettiğimizden en azından bir gün kurusun dedik.

Camlar yok, akşama poyraz artacak ve ben bu teknede yani tekne içindeki açık havada nasıl uyuyacağım? Çocuklar naylon ile örteriz diyerek olaya çözüm getirdiler.

Bu arada pleksilerin iki tanesinde küçük çatlaklar var. Aynen geri taksak o çatlaklar bize ilerde kesin sorun yaratacak. Öğlen molasında bunu tekrar değerlendirdik. Yeni pleksi kestirmeye karar verdik. Şimdii pleksileri lambaya gömelim mi? Yoksa dışarıdan mı takalım?

Denizin pleksi işi yapan bir arkadaşı varmış. Hatta orada Deniz in de bir miktar malzemesi varmış. Yeterse onu kullanırız diye düşündük. Pleksiciyi aradığında kısa bir konuşma oldu ve geçmiş olsun diyerek telefonu kapadı. Denizin aldığı yanıt; hastanedeyiz çalışanlardan biri kaza geçirdi onunla uğraşıyorum olmuş . Yapacak bir şey yok. Donun uçkuru kopmaya başladı. Bakalım daha kaç yerden kopacak.

Çıkardığımız camları ikişer vida ile tekrar yerlerine oturttum ve yattım. Gece bir takırtı ile uyandım. Poyraz şiddetlenmiş ve benim pleksilerden biri vidasından kurtulmuştu. Kalkıp tekrar yerine yerleştirdikten sonra diğerlerine de ikişer vida atarak tekrar uyuma moduna geçtim.

19.Nisan.2018 Perşembe

Burhaniye ye geleli onbeşinci gün. Gelirken 23. Nisan da suya atmayı hayal ediyordum. Tamir işi yeni yapmaktan kesinlikle zor. Güverte bitecek ki verniğe geçeyim. Motoru bakımı için sökerek Deniz in dükkana götürdük. Bu arada bakım işini aradan çıkaralım. Motora ayrıca remove kontrol takacağız. Özellikle liman içlerinde motorun üzerinden gaz verip kesmek ve vites değiştirmek sıkıntı yaratıyor.

Güneşli ama çok rüzgarlı bir gün. Poyraz 25 knot esiyor, ama camlarım yerinde düşmediler. Ve camları dışarıdan takmaya karar verdik. Öğlen saatlerinde tekrar pleksiglasçıyı aradık ama elindeki malzeme kalınlığı bize uymuyor. Yarından sonra başka bir çözüm deneyeceğiz.

Bu rüzgarda boya yapmak imkansız. Motor da çıktığından havuzluk içini biraz temizledim. Küpeştedeki verniklenecek alanı kendimi rüzgar üstünde tutarak zımpara ile ince ince hazırladım.

Yarın asıl mesele plexi bulmak. Bu arada ıslak olan cam altları rüzgarın da etkisiyle kurumuş oldu.

20.Nisan.2018 Cuma

Plexi bulmak umuduyla Deniz ile beraber Burhaniye sanayi sitesine gittik. Olası plexi bulabileceğimiz tüm dükkanlara baktık ama maalesef bulamadık. Bundan sonraki seçeneğimiz Edremit olmadı Ayvalık ta aramak.

Edremit sanayi sitesinin yanında plexi satan bir yer bulduk ancak tabaka olarak satıyormuş.

Denizin önerdiği bir oto cam satıcısında 4 mm plexi bulduk ve istediğimiz kaba ölçülerde kestirerek Burhaniye ye döndük.

Rüzgar olanca şiddetiyle esmeye devam ediyordu. Başka bir iş yapamasam da en azından plexileri bulmuştuk.

21.Nisan.2018 Cumartesi

Vernik atmaya bugün başlamayı umut ederek güneşli bir güne uyandım. Rüzgar her geçen dakika şiddetini arttırarak esmeye devam ediyor. Vernik atmaya başlamak yarına kalacak gibi görünüyor.)

Burhaniye Balıkçı Barınağı (Yat limanı) için yöneticileri kışlamak ve karaya almak için ideal bir yer diyorlar. Ben buna kesinlikle katılmıyorum. Birincisi liman ağzının poyraza açık olması ve hakim rüzgarların kuzeyli olması nedeniyle liman içinde her hava sertlediğinde (20 knot çivarı) kuzucukları içeride görüyorsunuz. İkincisi karada iseniz ve bir işlem yapacaksanız bir ayda ancak beş altı gün sakin hava oluyor ki bu da boya, zehirli vs yapacağınız işlemle ilgili sürenin boşuna uzamasına ve planlarınızın tutmamasına yol açıyor.

Burada (tüm körfezde) en olası iş rüzgar ve su sporlarını geliştirmek olabilir. Bu sporlar adına doğal imkanlar belki Alaçatı dan bile daha müsait. Eminim birileri işin bu yanını dikkate alıyordur ve değerlendirirler.

Devekuşu 2018 Seyir Öncesi Hazırlıkları-1

2018-04-19T14:10:00.000+03:00

4. Nisan.2018 Çarşamba

Bacağımdaki sıkıntı nedeniyle Tekirdağ dan başlamış olduğum Devekuşu ile Kıyı Kıyı Türkiye gezisine ara vermek zorunda kalmıştım. Gömeç ten Burhaniye ye geri dönüp, Devekuşu nu karaya aldıktan sonra İstanbul a dönmüştüm. Uygulanan tedavi iyileşmeme yetmedi. Bu sıkıntıyla mezara kadar beraber olacağım anlaşılan.

Bir yılı aşkın süredir Burhaniye de karada olan Devekuşu nu tekrar denize kavuşturmak ve tekneyi yapım amacım olan Türkiye kıyılarını gezmek hayalimi gerçekleştirmek amacıyla 4. Nisan 2018 sabahı İstanbul dan yola çıktım. Tuzla da Teknomarin euğrayarak bir kutu zehirli astarı ve iki kutu zehirli boyamı da Caner bey den alarak Bursaya kadar devam ettim.

Bursa ya uğrama nedenimden biri de yaranın olduğu yerdeki kızarıklık pek hoşuma gitmiyordu. Gerçi İstanbulda kaldığım sürede yaptırdığım tahlillerde bacağımdaki akıntı da herhangi bir bakteri ürememişti, bir de kuzenim olan enfeksiyon uzmanı tarafından kontrol edilsin istemiştim. Bursa devlet hastanesinde akıntıya kültür yapılması için örnek verdikten sonra Burhaniye ye devam ettim.

Burhaniye ya vardığımda hava neredeyse kararmak üzereydi. Şansıma Deniz dükkanı henüz kapamamıştı. Devekuşu nun kaporta anahtarını Deniz den alarak bir yıllı aşan hasreti gidermiş oldum.

Yeterice yorgun olduğum için minderlerin üzeride kendime yer açarak uyudum.

5. Nisan.2018 Perşembe

Teknenin içindeki malzemeleri dışarıya çıkarmadan rahat edemeyecektim. Ayrıca ne nerede bulmam da bu şekilde imkansızdı. Günün tamamı teknenin içindekileri boşaltmakla geçti desem yalan olmaz. Bir uzun kontraplak üzerine mümkün olduğunca sınıflandırarak dizmeye çalıştım.Teknenin arkasında neredeyse bir kamyonet dolusu malzeme yığıldı.

Fotoğrafa bakıp aldanmayın, bu daha yarısı

İstanbul dayken aklıma geldikçe yapılması gerekenleri yazmıştım. Yapılması gereken 20 kalem iş vardı. Buna boya vernik ve rötuş işleri dahil değildi. Bunları burada tek tek yazmak istemiyorum, çünkü bazıları iptal edilebilir veya yeni fikirler aklıma gelebilir. Ayrıca insanların artık uzun yazıları okumadığı gibi bir inanışta var. Ben gene de günlük yazar gibi yazmaya çalışacağım. Ancak paylaşımı her gün yapamayabilirim, bu nedenle haftalık yazılar şeklinde sizlerle paylaşmaya gayret edeceğim. Elbet sıkılanlar olabilir, gene de bir anı olarak kalmasında sanırım fayda var.

6.Nisan.2018 Cuma

Geçen sene laminasyonunu yaptığımız yeni geniş boynuz birinci önceliğimdi. Ben gelmeden Deniz in (neuromarin) elemanları eski ince bastonu sökmüşler.

Yeni baston geniş olduğundan zincirlik kapağını kullanılmaz hale getiriyordu. Ya bir elin bile zor gireceği bir zincirlik kapağı yapacak ya da iptal edecektik. Ortak kararla iptal ettik.

Boynuzun burnunu kavisli, bir şekilde kesmek kalınlığı 6 cm olduğu için dekopajla imkansızdı. Şerit testeresi olan Oğuz un Burhaniye merkezdeki atölyesine götürerek gerekli kavisi verdik. Dönüşte de el frezesi ile üstüne oval kırımı yaptık.

Geniş baston tercih etmemin ana sebebi baştankara yanaştığımda üzerinde rahat yürüyerek karaya çıkmama yardımcı olmasıydı. Planda olmamasına rağmen dar bastonu da bunun için yapmıştım. Zıplarken dar bastonun üstünde duramıyordum. Umarım düşündüğüm kadar kullanışlı olur.

Eski baston sökülürken alttan biraz kontra parçalarını da zedelemişti. Ayrıca zincirlik kapağını da iptal ederek yerine ek yaptığımız için zemin oldukça bozulmuştu. Zemini tekrar hazırladık. Göktuğ ve Bahadır (Deniz in elemanları) bu hazırlığı yaparken ben de teknenin üzerindeki kararmış tutamakları ıskarpela ile kırarak ortadan kaldırdım.

Geçen yıl gördüğüm kıç omuzluktaki küçük çatlakları da kazıyarak kontraplağa kadar indim. Hazır bastonun zeminini elyaflarken burayı da elyaflayabilirdik. Günün sonunda güvertedeki elyaf işi bitti. Şimdi sabaha zımparaya gelir mi diye merak içindeyim.

7.Nisan.2018 Cumartesi

Sabah ilk işim zımparalanma imkanı olup olmadığını kontrol ettim ama maalesef daha tam sertleşmemişti. İçeride biraz iş yapabilirdim.

Akülerimden birinin pert olduğunu tahmin ediyordum. Şarj a bağlar bağlamaz kaynamaya başladı. Ağırlık olarak taşımaktan başka faydası olmayacaktı artık bana. Diğer iki aküden birinde üzerindeki camdan yeşil renk göründü, bu tamam dedim. Şarj etme yoğunluğunu ortadaki aküye vermeye başladım. Akşam şehir şebekesinden redresörle gündüz de güneş panellerinden takviye ye devam ediyorum. Umarım bunun da yeşil ışığını görmek nasip olur.

8.Nisan.2108 Pazar

Bugün poyraz çok şiddetli esiyor. Burhaniye barınağında (tabelada yat limanı yazıyor) batı tarafındaki uzun mendireğin, dibindeyim. Poyrazdan esen rüzgar bütün tozu toprağı üzerime taşıyor. Dışarıda iş yapmak imkansız. Arada kısa süren bir yağmur geçişi de oldu.

Arabadan giysilerimin olduğu çantayı içeri getirerek dolaba koymaya yeltendiğimde dolap içinin yaklaşık 10 cm su ile dolduğunu gördüm. İlk yorumum önceden sökülmüş olan bastonun cıvata deliklerinden geldiğini düşündüm ama sintinede su yoktu. Muhtemelen iskele tarafındaki ön camdan gelebileceğine kanaat getirdim.

Suyu boşaltmaktan başka çarem yoktu. Bez ve kova ile suyu tahliye ederek elbise çantamı yerleştirdim.

9.Nisan.2018 Pazartesi

Yeni bastonun cıvata deliklerini hazırlayarak üç kişi, bu arada ben genelde seyrederek yerine yerleştirdik. Bastonun altına deniz tutkalı uyguladık ve cıvataları sıktık. Kenarlardan fışkıran macun kuruyunca ıskarpela ile kesip, yanlarını macunla dolduracağım.

Bursa daki kuzenim bacağımdaki akıntıda stafilakok ürediği ve tekrar tedaviye başlamamız gerektiğini bildirdi. Yarın hastaneye giderek hem kan değerlerime baktıracak hem de reçetemi yazdıracağım.

10.Nisan.2018 Salı

Tüm gün hastane koşturmasıyla geçti. Gece geç vakit Burhaniye ye döndüm. Yarın işe devam etmeyi temenni ediyorum.

11.Nisan.2018 Çarşamba

Sabah ilk işim, Migros alkoluyle yaptığım üç litre rakıyı başaltındaki dolaba kaldırmak oldu. Bugün üçlü antibiyotik tedavisine başlanacak. Rutin kullandığım tansiyon ve kolesterol ilaçlarını da dahil edersek her gün toplamda 11 adet ilaç alacağım.

Bastonun altından dışarıya fışkıran kurumuş tutkalı ıskarpela ile temizledim. Ortadaki bölüm tam kurumamıştı, bu nedenle baş tarafa bugün macun çekemiyeceğim. Kıç taraftaki elyafladığım yerleri macunlayarak kurumaya bıraktım.

Koca gün bu kadar mı az iş yapılır diye düşündüğünüzü hissediyorum. Sabahları önceki akşamdan yağan çiğ in kuruması için saat 10: 00 olmasını beklemek zorundayım. Yapılan işin kuruması zımparaya gelmesi için en az bir güne ihtiyaç var. Belirli bir sırada gitmek zorundayım. Mesela güvertedeki macun zımpara işi bitmeden küpeştedeki vernik işine geçemiyorum. Yeni boyanmış bir yerin yakınında zımpara yapmak oraya yapılan işin adeta heba olması demek. Bir günde toplam çalışma saati dördü geçmez. Planımda önce güverte ardından küpeşte vernikleri var. Bu arada başka terslikler çıkmazsa. Camlardan gelen suyun nasıl kesileceği gibi.

12.Nisan.2018 Perşembe

Bir önceki günün macunlanan yerlerinin zımparalanması ve macun tamiriyle geçiyor. Bunun dışında gün Deniz in dükkanında dünyayı kurtarmak ve kahve içerek geçiyor.

Bu arada biraz Burhaniye Balıkçı Barınağı ( belediye yat limanı) ndan bahsetmek isterim. İlk geldiğimde wc ve duş olmadığından yakınmıştım. Geçen sürede iki bayan iki erkek tuvaleti ve ikişer duş yapılmış. Hergün bakım ve temizliğini yapan personeli var. Sadece duşlarda sıcak su olmaması eksiklik olarak düşünülebilir. İlave olarak belli mesafelerde atılan tonozlar sayesinde üst üste çapa atma riski de bitmiş. Ancak bu hizmeti fiyatlara fazla yansıtmışlar.

13.Nisan.2018 Cuma

Bugün düne göre biraz daha hareketli geçti. Denizin elemanları Göktuğ ve Bahadır teknenin altına zehirli astarını sürdüler.

Kuruyan macunları zımparalayıp gereken yerleri tamir edip tekrar zımparalamakla akşamı ettim. Tabi yaklaşık iki saat zehirli astarı sürenleri seyrederek geçti.

Yeni bastona koruyucu olarak teknodur sürerek verniğe hazırlık yapmaya başladım. Önümüzdeki hafta güvertedeki boya dahil tüm işlerin biteceğini temenni ediyorum.

Küçük Teknelerde Mavi Kart Uygulaması Hakkında Bimer den gelen yanıt

2018-03-01T19:25:00.000+03:00

Mavi kartın küçük teknelerde nasıl uygulanacağını 29.10.2016 tarihinde Bimer e yazarak sormuştum. Nihayet bugün (1.3.2018 ) yanıt verdiler. Sorgumu ve gelen yanıtı aynen sizlerle paylaşıyorum.
Gelin yorumunu beraberce yapalım.
Benim Bimere sorduklarım
26.07.2016 Başvuru Sayısı : 852514

Benim 5,90 mt boyunda yelken ve dıştan takma motorla götürülen, sintine suyu olası imkansız, içinde tuvalet ve mutfağı bulunmayan Tekirdağ/1974351 bağlama kütük numaralı Devekuşu 2 adlı bir teknem var. Mavi kart numarası da 3E001E00. Bununla günübirlik seyirler yaparak her akşam mutlaka bir barınak veya marinaya bağlanıyorum. Katı atıklarımı bağlandığım yerdeki çöp kutularına atıyor, bunun dışındaki tuvalet ihtiyacımı da kadara gideriyorum. Ola ki seyirde çişim geldiğinde, idrarımı tüm kıyıdan denize girenlerin yaptığı gibi teknemin kenarından sarkıttığım merdivenden denize girerek yapıyorum (tekneden atmıyorum). Dıştan takma motorumu normal periyotlarında tamir servisine götürerek yağ değişimini ve bakımlarını yaptırıyorum. Yiyecek artıklarının tamamını ve kullandığım kağıt tabakları, sallama çay poşetlerimi bir torbaya doldurarak karaya çıkığımda yerel yönetimlerin koydukları çöp kutularına atıyorum. Hülasa benim tekneden denize hiçbir suretle atık boşaltmam söz konusu olmuyor. Benim aldığım mavi kartı atık alım tesisinde işletmem gibi bir şey bu durumda söz konusu değildir.

Kolluk kuvveti kontrollerinde işlenmiş bir atığım olmayacaktır. Elimdeki torbayı karadaki çöp kutusuna atarken fotoğraf mı çekeyim. yada bana deli muamelesi yapmalarını göze alarak belediyeye gidip bakın sizin kutuya çöp attım bunu mavi kartıma işleyin mi diyeyim. Kartı işletmediğim için bana yazılması olası cezadan nasıl kurtulacağım.

Bu gün için bazı marinalar ve barınaklar dışında atık alım tesisi yoktur. benim gibi küçük bir tekne en az 25 mil uzaktaki marinaya gitmek zorundadır, bunun yerine 10 mil açığa çıkarak Marpol73/78 e göre açıkta boşaltması daha uygun ve mantıklı değilmidir. Atık alım tesisi işleten setur ayvalık marinaya mavi kartı alırken benim bir litrelik atığımı nasıl ve kaça alacaklarını sorduğumda alamayız çünkü sizin bizim marinamızla bağlanma sözleşmeniz yok. öncelikle marinamıza balı teknelerin atıklarını alıyoruz dediler. (marina md Umut bey veya ufuk ) Atık alım tesisine gelen her teknenin atığını almak zorunda değillermi. böyle bir durumla karşılaştığımızda durumu nereye bildirmemiz lazımdır. Atık alım tesislerinin her marina ve barınakta bulunacak şekilde yaygınlaşması hususunda zaman öngörünüz nedir.

Kimyasal tuvalet olarak adlandırılan 10 veya 20 litrelik deposu bulunan techizatı nasıl yorumlamak gerekiyor. Bu techizatta biriken organik atıklar karada bir cami tuvaletine dökülerek bertaraf edilemezmi.Atık alım ücretleri bildiğim kadarıyla 100 litre ve katları şeklinde uygulanmaktadır. 10 litre hacımlı bir kimyasal tuvalet için de 100 litre parası vermek yerine farklı bir tarife uygulanamaz mı. Beni bu konularda bilgilendirmenizi arz ederim. Saygılarımla. İsmail Oruç

Ve 1.3.2018 tarihinde Bimer den gelen yanıt:

Sayın İSMAİL ORUÇ, T.C. Başbakanlık İletişim Merkezi (BİMER)’ ne yapmış olduğunuz 1600366946 sayılı başvurunuz 01.03.2018 tarihinde DENİZCİLİK FAALİYETLERİNİN ÇEVRESEL YÖNETİMİ ŞUBE MÜDÜRLÜĞÜ tarafından cevaplanmıştır:

29.10.2016 tarihli ve 1600366946 sayılı başvurunuz incelenmiş olup, talebinize ilişkin düzenlenen yanıtımız aşağıda yer almaktadır.

26/12/2004 tarihli ve 25682 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanarak yürürlüğe giren Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nde, gemi, “kullanma amacı ne olursa olsun, denizde ve iç sularda kürekten başka bir aygıtla yola çıkabilen, tüm deniz araçları, hava yastıklı tekneler, hidrofil botlar, platformlar ve denizaltılar gibi her türlü yapı ve tipteki tekne” olarak tanımlanmaktadır.
Adı geçen yönetmeliğe dayanarak yayınlanan, Bakanlığımızın 2013/12 sayılı Genelgesi’nin 5. maddesinin 4. fıkrasında: “Mavi kart uygulamasının yürürlüğe girdiği 1. Maddenin 3. Bendinde tanımlanan tesisleri kullanan ve 2. Maddenin 2. Bendinde tanımlanan tüm gemiler mavi kart almak zorundadırlar.” hükmü; 10. fıkrasında ise: “Üzerinde pissu üretebilecek üniteleri bulunmayan gemilere (para-sailing gemileri vb.) pissu sorgulaması yapılmaz. Diğer atıkları için mavi kart sistemine tabidirler.” hükmü yer almaktadır.

Yukarıda yer alan hükümler uyarınca, tekneniz, Mavi Kart Sistemi içerisinde yer almaktadır. Atık yağ, çöp ve oluşuyorsa sintine suyu için Mavi Kart kapsamında yetkili kurum/kuruluşlar tarafından sorgulanabilmektedir.
Günübirlik seyirler yaparak her akşam mutlaka bir barınak veya marinaya bağlama yapıyorsanız ve katı atıklarınızı bağlandığınız yerdeki çöp kutularına atıyor iseniz buradaki yetkililere bildirerek kartınıza işlem yaptırabilirsiniz. Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği uyarınca teknelerde oluşan atıkların atık kabul tesisine verilmesi gerekmektedir.

Bununla birlikte, Su Kirliliği Kontrolü Yönetmeliği’nin ((Değişik:RG-13/2/2008-26786)) 23. Maddesinin (b) bendinde, “Türkiye’nin hükümranlık bölgesine giren denizlerde; gemilerden çöp, petrol ve petrol türevleri ile bunlarla bulaşık sintine suları, kirli balast suları, slaç, slop, yağ ve benzeri katı ve sıvı atıkların, her türlü kargo artıklarının ve bu denizler üzerindeki hava sahasında seyreden uçakların atıklarının boşaltılması yasaktır. Gemilerden kaynaklanan atıklar lisanslı atık kabul tesislerine ve/veya lisanslı atık alma gemilerine verilir. Gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı tüm gemiler için 24/6/1990 tarihli ve 20558 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Denizlerin Gemiler Tarafından Kirletilmesinin Önlenmesine Ait Uluslararası Sözleşmenin Ek-IV hükümlerine tabidir. Hassas alan niteliğindeki koy ve körfezlerde, gemide arıtma cihazı olsa dahi gemilerden evsel nitelikli atıksu boşaltımı yasaktır.” hükmü yer almaktadır. Gemilerden yapılan atıksu boşaltımları bahse konu madde çerçevesinde değerlendirilmektedir.

Ayrıca, 2013/12 sayılı Genelge uyarınca, Mavi Kart Uygulaması, balıkçı barınakları, yat limanları, çekek yerleri ve buna benzer kıyı tesisleri ile kara ile bağlantısı olmayan yüzer tekne bağlama yerleri ve buna benzer platformlara gelen gemilere hizmet veren tüm kıyı tesislerinde yürürlüğe girmiştir. Bununla birlikte, Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği’nin 24. maddesi uyarınca, karasularımızda tarifeli sefer yapan gemilerin yolcu almak için yanaştığı limanlar, balıkçı barınakları ve yat yanaşma kapasitesi elli yat altında olan yat limanları, hizmet verdikleri gemilerden atıklarını alabilecek kapasitede atık kabul tesislerine sahip olmak zorundadırlar. Bu tesisler için, kapasite ve kriterler İl Müdürlüğü tarafından belirlenmekte olup; teknenizin bağlı bulunduğu balıkçı barınağı ve civarındaki atık alım hizmetine ilişkin gerekli bilgiyi, barınağın hizmet verdiği ilde bulunan Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğü’nden temin edebilirsiniz.

Atık alım yükümlüleri, kendilerine gelen her teknenin atığını almak zorundadır ve bu hizmeti, “Gemilerden Atık Alınması ve Atıkların Kontrolü Yönetmeliği Çerçevesinde Uygulanacak Ücretler ve Esaslar Hakkında Tebliğ” kapsamında belirlenen ücretler ve esaslar çerçevesinde vermek zorundadırlar. Bilgilerinize sunarız.Başvurunuz ile ilgili tüm işlemleri BİMER’in internet adresinden takip edebilirsiniz.

Yorumları bekliyorum:))