اگر فکر کردید پاراگراف بالا مقدمه ای برای یک مطلب تخصصی شبکه است، باید بگویم اشتباه فکر کردید! متن بالا تنها تکه ای از کتابی با عنوان “برادر کوچک” است! کتابی که در آن نوجوان 17 ساله ای به نام “مارکوس یلو” به کمک فناوری اطلاعات و شبکه های کامپیوتری نظام فاسد قضایی و امنیتی حاکم در امریکا را اصلاح می کند!

نویسنده ( کوری داکترو ) در این کتاب سعی بر تاکید این موضوع دارد که برای رسیدن به آزادی می توان ازاطلاعات و  فناوری نهایت بهره را برد. هر چند خود در مقدمه ی کتاب می گوید “نه همیشه، و نه به راحتی، اما می توان”.

موضوعی که بنده را ترغیب کرد تا به معرفی این کتاب بپردازم، قرابت آن با مباحث این وبلاگ (شبکه های کامپیوتری) است. و بدیهیست که بنده فقط از این جهت در مورد کتاب بحث خواهم کرد و به جنبه های دیگر آن کاری ندارم.

کتاب “برادر کوچک” کاملا روند یک داستان تخیلی را دارد که در آخر هم تقریبا هندی به پایان میرسد. در این کتاب مارکوس از تکنولوژی و استعداد خود، برای اعلام اعتراضش استفاده می کند و در این بین تقریبا تا آخر داستان هم ناشناس باقی میماند و کسی نمی تواند او را شناسایی و دستگیر کند.

این موضوع به نظرم از دو جهت قابل نقد است.

اولین موضوع قابل تامل این است که چه طور پلیس ایلات متحده نمی تواند “مارکوس یلو” را بعد از این همه فعالیت علنی و غیر علنی مجرمانه، شناسایی و دستگیر کند. البته استفاده از ابزار هایی که هویت افراد را پنهان می کند، آن هم اگر توسط فرد با استعدادی مانند مارکوس مورد استفاده قرار بگیرد، مطمئنا احتمال شناسایی را پایین خواهد آورد. اما بدیهیست که پلیس تنها از این روش مستقیم استفاده نخواهد کرد. موضوع این است که بعد از آن همه جاسوس بازی در شبکه ی “اکس نت” باز هم مارکوس دستگیر نشد.

وقتی موضوعی به بزرگی امنیت یک کشور در میان باشد، بعید می دانم یک نوجوان 17 ساله انقدر راحت بتواند برای خودش ماجراجویی کند. البته این مورد را می توان به حساب تخیلی بودن داستان گذاشت و الا ارتش سایبری ایران خیلی بهتر از ارتش ایلات متحده می توانست مارکوس را دستگیر و مجازات کند.

اما موضوع آخر این است که در تمام طول داستان به طور کاملا واضح حس خواهید کردکه نویسنده ی کانادایی داستان، به تمام معنا کانادایی است و چیزی که در داستان سعی بر بیان آن دارد را با گوشت و پوست خود لمس نکرده است.( چیزی شبیه مطلب حضانت گربه یا بچه ) و این موضوع در طول خواندن کتاب، لااقل من را که آزار میداد. هر چند نویسنده در مقدمه ی کتاب سعی دارد با تعریف داستان فرار پدر و مادرش از شوروی سابق، کمی از این بار منفی بکاهد اما خب باز هم نمی شود این موضوع را نادیده گرفت. با این حال تلاش نویسنده برای دفاع از آزادی جای تقدیر دارد!

این کتاب نقاط قوت بسیاری هم دارد که به دلیل حساسیت زا بودن مباحث، در مورد آنها صحبتی نکردم. با تمام این اوصاف خواندن کتاب را به علاقه مندان داستان های تخیلی و البته گیک های فناوری شدیدا توصیه می کنم. ضمنا بد نیست قبل از شروع کتاب یک دوره شبکه هم بگذرانید تا در طول داستان به مشکل بر نخورید!

این کتاب به صورت رایگان و ترجمه شده بر روی اینترنت موجود است و برای دانلود آن کافی است کمی در بینگ یا گوگل جست و جو کنید. فقط بعد از خواندن کتاب، لطفا جو زده نشوید و احساس مارکوسی بهتان دست ندهد که بد خواهید دید!

مطالب مرتبط:

• اتفاقی فرخنده

اما موضوعی که این وسط وجود دارد این است که نسخه ی Home Premiume ویندوز 7 اصلا ادیتوری برای Group Policy ندارد که شما بخواهید این مشکل را برطرف کنید! واقعیت این است که خود من این مشکل را از سال قبل داشتم اما به این دلیل که روش های جایگزین زیادی برای انتقال فایل بین چند سیستم وجود داشت، زیاد وارد عمق ماجرا برای پیدا کردن راه حل نشدم. این موضوع تا دیشب ادامه داشت که بالاخره تصمیم گرفتم راه حلی برای موضوع پیدا کنم. پس اگر لپتاپ شما هم نسخه ی Home Premiume ویندوز 7 دارد و نمی توانید به منابع شبکه دسترسی پیدا کنید با ما باشید.

در آن پست خوانده بودیم که علت اینکه نمی توانیم از کامپیوتری که ویندوز 7 دارد به یک سیستم عامل پایینتر متصل شویم این است که این دو سیستم عامل از دو پروتکل متفاوت برای Authentication یا تصدیق هویت استفاده می کنند. وقتی این مشکل به وجود بیاید، هر باری که بخواهید منابع یک سیستم دیگر را ببینید، به شما اخطار “اشتباه بودن پسورد” می دهد. همچنین در آن پست گفته بودیم برای حل این مشکل باید تنظیمات پروتکل Lan manager authentication را بر روی Send LM & NTLM - use NTLMv2 session security if negotiated قرار دهیم.

حالا برای انجام همین کار در ویندوز 7 نسخه ی Home Premiume باید وارد رجیستری شویم و مراحل زیر را طی کنیم:

1- بر روی استارت کلیک کنید و تایپ کنید: regedit تا ادیتور رجیستری باز شود.

2- مسیر زیر را پیدا کنید:

HKEY_LOCAL_MACHINE SYSTEM CurrentControlSet Control Lsa

3- در این قسمت باید یک مقدار از نوع DWORD بسازید و نام آن را LmCompatibilityLevel بگذارید.

4- حالا برای اینکه پروتکل را بر روی Send LM & NTLM تنظیم کنیم، باید مقدار عبارت ساخته شده را برابر 0 قرار دهیم. ( برای انتخاب سایر گزینه هایی که در این پست مطرح شدند، از اعداد 1 تا 5 استفاده کنید.)

5- کامپیوتر را ریست کنید.

با انجام این کار مشکل شما برای دسترسی به منابع سیستم هایی با سیستم عامل ویندوز XP و سرور 2003 حل خواهد شد و به راحتی می توانید با وارد کردن نام کاربری و رمز عبور سیستم های مورد نظر، به فایل های Share شده ی آنها دسترسی پیدا کنید.

مطالب مرتبط:

• بازیابی رمز عبور در ویندوز 7
• سوالات مصاحبه استخدامی مهندسی شبکه - قسمت اول
• ساخت USB راه انداز برای نصب ویندوز 7
• توسعه ویندوز 7، قسمت دوم، ساخت فایل پاسخ
• توسعه ویندوز 7 - قسمت اول

از آنجایی که اینجا وبلاگ تخصصی شبکه است، بد ندیدم سوالات را اینجا قرار دهم که هم کمکی برای مصاحبه شوندگان ایرانی باشد و هم مصاحبه کنندگان. البته سوالات مربوط به مهندسان شبکه مایکروسافتی است. مرور این سوالات برای کسانی که مشغول کار هم هستند بی فایده نخواهد بود. به دلیل زیاد بودن سوالات، آنها را در دو قسمت قرار خواهم داد.

همچنین در انتهای هر سوال، اگر قبلا مطلبی در ارتباط با آن موضوع نوشته باشم لینک خواهم داد که مطلب کاملتر شود. در کل اگر خوب شبکه را مطالعه کرده باشید سوالات سختی نیستند.

سوالات مربوط به IP:

1- IP Address چیست؟ (همه چیز در مورد IP ها ، قسمت اول )

2- Subnet Mask چیست؟ ( همه چیز در مورد IP ها ، قسمت دوم )

3- ARP چیست؟ ( شیطنت با محیط Command Prompt )

4- ARP Cache چیست؟

5- فرایند Anding چیست؟ ( همه چیز در مورد IP ها ، قسمت سوم )

6- Default Gateway چیست و اگر DG ست نکنیم چه اتفاقی میفتد؟ ( همه چیز در مورد IP ها ، قسمت سوم )

7- آیا کامپیوتری می تواند بدون داشتن DG در اینترنت مرور کند؟

8- Subnet چیست؟ ( کدام IP درست تنظیم شده است؟ )

9- APIPA چیست؟ ( همه چیز در مورد IP ها ، قسمت دوم - توضیح مختصر)

10- RFC چیست؟ ( پروتکل TCP/IP - در بین مطلب در این مورد توضیح داده شده است )

11- RFC 1918 در مورد چیست؟

12- CIDR چیست؟

13- یک شماره شبکه با آدرس 192.115.103.64/27 داریم. رنج آی پی ما چند است؟

14- شماره شبکه ای با آدرس  131.112.0.0 موجود است. می خواهیم در هر شبکه 500 کلاینت داشته باشیم. اول اینکه چند شبکه می توانیم داشته باشیم؟ و دوم اینکه Subnet Maskرا چگونه باید ست کنیم؟

15- نیازمند آنالیز ترافیک شبکه هستیم. چند ابزار برای این کار نام ببرید.

16- چگونه می توانیم مسیری که Packet برای رسیدن به مقصد طی می کند، متوجه شویم؟

17- دستور ping 192.168.0.1 -l 1000 -n 100 چه می کند؟

سوالات مربوط به DHCP:

18- DHCP Server چیست؟ معایب و مزایا آن را نام ببرید. ( کار با DHCP Server ها -  قسمت اول )

19- مراحلی که کلاینت وDHCP سرور برای گرفتن و دادن یک آدرس IP طی می کنند شرح دهید.

20- DHCPNACK چیست و دو سناریو که در آن DHCPNACK دریافت می کنیم شرح دهید.

21- چه پورتی توسط DHCP Server و DHCP Client مورد استفاده قرار میگیرد؟

22- فرایند نصب DHCP Server در شبکه هایی که AD داریم را شرح دهید. ( کار با DHCP Server ها -  قسمت دوم)

23- DHCPINFORM چیست؟

24- در مورد Integration بین DHCP و DNS توضیح دهید.

25-  Classes وVendor در DHCP Server چیست؟ ( کار با DHCP Server ها -  قسمت سوم)

26- چگونه می توانیم سیستم کلاینت را طوری تنظیم کنیم که از یک User Class استفاده کند؟

27- پروتکل  BOOTP به چه منظوری مورد استفاده قرار میگیرد؟

آیا با این سوالات می توانید در مصاحبه قبول شوید؟! منتظر قسمت بعد بمانید.

مطالب مرتبط:

• حل مشکل عدم دسترسی ویندوز 7 نسخه Home Premium به منابع شبکه
• پروتکل TCP/IP

در این پست به بررسی ویژگی های امنیتی شبکه های بیسیم می پردازیم. ویژگی هایی که در تجهیزات شبکه بیسیم موجود است و شما نیاز به دانش و یا تجهیزات اضافی نخواهید داشت. در واقع سعی می کنیم با ابزار موجود، امنیت شبکه ی بیسیم خودمان را تقویت کنیم.

دو نکته:

برای یاداوری عرض کنم منظور ما از شبکه های بیسیم در این پست، صرفا شبکه های بیسیم کامپیوتری در جغرافیای کوچک است. یعنی همین شبکه هایی که ما در خانه با استفاده از یک اکسس پوینت معمولی استفاده می کنیم. بنابراین شبکه های موبایلی بزرگ و مثلا امنیت پروتکل های مسیریابی آنها جایی در این پست ندارد.

2- اکسس پوینت نمونه ی این پست، DWL-2100 شرکت D-Link است که حدس میزنم کاربران خانگی در ایران بیشتر از این مدل استفاده کنند. ضمن اینکه در مدل های دیگر هم فرق زیادی وجود ندارد و تنها مسیر رسیدن به گزینه ها متفاوت است.

چرا امنیت ؟

قبل از بررسی موارد امنیتی بد نیست در چند خط علت نگرانی بیش از اندازه برای امنیت شبکه های بیسیم را خیلی ساده بازبینی کنیم.

تصدیق هویت:
برای شروع اکسس پوینت را می توانیم مانند یک سوییچ تصور کنیم. کار هر دو دستگاه متصل کردن تعدادی کامپیوتر به یک شبکه است. با این تفاوت که در سوییچ باید از هر کامپیوتر یک کابل به دستگاه (Switch) متصل کنیم، اما در اکسس پوینت کلاینت ها به صورت بیسیم به دستگاه (Access Point) متصل می شوند.

اما آیا هیچ گاه دیده اید وقتی که می خواهیم کابل شبکه ای را به سوییچ متصل کنیم، سوییچ از ما User و Pass بخواهد؟
این موضوع از آن جهت است که برای متصل شدند به یک شبکه سیمی، باید به تجهیزاتی مانند سوییچ به صورت فیزیکی دسترسی داشت تا بتوانیم یک کامپیوتر یا یک سوییچ دیگر را به شبکه متصل کنیم. حال این وسط اگر دزدی هم پیدا شود، بیشتر از اینکه امنیت سوییچ مهم باشد، (که در سوییچ های معمولی امنیتی وجود ندارد) امنیت فیزیکی اتاقی که سوییچ در آن قرار دارد مهم است.

اما در اکسس پوینت اوضاع کاملا متفاوت است. از آنجایی که برای متصل شدن به اکسس پوینت (که ما در اینجا آن را نوعی سوییچ فرض کردیم) نیازی به حضور فیزیکی نیست و به راحتی می توان حتی بیرون از ساختمان به شبکه ی داخلی متصل شد، امنیت نمود بارزی پیدا می کند.
دقیقا هم به همین دلیل است که در اولین گام برای تامین امنیت این شبکه ها، برای اتصال به یک شبکه ی بیسیم باید Password وارد کنید.(Authentication) یعنی بر خلاف سوییچ کسی نتواند بدون مزاحمتی یک ارتباط از کامپیوتر خودش با شبکه برقرار کند.

رمز نگاری:
شبکه ی زیر را در نظر بگیرید.

اگر شکل بالا را یک شبکه ی کوچک داخلی در نظر بگیریم که به هیچ شبکه ی دیگری متصل نیست، خواهیم دید که امنیت داده ها در آن، آنچنان حائز اهمیت نیست. یعنی کسی نمی تواند اطلاعاتی که در شبکه جا به جا می شود را غیر قانونی به دست بیاورد، حتی اگر آن اطلاعات کد گذاری نشده باشند. به غیر از اینکه یکی از افرادی که در شبکه است، جاسوس باشد!

اما در شبکه ی بیسیم از آنجایی که رسانه ی انتقال اطلاعات هوا است و هوا هم در همه جا هست! بنابراین اطلاعات شما هم در همه جا هست! حالا اگر کسی اطلاعات درستی از شبکه داشته باشد و بخواهد به این اطلاعات دسترسی پیدا کند، با کمی تلاش ممکن است موفق شود. به صورت پیش فرض اطلاعاتی که در شبکه ها منتقل می شوند کدگذاری نمی شوند. بنابراین هکری که توانسته است به اطلاعات دست پیدا کند، بدون مشکلی می تواند اطلاعات را بخواند.

برای حل این مشکل ما می توانیم اطلاعات شبکه ی بیسیم خود را کدگذاری ( Encryption ) کنیم. به این ترتیب حتی اگر فرد هکر بتواند اطلاعات شبکه را برباید، در حقیقت چیزی جز یک سری دیتا ی بی ارزش نصیبش نشده است. چون تمامی اطلاعات کدگذاری شدند و به صورت عادی قابل بازیافت نیستند.

در واقع الگوریتم هایی مانند WEP یا WPA و سایر الگوریتم هایی که شما در شبکه ی بیسیم با آن مواجه می شوید، برای حل این دو مشکل به وجود آمدند. یعنی برای تصدیق هویت و برای کدگذاری.

اما این دو مورد تنها یک بخش از تامین امنیت شبکه ی بیسیم هستند. همان طور که می دانید مبحث امنیت لایه لایه است و باید در هر لایه از لایه های OSI امنیت را تا حد امکان برقرار کرد. دقیقا همان کاری که ما می خواهیم در این سری از پست ها انجام دهیم. برقراری امنیت همه جانبه.

اوین گام: روش های ایمن کردن محیط مدیریتی Access Point:

در این قسمت، به بیان راه حل هایی می پردازیم که باعث بالا رفتن امنیت دسترسی به قسمت مدیریتی Access Point می شود.

1- تغییر نام کاربری پیش فرض اکسس پوینت:

فرقی نمی کند دستگاه شما اکسس پوینت باشد، یا روتر و یا حتی سوییچ های پیشرفته. تمامی این دستگاه ها اینترفیسی برای اعمال تنظیمات دارند که در بعضی دستگاه ها مانند همین 2100 این اینترفیس به صورت گرافیکی نیز است.

اولین گام برای ایمن کردن شبکه ی بیسیم، تغییر Username و Password پیش فرض اکسس پوینت است. برای این کار وارد تنظیمات اکسس پوینت شوید:

( برای وارد شدن به محیط تنظیماتی یک اکسس پوینت، باید آدرس IP آن را در مرورگر وارد کنید. آدرس IP پیش فرض 2100، 192.168.0.50 است. که البته در ادامه این آدرس را هم تغییر خواهیم داد. )

بعد از این کار، دستگاه از شما Username و Password می خواهد. Username پیش فرض 2100 کلمه ی admin است. پسورد هم خالی بگذارید و اینتر کنید.

برای عوض کردن Username و تنظیم Password، مراحل زیر را طی کنید:

1- از منوی افقی بالای سایت، گرینه ی Tools را انتخاب کنید.

2- سپس در صفحه ی باز شده، قسمت Login را مطابق میل خودتان به روز رسانی کنید. البته دقت کنید رمز عبور نمی تواند بیشتر از 12 کاراکتر باشد!

خب با این کار لااقل از دست تازه کارانی که سرگرمیشان پیدا کردن اکسس پوینت هایی با نام کاربری پیش فرض است راحت شدیم و میدانیم کسی نمی تواند به راحتی تنظیمات ما را دچار تغییر کند.

2- تغییر آدرس پیش فرض Access Point:

به نظرتان بهتر نیست همان آدرس 192.168.0.50 را هم تغییر بدهیم که کسی نتواند با یکی کردن رنج IP خودش با اکسس پوینت ما، به آن متصل شود؟ برای این کار مراحل زیر را طی می کنیم:

1- اگر هنوز در قسمت Tools هستید، به قسمت Home برگردید. از منوی سمت چپ، بر روی گزینه ی Lan کلیک کنید.

2- در این قسمت می توانید IP مورد نظر خودتان را وارد کنید. اگر نیاز به تغییر Subnet Mask و یا ست کردن Default Gateway دارید، آنها را هم اعمال کنید و بر روی Apply کلیک کنید تا تغییرات ذخیره شوند. ( قبلا در این اینجا، اینجا و اینجا در مورد IP ، Subnet Mask و Default Gateway توضیح دادم)

تذکر خیلی مهم:

اگر مانند شکل بالا، آدرس IP اکسس پوینت را در رنجی دیگر قرار بدهید، دیگر نمی توانید به آن متصل شوید! در واقع آدرس IP سیستم شما با آدرس IP اکسس پوینت باید در یک رنج باشد. اگر میبینید در شکل بالا من از رنج 192.168.2.0 آی پی دادم به این دلیل است که شبکه داخلی من در این رنج است.

سوال: اگر آی پی شبکه ی داخلی من از رنج 192.168.2.0 است، پس چه طور همان اول به اکسس پوینت که در رنج آدرس 192.168.0.0 بود، متصل شدم؟
جواب: هر کامپیوتر می تواند چند آدرس آی پی جداگانه و حتی چند کارت شبکه داشته باشد. سیستم من 3 کارت شبکه دارد که یکی از آنها در رنج 192.168.0.0 است. بنابراین توانستم به آدرس پیش فرض اکسس پوینت متصل شوم.

3- محدود کردن آدرس های مدیریتی:

در حال حاضر شما پشت هر سیستمی از شبکه ی داخلی خود بنشینید و آدرس IP اکسس پوینت و نام کاربری و رمز عبور آن را داشته باشید، می توانید به آن متصل شوید. غیر از این است؟

اما به نظرم بهتر است اکسس پوینت را طوری تنظیم کنیم که فقط یک سری آدرس IP خاص بتوانند به آن متصل شوند. یعنی فقط کسی بتواند به اکسس پوینت متصل شود که آدرس IP کامپیوترش 192.168.2.1 باشد. جالب است نه؟ مراحل کار به صورت زیر است:

1- به قسمت Tools باز گردید.

2- قسمت Limit Administrator IP را فعال کرده و آدرس های مورد نظر خودتان را که یکی از آنها می تواند آدرس کامپیوتر خودتان باشد، وارد کنید.

بعد از این، از هر کامپیوتر دیگری بخواهید به اکسس پوینت متصل شوید، حتی صفحه ی Login نیز ظاهر نخواهد شد.

4- تغییر روش دسترسی به کنسول:

اگر جز افرادی هستید که از محیط کنسول و با کد زنی مایل به تنظیم کردن اکسس پوینت نیستید، بهتر است در همان قسمت Tools این گزینه را غیر فعال کنید.

اگر هم می خواهید از این ویژگی استفاده کنید، آن را بر روی ssh قرار دهید تا ارتباط شما با اکسس پوینت کدگذاری شود.

خب در 4 مرحله توانستیم محیط مدیریتی اکسس پوینت خودمان را ایمن کنیم. بعد از این خیالمان می تواند تا حدی راحت باشد که اگر هم کسی به شبکه ما نفوذ کرد، نمی تواند تنظیمات را دچار تغییر کند.

در قسمت های بعد به نکات ایمنی دیگر میپردازیم.

مطالب دیگر:

• عجب آشفته بازاری
• مجوز در ویندوز - قسمت اول
• راهی به سوی آمارگیر خوب ایرانی
• شبکه های کامپیوتری؛ بهترین شبکه را انتخاب کنید!
• فراخوان انتخاب نام شرکت

راه اندازی ابتدایی FTP Site:

برای تنظیم FTP Server در اولین گام باید یک “اف تی پی سایت” راه اندازی کنید. برای این کار مراحل زیر را طی کنید:

1- از ستون سمت چپ، بر روی نام کامپیوترتان راست کلیک کرده و گزینه ی Add FTP Site را کلیک کنید. البته از چند جای دیگر هم می توانید به این گزینه برسید که اگر کمی با کنسول کلنجار بروید پیدایشان می کنید!

2- یک نام برای FTP Site خود انتخاب کنید. و در قسمت Physical Path، مسیر فولدری که می خواهید به فایل های آن از طریق شبکه ی داخلی یا خارجی دسترسی پیدا کنید، وارد کنید. دقت کنید پس از این هر گاه خواستید به فایلی از طریق اینترنت دسترسی پیدا کنید، باید فایل هایتان را در این فولدر قرار دهید. حتی می توانید کل یک درایو را به این کار اختصاص دهید که دیگر مجبور به کپی فایل ها نشوید.

3- در صفحه ی بعد، باید مشخص کنید FTP بر روی کدام آدرس IP سیستم شما فعال باشد. هر کامپیوتر می تواند با توجه به نقشی که دارد، در لحظه چندین آدرس IP داشته باشد. بنابراین اگر می خواهید از هر رنج آدرسی بشود به اف تی پی سایت متصل شد، بهتر است گزینه ی All Unassigned را انتخاب کنید.

کمی در مورد پورت:

قسمت پورت را بهتر است دست نزنید. اما برای اطلاعات بیشتر عرض کنم در صورتی که پورت را دست نزده باقی بگذارید(یعنی پورت پیش فرض FTP که 21 است) دیگر برای دسترسی به اف تی پی سایت لازم نیست پورت را هم وارد کنید. مثلا در همین شکل بالا اگر پورت بر روی 21 باشد، برای دسترسی به اف تی پی، کافی است بنویسم ftp://192.168.2.1 . با این آدرس می توانم به فایل های خود دسترسی پیدا کنم. اما اگر پورت را تغییر دهم و مثلا بر روی 1210 قرار دهم، برای دسترسی به فایل باید آدرس زیر را وارد کنم: ftp://192.168.2.1:1210 .

تذکر: اگر می خواهید پورت را تغییر دهید (که تا حدی خیلی کمی می توان از آن به عنوان یک سطح امنیتی هم نام برد) بهتر است از عدد 1025 به بالا استفاده کنید. (البته آخرین عدد باید 65535 باشد) به این دلیل که پورت های 1 تا 1024 برای سرویس های خود کامپیوتر رزرو شده اند و ممکن است باعث ایجاد تداخل شوند.

قسمت Enable virtual host names را می توانید دست نزنید. فلسفه ی این گزینه برای داشتن چند FTP Site با یک پورت بر روی یک سیستم است. (اگر اطلاعات کافی ندارید و این گزینه را دست بزنید، احتمالا اف تی پی سایت اصلا کار نخواهد کرد!)  قسمت SSL را هم با انتخاب گزینه ی دوم یعنی Allow SSL تغییر دهید.

4- صفحه بعد به نوعی مهمترین قسمت تنظیمات است. این صفحه از دو قسمت به نام Authentication و Authorization تشکیل شده است که دو مفهوم مهم در امنیت شبکه هستند. با Authentication یا تصدیق هویت نام کاربری شما چک خواهد شد و با Authorization قدرت شما برای دسترسی به فایل ها.

در قسمت Authentication اگر تیک گزینه ی Anonymouse را بزنید (که به صورت پیش فرض زده است) هر کسی در شبکه قادر به باز کردن اف تی پی سایت شماست. در مواردی که راحتی کار برایتان از امنیت مهمتر است این گزینه توصیه می شود. (می توانید امنیت را به طرق دیگر تضمین کنید) ضمن اینکه مهمترین کارکرد این گزینه برای مواقعی است که تعدادی زیادی از کارمندان نیازمند دسترسی به یک سری فایل هستند و دسترسی سریع به فایل ها اهمیت زیادی دارد.

اما اگر تیک گزینه ی Basic را بزنید، هر کسی که قصد باز کردن FTP Site را دارد، باید یک User و Password در سیستم داشته باشد. البته بدیهیست که از یک User می توان برای افراد مختلفی استفاده کرد.

در بخش Autorization هم می توانید مشخص کنید یک کاربر یا گروه خاص فقط بتوانند به اف تی پی دسترسی داشته باشند و نه مثلا کل کاربران سیستم. و برای هر کدام هم در بخش Permission قدرت تعریف کنید. اگر تیک گزینه ی Read را بزنید کاربران فقط می توانند فایل ها را بخوانند ( و البته کپی کنند) و اگر تیک گزینه ی Write هم بزنید، کاربران می توانند فایلی اضافه و یا کم کنند.

البته نحوه ی دسترسی به فایل ها به Permission پوشه ی اصلی هم بستگی دارد که در قسمت بعد که انشالله قسمت آخر خواهد بود در مورد آن کمی توضیح خواهم داد.

خب کار تمام شد.My Computer را باز کنید و آدرس FTP Site خودتان را وارد کنید (ftp://your ip address ) تا به فایل هایتان دسترسی پیدا کنید. اگر هم آی پی معتبر دارید، آن را به دوستان مورد اطمینانتان بدهید تا آنها نیز بتوانند از فایل های شما استفاده کنند!

مطالب مرتبط:

• راه اندازی FTP Server برای دسترسی همیشگی به فایل هایتان - قسمت اول

این روز ها سایت های زیادی هستند که به شما امکان آپلود فایل هایتان را میدهند تا هر زمانی که خواستید بتوانید از آن فایل ها در هر نقطه ای استفاده کنید. جدا از این امکان بدیهی، سرویس های زیادی هم وجود دارند که می توانند با هر تغییری که بر روی فایل ها و فولدر هایی که مشخص می کنید اعمال می شوند، از آنها نسخه ی پشتیبانی بر روی اینترنت تهیه کنند تا همیشه به آخرین نسخه از فایل هایتان دسترسی داشته باشید.( قبلا نمونه ای از این سرویس را که متعلق به مایکروسافت است معرفی کرده بودم که البته کار هایی بسیار رویایی تر از صرف همسان سازی فایل ها انجام میدهد)

حتی این سرویس ها برای موبایل هم عرضه شدند و مثلا با کمک نرم افزاری مثل Microsoft my phone می توانید از اس ام اس ها، شماره تلفن ها و فایل های موبایلتان نسخه ی پشتیبانی بر روی سرور ها مایکروسافت تهیه کنید. (نرم افزار بسیار ساده اما به درد بخوری است)

اما تمام این سرویس ها یک ویژگی مشترک بدیهی دارند که من دوست دارم با توجه به این پست و البته با توجه به سرعت اینترنت در ایران، از آن به عنوان نقطه ی ضعف هم نام ببرم. و آن هم چیزی نیست جز آنکه در تمامی این سرویس ها شما برای رسیدن به مقصودتان، ابتدا باید فایل هایتان را آپلود کنید! غیر از مواردی مانند تهیه فایل بک آپ که اصلا فلسفه ی آن داشتن یک فایل در چند نقطه است، اما در بسیاری از موارد شما لازم ندارید فایل هایتان را غیر از هاردتان در جای دیگری داشته باشید.

* به این فکر کنید که شما یک سری فایل دارید که بر روی کامپیوتر شخصیتان قرار دارد و با توجه به ماهیت فایل ها، نیاز دارید در شرکت یا سر پروژه های مختلف به آن فایل ها دسترسی پیدا کنید. چه خوب میشد می توانستید در هر جایی که هستید به کمک اینترنت، به کامپیوتر منزلتان وصل شوید و به فایلهایتان دسترسی پیدا کنید.

هدف ما هم در این سری پست ها پاسخ به این نیاز است. با این تفاوت که در حین مطالب به سرویس های دیگری هم که برای این کار میتوان مورد استفاده قرار داد اشاره می کنم.

توضیحی  بر اف تی پی:

FTP پروتکلی است که در شبکه های TCP/IP مورد استفاده قرار میگیرد. ( RFC 959 ) همان طور که از اسم این پروتکل مشخص است (File Transfer Protocol ) این پروتکل برای انتقال فایل در شبکه مورد استفاده قرار می گیرد. مشخصه ی بارز این پروتکل این است که ما را از تنظیمات بر روی کلاینت بی نیاز می کند. به این معنا که مثلا نوع سیستم عامل نصب شده بر روی کامپیوتر کلاینت، برنامه های جانبی، نام فایل و … اهمیتی نخواهد داشت و شما فارغ از تمامی این مشکلات به راحتی می توانید فایل خود را تحت شبکه جا به جا کنید.

ویژگی دیگر این پروتکل این است که می توانید بر روی این پروتکل پسورد تنظیم کنید ( Password Authentication ) و یا به صورت Anonymouse و یا بدون پسورد و همگانی از آن استفاده کنید. به این صورت امنیت کارتان هم تا حدی تضمین خواهد شد.

مثلا با رفتن به این آدرس اف تی پی، بدون نیاز به وارد کردن پسورد و به صورت Anonymouse  می توانید به نقشه های راداری هواشناسی دست پیدا کنید. (!) ( در ویندوز 7: آدرس را کپی کرده و به My Computer رفته و بر روی نوار آدرس Past کنید و اینتر بزنید)

مشکلات امنیتی FTP:

این پروتکل به مانند بیشتر پروتکل های دیگر شبکه، تمامی داده ها را به صورت متنی یا Clear Text ارسال می کند. اگر امنیت داده ها برایتان اهمیت بسزایی دارد می توانید از SFTP و یا FTPS استفاده کنید. و حتی فراتر از تمامی اینها، می توانید یک SSH Server راه اندازی کنید و تمامی ارتباطات شبکتان مانند تلنت، ریموت دسکتاپ و … را کد گذاری کنید که یک مبحث امنیتی به حساب می آید.

چرا باید FTP راه اندازی کنم؟

دلیل راه اندازی چنین سرویسی همان نیازی است که در قسمت * مشخص شده است. اما این FTP باید یک سری ویژگی ها داشته باشد تا شما را مجاب به راه اندازی کند. مهمترین ویژگی این پروتکل این است که شما بعد از راه اندازی آن نیاز به محیط یا برنامه ی جدید نخواهید داشت. در واقع انگار دارید یک فایل را از یک درایو کامپیوترتان به درایو دیگری کپی می کنید. در واقع شما آدرس FTP Site مورد نظرتان را در نوار آدرس My Computer کپی می کنید و بعد زدن اینتر، انگار وارد یک فولدر دیگری شده اید. به راحتی می توانید هر فایلی را کپی کنید.

نکته ی دیگری که اهمیت بسزایی دارد این است که شما برای راه اندازی FTP Site نیاز به ویندوز سرور نخواهید داشت. به راحتی می توانید با ویندوز کلاینت خودتان هم این کار را انجام دهید. ( در این مطلب مراحل کار در ویندوز 7 را شرح خواهم داد) بنابراین میبینید که کار بسیار راحت خواهد بود و با یک بار طی کردن روند راه اندازی، می توانید همیشه و هر کجا بدون اینکه فایل هایتان را مجبور باشید آپلود کنید به آنها دسترسی داشته باشید. تنها کافی است فایل های مورد نظرتان را در پوشه ای که مشخص کرده اید قرار دهید. تمام مدیریت دست خودتان است و خیالتان از هر بابتی راحت خواهد بود.

نیازمندی ها:

برای راه اندازی این سرویس نیاز به یک عدد کامپیوتر با ویندوز دارید! (در این آموزش ویندوز 7) یک خط اینترنت اصطلاحا پر سرعت هم داشته باشید بد نیست تا کامپیوترتان همیشه به اینترنت وصل باشد. اما جدا از این دو موضوع، نیاز به یک عدد آی پی ثابت یا به قول ایرانی ها آی پی ولید ( IP Valid) دارید. یعنی یک آدرس آی پی که در کل اینترنت مختص به خود شما است. به صورت پیش فرض وقتی به اینترنت وصل می شوید، ISP شما یک آدرس آی پی را با تکنیک هایی مانند NAT و PAT در اختیار چندین نفر قرار می دهد. بنابراین بدیهی است که شما آدرس منحصر به فردی ندارید. برای رفع این مشکل باید یک آدرس ولید از ISP خودتان بخرید که معمولا باید ماهیانه 5 هزار تومان بابت آن بپردازید.

اگر نخواهم پول بدهم چی؟!

برنامه ی فوق العاده ای وجود دارد به نام Hamachi که در واقع یک VPN Service است (خیالتان راحت، فیلترشکن نیست!) و به کمک آن می توانید وسایلتان را در کل جهان به یکدیگر بدون نیاز به آی پی ولید متصل کنید. نسخه ی رایگان این برنامه تا 16 کلاینت را پشتیبانی می کند. مشکلی که این برنامه دارد این است که شما مجبورید هم نسخه ی از آن را بر روی کامپیوتر خودتان نصب کنید و هم بر روی هر کامپیوتری که می خواهید توسط آن به خانه متصل شوید. جدا از اینکه این برنامه فوق العاده است و شخصا چندین سال بهترین استفاده ها را از آن بردم، بهتر است کمی هزینه کنید و یک آی پی ثابت بگیرید که هم خیالتان راحت است و هم کلی کار دیگر می توانید با آن بکنید.

راه اندازی FTP Site:

خب بعد از مقدمه ای مفصل و البته به نظرم لازم، باید تصمیم گرفته باشید که می خواهید چنین سرویسی را راه اندازی کنید یا خیر. اگر جوابتان مثبت است با ما همراه شوید تا قدم به قدم مراحل را بررسی کنیم.

برای شروع کار ابتدا باید IIS را در ویندوز 7 نصب کنیم. ویندوز 7 نسخه ی هفت برنامه ی IIS را به صورت پیش فرض دارد که امکانات خوبی در خود دارد. برای نصب IIS مراحل زیر را طی کنید:

1- بر روی Start کلیک کنید و بنویسید: windows feature. گزینه ی دوم که عبارت Turn Windows Feature On or Off است را انتخاب کنید. یا به کنترل پنل رفته و بر روی Programs and Features کلیک کنید و در پنجره ی باز شده از ستون سمت چپ، گزینه ی مذکور را انتخاب کنید.

2- در این پنجره کامپوننت ها و ویژگی هایی را می توانیم به ویندوز 7 اضافه کنیم که به صورت پیش فرض نصب نمی شوند. گزینه ی Internet Information Service را پیدا کنید و بعد از انتخاب آن، دکمه ی Ok را زده تا بسته های مورد نظرمان نصب شوند. ضمن اینکه نیازی به دی وی دی ویندوز 7 هم نخواهید داشت.

3- اگر پیغامی مبنی بر ریست کردن ویندوز دریافت کردید کامپیوتر را ریست کنید و الا کار تمام شده است!

خب نصب IIS به همین راحتی تمام شد. برای باز کردن محیط مدیریتی IIS بر روی Start کلیک کنید و در جعبه ی جست و جو کلمه ی IIS را تایپ کنید. وارد کنسول مدیریتی IIS خواهید شد…

مطالب مرتبط:

• راه اندازی FTP Server برای دسترسی همیشگی به فایل هایتان - قسمت دوم

بازیابی پسورد ادمین ویندوز 7:

این روش نیاز به هیچ گونه نرم افزار جانبی ندارد و از ابزار خود ویندوز برای این کار استفاده می کنیم. در این روش ما از برنامه ی Sticky ویندوز که مخصوص معلولین است استفاده می کنیم. از کاربرد های این برنامه برای مثال می توان از فشردن کلید های Ctrl + Alt+ Delete نام برد که به جای اینکه این کلید ها را همزمان فشار دهیم می توانیم تک تک و پشت سر هم فشار دهیم.

در صفحه ی Login ویندوز اگر 5 بار دکمه ی شیفت را فشار دهیم این برنامه فعال می شود. حالا ما کاری می کنیم که با 5 بار فشار دادن دکمه ی شیفت، به جای این برنامه، Command Prompt باز شود و در این محیط هم که ریست کردن پسورد به آسانی آب خوردن است.

توجه: بعد از ریست کردن پسورد ممکن است نتوانید به فایل هایی که با EFS کدگذاری کردید دسترسی پیدا کنید. حتما این نکته را مد نظر قرار دهید که بعدا بر سر و روی خود نکوبید!

روند کار:

1- ابتدا ویندوز را با Windows PE بالا بیاورید. اگر به PE دسترسی ندارید و یا نمی دانید چیست( تقصیر من است که سری مطالب توسعه ویندوز 7 را ادامه ندادم! ) می توانید از دی وی دی ویندوز 7 استفاده کنید. اما به جای انتخاب Install Windows گزینه ی Repair را انتخاب کنید تا به محیط CMD دسترسی پیدا کنید.

2- دستور زیر را وارد کنید تا از فایل اجرایی برنامه ی Sticky بک آپ بگیریم. (به جای C نام درایوی که ویندوز در آن نصب است را وارد کنید)

copy c:\windows\system32\sethc.exe c:\

3- از دستور زیر برای جایگزینی CMD  با Sticky استفاده کنید.

copy /y c:\windows\system32\cmd.exe c:\windows\system32\sethc.exe

4- ویندوز را ریست کنید. وقتی صفحه ی Login ظاهر شد 5 بار دکمه ی Shift را فشار دهید تا CMD باز شود.

5- دستور زیر را وارد کنید تا پسورد ریست شود. (به جای USERNAME نام کاربری سابقاتان و به جای NEWPASSWORD رمز عبور جدید را بنویسید. بین یوزرنیم و پسورد یک فاصله وجود دارد.)

net user USERNAME NEWPASSWORD

تمام شد!

مطالب مرتبط:

• حل مشکل عدم دسترسی ویندوز 7 نسخه Home Premium به منابع شبکه
• ساخت USB راه انداز برای نصب ویندوز 7
• توسعه ویندوز 7، قسمت دوم، ساخت فایل پاسخ
• توسعه ویندوز 7 - قسمت اول
• نصب ویندوز 7 از روی فلش

اصولا بنده هم مثل همه، خیلی از وبلاگ ها، خیلی از آدم ها، خیلی از جهت گیری ها و … را قبول ندارم. اما این موضوع نه تنها دلیل نمی شود که از مواضع و مطالب اونها آگاهی پیدا نکنم، که حتی باعث نمیشه بخوام اونا را تخریب کنم.

“زهرا اچ بی” نمونه ی این دست از افراد است. که من با اینکه شاید بیش از 70 درصد از عقایدشو نمیپسندم، اما با این حال مطالب وبلاگ و مطالبی که با لینک به اشتراک میگذارد را پیگیری می کنم. و مطلب و لینک آخر او هم بهانه ای برای این مطلب شد.

“زهرا اچ بی” که با لینک به یک وبلاگ دیگر و مطلب خودش سعی در القای مطلبی خاص دارد و می خواهد دامن خود را از هرگونه کوته بینی پاک کند و بگوید که “حریف” سرش در زیر برف است، لینک هایی به اشتراک میگذارد که اگر نگویم 100 درصد، که 90 درصد از آنها مستقیما موافق با اعتقادات خودش است.(کافی است به آدرس مطالب به اشتراک گذاشته دقت کنید)

اگر سری به لینک دونی وبلاگ او بزنید این گفته ثابت خواهد شد و نیازی به توضیحات بیشتر نیست. حال سوال من این است که اگر این کار بد است و در تقبیح آن مطلب مینویسی(که به نظر من اصلا کار بدی نیست) پس چرا خودت چنین کاری را می کنی. این خود یک ایراد بزرگ است.

اما مورد من این نیست. بیشتر از این وقتی رنجیده خاطر می شوم که لینک هایی را به اشتراک میگذارد که بی شرمانه درصدد تخریب فرد یا افرادی هستند. مثلا همین آرش کمانگیر که نمی دانم چرا “زهرا اچ بی” علاقه ی خاصی به لینک کردن مطالبی که علیه اونوشته می شود دارد. من نه آرش آبادپور را درست و حسابی میشناسم و نه با 100 درصد مطالبی که مینویسد موافق هستم. اما معتقدم انقدر جنبه باید داشته باشیم که اجازه دهیم هر کسی هر جوری دوست دارد بنویسد. نقد کنیم اما توهین نکنیم. کاری که متاسفانه علیه او می شود. اگر مطالب آرش متعصبانه است(اگر باشد) لااقل هیچ گاه توهین آمیز نبوده است. بنابراین بدیهی است که انتظار داشته باشد کسی به او توهین نکند.

آرش آبادپور هر که باشد و هر چه بنویسد، لااقل انقدر جرات دارد که با اسم واقعی بنویسد. جرات دارد که صفحه ی “درباره” در وبلاگش قرار دهد. یکی از مهمترین اصول وبلاگ نویسی که بازدید کننده ها حق دارند وبلاگ نویس را بشناسند.

صرفا به این دلیل این مطلب را نوشتم که صمیمانه از زهرا اچ بی به عنوان یک هم صنف! بخواهم کمی منصفانه تر به افراد نگاه کند. به نظرم اگر او در مورد موضوعات فناوری و اجتماعی و خصوصی بنویسد بسیار بهتر خواهد بود تا مسایل سیاسی را هم چاشنی کارش کند. به شخص مطالب اجتماعی “زهرا اچ بی” را به این دلیل که نماینده ی یک نوع نگرش خاص به جامعه است را میپسندم و امیدوارم بیشتر در این زمینه ادامه ی فعالیت بدهد. به نظرم بهتر است شان وبلاگ هایمان را با نوشتن و لینک دادن به مطالب توهین آمیز و سیاسی سخیف پایین نیاوریم.

مطالب دیگر:

• کاربردی ترین سایت های وب2
• فنگ شویی در صفحات وب
• یک دیتابیس، چند وبلاگ در وردپرس
• رویایی به زیبایی Windows Live Sync
• فراخوان انتخاب آدرس سایت

عمده سوالات دوستان در قالب چند دسته ی کلی قابل بررسی است:

1- سوالات سازمان سنجشی! که مثلا با این مدرک کاردانی می توانم آی تی بخوانم یا در فلان شهر این رشته وجود دارد و از این دست سوالات.

بدیهی است که بنده قادر به پاسخ گویی به این دوستان نخواهم بود. سایت سازمان سنجش و یا افرادی که در این زمینه ها فعالیت می کنند می توانند پاسخ مناسبی به شما بدهند.

2- دسته ی دیگر از دوستان در مورد دروس این رشته سوالاتی دارند. که چه واحد هایی باید در رشته ی فناوری اطلاعات بگذرانند. این دوستان می توانند سری به این لینک بزنند تا جواب سوالات خود را بگیرند.

3- اما عمده سوالات مربوط به “خوبی” یا “بدی” این رشته و آینده ی شغلی آن می شود. برای پاسخ به این سوال لاجرم نظرات شخصی خودم را باید دخیل کنم. نظراتی که صرفا باور من در همین زمانی است که در حال نگارش این سطور هستم. من معمولا از طی کردن مسیر هموار و روتین دل خوشی ندارم و ترجیح می دهم از” پنجره رفت و آمد کنم”. برای همین است که در مطلب سال 86 نوشته بودم:

“صرفا با تحصیل در دانشگاه شک نکنید به جایی نمی رسید. اصولا بنده که به این نتیجه رسیدم دانشگاه فقط محلی برای وقت تلفی و خوش گذرانی است!”

و الان که این مطلب را مینویسم تنها با قسمت اول گفته ی آن سال موافق هستم. من 3 سال از طول دوران تحصیلات دانشگاهیم را صرف یادگیری شبکه خارج از محیط دانشگاه کردم. جایی که به وسیله ی اون هم به دانش رسیدم و هم به پول. اما مهمترین چیزی که 3 سال شبکه خوندن به من آموخت این بود که چه قدر بی سواد هستم. که در این مورد قبلا مطلبی نوشته بودم.

در مورد خوبی یا بدی این رشته باید به علاقه ی خودتان نگاه کنید. مسلم است که برای کسی که به رشته ی معماری علاقه مند است این رشته خوب نخواهد بود. اما دسته ای از افراد هستند که علاقه ی پیش فرضی به هیچ رشته ای ندارند. برای این تیپ از دوستان باید بگم که آن چیزی که من از آی تی میبینم دوست داشتنی است. و روی این “من” تاکید زیادی دارم. یعنی به نظر نگارنده این رشته می تواند دوست داشتنی باشد و آن را به کل جامعه تعمیم نمیدهم.

اما در مورد آینده ی شغلی این رشته به مانند تمامی رشته ها نسبت مستقیمی با تلاش و کوشش خودتان دارد. با این وجه تمایز که در این رشته که شما جدا از دانشگاه، خارج از دانشگاه هم می توانید خودتان را قوی کنید تا به موقعیت شغلی مناسبی برسید. چیزی که در بسیاری از رشته ها صادق نیست. شما نمی توانید به تنهایی و برای تمرین یک پل بسازید و دانش خودتان در زمینه ی پل سازی را تقویت کنید! اما می توانید یک شبکه بسازید و تمرین کنید.

اما اینکه در این رشته کدام روش بهتر است(تحصیل خوب در دانشگاه یا تحصیل خوب خارج از دانشگاه) را حقیقتا در این بازه ی زمانی نمی توانم بگویم. همان طور که گفتم من خارج از دانشگاه فعالیت زیادی کردم و به لطف خدا به خیلی از خواسته هام رسیدم. اما چیزی که می توانم الان بگویم این است که تمامی این دستاورد ها نه تنها من را راضی نکرد که حریص تر کرد.  باید چند سال بعد ببینم که تحصیلات دانشگاهی و تلاش در این قسمت می تواند من را راضی کند یا نه. اگر باز هم راضی نشدیم، به امید خدا مسیری دیگر!

در پایان بدانید که هیچ وقت برای شروع دیر نیست. اگر وارد این رشته شدید و هنوز اطلاعات زیادی ندارید سعی کنید با کسب اطلاعات بیشتر، یک هدف برای خودتان ترسیم کنید. تلاش کنید تا به آن هدف برسید. تازه آن زمان است که میتوانید کمی بر محیط مشرف شوید و تصمیمات بهتری بگیرید.

صمیمانه برایتان آروزی موفقیت میکنم.

مطالب مرتبط:

• سری سمینار های فناوری اطلاعات
• یک توسعه دهنده وب، به چه تخصص هایی نیاز دارد؟
• آی تی و کشاورزی(2)
• وسوسه های یک زندگی دیجیتال
• فناوری اطلاعات چیست؟

نکته!: گوشی من سیستم عامل ویندوز موبایل 6.1 دارد. بنابراین اگر نرم افزاری روی سیستم عامل جدید شما کار نکرد به بنده ناسزا نگویید. ضمنا انتظار توضیح نحوه ی کار با این برنامه ها را از بنده نداشته باشید.

1- Ping:

یکی از اولین کارها هنگام مواجه با یک شبکه ای جدید و یا هنگام بروز مشکل، پینگ است. اگر شما هم نیاز دارید با کامپیوتر شبکه ای را پینگ کنید، از برنامه ی زیر استفاده کنید.

دانلود Packet Ping

2- Terminal:

اگر بخواهیم به یک روتر یا یک سوییچ یا یک اکسس پوینت و یا به هر چیز وصل شدنی دیگری وصل شویم تا آن را کانفیگ کنیم چه راه حلی داریم؟ راه حل برنامه ی فوق العاده کار راه انداز Packet PuTTY است.

دانلود کنید

3- Remot Desktop:

اگر مثل من موبایلتان ریموت دسکتاپ نداشت چه می کنید؟ بیخیال استفاده از این برنامه ی استثنایی می شوید؟ نه! برنامه ی زیر را دانلود کنید و موقع خواب از تخت خواب ریموت وصل شوید به پی سی و لذت ببرید!

دانلود

4- VPN:

اگر انسان مهمی هستید و یا تصمیم دارید مهم شوید، شاید بخواهید ارتباط خود با محل کارتان را ایمن کنید و VPN بزنید. برای شما هم برنامه ای دارم! دانلود کنید و لذت ببرید.

دانلود

5- Remote Access:

برنامه ای که به جرات می توانم بگویم هر وقت به کامپیوتر دسترسی دارم آن را اجرا کرده و از آن استفاده می کنم. به کمک این برنامه می توانید ریموت به موبایلتان وصل شوید!، اس ام اس هایتان را مدیریت کنید، فایل هایتان را بررسی کنید و حتی رجیستری موبایل را هم تغییر دهید. تمام این کار ها به صورت ریموت!

دانلود کنید

6- Map Driver:

اگر شما هم احوال سابق من را دارید و از اینکه نمی توانید به فایل های به اشتراک گذاشته در شبکه دسترسی پیدا کنید ناراحت هستید، از معرفی این برنامه مشعوف خواهید شد! به راحتی می توانید فولدر های به اشتراک گذاشته تحت شبکه را Map کنید. البته اگر دچار مشکلبا Authentication Protocol ها نشوید!

دانلود

البته از خیلی برنامه های دیگر هم در زمینه ی شبکه استفاده کردم. اما سعی کردم تنها برنامه هایی که از آنها به وفور استفاده می کنم را معرفی کنم تا هم از شلوغ شدن پست جلوگیری کنم و هم بار آن را کاهش ندهم. امیدوارم مفید واقع شوند.

مطالب مرتبط:

• راه اندازی شبکه ی WAN از سیر تا پیاز - قسمت اول *
• من باب سختی کار با سازمان های دولتی
• کمی بازی با وب سایت آمار ایران
• چگونه اینترنت را با گوگل در دستان خود مچاله کنیم! - بخش دوم
• شروع به کار سایت تخصصی شبکه