Twee weken geleden vrijdag kreeg ik onverwachts een telefoontje "Hey Ive, met H van De Morgen. We hebben je gegevens van een sollicitatie bij HLN voor eindredacteur sport. Ben je geïnteresseerd om die functie bij ons te vervullen op zondagen? We zitten namelijk nogal krap en hebben iemand extra nodig." … "Well sure."

Uiteraard geven ze je het niet zomaar en moest ik nog eerst een test doen, waar ik op vrijdag een antwoord op zou krijgen. Vrijdag kwam … en ging. Maandag kwam en toen was er toch dat telefoontje "Hey Ive, kan je deze zondag beginnen?"

Eigenlijk wist ik het al na het gesprek hoor. Toen de woorden vielen "we zijn net met een nieuw systeem bezig", kon het niet meer mislopen. Lees mijn posts van weleer er maar op na, toen ik bij Het Belang mijn stage begon waren ze net overgestapt op DTI en bij mijn passage bij Eurosport was het ook van dat. Niet enkel een nieuw systeem, maar zelfs de volledige switch van analoog naar digitaal. Ik luid vernieuwing in, blijkbaar.

Wat is er de laatste anderhalve maand zoal gebeurd? Kort gezegd, ik heb werk gevonden en dat vergt toch een beetje aanpassing. Een beetje op tijd gaan slapen en vooral dat vroege opstaan. Waar hoor ik nog hier en daar iemand vragen die het nog niet weet? Op de alma mater, als ICT-medewerker. Dat is kort gezegd het onderhoud, installeren, updaten en upgraden van computers, wat research naar mogelijke implementaties, de ICTpedia onderhouden, het audiovisueel materiaal eens bekijken en gebruikers met problemen helpen. Bij dat laatste hoort een goede tip trouwens: steek de pries in of zet de computer/printer eens op en af … geloof het of niet, maar minstens 50% van de problemen zijn op die manier opgelost.

En als uitsmijter zet ik er nog eens een quote van een sollicitantje bij:

Jullie maken ook duidelijk onderscheidt tussen berichten waarvan de bron betrouwbaar is en geruchten die worden verspreidt.

Nog veel oefenen in dat eerste jaar journalistiek, zeg ik daarop.

Toen ik daarstraks mijn mailbox opende, viel mijn oog op:

Voor de niet-sportvolger is dat misschien zo gek niet, maar Stevens is toch al van vorige woensdag opgestapt, dus dat leek me een vrij late nieuwsalert. Toen ik de tekst bekeek in de mail werd me al snel duidelijk dat er een klassieke fout gebeurd was: een vorige mail opduiken uit het archief om te zien wat er nu weer allemaal juist in zo’n nieuwsalert moet, de inhoud veranderen … maar de titel vergeten te veranderen. Het ging namelijk over:

*** Balkenende laat Irak-besluit onderzoeken ***

Premier Jan Peter Balkenende stemt in met een onafhankelijk onderzoek naar Irak. Hij heeft een commissie onder leiding van oud-president van de Hoge Raad Willibrord Davids gevraagd onderzoek te doen naar de manier  waarop het kabinet in 2003 besloot om politieke steun te verlenen aan de Amerikaanse inval in Irak.

Wat ook wel mocht natuurlijk.

Is er de voorbije maand nog iets vermeldenswaardig gebeurd? Bja, ik heb mijn rijbewijs (van de eerste keer) en mijn diploma uit Madrid is eindelijk aangekomen, met sobresaliente (ofte ‘grootste onderscheiding’) no less.

1. rijbewijs halen
2. werk vinden
3. appartement vinden

En dan moet je weten dat ik normaal een stuk of drie spammails per week krijg …

Nu moet je weten, ik heb enige ervaring met de switch van analoog naar volledig digitaal. ES was analoog toen ik aankwam, maar was toen al in volle transitieperiode. De switch gebeurde van de ene dag op de andere op de eerste dag van Roland Garros.

Hoe werkte het?

1. de feed komt binnen
2. de monteur importeert de feed in Avid
3. de journalist maakt samen met de monteur een verslag/reportage/samenvatting/…
4. de monteur mixdownt het hele item
5. de monteur stuurt het item naar de server
6. de assistenten ontvangen het item, kijken het na op geluid, synchronisatie en illustraties
7. keuren het af of goed
8. sturen het door naar de regie begeleid van de nodige instructies (logo, formaat, …)
9. en daar gooien ze het op antenne

In de 3,5 maand dat ik er gewerkt heb, is er welgeteld één keer iets misgelopen. En dat was dan op het einde tijdens de Olympische Spelen, waar de fout nog eerder ginder lag dan bij ons. Mijn beste verklaring is dat er op de Reyerslaan iets misloopt in stap 6, 7 en/of 8, wat nu niet zo moeilijk recht te zetten is … op voorwaarde dat ze die niet gewoon overslaan natuurlijk.

Met alle respect, maar als ES zo’n transitie vlekkeloos - op het scherm toch, daarachter is iets anders - kan laten verlopen, met toch echt wel een pak minder middelen dan onze publieke omroep, waarom lukt de VRT het dan niet meer dan een jaar na de introductie?

We kregen er een paar dagen geleden nog eens een geweldig voorbeeld van. Martine is not amused.

Ik vraag me dan af hoe ze dat testen. Een stand-upje doen tijdens de sollicitatie?

Tot hier toe is Palin veruit de grappigste van de vier. Van haar zwangere tienerdochter tot haar satanuitdrijving. Ik zie het al zo voor me. McCain wordt president, legt na een jaar het loodje en Madam Palin wordt de machtigste persoon op aarde. Lovely.

Dat alles om maar even te melden dat de mannen van JibJab weer een geweldige clip hebben gefabriceerd:

Een verhaaltje dan maar, dat me daarstraks om geen enkele reden zomaar te binnen schoot:

Lang, lang geleden, toen ik nog in Parijs woonde en bij ES werkte, was er eens een avond waarop Standard tegen Liverpool speelde. Dat was tijdens de Olympische Spelen en omdat ik nog als laatste op mijn eiland zat, besloot ik wat te socialisen met de Engelse commentators, die ongetwijfeld die match ook wilden zien. Dat bleek een schot in de roos, wat op zich niet zo voor de hand liggend was vermits er tussen de journalisten en de commentators nu niet meteen veel communicatie was, maar kom, iemand moest toch eens go’en where no one had gone before, niwaar?

Dat was een lange inleiding om te vertellen dat ik uiteindelijk in ‘The Bombardier’ belandde met een Duitser, Markus, en een Engelsman, David. Nu, iedereen weet dat samen naar de voetbal gaan kijken niet noodzakelijk wil zeggen dat je 90 minuten lang aan het scherm gekluisterd zit zonder een woord te zeggen.

Lang duurde het dus niet tot iedereen begon te vertellen en al snel vroeg Dave hoe het kwam dat mijn Engels zo goed was (het gemiddelde niveau Engels ligt niet zo hoog onder ES-journo’s), ook omdat hij toen nog dacht dat ik een Waal was (god forbid). Ik opperde uiteraard dat het feit dat ik in Engeland gestudeerd had daar niet vreemd aan was. Waarop hij uiteraard wilde weten waar in Engeland dat dan geweest mocht zijn.

Toen ik zei "Carlisle", bekeken zowel Dave als Markus me even als van de hand Gods geslagen en begonnen toen hardop te lachen … "yeah ok", dacht ik, "Carlisle is nu niet het summum, dat weet ik ook wel, maar om me daar nu in mijn gezicht voor uit te lachen?"

Gelukkig had ik het bij het verkeerde eind, Dave vertelde dat hij zelf van Cumbria was (de county waarvan Carlisle de hoofdstad is) en dat hij nooit ofte nimmer had verwacht iemand tegen te komen die die geburen kende. Dat ik daar gestudeerd had was op zich al een vermelding waard, het feit dat ook de derde van ons trio daar een verleden had rechtvaardigde de lachbui die uit opperste verbazing geboren was.

Markus - een Duitser dus - had óók gestudeerd in Carlisle - er zelfs les gegeven - en daar hadden ze zich voordien al eens over verbaasd. Als je terugkijkt naar mijn Carlisleposts, merk je dat er in Carlisle - en bij uitbreiding in Cumbria - welgeteld vijf buitenlanders wonen, om dan als native ergens op een druilerige dag in een pub in Parijs te zitten met twee van hen is, wel ja, op z’n minst verbazenswaard.

Op een lichtjes ander vlak, de Turnhoutsebaan is ook veranderd … de putten zijn nog dieper geworden en de lichten nog wat slechter afgesteld. En ze gaan de punaises op het Astridplein wegdoen. Geweldig. Nog meer voetgangers overhoop rijden.