JAK DŁUGO POLSKO BĘDĄ CIĘ OBRAŻAĆ

2011-06-15T11:10:00.001-07:00

Będzie doniesienie na Donalda Tuska

2011-06-15T11:04:00.000-07:00

Będzie doniesienie o przestępstwie, jakiego mógł dopuścić się Donald Tusk, zawierając tajne porozumienie z Władimirem Putinem. Na jego podstawie oddano śledztwo w sprawie katastrofy Tu-154 w Smoleńsku, choć przez cztery dni po tej tragedii polscy eksperci działali na innych zasadach zgodnie z umową z 1993 roku. Złożenie doniesienia zapowiedział Antoni Macierewicz.

Podczas wykładu w namiocie Solidarnych 2010 na Krakowskim Przedmieściu poseł Antoni Macierewicz powiedział, że na lotnisku Siewiernyj nie było żadnego funkcjonariusza BOR, który miał zabezpieczać przylot prezydenta wraz z delegacją do Rosji. Jego zdaniem katastrofa była m.in. wynikiem stałej walki z Lechem Kaczyńskim i prowadzoną przez niego polityką zagraniczną. Poza tym, od 10 kilometra przed progiem pasa samolot był wprowadzany konsekwentnie w błąd. - Piloci próbowali uciec z tej pułapki. Nie lądowali, ale chcieli odejść na drugi krąg. Jednak nie wiemy, dlaczego przycisk "Odejście" nie zadziałał i dlaczego przy próbie podniesienia maszyny ręcznie w jednej chwili przestały działać wszystkie urządzenia pokładowe - powiedział poseł. Po raz kolejny podkreślił, że miało to miejsce 15 metrów nad ziemią.

- Tydzień temu uzyskaliśmy od prof. Marka Żylicza informacje, które świadczą o tym, że po czterech dniach od katastrofy pod naciskiem strony rosyjskiej Donald Tusk zaakceptował prowadzenie śledztwa według załącznika 13 do konwencji chicagowskiej w formie tajnego porozumienia - mówił Macierewicz. - Informacja uzyskana od członka państwowej komisji kierowanej przez ministra Jerzego Millera o tajnym układzie, jaki zawarł w tej sprawie Donald Tusk i Władimir Putin, jest teraz dla nas kluczowa - podkreślał szef parlamentarnego zespołu. Jak dodał, na tej podstawie zostanie w najbliższym czasie zgłoszone do prokuratury doniesienie o możliwości popełnienia przestępstwa.

- Stwierdził to doradca tej komisji i dodatkowo specjalista od prawa międzynarodowego - poinformował. Zawierając taki układ, złamano porozumienie między Polską i Rosją z 1993 roku, na podstawie którego przez pierwsze dni po katastrofie procedowano i badano przyczyny katastrofy. - Ten korzystny i zgodny z prawem sposób badania przyczyn katastrofy zerwano. Tym większa jest odpowiedzialność Donalda Tuska - podkreślił Macierewicz. Poranne wtargnięcie funkcjonariuszy ABW do mieszkania mężczyzny z Tomaszowa Mazowieckiego, który jest administratorem strony internetowej antykomor.pl, nazwał "barbarzyństwem politycznym". Antoni Macierewicz zaapelował o zbieranie pieniędzy na adwokata. Zapowiedział też poselską interwencję w tej sprawie, włącznie ze zgłoszeniem incydentu do prokuratury.

- Na człowieka, który prowadził satyryczną stronę internetową, nasłano ludzi z bronią i pałkami. W ten sposób Platforma będzie chciała wygrać zbliżającą się kampanię wyborczą, przy pomocy rewizji, łamania Konstytucji i wolności słowa - mówił Macierewicz.
Maciej Walaszczyk

W Bykowni ginęły też kobiety

2011-06-15T10:59:00.000-07:00

Ponad 500 przedmiotów znaleźli do tej pory polscy archeolodzy w Bykowni na Ukrainie. To tylko potwierdza, że w zbiorowych grobach ofiar zbrodni NKWD spoczywają polscy oficerowie z listy katyńskiej. W jednej z mogił znaleziono też kilkanaście par damskich butów, co dowodzi, że Sowieci aresztowali i mordowali również żony polskich oficerów.W Bykowni pod Kijowem do lipca 1941 r. w lesie mieścił się tajny cmentarz NKWD, gdzie stalinowscy oprawcy pod osłoną nocy grzebali ciała osób rozstrzelanych w kijowskich więzieniach.

Łącznie spoczywa tam ok. 150 tys. ofiar komunizmu różnych narodowości, wtym ok. 3,5 tys. polskich ofiar zbrodni katyńskiej. Mordu dokonano z rozkazu najwyższych władz ZSRS z 5 marca 1940 r.; tej samej, której skutkiem było ludobójstwo w sumie ok. 22 tys. Polaków m.in. w Katyniu, Charkowie i Twerze. Ekshumacje w Bykowni przeprowadzono w 1971, 1987 i 1989 roku. Choć wskazywały one, że spoczywają tam Polacy, głośno nie wolno było o tym mówić. Pierwsze już oficjalne badania polskich archeologów w Bykowni rozpoczęły się na początku obecnego stulecia. W rezultacie starań Rady Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa jej ukraiński odpowiednik - Komisja ds. Upamiętnienia Ofiar Represji Politycznych i Ofiar Wojny w 2001 r. wyraziła zgodę na przyjazd polskich archeologów do lasku pod Kijowem.

Prace tam rozpoczęte trwały krótko, ale wystarczająco, by potwierdzić, że w Bykowni spoczywają polscy żołnierze. Kolejne, równie krótkie i także niedokończone rekonesansy archeologiczne przeprowadzone w 2006 i 2007 r. pozwoliły odkryć zbiorowe mogiły z ludzkimi szczątkami, w tym czaszki przestrzelone w sposób charakterystyczny dla NKWD. W łącznie zbadanych 53 polskich grobach archeolodzy znaleźli ok. 4 tys. przedmiotów pochodzenia polskiego i zachodnioeuropejskiego. Nie natrafiono na przedmioty ukraińskie czy sowieckie. Wśród tych rzeczy były m.in. nieśmiertelnik sierż. Józefa Naglika oraz grzebień z wyrytymi nazwiskami Polaków zamordowanych przez NKWD. Były tam także fragmenty umundurowania, polskie buty wojskowe, guziki z orzełkiem, medalik, polskie monety czy szczoteczki do zębów z polskimi nazwiskami. W jednej z mogił znaleziono też kilkanaście par damskich butów, co dowodzi, że Sowieci aresztowali i mordowali również żony polskich oficerów.

W ramach rozpoczętych 4 maja br. prac archeologiczno-ekshumacyjnych w Bykowni zleconych przez Radę Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa zespół polskich naukowców ma do zbadania ok. 90 zbiorowych mogił, w tym groby polskich oficerów, m.in. z tzw. ukraińskiej listy katyńskiej. Jak podkreśla prof. Andrzej Kola z Instytutu Archeologii Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu, który nadzoruje poszukiwania w Bykowni, efekty dotychczasowych prac wydają się potwierdzać wcześniejsze przypuszczenia i badania przeprowadzone w latach minionych. - Liczymy, że do końca czerwca, a więc do wyznaczonego terminu zakończenia naszych prac, zrealizujemy nakreślone cele - ocenia prof. Kola. Archeologom udało się już odnaleźć ok. 500 różnych przedmiotów, w tym identyfikator polskiego policjanta z Krakowa wydany w Warszawie oraz guziki wojskowe z orzełkiem, ponadto złotą obrączkę, na której widnieje data ślubu z 1927 roku.

- Zakończyliśmy prace przy 26 grobach, a prace przy 7 są jeszcze w toku. W tym zakończyliśmy prace przy 8 polskich grobach, a prace przy dwóch kolejnych, ewidentnie polskich mogiłach, na co wskazują polskie przedmioty, są w toku - wylicza prof. Andrzej Kola. Jak podkreśla, wśród ciągle odnajdowanych polskich przedmiotów najczęściej powtarzają się guziki wojskowe, polskie monety, szczoteczki do zębów, grzebienie, a więc to czego używali na co dzień polscy żołnierze w sowieckim więzieniu. Przypomnijmy, że bok naukowców z Polski prace w Bykowni prowadzą też archeolodzy z Krymu, którzy robią badania dla Anglii, Francji czy Niemiec.

Wszystkie prace prowadzone w lasku w okolicach Bykowni na powierzchni ok. 5 ha powinny się zakończyć w czerwcu. Będzie to nie tylko dokończenie ekshumacji polskiej strefy, ale wszystkich prac archeologiczno-ekshumacyjnych na terenie Bykowni. Rada Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa czyni starania, by na wiosnę przyszłego roku w Bykowni został otwarty cmentarz polskich ofiar zbrodni katyńskiej. Był to także jeden z tematów omawianych podczas niedawnej wizyty polskiej delegacji na szczeblu rządowym wKijowie, gdzie władze ukraińskie oznajmiły, że decyzje wsprawie budowy cmentarza wBykowni już zapadły. Będzie to czwarta polska nekropolia katyńska obok Miednoje, Katynia i Charkowa.
Mariusz Kamieniecki

PRYMAS STAWIAŁ WYMAGANIA

2011-06-15T10:57:00.000-07:00

Był dla Kościoła i dla Polski człowiekiem opatrznościowym, podobnie jak Ojciec Święty Jan Paweł II. 30. rocznica śmierci ks. kard. Stefana Wyszyńskiego powinna wzbudzić refleksję nad wciąż aktualnym nauczaniem wielkiego Prymasa.- Sługa Boży ks. kard. Stefan Wyszyński umierał jak człowiek święty, powtarzał: "Jestem prochem i niczym". Po ciężkich cierpieniach zasnął cicho w Panu z gromnicą w ręku, bez oznak agonii. To było spokojne przejście z ziemi do nieba, żył święcie i umarł jako święty - podkreśla o. dr Gabriel Bartoszewski OFMCap, odpowiedzialny za przygotowanie "Pozycji o heroiczności cnót" w toczącym się procesie beatyfikacyjnym Prymasa Tysiąclecia. Zaznacza, że rocznica śmierci ks. kard. Stefana Wyszyńskiego winna być przeżywana jako wspomnienie wielkiego kapłana, biskupa i syna Kościoła katolickiego. Jednak przede wszystkim w tej wielkości należy uwzględniać świętość Prymasa.

Od najmłodszych lat, poprzez czas uwięzienia, uderzająca była wyjątkowość jego postawy jako człowieka, chrześcijanina, kapłana. Czas wykorzystał dla swojego uświęcenia. Jego każdy dzień w czasie trzyletniego uwięzienia przebiegał według ustalonego planu od godz. 5.00 do godz. 22.00, poczynając od porannych modlitw i rozmyślania, dwóch Mszy św., brewiarza kapłańskiego i trzech części Różańca; osiem godzin poświęcał na prace osobiste i lekturę.

- "Zapiski więzienne" Prymasa Tysiąclecia są ogromnie bogatym materiałem, który świadczy o jego heroicznych cnotach. Zawsze chętnie przebaczał także swoim prześladowcom: "Nie czuję uczuć nieprzyjaznych do nikogo z tych ludzi. Nie umiałbym im zrobić najmniejszej przykrości" - mówi o. Gabriel Bartoszewski. Niezwykle głębokie jest wyznanie ks. kard. Wyszyńskiego przed śmiercią: "Nigdy nie zgrzeszyłem aktem niewiary w moim życiu przeciw Bogu. Nigdy nie zgrzeszyłem przeciw Jezusowi Chrystusowi. Nigdy nie zgrzeszyłem przeciw Kościołowi". W czasie ciężkiej choroby dziękował wszystkim za wszystko, za najdrobniejszą przysługę.

Obchody 30. rocznicy śmierci Prymasa Tysiąclecia winny stać się nie tylko wspomnieniem postaci Sługi Bożego, ale także refleksją nad jego nauczaniem, zaczerpnięciem z bogactwa, które głosił swoim życiem. - Jego nauczanie jest trwałe i aktualne również w czasach obecnych, to nie ulega wątpliwości. Ksiądz kardynał Stefan Wyszyński był dla Polski człowiekiem opatrznościowym, podobnie jak bł. Jan Paweł II - ocenia o. Gabriel Bartoszewski, który na temat świętości Prymasa Tysiąclecia będzie dziś mówił podczas sympozjum u Księży Pallotynów w Ołtarzewie.
Główne uroczystości rocznicowe odbędą się 28 maja w Warszawie, gdzie o godz. 12.00 Mszy Świętej w bazylice archikatedralnej św. Jana Chrzciciela przewodniczyć będzie nuncjusz apostolski w Polsce ks. abp Celestino Migliore. Tego dnia duchowieństwo archidiecezji warszawskiej uda się z pielgrzymką do grobu Prymasa Tysiąclecia.

Rocznicę śmierci ks. kard. Wyszyńskiego świętować będzie również parafia pw. Przemienienia Pańskiego w Zuzeli, gdzie urodził się Prymas Polski. Uroczystej Eucharystii w niedzielę, 29 maja, o godz. 13.00 przewodniczył będzie ks. bp Tadeusz Bronakowski, biskup pomocniczy diecezji łomżyńskiej.
W archidiecezji warszawskiej, w Radomiu oraz w sanktuarium Trójcy Przenajświętszej i św. Anny w Prostyni (diecezja drohiczyńska), gdzie rodzice Prymasa Tysiąclecia zawarli związek małżeński, wierni przygotowywali się do obchodów ważnej rocznicy poprzez dziewięciomiesięczne nowenny. Jak podkreślają jej inicjatorzy, ta nowenna to wielka modlitwa o beatyfikację Prymasa Tysiąclecia, ale także okazja, aby przypominać jego tak wciąż aktualne nauczanie.

- To była postać wpisana w rytm życia Kościoła w Polsce. Jego przemówienia, sposób patrzenia na Kościół, na Polskę był bardzo ważny - mówi o Słudze Bożym ks. abp Józef Michalik, przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski. Jak podkreśla, ks. kard. Stefan Wyszyński nie zabiegał o tanią popularność, ale stawiał wymagania.

Małgorzata Bochenek

Odrodzić Polskę z Prymasem Tysiąclecia

2011-05-28T14:44:00.000-07:00

Interes narodowy, racja stanu, dobro wspólne, pomyślność Narodu pożarły dziś postpolityka i propaganda zwana PR. Poraża atrofia aspiracji obozu władzy, recydywa metod rządzenia rodem z głębokiego PRL, powrót mentalności totalitarnej. Hegemonia Platformy Obywatelskiej na scenie politycznej niszczy Polskę we wszystkich wymiarach. Afera hazardowa, zawłaszczanie i rozkład państwa przez nową oligarchię, wymieranie Narodu, degradacja rodziny, stygmatyzowanie i wykluczanie elektoratu prawicowo-katolickiego, powrót "układu" biznesowo-medialnego ze służbami w tle - tym kończą się rządy Donalda Tuska, dla którego "polskość to nienormalność". Nie takiej Polski wypatrywał ks. kard. Stefan Wyszyński.

Obrońca wiary i ojciec Ojczyzny, bohater narodowy i święty - zmarły 30 lat temu ks. kard. Stefan Wyszyński godzien jest wielkich słów. Czas nie umniejszył jego zasług, nie osłabił pamięci. Przeciwnie - po beatyfikacji Jana Pawła II i ks. Jerzego Popiełuszki - dwóch wielkich synów Polski, a zarazem duchowych dziedziców Prymasa Tysiąclecia, jego spiżowa postać jaśnieje coraz większym blaskiem. Jak patrzyłby na dzisiejszą Polskę? Co chciałby powiedzieć Narodowi, rządzącym, Kościołowi?

Jego pamiętne "non possumus" z 1953 r., rzucone uzurpatorskiej władzy, uratowało wolność Kościoła i ducha Narodu. Ksiądz Prymas był wtedy naszym "antemurale" - prawdziwym przedmurzem - wiedział, że komunizm może pokonać tylko katolicyzm, a los bezbożnej ideologii rozstrzygnie się w Polsce. Kościół i Naród - nigdy nie rozdzielał tych dwóch rzeczywistości, bo jako wytrawny znawca historii i duszy polskiej rozumiał ten związek jako jedność. By ocalić tę więź, zagrożoną przez kurs na publiczny ateizm przyjęty po 1944 r., podjął swoje wiekopomne inicjatywy:

Śluby Jasnogórskie, Wielką Nowennę, peregrynację Obrazu Matki Bożej Częstochowskiej, Sacrum Poloniae Millennium, Społeczną Krucjatę Miłości. Dzięki owocom tych dzieł nasz katolicyzm jest wciąż dynamiczny i silny, a Kościół pozostaje - mimo zakusów jego nieprzyjaciół - nieusuwalną częścią życia publicznego. A przecież, według demiurgów "nowej wiary", miało być zupełnie inaczej...

Czym byłaby Polska, gdyby Prymas Tysiąclecia "nie mieszał się" do polityki? Gdyby nie wsłuchiwał się w głos Narodu, nie identyfikował z jego bólami i nadziejami? Politykę pojmował na sposób klasyczny - jako roztropną troskę o dobro wspólne i obowiązek każdego, kto poczuwa się do odpowiedzialności za sprawy publiczne. On sam z racji swego urzędu uważał się za ojca wszystkich Polaków, również "braci komunistów". Dlatego za swoje najważniejsze zadanie uznał budowanie jedności na fundamencie Ewangelii i odnowę moralną Narodu. Jako przenikliwy znawca systemów totalitarnych wskazywał, że ład w Ojczyźnie nastąpi wtedy, gdy uszanowane będzie prawo Boga do serc ludzi, prawo człowieka do Boga, gdy rodzina wyzwolona zostanie z ideologicznych okowów.

Za trwałe punkty odniesienia w polskiej rzeczywistości uznawał Naród, Kościół i rodzinę - reszta, zwłaszcza partie polityczne, to ruchome piaski, na których nie można budować. Swój program odrodzenia zawarł w słowach: "Kocham Ojczyznę więcej niż własne serce, i wszystko, co czynię dla Kościoła, czynię dla niej". Żył sprawami Polaków, boleśnie odczuwając wszystko, co godziło w dobro Narodu, zwłaszcza w jego kondycję duchową i moralną. Z największym cierpieniem patrzył, jak pod rządami ustawy umożliwiającej zabijanie dzieci poczętych polska ziemia spływa krwią, od której czerwienieją wody Wisły.

Niestety, wtedy był to głos wołającego na puszczy... Prorokował, że jeżeli nie zostanie natychmiast zniesiona zbrodnicza ustawa, Naród przestanie istnieć, a bruki Warszawy porosną trawą. Można być pewnym, że i dziś piętnowałby bezczynność Platformy Obywatelskiej w obliczu zapaści demograficznej - w szybkim tempie zmierzamy do zaplanowanych przez Klub Rzymski w 1972 r. 15 milionów Polaków, planowe niszczenie rodziny przez podcinanie podstaw bytu ekonomicznego, narzucanie procedury in vitro i jej refundację, brak pełnej ochrony życia od poczęcia do naturalnej śmierci, otwieranie drogi związkom homoseksualnym.

Prymas Tysiąclecia uważał, że polską racją stanu jest 80 milionów Polaków, bo żyjemy między dwoma molochami: Moskwą i Berlinem - w tym miejscu Europy ostoi się tylko Naród silny liczebnie, zwarty, trzymający się ziemi, która z łatwością może wyżywić nie tylko Polskę, ale i inne kraje. Rząd Donalda Tuska ma rolników w pogardzie, nie walczy o równe dopłaty unijne, nie inwestuje w ścianę wschodnią, zamykając perspektywy rozwoju dla mieszkańców. Nie wykazuje troski o zabezpieczenie naszego stanu posiadania na ziemiach zachodnich. Niszczycielska furia tego rządu dosięga każdego odcinka życia publicznego: Platforma doprowadziła państwo do rozkładu, niebywałej zapaści finansowej, nie działają podstawowe instytucje konieczne do przetrwania tkanki narodowej. W XXI wieku Polacy pozbawieni są dostępu do służby zdrowia z prawdziwego zdarzenia.

Szkoła zamiast uczyć i wychowywać, indoktrynuje w duchu europejskiej poprawności, zamiast patriotyzmu szerzy nihilizm. Wśród "młodych wykształconych z wielkich miast" panuje największe bezrobocie; PO zamiast tworzyć miejsca pracy w kraju, wypycha ludzi na emigrację zarobkową na Zachód, by pracowali na pomyślność tamtejszych społeczeństw, tylko nie Polski. To są działania obliczone na niszczenie Narodu, jak chce ideologia Nowej Lewicy, czyli marksizm w nowych szatach, ale z tą samą nienawiścią do Kościoła i Pana Boga.

Polska wciąż nie jest tą Ojczyzną, o której marzył, dla której cierpiał Prymas Tysiąclecia. Dziś bardziej niż kiedykolwiek potrzebujemy jego odwagi, mądrości i wiary, wskazówek i rad zawartych w nauczaniu. Gdy podejmiemy to dziedzictwo, nadejdzie wyczekiwane "nowych ludzi plemię" i odrodzi Polskę.

LICENCJA NA ZABIJANIE

2011-05-27T02:07:00.000-07:00

Już po raz drugi Czechy usiłują wprowadzić prawo, które ma dopuścić w tym kraju możliwość zabijania dzieci poczętych przez Polki i inne mieszkanki państw Unii Europejskiej. Tym razem czeskie ministerstwo zdrowia przygotowało także propozycję ustawy, która pozwoli na zabijanie dzieci chorych lub upośledzonych aż do porodu! Rząd chce, by parlament głosował nad nowymi ustawami już w czerwcu. Czesi apelują do Polaków o modlitwę i post, a także o konkretne działania, które spowodują, że nie uda się wprowadzić w życie przygotowanych ustaw.

- Jeśli władze zatwierdziłyby ustawę, dotknęłoby to przede wszystkim polskie dzieci i ich matki - przekonuje czeski obrońca życia Radim Uchác˙, prezes Hnuti Pro z˙ ivot C˙ R. W przypadku wprowadzenia nowego prawa Czeska Republika skutecznie przyczyniłaby się do depopulacji swoich polskich sąsiadów. - Jest okrutną ironią, że przedstawiciele rządu Czeskiej Republiki - w większości określający się jako katolicy - z jednej strony uczestniczyli w uroczystościach beatyfikacyjnych Jana Pawła II, dla którego jedną z najważniejszych rzeczy była obrona życia dzieci poczętych, a z drugiej strony ci sami ludzie przygotowują okrutną rzeź dzieciom z Narodu, z którego wyszedł błogosławiony Jan Paweł II - dodaje.

W obliczu tego zagrożenia czescy obrońcy życia apelują do Polaków o pokorną i gorliwą modlitwę, popartą postem i czynami miłosierdzia, aby w Czechach nie doszło do przyjęcia ustaw, które umożliwią zabijanie polskich dzieci. - Prosimy, by prawdziwi patrioci i gorliwi katolicy swymi konkretnymi czynami pomogli zabronić wprowadzenia tak okrutnych ustaw, które godzą w życie bezbronnych i niewinnych ludzkich istot, które sam Bóg powołał do istnienia, a za które jest odpowiedzialny każdy z nas - podkreśla prezes Hnuti Pro z˙ivot C˙ R.

Projekt reformy służby zdrowia, która ma doprowadzić do legalnego zabijania dzieci mieszkanek państw Unii Europejskiej, forsuje minister zdrowia Leos˙ Heger z uchodzącej za konserwatywną partii TOP 09 (Tradycja Odpowiedzialność Prosperita 09), która wchodzi w skład rządu koalicyjnego Petra Nec˙asa, deklarującego swój katolicyzm. Jak zwykle zwolennicy aborcji posługują się kłamstwami i stosują manipulacje. Radim Uchác˙ podkreśla, że czeskie ministerstwo przy wprowadzaniu nowego prawa powołuje się na rzekome rozporządzenia Unii Europejskiej, ale uzasadnia je tylko ogólnymi odnośnikami do prawa o wolnym ruchu.

Czechy już obecnie mają jedno z najbardziej liberalnych ustawodawstw aborcyjnych w Europie. Bez podania przyczyny legalnie można tam zabić dziecko do 12. tygodnia życia, a do 24. tygodnia - z powodów medycznych. Kobieta w każdej chwili może się zdecydować na aborcję, jeżeli u dziecka zostaną stwierdzone wady rozwojowe. Ograniczenia dotyczą tylko wieku kobiety - musi mieć więcej niż 16 lat, a pomiędzy kolejnymi aborcjami musi minąć co najmniej pół roku. Teraz proponuje się możliwość legalnego zabijania dzieci chorych lub upośledzonych aż do porodu! Dodatkowo ogranicza się prawa rodziców, by dziewczynka w wieku 16 lat mogła bez powiadomienia i "zgody" rodziców zabić swoje dziecko.
Obrońcy życia w Czechach apelują do Polaków, aby pisali e-maile do czeskich władz z protestem przeciwko próbom wprowadzenia prawa umożliwiającego zabijanie w tym kraju polskich dzieci, a także aby Czesi przestali zabijać swoje dzieci, gdyż - jak mówił Jan Paweł II - naród, który zabija swoje dzieci, jest narodem bez nadziei i przyszłości.
Małgorzata Pabis

Twarze komuny

2011-05-27T01:59:00.000-07:00

Józef Kowalski (do 1951 r. Salomon Natanson vel Bernard Arkusz) (1904-1986) - przed wojną działacz komunistyczny (KPZU, KPZB, KPP), w czasie wojny dziennikarz sowiecki, po wojnie członek PZPR, partyjny historyk.

Syn Adolfa Natansona, buchaltera, i Idy z d. Bernstein, urodzony w Przemyślu.
W 1904 r. ukończył gimnazjum w Przemyślu. W 1924 r. rozpoczął studia medyczne na Uniwersytecie Karola w Pradze. Tam też w 1925 r. związał się z ruchem komunistycznym. Po powrocie do Przemyśla od początku 1926 r. członek Komunistycznej Partii Zachodniej Ukrainy. W latach 1925-1927 funkcjonariusz KC KPZU (m.in. członek Komitetu Okręgowego KPZU w Przemyślu). Jego współpracownikami "na niwie partyjnej" byli wówczas Jakub Willner ps. "Dzionek", Mikołaj Pawłyk, Mikołaj Lewandowski. Natanson (od 1951 r. występujący pod nazwiskiem Kowalski) był także jednym ze współzałożycieli PPS-Lewicy w Przemyślu. W 1927 r. wyjechał do Wilna, gdzie kontynuował studia na Uniwersytecie Stefana Batorego. Od 1927 r. członek Komunistycznej Partii Zachodniej Białorusi.
W strukturach tej partii pełnił szereg funkcji w Wilnie i Pińsku. Był m.in. sekretarzem KO KPZB w Pińsku, przedstawicielem KC KPZB ds. "białoruskiego ruchu wyzwoleńczego". W okresie tym kontaktował się z ramienia KPZB z posłami na Sejm RP Białoruskiego Włościańsko-Robotniczego Klubu Poselskiego "Zmahannie". Posłowie tego klubu głosili radykalne hasła zbliżone do komunistycznych oraz dążyli do "zjednoczenia wszystkich ziem białoruskich", czyli formalnie kwestionowali integralność terytorialną II RP. Po raz pierwszy Natanson został aresztowany w 1928 roku. Po kilku tygodniach jednak go zwolniono, a w 1930 r. aresztowano ponownie.

Po zwolnieniu za kaucją nie stawił się na proces i w 1931 r. wyjechał do ZSRS. Od czerwca 1931 do września 1932 r. pracował w przedstawicielstwie KC KPZB w Mińsku. Głosił wówczas wykłady w szkole partyjnej KPZB oraz pracował w tzw. Centralnej Redakcji, zajmując się m.in. publicystyką partyjną. W październiku 1932 r. nielegalnie powrócił do Polski. Został członkiem Tymczasowego Sekretariatu KC KPZB. Kierował potem okręgami KPZB w Białymstoku i w Pińsku. Od jesieni 1933 r. przeszedł do pracy w KC Komunistycznej Partii Polski. Był kolejno instruktorem, członkiem i kierownikiem wydziału samorządowego KC KPP, członkiem Sekretariatu Krajowego KC KPP, sekretarzem Komitetu Warszawskiego KPP, sekretarzem Komitetu KPP w Zagłębiu Dąbrowskim. Aresztowany 11 kwietnia 1935 roku. Przebywał w więzieniach w Mysłowicach, a potem w Wilnie na Łukiszkach.

Skazany wyrokiem Sądu Okręgowego w Wilnie na 8 lat więzienia za działalność wywrotową. Karę odbywał w więzieniach w Grodnie i w Sieradzu. Wolność odzyskał 2 IX 1939 r. po agresji Niemiec na Polskę. Od października 1939 r. przebywał w Białymstoku. Potem zaś w okupowanym przez Sowietów Grodnie i w Mińsku. Od 1940 r. członek sowieckiej partii komunistycznej - WKP(b). Był członkiem redakcji kilku komunistycznych pism. W Grodnie pracował w redakcji "Wolnej Pracy", w Mińsku w redakcji "Sztandaru Wolności". W czerwcu 1941 r. powołany do Armii Czerwonej. Służył w Zarządzie Politycznym przy Sztabie Frontu Zachodniego. Potem zdemobilizowany w stopniu kapitana i wysłany do szkoły Międzynarodówki Komunistycznej (Kominternu) w Ufie. Od stycznia 1942 r. pracował w Redakcji Polskiej Wydziału Propagandy Komitetu Wykonawczego MK. Był formalnie zastępcą kierownika redakcji rozgłośni im. Tadeusza Kościuszki.

Po powstaniu PKWN współpracownik pism "Nowe Widnokręgi" i "Wolna Polska". Używał wówczas pseudonimu Józef Kowalski, który potem przyjął za nazwisko. Od jesieni 1944 r. zastępca kierownika agencji "Polpress" Związku Patriotów Polskich. Od 1945 r. kierował moskiewskim oddziałem PAP. W latach 1947-1955 stał na czele komisji historycznej, która z poruczenia KC PPR i polecenia Wydziału Historii Partii prowadziła "poszukiwania materiałów partii rewolucyjnych w archiwum Instytutu Marksizmu-Leninizmu" w Moskwie. Jak pisze Tadeusz Paweł Rutkowski (Nauki historyczne w Polsce 1944-1970. Zagadnienia polityczne i organizacyjne, Warszawa 2007), "grupa składała się ze starych członków partii, którzy dobrze orientują się w materiałach i jej praca była przewidziana na półtora roku". W 1951 r. Kowalski powrócił do Polski. Wtedy też został przyjęty do PZPR.

Do 1956 r. pozostawał obywatelem ZSRS. Był zastępcą kierownika Wydziału Historii Partii KC PZPR, potem zastępcą dyrektora Zakładu Historii KC PZPR w Warszawie (od 1957 do 1968 r.). W latach 1952-1954 kierował katedrą historii PZPR w Instytucie Nauk Społecznych przy KC PZPR. Uzyskał tytuły naukowe docenta i profesora nadzwyczajnego. W latach 1961-1966 wykładał w Wyższej Szkole Nauk Społecznych przy KC PZPR. Opublikował wiele prac z historii "ruchu komunistycznego" napisanych w duchu stalinizmu, m.in. "KPP w obronie niepodległości Polski" (1952), "Komunistyczna Partia Polski 1935-1938. Studium historyczne" (1975). Prezentował w nich zafałszowany obraz działalności partii komunistycznych w Polsce, daleki od rzeczywistości i podporządkowany aktualnym wymogom ówczesnej propagandy politycznej. Zmarł w Warszawie w 1986 roku.
oprac. dr Mariusz Krzysztofiński (IPN Rzeszów)

Nie ma za co tłumaczyć akt z Katynia

2011-05-27T01:49:00.000-07:00

Nie ma pieniędzy na tłumaczenie przysłanych z Federacji Rosyjskiej akt katyńskich. Dokumenty z rosyjskiego śledztwa są tłumaczone z dużym opóźnieniem. I tylko częściowo. Kierownictwo warszawskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej, w którym prowadzone jest postępowanie w sprawie ludobójstwa katyńskiego, formalnie tłumaczy, że nie ma potrzeby tłumaczenia dokumentacji w całości. Nieoficjalnie jednak wiadomo, że problem jest prozaiczny, ale dotkliwy - brak funduszy.
Polska od lat zabiega o dostęp do całości akt z rosyjskiego śledztwa katyńskiego. Po latach przestoju we wrześniu ubiegłego roku otrzymaliśmy kolejnych 20 tomów akt. Ale jak się okazuje, środki na ich tłumaczenie zostały zabezpieczone dopiero w maju tego roku. Poza tym ma być przetłumaczonych zaledwie 7 tomów tej dokumentacji.

- Po uzyskaniu na początku maja br. informacji o zabezpieczeniu przez Oddział IPN w Warszawie kwoty ok. 54 tys. zł, przekazano do tłumaczenia biegłym tłumaczom przysięgłym języka rosyjskiego 7 tomów kopii akt Naczelnej Prokuratury Wojskowej FR - mówi nam prokurator Piotr Dąbrowski, naczelny pionu śledczego warszawskiego oddziału IPN. - Materiały te zostały wyselekcjonowane z transzy 20 tomów dokumentacji rosyjskiej przekazanej do tutejszej Oddziałowej Komisji w końcu września 2010 roku - dodaje.
Na przetłumaczenie czeka kolejnych 50 tomów akt, które trafiły do Polski w grudniu zeszłego roku, a do IPN w marcu. - W chwili obecnej trwają oględziny uzyskanej w marcu br. transzy 50 tomów kopii akt śledztwa rosyjskiego. Na razie zapoznano się z treścią 30 tomów tej dokumentacji - stwierdza Dąbrowski. Dodaje, że podobnie jak w przypadku transzy z września marcowa będzie tłumaczona tylko częściowo.

- Podczas tej czynności dokonywana jest selekcja materiału istotnego dla przedmiotu prowadzonego w Oddziałowej Komisji w Warszawie śledztwa w sprawie zbrodni katyńskiej. Dopiero po zakończeniu oględzin i wstępnym oszacowaniu przez biegłych tłumaczy kosztów przekładu wybranych materiałów możliwe będzie wystąpienie do dyrektora oddziału IPN o zarezerwowanie środków finansowych na tłumaczenie - zaznacza.

Dlaczego tłumaczonych jest tylko część materiałów? Jak ustalił "Nasz Dziennik", powodem jest brak środków finansowych. - Nie przypominam sobie, żeby za mojej bytności w Kolegium IPN pojawiały się tego typu problemy. Jest to oczywiście jakaś kwestia budżetowa. Pamiętajmy, że budżet ustala Sejm - mówi nam prof. Mieczysław Ryba (KUL), były członek Kolegium IPN.

Warszawski oddział IPN, na którego czele stoi prof. Jerzy Eisler, zapewnia jednak, że "środki w budżecie warszawskiego Oddziału pozwalają na tłumaczenie uzyskanych dotąd z Rosji tomów". Jednak zaraz pada stwierdzenie, że będą one tłumaczone tylko częściowo. - Pion śledczy z udziałem tłumacza dokonuje selekcji akt pod kątem ich znaczenia dla śledztwa, a materiały istotne dla dochodzenia są sukcesywnie tłumaczone - informuje "Nasz Dziennik" Iwona Spałek, asystent prasowy Eichlera.

- W procesie karnym jest tak, że jeżeli do prokuratury trafia materiał dowodowy z zagranicy, to należy wszystko tłumaczyć, ponieważ wszystko może mieć znaczenie - podkreśla karnista prof. Piotr Kryszyński (UW). Dodaje, że nie jest pożądana selekcja materiału nawet z udziałem tłumacza. Poza tym przecież jego praca też kosztuje.
- Nie ma potrzeby tłumaczenia wszystkich tomów, ponieważ część z nich od dawna jest w Polsce - dodaje Spałek.
Ale trzy lata temu pion śledczy IPN informował, że stan ówczesny był taki, iż Rosjanie okazali polskim prokuratorom 67 tomów dokumentów (częściowo je skopiowano), a do pozostałych nie mieli dostępu.
Po otrzymaniu dwóch ostatnich transz rosyjskiej dokumentacji prokurator prowadząca polskie śledztwo katyńskie Małgorzata Kuźniar-Plota podkreśla, że zawierają one cenne akta. Zaznacza, że w przekazanej dokumentacji stwierdzono "bardzo dużą liczbę protokołów przesłuchania w charakterze świadków byłych funkcjonariuszy NKWD, z których część mogła mieć lub miała związek z rozstrzeliwaniem polskich jeńców".

W przypadku transzy 50 tomów akt z marca Kuźniar-Plota zaznaczała, że dla IPN są "to nowe akta".
Kiedy pierwsze akta zostaną przetłumaczone? - Z uwagi na obszerność tej dokumentacji nie jest możliwe precyzyjne określenie terminu dokonania jej przekładu - z pewnością proces ten potrwa kilka tygodni - stwierdza Dąbrowski.
Akta rosyjskiego śledztwa katyńskiego liczą łącznie 183 tomy. Do tej pory Polska otrzymała 137 tomów kopii. Tajnych wciąż pozostaje 46 kluczowych tomów wraz z postanowieniem o umorzeniu śledztwa.
Zenon Baranowski

Prawda o naturze małżeństwa

2011-05-26T14:13:00.001-07:00

Analizę natury małżeństwa i jego istotnych aspektów w świetle prawa naturalnego, z podkreśleniem nadprzyrodzonego wymiaru związku małżeńskiego, Jan Paweł II poprzedził konstatacją, zgodnie z którą we współczesnym świecie zanika świadomość nadnaturalnego i naturalnego sensu zaślubin, czego bardzo złe konsekwencje są odczuwalne zarówno w sferze prywatnej, jak i publicznej. Przejawia się to m.in. w przebiegu debaty społecznej, której przedmiotem są nie tylko właściwości i cele małżeństwa, a także rodziny, ale wręcz wartość i przydatność tego rodzaju instytucji. To wszystko ma służyć uzasadnieniu zjawiska tzw. wolnych związków, a także doprowadzeniu do przyznania statusu małżeństwa także związkom między osobami tej samej płci.

Powyższe tendencje mają swoje źródło w błędnym rozumieniu koncepcji miłości małżeńskiej, która polega na utożsamieniu chwiejnego uczucia czy też nawet silnego pociągu psychofizycznego z rzeczywistą miłością do drugiego człowieka, której istotę stanowi szczere pragnienie jej dobra, wyrażające się w czynnym dążeniu do jej realizacji. Miłość małżeńska nie jest tylko czy przede wszystkim uczuciem, lecz jest w swej istocie zobowiązaniem wobec drugiej osoby, podjętym przez świadomy akt woli. Gdy to zobowiązanie zostanie przyjęte przez drugą osobę w zgodzie małżeńskiej, wyrażonej w sakramencie małżeństwa, miłość staje się miłością małżeńską i już nigdy nie traci tego charakteru. Skutkiem tego jest obowiązek wierności miłości, zakorzeniony w dobrowolnie podjętym zobowiązaniu.

Powyższe pozostaje w oczywistej sprzeczności z powszechnie obowiązującą we współczesnej kulturze prawnej zasadą, w świetle której więź małżeńska pozostaje w mocy dopóty, dopóki trwa affectio maritalis.
Według Jana Pawła II, związek między laicyzacją a kryzysem małżeństwa, a także rodziny jest aż nazbyt oczywisty. A przecież stworzył Bóg człowieka na swój obraz, stwarzając mężczyznę i niewiastę (Rdz 1, 27). W konsekwencji obraz Boży przejawia się także w dwoistości człowieka jako mężczyzny i kobiety oraz w ich międzyosobowej komunii. Już tylko z tego względu transcendencja została od samego początku wpisana w samą istotę małżeństwa.

Powyższe stanowi podstawę dla nakazu wiernej miłości jako przejawu wierności Bogu, bowiem to wierność stanowi podstawę Bożego przymierza z człowiekiem, dla którego Bóg uczynił możliwym i potwierdził związek małżonków, będący w ten sposób rzeczywistością obiektywną. Innymi słowy, mamy tu do czynienia z rzeczywistością świętą i sprawą, która dotyczy zbawienia dusz.

Trzeba odrzucić mentalność prorozwodową

2011-05-26T14:10:00.001-07:00

Nauczanie bł. Papieża Jana Pawła II w zakresie problematyki interesującej świat prawniczy jest nad wyraz obfite i wielowątkowe, dlatego z konieczności poprzestanę na swoim, siłą rzeczy subiektywnym, wyborze tych problemów, które uważam za najważniejsze, bo wywarły one na mnie najsilniejsze wrażenie na poszczególnych etapach mojego życia, a także mojego osobistego rozwoju, bowiem ponad połowa mojego żywota przeminęła w czasie pontyfikatu bł. Jana Pawła II.

Chciałbym w szczególny sposób zwrócić uwagę na problematykę związaną z aspektami prawnymi instytucji małżeństwa już choćby z tego względu, iż instytucji tej dotyczy niezwykle szeroki zakres cywilnego prawa stanowionego, a w konsekwencji tego i praktyki prawniczej, która polega na jego stosowaniu. Przemyślenie przez prawników nauki Papieża Jana Pawła II o małżeństwie jest tym ważniejsze, gdy uświadomimy sobie zaistniały we współczesnym społeczeństwie kryzys tej instytucji. Stosownego materiału do rozważań dostarcza nam w szczególności analiza wygłaszanych corocznie przez cały okres pontyfikatu bł. Jana Pawła II przemówień do pracowników i adwokatów Roty Rzymskiej będącej obok Sygnatury Apostolskiej i Penitencjarni Apostolskiej jednym z trybunałów w Watykanie.