Jak grac?

Ostatnie opisy ciekawych i standardowych gitar

2012-07-06T08:52:00.000-07:00

Gitara hawajska

Bardzo specyficzną odmianą jest gitara hawajska, tzw. steelguitar. Z jazzem ma ona niewiele wspólnego, wykorzystywana jest na ogół w zespołach rozrywkowych i country. Elektryczna gitara hawajska jest prostokątna w kształcie. Struny umieszczone są wysoko nad gryfem, na którym dla orientacji zaznaczono poszczególne pozycje. Gitara leży przed grającym na specjalnym stoliku lub też wyposażona jest w nóżki. Grający w lewej ręce trzyma metalowy suwak, którym skraca struny lekko je dociskając. Na prawą ma założone specjalne pierścienie zakończone piórkami, którymi zarywa struny. Strój gitary hawajskiej jest oparty na akordzie durowym e, cis, a, e, A, E (A-dur). Dla ułatwienia gry i rozszerzenia możliwości produkowane są też całe zestawy gitar hawajskich, które można nastroić na różne tonacje i akordy oraz używać równolegle, przerzucając się tylko z gryfu na gryf. Produkowane są też hawajskie gitary pedałowe o bardziej skomplikowanej budowie - rozszerzającej zakres ich możliwości.
Zwykłą gitarę można zaadoptować do gry na sposób hawajski, podwyższając siodełko na tyle, aby operując suwakiem, nic dociskać strun do progów. Grający kładzie wówczas pudło rezonansowe na prawym udzie, a szyjkę na lewym.
Zupełnie odmienna technika gry, jak i strój gitary hawajskiej tworzy specjalistów w tej dziedzinie, bowiem umiejętność gry na gitarze konwencjonalnej jest tu mało przydatna.

Gitara klasyczna

Gitara klasyczna jest instrumentem będącym pierwowzorem wszystkich późniejszych rozwiązań. Lutnikiem, który w połowie XIX w. wypracował najdoskonalszy model gitary klasycznej był Antonio Torres. Od tego czasu rozwiązanie konstrukcyjne gitary klasycznej nie jest już zmieniane, a wszystkie jej parametry są ściśle określone. Większe odchylenia od nich prowadzą do straty jakości tonu. Oto typowe wymiary:

Wymiary gitary klasycznej

Boczki gitary mają wysokość od 8 do 10 cm. Wyższe boczki powodują głębsze, ciemniejsze brzmienie, a niższe - jaśniejsze. Grubość szyjki jest me większa niż 25 mm, szerokość przy siodełku 50 mm, a przy XII progu około 62 mm. Ilość metalowych progów ustalona została na dziewiętnaście, a menzura waha się w granicach 63-66 cm. Płyta rezonansowa i spód są płaskie.
Bardzo ważny dla jakości brzmienia jest materiał, z którego został wykonany instrument. Dolna płyta pudła rezonansowego oraz boczki zrobione są z wyschniętego drewna drzew liściastych, najczęściej klonu lub palisandru. Najważniejsza dla brzmienia górna płyta rezonansowa wykonana jest z dobrze wysuszonego drewna świerkowego, które musi się odznaczać drobnymi i prostymi słojami pozbawionymi sęków. Odpowiednie belkowanie wewnątrz pudła rezonansowego zabezpiecza je przed siłą naciągu strun. Sam strunnik z mostkiem przyklejony jest bezpośrednio do płyty rezonansowej. Na główce gitary umieszczono mechanizmy, służące do strojenia instrumentu, tzw. „maszynki".
Struny do gitary klasycznej są nylonowe, basowe zaś jeszcze owija się cienkim drucikiem (owijką).
Przy budowie gitary wymagana jest niezwykła precyzja, bowiem każdy element ma decydujący wpływ na wartość instrumentu. Upraszczając, można by powiedzieć, że płyta rezonansowa decyduje o brzmieniu, szyjka z gryfem o wygodzie gry, rozmieszczenie progów o strojeniu gitary.
Ponieważ gitara klasyczna jest jedynym rodzajem gitary, która doczekała się u nas dość dokładnych opisów, nie będę się nią zajmował bardziej szczegółowo. Omawiam ją w tej książce jedynie jako punkt wyjścia dla dokonania porównań.
Gitara klasyczna to instrument służący do wykonywania muzyki pisanej przede wszystkim przez kompozytorów ,,poważnych". W jazzie zajmuje ona marginesowe miejsce, z uwagi na zbyt słabe i krótkie (szczególnie w górze) brzmienie, a przede wszystkim na klasyczną technikę gry, nie dopuszczającą typowych dla jazzu środków wyrazu.
Gitarę klasyczną wykorzystuje się w dużych orkiestrach ze względów kolorystycznych oraz dobrego łączenia się barwy dźwięku z sekcją smyczków. Często używana jest też w muzyce brazylijskiej. Do obu tych zastosowań bardziej odpowiednia wydaje się być technika jazzowa i ta na ogół jest stosowana. W małym combo, jako instrument jazzowy gitara klasyczna, moim zdaniem, nic sprawdza się, szczególnie traktowana techniką klasyczną (patrz Charlie Byrd, Laurindo Almeida), z wyjątkiem Django Reinhardta, którego technika różniła się znacznie od techniki klasycznej.
Jako instrument solowy, gitarę klasyczną możemy podziwiać w rękach Joe Passa, który przy grze wielogłosowej również stosuje technikę jazzową - (patrz rozdział pt. „Różne techniki gry na gitarze").

Ovation

Gitara Ovation

Wśród wielu doskonałych firm duże powodzenie ma firma Ovation, która zrewolucjonizowała budowę gitar akustycznych. Mianowicie: pudło rezonansowe o zaokrąglonych brzegach ma kształt gruszki i jest wykonane ze specjalnego materiału pochodzenia syntetycznego. Drewniana jest tylko płyta rezonansowa lub cały instrument wykonany jest z laminatów syntetycznych, jak np. najdroższy i zarazem najwyższej jakości model ,,Adams". Kształt pudła rezonansowego gitar Ovation opracowany został przy wykorzystaniu komputerów i oprogramowań wykorzystywanych dotychczas w lotnictwie do obliczania zależności aerodynamicznych. Gitary te zyskały zwolenników i wielu gitarzystów stosuje je nie tylko do akompaniamentu, ale nagrywania na nich solowe płyty, np. John McLaughlin. Trzeba przyznać, że inne firmy jak np. Gibson, z powodzeniem kontynuują doskonalenie swych gitar akustycznych w bardziej tradycyjnej formie.

Stick

Amerykanin Emmet Chapman skonstruował i wprowadził do sprzedaży w 1974 roku specjalny instrument dziesięciostrunowy o nazwie Stick, na którym gra się z dwóch stron gryfu, a obie ręce samodzielnie skracają i pobudzają struny do drgań (technika tapping).
Stick rożni się od gitary przede wszystkim brakiem klasycznego korpusu (ang. body) - jak nazwa wskazuje jest to deska która zaczyna się główką z kluczami a kończy mostkiem, pośrodku mając podstrunnicę. Instrument ewoluował później do kilku wariantów - Grand Stick (12 strun), StickBass (8 strun) oraz NS Stick (również 8 strun). Generalną zasadą w tym instrumencie jest podział strun na dwie sekcje - basową i wiolinową/gitarową. Każda z sekcji ma oddzielny zestaw pickupów, a co za tym idzie oddzielną elektronikę i wyjście. Z jednego instrumentu można napędzać 2 wzmacniacze - gitarowy i basowy, przepuszczając każdą sekcję z osobna przez zestawy efektów. Możliwe jest również zamontowanie pickupów MIDI.
Bodaj najsłynniejszym użytkownikiem instrumentu Chapman Stick jest Tony Levin - nagrywał na sticku z Peterem Gabrielem i King Crimson już we wczesnych latach 80-tych. Stick stanowi bardzo ważny element jego instrumentarium w każdym projekcie w jakim bierze udział. Inni użytkownicy to m.in Jim Lampi, Ron Baggerman i inni.

Elektryczna i elektro-akustyczna

2012-04-24T08:23:00.001-07:00

Gitara elektryczna

Gitara elektryczna (Solid-body)

Gitara elektryczna - budowa

Jest to gitara, która zamiast pudła rezonansowego posiada pełny blok najczęściej drewniany - stąd popularna w Polsce nazwa gitary elektrycznej - „deska". Ponieważ problem akustyczności w tym wypadku jest mało istotny, konstrukcja gitary elektrycznej uwzględnia przede wszystkim: mocny korpus, przykręconą do niego szyjkę, wzmocnioną prętem, a czasem i wstawkę z twardego drewna zapobiegającą skręcaniu się. Szyjka, podobnie jak w gitarach akustycznych, jest wąska, a gryf zaokrąglony, ale na ogół ilość progów jest nie mniejsza niż 22, choć zdarza się też i więcej. Dostęp do najwyższych pozycji jest lepszy niż w gitarach elektryczno-akustycznych, nawet tych z wycięciem.

Korpus

Kształt samego korpusu ma znacznie mniejsze znaczenie jeśli chodzi o barwę dźwięku. Konstruktorzy mają tu na uwadze wygodę gry, względy estetyczne, ale również dobre wybrzmienie czyli sustain strun. Najdłużej wybrzmiewają struny zamocowane na mostkach, które mocno łączą się z korpusem. Najlepsze tego typu gitary to Gibsony model Les Paul. Korpusy tych gitar swoim kształtem „en face" przypominają tradycyjne gitary.
Najsłynniejsza gitara "deska" to Fender Stratocaster. Na rysunku pokazane są wszystkie elementy tego instrumentu. Korpus wymodelowany z pełnego drewna, gryf przykręcany do korpusu śrubami oraz mostek z systemem tremolo skonstruowany również przez Leo Fendera. Umożliwiał wibrowanie i obniżanie dźwięku pojedynczych strun i całych akordów.

Mostek

Mostek Floyd Rose

Od końca lat siedemdziesiątych do ,,desek" coraz częściej montuje się mostek z systemem tremolo skonstruowany przez gitarzystę - konstruktora Floyd Rose'a. Jest to mostek swobodnie zawieszony, przystosowany do podwójnej akcji - podciągania i opuszczania. Jest wyposażony w mikro-strojniki, regulację menzury i mini-imadełko do zamocowania struny. Gitary z takim mostem posiadają na siodełku gryfu blokadę strun, zwiększająca stabilność stroju.

Przetworniki

Pod strunami gitara elektryczna ma umieszczone przeważnie trzy przetworniki elektromagnetyczne na ogół z regulowana wysokością i to często na każdą strunę z osobna. Na korpusie gitary zamocowane są potencjometry siły głosu, barwy tonu, przełącznik przystawek, gniazdo wyjściowe, a czasem dodatkowe przełączniki kilku pozycyjne, zawierające gotowe mikstury barwowe. Nieliczne modele zawierają również urządzenia elektroniczne w rodzaju aktywnych korektorów barwy.

Brzmienie

Gitary elektryczne charakteryzują się czystym „elektrycznym" dźwiękiem, jaskrawym w górze, głębokim w dole (oczywiście jest to uzależnione od ustawienia korekcji wzmacniacza). Instrumenty te nie ,,sprzęgają się" ze wzmacniaczem lak łatwo, jak gitary posiadające pudło rezonansowe, przez co łatwiej dźwięk przesterować i grać kontrolowanym sprzężeniem zwrotnym. Dobrze współpracują ze wzmacniaczem dużej mocy, są wygodne, trwałe i łatwe w transporcie. Najlepiej też współpracują z różnego rodzaju przetwornikami dźwięku jak: wahwah, fuzz, flanger, chorus itp.

Gitara elektryczno-akustyczna

Gitara elektryczno-akustyczna
(Electric acoustic guitar, Acoustic electric hollow-body, Acoustic electric arch top)

Jest to gitara akustyczna typu „gibsonka" wyposażona w przetworniki elektromagnetyczne.
Jak pamiętamy, już w samej budowie gitar,,orkiestrowych" nie kładziono nacisku na brzmienie głośne, ale na klarowność, wyrównany dźwięk oraz wygodę gry. W przypadku gitary elektryczno-akustycznej płyta rezonansowa obciążona jest najczęściej dwiema przystawkami, czterema potencjometrami, przełącznikiem przystawek, nieraz gniazdem wyjściowym, a na dodatek elementami elektronicznymi wewnątrz pudła rezonansowego. Osłabienie brzmienia akustycznego nie ma tu jednak takiego znaczenia, bowiem wzmacniany elektrycznie jest jedynie dźwięk strun gitary.

Pudło rezonansowe

Wydawałoby się, że pudło rezonansowe jest zbędne, skoro przystawka elektryczna odbiera tylko drgania strun, a rezonans płyty nie ma żadnego wpływu na przystawki (w droższych modelach przystawki umieszczane są nawet na specjalnych izolujących je od drgań płyty rezonansowej amortyzatorach). Bezpośredniego wpływu drgań płyty na przystawki rzeczywiście nie ma, ale za to jest pośredni. Inaczej drga struna mająca pod sobą pudło rezonansowe, a inaczej gdy go nie ma. Różnica charakterystyki drgań jest wystarczająca, aby odróżnić barwę gitary elektryczno-akustycznej od tzw. „deski", słysząc dźwięki jedynie za pośrednictwem przystawki elektrycznej i wzmacniacza z głośnikiem.
Trzeba dodać, że najdroższe modele gitar jazzowych nie mają niczym obciążonej przedniej płyty. Np. Gibson Citation ma przystawkę zamocowaną do końca gryfu, a gniazdo i potencjometr na kołnierzu ochronnym. Wówczas zelektryfikowanie gitary nie osłabia walorów pudła rezonansowego, a dźwięk mimo zrozumiałej przewagi brzmienia gitary elektrycznej jest jednak bardzo „akustyczny".

Przetworniki

Najczęściej gitara elektryczno-akustyczna wyposażona jest w dwa przetworniki elektromagnetyczne umieszczone: jeden przy podstawku o ostrym i wysokim brzmieniu oraz drugi, umieszczony przy końcu gryfu, dający brzmienie miękkie i ciemne. Odległość przystawek od strun na ogół jest regulowana przez podwyższanie lub obniżanie przystawek. Niektóre firmy produkują też przystawki, które mają możliwość regulacji odległości do każdej struny z osobna.
Przełącznik przystawek jest trój-pozycyjny i umożliwia włączenie każdej przystawki osobno oraz obu naraz. Większość gitarzystów jazzowych jednak używa tylko przystawki znajdującej się przy gryfie, stąd popularne są również instrumenty z jedną przystawką. Z czterech potencjometrów dwa umożliwiają płynną regulację siły głosu poszczególnych przystawek, dwa następne to korektory regulujące barwę tonu.

Konstrukcja

Konstrukcja gitary elektryczno-akustycznej w porównaniu z gitarą akustyczną typu orkiestrowego w jeszcze większym stopniu jest wygodniejsza do gry, precyzji strojenia itp. Progi, pozbawione ostrych krawędzi, są nieraz poszerzone do 3 mm, a ich ilość zwiększona do 20 lub 22. Z reguły oprócz wysunięcia gryfu co najmniej do XIV pozycji, stosuje się wycięcie pudła rezonansowego pod gryfem, co razem znakomicie ułatwia praktyczne rozszerzenie skali gitary w górę. Zaokrąglony gryf, węższa szyjka ułatwia pracę lewej ręki i stwarza większe możliwości techniczne. Wewnątrz szyjki instrumentu umieszcza się zazwyczaj stalowy pręt, który za pomocą specjalnej nakrętki można skracać lub wydłużać, przez co w mniejszym lub większym stopniu przeciwdziała się wyboczeniom szyjki spowodowanym siłą naciągu strun.

Mostek

Mostek, którego wysokość jest regulowana, zazwyczaj ma ruchome, niezależne na każdą strunę klocki, suwające się wzdłuż strun w granicach 5-10 mm. Regulując je za pomocą specjalnych śrubek, możemy ustawić mcnzurę każdej struny osobno, tak aby dźwięki były czyste we wszystkich pozycjach. Warto jednak wiedzieć, że mostki takie powodują osłabienie rezonansu przedniej płyty.
Niekiedy do strunnika przymocowuje się specjalne mikrostrojniki (większe od skrzypcowych, ale mniejsze od wiolonczelowych), umożliwiające precyzyjniejsze nastrojenie instrumentu niż za pomocą maszynek znajdujących się na główce gitary.

Barwa dźwięku

Gitary elektryczno-akustyczne mają bardzo wyrównany i „okrągły" dźwięk, najwłaściwszy moim zdaniem dla muzyki jazzowej, selektywny ton w dole, wyrazistą średnicę oraz śpiewną górę. Cechy te sprawiły, że prawie wszyscy wybitni gitarzyści grający główny nurt jazzu, używają gitar elektryczno-akustycznych. Często są to instrumenty firmy Gibson, odznaczające się bardzo wysoką jakością.

Pół-pudło

Do gitar elektryczno-akustycznych trzeba zaliczyć również gitary elektryczne posiadające tzw. ,,półpudło", tj. pudło rezonansowe, którego boczki są o potowe niższe od normalnej wysokości (Semi-hollow body). Pudło rezonansowe zwężone do 4-5 cm ma minimalne znaczenie w sensie wzbogacenia barwy gitary elektrycznej, tym bardziej, że często stosuje się wzmocnienia płyty wierzchniej grubymi, drewnianymi blokami. Wielu gitarzystów jednak grywa na tego typu gitarach, a jednym z powodów jest dość duża uniwersalność tych instrumentów. Półpudło jest to forma przejściowa do następnego typu gitary - gitary elektrycznej.

Kolejne ciekawe rodzaje gitar:

2012-03-25T05:42:00.000-07:00

Gitara Dobro

Gitara hawajska istniała już wtedy, gdy nie było jeszcze gitar elektrycznych. Ponieważ gitara akustyczna traktowana na sposób hawajski miała zbyt małą nośność dźwięku, stworzona została około 1924 roku przez braci Doperów tzw. gitara rezofoniczna, tj. gitara, której dźwięk nie jest wzmacniany przez pudło rezonansowe, lecz przez specjalne aluminiowe membrany (rezonatory), działając na zasadzie głośnika radiowego, ale pobudzane mechanicznie. To rozwiązanie stopniowo udoskonalane stworzyło gitarę Dobro. Kształtem przypomina ona gitarę orkiestrową. Używana jest do wykonywania ludowego bluesa, country, a także do grania techniką „slide".

Gitara dwunastostrunowa

Gitara dwunastostrunowa posiada podwójny naciąg strun, które tak jak w mandolinie połączone są w pary. Cztery dolne struny są zdwojone w oktawie, a dwie górne w unisonie. Strój instrumentu w zasadzie jest taki sam jak w gitarze sześciostrunowej, z tym że czasami ze względu na zwiększoną siłę naciągu stosuje się obniżenie stroju o cały ton. Z uwagi na liczbę strun, szyjka z gryfem jest nieco szersza. Na powiększonej główce znajduje się oczywiście dwanaście maszynek. Strunnik i mostek są mocniejsze, a konstrukcja pudła rezonansowego uwzględnia większy naciąg strun.
Gitary dwunastostrunowe bywają akustyczne, akustyczno-elektryczne oraz elektryczne. Największym powodzeniem cieszą dwie pierwsze odmiany. Mają one bogatszy od gitar sześciostrunowych ton i świetnie nadają się do akompaniowania w zespołach typu country. W jazzie nie mają tak szerokiego zastosowania ze względu na niekontrolowane zdwojenia w akordach i konieczności przechodzenia oktawy w unison, ale właśnie z tego powodu granic na gitarze 12-strunowej wywołuje odmienne skojarzenia harmoniczne, co może być przydatne np. przy komponowaniu. Jednym z nielicznych gitarzystów jazzowych grających na dwunastostrunowej gitarze jest Ralph Towner. Znajduje się on jednak poza głównym nurtem jazzu.

Gitara dwugryfowa

Gitara dwugryfowa - jest instrumentem, w którym jest wykorzystywany system dwunastostrunowy. Są to instrumenty, do których korpusu („deski") dołączono obok siebie dwie szyjki z gryfami. Z reguły jedna z nich jest dwunastostrunowa, druga sześciostrunowa. Są to gitary elektryczne, a stosuje się je wtedy, gdy gitarzysta musi często zmieniać instrument na estradzie. Na takiej gitarze grał m.in. John McLaughlin oraz Seweryn Krajewski.
Gitarę dwugryfową można wykorzystywać także jako instrument służący do grania specjalną techniką gitarową: tappingiem oburęcznym (zob. technika tapping). Gitarzysta może wtedy wykorzystać w czasie gry oba gryfy jednocześnie. W ten sposób gra m. in Adam Fulara.

Dziś o "Jumbo" i gitarze basowej

2012-03-03T04:28:00.000-08:00

Gitara Jumbo

Gitary oznaczone w katalogach pod „Flattop", „Jumbo", „Folk" - posiadają większe od gitar klasycznych pudła rezonansowe, co w połączeniu z metalowymi strunami daje głośne, głębokie i jednocześnie szkliste brzmienie. W gitarze klasycznej szerszy gryf, a co za tym idzie, większe odstępy pomiędzy strunami konieczne są, aby grając na jednej strunie, nic tłumić sąsiedniej palcami lewej ręki. W jazzie ma to mniejsze znaczenie, natomiast ważniejsza jest wygoda w palcowaniu i stosowaniu różnych chwytów. Grając piórkiem, tłumi się niekiedy celowo palcami lewej ręki sąsiednie struny. Szyjka z gryfem jest więc nieco węższa. Posiada wewnątrz wzmocnienie, zapobiegające odkształceniom jej przez siłę naciągu metalowych strun. Gryf z niższymi progami jest lekko zaokrąglony, co daje lepsze dopasowanie do dłoni szczególnie przy chwytach barre. Na ogół jest też wysunięty o dwie, trzy pozycje, co zwiększa praktycznie skalę instrumentu.

Płyta rezonansowa chroniona jest przed ewentualnymi uszkodzeniami spowodowanymi kostką specjalnym kołnierzem znajdującym się pod otworem rezonansowym. W przypadku używania instrumentu przez muzyka profesjonalnego powinno mieć to znaczenie tylko ozdobne. Strunnik zazwyczaj szerszy, przyklejony większą powierzchnią do płyty rezonansowej, stanowi całość z mostkiem.


Mostek przyklejony

Gitary tego typu stosuje się do wykonywania muzyki folk, pop, country, rzadziej rock i jazz. Doskonale nadaje się dla akompaniujących sobie śpiewaków. Jazzmani ostatnio również często sięgają po ten instrument.

Gitara basowa

Gitara basowa to czterostrunowa gitara o obniżonej o oktawę skali dźwięków (najniższy należy do oktawy kontra). Najczęściej spotykane są instrumenty czterostrunowe, choć produkuje się również gitary basowe sześciostrunowe, ośmiostrunowe (do każdej struny dodana jest dodatkowa strojona o oktawę wyżej) i dwunastostrunowe.
W standardowym strojeniu puste struny posiadają następujące dźwięki:

G (98 Hz)
D (73,4 Hz)
A₁ (55,0 Hz)
E₁ (41,2 Hz)

Najwyższa struna gitary basowej wydaje ten sam dźwięk, co najniższa struna zwykłej gitary (E) skrócona na trzecim progu.
Gitara basowa może być skonstruowana w oparciu o gitarę akustyczną lub elektroakustyczną (z klasycznym pudłem rezonansowym), bądź elektryczną.

Sześciostrunowa gitara basowa

Bywają też, choć mało popularne sześciostrunowe gitary basowe - brzmiące o oktawę niżej. W standardowym strojeniu puste struny posiadają następujące dźwięki:

c (130,8 Hz)
G (98,0 Hz)
A₁ (55,0 Hz)
D (73,4 Hz)
E₁ (41,2 Hz)
H₂ (30,9 Hz)

Gitary takie posiadają nieco szerszy gryf, dłuższą menzurę i na ogół pełny korpus. Ze względu na niskie brzmienie unika się stosowania akordów. Używane są do charakterystycznych partii melodycznych oraz do gry w sekcji rytmicznej, wzbogacają i ułatwiają grę solową.

Między czasie :)

2012-02-21T09:18:00.000-08:00

Witam Was, drodzy czytelnicy moich blogów!

Z góry przepraszam, że w ostatnim czasie pokazuję się coraz mniej wpisów własnych. Niestety nie mam teraz zbytnio czasu na regularne uzupełnianie moich blogów. Mam nadzieje, że nie odrzucę Was tą przerwą, i po wznowieniu wpisów, nadal będziecie aktywnie uczestniczyć w życiu moich opisów każdej kategorii blogowej :)

Aby pokazać Wam co pochłonęło mój cenny czas Zapraszam do odwiedzenia mojej strony reklamowej, nad którą ostatnio pracowałem. Praca głównie pochłonęła rozmaite testy, które potwierdziły w 100% skuteczność systemu :)

Bardzo proszę zerknąć : !! ZMIEŃ SWOJE ŻYCIE !!

Myślę, że przyczynię się do zmiany życia każdego z Was!!

Pozdrawiam Artur!

Inne, ciekawe rodzaję gitar

2012-02-16T13:16:00.000-08:00

Celem tego rozdziału będzie nie tylko opis poszczególnych rodzajów gitar. Rozpowszechnione są na ten temat mylne poglądy, nie mówiąc już o zupełnej niewiedzy np. o zróżnicowanej technice gry na instrumentach. Na przykład: trzeba koniecznie odróżnić gitarę klasyczną od akustycznej, przy czym nie jest ważna sama nomenklatura, o którą można by się spierać (bo przecież gitara klasyczna też posiada pudło akustyczne), ale sam fakt rozróżniania tych instrumentów. Ponieważ kompozytorzy i aranżerzy rzadko świadomie wykorzystują różnice i możliwości brzmieniowe tych instrumentów, zwracam ich uwagę na treść tego rozdziału.

Gitary Maccaferriego

Odrębnym rodzajem gitar akustycznych są bardzo trudno dostępne gitary włoskiego lutnika Maccaferriego. Są to instrumenty o oryginalnej konstrukcji. Wewnątrz pudła rezonansowego znajdują się dodatkowe płyty wzbudzające oraz ekrany akustyczne, przekazujące falę dźwiękową przez duży otwór w górnej płycie. Instrumenty te mają bardzo mocny, nośny ton o dość jasnej barwie. Na gitarze Maccaferriego, modelu „Jazz" grał Django Reinhardt.

Gitara akustyczno-elektryczna

Jest to gitara akustyczna typu Flattop, której brzmienie pudła rezonansowego może być wzmacniane za pośrednictwem przystawki przez wzmacniacz z głośnikiem. Zelektryfikowanie tych gitar pomyślane jest w ten sposób, aby w niczym nie tłumić akustycznego brzmienia, ono bowiem jest właśnie przenoszone do wzmacniacza. Stosuje się tu zazwyczaj przystawki kontaktowe zamieniające drgania płyty rezonansowej lub przystawka na prądy indukcyjne. Dobrą jakością odtwarzania odznaczają się przystawki montowane wewnątrz lub na strunniku. Gniazdo do kabla i ewentualny potencjometr mocy umieszczane są w boczku gitary, co nie zakłóca tonu instrumentu.
Dźwięk gitary wzmocnionej elektrycznie nie powinien różnić się barwą od naturalnego brzmienia akustycznej gitary, z tym że istnieje wówczas możliwość korekty barwy tonu poprzez equalizer wzmacniacza lub mini-equalizer wbudowany bezpośrednio w gitarę. Niewątpliwa korzyść gitary akustyczno-elektrycznej, jak i dalej omawianych gitar płynie stąd, że gitara akustyczna, która w porównaniu z innymi instrumentami ma dźwięk dość cichy, wzmocniona elektrycznie może być używana w zespołach nie tylko jako instrument harmoniczno-kolorystyczny.
Bywają też gitary akustyczne typu „Flattop", do których dodano przetworniki elektromagnetyczne popularnie zwane przystawkami elektrycznymi (przetwarzające drgania struny na prądy indukcyjne) umieszczone pod strunami. Płyta rezonansowa w tym przypadku jest obciążona dużymi zwykłe przystawkami, potencjometrami, przełącznikami itp. Nie trzeba dodawać, że takie rozwiązanie nie daje już akustycznego brzmienia pudła rezonansowego, lecz zawiera przewagę brzmienia gitary elektrycznej.

Arch Top

Gitara typu Arch Top

Druga odmiana gitary akustycznej, tzw. Arch Top lub Hollow body jest u nas nazywana gitarą orkiestrową lub popularnie „gibsonką". Jest to instrument o odmiennym kształcie i przeznaczeniu. Spód i płytę rezonansową ma nieco wypukłą, a zamiast jednego okrągłego otworu rezonansowego posiada dwa "efy", podobnie jak instrumenty smyczkowe. Pudło rezonansowe jest większe niż w gitarze klasycznej. Niekiedy pod gryfem ma wycięcie, które ułatwia grę w wysokich pozycjach. W tym też celu gryf umieszczony jest tak, aby pozycja oktawy (próg XII) nie znajdowała się w miejscu krawędzi pudła rezonansowego (tak jak to występuje w gitarach klasycznych), ale aby wysunięta o dwie-trzy pozycje ułatwiała do niej dostęp.
Szyjka i chwytnia są podobne jak w gitarach typu „Flattop", z tym że gryf nie jest przyklejony do płyty rezonansowej, tylko w części górnej umieszczony nad płytą. Strunnik zamocowany jest do dołu pudła rezonansowego (znów podobnie jak w instrumentach smyczkowych), a struny opierają się na stojącym na płycie mostku. Wysokość mostka na ogół jest regulowana.

Mostek z regulacją wysokości

Gitara posiada również kołnierz ochronny. Instrument ten ma dźwięk mniej donośny niż gitary typu „Flattop" z uwagi na dość luźny kontakt strun z płytą rezonansową (tylko poprzez wolno stojący mostek) oraz brak bezpośredniego kontaktu gryfu z płytą rezonansową. Posiada natomiast wyrównane i mięsiste brzmienie w akordach i używana jest w big-bandach i zespołach swingowych. Wraz z kontrabasem i perkusją tworzy typową i najlepszą barwę sekcji rytmicznej. W orkiestrze Counta Basiego (wzorcowej tego typu) na gitarze gra Freddie Green.

Świetna oferta LONDONAY!

2012-02-08T07:47:00.000-08:00

Witam!!
W moim programie partnerskim, ukazała się bardzo ciekawa oferta TUTAJ!
Polega ona na kupnie kuponu rabatowego, dzięki któremu możemy nabyć wszelakie markowe produkty z każdej kategorii w niewyobrażalnie niskich cenach.

Tak jak można przeczytać w oferowanym prze zemnie artykule, jest to "Szok Niskich cen" --> idealna nazwa dla tej promocji, gdyż jest na prawdę ciekawa :) Z cała serią możecie się zapoznać TUTAJ!

Szczerze polecam i zapraszam do zakupu ciekawych produktów w wyjątkowo niskich cenach !!

Akcesoria gitarowe

2012-01-24T13:08:00.000-08:00

Kiedy już kupisz wymarzoną gitarę, warto zastanowić się od razu nad kupnem do niej kilku akcesoriów, które mogą okazać się bardzo przydatne podczas ćwiczeń. Po za tym, jak już jesteś w sklepie to biorąc więcej rzeczy masz większe szanse na jakiś rabacik.

Pokrowiec na gitarę
To musisz kupić koniecznie. Zależy CI przecież ba pewno na tym, aby Twoja gitara miała odpowiednią ochronę, nie kurzyła się i nie brudziła, i żeby wygodnie dało się ją przenosić.
Będziesz mieć do wyboru kilka rodzajów pokrowców, ale na początek wystarczy Ci najbardziej standardowy, który możesz zarówno wziąć do ręki, jak i założyć na plecy. Koszt takiego pokrowca to około 50zł. Pamiętaj tylko o tym, aby dopasować wielkość gitary ( w szczególności pudła rezonansowego) do pokrowca, który chcesz kupić.

Kamerton
Po co Ci on? Po to, abyś miał pomoc przy strojeniu gitary. Po uderzeniu o twardy przedmiot, wydaję standardowy dźwięk o ustalonej wysokości. Najbardziej popularne są kamertony dające dźwięk a1, który ma częstotliwość dokładnie 440Hz. Kosztuję kilkanaście złotych i rzeczywiście może się przydać, zarówno do strojenia jak i do zabawy w przerwie między ćwiczeniami.

Piórko
Służy do wydobywania dźwięków poprzez trącanie nim strun gitary. Piórka, zwane też kostkami występują w wielu różnych odmianach. Różnią się kształtem, nadrukiem, ale przede wszystkim sztywnością. Są bardzo tanie, oraz mają tendencję do gubienia się. Radzę więc zakup kilku piórek o różnej sztywności. Dzięki temu znajdziesz kostkę idealną dla siebie.

Uchwyt do piórek
Zwykle początkujący tego nie kupują, gdyż nie chcą oszpecać swojej nowiutkiej gitary, ale jest na to rozwiązanie, np: zaczepić trzymadełko na tylnej części głowki gryfu, gdzie będzie nie widoczne, a praktyczne dla nas. Ale po pewnym czasie gdy będziesz już zmęczony ciągłym kupowaniem piórek to za pewne kupisz taki cudeńko. Nie jest to drogi nabytek, max do 10zł.

Stojak lub wieszak
Jeśli masz ochotę bardziej eksponować swoją gitarę to zamiast przechowywać ją w pokrowcu, możesz ją położyć na stojaku w swoim pokoju, lub zawiesić na ścianę, dzięki temu, że przymocujesz wieszak na ścianę. Dzięki temu każdy domownik będzie mógł się zachwycać Twoim nowym hobby.

Pasek
Używany przez gitarzystów do gry na stojąco. Pasek to kwestia każdego z osobna, ponieważ osoba grająca muzykę klasyczną, raczej nie będzie potrzebowała takiego akcesoria. Jeśli zamierzasz grać wiele koncertów, okaże się on niezbędnym narzędziem Twojego cudeńka.

Metronom
Urządzenie mechaniczne służące do wystukiwania rytmu podczas ćwiczeń, każdego typu. Posiada wskazówkę, która się wychyla oraz skalę do ustawienia tempa. Możesz naleźć również tańsze rozwiązanie (darmowe programy komputerowe itp). Choć wydaję mi się, że metronom powinien być nie odłączną częścią każdego gitarzysty.

Stroik elektroniczny
Pozwala bardzo precyzyjnie nastroić gitarę, ale nie polecam tego urządzenia początkującym, gdyż lepiej na początku wyrobić sobie tzw słuch muzyczny który zapewne pomoże Ci, jeśli będziesz np. na ognisku z dala od domu i nie będziesz miał przy sobie takiego urządzenia, i gitara będzie rozstrojona.

Samouczek do nauki gry
Warto uczyć się z różnych źródeł, aby nasza wiedza nieustannie się pogłębiała. Jeśli uczysz się samodzielnie to polecam sobie takie coś sprawić :)

Śpiewnik gitarowy
Jeżeli znajdziesz jakiś z piosenkami, które lubisz to oczywiście, kup takowy.

Krzesełko do gitary
Pozwala wygodnie ćwiczyć grę na gitarze, ponieważ zawiera z reguły poprzeczkę, na której możesz postawić stopę, dzięki czemu gitarę trzyma się lepiej.

Obcinaczka do paznokci
Tego co prawda raczej nie kupisz w sklepie muzycznym, ale z przyrządem tym prawdopodobnie będziesz się od teraz spotykać częściej, ponieważ każdy gitarzysta, dla swojej wygody i w trosce o gryf gitary powinien posiadać jak najkrótsze paznokcie.

Podsumowując: Kup obowiązkowo pokrowiec i piórka (jeśli zaczynasz od gitary akustycznej lub elektrycznej). Co do reszty akcesoriów to wybór należy do Ciebie. W 100% pokrowiec jest najważniejszy, ażeby nie okazało się, że po przykrym wypadku musisz wymienić gitarę.

Owocnych zakupów!!!

Kupujemy gitarę elektryczną...

2012-01-12T08:01:00.000-08:00

Decyzja o zakupie gitary elektrycznej powinna być dobrze przemyślana, ponieważ nie jest to mały wydatek, a poza tym pociąga za sobą inne, takie jak wzmacniacz, kable, efekty itp. akcesoria. Dlatego zamieszczam kilka rad dotyczących zakupu nowej gitary (kupowanie używanej zawsze niesie ze sobą ryzyko, o tym później)

Po pierwsze, na zakup gitary potrzeba przynajmniej ok. 1000 zł. Taka kwota pozwoli nam wybrać jakiś lepszy model (o razu zaznaczam, że dobre gitary kosztują ok. 3000 zł, ale to już sprzęt dla poważnie grających). Radzę wybierać gitarę wśród modeli znanych marek - Ibanez, Cort, Fender (w tym przypadku Squier), Jackson, Washburn. Nawet jeśli jest to model licencyjny, to akurat w tym przypadku "protekcja" marki coś daje i możemy kupić naprawdę dobre wiosło. Ważne jest, aby wybrać odpowiednie miejsce zakupu - sklep z fachową obsługą, która doradzi, a nie wciśnie jakiś chłam, który zajmuje miejsce na magazynie. Jeśli nie jesteście pewni, po instrument wybierzcie się z kimś doświadczonym. Odradzam zakup wysyłkowy, przez internet itp. Może jestem zacofany, ale lubię dotknąć gitarę, zagrać i dobrze obejrzeć ją przed zakupem. Przeanalizujcie różne oferty - nie wszystko złoto, co się świeci, więc nie napalajcie się za bardzo.

Po drugie, najważniejsze cechy gitary. Wszyscy młodzi zapaleńcy! Gitara w odjechanym kształcie i super kolorze wcale nie musi być dobra. Te elementy nie grają, więc są sprawą poboczną. Nadmienię tylko, że dobre gitary w niezłym kształcie kosztują ponad 2 tys. zł. Najważniejsze są przystawki i ich układ, gryf i mostek. Dlatego musicie zastanowić się, jaką muzykę preferujecie i dobrać do tego gitarę .
Z reguły za około 1000 zł otrzymamy 3x single i mostek stały lub tzw. vintage tremolo, czyli kopię Fender Stratocaster. Jeśli jest to Squier, to pół biedy, natomiast odradzam kopie innych firm. Optymalna gitara powinna zawierać mostek stały lub tremolo zbrojone (Floyd Rose), dwa humbuckery, ew. + singla, oraz gryf z 22 lub 24 progami. Rzadko można coś takiego dostać, niemniej tak prezentują się Corty z seri X-6, które zyskały bardzo pochlebne opinie w "Gitarze i Basie". Wyjątek od mostka uczynię dla Ibanezów RG-170. Pomimo vintage tremolo są to solidne gitary z niezwykle wygodnymi gryfami (od wyższych modeli odróżnia je tylko właśnie brak zbrojonego mostka). Początkującym odradzam gitary z Floyd Rose, ponieważ trzeba mieć nieco Doświadczenia, aby poprawnie go ustawić itd., oczywiście nie polecam vintage tremolo - to tylko bajer o znikomej użyteczności. Kolejna wskazówka - gitara powinna być ciężka. Oznacza to, że jest wykonana z litego drewna, a nie sklejki. Odbija się to wyraźną różnicą w brzmieniu (oczywiście plus dla drewna...). wypadałoby obejrzeć dokładnie jak wykonana jest gitara - zwrócić uwagę na wykończenie lakieru, progów, mocowanie elementów mechanicznych. Zdarza się, że gitary mniej znanych firm mogą być lepiej wykonane niż markowe w tej samej cenie (wiem, że to trochę nie przystaje do tego, co napisałem wyżej, ale czy coś na świecie jest proste?:). Warto również zwrócić uwagę, czy gitara jest odpowiednio wyważona, tzn. kiedy założycie ją na pasku powinna lekko poddawać się układaniu - nie powinien przeciążać ani gryf, ani korpus... Uff, to by było na tyle... resztę pozostawiam wam - waszemu instynktowi, doświadczeniu i dobrej woli sprzedawców...:)

Kupujemy gitarę - akustyczną

2012-01-04T04:46:00.000-08:00

Najlepiej jest mieć do dyspozycji jakiegoś bardziej doświadczonego grajka, który doradzi Ci odpowiedni instrument. Ważne jednak, aby nie była to osoba za bardzo doświadczona, żeby jeszcze choć trochę pamiętała swoje początki i wybrała gitarę faktycznie dla nowicjusza a nie dla siebie.
Jeżeli nie masz jednak w zanadrzu takiej osoby to nie szkodzi, oto kilka uwag, o których warto pamiętać wybierając akustyka.

Cena gitary - nie najtańsza i nie najdroższa. Unikaj gitar marki gitara, modele z najwyższej półki również mogą nie być na początek najbardziej odpowiednie (chyba, że cierpisz na nadmiar gotówki). Dla początkującego różnica między gitarą średniej klasy i przyzwoitej firmy a cackami Fendera czy Gibsona jest niezbyt istotna.
Ile konkretnie powinna kosztować dobra gitara? To zależy, ale powinno to być kilkaset złotych. Wielu gitarzystów odradza kupowanie nowej gitary tańszej niż 400zł, gdyż grozi to słabym brzmieniem, złym strojenie i w efekcie Twoim zniechęceniem do gry.

Marka gitary - są bowiem firmy porządne, szanowane i cenione (jak wspomniany wyżej Gibson lub Fender), jak również firmy oferujące bardzo dobrą jakość przy korzystnej cenie (jak polecany przez wielu początkujących T.Burton), oraz firmy, których powinno się jak ognia unikać (na przykład Sounder czy Skyway).

Brzmienie gitary - to może też nie być najprostsze do oceny, dobrze poprosić kogoś żeby zagrał i kierować się subiektywnymi doznaniami. Jednym ze sposobów oceny jest jakość flażoletów. Co to takiego? To dźwięki wydobywane w ten sposób, że nie przyciskasz struny tylko lekko dotykasz ją palcem a następnie drugą ręką trącasz. Oczywiście trzeba wiedzieć gdzie dotknąć, najlepiej dokładnie nad dwunastym progiem (najczęściej oznaczonym dwiema kropkami). To mój ulubiony test, być może dlatego, że wszyscy bardziej doświadczeni koledzy, którzy "się znali" zawsze twierdzili, że na mojej gitarze flażolety brzmią wyjątkowo ładnie :) Duży wpływ na brzmienie gitary ma materiał, z jakiego jest ona wykonana. Zależności są dość skomplikowane i najlepiej mimo wszystko przekonać się na własne uszy.

Wykonanie gitary - przyjrzyj się dokładnie instrumentowi, czy nie ma przypadkiem jakichś widocznych wad, czy stroiki nie są luźne. Jeżeli natomiast chodzi o krzywiznę gryfu, to powinien być on delikatnie wklęsły, po przyciśnięciu struny na pierwszym i ostatnim progu, na środku powinna być niewielka szczelina. Oprócz tego odległość strun od gryfu nad dwunastym progiem nie może być większa niż kilka milimetrów, aby dociskanie strun nie wymagało zbyt dużej siły.

Wygląd gitary - ma to istotne znaczenie, w końcu ten instrument będzie Twoim sposobem na wyrażanie siebie, musi więc posiadać walory estetyczne, pasować do Ciebie i po prostu się podobać.

Wielkość pudła rezonansowego - oprócz najczęściej spotykanej standardowej wielkości, można spotkać gitary akustyczne z powiększonym pudłem (tzw. jumbo) i z mega wypaśnym super powiększonym (super jumbo). Jak wiadomo pudło wzmacnia dźwięk, więc im ono jest większe tym gitara będzie grała głośniej, a dźwięki będą wybrzmiewały dłużej (czyli nie będą tak szybko cichły). No ale zawsze jest coś za coś - większe pudło może Ci być trudniej objąć, szczególnie jeżeli masz krótkie ręce, dlatego najlepiej jest się do kupowanej gitary przymierzyć. Poza tym gitara z wielkim pudłem może być mniej poręczna przy przenoszeniu i wypadach za miasto, za to każdy z daleka będzie Cię rozpoznawać.

Wycięcie w pudle rezonansowym (Cutaway) - niektóre gitary coś takiego posiadają. Wówczas pudło nie jest symetryczne, tylko z jednej strony wycięte. Wycięcie to umożliwia sięgnięcie do dalszych progów, co jest istotne jeżeli chcesz grać solówki. Tylko skąd Ty na początek masz wiedzieć, czy chcesz grać solówki? Zrób tak - jeżeli gitara z wycięciem Ci się podoba i nie jest wiele droższa od gitary bez, to lepiej weź wyciętą.
Szerokość gryfu - gitary akustyczne i tak mają węższe gryfy niż klasyki, ale jeżeli masz krótkie palce to mimo wszystko warto zwrócić na to uwagę i może wybrać taki model, który nie będzie sprawiał Ci problemów.

Myślę, że po tym artykule mniej więcej będziesz wiedział na co zwrócić uwagę, przy zakupie gitary akustycznej. Pozdrawiam Artur!

Kupujemy gitarę - klasyczną

2011-12-28T04:42:00.000-08:00

Zakup gitary klasycznej, z której będziemy naprawdę zadowoleni i będzie nam długo służyć nie jest sprawą łatwą. Wystarczająca ilość kwoty, którą możemy przeznaczyć na zakup naszego instrumentu nie zagwarantuje nam, że instrument będzie idealny i taki, jakiego szukaliśmy. Bardzo łatwo można utopić w instrument pieniądze, który nas rozczaruje, choć będzie drogi.
Kupić dobrą gitarę to znaczy zakupić instrument proporcjonalnie do jego klasy, który pozwoli nam przez odpowiedni okres czasu cieszyć się i rozwijać nasze uzdolnienia muzyczne. Dotyczy to szczególnie początkujących gitarzystów. Bo czym lepsza gitara tym stawia nam wyższe wymagania.
Ten temat dotyczy przede wszystkim ludzi, którzy zaczynają przygodę z gitarą klasyczną i początkujących, którzy chcieliby kupić właściwy dla siebie instrument, a nie mogą uzyskać właściwych i rzetelnych wskazówek jak i czym się kierować i na co zwracać uwagę przy kupnie gitary.
Początkującemu gitarzyście jest potrzebny naprawdę dobry instrument. Instrument, który nie zniechęci go na samym początku. Instrument, który zapobiegnie frustracji i otępieniu słuchu i rozsypie się po kilku miesiącach nauki. Nauka gry na gitarze to ciężka praca, ale może być ogromnie przyjemna, jeżeli w rękach mamy przyzwoity instrument.
Teoretycznie sprawa jest prosta. Im wyższej klasy jest instrument tym lepiej. Otóż nie! Nie ma nic bardziej denerwującego niż widok osoby początkującej, która ma w rękach bardzo dobry instrument a nie wie, co z nim zrobić i gubi się w nawale dźwięków i możliwości, których nie daje przeciętna gitara.

Dla niedoświadczonych gitarzystów zakup gitary bardzo dobrej klasy nie jest dobrym pomysłem, ponieważ na takim instrumencie szczególnie słychać wszelkie niedociągnięcia i błędy. Najlepszym rozwiązaniem jest zakup instrumentu proporcjonalnie do naszych możliwości. I zakup nowej, lepszej w miarę, gdy nasze możliwości rosną. Złe podejście i nawyki w tej kwestii sprawi, że w przyszłości będziemy mieli wielkie problemy z wyuczonymi już błędami i nawykami, których ciężko się później pozbyć.

Jak wiemy gitara klasyczna jest instrumentem dość cichym. Jednak wybierając ten instrument musimy wiedzieć czy posłuży nam ona, jako akompaniament czy instrument solowy. Jako akompaniament może być wykorzystana gitara średniej, jakości która bardzo dobrze stroi. Pamiętajmy, że wybierając zbyt głośny instrument możemy nie wiedzieć jak wykorzystać jego dynamikę i zagłuszyć cichsze instrumenty a nawet wprowadzić chaos do utworu.
Gdy już zdecydowaliśmy się na kupno gitary wybieramy się na zakupy. Najlepiej z kimś, bardziej doświadczonym niż my kimś, kto zagra abyśmy mogli posłuchać brzmienia naszej gitary z odległości. To ważne, bo wtedy wiemy naprawdę jak brzmi ona właściwie.
Pośpiech tu jest naprawdę niewskazany. Nie sugerujmy się opinią tylko sprzedawcy i pod żadnym pozorem nie mówmy: "Bo ja się na tym nie znam!". Jeżeli sprzedawca to usłyszy ma świadomość że może nam wcisnąć każdy kit i nie będzie nas traktował jak profesjonalistów.
Dobry sprzedawca jest cierpliwy i odpowie na każde pytanie. Nie bójmy się pytać i sprawdzać kolejną gitarę. Mamy do tego prawo i czas. Nie kupimy dzisiaj, kupimy jutro. Gitarę musimy po dotykać, przymierzyć i sprawdzić. Musi dla nas być idealna a pośpiech tu jest wielce niewskazany. Nie dajmy sobie wcisnąć chińszczyzny, bo może doprowadzić nas naprawdę do inwalidztwa. A jeżeli sprzedawca kręci nosem idźmy do innego lepszego sklepu.
Nie polecam natomiast zakupu gitary przez Internet. Nie mogę powiedzieć, że nasz zakup jest z góry skazany na porażkę, ale nie mamy możliwości tak dokładnego sprawdzenia jak w sklepie. Nawet najlepsze marki mogą mieć wady, które odkryjemy dopiero po zakupie. Jest wielkie ryzyko, że nasz zakup będzie nieudany, a my będziemy zawiedzeni.

Nie wątpliwie nie bez znaczenia jest intuicja. Kiedy początkujący gitarzysta bierze do ręki instrument szuka wad, idealnego stroju oraz brzmienia. Natomiast gitarzysta doświadczony, gdy weźmie do ręki instrument po prostu wie, że to jest to, czego szukał. Ja jednak nie zachęcam, aby kierować się głównie intuicją zwłaszcza początkującym. Zalecam gitarę dobrze obejrzeć, sprawdzić i przetestować.
Gitarę powinniśmy dokładnie obejrzeć. Sprawdzić, czy nie ma ona widocznych, bądź słabo widocznych uszkodzeń, pęknięć, rozklejonych elementów itp. Najpierw proponuję sprawdzić, strojenie gitary. Zwrócić uwagę czy nasza gitara dobrze stroi na różnych progach a szczególnie tych wysokich. Pamiętajmy, że nowe struny potrzebują trochę czasu, aby się mogły odpowiednio ułożyć i przestać zmieniać swoją wysokość.
Instrument powinien stroić idealnie na każdym progu. Przede wszystkim powinniśmy sprawdzić oktawy każdej ze strun na XII progu, czy tak samo brzmią i są czyste. Jeżeli tak nie jest proponuję wybrać inną gitarę. Pamiętajmy, że czasem też jest to wina strun. Wtedy należy wymienić strunę na inną właściwej marki.
Musimy też sprawdzić gitarę na różnych akordach i w różnych pozycjach. Zaczynając na przykład od porównania tych samych funkcji w różnych miejscach na gryfie, np. C-dur w I pozycji i ten sam akord na progu VIII. W dobrej gitarze na obuch tych pozycjach dźwięki powinny być czyste. Przy czym należy pamiętać, aby przy stawianiu palców na gryfie nie naciągać zbytnio strun w wzdłuż progów gdyż można rozstroić dźwięk nawet na dobrze nastrojonej gitarze.

Pamiętajmy też o tymże na brzmienie i strojenie mają ogromny wpływ też warunki atmosferyczne panujące w danym pomieszczeniu np. ciśnienie, wahania temperatury czy zmiany klimatyczne. Musimy wiedzieć też, że są akordy, które często się po prostu gryzą. Doświadczeni gitarzyści wiedzą, że często gitarę stroi się odpowiednio do danego utworu.

Dobrym pomysłem jest zakup gitary na zamówienie u dobrego lutnika, choć niewątpliwie drogim. Coraz więcej też powstaje dobrych zakładów lutniczych, w których pracują dobrzy konstruktorzy. Taki zakup daje nam możliwość zbudowania instrumentu na indywidualne zamówienie, które może zawierać np. wielkość pudła rezonansowego, rodzaju materiałów, rodzaj gryfu jak i menzury oraz ogólnego wzornictwa. Taki zakup ma wiele innych też zalet. Pomijając już samo oczekiwanie i kwestię psychologiczną, nasza gitara będzie jedyna w swoim rodzaju, co powinno nas jeszcze bardziej zmobilizować do nauki.
Pamiętajmy, że zakup gitary w sklepie muzycznym, nie jest kwestią minut i wypadu do sklepu tak po prostu. Nie śpieszmy się a będziemy zadowoleni, bo jest, w czym wybierać.
Przy zakupie instrumentu zwróćmy uwagę, na jakość wykonania. Powierzchnia drewniana nie powinna posiadać żadnych mechanicznych uszkodzeń takich jak rysy, pęknięcia, odpryski lakieru czy wgniecenia. To wpływa nie tylko na wygląd, ale przede wszystkim na brzmienie gitary. Lakier powinien być równomiernie rozłożony, w miejscach połączeń elementy powinny być starannie przyklejone na całej powierzchni, nie powinno być śladów kleju.

Jednym za sposobów sprawdzenia, jakości gitary jest opukanie gitary w miejscach położonych symetrycznie do siebie na pudle rezonansowym. Dźwięk powinien być taki sam po obu stronach. Jeżeli tak nie jest możliwe, że instrument ma jakieś ukryte pęknięcie lub wady w sklejaniu. Taki instrument należy odłożyć, ponieważ możliwe jest, że po jakimś czasie zacznie pękać lub się rozklei.
Gdy już zdecydujemy się na konkretny model poprośmy sprzedawcę o możliwość przetestowania jeszcze innego egzemplarza niż ten zdjęty z półki, gdyż czasem zdarzają się wadliwe instrumenty.
Dobrze jest porównać różne gitary, różne marki z niższej i wyższej półki.

Wielkość gitary

Standardowa menzura gitary to ok. 650mm, wielkość takiej gitary określa się, jako 4/4. Jeśli chcemy kupić gitarę dla dziecka to będzie gitara o menzurze np. 590mm i wielkości 3/4 lub 1/2.

Gryf

Właściwy gryf, gdy spojrzymy na niego wzdłuż powinien być prosty i nie wyginać się pod wpływem naciągu strun. Być przyklejony solidnie do pudła gitary. Najlepszym materiałem na podstrunnice jest heban, jednak stosowany jest też często palisander. Ale można też spotkać inne, mniej popularne gatunki drewna.

Na gryfie mamy przeważnie 19 progów a ,12 znajduje się najczęściej w jednej linii z pudłem rezonansowym . Każdy z progów powinien być idealnie nabity i nie mieć żadnych szpar. Brzegi progów powinny być gładko oszlifowane i nie powinny wystawać. Wysokość progów powinna być na tym samym poziomie.
W niektórych gitarach nie stosuje się oznaczeń progów, może to stwarzać problem początkującym gitarzystom. Jednak najlepszym sposobem uporania się z tym problemem jest naklejenie kawałków taśmy samoprzylepnej na progach V, VII, IX, XII, XV.

Maszynki w gryfie powinny kręcić się precyzyjnie i płynnie. Nie powinny posiadać żadnych luzów ani przeskoków. Motylki najczęściej wykonane są z tworzywa sztucznego, a w droższych instrumentach z masy perłowej.
Siodełko wykonywane jest z kości słoniowej lub tworzywa sztucznego. Głębokość rowków powinna być odpowiednia, ponieważ zbyt płytkie mogą powodować brzęczenie strun.

Pudło rezonansowe

Największy wpływ, na jakość dźwięku ma górna płyta rezonansowa.

Płytę wierzchnią gitary wykonuje się z litego drewna. W tańszych gitarach często stosuje się sklejkę, która jest bardziej wytrzymała od drewna litego, ponieważ składa się z cienkich sklejonych do siebie warstw drewna.
Najczęściej do wyrobu płyt wierzchnich stosuje się dwa rodzaje drewna świerk lub cedr, czasem także sosnę. Gitary cedrowe mają ciemne, głębokie brzmienie. Gitary świerkowe dźwięk jasny, choć z czasem ciemnieje.

Tył i boki gitary wykonane są z twardego drewna liściastego. Najlepiej nadaje się do tego palisander brazylijski, jednak ze względu na małą dostępność jest często zastępowany mahoniem, klonem itp.
Elementem mającym także wpływ na brzmienie jest lakier, który oprócz walorów estetycznych, wnikając w wierzchnią warstwę drewna wpływa na właściwości rezonansowe. Powinien być równomiernie położony bez zacieków i pęknięć.

Mostek powinien być porządnie przyklejony do pudła gitary i nie powinien posiadać żadnych widocznych szpar ani pęknięć.
Podstawek powinien mieć wyprofilowany kształt. Najlepszym materiałem na podstawek jest kość słoniowa, która najlepiej przenosi drgania strun, co wpływa pozytywnie na barwę dźwięku. Jednak często też stosuje się materiały z tworzyw sztucznych. Podstawek ma wielki wpływ na wygodę, brzmienie i głośność instrumentu.
Odległość strun od podstrunnicy na XII progu powinna wynosić ok. 5mm. Pamiętajmy, że niski podstawek to niżej położone struny. Gitara staje się miękka i dociskanie strun staje się łatwiejsze jednak zakupując taką gitarę musimy dokładnie sprawdzić czy przy mocnym uderzeniu struny nie brzęczą i nie obijają się o progi.

Kupujemy gitarę - na co należy zwrócić uwagę?

2011-12-09T03:22:00.000-08:00

Jeśli chcesz kupić gitarę powinieneś zastanowić się, czy naprawdę chcesz grać i czy po prostu po tygodniu "grania" nie rzucisz swojego sprzętu w kąt. Bo po co niepotrzebnie wydawać pieniądze?

Nie kupuj:
- Sprzętu za 100 -150 złotych, to nie gitara tylko wyrób gitaropodobny, w sam raz, żeby powiesić go na ścianie(chyba, że o to Ci chodzi)
- Na internecie(chyba, że lubisz ryzyko), nie jest to dobry pomysł gdyż nie możesz jej zobaczyć na żywo i ocenić stanu gitary. Nie ma też pewności czy gitara dojdzie cała.

Najlepiej, gdy wybierzesz się do sklepu z kimś, kto zna się na gitarach i pomoże Ci w doborze tej właściwej.

Oczywiście na początek polecam grę na gitarze klasycznej. Ma ona nylonowe struny, które dla nie ćwiczonych palców są na początek idealne, po za tym gitara klasyczna ma szerszy gryf od np. gitary akustycznej, czy elektrycznej, dzięki czemu gdy nauczymy się na gitarze klasycznej to z łatwością zagramy na innych. Oczywiście problemem na początku będą druciane struny w gitarze akustycznej czy też elektrycznej, ale palce można z łatwością przyzwyczaić po tygodniu ćwiczenia. Z gitary klasycznej przejdziemy łatwo na inne, ale jeśli byśmy chcieli grać na akustycznej a później na klasycznej to mielibyśmy problem z wydobyciem odpowiedniego dźwięku.

Podczas zakupu zwróć uwagę na:

- brzmienie: najważniejsze jest to, aby Tobie podobał się dźwięk gitary.
- gryf: musi być idealnie prosty oraz niezbyt szeroki aby nie było problemu z grą.
- wnętrze pudła: sprawdź czy nie ma tam widocznej ilości kleju, jeśli jest widoczny oznacza to, że gitara nie była dokładnie wykonana.
- odległość strun od gryfu: koniecznie sprawdź czy struny nie są za daleko, żebyś nie miał problemu z dociskaniem strun.

Yamaha, Epiphone, Fender są bardzo dobrymi firmami, jednak na początek polecam coś skromniejszego, np Stagga bądź T.Burton. Lepsze firmy polecam na późniejszą grę.

Najważniejsze, żeby Twoja gitara spełniała pewne wymogi:

nie zwracaj wielkiej uwagi na bajerancki wygląd gitary (bardzo droga nie musi być dobra);
wielkość gitary oraz szerokość gryfu musi pasować do Twojej postury i wielkości Twojej dłoni (są gitary różnej wielkości);
gitara musi być wygodna - "gryf musi leżeć Ci pod ręką", (nie spiesz się - sprawdź więcej gitar - będziesz miał lepsze rozeznanie co do poręczności gryfu);
instrument musi dobrze stroić - gra na niestrojącej gitarze to zabójstwo dla uszu.

UWAGA! Najlepiej udać się na zakupy z osobą, która potrafi grać i stroić gitarę! Trzeba sprawdzić, czy stroi ona na całej długości gryfu, czy się bardzo szybko nie rozstraja:

jeśli siła nacisku palca na powierzchnię gryfu (i na strunę) ma wpływ na wysokość dźwięku - nie kupuj!
jeśli na niektórych progach struny brzęczą - oddaj gitarę sprzedawcy, niech sam sobie na niej gra;

PAMIĘTAJ! Jeśli Twoim celem jest elektryk - dla początkujących gitara z mostkiem zawieszonym i blokadą może okazać się zbyt trudna w obsłudze (wymiana strun, strojenie)

Kupujemy gitarę klasyczną...

O tym w następnym wpisie do bloga... :) Zapraszam!

Rodzaje gitar

2011-11-28T10:55:00.000-08:00

Dziś opiszę pokrótce, jakie są ogólnie znane typy gitar. Podam 5 rodzajów "wioseł", innym razem rozbuduję temat "Rodzaje gitar".

Kiedy już wiesz, że gitara "to jest to" i ogarnęła Cię już nieodparta chęć dołączenia do grona osób dających czadu na imprezach, a później może i koncertach, czas najwyższy na wykonanie podstawowego kroku czyli na zakup instrumentu. Na razie opiszę rodzaje gitar, a w następnych postach będę opisywał jaką gitarę kupić, na co zwracać uwagę przy zakupie pierwszego instrumentu itp.

Jaką gitarę wybrać?
Gitary można podzielić na kilka rodzajów:

klasyczne,
akustyczne,
elektro-akustyczne,
elektryczne,
basowe.

Przede wszystkim musisz zastanowić się co chcesz grać.

- Gitary klasyczne - jeżeli interesuje Cię muzyka klasyczna to najbardziej odpowiednia dla Ciebie będzie właśnie ta odmiana gitary. Gitary te charakteryzują się cichszym i łagodniejszym dźwiękiem niż w przypadku akustyków. Mają z reguły nylonowe struny, stosunkowo mniejsze pudło rezonansowe i szerszy gryf. Jeżeli w swoim mieście zobaczysz plakaty festiwalu gitarowego lub zapowiedzi występów wirtuozów flamenco o latynosko brzmiących nazwiskach to na 90% będą tam właśnie gitary klasyczne.

- Gitary akustyczne - służą głównie do grania akustycznej muzyki rozrywkowej. Mają większę pudło rezonansowe niż klasyki, węższy gryf, zbliżony szerokością bardziej do gitar elektrycznych oraz metalowe struny. Na tych gitarach możesz dawać czadu na imprezach, grillach i ogniskach, grać zarówno akompaniament, jak i solówki, wymiatać palcami lub piórkiem. Dają dźwięk ostry, wyrazisty (z racji metalowych strun).

- Gitary elektroakustyczne - droższa wersja gitary akustycznej, wyposażona dodatkowo w przetwornik elektroniczny, który umożliwia podłączenie gitary np. na koncercie. Ale uwaga - to wcale nie robi z niej gitary elektrycznej, jedynie umożliwia podpięcię się do sprzętu, instrument ciągle brzmi jak akustyk. Jeżeli do Twojego miasta przyjeżdża jakiś zespół na bluesowy koncert akustyczny lub widzisz w sklepie płytę w wersji "unplugged" to na 90% będą tam właśnie gitary elektroakustyczne.

- Gitary elektryczne - no nie wiem co tu jest do tłumaczenia. Każdy na pewno taką gitarę widział w rękach jakiegoś wymiatacza. Dźwięk powstaje tu dzięki specjalnym przetwornikom, reagującym na ruch metalowej struny ponad nimi. Oprócz tego wymaga dodatkowego osprzętu w postaci wzmacniacza, który umożliwia rozprzestrznianie dźwięku początkującego grajka po całym osiedlu oraz zawiera czasem pokrętła dodające określone efekty i drastycznie zmieniające barwę muzyki.

- Gitary basowe - mogą być zarówno akustyczne jak i elektryczne. Służą do grania partii basowych, czyli tego, co najlepiej słychać na podkręconym na maksa subwooferze Twojego zestawu muzycznego (bo na pewno taki posiadasz a jeżeli nie to ten typ gitary nie jest raczej dla Ciebie). Mają z reguły cztery struny w porywach do pięciu, za to bardzo grube.

Myślę że, co za dużo to nie zdrowo :) więc dziś na tym zakończę posta.

Budowa gitary

2011-11-21T03:07:00.000-08:00

Dziś postaram się opisać najważniejsze elementy zawarte w gitarach. Myślę, że wszystko będzie dobrze zrozumiane, gdyby było coś niejasne proszę napisz :)

Idąc od góry opiszę poszczególne elementy:

główka - spełnia niewątpliwie ważną funkcję estetyczną i dekoracyjną. Oprócz mniej lub bardziej wymyślnego kształtu to właśnie na niej dumnie wypisana jest nazwa firmy, która wyprodukowała Twoją gitarę. Po za tym to tutaj zamocowane są stroiki

stroiki - zwane również kluczykami, małe elementy mechaniczne, które składają się patrząc od góry z kołeczka i dziurki, zapewniających trzymanie strun. Z boku natomiast można dostrzec pokrętełko, obracające wcześniej wspomnianym kołeczkiem, co z kolei powoduję naciągnięcie lub luzowanie struny, a to sprawia, że ma ona wyższy lub niższy dźwięk lub w przypadkach ekstremalnych powoduję jej przyciągnięcie i zerwanie, co kończy się wizytą w sklepie muzycznym

gryf - na nim zamocowane są progi oraz zamieszczone pomocniczne kropki lub wzorki, najczęściej z masy perłowej, które ułatwiają orientowanie się w odnajdywaniu określonego progu.

progi - metalowe sztabki nabite na gryf, określają miejsca wydobywania dźwięków z gitary, każdy kolejny próg oznacza dźwięk wyższy od poprzedniego o pół tonu (lub inaczej mówią półton). Progi numerujemy kolejno idąc od główki w stronę pudła rezonansowego, im dalej tym znajdują się one coraz bliżej siebie

pudło rezonansowe - element wzmacniający, bez niego dźwięki wydobywane z gitary zostałyby łatwo zagłuszone przez przelatującego komara. W chwili szarpnięcia struny wierzch pudła wchodzi w drgania a dzięki temu, że ma dużą powierzchnię, muzyka jest głośna, tym głośniejsza im większy rozmiar pudła.

Skutkiem ubocznym istnienia pudła jest okazyjne obijanie go podczas transportu gitary przez niewprawnych gitarzystów. Efektem tego zdarzenia jest chwilowy strach ..."o Jezu moja gitara!"..., wynikający głównie z wydobycia się całkiem donośnego dźwięku, który jednak bierze się tylko z tego, że pudło rezonansowe tak go wzmacnia, a instrumentowi nic wielkiego się nie dzieję.
Wielu gitarzystom służy również do przyklejania różnego rodzaju naklejek, głównie serduszek WOŚP, jak również zbierania autografów przypadkowo spotkanych wirtuozów gitarowych.

otwór rezonansowy - to specjalny otwór, którym z gitary wydostaję się wzmocniony w pudle dźwięk. Trochę rzadziej wpada tam również piórko (zwane też kostką gitarową), wypuszczone z ręki muzyka, co powoduję konieczność wykonywania niezwykle śmiesznych i nerwowych ruchów gitarą w celu skłonienia go do wypchnięcia
Tędy również gitarzyści zaglądają do środka gitary aby przyjrzeć się naklejce firmowej, przez otwór widoczna jest również końcówka metalowego prętu, który umieszczony jest wewnątrz gryfu a służy do jego naciągania, czego początkujący zdecydowanie robić nie powinien.

mostek - przyklejony jest do czoła pudła, na nim znajduję się poprzeczka, która stanowi punkt podparcia dla strun oraz małe kołeczki, które unieruchamiają końcówki strun. Poprzeczka najczęściej ułożona jest pod kątem, a w niektórych gitarach podpórka pod każdą ze strun jest nieco inna.

struny - są źródłem dźwięku. Ich szarpanie powoduję niezwykle miłe doznania słuchowe i uśmiech na twarzy osoby trzymającej gitarę, nierzadko również osób znajdujących się w pobliżu. Strun najczęściej jest sześć, trzy najgrubsze zwane basowymi, a kolejne trzy cieńsze zwane wiolinowymi. Oczywiście znajdziemy też gitary z większą ilością strun: 7 czy nawet 12.

Są to podstawowe elementy gitary, które należy znać. Myślę że na razie nie ma sensu uczyć się innych, ponieważ na początku są po prostu nie potrzebne :)

Jak grać... na początek na gitarze :)

2011-11-18T02:04:00.000-08:00

Witam Cię na moim blogu poświęconemu tematowi „jak grać?” będzie to blog w szczególności o tym jak grać na gitarze. Sam jestem muzykiem instrumentalistą więc moja wiedza nie bierze się z Internetu a z własnego doświadczenia muzycznego. Mam nadzieje, że ten blog będzie bardzo pomocny w nauce gry, oraz pomoże w szczególności początkującym gitarzystom w trudnej drodze jaką jest gra na gitarze.

- Trudne początki gry na gitarze

Gitara to cudowny instrument, którego popularność niezmiennie rośnie wśród młodzieży. Nauczyć się gry na gitarze może każdy...

Ktoś może zapytać: ..."Czy nadaje się do gry na gitarze?"...

Jeżeli tak to wiedz, że moja odpowiedź brzmi: Oczywiście, że się nadajesz!
A może myślisz, że do gry na gitarze potrzebne są jakieś szczególne predyspozycje? Wrodzony talent? Dobry słuch?
To wszystko nieprawda!

Przeprowadzone w ostatnich latach badania i analizy życiorysów osób uznanych za muzycznie wybitne, od Mozarta do czasów współczesnych, zakończyły się wnioskiem, że nie ma dowodów na istnienie jakichkolwiek wrodzonych zdolności czy talentów muzycznych.

Jedynym czynnikiem, który sprawia, że ludzie ci osiągnęli wybitność jest czas spędzony na ćwiczeniach i doskonaleniu umiejętności. Owszem, niektórzy zaczynali wcześniej, inni później, ale i tak nie zmienia to faktu, że jeżeli im się udało, to Tobie też się uda!

Dlatego nie wierz w bajki o cudownych dzieciach, uzdolnionych geniuszach obdarzonych boskim darem muzycznym. Wykręcanie się brakiem talentu lub predyspozycji to jedynie wymówka osób, które się boją lub im się po prostu nie chce.

Możesz też odpowiedzieć sobie na trzy pytania:

masz ręce?
słyszysz?
masz zapał i chęci do nauki gry?

Jeżeli tak, to gitara jest dla Ciebie!