Wszystko to w związku z wpisem pod tytułem Zakładam firmę, który opublikowałem na tym blogu jakiś czas temu. Pisałem w nim o moich doświadczeniach i wrażeniach związanych z CEIDG, zresztą bardzo pozytywnych.

Razem ze mną w programie wystąpi przedstawiciel Ministerstwa Gospodarki, podsekretarz stanu, pan Dariusz Bogdan.

Także kto we wtorek, 24 stycznia 2012 r. rano wstaje, ten ogląda Pawła Pelę w TVP1 ;) Dokładnie część ze mną ma być o 6:40, a później będę jeszcze przez jakiś czas dyżurował w studio przy telefonie i odpowiadał na wasze pytania :)

Czyli warto spróbować w dniach 9-10 grudnia tam się pojawić i zobaczyć co ciekawego dzieje się w Polsce w kwestii WordPressa. Środowisko mamy coraz bardziej zgrane, będą fajni prelegenci z ciekawymi tematami i myślę że będziecie zadowoleni jeśli pojedziecie.

Ja pojawię się z tematem Zarabianie na WordPressie, czyli jak zostać freelancerem i będę opowiadał o takich rzeczach jak:

• Czy warto zostać freelancerem i na co można liczyć?
• Jak można zacząć bez zakładania działalności i płacenia ZUSu (to były piękne czasy!)
• O relacjach z klientami
• O przygotowaniu umów – co warto wiedzieć
• O odpowiedzialności freelancera za wykonywaną pracę
• I o tym, jak poradzić sobie z klientem, który nie płaci

To jest ramowy plan mojej prelekcji, ale jeśli chcecie się dowiedzieć czegoś jeszcze innego, macie pytania – napiszcie w komentarzach poniżej. Postaram się najciekawsze pytania wprowadzić do mojej prelekcji, a na pozostałe odpowiedzieć tutaj.

Było bardzo pozytywnie, można było dowiedzieć się ciekawych rzeczy o tym, co aktualnie dzieje się w świecie PHP i dokąd mniej więcej to wszystko zmierza. O czym były prelekcje, możecie dowiedzieć się tutaj. Są tam też komentarze uczestników.

Nie ma w ogóle porównania między wysłuchaniem prelekcji a czytaniem blogów – bo tak przeważnie zdobywamy tego typu wiedzę. Poza tym z blogami nie napijesz się później piwa! Trzeba spotkać blogerów.

Właśnie, dlaczego udział w spotkaniach branżowych to bardzo dobry pomysł? Ostatnio przeczytałem coś, co jest świetnym podsumowaniem i odpowiedzią na to pytanie:

Nigdy nie będzie to czas stracony. Czasem spotkasz przyjaciela na całe życie, czasem kogoś kto zmieni cały twój biznes, czasek kogoś komu dasz zarobić, czasem znajdziesz pracę lub świetną inspirację. – Maciej Maciejowski, Mooncamp

I tym razem tak było. Poznałem dwie osoby, które dotychczas znałem tylko z sieci – Mateusza Kamińskiego oraz eRIZa, a także kilkanaście osób, które spotkałem pierwszy raz. Akurat w moim przypadku jest to rzadka okazja – mimo, że pracuję jako programista, nie spotykam żadnych programistów na co dzień. Taki los freelancera :)

Efekty tego typu spotkań nie są zazwyczaj natychmiastowe, więc nie zamierzam oceniać tej konferencji pod tym względem. Uważam jednak, że było warto i polecam takie wyjazdy wszystkim, którzy planują pracować w tym „dziale”.

A tak w ogóle – w grudniu będzie świetna, genialna, najlepsza okazja by wybrać się na spotkanie z ludźmi takimi jak ty! W dniach 9-10 grudnia odbędzie się WordCamp Poznań 2011, czyli impreza dla WordPressowców. Będę tam jako prelegent z tematem Zarabianie na WordPressie, czyli jak zostać freelancerem. Zapisujcie się już teraz!

Zlot organizuje Polska Grupa Użytkowników Linuxa działająca przy Uniwersytecie Warszawskim, a odbędzie się on o rzut beretem od mojego domu – w Mąchocicach Kapitulnych koło Kielc. Miejsce i nazwa może wydawać się straszna, ale zapewniam was, że geograficznie i przyrodniczo ta okolica ma wiele do zaoferowania. Po prostu jest mało reklamowana.

Mam tak blisko do Mąchocic, że aż głupio by było nie wziąć udziału. Chciałem nawet nie wynajmować pokoju i wrócić na noc do siebie, ale Mateusz Kamiński napisał mi, że będzie „intensywna integracja” (cokolwiek to znaczy) i warto zostać. No to zostanę. Zresztą integrację lubię, a po drugie wracać po nocy przez wioski znane z użycia siekier do rozwiązywania konfliktów sąsiedzkich… miałem o tym nie pisać… ;) Ale, uczestnicy będą odizolowani w ośrodku i w miarę bezpieczni!

To oznacza też, że jeśli ktoś z czytelników jedzie, będzie można się spotkać i pogadać – dajcie znać!

Zapisy nadal są otwarte i polecam wziąć udział, zwłaszcza że koszty nie są duże – obecnie całość kosztuje 300zł, w co jest już wliczony pokój w hotelu i wyżywienie. Link do strony konferencji jest tutaj.

Kto się zastanawia czy warto – powiem tak: takie konferencje mogą wiele zmienić w waszym życiu zawodowym. Na mnie taki pozytywny wpływ miał ostatni wyjazd do Łodzi na WordCamp – to tam stwierdziłem ostatecznie, że zostanę freelancerem, co obecnie zaowocowało tym, że założyłem firmę. Tak więc jeśli uda się wam zdobyć kasę na wyjazd – polecam, bo możecie wynieść z tego świetne doświadczenia!

Ale chciałem opowiedzieć wam o moich wrażeniach na temat zakładania firmy przez internet. Myślę, że tutaj Polska ma się już czym pochwalić.

Przede wszystkim, nie trzeba się już wybierać do Urzędu Miasta z papierowym formularzem CEIDG-1. Osobiście nie znoszę papierowych formularzy. To taka niechęć czysto prywatna – z niewiadomego dla mnie powodu przestawiam cyfry gdy piszę odręcznie. Jest to chyba jakiś rodzaj dysgrafii. Uwierzycie na pewno, że to nie pomaga w wypełnianiu obszernych formularzy :)) A w dodatku zauważyłem, że odzwyczajam się od pisania odręcznego.

Zamiast w Urzędzie Miasta, można wypełnić formularz w internecie, ale potrzebny jest do tego albo podpis elektroniczny (kilkaset złotych za rok), albo bezpłatny profil zaufany. Ta druga opcja jest zupełnie wystarczająca. Zakłada się konto na epuap.gov.pl i idzie się z dwoma dokumentami ze zdjęciem do dowolnego ZUSu albo Urzędu Skarbowego w celu potwierdzenia tożsamości. Tam aktywują nasz profil i można od tej chwili składać różne dokumenty przez internet. Takich dokumentów i spraw do załatwienia zdalnie nie jest na razie dużo, ale cały czas dochodzą nowe.

Sam serwis CEIDG jest bardzo dobrze zaprojektowany i bardzo wygodny w użyciu. Firmę zakłada się za pomocą kreatora, który krok po kroku prowadzi nas przez całą procedurę. Kreator jest także dostępny dla niezalogowanych użytkowników, każdy może więc sobie go zobaczyć i przeklikać. Jest to według mnie najlepiej wykonany serwis urzędowy w Polsce i jeżeli będziecie kiedykolwiek coś podobnego projektować, to możecie z niego brać przykład.

Co sprawia, że CEIDG jest tak wygodny w użyciu:

• wypełnianie dość obszernego wniosku za pomocą kreatora, krok po kroku
• kreator sam uzupełnia część danych (np. podajemy kod pocztowy i większość adresu zostaje wpisana za nas)
• wygodne w użyciu wyszukiwarki z systemem podpowiedzi live (do kodów PKD)
• przejrzysty i nowocześnie wyglądający interfejs

Rejestracja firmy trwała w moim przypadku zaledwie 3 minuty. Dokładnie po takim czasie od złożenia wniosku przyszedł do mnie mail z informacją, że moja firma została zarejestrowana. Gdybym wpisał jako datę rozpoczęcia aktualny dzień, to już mógłbym zacząć zarabiać na firmę albo – robić koszty ;) Ale ponieważ mam jeszcze klientów na umowę o dzieło na cały wrzesień, to wpisałem późniejszą datę rozpoczęcia.

W ogóle dla mnie jest to bardzo przydatne rozwiązanie, ponieważ zależy mi na tym, bym mógł jak najwięcej rzeczy załatwić przez internet. Za rok jadę do Australii i będę tam chciał kontynuować moją pracę. Przez pewien czas będę prowadził dwie firmy – w Polsce i tam, na Antypodach, co pozwoli mi na w miarę łagodne przejście od polskich zarobków do zarobków australijskich. Innymi słowy – przez cały czas będę miał pracę.

Co mogę poradzić osobom, które w tej chwili myślą o założeniu własnej firmy?

• Jak nauczyć się tego wszystkiego o księgowości: najlepiej zacząć od praktycznych rzeczy. Zadawaj sobie pytania takie jak to: „Przychodzi do mnie klient, ma zlecenie. Co wtedy trzeba zrobić? Jak wygląda cała procedura od strony dokumentów, krok po kroku?” Gdy będziesz miał to opanowane, a jest to 99% sytuacji, z którymi się spotkasz, założenie i prowadzenie firmy będzie prostą formalnością.
• Pieniądze na start, ZUS itp.: jeśli chcesz być freelancerem, to na start potrzebujesz 170zł na zgłoszenie się jako płatnik VAT i ewentualnie 20zł na pieczątkę. ZUS opłacasz ty, ale pieniądze na ten cel pochodzą przecież od twoich klientów. Zresztą – nie dasz rady zarobić w miesiącu 400zł? Bez przesady.
• Jak sprawdzić czy dam radę? Możesz zacząć tak jak ja – od prostego portfolio i umów o dzieło. Przez pewien czas możesz w ten sposób pracować, nie musisz od razu zakładać firmy. Ale w momencie, gdy zauważysz, że to wszystko zaczyna działać i być dobrze zorganizowane – lepiej założyć działalność i nie mieć beefa z Urzędem Skarbowym.
• Dotacje: są dostępne dotacje na start. Można dostać 20-40 tys złotych, ale trzeba się zgłosić przed założeniem firmy. Ja nie brałem dotacji, bo wyjeżdżam za rok. Biorąc dotację zobowiązujemy się do prowadzenia firmy przez określony czas i jeśli zamkniemy firmę, trzeba dotację zwrócić.

Właśnie. Ze spraw, których nie da się jeszcze załatwić przez sieć (ale będzie można od stycznia 2012), jest zgłoszenie się jako płatnika podatku VAT. Jako freelancer 95% prac wykonuję dla firm, które także są płatnikami tego podatku, więc jest to bardzo przydatna rzecz. Trzeba jednak osobiście wybrać się (z formularzem!) do Urzędu Skarbowego. Więc jeszcze tylko ta formalność mi została :)

Taki mały PS: w Australii, do której się wybieram, zakładanie firmy przez internet pojawiło się jako opcja już 10 lat temu. Obecnie jest to jedyna możliwość. Nawet jeśli pójdziesz do odpowiedniego urzędu, to i tak posadzą cię przed komputerem i zakładaj sobie sam. Prowadzenie firmy jest też o wiele prostsze i wymaga jeszcze mniej papierzysk niż w Polsce. Nie ma też ZUSu, a jedynie trzeba od swoich zarobków wpłacić 9% na prywatny fundusz emerytalny (coś jak OFE), który jest cały czas naszą prywatną własnością i podlega dziedziczeniu. Jeśli więc ktoś nie zarobił nic, nie musi ponosić żadnych dodatkowych kosztów.

16 lat to wiek określania tożsamości, gdy znajdujemy swoje miejsce w świecie. U młodych webmasterów przejawia się on właśnie fascynacją stronami „z częścią dla VIPów”. Tam, po drugiej stronie, nic zazwyczaj nie ma – tajny link do Google albo prawie martwa tablica z ogłoszeniami to przeważnie wszystko, co można znaleźć. I tak użytkownicy widzą się codziennie w realu, wiec co za różnica.

Tą skłonność do tajnych zgromadzeń, prowadzenia ściśle tajnych projektów i dzielenia się we własnym towarzystwie „tajną wiedzą” warto jednak w miarę szybko porzucić. W świecie dorosłych sama idea nie jest wiele warta i nie ma sensu jej tak bardzo celebrować i pielęgnować we własnym gronie.

Na pomysł może wpaść każdy. Ba, pomysły można ukraść i często się to robi – bo pomysłu na biznes nie można opatentować (ale konkretne rozwiązanie można).

Dlaczego? Bo liczy się realizacja. Nie liczy się pomysł na Facebooka, bo ten jest banalnie prosty. Liczy się, że ktoś zrobił działającego Facebooka i udostępnił go jak najszerszemu gronu odbiorców.

Nawet nie jest ważne kto pierwszy coś zrobił! Google zrobiło po kilku latach istnienia Facebooka w zasadzie jego kopię, a mimo to start tej usługi jest sukcesem.

Co podoba mi się w tych książkach, to fakt, że powstały one w realiach polskich, z którymi na co dzień się stykamy i są kierowane do polskich czytelników. To bardzo dobra odmiana. Dotychczas czytałem książki na ten temat napisane głównie przez amerykańskich autorów i wiecie co? Już mi się przejadły. Część takiej publikacji jest zazwyczaj odzwierciedleniem prawnych realiów amerykańskich, które albo wcale, albo tylko częściowo pasują do realiów polskich.

I dlatego po przeczytaniu fragmentu Pułapek small biznesu, który rozwiał moje wątpliwości i mocno mnie wciągnął, kupiłem tą książkę.

Ze 133 mitów opisanych przez autora wprowadziłem w życie na razie tylko dwa:

Mit 133: Jeśli podasz ceny na swojej stronie internetowej, odstraszysz wielu potencjalnych klientów. (Rzeczywistość: Jeżeli nie podasz cen, stracisz ich dużo więcej)

Mit 125: Każdy moment jest dobry, żeby zapytać klienta o opinię na temat Twojej firmy. (Rzeczywistość: Jeżeli chcesz zbadać zadowolenie klientów z usług Twojej firmy, zrób to w odpowiednim momencie)

Siła sugestii, a może właśnie nie, ale od kilku dni mam w portfolio przykładowe cenniki we wszystkich kategoriach i zauważyłem, że liczba ciekawych zapytań wzrosła. Ciekawych, bo poprawiła się także ich jakość. Wcześniej tylko w 3-4 działach miałem jasno określony cennik, a w pozostałych pisałem tylko, że „cena jest ustalana indywidualnie, w zależności od stopnia skomplikowania zlecenia”. Bo tak w sumie jest. Ale dopiero teraz każdy potencjalny klient wie, czego mniej więcej może się spodziewać i może łatwiej podjąć decyzję. A to znaczy, że podejmie ją chętniej. Cennik odfiltrował też klientów szukających niskiej jakości za niską cenę – czego ja nie oferuję.

Co do pytania o opinię, to przygotowałem w Google Docs krótki kwestionariusz na temat współpracy i wysłałem go dotychczasowym klientom, a także będę na bieżąco wysyłał go po zakończeniu współpracy z daną firmą. Już mam pierwsze odpowiedzi, w tym bardzo ciekawe. Taka ankieta jest jak mapa cieplna strony – wskazuje co najbardziej przyciągnęło uwagę klientów i co warto w związku z tym bardziej uwydatnić. Pokazuje także, które elementy komunikacji są niepotrzebne albo szkodliwe.

Już teraz widzę, że te dwie drobne zmiany okażą się bardzo skutecznymi posunięciami, na pewno wartymi więcej niż 37 zł wydane na książkę.

Z innych mitów bardzo ciekawy jest ten:

Mit 41: Najłatwiej wygrać z konkurencją poprzez oferowanie niższej ceny (Rzeczywistość: Zawsze znajdzie się ktoś, kto zaoferuje to samo 10 groszy taniej)

Ten mit jest opisany we fragmencie dostępnym online.

Marek Jankowski pisze tam jeszcze dobitniej: „bo zawsze znajdzie się ktoś, kto będzie chciał zbankrutować szybciej od ciebie”. To prawda, często pomijana przez przedsiębiorców. Ktoś, kto nie zdaje sobie sprawy z tego, że dziedzin, w których może konkurować jest więcej – pozostanie przy konkurowaniu ceną. A przecież klient płaci nie tylko za produkt, ale także za obsługę, za markę (i prestiż, który się z nią wiąże), czy za wygodniejsze w użyciu opakowanie.

Ja dodam jeszcze jedno spostrzeżenie do tego: wyceń się jak śmieć, a będziesz tak traktowany. Nie przez wszystkich, ale znajdą się tacy, którzy to wykorzystają.

Takie rzeczy można mnożyć, a książka Marka Jankowskiego jest wypełniona po brzegi bardzo przydatną dla początkujących przedsiębiorców wiedzą. Polecam!

Książka Pułapki small biznesu jest dostępna w księgarni Onepress.

Edit: niespodzianka od Marka Jankowskiego – kod rabatowy na książkę :) Podaj go podczas składania zamówienia w księgarni Onepress, a otrzymasz 10zł zniżki na „Pułapki small biznesu”. Kod jest dostępny dla każdego i jest wielokrotnego użytku, ważne tylko, by użyć go przed 23 września! Oto i on:

F3AFBB-78E378-O

I polecam jeszcze wywiad z autorem. Zgadnijcie, o czyjej recenzji mówi Marek od 8:06? ;)

Wytknie ci wszystkie błędy i zażyczy sobie ich naprawienia natychmiast, bo mu potrzebne, bo on musi dzisiaj, bo się nudzi. Przypilnuje obiecanego terminu i napisze z zapytaniem „czy już zrobione!?”. Napisze 5 maili dziennie. W tym dwa na tematy z jego prywatnego życia, nudnego zresztą – potwornie. Zażyczy sobie 8 nowych funkcji, także do natychmiastowej realizacji, bo też mu są potrzebne na dzisiaj. Ponarzeka, że nie da się osiągnąć wszystkiego za pomocą twojego projektu, że twój program nie robi kawy i nie wyprowadza też psa. „A powinien” – i tu sprytnie wetknięty szantaż, jak pinezka podstawiona ci pod tyłek gdy siadasz – „jeśli autor chce zachować twarz”.

A zapytaj go, jako mentor, dwa-trzy razy z rzędu – krótkie pytanie: „Jak sobie wyobrażasz [funkcjonalność której przed chwilą zażądał]?” albo „Dlaczego powinna się ona tam znaleźć?” Jeśli odpisze – masz budujący feedback i pomysł na przyszłość. Możesz go lekko zmodyfikować albo wprowadzić dokładnie takim jaki wymyślił użytkownik. W odpowiedzi podajesz informacje jaki jest plan rozwoju projektu i czy taka funkcja ma szansę znaleźć się w nim w przyszłości. W komentarzach wpisujesz go jako pomysłodawcę. I przy okazji kolejna osoba poznała dzięki tobie filozofię społeczności open-source i wie, że tu uczestniczy się aktywnie jako współtwórca, a nie biernie jak klient.

Ale bardziej pewne jest, że już nie odpisze. Bo tu już nie da się wymagać, tu już nie może się uczepić. Tu go zagieli – potraktowali poważnie, zaprosili do kreatywnej pracy. I tu się taki kolega gubi. Bo trzeba pomyśleć. A głowa nieprzywykła.

Szablon premium to inaczej szablon płatny. Można je kupić w serwisach takich jak Theme Forest czy Elegant Themes oraz wielu innych.

Ludzie uważają, że skoro płacą, a nie dostają za darmo, to produkt musi być świetnej jakości. W końcu $50 to nieskończenie więcej niż $0, więc może i jakość powinna być nieskończenie lepsza? Nie jest, na pewno nie jest. Ale powinna być przynajmniej bardzo dobra, a najlepiej właśnie wyjątkowa.

Piszą do mnie co jakiś czas osoby, które kupiły dla swojej firmy szablon premium i okazało się, że coś nie działa, że nie da się tak łatwo zrobić tego co chcieli zrobić, że szablon jest stary, bo używa funkcji sprzed kilku lat, czasem nawet porzuconych przez twórców CMSa albo porzuconych w nowych wersjach PHP.

Wizualnie szablony tego typu są zazwyczaj bardzo ciekawe i rzadko kiedy można im coś zarzucić pod tym względem. Jeśli coś nie działa, to „pod maską”. Bywa też, że support autora szablonu milczy, choć teoretycznie jakaś podstawowa pomoc techniczna jest wliczona w cenę.

I ja później muszę to naprawiać.

Pytanie do was: czy mieliście już do czynienia z płatnymi szablonami? Jeśli tak, to jakie były wasze doświadczenia? Czy zdarzyło wam się trafić na płatny szablon, który wymagał poprawek?

Autorem zdjęcia jest Christian Ferrari

A co, jeśli chcemy taki dymek nieco zmienić i ostylować? HTML nie daje takiej możliwości, a o wyglądzie domyślnego dymka decyduje system operacyjny i przeglądarka.

Można jednak zastosować alternatywne rozwiązania. Jest ich wiele, ja tutaj wymienię tylko jedno, całkiem fajne i proste w użyciu: Tootipsy.

Tooltipsy to wtyczka dla jQuery pozwalająca na zmianę wyglądu i zachowania dymków pojawiających się przy atrybucie title. Jest prosta w instalacji (załączamy jQuery a następnie plik z wtyczką Tooltipsy) i użyciu: wystarczy tylko podać w jQuery które elementy mają być uwzględniane w taki sposób: jQuery(".hastip").tooltipsy(); A dodatkowo można zastosować animacje (w tym kilka domyślnych) i własne style CSS. Można nawet pobierać zawartość za pomocą AJAX’a.

W dziale Samples mamy od razu kilka gotowych przykładów, które możemy wykorzystać w naszych projektach lub zmodyfikować.

Według mnie jest to bardzo przydatny dodatek, który znajdzie zastosowanie w wielu projektach, dlatego polecam go wam.

A jeśli szukacie innych ciekawych dodatków do jQuery na stronę, to może pomocna okaże się ta lista 16 wtyczek dla web designerów.