Jayanthi Central College සාහිත්‍ය අඩවිය

අ.පො. ස (සා. පෙළ) විචාර ලිවීමේදී සිහිතබා ගත යුතු වැදගත් කරුණු

2021-09-18T17:23:00.001+05:30

සාහිත්‍ය රසාස්වාදයේ විශේෂා අංගයක් වන්නේ එම සාහිත්‍ය කෘතිය පිළිබඳව විචාරය කිරිමයි. යම් සාහිත්‍ය නිර්මාණයක් පිළිබඳ විධිමත් හා බුද්ධිගෝචර විග්‍රහ කිරීමක් විචාරය කිරීමක් ලෙස හඳුන්වා දිය හැකි ය. හොඳ විචාරයකින් එම සාහිත්‍ය කෘතිය පිළිබඳ ව මනා අවබෝධයක් ලැබිය හැකි වනු මෙන් ම, එම සාහිතය කෘතියේ රසය විඳ ගැනීමට පහසුවක් ද එමගින් ඇති කරවයි.

විචාරයක් සිදු කිරීමේදී පහත සඳහන් කරුණු පිළිබඳව පොදුවේ සලකා බැලේ. කතෘගේ ආකල්පය හා හැඟීම් පැහැදිලි කිරීමට ගත් ක්‍රියාමාර්ග මොනවාද?

ඒවා සාර්ථක වි ඇත් ද?

අසාර්ථ වී ඇත්නම් ඒ මොනවාද?

ඊට හේතු මොනවාද?

යොදා ගත් භාෂාවේ ප්‍රබලතා සහ දුබලතා මොනවාද? මේ ආදී ලෙස සාහිත්‍ය කෘතිය පිළිබඳ ව විවරණය කිරීමේදී එම කරුණු හේතු සාධක සහිතව සද් භාවයෙන් පෙන්වා දිය යුතු ය. එනම් උදාහරණ ආදිය උපුටා දක්වමින් පැහැදිලි කිරීම් කළ යුතු වේ.

සාමාන්‍ය පෙළ විචාර ලිවීම

සාමාන්‍ය පෙළ විචාර ලිවීමේදී ඔබගෙන් ඉහත පරිදි පෘථුල විචාරයක් ලිවීම අපේක්ෂා නොකරනු ලැබේ. තව ද, සෑම විචාරයක් ම අදාළ කෘතියේ සාධනීය ලක්ෂණ ඔස්සේ විවරණය කිරීමට හැකි වන සේ ප්‍රශ්න සකස් වනු බව පෙනේ. එනිසා, යම් කෘතියක අඩුපාඩු සාකච්ඡා කරමින් විදාරයක යෙදිය යුතු අවස්ථා ඔබට හමු නොවේ.

සාමාන්‍ය පෙළ විභාගයේදී දෙයාකාරයක විචාර අපට හමු වේ. එනම් වචන 125ක් බැගින් ලිවිය යුතු විචාර 02ක් සහ වචන 100ක් වන පරිදි ලිවිය යුතු විචාර 01කි.

වචන 125ක් බැගින් ලිවිය යුතු විචාර 02ක් ඇත. එම විචාරයක් තුළ සිසුවාගෙන් කරණු 02ක් පිළිබඳ ව විචාරය කිරීම අපේක්ෂා කර ඇත. එහිදී එම එක් එක් කරුණට අදාළ ව උදාහරණ 02ක් බැගින් දක්වමින් නිදසුන් මගින් කරුණු පැහැදිලි කළ යුතු වේ. එනම්, අදාළ කරුණු සනාථ කළ යුතු ය. මෙහිදී සිහි කටයුතු වැදගත් ම කාරණය නම්, අදාළ කරුණූ දෙක පැහැදිලි ව වෙන් වෙන් ව ඉදිරිපත් කළ යුතු ය. ප්‍රශ්නයේ ඉදිරිපත් කර ඇති කරුණ සනාථ කිරීමට ඔබ විසින් ගෙනහැර පාන උදාහරණය පැහැදිලිව දක්වා තිබිය යුතු ය. යම් උපුටා ගැනීමක් සඳහන් කරන විට එම උදාහරණය යුගල උඩුකොමා තුළ දැක්විය යුතු ය. එවිට විචාරයට ඉතා අලංකාරව ඔබට ඉදිරිපත් කළ හැකි ය.

අනෙක් වර්ගයේ විචාරය සඳහා අපේක්ෂා කරන්නේ වචන 100ක් පමණි. උදාහරණ 03ක් අදාළ කරුණ සනාථ කිරීම සඳහා ඉදිරිපත් කළ යුතු ය. පෙර පරිදි ම, යුගල උඩු කොමා තුළ ඔබ විසින් ඉදිරිපත් කරන උපුටනයන් දැක්විය යුතු වේ.

පොදු වශයෙන්, ඔබට කිවයුතු වැදගත් කරුණක් නම්, ඔබගේ විචාරය ආරම්භයේදී ඉතා කෙටි ඡේදයකින් හැඳින්වීමක් සමග එක එල්ලේ ම විචාරය කරන කරුණට බැස ගැනීම සුදුසු ය. එම විචාරය අඩංගු පොත පත පිළිබඳ ව අනවශ්‍ය විස්තර හෝ ග්‍රන්ථ රචයන්ගේ නම හැරුණූ කොට අනෙකුත් විස්තර ආදී අනවශ්‍ය විස්තර විචාරයේ හැඳන්වීමට ඇතුළත් කිරීම නොකිරීම මනා ය. එසේ වුවහොත් ඔබගේ වචන ප්‍රමාණය අනවශය පරිදි සනාථ කළ යුතු කරුණුවලට නොව ඉන් පරිබාහිර කරුණූ සඳහා වැය වේ. ඒ කෙරෙහි ලකුණු දීමේදී අවධානය යොමු වනු ඇත.

තව ද, ඔබ විසින් විචාර ඉදිරිපත් කිරිමේදී දී ඇති වචන ගණනට සීමා නොවී ලිවීම වරදක් නොවේ. එහෙත්, අනවශ්‍ය පරිදි කාලය දික් කර ගැනීම උචිත නොවේ. ඔබට සාහිත්‍ය ප්‍රශ්න පත්‍රය සඳහා ලබා දී ඇත්තේ පැය 02ක කාලයක් බැවින් හා මෙම විචාර ලිවීමට අමතරව, තවත් ප්‍රධාන ප්‍රශ්න දෙකකට පිළිතුරු සැපයිය යුතු බැවින්, කාලය කළමනාකරණ කර ගැනීම අත්‍යවශ්‍ය වේ.

උපුටාගැනීම myschool.lk වෙබ් අඩවියෙනි

ශාස්ත්‍රපති උදාර ධනංජය පල්ලියගුරු

දියමන්ති මාලය

2021-09-04T11:55:00.000+05:30

ගීද මෝපසාං දියමන්ති මාලය කෙටිකථාව තුළ කේන්ද්‍රීය චරිතය වන්නේ මැටිල්ගේඩාගේ චරිතයයි.මැටිල්ඩාගේ සිතුවිලි ක්‍රියා කරනා ආකාරය විග්‍රහ කරන කෙටිකථාකරු සාමාන්‍ය කාන්තාවක් සතුව පවතින මනෝභාවයන් මැටිල්ඩා හරහ ඉස්මතු කරයි.

“හැඩ වැඩ ඇතිව ඇඳීමට පැළඳීමට හැකිකමක් නොතිබුනු හෙයින් ඈ චාම්ව ඇන්දා ය.චාම්ව පැළන්දාය.අනෙක් රුචි අරුචිකම් බැරිකම හේතුකොටගෙන ඈ සරල අන්දමින් පවත්වා ගත්තාය.”

කෙටිකථාකරුවා හඳුන්වාදෙන මැටිල්ඩාගේ චරිතය සජීවී චරිතයකි.මැටිල්ඩා යනු සැබෑ ලෝකයේ ගැහැණියකි.ඈ සිතන පතන ආකාරය සජීවී ය.බොහෝ කාන්තාවන් චාම්ව ජීවත්වන්නේ නැතිබැරිකම හේතුකොටගෙන වන අතර ඒ අයුරින් මැටිල්ඩාගේ ච්‍රිතය සජීවීව ඉදිරිපත් කරයි.

මීට අමතරව කෙටිකථාව තුළ මැටිල්ඩා හරහා තවත් සජීවී අව්ස්ථාවක් නිර්මාණය කරයි.

“දිරා ගිය පුටුවලින් හා අවලස්සන දොරජනෙල් රෙදිවලින් බලවත්සේ සිත් තැවුලට පත් ඈ මනස්තාපයෙනුත් කලය ගත කලාය.”

ඉහත නිදසුන අනුව මැටිල්ඩා සැබෑ ගැහැණියක් බව කෙටිකතාකරුවා තහවුරු කරයි.සමන්‍ය කන්තාවකගේ චරිතය මෙම ආවේණික ගතිලක්ෂන ඔස්සේ ඉස්මතු කර කාන්තාව සජීවීව ඉස්මතු කරයි.

තවත් අවස්ථාවක සජීවී චරිත නිරූපණයක යෙදෙන කෙටිකථාකරු ලොයිසල් මහත්මයාගේ චරිතය හරහා උපේක්ශා සහගත සැමියෙක්ගේ සැබෑ මුහුණුවර අණාවරනය කරයි.ආරාධනා පත්‍ර්‍යක් රැගෙන නිවසට පැමිණෙන ඔහු එය සිය බිරිඳ අත තබන්නේ ඈඅ සතුටු කිරීමේ අදහසිනි.නමුත් එය පසෙකට විසිකරන ඇය

“ඕකෙන් මට මොකක් කරන්නෙයි කියලද කියන්නේ”

වශයෙන් විමසයි.

“ඇයි අනේ මම හිතුවා ඔයා ඕකට සතුටුවෙයි කියලා.ඔයා කවදාකවත් ගමනක් බිමනක් යන්නේ නැහැනේ...ඉතින් ඒකටත් එක්ක මේක හොඳ අවස්ථාවක්.”

ලෙසට ප්‍රකාශ කරන සැමියා කෙරෙහි සානුකම්පිත දෘ ශ්ඨියකින් හෙළන කතාකරු සජීවී අවස්ථා නිරූපණයක් කරයි.

මීට මතරව මැටිල්ඩා ගැන බොහෝ සොයා බලන ලොයිසල් මහතා යහපත් සැමියෙකු බව කෙටිකථාව තුළින් අණාවරනය වේ.

ග්‍රිෂ්ම සමයේදී වටවුන් වෙඩිතැබීම සඳහා ඉතිරිකරගත් ෆ්‍රැන්කු 400 ක මුදලක් බිරිඳ්ගේ අශාවන් වෙනුවෙන් කැපකිරීමට ඔහු ඉදිරිපත් වන්නේ ඔහුගේ යහපත් ගති ලක්ෂන ඉස්මතුකරමිනි.

“හොඳයි මම ඔයාට දෙන්නම් ෆ්‍රැන්කු 400 ක්.ලස්සනම ඇඳුමක් ගන්න උත්සාහා කරලා බලන්න”

ඒ අනුව ලොයිසල් සතු යහපත් ගතිලක්ෂන කෙටිකථා කරු ඉස්මතු කරයි.

මීට අමතරව මැටිල්ඩාගේ හැසිරිම ඉදිරියේ ඇගේ අතෘප්තිකර බව ඉදිරියේ උපේක්ෂාවෙන් සියල්ල විඳදරා ගන්නා ඔහු බිරිඳ කෙරෙහි දැඩි කැපවීමෙන් කටයුතුකරන සැමියෙකි.ඇයට පැළඳීමට යමක් නැති බව පවසා උත්සවය මඟ හැරීමට උත්සහා කරන අවස්ථාවේ

“අවුරුද්දේ මේ කාලේ මල් ඇඳීම තමා අලුත්ම පන්නය”

ඇගේ මනස තෘතිමත් කිරීම්ට ඔහු විවිධ උත්සාහ දරයි.

“නෑ පොහොසත් ගෑනු මැද්දේ දුප්පත් විදියට ඉන්න තරම ලැජ්ජ නැති වැඩක් නෑ’

වශයෙන් පවසයි.පවුල් පරිසරයක මෙවැනි අවස්ථා ඇතිවිය හැකි අතර මෙය ඊට උචිත අවස්ථා නිරූපණයකි.අවස්ථා නිරූපණය පිළිබඳ අවධානය යොමු කිරීමේදී තවත් එක් අව්ස්ථාවක් සේ මැටිල්ඩා ට ෆොරොස්ටියර් මහත්මිය හමුවූ අවස්ථාවක

“අනේ මගේ අසරණ මැටිල්ඩා ඔයා කොච්චර වෙනස් වෙලාද”

“ඔව්...එදා ඔයව හම්බවෙලා කතාබස්කරලා ගිය් දවසේ ඉඳන් ද්වතුරු මම් වින්ද කරදර හිරිහැර අනන්තයි.”

වශයෙන් එකී අව්ස්ථාව සජීවීව නිරූපණය කරන කෙටිකථාකරු අත්දැකීම් ප්‍රකාශ කිරීමසඳහා මෙම සිද්ධි ඉදිරිපත් කරන අතර කලකට පසු හමු වූ මිතුරියන් දෙදෙනෙකු අහර තාත්වික නිරූපණයක් සිදු කරයි.

කුරහන් ඉසිමුව කළුවර බලාලා

2021-09-03T22:35:00.002+05:30

ජනකවි විවිධ ස්වරූපයන්ගෙන් බිහි වී ඇති අතර කුරක්කන් කවිද එක් ජනකවි විශේෂයකි.මෙහිදී ගොවියා මුහුණ දෙන ගැටළු ජන කවිය හරහ ඉස්මතුව තිබීම සුවිශේෂී ලක්ණයකි.හේනක් කෙටීමට පටන්ගත් දා පටන් අස්වනු නෙලා ගන්නා තෙක් ගොවියා මුහුණ දෙන අභියෝගය සීමාවක් නැත.

“දුරුතු මහේදී කැලයට වැදිලා

මසක් පමණ කල් කැලවල් කොටාලා

මැදින් බිමේදී වල් ගිනි තබාලා

කුරහන් ඉසිමුව කළුවර බලාලා”

හේනෙහි වල් කෙටීම ආරම්භ වූ දා සිට අස්වනු නෙළා ගැනීම දක්වා හේන් ගොවියා මුහුණ දෙන්නේ අභියෝග්‍යන්ට ය.මසක් ප්මණ කැලය කොටන ගොවියා මාස තුනකින් නතුරුව වල් ගිනි තැබීම කරනු ලබයි.ඇට ඉසිනු ලබන්නේ ඉන් අනතුරුව ය.මෙම කාලසීමාව තුල හේන වෙනුවෙන් දැඩි අරගලයක යෙදේ.මෙය ගොවියා මුහුණ දෙන දුශ්කරතාවයකි.

“එල්ල වෙන්ට කවි කර කීවෙමි බොහොම

කොල්ල කන්ට එති සිවුපාවෝ බොහොම

ගොල්ල සමග ඇති ඌරෝ හැමදාම

නිල්ල අඹති සත්දවසින් බැලුවාම”

ඉහත කවිය හරහාද කවියා ගැමි කටවහරේ සරල භාශාවක් යොදාගන්නා අතර ධ්වනිතාර්ථවත් යෙදුම්ද යොදා ගනී.එනම් “එල්ල වෙන්ට කවි කර කීවෙමි බොහොම””කොල්ල කන්ට””ගොල්ල” ආදී පදවල සරල භාෂාවක් යොදාගන්නා අතරම ගොවියාගේ දුෂ්කරථාවය මනාව ඉස්මතු කරයි.ඔහු පවසන්නේ බොහෝ කවි කීවත් කොල්ල ක්න්ට සිවුපාවුන් පැමිණෙන බවකි.ගොල්ල මතුවීමත් සමග එහි එන ඌරන්ගේ සීමාවක් නැති බවද ගොවියා පවසයි.මෙය ගොවියාට දැඩි දුශ්කරතාවය කි.

සැළලිහිණි සංදේශයේ ස්වභාව සෞන්දර්‍ය වර්ණනා

2021-09-03T22:31:00.002+05:30

සැළලිහිණි සංදේශයේ ස්වභාව සෞන්දර්‍ය වර්ණනා කෙරෙහි විශේෂ සැලකිල්ලක් දක්වයි.මෙහිදී විවිධ කාව්‍ය උපක්‍රමද යොදාගන්නා අතර චමත්කාරජනක වන පියසෙහි අසිරිය ගෙන හැර පායි.

“වලඳින අදහසින් මෙන් සුර ගඟ අඟන

නලබල සසල දල රළ පෙල නුඹ නැගෙන

වෙලළස ගැවසි මුතු සක් පබළු බබළන

බල මහ මුහුද එම සඳැ උතුරින් පෙනෙන”

ඉහත කවිය හරහා මුහුදු වෙරළෙහි අසිරිය කවියා රසවත්ව වර්ණනා කරන අතර අහස කාන්තාවක් සේ දකියි.අහසට නගින රළ පෙළ කවියා දකින්නේ අහස් ගඟ නැමැති කාන්තාව වැළඳගන්නට සූදානම් වන්නාසේ ය.රූපකාර්ථවත් සේම උපමා අශ්‍රයෙන් සිදුවීම් විස්තර කරන කවියා විවිධ කාව්‍යෝක්ති යොදා ගෙන ඇති ආකාරය

මීට අමතරව වන පියසෙහි අසිරිය ඉතාමත් ම ආකර්ෂණීය ලෙස කවියා විස්තර කරයි.

“අග පිපි මල් මලිගිය ලිය කෙලේ යා

වග බැඳැගෙන රජහස පුල් විලේයා

පිපී ඇති ඉද්ද මල් කැලෑවකි.රජහංසයන් පිරුණාවූ මල් සහිත වූ පොකුණු වල ගැවසෙමින් සිටී.මල්ගස් අසල රොන් ගැවසුනාවූ මල් විසිරී ඇත.කවියා සැළලිහිණියාට පවසන්නේ එවන් වූ සුන්දර දසුන් දකිමින් සුදුවැලි සහිත මගබැස යන ලෙසයි.මෙවන් වූ සොඳුරු පරිසරයක අසිරිය මෙම තිය තුළ රසවත්ව වර්ණනා කරයි

“නිමල් සඳ පහන් වැනි වැලි පිට උදුල

සුපුල් මල් යහන් ලිය මඬු ලියගෙපළ

එකල් කෙළෙන වන දෙව් ලිය දැක කොමළ

ළසල් රුකෙක සතපව් ළපළු සිහිලෙළැ

නිර්මල වූ සඳ එළිය මෙන් බබළන්නා වූ වැලි තලාව මත අලංකාරව පිපුණා වූ මල් යහන් සහ ලතා මණ්ඩපයන්ද මලින් අලංකාරවත් වූ වනපියසෙහි ක්‍රීඩා කරන්නා වූ කොමල දෙවඟනන් දෙස බලා ළා දළු ශිත සල් රුකෙක සැතපෙන ලෙස දැනුම් දෙයි.තොටගමුවේ ශ්‍රී රාහුල හිමි සෑම අවස්ථාවකම ස්වභාවෝක්තියට වැඩි ඉඩක් ලබා දෙයි.මේ තුළද ඒ බව මනාව තහවුරු වේ.

මීට අමතරව විවිධ සමාජ ආර්ථික තොරතුරුද කවියා ඉස්මතුකර දක්වන අතර ඒ තුළ එවකට පැවති බොහෝ තොරතුරු අණාවරනය වේ.

“අයිරාවණ වුවත් නවතන රිසින් එන

අයිරා දහස් දිලි දුනුකොන් සිපත් දෙන

කයිකාවලයෙහි දැකසෙබළුන් රැකැ සිටින

වයියා කරන් මල්තුරුවන ගණ හිසින”

එවකට පැවැති ආරක්ෂක විධි විධාන මනාව විස්තර කොට තිබීමද එසමයෙහි සෙබළුන් සතුව පැවති බලය ගෙනහැර දක්වන කවියක් සේ ඉහත කවිය දැක්විය හැකිය.අයිරාවණ වුවත් නැවතී,ඒ ශක්තියක් ඇති විවිධ ආයුධ රැගත් කයිකාවල ප්‍රදේශයේ රැඳීසිටින සෙබළුන් පිළිබඳව කවියා විස්තර කරන්නේ සමාජයේ පැවති විවිධ පැතිකඩවල් අණාවරණය කෙරේ.

හංස සංදේශයෙන් ඉස්මතුවන සොඳුරු පරිසරයක අසිරිය

2021-09-03T22:28:00.003+05:30

වීදාගම මෛත්‍රී හිමියන්ගේ හංස සංදේශය කෝට්ටේඒ යුගයේ රචිත වැදගත් සංදේශයකි.මෙහිදී රජ්‍ය පාලනය කල 6 වැනි පරාක්‍රමබාහු රජ දවස සංදේශ සාහිත්‍යයේ දියුණුවක් ඇති බව කැපී පෙනේ.මෙම සංදේශය හරහා කෑරගල විහාරස්ථානයේ වැඩ වාසය කරන වනරතන හිමියන්ට ආයාචනා කර සිටින්නේ සමන්,විභීෂණ,උපුල්වන් හා කඳකුමරු යන දෙවිවරුන්ට පිරිත් කියා පින් පමුණුවන ලෙසත් එමගින් පරාක්‍රමබහු රජතුමාට රාජ්‍ය පාලනයට සෙත සලසවන ලෙසයි.

මෙම අස්න රැගෙන යන හංසයා දකින සුන්දර පරිසරයේ අසිරිය මෙම පාඩමෙන් ඉස්මතු කොට දක්වයි.

“සාර පලය අඹ දඹ රඹ ද වල් පිට

මීර ජලය ඇළ දොළ කඳු පිටින් බට

නෑර ලොලය වඩවන දුටු දනන් හට

කෑරගලය වැජඹෙයි මේ ලෙසින් සිට”

ඉහත පණිවිඩය රැගෙන යන හංසයා දකින්නේ සොඳුරු දසුනකි.සශ්‍රීකත්වයෙන් සහ සෞභාග්‍යයෙන් පිරි කෑරගල ප්‍රදේශය සොඳුරු පරිසරයකි.එනම් සාරවත් ඵල වලින් බරවූ අඹ දඹ ආදී වූ පලතුරු වලින් අනූන ඇළ දොළ ආදී වූ සිසිලකින් පිරුණු කෑරගල දකින හංසයා තුළ මැවෙන්නේ සොඳුරු පරිසරයක චිත්‍රයකි.එබැවින් කවියා විස්තර කරන්නේ ඉතා ඉතා රසවත් ලෙසයි.

“පැසෙයි නිබඳ සුවඳැක් කෙත්වත් අවට

ඇසෙයි ළමා වසුපැටියන් හඬ දෙවට

දිසෙයි වෙහෙර එහි සුර විමනක් ලෙසට

රසෙයි අමා රසාමය ඒ පියස දුට”

නිරන්තරයෙන් සුවඳැල් කෙත්වලින් සරුවූ සශ්‍රීක පරිසරයකි.වසුපැටියන්ගේ හඬ ඈතට ඇසේ.සුර විමනක් ලෙස දිස්වන්නේඑ වෙහෙර ය.එම පරිසරය දකින සිංහයා තුළැ ඇතිවන්නේ අමා රසයකි.ඉපැරණි වූ සශ්‍රීකත්වයෙන් හා සෞභාග්‍යයෙන් පිරිපුන් චමත්කාරජනක වටපිටාව කාගේත් සිත් ඇඳ බැඳ ගනියි.කවියා ඉතා රසවත්ව වර්ණනා කරන්නේ මෙම පරිසරයි.

‘නිබඳ පැසී පළ ලඹ දෙන මිහිරඹය

සුවඳ විහිද සිටි විලිකුන් කැන් රඹය

නොමඳ තැනි තැන වළුබර වනරඹය

එමැද වෙහෙර දිලි දුරලන සසර බය”

නිරන්තරයෙන් පැසී පලබරවූ අඹ ය.සුවඳ විහිදෙන්නා වූ ඉදුණු කෙසෙල් වලින් අඩුවක් නැත.තැනි තැනවලුබර වූ වල් කෙසෙල් ය.ඒ මද්‍යයේ විහාරය දක්නට ලැබෙන බව කවියා විස්තර කරයි.ඉතා සොඳුරු ඉපැරණි ගමක පරිසරයමද්‍යයේ පිහිටි විහාරය අපූර්ව දසුනකි.

“කුළින් කුළම සිහිළඹැ වෑහෙන කඳුරුය

දොළින් දොළම කල් යල් කරන කුඹුරුය

පළින් පළම තල් පොල් ගෙවතු මැදුරු ය

තළින් තළම පුල් පියුමු පඇළ් පඬුරු ය”

චමත්කාරජනක පරිසරයක් පිළිබඳ දිගින් දිගටම වර්ණනා කරන කවියා තවත් අවස්ථාවක කන්දෙන් කන්දට සිසිල දෙමින් ඇද හැලෙන්නා වූ දොළ පාරවල් ඇති බවද ඒ මගින් නිසි කන්නයට සශ්‍රීක වන්නා වූ කෙත් වතු ද තැනින් තැන තල් පොල් ආදී වූ ගෙවතු ද තැනින් තැන පිපුණා වූ මල් වලින් බර වූ පොකුණු වලින් අනූන පරිසරයක චමත්කාරය කවියා අපූරු ආකාරයට විස්තර කරයි.

ඉහත ලක්ෂණ අනුව පෙනී යන්නේ කෑරගල ගම් පියස ඉපැරණි ගමක අසිරිය කියාපන අතර විචිත්‍ර පරිසර වර්ණනා හරහා කවියා චමත්කරජනක කෑරගල ගම්පියසෙහි අසිරිය සහෘ දයා තුළ ජනිත කිරීමට උත්සාහා දරා ඇති බවයි.

ධර්මසේන හිමියන්ගේ කථා කලාව

2021-09-03T22:25:00.004+05:30

දඹදණි යුගයේ ධර්මසේන හිමියන් විසින් රචිත සද්ධරත්නාවලියේ එන උග්ගසේන කතා වස්තුවේ විශේෂ ලක්ෂණයක් වන්නේ කථාකීමේ කලාවේ ඇති ආකර්ෂණීය බවයි.පමා,රුඅක,අනුප්‍රසවත් පද භාවිතය,සංකල්ප රූප මවන භාෂා භාවිතය.කෙටි වැකි භාවිතය හා ගැමි කටවහර ආදී වූ ලක්ෂණයන්ගෙන් යුතු මෙම වහර සාමාන්‍ය ජනයා උදෙසා අවබෝධවන ආකාරයේ සුවිශේෂී ආකාරයේ සුවිශේෂී අකාරයේ කතා කලාවකි.

කථාවේ පටන්ගැන්ම තුළ සංකල්ප රුප මවන භාෂාවක් භාවිතා කරන කථාකරු

“නටන එකකුගේ දුවක් හුණදඬු අගකදී නටන එකක් ශිල්ප බලයෙන් අහස ඩ සක්මන් කරයි නටයි ගිත් කියයි.”

මනා අවස්ථා නිරූපණයකින් සංකල්ප රුප මවන භාෂාවක් මෙන්ම අනුප්‍රාසවත් කෙටි වැකි භවිතයකින් අපූරු රංගනයක් ගෙන හැර පායි.මීට අමතරව උග්ගසේනයන් විද්දත් දියණිය කෙරේ බැඳී පවසන්නේ

“ලදොත් ජීවත් වෙමි නොලදොත් මියෙමි”

යනුවෙනි.

සාමාන්‍ය කටවහර ග්‍රන්ථකරණය සඳහා යොදාගන්නා හිමි එම අවස්ථාව යොදා ගන්නේ සජීවී ආකාරයෙනි.

උපමා වලින් යුක්ත බස් වහරක් යොදාගන්නා කතුවරයා

“අවක්ප්පනයෙන් බැඳි අසු රෑන අල්වා ඇදි ඇදී එන්නා සේ “

ඉහත කොටසින් විද්දත් දියණියගේ බැනුම් විලාසය විස්තර කර්න කතුවරයා වැරදි ලෙස ලිහිල් ස්වරූපයෙන් බඳින ලද අශ්වයකුගේ දිවීම් විලාශයට ඇගේ වචන වචන පරිහරණය උපමා කරයි. බුදුන් වහන්සේ රජගහ නුවරට වඇඩම කිරීමෙන් පසු උග්ගසේන්නගේ ශිල්පය බැලීමට මිනිස්සු අවධානය නොකිරීම නිස්සා ඔහුගේ බලාපොරොත්තු කඩවීම දක්වා ඇතේ මෙසේ ය

“පැසුණු ගොයම් මුල් වූවා සේ”

අස්වැන්නක් ලැබීමට ආසනව තිබි ගොයම් යලි මුල් ස්වරූපයට පත්වීමෙන් ලැබීමට තිබූ අස්වැන්න අහිමි වේ. මෙය වඩාත් නිර්මාණාත්මකව උග්ගසේනයන්ගේ සිද්වීම හා සම්මිශ්‍රණය කරමින් ද්ඝර්මසේන හිමියෝ කතාව රචනා කර ඇත.

මීට අමතරව අනුප්‍රාසවත් පද භාවිතයක් ද සද්ධර්මරත්නාවලිය තුළ දැකිය හැකි ය.

“අවකප්පනයෙන් සැදි අසු රෑන අල්වා ඇදි ඇදී එන්නා සේ”

වශයෙන් අනුප්‍රාසවත් පද භවිතය හරහා කෘ තියෙහි අපූරු රසයක් ජනිත කරයි.

ඉහත ලක්ෂණ අනුව පෙනී යන්නේ ධර්මසේන හිමියන් සිය කෘ තිය හරහා අපූරු භාෂා රීතියක් යොදා ගනිමින් වඩාත් ආකර්ෂණීයව සද්ධර්මරත්නාවලිය රචනා කර ඇති බවයි.

උග්ගසේන කථා වස්තුවෙන් හෙළිවන හාස්‍ය හා උපහාසය

2021-09-03T22:24:00.001+05:30

සද්ධර්ම රත්නාවලියෙහි එන උග්ගසේන කථ වස්තුවේ හාස්‍ය හා උපහාසය දනවමින් දුබලතා සහිත චරිත ඉස්මතුකොට දැක්වීම ධර්මසේන හිමියන් සිදු කරනු ලබයි.

“ආස සිට නටන ඒ විද්දත් දියණියගේ භාව භාව ලීලා දැක වයෝවෘ ද්ධිත් විකාර රූපකලාපයක් යැයි නොසිතා ඈ කෙරෙහි බලවත් වූ පෙම ඇතිව”

උග්ගසේන සිටුපුත්‍රයා විද්දත් දියණියගේ භාව ලීලා දැක කතුවරයා හෙලන්නේද උපහාසාත්මක ෂ්ඨියකි.

“ලදොත් ජීවත් වෙමි. නොලදොත් මියෙමි”

වශයෙන් ප්‍රකාශ කරන උග්ගසේන කෙරෙන් ඉස්මතු වන්නේ හැඟීම් වලට වහල් වූ චරිත ස්වභ්හවයකි.කාන්තාවක අහිමිවීම ජීවිතය නැතිකර ගැනීමට හේතුකරගන්නා දුර්වල චරිතයක් සේ කතුවරයා නගන්නේ උපහාසයකි.එපමණක් නොව විද්දත් දියණිය සිය දරුවන් නැළවීමේදි යොදා ගන්නා වාග් ප්‍රහාර තුළින්ද මනාව උපහාසය ජනනය කරයි.

“ගැල් ර්ක්නවුගේ පුත බර උසුලවන්න්වුගේ පුතැ කුමකුත් නොදත්තවුගේ පුත”

ඈ ඔහුට අමතන්නේ උපහාසයෙනි.”කුමකුත් නොදත්තවුගේ පුත”

යන්නෙන් එය මනාව පැහැදිලි වේ.මේ අනුව කතුවරයා සිය තුය තුළින් විවිධ චරිත උපහාසයට ලක් කරන බව පෙනේ.

මීට අමතරව තවත් අවස්ථාක විද්දත් දියණිය තමාට පරිහව කරද්දී සිටු පුත්‍රයා

“තොප නිසා විද්දත් වූවා මදිත් නපුරුත් ඇසුව මනාද?”

“මේ හැම මා අරභයා කියවුහුද”

වශයෙන් විමසයි.

ඉහත කොටස තුළ සිටු පුත්‍රයා තමාගේ භාර්‍යාව ඉදිරියේ ඉතා පහත් තත්වයට ඇද වැටේ.එහිදී ඇය නිසා ඔහු විද්දත් කුලයට ඇතුළු වූ බවත් එසේ තිබියදිත් ඔහුට අපහාස කරන්නේ මන්දැයි ඔහු විමසයි.ඔහු ගන්නා තීරණය වන්නේඇයගේ සිත දිනාගත යුතු නම් විද්දත් ශිල්පය ඉගෙන ගත යුතු බවයි.

“මෙතනට සත්වන දවස් මම ශිල්ප දක්මී”

වශයෙන් සිටුපුත්‍රයා වුවද කාන්තාවකට මුලාවී නාටක ශිල්පය ඉගෙන ගැනීමට උත්සාහා කරන්නේ හැඟීම්වලට ව්හල් වී සිය අභිමානය නැති කරගනිමිනි.

ඉහත ලක්ෂණ අනුව පෙනී යන්නේ උග්ගසේබන සිටු පුත්‍රයා හැසිරෙන ආකාරය ඉස්මතු කරමින් ඔහුගේ දුබලතා ගෙන හැර පාමින් ධර්මසේන හිමි එකී දුබලතා උපහාසයට ලක් කර ඇති බවයි.

අමාවතුරේ භාෂා ශෛලිය

2021-09-03T22:20:00.005+05:30

ඉතාමත් රසවත් නිර්මාණයක් වන බුදුරජාණන් වහන්සේ ගේ පුරිසධම්ම සාරථී ගුණය විස්තර කෙරෙන අමාවෙඅතුර ග්‍රන්ථය පොළොන්නරු යුගයේදී ගුරුළුගෝමීන් විසින් රචනා කරන ලදි.මෙහි හත්වැනි පරිච්ඡේදයෙහි එන අඟුල්මල් දමනය කථා පුවත මනාවූ භාෂා උපක්‍රම සං‍යෝගයකින් රසවත්ව ඉදිරිපත් කිරීමට සමත් වී ඇත

මෙහිදී අනුප්‍රාසවත් පද භාවිතයක් හරහා කතුවරයා විසින් මනා වූ අවස්ථා නිරූපණයක යෙදෙයි.

“මිනිසුන් මර මරා ඇඟිලි විදැ මාලා කොටැ දරයි.”

මෙහිදී “මර මරා” යන පදය අනුප්‍රාසවත් කර තිබීම හරහා කතුවරයා අංඟුලිමාල නොනවත්වා එක දිගට සිදු කරන ත්‍රාසජනක ක්‍රියාවන් සජීවී ලෙස ඉස්මතු කර ඇත.එපමණක් නොව ඒ හරහා කියවන්නා තුළ උද්වේගයක් ජනිත කිරීමට ද කතුවරයා උත්සාහ දරා ඇත.

අමාවතුරෙහි එන තවත් භාෂා ලක්ෂණයක් වන්නේ උපමා භාවිතය ලෙස හඳුනා ගත හැක.

“මහපොළොව නැගි නැගී බස්නා රළ සෙයින්”

මෙහිදී ද අවස්ථවට උචිත උපමා භාවිතයක් භරහා බුදුරජාණන් වහන්සේගේ අධිසෂ් ඨානය ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ඉස්මතු කර දක්වා ඇත.අංඟුලිමාල බුදුන්වහන්සේ ලුහුබැද යාමට දරන උත්සාහය නිරර්ථක වන ආකාරය නිවැරදිව පාඨකයාට වඩාත් රසවින්දනාත්මකව ඉදිරිපත් කිරීමට කතුවරයා උත්සාහා දරා ඇත.

එමෙන්ම කෙටිවැකි භාවිතයක් හරහා අදහස වඩාත් පැහැදිලිව හා සරලව ඉදිරිපත් කිරීමද අමාවතුරේ දැකිය හැකි තවත් ලක්ෂණය කි.

“මහණැ එ මඟට නොයැ.එමඟ අඟුල් මල් නම් සොරෙකි”

මෙහිදී බුදුන් වහන්සේ අංඟුලිමාලට පිහිට වීමට වැඩම කරනා අවස්ථාවේදී රැස්ව සිටි ජනතාව කරන ඉල්ලීමත් එයට හේතුවත් එකම වාක්‍යක සංක්ශිප්ත කර දක්වා ඇත.

අමාවතුරේ දැකිය හැකි තවත් එක් සුවිශේෂී ලක්ශණයක් වන්නෙ සංකල්ප්[අ රූප මවන භාෂාවක් යොදාඝැනීමයි.

“යම් කවර දිශා භාගයෙකින් දමා ලූ දඬු පහණ හකුරු අවුත් මහතෙරුන්මැ වැරැහෙයි.ඔහු මහසම් බිඳී ඇට දක්වා බුන් ලේ වගුරුවමින් බුන් පා ඇතිවැ හිනැ හිරුණු සිවුරු ඇතිවැ බුදුන් කරා ගියායැ.”

මෙහිදී ද අංඟුලිමාල තෙරුන් වහන්සේ හට මිනිසුන් එල්ල කළ පීඩාකාරී ක්‍රියා පිළිවෙත සංකල්ප රූප මවන භාෂාවක් හරහා මනාව දක්වා ඇත.

පාඨකයාගේ සිත තුළ මැවෙන රූපමය සංකලනය තුළින් අර්ථය වඩාත් රසවින්දනාත්මකව ගෙනහැර පෑමට කතුවරයා සමත් වී ඇති බව පෙනී යයි

අමවතුරේ අවස්ථා හා සිද්ධි නිරූපණය

2021-09-03T22:18:00.007+05:30

අමාවතුරේ සුවිශේෂී ලක්ෂනයක් වන්නෙ අවස්ථා හා සිද්ධි නිරූපණයේදී කතුවරයා දක්වන දක්ෂතාවයයි.සිද්ධි නිරූපණයේදී කතුවරයා කෙටි වැකි භාවිතය තුළින් මෙන්ම විවිධ භාෂා උපක්‍රම හරහා අවස්ථාඅව ඉතා ආකර්ශණීය ලෙස විස්තර කරයි එක් අවස්ථාවක කතුවරයා මෙසේ දක්වෙයි

‘අනෙක් වටැ අනෙක් රසැ ඇත්තෝ ආහ.අනෙක් වටැ අනෙක් රසැ ඇත්තෝ ආහ.තුන් රසමැ ඇත්තෝ අවුදු මෙසේමැ කියා.” ගුරුවරයා බිඳවීම සඳහා සමවයස් කණ්ඩායම් ක්‍රියා කළ ආකාරය මනා අවස්ථා නිරූපණයෙන් කතුවරයා දක්වන්නේ සජීවී ආකාරයට ය.විශේෂයෙන්ම කෙටි වැකි වලින් යුතු බස් වහරක් යොදා ගනිමින් සංකල්ප රූප මවන අවස්ථාවක් නිර්මාණැය කරයි. මීට අමතරව කතුවරයා බුදුන්වහන්සේ අංඟුලිමාල දමනය සඳහා වඩින අවස්තාවේ අංඟුලිමාලගේ ස්වරූපය මනාව නිරූපණය කරයි.

“සොර ක්ලාන්ත වියැ මියෙහි කෙළැ සිඳී ගියේ යැ ශරීරයෙන් ස්වේද බස්සී”

ඉහත කොටස හරහාද කතුවරයා ඉදිරිපත් කරන්නේ අපූරු අවස්ථාවකි. මෙහිදී ද අංඟුලිමාලගේ ස්වරූපය අපූරු චිත්ත රූපයක් හරහා ඉස්මතු කරයි.එනම් ක්ලාන්ත වී මුවෙහි කෙළැ සිඳී ශරීරයෙන් දහඩිය ගලන ආකාඅරය අපූර්ව ආකාරයෙන් ඉස්මතු කර දක්වයි. එමෙන්ම අංඟුලිමාල තෙරුන් පිඬු සිඟා වඩින අවස්ථාවේ ලී දඬු වැදී

“ඔහු මහසම් බිඳී ඇට දක්වා බුන් හිසින් ලේ වගුරවමින් බුන් පා ඇතිව හිනැ හිරුණු සිවුරු ඇතිවැ බුදුන් කරා ගොස්”

අංඟුලිමාල පිළිබඳ කරන්නා වූ වර්ණනා තුළමේ අවස්ථාවේදී අංඟුලිමාල තෙරුන්ගේ හැසිරීම මනාව දක්වයි. ඉහත ලක්ෂන අනුව පෙනී යන්නේ විවිධ අවස්ථා නිරූපණයේදී කතුවරයා පෙන්වා ඇති දක්ෂතාව යි.

අහිංසක දරුණු මිනීමරුවෙකු වීමට බලපෑ හේතු පැහැදිලි කරන්න

2021-09-03T22:15:00.002+05:30

පොළොන්නරු යුගයේදී ගුරුළුගෝමීන් විසින් රචිත අමාවතුර තිය ඉතා රසවත් නිර්මාණයකි.මෙහි එන අඟුල්මල් දාමනය ඉස්මතු වන්නේ පුරිසධම්ම සාරථී ගුණයයි.මෙහි අංඟුලිමාල වශයෙන් පසුව හඳුන්වන්න වූ චරිතය මුලින් අහිංසක වශයෙන් හැඳින්විනි.අහිංසකගේ චාරිතය පිළිබඳ සඳහන් වන්නේ මෙසේය.

“හේ ධර්මාන්තේවසිකව ශිල්ප උගනියි.වත්සපැනැ කී කී දෙයක් වහා සපයයි.මන වඩන නියායෙන් හැසිරෙයි පෙම් වඩන නියායෙන් බෙණෙයි.”

ඉහතින් දක්වා ඇත්තේ අහිංසකගේ මුල් ස්වභාවයයි.ගුරුවරයාට කීකරු වූ වත්පිළිවෙත් සුරකින යහපත් ප්‍රියවචන කතා කරන ශිෂ්‍ය්‍යෙකුගේ ස්වාභ්හවය අප ඉදිරියේ අනාවරණය කරයි.නමුත් එසේ වූ අහිංසක දරුණු මිනීමරුවෙකු බවට පත්වූවේ කෙසේදැයි විමසීමට ලක්කළ යුතුය.සමවයස් කණ්ඩායම් වල ක්‍රියා කලාපය මෙම පරිවර්ථනයට විමසා බැලීමේදී පැහැදිලිව පෙනෙන කරුණකි.

“අහිංසක මාණැවකයා ආ තැන් පටන් ගෙන උනට අප නොපෙනෙම්හ.”

වශයෙන් සමවයස් කණ්ඩායම් තුළ ඇති වන්නා ඊර්ෂ්‍යා සහගත සිතුවිලි මුලින්ම අහිංසකගේ ජීවිතයට අහිතකර ලෙස බලපා ඇති බව පෙනී යයි.එවන් වූ චරිතයක් සම්පූර්ණයෙන් වෙනස් කිරීමට සමවයස් කණ්ඩායම් සැළසුම් කරයි.මෙහි මුල් පියවර වන්නේ

“ආචාර්‍යා අඹුව හා සසඟ ඇති සෙ යැ.බිඳ පියම් හ”

වශයෙන් සාවද්‍ය ප්‍රත්තියක් නිර්මාණයක් කරයි.ඒ අනුව කණ්ඩායම් තුනක් සකස් වී

“අනෙක් වටැ අනෙක් රසැ ඇත්තෝ ආහ.තුන් රැසම ඇත්තෝ අවුදු එසේමැ කියැ”

ඉහත ආකාරයට ගුරුවරයා ඇති කරහගන්නා සිතුවිල්ල වන්නේ

“ඇය හා ඔහු හා සසඟ ඇති සෙ යැ සිතී බිඳි ඔහු මරමී යි සිතී”

ඉහත අදහස අනුව ගුරුවරයා නොමග යැවීමට සිසුන් උත්සාහා කරයි.මෙම උත්සාය සාර්ථක වන්නේ හිංසක කෙරෙහි සිත බිඳවීමතුළිනි.අවසානයේ ගුරුවරයාගේ සිතුවිල්ල වන්නේ ඔහු මරමී” යන්නයි.එසේ වුවද ගුරුවරයා සිසුවා මැරීමට බියක් දක්වයි.මන්ද ශිල්ප උගැන්මට එන දරුවන් අඩුවේ යැයි යන බිය නිසාය.

“එසේ වන්නා මට ලාභ පිරිහෙයි”

වශයෙන් සිතයි.

අවසානයේදී

“ශිල්ප සමහරයට උපහාරයැයි කියා මිනිස් දහසක් මරන්නට යැයි කියමි”

මේ ආකායරයෙන් මේ දෙපිරිස මිනී මරුවෙකු නිර්මාණය කරයි.අවසානයේ සිදුවන්නේ

“හේ පංචායුධ හගෙනැ අටවියට වදනා තැන්හි දු අටවිමධ්‍යෙහිදු අටවියෙන් නික්මෙණැ තැන්හිදු සිටැ මිනිසුන් මරයි.”

ඉහත ආකාරයට අහිංසක චරිතයක් වන අහිංසක ,සමවයස් කණ්ඩායම් වල සහ ගුරුවරයා නිසා දරුණු අපරාධකරුවෙකු බවට පත්වේ.මේ අනුව ඕනෑම යහපත් පුද්ගලයෙකු වුවද වැරදි මගපෙන්වීම නිසා නොමග යා හැකි අතර ඒ නිසා සමාජයට විය හැකි හානිය විශාල විය හැකිය.

සිංහබාහුගේ චරිතය

2021-08-26T07:14:00.003+05:30

සිංහබාහුගේ චරිතයෙන් තරුණයෙකුගේ අදහස් හා ක්‍රියාකරීත්වය මනාව පිලීබිඹු වේ” මෙම ප්‍රකාශය පාඩම අසුරෙන් පැහැදිලි කරන්න

නට්‍යයේ විශේෂයෙන්ම සිංහබාහුගේ චරිතයේ යෞවනත්වය සැඟවී තිබේ. යෞවනයෙකු එඩිතරය,ගාම්භීරය,ආක්‍රමණශීලීය, කුහුහලයෙන් යුක්තය. එඅන් වූ චෛත ලක්ෂණ නාට්‍ය තුළ සිංහබාහුගේ චරිත්‍යටද ආවේණික ය.ඔහු ගල්ලෙන බිඳින්නෙ ද,ලෙන් දොර හරින්නේද ඔහු තුල ඇති ඒ එඩිතර බව නිසයි.

“ගල් ලෙන බිඳලා

ලෙන් දොර හැරලා

සිංහබා....සිංහබා...”

මේ කොටසින් ඉස්මතු කරන්නේ සිංහබාහුගේ යෞවන ගතියයි.කුතුහලයෙ පිරි යෞවනත්වය පැහැදිලිව පෙන්වන ගීතයක් ලෙස මෙය දැක්විය හැක.ඔහු ගල් ලෙන බිඳ ලෙන් දොර හරින්නේ යෞවනත්වය ඉස්මතු කරමිනි.

“නැගණිය මා වම් උරහිස මතද ඔබ ම දකුනු උරහිස මතද තබාගෙන මේ ගොරතර වනාන්තරයෙන් තෙර වන්නෙමි.”

ඉහත ක්‍රියාකාරකම කළ හැක්කේ සැබෑ යෞවනයෙකුට පමණි.එබැවින් ඔහුගේ ශක්තිය ඉස්මතුවන එක් අව්ස්ථවක් සේ මෙය හැඳින්විය හැකිය.ඒ තුළ තාරුන්‍යකුගේ අදහස හා ක්‍රියාකාරීත්වය මනාව ඉස්මතු වේ.

“තුමුළ ගතින්දා

බාහු බෙලෙන්දා

වෙමි සේ තිදසින්දා

කුරිරු ගිජින්දා

කුඹු තල සින්දා

ලමි සේ කෙසරින්දා

මා පිය මිඟිදා කරනා විකුමන්

ඇයි මට බැරි වන්නේ?”

සිංහයා සතු එඩිතර බව හා ශක්තිය සිංහබාහු තුලද ඇති බව පවසන තර එවැනි දෙයක් තමන්ටද කළ නොහක්කේ මන්දැයි සිංහබාහු ප්‍රශ්න කරයි.මේ අනුව ඔහු තුළ ඇති ගම්භීරත්වය හා යෞවනත්වය මනාව ඉස්මතු වේ.

“මෑණියන් කීව බස් අසා

සනිහිටුවන් කරගනිමි

නොපමාව යායුතුය

මේ ලෙන් ඔබ දෙදෙන

මා සමග යා යුතු ය

වන වාසෙ හැර දමා”

ඉහත කොටස හරහා සිංහබාහු වනය අතහැර යාමට දැඩි තීරණයකට පිහිටය්.ඔහු එසේ කරන්නේ ගල් ලෙනකට සීමා වී සිය යුතුකම් සහ වගකීම් මගහැරී ඇති බව වටහා ගනිමිනි.එබැවින් එය වාසය හැර දමමින් නර වාසය සොයමින් යෑමට තීරණය කරයි.යෞවනයෙකුගේ සැබෑ ස්වරූපය මේ හරහා පඉස්මතු වේ.

ඉහත නිදසුන් හරහා පැහැදිලි වන්නේ සැබෑ යෞවනයෙකු සතු අභිමානවත් ගතිලක්ෂණයි.

ලෙන අතහැර යාම

2021-08-26T07:10:00.004+05:30

දරුවන්ගේ සුභ සිද්ධිය උදෙසා කටයුතු කරන්නා වූ මවකගේ චරිතය සුප්පා දේවියගේ චරිතය හරහා සංකේතවත් වේ.පාඩම ඇසුරෙන් මෙම ප්‍රකාශය විමසන්න

මහාචාර්‍ය එදිරිවීර සරත්චන්ද්‍ර ශූරීන් විසින් රචිත සිංහබාහු නාට්‍ය හරහා විහේෂයෙන්ම දරුවන් කෙරෙහි සෙනෙහස දක්වන්නා වූ මවකගේඑ චරිතයක් සුප්පා දේවියගේ චරිතය හරහා ඉස්මතුවේ.මෙම විවිධ අවස්ථා වලින් සනාථ කරගත හැක.සිංහබාහු නාට්‍යයේ ප්‍රධානම චරිතය වන්නේ සිංහයාගේ චරිතයයි.මෙහිදී සිංහ සීවලී,සුප්පා දේවී,සිංහබාහු යන චරිත නාට්‍ය යේ විකාශනයට මනා පිටුවහලක් සපයයි.

විශේෂයෙන්ම සුප්පා දේවිය දරුවන්ගේ සුභ සිද්ධිය සඳහා කැපවන චරිතයකි.සුප්පා දේවිය තීරණාත්මක අවස්ථාවන් වලදී තීරණ ගනු ලබන්නේ දරුවන්ගේ සුභ්හ සිද්ධිය සඳහා ය. පහත නිදසුනෙන් එය පැහැදිලි වේ.

“යන්නට වේ දැන් සැමියා හැරා

වන වාසයෙන් මේ පුතු සමඟා

දරුවන් දෙදෙනා හට සෙත් ලැබෙනා

මඟ ඔස්සේ යායුතු වන්නේ

නොසැලී කිසී මේ වෙලේ”

මෙයින් ප්‍රකාශ වන්නේ නර වාසයට ය්ස්මු යයි දැඩි ලෙස බල කරන තම පුත් සිංහබාහුගේ කීම ගැන කල්පනා කරන සුප්පා දේවිය සැමියා සමග වාසය කරන්නද දරුවන් සමග මිනිස් වාසයට යාමට දැයි සිතා බලයි.අවසානයේ මව් සෙනෙහස පෙරටු කොටගෙන දරුවන් සමග මිනිස් වාසයට යාමට ඇය තීරණය කරයි.

“දරුවන් සන්දා

කරනෙම් මෙබන්දා

සිහි වෙ හැම කල් හද සෝකෙන් ස්ඩමා වනු අත වරදා”

මෙහිදී ඇය තමංගේ දරුවන්ගේඑ ශුභ සිද්ධිය ගැන පමනක් සිතා තම සැමියා අතහැර දරුවන් හට යහපත උදාවන ස්ථානයක් වන ඇයගේ දේශය වන වංග දේශයට යාමට තීරණය කරයි.

“නුඹගේද නුබ නැගණියන්ගේද යහපත පිණීස මම නුබ පියානන් හැරපියා යන්නට සනිටුහන් කරගතිමි.මා මෙසේ කරන්නේ මා හද තුල ඇති මහත් වේදනාවෙනි.දිවි හිමියෙන් මා ඒ වේදනාවෙන් පෙළෙන බව මා දනිමි.යමු දරුවෙනි”

මෙහිදී සුප්පා දේවිය දරුවන් දෙදෙනා සමග ලෙන අතහැර යාමට සූදානම් වෙයි.නමුදු සිය සැමියා වන කතරේ තනිකර යෑම ගැන සුප්පා දේවිය දැඩි වේදනාවකින් පෙළෙන බව පෙනේ.අකැමැත්තෙන් වුවත් තමාගේ දරුවන් තනි නොකරමි යි යන අදිෂ්ටඨානයෙන් යුතුව සිංහයා තනිකර දමා තිදෙනා පිටවෙයි.මේ සියල්ල හමුවේ අපට ඉස්මතුව පෙනෙන්නේ සුප්පාදේවියගේ මාතෘත්වයයි.

ගංගාවේ සංගීතය හාෂා භාවිතය

2021-08-25T07:20:00.002+05:30

ගංගාවේ සංගීතය හාෂා භාවිතය

එච්.එම් කුඩලිගම කවියා විසින් රචිත ගංගාවේ සංගීතය පද්‍ය නිර්මාණය හරහා ජීවිතය පිළිබඳ යථාර්ත ධර්මතාවයක් ඉදිරිපත් වේ. මෙහි කවියා යොදාගන්නා භාෂාව ඉතා රසවත් ය.විශේෂයන්ම රූපකාර්ථවත් භාෂාවක් යොදා ගන්නා අතර අනුප්‍රාස සංකල්ප රූප වලින් පෝෂණය වූ භාෂාවක් කවියා යොදා ගනියි.

“සැඟවෙමි එබෙමි නිසසල වෙමි සසල වෙමි

ඇඹරෙමි එහෙත් පසු නොබසිමි නොනවතිමි

කවදා කොතැනකදි හෝ මහ මුගහුදු හිමි

හමුවුන කෙරෙහි මාසතු බර ඔහුට දෙමි”

ඉහත කවිය හරහා ගඟට උත්තම පුරුෂ දෘශ්ටි කෝනයක් ආරෝපණය කොට ගඟ ආමන්ත්‍රණය කරන ආකාරය “මි” අක්ෂරයෙන් අනුප්‍රාසවත් කොට ඉදිරිපත් කරයි.

මීට අමතරව රූපකාර්ථවත් පද භාවිතයක් හරහා මහ මුහුද සැමියෙකු ආකාරයට දකියි.ගංඟා විවිධය.මහ මුහුද නැමැති සැමියා හමුවුණ විට තමා සතු බර ඔහුට දෙන බව ගඟ පවසයි.

“හිරිමල් සිනා රැලි පෙණපිඬු මිහිරිතම

ගල්පර වලම හැපි හැපි බිහි කරමි මම

සම තැනිතලාවල හමුවෙයි අලසකම

නිරසයි අතර මග අවහිර නොදුටු බිම”

ඉහත කවිය හරහා කවියා ඉදිරිපත් කරන්නේ ගඟ පිලිබඳ රූපකාර්ථවත් බස් වහරක් ආශ්‍රයෙන් ගොඩ නගා ගත් අදහසකි.එනම් ගඟෙහි ස්වභාවය තුළින් ජීවිතයේ ඇත්ත ඉදිරිපත් කිරීමයි.ගඟ පෙණ පිඩුවලින් යුක්ත ය. මෙමපෙණපිඩු කවියා දකින්නේ හිරිමල් යෞවනියකගේ සිනාවක් සේය.එය රූපකාර්ථවත් ය.සම තැනිතලාවල්දී ගඟ අලස ය. ජීවිතය ද එසේය.

“රන්තරු පිරිවරාගත් සඳ මඩල යට

මහ වනබිමක් මැද ගිරිකුළු අතර සිට

නොමියෙන හේලි දහමක පණිවිඩය පිට

කොඳුරමි කෙඳිරියක් මුළු ලොව නිසල කොට”

ඉහත කවිය හරහා සංකල්ප රූප මවන භාෂාවක් ඉදිරිපත් කරන කවියා මහවන මැද ගිරිහෙල් අතරින් ගලා බසිනා ගංගාවක දර්ශනය නිර්මානය කරයි.ජීවිතයද එසේ සුන්දර ය.නමුත් එකී ජීවිතය පිලිබඳ පණිවිඩයක් ගඟ හරහා ව්‍ය්ංගර්ථයෙන් ඉදිරිපත් කරන ආකාරය පැහැදිලිව පෙනේ.

ඉහත නිදසුන් අනුව පැහැදිලි වන්නේ ජීවිතය පොඉළිබඳ ගැඹුරු දර්ශනයක් ගඟ හරහා ඉදිරිපත් කරන බවයි.

ගංගාවේ සංගීතය පද්‍ය පන්තිය තුළින් අජීවී පරිසරයට සජීවී බව ආරෝපණය කිරීම

2021-08-25T07:15:00.002+05:30

අජීවී පරිසරයට ආරෝපණය කිරීම

ගඟ යන අජීවී වස්තුව හරහා එයට සජීවී බවක් ආරෝපණය කරන කවියා ගඟ ආමන්ත්‍රණය කරන ආකාරය දක්වා එනම් “සැඟවෙන” බවත්”එබෙන” බවත් “පසු නොබසින” බවත්”නොනවතින” බවත් පවසන කවියා ස්‍යුර නැමැති හිමි හමුවන අවස්ථාවේ තමා සතු බර ඔහුට ලබා දෙන බව පවසයි.මෙය අජීවී ගඟට සජීවී බවක් ආරෝපණය කිරීමකි.

“සැඟවෙමි එබෙමි නිසසල වෙමි සසල වෙමි

ඇඹරෙමි එහෙත් පසු නොබසිමි නොනවතිමි

කවදා කොතැනකදි හෝ මහ මුහුදු හිමි

හමුවුන කෙරෙහි මා සතු බර ඔහුට දෙමි”

ඉහත අදහස මෙම කවියෙන් පවසන අතර ජීවිත්ගය පිලිබඳ දර්ශනයක්ද මේ හරහා ඉදිරිපත් කෙරේ ජීවිතය ද නවතීමක් නැතිව ගලාගෙන යයි.ගඟද එසේ ය. ජීවිතයේ අවසානය මරණයයි.ගඟේ අවසානයද මුහුදට එක්වීමයි.බාධක හමුවේ ගඟ වේගවත් ය.ජීවිතයද එසේ ය.බාධක හමුවේ මුවහත් වේ. එබැවින් ගඟ හරහා ඉදිරිපත් කර ඇත්තේ ජීවන දර්ශනයයි.

“එන්නේ කොහි සිටද කොතැනකටද යන්නේ

ඔබ කුමකටද මාදුටු තැන විමසන්නේ

මිනිසුන් ගිහින් නිතරම ආපසු එන්නේ

කිමදැයි කියා කිසිවෙක් අයි නොසොයන්නේ”

ගඟ සංවාදයක යෙදෙන ආකාරයට කවිය ගොනු අකාරයට කවියා දක්වන්නේ ගඟ පවසන්නේ තමන් ගැන වගතුග මිනිසුන් සොයන බවයි.නමුත් ලෝකයේ මිනිසුන් ගේ උපත සහ මරණය පිලළිබඳ කිසිවෙක් නොසොයන බවයි.ජීවිතයේ සැබෑව මෙයයි.එය ගඟ හරහා ඉස්මතුවන වෙනස් නොවන දහමකි

“හිරිමල් සිනා රැලි පෙණ පිඬු මිහිරිතම

ගල් පරවලම හැපි හැපි බිහි කරමි මම

යනුවෙන් පවසන කවියා ගඟ තමන්ට හමුවුන බාධක ඉදිරියේ තම්න්ට හිරිමල් සිනාරැලින් නැමැති පෙණ පිඩු මතුකරන බව පවසයි.අවහිර නැති බිම නීරස බව පවසයි.ජීවිතයද එසේය ජීවිතය සුන්දර වන්නේ බාධාවන් තුළිනි.බාදා නුදුටු තැන උදාසීනය,මේ අනුව ගඟ තුළින් සජීවී චරිතයක් ආක්කාරයෙන් සදාථන ධර්මතාවයක් ඉදිරිපත් කරයි.අජීවී ගඟට සජීවී බවක් ආරෝපණය ත්ළින් ජීවිතය පිළිබඳ අපූරු දර්ශනයක් ඉදිරිපත් කරයි.

මුනි සිරිපා සිඹිමින්නේ

2021-08-24T07:21:00.003+05:30

මුනි සිරිපා සිඹිමින්නේ

චරිත සංවර්ධනයට නිර්මාණාත්මක අදහස් ඉදිරිපත් කිරීම හමුවේ ප්‍රතිභාපූර්ණ කවියෙකු මෙහිදී අපට හමුවේ. මෙම කියමන සාකච්ඡා කරන්න

ටිබෙට් ජාතික එස් මහින්ද හිමියන් විසින් රචිත ජාතික තොටිල්ල ග්‍රන්ථයේ අතුළත් වන මුනිසිරිපා සිඹිමින්නේ යන පද්‍ය මාලාව දේශ්නුරගය දනවන මෙන්ම පුද්ගලයෙකුගේ චරිත සංවර්ධනය සඳහාද උපදෙස් ලබාදෙන පැදි මාලාවකි.මෙහිදී වඩාත් නිර්මාණාත්මක ලෙස අදහස් ඉදිරිපත් කරමින් උපදෙස් ලබාදීමට කවියා කටයුතු කර ඇත.

“කරදර දහසක් හමුවේ

ඉන්ටැකි නම් සිනා වෙවී

නුඹ මෙලොවට පහළ දෙවී

රජෙකුයි සලකනු මනවී”

ඉහත කවිය හරහා කවියා පැහැදිලි කර්න්නේ කරදර දසහසක් හමුවේ වුවද සිනාවෙවී සිටිය හැකි නම් ඔහු මෙලොවට පහළ වූ දෙවි රජෙකු ලෙස සැලකිය ඃඇකි බවයි.මෙහිදී මහින්ද හිමියන් අදහස් කර තිබෙනුයේ කොතරම් බාධක කම්කටොළු හමුවේ වුවද සතුටින් ඒවාට සාර්ථකව මුහුණ දෙන තනැත්තවුන් දෙවි රජවරුන් තරම් සාර්හ්හක බවයි.එවැනි පුද්ගලයින් හැඳින්වීමට දෙවි රජවරුන් යන පදය යොදා ගැනීම තුළින් පැහැදිලිවන්නේ උන්වහන්සේගේ නිර්මාණාත්මක බවයි.වඩාත් නිර්මාණාත්මක දහස් තුළින් පෞරුෂ සංවර්ධනයට උන්වහන්සේ උපදෙස් ලබාදී ඇත.

“මිතුරු කමින් පෙරට් එතොත්

දුහුවිල්ලත් එක්ක වුවත්

මිතුරු වෙයන් පුතේ නුඹත්

එයයි ලොවේ ගුණය මහත්”

වර්තමාන සමාජයේ පුද්ගාලයින්ට මිතුරන් තෝරා ගැනීම පිළිබඳ වදගත් උපදෙශයක් මෙහිදී මහින්ද හිමියෝ කාව්‍යට මුසු කර ඇති බව මෙම කවිය හරහා පෙනී යයි.තමා වෙත එන දුහුවිල්ලක් පමණ වූ දෙයක් සමඟ වුවද මිතුරු වීමවෙනත් අරමුණු ස්ඳහා තමා වෙත පුඩ්ද්ගලයින් සමග මිතුරු වීමට වඩා වටින/යහපත් බවයි.එලෙස මිත්‍රත්වයෙන් තමා වෙත එන පුද්ගලයින් හැදින්වීමට දුහුවිල්ල යොදා ගැනීම තුළින් කවියාගේ නිර්මාණාත්මක හැකියාව මනාව ප්‍රකාශ වන අතරම පුද්ගලයෙකුගේ චරිත සංවර්ධනය සඳහා මන වූ උපදේශයක් සපයයි.

“සිනිදු මොලොක් බව මලෙහී

පිරිසිදු බව පිනි බිඳෙහී

එක් වී මා පුතුගෙ ලෙහී

අරක් ගතී සැම දිනෙහී”

එමෙන්ම පුද්ගලයෙකුගේ චරිතය නිසි පරිදි හැඩ ගස්වා ගැනීමේදී සමාජයේ අශ්‍රයට යාමේදී දැඩිසිත් ඇත්තෙකු නොවී මුදු මොළොක් ගති ඇත්තෙකු විය යුතුය.මහින්ද හිමියන් එය මලක සිනිඳු මොළොක් ගතිය ලෙසද පිරිසිදු මිනිසෙක් ලෙස ජීවත් වීම පිනිබිඳුවක පිරිසිදු බවටද රූපකාර්ථවත්වත් භාෂාවක් හරහා මනාව පැහැදිලි කර ඇත.එය වඩාත් නිර්මාණාත්මක අදහසකි.

ඒ අනුව සමස්ථයක් ලෙස ගත්විට පැහැදිලිවනුයේ පුද්ගල චරිත සංවර්ධනය සඳහා වඩාත් නිර්මාණාත්මක අදහස් තුළින් උපදෙස් ලබා දීමට සමත් වී ඇති බවයි.

බැද්දේගම

2021-08-24T07:16:00.002+05:30

බැද්දේගම

හම්බන්තොට ප්‍රදේශයේ මිනිසුන්ගේ හැසිරීම් රටා පදනම් කරගනිමින් රචිහ බැද්දේගම තියෙහිප්‍රධාන චරිත කිහිපයකි.පුංචි මැණිකා,සිළිඳු,කර්ලිනාහාමි හා බබුන් යනු ඔබට හමුවන චරිත කිහිපයක්.

පිටිසර ගමක් වූ බැද්දේගම ක්‍රමයෙන් අභ්හාවයට යන ආකාරය තියෙහි අපූරු ආකාරයට නිරූපණය කරයි.

“අවුරුදු දහයකින් මුළු ගමම අලින්ට යනවා සැක නැති”නැන්චොහාමි කී අනාවැකිය යතාර්ථයක් වන ලකුණු බැද්දේගමින් නිර්මාණය වේ.කතුවරයා විසින් විවිධ අවස්ථා වලදී මෙකී පරිහානිය ඉස්මතු කරයි.

“මුලින්ම වැට අද්දර කුඩා ගස් හා පඳුරු ඝනව වැඩී වැට යට කරග්ත්තේය දෙවනුව අළු පැහැති කොළ හා දම් පැහැති මල් ඇති වරා පඳුරුද මානා පඳුරුද දිග තියුණු කටු ඇති පතොක් පඳුරුද වැට අද්දරින් රිංගා අවුත් මිදුලටත් ගෙයි බිත්තිවලට හා දඔරකඩටත් ලං විය.”

ඉහත නිදසුන අනුව පැහැදිලි අන්නේ බැද්දේගම ගැමියන්ගේ ජීවන යතාර්ථයයි.ගම වට කරගෙන වනය නැගී සිටින ආකාරයෙන් එය අලින්ට වාසභූමියක් වන ආකරයත් නව කථාවෙන් මනාව විස්තර වේ.

නැන්චොහාමි කී පරිදි මෙය පරිහාණියේ ලක්ෂනයයි.

“ලොකු දළුක් පඳුරක් වහල මත වැඩී උළු එහාමෙහා කරමින් මුල් ඇදුනේ ය. බිත්ති අතර කැලය වැඩී ගෙය ඔබා ගත්තෙන් බිත්ති බිඳ වැටී වහල බිමට පාත් විය.”

ඉහත නිදසුන හරහාද පැහැදිලි වනේ නන්චොහාමි කියන අනාවැකිය සනාථ වන පරිහානියේ ලක්ෂන පෙන්නුම් කරයි.ගෙවල් වසා ගනිමින් කැලය නැගී එන්නේ මුළු ගමම වනපෙතක් කරමින් ය. ඉදිරියේදී අලින්ට නවාතැන් සපයන භූමියක් සේ බැද්දේගම හැඳින්වීම කෙතරම් සාධාරණද?

“බිත්තිවල වරිච්චි විශාල පඳුරු බවට වැඩුනේ ය.ලොකු ගස්ද මතු වෙන්නට පටන් ගති. තුන් වැනි වැස්ස අවසානයේ මුළු ගෙයිත් කැලයේත් වෙනසක් නොවී ය”

ක්‍රමයෙන් වෙනස් වන බැද්දේගම වැස්සන් සමඟ එය අභාවය කරා ගමන් කරමින් එය කැලයක් බවට සියළු ප්‍රදේශ වසාගෙන කැලය මතුවූයේ බැද්දේගම යන්නෙහි අර්ථ්‍ය සනාථ කරමිනි.ඒ අනුව ක්‍රමයෙන් පරිහානිය කරා ගමන් කරන්නා වු ගමක සේයාව දිස් වන්නට විය.

බැද්දේගම අවස්ථා හ සිද්ධි නිරූපණය

2021-08-24T07:12:00.002+05:30

බැද්දේගම අවස්ථා හ සිද්ධි නිරූපණය

බැද්දේගම නවකථාවේ පුංචි මැනිකාගේ චරිතය ප්‍රබල චරිතයකි. එහි ඇගේ හැසිරීම් රටාව විවිධ අවස්ථාවන් වලදී නවකථා කරුවා නිරූපණය කරන්නේ ඉතා ආකර්ශණීය ලෙසයි.මෙහි සිළිඳු සහ බබුන් අහිමිවීමෙන් තනිවන පුංචිමැනිකා බලාසිටින අවස්ථාව නවකතාකරුවා නිරූපණය කරන්නේ මෙලෙසය.

“ බියට පත් වූ පුංචි මැනිකා දවසෙන් වැඩි කාලයක් ගත කලේ මේ බියකරු සිතුවිලි වල පැයටළී ගෙයි පිලේ හිඳ නිකටට අත තබා ගත් ගමන්මය.”

සංකල්ප රූප මවන හාෂාවක් හරහා වර්ණනා වන මෙම අවස්ථාව තාත්විකව නිරූපණය කිරීමට නවකථාකරු ගෙන ඇති උත්සාහය මනාව පෙනී යයි. මීට අමතරව විවිධ චරිත පිළිබඳව හා ඔවුන්ගේ කටුකත්වය පිළිබඳ කතුවරයා වර්ණනා ඉදිරිපත් කරයි. විටෙක පුංචි මැනිකා බබුන් සොයා කඹුරුපිටියට ඇදෙයි මේ අවස්ථාවේ ඇයට හමුවන මහළු ගොපල්ලෙක් පිළිබඳව කතුවරයා දක්වන්නේ මෙසේය

“ඔහු එහි නොසැලී හිඳගෙන කඳුපාමුල පොල්ගස් දෙස නෙත්හෙළා ගත් වනම උන්නේය. රැකබලා සිටි එළදෙනුන්ගේ මෙන්ම ඔහුගේ වියළි ගිය සමට යටින් පිහිටි ඉළකෝටු ගනං කළ හැකි විය”

අහිංසක ගැමියෙකු පාලුවෙන් කාන්සියෙන් යුතුව ගවයන් රැකීමේ මෙහෙවරෙහි යෙදීසිටින ආකාරය කවියා පවසන්නේ ඉතා තාත්වික අවස්ථාවන් නිරූපණය කිරීම තුළිනි. ඒ අනුව බැද්දේගම තියෙහි මනා අවස්තා නිරූපණැයක යෙදී ඇතී බව පෙනී යයි. බැද්දේගම නවකතාව තුළ විවිධ අවස්ථා හා සිද්ධි නිරූපණයේදී විවිධ චරිත හා සිද්ධි මනාව ගොඩ නඟමින් සජීවීව අවස්ථා නිරූපණය නවකථාවේ රසයට රුකුලකි.පුංචි මැනිකා බබුන් සොයමින් සිරගෙදරට යන අවස්ථාවේ හමුවන සිරපල්ලා සමග ඇතිවන සංවාද්‍ය ද තාත්විකව නිරූපණය කර ඇත.

“හොඳයි කරුණාව වේලිච්ච කුඹුරට වැස්සක් වගෙයි කියනවනේ....ඒත් උඹ ඉල්ලන්නේ වේලච්ච කුඹුරට තවත් නියඟ. මං දන්නවා මිනිහා මෙහෙ හිටියා මිනිහ මෙහිදී මළා...දැන් මැරිල මස දෙකක් විතර වෙනවා.”

ඉහත අවස්ථාව තුළ හිරපල්ලා සහ පුංචිමැණිකා අතර ඇතිවන සංවාදය තුළින් පැහැදිලි වන්නේ තාත්විකව අවස්ථා ගොඩනැඟීමට කථාකරුවා තුළැ තිබූ හැකියාවයි.ගැමි ගැහැණියකගේ බලාපොරොත්තිඋ කඩා වැටීම සහ අසරණැ භාවය මෙම අවස්ථව හරහා මනාව නිරූපණැය කිරීමට නවකතාකරු සමත් වේ.මේ අනුව බලන විට පැහැදිලි වන්නේ නවකථාවේ සජීවීව නිරූපණය කර ඇති අවස්ථාවන් හරහා එහි රසයට වර්ධනය වී ඇති බවයි.

ගුත්තිල කාව්‍යයේ කවියාගේ කවීත්වය

2021-08-24T07:06:00.005+05:30

ගුත්තිල කාව්‍යයේ කවියාගේ කවීත්වය

ගුත්තිල කාව්‍යයේ රචකයා වූ වෑත්තෑවේ හිමියන් කෝට්ටේ යුගයේදී රචනා කරන ලද ගුත්තිල කාව්‍ය තුළින් එහිමියන්ගේ ප්‍රතිභාපූර්ණ කවීත්වය මැනැවින් නිරූපණය කවේ.

පරිසර සංසිද්ධි හරහා වෙණ වැයුමේ මිහිරි බව ඉස්මතු කළ කවියා විටෙක සරල බස් වහරද වියත් වහරද යොදා ගනිමින් ඉතා රසවත් නිර්මාණයක් ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ දරා ඇති බව පෙනී යයි.

“දෙවැනි තුන්වැනි තත

සතරවැනි පස්වැනි තත

සවැනි සත්වැනි තත

මෙසේ සිඳි සඳ මෙ අප බෝසත”

ඉහත කවිය හරහා ඉතා සරල ව්‍යවහාර භාෂා භාවිතය තුළින් බෝසතුන් වීණාවේ තත් සිඳි ආකාරය මනාව දක්වයි.

එමෙන්ම

“දිය දිය ගොස පළැ කරමින් සපැමිණි

ගිය ගියය තැන ඉස්වා ‍රන්මුතු මිණි

ගිය ගිය තැන් ඉස්වා රන් මුතු මීණී

සිය සිය ගුණයෙන් වෙණැ නද නික්මිණි “

ඉහත කවියට අවධානය යොමු කිරීමේදී පෙනී යන්නේ අර්ථ ටරසයට ගැළැපෙන ශබ්ධ රසය මතු කරමින් කාව්‍ය රචනා කිරීමට කවිටයා ගෙන ඇති උත්සාහයයි.

වීණා වාදනයේ තාලයට උස් පහත් වන ලයාන්විතව ගලායන වෙණ වැයුමක රිද්මය කවිය හරහා මනාව ඉස්මතුව පෙනේ

එමෙන්ම සුරඟන රැඟුම අවස්ථවේ සුරඟනංගේ රංගන විලාශයද අපූරු පද නිර්මාණැයක් හරහා කවියා ඉස්මතු කර පෙන්වයි.

“රූ රැසේ අඳනා ලෙසේ අත් ලෙල දිදී විදුලිය පබා

රන් රසේ එක්වන ලෙසේ වෙණ නාදනූ පා තබා

කම්පසේ දෙන සැර ලෙසේ දෙස බල බලා නෙතඟින් සබා

මම් කෙසේ පවසම් එසේ වර උන් එදා දුන් රඟ සොබා”

ඉහත කවිය හරහා මනා අවස්ථා නිරූපණයක කවියා යෙදෙයි. රංඟනයේ යෙදෙන සුරඟනංගේ රංගනය මනා කාව්‍යෝක්ති යොදා ගැනීම ඉදිරිපත් කරයි.එනම් විදුලි ප්‍රභාවකින් රූප රාශියක් අඳින්නා සේ කාන්තාවන්ගේ අත් රිද්මයකට ගමන් කරයි.ඔවුන් නෙත්ඟින් හෙලන අනුරාගයෙන් යුතු බැල්මකින් වෙණ නාදයට අනුව පා තැබෙයි.මෙය මනා රගනයක සංකලප රූපයකි.

උපමා භාවිතයෙන් එය ඉතා රසවත් වෙයි.

“යටැසින් ලන් බැල්මෙන් සුර විලසී

වෙසෙසින් දන මන මත්කැර එකසී

අහසින් බැස රඟ ගත් රඟ කෙලෙසී

දිසි මෙන් විය විදුලිය සිය දහසී”

ඉහත කවියෙන් දක්වන ආකාරයට සුරඟන රැඟුම අපූරු ආකාරයෙන් කාව්‍යෝක්ති යොදා ගනිමින් ඉදිරිපත් කිරීමට කවියා සමත්කම් දක්වා ඇති ආකාරයයි. එකවර විදුලිය සිය දහස් ගණනක් දිස් වූවා සේ අහසින් බැසගත් සුරඟනං රංඟනයේ යෙදුනු ආකාරය අපඌර්ව ආකාරයකට කවියා ඉදිරිපත් කරයි. කවියාගේ ප්‍රතිභා ශක්තිය මෙයින් පැහැදිලි වේ.

හානා හීය පානා අඬහැරෙන් දැනේ

2021-08-24T07:01:00.002+05:30

හානා හීය පානා අඬහැරෙන් දැනේ

ජන කවි තුළින් විවිධ රැකියා පිළිබඳව තොරතුරු අනාවරණය වන අතටරම උපදේශාත්මක ජනකවිද නිර්මාණැය වන අතරම උපදේශාත්මක ජනකවිද නිර්මාණය වන්නට විය.උදාහරණ ගෙන හැර පාමින් ස්මාජයට යම්කිසි උපදේශයක් ලබාදීම හරහා යහපත් ජීවිතයක් ගොඩනැඟීම උපදේශාත්මක ජනකවියේ ලක්ශනයකි.මෙහිදී විවිධ කාව්‍යාලංකාර යොදා ගනිමින් ජනකවි නිර්මාණය කර ඇති බව පැහැදිලිව පෙනේ.

“ගොඩැල්ලේ තරම දැනගෙන ළිඳ කපනු

බොරල්ලේ තරම දැනගෙන උඩ පනිනු

කඩුල්ලේ තරම දැනගෙන කද බඳිනු

තමන්ගේ තරම දැනගෙන කල් අරිනු”

ඉහත කවියෙන් දැක්වෙන්නේ පුද්ගලයෙකු ජීවත් වීමේදී තමංගේ තරම අවබෝධ කරගෙන ජීවත් විය යුතු බවයි.මෙහිදී උදාහරණ ගෙනහැර පාන කවියා ඒ හරහා උපදේශයක් සපයයි.මෙහිදී කවියා කියා සිටින්නේ ළිඳ කැපීමේදී ගොඩැල්ලේ තරම දැනගෙන සිටිය යුතු බවයි කඩුල්ල බැඳීමේදී කඩුල්ලේ තරම ප්‍රමාණය දැනගෙන කද බැඳිය යුත් බවයි උඩ පැනීමේදී බොරැල්ල පිළිබඳ වැටහීමක් තිබිය යුතු බවයි. ඒ අනුව ජීවත් වීමේදී තමා පිළිබඳ නිසි අවබෝධයෙන් ජීවත් විය යුතු බවත් පවසයි.මෙය කාව්‍යාලංකාරයක් වන අතර නිදසුන් සහ සිදුවීම් උපමා කරගනිමින් උපදේශය සපයයි.

“ඇස නැති දා පොත ගත්තේ කියන්ටද

දත නැති දා උක්දඬ්‍යඋ ගිනි තපින්ටද

වෙර නති දා ගහගත්තේ දිනන්ටද

යුද ඇති දා නැති කග කොස් කොටන්නද”

ඉහත නිදසුන ඔස්සේද සමාජයේ සිදුවීම් උපමා කර ගනිමින් උපදේශයක් සැපයීම සිදු කර ඇත.ඇස් නොපෙන්නේනම් පොත් කියවිය නොහැකිය. දත් නැත්තම් උක්දඬු සැපිය නොහැකි අතර ගිනිතැපීමටදැයි කවියා විමසයි.ශක්තිය නැති දා ගහගන්නේ දිනන්නටදැයි විමසන කවියා යුද්ධයට නැති කඩුව කොස් කොටන්නටදැයි විමසයි.මේ අනුව නිෂ්ප්‍රයෝජන කටයුතුවළ හරයක් නොමැති වග පසක් කරදෙයි.උපමා භාවිතයෙන් උපදෙස් දෙන ජනකවියා “ගිනි තපින්ට” යන ගැමිවහර කවිය සඳහා යොදා ගනී.

ප්‍රශ්න වැලක් විමසන අයුරින් කාව්‍ය නිර්මාණයද කවියට අලංකාරයක් එක් කරයි.

“අඳුරු කරුවලේ පඳුරට මුවාවෙලා

විදුලි එළිය දැක ගිනි හුල දියේ හෙලා

අනුන් ලියන් දැක තම ලියට තල තලා

දුවන මුවන් දැක් නොදමන් නෙළූ පලා”

ඉහත කවිය හරහාද සමාජයට උපදේශයක් සපයන ජනකවියා සිද්ධි මාලාවක් ගෙනහැර දක්වයි.එනම් ඈත දකින විදුලි එලියක් දැක තමා අත ඇති ගිනිහුළ දියෙහි හෙළීම අනුවණ කමකි.එමෙන්ම ඈත දකින මුවන් දක තමා අත ඇති පලා මිටිය ඉවත හෙලීමද අනුවණකමකි.මේ හරහා ජනකවියා දෙන උපදේශය වන්නේ තමාට දුරස් බොහෝ දේ නිසා තමා අසල ඇති සමහර දේ අහිමි කර ගැනීම මිනිසා සතු දුර්වලතාවයක් බවයි.

ඒ අනුව උදාහරණැ ගෙන හැර පාමින් උපදේශ ලබා දීමට ජනකවියා සතු හැකියාව මෙම පද්‍ය පන්තිය හරහා අනාවරණය වේ.

ජනකවියා නිර්මාණය රසවත් කරගැනීම සඳහා යොදාගෙන ඇති කාව්‍යාලංකාර

2021-08-24T06:59:00.002+05:30

ජනකවියා නිර්මාණය රසවත් කරගැනීම සඳහා යොදාගෙන ඇති කාව්‍යාලංකාර

ජන කවි දෙස අවධනය යොමු ක්‍රීමේදී පෙනී යන්නේ විවිධ කාව්‍යාලංකාර හරහා ජන කවියා ජනකවිය ඉදිරිපත් කිරීමට ගන්නා උත්සාහයයි.උපමා,අනුප්‍රාසවත් පද භාවිතය,අතිශයෝක්තිය මෙන්ම ගැමි වහරේ යෙදුම් යොදා ගනිමින් කාව්‍යකරණයේ යෙදීම ජනකවියේ විශේෂ ලක්ෂණයකි.

“එක් උන දාට උක්දණ්ඬේ පැණි සේමා

වෙන් උන දාට යක් දෙබරේ වද සේමා

ගොසින් ගොසින් කටු අත්තේ අග සේමා

ඉතින් ලඳේ කරවිල තිබ්බටු සේමා”

ඉහත කවිය දෙස අවධනය යොමු කිරීමේදී පෙනී යන්නේ උපමා භාවිතය හරහා කාව්‍ය අලංකාර කරගැනීමට කවියා දරා ඇති උත්සාහයයි.උපමා අලංකාරය හරහා කාව්‍ය්කරනයේ යෙදෙන කවියා මිත්‍රත්වය හා එහි සීමාවන් පිළිබඳ උපමා යොදා ගනිමින් පැහැදිලි කරයි.

කවියා දකින්නේ එක් වූ දාට දැඩිව සමීප වීම උක්දණ්ඩේ පැණි සේ ය.වෙන් උන දාට යක් දෙබරේ වද සේ ය.මේ ආකාරයට උපමා ගෙන හැරපාමින් උපදෙස් ලබාදීම ජන කවියේ විශේෂ ලක්ෂනයකි.

මීට අමතරව කාව්‍යාලංකාරයක් ලෙස සඳැස් ආතඉය යොදා ගැනීම පැදි පෙළ අලංකාර වීමට බලපා ඇති බව පෙනී යයි.මෙහිදී තාලානුකූලව ගායනා කළැ හැකි විරිතක් හා රිද්මයක් නිර්මාණය වෙ.

“වරද පෙනෙන තරමට වැරදුනා නොවෙයි

වරද ඇතත් නිකරුනෙ වැඩ කලා නොවේ

වරද පෙනෙයි වැඩ නූගත් අයට ලොවේ

වරද නැති කෙනෙක් නැත සකිය මේ ලොවේ”

ඉහත කවිය තුළ එළිවැට සහ එළිසමය යොදාගත් සිවුපද ආතිය නිසා ලකවියෙහි අපූරු රිද්මයක් උපදී එඋය කවියට අලංකාරයකි.

රසවත්ව තාලානුකූලව ගායනා කළ හැකි රටාවක් මේ හරහා නිර්මාණය වේ.

මෙය ජන කවි වල විශේෂ ලක්ෂනයකි.

මීට අමතරව ගැමි කටවහරේ යෙදුම් යොදා ගනීම ද ජනකවියේ විශේෂ ලක්ෂනයකි.

‘නහින දෙහින කාලෙට පින් කෙරුම යඋත

වහින කලට කූරින් විල් වලින් එත’

ඉහත කවිය තුළ කවියා යොදා ගන්නා හගැමි කටවහරේ යෙදුම් තුළින් කවිය වඩාත් අලංකාරවත්වේ.ගැමියාට ආවේණික හුරුපුරුදු වචන භාවිතය හරහා ජමන කවිය වඩාත් රසවත් වේ.මෙහිදී යොදාගන්නා”නහින දෙහින”,”කූරින්” වැනි වචන ඊට නිදසුන් ය.මීට අමතරව ගැමි කියමන් යොදා ගැනීමද විශේෂ්ඃඅ ලක්ෂනයකි.”පනින රිලවුන්ට ඉනිමං කමක් නැත” ඊට කදිම නිදසුනකි

ඉහත කරුණු අනුව පැහදිලි වන්නේ විවිධකාව්‍යාලංකාර යොදා ගනිමින් ජන කවියා සිය නිර්මාණ ඉදිරිපත් කිරීමට ගෙන ඇති උත්සාහයයි.

උම්මග්ග ජාතකයෙහි හාෂා ශෛලිය

2021-08-23T10:58:00.004+05:30

උම්මග්ග ජාතකයෙහි හාශා ශෛලිය

උම්මග්ග ජාතකයෙහි විශේෂ ලක්ෂණයක් වන්නේ කථාකරු යොදාගන්නා භාශා රීතියයි. මෙහිදී විවිධ භාශා උපක්‍රම තුළින් කථාව ඉතාම රසවත්ව ඉදිරිපත් කිරීම සඳහා උපමා භාවිතය රූපකාර්ථවත් පද භාවිතය අනුප්‍රාස භාවිතය කෙටිවැකි භාවිතය සංකල්ප රූප මවන භාශා භාවිතය සහ අතිශයෝක්තිය ආදිය බහුලව යොදාගෙන තිබෙනු දැකිය හැකිය.

නිදසුන් ආශ්‍රයෙන් පැහැදිලි කිරීමේදී රසවත් බව ඇති කිරීම සඳහා වැඩි වශයෙන් යොදාගෙන ඇත්තේ උපමා භාවිතයයි.එනම්

“සාල්ලෙක ලාලා පාතට බානා කෙනෙකුන් මෙන් කේවට්ටයා හිස වර්චස් පිඬක් හෙලා නැවත කිමෙක්දැයි කටදල්වා උඩබැලූ තැනැත්තවුංගේ මුඛයේ....”

වශයෙන් ගිරා පෝතකයන්ගේ හැසිරීම දක්වන්නේ මල්ලක දමා යමක් පහළට බාන්නා සේ ගිරවා විසින් කේවට්ටයගේ හිසට වර්චස් හෙලූ ආකාරය උපමාවක් ලෙස දක්වයි.

එසේම තවත් අවස්ථාවක

“කොමඩු බානා සේ”

ආදී වශයෙන් මහජනයාගේ හිස් ගසා දැමීම කොමඩු කැපීමකට උපමා කරයි.එසේම කේවට්ටයාගේ හිස බිම අතුල්ල තුවාල වීම දක්වන්නේ

“රත්වද මලක් සේ” ය.

ඉහත නිදසුන් අනුව පැහැදිලි වන්නේ ජාතක කතාකරු උපමා භාවිතය හරහා කථාව රසවත්ව ඉදිරිපත් කිරීමට උත්සාහ දරා ඇති බවයි.

එමෙන්ම රූපකාර්ථවත් පද භාවිතයක්ද භාශාව තුළ දක්නට ලැබේ.එනම්

“රජ්ජුරුවන්ගේ කෝප නැමැති ගින්නෙන් නැගි දුම්කඳ සේ”

මෙහිදී රජතුමාගේ කෝපය ගින්නක් ලෙස දකියි.එමෙන්ම මහෞෂධ පණ්ඩිතයන්ගේ බුද්ධි මහිමයද

“ප්‍රඥා නැමැති සූර්‍යයා පහළව

ලෙස රූපකාර්ථවත්ව දක්වා තිබේ.

එපමණක් නොව අනුප්‍රාසවත් පද භාවිතයක්ද කතුවරයා යොදා ගනී.

“තූ....තූ.. කොට”

“කල් යේනු...කල් යේනු....”

“වැලි පිස පිස......”

ආදී අනුප්‍රාසවත් පද හාවිතය භාශා රීතිය තුළ යොදා ගැනීම තිය රසවත් වීමට හේතු වී ඇත.

ඊට අමතරව කෙටි වැකි භාවිතයද කෘතිය රසවත් කරයි.

“නැගී සිටුව ආචාරිනී නැගී සිටුව...මා නොවඳුව”

“විදුව ගනුව අනුව”

ආදී අවස්ථාවන්
සජීවී බව වර්ධනය කරයි. මේනිසා වඩා රසවත් බවක් ඇති වේ.

වචන විනාෂකාරී භාවිතයෙන් සමාජයට වන හානිය පාඩම ඇසුරෙන් විමසන්න

2021-08-23T10:52:00.004+05:30

වචන විනාෂකාරී භාවිතයෙන් සමාජයට වන හානිය පාඩම ඇසුරෙන් විමසන්න

සමාජයේ ජීවත්වන මිනිසුන් සියළු දෙනාම විවිද අදහස් ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා වචන භාවිතා කරයි. තමා තුළ පවතින යම් සිතුවිල්ලක් තවකෙකුට සන්නිවේදනය කිරීමේදී ඒ සඳහා හාවිතා කරන වදන් විනාෂකාද්‍රී නොවී යහපත් විය ටයුතුටය. වචන විනාෂකාරී ලෙස භාවිතා කිරීමෙන් වන හානි ගැන කුරුණෑගල යුගයේ සතරවන පණ්ඩිත පරාක්‍රමබාහු රජදවස වීරසිංහ පතිරාජ නම් ඇමතිවරයාගේ අරාධනයෙන් ලියවුබන පන්සිය පනස් ජාතක පොතේ එන දීර්ඝතම ජාතක කථාව වන උම්මග්ග ජාතකයෙහි දැකිය හැකිය, එහි සතරකන් මන්ත්‍රණැය කොටසෙහඉ චූලනී බ්‍රහ්මදත්ත රජුට එක්සියයක් රාජධනි යටත් කරගැනීමට පවසන අදහස වචන විනාෂකාරී ලෙස භාවිත කිරීමක් බව පැවසිය හැක. මක් නිසාද යත් කේවට්ට බමුණා විසින්

“දේවයන් වහන්ස අප පළමු කොට කුඩා නුවරක් වටකොට ගනුම්හ...”

ආදී වශයෙන් පැවසූ දෙය සමාජයට අහිතකර බලපෑමක් එල්ල කරන ප්‍රකාශයකි.මෙහිඩී කේවට්ටාචාරීන් අදහස් කරනෞ ලබන්නේ යුද්ධයක් හෝ එවැනි ගැටුමක් ඇතිකරගැනීම තුළින් සිය වස්තු ලෝභය සංසිඳවාගැනීමටටයි. එවැනි ගැටුමක් නිර්මාණය කිරීම සමාජයේ භේද ඇතිවීමට දේපළැ නිකරුණේ විනාෂ වීමට,නිකරුණේ මුදල් වියදම් වීමට පමණැක් නොව මනුෂ්ඃ්‍ැ සම්පත විනාශ වීමටද එය බලපානු ලබයි. ඒ අනුව ගත්විට බොහෝ මිනිසුන් ප්‍රමාණයක් වන්දි ගෙවීමට සිදුවන විශාල මිනිස් සංහාරයක් සිදු කිරීමට යෝජනා කිරීම කේවට්ටයාගේ වචන විනාෂකාරී භාවිතයේ ප්‍රථිඵලයකි. ඉහත නිදසුනෙන් පැහැදිලි වන්නේ වචන විනාෂකාරී ලෙස භාවිතා කිරීම සමාජයට අහිතකර ලෙස බලපාන බවයි.

උම්මග්ග ජාතකයේ එන ප්‍රදානම චරිතය වන්නේ මහෞෂධ පඬිතුමාගේ චරිතයයි. මෙම චරිතය හා බද්ධ වූ කථාවේ විකාෂණයට තුඩු දෙන්නා වූ අනෙක් චරිතය වන්නේ කේවට්ටයාගේ චරිතයයි. කේවට්ටයාගේ අවශ්‍යතාවය වන්නේ එක් සියයක් රාජධානි වල බලය තමා යටතට ගෙන එහි අග්‍ර පුරෝහිත වීමටයි.ඒ අරමුණ ඇතිව ඔහු සියළුම වචන භාවිතා කර්න්නේ තමාගේ යහපතටත් අනුන්ගේ විනාෂයටත් හේතුවන පරිදිය. වඑසේම තවත් අවස්ථාවක ඔහු රජ මුලා කරන ආකාරය මෙසේ විමසා බලමු.

“මහරජ දෙසේනාව සටන් නොකොට මැනව.රජ දරුවන් දෙදෙනාගේ පණ්ඩිතයන් එජක් තැනකට එද්ද ඉන් එක්කෙනෙක් වැන්ඳේනම් වැඳි පක්ශයේ රජ හට ජය අත් වන්නේ..”

ඒ අනුව පැහැදිලි වන්නේ එක්සියයක් රාජධනිවල බලය සියතට ගැනීමට නිවට කේවට්ටයා තමාට වඩා වයසින් බාල මහෞශධ පණ්ඩිතයන්ට වැඳීමට පවා පෙලඹෙන අතර එයින් ඔහුගේ ආත්ම ගරුත්වයට සිදුවන විනාෂය සුළුපටු නොවේ. මේ සියල්ල සිදුවන්නේ ඔහුගේ වචන විනාෂක්ලාරී ලෙස භාවිතා කිරීමේ අනිසි ප්‍රථිඵල ලෙසිනි

හාස්‍යයෙන් හා උපහාසයෙන් යුක්තව කේවට්ට බමුණාගේ චරිතය නිර්මාණය කර ඇති ආකාරය මෙම පාඩම ඇසුරින් විමසන්න.

2021-08-23T06:47:00.006+05:30

හාස්‍යයෙන් හා උපහාසයෙන් යුක්තව කේවට්ට බමුණාගේ චරිතය නිර්මාණය කර ඇති ආකාරය මෙම පාඩම ඇසුරින් විමසන්න.

කුරුණෑගල යුගයේ රචිත පන්සිය පනස් ජාතක පොතේ උම්මග්ග ජාතකය පුරාණ සාහිත්‍යාවලියේ

එන මාහැගි බණකතාවක් සේ සැලකිය හැකිය. බෝසතාණන් වහන්සේගේ ප්‍රඥා පාරමිතාව මතුකර දක්වමින් රචිත

මෙම ජාතකය උමංදාව ලෙස ද හැඳින්වේ.

සතර කන් මන්ත්‍රණය නම් නිර්දිෂ්ඨ කොටස පුරාවටම මහෞෂධ පඬිතුමන්ගේ උපාය ඥාණය පිළිබඳව හාස්‍යෝත්පාදකව දක්වා ඇත. ඒ පහත

පරිදිය.

| "ඒ රජ්ජුරුවන්ට කේවට්ට නම් බමුණු කෙනෙක් අර්ථයෙත් ධර්මයෙන් අනුශාසනා කරන්නාහ..."

පූර්වෝක්ත පාඨයෙන් බ්‍රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවන්ගේ පුරෝහිතයා වූ කලී ”කේවට්ටයා” බව හෙළිදරවු වේ. මෙය වචනාර්ථයෙන් ගත්කළ "කෙවුලා. වකුටු. ප්‍රයෝගකාර්" ආදී වශයෙන් නන් අරුත් සපයන්නේය. මේ ආකාරයෙන් බැලූ කල කේවට්ටයාගේ නම තුළින්ම උපහාස රසයෙන් පාඨකයා කුළු ගැන්වීමට

කතුවරයා කටයුතු කළ බැව් අපට පෙනේ. වස්තු ලෝභයෙන් උදෑසන සිරියහන් ගැබෙහි ඇති මහත් වූ සම්පත් රාශිය දැක ඒ සම්පත් රාශිය ලබාදුන් රජුරුවන් මුළු දඹදිවටම අගරජ කර බව තව තවත්

සැප සම්පත් අපේක්‍ෂා කරයි. මෙසේ වස්තු ලෝහයෙන් හා තෘෂ්ණාවෙන් ඔද වැඩී කටයුතු කර

කේවට්ටයාගේ චිත්ත අභ්‍යන්තරය නිරුවත් කරන කතුවරයා සහෘද සිතෙහි ඔහු පිළිබඳ හාස්‍යයක්මෙ න්ම අප්‍රසාදයක් ඇති කරවයි.

මහඔසු පඩිදුන්ගේ චර පුරුෂ සේවයේ යෙදුණු ගිරා පෝතකයා බ්‍රහ්මදත්ත රජු හා කේවට්ටයන් අතර ඇති වූ මන්ත්‍රණය මගුල් සල් ගසෙහි කොළ අතර සැගවී සිට අසයි. මින් අනතුරුව උමංදාකරු විස්තර කරන සිද්ධි දාමය මුළු මහත් බමුණු සමාජයම බලවත් උපහාසයකට ලක් කරත්තකි.

|"සාල්ලෙක ලා ලා පාතට බානා කෙනෙකුන්

මෙන් ක්වට බමුණා හිස වස් පිඩක් හෙළා කිමෙක්දැයි කට දවා උඩ බැලු තැනැත්තවුන්ගේ මුඛයෙහි නැවත වස් පිඩක් හෙළා..."

මේ කුමන්ත්‍රණය ගිරා පෝතකයාගේ කනට වැටෙත්ම කේවට්ටයාගෙ හිසටත් කටටත් ඉලක්ක කර වර්චස්” පිඩු හෙලන්නේය. මෙහිදී ද එම අවස්ථාව සජීවීකරණයට කතුවරයා යොදා ගත් අනුකරණ "වර්චස්” යන යෙදුම ඉතාම තාකය. මෙයින් කේවට්ටයන්ට සිදු වූ අවමානයත් උපහාසයත් කදිමට

නිරූපිතය. නිර්දය ලෙසත්, කර්කශ ලෙසත්. තියුණු ලෙසත් සෝපාහාසයට ලක්කරන්නට ජාතක කතාකරුවා සමත් විය.

ධර්ම යුද්ධය නම් මහඔසු පඩිදුන්ගේ උපක්‍රමයට හසුවූ කේවට්ටයා බලවත් ලෝභය පෙරවක්‍රියා කරන ආකාරය මනාවට නිරූපිතය. බිම වැටුණු මැණික ගැනීමට බෝධිසත්වයන්ගේ දෙපා මුලට නැඹුරු වීමට තරම් ස්ටට අඳබාලයෙකු වීම හාස්‍යජනක නොවන්නේද? එම සංසිද්ධිය

චිත්ත රූප ස්කනය වන ආකාරයෙන් නිරූපනය කරන කතුවරයා බමුණු සමාජයේ දහසකුත් එකක් අඩු

ලුහුඬුතා කර්කශ ලෙස විශධ කරන්නේ ය.

"නැගී සිටුව ආචාර්ය. නැගී සිටුව ආචාර්‍ය. මම බාලයෙක්, තොපගේ මුණුබුරු තරමට ඇත්තෙමි..."

මුහුණ ගොරෝසු රළු බිමෙහි ලේ වැකෙත තුරු උලා ලේ හා පස් එක්ව සම තුවාල වී රත් පැහැ වද මලක් සේ මුහුණ රත් පැහැ වන තුරුම කේවට්ටයන්ට හි‍රිහැර විඳීමට සිදු වු අයුරු කතුවරයා මවාපාත්තේ මුවට සිත නංවන ආකාරයෙනි. පීඩාවට පත් කේවට්ටයා විගසින් පළා යයි.

මේ ලෙස දීර්ඝ වශයෙන් බමුණු සමාජය උපහාසාත්මකව විවරණය කරන්නට කතුවරයා කේවට්ටය චරිතය යොදා ගනී. සමකාලීන බමුණු සමාජය නිර්දය ලෙස උපහාසයට ලක්කර විස්මිත වූ උපාය කෞෂල්‍යයෙන් යුත් ප්‍රඥා බල සම්පන්න මහෞෂධයන්ගේ ගුණ ජාතක කතා කරුවා මනාවට

ගෙනහැර පෑමට සමත් වෙයි.

මහෞෂධ පඬිතුමන්ගේ උපාය කෞෂලාපය හේතුවෙත් වේදේහ රාජ්‍යය ආරක්ෂා වූ ආකාරය පැහැදිලි කරන්න.

2021-08-22T21:13:00.004+05:30

මහෞෂධ පඬිතුමන්ගේ උපාය කෞෂලාපය හේතුවෙත් වේදේහ රාජ්‍යය ආරක්ෂා වූ ආකාරය පැහැදිලි කරන්න.

කුරුණෑගලු යුගය iv වන පණ්ඩිත පරාක්‍රමඛාහු රජ දවස ලියවුණු පන්සිය පනස් ජාතක පොත මාහැගි බණකතා සංග්‍රහයකි. මෙහි එන දීර්ඝතම ජාතක කතාව වන්නේ උම්මිග්ග ජාතකයයි. මේ ග්‍රන්ථ‍ය පාලි ජාතක අට්ඨ කතාව ඇසුරෙන් රචනා වී ඇතැයි සැලසෙන අතර බහුශැත කෘතියකි.

ප්‍රඥා පාරමිතාව ප්‍රකට කරනු වස් රචනා කර ඇති එම ජාතකය පුරාවට මහෞෂද පණ්ඩිතයන්ගේ උපාය කෞශලයයත් ඒ හේතුවෙන් නිරන්තර පැමිණි උවදුරු වලින් වේදේහ රාජ්‍යය ආරක්ෂා වූ ආකාරයත් නිරූපිතය

“මා වැනි පණ්ඩිතයන් කෙනෙකුත් හිඳියදී මෙතෙක් රජ දරුවත් මියයාම යුක්ත නොවීය..."

ඉතාම රහසිගත වුත් විශ්වාසවන්ත වූත් එය පුරුෂ සේවාවකට උරුමකම් කියන මහෞෂධ පණ්ඩිතයන් සිය කණ්ඩායමේ සිටි ගිරා පෝතකයා වෙතින් ඉතා ප්‍රයෝජනවත් පුවතක් අසනු ලැබීය. ඒ පුවතට අනුව කේවට්ටාචාර්‍යන් හා බ්‍රහ්මදත්ත රජ්ජුරුවමන් එක්ව එක් සියයක් රාඣානි අල්වා ගැනීමට

සැලසුම් කළේය. මෙහිදී මහෞශධ පණ්ඩිතයෝ වේදේහ රාජ්‍ය හැර අනෙකුත් රාජ්‍ය පිළිවෙලින් අල්ලා ගන්නා ආකාරය

රජ්ජුරුවන්ට රහසිගතව පවසුවේය. මේ අවස්ථාවද මහෞෂධ පණ්ඩිතයෝ උපායශීලීව යොදන ලද අදාශමාන හස්තයක් – ගිරා පෝතකයා ලවා සියලු පුවත් ග්‍රහණය කොටගෙන සැහි ගියේ ය. ඉන් පසු

මිනිස් උපාය ඔත්තු සේවාවන් මගින් මහෞෂධයන් නිරන්තර රහස් පුවත් දැන ගත්තේ ය. එක් සියයක්රා රාජධානි යටත් කොටගෙන අවසානයේ පවත්වන්නට යන උත්සවය ගැනද මහෞෂධයක් චර පුරුෂයින් වෙතින් දැනගත්තේය.

තවත් අවස්ථාවක කේවට්ටාචාරී වේදේහ රාජ්‍ය අල්වා ගැනීමට තැත් කරන්නේ මියුලු නුවර ජල සම්පාදනය අත් හිටුවා ජනජීවිතය අඩාල කරමිනි. සිය දහසක් මිනිසුන්ට පීඩා ගෙනදී රජය අස්ථාවර කර රාජ්‍ය නතුකර ගැනීමට කේවට්ටාචාරීන් හා බඹදත් රජු කැස කවන්නේ දැඩි රාජ්‍ය ලෝභී සිතිනි.

එහෙත් ක්චරපුරුෂයන් වෙතින් සියලු කරුණු කාරණා දත් මහෞෂධ පණ්ඩිතයෝ උපක්‍රමයෙන් ඔවුන්ගේ අදහස් බිඳ හෙලීමට කටයුතු කළෝය.

“සැට රියන් උස උණ දණ්ඩක් ගෙන්වා සරියේ දෙකක් කොට පළා අතුල පිට ගැට හරවා"

නුවර ඇතුළේ පොකුණැක් කරවා පොකුණැ අසැ දියෙහි නෙඑම බීජ රෝපණය කරවා ඇදහිය නොහැකි තරම් විශාල

මලක් එහි පිපුණු පසු එය බඹදත් රජුගේ සේනාව වෙත පිටත් කරවා යැවූ මහෞෂධයෝ සිය මුග්ධ උපායන්ගෙන් තමන්ගේ රාජ්‍ය කෙසේ ගනුම් දැයි සරදම් කළෝය. කිසිදු ප්‍රාණියකුට හානියක් නොකර උපාය බලයෙන් සැම ජයග්‍රණය කරන්නට සමත් වූ ආකාරය විශිෂ්ඨය.

”මේ හි යා මා නුවණදනී නියාව නොදන්නා හීයා..,

පදනම් මුඳුනේ කලල් අතුවා. ඊ පිට වී අස්වා ලු සේක."

ජලය පවත්වා මියුලු නුවර අල්වා ගැනීමට නොහැකි වූ විට ආහාර සැපයුම නවත්වා ඇතුළු නුවර වැස්සත් දුර්වල කොට ආය අල්ලා ගැනීමට කේවට්ටාචාරීන් අනතුරුව උත්සාහ දැරීය. මේ රහසද සිය

චර පුරුෂයින් වෙතින් දැනගත් මහෞෂධයෝ සියලු නුවර මුළුල්ලේ ප්‍රාකාරයක් පිට වී ෛස්වාලා රාජධානිය සශ්‍රීක බව පෙන්වීම හරහා ඔව්හුගේ එම උපායද අසාර්ථක කර දමන ලදි.

ඒ අනුව පෙනී යන්නෙ මහෞශධ පණ්ඩිතයබ්ගේ බුද්ධි මහිමය වේදේහ රාජ්‍ය ආරක්ෂා වීමට බලපෑ ආකරයයි.

බැද්දේගම විනාශ වී යාමට තුඩු දුන් කරුණු කාරණා කවරේදැ යි සාකච්ඡා කරන්න.

2021-08-22T17:33:00.005+05:30

බැද්දේගම විනාශ වී යාමට තුඩු දුන් කරුණු කාරණා කවරේදැ යි සාකච්ඡා කරන්න.

“1913” දී “ලෙනාඩ් වුල්ෆ් ” නම් ඉංග්‍රීසි ජාතිකයා විසින් රචිත ” the village in the jungle ” නම් නවකතාවේ සිංහල අනුවාදය ” බැද්දේගම ” යනුවෙන් පාඨකයා අතට පත් වේ. ඒ. පී . ගුණරත්නයන් මෙය සිංහලයට පරිවර්තනය කරන ලදී. යටත් විජිත යුගයේ හම්බන්තොට දිස්ත්‍රික්කයේ වනබද ගමක් මෙම කතාවේ කාලාවකාශය වෙයි. පවුල් දහයකට පමණ සීමා වූ බැද්දේගම ක්‍රමානුකූලව විනාශයට පත්ව ගිය ආකාරය බැද්දේගම නවකතාව විනාශ වී යාමට තුඩු දුන් හේතු සාධක රැසක් දැකගත හැකි ය.

බැද්දේගම වැසියන් මුහුණ දුන් ප්‍රභලතම අභියෝගයක් වන්නේ බැද්දේගම අවට ඇති වනාන්තරය යි. වනාන්තරය විසින් ගම තදබද කරගෙන සිටි බව කතුවරයා පවසයි. කැත්තක් ගෙන මාස කිහිපයකට වතාවක් ගෙවල් අවට ඇති කැළෑ රොදවල් කපා නොදැමුවහොත් ගම වනාන්තරයට ගොදුරුවීම වැළැක්විය නොහැකි ය. බැද්දේගම නවකතාවේ වනාන්තරය නවකතාව අවසානය දක්වා විකාශනය වන චරිතයක් ලෙසින් හඳුන්වා දිය හැකි ය.

” හැම වනයක් ම භයානක ය. නමුත් බැද්දේගම අවට තිබූ වනය තරම් භයානක වනයක් තවත් නොවී ය. වන ගැබින් නැගී සිටි මුඩු කන්දක මුදුනට නැගුන විට හැම පැත්තෙන් ම සැතපුම් ගණනක් දිගට පැතිර පෙනෙන්නේ මේ වනය ම ය. ”

බැද්දේගම වැසියන් මුහුණ දුන් මීළඟ අභියෝගය වන්නේ දරුණු නියඟය යි. බැද්දේගමට වර්ෂාව ලැබෙන්නේ වර්ෂයට ම මාස දෙකක් හෝ තුනක් කාලයක් පමණි. වර්ෂාව ප්‍රමාණවත්ව නොලැබුනහොත් කුඹුරු පාලු වී යයි. වැසි දියෙන් සිදු කෙරෙන හේන් ගොවිතැන ද , අඩාල වී යාමෙන් බැද්දේගම වැසියෝ සාගතයට ගොදුරු වෙති. මේ නිසා ම මන්දපෝෂණය , උණ පිපිහළුව තවත් වසංගත රෝග බෝ වීමෙන් කුඩා දරුවන් ද , මහල්ලන් ද මරණයට පත්වනු දැකගත හැකි ය.

” හේන්වල වපුරා වගා කර ගන්නා මේ ධාන්‍ය සාමාන්‍යයෙන් මනුෂ්‍ය ශරීරයට හිතවත් ආහාරයක් නොවේ… ඉතා භයානක රෝගයක් වන පරංගිත් බො වේ. පරංගි වණ වලින් තොර ව ගමේ සිටියේ ඉතා ටික දෙනෙකි. මැසි රොත්තෙන් පිරිවරන ලද , කහ පාට හැරව වැගිරෙන , ඇටය දක්වා වළ ගැසුණු පරංගි පිළිකාවලින් ඔවුන් ගේ දෙපා ගහණ විය. ඉපදී වැඩි දවසක් යන්නට පෙර … උණෙන් ඉදිමී උදර රෝගයෙන් පිපිහළු වී ගිය …”

බැද්දේගම ගම් වැසියන් මුහුණ දුන් තවත් අභියෝගයක් වන්නේ කඹුරුපිටියේ සිට පැමිණෙන වෙළෙන්ඳන් ය. ලබාගත් අස්වැන්න ඉක්මනින් ම අවසන් වී බඩගින්න ඇතිවන විට බැද්දේගම වැසියෝ කඹුරුපිටියට පයින් ම ගොස් කඹුරුපිටියේ මුස්ලිම් හා සිංහල වෙළෙන්ඳන්ගෙන් වීත්, වෙනත් ධාන්‍ය වර්ගත් ණයට ලබා ගනිති. ඉතා වැඩි පොළියට ලබා ගන්නා එම ණය අස්වැන්න ලැබූ වහා ම ගෙවා දැමීමට ගම් වැසියන්ට සිදු වේ. නෙලාගත් සියලු අස්වැන්න ණයත් , පොලියත් වශයෙන් ගෙවා දැමූ පසු ඔවුන්ට යළිත් ණය වන්නට සිදු වේ. මේ අනුව ඔවුහු සදාතනික ණය උගුලක වැටී සිටිති.

බැද්දේගම ගම් වැසියන් ගේ පරිහානියට හේතු වන තවත් සාධකයක් වන්නේ ගම පුරා පැතිරී තිබුණු මිත්‍යා දෘෂ්ටික ආකල්පයන් ය. යක්ෂයින් , ප්‍රේතයින් පිළිබඳව විශ්වාස , වෙනත් අමනුෂ්‍ය බලවේග පිළිබඳ විශ්වාසය ගම් වැසියන් ගේ විනාශයට හේතුවක් කියා ගැමියන් හින්නිහාමිත්, පුංචි අප්පු මුව පැටවාත් මරා දමන්නේ ඈ ගමට වින කරන අමනුෂ්‍ය බලවේගයක් යැයි සිතූ බැවිනි.

” ගෙනෙව් ඔය පරට්ටිව ඇගේ පුතා ළඟට . ඉතිං යක්සයාට සාත්තු කරපිය යක්සනී. ඌට පොවන්ට තිගෙ තනේ නැද්ද තවත් කිරි ? කියමින් මිනිස්සු සැහැසිකම් දෙඩූ හ. “

එවන් සෝචණීය තත්වයන් මැද ගම් වැසියන් මුහුණ දුන් තවත් ප්‍රබල ම අභියෝගයක් වන්නේ යටත්විජිත පාලනය යි. යටත් විජිත පරිපාලනයේ පහළ ම පූරක වන ආරච්චිරාල විසින් ගම් වැසියන් දැඩි පීඩනයකට ගොදුරු කරනු ලැබී ය. හේනක් කොටා ගැනීම සඳහා ඉඩමට අවසර ලබා ගැනීමටත් , තුවක්කුවක් ලයිසන් කර ගැනීමටත් ආරච්චි ගේ පිහිට පැතිය යුතු විය. ඔහු තරහ කර ගැනීම ගමේ ජීවත් වන්නට බැරිවන තරමේ බලපෑමක් ඇති කරවන දෙයකි. ආරච්චිල කඹුරුපිටියේ සිට පැමිණෙන ප්‍රනාන්දු මුදලාලි වැනි ගම් වැසියන් සූරා කන වෙළෙන්ඳන්ට අවශ්‍ය පහසුකම් සැළසීම ද සිදු කලේ ය. සිළිඳු ගේ පවුලත් බබුන් ගේ පවුලත් විනාශ කර දමා මුළු ගමක් පරිහානියට පත් වීමට මෙවැනි මින්සුන්ගේ ක්‍රියාකරකම් බෙහෙවින් බලපාන්නට විය.

අවසානයේ බැද්දේගම වනයට ම ඇරී ගිය අතර අවසානය තෙක් ඉතිරි වූ එක ම මිනිස් පුළුට පුංචි මැණිකා පමණක් ම විය .