Jemali's Blog

ფინეთის განათლების სისტემის თავისებურებები

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sat, 11 Feb 2012 16:16:00 +0000

ძირითადი სკოლა:

არ არის კლასიდან კლასში გადასასვლელი გამოცდები. გამოცდა არ ბარდება ასევე ძირითადი სკოლის დამთავრებისას.

არ გამოიყენება შიდა დიფერენციაცია სწავლებაში. არ მიესალმებიან ზოგიერთი საგნების გაძლიერებულ სწავლებას სხვა საგნების ხარჯზე.

აკრძალულია ელიტური კლასებისა და ელიტური სკოლების გამოყოფა. ფინეთში პრაქტიკულად ყველა სკოლა სახელმწიფო სკოლაა.

სახელმწიფოს მთავარი პრიორიტეტია ხარისხიანი განათლების თანაბარი მისაწვდომობის უზრუნველყოფა ყველასათვის.

საშუალო სკოლა:

ძირითადი სკოლის დამთავრების შემდეგ მოსწავლეს ეძლევა საშუალება აირჩიოს სწავლის გაგრძელება ან გიმნაზიაში, ან პროფესიულ სასწავლებელში. გიმნაზიაც და პროფესიული სასწავლებელიც სრულ სახელმწიფო უზრუნველყოფაზეა.

სწავლებაის ვადა საშუალო სკოლაში შეადგენს 3 წელს. საშუალო სკოლის დასრულებისას მოსწავლეები აბარებენ გამოსაშვებ გამოცდას. ეს არის ერთადერთი სასკოლო სახელმწიფო გამოცდა.

უმაღლესში ჩარიცხვა დამოკიდებულია არა გამოსაშვები გამოცდის შედეგებზე, არამედ მისაღებ გამოცდის შედეგებზე, რომელსაც ყველა უმაღლესი თვითონ ატარებს.

მაღალია მასწავლებლის პროფესიის პრესტიჟი, რაც გამოიხატება მის ხელფასში.

სკოლებში მნიშვნელოვანი როლი აკისრიათ ფსიქოლოგებსა და სოციალურ მუშაკებს.

მასწავლებლისა და მოსწავლის შეფარდება ძირითად სკოლაში შეადგენს 1/15, ხოლო საშუალო სკოლაში 1/18. პრიორიტეტი ენიჭება მცირე ჯგუფებში მუშაობას.

მასწავლებელს აქვს ძალიან დიდი უფლებები და დიდი ნდობა. მას შეუძლია ჩაატაროს ან არ ჩაატაროს გამოცდები, აირჩიოს შეფასების ნებისმიერი სისტემა ან საერთოდ უარი თქვას ბალებით შეფასებაზე. მასწავლებელს აქვს შემოქმედების სრული თავისუფლება.

თუ შევადარებთ ჩვენ განათლების სისტემას ადვილად აღმოვაჩენთ, რომ ჩვენთან ბევრი რამ ფინეთის სისტემის საპირისპიროა.

ძირითადი განსხვავებაა - უნდობლობა მასწავლებლის მიმართ, სკოლების დიფერენციაცია ”პრესტიჟულ” და ”არაპრესტიჟულ” სკოლებად, შეიძლება ითქვას, რომ ბავშვებიც დიფერენცირებულია ”პრესტიჟულებად” და ”არაპრესტიჟულებად”, განათლების სამინისტროს დომინირებული როლი.

ჩემი აზრით სწორედ ეს არის განათლების დაბალი ხარისხის მთვარი მიზეზი, ბევრ სხვა მიზესთან ერთად.

10 Important Skills Students need for the Future

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 16 Jan 2012 03:55:00 +0000

Sense-making. The ability to determine the deeper meaning or significance of what is being expressed

Social intelligence. The ability to connect to others in a deep and direct way, to sense and stimulate reactions and desired interactions

Novel and adaptive thinking. Proficiency at thinking and coming up with solutions and responses beyond that which is rote or rule-based

Cross-cultural competency. The ability to operate in different cultural settings

Computational thinking. The ability to translate vast amounts of data into abstract concepts and to understand data-based reasoning

New-media literacy. The ability to critically assess and develop content that uses new media forms and to leverage these media for persuasive communication

Transdisciplinarity. Literacy in and ability to understand concepts across multiple disciplines

Design mind-set. Ability to represent and develop tasks and work processes for desired outcomes

Cognitive load management. The ability to discriminate and filter information for importance and to understand how to maximize cognitive functioning using a variety of tools and techniques

Virtual collaboration. The ability to work productively, drive engagement and demonstrate presence as a member of a virtual team

Evolution of programming languages

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Tue, 15 Nov 2011 16:35:00 +0000

დაპროგრამების ენების განვითარების დროის სკალა.

ექვსი ისტორია სტივ ჯობსის შესახებ

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Tue, 20 Sep 2011 02:10:00 +0000

ძალიან საინტერესო სტატია:

Шесть историй о Джобсе и Apple

ინფორმატიკის სახელმძღვანელოსთან დაკავშირებით

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Thu, 04 Aug 2011 13:27:00 +0000

ვისაც აინტერესებს გატყობინებთ, რომ ჩემს სახელმძღვანელოებს წელსაც აქვთ შენარჩუნებული გრიფი და მათი გამოყენება შეიძლება 7-12 კლასებში ისტ-ს საბაზო კურსის სწავლებისათვის.

2011-2016 წლების ეროვნული სასწავლო გეგმა ავალდებულებს სკოლებს უზრუნველყონ ისტ-ს სწავლება საბაზო-საშუალო საფეხურის რომელიმე კლასში იმ მოსწავლეთათვის, რომლებსაც არ გაუვლიათ ეს კურსი 5-6 კლასებში.

ჩემი სახელმძღვანელოები მოიცავენ საბაზო კურსის 1-2 დონის ძირითად მასალას და სავსებით აკმაყოფილებენ სასწავლო გეგმის მოთხოვნებს.

სახელმძღვანელოების მოკლე ანოტაცია:

”საინფორმაციო ტექნოლოგიების საფუძვლები. (Windows XP, Microsoft Office 2007)".

ეს წიგნი წარმოადგენს ინფორმატიკის საბაზო კურსის სახელმძღვანელოს Windows XP-ის და Microsoft Office 2007-ის ბაზაზე.

სახელმძღვანელოს შინაარსი:

კომპიუტერი და მისი პროგრამული უზრუნველტოფა
ოპერაციული სისტემა MS Windows XP
კომპიუტერული გრაფიკის საწყისები
ტექსტებთან მუშაობის ტენოლოგია. MS Word 2007
ელექტრონული ცხრილები. MS Excel 2007
საპრეზენტაციო პროგრამა MS PowerPoint 2007
ინტერნეტის ტექნოლოგიები

სახელმძღვანელოს სარჩევი.

”საინფორმაციო ტექნოლოგიების საფუძვლები. (Linux, OpenOffice)".

სახელმძღვანელოს შინაარსი:

1. კომპიუტერი და მისი პროგრამული უზრუნველტოფა
2. ოპერაციული სისტემა Linux
3. ტექსტებთან მუშაობის ტენოლოგია. OpenOffice Writer
4. ელექტრონული ცხრილები. OpenOffice Calc
5. საპრეზენტაციო პროგრამა OpenOffice Impress
6. ინტერნეტის ტექნოლოგიები

თავისუფლებით აღზრდა

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Tue, 28 Jun 2011 17:59:00 +0000

ძალიან საინტერესო ფილმი ალექსანდრე ნილის ცნობილი სკოლის ”სამერხილის” შესახებ.

http://rutube.ru/search.html?page=index&search=%D3%C1%CD%CD%C5%D2%C8%C9%CC%CC&search_type=track

და ფრაგმენტები ნილის წიგნიდან ”სამერხილი - თავისუფლებით აღზრდა”.

”Все преступления, всю злобу, все войны можно свести к несчастливости. Эта книга — попытка показать, как возникает несчастье, как оно разрушает человеческую жизнь и что можно сделать, чтобы несчастье, по возможности, не возникало. Более того, это книга о конкретном месте — Саммерхилле, где детское несчастье излечивается и, что еще важнее, дети воспитываются в счастье...”

” Я полагаю, что ребенок внутренне мудр и реалистичен. Если его оставить в покое, без всяких внушений со стороны взрослых, он сам разовьется настолько, насколько способен развиться. Поэтому Саммерхилл — это такое место, где имеющие способности и желание заниматься наукой станут учеными, а желающие мести улицы будут их мести. Мы, правда, до сих пор не вырастили ни одного дворника. Я пишу это без всякого снобизма, потому что мне приятнее школа, выпускающая счастливых дворников, чем та, из которой выходят ученые-невротики. ”

საგნების ინტეგრაციის ნიმუში

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 04 Apr 2011 16:43:00 +0000

ერთ-ერთ რუსულ ბლოგზე შემხვდა ეს ამოცანა და მისი ამოხსნა. ჩემი აზრით ძალიან საინტერესო ნიმუშია სწავლისადმი ინტეგრირებული მიდგომის.

Задачка по физике на экзамене в средней китайской школе.

Вопрос:

Медведь упал в яму-ловушку глубиной 19.617 метров. Время его падения составило 2 секунды. Какого цвета был медведь?

А. Белый (полярный медведь)
B. Бурый
C. Чёрный
D. Чёрно-коричневый (малайский медведь)
E. Серый (гризли)

Решение:

Используя классическую формулу S=gt²/2, вычисляем, что g (ускорение свободного падения) = 9.8085 m/s². Многие подумают, что это ускорение из-за силы тяжести на полюсах. Они ошибутся, т.к. g на Северном полюсе равно 9.832, что больше значения, которое мы получили. Даже на экваторе g уже равняется 9.780.

Посмотрев на таблицу значений, мы видим, что нужного ускорения можно достичь на 44° широты. Т.к. в Южном полушарии на данной параллели медведей нет, то место обитания нужных нам медвей находится на 44° северной широты.

В задаче сказано, что медведь упал в яму-ловушку, а это означает, что яма была достаточно большая, чтобы вместить его. На суше обитает не так много животных больше медведя, значит данная ловушка была сделана специально для медведей.

В добавок, т.к. ловушка была на земле, мы можем быть уверены, что это сухопутный медведь, т.к. большинство особей сухопутных медведей имеют плохое зрение, поэтому хуже различают ловушки.

В таком случае только варианты B и C могут быть верными.

Яму глубиной 19.617 метров можно легко вырыть только в мягкой почве.

Бурые медведи обычно обитают на возвышенностях и в горных лесах. Они свирепые животные и риск охоты на них — велик. Но ценятся они меньше, чем чёрные медведи. Так для получения медвежьих лап и желчи используются в основном чёрные медведи.

Т.к. ареал обитания этих двух видов не совпадает, то можем заключить, что правильный вариант C.

Art Project

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 04 Apr 2011 16:11:00 +0000

გასულ თვეს Google-მა აამოქმედა საკმაოდ საინტერესო საიტი - Art Project.

ამ საიტზე განთავსებულია ფერწერული ტილოები მსოფლიოს წამყვანი მუზეუმებიდან.

საინტერესო რესურსია ხელოვნების მასწავლებლებისათვის.

ბილ გეიტსის პროგნოზი

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Fri, 25 Mar 2011 17:18:00 +0000

ბილ გეიტსის აზრით 5 წლის შემდეგ უნივერსიტეტების როლი მნიშვნელოვნად შემცირდება (Bill Gates: In Five Years The Best Education Will Come From The Web). განათლების მისაღებად სტუდენტების ერთ ადგილას თავმოყრა აღარ იქნება აუცილებელი. გაჩნდება ცოდნის მიღების ალტერნატიული გზები, რომლებიც ფაქტიურად უფასო იქნება. საუკეთესო პროფესორების ლექციებს ადამიანები უფასოდ ინტერნეტის საშუალებით მიიღებენ. ინტერნეტი უფრო უკეთსი ადგილია სწავლისათვის, ვიდრე ნებისმიერი ცალკე აღებული უნივერსიტეტი (“Five years from now on the web for free you’ll be able to find the best lectures in the world”).

გეიტსის აზრით ეს არ შეეხება სკოლებს. სკოლები კვლავ დარჩება ბავშვების განვითარების მნიშვნელოვან ინსტიტუციებად. მათი მთავარი ამოცანა იქნება თვითმოტივირებული მოსწავლეების აღზრდა.

ჩემი აზრით ეს ძალიან სასურველი პერსპექტივაა. ძვირი უმაღლესი განათლება სერიოზული ბარიერია ბევრი ადამიანისათვის, რაც მათი უფლებების დარღვევაა. 21 საუკუნეში უმაღლესი განათლება არა ფუფუნებაა, არამედ მკაცრი აუცილებლობა.

ასეთი პერსპექტივა ძალიან მნიშვნელოვანია სკოლებისათვის. სკოლა დაიბრუნებს თავის ნამდვილ დანიშნულებას, რომელიც არა უმაღლესში მოსაწყობად მომზადებაა, არამედ სწავლისადმი მოტივირებული ადამიანების აღზრდა.

Academic Earth ერთ-ერთი საიტია, სადაც შეგვიძლია მოწინავე უნივერსიტეტების პროფესორების ლექციების მოსმენა.

თინა კანდელაკის ბლოგი

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 21 Mar 2011 16:25:00 +0000

მას შემდეგ, რაც პოპულარული ტელეწამყვანი თინა კანდელაკი გახდა რუსეთის საზოგადოებრივი პალატის წევრი (სადაც განათლების საკითხებს კურირებს) მის ბლოგში გაჩნდა საინტერესო საგანმანათლებლო თემატიკის ჩანაწერები.

მაგალითად, Как воспитать джентльмена? (ამ გზავნილში წარმოდგენილია ვიდეო, რომელიც ფარულად გადაიღო ბრიტანეთის ერთ-ერთ ყველაზე დახურულ და პრესტიჟულ კერძო სკოლაში Ludgrove school).

Итоги круглого стола: технологии в школе – это не только ноутбуки! (სკოლაში საინფორმაციო ტექნოლოგიების გამოყენებასთან დაკავშირებული მრგვალი მაგიდის შედეგები). მრგვალი მაგიდის ვიდეოჩანაწერი.

Зачем нужно дополнительное образование в школе?

არითმეტიკა - ალგებრული აზროვნების საფუძველი

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sat, 19 Mar 2011 11:53:00 +0000

მოთხოვნილებები განაპირობებენ სწავლების მეთოდებს. ამის დასტურია აშშ-ში არითმეტიკის სწავლების ახალი მიდგომები.

სიახლეების აუცილებლობა განპირობებულია იმით, რომ დღეს ადამიანები სულ უფრო იშვიათად აწარმოებენ გამოთვლებს ხელით. ამ ოპერაციების შესასრულებლად ისინი კალკულატორებს ან კომპიუტერებს იყენებენ.

ეს არ ნიშნავს, რომ არითმეტიკა აღარ უნდა ისწავლებოდეს სკოლაში. უბრალოდ უნდა შეიცვალოს აქცენტები. კომპიუტერების ეპოქაში ძალიან აქტუალურია ალგებრული აზროვნება, რომლის საფუძველი სწორედ არითმეტიკის სწავლებისას ყალიბდება. ამიტომ არითმეთიკის სწავლებისას ყურადღება უნდა გავამახვილოთ არა არითმეტიკული გამოთვლების სისწრაფეზე, არამედ იმაზე, რომ მოსწავლეებმა გაიგონ არითმეტიკული ოპერაციების და რიცხვთა სისტემის პრინციპები, გაიგონ რიცხვების არსი.

ახალი მიდგომების სადემონსტრაციოდ მოყვანილია ქვეშმიწერით გამრავლების მაგალითი.

ქვეშმიწერით გამრავლების ტრადიციული ხერხი:

ქვეშმიწერით გამრავლების ახალი ხერხი:

ამ ხერხის მიზანია არა გამრავლების შესრულების სისწრაფე, არამედ ის, რომ მოსწავლეებმა დაინახონ ის პრინციპები, რომლებსაც ეფუძნება გამრავლების ოპერაცია.

უფრო დაწვრილებით წაიკითხეთ აქ.

Have you looked at Blogger lately?

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Wed, 16 Mar 2011 08:29:00 +0000

Blogger-ის პლატფორმის სარეკლამო რგოლი. ინფორმაციის პრეზენტაციის კარგი ნიმუში.

Признания слабого учителя

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sun, 13 Mar 2011 10:40:00 +0000

На двадцать пятом году учительской карьеры (скоро пенсию оформлять за выслугу лет) я понял, что я – слабый учитель. То есть не сильный. «Сильный учитель» - о, как это звучит! «А у вас в школе сильные учителя?» - спрашивают родители. «Мне повезло, у нас в школе были сильные учителя…», - со вздохом вспоминают взрослые люди. «Сильный учитель» - это посильнее, чем «заслуженный учитель» или «отличник системы просвещения»!

Я не могу заставить детей сидеть неподвижно и слушать меня. Особенно в тех классах, где работаю не первый год. Вот приходят 16 юношей и девушек в класс, после урока на химии, где они составляли уравнения окислительно-восстановительной реакции, после «Бедной Лизы» на литературе, теоремы Виета на математике, после десятиминутной перемены, на которой некоторые успели все-таки выбежать на крыльцо глотнуть воздуха, но еще до обеда: обед на следующем уроке, а процесс выделения желудочного сока уже начался, - так вот, приходят эти 16 пубертатных существ и смотрят на меня. Что сказать им?

После 5 часов сидения я должен потребовать от них еще 40 минут неподвижного внимания.

Андрей снял свитер и уткнулся лицом в него – так легче переждать эти 40 минут; Глеб тихонько рисует на листочке свой выдуманный мир – он повзрослел и понял, что не надо провоцировать учителя; Никита смотрит усталым взглядом – у него, отличника, по истории «тройка», не знал, что такое кустарное производство; Вадим – он единственный, кто еще готов играть в футбол, и мой урок для него – скамья штрафников; Карина еще не обсудила с Машей новую прическу Марины; а вот другая Маша, моя дочь, так рада, что она увидела папу и может с ним поговорить – и что? Сели – открыли тетради?

Они смотрят на меня – некоторые в надежде, что я смогу сегодня им сказать что-нибудь такое, что перебьет урчание в животе, желание поиграть в футбол или просто – желание поспать. Мне неловко от этих взглядов. Сейчас потребую тишины и внимания. Смогу ли я им сказать действительно что-нибудь важное?

Трудно учить тех, кого любишь.

მოვიხსნათ სტრესი

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Fri, 11 Mar 2011 17:55:00 +0000

სტივ ჯობსის დარიგება

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Wed, 09 Mar 2011 04:38:00 +0000

სტივ ჯობსის გამოსვლა სტენფორდის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებულთა წინაშე 2005 წელს. ძალიან სასარგებლო რჩევებს აძლევს ახალგაზრდებს.

ნაწილი 1.

ნაწილი 2.

iPad 2 – პოსტკომპიუტერული მსოფლიოს დასაწყისი!?

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sun, 06 Mar 2011 09:39:00 +0000

მარტის დასაწყისში შედგა განახლებული iPad–ის პრეზენტაცია, რომელიც, ყველას გასახარად, თვით სტივ ჯობსმა ჩაატარა.

iPad–ის ახალი ვერსია მნიშვნელოვნად გაუმჯობესდა:

პლანშეტის წონა შეადგენს 600 გრამზე ოდნავ მეტს, რაც 16% ნაკლებია, ვიდრე პირველ ვერსიას ჰქონდა;
სისქე შეადგენს 8,8 მილიმეტრს, რაც მესამედით ნაკლებია;
ეკრანის ზომა არ შეცვლილა და შეადგენს 9,7 დიუმს;
iPad 2 აღიჭურვა ორი ვიდეოკამერით, რომლებიც ძირითადად ვიდეოზარებისთვისაა განკუთვნილი;
პროცესორი შეიცვალა ორბირთვიანი პროცესორით A5, რამაც ორჯერ გაზარდა გამოთვლების სისწრაფე, ხოლო გრაფიკასთან მუშაობის სისწრაფე 9–ჯერ გაიზარდა.

ახალი ვერსია 6 სხვადასხვა კომპლექტაციით გაიყიდება. მათი ფასი წინა ვერსიასთან შედარებით არ შეიცვლება (499$ – 829$). სამწუხაროდ ჩვენთან ამ პლანშეტის ფასები თითქმის სამჯერ მეტია, ვიდრე აშშ–ში.

ჩემი აზრით პლანშეტი ძალიან ეფექტიანი იქნება განათლებაში. ამას შემდეგი ფაქტიც ადასტურებს:

1968 წლის ნოემბერში, 28 წლის ამერიკელმა ინჟინერმა და მეცნიერმა ალან კეიმ, რომელიც იმ დროს Xerox–ის ლაბორატორიაში მუშაობდა გამოაქვეყნა სტატია "პერსონალური კომპიუტერი ყველა ასაკის ბავშვებისათვის". სტატიის საილუსტრაციოდ მან ქვემოთ წარმოდგენილი სურათი გამოიყენა.

როგორც ვხედავთ ბავშვებს სწორედ პლანშეტისმაგვარი კომპიუტერები უჭირავთ ხელში (არ დაგვავიწყდეს, რომ იმ დროს არსებული კომპუტერები რამდენიმე ათეულ კვადრატულ მეტრ ფართობს იკავებდნენ). კეის აზრით ასეთ კომპიუტერებს ბავშვები გამოიყენებენ საკუთარი განვითარებისათვის, შექმნიან საკუთარ თამაშებს, რესურსებს, მოახდენენ სხვა ადამიანებთან კომუნიკაციას, ჩაერთვებიან საინფორმაციო ქსელებში. მოკლედ, ბავშვები თვითონ მართავენ საკუთარ სწავლას. ამ კომპიუტერისათვის კეიმ გამოიგონა სპეციალური ტერმინი Dynabook (დინამიური წიგნი).

წინასწარმეტყველების საოცარი მაგალითია. იმედია მომავალი თაობის პლანშეტები კეის იდეების განხორციელებას შეუწყობენ ხელს.

ალან კეის საუბარი TED–ზე.

PISA - 2009

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 21 Feb 2011 11:08:00 +0000

მოკლე ცნობა: მოსწავლეთა საგანმანათლებლო მიღწევების შეფასების საერთაშორისო პროგრამას (PISA - Programme for International Student Assessment) ახორციელებს ეკონომიკური თანამშრომლობისა და განვითარების ორგანიზაცია (OECD – Organization for Economic Cooperation and Development) 2000 წლიდან. კვლევები ტარდება სამწლიანი ციკლებით. კვლევის სუბიექტებია 15 წლის ასაკის მოსწავლეები.

PISA-ს ბოლო კვლევა ჩატარდა 2009 წელს. კვლევის შედეგები გამოქვეყნდა 2010 წლის ბოლოს. მთელ მსოფლიოში PISA-ს შედეგებს ძალიან დიდი ყურადღება ექცევა. ქვეყნდება უამრავი სტატიები წამყვან გამოცემებში, მონაწილე ქვეყნები ცდილობენ გაანალიზონ საკუთარი შედეგების მიზეზები. სამწუხაროდ PISA 2009-ის შედეგებთან დაკავშირებული არცერთი პუბლიკაცია ჩვენ პრესაში მე არ შემხვედრია. ჩემი აზრით ეს ძალიან ბევრ რამეზე მეტყველებს.

PISA 2009-ის კვლევაში მონაწილეობა მიიღო 65-მა ქვეყანამ. სამწუხაროდ, საქართველოს ამ კვლევაში მონაწილეობა არ მიუღია (საინტერესოა რატომ?), არადა ჩვენში განათლების ხარისხთან დაკავშირებულ ძალიან ბევრ კითხვაზე მივიღებდით გაცილებით უფრო ზუსტ პასუხებს, ვიდრე ამას პოლიტიკოსების კომენტარებიდან ვიღებთ.

კვლევამ მოიცვა სამი ძირითადი სფერო: კითხვის წიგნიერება ანუ ტექსტების გაგებისა და გამოყენების უნარი (Reading), მათემატიკური წიგნიერება ანუ მათემატიკური ცოდნის გამოყენების უნარი (Mathematics) და საბუნებისმეტყველო წიგნიერება ანუ საბუნებისმეტყველო ცოდნის ათვისებისა და გამოყენების უნარი (Science). 2009 წელს პრიორიტეტული იყო კითხვის წიგნიერება, რომელსაც დაეთმო ტესტირების დროის ორი მესამედი.

PISA-ს მთავარი მიზანია არა სასკოლო საგნების ათვისების დონის დადგენა, არამედ იმის შეფასება, თუ რამდენად შეუძლიათ მოსწავლეებს მიღებული ცოდნის გამოყენება ცხოვრებისეულ სიტუაციებში. ტესტებიც შესაბამისად არის შედგენილი.

კვლევა დიდ ყურადღებას უთმობს ასევე იმ ფაქტორების შესწავლას, რომლებიც ხსნიან განსხვავებებს სხვადასხვა ქვეყნების მოსწავლეების შედეგებს შორის.

შედეგების გაზომვისას ფასდება მოსწავლეების ფუნქციონალური წიგნიერება, დამოკიდებულებები, ინტერესი, მოტივაცია და სასწავლო სტრატეგიები.

შედეგები კვლევის სამივე სფეროს მიხედვით:

კითხვის წიგნიერება.

შეფასება განხორციელდა 1000-ბალიანი სკალით. მონაწილეთა საშუალო შეფასებამ შეადგინა 493 ბალი. პირველი ხუთეული ასე გამოიყურება:

შანხაი (ჩინეთი) - 556
სამხრეთ კორეა - 539
ფინეთი - 536
ჰონკონგი - 533
სინგაპური - 526

მათემატიკური წიგნიერება.

პირველი ხუთეული:

შანხაი (ჩინეთი) - 600
სინგაპური - 562
ჰონკონგი - 555
სამხრეთ კორეა - 546
ტაივანი- 543

საბუნებისმეტყველო წიგნიერება.

შანხაი (ჩინეთი) - 575
ფინეთი - 554
ჰონკონგი - 549
სინგაპური - 542
იაპონია - 539

დაწვრილებითი ინფორმაცია PISA 2009 შედეგებთან დაკავშირებით შეგვიძლია მოვიძიოთ ამ საიტზე.

შედეგების ცხრილი:

Психофизиологические основы научения и методы обучения

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sun, 13 Feb 2011 11:20:00 +0000

ძალიან საინტერესო ლექცია!

ხელმძღვანელის როლი IT კომპანიაში

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Wed, 26 Jan 2011 12:26:00 +0000

ძალიან საინტერესო დიაგრამა, რომელზეც ასახულია Microsoft-ის აქციების კურსები 1986 წლიდან დღემდე.

ამ პერიოდის მანძილზე კომპანიას ჰყავდა ორი ხელმძღვანელი: ბილ გეიტსი და სტივ ბალმერი. სტივ ბალმერმა კომპანია 2000 წელს ჩაიბარა. როგორც ვხედავთ, სწორედ ამ წლიდან Microsoft-ის აქციების კურსის ზრდა შეწყდა. რატომ? ბილ გეიტსი იყო ნოვატორი, შემოქმედი, რომელსაც შეეძლო რისკზე წასვლა. სტივ ბალმერი მხოლოდ ეფექტიანი მენეჯერია, რომელსაც შეუძლია სტაბილურობის შენარჩუნება, მაგრამ არ ძალუძს ინოვაციური გარღვევები.

ასეთივე რისკის ქვეშ დადგა Apple. სტივ ჯობსის გარეშე ამ კომპანიის იმიჯი, როგორც ნოვატორისა, შეიძლება შესუსტდეს.

სტივ ჯობსის როლი Apple-ის განვითარებაში ფანტასტიურია. დაბრუნებისთანავე მან შესძინა კომპანიას ხედვა, რომლის შედეგია: Mac, Macbook, iPod,iPhone, the iTunes and iPhone App Stores, iPad.

ამ დიაგრამაზე წარმოდგენილია Microsoft-ის და Apple-ის საბაზრო კაპიტალიზაციის დონე 2001 წლიდან დღემდე. 2001 წელს Apple-ის კაპიტალიზაცია შეადგენდა 7,6 მილიარდ დოლარს ანუ 38-ჯერ ნაკლებს, ვიდრე Microsoft-ის კაპიტალიზაცია. 10 წლის შემდეგ Apple-ის კაპიტალიზაცია შეადგენს 300 მილიარდ დოლარს, Microsoft-ის - ”მხოლოდ” 239 მილიარდს.

Microsoft-ის და Apple-ის ისტორიას იმეორებენ Google და Facebook. მიუხედავად Google-ის ავტორიტეტისა და მისი შემოსავლების ზრდისა, მისი ინოვაციური განვითარება შეჩერდა. Google-ის ყველა მცდელობა სოციალურ ქსელების სფეროში გარღვევისა წარუმატებლად მთავრდება (Buzz, Google Wave). Facebook ამ სფეროში კონკურენციის გარეშეა და სწრაფად ვითარდება. შესაძლოა Google-მაც გაიზიაროს Microsoft-ის ბედი, რა თქმა უნდა, თუ ლარი პეიჯი, კომპანიის გენერალური დირექტორის პოსტზე არ ჩამოაყალიბებს ახალ ინოვაციურ ხედვას კომპანიის განვითარებისა.

Ken Robinson at TED Part1, 2

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Mon, 24 Jan 2011 14:24:00 +0000

ინფორმაციის პრეზენტაციის შესანიშნავი ნიმუში

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Wed, 22 Dec 2010 16:21:00 +0000

მსოფლიო უნივერსიტეტების რეიტინგი 2010

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sat, 30 Oct 2010 12:11:00 +0000

Кошмар средней школы

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Tue, 05 Oct 2010 05:29:00 +0000

ძალიან საინტერესო სტატია.

Зачем латать систему, нацеленную на разрушение самостоятельного мышления?

Джон Тэйлор Гатто

Я хочу обратить ваше внимание на пугающую вещь: возможно, мы тратим слишком много денег на школу, а не слишком мало. Я хочу обратить ваше внимание на то, что у нас слишком много людей вовлечено в сферы, связанные с воспитанием детей. И все эти деньги, все эти люди, все это время, которое мы забираем у детских жизней вдали от их домов, семей, соседей и личных открытий, – все это препятствует образованию.

Звучит радикально, я понимаю. Конечно, в современном технологическом обществе, время и деньги, которые вы потратили на обучение, в некотором смысле определяют вашу ценность. Не далее как в прошлом году, в Сент-Луисе, я слышал, как вице-президент IBM, выступая перед аудиторией, собравшейся для пересмотра системы сертификации учителей, говорил, что, по его мнению, эта страна (США) обрела компьютерную грамотность путем самообучения, а не благодаря каким-либо действиям школ. Он сказал: «45 миллионов человек, чувствующих себя комфортно при работе с компьютером, обучились этому самостоятельно, используя десятки несистематизированных методик, ни одна из которых не была достаточно формализованной. Если бы школы имели преимущественное право на обучение пользованию компьютером, мы были бы сейчас в чудовищном хаосе, вместо того, чтобы являться мировым лидером по компьютерной грамотности». А теперь давайте посмотрим на Швецию – красивую, здоровую, процветающую и современную страну, которая имеет впечатляющую репутацию за качество любой производимой в ней продукции. Логично предположить, что их школы имеют к этому определенное отношение.

Чтобы вы сказали на то, что вы не можете пойти в школу в Швеции, пока вам не исполнится 7 лет? Причина в том, что прагматичные шведы убрали то, что называлось бы у нас первым и вторым классом, потому как они не хотят оплачивать большие социальные счета, которые очень быстро превращаются в долги, за то, чтобы слишком рано оторвать мальчиков и девочек от их лучших домашних учителей.

Обеспечение работой учителей и терапевтов просто не стоит того, говорят шведы, если результат – это больные и неполноценные дети, которых не так просто вернуть к нормальному состоянию. Полный курс шведской школы содержит не 12 классов, а девять. Меньше школьного обучения, а не больше. Прямая экономия от подобного шага в США составила бы 75-100 миллиардов долларов – множество предоставленных ипотек, большое количество времени, освобожденного для поиска знаний.

Кто решил приковать ваше внимание к Японии вместо Швеции? К Японии, с ее длинным учебным годом и административным насилием, вместо Швеции, с ее коротким учебным годом, коротким курсом школы, и свободным выбором школы, в которую будет ходить ваш ребенок? Кто решил, что вы должны знать о Японии, а не о Гонг-Конге, ее азиатском соседе с коротким учебным годом, который превосходит Японию в сфере математики и наук? Чьим интересам служит сокрытие этой информации от вас?

Одной из принципиальных причин, по которой мы попали в эту беду, является то, что мы позволили школе стать очень прибыльной монополией, которая гарантированно обеспечена потребителями благодаря административной силе государства. Школа систематически привлекает все увеличивающиеся инвестиции только тогда, когда она работает плохо. А так как никаких штрафов за это не предусмотрено, то искушение не работать хорошо огромно. Именно поэтому школьный персонал, как сотрудники, так и руководители, вовлечены в систему гильдий. В этой древней форме объединения, ни одному из членов не позволено превосходить другого, не позволено продвигать или вводить новые технологии, не позволено импровизировать без согласия большинства членов гильдии. Нарушение этих принципов влечет строгие санкции, как выяснили М. Коллинс (Marva Collins), Дж. Эскалант (Jaime Escalante) и многие другие блестящие учителя.

Реальность гильдий не может быть сломлена без возвращения привилегии принимать решения родителям, позволяя им покупать то, что они хотят покупать у школы, и тем самым поддерживать предпринимательскую реальность, которая существовала до 1852 года. Именно поэтому я убеждаю любой бизнес подумать дважды, прежде чем вступать в сотрудничество со школой, которую мы имеем сейчас. Сотрудничество с этими заведениями сделает их только хуже.

Структура американской школы, образца XX века, родилась в 1806 году, когда любительская армия Наполеона разбила профессиональную армию Пруссии в битве при Йене. Когда ваш бизнес – продажа солдат, поражение в такой битве — это серьезно. Практически сразу после этого немецкий философ Фихте (Fichte) написал свой знаменитый труд «Речи к немецкой нации» («Address to the German Nation»), который стал одним из самых влиятельных произведений в современной истории. По сути, он говорил прусским людям, что хорошие времена закончились, что нации придется приспособиться к новому утопичному институту принудительной школы, в которой каждый научится выполнять приказы.

Таким образом, мир получил насильственную школу на острие государственного штыка, впервые в человеческой истории. Современная принудительная школа начала работать в Пруссии в 1819 году с четким представлением того, что централизованная школа должна давать:

Послушных солдат для армии;
Послушных рабочих в шахты;
Полностью подчиненных чиновников в правительство;
Подчиненных клерков в промышленность;
Граждан, которые думают одинаково по основным вопросам.

Школа должна создать искусственное единодушие нации по вопросам, которые разработаны ведущими немецкими семьями и главами ведомств. Школа должна создать единство среди всех немецких земель, в конце концов, объединив их в Великую Пруссию.

Прусская промышленность сразу рванула вперед. Пруссия была успешна в военном деле и ее репутация на международной арене была очень высока. Через 26 лет после того, как была введена эта школьная система, король Пруссии был приглашен в Северную Америку, чтобы определить границу между Соединенными Штатами и Канадой. А через 33 года после судьбоносного изобретения института централизованной школы, распоряжением Г. Манна (Horace Mann) и многих других уважаемых граждан, прусский образец школьной системы был принят нами как собственный.

Вы должны это знать, потому что за 50 первых лет существования нашей школьной системы прусская цель – создание определенной формы государственного социализма – постепенно вытесняла традиционную американскую цель – подготовку самостоятельной личности.

В Пруссии целью Volksshule (нем., народной школы), в которой обучалось 92 процента детей, вообще не являлось интеллектуальное развитие, она была нацелена на воспитание в послушании и повиновении. Умение думать же было оставлено Real Schulen, которую посещали лишь 8 процентов детей. Но интеллектуальное развитие для широких народных масс рассматривалось как причина плохой управляемости – то, из-за чего армии проигрывают битвы.

Пруссия изобрела метод, основанный на сложном разделении, чтобы гарантировать, что выпускники школ подойдут для будущего социального устройства. Некоторые из этих методов включали в себя разделение цельных идей на школьные предметы, которые, в свою очередь, делились далее. Некоторые методы подразумевали короткие уроки, разделенные звонком, таким образом, что внутренняя мотивация к учебе подавлялась постоянными прерываниями.

Существовало еще великое множество технологий обучения, но все они в своей основе имели идею, что изоляция от информации из первых рук и фрагментация абстрактной информации, которую преподносят учителя, даст результаты в виде послушных и хорошо подчиняющихся выпускников, относящихся с должным уважением к приказам «сверху». «Маленький» человек будет не способен противостоять начальству, ибо, хоть он все еще способен жаловаться, он не может думать последовательно и комплексно. Хорошо обработанный школой ребенок не может думать критически, не может спорить эффективно.

Одним из самых интересных побочных результатов прусской школьной системы оказались две самые разрушительные войны в современной истории. Эрих Мария Ремарк в своем классическом произведении «На Западном фронте без перемен» говорит нам, что Первая Мировая война была вызвана выходками учителей, а знаменитый протестантский теолог Дитрих Бонхёффер (Dietrich Bonhoeffer) сказал, что Вторая Мировая война была неизбежным последствием хорошей работы школ.

Важно отметить, что Бонхёффер выражался буквально, а не метафорически – школы по прусскому образцу уничтожают способность разума думать самостоятельно. Такая школа приучает людей ждать, когда учитель скажет им что делать и оценит, хорошо или плохо то, что они сделали. Прусское обучение парализует нравственность так же, как и интеллект. Да, некоторые хорошо обученные студенты выглядят умными, потому как они помнят множество мнений великих мыслителей, но на самом деле они ущербны, так как их собственная способность думать осталась на рудиментарном уровне и не развита. Мы перешли от Соединенных штатов к Пруссии и обратно, потому что небольшое число пылких идеологических лидеров посетили Пруссию в первой половине XIX века и были покорены порядком, послушанием и эффективностью ее системы и беспрестанно ходатайствовали за перевод прусской модели школы на свои берега.

Если в Пруссии конечной целью было объединение Германии, то нашей главной целью, по мнению этих людей, было объединение орд иммигрантов-католиков в национальное единство, основанное на северно-европейской культурной модели. Чтобы этого достичь, дети должны быть отобраны у их родителей и ограждены от неподходящего культурного влияния. В этой связи, принудительная школа – плохая идея, которая витала в воздухе как минимум со времен «Республики» Платона, плохая идея, которую Новая Англия пыталась безуспешно ввести в 1650 году, была, в конце концов, продавлена через законодательное собрание штата Массачусетс в 1852 году. Это было, конечно, знаменитое «Ничего не знаем» («Know-Nothing») собрание, которое пропустило этот закон; собрание, которое было в авангарде знаменитого тайного общества «Орден звездного знамени» («The Order of the Star Spangled Banner»), которое процветало в это время, и паролем которого было простое предложение «Я ничего не знаю» — от которого берет начало прозвище, приклеившееся к политическому крылу тайного общества – «Американской партии» («The American Party»). За последующие 50 лет штат за штатом, следуя этой тенденции, закрывали школы, предоставляющие выбор, и очищали место для новой правительственной монополии.

Было одно существенное исключение – дети, которые могли себе позволить частное образование. Однако важно отметить, что в основе прусской школьной системы лежит идея, что государство – настоящий родитель для детей, государство главнее семьи.

Наиболее экстремальной формой этой идеи является мысль, что биологические родители – враги своим собственным детям, им нельзя доверять. Как же прусская система отупления детей смогла завоевать американские школы?

Тысячи и тысячи молодых людей из влиятельных американских семей путешествовали в Пруссию и другие части Германии на протяжении XIX века и вернулись домой с учеными степенями (Ph.D.), вернулись в нацию, которая была не знакома с подобной системой аттестации. Эти люди занимали все лучшие места в академическом мире, в корпоративных исследованиях, в правительстве. Доходило до того, что подобные должности были практически недоступны для людей, которые не обучались в Германии или же не были прямыми учениками немецких кандидатов наук (Ph.D.). Таким образом, каждый из основателей американской школьной системы совершил паломничество в Германию (самостоятельно или опосредованно), и многие из этих людей написали широко распространившиеся доклады, в которых прославлялись тевтонские методы. Знаменитый «7-ой доклад» Г. Манна («7th Report», 1844), который до сих пор доступен в больших библиотеках, был, возможно, самым важным из них.

К 1889 году, не многим более, чем 100 лет назад, урожай был готов к сбору. В этом году Комиссар Соединенных Штатов по образованию, У.Т. Харрис (William Torrey Harris), убедил железнодорожного магната К. Хантингтона (Collis Huntington), что американские школы были «научно спроектированы» для предотвращения «чрезмерного переобучения». Средний американец будет доволен своей скромной ролью в жизни, потому что у него не будет времени думать о какой-либо другой участи. Я догадываюсь, что Харрис имел в виду, что средний американец будет просто не способен думать о другой роли. В 1896 году знаменитый Дж. Дьюи (John Dewey), в то время сотрудник университета г. Чикаго, сказал, что независимые, уверенные в себе люди будут анахронизмом, мешающим производительности, в коллективном обществе будущего. В современном обществе, сказал Дьюи, люди будут оцениваться по своему коллективу, а не по своим индивидуальным достижениям.

В таком мире люди, которые читают слишком хорошо, или научились этому слишком рано, опасны, так как они имеют индивидуальную силу, они знают слишком много, и знают, как выяснить то, чего они не знают, самостоятельно, не прибегая к консультациям экспертов. Дьюи сказал, что большой ошибкой традиционной педагогики было сделать обучение письму и чтению основной частью программы начальной школы. Он утверждал, что фонетический метод обучения чтению уступит место методике «по целым словам», не потому, что как оказалось позднее, она более эффективна (Дьюи признавал, что эта методика менее эффективна), а потому, что независимые люди, умеющие думать, взращены сложными книгами, таких людей нелегко социализировать. Под социализацией Дьюи понимал программу общественных задач, которой управляют лучшие общественные деятели в правительстве.

Это был гигантский шаг по дороге к государственному социализму, форме, изобретенной в Пруссии, и абсолютно не связанной с американским прошлым, американскими традиционными надеждами и мечтами. Бывший преподаватель Дьюи и его близкий друг – Дж. Стэнли Холл (G. Stanley Hall) – сказал примерно в то же время «Чтение не должно больше оставаться идолом. Ему стоит уделять совсем немного внимания». Холл был одним из трех человек наиболее ответственных за посторенние гигантской административной инфраструктуры над школьным классом. Насколько огромной стала эта структура можно понять только через сравнение: штат Нью Йорк, например, имеет больше работников школьной администрации, чем нации всего Европейского экономического сообщества (ЕС) вместе взятые.

Стоит вам подумать, что контроль поведения – это то, чем занимаются школы, слово «реформа» приобретает очень своеобразное значение. Оно означает изменять систему таким образом, чтобы молодые люди не могли избежать того, что их мысли и тела находятся под контролем. Помощь детям использовать их разум лучше остается вне рассмотрения. Б. Расселл (Bertrand Russell) однажды заметил, что американская школьная система – это один из самых радикальных экспериментов в человеческой истории, что Америка преднамеренно лишала детей инструментов критического мышления. Если вы хотите научить ребенка думать, вы относитесь к нему серьезно с самого детства, давая ему чувствовать ответственность, открыто с ним разговаривая, обеспечивая ему частную жизнь и уединенность, и воспитывая из них читателей и людей, способных к серьезным размышлениям, с самого начала. Это если вы действительно хотите научить ребенка мыслить.

Нет никаких доказательств, что это было целью Штатов с самого введения принудительной школы. Когда Ф. Фробель (Frederich Froebel), изобретатель детского сада (XIX век, Германия), продвигал свою идею, он не имел в виду «сад для детей», а подразумевал учителей в роли садовников, а детей – в качестве овощей. Детский сад был придуман как способ свести на нет влияние матерей на своих детей. Я с интересом отмечаю рост ухода за детьми вне дома в США и повторяющиеся порывы расширить нижнюю школьную границу до 4х-летнего возраста.

Движение к государственному социализму это не какая-то историческая редкость, а мощная активная сила в мире вокруг нас. Это движение борется за свою жизнь против тех сил, которые могли бы через поручительства или налоговые послабления лишить его финансирования, оно противостоит этим выпадам, требуя все большего контроля за детскими жизнями, и все больше денег для оплаты увеличенного школьного дня и школьного года, необходимых для осуществления этого контроля.

То, что это движение пагубно для индивидуальности, семьи и общества также очевидно, как и то, что правительственная система школ должна была бы потерпеть крах в виду ее печальных достижений, особенно вкупе с повышением агрессивного вымогательства средств у налогоплательщиков. Но этого не произошло. Объяснением тому, скорее всего, служит переход от простой услуги семьям и городам к огромному, централизованному корпоративному бизнесу.

Хотя такое развитие дел оказало явное неблагоприятное влияние на людей и на наши демократические традиции, оно сделало школьную систему самым крупным работодателем в Соединенных Штатах, и крупнейшим поставщиком различных контрактов после Министерства Обороны. Оба этих незаметных феномена обеспечивают школьную монополию могущественными политическими друзьями, публицистами, адвокатами и другими полезными союзниками. Это в значительной мере объясняет, почему любое число провалов не способствует изменению школьного порядка, или же изменяет его очень медленно. Сотрудники школ находятся в ситуации, задачей в которой является пережить любой шторм и выдерживать кратковременные периоды пристального внимания общественности.

Обзор короткой истории существования школьной системы показывает модель, характеризующуюся периодами общественного возмущения, вслед за которыми во всех случаях следовало усиление монополии.

После приблизительно 30 лет, проведенных в различных общественных школах, некоторые были лучше, некоторые хуже, я определенно уверен, что руководство не может навести порядок в своем собственном доме. Оно непреклонно отвергает любые значимые изменения. У «хозяев» структуры нет стимулов для ее реформирования, их и не может быть без внешней конкуренции.

Что необходимо нам в ближайшие десятилетия, так это широкий свободный рынок, который был у нас в начале национальной истории. Не будет лишним подчеркнуть, что не существует теории, которая бы точно определяла, как обучать детей, или какой способ обучения лучше. Сделав вид, что она существует, мы отрезали себя от информации и инноваций, которые только свободный рынок может нам предоставить. К счастью, наша национальная ситуация была настолько благоприятна, мы настолько доминировали на протяжении почти всей своей истории, что предел допустимых ошибок был велик.

Но будущее не так ясно. Насилие, наркотическая зависимость, разводы, алкоголизм, одиночество… все это отчетливые признаки бедности образования. Конечно, школы, как институт, монопольно распоряжающийся детским временем, могут быть призваны к ответу за это. При демократии, окончательными судьями не могут быть эксперты, а только лишь народ.

Доверьтесь народу, дайте ему выбор, и через поколение школьный кошмар исчезнет.

США, июль 2010 г.

ფინეთის განათლების ფენომენი

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Sun, 27 Jun 2010 07:05:00 +0000

რა განაპირობებს ფინეთის განათლების სისტემის წარმატებებს? ამ კითხვაზე პასუხის გაცემა სასარგებლო იქნება ჩვენში მიმდინარე რეფორმის შესაფასებლადაც. ფინეთი ხომ ჩვენსავით პატარა ქვეყანაა, არ არის მდიდარი ბენებრივი რესურსებით. ძალიან საინტერესოა როგორ მოახერხა ფინეთმა განათლების სისტემის ასეთ მაღალ დონემდე აყვანა.

ფინეთის ძირითადი სკოლა ორ საფეხურად იყოფა: დაწყებითი და საშუალო. ყველა მოქალაქე ვალდებულია მიიღოს ძირითადი განათლება, რომელსაც უფასოდ უზრუნველყოფს სახელმწიფო. უფასოა როგორც სწავლება, ასევე სახელმძღვანელოები და რვეულები, ძირითადი საკანცელარიო ნივთები და კვება.

ძირითადი სკოლის დასრულების შემდეგ ახალგაზრდას შეუძლია მიიღოს პროფესიული განათლება და შემდეგ იმუშაოს მიღებული სპეციალობით (ასეთ არჩევანს მოსწავლეთა 47% აკეთებს) ან სწვალა გააგრძელოს ლიცეუმში, რომელიც ამზადებს მოსწავლეს უმაღლესი სასწავლებლისათვის. ლიცეუმის პროგრამა საკმაოდ რთული და ინტენსიურია და გათვლილია ძლიერ მოსწავლეზე. მოთხოვნები საკმაოდ მაღალია და არანაირი შეღავათები არ არსებობს.

ჩემი აზრით საშუალო განათლების ბოლო საფეხურის (ლიცეუმი) გამოტანა ძირითადი სკოლის ფარგლებს გარეთ ძალიან გონივრულია. ეს საშუალებას აძლევს ძირითად სკოლას დასახოს უფრო მეტად აღმზრდელობითი ამოცანები და გამოიყენოს მოსწავლეზე ორიენტირებული მეთოდიკები, ვინაიდან სტანდარტიზირებული ტესტირებისათვის მომზადება ამ სკოლის ამოცანას არ წარმოადგენს. მაგალითად, დაწყებითი საფეხურის მასწავლებლის მთავარ ამოცანას წარმოადგენს გამოუმუშაოს მოსწავლეს სხვა ადამიანებთან ურთიერთობის და ემპათიის (empathy - სხვა ადამიანის ემოციების, გრძნობების აღქმა, თანაგრძნობა) უნარები. დაწყებითი სკოლის მთავარი ამოცანაა პასუხისმგებლიანი მოსწავლის აღზრდა.

ძირითად სკოლაში მოსწავლეების დატვირთვა ზომიერია, საშინაო დავალებების მომზადებისათვის მოსწავლეს უნდა დასჭირდეს არაუმეტეს ნახევარი საათი. საშინაო დავალების შესრულებაში ნიშანი არ იწერება. ათვისებული მასალის კონტროლი პერიოდული ტესტირების საშუალებით ხდება.

პასუხისმგებლიანი მოსწავლის აღზრდის ამოცანას ემსახურება ასევე სწავლების მთავარი პრინციპი: არა მზა ინფორმაციის გადაცემა, არამედ ინფორმაციის მოძიების სტიმულირება. ამისათვის გამოიყენება როგორც ინტერნეტი, ასევე ძალიან მოწესრიგებული საბიბლიოთეკო ქსელი. შედეგი: ფინელი მოსწავლეები ძალიან ბევრს კითხულობენ.

ფინური განათლების სისტემის საბაზო პრინციპებია: ინდივიდუალური მიდგომა, მოსწავლის ყოველმხრივი მხარდაჭერა, ნდობა, კეთილგანწყობა და კულტურა. თურმე ფინეთის კონსტიტუციაში პირდაპირ წერია, რომ თითოეულ არასრულწლოვან მოქალაქეს აქვს ინდივიდუალური მხარდაჭერის უფლება. ამ უფლების რეალიზაცია მაქსიმალურად ხორციელდება ფინეთის სკოლაში.

ფინური, შვედური და ინგლისური ენის სწავლა სავალდებულოა. სავალდებულოა ასევე ერთი დამატებითი უცხო ენის სწავლა. ამიტომ ლიცეუმის და შემდგომში უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული მზადაა ნებისმიერ ქვეყანაში სამუშაოდ. სხვათაშორის მათემატიკას მხოლოდ 3 საათი ეთმობა კვირაში.

ფინეთში განათლების სისტემასთან მიმართებაში არ არის ორმაგი სტანდარტები. თუ საუბრობენ ”თანაბარ შესაძლებლობებზე”, ისინი ნამდვილად თანაბარია, თუ საუბრობენ ”უფასო განათლებაზე”, ის ნამდვილად უფასოა, თუ საუბრობენ ”მასწავლებლის მაღალ სტატუსზე”, ის ნამდვილად ძალიან მაღალია.

ფინეთში არ ხორციელდება სკოლების კონტროლი, არ არის არანაირი ინსპექციები. სახელმწიფოს ურთიერთობა სკოლებთან ძირითადად აგებულია ნდობაზე. არ არსებობს ასევე კლასიდან კლასში გადასასვლელი და გამოსაშვები გამოცდები. ბავშვებს ამზადებებნ ცხოვრებისათვის და არა გამოცდებისათვის.

რეპეტიტორის ინსტიტუტი ფინეთში ფაქტიურად არ არსებობს. თუ მოსწავლეს აქვს პრობლემები რომელიმე საგანში სკოლა ვალდებულია დაეხმაროს მას. ამისათვის შტატში არის სპეციალური მასწავლებლებიც.

ფინეთის ყოველ სკოლაში არის სპეციალური პედაგოგი, რომელიც ეხმარება მოსწავლეებს საკუთარი მომავლის დაგეგმვაში (ავლენს ბავშვების მიდრეკილებებს, ურჩევს მათ რა მიმართულებით გააგრძელონ სწავლა, აცნობს სხვადასხვა პროფესიებს).

და რაც მთავარია, ”ჩინოვნიკები” განათლების სისტემიდან ”განდევნილია”. მასწავლებელს აქვს ძალიან დიდი უფლებები და დიდი ნდობა. მას შეუძლია ჩაატაროს ან არ ჩაატაროს გამოცდები, აირჩიოს ბალების ნებისმიერი სისტემა ან საერთოდ უარი თქვას ბალებით შეფასებაზე. მასწავლებელს აქვს შემოქმედების სრული თავისუფლება.

წარმატების მნიშვნელოვან ფაქტორად განიხილება ის, რომ მასწავლებელი ვალდებულია გაატაროს სკოლაში სრული სამუშაო დღე ანუ 8 საათი. ეს საშუალებას აძლევს მას სრულად ”ჩაეფლოს” სკოლის ცხოვრებაში, იმუშაოს ბავშვებთან, მშობლებთან, იმუშაოს საკუთარ თავზე.

The 1000 most-visited sites on the web

noreply@blogger.com (ჯემალი) — Fri, 28 May 2010 13:56:00 +0000

Google-მა გამოაქვეყნა პოპულარული საიტების რეიტინგი.

ამ რეიტინგში პირველ ადგილზეა Facebook.