We wanted to have nice & fresh fish so we headed north. We carried our camera to document lovely fish we were going to eat by the sea. We took a bus hoping to work a little as it takes 5 hours to get to the coast. Our hope vanished as soon as we met at the bus stop bunch of people we knew from startup events. They were heading north to have some sunbathing as far as we remember. Instead of hard work then, there was nice and constant conversation. Mainly about the life, difference between ex and actual and quality of coffe served. During this short journey we discovered that there is someting going on in ERGO Arena in Sopot. We discovered also we have a spare memory card. So once again there are bunch of photos showing enterpreneurs envolved in startup creation who gathered to celebrate in Sopot. Auler Gala 2012.

Happy viewing.

Photo coverage

If you don’t see anything click to watch slideshow.
You can watch photos on flickr.
See also photos photos from other barcamps.

Aula Polska was always a place filled with possibilities and opportunities. It’s only up you which one you pick.

Yes. This not mistake. We know it’s 2012 now. We wondered why those photos laid for so long on our hard drive. The only reason that comes to our mind is that we love some of them so much that we dont’t want to share it with anybody. We have written love but since we’ve just published them it seems to us we should write affection. Addiction maybe.

Anyway … long, long time ago in a far, far galactic  :)
Event took place in Hilton Hotel in Warsaw. That was real fun to see those easy going startup enterpreneurs wearing their everyday clothes, put in a venue that completly doesn’t fit. Even with tie.

We counted on pizza, but it seems Hilton doesn’t provide this this kind of fuel. We hoped someone would order one from pizzeria nearby. No chance.  We’ve heard here and there that this would be „not in line with the sponsor guideline”. We usually go along with people that have guidelines in … we don’t know exactly where, but we are sure it’s deep place. We are also 100%  sure that development doesn’t mean cutting off the roots.

We had not too much time for philosophical mood because we wanted to pitch on Startup Weekend Warsaw having our Vespa ready in front of venue. Timing was thight and locations far. Greeting to those drivers and one policeman who shoved forgiveness to crazy Vespa driver relocating in irresponsible way beetwen Hilton and Technology University.

In the meantime we admired beautiful light in a lobby and even more beautiful women that were present there. Results of our admiration can be viewed below.

Photo coverage

If you don’t see anything click to watch slideshow.
You can watch photos on flickr.
See also photos photos from other barcamps.

Observations & not alway true conclusions

Will they serve pizza?

Black and white with beautiful light

„No pizza. Do not come. I repeat: do not come”

Feeling strange with this tie but I’ll manage

Good job

Incompatibility exposed

We like it.

I’m just the background for my archievements

Summary

There is True Story to be published next and YES it was done long, long time ago in a far, far galactic
Stay tuned.

Well this time was different. I was participating with one of my ideas on Startup Weekend Trojmiasto. Good side is, that we (me and team) managed to appear on stage as one of chosen teams  Bad side is that there are just a few photos. Well life is a game of choices. During the event there was not much time to talk and even less for photography. Moreover I was mentaly focused on main target and that was to produce early beta of UPromised! After 54h of constant focus and hard work I was quite exhausted. Few mentors shoots cause at that time I thought I’ll have time to talk with them. Sorry no startupers shoots, except Nina. Nevertheless I’ve managed to take some nice shoots during afterparty in Gdynia’s COCO Club & Restaurant. . For sure I’ll write about more on how is to be on the other side of lens.

Anyway here it goes, Startup Weekend Trójmiasto photo coverage. Happy viewing guys.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.
Have you seen other photo coverages from Startup Weekends in Poland? There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.
You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

I used to say that you can learn from women a lot of wise things . So here you have unique chance. Double chance. Two different woman. Two different recipies. One goal. Startup success. Another True Stories by JimB40 from Aula 77. I’ve told you it was creative

First goes Startup Success Recipe by Agnes

Then Startup Success Recipe by Aghata

Thanks for inspiring & happy startup cookin”

Aula siedemdziesiąt siedem. Czyli marketing oraz pijar. Myśmy jak usłyszeli, że chodzi o pijar to od razu w torbie miejsce na butelkę zrobiliśmy. Niestety z bliżej nieznanych przyczyn nie podawano żadnych napoi z zawartością. Czujemy się trochę oszukani. Na pocieszenie jednak odkryliśmy, że nie tylko nas omamiono obietnicą. Sala była bowiem pełna do tego stopnia ze miejsca brakło na podłodze. Cieszymy się wiec, że tradycja pijarowania w narodzie nie ginie.

Myśmy dawno takiej Auli nie widzieli. Skakać trzeba było. Aulery uśmiechnięte od ucha do ucha. Gdyby nie te ucha śmiali by się pewnikiem na okrągło. Chociaż sala powoduje u nas już spadki kreatywności, tym razem było miodnie. Znaczy się słodko. Znaczy się pracowicie jak u pszczółek. Znaczy się fotek ze stopięćdziesiąt bez mała.

Na własne oczy  zobaczyliśmy, że aby osiągnąć sukces trzeba mieć misję. Najlepiej od Boga jak Jake i Elwood. Od kogo ma Agnieszka zamierzamy się dowiedzieć niebawem. Usłyszeliśmy również zaskakujące wyznanie kto jest ojcem. Jak wiadomo sukces ma wielu ojców. Niejaka Suzie jest niewątpliwym sukcesem w branży inwestycji zalążkowych. Nie mniej jednak myśmy śledzili uważnie startup-scenę i swoje zdanie mamy kto się przycznił do sukcesu. Oj działo się.

Co na Auli

• Joanna M. — kreatywna dama , która na randkach opowiada o swoim startupie.
• Konrad L. — znany podglądacz aukcyjny i propagator przestrzegania przykazań oraz ojciec swojego dziecka.
• Robert W. — który zajmuje się pijarowaniem oraz przyprawianiem o zawał właścicieli agencji publicznie przyznając się do stawek.

panel poprowadziła.

• Agnieszka S. — znany w branży SPIN doktor zajmujący się organizacją edukacji dla tych co zaczynają.

Na stronie Auli można zobaczyć prezentacje.
U nas niezmiennie wyjątkowo inteligentne i bogate kobiety, oraz piękni mężczyźni. Albo na odwrót. Nigdy nie pamiętamy dokładnie. Zawsze możecie ocenić sami więc zapraszamy do foto-relacji.

Fotorelacja

Jesli nie widzisz prezentacji zobacz pokaz slajdów albo wpis na blogu.
Możesz też obejrzeć same zdjęcia na flickr.
Zobacz rów­nież zdjęcia z poprzednich Auli.

Spostrzeżenia luźne i nie zawsze prawdziewe.

Szybko bo miejsca na podłodze się kończą …

Oddawaj miałeś swoją szansę

„Moje dziecko, że tak powiem … Jakieś pytania?”

My też czasem mamy dosyć patrzenia i wolimy posłuchać

w startupie trzeba mieć misję i być lekko nawiedzoym

A może by tak Orange?

Pizzarium w pełnej krasie

dla spragnionych Black & White … w wersji dla niespożywających

Spróbuj to popsuć … a to że jesteś znany nic Ci nie pomoże

My też.

Startupem zamujemy się 24h/na dobę. Jeśli nie kochasz nie będzie uśmiechu ani sukcesu.

Podumowanie

Było kreatywnie, będą True Stories.
Stay tuned.

Aula siedemdziesiąt sześć. Czyli inwestory i kasiora do rozdania.

W tym odcinku występowali:

• Arkadiusz H. co to się ogromnymi rzeczami zajmuje, ale małych firm poszukuje
• Zygmunt G. — co to pieniędzy ma w bród i jeszcze ciut, ale te z 8.1 też przyjmie z pokorą.
• Maciej K. — co to się zajmuje ryb łowieniem, ale chwilowo tylko wędkuje bo ryby wyłowione a o narybek w Polskich stawach dbałości nie ma.

Na stronie Auli można zobaczyć prezezntacje.
U nas jak zwykle jedno oko na bogatych mężczyzn a drugie na piękne kobiety. Myślimy o trzecim dla tych co się nie łapią w podane podrupy.

Fotorelacja

Jesli nie widzisz prezentacji zobacz pokaz slajdów albo wpis na blogu.
Możesz też obejrzeć same zdjęcia na flickr.
Zobacz rów­nież zdjęcia z poprzednich Auli.

Spostrzeżenia luźne i nie zawsze prawdziewe.

Duże i włochate. Konkurencja może się zacząć bać

Czy nikt nie przekazał, że na tej sali słowo problem jest de mode?

Android najlepiej nadaje się do sterowania ogrzewaniem

W oczekiwaniu na mecze próba strojów narodowych

Zygmunt dał do zrozumienia że kasiorę ma … ale nie przy sobie.

Aula siedemdziesiąt pięć odbyła się w Gazecie . Sala pełna była. Na szczęście sala w Gazecie ma trzy wejścia zwane też wyjściami. Fotograf więc znikać może i pojawiac się nie paradując przed obiektywem kamery. Tak się złożyło że fotografem to myśmy byli. Znikaliśmy się i pojawialiśmy więc ile wlezie.

W tym odcinku występowali:

• Dariusz B. co to się finansami interesuje. Słupki nam pokazując mówił o naszym kraju, w którym zakładanie nowej działalności jest równie łatwe jak jezdzenie kotletów schabowych pałeczkami do sushi (sprawdzone).
• Krzysztof G. — co to kobietami się interesuje. Na odwrót niż my.  Bowiem to kobiety się interesują nami. Postanowiliśmy zatem odwróć co nieco, żeby złapać właściwą perspektywę. Cieszymy się jednak, że nam tak nie zostało na stałe.
• Rafał Z. co to się kasiorą interesuje. My niestety kasiore mamy w … miejscu numer dwa. Dlatego też Rafał kasiorę ma a my dopiero mieć mamy.
• Wojciech K. co to się użytecznymi pigułami interesuje. Myśmy kiedyś taką użyteczną pigułe w szpitalu spotkali więc absolutnie rozumiemy zainteresowanie, bo wspomnienia mamy bardzo przyjemne.

Na stronie Auli można zobaczyć prezezntacje, komentarze uczestników, o ile skomentowali cokolwiek.
U nas można zobaczyć  jak to wyglądało z końca sali. Albo z boku sali. Ewentualnie z poziomu tych co siedzieli na podłodze.

Fotorelacja

Jesli nie widzisz prezentacji zobacz pokaz slajdów albo wpis na blogu.
Możesz też obejrzeć same zdjęcia na flickr.
Zobacz rów­nież zdjęcia z poprzednich Auli.

A spostrzeżenia? …

Cokolwiek myślisz, pomyśl odwrotnie — Paul C. Arden

Czy ma racje? Niebawem o tym w Czytelni.

This is photo selection from the second day of Startup Weekend Kraków 2012 event.
There something about 250 shoots so if  you were part of it, most probably you’ll find yourself ethernized by my lens.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.

Have you seen photo-coverage from the first day? You should because it was update with some more nice photos. There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.

You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

Obiecany epilog.

Pierwsza nasza Aula w tym roku. Znów była przerwa bo to jednak sezon grypowy w pełni. Kiedy jednak okazało się, że bedzie o piórach, a jak wiadomo my piszemy dużo, zebraliśmy się w sobie. Na dzień przed, zaplikowana została kuracja muzyczna w postaci The Connels i tak przygotowani udaliśmy na Aulę siedemdziesiąt cztery.  Mając w uszach „When I look on your eyes, then I’ll do better.” zabraliśmy aparat fotograficzny, żeby w te oczy pozaglądać.

Pogoda na zewnątrz swoimi ujemnymi temperaturami nastajała wyłacznie do długiego przebywania wśród ludzi o dodatnie energii. Widząc więc na wejściu uśmiechniętą Karolinę wiedzieliśmy że żaden mróz nam nie straszny.

Co tam na Auli

Uśmiechnięta Karolina opowiadała o tym pięknym momencie, kiedy swoje dziecko mamy zamiar oddać w dobre ręce. Znaczy się, zamiar mamy ożenić lub wydać za mąż. Wtedy to potencjalni kandydaci przychodzą albo przysyłają nam jakiego pełnomocnika, żeby nam dziecko sprawdził i obejrzał z każdej strony. Czy to przypadkiem nie jaki lewy interes. Ryzyko jest. I z jednej i z drugiej strony. Bowiem TAK to się mówi w pięć sekund a realizacja NIE potrafi zająć parę lat. A jaki to problem zrobić w taki sposób, żeby nie było czegoś widać? Albo żeby było widać lepiej. My to wiemy bo robimy zdjęcia, na których widać tylko to co chcemy pokazać.

Dlatego też niewidzialne komputery nie stanowiły dla nas wyzwania. Ponieważ były niewidzialne, to Rafał o nich tylko opowiadał. Co prawda po sali krążyło jakieś urządzenie co to podobno komputer w środku miało. Było duże i wyglądało jak coś do pisania.  Od pisania bajek jednak to byli bracia Grimm. My tam sceptycznie podeszliśmy do tematu. Dokładne testy zostały przeprowadzone przez grupę aktywistów oraz miłosników mediów. Efekty można zobaczyć w JimB40 True Story. Ponieważ długopis miał zegarek zamiast wizerunku papieża nie wróżymy mu zainteresowania władz.

Zainteresowaniem władz za to cieszy za to Jakub G. Głównie dlatego, że te władze ciąga po sądach. My tam w sądach byliśmy parę razy. Zwykle dlatego, że ktoś nas tam zawezwał. Zawezwał nas zaś, bo mu się coś przywidziało. Miał jednak kasiorę na to, żeby sędzia, adwokat i śpiący ławnik mieli z czego za obiad zapłacić. Jakub kasiorę ma i to całkiem sporą więc my się o pełne brzuchy pracowników wymiaru sprawiedliwości się nie boimy. Boimy się za to, że władza marnuje kasiorę z podatków bo nie mieści jej się w głowie, że obywatel ma prawo wiedzieć jakie jest prawo. A jak widzieć to i przeczytać.

I tak właśnie w temacie czytania wystąpił Piotr. Piotr wystąpił w tak żywym kolorze, że zaden radar nie był potrzebny aby go namierzyć. Ale on sam miał tych radarów co nie miara. My czytamy sporo więc zainteresowaliśmy się tematem bardzo. Tak bardzo, że zapomnieliśmy o zaglądaniu w oczy. A było komu. Oj było. Kompletnie więc teraz nie wiemy czy kiedykolwiek jeszcze będziemy „do better”.

Fotorelacja

Jesli nie widzisz prezentacji zobacz pokaz slajdów albo wpis na blogu.
Możesz też obejrzeć same zdjęcia na flickr.
Zobacz rów­nież zdjęcia z poprzednich Auli.

Spostrzeżenia luźne i nie zawsze prawdziwe

Karolina oceniała ryzyko. My również i dlatego fotgrafowaliśmy z góry.
Uważamy też zgodność prelegenta z treścią, którą prezentuje za klucz do sukcesu.
Kompletnie nie mamy więc pojęcia czemu Karolina stoi przy „Niskie” podczas gdy nam wizualnie pasuje do „Wysokie”

W karnawale sprawdziliśmy czy sukienka była w wersji karnawałowej. Nie była.

Folgowanie nałogom przypomniało nam, że mamy napisać kolejną część o rzucaniu.

Odwiecznym pytaniem przedsiębiorcy jest „W jakiej skali działać. Dużej czy małej?„
Na Auli na wiekszość pytań znajdziesz odpowiedź.

Nie udało nam się zajrzeć w oczy ale widok z boku był równie inspirujący

My od dawna już wiemy, że są rzeczy na tym świecie które po prostu należy robić we dwójkę.

Chcesz dobry usability-test? Daj produkt na koniec sali. Efekt końca sali przewyższa nawet child-proofing.

PS.
Jeszcze dziś końcowy efekt sali w formie epilogu JimB40’s True Story — Nowe technologie w służbie narodu.  Stay Tuned.

Właśnie wybieram się na Aulę 76 . Z tej okazji kolejny TS tym razem z  Auli 74. Było epicko i będzie epilog jutro. Zdjęcia również. Stay tuned. A teraz czas pakować zabawki i wyruszyć na spotkanie z przedsiębiorczością.

W części pierwszej było o impulsie, który skłonił mnie do wejścia na ścieżkę stałego rozwoju. Dzisiaj będzie od samym badaniu  MBTI. Będzie też o tym dlaczego interowertyka ciągnie na scenę, co daje sprawdzenie kim jestem i czy ludzi warto i można „szufladkować”?  

W piekny i słoneczny dzień sierpnia 2008 roku z otwartym dachem i saczącą się z radia muzyką odliczałem kilometry dzielące mnie od przeznaczenia. Było i ch około trzystu. Wewnątrz na równych prawach odzywała się ciekawość jak i niepokój. W końcu ktoś miał zajrzeć do środka. I to tego środka, który potrafimy skrzętnie ukrywać.

Ten niepokój czy być może nawet rodzaj strachu powodował fakt, że tą osobą byłem ja sam. Dziś wiem to doskonale bo fototgrafuję. Jest bardzo ważne jakie lustro wybierzemy, warto na jego poszukiwanie poświęcić sporo czasu. Jednak w tym lustrze przeglądamy się sami. Na codzień zerkamy w lustro w pośpiechu a tutaj samodzielnie fundowałem sobie kilkukodzinną sesję patrzenia  na siebie. Znamienne jest też jaką odpowiedź dostałem pytająć o  „ewentualne sugestie dt. przygotowania się do testu”.

Proszę BYĆ SOBĄ.….… A to wcale nie jest takie proste.… czasami.

Skoryguje. To najczęściej nie jest takie proste.

Test MBTI

Me myself in dots

Magda okazała być się ciepłym i niepoprawnie uśmiechniętym człowiekiem. W tym zawodzie to ogromny plus. W końcu skrócenie dystansu nastąpi tak czy inaczej, więc jeśli ma to nastąpić to lepiej wcześniej niż później. Po krótkiej rozmowie usiadłem na wygodnej kanapie i zacząłem egzamin ze mnie samego.

Sam test pisemny to kilka kartek z pytaniami, na które mamy kilka odpowiedzi do wyboru. Odpowiedzi powinny być intuicyjne, z drobnymi wyjątkami. Te wyjątki to moment kiedy odkrywamy, że próbujemy się okłamywać. Dam przykład ale nie z testu.
„Czy Pan się spóźnia?„
„Sporadycznie”.

STOP! Ci którzy mnie znają wiedzą, że spóźniałem się notorycznie nie sporadycznie. W żartach mówiłem, że mój ojciec spóźniał się średnio godzinę więc moje pół jest dużym sukcesem. Dziś wiem, co stało na przeszkodzie braku punktualności. Wątpię abym kiedykolwiek był prymusem w tym temacie. Szczere przyznanie się jednak przed sobą samym, że się spóźniam otworzyło drogę do pracy i w efekcie do zmniejszenia problemu do rozsądnej wielkości.

Tym bardziej, więc należy wybrać osobę z którą się dobrze czujemy. Więc nie będzie poczucia że jestesmy oceniani. Jak? Pierwsze wrażenie. Poszlibyśmy razem na piwo? No to jest szansa na sukces. Coś nie gra w przeciągu pierwszych pięciu minut? W tył zwrot. Tak wiem, w głowie wtedy kołacze koszt kilkuset złotych już wydanych (np. na paliwo). Coraz częściej stosuje tę metodę i coraz częściem utwierdzam się, że taka strata jest pozorna.

Po godzinie oddałem karteczki i usieliśmy sobie na pogawędkę. I tu jest klucz. Płacisz nie za test. Ten jeśli go bardzo dobrze poszukasz znajdziesz w Internecie. Tak jak wiele innych rzeczy, które „przypadkiem” się tam znalazły. Płacisz za czas człowieka, który ma duże doświadczenie i potrafi wychwycić niespójności, które sam tworzysz. Jednym słowem, doradca patrząc i obcując ze mną, weryfikuje czy to to nabazgrałem na kartkach jest prawdą.

Pamiętam też kartkę z rysunkiem i pytaniem „co widzisz?”, na którą się żachnąłem wewnętrznie. Kojarzyły mi się z tanią psychoanalizą. Na szczęście moja determinacja i wiedza o tym, że należy kwestionować własne poglądy jeśli moga pachnieć stereotypem, była już duża. Nie był bym jednak sobą gdybym nie dopytał do czego jest potrzebna informacja, że widzę las. To nie jest wiedza tajemna. Okazało się, że ludzie z zacięciem do detali widzą drzewa a nawet potrafią podać ich dokładną liczbę.
U mnie stopniowe widzenie detali miało przyjść wraz z fotografią i wiedzą, że ta funkcja rozwija się w czasie.

No i tyle. Nie boli bardziej niż wizyta u dentysty.

Ile należy wydać? Najwięcej na ile Cię stać. Do dziś pamiętam podniesioną brew pewnej osoby, kiedy mówiłem że wydatki zamknęły się kwotą czterocyfrową. Uspokoję, trochę powyżej trzycyfrowej. Pamiętam też moją podniesioną brew, kiedy usłyszałem, że inwestycja to ta fajna plazma na ścianie.

Taka diagnostyka to fundament. Jeśli fundament jest kiepski to i dom się może zacząć sypać. Ja tam remont domu zacząłem od wzmocnienia fundamentów. Poszła na to kwota, którą do dziś sam uważam za dużą.

Wynik

Kilka dni później przyszedł wynik . Nie chciało być inaczej. Marzyciel i wizjoner. Człowiek stojący jedną nogą w przyszłości a drugą w przeszłości. Na teraźniejszość braknie nogi i dlatego też kwestia dzisiejszego obiadu jest rzeczą drugorzędną.

Wbrew pozorom nie stroniący o nauk ścisłych. Albert Einstein, William Shakespeare, J. R. R. Tolkien, Mia Farrow, Neil Dailmond. O w morde! Co za towarzystwo? — pomyślałem w tamtym czasie. Jakiś prezes albo inżynier?… Żadnego. Można to było wywalić do kosza. Na co miałem ochotę. Można też było się z tematem zmierzyć. Wybrałem to drugie.

W kontekscie wyniku moja współprodukcja i wymyślony tagline z połowy zeszłej dekady nabrał dla mnie innego wymiaru. Pozdrawiam Cię Kuba

Cztery litery

Wykonam teraz skok czasowy i odcyfruje ten skrót. Skok czasowy bo wiedzę o szczegółach nabyłem w ciągu kolejnych lat.

Ekstrawersja czy introwersja (Extraversion vs. Introversion)

Coś tam żeśmy słyszeli, nieprawdaż? Introwertyk to ten w sweterku z okularami a ekstrawertyk to wodzirej na balu. To powierzchowna opinia. Oczywiście introwersja skłania do przebywania samemu a ekstrawesja wśród ludzi. Skąd zatem sławni aktorzy i piosenkarze w tej pierwszej grupie. Tych zachowań można się nauczyć. Chodzi bardziej o energię lub dokładniej o jej bilans. E lub I definiuje skąd czerpiemy energię i gdzie ją wydatkujemy.

Będąc Introwertykiem ładuję akumulatory w samotności (pływanie, rolki z muzyką, pisanie i parę innych) nie przeszkadza mi to przebywać wśród dużej grupy ludzi. Przynajmniej do czasu kiedy nie zapali się kontrolka niskiego poziomu energii. Im bardziej intensywne kontakty tym szybciej ucieka energia.

Jeśli baterie są rozładowane to urządzenie nie działa. Proste? Urządzenie zwane Robert, ma jeszcze jeden bezpiecznik. Jeśli będziesz starał się je włączyć pomimo, że baterie są rozładowane, szybko pożałujesz, że dotknąłeś włącznika. Możesz poznać obliczę którego do tej pory nie znałeś(aś). Taki mechanizm powodujący zabezpiecznie przed kompletnym zniszczeniem baterii lub urządzenia. Jest z nami trochę tak jak z iPhonem. Baterie są niewymienne lub precyzyjnie mówiąc ich wymiana jest droga, czasochłonna i niewygodna. Lepiej więc uważać.

Przez kontrast osoby Ekstrawertycy będą siedzieć do końca imprezy. Z przebywania z ludźmi energię czerpią a wydatkują na samotnym spacerze. Zarówno sytuacja kiedy energii jest zbyt mało jak i wtedy gdy jest jej zbyt dużo jest niekomfortowa. Dlatego też, intuicyjnie przełączamy się na odpowiedni tryb działania i funkcjonowania, kiedy zapala się kontrolka MIN albo MAX.

Zmysłyły czy intuicja (Sensing vs. iNtuition)

W jaki preferowany sposób przetwarzamy bodźce i sygnały z otoczenia.

Eska to zmysły. Zapach, smak, dotyk, itd. Tu i teraz. Widzenie rzeczy takimi jakie one są. Zielone jest zielone a twarde jest twarde. Przełacznik emocji wyłaczony. Tylko fakty. Rzeczy weryfikowalne aż do bólu. Bycie dokładnie w miejscu, w którym jestem. Co będzie później, będzie pózniej. Ważne jest co widzę teraz.

Intuicja to świat przeczuć. Zwarcie we wszyskich synapsach. Cierpnięcie skóry na myśl o czymś czego zrobić nie powinienem. Gęsia skórka kiedy dotykam spraw, w które powinnem zainwestowac czas i energię. Skóra to mój fizyczny sygnał zewnętrzny, Tobie być może „włosy dęba stają”  Jesli jesteś eN. To też świat opcji i potencjalnych możliwości. Co mi daje informacja dziś jest mało ważne. Ważne jest efekt ta informacja ma rzeczi i wydarzenia w przyszłości. Widzenie potencjału pozwala inspirowac i wyznaczać cel, którego nie widać.

W zależności od badania miałem preferencję 80–95% Kompetnie poza średnią INFP (powyżej).  Nie dziwi mnie więc, że na zdjęciach sprzed lat, w kadrze widzę na pierwszym planie butelkę po coli, którą mogłem przestawić. Dobra informacja jest jaka, że przeciwne preferencje w temacie przetwarzania informacji (S-N) oraz decydowania (T-F) rozwijają się z wiekem.

„No popatrz taki zimny drań ten prezes był a teraz na fundację go naszło.”

Tak sobie ostatnio zasłyszałem.  Dokładnie rzecz biorąc te preferencję same się nie rozwiną lub też same będą się rozwiajać wolno. Wiedząc można im pomóc. U mnie podlewanie „Tu i Teraz” to między innymi fotografowanie, gotowanie i pływanie kiedy to stosując metodę Total Immersion  skupiam się tylko i wyłacznie na tym jaki jest odgłos kiedy wkładam rękę do wody.

Myślenie czy  odczuwanie (Thinking vs. Feeling)

Decyzje, decyzje. Bez nich stalibyśmy w miejscu. Codzienie setki mniejszych i większych. Czasem te ogromne. Preferowany sposób to sposób najbardziej wydajny. Moja preferencja to eFką. I to całkiem bardzo mocna. Dziś z perpektywy widzę gdzie popełniałem przestępstwo. Zamiast pytać siebie „Jak się z tym czujesz?” wciąż pytałem „Co Ty o tym myślisz?”. Efekty były takie, że moje decyzje nie były spójnie ze mną, a to powodowało dyskomfort. I to większy niż mi się wydawało.

Są jednak sytuacje kiedy warto używać myślenia. „Jak się czujesz kiedy dostaniesz do ręki sto tysięcy w gotówce z banku w postaci kredytu?”. ŚWIETNIE! Trochę gorzej kiedy trzeba oddawać, bo jak mówi stare powiedzenie: Pożyczamy cudze ale oddajemy własne. W takich sytuacjach powinno się mieć koło siebie kogoś, kto preferuje myślenie zamiast odczuwania. Z czasem też warto popracować nad rozwojem tego u siebie. Dobrą szkołą dla mnie na przykład była nauka budżetowania i program wychodzenia z zadłużenia bieżacego. Bywają też sytucje, w których zapisuję emocję ale podjęcie decyzji odkładam do czasu gdy opadną i spojrzę na sprawy w mniej emocjonalny sposób.

Serce i rozum. Jedna z ulubionych reklam mojej córki to własnie takie preferencje podane w rozrywkowej formie.

Osąd czy obserwacja (Judging vs. Perceiving)

Nie bardzo rozumiem czemu ktoś to nazwał osąd, bo ludzie o tej preferencji nie osądzają. Zamiast tego stosują działanie sekwencyjne. Jeśli coś jest do zrobienia na piątek a dziś jest poniedziałek, to podzielą pracę na cztery lub trzy części i zrobią wszystko do czwarku. Albo do środy żeby mieć dzień na weryfikację. Ja jestem obserwujący (też nazwa z kosmosu). W czwartek zaczynam się zastanawiać czy piątek jest rzeczywiście terminem ostatecznym. Noc z czwartku na piątek spędzam na wariackiej pracy. Nazywam to Creative Burst.

Często słyszę „No właśnie, mam takich ancymonów w pracy i dlatego wszystko się wali”. A guzik prawda. Po prostu są obszary, w których jedna metoda się sprawdza bardziej niż druga i odwrotnie. Doskonale wiem, że gdybym zabrał się moją metodą za budowę domu to skutki byłyby opłakane. Wiedza to potęga jednak. Wiedząć to do budowy domu wynajmę kogoś o przeciwnej preferencji.
Wiedza o tym spowodała że mam tzw. pack-listy. Bez tego pojawił bym się niechybnie bez kary pamięci na sesji. Zachowań z ostatniej preferencji (tak jak zachowań z pierwszej preferencji) można się wyuczyć. Można by rzec że w robocie potrafię się zachować jak rasowy ENFJ.

Jotki dążą do rozwiąń ostatecznych i zamykania tematów, podczas gdy ludzie z preferencją Pe lubią zostawiać sobie dużo otwartych opcji. Stąd też się bierze u mnie niechęć do całkowitego kończenia relacji. Nawet w przypadkach ewidentnie tego wymagających

Mity dotyczące MBTI

Człowiek jest zbyt skomplikowany by go wkładać w jakąś szufladę z napisem.

Wszechświat jest jeszcze bardziej skomplikowany ale ponazywaliśmy planety i galaktyki. Odróżnienie Marsa od Wenus pozwala nam wysłać sondę w dobrym kierunku. O układaniu relacji damsko męskich nie wspominając.

MBTI jest kiepskie, bo nie uwzględnia X albo Y.

Był czas kiedy ludzie uważali, że ziemia jest płaska. W kronikach opisują takich którzy wykorzystując tę wiedzę byli całkiem szczęśliwymi ludźmi. Dziś wiemy, że płaska nie jest. Znam ludzi, którzy wykorzystując tę wiedzę są całkiem szczęśliwi. Za 300 lat ludzie odkryją wiedzę, wobec której nasze przekonania będą co najmniej archaiczne. Znajdzie się też rzesza, którzy postanowią korzystając z niej być szczęśliwym. W kwesti mojego rozwoju tu i teraz, to czy MBTI czegoś nie zawiera mam głęboko w … kosmosie.

Aaaa … czyli Ty nie używasz głowy do podejmowania decyzji.

Oczywiście. Głowę posiadam tylko w celu noszenia czapki. Preferencja to preferencja. Jak przeciwstawna nie jest wykształcona to jest pewna trudność. Zachowań ekstawertyka lub introweryka można się wyuczyć. „Drugiego” sposobu porządkowania świata również. Nieliczni wiedzą, że potrafię się w zależności od sytuacji „przełaczyć” się na inną metodę. Nie mniej jednak preferowana metoda to ta natywna. Głowy zaś używam, żeby pojść i skonsultować się z kimś kto ma właściwą prefencje w danym temacie.

Typy i wiedza

Ponieważ opcje są zawsze dwie a preferencji cztery, to jako człowiek związany życiowo z systemem binarnym wiem, że typów jest szesnaście. Każdy ma swoje mocne i słabe strony. Każdy z nich jest unikalny. Chyba to lubię w MBTI najbardziej. Bliska jest też mi koncepcja preferencji jako narzędzia, o którym wiesz i stosujesz. Zdarzyło Ci się wbić gwóżdz śrubokrętem? Mnie się zdarzyło. Fotografia wisi do dziś. Zdecydowanie łatwiej jednak idzie młotkiem. Podoba mi sie również określanie mocy tych preferencji oraz to że podlegaja zmianom w czasie. Własśnie tak jak my sami.

Skoro już masz tę wiedzę to możesz naprawde dużo. Zarówno w kwestii rozwoju osobistego jak i poprawy relacji z otoczeniem.

MBTI to był strzał w dziesiątkę. Po pierwsze oparty na badaniach Karola. Cenie sobię ezoterykę i ma ona miejsce w moim życiu i na regale z książkami. Co nauka jednak to nauka. Dlatego też na regale zagościła książka, która poszerzyła moją wiedzę w tym temacie. „Kto jest kim”. Skierowana jest do zarządzających ludźmi. Przyjmując jednak za pewnik, że każdy z nas jest człowiekiem, to zarządzając sobą zarzadzamy właśnie ludźmi. Książka ląduje w czytelni jako „must have” dla zainteresowanych.

Podsumowanie

Dostałem solidny fundament do tego aby powoli zacząć budować nowy dom. Cegła po cegle i bez pośpiechu. Zmiana nawyków utrwalanych przez lata będzie trwała lata. Jeśli jest liczenie na krócej to muszę rozczarować. Każda droga na skróty spowoduje, że będzie dłużej. Dlatego warto jeśli tylko można takie badania wykonowyć w miare wcześnie.

Wiedza, którą nabyłem w ciągu kolejnego roku jest jedną z najcenniejszych rzeczy którą w życiu posiadłem. Później dostałem jeszcze dwie rzeczy. Zaproszenie do spędzenia czasu w miejscu gdzie ulice nie mają nazw oraz możliwość dotknięcia marzenia aby poczuć, że ich spełnianie jest w zasięgu każdego z nas. O tym jednak kolejnym razem.

KarmaEquity™ :  Wpis dedykuje właśnie Magdzie Urbanowicz. Nie dlatego, że otrzymałem od niej wiele. Dedykuję go, ponieważ od dawna powoli zmierza do celu pomimo przeciwności i braku wytyczonego szlaku, który sama wyznacza.

December. Or maybe September again? Lonely butterfly did something wrong with its wing on the other side od the globe. Because of that we had autum untill end of December. Kraków again. Good food and inspiring meeting with Wacek Wantuch organized by Iza. Flying bikers in Arena Centre in Łódź. Having petrol in my blood and quite nice photos. Gathering info about studio equipment & learning how to deal with color. My monitor gets nice DIY hood. Spending a week with my kids and celebrating seventh year of my Capricorn. Last Aula. Last dinner. Last day of 2011. Christmas time with family passed somehow unnoticed.  Warsaw & Yo again. New Years Eve at crowded Castle Square. Bye, bye two-ou-one-one. I won’t miss you much ’cause there’s young and fresh two-ou-one-two knocking on my door.. Thank you for being part of my life.

Świetne pytanie. Sam je sobie zadawałem przez długi czas. Głównie pytając ile kosztuje fotografia? Może tyle co koszt energii potrzebnej do wyświetlenia na monitorze plus koszt porannej kawy dla fotografa? Może raczej koszt papieru i farby drukarskiej oraz koszt dojazdu na miejsce naciśnięcia migawki. Hmm… Wiem! To są wszystkie koszty fotografa plus wszystkie jego wydatki życiowe pomnożone przez wskaźnik JimB-GF (GreedFactor) podzielone przez ilość zdjęć które uda mu się sprzedać.

Dzisiaj już wiem że  te wszystkie odpowiedzi są po części prawe i nieprawdziwe. Prawdziwe bo wszystko w życiu kosztuje. Bilet do Warszaway do Krakowa i z powrotem. Hotel na dwa dni. Coś na ząb. No dobra jak prawdziwy startupowiec mogę zminimalizować czasem ten koszt do jednej kawy i jednego kawałka pizzy dziennie. Później obróbka zdjęć. Zwykle trwająca tyle samo lub więcej niż samo fotografowanie. Później …

Jest dużo różnych później i parę innych wcześniej. Niemniej jednak wszystkie one stanowią pół-prawdy. Ja zaś zwykłem mawiać, że pół prawdy to całe kłamstwo. To jaka to jest ta prawda? Nie wiem jaka jest prawda. Nie pretenduje na kaznodzieję, chociaż jako INFP się nadaję.
Wiem jednak że:

Fotografia szczególnie dobra to inwestycja, a nie koszt.

Czytałem o tym już dawno. Myślałem zaś, jak o marketingowym bełkocie wymyślonym po to żeby łatwiej urobić klientów. Dopóki sam na własnej skórze nie przekonałem się o prawdziwości tego stwierdzenia.
Weźmy zatem byka za rogi w mój ulubiony sposób. Przeglądając się w lustrze.

Prywatnie

W życiu bywa, że jesteśmy szczęśliwi Bo, ponieważ, dlatego że … Tak naprawdę nie ważne dlaczego, jesteśmy szczęśliwi. Najprawdopodobniej właśnie z tych powodów, które nas uszczęśliwiają. Każdy ma inne. Warto zatrzymać te chwile. Rysiek Riedl śpiewał, że „w życiu piękne są tylko chwile”. I to prawda.

Nieprawdą jednak jest, jak twiedzą niektórzy ludzie, że będzie ich mało. Zatrzymanie tego szczęścia w kadrze to klucz do zaklinania przyszłości. Jeżeli kiedykolwiek zdarza mi się trudniejszy okres w życiu taka fotografia przypomnina mi, że porafię się śmiać i być szczęśliwy. Czasem pokazując jeszcze co jest powodem.

Dwie przyjemności na raz

Peek-a-boo

Nas nie dogoniat

Coffe!

Stayin on south makes me easy like Sunday morning

W życiu bywa, że jesteśmy nieszczęśliwi. Bo, ponieważ, dlatego że …  scenariusze horrorów i dramatów pisane są w oparciu właśnie o życie. Spotykam ludzi, którzy namiętnie hołdują zasadzie uciekania od „złych” emocji. Uciekania gdzie pieprz rośnie. „Nie wypada”, „Wstyd”, „Co ludzie powiedzą?”. Świetnie ich rozumiem. Sam je omijałem długi czas.  To nie jest syndrom polski. W takich na przykład znanych Stanach, którym nasz Kościuszo pomagał Zjednoczonymi się stać, najczęściej przepisywanym lekiem jest pigułka szczęścia.

Zatrzymanie w kadrze chwil trudnych to szansa na obejrzenie swoich „porażek” z perspektywy. Piszę w cudzysłowach bo zwykle widzimy je jako porażki tylko w tamtej chwili. Są też chwile, które wydają się zbyt trudne, aby je rejestrować. Moje doświadczenie pokazuje, że to nieprawda. Jak każdy cenię prywatność ale dam przykłady. Bez nich byłbym podobny do „blogerów”, którzy li tylko powielają cudze słowa.

Widelec nóż i jedna miska. Musi starczyć na nowy poczatek.

Jest do bani a niebawem będzie do dwóch bań.

To był piękny dzień na pożegnanie. Widać to dopiero z perspektywy czasu.

Jaka jest wartość takich zdjęć. Nie podejmuję się oceniać za innych. Dla mnie duża.

Zawodowo

Dokonania. W życiu zwykle mamy jakieś zajęcie zawodowe. Płatne albo nie. Satysfakcjonujące albo mniej. Człowiek świadomy zawsze dąży do robienia czegoś wartościowego. Braki w tym obszarze życia są w pierwszej trójce na liście czynników mogących wywołać depresję. Tak więc coś robimy.

Potem przy piwie, kawie, wodzie mineralnej albo o suchym pysku na rozmowie kwalifikacyjnej w korporacji (doświadczenie własne), dostajemy pytanie. „Jakie są Twoje dokonania?” Zbieramy te wszystkie słowa, które wyrażą ogrom naszej dotyczasowej pracy, ale czas który na to został „zakontraktowany”, nie pozwoli nawet w ułamku przekazać tego co jest w głowie.
Informuje zatem, że przelicznik słowo-obraz od dawna wynosi 1000–1.

Dam inny przykład. Zdarzyło mi się w czasie gdy uczestniczyłem w organizacji wydarzeń, eventami zwanymi, współorganizować w Janowie Podlaskim Aukcję Koni Arabskich. Impreza na 3500–4000 osób. Ministry, książeta oraz jedna Pani, co to to jej mąż w znanej kapeli pogrywa. Jednym słowem projekt marzenie. Moje uwagi o tym, żeby zainwestować w fotografa, który zrobi „making of” utonęły w morzu spraw i stresu. Branża organizacji wydarzeń to roller-coaster w wersji lux. W czasie imprezy nie ma czasu na samodzielne fotografowanie. Pracujesz po 14-16h na wysokich obrotach.  Efekt końcowy: impreza świetna co widać na zdjęciach,  zdjęć zaś jak to wszystko powstało jak na lekarstwo. Kiedy mnie pytają czy podobały mi się konie z bliska, odpowiadam, że nie mam zdania bo widziałem je w przelocie.

Tu gdzie teraz jest ściernisko, bedzie kiedyś fajna impreza

A tam za płotem koło trybuny market. Super market.

Wizerunek. Tak Cie piszą jak Cię widzą. Niestety. Niestety bo Jim B(eam) wie, że najbardziej liczy się zawartość. Stety, bo skoro o tym wiadomo, to można coś z tym zrobić. Nie zawsze, ale często. Mowa ciała to 80% komunikacji jeśli Twój wizerunek ze zdjęcia nie zgadza się z tym kim jesteś lub jak się czujesz, kłamstwo wyjdzie na jaw. Wcześniej czy później. To czy koloryzujesz i jak bardzo zależy już od Ciebie. Nie mnie to oceniać ani krytykować. Akceptuję ten stan rzeczy. Inaczej musiałbym oglądać kobiety bez makijażu.
Faktem jest jednak, że dobrze zrobione zdjęcie powoduje, że do przekazania pozostanie Ci tylko 20% informacji.

Kiedyś nie miałem ochoty, na udostępnienie swojego wizerunku w folderze reklamowym agencji. Jednak człowiek odpowiedzialny za zdjęcia, pozdrawiam Cię Wojtek, był zdeterminowany. Zaskoczył mnie na schodach. Zdjęcie poszło do druku. Mój biały strajk dał tylko tyle, że opublikowano kiepskiej jakości moje zdjęcie.
Zdjęciami często się sprzedajemy. Jaka jest więc wartość dwa razy lepiej płatnej pracy?

Sprzedajemy się również niepieniężnie. Jaką ma wartość dobry partner w związku? W moim posiadaniu jest zrzut ekranowy z portalu sympatia.pl, na którym smutna dziewczyna głosi światu, że „Dzień bez uśmiechu jest dniem straconym.”  Nie opublikuję go ale polecam tam zajrzeć i przejrzeć profile pod kątem tego motta. Można się zdziwić. Tak czy owak, nie zaintersowałbym się bo nie lubię rozrzutności.

Firmowo

Organizujesz imprezę? Dla pracowników klientów albo wszystko razem w jednym. „Ależ było fantastycznie” słychać wszędzie. Z zalewie wszeorganiającego hyper-pozytywnego-marketingu sztucznie uśmiechniętych ludzi, to za mało. Jedno naturalne zdjęcie zadowolonych uczestników powie więcej niż cokolwiek innego.

„Ciężko pracowaliśmy”. A któż cięzko nie pracuje?  Ten świetnie odebrany przekaz ze Startup Weekend Kraków, powstał tylko dlatego, że wcześniej powstały dobre zdjęcia. Wystarczy porównać ten przekaz z tekstem który usłuszałem po: „Impreza była naprawdę odjazdowa”.

Ile jest warte dobre zdanie o firmie przesięwzięciu? Swoją drogą księgowanie wydatków na promocję po stronie kosztów ma genezę podatkową. Wewnętrzne jednak  myślenie w stylu „Ile to kosztuje ?”  nic dobrego dla  biznesu nie zrobi.

Jak zrealizować inwestycje w wartościowe zdjęcia?

Świadomie

1. Masz ze sobą aparat fotograficzny i ROBISZ ZDJĘCIA
2. Masz koło siebie kogoś kto ma aparat fotograficzny i ROBI ZDJĘCIA
3. Kontraktujesz fotografa, który ROBI ZDJĘCIA

Specjalnie podkreśliłem drugi warunek, bo często zdarza mi się widzieć, że nie jest spełniony.

Przypadkowo

1. Nie unikaj obiektywu i bądź sobą.
2. Jesli ktoś proponuje Ci uczestnictwo w zdjęciach. Nie odmawiaj.

Przyjechałem kiedyś nad Zegrze na obiecaną prezentację jazdy na kacie w bagsztagu. Kiedy to łeb urywa a sprzęt trzeszczy tak jak by się miał rozpaść. Wtedy to właśnie Robert Wilczyński rzucił, że Jarek Dudek robi mu fotki do gazety więc jeśli tylko chcę to weźmie mnie na załogę do sesji. No cóż, można było nie skorzystać z propozycji.

Take your chance

[fot. Jerzy Dudek]

Ile zainwestować w zdjęcia?

To ile zainwestować w zdjęcia? Z inwestycjami w fotografię jest jak z inwestycjami finansowymi. Wielkość zysku zależy od włożonego kapitału. Ja osobiście staram się zainwestować najwięcej, na ile pozwalają na to aktualne warunki finansowe. Nie przekraczać jednak zasady zdrowego rozsądku. Ryzyko choć małe jest wszechobecne a długi rzecz nieprzyjemna. Kredytów na ten cel więc nie polecam, chyba, że efekt jest gwarantowany pisemnie.

W świadomej-opcji-inwestycyjnej-numer-jeden kwota do wyłozenia jest poziomie 300pln za używany kompakt i kartę pamięci. Ja mam takiego „wiekowego”  Canon’a IXUS’a. Mógłbym pewnie opowiadać trzy dni jak było. Wolałem zabrać aparat.

Big trip. Small camera

Zakończenie

Niebawem zamierzam wybrać się z moimi córkami na kolejną odsłonę najznamienitszego kabaretu XX wieku stworzonego przez Jima Hensona. Pozwolę sobię więc przytoczyć jedną z życiowych mądrości, którą przekazał mi on ustami misia Fazi’ego.

Fazi łapie Kermita na korytarzu w czasie gdy ten zmierza do garderoby Miss Piggy

Fazi: „Kermit chce podwyżkę. Ja mam tu najgorszą pracę. Rzucają we mnie róznymi rzeczami. Nie śmieją się z moich dowcipów. Jak nie dostane dwa razy więcej to odchodzę.”

Kermit: „Siedem”

Fazi: „Osiem”

Z oddali słychać głos Miss Piggy „Keeeermit”.

Kermit, wyraźnie zirytowany: „Fazi dam Ci dziesięć razy więcej i to jest moje ostatnie słowo, a teraz muszę lecieć do Piggy”

I pobiegł. Fazi podekscytowany, szuka ujścia swoich emocji i łapie Gonzo (który zapewne biegnie dać się wystrzelić z armaty)

Fazi: „Gozno, Gonzo czekaj!”

Fazi: „Kermit dał mi podwyżkę! Uważaj: DZIESIĘĆ RAZY TYLE!!!”

Gonzo podnosi brew: „?…”

Fazi: „Gonzo powiedz mi ile jest dziesięć razy zero?”

Oczywiście bardzo mi bedzie przyjemnie jeśli opcję Świadomie-numer-trzy zrealizujesz ze mną. W ogólnym rozrachunku jednak, liczy się jeśli zrealizujesz którąkolwiek i z kimkolwiek.

Mahna-mahna

Robert

KarmaEquity: Co to jest?

KarmaEquity™ : Do wpisu zainspirowali mnie:
Mariusz Kapusta wyjątkowo efektywny gość, który jako jeden z niewielu użył sam z siebie  sformułowania inwestycja w stosunku do fotografii.
Agnieszka Skala, która to bardzo fajne rzeczy dla młodych przedsiębiorców robi. SPIN’a wiele spraw co to wyglądają na niemożliwe do spięcia. Do prezentacji swoich osiągnięć używa jednak wdzięku osobistego.