Lovely weather. Real people and beautiful animals. Passion to live and work. That was great Sunday at Tarant studfarm.

It’s raining again. Summer shows colder face. Face I won’t accept. Never. Here goes the Cure.
Considering this photocast was done more than year ago I think I have to reconsider publishing time.

Cheers

If you don’t see video here is direct link.

Well this time was different. I was participating with one of my ideas on Startup Weekend Trojmiasto. Good side is, that we (me and team) managed to appear on stage as one of chosen teams  Bad side is that there are just a few photos. Well life is a game of choices. During the event there was not much time to talk and even less for photography. Moreover I was mentaly focused on main target and that was to produce early beta of UPromised! After 54h of constant focus and hard work I was quite exhausted. Few mentors shoots cause at that time I thought I’ll have time to talk with them. Sorry no startupers shoots, except Nina. Nevertheless I’ve managed to take some nice shoots during afterparty in Gdynia’s COCO Club & Restaurant. . For sure I’ll write about more on how is to be on the other side of lens.

Anyway here it goes, Startup Weekend Trójmiasto photo coverage. Happy viewing guys.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.
Have you seen other photo coverages from Startup Weekends in Poland? There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.
You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

This is photo selection from the second day of Startup Weekend Kraków 2012 event.
There something about 250 shoots so if  you were part of it, most probably you’ll find yourself ethernized by my lens.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.

Have you seen photo-coverage from the first day? You should because it was update with some more nice photos. There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.

You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

December. Or maybe September again? Lonely butterfly did something wrong with its wing on the other side od the globe. Because of that we had autum untill end of December. Kraków again. Good food and inspiring meeting with Wacek Wantuch organized by Iza. Flying bikers in Arena Centre in Łódź. Having petrol in my blood and quite nice photos. Gathering info about studio equipment & learning how to deal with color. My monitor gets nice DIY hood. Spending a week with my kids and celebrating seventh year of my Capricorn. Last Aula. Last dinner. Last day of 2011. Christmas time with family passed somehow unnoticed.  Warsaw & Yo again. New Years Eve at crowded Castle Square. Bye, bye two-ou-one-one. I won’t miss you much ’cause there’s young and fresh two-ou-one-two knocking on my door.. Thank you for being part of my life.

Świetne pytanie. Sam je sobie zadawałem przez długi czas. Głównie pytając ile kosztuje fotografia? Może tyle co koszt energii potrzebnej do wyświetlenia na monitorze plus koszt porannej kawy dla fotografa? Może raczej koszt papieru i farby drukarskiej oraz koszt dojazdu na miejsce naciśnięcia migawki. Hmm… Wiem! To są wszystkie koszty fotografa plus wszystkie jego wydatki życiowe pomnożone przez wskaźnik JimB-GF (GreedFactor) podzielone przez ilość zdjęć które uda mu się sprzedać.

Dzisiaj już wiem że  te wszystkie odpowiedzi są po części prawe i nieprawdziwe. Prawdziwe bo wszystko w życiu kosztuje. Bilet do Warszaway do Krakowa i z powrotem. Hotel na dwa dni. Coś na ząb. No dobra jak prawdziwy startupowiec mogę zminimalizować czasem ten koszt do jednej kawy i jednego kawałka pizzy dziennie. Później obróbka zdjęć. Zwykle trwająca tyle samo lub więcej niż samo fotografowanie. Później …

Jest dużo różnych później i parę innych wcześniej. Niemniej jednak wszystkie one stanowią pół-prawdy. Ja zaś zwykłem mawiać, że pół prawdy to całe kłamstwo. To jaka to jest ta prawda? Nie wiem jaka jest prawda. Nie pretenduje na kaznodzieję, chociaż jako INFP się nadaję.
Wiem jednak że:

Fotografia szczególnie dobra to inwestycja, a nie koszt.

Czytałem o tym już dawno. Myślałem zaś, jak o marketingowym bełkocie wymyślonym po to żeby łatwiej urobić klientów. Dopóki sam na własnej skórze nie przekonałem się o prawdziwości tego stwierdzenia.
Weźmy zatem byka za rogi w mój ulubiony sposób. Przeglądając się w lustrze.

Prywatnie

W życiu bywa, że jesteśmy szczęśliwi Bo, ponieważ, dlatego że … Tak naprawdę nie ważne dlaczego, jesteśmy szczęśliwi. Najprawdopodobniej właśnie z tych powodów, które nas uszczęśliwiają. Każdy ma inne. Warto zatrzymać te chwile. Rysiek Riedl śpiewał, że „w życiu piękne są tylko chwile”. I to prawda.

Nieprawdą jednak jest, jak twiedzą niektórzy ludzie, że będzie ich mało. Zatrzymanie tego szczęścia w kadrze to klucz do zaklinania przyszłości. Jeżeli kiedykolwiek zdarza mi się trudniejszy okres w życiu taka fotografia przypomnina mi, że porafię się śmiać i być szczęśliwy. Czasem pokazując jeszcze co jest powodem.

Dwie przyjemności na raz

Peek-a-boo

Nas nie dogoniat

Coffe!

Stayin on south makes me easy like Sunday morning

W życiu bywa, że jesteśmy nieszczęśliwi. Bo, ponieważ, dlatego że …  scenariusze horrorów i dramatów pisane są w oparciu właśnie o życie. Spotykam ludzi, którzy namiętnie hołdują zasadzie uciekania od „złych” emocji. Uciekania gdzie pieprz rośnie. „Nie wypada”, „Wstyd”, „Co ludzie powiedzą?”. Świetnie ich rozumiem. Sam je omijałem długi czas.  To nie jest syndrom polski. W takich na przykład znanych Stanach, którym nasz Kościuszo pomagał Zjednoczonymi się stać, najczęściej przepisywanym lekiem jest pigułka szczęścia.

Zatrzymanie w kadrze chwil trudnych to szansa na obejrzenie swoich „porażek” z perspektywy. Piszę w cudzysłowach bo zwykle widzimy je jako porażki tylko w tamtej chwili. Są też chwile, które wydają się zbyt trudne, aby je rejestrować. Moje doświadczenie pokazuje, że to nieprawda. Jak każdy cenię prywatność ale dam przykłady. Bez nich byłbym podobny do „blogerów”, którzy li tylko powielają cudze słowa.

Widelec nóż i jedna miska. Musi starczyć na nowy poczatek.

Jest do bani a niebawem będzie do dwóch bań.

To był piękny dzień na pożegnanie. Widać to dopiero z perspektywy czasu.

Jaka jest wartość takich zdjęć. Nie podejmuję się oceniać za innych. Dla mnie duża.

Zawodowo

Dokonania. W życiu zwykle mamy jakieś zajęcie zawodowe. Płatne albo nie. Satysfakcjonujące albo mniej. Człowiek świadomy zawsze dąży do robienia czegoś wartościowego. Braki w tym obszarze życia są w pierwszej trójce na liście czynników mogących wywołać depresję. Tak więc coś robimy.

Potem przy piwie, kawie, wodzie mineralnej albo o suchym pysku na rozmowie kwalifikacyjnej w korporacji (doświadczenie własne), dostajemy pytanie. „Jakie są Twoje dokonania?” Zbieramy te wszystkie słowa, które wyrażą ogrom naszej dotyczasowej pracy, ale czas który na to został „zakontraktowany”, nie pozwoli nawet w ułamku przekazać tego co jest w głowie.
Informuje zatem, że przelicznik słowo-obraz od dawna wynosi 1000–1.

Dam inny przykład. Zdarzyło mi się w czasie gdy uczestniczyłem w organizacji wydarzeń, eventami zwanymi, współorganizować w Janowie Podlaskim Aukcję Koni Arabskich. Impreza na 3500–4000 osób. Ministry, książeta oraz jedna Pani, co to to jej mąż w znanej kapeli pogrywa. Jednym słowem projekt marzenie. Moje uwagi o tym, żeby zainwestować w fotografa, który zrobi „making of” utonęły w morzu spraw i stresu. Branża organizacji wydarzeń to roller-coaster w wersji lux. W czasie imprezy nie ma czasu na samodzielne fotografowanie. Pracujesz po 14–16h na wysokich obrotach.  Efekt końcowy: impreza świetna co widać na zdjęciach,  zdjęć zaś jak to wszystko powstało jak na lekarstwo. Kiedy mnie pytają czy podobały mi się konie z bliska, odpowiadam, że nie mam zdania bo widziałem je w przelocie.

Tu gdzie teraz jest ściernisko, bedzie kiedyś fajna impreza

A tam za płotem koło trybuny market. Super market.

Wizerunek. Tak Cie piszą jak Cię widzą. Niestety. Niestety bo Jim B(eam) wie, że najbardziej liczy się zawartość. Stety, bo skoro o tym wiadomo, to można coś z tym zrobić. Nie zawsze, ale często. Mowa ciała to 80% komunikacji jeśli Twój wizerunek ze zdjęcia nie zgadza się z tym kim jesteś lub jak się czujesz, kłamstwo wyjdzie na jaw. Wcześniej czy później. To czy koloryzujesz i jak bardzo zależy już od Ciebie. Nie mnie to oceniać ani krytykować. Akceptuję ten stan rzeczy. Inaczej musiałbym oglądać kobiety bez makijażu.
Faktem jest jednak, że dobrze zrobione zdjęcie powoduje, że do przekazania pozostanie Ci tylko 20% informacji.

Kiedyś nie miałem ochoty, na udostępnienie swojego wizerunku w folderze reklamowym agencji. Jednak człowiek odpowiedzialny za zdjęcia, pozdrawiam Cię Wojtek, był zdeterminowany. Zaskoczył mnie na schodach. Zdjęcie poszło do druku. Mój biały strajk dał tylko tyle, że opublikowano kiepskiej jakości moje zdjęcie.
Zdjęciami często się sprzedajemy. Jaka jest więc wartość dwa razy lepiej płatnej pracy?

Sprzedajemy się również niepieniężnie. Jaką ma wartość dobry partner w związku? W moim posiadaniu jest zrzut ekranowy z portalu sympatia.pl, na którym smutna dziewczyna głosi światu, że „Dzień bez uśmiechu jest dniem straconym.”  Nie opublikuję go ale polecam tam zajrzeć i przejrzeć profile pod kątem tego motta. Można się zdziwić. Tak czy owak, nie zaintersowałbym się bo nie lubię rozrzutności.

Firmowo

Organizujesz imprezę? Dla pracowników klientów albo wszystko razem w jednym. „Ależ było fantastycznie” słychać wszędzie. Z zalewie wszeorganiającego hyper-pozytywnego-marketingu sztucznie uśmiechniętych ludzi, to za mało. Jedno naturalne zdjęcie zadowolonych uczestników powie więcej niż cokolwiek innego.

„Ciężko pracowaliśmy”. A któż cięzko nie pracuje?  Ten świetnie odebrany przekaz ze Startup Weekend Kraków, powstał tylko dlatego, że wcześniej powstały dobre zdjęcia. Wystarczy porównać ten przekaz z tekstem który usłuszałem po: „Impreza była naprawdę odjazdowa”.

Ile jest warte dobre zdanie o firmie przesięwzięciu? Swoją drogą księgowanie wydatków na promocję po stronie kosztów ma genezę podatkową. Wewnętrzne jednak  myślenie w stylu „Ile to kosztuje ?”  nic dobrego dla  biznesu nie zrobi.

Jak zrealizować inwestycje w wartościowe zdjęcia?

Świadomie

1. Masz ze sobą aparat fotograficzny i ROBISZ ZDJĘCIA
2. Masz koło siebie kogoś kto ma aparat fotograficzny i ROBI ZDJĘCIA
3. Kontraktujesz fotografa, który ROBI ZDJĘCIA

Specjalnie podkreśliłem drugi warunek, bo często zdarza mi się widzieć, że nie jest spełniony.

Przypadkowo

1. Nie unikaj obiektywu i bądź sobą.
2. Jesli ktoś proponuje Ci uczestnictwo w zdjęciach. Nie odmawiaj.

Przyjechałem kiedyś nad Zegrze na obiecaną prezentację jazdy na kacie w bagsztagu. Kiedy to łeb urywa a sprzęt trzeszczy tak jak by się miał rozpaść. Wtedy to właśnie Robert Wilczyński rzucił, że Jarek Dudek robi mu fotki do gazety więc jeśli tylko chcę to weźmie mnie na załogę do sesji. No cóż, można było nie skorzystać z propozycji.

Take your chance

[fot. Jerzy Dudek]

Ile zainwestować w zdjęcia?

To ile zainwestować w zdjęcia? Z inwestycjami w fotografię jest jak z inwestycjami finansowymi. Wielkość zysku zależy od włożonego kapitału. Ja osobiście staram się zainwestować najwięcej, na ile pozwalają na to aktualne warunki finansowe. Nie przekraczać jednak zasady zdrowego rozsądku. Ryzyko choć małe jest wszechobecne a długi rzecz nieprzyjemna. Kredytów na ten cel więc nie polecam, chyba, że efekt jest gwarantowany pisemnie.

W świadomej-opcji-inwestycyjnej-numer-jeden kwota do wyłozenia jest poziomie 300pln za używany kompakt i kartę pamięci. Ja mam takiego „wiekowego”  Canon’a IXUS’a. Mógłbym pewnie opowiadać trzy dni jak było. Wolałem zabrać aparat.

Big trip. Small camera

Zakończenie

Niebawem zamierzam wybrać się z moimi córkami na kolejną odsłonę najznamienitszego kabaretu XX wieku stworzonego przez Jima Hensona. Pozwolę sobię więc przytoczyć jedną z życiowych mądrości, którą przekazał mi on ustami misia Fazi’ego.

Fazi łapie Kermita na korytarzu w czasie gdy ten zmierza do garderoby Miss Piggy

Fazi: „Kermit chce podwyżkę. Ja mam tu najgorszą pracę. Rzucają we mnie róznymi rzeczami. Nie śmieją się z moich dowcipów. Jak nie dostane dwa razy więcej to odchodzę.”

Kermit: „Siedem”

Fazi: „Osiem”

Z oddali słychać głos Miss Piggy „Keeeermit”.

Kermit, wyraźnie zirytowany: „Fazi dam Ci dziesięć razy więcej i to jest moje ostatnie słowo, a teraz muszę lecieć do Piggy”

I pobiegł. Fazi podekscytowany, szuka ujścia swoich emocji i łapie Gonzo (który zapewne biegnie dać się wystrzelić z armaty)

Fazi: „Gozno, Gonzo czekaj!”

Fazi: „Kermit dał mi podwyżkę! Uważaj: DZIESIĘĆ RAZY TYLE!!!”

Gonzo podnosi brew: „?…”

Fazi: „Gonzo powiedz mi ile jest dziesięć razy zero?”

Oczywiście bardzo mi bedzie przyjemnie jeśli opcję Świadomie-numer-trzy zrealizujesz ze mną. W ogólnym rozrachunku jednak, liczy się jeśli zrealizujesz którąkolwiek i z kimkolwiek.

Mahna-mahna

Robert

KarmaEquity: Co to jest?

KarmaEquity : Do wpisu zainspirowali mnie:
Mariusz Kapusta wyjątkowo efektywny gość, który jako jeden z niewielu użył sam z siebie  sformułowania inwestycja w stosunku do fotografii.
Agnieszka Skala, która to bardzo fajne rzeczy dla młodych przedsiębiorców robi. SPIN’a wiele spraw co to wyglądają na niemożliwe do spięcia. Do prezentacji swoich osiągnięć używa jednak wdzięku osobistego.

November. Life slows down. If one never went through November here in Poland, one doesn’t have bloody idea what I am talking about. Free falling with thinking about protection. Will the parachute open? Have I had taken parachute with me before I had to leave the plane? This year November came undercover. Pretending September. No one has believed. Even bikes were sad that their time was over. Time to fight! European version of happiness prescription. Caprese instead of Prozac and cheesecake with chocolate instead of Viagra. Feeling like housewife with all those duties. Android starts to piss me off. Is this autumn or shitty technology? Next small step in mini-studio direction means measuring my living room. Product means constant question. Would I like to receive something like this? Following Halloween Aula barcamp was mainly about dead man. Famous but dead anyway. Having fun with bride & groom. Kuba is chasing Ania. Hopefully for the rest of his life. He promised.  Reading best polish prose. Michał doesn’t seem to know how to make caprese. Nevertheless he knows perfectly what is November like. No doubts. Golden fish and one day. I have three wishes: one day with more light, one day with more light and one day with more light. That all folks.

If you were part of my life thank you for letting me survive.

Jest przyzwoity monitor . Jest spektrofotometr. Jest wiedza, a odbitki jakieś takie nie halo czasami. Kontrolowane warunki oświetleniowe. Ot co! Poprzednio stanowisko pracy było w lepszym pomieszczeniu. Porządne żaluzje itp. Teraz moje domowe studio ma wielgachne okno zaraz przy monitorze. Nie dość, że światło się zmienia w ciągu dnia to jeszcze na tym oknie zamiast żaluzji zasłony w pięknym zielonym kolorze. No i w zależności od tego jaka pogoda, taka barwna poświata na monitorze. Przez chwilę miałem ochotę poprzestawiać meble ale założenie osłony (hood) na monitor wdawało się prostsze.

Zacząłem się rozglądać czy można coś kupić, do mojego Apple Cinema Display 23″. Można było. O na przykład takie MacHood. Teraz akcesoria do mojego modelu tylko z USA albo dalekiego wschodu. W pierwszym momencie trochę odpadłem kiedy zobaczyłem cenę. Z wiekiem człowiek się robi wygodny. Później przypomniałem sobie czasy namiętnego wertowania tej książki  oraz fakt, że skoro skończyłem technikum to wszystkie atuty do DIY (do-it-yourself) są w zasięgu ręki.

Jak widać książka cieszyła się wzięciem

Pozostało zakasać rękawy.

Założenia do budowy ekranu ochronnego:

• lekki — przsunięcie środka ciężkości poza podstawę może powodować opadanie ekranu, mechanizm regulacji kąta nachylenia monitora nie przewiduje dodatkowych ciężarów
• czarny matowy — żadnych odbić
• łatwo zdejmowalny — raz na 2 tygodnie lub raz na miesiąc trzeba dokalibrować monitor.
• tani — 450 pln kosztuje alumininiowy, max. 45 pln wliczając kawę i transport.

Primo pomiar. Szybka notatka w Evernote 53 x 35 x 4 cm i fotka. Polecam zrobienie zdjęć. Będąc w sklepie nie zastanawiam się czy przyciski kontrolne były z lewej czy z prawej. Secundo wizyta w papierniku. W między czasie zapadła w głowie decyzja, że to ma być karton albo pianka. Sztywne, łatwe w obróbce i tanie. Trudno było przewidzieć czy pierwsza wersja zda egzamin. Na miejscu okazało sie, że karton nawet ten grubaśny pod 350g/m2 się nie na da. Skrzydła boczne to minumim 20 cm. Latające na prawo i lewo będą mnie tylko wkurzać. I nagle wzrok padł na arkusze tektury tłoczonej. Jak blacha trapezowa. W jedną stronę się zwija a w drugą sztywne. Arkusze miały wymiary 50x70 cm. Zacząłem szkicować ale czas gonił a cena arkusza ok 2 pln. Podjąłem więc ryzyko i wziąłem dwie sztuki.

Prototyp

Pierwsza wersja zakładała wyjątkowo wyrafinowany system mocowań. Przy okazji przydała mi się po raz kolejny umiejętność prototypowania papierowego. Żaden komputer. Papier nożyczki i ołowek. Błyskawicznie można zrobić model i złożyć sprawadzając czy koncepcja jest dobra, oraz przetestować niektóre pomysły. Na tym etapie uznałem, że koncepcja łączenia elementów na zamki typu wypustka-przecięcie to za dużo czasu jak na wersję numer jeden. Fotograficzne naklejki dwustronne do zdjęć w albumach! Nie. Kleić też nie chciałe,m bo nie będzie można rozebrać do transportu. Co mi pozotało? Pytania. Polecam pytanie siebie szczegolnie w procesie kreatywnym. Co innego mogę użyć? Tanio. Wzrok błądził po biurku i padł na spinacze biurowe.

Prototypowanie papierowe jest super wydajne

Tak więc zestaw początkowy materiałów to:
1. Dwa arkusze tektury karbowanej 50x70 cm
2. 10–15 spinaczy biurowych
3. Kubek gorącej i dobrej kawy

Potrzebne narzędzia:
1. Przykładnica (linijka) metalowa
2. Nóż do cięcia papieru
3. Dwie ręce do pracy i jedna głowa gotowa do myślenia.

Koncepcja zakładała jak najmniejsze straty materiału (tanio) i mało cięć (lenistwo i czas). Warunki dodatkowe: Zachować odpowiednie ułożenie karbowania, żeby całość była sztywna. Uwzględnić tylne mocowanie, dostęp do gniazd USB oraz przycisków sterujących. Lubię takie zadania.

Około dwadzieścia minut myślenia z pięcominutową przerwą włacznie na zagranie jednego utwóru na gitarze. Poprawia to połączenia między półkulami a tym samym kreatywne myślenie. Mnie na pewno. Sprawdzone.

Szablony

Lewy i prawy bok powstał z rozcięcia jednego arkusza. jedno cięcie i dwa wycięcia.

Część górna to cały arkusz tylko odpowiednio „złamany”. Dwa nacięcia i jedno wycięcie

Dla ułatwienia zamieszczam rysunek z wymiarami i zaznaczeniem gdzie ciąć a gdzie zginać.

• linie przerywane to bigowanie (przeciąganie tępą stroną noża po linii w celu ułatwienia późniejszego zgięcia)
• linie ciągłe to przecinanie. Warto coś położyć na stole pod spodem jeśli głównym użytkownikiem jest np. żona :).

Góra zwymiarowana

Boki zwymiarowane

Montaż

Pierwsze przymiarki

Jak uruchomię światło w moim mini-studio, postaram się nagrać krótki intruktaż. Dla większości osób montaż nie powinien stanowić problemu. Górna część zachodzi całkowicie na boczne, aby powierzchnia wewnątrz nie miała wystających łaczeń. Spinacze trzymają wyjątkowo dobrze. W niektórych miejscach spiąłem dwoma lub trzema. Gotową obudowę nasuwamy od góry zahaczając o mocowanie stopki z tyłu.

Efekt końcowy:

Osłona w całej okazałości. Chroni przed zafarbem i wścibskimi spojrzeniami

Tym razem po zasłonięciu wszysko zielone oprócz zdjęcia

Wewnątrz matowa i jednolita ciemna powierzchnia

Montaż z użyciem spinaczy jest bardzo praktyczny. Szczególnie w prototypach.

Wycięcie na kable

Wycięcie na stopkę pełni jednocześnie rolę mocowania zapobiegającego opadaniu

Wrażenia z użytkowania

Kaptur służy mi już dwa miesiące. Czasami potrafi się lekko przekrzywić. W międzyczasie dorzuciłem z przodu na dole  zakładki kontrujące. Dwudziesto-centymetrowy nawis stanowił zbyt duży ciężar i osłona potrafiła się wysunąć z „zamka” zrobionego z mocowania podstawki. Spełniają zadanie ale są do poprawki. Zdejmowanie do kalibrowania 5 sekund a materiały do jego wykonania kosztują ok 5 pln. Jedyne zastrzeżenie to niemożność używania wilgotnej ściereczki do czyszczenia.

Duma i bladość przyszła kiedy Grzegorz O. fotograf kalibru dużego, rzucił kiedyś mimochodem „Jaka profesjonalna obudowa”

KarmaEquity : Wpis dedykuję Jarkowi Sikorze, który prowadzi bloga studiowplecaku.pl za konsekwentną propagację radości z fotografowania. Radości, bez której efekty naszych działań, czy to w fotografii czy też poza nią będą zawsze przeciętne.

October was hot. Summer was sorry for so many tears and was trying to say sorry. Lovely bike trip to Konstancin. Learning how to cook bitki. More equipment to my home studio and fasionable disk for daily backup. Playing guitar when possible makes me easy-going. Darek Jankowski was damn right. Anastazja went home so I did a wedding with Grzegorz as second. Out of sudden with one small signature I became a god father of this marriage. Love those events. The only constant thing is change. Freeman’s „Photographers mind”. Slowly introducing speedlights in my photo mind. Next wedding. Friends. Again lot of positive people. I almost got killed by truck going back at 4am in total mist. Weather spoils. Cross from Bieszczady for my mum. This project lasted one year. One has to be stubborn. Joy of creation again. Marti Studio takes place in my mind.  Workin on quality of photo products & reading a lot about it. The last day of October was warm and pleasant. Thank you for being part of my life.

Równowaga w przyrodzie być musi. Czy się nam to podoba czy nie. Nie zależnie od tego jak bardzo byśmy starali się ją zburzyć, wraca do stanu równowagi. Ludzie z kraju, w którym komukolwiek spojrzeć prosto w oczy stanowi niejaki problem, odkryli to tysiące latemu. Ja, przez porównanie, nie tak znowu dawno. Lepiej późno niż później.

Mądra wróżka o tym wie i to nie dziwi. Pytanie czy wie o tym mądry człowiek lub mądry przedsiębiorca? Ponieważ zawsze ciągnęło mnie do mądrych (w przypadku kobiet ze wskazaniem na atrakcyjne do kompletu) zasada ta jest mi bliska.

Prosty czarno-biały schemat pozwala ogarnąć wiele równań:

• zależność sukcesu od porażki
• dobór partnera życiowego o komplementarnych cechach (o tym w stosownym czasie)
• wpływ otoczenia na efekty mojej pracy i samopoczucie.

i wiele innych… wyjątkowo uniwersalnie sobie to ktoś wymyślił.

Pierwsze olśnienie przyniosła fotografia. Im więcej dobrych rzeczy oglądasz, tym więcej dobrych rzczy tworzysz. Drugie z pisaniem. Im więcej badziewia czytasz, tym gorzej idzie Ci pisanie. Trzecie z otoczeniem. Tu już mamy lokalną mądrość „Z kim przestajesz takim się stajesz”.

I tak przyszedł czas, żeby ubrać moją karmę w wizualny projekt. JimB40 Karma Equity. Wszędzie tam gdzie pozytywne efekty w moim życiu spowodowane były czyjąś energią, zostaje to jasno zakomunikowane światu. Jesli była to pozytywna energia, część z niej zostaje przekazana dalej. Jeśli negatywna (tak, tak) przekazane dalej zostają spotrzeżenia a czasem ostrzeżenia.

JimB40 Karma Equity oficjalnie ujrzało ten świat.

Trzymając się swoich zasad (nic gorszego niż wciskanie komuś mądrości, których samemu się w życiu nie stosuje) za czas jakiś pępkowe będzie. Cheers

Wizytówki mogą być większe, mniejsze kolorowe, czarnobiałe, wypukłe, zaokrąglone. Kiedy fotografia otworzyła mi drzwi do świata kreacji wiedziałem, że moje wizytówki powinny odzwieciedlać to co robię i to jak to robię. Po piewsze Ci, którzy mnie znają wiedzą że z trójkąta jakość-czas-cena wybieram najczęściej jakość i czas. Oznacza to ni mniej ni więcej, że najtaniej nie kupuję. Oznacza to również, że jakość musi być bezdyskusyjna. Najprościej zaś ujmując taka, jaką sam chciałbym otrzymać.

W poszukiwaniu więc obu tych rzeczy na raz pomomogło mi po raz kolejny zainteresowanie startupami. Moo.com bo o nim piszę, to startup z rodowodem z Londynu. Jego szef zapragnął dać ludziom kreatywnym bezkompromisowy produkt za rozsądne pieniądze. Papier 350g/m2. Lakier. Możliwość nieograniczonego dostosowania do własnych potrzeb i realizacji nawet najbardziej zwariowanych pomysłów. Do tego wyjątkowa dbałość o detale oraz przymrużenie oka. Moo.com jawiło się jak idelna narzeczona z widokami na dłuższy związek.

Jak zrobić to samo lepiej

Cały pomysł moo.com opiera się na koncepcji że wizytówki z jednej strony są identyczne a drugą mogą mieć dowolną w kwestii grafiki. Zamawiasz 100 sztuk? Możesz zamówić każdą z tych stu sztuk z innym zdjęciem. Unikalną. Tak jak Ty. Jest to możliwe dzięki nowym technologiom.

Kiedy próbowałem to samo powtórzyć z bardzo dobrym studiem w Polsce. Sprawa rozbiła się o pracę ludzką. „Chce pan 50 sztuk i każda inna? Nie ma sprawy ale Pani Joli zajmie złożenie użytku jakieś 5–7 godzin. Znamy się to policzymy tanio 35 pln/h”. Moo.com do pracy, którą wykonuje Pani Jola zaprzęgnęło technologię oraz mnie. Człowiek kreatywny sam zaprojektuje jak ma wyglądać jego wizytówka. Pozostali mogą skorzystać z gotowych szablonów stworzonych przez artystów współpracujących. W ostateczności mogą wrócić do znanego już modelu z Panią Jolą.

Wpięcie do ekosystemu to kolejna rzecz. Możliwość korzystania ze zdjęć, które są zamieszczone na serwisach umożliwających ich publikację. Masz konto na Flickr lub Google Picassa? Dwa kliknięcia i Twoje ulubione fotografie lądują w projekcie.

Nakład. Ja nie potrzebuje 300 sztuk. Wolę małe nakłady i częste zmiany. Nie rozdaję też wizytówek na prawo i lewo. Wolę chwilę rozmowy z której powstaje choćby drobna relacja. 50 sztuk które oferuje moo.com jako minimalny pakiet w pełni mnie satusfakcjonuje.

Wizytówki

Wizytówki są dwojakiego rodzaju. Pierwszy format to Business Card o typowych rozmiarach 5,5x8,5 cm. Napisałem typowych jednak w Polsce do niedawna królował format węższy. Nic takiego powiecie? No niestety był to problem bo na przykład takie produkty jak wizytowniki nie były kompatybilne. Na szczęście teraz już się to zmieniło (piewsze moje zamówinie poszło na początku 2010 roku). Business Cards są … dystyngowane. Nie mniej jednak pozwalają na taką samą dowolność w projektowaniu

Business Cards są tradycyjnie i dystyngowane

Drugi to wąski format, który nazywany jest po prostu mini-cards. To właśnie moo.com rozpropagowało wąskie paski o rozmiarach 2,5x7cm. Ponieważ są inne, przyciągają uwagę i pozwalają na szybkie nawiązanie rozmowy. Pierwsze wrażenie również ma znaczenie. Zamiast mówić o tym, że dużo fotografuję wystarczy rozłożyć wizytówki. Jeden obraz za tysiąc słów. Rozłożę 20 sztuk i godzina mniej gadania. W teorii. W praktyce zaś, o każdym zdjęciu lubię powiedzieć parę słów. Gdzie, kiedy i dlaczego. Schodzi więc tyle samo. Lubie je bardzo bo zawsze prowokują ciekawe rozmowy. Na tematy związane z ze zdjęciami.

Moo cards prowokują rozmowy

Co ważne moo.com pomyślało kompleksowo o user-experience. Ktoś usiadł w tej firmie i pomyślał hej oprócz wiztytówki ważne jest jak ją wręczamy.

Opakowanie

Wizytówki mamy fajne, ale wyciąganie ich z kieszeni dżinsów ani nam ani wizytówkom dobrze nie zrobi. Co powiecie na to, że w ramach ceny zakupu dostajemy od moo.com praktyczne i eleganckie pudełko. Zapakowanie w szary papier nie przekonała ludzi na codzień wrażliwych na piękno.

Eleganckie pudełko w stadardzie

Wygodne i użyteczne

Elegancka czerń dla kart biznesowych

Idealne do przechowywania lub postawienia na stoisku

Możemy iść nawet dalej i zakupić ciekawe wizytowniki podręczne. Ten do moo mini cards to prawdziwy designerski majstersztyk. Można wręczyć wizytówkę używając tylko kcucika. Większe wrażenie robiło tylko odpalanie zapalniczki Zippo.

Kawa z mlekiem a jakże

Lepsza jest tylko zapalniczka Zippo

Zielona owca? … no problem

Niesamowita obsługa klienta i dbałość o szczegóły

To jest to co mnie ujeło. Kiedy w 2010 roku zamówiłem pierwsze moo mini cards. To co przyszło odbiegało znacznie od obrazków widzianych na reklamach. Zdjęcia były zdecydowanie za ciemne i wyglądały jak przybrudzone. Pomyślałem „Miało być tak pięknie a jest jak zwykle”. Napisałem jednak do moo email z prośbą o informację co poszło nie tak. W ciągu 24 godzin dostałem odpowiedź.
„W celu uzyskania dobrego efektu w ich drukarni trzeba rozjaśnić zdjęcia. Oczywiście to nie moja wina że nie doczytałem w FAQ. Pracują nad automatycznym rozjaśnianiem, zaś chwilowo przepraszają za kłopot i wysyłają powtórni poprawione wizytówki na swój koszt”.

Otoczony polskim myśleniem o obsłudze klienta w stylu „Ty kliencie głąb jesteś. Nie nasza wina, że czytac nie umiesz” zrozumiałem, że to jest firma z którą chce współpracować. Nie dlatego, że dostałem coś za darmo. Firma potrafi powiedzieć „przepraszam, nie chcę żebyś się czuł rozczarowany” i to jest bardzo ważne.

Zaraz za tym w kolejce jest dbałość o detale. Kto raz rozpakowywał coś z Apple, wie o czym piszę. Wszytko jest elegancko zapakowane. Samo rozpakowywanie to czysta przyjemność.

Wszystko pefekcyjnie zapakowane

Yay!

Biznes z uśmiechem

Klient Twój przyjaciel. Daj mu to co sam byś chciał dostać a na pewno odpłaci Ci dobrym słowem. W pudełeczku z mini cards znajdziesz przekładki, które umożliwiają oddzielenie wizytówek swoich od otrzymanych. W pudełku z kartami biznesowym dla odmiany zachęta do prokrastynacji w postaci gry. „Hej to mi się podoba” myślisz. I tak już zostaje nawet w rozmowach ze znajomymi. Skoro więc znajduję w pudełeczku kartę z poleceniem i rabatem, to przekazuję ją bardzo częto i z przyjemnością.

Trochę prokrasytnacji?

Wrażenia z użytkowania

Test wytrzymałościowy w pralce

Minęły dwa lata od kiedy przyszła paczka z moo.com. Wciąż niezmiennie jestem zadowolny. Wizytówki za każdym razem prowkoują do rozmów. Czasem w żartach mówię, że skoro przestałem palić to trzeba było znaleźć inną zaczepiajkę.

Przy okazji używania wyszła ciekawa sprawa. Otóż bywa tak że mamy 20 sekund na wręczenie wizytówki. Mini card zawsze prowokuje rozmowę więc warto się zastanowić zanim się ją wyciągnie z kieszeni.

Czarne etui na mini moo cards zrobiło mi też ze dwa razy psikusa otwierając się samo i wyrzucając zawartość na podłogę. Suma summarum wyszło na dobre bo przegladaliśmy każdą wizytówkę tylko że na kolanach.

Jakość wizytówek jednak, rekompensuje wszelkie niedogodności. Jeśli w to wątpisz, zawsze możesz wrzucić spodnie z moo cards do pralki tak jak ja. Wizytówek nie dało się używać ale kolory nie wyblakły a spodnie nie zafarbowały.

Podsumowanie

POLECAM! Obiema rękoma podpisuje się pod rekomendacją. Jeden z produktów który naprawde przyjemnie używać, polecać albo dawać swoim klientom. Kliknij aby spróbować już dziś. Moo ma wiele promocji dla nowych klientów więc koszty dostawy z Londynu są zwykle pomijalne.

Wszystkie linki do serwisu moo.com w tym wpisie są w programie parterskim. Kliknięcie na nie, spowoduje dorzucenie kilku punktów na moje konto w moo. Jeżeli spodobała Ci się recenzja kliknj będzie na kolejne cappucino, które lubię. Czy to z mojego polecenia czy też nie spróbuj bo warto.

Wpis dedykuję pogodnej Patrycji z krakowskiej kawiarenki NapNap Cafe, w której śniadanie po któtkiej nocy ma wyjątkowy smak.

All right. Kraków again this year. Thinking about moving there. Will be cheaper then make a journey every weekend
This is photo selection from the first day of Startup Weekend Kraków 2012 event.
Descriptions are as always subjective and may not reflect actual situation

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.
You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

If someone doubts that events like Startup Weekend boosts creativity, here goes the proof.

If you don’t see video here is direct link.

if you still don’t believe here are some more proofs
Aula & Seedcamp rendez-vous
Muwie Womm

September. Surprisingly better then all summer. Schools starts their lofty mission. This year one of my precious is the head of the school. Laptop declared general strike. Missing my two wheels. Warp4 go into the phase of review habit. Photo session with photographer as a model. Why not? Strobist day. I make good use of a borrowed lamp, kennel and three kids. Barcelona. Kind of daydream. No sleep. Stunning views from the top of surrounding hills. My favourite food. My favourite company. Two wheels everywhere. Pukka hedonist. If only north-spain women knew what heels were inwented for. Bruxelles then appeared as a sleepy city. Warsaw then appeared as … Come back was tough. Flamenco by Saura was tougher. My precious gets her ankle twisted. Time to farewell summer. Dance floor is the right place to do it. Isn’t it?

August. Began with flood. Those little raindrops came in billions forming wave that constantly invaded my castle. That was epic battle. Twenty four hour per day. After five days intensity of attack lowered but then moisture force and mold squad appeared. Permanent siege. In this context short Bieszczady break was like a resurrection. Połonina Wetlińska conquered. Guitar domesticated. Nice people met. Photos taken. Including quick and spontaneous session with Lady Dominique in Sandomierz. My Guardian Angel gets fiancée. Epson. Finally in-house hi-quality prints possible. Another crisis needs my attention. Memory card with photos crashes. Lilly  passed away. One Lilly come another one go. Losing streak continues in form of accident while riding my Vespa on rainy day. I’m badly cut up. So is my Vespa. Pre-wedding meeting ends with some discoveries regarding emotions.  Visit in a friends stables brings beautiful pictures. August was bitter sweet.