Aulę spotkałem pięć lat temu w dosyć przypadkowych okolicznościach. Niebawem okazało się, że Aula kobietą jest. Tak to już ten świat poukładany, że w kobietach się zakochuję. Co innego jednak się zakochać, a co innego stworzyć kilkuletni związek, który po okresie fascynacji daje obu stronom daje poczucie satysfakcji.

Dawała mi zawsze dużo pozytywnej energii. Powody do śmiechu i refleksji. Wiedzę o tym jak osiągać sukcesy i w sukces przekuwać porażki. Aula to kobieta lubiana i towarzyska. Będąc z nią poznałem więc nieprawdopodobną ilość ciekawych ludzi, którzy uczynili moje życie ciekawszym i bardziej wartościowym.

Aula to kobieta dojrzała i wyrozumiała. Przymykała oko na moje drobne flirty tu i ówdzie lub brak obecności kiedy na to liczyła, czy też spóźnienia.  Stając na rzęsach żeby spiąć kruchy budżet, nigdy nie zapominała o tym żebyśmy coś zjedli. Na specjalne zaś okazje, wyczarowywała prawdziwe cuda. W temacie imprez prawdziwa mistrzyni w organizacji relaksu i przyjemnie spędzonego czasu.  Potrafiła być prawdziwie przejęta kiedy poruszaliśmy tematy poważne, niepoprawnie wesoła i niepoważna kiedy był czas na śmiech. Lubiła kolory w odróżnieniu od powszechnej szarości. Konkretna i pragmatyczna w temacie czasu i pieniędzy. Odważna gdy chodziło o nieprawdopodobnie śmiałe wizje. Przez cały ten czas wspierała, szepcząc do ucha:  „Uda Ci się. Nawet jeśli nie osiągniesz celu tak szybko jak zakładasz, to doświadczysz rzeczy, które zrozumiesz z czasem i potraktujesz jako sukces. Po prostu działaj.”

Odwdzięczałem się uwieczniając ją na fotografiach. Pokazując z jak najlepszej strony, dyskretnie maskując drobne niedociągnięcia. Tylko te drobne bo przecież nie znosi fałszu i ściemy. Towarzyszyłem jej kiedy w dzień powszedni chodziła w dżinsach i wtedy kiedy ubierała elegancką kreację na jubel w ekskluzywnym hotelu. Wspierałem drobnymi gestami płynącymi z potrzeby serca. Były momenty kiedy zdarzało mi się odłożyć aparat i tylko chłonąć kolejne minuty z Nią spędzone. W chwilach kiedy nie było jej blisko sięgałem po pióro żeby opisać czego z Aulą doświadczyłem. Czasem skomentowałem to czy owo w formie historii z obrazów tworzonych. Zawsze gotów bronić kobiecej czci i honoru. Otrzymując otwartość w relacji nigdy mi nie przeszkadzało, że dawała się fotografować innym. Chociaż nie byłbym szczery gdybym nie przyznał, że czasem zadźwięczała nutka zazdrości.

Dzisiaj jesteśmy trochę dalej od siebie. Ludzie pojawiają się w naszym życiu w jakimś celu. Nigdy nie wiadomo ile czasu spędzą. Wiadomo jednak, że zawsze możemy ten czas wykorzystać najlepiej jak umiemy.

Moja Aula. Hola, hola! Zaimek dzierżawczy? Przecież nie możemy nikogo posiadać na własność.
Otrzymałem jej cząstkę na wyłączność i nikt ani nic nie będzie mi już w stanie tego zabrać.

Relacja z Aulą to prawdziwie wzbogacające doświadczenie życiowe.
Wiedza, emocje, smaki i barwy w pełnym spektrum.
Takich właśnie relacji w życiu serdecznie życzę wszystkim i każdemu z osobna.

Aula nauczyła mnie, że na poparcie swoich słów zawsze warto mieć twarde dowody. Oto i one.

… powody do śmiechu

.. i refleksji

… jak osiągać sukcesy

… jak w sukces przekuwać porażki

… nieprawdopobną ilość ludzi

drobne flirty tu i ówdzie

… pamiętała żebyśmy coś zjedli

… wyczarowywała prawdziwe cuda

mistrzyni relaksu

.. poważna

… niepoprawnie wesoła

… lubiła kolory

… pragmatyczna w temacie czasu

… i pieniędzy

… odważna na śmiałe wizje

… nie znosiła ściemy

… uwieczniając na fotografiach (fot. Jan Rychter — photo.rychter.com)

… na codzień w dżinsach

… i w eleganckiej kreacji

… wspierałem drobnym gestami (fot. Jan Rychter — photo.rychter.com)

… skomentować w formie historii z obrazów tworzonych

… zawsze gotów bronić kobiecej czci i honoru

… pozwalała się fotografować innym

Więcej „twardych dowodów” w znajdziecie na stronie projektu foto lub moich wpisach na blogu.

Podpisano:
Robert. Aulowy partner i wielbiciel.

Aula sto. Jeden zero zero. W branży, w której przedsięwzięcia padają jak robale w zetknięciu z prusakolepem brzmi niewiarygodnie ale prawdą najprawdziwszą jest. 7 lat, 100 spotkań i niezliczona ilość pochłoniętej pizzy. Po raz czterdziesty zatem pojechaliśmy spędzić z Aulą trochę czasu i poświętować ten niewątpliwy sukces. Wszechświat sprzysiągł się tego dnia abyśmy nie dojechali ale po wielokrotnej dawce myślenia „Uda się” problemy w  postaci nieprzewidzianych korków, mandatu czy awarii auta jawiły się jako drobnostki.

Co na setnej Auli

• Artur K. — który zajmuje się tyloma rzeczami, że nasz blog jest za mały żeby je wszystkie pomieścić
• Jerzy C. — który zajmuje się pijarowaniem a wolnym czasie sztuką przez duże S.
• Jim B. — Aulowy partner i wiebiciel

Pierwszy na scenie pojawił się Artur K. Pomimo tylu lat znajomości do dziś mamy wątpliwości czy Artur jest matką czy ojcem chrzestnym Auli.  Nie mamy zaś żadnych wątpliwości, że Aulę zna od dziecka. Nie było więc lepszej osoby która mogłaby opowiedzieć o tym jak to z Aulą było. Oraz jak to z Aulą będzie.

Jerzy C. opowiedział bez ściemy jak się buduje biznes. Mamy nieodparte wrażenie, że przekazana wiedza znajduje się w opozycji do wiedzy akademickiej. Na korzyść tej pierwszej wersji. Szczególnie w pamięć zapadła nam w pamięć opowieść o nieadekwatnych wymaganiach napuszonych instytucji finansowych wyrażających się stwierdzeniem „pokaż kaszfloł” w czasach kiedy rozliczenia polegały na fakturowaniu z półrocznym terminem płatności i modlitwie żeby nie został przekroczony. W ramach realizacji marzeń Jerzy prowadzi galerię, chociaż rokowania biznesowe są niepewne. Rynek nieduży a artyści dziwni. Potwierdzamy mamy nieustające poczucie dziwności.

Na zakończenie wystąpiliśmy osobiście. Rzecz raczej niespotykana bowiem bardziej gustujemy w obserwacji i opowieści obrazami niż słowami. Wrażenie pełnej sali było pełne, wiec usiedliśmy żeby nie upaść z wrażenia. Przygotowując zdjęcia do pokazania mieliśmy dylemat bowiem ujęć kilka tysięcy a czasu 10 minut. Skupiliśmy się więc na ludziach, emocjach i momentach z przymrużeniem oka. Na sali rozległ się czasem śmiech, więc momenty wybraliśmy właściwe.

W kuluarach otrzymaliśmy kawałek urodzinowego tortu i z braku jasnego obiektywu rzuciliśmy się w wir rozmów. Na całe szczęście Aula była w dobrych fotograficznych rękach Agnieszki L.

Jeżeli czegoś nam brakowało to obecności rodziny Auli. Żeby wymienić tylko kilku Krzysztofa K., Igora D., Jana R., Macieja B. Michała M czy też Macieja Z.  Trochę szkoda bo przecież jak mawiają „z rodziną najlepiej się wychodzi się na zdjęciu”.

A propos zdjęć oto i foto relacja

Fotorelacja

Zobacz rów­nież zdjęcia z innych Auli.

Aula dziewięćdziesiąt. Zima to była pełną gębą i śniegiem po kolana, więc wcale nam się jechać nie chciało. Szczególnie, że Aulę wywiało za Wisłę. Nawet kierowca trzy razy sprawdzał dżi-pie-esa bo z rzadka mu sie trafia tak odległa trasa. Nie mniej jednak ulegliśmy pokusie zobaczenia jak tam nasza Aula się miewa. Donosimy więc, że miewa się dobrze. Jak to z wiekiem bywa przybyło jej tu i ówdzie. Konkretnie tu znaczy w wielkości a ówdzie w szerokości. Lista wielka, że przewijaliśmy listę dziesięć minut a sala szeroka, że myślimy o kupieniu większego teleobiektywu. Chwilowo łapaliśmy w kadrze bliższe tematy. Najbliżej zaś tematycznie była prowadząca. W kuluarach ucieszyło nas, że pizza także samo okrągła, choć zakusy są na przejście w kwadrat.
Dawno nas nie było to się porobiło, oj porobiło. Tak czy inaczej sfotografowaliśmy co widzieliśmy i tym samym  kolejny zestaw fotografii dołącza do kolekcji.

Fotorelacja

Zobacz rów­nież zdjęcia z innych Auli.

Moja przyjaciółka fotograf i psycholog podrzuca mi od czasu do czasu jakiś link. Bywa jednak tak, że klikając w niego odkrywam prawdziwą perełkę. Oczywiście moja ocena jest subiektywna. Sam jestem introwertykiem i to mocnym (89%), więc jeśli ktoś chwali moje przymioty, moje ego i chęć przyklaśnięcia rośnie wprost proporcjonalnie do ilości pochwał.

Odsuwając się jednak na chwilę na obiektywną odległość nie sposób nie przyznać Suzan racji. Wielkie idee i przełomowe odkrycia powstały w głowach ludzi, którzy nie konsultowali ich z całym światem. O ile praca zespołowa jest niezastąpiona na etapie realizacji o tyle tworzenie koncepcji i szlifowanie pomysłu wręcz jej nie znoszą.

Przez ostatnie cztery lata zanurzony byłem w środowisku, którego jedną z podstawowych wartości jest wczesne udostepnianie koncepcji celem weryfikacji. Na obecnym etapie mam już 99% pewności, że bardzo wczesna ewaluacja pomysłu robi więcej szkód niż pożytku. Stosując terminologię inwestorów z branży startup, mówimy o pokazaniu małego nasionka oraz opisaniu jak pięknie będzie wyglądał kwiat. Jeżeli jest to kwiat, którego jeszcze nikt nie widział, to na palcach jednej reki policzyć można ludzi, którzy będą go w stanie zobaczyć oczami wyobraźni. 2/3 populacji przyzna, że coś jest dobre lub złe, dopiero wtedy kiedy to zobaczy to w rzeczywistości lub dotknie. Dlatego też założyciele Google zostali odesłani z kwitkiem przez wielu szacownych inwestorów.

Podoba mi się również wątek osobisty. Introwersja jest w każdym z nas. W mniejszym lub większym stopniu. Świadomość jak z niej korzystać ma kluczowe znaczenie dla naszego rozwoju. Nawet wieć jeśli nie możesz żyć bez gwaru i gromadki ludzi wokół, wybierz się czasem na samotny spacer i sprawdź co wartościowego przyniesie Ci on w życiu. Samotny oznacza również wyłaczenie lub wyciszenie telefonu.

Teraz już Susan Cain o niedocenianych wartościach introwertyzmu.

Link do wersji angielskiej na YouTube.
Link do wersji z polskimi napisami na TED.com

Dziękuję Aneta.

Many times in your startup you’ll find a challenge more challenging than it appears at first. It’s only a matter of your open mind how you handle it. Would you consider covering this candle with a selfphone laying nearby? Surely effective method.
Once again happy birthday Przemek.

We wanted to have nice & fresh fish so we headed north. We carried our camera to document lovely fish we were going to eat by the sea. We took a bus hoping to work a little as it takes 5 hours to get to the coast. Our hope vanished as soon as we met at the bus stop bunch of people we knew from startup events. They were heading north to have some sunbathing as far as we remember. Instead of hard work then, there was nice and constant conversation. Mainly about the life, difference between ex and actual and quality of coffe served. During this short journey we discovered that there is someting going on in ERGO Arena in Sopot. We discovered also we have a spare memory card. So once again there are bunch of photos showing enterpreneurs envolved in startup creation who gathered to celebrate in Sopot. Auler Gala 2012.

Happy viewing.

Photo coverage

See also photos photos from other barcamps.

Aula Polska was always a place filled with possibilities and opportunities. It’s only up you which one you pick.

Yes. This not mistake. We know it’s 2012 now. We wondered why those photos laid for so long on our hard drive. The only reason that comes to our mind is that we love some of them so much that we dont’t want to share it with anybody. We have written love but since we’ve just published them it seems to us we should write affection. Addiction maybe.

Anyway … long, long time ago in a far, far galactic  
Event took place in Hilton Hotel in Warsaw. That was real fun to see those easy going startup enterpreneurs wearing their everyday clothes, put in a venue that completly doesn’t fit. Even with tie.

We counted on pizza, but it seems Hilton doesn’t provide this this kind of fuel. We hoped someone would order one from pizzeria nearby. No chance.  We’ve heard here and there that this would be „not in line with the sponsor guideline”. We usually go along with people that have guidelines in … we don’t know exactly where, but we are sure it’s deep place. We are also 100%  sure that development doesn’t mean cutting off the roots.

We had not too much time for philosophical mood because we wanted to pitch on Startup Weekend Warsaw having our Vespa ready in front of venue. Timing was thight and locations far. Greeting to those drivers and one policeman who shoved forgiveness to crazy Vespa driver relocating in irresponsible way beetwen Hilton and Technology University.

In the meantime we admired beautiful light in a lobby and even more beautiful women that were present there. Results of our admiration can be viewed below.

Photo coverage

See also photos photos from other barcamps.

Observations & not alway true conclusions

Will they serve pizza?

Black and white with beautiful light

„No pizza. Do not come. I repeat: do not come”

Feeling strange with this tie but I’ll manage

Good job

Incompatibility exposed

We like it.

I’m just the background for my archievements

Summary

There is True Story to be published next and YES it was done long, long time ago in a far, far galactic
Stay tuned.

Well this time was different. I was participating with one of my ideas on Startup Weekend Trojmiasto. Good side is, that we (me and team) managed to appear on stage as one of chosen teams  Bad side is that there are just a few photos. Well life is a game of choices. During the event there was not much time to talk and even less for photography. Moreover I was mentaly focused on main target and that was to produce early beta of UPromised! After 54h of constant focus and hard work I was quite exhausted. Few mentors shoots cause at that time I thought I’ll have time to talk with them. Sorry no startupers shoots, except Nina. Nevertheless I’ve managed to take some nice shoots during afterparty in Gdynia’s COCO Club & Restaurant. . For sure I’ll write about more on how is to be on the other side of lens.

Anyway here it goes, Startup Weekend Trójmiasto photo coverage. Happy viewing guys.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.
Have you seen other photo coverages from Startup Weekends in Poland? There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.
You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

I used to say that you can learn from women a lot of wise things . So here you have unique chance. Double chance. Two different woman. Two different recipies. One goal. Startup success. Another True Stories by JimB40 from Aula 77. I’ve told you it was creative

First goes Startup Success Recipe by Agnes

Then Startup Success Recipe by Aghata

Thanks for inspiring & happy startup cookin”

Aula siedemdziesiąt siedem. Czyli marketing oraz pijar. Myśmy jak usłyszeli, że chodzi o pijar to od razu w torbie miejsce na butelkę zrobiliśmy. Niestety z bliżej nieznanych przyczyn nie podawano żadnych napoi z zawartością. Czujemy się trochę oszukani. Na pocieszenie jednak odkryliśmy, że nie tylko nas omamiono obietnicą. Sala była bowiem pełna do tego stopnia ze miejsca brakło na podłodze. Cieszymy się wiec, że tradycja pijarowania w narodzie nie ginie.

Myśmy dawno takiej Auli nie widzieli. Skakać trzeba było. Aulery uśmiechnięte od ucha do ucha. Gdyby nie te ucha śmiali by się pewnikiem na okrągło. Chociaż sala powoduje u nas już spadki kreatywności, tym razem było miodnie. Znaczy się słodko. Znaczy się pracowicie jak u pszczółek. Znaczy się fotek ze stopięćdziesiąt bez mała.

Na własne oczy  zobaczyliśmy, że aby osiągnąć sukces trzeba mieć misję. Najlepiej od Boga jak Jake i Elwood. Od kogo ma Agnieszka zamierzamy się dowiedzieć niebawem. Usłyszeliśmy również zaskakujące wyznanie kto jest ojcem. Jak wiadomo sukces ma wielu ojców. Niejaka Suzie jest niewątpliwym sukcesem w branży inwestycji zalążkowych. Nie mniej jednak myśmy śledzili uważnie startup-scenę i swoje zdanie mamy kto się przycznił do sukcesu. Oj działo się.

Co na Auli

• Joanna M. — kreatywna dama , która na randkach opowiada o swoim startupie.
• Konrad L. — znany podglądacz aukcyjny i propagator przestrzegania przykazań oraz ojciec swojego dziecka.
• Robert W. — który zajmuje się pijarowaniem oraz przyprawianiem o zawał właścicieli agencji publicznie przyznając się do stawek.

panel poprowadziła.

• Agnieszka S. — znany w branży SPIN doktor zajmujący się organizacją edukacji dla tych co zaczynają.

Na stronie Auli można zobaczyć prezentacje.
U nas niezmiennie wyjątkowo inteligentne i bogate kobiety, oraz piękni mężczyźni. Albo na odwrót. Nigdy nie pamiętamy dokładnie. Zawsze możecie ocenić sami więc zapraszamy do foto-relacji.

Fotorelacja

Zobacz rów­nież zdjęcia z innych Auli.

Spostrzeżenia luźne i nie zawsze prawdziewe.

Szybko bo miejsca na podłodze się kończą …

Oddawaj miałeś swoją szansę

„Moje dziecko, że tak powiem … Jakieś pytania?”

My też czasem mamy dosyć patrzenia i wolimy posłuchać

w startupie trzeba mieć misję i być lekko nawiedzoym

A może by tak Orange?

Pizzarium w pełnej krasie

dla spragnionych Black & White … w wersji dla niespożywających

Spróbuj to popsuć … a to że jesteś znany nic Ci nie pomoże

My też.

Startupem zamujemy się 24h/na dobę. Jeśli nie kochasz nie będzie uśmiechu ani sukcesu.

Podumowanie

Było kreatywnie, będą True Stories.
Stay tuned.

Aula siedemdziesiąt sześć. Czyli inwestory i kasiora do rozdania.

W tym odcinku występowali:

• Arkadiusz H. co to się ogromnymi rzeczami zajmuje, ale małych firm poszukuje
• Zygmunt G. — co to pieniędzy ma w bród i jeszcze ciut, ale te z 8.1 też przyjmie z pokorą.
• Maciej K. — co to się zajmuje ryb łowieniem, ale chwilowo tylko wędkuje bo ryby wyłowione a o narybek w Polskich stawach dbałości nie ma.

Na stronie Auli można zobaczyć prezezntacje.
U nas jak zwykle jedno oko na bogatych mężczyzn a drugie na piękne kobiety. Myślimy o trzecim dla tych co się nie łapią w podane podrupy.

Fotorelacja

Zobacz rów­nież zdjęcia z innych Auli.

Spostrzeżenia luźne i nie zawsze prawdziewe.

Duże i włochate. Konkurencja może się zacząć bać

Czy nikt nie przekazał, że na tej sali słowo problem jest de mode?

Android najlepiej nadaje się do sterowania ogrzewaniem

W oczekiwaniu na mecze próba strojów narodowych

Zygmunt dał do zrozumienia że kasiorę ma … ale nie przy sobie.

Aula siedemdziesiąt pięć odbyła się w Gazecie . Sala pełna była. Na szczęście sala w Gazecie ma trzy wejścia zwane też wyjściami. Fotograf więc znikać może i pojawiac się nie paradując przed obiektywem kamery. Tak się złożyło że fotografem to myśmy byli. Znikaliśmy się i pojawialiśmy więc ile wlezie.

W tym odcinku występowali:

• Dariusz B. co to się finansami interesuje. Słupki nam pokazując mówił o naszym kraju, w którym zakładanie nowej działalności jest równie łatwe jak jezdzenie kotletów schabowych pałeczkami do sushi (sprawdzone).
• Krzysztof G. — co to kobietami się interesuje. Na odwrót niż my.  Bowiem to kobiety się interesują nami. Postanowiliśmy zatem odwróć co nieco, żeby złapać właściwą perspektywę. Cieszymy się jednak, że nam tak nie zostało na stałe.
• Rafał Z. co to się kasiorą interesuje. My niestety kasiore mamy w … miejscu numer dwa. Dlatego też Rafał kasiorę ma a my dopiero mieć mamy.
• Wojciech K. co to się użytecznymi pigułami interesuje. Myśmy kiedyś taką użyteczną pigułe w szpitalu spotkali więc absolutnie rozumiemy zainteresowanie, bo wspomnienia mamy bardzo przyjemne.

Na stronie Auli można zobaczyć prezezntacje, komentarze uczestników, o ile skomentowali cokolwiek.
U nas można zobaczyć  jak to wyglądało z końca sali. Albo z boku sali. Ewentualnie z poziomu tych co siedzieli na podłodze.

Fotorelacja

Zobacz rów­nież zdjęcia z innych Auli.

A spostrzeżenia? …

Cokolwiek myślisz, pomyśl odwrotnie — Paul C. Arden

Czy ma racje? Niebawem o tym w Czytelni.

This is photo selection from the second day of Startup Weekend Kraków 2012 event.
There something about 250 shoots so if  you were part of it, most probably you’ll find yourself ethernized by my lens.

If you don’t see embedded slideshow click to see the slidesow on-line or photos published on flickr.

Have you seen photo-coverage from the first day? You should because it was update with some more nice photos. There is also nice photocast covering Startup Weekend in Kraków.

You can also watch other barcamp and startup photo coverages.

Obiecany epilog.