tag:blogger.com,1999:blog-38370658908071330262024-08-31T18:49:30.599+05:30જીવા પગી ની નજરે...હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.comBlogger25125tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-26739610186459271542020-06-02T13:22:00.000+05:302020-06-02T13:22:11.953+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5T3mRDe9h4RJDKBaxjQk87E4RYUO7uk_Ysujifub9DLKFDX4fyLNT9YAo7JiqU5jCRUg024wD8k0oGQd78T2DEXqDGNF2AwxoVf2b0I9nZZ7DP-meLHN-QIVG2ROX-muLTEYdkIBWhX0/s1600/fruit.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" data-original-height="875" data-original-width="1048" height="332" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5T3mRDe9h4RJDKBaxjQk87E4RYUO7uk_Ysujifub9DLKFDX4fyLNT9YAo7JiqU5jCRUg024wD8k0oGQd78T2DEXqDGNF2AwxoVf2b0I9nZZ7DP-meLHN-QIVG2ROX-muLTEYdkIBWhX0/s400/fruit.jpg" width="400" /></a></div> <br /> <br /> રસ્તા માં તરબૂચ દુકાન માં જોઈ...મેં&nbsp; મારુ એક્ટિવા&nbsp; બાજુ ઉપર&nbsp; ઉભું રાખ્યું...અને ત્યાં ગયો<br /> <br /> હું વિચારતો હતો...આ સીઝન માં તરબચુ એક વખત પણ મારા પરિવાર માટે નથી લઈ ગયો...<br /> આખર તારીખ હતી...આગળ પગાર માં કેટલું મોડું થશે એ ખબર ન હતી....<br /> પણ સાથે સાથે વિચાર આવ્યો તરબૂચ ની સીઝન જતી રહેશે...તો.પરિવાર તો સમજુ છે..એ કોઈ દિવસ મને નહિ કહે પપ્પા આ વખતે તરબૂચ કેમ ન લાવ્યા&nbsp; પણ હું આખું વર્ષ મારી જાત ને અપરાધી ગણતો રહીશ<br /> <br /> ત્યાં મારી નજર કેરી ની પેટી ઉપર પડી.મેં વિચાર્યું...આ સીઝન ચાલુ થઈ ગઈ કેરી પણ ઘરે નથી લઈ ગયો<br /> <br /> કેરી અને તરબૂચ વચ્ચે એક મધ્યમવર્ગીય પરિવાર અટવાયો...તો પણ હિંમત કરી..મેં પૂછ્યું....ભાઈ.કેરી ની.પેટી નો ભાવ શુ છે ?<br /> <br /> એ બોલ્યો 900 રૂપિયા..તમારા માટે 850 રૂપિયા..9kg આવશે... એકદમ સાકાર જેવી મીઠી...જુનાગઢ ની...છે&nbsp; બોલો કેટલી પેટી આપું ?<br /> એ બોલતો રહ્યો અને હું વિચાર માં ખોવાઈ ગયો પાકીટ માં ફક્ત રૂપિયા 2000 છે...રૂપિયા 850 ની પેટી ..ના..ના.. ન લેવાય<br /> <br /> હું ધીરે થી બોલ્યો છતાં દુકાનદાર સાંભળી ગયો&nbsp; એ બોલ્યો કેમ ના..ના કરો છો....<br /> <br /> મેં વાત બદલતા કીધું ..કેરી કાચી છે..આ પહેલા લઈ ગયો હતો 10 દિવસે માંડ પાકી હતી....<br /> મન માં તો હું જાણતો હતો..ગયા વર્ષે પેટી લીધી હતી..આ વર્ષે તો હજુ શુકન પણ ક્યાં કર્યું છે...?<br /> પણ આજુબાજુ ઉભેલા માં વટ તો મારવો પડે....<br /> <br /> અને આ તરબૂચ નો શુ ભાવ...છે ? મેં કેરી તરફ થી ધ્યાન બીજી તરફ વાળ્યું<br /> <br /> 20 રૂપિયે કિલો...<br /> <br /> હું ખુશ થયો...મન માં બોલ્યો આ આપણા બજેટ માં ફિટ થાય છે એટલે મેં મોટું તરબૂચ ગોત્યુ...<br /> મન માં વિચાર્યું....કાલે રવિવાર છે આજે રાત્રે સમારી ફિજ માં મૂકી દઈશ અને રવિવારે બપોરે બધા આનંદ થી સાથે ખાશું...<br /> <br /> દુકાનદાર જોર થી બોલ્યો.. સાહેબ સાત કિલો થાય છે..<br /> <br /> હવે તો.કોઈ સાહેબ કહે તો પણ ગાળો આપતો હોય તેવું લાગે છે...અહીં અમને ખબર છે આખર તારીખ માં ટુથ પેસ્ટ ઉપર વેલણ ફેરવિયે છીયે ..બ્લેડ નો પણ કસ છેલ્લા દિવસો માં કાઢવા જતા લોહી લુહાણ થઇ જઇયે છીયે..<br /> અહીં અંડરવેર પણ બહાર ની દોરીએ સુકવાય નહિ તેવી દશા અને દિશા મધ્યમવર્ગ ની થઈ ગઈ છે..<br /> અને આ લોકો સાહેબ..સાહેબ કરી અને આપણી હવા ભરે...છે..<br /> <br /> મેં પણ કોલર ઉંચી કરી કીધું. જેટલું થાય એટલું કરી દે...મન માં તો ટોટલ રકમ ગણી લીધી હતી ચલો 140 રૂપિયા માં રવિવાર ઉજવાઇ જશે...<br /> <br /> અંદર થી ખુશી સાથે.. હું તરબૂચ લઈ ઘરે પહોંચ્યો..<br /> બાળકો ખુશ થઈ ગયા....<br /> <br /> હજુ મારી પત્ની મને ઠડું પાણી આપે છે..ત્યાં મારી નાની દીકરી કહે પપ્પા...સ્કૂલ ની વાન વાળા અંકલ આવ્યા હતા....<br /> <br /> મારી પત્ની બોલી..હજુ પપ્પા ને બેસવા તો દે....<br /> <br /> હું સમજી ગયો હતો ચાર મહિનાનું વાન નું ભાડું લેવા આવ્યો હશે..હાથ મા પકડેલ ઠંડુ પાણી જાણે ગરમ થઇ ગયું હોય તેવો અનુભવ થયો છતાં પણ હિંમત હાર્યા વગર&nbsp; મેં કીધું..હવે એ અંકલ આવે તો મારો મોબાઈલ નંબર આપી દેજે હું વાત કરી.લઈશ.<br /> <br /> અહીં રોજ સવાર પડે મુસીબતો નું લિસ્ટ સામે હોય. સાંજ પડતાં તો લડતા લડતા થાકી જઇયે..અને સવારે બીજું લિસ્ટ તૈયાર હોય. અહીં મુસીબત સાથે લડતા લોકો શીખી ગયા છે.....હવે કોઈ કોરોના સાથે લડવા ની વાત કરે ત્યારે હસવુ આવે....સાથે કહેવાની ઈચ્છા પણ થાય આવી જા કોરોના તું પણ બાકી ન રહેવો જોઈએ...<br /> <br /> શનિવારે&nbsp; રાત્રે આખો પરિવાર આનંદ સાથે તરબૂચ સમારવા બેઠું...જેવા તરબૂચ ના બે કટકા થયા ત્યાં....<br /> તરબૂચ મધ્યમવર્ગીય પરિવાર ના નસીબ જેવું નીકળ્યું...<br /> સાત કિલો તરબૂચ મા ખાઈ શક્યે તેવો ભાગ માત્ર કિલો પણ નહીં..આખું તરબૂચ સફેદ વચ્ચે નો ખોબા જેવો ભાગ લાલ ખાવા જેવો...<br /> <br /> ઘર ના બધા મારી સામે જોવા લાગ્યા...જાણે તરબૂચ મેં બનાવ્યું હોય.....મેં પણ ભગવાન ની સામે જોઈ ધીરે થી કીધું ...હે ભગવાન&nbsp; &nbsp;સરકાર તો મધ્યમ વર્ગ ની મજાક ઉડાવે છે..હવે તેં પણ ચાલુ કર્યું....?<br /> <br /> મારી પત્ની ધીરે થી બોલી દુકાનવાળો છેતરી ગયો...<br /> <br /> મેં કીધું...ડાર્લિંગ..આપણે એક તરબૂચ ખરાબ નીકળ્યું તે પણ દુકાનદારે નથી બનાવ્યું ..છતાં એ છેતરી ગયો એમ કહીયે છીયે..<br /> પણ ક્યારેય આ&nbsp; નેતાઓને આવું કીધું જેઓ ને આપણો કિંમતી મત આપી ચુટીએ છીયે પછી પાંચ વર્ષ સુધી એ લોકો આપણનેેે મૂર્ખ બનાવી છેતરે રાખે છે..<br /> <br /> મેં પરિવાર ને હિંમત આપતા કીધું ચિંતા ન કરો કાલે નવું તરબૂચ કપાવી ને આવીશ.....<br /> <br /> ત્યાં મારી નાની છોકરી બોલી..પપ્પા તરબૂચ કરતા કેરી જ લઈ આવજો.....હું..તેની સામે જોઈ રહ્યો....તેને કેમ સમજાવવું...કે હવે પુરા બે હજાર રૂપિયા પણ પાકીટ માં નથી...<br /> <br /> ત્યાં મારી પત્ની..મારી આબરૂ બચાવવા વચ્ચે બોલી..બેટા આ વખતે કોરોના ના કારણે કેરી આપણે ન ખાવી જોઈએ.<br /> <br /> હું ભીની આંખે તરબૂચ સામે જોઈ ઉભો થયો....ખૂણા માં રાખેલ ભગવાન ની મૂર્તિ સામે જોઈ મનમાં બોલ્યો હે ભગવાન કાં તો ભિખારી બનાવ કાં ધનવાન બનાવ..આમ વચ્ચે લટકતો અમને તું ન રાખ. ગાલે તમાચા મારી લાલ મોઢું રાખતા હવે થાક લાગે છે...આ મારી નાની છોકરી ને તું જ હવે જવાબ આપ..... કેરી ખવાય કે ન ખવાય...?<br /> <br /> ત્યાં ઓચિંતો ડોર બેલ વાગ્યો....<br /> મેં બારણું ખોલ્યું....એક વ્યક્તિ કેરી ની પેટી લઈ ઉભો હતો...<br /> દવે સાહેબ નું ઘર...<br /> <br /> મેં કીધું ભાઈ ગાળો ન આપ<br /> <br /> એ બોલ્યો... સાહેબ મેં ક્યાં ગાળો દીધી...<br /> <br /> સાહેબ ન કહે બાકી બધું કહે ચાલશે.. બોલ શુ હતું.<br /> <br /> આ કેરીની પેટી....આ પરચી માં સિગ્નનેચર કરો...<br /> <br /> મેં જોયું..તો અમારી સ્ટાફ ની ક્રેડિટ સોસાયટી એ આ વખતે વ્યાજ ને બદલે બે કેરી ની પેટી મોકલી હતી....<br /> <br /> ખૂણા માં રાખેલ ભગવાન ની મૂર્તિ સામે જોઈ&nbsp; હું બોલ્યો...સાચું બોલજે..મુરલીધર આ પેટી તેં જ મોકલી છે.....<br /> <br /> ઘર માં. આનંદ છવાઈ ગયો...ત્યાં મારી નાની છોકરી બોલી પણ પપ્પા કેરી તો ન ખવાય&nbsp; એવું મમ્મી હમણાં કહેતી હતી...<br /> <br /> મેં તેના માથે હાથ ફેરવી કીધું..બેટા આ સ્પેશ્યલ દવા છાંટી તારા માટે જ મંગાવી છે...<br /> <br /> હું અને મારી પત્નિ ભગવાન ની મૂર્તિ સામે ભીની આંખે જોઈ બોલ્યા પ્રભુ આ મધ્યમવર્ગ જીવે છે ફક્ત તારા ભરોસે ...અમારી શ્રદ્ધા ડગી જાય તેવું વાતવરણ ઉભી થઇ રહ્યું છે.....<br /> <br /> મેં સ્માઈલ આપતા કીધું હે પ્રભુ હવે તારી કસોટી છે..<br /> જોઈએ તું જીતે છે કે અમે હારીયે છીયે....<br /> <br /> ચોપાટ માંડી છે તારણહાર તે...<br /> હારીશ નહીં થાકિશ જરૂર<br /> ફેંકવા એમ ફેક્જે પાસા<br /> દાવ મારો પણ બાકી છે<br /> હારવા રમ્યો નથી જીત મારી પાકી છે<br /> આજ ભલે પડે અવળા પાસા&nbsp;મારા<br /> કાલ તો હજી મારી બાકી છે....<br /> <br /> જય શ્રી કૃષ્ણ।<br /> <br /> - એક પરમ મિત્ર દ્વારા વોટ્સએપ પર મોકલાવેલો મેસેજ&nbsp;</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-41604250919250516022015-08-13T11:55:00.000+05:302015-08-15T13:11:40.969+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDkimIiLHOdYNAZa58ejB13_lIvA9AhNsa2p_Wr_OD0txFxhxobcC2Jkg43vq5To4rv_3z9acarTw_7WJ6ueCPNnAidwHehFLFT0p75-w4fu_yoJJyKScqWtto_bbkTE5HuVQqKjN8G2s/s1600/barni1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="181" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDkimIiLHOdYNAZa58ejB13_lIvA9AhNsa2p_Wr_OD0txFxhxobcC2Jkg43vq5To4rv_3z9acarTw_7WJ6ueCPNnAidwHehFLFT0p75-w4fu_yoJJyKScqWtto_bbkTE5HuVQqKjN8G2s/s320/barni1.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">જીવનમાં જયારે બધું એક સાથે અને જલ્દી-જલ્દી કરવાની ઈચ્છા થાય, બધું&nbsp;ઝડપથી મેળવવાની ઈચ્છા થાય અને આપણને દિવસના 24 કલ્લાક પણ ઓછા લાગવા લાગે ત્યારે આ બોધ કથા "કાંચ ની બરણી ને બે કપ ચા" ચોક્કસ યાદ આવવી જોય</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">દર્શનશાસ્ત્રના એક સાહેબ&nbsp;(ફિલોસોફીના&nbsp;પ્રોફેસર) વર્ગમાં&nbsp;આવ્યા અને વિદ્યાર્થીઓને કહ્યું કે એ આજે જીવનનો એક મહત્વપૂર્ણ પાઠ ભણાવવાના છે.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">એમણે પોતાની સાથે લાવેલી એક મોટી કાંચની બરણી (જાર) ટેબલ પર રાખી એમાં ટેબલ ટેનીસ ના દડા ભરવા લાગ્યા અને જ્યાં સુધી એમાં એકપણ દડો&nbsp;સમાવાની જગ્યા ન રહી ત્યાં સુધી ભરતા રહ્યા,&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">પછી એમણે&nbsp;વિદ્યાર્થીઓ ને પૂછ્યું "શું આ બરણી ભરાઈ ગઈ છે?" "હા" નો&nbsp;આવાજ આવ્યો.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">પછી સાહેબે નાના-નાના કાંકરા એમાં ભરવા માંડ્યા, ધીરે-ધીરે બરણી હલાવી તો ઘણાખરા કાંકરા એમાં જ્યાં-જ્યાં જગ્યા ખાલી હતી ત્યાં-ત્યાં સમાય ગ્યા, ફરી એક વાર સાહેબે પૂછ્યું "શું હવે આ બરણી ભરાઈ ગઈ છે?" &nbsp;વિદ્યાર્થીઓએ એકવાર ફરીથી હા કહ્યું.&nbsp;</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">હવે સાહેબે રેતીની થેલી માંથી ધીરે-ધીરે તે બરણી માં રેતી ભરવાનું શરૂ કર્યુ, રેતી પણ બરણીમાં જ્યાં સમાઈ શકતી હતી ત્યાં સમાઈ ગઈ. એ જોઈ વિદ્યાર્થીઓ પોતાના બંને જવાબ પર હસવા માંડ્યા, ફરી સાહેબે પૂછ્યું "કેમ? હવે તો આ બરણી પૂરી ભરાઈ ગઈ છે ને?" "હા!! હવે તો પૂરી ભરાઈ ગઈ." બધા વિદ્યાર્થીઓએ એક સ્વરમાં કહ્યું.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">હવે સાહેબે ટેબલ નીચે થી ચા ના ભરેલા બે કપ બરણીમાં ઠાલવ્યા, ને ચા પણ બરણીમાં રહેલી રેતીમાં શોષાય&nbsp;ગઈ. એ જોઈ વિદ્યાર્થીઓ તો સ્તબ્ધ થઇ ગયા.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">હવે સાહેબે ગંભીર અવાજમાં સમજાવાનું શરુ કર્યું.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">આ <b>કાંચ ની બરણી </b>ને તમે તમારું જીવન સમજો,</span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><b>ટેબલ ટેનીસ ના દડા</b> સવથી મહત્વપૂર્ણ ભાગ એટલે કે ભગવાન, પરિવાર, માતા-પિતા, દીકરા-દીકરી, મિત્રો, સ્વાસ્થ્ય અને શોખ છે,</span></span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><b><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">નાના-નાના કાંકરા&nbsp; </span></span></b><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">એટલે કે તમારી નોકરી-વ્યવસાય, ગાડી, મોટું ઘર વગેરે છે અને&nbsp;</span></span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><b>રેતી </b>એટલે કે નાની નાની બેકાર ની વાતો, મતભેદો, ઝગડા છે.</span></span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">જો તમે તમારી જીવન રૂપી બરણી માં સર્વ પ્રથમ રેતી ભરી હોત તો તેમાં ટેબલ ટેનીસ ના દડા ને નાના-નાના કાંકરા ભરવાની જગ્યાજ ન રેત, ને જો નાના-નાના કાંકરા ભર્યા હોત તો દડા ન ભરી શક્યા હોત, રેતી તો જરૂર ભરી શકતા.</span></span><br /> <br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">બસ આજ વાત આપણા જીવન પર લાગુ પડે છે.</span></span><br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">જો તમે નાની નાની વાતો ને વ્યર્થના મતભેદ કે ઝગડા માં પડ્યા રહો ને તમારી શક્તિ એમાં નષ્ટ કરશો તો તમારી પાસે મોટી મોટી અને જીવન જરૂરીયાત અથવા તમારી ઇચ્છિત વસ્તુ કે વાતો માટે સમય ફાળવીજ ન શકો. તમારા મન ના સુખ માટે શું જરૂરી છે તે તમારે નક્કી કરવાનું છે, ટેબલ ટેનીસ ના દડાની ફિકર કરો, એજ મહત્વપૂર્ણ છે, પહેલા નક્કી કરીલો કે શું જરૂરી છે? બાકી બધી તો રેતી જ છે.</span></span><br /> <br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">વિદ્યાર્થીઓ ધ્યાન પૂર્વક સાંભળી રહ્યા હતા ને અચાનક એકે પૂછ્યું, સાહેબ પણ તમે એક વાત તો કહીજ નહિ કે <b>"ચા ના ભરેલા બે કપ" </b>શું છે? સાહેબ હાસ્ય અને કહ્યું "હું એજ વિચારું છું કે હજી સુધી કોઈએ આ વાત કેમ ના પૂછી" એનો જવાબ એ છે કે, જીવન આપણને કેટલું પણ પરિપૂર્ણ અને સંતુષ્ટ લાગે, પણ આપણા ખાસ મિત્ર સાથે <b>"બે કપ ચા"</b> પીવાની જગ્યા હંમેશા હોવી જોઈએ.</span></span></span><br /> <br /> <span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;"><span style="background-color: white; color: #222222; font-family: arial, sans-serif;">(પોતાના ખાસ મિત્રો અને નજીક ના વ્યક્તિઓ ને આ મેસેજ તરત મોકલો, મેં હમણાં મોકલી દીધા છે.) </span></span></span></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-67758908964888923672013-09-16T22:51:00.000+05:302013-09-22T10:39:26.848+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg98pat-OvRSz8QDfRykinS_LjtN1nlu5RZTRm8nUo20jpgKHd3BP6rnsL_ry9A0DUFovDwqp1R7baDJVt1uMtrmAzeQTQOdMcKwmY1IaXhp2ofDi7BYaTofXmI2bNUOj6WG69xGk9av4M/s1600/1.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg98pat-OvRSz8QDfRykinS_LjtN1nlu5RZTRm8nUo20jpgKHd3BP6rnsL_ry9A0DUFovDwqp1R7baDJVt1uMtrmAzeQTQOdMcKwmY1IaXhp2ofDi7BYaTofXmI2bNUOj6WG69xGk9av4M/s1600/1.jpg" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> મિત્રો અહી કોઈ વાર્તા નથી,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> આંધળો પાટો&nbsp;એક રમત હતી જે લગભગ જૂની પીઢીના&nbsp;બધા લોકો&nbsp;પોતાના બાળપણ માં રમી ચુક્યા હશે</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> આજે એજ રમત જાણે હકીકત નું રૂપ લઇ ચુક્યું છે...</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> જો તમે હજી સમજી નાં શક્ય હોય તો નીચેનો વીડિઓ જોઈને ખ્યાલ આવી જશે...&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/QT0BEOO-Nrk?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <br /> જો પોસ્ટ ગમી હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ શેર કરજો...</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-64929082594452337782013-09-15T15:06:00.002+05:302013-09-15T15:14:36.713+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4BleegPjUG1jcLMRPQsrBFgczXDt6p7d76rbWXTs2k0wlJmD4e22SV5Jn8vrb8WkOe0KQYeSMTqL6ZjKVzODEp5JR_31rYn_sVTLGWgCM3-1gcflZsJ4nXHSB9F8IlQJTG98WlQDxV4M/s1600/andh.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4BleegPjUG1jcLMRPQsrBFgczXDt6p7d76rbWXTs2k0wlJmD4e22SV5Jn8vrb8WkOe0KQYeSMTqL6ZjKVzODEp5JR_31rYn_sVTLGWgCM3-1gcflZsJ4nXHSB9F8IlQJTG98WlQDxV4M/s1600/andh.jpg" /></a></div> <div> <div class="text_exposed_root text_exposed" style="display: inline;"> <br /></div> </div> <div> <div class="text_exposed_root text_exposed" style="display: inline;"> <br /></div> </div> <div class="text_exposed_root text_exposed" id="id_522cc5d4aeac82542729619" style="display: inline;"> બે પુરુષો ગંભીરપણે બીમાર હતા,અને બેઉને એક જ રુમમાં રાખ્યા હતાં..<br /> <span class="text_exposed_show" style="display: inline;"><br />એક માણસને તેના ફેફસામાંના પ્રવાહી કચરાના નિકાસ માટે દર બપોરે એક કલાક માટે તેમના પલંગ માં બેઠા થવાની પરવાનગી આપવામાં આવી હતી.<br /><br />રૂમમાં ફક્ત એકજ બારી હતી અને તેની પાસે આ ભાઇનો પલંગ હતો.<br /><br />જ્યારે બીજા માણસને હંમેશા લાંબા થઇને સૂતાં જ રહેવું પડતું.<br /><br />આ બન્ને કલાકો સુધી વાતો કર્યા કરતા. તેઓ તેમના પત્ની, પરિવાર, ઘર, નોકરી, તેઓ વેકેશનમાં ક્યાં ક્યાં ફરવા જતા વગેરે વિશે વાતો કરતાં ..<br /><br />દરરોજ બપોરે, જ્યારે પહેલો માણસ બેઠો થતો ત્યારે બેઠા બેઠા બીજાં દર્દી ને બારીની બહારની દુનિયાં નું વર્ણન કરતાં સમય પસાર કરતો. બપોરનો આ એક કલાક બીજા માણસ માટે જાણે જીવંત બની જતો અને તેની દુનિયા હોસ્પિટલનાં રૂમ સુધી સિમિત ન રહેતા બહારનાં વિશ્વ સુધી પહોંચતી…<br /><br />“બારીની બહાર એક સુંદર બગીચો અને તળાવ છે. તળાવમાં બતક અને હંસ રમે છે. બીજી તરફ બાળકો કાગળની હોડી બનાવીને રમે છે. વિવિધ રંગના ફુલો વચ્ચે પ્રેમી યુગલો હાથમાં હાથ નાખીને ચાલી રહ્યા છે અને દૂર ક્ષિતિજ સુધી વિશાળ આકાશનું નયનરમ્ય દ્રશ્ય&nbsp;નજરે ચડે છે…” પહેલો માણસ જ્યારે આવું વર્ણન કરતો ત્યારે બીજો માણસ પોતાની આંખો બંધ કરીને કલ્પનામાં આ બધુ નિહાળતો.<br /><br />એક ઉષ્માભરી બપોરે પહેલા માણસે નજીકથી પસાર થતી પરેડનું વર્ણન કર્યુ જોકે બીજા માણસને પરેડ બેન્ડનો અવાજ સંભળાતો નહોતો પરંતુ તે પોતાની કલ્પનામાં આ દ્શ્ય જોઇ શકતો હતો.<br /><br />આ રીતે દિવસો અને મહિનાઓ પસાર થવા લાગ્યા….<br /><br />એક દિવસ સવારે, નર્સ તેમના સ્નાન માટે પાણી લાવ્યા અને જોયું તો પહેલી વ્યક્તિ ચિર નિદ્રામાં પોઢી ગઇ હતી પલંગ પર ફક્ત તેનું ફક્ત નિર્જીવ શરીર પડ્યું હતું.<br /><br />નર્સને અત્યંત દુખ થયું અને હોસ્પિટલ એટેન્ડન્ટ્સને બોલાવી શરીર લઇ જવા માટે કહેવામાં આવ્યુ.<br /><br />બારી પાસેનો પલંગ ખાલી પડયો!<br /><br />થોડા દિવસો પછી…બીજા વ્યક્તિએ પોતાને બારી પાસેનાં પલંગ પર ખસેડવાની ઇચ્છા વ્યક્ત કરી. નર્સે પણ ખુશી ખુશી તેમને ત્યાં ખસેડવાની વ્યવસ્થા કરી અને જતાં રહ્યા.<br /><br />હવે આ વ્યક્તિ એ ધીમે ધીમે, થોડું કષ્ટ કરીને, બારી પાસે બેઠાં થવાની કોશિશ કરી. એક હાથની કોણી ટેકવી તેમણે બહારની વાસ્તવિક દુનિયાનો પ્રથમ દેખાવ લેવા માટે પોતાની નજર ફેરવી અને જોયું તો શું?<br /><br />બારીની સામે ફક્ત એક દિવાલ હતી. તેને કઇ સમજાયું નહીં. તેણે નર્સને પુછ્યું પહેલો વ્યક્તિ શા માટે બારીની બહાર અદ્ભુત વસ્તુઓનું વર્ણન્ કરતો? – જ્યારે અહીં તો ખાલી દિવાલ જ છે!<br /><br />નર્સે કહ્યું “પેલો માણસ અંધ હતો અને આ દિવાલ પણ જોઈ ન શકતો, તે તો ફક્ત તમને પ્રોત્સાહિત કરવા માગતો હતો!”<br /><br />ઉપસંહાર:<br />બીજાને ખુશ કરવા એ સૌથી મોટુ સુખ છે પછી આપણી પરિસ્થિતિ ગમે તે હોય! દુઃખ વહેંચવાથી<br /><br />અડધુ થાય છે, અને સુખ વહેંચવાથી બમણું થાય છે. તમને સમૃદ્ધિનો અનુભવ કરવો હોય તો તે વસ્તુઓની ગણતરી કરો જે તમારી પાસે છે અને પૈસાથી ખરીદી નથી શકાતી!”<br /><br />આજ તો સૌગાદ છે તેથી જ તો તેને “PRESENT” કહેવાય છે.<br /><br />મિત્રો સાથે શેર કરો… તમે પણ ઓછામાં ઓછું એક જીવન તો બદલી જ શકો છો!<br /><br />જોઈન કરો&nbsp;&nbsp;<a aria-haspopup="true" aria-owns="js_167" data-hovercard="/ajax/hovercard/page.php?id=166699383420597&amp;extragetparams=%7B%22directed_target_id%22%3A0%7D" href="https://www.facebook.com/GujaratTheOfficial?directed_target_id=0" id="js_168" style="color: #3b5998; cursor: pointer; text-decoration: none;">" હા-અમે ગુજરાતી "</a></span></div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-5810450483471385192013-09-09T00:40:00.000+05:302013-09-09T00:40:47.064+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> એકદમ હૃદયસ્પર્શી....!<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ===============</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSRrN2I08-qPYA_ilPG0oqeUvEqTzIRv-iHoHnqqEwpHneTtQLjE3524PjHL605VR2l7njvmky7gNl1c5LpHMCKJK1dblnJHFAO1wmzb5GWb2Wkdt6rjvGV5XigMgc4rsQKX3w0Mc45Eo/s1600/dr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjSRrN2I08-qPYA_ilPG0oqeUvEqTzIRv-iHoHnqqEwpHneTtQLjE3524PjHL605VR2l7njvmky7gNl1c5LpHMCKJK1dblnJHFAO1wmzb5GWb2Wkdt6rjvGV5XigMgc4rsQKX3w0Mc45Eo/s1600/dr.jpg" /></a></div> <br /> <br /> એક શ્રીમંત માણસને ઘરે જમણવાર ચાલી રહ્યો હતો. ખાસ મોટો પ્રસંગ નહોતો, નજીકના સંબંધીઓ અને મિત્રોને જ બોલાવ્યા હતા. હશે ચાલીસ-પચાસ જણ. યજમાન બધાને આગ્રહ કરી કરીને પીરસતા હતા અને મહેમાનો પણ જોઈએ કે ન જોઈએ, પોતાની થાળીઓ છલોછલ ભર્યે જતા હતા.<br /> <br /> એ જ વખતે યજમાન બહેનનું ધ્યાન ગયું કે એક બાળકને એની માતા ધીમા અવાજે ધમકાવતી હતી. યજમાન બહેને ત્યાં જઈને કારણ પૂછ્યું, તો પેલી માતા કહે, ‘જુઓને બહેન ! આ ખાતો જ નથી. રોજ આવું જ કરે છે. હું તો આને જમાડવાથી તંગ આવી ગઈ છું. હવે તમે જ કહો, ધમકાવું નહીં તો શું કરું ?’<br /> ‘અરે ! એમાં એને ધમકાવવાની જરાય જરૂર નથી !’ પેલા યજમાન બહેન બોલ્યાં. પછી સામેની પંગતમાં બેઠેલા એક ભાઈ સામે હાથ કરીને કહ્યું, ‘આ અમારા મિત્ર ડૉક્ટર મહેતા છે ને, એ એવી સરસ દવા આપે છે કે તમારો બાબો તરત જ જમતો થઈ જશે. મારો દીકરો પણ પહેલા આવું જ કરતો હતો. ડૉ. મહેતાસાહેબની દવા પછી હવે એ બરાબર જમી લે છે. તમે પણ એમને બતાવોને ?’<br /> <br /> પેલી સ્ત્રીએ ડૉક્ટર મહેતાની સામે જોઈને કહ્યું : ‘આવી જગ્યાએ તમને પૂછવા બદલ માફ કરજો, ડૉક્ટર સાહેબ ! પણ શું હું તમારા ક્લિનિક પર મારા બાબાને બતાવવા માટે લાવી શકું ખરી ? એને બિલકુલ ભૂખ જ નથી લાગતી !’<br /> ‘ચોક્કસ લાવી શકો, બહેન ! હું જમી લીધા પછી તમને મારું કાર્ડ આપીશ. એમાં લખેલ નંબર પર ફોન કરીને તમે જરૂર આવી શકશો.’ ડૉક્ટરે કહ્યું.<br /> <br /> હવે બરાબર એ જ વખતે દસેક વરસની એક કામવાળી છોકરી, જે બધાના ગ્લાસમાં પાણી ભરતી હતી, એ આ વાત ધ્યાનથી સાંભળતી હતી. ડૉક્ટર જમીને હાથ ધોવા પેન્ટ્રીમાં ગયા ત્યારે જગ ભરવા માટે પેલી છોકરી પણ ત્યાં પહોંચી. ડૉક્ટરને એકલા જોઈ એણે પૂછ્યું : ‘ડૉક્ટરસાહેબ ! હું તમારી સાથે વાત કરી શકું ખરી ? તમને એક સવાલ પૂછી શકું ?’<br /> ‘બોલને બેટા ! તું શું કામ વાત ન કરી શકે ? એક શું બે સવાલ પૂછ !’ એકદમ લાગણીપૂર્વક ડૉક્ટરે જવાબ આપ્યો.<br /> ‘ડૉક્ટરસાહેબ ! મારે એક નાનો ભાઈ છે. હું, મારી મા અને મારો ભાઈ એમ અમે ત્રણ જ જણ ઘરમાં રહીએ છીએ. મારા બાપુ ગુજરી ગયા છે. મા બીમાર છે. હું કામ કરું છું એમાંથી અમારું પૂરું નથી થતું. એટલે હું એમ પૂછવા માગું છું કે શું ભૂખ લાગે જ નહીં એવી કોઈ દવા આવે છે ખરી ? એવી દવા હોય તો અમારે એ લેવી છે !’<br /> <br /> ડૉક્ટર સ્તબ્ધ બનીને ઊભા રહી ગયા.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-53816111701986775682013-05-22T17:25:00.002+05:302013-05-22T17:25:47.344+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhQwocpTAPk2mzrZES2lNp9_vxf1drWDZbulzoeqnBeDBpYLecKA9Vhj9FK7ApX3FHoqcUMOkmPFWirti7cshVSMwJDnZ4QcVooZwsZJ-QLQt-v2q5i_2eOpyp3tkE79Vutg1fxsKNzbw/s1600/Dress-for-a-Job-Interview.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhQwocpTAPk2mzrZES2lNp9_vxf1drWDZbulzoeqnBeDBpYLecKA9Vhj9FK7ApX3FHoqcUMOkmPFWirti7cshVSMwJDnZ4QcVooZwsZJ-QLQt-v2q5i_2eOpyp3tkE79Vutg1fxsKNzbw/s320/Dress-for-a-Job-Interview.jpg" width="286" /></a></div> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">બે ભાઈઓ હતા. બંનેની પોતાની કંપની હતી. બંનેમાં એકસરખો જ મેનપાવર અને એક સરખી જ સાધનસામગ્રી હતી છતાં એક ભાઈની કંપની સરસ ચાલતી હતી અને બીજા ભાઈની કંપની નબળી ચાલતી હતી. પેલા ભાઈને સમજાતું જ ન હતું કે આખરે ખામી ક્યાં છે? એક દિવસ તેને થયું કે મારા ભાઈને જ પૂછી જોઉં કે તારી સફળતાનું કારણ શું છે? તેણે પૂછયું કે આપણા બંને પાસે બધું જ સરખું હોવા છતાં હું કેમ નિષ્ફળ જાઉં છું ? ત્યારે બીજા ભાઈએ સરસ વાત કરી. તેણે કહ્યું કે માત્ર એક જ અને નાનકડો જ તફાવત છે. તારે ત્યાં જે લોકો કામ કરે છે એનામાં તું ખામી જ શોધે છે અને મારે ત્યાં જે લોકો કામ કરે છે એનામાં હું ખૂબી જ શોધું છું. હું માણસની ખામીઓની દરકાર જ નથી કરતો પણ તેનામાં ખૂબી શું છે એ શોધીને એને જ એનકરેજ કરું છે. તું ખામીઓ શોધવાનું બંધ કરી દે અને માણસની ખૂબીઓને શોધી કાઢ, પછી જો, લોકો કેવું પરિણામ આપે છે</span></span><br /> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">દુનિયામાં સૌથી સહેલું જો કોઈ કામ હોય તો એ માણસની ખામી શોધવાનું છે. ખામી, ભૂલ, મર્યાદા, પ્રોબ્લેમ, શોધવાની માણસને સૌથી વધુ મજા આવતી હોય છે. ક્રિટિક બનવું બહુ સહેલું છે. પ્રસંશક બનવું સૌથી અઘરું છે.</span></span><br /> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">~~- કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ.</span></span><br /> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-56622607557302428952013-04-27T15:24:00.001+05:302013-04-27T19:18:26.345+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbeBv_Tg2-QCJrkBXPuTHsKnDZRgub-TCMGhoJWhYz5tLqHL6XoojP1LF0AicuAjfhPlqt71SYnCLQ97UAzCdMSD7J3cN5JxKZMq0Lnv12sZZLHmvCY_PJbyt09pZr-Vir_5mwkOWc0wo/s1600/chal.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="266" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbeBv_Tg2-QCJrkBXPuTHsKnDZRgub-TCMGhoJWhYz5tLqHL6XoojP1LF0AicuAjfhPlqt71SYnCLQ97UAzCdMSD7J3cN5JxKZMq0Lnv12sZZLHmvCY_PJbyt09pZr-Vir_5mwkOWc0wo/s400/chal.jpg" width="400" /></a></div> <br /> ઉનાળાના ધોમધખતા તાપ માં એક મજુર શહેરની ગલીઓમાં તરસતો ભટકતો હતો. ખાસ્સા રઝળપાટ પછી તેને હવેલી ની બહાર એક શેઠ ને ઉભેલા જોયા. શેઠને ઉભેલા જોઇને તેને કાકલુદી ભર્યા સ્વરે કહ્યું "શેઠ, પાણી આપોને ખુબ તરસ લાગી છે."<br /> <br /> શેઠે કહ્યું "હમણાં માણસ આવશે એ તને પાણી આપશે."<br /> <br /> ઘણીવાર થઇ, માણસ આવ્યો નહિ. મજુર માટે તરસ અસહ્ય બની એણે ફરી શેઠ ને વિનંતી કરી "શેઠ, પાણી આપોને..."<br /> <br /> શેઠે ઉગ્ર અવાજે કહ્યું "માણસ આવે એટલે આપશે કહ્યું ને."<br /> <br /> મજૂરે ફરી રાહ જોઈ પણ માણસ આવ્યો નહિ મજૂરે ફરી શેઠ ને આજીજી કરી. આ વખતે શેઠ વધુ ઉગ્ર થઈને બોલ્યા "તને ક્યારનો કહું છું તો સમજ નથી પડતી કે માણસ આવશે તે પાણી આપશે"<br /> <br /> તરસ થી વ્યાકુળ બનેલા મજુર થી બોલાઈ ગયું "શેઠ થોડીવાર માટે તમે જ માણસ બની જાવને !!! "<br /> <br /> મિત્રો, ક્યારેક તમે બીજાની તરસ છીપાવશો તો ભગવાન જરૂરથી તમારી તરસ પણ છીપાવશે...!!!<br /> <br /> Join Us <b>"<a href="https://www.facebook.com/GujaratTheOfficial">હા-અમે ગુજરાતી</a>"</b></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-89121284491243563982013-04-20T09:30:00.001+05:302013-04-20T09:30:30.696+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> (દીકરી ની વ્યાખ્યા:&nbsp;બોલતા આવડે એ પહેલા બધું જ ઈશારા માં સમજાવે અને બોલતા આવડી જાય પછી બધું ઈશારા માં સમજાવી દે .... એટલે દિકરી . સમજણ ની summary એટલે દિકરી . ઈશ્વર સુધી પહોચવા માટે તત્કાલ માં કરાવેલું reservation એટલે દિકરી . મંદિર સુધી લઇ જતો ટૂંકા માં ટૂંકો રસ્તો એટલે દિકરી . વર્ષો પહેલા સમજણ નામ નું કોઈ બીજ રોપ્યું હોય અને એમાં થી વૃક્ષ થાય , એ વૃક્ષ નું નામ દિકરી . વૃક્ષ ની વાત છોડો, ડાબા ખિસ્સા માં વસંત રાખ્યા નો અહેસાસ થાય , એ અહેસાસ નું નામ દિકરી . દિકરી આંસુઓ લૂછે ત્યારે સાલું એવું લાગે કે ચોમાસું રૂમાલ લઇ ને આવે !!!!)<br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt23Fsq-W48jcEzigb19QR5o60N_roKqWj3I0PwPY5hzkHBuol6NGfS0d2PNvO5mGDTU0rLX9B_f13yMScbmoBqGGzcFachd_zpKGQxOAbDi1IzIC8Uwz5eg9P-aa9kSuxazjMCKC7I-c/s1600/2012-01-03_003.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="321" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjt23Fsq-W48jcEzigb19QR5o60N_roKqWj3I0PwPY5hzkHBuol6NGfS0d2PNvO5mGDTU0rLX9B_f13yMScbmoBqGGzcFachd_zpKGQxOAbDi1IzIC8Uwz5eg9P-aa9kSuxazjMCKC7I-c/s400/2012-01-03_003.jpg" width="400" /></a></div> ગર્ભમાં રહેલી દીકરીની વ્યથા..<br /> <br /> મા મને એક અવસર તો આપ...!!!!<br /> <br /> તારા ખોળામાં માથું નાખીને સુવાનો મારા નાના હાથથી તારા ચોટલા ને ગુંથવાનો... સુતેલા મારા પપ્પાના માથામાં હાથ ફેરવવાનો એમના તમામ દુ:ખોમાં સહભાગી થવાનો મારે પણ જીવવુ છે મા મને એક અવસર તો આપ..!!!<br /> નહીં કરુ હું જીદ કોઇ ચીજ માટે મારી બધીજ વસ્તુઓ આપી દઇશ ભૈયા માટે આકાશના તારા તોડી લાવીશ તારા માટે નિર્દયી ના થા મારા માટે મારે પણ જીવવુ છે મા, મને એક અવસર તો આપ..!!!<br /> <br /> મારા કીલકીલાટથી તારું ઘર ભરી દઇશ આખી દુનિયામાં રોશન પપ્પાનું નામ કરી દઇશ પપ્પાનુ ટીફીન આપવા ઓફીસે હું જઇશ થોડુ ખાઇ ને પણ હું જીવી લઇશ તારું કહેવુ કરીશ અને તું કહે તેમ રહીશ મારા મમ્મી પપ્પા દુનિયાના બેસ્ટ મમ્મી-પપ્પા છે એવું હું બધાને કહીશ. નિર્દયી નહિ થા માં મારે પણ જીવવુ છે મને એક અવસર તો આપ..!!!<br /> <br /> પપ્પા નો સહારો થઇશ હું તું થાકે ત્યારે તારું માથું દાબી દઇશ હું... તારા પર આવેલી હર મુસીબત સહીશ હું પપ્પાનો દીકરો બનીને રહીશ હું... નિર્દયી નહિ થા માં મારે પણ જીવવુ છે મને એક અવસર તો આપ..!!!<br /> <br /> ના પાડી દે ડોક્ટરને મને કાતરથી ના મારે પપ્પાને કહી દે ને મમ્મી એ ડોક્ટર ને મારે તારા ખોળામાં તો મને નિરાંતે સુવા દે.... હુ મસ્તી નહીં કરું મમ્મી મને દુનિયા તો જોવા દે..?<br /> <br /> નિર્દયી નહિ થા મા મારે પણ જીવવું છે મને એક અવસર તો આપ..!!!<br /> <br /> નહીં..... બચાવો...પપ્પા.....!!!! બચાવો મને..... મમ્મી બચાવ મને આ ડોક્ટર અંકલ મને મારે છે...!!! નહીં....પપ્પા બચાવો....નહી....નહી....</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-56842763755610810982013-04-11T23:25:00.000+05:302013-04-11T23:26:39.729+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4SRcmqP2-ivpXZxLUKH0aCAmO9q-wbQbU3pzXBYYtIOyao28Bo5MJZXQRNbt2AlbXSpTH4BXmSziAESZlFfDT-_xKxTwAhyphenhyphenz2yjeO_hC2RhZfkXLElEnqZfAMi5eLxQJQ4EEeYeJkOWc/s1600/India-Post.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="207" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4SRcmqP2-ivpXZxLUKH0aCAmO9q-wbQbU3pzXBYYtIOyao28Bo5MJZXQRNbt2AlbXSpTH4BXmSziAESZlFfDT-_xKxTwAhyphenhyphenz2yjeO_hC2RhZfkXLElEnqZfAMi5eLxQJQ4EEeYeJkOWc/s320/India-Post.jpg" width="320" /></a></div> મને એક જોરદાર આઘાત લાગ્યો જયારે મેં મારા ખિસ્સામાં હાથ નાખ્યો અને મને ખબર પડી કે મારું પાકીટ તો ચોરાઈ ગયું છે .. .. !!<br /> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> .. પાકીટમાં શું હતું .. .. ?? કંઈક ૧૫૦ રૂપિયા અને એક પત્ર .. .. !!</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> .. એ પત્ર, જે મેં મારી માં માટે લખ્યો હતો અને એમાં લખ્યું હતું કે : "મારી નોકરી છુટી ગઈ છે, એટલે હવે હું તમને પૈસા નહિ મોકલી શકું .. .. !!"</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> ૩ દિવસથી તે પોસ્ટકાર્ડ મારા ખિસ્સામાં જ પડ્યો હતો .. !! પોસ્ટ કરવાનું મન જ નહોતું થઇ રહ્યું .. .. !! :'(</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> .. એમ પણ ૧૫૦ રૂપિયા કઈ મોટી રકમ તો નથી હોતી. પણ જેની નોકરી છૂટી ગઈ હોય ને, એના માટે તો ૧૫૦ રૂપિયા પણ ૧૫૦૦ થી ઓછા નથી હોતા .. .. !</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> .. આ વાતને અમુક દિવસ વીતી ગયા. માં નો પત્ર મળ્યો. હું સહેમી ગયો .. .. જરૂર માં એ પૈસા મોકલાવવા માટે લખ્યું હશે .. !! પણ પત્ર વાંચીને હું શોક થઇ ગયો .. .. !!</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> માં એ લખ્યું હતું : "બેટા, તારો ૫૦૦ રૂપિયાનો મોકલેલો મનીઓર્ડર મને મળી ગયો છે. તું કેટલો સારો છે, પૈસા મોકલવામાં ક્યારેય લાપરવાહી નથી કરતો .. .. !"</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> હું એ વિચારમાં પડી ગયો કે આ મનીઓર્ડર કોણે મોકલાવ્યો હશે .. .. ??</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> એના અમુક દિવસ પછી .. .. એક બીજો પત્ર મળ્યો .. !! એકદમ ગળબળિયા અક્ષરોમાં લખાયેલો, માંડ-માંડ હું એને વાચી શક્યો .. !!</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> એમાં લખ્યું હતું કે : "ભાઈ, ૧૫૦ રૂપિયા તારી તરફથી અને ૩૫૦ રૂપિયા મારી તરફથી મેળવીને, મેં તારી માં ને ૫૦૦ રૂપિયાનો મનીઓર્ડર મોકલી દીધો છે .. .. !! ફિકર નહિ કરતો દોસ્ત, માં તો બધાયની એક જેવીજ હોય છે ને .. .. ?? એ કેમ દુખી રહે .. .. ??"</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> તારો અજાણ્યો મિત્ર - પાકીટચોર ભાઈ .. .. !!</div> <div style="text-align: left;"> <br /></div> <div style="text-align: left;"> સમિક્ષા : માણસ ચાહે કેટલો પણ બુરો કેમ ના હોય પણ 'માં' ના માટેની ભાવના બધાની એક જેવી જ હોય છે. સાચું કે નહિ .. .. ?? ♥ღ•٠<br /> <br /> <b>વાંચકોને વિનંતી&nbsp;</b><b>કે</b><b>:</b>&nbsp;જો તમને વાર્તા જરાપણ ગમી હોય તો ફેસબુક, ટ્વીટર કે ગુગલ પ્લસ ના માધ્યમથી શેર કરી અને કમેન્ટ કરી&nbsp;આભારી કરોશોજી.</div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-91398283804864643932013-04-08T18:57:00.000+05:302013-04-09T15:41:35.261+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwMeCYInDDdz7PCWaLXxOssDUvXeSRG7vrPvtFu38AwCn-NI3dcEvs8xRZk9jFuOdqIDxB5tMr8LRfEnBeJWfZpiUYvcJmthAce38DMborUtWmiQyy18Hbtmf8adXnbFZnG0CNKM5uI1g/s1600/poor.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="265" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwMeCYInDDdz7PCWaLXxOssDUvXeSRG7vrPvtFu38AwCn-NI3dcEvs8xRZk9jFuOdqIDxB5tMr8LRfEnBeJWfZpiUYvcJmthAce38DMborUtWmiQyy18Hbtmf8adXnbFZnG0CNKM5uI1g/s400/poor.jpg" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> એક દી એક ધનિષ્ઠ બાપ પોતાના ચૌદ વર્ષના દીકરાને&nbsp;ગરીબી કોને કહેવાય અને ગરીબ માણસ કેવીરીતે જીવેછે તે બતાવવા એક ગામ માં ગરીબને ઘેર લઇ ગયો ને એક આખો દિવસ ત્યાં ગુજાર્યો, બીજે દિવસે બાપે એના છોકરાને ઘેર લઇ જતી વખતે કહ્યું કે તે જોયું કે ગરીબ માણસ પોતાની જીંદગી કેવી રીતે વિતાવે&nbsp;છે? અને એ જોઈ તું શું શિખ્યો?</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> એટલે છોકરાએ જવાબ આપ્યો કે&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણી પાસે એક કુતરો છે ને જેને આપણે પટ્ટાથી બાંધી રાખીએ છીએ જેથી એ બીજા ને કરડી ના લે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમની પાસે ચાર કુતરા ને બે નાના બચ્ચા છે ને તે પણ છુટા, અને એમના એક અવાજમાં તે શાંત બેસી જાય છે અને એ સિવાય એક ગાય, એક વાછડી,&nbsp;એક બકરી,&nbsp;બે બિલાડી, ચાર કબુતર અને&nbsp;ત્રણ ખિસકોલી છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણી પાસે ન્હાવા માટે બાથરૂમ માં ટબ અને આંગણામાં સ્વીમીંગપુલ છે, જેમાં મહીને એક વાર પાણી બદલવું પડે છે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમની પાસે&nbsp;કુદરતી નદી છે ને જેનું પાણી રોજ બદલાતું રહે છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> અપણા આંગણામાં બે ઝાડ ને બે ફૂલ છોડ છે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમના આંગણામાં પાંચ ઝાડ છે તેમાં બે કેરીના, એક બદામનું, એક જાંબુનું ને એક લીમડાનું છે અને અગિયાર ફૂલછોડ છે જેમાં બે જાસવંતિના, એક ગુલાબનું, બે રાતરાણી ને છ ઝંડુ ના, એમ છતાં તેઓ તુલસીની પૂજા કરતા હતા જે નાતો ફળ આપતુતું નાતો ફૂલ.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણા ઘરમાં રમવા માટે એક નાનું ટેરસ છે</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમના ઘરનું આંગણું&nbsp;ખુબજ મોટું છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણા ઘરમાં રાત્રે સુતી વખતે એક નાનો લેમ્પ ચાલુ હોય છે ને ઉપર પંખો દેખાય છે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમના ઘરમાં રાત્રે ચાંદની પ્રસરે છે ને તારાઓ ટમટમે છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણી રક્ષા માટે ચાર દીવાલો છે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમની રક્ષા માટે એમના મિત્રો ને પડોસીઓ છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણી પાસે એન્સાઇક્લોપીડીયા છે,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમની પાસે શ્રીમદ ભાગવત ગીતા છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણે આપણો&nbsp;ખોરાક ખરીદી કરીને લાવીએ છીએ,</div> <div class="separator" style="clear: both;"> તેઓ પોતાનો ખોરાક જાતે ઉગાવે છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> આપણા મોટા ઘર માં આપણે ફક્ત ત્રણ જણા છી. મમ્મી, તમે ને હું.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> એમના નાના ઘરમાં એમના બા-બાપુજી, મમ્મી-પપ્પા, કાકા કાકી, ફઈ ને ભાઈ-બહેન બધા જ&nbsp;છે.</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> "હું ખરેખર તમરો આભારી છું કે તમે મને બત્વ્યું કે આપણે કેટલા ગરીબ છીએ."</div> <div class="separator" style="clear: both;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both;"> <b>વાંચકોને વિનંતી&nbsp;</b><b>કે</b><b>:</b> જો તમને વાર્તા જરાપણ ગમી હોય તો ફેસબુક, ટ્વીટર કે ગુગલ પ્લસ ના માધ્યમથી શેર કરી આભારી કરોશોજી.</div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-1912563913602561082013-04-02T23:41:00.001+05:302013-04-02T23:41:12.955+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGUOtMWTWwWYAP0ArhFIxjbJPKCexQNl1dpEgLWL0A7ngao9hB0GLrRAHMrMnKldlRh1roh5D_yHKRRI5U1NUER8lQ0KevHEUjG-JL0XniX5kqGfYh5qiEEe7mIWVowOntndH71C_FdA4/s1600/choro.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGUOtMWTWwWYAP0ArhFIxjbJPKCexQNl1dpEgLWL0A7ngao9hB0GLrRAHMrMnKldlRh1roh5D_yHKRRI5U1NUER8lQ0KevHEUjG-JL0XniX5kqGfYh5qiEEe7mIWVowOntndH71C_FdA4/s320/choro.jpg" width="320" /></a></div> <br /> આઠ દસ વરસના દીકરાની મા મરી જાય છે!! ગામમાં કોઇએ પૂછ્યું કે,<br /> "દીકરા ! તારી આ નવી મા અને મૃત્યુ પામેલી માં વચ્ચે શું તફાવત લાગ્યો?"<br /> <br /> ત્યારે આ ગામડાનો દીકરો જવાબ દીધો કે "મારી જે સગી મા હતી એ જુઠાબોલી હતી અને આ નવી મા સાચાબોલી છે"<br /> <br /> આ સાંભળી ગામલોકો આશ્ચર્યચકિત થઇને પૂછે છે કે "કેમ બેટા? જેની કૂખે તૂં જનમ્યો છે એને તૂં જુઠાબોલી કહે છે? અને જે કાલે આવી છે એને સાચાબોલી? કારણ?"<br /> <br /> ગામડાનો આ ભોળો દીકરો જવાબ દે&nbsp;છે કે,"જયારે હુ મસ્તી કરતો ત્યારે મારી માં&nbsp;મને કે'તી હતી કે,દીકરા જો તૂં આમ મસ્તી કરીશ તો તને જમવાનું નહીં દઉં! છતાં ય હું તોફાન કરતો અને એ&nbsp;જ મા વાળાટાણું થાતાં,રોઢાટાણું થાતાં,આંખ્યે નેજવું કરી, મને ગામમાંથી ગોતી લાવી, પરાણે મોંમાં કોળિયા દઇ ખવરાવતી!<br /> <br /> આ નવી મા કહે છે કે તોફાન કરીશ તો ખાવાનું નહીં દઉં! અને હું તોફાન કરું તો ખરેખર ! મને ત્રણ દિ' સુધી જમવાનું નથી દેતી !";-(;-(<br /> <br /> -ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-88355199811058974862013-03-29T18:54:00.000+05:302013-09-16T13:00:43.298+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiifD9yNpfGQHjaavZSgfIFqj4RtYJHMKRnqTJMIaa65Kxcoc2YPl1IdTlo333HPs4JkJnaDdFBGWzkEKznuFFJugM32Ohb4tyE2UTybClBsZHkTDlHce_t_MhJe_asO8snPkT0TGjkt2o/s1600/boy.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiifD9yNpfGQHjaavZSgfIFqj4RtYJHMKRnqTJMIaa65Kxcoc2YPl1IdTlo333HPs4JkJnaDdFBGWzkEKznuFFJugM32Ohb4tyE2UTybClBsZHkTDlHce_t_MhJe_asO8snPkT0TGjkt2o/s320/boy.jpg" width="304" /></a></div> <div style="text-align: left;"> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;"><br /></span> </div> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">એક ગરીબ છોકરો હતો તેનું નામ હરીશ હતું&nbsp;જે પોતાના&nbsp;ભણવાના&nbsp;ખર્ચ માટે ઘરે ઘરે જઈને ચીજો વેચતો હતો. એક દિવસ એની પાસે કઈ પૈસા ન બચ્યા અને એ ભૂખ્યો પણ હતો.&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">એણે નક્કી કર્યું કે એ&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">સામે ના ઘરે જઈ કૈંક&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">ખાવાનું માંગશે, હરીશ&nbsp;સામેના ઘરે જઈ દરવાજો ખખડાવ્યો એટલે એક સુંદર અને રૂપાળી સ્ત્રીએ દરવાજો ઉઘાડ્યો. એ સુંદર સ્ત્રીને જોતાજ હરીશ&nbsp;હિચખીચાવા લાગ્યો અને ખાવાના બદલે પીવામાંટે પાણી ની માંગણી કરી.</span><br /> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">પેલી સુંદર સ્ત્રી ને તરત દેખાયું કે આ છોકરો ભૂખ્યો લાગે છે એટલે એણે એક મોટો ગ્લાસ ભરી દૂધ લાવી હરીશને&nbsp;પીવા કહ્યું. હરીશતો ભૂખ્યોજ હતો એટલે એણે&nbsp;ધીમે ધીમે કરી આખો ગ્લાસ ખાલી કરી દીધો અને પછી સ્ત્રીને પૂછ્યું "આ દુધના ગ્લાસ માટે હું તમને શું આપું?", સ્ત્રી સ્મિત સાથે બોલી "તારે આના માટે કઈ આપવાની જરૂર નથી અને એમ પણ કોઈનાપર જો આપણે દયા કરીએ તો એના બદલામાં કંઈ લેવું ન જોઈએ." હરીશે&nbsp;પણ તહેદિલ થી આભાર માન્યો અને ત્યાંથી જતો રહ્યો.&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">હરીશ પોતાને ફક્ત&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">શારીરિક સ્વસ્થ નહિ પણ ઈશ્વર ની દયાદ્રીષ્ટિ છે એમ પણ સમજી ગયો. એ લોકોની મદદ પણ કરવા લાગ્યો.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">અમુક વર્ષો પછી પેલી સુંદર સ્ત્રી બીમાર રહેવા લાગી, ગામ નો ડોક્ટર&nbsp;ચકિત થઇ ગયો કે આને કોઈ દવાની અસર કેમ નથી થતી. એટલે ડોકટરે તેને મોટા શહેરના સ્પેશ્યાલીસ્ટ પાસે બીમારી નો ઈલાજ કરાવવા મોકલી. તે&nbsp;</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">સ્પેશ્યાલીસ્ટ</span><span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">&nbsp;એટલે ડોક્ટર હરીશ. જયારે હરીશેને ગામનું નામ ખબર પડી એટલે એની આંખમાં અજાણ્યું હેત&nbsp;આવી ગયું અને&nbsp;તરત જ પોતાનો ડોક્ટર વાળો ગાઉન પહેરી&nbsp;પેલી&nbsp;સ્ત્રીને જોવા નીચે વેઈટીંગ એરિયા માં&nbsp;ગયો ને ખાતરી કરી&nbsp;કે એ એજ&nbsp;સ્ત્રી હતી કે નહિ.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">એ પહેલી નજરમાજ એ સ્ત્રીને ઓળખી ગયો, એ પાછો પોતાની કેબીન માં ચાલ્યો ગયો અને પોતાથી બની શકે તે પ્રયત્નો કરી એ સ્ત્રીનો ઈલાજ કરવાનું નક્કી કર્યું. એ દિવસથી તેણે લાંબા ગાળા સુથી&nbsp;પોતાનું પૂર્ણ ધ્યાન તે સ્ત્રીના ઇલાજમાં પોરવી એને સ્વસ્થ અને રોગમુક્ત&nbsp;કરી. ડોક્ટર હરીશે એ સ્ત્રીનું હોસ્પિટલ નું&nbsp;બીલ પોતાની&nbsp;મંજુરી માટે પોતાની પાસે મગાવ્યું. હરીશે બીલ જોઈ એના પર કંઈક લખી એ બીલ પેલી સ્ત્રીના રૂમ માં&nbsp;મોકલાવી દીધું.</span><br /> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;"><br /></span> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">એ સ્ત્રી ને થયું કે ઘણો ખર્ચો થયો હશે એટલે એણે વિચાર્યું હવે બાકીની જિંદગી આ બીલ ચુકવવામાં જશે. છેવટે એણે બીલ જોયું તો એમાં લખ્યું હતું કે "એક દુધના ગ્લાસથી બીલ પૂર્ણ ચૂકતે - હસ્તાક્ષર ડોક્ટર હરીશ"</span><br /> <span style="background-color: white; color: #333333; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">સ્ત્રીની આંખો ભરાઈ આવી ને હૃદય થી સ્મિત છલકાયું.</span><br /> <span style="background-color: white;"><br /></span> -ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.<br /> <span style="background-color: white;">ઉપર નું લખાણ એક&nbsp;ફેસબુક ગ્રુપ ની પોસ્ટ માંથી લેવામાં આવેલુ છે.</span><br /> <span style="background-color: white;">જેની લીંક&nbsp;છે -&nbsp;</span><a href="http://www.facebook.com/noicantbelieveit" style="background-color: white; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">I Can't Believe It</a><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='320' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/xAqOJPoZTgA?feature=player_embedded' frameborder='0'></iframe></div> <br /> એક વીડિઓ મળેલો છે એટલે પોસ્ટ ફરીથી અપડેટ કરું છું...</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-55877475841840410892013-03-25T18:24:00.000+05:302013-03-25T18:24:12.774+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> એક અદ્ભુત પણ સરસ ઉદાહરણ રજુ કરું છું કે જે થી દીકરી ના વ્હાલના દરિયાનું એક મોજું પગ પર ગલગલીયા કરી જાય એવું અનુભવાશે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimyVzUbHDIs0_xcq2jGGWVlXK-MoZbYiDP90Llx6mYl04I3zUZOKGMv3lgEBrsVcc1Ca_8zYkEiAU04T1FMJaZlMqEKj_dtzjPID3yKIRhncVA0iqT1NXPfM8fZJutrkjWlryMCypEAdA/s1600/daddaughterLead-420x0.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><span style="color: black;"><br /></span><img border="0" height="190" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEimyVzUbHDIs0_xcq2jGGWVlXK-MoZbYiDP90Llx6mYl04I3zUZOKGMv3lgEBrsVcc1Ca_8zYkEiAU04T1FMJaZlMqEKj_dtzjPID3yKIRhncVA0iqT1NXPfM8fZJutrkjWlryMCypEAdA/s320/daddaughterLead-420x0.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrIM8Q-IuPNXYh1ynXCGYOz_5IM_7ZpcWBqj7QSlFHeTEs7xJFEqhZqU0JVEKn03iD3PWHwV-Oovqk14iEVXJoAplOEF2J6gc4IkxIJccjf9p-TfLzZeTqfvfq81qygvy3wbRAS3gmCag/s1600/father-and-daughter-victoria-rhodehouse.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="240" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrIM8Q-IuPNXYh1ynXCGYOz_5IM_7ZpcWBqj7QSlFHeTEs7xJFEqhZqU0JVEKn03iD3PWHwV-Oovqk14iEVXJoAplOEF2J6gc4IkxIJccjf9p-TfLzZeTqfvfq81qygvy3wbRAS3gmCag/s320/father-and-daughter-victoria-rhodehouse.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzIHrtOJit7rC94wGfHqw7su2Wr5DQ54o_pMH9eq7l3o74XtOSr3zG6YSG6U33e9-ohQkw-HBi0z1lSQfa8A-NvVESXlhCsgss-9FcuI1aZtUpaMKCQPKdNAQA9cPZcyjtQjYpyLJkF88/s1600/father_daughter.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjzIHrtOJit7rC94wGfHqw7su2Wr5DQ54o_pMH9eq7l3o74XtOSr3zG6YSG6U33e9-ohQkw-HBi0z1lSQfa8A-NvVESXlhCsgss-9FcuI1aZtUpaMKCQPKdNAQA9cPZcyjtQjYpyLJkF88/s320/father_daughter.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyi1JTnaxOshL4VRmHhHuu9ADsuGrjZkBmHLdbQK5DSdYe_EFBkFh8vxBgZmMeSFszfaWobd9IjAlRj3AojqnJNtjqwOm1SEk0BdcPfA0ABahtB4OHf5O_l31v0ZX3Ve1rndnBadml3F8/s1600/js7322.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjyi1JTnaxOshL4VRmHhHuu9ADsuGrjZkBmHLdbQK5DSdYe_EFBkFh8vxBgZmMeSFszfaWobd9IjAlRj3AojqnJNtjqwOm1SEk0BdcPfA0ABahtB4OHf5O_l31v0ZX3Ve1rndnBadml3F8/s320/js7322.JPG" width="291" /></a></div> <br /> સોરાષ્ટ્રના એક ધાર્મિક જગ્યાએ રોડ પર દીકરીના પિતા મરી જતા, આંખોથી&nbsp;ટપકતા આંસુ સાથે, જતી ગાડીને હાથ કરીને ઉભી રાખે છે. જેમાં એક માણસે પોતાની ફિયાટ ગાડી ઉભી રાખી અને ઉતરીને પૂછ્યું કે શું થયું છે.<br /> <br /> રડતા રડતા દીકરી એ જવાબ આપ્યો કે મારા પિતાજીનું અવશાન થઇ ગયું છે. અમને અમારા ઘરે મૂકી આવો તો સારું. સમજદાર માણસે તેની ગાડીમાં પાછળ બેસાડ્યા એ સમયે દીકરી મોતને ભેટેલા પિતાના માથા પર હાથ ફેરવતી&nbsp;હતી. એ ગામ ગયા ત્યારે ઘરને તાળું લાગેલું હતું. મુકવા આવેલા માણસને ચાવી લઇ આવું કહી દીકરી ત્યાંથી નીકળી ગઈ. થોડા સમય પછી ગામને ઘટનાની વિગત મળતા આવીને મૃતદેહ બહાર કાઢ્યો.<br /> <br /> તેમ છતાં ગાડીવાળા માણસ ઉભા રહ્યા હતા. ગામના એક&nbsp;વડીલ માણસે પૂછ્યું "આપ કેમ ઉભા છો?" તેમણે જવાબ આપ્યો કે "મોતને ભેટેલા માણસની દીકરીને છેલ્લે મળીને તેને નમન કરીને જાઉં." વડીલે આશ્ચર્ય થી પુછ્યું&nbsp;"કોણ દીકરી?" આ માણસે જવાબ આપ્યો કે "મારી સાથે રોડ પર રહીને ઘરના આંગણા સુધી ગાડીમાં બેસીને આવી હતી તેની વાત કરું છું." ફરીથી વડીલે પુછ્યું&nbsp;"જોતા ઓળખી જાવ?" આ માણસે જણાવ્યું કે "હા, ઓળખુને!!" આખરે તેના ઘરમાં લઇ આવ્યા અને&nbsp;દીવાલ પર દીકરીનો ફોટો હતો એ બતાવીને પૂછ્યું કે "આ દીકરી હતી?" ગાડીવાળા&nbsp;માણસે જણાવી દીધું કે "આ દીકરીએ મને ઉભી રાખીને ઘર સુધી મૂકી ગયી&nbsp;હતી."<br /> ગામના વડીલે આ શખ્સને જણાવ્યું&nbsp;કે "આ દીકરી મરી એને&nbsp;ત્રણ વર્ષ થઇ ગયા છે."<br /> <br /> આ ગાડીવાળા માણસને એમ થયું કે પોતાના પિતાને કઈ થાય તો દીકરી કોઈ પણ રૂપમાં આવતી હોય છે. તેથી કહેવાયું છે કે "દીકરી હરહંમેશ વહાલનો દરિયો હોય!!!"<br /> <br /> -ઉપર નો લેખ અમારા એક મિત્ર&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/Teniyu.aengel" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17.99715805053711px;"><b>ડૉ.નાનકડી તોફાની એન્જલ </b>(Pali)</a>&nbsp;એ એમના ફેસબુક માં શેર કરેલું છે.<br /> <div> આ&nbsp;લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર (SHARE) કરજો.</div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-63531504003788779322013-03-25T15:04:00.000+05:302013-03-27T19:53:25.621+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1OisyKvdCOv2BU96RUSGGcZ1yKBRVN-HP1b5aIwNeMoiJ24yC78r6q1djeFRulluHH0Ni-_EmX3Wr7WJCgMGb4QmK3lzF7YCws9AdAeRpZGwB7iYrPIQJhwOaFKgVXm3g7MUAMe8JRrI/s1600/JAMNAGAR.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="267" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1OisyKvdCOv2BU96RUSGGcZ1yKBRVN-HP1b5aIwNeMoiJ24yC78r6q1djeFRulluHH0Ni-_EmX3Wr7WJCgMGb4QmK3lzF7YCws9AdAeRpZGwB7iYrPIQJhwOaFKgVXm3g7MUAMe8JRrI/s320/JAMNAGAR.jpg" width="320" /></a></div> <br /> નામ ભલે જામનગર હોઈ પણ મુંબઈ જેવી પહેચાન છે.<br /> એક ઇન્દિરા રોડ, બીજો નહેરુ રોડ,&nbsp;અને ત્રીજો સાત રસ્તા રોડ&nbsp;અમારી જાન છે.<br /> રણજીત સાગર ડેમ અમારી સાન છે,<br /> જોગેર્સ પાર્ક તો પ્રેમી પંખીડા નું ધામ છે,<br /> મનમોજી ના ગોલા, મારાજ ના ગાઠીયા નું નામ છે.<br /> મયુરી ના ભજીયા, ગીગા ભાઈ ની ભેલ ની તો અલગ જ વાત છે.<br /> લખોટા તળાવ તો રવિવાર ની સાંજ છે.<br /> જૈન વિજય ની કચોરી અને&nbsp;પટેલ ના પેંડા એક વાર ખાતા જાવ અને કેતા&nbsp;જાવ કે<br /> <b>જામનગર જેવું બીજું ક્યાં ધામ છે...:)</b><br /> <br /> ઉપર નું લખાણ એક ફેસબુક ગ્રુપ માંથી લેવામાં આવેલુ છે.<br /> જેની લીંક છે - <a href="http://www.facebook.com/pages/-Happy-Club-/362280540532214">Happy Club</a><br /> <br /> ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-84809017903597157862013-03-22T17:44:00.001+05:302013-03-22T17:52:08.411+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> મિત્રો નાનપણ માં લગભગ આપણે બધાએ કાચબા અને સસલાની વાર્તા સાંભળેલી અથવાતો વાચેલી છે.<br /> અહી એના ચાર પ્રકરણ રજુ કરું છું<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQSIsDDVuMgZOTsDJRxJ_K6V2hHCfa3n09UtdeEFciVyGImqWwB3L-_zeZOuVteC2qk-87uDKfg6pxPh35OLMm35MfWnY9pyrm_6KnOopN4z3nLqs3Djo06udMXfUV2lV088HKJMT_QV0/s1600/tortoise-hare.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="276" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQSIsDDVuMgZOTsDJRxJ_K6V2hHCfa3n09UtdeEFciVyGImqWwB3L-_zeZOuVteC2qk-87uDKfg6pxPh35OLMm35MfWnY9pyrm_6KnOopN4z3nLqs3Djo06udMXfUV2lV088HKJMT_QV0/s320/tortoise-hare.jpg" width="320" /></a></div> <br /> <br /> <span style="color: red;"><b>કાચબો અને સસલું - પ્રકરણ પહેલું&nbsp;(Version 1)</b></span><br /> <br /> એકવખત એક સસલાએ કાચબા જોડે શરત મૂકી કે કોણ પહેલા પોચે.<br /> કાચબો સમજી ગયો કે એ મને નીચો દેખાડવા માંગે છે. છતાં કાચબાએ શરત સ્વીકારી.<br /> બીજે દિવસે&nbsp;સ્પર્ધા શરુ થઇ, એટલે કાચબો ચાલવા માંડ્યો ને સસલું તો ભાગી ને આગળ નીકળી ગયો, અડધે પોચી સસલાને વિચાર આયવો કે આ કાચબો મારાથી તો આગળ જઈ નહિ શકે, તો શા માટે હું ભાગીને આગળ જાવ, અહી કાચબાની રાહ જોઈ થોડો આરામ પણ કરી લવ. એટલું વિચારી સસલો&nbsp;એક ઝાડ નીચે આરામ થી બેસી ગયો, થોડી વાર થઇ ત્યાં કાચબો ત્યાં પહોચ્યો અને એણે જોયું કે સસલો તો સુઈ ગયો છે એટલે એણે આગળ જવાનું ચાલુ રાખ્યું ને સસલાને સુવાજ દીધો.<br /> <br /> સસલો સુતો રહ્યો એટલામાં કાચબો પહોચીને જીતીગયો, બધા લોકો ખુશ થયા ને તાળીઓ પાડવા માંડ્યા, તાળી&nbsp;નો આવાજ સાંભળી સસલો ઉઠી ગયો ને ભાગવા માંડ્યો, એટલે ખબર પડી કે કાચબો તો જીતી ગયો.<br /> મોઢું નાનું થઇ ગયું ને બધું અભિમાન ઉતરી ગયું.<br /> <br /> <b>બોધપાઠ:</b><br /> કાચબો આપણે&nbsp;શિખવે&nbsp;છે કે પોતાનું કાર્ય એકજ ધ્યેય થી અને આળસ કર્યા વગર કરવું જોઈએ.<br /> સસલું આપણે શિખવે છે કે કદીએ પોતાના ચઢીયાતા હોવાનું&nbsp;અભિમાન ન કરવું જોઈએ.<br /> <br /> <span style="color: red;"><b>કાચબો અને સસલું - પ્રકરણ બીજું&nbsp;&nbsp;(Version 2)</b></span><br /> <b><br /></b> કાચબા સાથે&nbsp;સ્પર્ધા હારી ને સસલાને અક્કલ આવી ગયી કે અભિમાન અને આળસ ને કારણે મારે હાર નું મો જોવું પડ્યું, હવે કૈંક એવું કરું કે હુંજ જીતું. એટલે સસલાએ ફરી કાચબાને સ્પર્ધા માટે કહ્યું. કાચબો જાણી ગયો કે આ મને હરાવવાજ માગે છે. હું તો આનાથી જીતી નહિ શકું એમાં એકવાર તો જીતી ગયો એટલે બિચારા સસલાનો પચકો થઇ ગયો એટલે આવખતે જીતી એ પોતાનું માન પાછુ મેળવવા માગે છે અને બધા જાણે જ છે કે મારાથી જીતાશે તો નહિ એટલે લોકો ના માટે હું તો હારવાનો છુંજ નહિ.<br /> <br /> બીજે દિવસે&nbsp;સ્પર્ધા શરુ થઇ, એટલે કાચબો ચાલવા માંડ્યો ને સસલો પણ પોતાની સાધારણ જડપથી દોડવા લાગ્યો, આવખતે સસલો સાવચેતી થી&nbsp;સ્પર્ધા જીતી ગયો. અને જીતીને અભિમાન નું ફણગું ફૂટવા માંડ્યું.<br /> <br /> <b>બોધપાઠ:</b><br /> કાચબો આપણે&nbsp;શિખવે&nbsp;છે કે ફળ ની ચિંતા ના કરવી જોઈએ.<br /> સસલું આપણે શિખવે છે કે કદીએ પોતાની જીતનું&nbsp;અભિમાન ન કરવું જોઈએ.<br /> <br /> <span style="color: red;"><b>કાચબો અને સસલું - પ્રકરણ ત્રીજું&nbsp; (Version 3)</b></span><br /> <b><br /></b> સસલાનું અભિમાન જોઈ કાચબાને થયું કે ચાલો આપણે આનું&nbsp;અભિમાન ઉતારીએ એટલે કાચબાએ સસલાને ફરી સ્પર્ધા કરવા કહ્યું, સસલો તો તરતજ માની ગયો, પણ કાચબાએ એક શરત રાખી,<br /> એણે રસ્તો બદલાવવા કહ્યું અને રસ્તો એવો રાખ્યો કે મંજિલ પર પહોચવા નદીને ફરીને જવું પડે.<br /> <br /> સસલો તો માની ગયો ને બીજે દિવસે સ્પર્ધા શરૂ થઇ. સસલો તો આરામ થી ચાલવા લાગ્યો, એને થયું કે નદીને ફરીને જવાનું છે એટલે રસ્તો લાંબો છે એટલે કાચબો તો આજે પોચીજ નહિ શકે. પણ કાચબો તો નદીમાં ઉતરી ગયો અને તરીને પેલીપાર પોતાની મંજિલે પોચી સ્પર્ધા જીતી ગયો. સસલાને તરતા આવડે નહિ એટલે નદીને ફરીને પોચ્યો પણ લાંબો રસ્તો હોવાને લીધે હારી ગયો.<br /> <br /> <b>બોધપાઠ:</b><br /> કાચબો આપણે&nbsp;શિખવે&nbsp;છે કે બધા માટે મુશ્કેલી એક સરખી નથી&nbsp;હોતી.<br /> સસલું આપણે શિખવે છે કે વધારે પડતા&nbsp;અભીમાનમાં ક્યારેક&nbsp;ભાન ભૂલાય જાય છે.<br /> <br /> <b><span style="color: red;">કાચબો અને સસલું - પ્રકરણ ચોથું&nbsp;&nbsp;(Version 4)</span></b><br /> <br /> સસલાને વાત સમજાય ગઈ હતી એટલે એણે&nbsp;કાચબાને ફરી એક વાર સ્પર્ધા કરવા કહયું, અને રસ્તો થોડો લાંબો અને એમાં પણ વચ્ચે નદી આવે એવો રાખ્યો, કાચબાને કઈ સમજાણું&nbsp;નહિ પણ કાચબાએ સ્પર્ધા માટે હા પડી દીધી કેમકે કાચબો તો જાણતોજ હતો કે કોઈપણ સંજોગોમાં સસલોતો ચઢિયાતો છે. એમ છતાં એનાથી બે વાર જીતીને કાચબો ખુશ હતો.<br /> <br /> બીજે દિવસે સ્પર્ધા શરૂ&nbsp;થઇ ને બંને ચાલવા માંડ્યા, આ વખતે સસલાનું ચલણ તદ્દન બદલાય ગયેલું હતું, તેણે કાચબાને કહ્યું કે મારી પીઠ પર બેસી જા&nbsp;એટલે તને નદી સુધી પહોચાડી દવ, એટલે કાચબો તો બેસી ગયો અને બંને નદી સુધી પહોચી ગયા, પછી કાચબો પાણીમાં ઉતારી ગયો એટલે આ વખતે કાચબાએ કહું કે મારી પીઠ પર બેસીજા એટલે તને પેલી પાર લઇ જાવ, આ વખતે સસલો કાચબાની પીઠ પર બેસી નદી પાર કરી લીધી ને બંને એકજ સાથે પહોચી ને સ્પર્ધા સમાંપ્ત કરી.<br /> <br /> <b>બોધપાઠ:</b><br /> કાચબો અને સસલો બન્ને આપણે&nbsp;શિખવે&nbsp;છે કે જો એકબીજા નો સાથ આપીએ તો સમય બચે છે&nbsp;અને કાર્યશક્તિ વધે&nbsp;છે.<br /> <br /> -ઉપરોક્ત વાર્તાઓ દુરદર્શન ના ડેપ્યુટી ડાઈરેક્ટર શ્રી. મુકેશ શર્માએ [Marketing Division Mumbai:<br /> Head of Office - Dy.Director General (Prog) Shri Mukesh Sharma] રોબોકોન-2013 સ્પર્ધામાં&nbsp; [ROBOCON-2013 Competition) કહેલી. જે માત્ર જાણવાજ નહિ પણ શિખવા જેવી વાત છે.<br /> <br /> ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-74578257712120317342013-03-10T22:01:00.000+05:302013-03-10T22:01:20.281+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">INTERVIEWER (IN AMERICAN ENGLISH): Hello! What have you done?</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWEE: Sir, I have done Master's in Aeronautical Engineering.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17px;">INTERVIEWER: Hmmm! Good, where are you from?</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWEE: I am from India.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWER: अच्छा! कहाँ से?</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWEE: में गुजरात से हूँ.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWER: અરે, કયું શહેર?&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWEE: સર, હું રાજકોટનો છું.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWER: હું વાત કરો છો બાપુ? રાજકોટમાં રસિકભાઈનો ચેવડો ખાધો કે નહિ?</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWEE: અરે હા સર ખાધો જ હોય ને! રસિકભાઈ નો ચેવડો ને "ખેતલા આપાની ચા" એટલે જીવનમાં મોજ જ મોજ બાપુ! (સોરી સોરી સર બોલતો તો, ભૂલથી નીકળી ગયું!)</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">INTERVIEWER: અરે બાપુ મોજ કરો ને યાર! ભાયું ભાયું માં એવું કઈ થોડું હોય! તમારી નોકરીનું સેટિંગ થઇ જશે. મોજ માં રેજો ભાઈ!</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;">જોયું ને આવા વિશાળ હોય છે સૌરાષ્ટ્રના સિંહોના દિલ!! સૌરાષ્ટ્ રોક્સ!!</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <span style="color: black; margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKx35GpXZb7CoVCMj3HJyOJJ7BpQkdGbhuiO2BM8UF2lKqxVEh5GACPRgq1sqQIzeEPzhzrJHIK69icSdjGtgDDJxcPlK4n0YaVvrF_KpV8A-TGdqh9dIGMa2h8IkF3GVZ4QlHQdtmRx8/s1600/chaa.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKx35GpXZb7CoVCMj3HJyOJJ7BpQkdGbhuiO2BM8UF2lKqxVEh5GACPRgq1sqQIzeEPzhzrJHIK69icSdjGtgDDJxcPlK4n0YaVvrF_KpV8A-TGdqh9dIGMa2h8IkF3GVZ4QlHQdtmRx8/s1600/chaa.jpg" /></a></span></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.</div> <span style="color: #333333; font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 17px;"><br /></span></span> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-83825359418735706152013-03-09T16:22:00.002+05:302013-03-09T16:22:41.860+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> "।।।&nbsp;જુગ સહસ્ત્ર યોજન પર ભાનુ ।।।"</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> "।।। લીલ્યો તાહી મધુર ફલ જાનૂ ।।।"</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1XUUegBxvZn7br0G76bolpUHpgmqwaIR1kpi9WJxIdH9wsshB6Sm2rWMY9HMqI4YIkFRGonpknHxfxU9K9-gOVpcXyHNBREMOXz-LV0qxCwccyH-24CqFrjAQEOVqC_Ovf4bji_fbJZo/s1600/Hanuman_Sun.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="318" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1XUUegBxvZn7br0G76bolpUHpgmqwaIR1kpi9WJxIdH9wsshB6Sm2rWMY9HMqI4YIkFRGonpknHxfxU9K9-gOVpcXyHNBREMOXz-LV0qxCwccyH-24CqFrjAQEOVqC_Ovf4bji_fbJZo/s400/Hanuman_Sun.jpg" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> 12000 (જુગ) X 1000 (સહસ્ત્ર) X 8 (1 યોજન = 8 મીલ) = 9,60,00,000 મીલ.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> 9,60,00,000 મીલ X 1.6 (1 મીલ = 1.6 કિ.મી.) = 15,36,00,000 કિ.મી.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> "લીલ્યો તાહી મધુર ફલ જાનૂ" = હનુમાનજી એ પંદર કરોડ છત્રીસ લાખ કિલોમીટર પૃથ્વી થી દુર સૂર્ય ને લિલ્હિયો (ગળે ઉતારી લીધો) મધુર (મીઠું) ફળ જાણી.&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> યુગ (જુગ)&nbsp;શબ્દ ચાર પ્રકારના હોય છે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> સતયુગ દિવ્ય વર્ષોમાં 4,800 વર્ષ અને સૌર વર્ષોમાં 17,28,000 વર્ષ&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ત્રેતાયુગ દિવ્ય વર્ષોમાં 3,600 વર્ષ અને સૌર વર્ષોમાં 12,96,000 વર્ષ&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> દ્વાપરયુગ દિવ્ય વર્ષોમાં 2,400 વર્ષ અને સૌર વર્ષોમાં 8,64,000 વર્ષ&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> કળયુગ દિવ્ય વર્ષોમાં 1,200 વર્ષ અને સૌર વર્ષોમાં 4,32,000 વર્ષ&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ચતુર્યુગ નું માન સૌર વર્ષોમાં ઘણા લોકો જાણે છે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> પણ ચતુર્યુગ નું માન દિવ્ય વર્ષોમાં 12,000 છે. &nbsp; એક યુગ (જુગ) = 12,000 વર્ષ&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> આપણે જાણીએ&nbsp;છીએ&nbsp; કે સુર્ય પૃથ્વીથી લગભગ&nbsp;15,00,00,000 (પંદર&nbsp;કરોડ) કિલોમીટર છે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> કવિ તુલસીદાસજી એ બહુ સરળ ચાર શબ્દોમાં આ દુરી નું વર્ણન કર્યું હતું.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> પણ આજકાલ લોકો સેક્યુલર અને કોન્વેન્ટ ભણવાવાળા&nbsp;એટલે એજ&nbsp;માનશે જે ન્યુટન આપણા ગ્રંથો માંથી ચોરીને દુનીયાને&nbsp;બતાવશે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> -</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> ઉપર નું લખાણ અમારા એક મિત્ર માનીશ સોની&nbsp;ના ફેસબુક પોસ્ટ માંથી લેવામાં આવેલુ છે.<br /> જેની લીંક&nbsp;છે -&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/manishsonigwalior">MANISH SONI</a></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-51683726927745038002013-03-08T18:22:00.000+05:302013-03-08T18:22:00.569+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> મૃત્યુ પછી સ્વર્ગમાં કોણ જાય છે ?<br /> <br /> સત્ય તેમજ મધુર બોલનારા, પોતાનાં કાર્યોમાં કુશળ, સંતાનોને સુશીલ તેમજ જ્ઞાની બનાવનારા, માતાપિતાની હૃદયપૂર્વક સેવા કરનારા, ઈશ્વરમાં આસ્થા ધરાવનાર તેમજ ખોટાં કામ કરતાં ઈશ્વરથી ડરનારાં – આ બધાં મૃત્યુ પછી સીધા સ્વર્ગમાં જાય છે.<br /> <br /> મૃત્યુ પછી સીધા નરકમાં કોણ જાય છે ?<br /> <br /> ખરાબ શબ્દો બોલનારાં, કટુ વાણી બોલનારાં, આળસુઓ, પોતાના બાંધવો-મિત્રો-સાથીઓ સાથે વિશ્વાસઘાત કરનારા, નીચ લોકોને સાથ દેનારા તેમજ તેમની સેવા કરનારા – આ બધાં મૃત્યુ પછી સીધાં નરકમાં જાય છે.<br /> <br /> <div style="text-align: center;"> ગીતા-સાર&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVQwSLbvQnDIyBz02guzKbRSwjp4kZ9G1kBg1Krw3WgWJO0AuMxfh_p7fhxvPGdJoOt4e5NUiWTOYS8-Z5WkxboKeGzyt3b5DOuFrmgPeHJR81YvlgZbkMfHDYbFddyxo7o7t895haQkI/s1600/ABC.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhVQwSLbvQnDIyBz02guzKbRSwjp4kZ9G1kBg1Krw3WgWJO0AuMxfh_p7fhxvPGdJoOt4e5NUiWTOYS8-Z5WkxboKeGzyt3b5DOuFrmgPeHJR81YvlgZbkMfHDYbFddyxo7o7t895haQkI/s640/ABC.jpg" height="640" width="579" /></a></div> <br /> ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર કરજો.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-1086468947259138752013-03-07T18:03:00.000+05:302013-03-07T18:03:02.838+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">આજે મેં એક 70 વર્ષના ઘરડા માણસને મસ્જીદ સ્ટેશને બધાને મફત ઠંડુ પાણી વહેચતા જોયા, હું પણ તરસ્યો હતો એટલે મેં પણ થોડું પાણી પીધું પણ પછી મને વિચાર આવ્યો કે કેમ આ ઘરડો માણસ આ ઉમરમાં આવું કામ કરે છે? અને એની પાસે એક નીલા થેલામાં પાંચ થી છ, બે લીટર વળી ઠંડુ પાણી ભરેલી મોટી બાટલી હતી.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું લોકલ ટ્રેન માટે રાહ જોઈ રહ્યો હતો, મારે દાદર તરફ જવું હતું પણ મારી જીજ્ઞાસા ને લીધે મેં એ પાણી વાળા કાકાની પાછળ સી.એસ.ટી. તરફ જતી ટ્રેન પકડી. ટ્રેન માં પણ એ કાકા બધાને ઠંડુ પાણી વહેચતા હતા, એમણે મને પણ ફરી પાણી માટે પૂછ્યું કારણકે હું પરસેવેથી રેબઝેબ થઇ ગયો હતો.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">વાતચીત કંઇક આ પ્રકારે થઈ.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "શર્ટ ઈતના ગીલા ક્યોં હો ગયા?"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું: "પસીને સે."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "આરામ સે પાની પીઓ, પેટ ભરકે પાની પીઓ."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">મેં થોડું પાણી પીધું ને પૂછ્યું: "આપ રોજ ઐસે સબકો પાની પિલાતે હો?"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "હાં, રોજ પિલાતા હું."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું: "કબસે ઐસે રોજ પાની પીલા રહે હો?"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "બુઢા હો ગયા યે કરતે કરતે."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">મેં ફરી એક વાર પૂછ્યું: "હાં મતલબ કબસે પીલા રહે હો?" મારે જાણવાની આતુરતા હતી.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "યે કોઈ બતાને વાલી બાત થોડી હૈ, મૈને કહાના બુઢા હો ગયા યે કરતે કરતે, 70 સાલકા હું મૈ."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું: "કહાં રહતે હો?"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "ઠાકુર્લી."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું: "મૈ આપકા એક ફોટો લેના ચાહતા હું."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પાણી વાળા કાકા: "નહિ નહિ યે સબ મૈ થોડી કર રહા હું, યે સબ તો ઉપરવાલે કી દુવાસે હો રહા હૈ."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">પછી એ અંગ્રેજીમાં બોલ્યા: "આઈ ડીડ નોટ ડુ એની થિંગ, ઇટ્સ બીકોસ ઓફ યુ ધીસ ઇસ હેપનીંગ."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">એમણે મને ફોટો પાડવાપણ ન દીધો ને ફરીથી પાણી વહેચવા ના કામ માં લાગીગયા.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">"પાનીવાલા !! મોફત કા પાની, ઠંડા પાની લેલો."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું એટલો આશ્ચર્યમાં હતો કે એમનું નામ પણ પૂછવાનું ભૂલી ગયો. એમનાં ના પાડવા છતાં મેં એમના અમુક ફોટો પાડી લીધા જે આ લેખ માં રજુ કરું છું।</span></span><br /> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;"><br /></span> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ટ્રેન સી.એસ.ટી. પહોચી એટલે મારી પાછળ ઉભેલા એક પ્રવાસીએ કહ્યું હવે એ કાકા સી.એસ.ટી. થી 9.56 ની ટ્રેનમાં જશે. મેં સી.એસ.ટી. ઉતરી દાદર તરફ જઈ રહેલી બીજી ટ્રેન પકડી.</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હું શત શત વંદન કરું છું એ પાણી વાળા કાકાને અને જો તમે પણ આ તરફ આવો અને મુંબઈ લોકલ ટ્રેનમાં મફત ઠંડુ પાણી વહેચતા એ પાણી વાળા કાકાની મુલાકાત થાય તો થોડું પાણી અવશ્ય પીજો જેથી એ કાકા ને ખુશી થશે અને તમને પણ અમૃત પીધાનો અહેસાસ થશે.</span></span><br /> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;"><br /></span> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">ભગવાન ની કૃપા દ્રિષ્ટિ એમના પર વરસે અને દુનિયાની તમામ ખુશી એમને મળે હમણાં નહીતો એમના આવતા જન્મમાં અને એમની બધી મુશ્કેલીનું અંત આવે.</span><br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiluP-Qd2mXsFZ0R274XXE6o5shsjD5de0uJqb-lgcPP3iDX0Nnh6dw_r3xEIv1whDGc4OaPjxRcStUEdWFuMbXNNvf6Yv5HgfwABrDY24zq4aqmljTHaSY-OZ16oCGxNFINmue7Dln3S4/s1600/water+man3.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiluP-Qd2mXsFZ0R274XXE6o5shsjD5de0uJqb-lgcPP3iDX0Nnh6dw_r3xEIv1whDGc4OaPjxRcStUEdWFuMbXNNvf6Yv5HgfwABrDY24zq4aqmljTHaSY-OZ16oCGxNFINmue7Dln3S4/s400/water+man3.jpg" width="266" /></a><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgD0whDyu1DrF5qyK8-QqSEw8awUVWmVCpQOognBYH5smdgToGkuzyKBtBGvXf9E7GHeRCit5AJo9mhzA5Dc-nlwNkx3Js8Jfcf0ZLXY59hvohbc8e5gffqgKom27T3X6KvH7G4ZkXNZvE/s400/water+man4.jpg" width="266" /></div> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgD0whDyu1DrF5qyK8-QqSEw8awUVWmVCpQOognBYH5smdgToGkuzyKBtBGvXf9E7GHeRCit5AJo9mhzA5Dc-nlwNkx3Js8Jfcf0ZLXY59hvohbc8e5gffqgKom27T3X6KvH7G4ZkXNZvE/s1600/water+man4.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"> </a> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_Y7Ni6CH9L2FRXe24TLT9hnfYRQvfB2M6auYoKm0AALy8M-GKbqLJKMydLuNqQ5nxhnuBMw7qdKZuM0NQ8PRf7nLSU_TiqK0f8zqYdTdy086ZQu-asK8Q0MX-V6IlNTCbI6S-VKmuHCs/s1600/water+man.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; display: inline !important; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em; text-align: center;"><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjh7mqxQOcf7M8GTjQnRp_yHeN5bLgXWXFfGJOcurw_-LhOLorHpm538berx5fovQWQnnb1vPATxBZj0RwQHB_ECsggrANg0I962LIeUqAndi_YBhAVqJsV8xVRUN1kxzlKZ1i-DQAw1H8/s400/water+man2.jpg" width="266" /></a><img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_Y7Ni6CH9L2FRXe24TLT9hnfYRQvfB2M6auYoKm0AALy8M-GKbqLJKMydLuNqQ5nxhnuBMw7qdKZuM0NQ8PRf7nLSU_TiqK0f8zqYdTdy086ZQu-asK8Q0MX-V6IlNTCbI6S-VKmuHCs/s400/water+man.jpg" width="266" /></div> <div style="text-align: left;"> <br /> <span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">જનસેવા કરવી એ ઈશ્વરનું નામસ્મરણ કરવા બરાબર છે.</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">સ્વામી શિવાનંદજીએ કહ્યું છે: "નિઃસ્વાર્થ સેવાભાવથી સાચું મનુષ્યત્વ અને હૃદયની વિશાળતા ઓળખાય છે. સતત નિઃસ્વાર્થ સેવા કરો. નિષ્કામ સેવા એ કર્મયોગની ચાવી છે. સેવાથી જ હૃદયની શુદ્ધિ થશે!"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">-</span></span><br /> <br /> ઉપર નો લેખ અમારા એક મિત્ર&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/hariakewal" style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 17.99715805053711px;"><b>Kewal Haria</b></a>&nbsp;એ એમના ફેસબુક માં શેર કરેલું છે.</div> <div style="text-align: left;"> આ&nbsp;લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર (SHARE) કરજો.</div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-25500799530746520252013-03-06T17:43:00.001+05:302013-03-23T11:51:03.888+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg40hF2LOYL_umBAosvpn60GdsVgB3lkJoJ6xRCc2KDFP2JZjmnwlwANh3oQ8bpP7gLUbtzaUQ0AWJcz2m39RNm07QjQ-Df6-_VcVi5pmHZON2lzauQZGR0AKmGEgN3iccMMB3eiCOJ8ik/s1600/purush.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="272" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg40hF2LOYL_umBAosvpn60GdsVgB3lkJoJ6xRCc2KDFP2JZjmnwlwANh3oQ8bpP7gLUbtzaUQ0AWJcz2m39RNm07QjQ-Df6-_VcVi5pmHZON2lzauQZGR0AKmGEgN3iccMMB3eiCOJ8ik/s400/purush.jpg" width="400" /></a></div> <br /> પુરુષપ્રધાન સમાજમાં વહુનો દાડમ જેવો નાનો દોષ પણ સાસરીયાને તરબુચ જેટલો મોટો દેખાતો હોય છે. આપણા સમાજમાં સાઇકલ ચલાવતાં ન આવડતી હોય એવા મુરતીયા કરતાં રોટલી વણતાં ન આવડતી હોય એવી દીકરીઓ જ વધુ વગોવાય છે. દીકરી કૉલેજમાં પ્રતીવર્ષ શ્રેષ્ઠ નાટ્યદીગ્દર્શનનો એવોર્ડ જીતી લાવતી હશે; પણ તેને દાળ વઘારતાં નહીં આવડતું હોય. તો સાસરાના સ્ટેજ પર કરુણ રસનો નાટક ભજવાયો જ સમજો!<br /> <br /> એટલે ઉત્તમ તો એ જ છે કે બે બદામની દાળને ખાતર દીગ્દર્શન-કલાએ વગોવાવું&nbsp;નહીં પડે તે માટે છોકરીઓએ રોજબરોજના ઘરકામો શીખી લેવાં જોઈએ. વિશેષતઃ રસોઈકામ તો ખાસ! કોઈ બેંક-કેશીયરને એકથી સો સુધીની પાકી ગણતરી આવડવી જેટલી જરુરી હોય છે તેટલું જ એક સ્ત્રી માટે રસોઈકામ જરુરી બની રહે છે. યાદ રહે, મુરતીયો&nbsp;સલમાન ખાન જેટલો રૂપાળો દેખાતો હશે પણ ભણ્યો નહીં હોય. નોકરી ના કરતો હોય તો કોઈ યુવતી તેને પરણવા તૈયાર થશે ખરી? સામાજીક અપેક્ષાનુસર પુરુષ પગારમાં અને સ્ત્રી વઘાર (પાકકલા) માં શ્રેષ્ઠ હોવી જોઈએ!<br /> -અજ્ઞાત<br /> <br /> -ઉપરોક્ત લેખ વિષે તમારા વિચાર&nbsp;કોમેન્ટમાં ચોક્કસ જણાવજો મિત્રો અને જો લેખ ગમ્યો&nbsp;હોય તો તમારા મિત્રો સાથે પણ જરૂર શેર (SHARE) કરજો.</div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-18911395188525878232013-03-05T19:07:00.001+05:302013-03-23T11:50:13.486+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-VVwZxRmAzgMHr769-H0OJrqPTeLYKKMYkRlz2H4aYpuhpaucf7JpLTCrkpPq7QJpg_fErp3oGbwRkCjIX6YWTjTRXJOHmBvbm_S1wqQk7cgi8DIJ1c0K-J1LQE39xKOJrL3BNvScnbQ/s1600/maa.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="201" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-VVwZxRmAzgMHr769-H0OJrqPTeLYKKMYkRlz2H4aYpuhpaucf7JpLTCrkpPq7QJpg_fErp3oGbwRkCjIX6YWTjTRXJOHmBvbm_S1wqQk7cgi8DIJ1c0K-J1LQE39xKOJrL3BNvScnbQ/s400/maa.jpg" width="400" /></a></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> અમૃત ભરેલું અંતર જેનું, સાગર જેવડું સત્,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> પૂનમચંદના પાનિયા આગળ ડોશી લખાવે ખત,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ગગો એનો મુંબઈ ગામે, ગીગુભાઇ નાગજી નામે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> લખ્યે કે માડી! પાંચ વરસમાં નથી એક પાઈ</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> કાગળની એક ચબરખી પણ, તેને મળી&nbsp;નથી ભાઈ!</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> સમાચાર સાંભળી તારા, રોવું મારે કેટલા દ્હાડા?</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ભાણાનો ભાણિયો લખે છે કે, ગગુ રોજ મને ભેળો થાય,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> દન આખો જાય દાડિયું ખેંચવા રાતે હોટલમાં ખાય,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> નિત નવાં લુગડાં પ્હેરે, પાણી જેમ પઇસા&nbsp;વેરે.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> હોટલનું ઝાઝું ખાઇશ મા, રાખજે ખરચી-ખૂટનું માપ,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> દવાદારૂના દોકડા આપણે કાઢશું ક્યાંથી, બાપ!</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> કાયા તારી રાખજે રૂડી, ગરીબની ઈ જ છે મુડી.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> </div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ખોરડું વેચ્યું ને ખેતર વેચ્યું, કૂબામાં કર્યો છે વાસ,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> જારનો રોટલો જડે નહિ તે દી&nbsp;પીઉ છું એકલી છાશ,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> તારે પકવાનનું ભાણું, મારે નિત જારનું ખાણું.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> દેખતી તે&nbsp;દી દળણાં-પાણી કરતી ઠામેઠામ,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> આંખ વિનાનાં આંધળાંને હવે કોઈ ન આપે કામ,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> તારે ગામ વીજળીદીવા, મારે આંહીં અંધારાં પીવાં.&nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> લિખિતંગ તારી આંધળી માના વાંચજે ઝાઝા જુહાર,</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> એકે રહ્યું નથી અંગુનું ઢાંકણ, ખૂટી છે કોઠીઓ જાર;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> હવે નથી જીવવા આરો, આવ્યો ભીખ માગવા વારો.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <br /></div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> -છબી.</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> ........</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> </div> <br /> ઉપર નું લખાણ એક&nbsp;ફેસબુક ગ્રુપ&nbsp;માંથી લેવામાં આવેલુ છે.<br /> જેની લીંક&nbsp;છે -&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/pages/%E0%A4%AE%E0%A4%BE%E0%A4%A4%E0%A4%BE-%E0%A4%AA%E0%A4%BF%E0%A4%A4%E0%A4%BE/219874134823357" style="font-family: Arial, sans-serif; line-height: 18px;">माता-पिता</a><br /> <br /> <span style="color: #333333; font-family: Arial, sans-serif; font-size: x-small;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-91369875601159664472013-03-04T12:48:00.000+05:302013-03-05T09:48:16.905+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">આમને મળો : આમને માટે વિકલાંગતા&nbsp;</span></span><span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">એ&nbsp;</span><span style="font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; line-height: 18px;">સફળતાને માટે બાધા નથી.&nbsp;</span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <br /> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBGY1lvFn4kcIIynlEh8fXHlpiu5XeBHDr8Ccyi7-SAQy4J3xmgPwb0iqK5aScG7N96skaaeijjoe5MJXl9UjNrxs-1p-Gagy1aFpZ5NVy7zIpzLnER7cxUjG2Qf582htDFqfRt7xnqSQ/s1600/222.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="205" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBGY1lvFn4kcIIynlEh8fXHlpiu5XeBHDr8Ccyi7-SAQy4J3xmgPwb0iqK5aScG7N96skaaeijjoe5MJXl9UjNrxs-1p-Gagy1aFpZ5NVy7zIpzLnER7cxUjG2Qf582htDFqfRt7xnqSQ/s320/222.jpg" width="320" /></a></div> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">એમણે દુનિયાને સાબિત કરી દીધું છે કે વિકલાંગતા એ સફળતા માટે એક બાધા રૂપ&nbsp;નથી! પોતાના&nbsp;બે સ્વસ્થ હથિયાર (હાથ) વગર, એણે પગો ને હાથો માં પરિવર્તિત કર્યું&nbsp;છે. એણે&nbsp;બીએ, એમએ&nbsp;(ઇકોનોમિક્સ) અને બીએડ પાસ કરી&nbsp;છે.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">મળો <b>લાલકૃષ્ણ</b> <b>અરુણ</b> <b>કુમાર</b> ને જે પોતાના બન્ને હાથ ગુમાવી ચુક્યા છે. એમના માતા પિતા માધવ રાવ અને જયશ્રી બન્ને ખાનગી સ્કૂલો માં કામ કરી એમને ઘોર ગરીબી ને લીધે કૃત્રિમ અંગ અપાવવામાં અસમર્થ હતા. ભણતર માં પોતાની ક્ષમતા સાબિત કરવા માટે અરુણે પગેથી લખી પોતાનું શિક્ષણ ચાલુ રાખ્યું.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">હવે પગે થી અરુણ પોતાનું રોજ-દરોજ નું કામકાજ સારી રીતે કરી શકે છે અને એટલુજ નહિ એતો ક્રિકેટ, શતરંજ (CHESS) અને કેરમ પણ રમી શકે છે.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">અરુણ સરકારી પ્રાથમિક શાળા કટ્ટા કરીમ નગર, રામપુર માં શિક્ષણ સ્વયંસેવક રીતે કામ કરે છે અને ટ્યુશન પણ કરાવે છે. એ ફક્ત પગે થી બ્લેક બોર્ડ પર લખી પોતાના વિદ્યાર્થીઓની પ્રશંષા જીતે છે.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">અરુણ પોતાના પગેથી મોબાઈલ ફોન નો ઉપયોગ પણ કરે છે.</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">અરુણ નું કહેવું છે કે એને કોઈ પસ્તાવો નથી, "હું એક શિક્ષણ સ્વયંસેવક તરીકે સરકારી સ્કૂલો માં ગરીબ વિદ્યાર્થીઓ ને ભણાવી બહુ ખુશ છું."</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">એક હિન્દી કહેવત યાદ આવે છે કે&nbsp;</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">"मंजिलें उन्हीको मिलती हैं,</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; जिनके सपनों में जान होती है !</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">सिर्फ पंखों से कुछ नहीं होता दोस्तों,</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; हौसलों से उड़ान होती है !!"</span></span><br /> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;"><br /></span></span> <span style="font-family: lucida grande, tahoma, verdana, arial, sans-serif;"><span style="line-height: 18px;">જો તમે પણ અરુણની આ હિંમતને સલામ કરતા હોય તો આ વાત ને વધુ માં વધુ SHARE&nbsp;કરો જેથી આપણા વચ્ચે રહેલા અપંગ કે બેસહારા લોકો પણ આવી હિંમત કરવાની હિંમત કરે અને સંકોચાય નહિ... અભાર.&nbsp;</span></span><br /> <br /> <span class="fbPhotoTagList" style="background-color: white; color: #333333; display: inline; font-family: 'lucida grande', tahoma, verdana, arial, sans-serif; font-size: 13px; line-height: 18px;"><span class="fcg" style="color: grey;"></span></span></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-82656620778377963702013-03-03T15:42:00.001+05:302013-04-06T13:06:47.563+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div class="separator" style="clear: both; text-align: left;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu6arbILdNe_GvAOrvN4fMgH8NVplx3R_4CYIhpiijkZEuLxwwNPKENNaS2fULuteybEivuT7AXLqku-vNx709gU0nabUpOPF5g5Rsk002hgsiva8iw-XOZJKMYrrwuu_P3LJjdU0_d9I/s1600/1473.1G.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgu6arbILdNe_GvAOrvN4fMgH8NVplx3R_4CYIhpiijkZEuLxwwNPKENNaS2fULuteybEivuT7AXLqku-vNx709gU0nabUpOPF5g5Rsk002hgsiva8iw-XOZJKMYrrwuu_P3LJjdU0_d9I/s1600/1473.1G.jpg" /></a></div> <br /> અચૂક વાંચજો....!!!<br /> <br /> .. હું અને મારી માં. ઘરમાં અમે બન્ને જ હતા. મારી માને ખાલી એક આંખ હતી. મને તેને જોઇ ખુબ ક્ષોભ થતો. હું તેને ધિક્કારતો હતો. અમે મધ્યમ વર્ગના હતા. તે લોકોનુ ઘરકામ કરીને એના અને મારા નિર્વાહમાં મદદ કરતી.<br /> <br /> .. હું જ્યારે પ્રાથમિક શાળામાં ભણતો હતો ત્યારે મારી મા એક દિવસે એમજ&nbsp;મને મળવા આવી હતી. મને એમ થયુ કે ધરતી માર્ગ આપે તો તેમાં સમાઇ જાઉં. હું ગમે તેમ કરી ત્યાંથી ભાગી ગયો. બિજે દિવસે શાળાએ ગયો તો મારા વર્ગનો એક વિદ્યાર્થી મને ચીઢવતો હતો, "એઇઇઇ..... તારી માને તો એક જ આંખ છે! તારી માંતો કાણી.. તારી માંતો કાણી!" હું ભોઠો પડ્યો. ઘરે જઇને મેં માને સંભળાવ્યું,"તારે હવેથી મારી શાળામાં નઇ આવવાનું. લોકો માર પર હસે છે... તને કંઇ ખબર પડે છે?"<br /> <br /> .. માં કઇ ના બોલી. હું એટલો બધો ગુસ્સામાં હતો કે મેં પણ આ ઉદગારો કાઢતા પહેલાં વિચાર ન કર્યો. માંને શું લાગણી થતી હશે તેનાથી હું તદ્દન અજાણ હતો.<br /> <br /> .. મારે મારી માંથી દુર જવુ હતું. તેથી હું ખુબ ભણ્યો. મને સારી નોકરી પણ મળી. મેં લગ્ન કર્યા. અમને બાળકો થયા. મે સુંદર એવું&nbsp;મારું પોતાનું ઘર ખરીદ્યુ અને મારી માથી દુર રહેવા ચાલ્યો ગયો. હું મારા&nbsp;કુટુંબ સાથે અમારા&nbsp;આરામદાયક જીવનથી ખુબ ખુશ હતો.<br /> <br /> .. એક દિવસે મારી માં ઓચિંતી મારા ઘરે મને મળવા આવી. મારાં બાળકો પણ પહેલાં તેના દેખાવથી ડર્યા; પછી તેના પર હસ્યાં. મને ખુબ ગુસ્સો આવ્યો. મે રાડ પાડીને એને કહ્યુ, "મારા બોલાવ્યા વગર મારા ઘરે આવવાની તેં હિંમત કેવી રીતે કરી? મારા બાળકો ડરી જાય છે, તને ભાન નથી પડતુ? તું&nbsp;હમણાં ને હમણાં અહીંથી ચાલી જા"<br /> <br /> .. મારી માંએ શાંતિથી મને કહ્યું, "મને માફ કર, બેટા. અહીં આવીને મેં ભુલ કરી..." ને પાછી ચાલી ગઇ.<br /> <br /> .. થોડા વર્ષો પછી મારી માં ખુબ બિમાર છે તેવા સમાચાર મળ્યા. વ્યાવસાયીક કારણ સર હું જઇ ના શક્યો. થોડા દિવસો પછી યાદ આવતા હું માંના ઠેકાણ્ર ગયો. પડોશીઓ દ્વારા&nbsp;મને જાણવા મળ્યુ કે મારી માંનુ મૃત્યુ&nbsp;થોડ દિવસો પહેલા થઇ ગયુ છે. તેમ છતા મારી આંખમાંથી એક આંસુ ન પડ્યું.<br /> <br /> .. પડોશીએ મારી માંએ એના અંત સમયે લખેલ પત્ર મારા હાથમાં મુક્યો.<br /> <br /> પત્ર :-<br /> "મારા વહાલા દિકરા. હું તને હંમેશા ખુબ યાદ કરું છું. તારા ઘરે આવીને તારાં બાળકોને ડરાવવા બદલ હું ખુબ દિલગીર છું. હું તારા માટે સતત ભોંઠપનો વિષય વનવા બદલ પણ તારી માફી માંગુ છું. હવે કદાચ આપણે મળી નહી શકીયે તેથી હું તને આ વાત કરી રહી છું.<br /> <br /> જ્યારે તું ખુબ નાનો હતો ત્યારે એક અકસ્માતમાં તારી એક આંખ ચાલી ગઇ હતી.<br /> તારી માં તરીકે હું તને એક આંખ વાળો જોઇ શકતી નહોતી. તેથી છેવટે મેં મારી એક આંખ તને આપી દિધી. મારો દિકરો હવે વિશ્વને બરાબર જોઇ શકતો હતો તે બદલ હું ખુબ ખુશ હતી. તારી આંખો દ્વારા જાણે હું જ તારી જગ્યા એ વિશ્વને જોતી - અનુભવતી.<br /> <br /> ખુબ વહાલપુર્વક.<br /> - તારી માં...!!!<br /> <br /> Via-અજ્ઞાત<br /> ...<br /> <br /> ઉપર નું લખાણ ફેસબુક ગ્રુપ&nbsp;કોલેજ ના ક્લરીયા ની પોસ્ટ માંથી લેવામાં આવેલુ છે.<br /> જેની લીંક&nbsp;છે -&nbsp;<a href="http://www.facebook.com/ColouriyaTheOfficial">કોલેજ ના ક્લરીયા</a></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-48231803343675753792013-03-02T14:10:00.000+05:302013-03-02T14:17:57.549+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: left;"> માંના હાથના રોટલા પાસે દેવોનું અમૃત પણ તુચ્છ છે. એ મીઠાશ સામે જગતની તમામ સંપત્તિ કે પદ-પ્રતિષ્ઠા પાણી ભરે ! એમાંય આખુ વર્ષ મહેનત કરીને ખેતર ખેડ્યું હોય, બી રોપ્યાં હોય, વર્ષાની કાગડોળે વાટ જોઈ હોય અને પછી મોસમની પહેલી મીઠી બાજરી લણીને એનો લોટ પોતાના હાથે દળ્યો હોય, આંગળાની છાપ પાડીને રોટલો ઘડ્યો હોય અને દેવતાની મીઠાશમાં એને ચઢવ્યો હોય ત્યારે તો એને કઈ ઉપમા આપવી ? તસ્વીરમાં ગ્રામીણ મા એવા રોટલાને જોઈને આનંદવિભોર થઈ ઊઠે છે. લીંબડીના કવિ ચન્તકાન્ત નિર્મલ કહે છે કે એ રોટલામાં માંવડીને પહેલા આણે આવતી પોતાની દીકરીની તસ્વીર દેખાય છે. તસ્વીરકારે જાણે એક જ તસ્વીરમાં અનેક તસ્વીરોને મઢી દીધી છે ! બાજરાનો રોટલો<br /> &nbsp;</div> <div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIw0tPgVDCRABj2ybU4LJOWE1yqAjTv-PN7nzPQj1gFoonLRf3hTNC6d7EdEuRAF8US9wFL4-CkBhmI5VLiGFIgmwqnWGbu5-kI9uWKvwabdGBvFSCD8HwzGdJuapF1rO8SQw7m1JcwoM/s1600/rotlo.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;"><strong><img border="0" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjIw0tPgVDCRABj2ybU4LJOWE1yqAjTv-PN7nzPQj1gFoonLRf3hTNC6d7EdEuRAF8US9wFL4-CkBhmI5VLiGFIgmwqnWGbu5-kI9uWKvwabdGBvFSCD8HwzGdJuapF1rO8SQw7m1JcwoM/s400/rotlo.jpg" height="270" width="400" /></strong></a></div> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <span class="text_exposed_show" style="-webkit-text-size-adjust: auto; -webkit-text-stroke-width: 0px; background-color: white; color: #333333; display: inline; font-size-adjust: none; font-stretch: normal; font: 13px/17px &quot;lucida grande&quot;, tahoma, verdana, arial, sans-serif; letter-spacing: normal; text-align: left; text-indent: 0px; text-transform: none; white-space: normal; word-spacing: 0px;"><strong></strong></span><br /> <br /> નવી મોસમની મીઠી બાજરી, કર્યું દળણું વહેલી પ્રભાત<br /> હળવે હાથે થાબડી ધીરે, મા પકવે એ ધીરે તાપ<br /> કે મીઠો માંનો રોટલો……<br /> <br /> હાથે ટીપાતા રોટલામાં, માને કોનો ચહેરો દેખાય<br /> રોટલામાં જોતી મલકે માવડી, કોને જોઈ હરખાય<br /> કે મીઠો માંનો રોટલો……<br /> <br /> કાલે મળી’તી પ્રિય સખી એની, જેને કહેતી’તી એ બધી વાત<br /> માના હાથનો રોટલો ખાધા, જાણે જુગજુગની થઈ વાર<br /> કે મીઠો માંનો રોટલો……<br /> <br /> ભઈલો ગયો છે તેડવા એને, લાડકડીને પહેલે આણે<br /> સમય થયો આ આવી કે આવશે, વિચારતા મા મલકે અટાણે<br /> કે મીઠો માંનો રોટલો……<br /> <br /> ........<br /> <br /> ઉપર નું લખાણ અમારા એક મિત્ર સથવારા માનીશ ના ફેસબુક પોસ્ટ માંથી લેવામાં આવેલુ છે.<br /> જેની લીંક&nbsp;છે - <a href="http://www.facebook.com/sathvara.manish1">SATHVARA MANISH</a></div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-3837065890807133026.post-41597208406786548012013-03-01T13:11:00.000+05:302013-03-24T12:43:08.812+05:30<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"> <div style="text-align: left;"> <br /> <br /> <div> મારું નામ જીવો પગી,<br /> <br /> <div class="separator" style="clear: both;"> <a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgNqwqdCOT7LrOt9btfKBzZLIPQjYffJVcN5pCPOH6cgQObDe22ym7b9oxRXJTds1fFy5RyFAWMUI9Emexqu4xk03xsTUXqAAKh88ROJPYG2oDxTBVQtTVBoqRQ9mZ92Ow0KWZGPDsf84/s1600/jivo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="320" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjgNqwqdCOT7LrOt9btfKBzZLIPQjYffJVcN5pCPOH6cgQObDe22ym7b9oxRXJTds1fFy5RyFAWMUI9Emexqu4xk03xsTUXqAAKh88ROJPYG2oDxTBVQtTVBoqRQ9mZ92Ow0KWZGPDsf84/s320/jivo.jpg" width="318" /></a></div> <br /> હું ભડનો દીકરો, મારું નામ જીવો પગી, ભોમિયો આખા ગુજરાતનો...</div> ઠેકાણું મારું - જામનગર, ગુજરાત, ભારત.<br /> <span style="text-align: justify;"><br /></span><span style="text-align: justify;">હાચું કવ તો જીવો પગી&nbsp;એક કાલ્પનિક&nbsp;પાત્ર&nbsp;છે, જે મારી કલ્પના પણ નથી . આતો અમે જયારે ગુજરાતી સ્કુલમાં ભણતા ત્યારે&nbsp;ચોથી કે&nbsp;પાંચમી માં ગુજરાતી બાલભારતી માં&nbsp;એક પાઠ હતો&nbsp;"જીવો પગી" એમાં થી આ પત્ર લીધેલું છે . જીવો પગી એક એવો માણસ હતો જેને લોકો લુટારા કે કોઈ&nbsp;બહારવટિયા આવે ત્યારે એની સામે કરતા અને આ જીવો પગી મારો બટો લુટારો હોય કે સાવજ હોય કોઈને પણ મનાવીને&nbsp;પાછો મોકલી દેતો . નાનપણ થીજ "જીવો પગી" એ મારું મનગમતું પત્ર બની ગયું હતું ને દસમાં ધોરણ સુધી મેં એના પાઠો આવવાની રાહ જોઈ પણ પછી ક્યારેય આયવા નય એટલે વિચાર્યું કે આપને "જીવો પગી" ને જીવતો કરી.&nbsp;</span><br /> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> હવે જોઈએ કે મારી આ પત્ર ની સફર કેટલી આગળ વધે છે, ઈ હારું મારે તમારો સાથ જોસે.&nbsp;</div> <div style="text-align: justify;"> <br /></div> <div style="text-align: justify;"> જીવા પગી ના રામ રામ .</div> </div> </div> હું જીવો પગીhttp://www.blogger.com/profile/15957568516041971341noreply@blogger.com0