Jongerenreis Hongarije 2008-1

Het laatste weekend en de terugreis op maandag 7 juli

2008-07-11T16:28:00.002+02:00

Zaterdag:
Vandaag is de andere helft van de groep (Trijnie, Lars, Pieter, Marleen, Maaske) naar Debrecen geweest. Trijnie en Lars moesten eerst nog naar het ziekenhuis. Controle voor Lars zijn oor. Gelukkig zag alles er goed uit.
De achterblijvers hebben vandaag de kinderen vermaakt. We zijn begonnen met het bijbelverhaal over Petrus die predikte over Jezus en daarom gevangen werd genomen. Rik, Herrik en Astrid hebben hier een toneelstukje over gedaan. Als knutselwerkje hebben we wasknijpers versierd en toen was het alweer tijd om te eten. Na het eten hebben we gezwommen/gerust. Om 4 uur begonnen we met sport en spel. Ze moesten een spel doen waarbij ze kaartjes moesten opzoeken die over het hele veld lagen verstopt. Toen het spel was afgelopen begon het flink te regenen zodat we moesten schuilen. Na het eten was de laatste mission story van het kamp. Deze werd gehouden in de conferentiezaal omdat het nog steeds slecht weer was. Na de mission story bleven de kinderen zitten en hebben wij geëvalueerd, het bijbelverhaal en de bonte avond voor de volgende dag voorbereid.
Zondag:
Omdat we niet naar de kerk gingen, wilden we extra aandacht aan het bijbelverhaal besteden. We hebben het verhaal van David en Goliath in stukjes laten voorlezen en tussendoor hebben wij het verhaal nagespeeld. De kinderen vonden dit helemaal geweldig. Verder hebben wij nog Nederlandse liederen gezongen en toen was de “dienst” afgelopen.
We hadden nog 10 minuten om ons klaar te maken en dan zouden we een wandeling gaan maken rond het meer. Alle kinderen hadden hun slaapzakken mee genomen zodat ze daarop konden zitten/liggen. Rond half 1 waren we terug op de camping. Na het eten was het, zoals altijd, weer tijd om te zwemmen/rusten. De jongens konden deze keer korter zwemmen want om 4 uur zou er een predikant komen die voor de kinderen zou preken. Hij is met een medisch team naar Birma geweest. Hier vertelde hij over en hij liet er foto’s van zien.
Na het avond eten was het tijd voor de bonte avond. Bijna alle kinderen hadden een stukje ingestudeerd en ze hadden voor ons allemaal een grote kaart met alle namen erop gemaakt! Wij hadden als groep de kinderen geïmiteerd en dit sloeg goed aan. Toen wij klaar waren hebben de kinderen ook zelf wat imitaties bedacht en uitgebeeld. Verder hebben we de prijsuitreiking van de spelletjes bekend gemaakt. We hebben nog foto’s van het kamp laten zien en kwam het eind van de bonte avond in zicht… Wij hebben als groep geëvalueerd terwijl de kinderen zich gedoucht hebben. Als afsluiting van de avond en eigenlijk van het hele kamp hebben we een kampvuur gemaakt. Er zijn die avond behoorlijk wat zakdoekjes doorgegaan, er zijn heel wat tranen gevloeid en iedereen is plat geknuffeld… Maar toen was het toch tijd om naar bed te gaan.
Maandag:
De dag van het afscheid. We begonnen ’s ochtends met het ontbijt. De bus van de kinderen zou er rond 9 uur kunnen zijn, maar de leiding dacht dat dit wel heel wat later zou worden in verband met de controles bij de grens. Ons busje zou om half 11 op de camping zijn en hij was zelfs te vroeg. Alle spullen werden ingeladen en de troep die vannacht nog niet was opgeruimd werd nog snel opgeruimd. En toen was het tijd voor het afscheid. Iedereen kreeg een dikke knuffel en nog een kaart met onze namen er op en voor de leiding hadden we ook een kleinigheidje gekocht en was het echt tijd om te vertrekken. Toen we met de bus vertrokken stonden alle kinderen bij de uitgang van de camping ons op te wachten om ons uit te zwaaien! En begon de terugreis. Drie uur in een warme bus. We waren precies op tijd op het vliegveld. Na het inchecken hebben we daar wat gegeten en rustig aan gedaan en was het tijd om in het vliegtuig te stappen! Om 4 uur vlogen we en om 6 uur stonden we allemaal weer met onze voeten op de Nederlandse bodem. (We konden wel weer merken dat we in Nederland waren: het was koud en het regende..) Voor dat we naar de ontvangsthal gingen hebben we als groep afgesloten en afscheid genomen van Maaske en Astrid. Maaske en Astrid zijn met de trein naar huis gegaan en wij met auto’s. We werden naar de kerk gebracht waar een heleboel mensen waren die ons allemaal kwamen verwelkomen! :D
Het was een supervakantie!! Een om nooit weer te vergeten!!
Groetjes van ons allemaal uit het regenachtige Holland!!

Vrijdag 4 juli

2008-07-11T16:13:00.001+02:00

Vandaag een stukje over de vrijdag. Sommige mensen uit onze groep hadden vandaag een vrije dag. Dit waren Herrik, Arjen, Ruth, Rick en Rik. De anderen gingen zich bezig houden met het programma. Ze hebben dit prima gedaan en zonder te veel problemen is er een vlekkeloos programma gedraaid. Maar nu een stukje over de stad Debrecen. Het groepje zou in eerste instantie met de bus na de stad gaan, totdat we iemand tegenkwamen op de camping die ook naar de stad ging en ons wel kon droppen in de stad. Dit vonden we natuurlijk helemaal geweldig en hadden dan ook maar besloten om deze aardige meneer een kleine bijdrage te geven. Barnabas zo heet deze man wilde dit niet aannemen maar aan het project te geven. Onderweg hebben we natuurlijk veel gepraat over onze bewegingen om deze reis te maken. Hij vindt onze groep een geweldig team en dat we zo goed met de kinderen overweg kunnen. Toen we eenmaal in de stad waren moesten we nog wel even uitvogelen waar we precies naar toe gingen en uiteraard heel belangrijk, moesten we ook een manier zien te vinden dat we weer terug kwamen op de camping. We zijn eerst wezen eten bij de Mac, maar ja probeer maar eens een menu te bestellen als de mensen je niet verstaan. Rick heeft netjes uitgelegd wat hij allemaal wilde en kreeg dit ook allemaal. Rik had geen idee wat Rick allemaal besteld had en dacht wat hij besteld lust ik ook wel. Dus met het bonnetje naar de kassa en uitleggen dat hij precies hetzelfde wilde. Toen kwam de klap en zag Rik eindelijk wat hij allemaal had besteld en dat was niet mis. Tjonge tjonge dat was best veel maar goed alles is opgekomen. Daarna maar eens uitvogelen hoe de bussen rijden vanuit de stad naar de camping. We zijn de hele stad doorgesjouwd en met ons gebrekkig Duits bij een infopunt voor toeristen uitgelegd dat we wel een keer weer naar de camping wilden. Ze begreep ons duidelijk niet zo goed maar wees ons wel de weg waar we misschien meer informatie konden vinden. Onderweg maar eens aan iemand gevraagd of we wel de goede kant op gingen en dit was niet het geval dus konden we weer terug sjouwen. Deze aardige meneer heeft ons keurig de weg gewezen en konden we onze weg vervolgen naar het busstation. Daar aangekomen probeerden we uit te leggen dat we naar de camping terug wilden om half 6. Maar ja iemand die alleen maar Hongaars spreekt en iemand die wel Engels spreekt maar geen Hongaars kent, dan kom je niet zover. Toen we zoiets hadden van dat we maar met een taxi terug zouden gaan, kwam een aardige mevrouw ons helpen en konden we met een gerust hart onze weg vervolgen. We wisten nu hoe de bussen reden, dus konden we nu eindelijk beginnen met shoppen voor de mensen die dit wilden. Onze reisleider Herrik hield keurig de tijd en de weg in de gaten zodat we ook weer op tijd terug waren bij het busstation, zodat we de bus niet zouden missen. We hebben heel veel gezien in de stad en vonden het ook zeer gaaf dat we deze mogelijkheid kregen, omdat we na 2 weken intensief een programma te gedraaid hebben, je er soms best wel een keer doorheen zit. Toen we eenmaal op de camping terug waren moest er natuurlijk weer gegeten worden. Dit was lekkere ‘kroempli’ of te wel patat. Maar ja als je 's middags al de hele Mac hebt leeggegeten dan lust je 's avonds niet zoveel. Dus was het best moeilijk om je bord leeg te krijgen dus hadden sommigen kinderen geluk met een extra stukje vlees. Als avondprogramma stond er weer een film klaar. We hadden ook nog een jarige in ons midden die we tijdens de film verrast hebben met cadeautjes en hebben ook nog Happy Birthday gezongen. Iedereen was wel een beetje moe dus gingen we eindelijk een keer tegen de klok van half 12 slapen om morgen weer uitgerust ons kamp te vervolgen. De hartelijke groeten van een stelletje zeer gedreven en gemotiveerde mensen die nog steeds genieten op de Dorcas Camping in het oosten van het land Hongarije met een gigantisch leuk clubje kinderen waar de lach met de dag groeit :-))

Donderdag 3 juli 2008

2008-07-05T13:38:00.002+02:00

Herrik schrijft onderstaand het eerste deel van het verslag:
Vandaag was een dag die we aan Anniko en Suzan , de lerares en vrijwilliger vanuit de gipsy school in Szürte, wilden geven. We hebben ze vanochtend verteld dat ze samen met Astrid en een Nederlands echtpaar van de camping een dagje vrij konden nemen en richting Debrecen konden gaan om te ontspannen. In onze ogen hadden Anniko en Suzan dit nodig want ze staan elk uur van de dag voor de kinderen klaar en waren beiden toe aan een stuk rust in deze weken. Bij het vertellen, na het bijbel verhaal, konden we de stralen van hun gezicht zien schijnen. Dat we het vandaag zonder deze lerares deden, deed echter wel een beroep op onze orde en voorbereidingen. We hebben daarom met z’n allen de schouders eronder gezet en de plannen goed aangescherpt.
We hebben na het Bijbelverhaal weer een klein toneelstukje gespeeld over jezelf verloochenen en dingen doen voor een ander. De kinderen keken vol belangstelling naar de stukken. Dat maakt het voor ons ook echt waardig om te doen. Verder hebben we in de ochtend kettingen gemaakt met de kinderen van doorgeknipte rietjes. Echt tof was het om te zien dat enkele kinderen het initiatief namen om ook een ketting te maken voor Anniko die ze toch al wel snel mistten. De activiteit ging goed en ze dragen de kettingen en armbanden met trots.
Het zwemmen vandaag was erg plezierig. De kinderen waren lekker aan het zwemmen en probeerden steeds meer los van de kant te komen om echt te zwemmen. Na het zwemmen hebben we samen met de kinderen een groot twister veld gemaakt met stoepkrijt en daarna met z’n allen twister gespeeld. Met al de lenige lijfjes was het voor ons nog moeilijk om het te winnen. Aan het eind van het 2e potje twister hebben de kinderen de rest van de stoep versiert met de kleuren van het stoepkrijt en de tekeningen uit hun fantasie.
Toen de kinderen klaar waren met hun versieringen was de tijd alweer gekomen dat Anniko Suzan, Astrid en het Nederlandse echtpaar terug kwamen. Deze waren erg gemist op de camping en de kinderen stonden in kringen om ze heen te springen om maar iets op te kunnen vangen van hun verhaal.

Astrid schrijft hieronder wat zij met elkaar in Debrecen hebben beleefd.
Wij konden met dit Nederlandse echtpaar Wouter & Hanneke meerijden en zij zijn ook onze gids geweest in Debrecen.
We hebben lekker koffie gedronken en gebak gegeten en gewinkeld. Bijzonder was dat Anniko ons meegenomen heeft naar vrienden van haar die in Debrecen wonen. Hier zijn we zeer gastvrij ontvangen. Het was erg fijn om daar in de schaduw te praten over de liefde van Jezus die ons samen bindt. Dit gaat over alle taalgrenzen heen!!!
Na de supermarkt onveilig gemaakt te hebben met afsluitend een lekker ijsje, waren we rond half zes weer op de camping.

Dinsdag 1 juli en woensdag 2 juli

2008-07-02T21:07:00.001+02:00

Vandaag een bericht voor twee dagen, omdat we wat minder tijd hebben. Maar dit bericht is dan ook wel door twee schrijvers geschreven. We hebben twee leuke dagen gehad.

Dinsdagochtend begon met ochtendgymnastiek, die we toch wel missen als we die overslaan. Op die dagen worden bepaalde mensen van de groep namelijk gewoon niet wakker…
Na het Bijbelverhaal deden we een verwerking met de kinderen. Het verhaal ging over vertrouwen. De kinderen lieten zich achterover vallen, waarna wij ze opvingen. Hierdoor lieten we hen voelen dat ze ons kunnen vertrouwen. Je kon duidelijk merken dat het na een aantal keer makkelijker werd om ons te vertrouwen. De kinderen lieten zich steeds makkelijker vallen, zelfs als wij nog niet eens klaarstonden!
Daarna hebben we geknutseld. We maakten muziekinstrumentjes van wc-rolletjes die we vulden met steentjes. Gratis en voor niets op te rapen in de tent. De kinderen waren erg creatief in het decoreren van hun instrumenten, dus er ontstonden ware kunstwerken.

’s Avonds was het ons dan eindelijk gegund :-) om een geslaagd kampvuur te hebben met de kinderen. We zongen en dansten totdat het bedtijd was. Daarna konden wij nog even bij het prachtige vuur blijven zitten voor de evaluatie. Na de evaluatie was er nog wat tijd voor teambuilding rond het kampvuur, waarna we gingen slapen om goed uitgerust te zijn voor de drukke woensdag die eraan kwam.

Vandaag zijn we de hele dag in het grootste aquapark van Europa geweest. We gaan nu even proberen of we nog weten waar het aquapark was: in Hajduszóboszló. Het was een lange, zonnige dag en we hebben erg genoten, en de kinderen nog meer! Er waren af en toe wat kinderen zoek, maar ze zijn allemaal weer teruggevonden. Tussen de middag hebben we gezellig in een restaurantje gegeten en verbazend genoeg had iedereen z’n bord leeg!
Op de terugweg was iedereen vanzelfsprekend moe, waardoor het lekker rustig was in de bus.
Bij het diner at iedereen alweer opvallend veel, dus de kok was helemaal in z’n nopjes en bleek zelfs nog een extra zoet dessert te hebben voorbereid voor de liefhebbers.

Het is leuk om te merken dat de kinderen ons steeds beter leren kennen en dat ze ook steeds beter naar ons luisteren. Hopelijk leren ze veel van ons; een paar woorden Engels, een paar woorden Nederlands, eten met mes en vork, iemand aanspreken met een naam in plaats van ‘hey’, een paar nieuwe liedjes en een compliment op z’n tijd. Ook is het mooi om te zien dat de kinderen steeds meer zichzelf durven te zijn, zich minder snel schamen en voor hun mening uitkomen. Groetjes van ons allemaal.

Maandag 30 juni

2008-07-01T12:07:00.001+02:00

Vandaag begon de dag net zoals elke andere dag. De wekker ging weer om 7 uur en een uur later stonden wij klaar om ochtend gymnastiek te doen. De kinderen waren nog niet klaar dus hebben we het deze keer maar overgeslagen. We hebben toen ontbeten en daarna geluisterd naar een Bijbelverhaal en hebben met de kinderen liedjes gezongen. Daarna hebben we samen met de kinderen maskers gemaakt. Na de pauze was het al weer tijd voor de lunch.
Na de lunch wilden we weer beginnen met de activiteiten, maar het werd erg donker in de lucht en begon het enorm hard te regenen.
Helaas konden de activiteiten hierdoor niet door gaan. Om de kinderen toch wat in beweging te houden hebben we muziek opgezet en zijn de kinderen lekker gaan dansen. Vooral de Macarena was een groot succes. De regen wilde niet op houden, dus zijn de kinderen na het dansen een film gaan kijken.
Het bleef constant door regenen, dus was voor het diner rennen geblazen naar het restaurant. Ook al was het maar een klein stukje we waren allemaal nat.
Na het eten konden we gelukkig droog binnen zitten en hebben we weer geluisterd naar het o zo spannende mission story (in het Hongaars). Daarna hebben de kinderen nog wat gezongen en hebben we het spelletje stoelendans gedaan. De grote kinderen en een paar van onze groep waren de stoelen en de andere kinderen moesten gaan zitten als de muziek stopte. De kinderen vonden het een heel leuk spelletje. Daarna hebben we de scooby-do touwtjes en de haarelastiekjes te voorschijn gehaald. De jongens gingen scooby-do en en de meisjes gingen met hun haren aan de slag. Iedereen wou vlechtjes in het haar en het liefst zo veel mogelijk. De meiden van onze groep waren er erg druk mee bezig, en hadden na afloop wel wat zere vingers. Na dat we klaar waren met de haren van de meisjes en de scooby do touwtjes van de jongens was het tijd om op te ruimen. Nadat we alles hadden opgeruimd, alle scooby do touwtjes van de grond af hadden gehaald en alle zakken van alle kinderen hadden leeg gehaald omdat die vol zaten met touwtjes en elastiekjes, was het tijd om te gaan evalueren. Toen we daar meer klaar waren was iedereen best moe en zijn de meeste van ons meteen naar bed gegaan. Kortom, door de regen was het een andere dag als anders.

Groetjes en liefs van ons allemaal.

Zondag 29 juni

2008-06-30T14:08:00.002+02:00

Foto is van de kerk waar we 's morgens de dienst hebben gevolgd.

De ochtend begon net als normaal weer met opstaan. De wekker ging iets eerder dan normaal omdat we om 8 uur aan het ontbijt moesten zitten. Want om 10:00 uur zouden we een dienst bij gaan wonen in Debrecen. De bus waar mee we daar naar toe zouden gaan was iets later dan gepland, logisch dat we daardoor ook later vertrokken. De buschauffeur zou die tijd wel weer even goed maken, nou dat is hem gelukt. Je moet je niet zien hoe, maar het schijnt hier heel normaal te wezen als je met een bus auto’s gaat inhalen, mensen van het zebrapad af rijdt en dit alles achterstevoren doet. Maar we waren op tijd in de kerk en daar ging het om. We hadden afgesproken dat iedereen twee kinderen onder zijn hoede zou nemen.
De kinderen hadden ‘s morgens allemaal hun oranje T-shirt aangedaan en zo gingen we dan in een lang oranje lint de kerk binnen. We zochten een paar lege harde houten banken op en de dienst kon beginnen. Helaas was deze dienst wel in het Hongaars, dus konden wij Hollanders er geen touw aan vast knopen. Ook een aantal kinderen vonden het zwaar en vielen dan ook in slaap. Nadat de dienst was afgelopen zijn we al lopend op weg gegaan naar een speeltuin. Het was een mooie wandeling van een klein uurtje. De kinderen hebben daarna heerlijk in de speeltuin gespeeld en ook het ijsje wat we kregen was heerlijk. Toen moesten we alweer terug naar de camping. Onderweg is de chauffeur nog even gestopt om ons wat geld te laten pinnen. Het geld kwam met duizenden tegelijk de muur uit. Je voelt je in een keer rijk maar als je dan wat koopt is het ook zo weer op :-(( De chauffeur die we op de terugweg hadden, was trouwens een stuk beter hij reed lekker rustig terug naar de camping. Daar hebben we om 2 uur nog even geluncht. Na de lunch hebben we levend memorie gespeeld, we merkten wel dat de kinderen wat moe waren. Om 6 uur zijn we maar gaan dineren want het was lang geleden dat we wat gegeten hadden… Na het diner hebben we een estafette gedaan. Eén kind kreeg een plastic bekertje met water in z’n mond en moest daarmee een parcours afleggen en als hij dat gedaan had moest hij het bekertje aan een volgend persoon door geven. Ze mochten hun handen echter niet gebruiken. De groep die nog het meeste water in het bekertje had was de winnaar. Dit eindigde in een massaal water gevecht waar niemand droog uit kwam. Toen iedereen weer een beetje droog was, zijn we bij elkaar gaan zitten om de dag te ovuleren.(foutje van Trijnie ze wou eigenlijk evalueren zeggen, hier hebben we natuurlijk erg om gelachen). Toen we klaar waren met ovuleren (we houden hem er in) hebben we samen met een groep Amerikanen een afscheidsfeest gehouden bij een kampvuur. We hebben flink gedanst, maar ook hier kwam een eind aan. Toen hebben we elk ons bedje maar opgezocht en nog gauw even de laatste minuten van de EK finale gekeken. Kortom het was een andere zondag dan normaal.
De zonovergoten groetjes van iedereen aan iedereen!

Zaterdag 28 juni

2008-06-29T16:24:00.001+02:00

Van links naar rechts: Andrea, Ruth en Esmeralda.
De ochtend begon na het opstaan, niet anders dan anders, met de ochtendgymnastiek. De kinderen waren weer verdeeld in de drie groepen. De ochtendgymnastiek bestond deze ochtend uit een estafette waarbij ze ook nog eens vijf buikspier oefeningen bij moesten doen. Na de estafette waren er nog rek en strek oefeningen en daarna was het tijd om te gaan ontbijten. Het was een heerlijk ontbijt: brood met zelfgemaakte abrikozen jam van Janos (de kok)!
Omdat er vandaag een bruiloft op de camping wordt gehouden, kunnen we geen gebruik maken van de tent. Hierin wordt altijd het Bijbelverhaal verteld, liedjes gezongen en geknutseld. Maar dat kon vandaag dus niet daarom hebben we het deze keer in de conferentiezaal gehouden. (Hier wordt ’s avonds ook altijd de film gedraaid.)
Het Bijbelverhaal ging over de weg naar Jezus en over het uitdragen van de liefde van Jezus naar je naaste. Nadat Susanne het Bijbelverhaal had verteld deden Herrik, Pieter en Lars hier een toneelstukje over. De kinderen vonden dit helemaal geweldig; ze gingen helemaal op in het stuk. Nadat het stukje was nabesproken gingen we naar buiten. Wij (de leiding) gingen in 2 rijen tegenover elkaar staan en de kinderen moesten er in een lange rij doorheen lopen. De 2e keer moesten we de weg moeilijker maken/obstakels vormen omdat de weg naar Jezus de smalle weg is. Als knutselwerkje hebben we muziekinstrumentjes gemaakt van bierdoppen en ijzerdraad. Dit was een groot succes!
Na het eten gingen de meisjes weer zwemmen en de jongens rusten en daarna andersom.
Toen was het weer tijd voor sport en spel. We hebben estafettes gehouden. Bijvoorbeeld, met wasknijpers aan je trui of spingent met een ballon tussen je benen. Terwijl we dit aan het doen waren, was de voorbereiding voor de bruiloft in volle gang. Iedereen was super nieuwsgierig en onze nieuwsgierigheid werd beloond! We mochten kijken bij de trouwdienst. We hebben helemaal achteraan rijen stoelen gezet en vanaf daar hebben we mee gekeken. Wel eerst even omgekleed natuurlijk, want om nou in je korte sportbroekje bij een trouwerij te zitten…
Rond kwart voor 6 was de dienst afgelopen dus konden we handen wassen, naar de wc en aan tafel. Na het eten hadden we zeeën van tijd want de kinderen gingen al naar bed dus hadden we de hele avond voor ons zelf! We zijn naar het meertje (vlak bij de camping) geweest en hebben daar geprobeerd een kampvuur te maken… Hij brandde wel, maar hij ging vaak uit: volgende keer beter. De avondsluiting hebben we ook daar aan het meer gehouden en daarna hebben we daar nog lekker gezeten, gekletst en naar de sterren gekeken.
De groetjes van team Hongarije-1 2008

Vrijdag 27 juni

2008-06-28T14:55:00.002+02:00

Bij het opstaan werden we begroet met het geluid van de regen op onze huisjes. Lekker want daardoor konden wij en de kinderen nog even door rusten omdat ochtend gymnastiek niet erg plezierig is in de regen. Na een extra half uurtje rusten heeft een deel van onze groep de kinderen samen met de leiding wakker gemaakt en richting het ontbijt gedirigeerd. Gelukkig was de regen reeds opgehouden.
Het ontbijt ging er goed in en dat is ook wel nodig geweest voor de rest van de dag. Enkelen van ons lagen nog in bed omdat er elke dag een aantal vrijwilligers kunnen bijtanken en uitslapen in de ochtend. Marleen voelde zich vandaag beroerd en heeft veel van haar tijd in bed doorgebracht (gelukkig is dit vandaag, zaterdag, al weer stukken beter).
Dit was de dag waarop onze groep moest verhuizen naar andere bungalows. Snel alles inpakken en schoonmaken in de oude bungalows en weer alles uitpakken en vies maken in de nieuwe. Gelukkig zaten we nog vol energie en was de klus snel geklaard. We zijn met de bungalows er lekker op vooruit gegaan en zitten nu in riante bungalows.
Na het verhuizen hebben we het Bijbelverhaal gehoord over Joh. 8:12 en het licht in de wereld. We hebben de kinderen vervolgens in hun teams laten zitten en een bemoediging voor hun buurman/vrouw laten tekenen, citeren of schrijven. Binnen deze teams is het mooi om te zien dat de aangewezen captains veel verantwoordelijkheid krijgen en kunnen dragen over hun groep en de taak.
Na het knutselen gingen we alweer aan het maal met soep met bonen en als 2e gang aardappel met saus met stukjes kippenlever. Binnen de maaltijden is goed te zien dat de orde van de kinderen groeit. Ze nemen hun petten af en zitten beter geconcentreerd te eten.
Wanneer de maaltijd binnen was hebben we de kinderen geholpen met zwemmen. Weer eerst de dames en daarna de heren. Het zwemmen blijft een vast terug komende bezigheid waar de kinderen en wij plezier aan hebben. Plezant is het om de kinderen te kunnen helpen met het leren zwemmen en dat ze even kunnen afkoelen van de hier zo dominante zonneschijn.
Eenmaal afgekoeld hebben de kinderen en wij onze energie gestoken in spelletjes. Net als de voorgaande dagen competitief opgezet in de drie teams groen blauw en geel. Een van de spelletjes was het gooien van waterballonnen, de groep die de grootste afstand kon overbruggen won. Ook hebben de kinderen in de middag gespeeld met een groep Oekraïense gehandicapte kinderen uit een andere groep. Tof om te zien dat onze kinderen de gehandicapten opnemen in het spelen.
Na een middag vol spel en vertier hebben we onze magen weer begroet met een lekkere maaltijd van Janosz, de baas van het restaurant op de camping.
Na de maaltijd werd er door de leiding van de kinderen een vervolgverhaal verteld. Vandaag was dit de laatste over Papoea-Nieuw-Guinea. De kinderen vonden de tekeningen erg komisch maar kunnen de verhalen altijd wel waarderen. Ook vandaag was er na de story een film te zien in de conferentiezaal en zijn de kinderen daarna naar bed gegaan en hebben gerust voor de volgende dag…
Aan het eind van de dag zijn we weer met onze groep bijeen gekomen om de dag af te sluiten met God en elkaar

Vanuit het pittoresk, het landelijk gelegen, ja bijna het Anton Piekachtige Debrecen doen wij aan iedereen in het koude, stille en platte Nederland de hartelijke groeten, van de Hongarije-1 groep.

Donderdag 27 juni

2008-06-27T12:25:00.001+02:00

We hebben ochtendgymnastiek gedaan, ook dit hebben we in competitieverband gedaan. We hebben de kinderen in drie groepen verdeeld en leiders aangesteld. De kinderen moesten een bepaalde afstand rennen naar het hek, het hek aantikken en weer terugrennen. Dan het volgende kind aantikken zodat hij / zij kon rennen. De kinderen vinden het prachtig om tegen elkaar een wedstrijdje te doen.
De kinderen blijven erg gedisciplineerd in groepen, is dit niet het geval dan zegt de leerkracht er iets van en word er meteen geluisterd. De leerkrachten gaan liefdevol met de kinderen om, waardoor de kinderen respect hebben voor de leerkrachten en dus goed luisteren.
Na de ochtendgymnastiek gaan we door naar het ontbijt, wat Janos en zijn collega’s iedere ochtend voor ons klaar hebben staan. Wanneer er nog extra brood of drinken nodig is, hoeven we maar te kikken en Janos brengt het. Hij zorgt erg goed voor de kinderen!!
Het Bijbelverhaal werd door leerkracht Susanne gedaan, en ging over Galaten 2 vers 19 en 20, voor degenen die dit niet uit het hoofd weten, dit staat in de Bijbel. :)
De strekking van het Bijbelverhaal was dat we door Gods genade en door op Christus te vertrouwen ook elkaar vertrouwen moeten geven. De verwerking van dit Bijbelverhaal was heel acrobatisch, want toen werden er vier stoelen in het midden gezet zodat vier van onze groep het voor konden doen. Er werden vier stoelen in een molenwiek gezet, je gaat er schuin op zitten en degene naast je legt zijn of haar hoofd op jouw knieën. Zo vorm je met de groep een vierkant, dan worden langzaam de stoelen weggehaald en rust je op elkaar, waardoor je elkaar echt moet vertrouwen. Wanneer er één iemand niet goed meedoet valt iedereen om!
Nadat we het als voorbeeld laten zien, hebben de groepjes het nagedaan (zie foto).
Na de lunch hebben de oudste zigeuner jongens en meisjes ons geholpen met het schrijven van de namen van alle kinderen op de meegenomen T-shirts uit Almelo. Terwijl de groep lekker aan het zwemmen was met de meisjes, gingen de jongens slapen. Na één uur werd dit omgewisseld. Dit rustuurtje hebben de kleintjes heel hard nodig.
We hadden een spel bedacht om elk kind een T-shirt te geven met hun eigen naam erop.
Dit ging als volgt: met het ouderwetse zaklopen moesten ze een afstand over het gras springen, T-shirt pakken en weer zaklopend terug. Dan kreeg het kind het shirt met zijn of haar naam erop. Na dit spel hebben we ook nog een kruiwagen-estafette gespeeld.
Het avondeten was echt Hollands, er was patat met een lekkere hamburger en tomatensalade. Janos kan Duits, dus werd er nog pommes frites bijgevraagd, en dit vond hij erg leuk omdat we dit in het Duits vroegen.
Elke avond luisteren de kinderen ademloos naar het vervolgverhaal, en ook hebben we met de kinderen Hongaarse en Nederlandse opwekkingsliedjes gezongen.
Daarna was het tijd voor het douchen en hebben de kinderen een film gekeken waarna ze lekker gingen slapen. Het is fijn dat wij als groep dus rond achten tijdens het douchen van de kinderen onze evaluatie en afsluiting kunnen houden, want dan zijn wij ook nog een beetje wakker na een lange dag.

2008-06-26T15:34:00.003+02:00

We schrijven iedere dag het weblog over de voorgaande dag, maar als we al nieuws hebben over een onderwerp waar we over schrijven dan laten we jullie natuurlijk niet in spanning zitten.
Eerst maar even de vraag beantwoorden van een trouwe lezer van ons weblog. Henrianne we hebben een rooster met wie de avondsluiting leidt, Gisteravond was dat b.v. Pieter en de volgende dag schrijft dan deze persoon samen met Astrid het weblog. Voor alle duidelijkheid Astrid tikt en de ander bedenkt de inhoud van het weblog.
Dinsdag kwam in onze evaluatie naar voren dat er bepaalde kinderen negatieve aandacht vragen of soms niet te stoppen zijn. We hebben toen met elkaar gebrainstormd hoe hiermee om te gaan. Want dit gaat ten koste van de kinderen die wel leuk mee willen doen. We hebben woensdag geprobeerd tijdens het eten en de spelletjes (competitieonderdeel, lees verderop meer hierover) de kinderen te negeren wanneer ze negatieve aandacht vroegen en dan juist de kids complimentjes te geven die wel goed hun best deden. En zijn we de kids die soms wat lastig zijn in hun gedrag extra gaan belonen als ze juist wel iets leuks of goeds deden. Dus lekker een knuffel of een aai over hun bol. Of tijdens het zwemmen lekker dollen in het water.
Dan iets over de zieken. Met Esmeralda gaat het gelukkig al weer wat beter, maar nu hebben 2 andere jongetjes Zoltan en Kàlmàn koorts en last van overgeven.
Ook Marleen en Trijnie waren gisteren niet lekker, veel hoofdpijn en misselijk. Maar op dit moment als we het weblog van gisteren schrijven (26 juni) gaat het gelukkig al weer heel veel beter met de 2 jongetjes en ook met Marleen en Trijnie.
De strekking van het Bijbelverhaal wat de Hongaarse leerkrachten in het ochtendprogramma aan de kinderen vertelden ging over dat je voor dingen die je fout doet vergeving mag vragen en er niet mee hoeft te blijven zitten. Bijbeltekst Johannes 11:25
De verwerking van het Bijbelverhaal bestond uit 2 onderdelen. Naast het podium hadden we van 2 boomstammen een kruis gemaakt. Ons team heeft op het podium laten zien dat als je verdrietig bent of wanneer je fouten hebt gemaakt, je hier niet mee hoeft te blijven zitten, want dat je altijd om vergeving mag vragen en dat dit vrede geeft in je hart. Herrik ging naar elk teamlid op het podium en nam ze mee naar het kruis. Daar heeft de hele groep geknield en gebeden. De kinderen hadden daarvoor allemaal kleine kartonnen doosjes versierd, geknipt en in elkaar geplakt en in figuurlijke zin mochten ze al hun stoute dingen of iets wat ze fout hadden gedaan in hun doosje stoppen. Daarna heeft elk kin zijn/haar doosje bij het kruis gelegd. Dit was heel indrukwekkend!
Op de camping zit ook een groep Oekraïnse kinderen die verstandelijke- en lichamelijke beperkingen hebben. Zij worden begeleid door een groep Amerikaanse vrijwilligers. Deze groep ging gisteren met de bus naar de dierentuin in Debrecen, maar kwamen wat handen te kort voor het duwen v.d. rolstoelen. Deze begeleiders hebben toen aan ons gevraagd of wij 2 teamleden ’s middags konden missen. Rick en Herrik zijn toen mee gegaan om aapjes te kijken. Mission accomplished!!!!!!!!!!
Sinds gisteren hebben we er ook een competitie element in gebouwd met het grote sport spel ‘s middags en dit was een groot suc6! De kinderen waren hierdoor extra gemotiveerd.
Deze motivatie was duidelijk te zien bij een super leuk waterestafette spel. Heerlijk om te kliederen met bekertjes water terwijl het zo warm is! We hebben de kinderen in 3 groepen verdeeld en een groot score bord gemaakt, waarop we de stand bij houden van de grote sport- en spel activiteiten. De kinderen vinden het super om te zien wie er bovenaan staat!
Na het avondeten doen de leerkrachten een Mission Story. Dit is een soort vervolgverhaal en iedere avond wordt er een deel verder verteld van dit verhaal. De kids vinden dit prachtig en kijken er naar uit om weer een nieuw deel ’s avonds van het verhaal te horen. Daarna hebben met elkaar liedjes gezongen voor God. Leuke is dat de melodieën hetzelfde zijn, maar de liefde van God gaat over grenzen ook al zing je verschillende woorden in verschillende talen.

Hartelijke groetjes van 11 lekgeprikte Nederlanders

Dinsdag 24 juni

2008-06-25T11:32:00.001+02:00

Dit is vandaag de eerste dag met een volledig programma. We starten met elkaar als groep en hebben de avond ervoor de taken verdeeld van de diverse onderdelen.
Het was super om met de kids te gymnastieken. Het valt ons op hoe gedisciplineerd de kinderen zijn. Keurig netjes lopen ze in 2 rijen die jongetjes en de meisjes in volgorde van grootte netjes naar het voetbalveld. Petje af voor de leerkrachten!
Na de gymnastiek was het tijd om lekker te ontbijten. Voor iedereen stonden er 2 croissantjes klaar en er was warme! citroen thee. We hebben onderdelen die op vaste tijden terugkomen, dus vandaag gaan we ze allemaal aan jullie schrijven. Vanaf morgen, wanneer we over een onderdeel schrijven, is het dus voor jullie opletten geblazen of dit onderdeel ’s morgens, ’s middags of ’s avond door ons wordt gedaan! Globaal overzicht:
Ochtend:
gymnastiek
ontbijt
worship
Bijbelverhaal
Verwerking van het Bijbelverhaal
Knutselen
Middag:
lunch
vrij spelen
meisjes gaan 1 uur zwemmen / jongens voetballen e.d.
jongens zwemmen / meisjes knutselen e.d.
grote sport activiteit
vrij spelen
Avond:
diner
grote spel activiteit / film kijken

Na de worship was het tijd voor het bijbel verhaal. Dit wordt altijd door één v.d. leerkrachten verteld in het Hongaars. (deze kids komen uit het Hongaars sprekende deel v.d. Oekraïne)
Het Bijbelverhaal ging over de “Goede Herder” en hij was één schaapje kwijt. Het was erg leuk om met elkaar dit verhaal uit te beelden. We hebben al blatend op het podium op handen en voeten gestruind. De herder was Trijnie en ze ging dus op zoek naar het verloren schaap “Pieter”. O ja voordat we het vergeten te vertellen we hadden ook nog een zeer goede blaffende hond. Dit was Rik Nieuwenhuis. Gelukkig blaffende honden bijten niet! De goede herder vond schaapje Pieter al snel weer terug en alle andere schaapjes waren blij om het verloren schaapje weer terug te zien. De kinderen vonden het geweldig om het toneelstukje van ons te zien. Daarna was het tijd voor de kids om zelf een tekening te maken van dit bijbel verhaal.
De lunch was erg lekker we hadden soep met vlees, stukjes aardappel en groente erin. Daarna hadden we een lekker zoet kaneel/suiker broodje.
Inmiddels was het alweer erg warm dus het zwemmen vonden de meeste kinderen wel heel erg leuk om te doen en anders onze groep. FF afkoelen!!
Lars en Arjen hadden daarna een leuke sport activiteit voorbereid. Met o.a. volleybal, voetbal en frisbee spelen. Esmeralda één v.d. kids was toen al een paar uur niet zo lekker, maar in korte tijd ging het steeds slechter met haar. Ze bleef overgeven en had enorme hoofdpijn. Anniko (leerkracht v.d. School) en Astrid zijn toen bij haar gebleven in de receptie waar een EHBO kamer is. De verdere dag was Esmeralda erg ziek, afwisselend hebben Maaske, Anniko en Astrid bij haar gezeten. Gelukkig nadat Gustaf rond 20:00 medicijnen had gebracht ging het aan het eind v.d. avond iets beter met haar.
Janosz (onze kok) had lekker voor ons gekookt. Het was een soort pasta met kool. Het smaakte naar bami. Iedereen vond het erg lekker!
Daarna was er nog een leuk spel in de grote tent. Het spel heet “water, spons en vuur”. De kinderen kregen een kaartje met een afbeelding van één van deze drie symbolen. De kids moesten elkaar tikken en dan hun kaartje aan elkaar laten zien. Water was beter als vuur, dus dan was het kindje met het vuurkaartje af. Enz enz. Het was niet moeilijk dus de kinderen konden dit spel zo meespelen.
Daarna was het tijd voor een Hongaarse tekenfilm en was het bedtijd. We hebben daarna nog met elkaar als groep de avondsluiting gedaan en het programma voor woensdag doorgesproken.

Maandag 23 juni de 1ste dag met de kids onderweg naar Debrecen.

2008-06-24T14:57:00.002+02:00

We gingen om 7 uur weg van het weeshuis richting de kids in Szürte. We waren rond 7:45 uur bij de school waar al veel kinderen stonden te wachten in hun zondagse kleren met verder heel weinig bagage. Wat ons opviel was dat er een jongetje was met alleen een rugzakje en verdere helemaal geen bagage. De bus arriveerde ook zeer snel en toen kon het echt beginnen. De bagage in de bus pakken en de kinderen de bus in laten gaan. Maar voordat de kinderen een plaatsje hadden moesten alle papieren drievoudig worden gecheckt. De kinderen waren door het dolle heen toen wij als groep de bus in stapten. Elk kind wilde graag dat je naast hem/haar kwam zitten. Vandaag zijn we met 25 Zigeunerkinderen van 2 Gipsy scholen in de leeftijd van toen nog 7 (1 wordt morgen 8 jaar) en 17 jaar om 13:30 aangekomen. Volgens Maaske ging het allemaal zeer voorspoedig :-) We hebben er maar 2 en half uur over gedaan om de Oekraïense grens en de Hongaarse grens te passeren met de bus. Dank U wel Heer alle kinderen konden mee, want alle visa formaliteiten klopte Yeah!
Daarna was het nog ruim 2 uur met de bus vanaf de grens naar Debrecen. Maar het is een hele leuke en enthousiaste groep kinderen en ze komen allemaal uit het Hongaarse gedeelte van de Oekraïne. Dit scheelt echt één vertaling/schakel minder. We kunnen nu vanuit het Engels met de kinderen praten en de leerkrachten vertalen het naar het Hongaars!! Toen we aankwamen had Janosz (de huiskok) heel lekker eten klaargemaakt. Soep met van alles erin en smaakte naar zuurkool, aardappels met salade en zeer zout vlees. Zijn ze bang dat we niet genoeg drinken??? Toen hebben we daarna lekker gezwommen in 2 groepen, eerst de meisjes en toen de jongens. We hebben ons zelfs nog in het zweet gevoetbald het was 35C in de schaduw!!!! Lekker hoor! Hierna hebben we een kennismakingsspel gedaan door verschillende kleine opdrachtjes te doen. Zo leer je elkaar heel snel en op een leuke manier kennen. Om 18:00 uur gingen we heerlijk eten. We hadden rijst met een soort van grote sterke knakworst. Het vel was zeer taai maar de rest was heerlijk. We waren hier wel aan toe. Als toetje kregen we een vitamine stoot in de vorm van een groot stuk watermeloen. Na het eten hadden we eventjes een break. Marleen en Rik deden dit in de vorm van een nicotine stoot en de rest ging veel drinken en spelen met de kinderen. Je hebt echt het gevoel dat je al dagenlang met de kinderen optrekt. Het avondspel was een typische vakantiebezigheid namelijk BINGO!!!! Het leuke was dat elk kind een prijsje heeft gewonnen en niemand overgeslagen werd. Ze hebben een schrift en een pen gewonnen. Van de leerkrachten hebben de kinderen nu de opdracht gekregen om elke dag een stukje in hun schriftje te schrijven als herinnering aan dit kamp.

De reis en het eerste weekend van ons avontuur!!!

2008-06-24T14:08:00.003+02:00

Vandaag zaterdag 21 juni blikken we met jullie terug op onze reis van gisteren.
Om 11:30 uur was het verzamelen op Aindhoven Airport. Nadat we allemaal na wat oponthoud gearriveerd waren, zat de sfeer er meteen in. En toen kwam de koffertruc, want Maaske leek wel een pakezel. Al snel was de hele stapel met vouwblaadjes, stoepkrijt, schriften en pennen enz enz verdeeld over alle koffers.
Nadat we ingecheckt hadden en door de douane waren, wat het wachten om het vliegtuig in te stappen, MAAR tot onze grote verbazing werd er vanaf het terras keihard naar onze groep geschreeuwd en hadden onze families minstens nog een uur op ons gewacht om ons uit te zwaaien. Of wilde ze echt zeker weten dat we weg waren….????
In het vliegtuig was het super, wel wat druk onze oren maar de landing ging naar behoren.
We waren niet in de enige jongerengroep in het vliegtuig die aan de slag gingen in een ander land, want met wat heen en weer kletsen, kwamen we erachter dat deze groep jongeren in Hongarije gingen helpen bij het afbouwen van een kerk.
Met dichte oren liepen we echt tegen een muur van warmte aan op het vliegveld in Budapest. O.k. we hebben tijdens het wachten op de taxibusjes naar het treinstation in Budapest, de Hongaren wat Nederlands voetbal. Het was echt super dat we niet dwars door Budapest met de bus en de metro naar het treinstation hoefden. Het aantal kg bagage was aanzienlijk veel. Leve alle sport- en spelmaterialen!
Aangekomen op het treinstation keken we met z’n allen onze ogen uit. Wat een mensenmassa op het station en allemaal waren ze op zoek op de grote borden naar hun internationale trein!!
Gelukkig was het niet zo druk bij het loket waar we moesten zijn voor onze kaartjes voor de Oekraïne, dus hadden we lekker veel tijd over om in MAC te hangen en van het eten maar vooral van de airco te genieten!
There we go om 18:15 vertrok onze trein en na wat heen en weer gesleur met koffers en handen en voeten werk met de (o zo vriendelijke) Oekraïense conducteur, hadden we uiteindelijk allemaal een zitplaats verdeeld over 2 coupés en ook nog alle bagage binnen! De bagage moesten we in de gang bij de deuren bewaken. Deze bewakers waren Arjen en Lars in de ene gang en in de andere gang waren dit Pieter, Marleen en Herrik. Herrik heeft nog een lang gesprek gevoerd met iemand die uit Debrecen kwam, hij was dus al een beetje op de hoogte van de omgeving in Debrecen.
We hadden van Maaske strikte opdracht gekregen om minimaal allemaal een halve liter water mee te nemen en ze had gelijk! Door de warmte 34 C. in de trein had iedereen behoefte aan veel water. De eerste 2 uur van de treinreis was iedereen nog wel actief, maar daarna gingen er toch wel een paar wat pitten, want het was toch wel al een hele reis die we al achter de rug hadden. Na 3 uur in de trein konden de bewakers de bagage kwijt in de bagagerekken en hoefden ze niet meer in het oersaaie en warme gangpad te staan.
De trein was best wel saai, maar tijd genoeg om lekker te relaxen, met elkaar te kletsen en ook te proberen met medereizigers een gesprek aan te knopen. Was echt leuk om dit te doen!
Van Maaske kregen we instructies hoe ons te gedragen bij de Oekraïense Douane ’s nachts en ook door de super goede informatie bij het invullen van de formaliteiten in Chop, waren we er redelijk snel met onze bagage doorheen. Na de douane stond er een “Ferenc” op ons te wachten en hebben we ons met ons elfen in een busje met alle bagage gepropt!! Applaus voor ons allemaal! Ferenc is net als Shandor, een hele gewone naam zoals Jan of Henk.
Rond 13:30 waren we in Nagydodrony, hier was voor ons geregeld dat we konden slapen in het gasthuis van Stichting Hulp aan Oost-Europa. We kregen hier ’s nachts 3 slaapkamers toegewezen en dus was het pitten geblazen!
Nadat we het ontbijt hadden gevonden was het wachten geblazen. Onze groep was onder gebracht in een Weeshuis van St. Hoe en om 15:00 uur werden we uiteindelijk opgehaald. Na een kort late lunchstop zijn we naar de Gipsy school in Szürte gegaan en het was echt leuk om de kids te ontmoeten die ook maandag met ons mee zouden gaan. Verder hebben we ook zigeunerfamilies ontmoet en werden we door hen zeer gastvrij ontvangen!! Het contrast is groot met onze huizen en de half afgebouwde zeer eenvoudige huisjes van deze families. Dwars door het gras liepen we er naar toe, verder waren hier geen enkele voorzieningen. Zelfs geen grindpad! Hierna zijn we door Szürte naar de kerk gelopen van Pastor Jolt, die o.a. pastor is van de Gipsy church in Szürte. Het was super om hem te ontmoeten. Met enorme bevlogenheid vertelde hij van alles over het kerkgebouw en de gemeenschap.
We zijn daarna terug gebracht naar het weeshuis en daar stond het eten al voor ons klaar. Het was wel erg zout, maar dat konden we wel gebruiken. Daarna stond de voetbalwedstrijd op het programma. We hebben deze samen met de weeshuiskinderen gekeken onder het genot van veel water en een grote zak spekkies. Helaas geen kratje Grolsch na de wedstrijd om het leed te verzachten….
Na de evaluatie met de groep kon iedereen lekker op tijd naar bed. Na het ontbijt zondagochtend hebben we eerst Lars z’n verjaardag gevierd met heel hard zingen en cadeautjes! Toen hebben we onze eigen kleine dienst gehouden. Maaske heeft ons nieuwe liedjes aangeleerd en Astrid deed de overdenking over Jona. We moesten al om 12:00 lunchen want iets voor enen werden we opgehaald door Ferenc met nog 2 andere chauffeurs. We zijn naar een Gipsy dienst geweest in een heel klein kerkje. Het was indrukwekkend om de preken te horen. Alles was tweetalig namelijk Hongaars en Oekraïns. Ook werd er aan ons gevraagd om een bijdrage aan de dienst te doen. Astrid heeft over het werk van Dorcas verteld en daarna hebben we met elkaar een aantal liederen gezongen onder begeleiding van Maaske. De liedjes waren in het Nederland en in het Engels. Het leuke was dat de zigeuners dezelfde liederen / melodieën kenden en dus was het super om zo God groot te maken. Zijn liefde kende hier letterlijk en figuurlijk geen grenzen.
Na de kerkdienst bracht Ferenc ons naar Uzhgorod gebracht en hier hebben we diverse projecten bekeken. We zijn geconfronteerd met een hoop armoede en wij stonden even stil bij het luxe leven wat wij hier in Nederland hebben. Josef heeft ons rondgeleid door het huis bij de kerk waar de straatkinderen worden opgevangen. Ook zijn we nog naar een ziekenhuis geweest wat op dit moment compleet gerestaureerd wordt. Ferenc vertelde dat enkele kilometers verder de Slowaakse grens was, waar het allemaal volgens Westerse normen de medische zorg geregeld is. En dan het contrast met de medische zorg in de Oekraïne. Met ander woorden hier hebben de mensen compleets niets!! Schrijnend!
Ook hebben we onderweg voor de verjaardag van Lars nog taart gekocht en 2 flessen cola en fanta. Hier was iedereen heel blij mee. Het was een leuke verrassing voor Lars en we hebben met z’n allen genoten van deze mier zoete taart. We hebben de taart nog gedeeld met Amerikaanse vrijwilligers die hier ook waren, er was genoeg over!
Na de avondsluiting was het tijd om naar bed te gaan, want de volgende morgen hadden we om 06:30 ontbijt en werden we om 07:00 opgehaald

Voorstellen reisleiding Maaske en Astrid

2008-06-05T12:22:00.004+02:00

Maaske Treurniet
Werkzaam als Logopedist & student Taal- & Spraakpathologie
Leeftijd: 22 jaar
Woonachtig in Nijmegen

De wereld is een boek, en wie niet reist leest slechts één pagina... Komende zomer zal ik deze reis voor de derde keer maken. Inmiddels heb ik ervaren dat het een groot voorrecht is om kinderen uit Oekraïne een bijzondere tijd te bezorgen tijdens hun zomerkamp. Het heeft doen realiseren dat met name immateriële rijkdom iets is wat sommige mensen in deze wereld zo vreselijk missen, terwijl ik me zelf ooit niet eens realiseerde dat het bestaat. Ik kijk ernaar uit om mij opnieuw onder te dompelen in een andere cultuur en om een nieuwe groep Nederlandse jongeren te mogen begeleiden en ervaringen met hen te delen.

Astrid van de Pas
Werkzaam bij Dorcas Hulp Nederland, team Actie - Jongeren
Leeftijd 44 jaar
Woonachtig in Lelystad.

Mijn motivatie om bij Dorcas te werken en m’n interesse om met jongeren te werken is nauw verweven met elkaar. Ik vind het mooi om te zien hoe God jonge mensen gebruikt om iets te betekenen voor andere mensen die het zoveel minder hebben. Gaaf om te zien dat jongeren die meegaan op reis hierdoor zelf ook veranderen!
Dagelijks lees ik verhalen en zie ik foto’s van mensen op de vlucht, mensen zonder huis, kinderen zonder ouders of kinderen die HIV/AIDS besmet zijn. Ik vind het een uitdaging om bij een organisatie als Dorcas te mogen werken. Ook al is het verschil soms nog zo klein, toch maken we dagelijks het verschil voor vele mensen in de projecten die Dorcas ondersteunt. Ik kijk er naar uit om samen met jullie tijdens deze jongerenreis het verschil te maken voor een aantal kinderen die zo uitkijken naar deze kinderkampen in Hongarije. Together we can make the difference!

Voorstellen Pieter Fortuin

2008-06-04T15:03:00.002+02:00

Werkzaam bij Plus van Limbeek in Almelo
Leeftijd: 20 jaar
Woonachtig in Almelo
Hallo hallo! Ik ben dus Pieter Fortuin, en ga deze zomer NIET in me Hawaï shirtje op de beach in Zuid Frankrijk liggen. Want ik ga ook mee met de jongerenreis, en wel naar Hongarije! Ik heb me hier voor aangemeld, omdat ik graag wat voor de weeskinderen daar wil betekenen. Ik denk/hoop dat wij met onze groep, en de rest van de mensen die betrokken zijn bij dit project, de kinderen daar een onvergetelijke vakantie kunnen bieden. Ik heb het zo goed hier in Nederland, en weet dat het niet vanzelfsprekend is. Ik sta er vaak niet bij stil, en denk dat deze reis mij zal helpen dat wel te doen. Verder vind ik het ook leuk, om samen met vrienden dit te doen. Persoonlijk denk ik, dat ik die kinderen veel liefde kan meegeven, en hoop dat die kinderen zo ook in hun verdere levensloop vanuit het begrip liefde leven..

Voorstellen Trijnie Botter

2008-06-04T15:00:00.001+02:00

Scholier
Leeftijd: 17 jaar
Woonachtig in Almelo

Ik wil graag mee omdat het me erg leuk lijkt om kinderen te helpen en hun een leuke vakantie te bezorgen.

Voorstellen Lars Kikkert

2008-06-04T14:58:00.002+02:00

Scholier
Leeftijd: 17 jaar
Woonachtig in Bergentheim

Ik ga met deze reis mee omdat het me erg leuk lijkt kinderen uit landen te kunnen helpen die het echt nodig hebben. Wij hebben het allemaal zo goed hier, maar bij hun is dat een ander verhaal.

Voorstellen Arjen Verschuren

2008-06-04T14:55:00.002+02:00

Werkzaam bij van Buuren in Almelo
Leeftijd: 20 jaar
Woonachtig in Almelo
Ik ga dit jaar heerlijk op vakantie en nog wel naar het buitenland met het vliegtuig, kan volgens mij niet beter. Het lijkt me heerlijk om de kinderen die we daar opvangen te zien genieten van hun verdiende vakantie. Maar het zal niet alleen maar leve de lol zijn, ik zal daar ook de armoede zien maar dat lijkt me op zich ook niet verkeerd voor die verwende Arjen. Ook zal ik daar een stukje van mijn geloof willen overbrengen en zo hopelijk mijn bijdrage kunnen leveren aan de groei van de wereldwijde gemeente. Ik hoop dat we een geweldig avontuur gaan beleven en veel plezier zullen hebben!!

Voorstellen Ruth Pleiter

2008-06-04T14:52:00.003+02:00

Scholier
Leeftijd: 18 jaar
Woonachtig in Almelo
Ik wil graag mee omdat ik mijn vakantie eens anders wil besteden, dus niet voor mezelf maar voor anderen.ik denk dat je in zo'n vakantie die kinderen heel wat mee kan geven aan liefde en aandacht, iets wat ze waarschijnlijk haast niet kennen. Ook vind ik het leuk dat het met Oekraïense kinderen is omdat we zelf 2 jaar een meisje uit Oekraïne in huis hebben gehad en ik denk dat ik door deze reis een beter beeld krijg van hoe het er daar in die landen allemaal aan toe gaat.

Voorstellen Herrik Roosenbrand

2008-06-04T14:47:00.001+02:00

Scholier aan de Gereformeerde Hogeschool in Zwolle
Leeftijd: 21 jaar
Woonachtig in Almelo

Deze jongerenreis biedt mij de kans om wat terug te doen. Momenteel leef ik welvarend, terwijl ik niet eens zie wat dit inhoudt. Door deze reis hoop ik daar meer van te zien. Ik ben blij dat dit op mijn pad komt. Ik hoop dat ik daar veel leer over mijn leven hier en hun leven daar, dat ik daar een bijdrage aan kan doen. Daar kan ik de kinderen een van de basis behoeftes geven; liefde en geborgenheid. Even lekker kind zijn in een luxere omgeving, waar je minder zorgen hebt, waar je jezelf kunt zijn, waar je kind kunt zijn. Daar help ik graag aan mee, samen met de groep. Een groep die we zullen zien groeien in de aanloop op en het verloop in de vakantie. Een groep die samen op het oog heeft. Samen met elkaar en met God, daar wil ik het mee doen.

Voorstellen Marleen Snel

2008-06-04T14:44:00.001+02:00

Scholier aan het Pius X College in Almelo
Leeftijd: 16 jaar
Woonachtig in Almelo

De reden waarom ik mee wil naar Hongarije, is omdat ik vind dat de weeskinderen uit Oekraïne het recht hebben op plezier en de kans moeten krijgen ook echt kind te kunnen zijn.
Ook denk ik dat het heel erg dankbaar “werk” is wat we daar zullen gaan doen, je helpt de kinderen, laat ze echt kind zijn en ik hoop ook dat wij ze als groep met God in contact kunnen brengen en dat ze wat zullen hebben aan deze vakantie in hun hele verdere leven. Ook ga ik mee voor mezelf. Nu merk ik soms dat ik niet zo dankbaar ben voor wat ik hier allemaal heb, en ik hoop dat als we een gedeelte over hun leven te weten krijgen en zelf daar al die overbodige luxe niet hebben, dat ik meer respect heb voor alle rijkdom wat we hier hebben en dat ik daar dankbaar voor moet zijn, en niet als vanzelfsprekend moet beschouwen! Het lijkt me echt een levenservaring om zoiets te kunnen meemaken!!

Voorstellen Rick Sturing

2008-06-04T14:42:00.001+02:00

Scholier aan het ROC van Twente.
Leeftijd: 18 jaar
Woonachtig in Almelo

Ik wil een nuttige vakantie hebben en ik wil die weeskinderen de vakantie van hun leven bezorgen, want wij kunnen ons hier alles veroorloven en zij hebben daar niet zoveel. Ik vind het ook fijner dat het vanuit de kerk is, omdat ik niet zoveel contact heb met de mensen binnen de kerk, maar dat is nu al een stuk beter geworden. Je maakt op deze vakantie dan ook vrienden en je ziet elkaar van kanten die je nog nooit hebt gezien. Maar je bent als groep en dat is mooi want je bouwt een band op en die blijf je altijd houden, hetzij op de voorgrond hetzij verborgen, en dat is speciaal.

Voorstellen van Rik Nieuwenhuis

2008-06-04T14:37:00.003+02:00

Mijn motivatie om naar Hongarije te gaan is: Het lijkt me heel mooi om jonge mensen die weinig hebben een goede ondergrond te geven in het leven en in het christendom.
Jezus zei niet voor niets Heb uw naaste lief.
Ik hoop dat ik daar mensen een hele leuke en geweldige vakantie kan en mag geven en na die weken met een hoop ervaringen terug in Nederland mag komen...
Werkzaam bij Voortman Staalbouw. Leeftijd: 20 jaaren woonachtig in Almelo

Doelstelling Hongarije-1

2008-06-04T14:31:00.002+02:00

Jongerengroep Hongarije-1 Gereformeerde Kerk Vrijgemaakt uit Almelo.

Binnen de Oekraïense weeshuizen is het leven matig. De kinderen hebben weinig en kunnen niet de liefde, zorg en aandacht krijgen die ze verdienen. Wij willen daarom op de Dorcas camping in Hongarije deze kinderen overweldigen met onze aandacht. Wij hopen dat de kinderen even zorgeloos kind kunnen zijn; dat ze kunnen spelen zonder stil te staan bij de wereld om ze heen; even een uitstapje kunnen maken naar de kinderrealiteit.
Spelen is leren. Daar zijn wij ons als groep van bewust. Door deze kinderen recreatie en spel aan te bieden willen wij ze stimuleren, een kans bieden.
Wij als groep Hollandse jeugd gaan richting Oekraïne om te kunnen beleven wat echte schaarste en armoede is.
Wij hopen zo ook beter naar onszelf te kunnen kijken en naar onze omstandigheden, onze rijkdom en welvaart. Van daaruit gaan wij met de kinderen naar Hongarije toe.
Met deze vakantie willen wij ook wij worden. We hopen met deze actie een groep te vormen waarbinnen we onszelf, onze gedachtes en emoties kunnen uitspreken. Een groep waar we steun weten te vinden. Alleen zo kunnen wij de kinderen in Oekraïne steunen.
Wij gaan naar Hongarije, doen daar wat we kunnen en hierdoor kunnen Oekraïense weeskinderen toch op vakantie!!