<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433</id><updated>2024-11-01T11:38:13.223+01:00</updated><category term="Gobi"/><category term="Khujir"/><category term="Ulan Bator"/><category term="bajkał"/><category term="dolina Orkhonu"/><category term="jezioro Khovsgol"/><category term="wyspa Olhon"/><category term="Wielkie Białe Jezioro"/><category term="bolszyje koty"/><category term="irkuck"/><category term="klasztor Amarbayasgalant Khiid"/><category term="konie"/><category term="region 8 jezior"/><category term="Altanbulag"/><category term="Bayan-Zag"/><category term="Biała stupa"/><category term="Ceceerleg"/><category term="Erdene Dzuu"/><category term="Erdenet"/><category term="Ikh Uul"/><category term="Iwogińsk"/><category term="Jolim Am"/><category term="Karakorum"/><category term="Khongoryn Els"/><category term="Mandalgovi"/><category term="Moron"/><category term="Naushki"/><category term="Ongiin Hiid"/><category term="Ulan Ude"/><category term="ger"/><category term="klasztor Tuvkhun"/><category term="owo"/><category term="plackarta"/><category term="płonące klify"/><category term="wulkan Khorgo"/><category term="wulkan Urantogoo"/><title type='text'>Jurty, konie i bezkres stepu czyli Mongolia i Bajkał w 39 dni</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>40</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-9006723020708702133</id><published>2010-09-24T20:14:00.028+02:00</published><updated>2011-07-17T07:21:03.335+02:00</updated><title type='text'>WSTĘPU SŁÓW KILKA</title><content type='html'>&lt;h3&gt;Wyprawa do Mongolii i nad Bajkał&lt;/h3&gt;&lt;br /&gt;
Mongolia nie jest krajem, do którego jedzie się zwiedzać zabytki. Mongolia jest krajem, do którego jedzie się przeżywać przygodę. Napić się kumysu z wielbłądziego mleka, pogalopować konno przez bezkresny zielony step, obejrzeć zachód słońca z grani najwyższych wydm świata. Zadziwić się i zainspirować stylem życia mieszkańców jurt. To kraj otwartych przestrzeni, pięknej dziewiczej przyrody i niesłychanej ludzkiej gościnności.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg15I3DKMl7K-m_Rc-vh1grpVpyi55LATEJ27yYPeG-aRaKMAGHBVYhWtAhbN2YKvS1ETZxr3u0yV5keNTw4-VoyIEtFzVsrmZBjFc7iDAVLwR1SiGTka2q820_nzPttag4z-agkUFkOiY/s1600/DSC_1955.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 209px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg15I3DKMl7K-m_Rc-vh1grpVpyi55LATEJ27yYPeG-aRaKMAGHBVYhWtAhbN2YKvS1ETZxr3u0yV5keNTw4-VoyIEtFzVsrmZBjFc7iDAVLwR1SiGTka2q820_nzPttag4z-agkUFkOiY/s320/DSC_1955.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521133650147788786&quot; /&gt;&lt;/a&gt;W Mongolii spędziliśmy 29 dni - z jednej strony to niewiele, gdyż to kraj 5 razy większy od Polski i mimo małej populacji dość zróżnicowany etnicznie, z drugiej strony to wystarczająco dużo, by doświadczyć tamtejszej kultury i posmakować życia w stepie. Bariery językowe sprawiały, że niewiele ze spotkanych przez nas osób mogło podzielić się z nami opowieściami o swoim życiu, dzielili się jednak z nami otwarcie jego fragmentami, zapraszając nas do swojego świata. Mieliśmy możliwość podglądać ich codzienność i w niej uczestniczyć. Drzwi każdej z napotkanych jurt były dla nas otwarte, a ich wnętrza przyjazne i gościnne. W drodze robiłam notatki i nimi chcę się z Tobą podzielić, odtwarzając dzień po dniu naszą podróż. Mongolskie przysłowie mówi: &quot;Głupiec opowiada o tym, co zjadł, mędrzec - o tym, co widział&quot;. Będę gdzieś pomiędzy, bo opowiem i o tym, co jedliśmy, i o tym, co widzieliśmy - tak w Mongolii, jak i nad Bajkałem. &lt;br /&gt;
Gotowy, by ruszyć w drogę? Zapraszam!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Jeśli masz jakieś pytanie - zostaw je w komentarzu, odpowiem :)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;MONGOLIA - koszty podróży (2010)&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
1$ = 1380 TG (tugrików - miejscowa waluta)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Wynajem rozysjkiego UAZa z kierowcą (do środka wchodzi 6-7 pasażerów) : 50-70$/dzień + koszty paliwa i posiłków kierowcy. &lt;br /&gt;
Paliwo (E-84): 1190-1500TG/litr&lt;br /&gt;
Spalanie: 14-28 l/100km&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Wynajem toyoty land cruiser z kierowcą: 70$-wzwyż/dzień&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Wyżywienie: we wszelkie produkty spożywcze o długiej dacie przydatności do spożycia warto zaopatrzyc się w stolicy (najlepiej na targu) - tu jest taniej niż na prowincji. Spożywka w sklepie jest w podobnych cenach jak u nas, tańsze natomiast są posiłki na ciepło w &quot;restauracyjkach&quot;.&lt;br /&gt;
Przykładowe ceny:&lt;br /&gt;
duża konserwa mięsna: 2700-3500TG&lt;br /&gt;
duży słój konfitury: 2000-2500TG&lt;br /&gt;
chleb: 600TG&lt;br /&gt;
1 pieróg z farszem mięsnym smażony lub gotowany na parze: 350-400TG - 3-4 takie starczą za syty posiłek&lt;br /&gt;
cuiwan (danie ze smażonego makaronu i mięsa): 2500TG&lt;br /&gt;
miseczka herbaty: 250TG&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Noclegi w gerach turystycznych: 2500-3500TG/osoba/noc (brak udogodnień typu łazienka)&lt;br /&gt;
Guesthouse, w którym nocowaliśmy w Ulan Bator: 5$&lt;br /&gt;
Guesthouse (w formie obozu gerów) w Karakorum: 4500TG&lt;br /&gt;
Obóz gerów przy gorących źródłach: 9000TG&lt;br /&gt;
Z namiotem można rozbijac się wszędzie za darmo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
* Konie: w przypadku więcej niż 1-dniowej wycieczki: 7000TG/dzień za 1 konia - opłaca się także konie przewodników i konie objuczone bagażami. Na grupę 5 osób ma przypadac 1 koński przewodnik.&lt;br /&gt;
1 dzień konno: 15000TG (można cenę negocjowac, po targach może spaśc do 10000TG)&lt;br /&gt;
Godzinna przejażdżka konno: 4000TG&lt;br /&gt;
Godzinna przejażdżka na wielbłądach na Gobi: 4000TG&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a target=&quot;_blank&quot; href=&quot;http://s-nikiel-mojegory.pl/o%20mnie/index.html&quot;&gt;&lt;img style=&quot;border: 0px solid ; width: 450px; height: 111px;&quot; alt=&quot;baner-apel o pomoc-s.nikiel-www.s-nikiel-mojegory.pl&quot; src=&quot;http://s-nikiel-mojegory.pl/baza%20danych%20wymiennych/leczenie/s.nikiel.baner_poziomy_450x111dpi_JPG.jpg&quot;&gt;&lt;/a&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/9006723020708702133/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/wstepu-sow-kilka.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/9006723020708702133'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/9006723020708702133'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/wstepu-sow-kilka.html' title='WSTĘPU SŁÓW KILKA'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg15I3DKMl7K-m_Rc-vh1grpVpyi55LATEJ27yYPeG-aRaKMAGHBVYhWtAhbN2YKvS1ETZxr3u0yV5keNTw4-VoyIEtFzVsrmZBjFc7iDAVLwR1SiGTka2q820_nzPttag4z-agkUFkOiY/s72-c/DSC_1955.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-2298528640602776316</id><published>2010-09-24T12:46:00.012+02:00</published><updated>2010-10-06T16:06:48.175+02:00</updated><title type='text'>Dzień Trzydziesty Dziewiąty - W chmurach</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Poniedziałek, 30.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Dziś dzień powrotu. Z Irkucka wylatujemy w południe tutejszego czasu i przed nami bardzo długi dzień. W drodze dostaniemy z powrotem zabrane nam wcześniej przez strefy czasowe godziny. W Polsce będziemy o 18:40 polskiego czasu, a tu będzie wtedy już 1:40 w nocy. Na lotnisku w Irkucku są sprzedawane piękne wyroby z kory brzozowej - to materiał charakterystyczny dla regionu Bajkału. Wypatrzam tu piękny chlebak zdobiony w parę cietrzewi i jarzębinę, jednak kosztuje aż 3900 rubli. Na lotnisku w Moskwie kosztowałby jednak przynajmniej drugie tyle. Tu wszystkie ceny są co najmniej dwukrotnie wyższe niż gdzieindziej. W samolocie z Moskwy do Warszawy siedzę pomiędzy panią i panem. Zagaduję pana pytaniem, skąd wracają. &quot;Uooo - odpowiada - z daleka. Byliśmy na Kamczatce, nad Bajkałem i w Mongolii.&quot; Ich podróż trwała miesiąc. &quot;Wy cały miesiąc spędziliście w Mongolii?&quot; pyta z zaskoczeniem. Tak, i żadną miarą nie było to za dużo! W sam raz by się nasycić bogactwem tego kraju, czy uściślając: tej jego części, którą w tym czasie udało nam się poznać. Wracamy bogatsi o przyjaźnie, o nową perspektywę spojrzenia na swój własny kawałek świata, o doświadczenie bezkresnej przestrzeni i równie bezkresnej ludzkiej gościnności, o nowe smaki i oczywiście piękne wspomnienia. Mongolia to jeden z tych krajów, do których chce się powrócić. Może pewnego dnia...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/2298528640602776316/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-dziewiaty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2298528640602776316'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2298528640602776316'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-dziewiaty.html' title='Dzień Trzydziesty Dziewiąty - W chmurach'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-6885287673621583782</id><published>2010-09-24T12:45:00.043+02:00</published><updated>2010-11-16T11:18:27.604+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Khujir"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wyspa Olhon"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Ósmy - Powrót do Irkucka</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Niedziela, 29.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Siergiey specjalnie dla nas przesunął na godzinę 9 poranne nabożeństwo, abyśmy mogli w nim uczestniczyć. Pop przyjeżdża na wyspę z innej miejscowości i dziś jest tu już o 8. Na nabożeństwo przychodzi garstka osób, w większej części mężczyźni. Skąd tak mała społeczność wiernych? Wyspa stanowi najważniejszy na świecie ośrodek szamanizmu - czyżby pozostali mieszkańcy Khujir odżegnywali się od prawosławia na rzecz tej właśnie tradycji?&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJt0HQyB4V4-2N_S2WxeOVI_jIg79Pt2zXxpmQilV_7JgncoxTCWC6LlxQD5vdK18m_MesXdTZhpOFBPOyjuL84bx7GbW3l00FIw77s0EEoogvlFJzvKMJxDi39U1wVDXABPYVU2PQMrQ/s1600/DSC_0105.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 166px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJt0HQyB4V4-2N_S2WxeOVI_jIg79Pt2zXxpmQilV_7JgncoxTCWC6LlxQD5vdK18m_MesXdTZhpOFBPOyjuL84bx7GbW3l00FIw77s0EEoogvlFJzvKMJxDi39U1wVDXABPYVU2PQMrQ/s320/DSC_0105.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523451460356363922&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Tuż przed 10 żegnamy się serdecznie z Siergieyem i wsiadamy do busa do Irkucka. Kierowca jest ten sam, z którym jechaliśmy w tę stronę, jak wtedy nierozłącznie z papierosem w ustach (nic, że nie zapalonym). Jadą też z nami nasi znajomi Hiszpanie. Przez większą częśc drogi żywo dyskutują o futbolu i o koloniach hiszpańskich w Ameryce Południowej. &lt;br /&gt;
W Irkucku jesteśmy po 16. Prosto z dworca jedziemy marszrutką do Denisa. On akurat wychodzi do pracy i znów dostajemy klucze do jego mieszkania. Ostatnie ruble wydajemy na zakupy spożywcze na drogę. W Rosji wydałam 1/3 wszystkich pieniędzy, które wzięłam ze sobą w podróż...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/6885287673621583782/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-osmy.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6885287673621583782'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6885287673621583782'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-osmy.html' title='Dzień Trzydziesty Ósmy - Powrót do Irkucka'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiJt0HQyB4V4-2N_S2WxeOVI_jIg79Pt2zXxpmQilV_7JgncoxTCWC6LlxQD5vdK18m_MesXdTZhpOFBPOyjuL84bx7GbW3l00FIw77s0EEoogvlFJzvKMJxDi39U1wVDXABPYVU2PQMrQ/s72-c/DSC_0105.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-2466343458481139288</id><published>2010-09-24T12:45:00.041+02:00</published><updated>2010-10-07T13:11:32.813+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Khujir"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wyspa Olhon"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Siódmy - Dookoła wyspy</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Sobota, 28.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGFvIA1mX-2_1U27QEy1d9wHibCy-jYDN4I__esQBd2Y7_1cLIGdGbrjJjM_KQ5VPxrUB4ywQD3CAmGdEgXYITkd7eS7PmfdOc7ICp1brMrkUyATibiWv4D3RRIkZFjVxc_BnenGdnNUg/s1600/DSC_0231.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGFvIA1mX-2_1U27QEy1d9wHibCy-jYDN4I__esQBd2Y7_1cLIGdGbrjJjM_KQ5VPxrUB4ywQD3CAmGdEgXYITkd7eS7PmfdOc7ICp1brMrkUyATibiWv4D3RRIkZFjVxc_BnenGdnNUg/s320/DSC_0231.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523441589768167426&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Dziś wybieramy się na wycieczkę samochodową po wyspie. Zamówiliśmy ją sobie wczoraj w pensjonacie u Nikity - najpopularniejszym ośrodku wypoczynkowym w Khujir. Jedziemy uazem podobnym do tego, jakim podróżowaliśmy po Mongolii. Razem z nami jedzie w samochodzie czwórka Hiszpanów. Robią głośne &quot;uooo&quot; i &quot;uaaaa&quot;, gdy samochód podskakuje na wybojach - dla nas nic w tych podskokach niezwykłego... Prosto stąd Hiszpanie wybierają się do Mongolii, toteż dajemy im kilka wskazówek. &lt;br /&gt;
Po drodze zatrzymujemy się w punktach widokowych - to w wiosce, gdzie zesłańcy trudnili się rybołóstwem, to w miejscu, skąd widać &quot;twarz Bajkału&quot;, to przy skale życzeń, to w urokliwej rybackiej zatoczce. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTxq_8on6W5uEhoaDL7dEFplc5P20C6rvgmr9MmeJ8nujWYkT3lvy4aMJzXMHtffQQk5K3xaDoBE4GMGJk_hwoiavC88KPgJ5m8JwRULNnPy4GnQ-6tv9hPcnOoUriNxqmwtV6jYqtDL0/s1600/DSC_0280.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiTxq_8on6W5uEhoaDL7dEFplc5P20C6rvgmr9MmeJ8nujWYkT3lvy4aMJzXMHtffQQk5K3xaDoBE4GMGJk_hwoiavC88KPgJ5m8JwRULNnPy4GnQ-6tv9hPcnOoUriNxqmwtV6jYqtDL0/s320/DSC_0280.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523441787569436402&quot; /&gt;&lt;/a&gt;W połowie wycieczki nasz kierowca przygotowuje dla nas obiad - zupę &quot;uchę&quot; z omułem, tutejszy specjał. &lt;br /&gt;
Dzień jest ciepły. Pomimo chmur przyozdabiających niebo, jest sporo słońca i wody Bajkału przybierają piękne kolory. Bajkał jest majestatyczny i tajemniczy, w naszej jednak subiektywnej ocenie, jezioro Khovsgol ma więcej uroku i kryje w sobie więcej piękna.&lt;br /&gt;
Wieczorem wybieram się do Muhameda kupić ryby na powrót do Polski. Muhamed do dwóch, które kupuję, dorzuca od serca trzecią gratis (chucha na nie z życzeniem szczęśliwej podróży) i jeszcze zaprasza mnie na swój koszt na omuła na ciepło i piwo. &lt;br /&gt;
Wracając, idę na spacer do skały Szamanki. Krajobraz cudnie się prezentuje w blasku zachodzącego słońca. Tuż przy skałach grupka osób trenuje z instruktorem &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;tai-chi&lt;/span&gt;. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGfcWJogtUGr6reLmyi8jKTfJDBGNGCSk-_s3hMs_BWhgFwS7AcyC0pOYIn8SMNT1YS3KHg7tYOA5tOGvmmkmGswlt99OpFHNaBslmi21N8bj76BT92KPBPPGc-UzqgEc-DlihshK59R4/s1600/DSC_0278.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 223px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhGfcWJogtUGr6reLmyi8jKTfJDBGNGCSk-_s3hMs_BWhgFwS7AcyC0pOYIn8SMNT1YS3KHg7tYOA5tOGvmmkmGswlt99OpFHNaBslmi21N8bj76BT92KPBPPGc-UzqgEc-DlihshK59R4/s320/DSC_0278.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523442063865535458&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Choć może to nie &lt;i&gt;tai-chi&lt;/i&gt;, a jakiś szamański rytuał...? To święte miejsce w tradycji szmanistycznej. Tu odprawiane są obrzędy szamańskie podczas odbywających się na wyspie zjazdów szamanów z całego świata. Uważa się, że skała posiada wielką moc. Rzekomo z powodu energii, która zeń emanuje, zakazane jest, aby w jej pobliżu przebywały dzieci. &lt;br /&gt;
To już przedostatni dzień naszej wyprawy. Pobyt nad Bajkałem stanowi idealne domknięcie podróży po miesięcznym pobycie w Mongolii. Wycisza przed powrotem do zostawionej kilka tysięcy kilometrów stąd codzienności. Niemniej im bliżej powrotu do domu, tym częściej pojawiają się tęsknoty...&lt;br /&gt;
Walczę od wczoraj z przeziębieniem. Kolejno tu się rozchorowujemy - wpierw Wiesiek, potem ja, Roman i Aga.&lt;br /&gt;
Wieczorem wybieramy się z Romkiem na koncert muzyki etnicznej. Koncert odbywa się w gerze. Płonie w środku ognisko, a zespół złożony z trzech osób gra na różnych folkowych instrumentach i śpiewa. Momentami ich muzyka przypomina tę, którą można usłyszeć na ulicach w wykonaniu Indian, momentami brzmi szamańsko...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/2466343458481139288/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-siodmy-dookoa-wyspy.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2466343458481139288'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2466343458481139288'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-siodmy-dookoa-wyspy.html' title='Dzień Trzydziesty Siódmy - Dookoła wyspy'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGFvIA1mX-2_1U27QEy1d9wHibCy-jYDN4I__esQBd2Y7_1cLIGdGbrjJjM_KQ5VPxrUB4ywQD3CAmGdEgXYITkd7eS7PmfdOc7ICp1brMrkUyATibiWv4D3RRIkZFjVxc_BnenGdnNUg/s72-c/DSC_0231.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-6836710236016438172</id><published>2010-09-24T12:43:00.070+02:00</published><updated>2010-10-06T09:48:47.620+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="bajkał"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Khujir"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wyspa Olhon"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Szósty - Rower, omuły i bania</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Piątek, 27.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMLWZeZtALBmtXzA5XUCZ5zQUoA_l8UYoiunMnfwNBL3R0LFHaTxpZc1dnhQS6TARR_efu9A7q4xXWSp7kXe9KBJfIBsbi_evL5puuAnQh-1JZ2pmbaVG-G2JHop-F4QYvGFGRU0Mlb8o/s1600/DSC_0060.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 159px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMLWZeZtALBmtXzA5XUCZ5zQUoA_l8UYoiunMnfwNBL3R0LFHaTxpZc1dnhQS6TARR_efu9A7q4xXWSp7kXe9KBJfIBsbi_evL5puuAnQh-1JZ2pmbaVG-G2JHop-F4QYvGFGRU0Mlb8o/s320/DSC_0060.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523434074080534514&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Cerkiewna muzyka dobiega z kościółka już od 5 rano. W niecałą godzinę dołącza do niej pisk rybitw, szczekanie psów, muczenie krów i wtopiony w ten gąszcz odgłosów delikatny śpiew ptasi. Chór obwieszcza wyspie nadejście nowego dnia. Noc była ciepła - zegarek Wieśka pokazuje, że jesteśmy na wysokości 540mnpm. To znaczny skok w dół po pobycie w Mongolii. &lt;br /&gt;Wybieramy się dziś z Romkiem i Lucynką na rower. Krętymi piaszczystymi dróżkami jeździmy po pagórach w półudniowo-wschodniej części wyspy. Z wiatrem we włosach i mnóstwem radości zjeżdżamy w dół kolejnych wzniesień, na które wcześniej przyszło nam wyjeżdżać. Jedziemy w stronę Bajkału i główną drogą wracamy do Khujir. Rowery oddajemy po 6 godzinach.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9klK8db9qmvJjSp9dpP5xFH-LAq9SojrCZHkr4cdZ-kJgCwqut74JeZgg5KCDBAK3OULfPM_WTvnVdl9y5PvT_lWeBhC1cbJeMLFpTNxRNTXRxRo4EKdaqFoaUMdzSUp0LbHCq4M60bY/s1600/DSC_0052.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 272px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj9klK8db9qmvJjSp9dpP5xFH-LAq9SojrCZHkr4cdZ-kJgCwqut74JeZgg5KCDBAK3OULfPM_WTvnVdl9y5PvT_lWeBhC1cbJeMLFpTNxRNTXRxRo4EKdaqFoaUMdzSUp0LbHCq4M60bY/s320/DSC_0052.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523434818115689570&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Czas na rybę. Odwiedzamy Mohameda i zjadamy ciepłe wędzone omuły w towarzystwie szczeniaka, który uprasza się błagalnym spojrzeniem i merdaniem ogonka o choć kawałek skórki. &lt;br /&gt;Na 19 zarezerwowaliśmy sobie banię. Bania co prawda bardziej przypomina suchą saunę niż banię - jest tu blaszany piec i drewniane ławeczki do siedzenia - niemniej przynosi wspaniały relaks po dniu pełnym wysiłku. W pomieszczeniu obok właściwej bani znajduje się duża balia z zimną wodą do polewania się. Stąd wchodzi się do pomieszczenia, które służy za przebieralnię i zeń już bezpośrednio do ogródka gospodarzy.&lt;br /&gt;Gdy wracamy na swój biwak, słyszymy znajome bicie dzwonów i towarzyszące mu wycie psa. Doprawdy jest tu magicznie!</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/6836710236016438172/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-szosty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6836710236016438172'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6836710236016438172'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-szosty.html' title='Dzień Trzydziesty Szósty - Rower, omuły i bania'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgMLWZeZtALBmtXzA5XUCZ5zQUoA_l8UYoiunMnfwNBL3R0LFHaTxpZc1dnhQS6TARR_efu9A7q4xXWSp7kXe9KBJfIBsbi_evL5puuAnQh-1JZ2pmbaVG-G2JHop-F4QYvGFGRU0Mlb8o/s72-c/DSC_0060.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-1151230093078938802</id><published>2010-09-24T12:43:00.069+02:00</published><updated>2010-10-06T09:13:32.462+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="bajkał"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Khujir"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wyspa Olhon"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Piąty - Między brzegiem Bajkału a cerkwią</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Czwartek, 26.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUV_ivZqRWkUKYMgxvGwtYXmqqQ12xwNZvyOiXeZFUxCy7XiMoHA3sRsgi_TwXTP76GgfTUwGLNDGrkFWPJHFeswWRLv5gEzjhe519qOAxOHqKicdPbJV0Z7Q0L9fly1su887sJ29eZKk/s1600/DSC_0090.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 182px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUV_ivZqRWkUKYMgxvGwtYXmqqQ12xwNZvyOiXeZFUxCy7XiMoHA3sRsgi_TwXTP76GgfTUwGLNDGrkFWPJHFeswWRLv5gEzjhe519qOAxOHqKicdPbJV0Z7Q0L9fly1su887sJ29eZKk/s320/DSC_0090.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523395593153680130&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Rano umówioną taksówką zabieramy się na dworzec autobusowy i tu wsiadamy do marszrutki, która zawiezie nas do miejscowości Khujir na wyspie Olhon. Podróż, wliczając w to czas długiego postoju na obiad, trwa około 6 godzin. Po drodze mijamy rozstawione dla turystów gery (jakże swojski to widok!) i pasterzy na koniach zaganiających krowy. Kierowca przystaje przy stosiku owo i wychodzi z samochodu, by dorzucić nań monetę. Obok kierownicy ma ikonę z wizerunkiem Chrystusa, najwyraźniej jednak wyznawana religia nie kłóci mu się z hołdowaniem tradycjom szamanistycznym. Należy przecież zapewnić sobie przychylność duchów - na wyspie jest ich więcej niż gdziekolwiek indziej...&lt;br /&gt;Na wyspę przepływamy promem. Chmury wiszą nisko i krajobraz spowity jest mlecznosinym woalem. Jego Wysokość Bajkał ubrany jest w szarości. &lt;br /&gt;Khujir jest największą miejscowością na wyspie. Mówimy kierowcy, że chcemy dostać się tu pod cerkiew z niebieskimi kopułami. Pyta nas do kogo jedziemy, mówimy więc, że do Siergieya. Z Siergieyem kontaktowaliśmy się wcześniej przez couchsurfing. Wedle naszej wiedzy opiekuje się tu parafią. Kierowca podwozi nas pod ośrodek wypoczynkowy położony tuż obok cerkwi. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0kMwLb_QTJGIdNpBQatEnR566zhn-2OUXhRNpNbz5ZCJTghk2RbQskU0JD30eujwttIpc0gxRjePZRKvcUpQOdHQJIpuu-FlrppoAVLyWkJEtHO0mpqi78Dt_ihtZr1qU59hylN5W65g/s1600/DSC_0190+(2).JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 159px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0kMwLb_QTJGIdNpBQatEnR566zhn-2OUXhRNpNbz5ZCJTghk2RbQskU0JD30eujwttIpc0gxRjePZRKvcUpQOdHQJIpuu-FlrppoAVLyWkJEtHO0mpqi78Dt_ihtZr1qU59hylN5W65g/s320/DSC_0190+(2).JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523396711995825298&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zagaduje mężczyznę za bramą, że go szukamy, a nam mówi: to Siergiey. Siergiey może i tak, ale nie nasz! Siergiey, którego kojarzymy ze zdjęcia, ma brodę i jest dużo młodszy! Niemniej Siergiey stojący przed nami wita nas z serdecznym uśmiechem i zaprasza do środka. Już chce nas lokować w jednej ze swoich daczy, kiedy mówimy mu, że jesteśmy umówieni z Siergieyem, który mieszka na parafii. Patrzy na nas teraz trochę spod oka, ale prowadzi nas przez teren swojego ośrodka pod cerkiew. Dzwoni też do &quot;naszego&quot; Siergieya i przekazuje mi słuchawkę telefonu. Akurat go nie ma, gra w tenisa, ale będzie za 40 minut. Mówi, gdzie możemy rozstawić namioty. Ledwo składamy na ziemię plecaki, już są przy nich dwie kozy - jedna duża, druga mała i zaczynają się nimi posilać. Zgodnie ze wskazówkami rozbijamy się na połaci zieleni pomiędzy cerkwią a brzegiem Bajkału. Ależ tu pięknie!&lt;br /&gt;Siergiey przyjeżdża na rowerze. Wita się z nami niezwykle ciepło i zachęca, by się rozgościć. W pobliżu mamy wychodek z polową umywalką, a w cerkwi jest samowar do gotowania wody i tam też możemy złożyć swoje plecaki. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9AuVkZ9orOtka-_RSTnkXAj5HORmX92GmETZbr62N0_CgkyCLjFdhxw_Y48BwQB-BO-pEaAot0fE9BztBtjrwk0XbyZiMrM-80AMyUdTKEHgkGE3DlFB-x-CgzqZearof6J_Gvuv6O9k/s1600/DSC_0200.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh9AuVkZ9orOtka-_RSTnkXAj5HORmX92GmETZbr62N0_CgkyCLjFdhxw_Y48BwQB-BO-pEaAot0fE9BztBtjrwk0XbyZiMrM-80AMyUdTKEHgkGE3DlFB-x-CgzqZearof6J_Gvuv6O9k/s320/DSC_0200.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523397181577251154&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Cerkiew jest w trakcie remontu - przyjechał malarz z Nowosybirska i malują razem z Siergieyem w środku sceny z życia Chrystusa. Przez cały dzień, od świtu do późnego wieczora z cerkwi płynie muzyka sakralna, tworząc niezwykły nastrój w jej otoczeniu. Siergiey przedstawia nam też kozy: starsza to Marta, a mały koziołek to August. August ma imię od nazwy miesiąca, w którym się urodził, a więc ma zaledwie miesiąc! &lt;br /&gt;Styl życia Siergieya mnie zachwyca. Żyje tu sobie tak spokojnie, w swoim rytmie, w zgodzie z tym, co gra w jego duszy. Wymknął się zgiełkowi &quot;wielkiego świata&quot; i schematom, wedle których ów świat stara się formować nasze życiowe ścieżki. Jest tu szczęśliwy.&lt;br /&gt;Wybieramy się na spacer po miejscowości. Drogi są tu piaszczyste, a wzdłuż dróg układają się rzędy drewnianych domków z rozkwieconymi rabatami w ogródkach. Są sklepiki z souvenirami, wypożyczalnie rowerów i budki, w których można kupić wędzone ryby. W jednej z takich budek zaprzyjaźniamy się ze sprzedawcą.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQVJfMwAWsPSPFSO5SCJ_G77zt2uhi1TjGTrmZL-5dxy5L-ensonJZVcJzo05QYRrufTrxNLn1-MtGKDO1niLwRPwYE0UAqIXk1YlvRPgW7nJ_25q8MvkUyxLXKtS9y96d39IaDMLEeuw/s1600/DSC_0262.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhQVJfMwAWsPSPFSO5SCJ_G77zt2uhi1TjGTrmZL-5dxy5L-ensonJZVcJzo05QYRrufTrxNLn1-MtGKDO1niLwRPwYE0UAqIXk1YlvRPgW7nJ_25q8MvkUyxLXKtS9y96d39IaDMLEeuw/s320/DSC_0262.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523397312864706882&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Pochodzi z Azerbejdżanu i na imię ma Muhamed - jest dumny z tego, że to imię proroka. Wydaje się być znużony tutejszym rytmem życia. Marzy o wyrwaniu się do dużego miasta. &lt;br /&gt;Wśród sprzedawanych to tu to tam pamiątek są drobiazgi z kory brzozowej, naszyjniki z ametystem i wymalowane pejzażami kamienie z Bajkału. Nas najbardziej zaskakują wszechobecne magnesy na lodówkę z podobizną... Putina i Miedwiediewa! Twarz jednego lub drugiego pokazuje się na magnesie, zależy pod jakim kątem nań spojrzeć.&lt;br /&gt;Wieczorem Siergiey wraz z przyjacielem wygrywają na dzwonnicy stojącej przed cerkwią melodię. Na dźwięk pierwszego dzwonu przybiega do nich pies i akompaniuje biciu dzwonów, wyjąc i szczekając. Przychodzi też żona Siergieya z trójką ich dzieci. Siergiey bierze najmłodsze z nich na ręce i sadza przed sobą na drewnianym opłotku. Wkłada mu w rączkę sznurek od dzwonu i wydzwaniają dalszą częśc melodii razem. Czarodziejsko.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ2fmFXhyphenhyphenA5WxKRNGK6cCEDXMpt9gNQgy6Nf89DNW8-G0hYp8q7xbuZVbf7O7OIp6Hv1Pbz8VuyewQSYC64qjecTwYBEGfeLQXc6VqNEi3RHvE405jIjnoqd2hAbbJD4rXDNIUtshHlts/s1600/DSC_0245.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ2fmFXhyphenhyphenA5WxKRNGK6cCEDXMpt9gNQgy6Nf89DNW8-G0hYp8q7xbuZVbf7O7OIp6Hv1Pbz8VuyewQSYC64qjecTwYBEGfeLQXc6VqNEi3RHvE405jIjnoqd2hAbbJD4rXDNIUtshHlts/s320/DSC_0245.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523397469327898722&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Kolację jemy przy drewnianym stoliku stojącym pod cerkwią. Marta i August wpraszają nam się do stołu. Chętnie by coś uszczknęły, choćby miał to być kawałek siatki. Od Siergieya dostajemy ogórki z jego szklarni. A szklarnia pełna jest ogórków i pomidorów, tak dużych i zdrowych, że aż zadziwiają. &lt;br /&gt;Niezwykle gościnne i przyjazne to miejsce! I jaki piękny nadbajkalski zachód słońca...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Info praktyczne:&lt;/span&gt; marszrutka z Irkucka na wyspę Olhon: 500 rubli</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/1151230093078938802/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-piaty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/1151230093078938802'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/1151230093078938802'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-piaty.html' title='Dzień Trzydziesty Piąty - Między brzegiem Bajkału a cerkwią'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUV_ivZqRWkUKYMgxvGwtYXmqqQ12xwNZvyOiXeZFUxCy7XiMoHA3sRsgi_TwXTP76GgfTUwGLNDGrkFWPJHFeswWRLv5gEzjhe519qOAxOHqKicdPbJV0Z7Q0L9fly1su887sJ29eZKk/s72-c/DSC_0090.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-8122692308283205093</id><published>2010-09-24T12:41:00.079+02:00</published><updated>2010-10-05T08:37:25.606+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="irkuck"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Iwogińsk"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ulan Ude"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Czwarty - Żywy martwy Lama</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Środa, 25.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg58pAaNW425V_XJgga9_qR6nl6i__wkplsjgmMfeMYHOs1KqTE5HQq2FgTfiVwWydqE5RFA12m2bU_uA4uU2f0a_QQ4ji5w1yVa7W6Lz280snO-Y3AOiJJlQl-R9i7jMi291ik4o5jWrg/s1600/DSC_0113.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg58pAaNW425V_XJgga9_qR6nl6i__wkplsjgmMfeMYHOs1KqTE5HQq2FgTfiVwWydqE5RFA12m2bU_uA4uU2f0a_QQ4ji5w1yVa7W6Lz280snO-Y3AOiJJlQl-R9i7jMi291ik4o5jWrg/s320/DSC_0113.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523358632577409330&quot; /&gt;&lt;/a&gt;O 8.30 rano pod motelem czeka na nas taksówka. Przed 9 docieramy pod klasztor w Iwogińsku, centrum buddyzmu w Rosji. Umawiamy się z kierowcą, że za 2 godziny weźmie nas stąd na dworzec w Ulan Ude. Przyjechaliśmy tu zobaczyć Lamę, który nie żyje od 80 lat, ale jego ciało zachowuje właściwości żywego. Tuż przed śmiercią polecił swoim uczniom, aby po kilku latach otwarli sarkofag, w którym będzie spoczywać, aby sprawdzić, w jakim stanie znajduje się ciało. Ku zaskoczeniu nie tylko mnichów, wyglądało jak żywe nie tylko w kilka lat po jego śmierci, ale i w kilkanaście i kilkadziesiąt. Gdy zainteresowali się nim naukowcy, okazało się, że tkanki zachowały właściwości tkanek żywych. Po nacięciu skóry nawet pojawiła się krew. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4k_pzdbukGN-Wo36WGGg3DEuO98YXghtVwIuytiuwHXaXcnquyEcsWHNh4ntR0oh20dm7wcwkEe9zB503WTan0LbLWpDEENhsV3t3Gcgzuj7ceU2LmD76ok-3B8KjZ675NLon8ZCyXxw/s1600/DSC_0136.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 222px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj4k_pzdbukGN-Wo36WGGg3DEuO98YXghtVwIuytiuwHXaXcnquyEcsWHNh4ntR0oh20dm7wcwkEe9zB503WTan0LbLWpDEENhsV3t3Gcgzuj7ceU2LmD76ok-3B8KjZ675NLon8ZCyXxw/s320/DSC_0136.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523358808779157906&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Od kilku lat ciało mnicha jest wystawione na widok pielgrzymów w szklanej gablocie w świątyni na terenie klasztoru. Jesteśmy więc tutaj, by je zobaczyć. Zwiedzamy zabudowania klasztorne, szukając ciekawskim spojrzeniem gabloty z Lamą. Nigdzie jej jednak nie widać. Pytamy o niego jednego z mnichów i słyszymy, że Lama zamknięty jest w głównej świątyni i dla oczu pielgrzymów będzie dostępny dopiero 8go października. Tak długo czekać tu nie możemy! Wciąż pełni nadziei pytamy też i innego mnicha - słyszymy niestety to samo. Pojawia się jednak cień szansy. Aga dowiaduje się od handlarki sprzedającej przed wejściem do klasztoru pamiątki z Mongolii, że jeśli znajdziemy lamę &quot;astrologa&quot; (podaje nam numery domków, w których moze być uchwytny) i powiemy, że jesteśmy z daleka i to nasza jedyna możliwość, by spotkać się ze świetym, to za dotację na rzecz klasztoru, otworzy dla nas świątynię będącą jego rezydencją. Myślimy sobie, że właściwie to możemy się złożyć po 100, może 200 rubli na tę dotację. Za tyle pieniędzy (70-140zł) na pewno lamę nam pokażą. Szukamy więc lamy &quot;astrologa&quot;. Wskazane przez handlarkę domki są jednak zamknięte. Pytamy o niego napotykanych mnichów - także bez skutku. Jakiś mnich oprowadza tu wycieczkę Rosjan. Wiesiek przedstawia mu szeptem naszą sprawę i pyta czy byłaby możliwość Lamę zobaczyć. Mnich na dźwięk słowa &quot;dotacja&quot; mówi: chodźcie z nami. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8c418JnE4W4WXg15HYgUva18Pg-Sbv5UCX-vL5l6cz4Eyjshpk4-1rDQ1aAiQtfbnZ78Vy6evSNbhR8dJrOci4t9Ttmb5sL-aImiJfPmcblymfDLw8FXSFpaoaMCmMV2CVs5llT12r4s/s1600/DSC_0140.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi8c418JnE4W4WXg15HYgUva18Pg-Sbv5UCX-vL5l6cz4Eyjshpk4-1rDQ1aAiQtfbnZ78Vy6evSNbhR8dJrOci4t9Ttmb5sL-aImiJfPmcblymfDLw8FXSFpaoaMCmMV2CVs5llT12r4s/s320/DSC_0140.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523359058915747714&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Idziemy więc, raz jeszcze przemierzając ścieżki, które przeszliśmy już wcześniej. Gdy podchodzimy pod główną świątynię, Wiesiek ponawia zapytanie o Lamę. Mnich jakby dopiero teraz załapał o co nam chodzi i przecząco kręcąc głową, mówi: to niemożliwe. Coraz to więcej w nas zwątpienia, lecz nie dajemy jeszcze za wygraną - jesteśmy tu przecież pewnie raz jeden w życiu! Pytamy jeszcze jednego mnicha i on wkazuje nam, aby pójść do dyrekcji. Idziemy więc do Naczelnego klasztoru i słyszymy od niego, że tak, to jest możliwe, aby świątynię dla nas otwarto, ale musimy porozmawiać z mnichem, który urzęduje w gerze przed wejściem na teren klasztoru. Wstąpiła w nas nowa nadzieja! &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY3MAU7T4YcbcFMFnP65gXhVG8KYMJSeQ6uTBo_q5qgPw6K91KSqAYsGehjyKT6EJ55SZvTqISEuBE5UYkgyrxu1GTnr9rCUvOJ4EptcJgAJbRVj-Zfavf1e56CYgYpVDEs5eop4WoKMA/s1600/DSC_0132.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY3MAU7T4YcbcFMFnP65gXhVG8KYMJSeQ6uTBo_q5qgPw6K91KSqAYsGehjyKT6EJ55SZvTqISEuBE5UYkgyrxu1GTnr9rCUvOJ4EptcJgAJbRVj-Zfavf1e56CYgYpVDEs5eop4WoKMA/s320/DSC_0132.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523359350408099938&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Ożywionym krokiem idziemy do wskazanego geru. Mnicha nie zastajemy, bo, jak mówi zastępująca tu go dziewczyna, jest &quot;na służbie&quot;. Przedstawiamy jej jednak naszą sprawę, a ona w odpowiedzi przedstawia nam pismo, z którego wynika, że jesli chce się żywego martwego Lamę zobaczyć, należy przedłożyć pisemny wniosek i uiścić stosowną dotację na rzecz klaszotoru. Jeśli bylibyśmy grupą turystów z Rosji, owa dotacja miałaby wynieść 10000 rubli (blisko 1100zł). Ponieważ jednak jesteśmy grupą turystów zagranicznych, za spotkanie z Lamą musimy zapłacić... 1000 euro! Z naszymi 1200 rublami chyba niewiele tutaj wskóramy...&lt;br /&gt;Cóż, Lamy nie spotkaliśmy, ale i tak przyjechać tu było warto. Minęły 2 godziny, więc zabieramy się z taksiarzem na dworzec kolejowy w Ulan Ude. Pociąg okazuje się być droższy niż marszrutka, decydujemy się więc na podróż do Irkucka tą drugą. Bus jest załadowany ludźmi. Jedziemy z dwoma przerwami na toaletę 6 godzin. Na ekranie tv przez całą drogę wyświetlany jest głupawy rosyjski serial o młodych lekarzach. Szczęśliwie od patrzenia nań odciąga widok na tajgę i Bajkał. &lt;br /&gt;Gdy już jesteśmy na dworcu w Irkucku, szukamy noclegu. Denis przyjąć nas dzisiaj nie może, bo już gości w swoim małym mieszkaniu, bagatela, 12 osób. Możemy jednak przenocować u niego w niedzielę, na noc przed wyjazdem z Rosji. &lt;br /&gt;Znajdujemy spanie w gostinicy tuż przy dworcu. Nie jest jeszcze wykończona - będziemy tu pierwszymi gośćmi. Bierzemy dla siebie dwa 2-osobowe pokoje - tak będzie taniej. I tak płacimy po 500 rubli/osoba. Pieniądze idą nam tu jak woda...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Info praktyczne:&lt;/span&gt; marszrutka z Ulan Ude do Irkucka: 600 rubli, czas przejazdu: 6 godzin</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/8122692308283205093/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-czwarty-zywy-martwy.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8122692308283205093'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8122692308283205093'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-czwarty-zywy-martwy.html' title='Dzień Trzydziesty Czwarty - Żywy martwy Lama'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg58pAaNW425V_XJgga9_qR6nl6i__wkplsjgmMfeMYHOs1KqTE5HQq2FgTfiVwWydqE5RFA12m2bU_uA4uU2f0a_QQ4ji5w1yVa7W6Lz280snO-Y3AOiJJlQl-R9i7jMi291ik4o5jWrg/s72-c/DSC_0113.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-5730049600287029505</id><published>2010-09-24T12:41:00.078+02:00</published><updated>2010-10-05T08:36:59.772+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ulan Bator"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Trzeci - Bajerlaa i Bajertai</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Wtorek, 24.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Rano dziewczyna z recepcji zamawia dla nas taksi do granicy. Przyjeżdżają po nas dwa samochody. Umówieni jesteśmy na 25000TG/osoba czyli 75000TG/samochód - tak przynajmniej rozumiemy ustalenia. Wsiadamy i jedziemy. Na jednej ze stacji benzynowych czekamy aż kilkanaście minut na drugi samochód. Za nami 1/3 drogi. Gdy dojeżdżają, pytamy, skąd takie opóźnienie. Okazuje się, że prowadzili długie dysputy z kierowcą, gdyż on oczekuje od nas, że zapłacimy 100000TG - owszem 25000TG za osobę, ale w znaczeniu każdego miejsca dla pasażera w samochodzie, a są cztery. Wynikło nieporozumienie. Nie zgadzamy się na podniesienie ceny, co niezbyt się kierowcom podoba. Gdy już jedziemy, dzwoni ktoś do kierowcy i prosi o możliwość rozmawiania z kimś z nas. Ja przejmuję słuchawkę, ale osoba po drugiej stronie mówi po rosyjsku, więc przekazuję ją Romkowi. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn9BSuciEB9MKRdyqdCqcqaNWmZi6O1tz846bwNHafEe7V_bPQQLUxw9Z_8e2QnagB4in3at1WOsDvLMi7QRuH2NdXNa4PQfoeloYC7uMSxwKl175PZ0ZIL83SUgcjmMc0LGeqGh4s2XI/s1600/DSC_0096.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 125px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn9BSuciEB9MKRdyqdCqcqaNWmZi6O1tz846bwNHafEe7V_bPQQLUxw9Z_8e2QnagB4in3at1WOsDvLMi7QRuH2NdXNa4PQfoeloYC7uMSxwKl175PZ0ZIL83SUgcjmMc0LGeqGh4s2XI/s320/DSC_0096.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523323251847196274&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Rozmowa jest długa, ale bez efektu dla rozmówcy Romana. Pozostajemy przy tym, że zamawiając taksówkę, przystaliśmy na inny koszt przejazdu. W Darchan dobieramy jeszcze jednego pasażera, aby taksiarze wyszli na swoje. &lt;br /&gt;Źegnamy się z zielonymi przestrzeniami stepu. Otwierały nas na doświadczenie wolności i spokoju i uczyły gościnności. Zostawią we mnie trwały ślad...&lt;br /&gt;Przy granicy przesiadamy się do busika, którym Rosjanka przewozi przez granicę handlarki. Płacimy jej po 200rubli/osoba. Gdy już jesteśmy za drugim punktem kontroli granicznej, przypominamy sobie z Romkiem o obrazkach kupionych na placu Suche Batora i szpiczatej czapce mongolskiej, które zostawiliśmy na półeczce za tylnym siedzeniem w taksówce. No to pamiątki przepadły. Nasza Rosjanka dzwoni jeszcze do swoich znajomych, podając im numery rejestracyjne taksówki, by sprawdziły czy może są i jeśli tak, aby je odebrały, ale interwencja jest mało skuteczna. &lt;br /&gt;W Kiachcie bierzemy taksi do Naushek. I znów przed nami kręta wyboista droga przez tajgę i kierowcy, dla których normą jest przemierzanie jej z prędkością 120km/h. Nasz kierowca jest rodowitym Ormianinem. Ponieważ Romek był kilka lat temu w Armenii, rozmawiają o Erewaniu i Araracie. Mimo przyjaznej atmosfery, nasza prośba o zmniejszenie prędkości, niemal kierowcę uraża. Najwyraźniej odbiera ją jako podważenie zaufania w jego umiejętności...&lt;br /&gt;Na dworcu w Naushkach próbujemy dowiedziec się czegoś o pociągach do Ulan Ude. Pani w kasie zatrzaskuje nam jednak okienko przed nosem w odpowiedzi na nasze pytanie i udaje, że nas nie widzi. Od jednej z dziewczyn pracujących na dworcu dowiadujemy się, że w pobliżu mieszka gość, który może nas zabrać do Ulan Ude swoim samochodem. Na naszą prośbę dzwoni do niego i gość przyjeżdża. Ogląda nasze plecaki, ocenia, że się pomieszczą w jego mini-vanie, a że są ciężkie, wycenia nam przejazd na 9000 rubli. Z ceny nie chce zejść ani o kopiejkę. Drogo, ale za bardzo nie mamy wyboru, jeśli chcemy się na miejscu znaleźć jeszcze dziś wieczór. Decydujemy się jechac. Ledwo ujeżdżamy kilka kilometrów, zatrzymuje nas patrol policyjny i panowie w mundurach sprawdzają nasze paszporty. Wszystko ok, więc jedziemy dalej. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvkCiwjeShKdp8Bst1DprzZgzkNJJqioygflrQtQRo7XIAC-gdYFXLeunQsfGtrlfPKItda66xTqbfjir2tkMGS-H4caCN0pOtAPeZD-72nEiqS-nqWKOdn70Bmgnz_CEFMxYrY3Y6KUE/s1600/DSC_0214.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhvkCiwjeShKdp8Bst1DprzZgzkNJJqioygflrQtQRo7XIAC-gdYFXLeunQsfGtrlfPKItda66xTqbfjir2tkMGS-H4caCN0pOtAPeZD-72nEiqS-nqWKOdn70Bmgnz_CEFMxYrY3Y6KUE/s320/DSC_0214.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5523358293154573074&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Droga prowadzi przez tajgę. Jesteśmy głodni i prosimy o możliwość zatrzymania się gdzieś na obiad. Najbliższa sposobność, by się zatrzymać, mimo zapewnień kierowcy na początku, że niedaleko, jest po jakichś 100 ujechanych kilometrach. Stajemy w miejscowości tworzonej przez drewniane ubogie chatki z ukwieconymi ogródkami. W jednej z nich jest knajpa z jedzeniem.&lt;br /&gt;Czas podróży mija nam na rozmowach. Wasyl, nasz kierowca, jest bardzo wesołym i rozgadanym facetem. Przyjemnie się jedzie w jego towarzystwie. Pracował swego czasu w Mongolii. Mówi, ze kompletnie nie rozumie braku pomyślunku ekonimicznego Mongołów i krytykuje ich zacofanie. Ja z kolei życzę Mongołom, aby jak najdłużej udało im się zachować własną receptę na szczęście i uchronić się przed próbami uszczęśliwiania ich przez zachodnią cywilizację... &lt;br /&gt;Zatrzymujemy się w Iwogińsku pod budynkiem, który niegdyś był pensjonatem. Pensjonatu jednak już dziś tu nie ma i jak się dowiadujemy, w całym Iwoginsku nie znajdziemy żadnej gostinicy. Jedziemy więc kolejne kilkanaście kilometrów do Ulan Ude. Zajeżdżamy do pierwszego przydrożnego motelu. Wasyl załatwia nam tu pokój w niewysokiej cenie i pomaga w umówieniu na jutrzejszy poranek taksówki do Iwogińska - chcemy odwiedzić w tamtejszym klasztorze buddyjskim pewnego Lamę.&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Info praktyczne:&lt;/span&gt; taksi przez granicę: 200 rubli/osoba, &lt;br /&gt;taksi z grancy do Naushek: 200 rubli/osoba</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/5730049600287029505/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-drugi-bajerlaa-i.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/5730049600287029505'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/5730049600287029505'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-drugi-bajerlaa-i.html' title='Dzień Trzydziesty Trzeci - Bajerlaa i Bajertai'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjn9BSuciEB9MKRdyqdCqcqaNWmZi6O1tz846bwNHafEe7V_bPQQLUxw9Z_8e2QnagB4in3at1WOsDvLMi7QRuH2NdXNa4PQfoeloYC7uMSxwKl175PZ0ZIL83SUgcjmMc0LGeqGh4s2XI/s72-c/DSC_0096.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-6672113980894444510</id><published>2010-09-24T12:40:00.038+02:00</published><updated>2010-11-10T12:00:15.581+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ulan Bator"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Drugi - Kaszmir, czarny rynek i ryba po chińsku</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Poniedziałek, 23.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkrdKTHFoDG9GxDIcZdFRrOrqBAtXzgXkYudc1uNWATxeQvNwqoDTezQBSNdB7h45tCWh6hI5Q9KMvDwU8RVjyRXenkvjPPNxquiJzErYXyDbLZKfHtbRrgev16aUdS9g3z3a6Ay2AGg0/s1600/DSC_0069.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkrdKTHFoDG9GxDIcZdFRrOrqBAtXzgXkYudc1uNWATxeQvNwqoDTezQBSNdB7h45tCWh6hI5Q9KMvDwU8RVjyRXenkvjPPNxquiJzErYXyDbLZKfHtbRrgev16aUdS9g3z3a6Ay2AGg0/s320/DSC_0069.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522370323239592818&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Rano jemy międzynarodowe śniadanie. Do produktów dostępnych w lodówce z tytułu opłacenia noclegu, każdy dorzuca co ma, by się podzielić. Poranek upływa na ciekawych rozmowach...&lt;br /&gt;
Po śniadaniu znów się rozdzielamy - Wiesiek z Agą i Bartkiem idą wpierw do klasztoru Gandan, ja z Lucynką i Romanem chcemy przejść najpierw szlakiem kaszmiru. Nasz wybór, jak się później okaże, jest błędny, bo klasztor Gandan otwarty jest dla zwiedzających tylko do godziny 11. Wołamy taksówkę i próbujemy wytłumaczyć kierowcy, że chcemy dojechać do sklepu przy fabryce &quot;Gobi&quot;. Kierowca nie tylko nie rozumie po angielsku, ale też nie bardzo wie, gdzie jest miejsce, które pokazujemy mu na mapie w naszym przewodniku. Z pomocą w tłumaczeniach przychodzi kilku przechodniów. Taksiarz ostatecznie zrozumiał, bo dowozi nas w miejsce, na którym nam zależy. Kaszmir w Mongolii miał być tani, ale pojęcie taniości okazuje się być względne, bo ceny swetrów oscylują wokół 100 dolarów. W swetr się więc nie zaopatrzam, ale jest tu bardzo sympatyczny sklepik z souvenirami, gdzie kupuję drobne prezenty dla bliskich. Odwiedzamy jeszcze dwa podobne temu sklepy fabryczne. Lucynka w kaszmiry nieco się tu obławia, ale wciąż nam mało. Wołamy znów taksówkę. Tym razem taksiarz zna angielski, więc prosimy go, aby zawiózł nas w miejsce, gdzie będziemy mogli dostać jakiś tani kaszmir. Zawozi nas pod wysoki budynek centrum handlowego. Budynek ma 9 pięter i na kazdym z nich są towary innego rodzaju. To kosmetyki, to sprzęt elektroniczny, to odzież, a na najwyższym piętrze jedzenie. Nic tu nie kupujemy, ale w knajpce na górze zjadamy z Lucyną po kurczaku. Kurczak zapewne z importu z Chin, ale po miesiącu jedzenia samej baraniny, kozy i woła, smakuje rewelacyjnie. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhx53f1Ej5y-s6uVV-eZyESz2oDy-yP48TkEbEfN5lOvANb3avoAMe1i9SAJwRAv0lyXYiXMRiWGmcUtvA4yCQ2YXglHn9SMF__FwAXZ3nl87fJoSyEPdrMH3iaydVxBLOWdsnY3VVc6_o/s1600/DSC_0073.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhx53f1Ej5y-s6uVV-eZyESz2oDy-yP48TkEbEfN5lOvANb3avoAMe1i9SAJwRAv0lyXYiXMRiWGmcUtvA4yCQ2YXglHn9SMF__FwAXZ3nl87fJoSyEPdrMH3iaydVxBLOWdsnY3VVc6_o/s320/DSC_0073.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522370474446753922&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Tu się rozłączamy - Lucyna chce ruszyć do kolejnych sklepów z kaszmirem w centrum miasta, my z Romkiem chcemy się dostać na czarny rynek - największy targ w Ulan Bator. Nieco się obawiamy czy Lucyna się sama nie zgubi, ale skoro nam ze sobą nie jest po drodze, rozdzielić się trzeba.&lt;br /&gt;
Wołamy pod budynkiem centrum handlowego taksówkę. Wołamy znaczy wychodzimy na ulicę i wyciągamy rękę. Podjeżdża taksówka. Taksiarz ni w ząb nie zna angielskiego i kiedy mówimy mu &quot;black market&quot; patrzy na nas z rozdziabionymi ustami. Przypominam sobie, że czarny rynek nazywany jest także &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Narantuul&lt;/span&gt;, więc podaję tę nazwę. &quot;Aaaa &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Narantuul&lt;/span&gt;, ok, ok&quot; woła taksiarz. Najwyraźniej załapał. Wsiadamy więc i jedziemy. Po blisko pół godziny drogi w korkach przez centrum miasta taksówka staje i nasz kierowca pokazuje nam na budynek hotelu, na którym jak byk pisze &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Narantuul&lt;/span&gt;. &quot;No, no&quot; mówimy, &quot;No hotel&quot;. Głowimy się, jak wytłumaczyć mu, że chodzi o rynek. Gestykulacja niewiele daje - taksiarz w kalamburach jest słaby. W końcu wpadam na pomysł, aby sprawdzić słowo rynek w słowniczku w naszym przewodniku. Sprawdzam i mówię: &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Dzach! Dzach Narantuul&lt;/span&gt;&quot;. &quot;Aaaa, &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;dzach Narantuul&lt;/span&gt;&quot; woła kierowca &quot;Ok, ok&quot;. Zawracamy i... taksiarz zawozi nas w dokładnie to samo miejsce, skąd nas zabrał. Okazuje się, że &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;dzach Narantuul&lt;/span&gt; jest na tyłach centrum handlowego, w którym byliśmy!&lt;br /&gt;
Na targu pełno jest ludzi. Wszyscy ostrzegają, że łatwo tu zostać okradzionym. Nam szczęśliwie się to nie zdarza, ale Romkowi otworzył ktoś kieszeń plecaka - przezornie nie miał tam nic cennego. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf-FF3Oi486U9SmeCG_D0d3H39GfmQ3FvCjATKPlh2b6iTc4zc0fnlBJfFzpugleqdKU1a8o54eC6ymnj_HAHJ09rmkfB9wd7qZVfxS7Vn6RNxNRwwbIQGnN5o3j-aPwpq1kaJ1L3JTuA/s1600/DSC_0062.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjf-FF3Oi486U9SmeCG_D0d3H39GfmQ3FvCjATKPlh2b6iTc4zc0fnlBJfFzpugleqdKU1a8o54eC6ymnj_HAHJ09rmkfB9wd7qZVfxS7Vn6RNxNRwwbIQGnN5o3j-aPwpq1kaJ1L3JTuA/s320/DSC_0062.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522370631104963762&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Przez targ przewijają się głównie Mongołowie. W tym tłumie wydawać by się mogło, że to spotkanie niewiarygodne, ale spotykamy się tu z Agą i Bartkiem. Kupić tu można wszystko - ubrania, piękne mongolskie kozaki, meble, sprzęt kuchenny, porcelanę, siodła i wszystko, co potrzebne do oporządzenia konia. Ja kupuję sobie płyty z muzyką - za cztery, z czego jedna to dvd z teledyskami, płacę 3200TG (jakieś 8zł). W części ze starociami wypatrzam mosiężny przycisk do papieru w kształcie popiersia klaczy i źrebięcia. Piękny jest i mam wielką ochotę go kupić. Z 45000TG handlarka zgadza się zejść nie niżej niż do ceny 40000TG i w pierwszym momencie rezygnuję. Potem znów, gdy po namyśle decyduję się na zakup, zbyt daleko mamy po niego się wrócić. Roman kupuje tu swetr z wełny wielbłąda i zapas skarpetek na prezenty. Odkupujemy też dziewczynie z guesthouse&#39;a zjedzone jej wczoraj ciastka. &lt;br /&gt;
Stąd jedziemy na pocztę wysłać kartki i na plac Suche Batora, gdzie znajduje się budynek parlamentu. Każdy Mongoł chce mieć w swojej gablocie z pamiątkami zdjecie z pomnikiem Czyngis Chana przy parlamencie. Robimy sobie takie zdjęcie i my. Zaczepiają nas tu uliczni handlarze sprzedający swoje rysunki. Niemal błagają o kupienie kilku ich prac. Ja kupuję trzy, Romek jeden. Są rysowane tradycyjnymi mongolskimi technikami akwareli i piórka, a przedstawiają sceny z życia wokół gerów.&lt;br /&gt;
Spotykamy tu też i odstępstwo od reguły, że &quot;nie ważne, jak co wygląda, ważne, że spełnia swoją funkcję&quot;, wyrażajace zależność dokładnie odwrotną. Jeden z najnowocześniejszych budynków przy placu Suche Batora, który miał z założenia być centrum biznesowym i włożono w niego mnóstwo pieniedzy, stoi pusty, ponieważ inspekcja budowlana nie może go odebrać. Z oszczędności nie uwzględniono w konstrukcji budynku elementów zabezpieczających na wypadek trzęsienia ziemi. &lt;br /&gt;
Wracając do guesthousu wstępujemy jeszcze do narodowego domu towarowego. Ulegam pokusie i kupuję tu sobie swetr. Dla Romka po tym dniu słowo &quot;kaszmir&quot; będzie równoważne przekleństwu...&lt;br /&gt;
Kiedy oddaję dziewczynie z recepcji ciastka, woła do mnie &quot;no, no&quot; i mówi, ze ona dostała te ciastka od innej dziewczyny. Nie zgadzam się jednak, by ich nie przyjęła. Z tego, co mówiła, zrozumiałam, że te ciastka, które wczoraj jej zjedliśmy, sama dostała od kogoś w poczęstunku i dlatego nie chce ich od nas przyjąć. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9FYTDjybHPddTBf-fFgvi-woBRQps8Xj5d4bXs30jtWNjI-cBbt-FLVzhiYtpqv3L0xjVoVN-rTrI_2UAQhMFu0JIxe4_QJyZd4tqkcV-a4GPu_C1s7HEtScvAx_SpATNWcj0cW7f3RQ/s1600/DSC_0082.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9FYTDjybHPddTBf-fFgvi-woBRQps8Xj5d4bXs30jtWNjI-cBbt-FLVzhiYtpqv3L0xjVoVN-rTrI_2UAQhMFu0JIxe4_QJyZd4tqkcV-a4GPu_C1s7HEtScvAx_SpATNWcj0cW7f3RQ/s320/DSC_0082.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522370761915673746&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Później jednak okazuje się, że Lucynka przed nami jej je oddała i o tym właśnie dziewczyna mówiła. Tak więc wzamian dwóch dostała cztery. I bardzo dobrze! Sprawiedliwości stało się zadość.&lt;br /&gt;
Od czasu obiadu w centrum handlowym nic nie jedliśmy i burczy nam w brzuchach. Wybieramy się więc jeszcze z Romkiem zjeść gdzieś kolację. Znalezienie knajpy z jedzeniem o tej porze, to znaczy po godzinie 21, okazuje się tu być jednak wyzwaniem. W pierwszym z lokali nie ma już nic poza pizzą z mikrofali. Kolejny jest zamkniety z powodu wewnętrznej imprezy, a nastepny zaraz zamykają. W dość drogiej amerykańskiej restauracji co prawda skladamy zamówienie, ale po 10 minutach przychodzi kelner i przepraszając nas, mówi, że tego, co zamawialiśmy nie ma. Dziękujemy więc i zrezygnowani wracamy. Po drodze wpada nam w oczy niepozorna z zewnątrz knajpka chińsko-koreańska. Jest otwarta i jest tu trochę klientów, co znaczy, że zjeść coś można. To nasza ostatnia deska ratunku w kwestii ciepłego posiłku. Na nasze szczęście menu jest ze zdjęciami, bo nikt tu angielskiego nie zna i bez obrazków niemożliwym byłoby rozszyfrować, co jest do wyboru. Zamawiamy coś, co wygląda jak ryba. I rzeczywiście dostajemy rybę wraz z zestawem przeróżnych dodatków. Po raz pierwszy jem rybę pałeczkami. Smakuje wyśmienicie! Nie wiem, czemu tak jest, ale dopiero tu (przez te pałeczki?) poczułam, że jestem w Azji...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/6672113980894444510/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-drugi-kaszmir-czarny.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6672113980894444510'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6672113980894444510'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-drugi-kaszmir-czarny.html' title='Dzień Trzydziesty Drugi - Kaszmir, czarny rynek i ryba po chińsku'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhkrdKTHFoDG9GxDIcZdFRrOrqBAtXzgXkYudc1uNWATxeQvNwqoDTezQBSNdB7h45tCWh6hI5Q9KMvDwU8RVjyRXenkvjPPNxquiJzErYXyDbLZKfHtbRrgev16aUdS9g3z3a6Ay2AGg0/s72-c/DSC_0069.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-7281004386307953020</id><published>2010-09-24T12:39:00.037+02:00</published><updated>2010-10-05T09:45:14.465+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="klasztor Amarbayasgalant Khiid"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ulan Bator"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty Pierwszy - Spod posągu Buddy do stolicy</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Niedziela, 22.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig5qfsnjXox3Cu029TOJ9WvX-Ggrz4hMCj_jENNopULQNXPPzQ1SNTmA9M_SlVKH0QAmBB0ru5mTxeyf7W9Kf-BTJSkE1zJVOqbVhcfhdyYLU0S_6h31YFuHkfXe4JhfmLmdkvKCTg2qc/s1600/DSC_0013+(2).JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 286px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig5qfsnjXox3Cu029TOJ9WvX-Ggrz4hMCj_jENNopULQNXPPzQ1SNTmA9M_SlVKH0QAmBB0ru5mTxeyf7W9Kf-BTJSkE1zJVOqbVhcfhdyYLU0S_6h31YFuHkfXe4JhfmLmdkvKCTg2qc/s320/DSC_0013+(2).JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522364688978474546&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Klasztor Amarbayasgalant Khiid, największy w Mongolii, jest malowniczo położony pośród zielonych wzgórz. Na stoku wzgórza położonego najbliżej klasztoru odznaczają się budowla białej stupy, do ktorej prowadzi 108 schodów i złoty posąg Buddy tuż obok. Stupa odsłaniana była miesiąc wcześniej, dziś otwarta zostanie droga prowadząca do posągu. Zjechali się tu z tej okazji lamowie z całego świata - są reprezentacje z Tybetu, Chin, a nawet z Australii. W głównej świątyni pod okiem kamery telewizyjnej trwają uroczyste modlitwy. Jest głośno od dźwięku trąb, gongów i recytacji mantr. Na honorowym miejscu, na podwyższeniu siedzi główny duchowny Mongolii, Rinpocze. Kilka osób roznosi pielgrzymom darmowe posiłki - ryż na słodko i smażone ciasteczka. Jest też i oczywiście sute czaj. &lt;br /&gt;Przed wejściem do świątyni mnisi ukladają z barwionego piasku mandalę. &lt;br /&gt;Moja uwaga wędruje za postacią staruszka w pomarańczowym stroju zdobionym w chińskie motywy. Nie wygląda z urody na Mongoła - jak sądzę przyjechał tu z Chin lub Tybetu. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-JjvNtNBZ39WD5MQ35gGmJSfvIy_Kfnygi-tGPS2vnR2DZB81BPAY1LdnDK83hTIYL5lwNoQH2SfpzpcFN1Q2yjPBuqhCiBI8U9TJeHK_wPo8oERtrzMLHpzbrdMQM0oa_q5wzzkZMcQ/s1600/DSC_1056.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg-JjvNtNBZ39WD5MQ35gGmJSfvIy_Kfnygi-tGPS2vnR2DZB81BPAY1LdnDK83hTIYL5lwNoQH2SfpzpcFN1Q2yjPBuqhCiBI8U9TJeHK_wPo8oERtrzMLHpzbrdMQM0oa_q5wzzkZMcQ/s320/DSC_1056.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522364804600962098&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Spotykam go kilkakrotnie w róznych miejscach, zwiedzając teren klasztoru. Chwilę rozmawiam też z jednym z mnichów. Mówi, że na stałe mieszka tu 60-70 mnichów, on jest przyjezdny.&lt;br /&gt;Czekamy do rozpoczęcia głównych uroczystości przy posągu. Są tu rozstawione namioty, pod którymi zasiedli lamowie, mnisi i mniszki. Przed nimi przewijają się fotografowie. Rozpoczynają się długie przemowy powitalne i recytacje sutr. Spędzamy tu od momentu przybycia kilka godzin i zapowiada się, że uroczystości potrwają jeszcze kilka kolejnych, więc nie doczekujemy samego momentu otwarcia schodów prowadzących pod złoty posąg. &lt;br /&gt;Gdy jedziemy dalej, zastanawiam się, czy w Mongolii są katolickie kościoły - w ciągu tych czterech tygodni nie widziałam ani jednego. W godzinę później dostaję odpowiedź. Mijamy w miejscowości po drodze budynek z krzyżem na dachu. Teraz z kolei zastanawiam się, jak to tu jest z wypadkami - przypominam sobie chaos na ulicach Ulan Bator i myślę, że statystyki wypadków muszą być tu wysokie. Rozmawiamy o tym w samochodzie. W 2 godziny później na drodze przed nami widzimy dwa samochody po stłuczce. Na środku jezdni leży bezwładnie ciało kobiety. Przy jednym ze zmasakrowanych samochodów ktoś przykuca, rękoma obejmując głowę.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_kO5G95VTDT3tbyhcAab7xccA6VyNxyx0XKBIMwXbmG1l0eeUF6Mu-ay5Pe0qFgbwv5KATVuFaudnDqMSNWXzlSrMXp7YLy1v7NMuY9lBWFn-EAOFZa_uiVHnJa9IRI3W6UCJ8XB3KwU/s1600/DSC_1002.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_kO5G95VTDT3tbyhcAab7xccA6VyNxyx0XKBIMwXbmG1l0eeUF6Mu-ay5Pe0qFgbwv5KATVuFaudnDqMSNWXzlSrMXp7YLy1v7NMuY9lBWFn-EAOFZa_uiVHnJa9IRI3W6UCJ8XB3KwU/s320/DSC_1002.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522364955200201218&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Wypadek musiał stać się niedawno. Jak szybko może dotrzeć tu pomoc? I gdzie jest najbliższy szpital? Czy w oddalonym o jakieś 100km Ulan Bator? Jedziemy jedyną prowadzącą do stolicy drogą asfaltową i nie mija nas żadna karetka. Możliwe, że pomoc nadjedzie z drugiej strony...&lt;br /&gt;W drodze wypisujemy dla Cirina kartkę na pożegnanie. Piszemy jej treść słowami w różnych językach - tak jak z nim rozmawialiśmy. &quot;Wszystkiego haroszego ziełajem naszemu sain Padrugowi. Balszoje bajerlaa za prekrasne voyage po cestach Mongolii. Merci very much!&quot;. Przejechaliśmy razem w ciągu 26 dni 3620km. Bardzo się ze sobą zżyliśmy w tym czasie. Pożegnać się będzie nie łatwo... Mało prawdopodobne, że jeszcze kiedyś się zobaczymy. Choć życie bywa tak zaskakujące - kto wie...?&lt;br /&gt;Do Ulan Bator dojeżdżamy wieczorem. Wpierw jedziemy tutaj do banku, gdyż znów skończyły nam się tugriki. Pobieramy z automatu karteczkę z numerem w kolejce. Pod numerkiem na mojej karteczce jest napis: &quot;3 persons in front of You&quot;. Lucynka ma napis: &quot;4 persons in front of You&quot;. Jednak wbrew temu, co pisze na naszych karteczkach, przed nami jest jakieś 20 osób. Jest niedziela, godzina 20, a bank pełen jest ludzi. Siadamy w poczekalni i rozmawiamy. Wtem słyszymy: &quot;Cześć, dzień dobry, jak się masz?&quot; Po polsku zagadnął nas siedzący obok mężczyzna. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXPYpcfTjJPO06ZkIyfuv2yGNKm_VUTruCY9EdtF9TsNsv1lxOJ6Oy6xvKGhSGor_KPE52kr-atZ7EGsIVAsdqkx9NwvF7MxP7ehca89pShqappmJvW-vSnmq8nhd_W9NeYQqTc3eVzPM/s1600/DSC_0978.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgXPYpcfTjJPO06ZkIyfuv2yGNKm_VUTruCY9EdtF9TsNsv1lxOJ6Oy6xvKGhSGor_KPE52kr-atZ7EGsIVAsdqkx9NwvF7MxP7ehca89pShqappmJvW-vSnmq8nhd_W9NeYQqTc3eVzPM/s320/DSC_0978.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522365112825950610&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Nasze zaskoczenie nie zna granic, bo to rodowity Mongoł. W kraju, w którym nawet po angielsku czy rosyjsku trudno jest się dogadać, nagle mamy możliwość porozmawiać w naszym języku ojczystym! Okazuje się, że ów mężczyzna w latach 80-tych studiował przez 2 lata w Warszawie i miał polską dziewczynę. Od 20 lat mieszka w Monachium w Niemczech i do Mongolii przyjechał ledwo co tydzień temu. Pokazuje nam stempel w paszporcie wskazujący, że 10.08 przekraczał polską granicę. Pytamy go o to, co słychać w Polsce, ale powiedzieć nam nie potrafi, bo był przejazdem przez nasz kraj tylko 3 dni. &lt;br /&gt;Prosto z banku Cirin zawozi nas pod guesthouse. Czas się pożegnać. Cirin pokazuje, że będzie za nami płakał. Nam też bez zwątpienia będzie go brakować... Był w podróży wspaniałym kompanem! Wyściskujemy się i mówimy sobie &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Bajertai&lt;/span&gt; - do zobaczenia.&lt;br /&gt;Nasz guesthouse jest bardzo wygodnie urządzony. Jest tu nawet pralnia, do której od razu oddajemy wszystkie swoje ciuchy. Z luksusem tego miejsca jest nam aż nieco niezręcznie. Dziewczyna z obsługi ściele nam łóżka...&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3VjB7mADVJeZF364IcnD0-ze5kGiWTKLMInBfUDHrwEQ-O_-OabDNYZ1in85GdmlyIwJNriPKecoE7cLUoyE0kKGHq6ZIFUWLv_TtR9BvDiEU-h7fz6mp-JvBUrfldlmAO3UBs__r5Rs/s1600/DSC_0045.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3VjB7mADVJeZF364IcnD0-ze5kGiWTKLMInBfUDHrwEQ-O_-OabDNYZ1in85GdmlyIwJNriPKecoE7cLUoyE0kKGHq6ZIFUWLv_TtR9BvDiEU-h7fz6mp-JvBUrfldlmAO3UBs__r5Rs/s320/DSC_0045.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522365272293291874&quot; /&gt;&lt;/a&gt; A wszystko to za bardzo niewielkie pieniądze.&lt;br /&gt;To też miejsce, gdzie nawiązujemy dużo znajomości. Są tu dwie Francuzki z Prowansji, które przyjechały do Mongolii odwiedzać klasztory buddyjskie, jest młody chłopak z Izraela, który po zakończeniu służby wojskowej wyruszył w półroczną podróż po Azji, jest Hindus, który jest w samotnej podróży po świecie od 2 lat, jest Szwajcar, który jest w podróży koleją transsyberyjską do Pekinu, jest para Holendrów, którzy do Mongolii dopiero co przyjechali i rozważają trasę podróży. Holendrzy dopiero teraz przy rozmowach przy stole dowiadują się z wielkim zaskoczeniem od Szwajcara o katastrofie lotniczej pod Smoleńskiem. Dla nas także jest zaskoczeniem, że wieści z Polski ich ominęły. &lt;br /&gt;Na stoliku, przy którym siedzimy, leży paczka ciastek &quot;choco pie&quot; (mniam!). Romek częstuje się jednym i zachęca mnie do tego samego. Daję się skusić, ale po chwili okazuje się, że ciastka należały do bardzo sympatycznej dziewczyny z recepcji! Ona mówi, że nic się nie stało, ale nam teraz jest głupio... Jutro jej odkupimy.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Info praktyczne:&lt;/span&gt; w Ulan Bator bardzo polecamy guesthouse Idre&#39;s: www.idretour.com&lt;br /&gt;Cena noclegu: 5 dolarów, bardzo sympatyczne kierownictwo, samo centrum miasta.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/7281004386307953020/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-pierwszy-zoty-posag.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/7281004386307953020'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/7281004386307953020'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-pierwszy-zoty-posag.html' title='Dzień Trzydziesty Pierwszy - Spod posągu Buddy do stolicy'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig5qfsnjXox3Cu029TOJ9WvX-Ggrz4hMCj_jENNopULQNXPPzQ1SNTmA9M_SlVKH0QAmBB0ru5mTxeyf7W9Kf-BTJSkE1zJVOqbVhcfhdyYLU0S_6h31YFuHkfXe4JhfmLmdkvKCTg2qc/s72-c/DSC_0013+(2).JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-8358175934113155883</id><published>2010-09-24T12:38:00.034+02:00</published><updated>2010-09-29T17:47:18.393+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Erdenet"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="klasztor Amarbayasgalant Khiid"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wulkan Urantogoo"/><title type='text'>Dzień Trzydziesty - Mineralne źródła, poranna wódka i murzyński wulkan</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Sobota, 21.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIxMlm-XM8NhveYb2Sa8p_RsP_2GSNykOPEcsc5_u1acu4O2MBjz2Dp2Jd-hcqbQFm_xK19Zlwqu3K6JbqITfC0rdEZaCCGT3dxQKJx2IP2EmoTm6iJ3x9cYnM8w2XlSje84cdEKypf1g/s1600/DSC_0760.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIxMlm-XM8NhveYb2Sa8p_RsP_2GSNykOPEcsc5_u1acu4O2MBjz2Dp2Jd-hcqbQFm_xK19Zlwqu3K6JbqITfC0rdEZaCCGT3dxQKJx2IP2EmoTm6iJ3x9cYnM8w2XlSje84cdEKypf1g/s320/DSC_0760.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522045282975349346&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zanim stąd wyjedziemy, jeden z gospodarzy częstuje nas airagiem. Kolejno każdy z nas ma usiąść obok niego na stołeczku i wypić do dna miseczkę kumysu, którą nam podaje. A miseczka jest nie byle jaka, bo srebrna. Ponieważ już jutro będziemy z powrotem w Ulan Bator, Cirin chce zakupić do siebie do domu 20 litrów airagu. Gospodarz podjeżdża z nami do rodziny, u której będziemy mogli dostać alkohol w takiej ilości. Są tu 2 ubogo wyglądające gery i drewniana chatka. Dookoła szczery step. Cała rodzina siedzi przed swoim domostwem. Ubrani są odświętnie i piją airag i wódkę (&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;archi-airag&lt;/span&gt;). Zostajemy zaproszeni do kręgu i poczęstowani trunkami. Wódka jest jeszcze ciepła.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLoeEhp1l-2IsDG9tylJbLfLzrWrgisBWma7MUMBJxSvX7x-cppgazXV_wnvpmHZCv85NdUOFwgpLv8WSaEN2YDEF1bJgt8cUtH-byFsU5rI4bfLFT0tIJSMTk5Kc6j9fTo2s-4OmGnVY/s1600/DSC_0799.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgLoeEhp1l-2IsDG9tylJbLfLzrWrgisBWma7MUMBJxSvX7x-cppgazXV_wnvpmHZCv85NdUOFwgpLv8WSaEN2YDEF1bJgt8cUtH-byFsU5rI4bfLFT0tIJSMTk5Kc6j9fTo2s-4OmGnVY/s320/DSC_0799.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522045461840585138&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Musimy też oczywiście poczęstować się twardym suszonym serem. Na marginesie mówiąc, nie ma jeszcze godziny 9! Chyba nikt nie zna tu powiedzenia, że przed godziną 12 prawdziwy dżentelmen nie pije. Kiedy my siedzimy, pijąc z gospodarzami, Cirin napełnia karnister airagiem. Teraz wyjaśnia się, skąd w karnistrze, do którego nalewaliśmy przy podziemnych studzienkach pitną wodę, były białe paprochy! Gdy wcześniej pytaliśmy o nie Cirina, z miną niewiniątka mówił, że nie ma pojęcia co to.&lt;br /&gt;Stąd jedziemy do mineralnych źródeł. Mineralne źródła okazują sie być rzeką, w której różnych ujęciach czerpie się wodę pomagającą na różne dolegliwości. My nabieramy dla siebie takiej, która ma służyć na żołądek. Swoją drogą, dość ciekawe to mineralne zdrowotne źródła, do których ludzie, aby zaczerpnąć wody, wjeżdżąją samochodami!&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEoYEWwN8gksJb4Q0ht1h0ZktGNIfHsH2gGXfHSr4DQdn2GgYHqXlQUZgbBXwgu0B8Uxf_GyftZO4_8mNYV93qKmeXeC05wCIl8nOqSFli22BBI2PWElY6Y8XevQ3HRAUJEQCoJXK_PF0/s1600/DSC_0818.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 115px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEoYEWwN8gksJb4Q0ht1h0ZktGNIfHsH2gGXfHSr4DQdn2GgYHqXlQUZgbBXwgu0B8Uxf_GyftZO4_8mNYV93qKmeXeC05wCIl8nOqSFli22BBI2PWElY6Y8XevQ3HRAUJEQCoJXK_PF0/s320/DSC_0818.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522049540249710066&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Gdy już mamy odjeżdżać, zostaję wyciągnięta z samochodu i otoczona urodzinowymi życzeniami :). Dostaję dwa przepiękne (!) bukiety polnych kwiatów i breloczek do kluczy z gerem - na zaczątek własnego. Niezmiernie miło jest świętować urodziny w takich okolicznościach...&lt;br /&gt;W dalszej drodze zatrzymujemy się pod wulkanem o murzyńsko brzmiącej nazwie Urantogoo. Wiesiek negocjuje z Cirinem czas, w jakim wejdzie na górę. Cirin: &quot;40 min&quot;, Wiesiek: &quot;20&quot;, Cirin, kiwając głową: &quot;30&quot;. &quot;Dobra, niech będzie 30&quot;. Ubili targu. Targowanie się weszło nam tutaj w krew. Wchodzimy na krater w niespełna pół godziny. Jest tu zdecydowanie bardziej zielono niż na Khorgo. Jest nawet lasek. W jakiś czas po nas pojawia się tu grupa turystów z Niemiec. Gdy wulkan się zaludnia, schodzimy na dół.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLBQxZaEuO8h-M-oFyq4747pGgh3BJkk2jtUsAnzmsUG3VYgbKUnxH5OxloyILGtS0DS7kquV5dzcPUkQDxarQ8RqOIZg9iRFvG84FeWSfq06FOjP4KP7E0kNUsIcXlzwe12BkMJOl1rA/s1600/DSC_0814.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiLBQxZaEuO8h-M-oFyq4747pGgh3BJkk2jtUsAnzmsUG3VYgbKUnxH5OxloyILGtS0DS7kquV5dzcPUkQDxarQ8RqOIZg9iRFvG84FeWSfq06FOjP4KP7E0kNUsIcXlzwe12BkMJOl1rA/s320/DSC_0814.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522046350134748498&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Dziś znów jedziemy odcinek drogi asfaltem. Przejeżdżamy przez Erdenet, drugie co do wielkości miasto w Mongolii. Z momentem wjazdu do centrum miasta, czujemy się, jakbyśmy przenieśli się w inny wymiar czasoprzestrzeni. Po blisko czterech tygodniach pobytu wśród ludzi stepu i niedotkniętych cywilizacją Zachodu pustkowi, nagle znaleźliśmy się w kompletnie innym świecie. To nie jest jeszcze ten sam świat, jaki otacza nas w Polsce, ale wyraźnie doń się upodabniający. Czuję się tu obco. Zdecydowanie bliższy jest mi klimat mongolskich prowincji.&lt;br /&gt;Na obiad zatrzymujemy się przy zajeździe dla kierowców za miastem. Stoi tu kilka gerów restauracyjnych. Zamawiamy w jednym z nich buzze. Była tu też możliwość zamówienia mięsa świstaka (tarbagana), jednak zbyt długo musielibyśmy na nie czekać. Najbardziej nad stratą tej możliwości ubolewa Wiesiek, dla którego każdy kraj, który odwiedza, kojarzy się ze smakami miejscowej kuchni. Mięso tarbaganów to podobno tutejszy specjał. Nasz papierowy przewodnik odradza jednak je jeść turystom. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwGpUXHywLc8JpXsNx1RkRJRPP-NXNMDGNHFKpQ3birqUwgN7CqeBxpQzoiFNZ1Fy3Xdc2zjjvbcNKhyphenhyphenTaojHtn4Arw7pP37Ug7Skt_mENHeE7AQihf2MbPK_E3aPVfHsThrhrW5L1YQE/s1600/DSC_0846.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 162px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgwGpUXHywLc8JpXsNx1RkRJRPP-NXNMDGNHFKpQ3birqUwgN7CqeBxpQzoiFNZ1Fy3Xdc2zjjvbcNKhyphenhyphenTaojHtn4Arw7pP37Ug7Skt_mENHeE7AQihf2MbPK_E3aPVfHsThrhrW5L1YQE/s320/DSC_0846.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522050030137494130&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Nie wiemy do końca dlaczego - co nas bawi, kolejne zdanie po tej informacji mówi o tym, że pchły pasożytujące na świstakach mogą przenosić zarazki dżumy. Co mają pchły do kawałka ugotowanego mięsa, nie mamy zielonego pojęcia.&lt;br /&gt;Niebo nad nami zmienia się z każdym ujechanym kilometrem - czasem jest słońce, czasem deszcz... Na postoju na toaletę nasze nogi oblepia rzep i resztę wieczoru uatrakcyjnia nam obieranie go ze spodni i skarpetek. &lt;br /&gt;Jest już późno, kiedy docieramy w pobliże pięknie położonego klasztoru Amarbayasgalant Khiid. Chcemy znaleźć tu nocleg w gerze, gdyż Roman się nieco rozchorował, jednak okazuje się to dziś trudne. Jutro będą tu wielkie uroczystości z okazji odsłaniania złotego posągu Buddy i przyjechało dużo turystów. Ostatecznie więc rozstawiamy namioty. &lt;br /&gt;Jesteśmy w miejscu dość nisko jak na Mongolię położonym i noc jest ciepła.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/8358175934113155883/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-mineralne-zroda-wodka.html#comment-form' title='Komentarze (1)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8358175934113155883'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8358175934113155883'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-trzydziesty-mineralne-zroda-wodka.html' title='Dzień Trzydziesty - Mineralne źródła, poranna wódka i murzyński wulkan'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgIxMlm-XM8NhveYb2Sa8p_RsP_2GSNykOPEcsc5_u1acu4O2MBjz2Dp2Jd-hcqbQFm_xK19Zlwqu3K6JbqITfC0rdEZaCCGT3dxQKJx2IP2EmoTm6iJ3x9cYnM8w2XlSje84cdEKypf1g/s72-c/DSC_0760.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-8736296721503734403</id><published>2010-09-24T12:37:00.023+02:00</published><updated>2010-10-04T17:44:52.426+02:00</updated><title type='text'>Dzień Dwudziesty Dziewiąty - W drogę...</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Piątek, 20.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgskp_YZx6GoSZUTgR2NFFrFbLhC9eF7qp-C4MJWyUNy12ohAC1JXeSNPJLcHAa_mP13_mlvh_2mC6eeYs624eanhllMlvZFRTItYYLQuHKK9Cdq-XWc2dZPp_bP76x8q63v3Rwv86jha8/s1600/DSC_0756.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 167px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgskp_YZx6GoSZUTgR2NFFrFbLhC9eF7qp-C4MJWyUNy12ohAC1JXeSNPJLcHAa_mP13_mlvh_2mC6eeYs624eanhllMlvZFRTItYYLQuHKK9Cdq-XWc2dZPp_bP76x8q63v3Rwv86jha8/s320/DSC_0756.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522058322946047890&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Śniadanie znów mamy dziś skąpe, bo choć chleb jest, brakuje czegoś do niego - jemy po 2 kromki z dżemem jabłkowym i resztką wczoraj usmażonej ryby. &lt;br /&gt;Zawracamy dziś znad jeziora. Jedziemy znów do Moron. Podobnie jak poprzednio, zatrzymujemy się tu na targu. Udaje nam się kupić kawałek żółtego sera i koktajlowe pomidorki - prawdziwe rarytasy! &lt;br /&gt;Nasza trasa przebiega dziś przez zielony pagórkowaty krajobraz. Zatrzymujemy się po drodze, mijając się z samochodem, którym jedzie znajoma przewodniczka - ta sama, która organizowała nam wycieczkę konną nad jeziorem Khovsgol. Jedzie tam teraz z trzema turystkami z Niemiec. Rozmawiamy z najstarszą z nich - opowiada, jak to przez 2 miesiące pracowała i podróżowała przez Saharę z beduinami. Za sobą mają już tydzień w siodle w Parku Narodowym Terejl. &lt;br /&gt;Zbliżamy się samochodem do rzeki, przed którą jest rozstawionych kilka straganów, a przed samym brzegiem zagradza dalszą drogę szlaban. Okazuje się, że na rzece jest niedokończony most, a samochody przewozi na drugi brzeg prom. Promu jednak teraz nie ma. Cirin wymienia kilka zdań z panem pilnującym szlabanu i ów pan szlaban dla nas podnosi. Rozpędzamy się i wjeżdżamy na most, a z mostu... w rzekę. Przejeżdżamy przez nią tym razem szczęśliwie. Jedynie trochę wody wlewa się do środka przez szpary pod drzwami. Silnik jednak nie protestuje.&lt;br /&gt;Wjeżdżamy pod baldachim deszczowych chmur. Pada deszcz i rozgrywa się nad nami burza. Bartek trzyma się ręką metalowego uchwytu przy szyberdachu i... nagle bum! W samochód uderza piorun. Mijamy strefę deszczu, możemy go jednak obserwować w innych rejonach nieba. Nad nami jest teraz błękit. Przebijające się przez chmury słońce oświetla góry. Światło przesuwa się też po połaciach zieleni nad jeziorem, gdzie pasterz na koniu przegania stado. Piękny to spektakl. Jest i tęcza, której jeden kraniec opiera się na górach, a drugi wpada do jeziora. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl6ZzXUe7KKbzTL-NCndI9JKVd0aXvHVxAJNCKQpgnPIwMz8dY-HVpFsIKcThyKCASD2-pV8Qrgteb8mGfGWymkz0JJ3-Avt29J8aVidyxA3CLvJxUliUnFREn2yZ7xSpNbDwIdkAGtfo/s1600/DSC_0780.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 154px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjl6ZzXUe7KKbzTL-NCndI9JKVd0aXvHVxAJNCKQpgnPIwMz8dY-HVpFsIKcThyKCASD2-pV8Qrgteb8mGfGWymkz0JJ3-Avt29J8aVidyxA3CLvJxUliUnFREn2yZ7xSpNbDwIdkAGtfo/s320/DSC_0780.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521663930115310882&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Nocować mieliśmy w namiotach przy domu przyjaciela Cirina, jednak dochodzi już godzina 20, a do padruga wciąż mamy daleko. Decydujemy się zostać na nocleg gdzieś wcześniej. Dojeżdżamy do wioski, na którą składa się kilka ogrodzonych obozów, w których rozstawione są gery i drewniane dacze. To turystyczna miejscowość położona przy mineralnych źródłach. Pytamy w pierwszym z takich obozów o możliwość noclegu. Rozmawia z nami, czy ściślej mówiąc: z Cirinem, przypakowany bysior. Budzi swoją posturą respekt, choć uśmiecha się do nas z życzliwą sympatią. Wiesiek mówi coś do nas po polsku, a bysior naśladując to, co usłyszał, wesoło miele językiem &quot;bleblebleble&quot;. &quot;Tak, myślisz, że ja ciebie rozumiem&quot; ripostuje mu Wiesiek ze śmiechem. Bysior także się śmiejąc, odpowiada coś po mongolsku. W każdym razie możemy tu przenocować. Bysior wskazuje nam duży ger, w którym zamiast łóżek jest jedno szerokie na szerokość geru legowisko. Nam odpowiada, tym bardziej, że zapłacimy za spanie tutaj 10000TG od grupy. &lt;br /&gt;Cirin przynosi nam pod wieczór trochę airagu - to pierwsza od bardzo dawna okazja, by się go napić.&lt;br /&gt;Do późnego wieczora dobiega nas z sąsiednich daczy śpiewanie. Wybija się zeń piękny kobiecy głos śpiewający tradycyjne mongolskie pieśni. &lt;br /&gt;My tradycyjnie po kolacji urządzamy sobie w gerze łazienkę. Noc jest gwiaździsta i to jest pierwsza taka noc przespana w gerze, kiedy nie jest nam chłodno.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/8736296721503734403/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-dziewiaty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8736296721503734403'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8736296721503734403'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-dziewiaty.html' title='Dzień Dwudziesty Dziewiąty - W drogę...'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgskp_YZx6GoSZUTgR2NFFrFbLhC9eF7qp-C4MJWyUNy12ohAC1JXeSNPJLcHAa_mP13_mlvh_2mC6eeYs624eanhllMlvZFRTItYYLQuHKK9Cdq-XWc2dZPp_bP76x8q63v3Rwv86jha8/s72-c/DSC_0756.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-2946684006049255618</id><published>2010-09-24T12:35:00.085+02:00</published><updated>2010-10-11T14:11:16.882+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ikh Uul"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jezioro Khovsgol"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Ósmy - Duża Góra</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Czwartek, 19.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXpNybszeE0HGGD1Fe5aDjMTl0lJ3P3eV-MreacEBDmBKomfN1P1eouZUafqwvvqkf_xuWXF8z9vritWFJRzboYBromQ3_bpd2vyDI0b4s8iWyyTYcLeVraQBcO-KgI8eIgqq_8Gf9tnA/s1600/DSC_0572.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 171px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXpNybszeE0HGGD1Fe5aDjMTl0lJ3P3eV-MreacEBDmBKomfN1P1eouZUafqwvvqkf_xuWXF8z9vritWFJRzboYBromQ3_bpd2vyDI0b4s8iWyyTYcLeVraQBcO-KgI8eIgqq_8Gf9tnA/s320/DSC_0572.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5522022826302202610&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Noc była mroźna. Nie domyka nam się zamek w namiocie i sporo zimnego powietrza weszło do wewnątrz. Z powodu zimna, pomimo puchowego śpiworu i czapki z wielbłąda, ledwo tę noc przespałam. &lt;br /&gt;
Nastawiliśmy budzik na godzinę 6:04. Idziemy dziś z Romkiem i Lucynką w góry. Jeszcze nie wygrzebaliśmy się z namiotu, kiedy słyszymy syk palnika - znak, że Cirin rozpala już palenisko w gerze, gdzie śpią nasi przyjaciele.&lt;br /&gt;
Poranek jest piękny. Niebo jest bezchmurne, nad jeziorem unosi się mgła. Na tropiku namiotu, jak i na trawie i płótnie geru, osiadł przez noc szron. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifmozwEz5kOoqW2CqK_f8Kb-cftIZD7pYTym1l0rS9JleCT1J_bCNP79JP2nrjoGprpHakvC-481C8MzTuwbOSvfo40I1RjRBC3rRLk-mDbVjGI9znID1k041_h8P3kkrEr44tfXy99_Y/s1600/DSC_0589.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifmozwEz5kOoqW2CqK_f8Kb-cftIZD7pYTym1l0rS9JleCT1J_bCNP79JP2nrjoGprpHakvC-481C8MzTuwbOSvfo40I1RjRBC3rRLk-mDbVjGI9znID1k041_h8P3kkrEr44tfXy99_Y/s320/DSC_0589.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521627172556231682&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zmarznięci po nocy, ogrzewamy się przy kozie i jemy ostatnie kromki chleba. Po drodze mamy zatrzymać się w sklepie, żeby kupić coś na śniadanie dla reszty naszej ekipy. Jedzie z nami przewodnik, aby wskazać nam miejsce, z którego mamy wyruszyć, by dojść na Ikh Uul (2967mnpm). Jest nieco po godzinie 7. Sklep niestety jest jeszcze zamknięty, więc będą musieli wybrać się na zakupy raz jeszcze... Jedziemy jakiś kilometr wąską polną drogą wiodącą przez łąki i lasy. Zatrzymujemy się w miejscu wskazanym przez przewodnika i wysiadamy z auta. Przewodnik pokazuje na lesiste pasmo gór przed nami. Cirin tłumaczy nam, co do nas mówi. Wynika z tego, że Ikh Uul jest za tymi lesistymi górami. Gdy wejdziemy na nie, powinniśmy zobaczyć drogę dla koni, którą możemy podejść pod sam szczyt. Dziękujemy za wskazówki i się żegnamy.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp7_diDBjtgX3i6gavAl2ALZkHoQYyiq7eX7n0oK8QXBQoRcFBwJW6YlLHJizjab1skkcPlXviiV-i7xcSBeABmAiGmav84AK2lHKHzaaXoYnpxOqL-gmVgE52c0RSBD-C3V1OplqIUtw/s1600/DSC_0602.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 188px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhp7_diDBjtgX3i6gavAl2ALZkHoQYyiq7eX7n0oK8QXBQoRcFBwJW6YlLHJizjab1skkcPlXviiV-i7xcSBeABmAiGmav84AK2lHKHzaaXoYnpxOqL-gmVgE52c0RSBD-C3V1OplqIUtw/s320/DSC_0602.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521630448928683282&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Nie ma tu żadnego szlaku prowadzącego na zalesione wzgórze - trzeba nam przecierać sobie drogę przez zarośla. Pod górę wychodzimy ścieżynkami wydeptanymi przez zwierzęta, a na leśnych polanach napotykamy odchody niedźwiedzi. Gdy już jesteśmy na szczycie wzniesienia, zamiast końskiego traktu, widzimy przed sobą skalistą górę. Decydujemy się na nią wdrapać, ale zanim, zajadamy się z Lucynką rosnącymi tu dzikimi porzeczkami. Bardzo trudno nam się od nich oderwać... Owoców w Mongolii przecież za grosz! Romek robi co może, by zmotywować nas do dalszego marszu, ale trochę czasu mija, zanim nasycimy się witaminą C na tyle, by uznać, że to właściwy moment do ruszenia w dalszą drogę. Wspinamy się po osuwających się spod nóg kamieniach. Gdy już jesteśmy na górze, okazuje się, że spokojnie mogliśmy ją ominąć. Trzeba nam wejść na kolejną zalesioną górę. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIgpxfEIdmVBZaQ6-23DEra3Oi0_zdialzTxg5eaAj04basq9IDRjARu1wPHQZIZNxsVL6kvLtp-B2cEO4EvQ_nv2nvmXgOZ9bM3-Dhn8DWiPjGr1ZaxhKxZoy8proIpMIyqnmmfNNOQM/s1600/DSC_0623.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIgpxfEIdmVBZaQ6-23DEra3Oi0_zdialzTxg5eaAj04basq9IDRjARu1wPHQZIZNxsVL6kvLtp-B2cEO4EvQ_nv2nvmXgOZ9bM3-Dhn8DWiPjGr1ZaxhKxZoy8proIpMIyqnmmfNNOQM/s320/DSC_0623.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521631987822867234&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Za tym lesistym pasmem są skaliste szczyty, które wydają nam się być naszym celem. Odpoczywamy tu chwilę i idziemy dalej. &lt;br /&gt;
Wychodzimy z lasu na przełęcz, z której mamy piękny widok na jezioro. Pełno tu drobnych niebieskich kwiatków. Za skalistymi górami, które są tuż przed nami, odsłonił się z kolei nowy ośnieżony szczyt - mniemamy, że to pewnie Ikh Uul, obieramy więc go sobie za kierunek. Po drodze są płaty świeżego śniegu. Fragmenty trasy przechodzimy wąską ścieżką, tym razem zdaje się, że wydeptaną przez ludzi. Ktoś więc jednak tu chodzi. My jednak na swoim szlaku nie spotykamy żywego ducha (szczęśliwie wliczając w to pojęcie niedźwiedzie). &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzqcmv6sk2CwR9rOVxarnghufbJDXznN4jVr2fJ0tiAhvPqfTieGMsQjGonNx22QmB1quqIqwdeZNwC4JyyZsrg5haHitDjKo6ndschIT2ZvBULOnxD97GRO76CRRuRwG5aJvMstiTLQI/s1600/DSC_0668.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 140px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzqcmv6sk2CwR9rOVxarnghufbJDXznN4jVr2fJ0tiAhvPqfTieGMsQjGonNx22QmB1quqIqwdeZNwC4JyyZsrg5haHitDjKo6ndschIT2ZvBULOnxD97GRO76CRRuRwG5aJvMstiTLQI/s320/DSC_0668.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521633398408615858&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Widoki wkoło są cudne. Na prawo od kierunku, w którym idziemy, widzimy bardzo zróżnicowane pasma gór i kratery wulkanów, za nami jezioro, z lewej mamy widok pasmo szczytów, które są bezpośrednio przed nami. &lt;br /&gt;
Po dużych głazach i osuwisku kamieni wychodzimy na płaski szeroki szczyt, po środku którego ułożone są z kamieni 3 stosy owo. W pobliżu jednak jest jeszcze jedna góra, która wydaje nam się wyższa od tej, na której stoimy i to tamtą ustalamy sobie za ostateczny cel naszej wędrówki. Wspiąć się na nią jest trudniej. Wejście nań wymaga pełnej uwagi i wsparcia rąk. Bardzo łatwo też wpaść nogą w głębokie szczeliny między głazami. Na szczycie skaczemy po czubkach wystających ze śniegu głazów. Widoczność jest wymarzona. Dzień jest ciepły i niebo jest przejrzyste. Dużo słońca, żadnych chmur.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5ZSSpqOQDOGdn9OBMsspuZFHAdDsO4f9RKOnSXtIts6LLcJm3LFcwmN3KkxyVt6YYnkzfqOGazyhL-byRD8miOomcVkv4PdKXDBEokm1xM0KwyKi88roTN2jqsjj0kbAmDU5YHoRaZvc/s1600/DSC_0678.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 183px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg5ZSSpqOQDOGdn9OBMsspuZFHAdDsO4f9RKOnSXtIts6LLcJm3LFcwmN3KkxyVt6YYnkzfqOGazyhL-byRD8miOomcVkv4PdKXDBEokm1xM0KwyKi88roTN2jqsjj0kbAmDU5YHoRaZvc/s320/DSC_0678.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521634462717793506&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Żadnych ludzi. Wkoło dziewicze góry. Za nami 8 godzin wędrówki. Jest już godzina 15, więc nie ominie nas schodzenie po ciemku. Gdy już zeszliśmy z góry na przełęcz pomiędzy &quot;naszym&quot; szczytem a szczytem, na którym są owo, spotykamy turystę z Francji. Jest tu z trójką znajomych, oni jednak zostali na górze z kopczykami kamieni. On sam też nie wybiera się już dalej. W ogóle wydaje nam się, że na szczyt, na który weszliśmy, mało kto wchodzi, kończąc trasę na tym poprzednim. Czy weszliśmy na właściwy Ikh Uul - chyba nigdy się tego już nie dowiemy. Na pewno wyszliśmy na najwyższy szczyt w okolicy. Nazwa &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Ikh Uul&lt;/span&gt; oznacza po prostu: duża góra. Wydaje się, że wiele szczytów miejscowi mogą nazywać tu tymi słowami.&lt;br /&gt;
Przed dalszą trasą, napełniamy tu butelki wodą ze strumienia. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiH-9L-Od46wno_w4hd2zBMLvhiQUcok8iSu9yGbI6fGs_LLnkCBD7nTHF1gX7oTThUOSe71Bc2xv9fVBMGwUy4tmTag1vxCPVEZynp8RxpjLC2v5asBJPWL065Ak2Ba1YylFFhHGpHdFw/s1600/DSC_0690.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 163px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiH-9L-Od46wno_w4hd2zBMLvhiQUcok8iSu9yGbI6fGs_LLnkCBD7nTHF1gX7oTThUOSe71Bc2xv9fVBMGwUy4tmTag1vxCPVEZynp8RxpjLC2v5asBJPWL065Ak2Ba1YylFFhHGpHdFw/s320/DSC_0690.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521637106613171442&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Omijamy szczyt z owo trawersem, idąc stromym zboczem po osuwających się kamieniach i śliskich płatach śniegu. Ostrożnie trzeba stawiać tu każdy krok. Gdzieniegdzie zapadamy się po kolana w zaspy. Gdy docieramy na przełęcz, decydujemy się na kolejny skrót. W dole, po lewej od przełęczy swój początek ma rzeka. Wymyślamy, aby dojść do jeziora jej korytem. Za niedługo zapadnie zmrok, więc gdybyśmy chcieli wracać drogą, ktorą przyszliśmy, jest ryzyko, że pobłądzimy. Zejście do koryta rzeki okazuje się być jednak karkołomne. Drobne żwirowe kamienie osuwają się spod stóp z efektem lawiny. Im niżej schodzimy, tym trudniej jest wyszukać stopą i dłonią fragmenty podłoża mogące dać oparcie. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwvA5YiYneNzIpqBXqQSH53a6fogcwEq6f_dtRHui0WmQtDBPH9Pc7JcoJlO5rMLGe92Dqq7UrVvoNx9L9IaFDfLE2oJRW26d7_dwj4_IPRfsEDDjpk4nCjV4HrVUxXvcWQd9rrQ3Th_A/s1600/DSC_0728.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 252px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiwvA5YiYneNzIpqBXqQSH53a6fogcwEq6f_dtRHui0WmQtDBPH9Pc7JcoJlO5rMLGe92Dqq7UrVvoNx9L9IaFDfLE2oJRW26d7_dwj4_IPRfsEDDjpk4nCjV4HrVUxXvcWQd9rrQ3Th_A/s320/DSC_0728.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521637350693821554&quot; /&gt;&lt;/a&gt;O upadek na skałę poniżej nie trudno. Gdy w końcu udaje nam się zejść do rzeki, niewiele jest łatwiej. Ziemia wciąż się spod stóp osuwa. Przeskakujemy po mokrych kamieniach z jednego brzegu na drugi, to znów idziemy wzdłuż jej skalnego koryta, szukając dłońmi uchwytów w skale, a stopami skalnych występów, o które można by zaczepić choć czubek lub krawędź buta. Jako że jednak kontakt ze skałą lubimy, pomimo zmęczenia i niewątpliwego ryzyka - lepiej nie myśleć jakiego w skutkach - upadku, jest to schodzenie dla nas atrakcją. Rozluźnić uwagę można niemniej dopiero, gdy docieramy do pierwszych drzew. Teraz nasza droga przebiega szerokim skalistym kanionem otaczającym koryto rzeki. Tu już teren jest zupełnie bezpieczny. Stąpamy po granitowych głazach - wydaje się, że nikt nie eksploatuje tutaj ich naturalnych złóż. Zbyt trudno byłoby je stąd przetransportować. Zapada zmrok. W miarę drogi rzeki ubywa, aż w końcu idziemy zupełnie wyschniętym korytem. Co jakiś czas zbaczamy zeń na łąkę i w las, szukając wydeptanej przez ludzi lub konie ścieżki. Jest już zupełnie ciemno. Przyświeca nam jedynie światło księżyca. Mamy ze sobą co prawda czołówki, ale nie wyciągamy ich z plecaków. W końcu dochodzi naszych uszu szczekanie psów, co oznacza, że w poblizu są gery. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIWUyk4Yj33c34D9ihm84O88vlr5dAzoEolsfOZLDQB-k3dhKCKYKnkBw57-jnQnqOKBG4hI8DTqkI6phyJoUfyBsPA0MJgSlUIDvtstWX93nVMtDpihR1FPR3_Jk2JcQGJmmm8BJEg5k/s1600/DSC_0751.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 161px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhIWUyk4Yj33c34D9ihm84O88vlr5dAzoEolsfOZLDQB-k3dhKCKYKnkBw57-jnQnqOKBG4hI8DTqkI6phyJoUfyBsPA0MJgSlUIDvtstWX93nVMtDpihR1FPR3_Jk2JcQGJmmm8BJEg5k/s320/DSC_0751.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521637504781674690&quot; /&gt;&lt;/a&gt;W istocie, w chwilę później dochodzimy do drogi, którą wczoraj wracaliśmy ze spaceru. Do &quot;naszego&quot; geru docieramy o 22.30. Przez brak zasięgu w telefonach nie mieliśmy przez cały dzień z nikim kontaktu i teraz dostajemy burę za tak późny powrót. Podobno, ledwo zapadł zmrok, byliśmy już poszukiwani w miejscu, gdzie rano rozstaliśmy się z Cirinem. &lt;br /&gt;
Aga z Bartkiem i Wiesiek spędzili ten dzień  na wycieczce konnej. Wyjechali z przewodnikiem na jedną z gór w otoczeniu jeziora. Podobnie jak dla nas, był to dla nich dzień bardzo udany!&lt;br /&gt;
Zmęczeni, szybko zasypiamy. Nie ma dwóch zdań - to był jeden z najatrakcyjniejszych dni w Mongolii!</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/2946684006049255618/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-osmy-duza-gora.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2946684006049255618'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2946684006049255618'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-osmy-duza-gora.html' title='Dzień Dwudziesty Ósmy - Duża Góra'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiXpNybszeE0HGGD1Fe5aDjMTl0lJ3P3eV-MreacEBDmBKomfN1P1eouZUafqwvvqkf_xuWXF8z9vritWFJRzboYBromQ3_bpd2vyDI0b4s8iWyyTYcLeVraQBcO-KgI8eIgqq_8Gf9tnA/s72-c/DSC_0572.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-3568721829342702540</id><published>2010-09-24T10:44:00.059+02:00</published><updated>2010-10-13T08:09:19.766+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jezioro Khovsgol"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Siódmy - Wszystkie odcienie błękitu, dymiąca babcia i Bente</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Środa, 18.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUhuDt_kOHuEQ-cb0l3l4te_DgYiA-nlLzoQgrl_1CsT9j27TAxw2EbVeoyRGmMbBSo0cJeP1OvODg-NYCq-dyA1JCkpOPcJQZkn5Fa5kuuN3SMQ0fqzFf504jkODLt48LgnPPacA-4pk/s1600/DSC_0201.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 166px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUhuDt_kOHuEQ-cb0l3l4te_DgYiA-nlLzoQgrl_1CsT9j27TAxw2EbVeoyRGmMbBSo0cJeP1OvODg-NYCq-dyA1JCkpOPcJQZkn5Fa5kuuN3SMQ0fqzFf504jkODLt48LgnPPacA-4pk/s320/DSC_0201.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521180678910091522&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Dziś rano już nie pada, choć niebo od zachodu zaciąga się chmurami. Rozważamy, co robić dalej. Opcji jest kilka. Wyjście w góry dziś raczej odpada, gdyż pogoda wciąż jest niepewna, zastanawiamy się więc czy ujechać kawałek dalej wzdłuż jeziora, czy może zawracać już w stronę Ulan Bator i wybrać się na 2 dni do parku narodowego Terejl lub tego, w którym spotkać można dzikie konie przewalskiego. Przechodzi nam też przez myśl, aby jechać na drugą stronę jeziora z nadzieją, że może tam uda nam się spotkać Caatanów. Ostatecznie podejmujemy decyzję o pozostaniu tutaj. Wsiadamy w samochód i ujeżdżamy kolejne 20km. Jezioro odwdzięcza się nam za nasz wybór, odsłaniając przed nami piękną paletę kolorów. Tafla wody mieni się tęczą odcieni błękitu. Na północnym horyzoncie jeziora dopełniają baśniowego piękna białe górskie szczyty. Jezioro Khovsgol nazywane jest perłą Mongolii - na określenie to w pełni zasługuje!&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_3IZB9mlIgoyhXy19ZcL4ouwMs30xNcd8m3BxV0OF5nCBCXJZ_6fOvcO2J33XrxOjx5WvIbmPy4qDbSRlzeR0cSq6biNiA3S2wijVhyphenhyphenM9xGoXG9GSuvJO9eaIWZ81ftFF7MOse1j2rwI/s1600/DSC_0302.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh_3IZB9mlIgoyhXy19ZcL4ouwMs30xNcd8m3BxV0OF5nCBCXJZ_6fOvcO2J33XrxOjx5WvIbmPy4qDbSRlzeR0cSq6biNiA3S2wijVhyphenhyphenM9xGoXG9GSuvJO9eaIWZ81ftFF7MOse1j2rwI/s320/DSC_0302.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521180787590510290&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zamawiamy u miejscowych 4 konie na kilkugodzinną wycieczkę. Umawiamy się na cenę 3000TG za konia. Mają przyjechać do nas za godzinę. Właściciel koni wskazuje nam ger, w którym będziemy mogli zostać na nocleg. Mieszka tu starsza pani ze swoją córką. Ledwo wchodzimy do środka, nalewa nam do miseczek sute czaj i zachęca, by się rozgościć. Pokazuje nam album zatytułowany &quot;Mongolia&quot;, w którym jest także jej zdjęcie. Na tym zdjęciu jej twarz przesłonięta jest dymem z papierosa. Babcia pali papierosy jednego za drugim. Wprost trudno uwierzyć, że tak zdrowo i dziarsko się trzyma! Przychodzi tu też w gościnę troje młodych chłopaków z Izraela. Są w trakcie 2-tygodniowej wycieczki konno. Odsprzedajemy im pół butelki benzyny - skończyło im się paliwo do kuchenki, a tu trudno o stację benzynową. Pokazujemy im album, a w nim zdjęcie gospodyni. Zjawia się także mama z maleńkim dzieckiem na ręku. Dzieciątko ma kilka miesięcy i jest ubrane w jedwabny deel. Chcę je sfotografować. Gdy już zdjęcie zrobione, Aga mówi mi, że Cirin przestrzegał, aby nie robić zdjęć dzieciom poniżej roku życia, bo to ściąga na nie złe duchy... Ależ faux pas! Na szczęście mama dziecka nie widziała, gdy robiłam mu zdjęcie i nie będzie świadoma powodu do zmartwień...&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih2Xjt6oVGqXx18BF7MvsuT9KaQVDzJ6wQCMFftTH55ng2dx5KGouL0lomkEfSPzYNKDobMXqIWthLHFAsoWWf2AVDtk8GTNNtJw0BDXbt-IcyZ6Nl9epTFxg1kXOgjSm4Rr17ntT4gPY/s1600/DSC_0225.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEih2Xjt6oVGqXx18BF7MvsuT9KaQVDzJ6wQCMFftTH55ng2dx5KGouL0lomkEfSPzYNKDobMXqIWthLHFAsoWWf2AVDtk8GTNNtJw0BDXbt-IcyZ6Nl9epTFxg1kXOgjSm4Rr17ntT4gPY/s320/DSC_0225.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521180925342973650&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Romek z Lucynką idą na spacer w stronę gór, my czekamy na swoje konie. Zjawiają się z dużym opóźnieniem i w dodatku okazuje się, że 3000TG to cena za wypożyczenie konia na godzinę. Wydaje nam się to dużo i rezygnujemy. Wzamian wybieramy się na pieszy spacer brzegiem jeziora. Pejzaż przed nami jest tak cudny, że nie sposób żałować, że jednak nie jedziemy w siodle. Od północnego zachodu jezioro otulone jest różnobarwnym łańcuchem gór, a na północy pasmem górskim lśniącym śnieżną bielą. W kompozycji z kolorytem tafli wody góry tworzą iście bajkową scenerię. Słowo: zachwyt to zbyt mało, by opisać ogrom doznań, jakie wzbudza ten widok.&lt;br /&gt;
Idziemy spory kawałek drogi kamienistym brzegiem, a zawracamy lasem. Mija nas grupka jeźdźców. Tak! Jeśli przyjeżdża się do Mongolii, koniecznie trzeba wsiąść tu na konia!&lt;br /&gt;
Romek z Lucynką wracają do naszego aułu w godzinę po nas. Przecierali sobie szlak przez dziewiczy las na szczyt jakiegoś wzniesienia. Z tego co mówią niewiele jednak było zeń widać. Chwilę temu sąsiad przyniósł nam uwędzone ryby, których 10 zamówiliśmy u niego rano. Chcieliśmy 14, aby dla każdego były po 2, ale nie udało się w tym temacie dogadać. Tak czy owak, mamy pyszną kolację. O swoją kolację dopomina się też... krowa. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL3swHFr6XKjlhv4OvcAHcokfhjTzFiYiapArO_X-X249-MRr58DrQOIp0zbxQAmoo6BXgLO3PdCzG1vK2ac7NJk8RaBdx8XIrFGI4JdYAsqNY0HvQGsTBSuXmxX489BK3aAWsAjX4Jt4/s1600/DSC_0251.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 162px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgL3swHFr6XKjlhv4OvcAHcokfhjTzFiYiapArO_X-X249-MRr58DrQOIp0zbxQAmoo6BXgLO3PdCzG1vK2ac7NJk8RaBdx8XIrFGI4JdYAsqNY0HvQGsTBSuXmxX489BK3aAWsAjX4Jt4/s320/DSC_0251.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521181276504587122&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Stoi przed gerem i wkłada głowę przez drzwi do środka, rozglądając się za czymś do zjedzenia. Babcia daje jej na ręce jakiś smakołyk. Krowie to najwyraźniej wystarcza, bo zadowolona odchodzi.&lt;br /&gt;
W sąsiedztwie nocuje para z Francji. Właściwie to on jest Franzucem, a ona Niemką, mieszkają jednak razem w Paryżu. Przyjechali do Mongolii na 2 tygodnie. Pierwszy tydzień spędzili na spływie kajakowym w parku Terejl, teraz konno przemierzają region Khovsgol. Dziś wyjechali na koniach na jedną z gór, skąd roztacza się piękny widok na okolicę. Opowiadają, że po drodze spotkali mężczyznę, któremu zagubiła się żona. Szlaków nie ma, więc o zgubienie się w tutejszych górach nie trudno.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicXKFChz3T7NUg_20yMPJsl9MXvv0K1ajUZtaG7yE___Da6xee5vqZDdkTf4epO8-aZeG38HKfTgHSwN10QczMLVcILwAk73dqEEFaLJ4gbJA4Nl-34WLOQA7gYVCKOLApmnjnBPn8AFg/s1600/DSC_0369.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;display:block; margin:0px auto 10px; text-align:center;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 140px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicXKFChz3T7NUg_20yMPJsl9MXvv0K1ajUZtaG7yE___Da6xee5vqZDdkTf4epO8-aZeG38HKfTgHSwN10QczMLVcILwAk73dqEEFaLJ4gbJA4Nl-34WLOQA7gYVCKOLApmnjnBPn8AFg/s320/DSC_0369.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521181458036528946&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Wieczorem do &quot;naszego&quot; geru przychodzi mały chłopczyk. Na oko może mieć 5-6 lat, nie więcej. Aga pyta go po polsku jak ma na imię. Chłopczyk mówi: Bente. Agnieszka, wskazując na siebie mówi: Agnieszka i teraz wskazując na niego, pyta: &quot;Ty?&quot; &quot;Bente&quot; odpowiada chłopczyk po raz drugi. To dość niezwykłe, ale w intuicyjny sposób odgadnął treść jej wcześniejszego pytania. Teraz powtarza nasze imiona - wymawia je z bęzbłędnie polskim akcentem. Dajemy mu modelinę. Aga lepi z niej razem z nim zwierzątka. To &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;hoń&lt;/span&gt; (owca), to ślimak, a to wąż. &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Mowo&lt;/span&gt;&quot; woła Bente. &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Mowo&lt;/span&gt;&quot;? pytamy Cirina. &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;Mowo&lt;/span&gt; snake&quot; odpowiada Cirin. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0gQfAEBC1VicS7y0yfAKznxQ2ff6J6g0qKmDV09vpYm4owS9uEiYB0LkAJSZuG3S18XVZrr6dYScehKNQW8vv7doh8gR7IdL75U338r1t592lBF_fHOTdknndvGekcpa8hob6-w3r5wU/s1600/DSC_0538.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 195px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj0gQfAEBC1VicS7y0yfAKznxQ2ff6J6g0qKmDV09vpYm4owS9uEiYB0LkAJSZuG3S18XVZrr6dYScehKNQW8vv7doh8gR7IdL75U338r1t592lBF_fHOTdknndvGekcpa8hob6-w3r5wU/s320/DSC_0538.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521181601524452786&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Uczymy się więc przy Bente nowych mongolskich słów... A ile w nim energii i radości! Trudno pomieścić to w słowach. Nauczyciel z polskiej szkoły pewnie przypiąłby mu etykietkę z napisem: ADHD. Gdy frajda z lepienia zwierzątek się wyczerpie, Wiesiek pokazuje Bente zabawę w &quot;zgaduj zgadula, w której ręce złota kula&quot;. Chłopiec szybko podchwytuje zabawę i teraz wszyscy kolejno musimy zgadywać, w której ręce chowa kulkę z modeliny. Mnóstwo to radości i śmiechu, gdy ktoś z nas spudłuje! Wychodzę z aparatem fotograficznym na zewnątrz. Bente wybiega za mną. Podpatruje, jak fotografuję i żywo interesuje się aparatem. Pokazuję mu jak się robi zdjęcia i jak się je przegląda. W lot uczy się co i jak i już po chwili goni z moim aparatem po &quot;podwórku&quot; pstrykając fotki. Fotografuje to drzewko, to jaka, to koszulkę swojego starszego brata. Szybko uczy się jednak, jak trzymać aparat, aby w kadrze zdjęcia znalazła się też głowa fotografowanej osoby. Wczuwa się w rolę fotografa tak mocno, że zaczyna mnie, swojego brata i kolegę do zdjęć ustawiać. Gdy na podwórku pojawia się babcia, także w kadr obiektywu zostaje wciągnięta. Frajda z robienia zdjęć jest ogromna.&lt;br /&gt;
Babcia częstuje nas świeżo udojonym mlekiem jaka. Jest słodsze w smaku od mleka krowy. Wkrótce pewnie powstanie z niego ser.&lt;br /&gt;
W niewielkim gerze u babci nocuje tylko czworo z nas. Z Romkiem rozstawiamy dla siebie tuż obok namiot.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/3568721829342702540/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-siodmy.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/3568721829342702540'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/3568721829342702540'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-siodmy.html' title='Dzień Dwudziesty Siódmy - Wszystkie odcienie błękitu, dymiąca babcia i Bente'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgUhuDt_kOHuEQ-cb0l3l4te_DgYiA-nlLzoQgrl_1CsT9j27TAxw2EbVeoyRGmMbBSo0cJeP1OvODg-NYCq-dyA1JCkpOPcJQZkn5Fa5kuuN3SMQ0fqzFf504jkODLt48LgnPPacA-4pk/s72-c/DSC_0201.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-4554338316970535994</id><published>2010-09-24T10:42:00.028+02:00</published><updated>2010-11-10T12:07:50.875+01:00</updated><title type='text'>Dzień Dwudziesty Szósty - Ulewa</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Wtorek, 17.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguF-iZ5rM9Obck5fpRit8M3HejO3kDS1UTRRUkMAvbBT26GdxUFNoanqiK74_HpzgLIlr9mRe1zHQvXC2FF4Dj17mp1HnGn1ZrKgA6J9K5E7Mz0wqjEyYgErlyJvQZ3CijKYDPHsu156M/s1600/DSC_0120.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguF-iZ5rM9Obck5fpRit8M3HejO3kDS1UTRRUkMAvbBT26GdxUFNoanqiK74_HpzgLIlr9mRe1zHQvXC2FF4Dj17mp1HnGn1ZrKgA6J9K5E7Mz0wqjEyYgErlyJvQZ3CijKYDPHsu156M/s320/DSC_0120.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521138870078356850&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Od rana pada rzęsisty deszcz. Po krótkiej rozmowie z przewodnikami, decydujemy się zrezygnować z wycieczki na Ikh Uul i zawrócić do &quot;naszych&quot; gerów. Łudząc się, że deszcz osłabnie, zwlekamy z ruszeniem w drogę do godziny 12. Nie osłabł.&lt;br /&gt;
Jedziemy inną niż wczoraj trasą w stronę brzegu jeziora. Pomimo deszczu, jedzie się bardzo dobrze. Radość z jazdy konnej jest niezależna od panujących warunków. &lt;br /&gt;
Mój koń poślizguje się raz w błocie i klęka na przednie kolana. Jestem o włos od upadku z siodła, ale szczęśliwie udaje mi się w nim utrzymać. Całe dwa dni były dla nas wszystkich bezpieczne. &lt;br /&gt;
Znów zatrzymujemy się przy gerze naszego przewodnika. Jego synek wita go z niesamowitą radością. Wdać, że zdążył się stęsknić za tatą. Posilamy się tu i ogrzewamy przy kozie. &lt;br /&gt;
Dochodzi godzina 16, gdy docieramy do &quot;naszego&quot; aułu. Pada wciąż mocno, więc decydujemy się wynająć na nocleg ger. Okazuje się, że wolny jest jeden stojący tuż obok miejsca, gdzie byliśmy rozbici z namiotami. W środku jest już nagrzane i możemy wysuszyć wszystko, co mokre. A mokre jest wszystko. &lt;br /&gt;
Cirin jest zaskoczony naszym wcześniejszym przybyciem, lecz nie mniej jak ostatnio ze spotkania się cieszy. Znów nie wygląda jednak na całkiem trzeźwego. Znika gdzieś samochodem na kolejną godzinę i wraca jeszcze bardziej wstawiony. Nie mamy jednak innego wyjścia, jak poprosić go, by podjechał z nami do sklepu. Sklep oddalony jest o kilka kilometrów, a w tym deszczu, wszystko co byśmy kupili, przemokłoby, gdybyśmy mieli iść z zakupami pieszo. Jadą z nim nasi chłopcy. Z ich opowieści po powrocie wynika, że Cirin jechał 70 km/h - normalnie nie rozwija takiej prędkości nawet na asfalcie! Dojechali jednak bez zaliczenia po drodze rowu tudzież jeziora. Mieli kupić mięso do usmażenia, ale przywieźli tylko 20dag - więcej nie było. W kraju, w którym jest ponad 30 milionów sztuk zwierząt hodowlanych, brakuje w sklepie mięsa! &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsnOZq3GyOTUvyqftquXcNq_XzKH1nSUgKSU218pr-oN7HrACEFIERd1NaG9CWm9chpCz-Tc6_Z7LLZvM0bG3PU_Vj849Adbxqh57iuQgJrSXeFSXOML0e2YFjMgizBXtCFGOm0m-fR-4/s1600/DSC_0147.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgsnOZq3GyOTUvyqftquXcNq_XzKH1nSUgKSU218pr-oN7HrACEFIERd1NaG9CWm9chpCz-Tc6_Z7LLZvM0bG3PU_Vj849Adbxqh57iuQgJrSXeFSXOML0e2YFjMgizBXtCFGOm0m-fR-4/s320/DSC_0147.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521139016351141650&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Co więcej, Cirin zatrzymywał się po drodze pytać o mięso po gerach i także nikt nie miał odsprzedać choćby kawałka. Cóż, zamiast mięsnego dania będzie zupa na 20dag wołowiny. &lt;br /&gt;
Dopijamy porto i otwieramy drugą butelkę. Wino zaczarowuje ulewny deszcz w &quot;piękną pogodę&quot;. &lt;br /&gt;
Wieczorem przychodzi do nas Cirin, jeszcze mocniej zaprawiony. Opowiada o tym, jak to gdy był młodzieńcem przemierzał do swojej ukochanej przyszłej żony 600km dziennie na motorze z Gobi, gdzie mieszkał, do Ulan Bator, gdzie studiowała. Obecnie mieszkają w stolicy. Mają troje dzieci, wszystkie dobrze wykształcone.&lt;br /&gt;
Chcieliśmy, będąc tutaj, spotkać schodzących latem nad jezioro z gór Caatanów i ich stada reniferów, niestety jednak odjechali stąd na 2 dni przed naszym przybyciem. Nikt nie wie, gdzie dokładnie mogą teraz być. Wszyscy są zgodni, że daleko. Cirin mówi, że nie ma możliwości, by do nich dotrzeć. Jest więc kolejny powód, by tu kiedyś powrócić...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/4554338316970535994/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-piaty-ulewa.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/4554338316970535994'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/4554338316970535994'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-piaty-ulewa.html' title='Dzień Dwudziesty Szósty - Ulewa'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEguF-iZ5rM9Obck5fpRit8M3HejO3kDS1UTRRUkMAvbBT26GdxUFNoanqiK74_HpzgLIlr9mRe1zHQvXC2FF4Dj17mp1HnGn1ZrKgA6J9K5E7Mz0wqjEyYgErlyJvQZ3CijKYDPHsu156M/s72-c/DSC_0120.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-673121868114601145</id><published>2010-09-24T10:41:00.042+02:00</published><updated>2010-12-05T20:52:53.426+01:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jezioro Khovsgol"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Piąty - W siodle po raz drugi</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Poniedziałek, 16.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5_lLnA1fMNFEVoSgDfzIKQtYkt8KxYdDUCZWHgKJwvXU6Ts_tR6xD3kxlAUAw2ShnVb_RVJeycwMoRAtuu3ra4MNgPujPzLnlXVCGFoblp1Ppi4iEpe_mFe11oC6yZKf-ZOSAbLw51cI/s1600/CSC_0074.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5_lLnA1fMNFEVoSgDfzIKQtYkt8KxYdDUCZWHgKJwvXU6Ts_tR6xD3kxlAUAw2ShnVb_RVJeycwMoRAtuu3ra4MNgPujPzLnlXVCGFoblp1Ppi4iEpe_mFe11oC6yZKf-ZOSAbLw51cI/s320/CSC_0074.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520867149527932018&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Pomimo luźno tu pojmowanych ustaleń czasowych, nasi przewodnicy spóźniają się tylko 10 minut. Początkowo myślimy, że to ojciec i syn, tak duża jest między nimi różnica wieku, okazuje się jednak później, że są braćmi. Młodszy ma 16, starszy 38 lat. Poprzednio mieliśmy same brązowe konie, jednego tylko białego, teraz proporcje są odwrotne - 9 z 10 koni jest białych (2 łaciate), jeden brązowy. Przewodnicy dobierają nam konie, oceniając na oko nasze predyspozycje do radzenia sobie z ich siłą i charakterem.&lt;br /&gt;
I znów siedzimy w siodłach! Stęskniłam się już za smakiem tej przyjemności. Te siodła rzeczywiście są dużo wygodniejsze od typowych mongolskich. Sińce zdają się nam nie grozić. &lt;br /&gt;
Z początku z trudem przychodzi mi zachęcanie mojego konia do przyspieszenia kroku. Nie reaguje ani na moje uporczywe &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;chuuu&lt;/span&gt;&quot; (tu czyt. &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;chuuu&lt;/span&gt;, widocznie inny dialekt), ani na popędzanie uderzeniami nóg o jego boki. Sporo czasu zajmie mi przyzwyczajenie go do reagowania na moje komendy.&lt;br /&gt;
Próbujemy się dowiedzieć, jakie nasze konie mają imiona, ale wychodzi na to, że są bezimienne. Młodszy przewodnik zna trochę angielski i pytanie &quot;what is his name?&quot; nie jest mu obce. Przy każdym kolejnym koniu, którego wskazujemy z tym zapytaniem, mówi: &quot;no name&quot;, śmiejąc się. Jak później się dowiaduję, Mongołowie swoim koniom nie nadają imion. Przypisują im jedynie określenia opisujące ich maść lub usposobienie. Jako że poprzednim dwóm koniom nadałam imiona z racji ich umaszczenia, temu ustalam imię według tej samej zasady i mówię do niego: Siwek. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyv3JrK-eU88d3B667mf-bDQKV7NaM8VhkR8x-Q18omZ0VNa2nPulVLFuwq7nXUQy2N3QRyXMi9nYTrSYLRLBRz59StY55QRqlQ2tpWTux9iI69aB8CsQ-BtZpp6A7PxiYXsRKpdxoeVI/s1600/DSC_0089.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 242px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyv3JrK-eU88d3B667mf-bDQKV7NaM8VhkR8x-Q18omZ0VNa2nPulVLFuwq7nXUQy2N3QRyXMi9nYTrSYLRLBRz59StY55QRqlQ2tpWTux9iI69aB8CsQ-BtZpp6A7PxiYXsRKpdxoeVI/s320/DSC_0089.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520867279420333762&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Jedziemy wpierw brzegiem jeziora. Dzień jest pochmurny i wczorajszy lazur wody utonął w szarościach. Zatrzymujemy się przy gerze rodzinnym starszego z naszych przewodników. Mieszka tu z żoną i 2letnim synkiem. Maluch wprost przepada za ojcem. Niezmiernie cieszy się na jego widok i mocno do niego się tuli. Widać między nimi dużo miłości. Są tu też handlarki i pytają nas, czy kiedy przyjedziemy z powrotem, będą mogły przyjść do naszych namiotów ze swoimi kramami. Nie wypada powiedzieć nie, więc już jesteśmy umówieni na zakupy. Wizyta tu najwyraźniej była zaplanowana. Żona przewodnika stawia przed nami garnek pełen chuuszuurów z farszem z &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;jamy&lt;/span&gt;, świeżo upieczony chleb, domowej produkcji masło i pyszny ser z jaka. Airagu nie ma. Wzamian pijemy sute czaj. Nasi przewodnicy biorą ze sobą na drogę własne jedzenie. Śmiejemy się, że pewnie Cirin uprzedził ich, że jeśli sami nie zadbają o swoje żółądki, to będą przy nas przymierać głodem... I my dbamy o swoje, posilając się tutaj do syta. Najedzeni, ruszamy w drogę. &lt;br /&gt;
Jedziemy przez las, wpierw po w miarę równym terenie, a potem pod górę. Plan przewiduje, że jutro podjedziemy konno pod górę Ikh Uul, konie zaczekają, a my wyjdziemy na nią pieszo.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6BcVBFSpz4rUc-iiEJx1w-JPi3dE5hf7aqS1x9CjqUFLpUMv4vOy8cA8sxzJPu4hyphenhyphenXXkAgZ1O-fFaxIzGdyMI3UMLfVPovzB9RfyHkV_CAw-Lst2xuSpOKspjtW30DucdNIew192VwrQ/s1600/DSC_0097.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh6BcVBFSpz4rUc-iiEJx1w-JPi3dE5hf7aqS1x9CjqUFLpUMv4vOy8cA8sxzJPu4hyphenhyphenXXkAgZ1O-fFaxIzGdyMI3UMLfVPovzB9RfyHkV_CAw-Lst2xuSpOKspjtW30DucdNIew192VwrQ/s320/DSC_0097.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520867403069716114&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zaczyna padać i stajemy, aby założyć na siebie peleryny. Bagaży zbytnio ochronić przed deszczem się nie da - spodziewać się trzeba, że będą mokre. Gdy wyjeżdżamy z lasu na otwartą przestrzeń, z lewej strony odsłania się przed nami piękna górska panorama. Widok na nią, tak balsamiczny dla serca, towarzyszy nam przez pewien odcinek drogi. Na postój na herbatę zatrzymujemy się na rozkwieconej leśnej polanie. Teraz nie pada, lecz ledwo ruszamy w dalszą drogę, znów zaczynają spadać na nas z nieba duże krople deszczu. Niebo przed nami przybrało kolor bazaltu - to znak, że blisko jest burza. Słychać pierwsze grzmoty. Popędzamy konie, aby jak najszybciej dotrzeć do miejsca, gdzie będzie można rozstawić namioty. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHlypG0ANw2TKgjvgA6uzNc23NGu3D_NNVqTk_rFAruf6jIRqqqDlFLstq3i2kyYo8CQkWuRf-CiZEX0mpqf5QpbhjggpXXSUrolwHzI2XW5wC2N2VOo3Dl6jwYORhAlbg555pPKEkTfM/s1600/DSC_0122.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgHlypG0ANw2TKgjvgA6uzNc23NGu3D_NNVqTk_rFAruf6jIRqqqDlFLstq3i2kyYo8CQkWuRf-CiZEX0mpqf5QpbhjggpXXSUrolwHzI2XW5wC2N2VOo3Dl6jwYORhAlbg555pPKEkTfM/s320/DSC_0122.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520879820099063410&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Konie co prawda z burzą są oswojone i nie okazują przestrachu na jej odgłosy, trudno jednak przewidzieć, jak zachowają się, gdy oszczepy piorunów będą tuż tuż.&lt;br /&gt;
Namioty rozbijamy w deszczu w lesie, na nieco pochyłym terenie. Jest tak zimno, że zakładam na siebie wszystkie ciuchy, które mam przy sobie, łącznie ze swetrem z kaszmiru. Burza jednak nas omija, a i deszcz w końcu padać przestaje. Wychodzi słońce i znów robi się ciepło. Rozpalamy dwa ogniska - właściwie to jedno palimy my, a drugie nasi przewodnicy. Podziwiam, jak bardzo są zahartowani - chodzą boso po mokrej od deszczu trawie! Zadaszenie nad swoim legowiskiem zrobili z rozłożonej na kilku konarach płachty. W tym prowizorycznym schronieniu spędzą dziś noc. Nasze namioty to przy ich posłaniu kilkugwiazdkowe apartamenty. Oni jednak ze swoich miejscówek mają widok cenniejszy, bo prosto na położone poniżej jezioro Khovsgol.&lt;br /&gt;
Idziemy na spacer na pobliską górkę. Jak zachwalają nasi przewodnicy, piękny jest stamtąd widok na jezioro. I rzeczywiście - panorama urzeka. Aga zbiera tu nasiona dziko rosnącej cebuli. Razem z Lucynką zbierają w podróży nasiona różnych miejscowych roślin, chcąc je później zaszczepić na polskiej glebie. Schodząc z powrotem na dół, zajadamy się dziko rosnącą porzeczką. Chętnie zabralibyśmy jej trochę ze sobą &quot;na potem&quot;, ale nie mamy jej do czego nazbierać.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAUNk2t_JEf3ELQB4xbBtBLUX0L-_b8DYKx7mf4BE6LxnCd_M-nkHzSea4D_9sVeYtXwRc2SPVH7NfgdEU-8s_jMcgL595cbytbjy3Ndb0PHUY9qHpVfytIzj17SO15tw8DRgt9w1whzI/s1600/DSC_0164.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAUNk2t_JEf3ELQB4xbBtBLUX0L-_b8DYKx7mf4BE6LxnCd_M-nkHzSea4D_9sVeYtXwRc2SPVH7NfgdEU-8s_jMcgL595cbytbjy3Ndb0PHUY9qHpVfytIzj17SO15tw8DRgt9w1whzI/s320/DSC_0164.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520881782969021538&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Do późna siedzimy z Romkiem przy ognisku. Otaczają nas setki kilometrów dzikich przestrzeni. Myślę o porządku, jaki panuje w przyrodzie i o tym, jak w ów porządek ingeruje człowiek, regulując jej odwieczne prawa. Cisza płynąca z bezmiaru przyrody wokół przenika do serca. Jesteśmy nierozerwalną częścią tej potężnej, niezwykłej całości.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/673121868114601145/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-czwarty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/673121868114601145'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/673121868114601145'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-czwarty.html' title='Dzień Dwudziesty Piąty - W siodle po raz drugi'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5_lLnA1fMNFEVoSgDfzIKQtYkt8KxYdDUCZWHgKJwvXU6Ts_tR6xD3kxlAUAw2ShnVb_RVJeycwMoRAtuu3ra4MNgPujPzLnlXVCGFoblp1Ppi4iEpe_mFe11oC6yZKf-ZOSAbLw51cI/s72-c/CSC_0074.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-8110773930726922266</id><published>2010-09-23T09:51:00.039+02:00</published><updated>2010-10-04T17:00:22.698+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="jezioro Khovsgol"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Czwarty - Jezioro Khovsgol</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Niedziela, 15.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBJQOjKI4SEo8j03_Up-eAbtSFQTJOH2Htka-B1miZJiVxI6C2ATbPKXn2jynFX5M-tb_kR3kBBG9Jx421WLcXNtbdQlxKIMmztVkEIGYtADeXy7XujtMdV-48WlZAFpFN7KK5rs_69kY/s1600/DSC_0962.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBJQOjKI4SEo8j03_Up-eAbtSFQTJOH2Htka-B1miZJiVxI6C2ATbPKXn2jynFX5M-tb_kR3kBBG9Jx421WLcXNtbdQlxKIMmztVkEIGYtADeXy7XujtMdV-48WlZAFpFN7KK5rs_69kY/s320/DSC_0962.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520745978994420578&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Wczesnym rankiem Cirin odjeżdża z padrugiem do innego padruga, pogrzebać raz jeszcze w podwoziu auta. My w tym czasie jemy śniadanie. Choć właściwie śniadanie to słabe słowo na określenie tej uczty. Gospodyni zaopatrzyła nasz stół w same smakołyki - świeży ser, świeży jogurt, świeżą śmietanę. Mamy też kupione wczoraj na targu domowej produkcji konfitury. Gospodyni wychodzi przed dom i pierwszym mlekiem skrapia cztery strony świata, niebo i ziemię, zwracając się do duchów z prośbą o błogosławieństwo. To jedna z dawnych mongolskich tradycji.&lt;br /&gt;Gdy kończymy jeść, w naszym ogrodzie zjawiają się handlarki i zaczynają rozkładać na ziemi swój kram. To z kolei jedna z tradycji współczesnych. Skąd wiedziały, że tu jesteśmy? Wieści w lokalnym świecie biznesu najwyraźniej rozchodzą się prędko. Wiesiek kupuje od nich nóż z rękojeścią z rogu renifera i skarpety z wielbłądziej wełny, Agnieszka kapcie z wojłoku, ja czapkę z wielbłąda, Romek przymierza wełniany kubrak.&lt;br /&gt;Gdy już mamy odjeżdżać, prosimy jeszcze naszą gospodynię do wspólnego zdjęcia. Wychodzi do nas w odświętnym stroju. Raz jeszcze skrapia ziemię i kierunek naszej podróży mlekiem, błogosławiąc nam na szczęśliwą drogę. Może odczyni to urok rzucony na nasz samochód trzynastego w piątek?&lt;br /&gt;Żegnamy się serdecznie i odjeżdżamy. Po drodze zatrzymujemy się nad jeziorem kupić wędzoną rybę. Mongołowie ryby jedzą rzadko, oporządzają je głównie dla turystów. Kiedyś nawet mówiło się tu, że do jedzenia ryb można się zniżyć dopiero wtedy, gdy zabraknie mięsa. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9tYaPNSwbFSTiHaQGPglff23V3W3tO26jEGRvi-yiOivyXZ1fOprLOVpFG9AKte-7F7VNWIyFShLeQA7yvWrHXgsyOEMVd-1ATaGGuf40N3z5be4gTRYanFUbHabbryfXa6khGfCgeuA/s1600/DSC_1008.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 157px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9tYaPNSwbFSTiHaQGPglff23V3W3tO26jEGRvi-yiOivyXZ1fOprLOVpFG9AKte-7F7VNWIyFShLeQA7yvWrHXgsyOEMVd-1ATaGGuf40N3z5be4gTRYanFUbHabbryfXa6khGfCgeuA/s320/DSC_1008.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520746081591027794&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Przejeżdżamy kolejne 40km i zatrzymujemy się znów w pobliżu aułu padrugów Cirina. Możemy przy ich gerach rozbić namioty. Jesteśmy tuż nad brzegiem jeziora. Jeszcze nie zdążyliśmy wysiąść z samochodu, kiedy zagaduje nas po angielsku przewodniczka grupy turystów z Włoch. &quot;Hello, how are You?&quot; woła z uśmiechem. Pomoże nam w zorganizowaniu na jutro konnej wycieczki. Myślimy o wybraniu się na 2 dni, poleca jednak bardziej trasę 3dniową. Jesteśmy oporni wobec pomysłu kolejnych 3 dni w twardym siodle, kiedy jednak okazuje się, że tutaj siodła dla turystów mają miękką wyściółkę, chętnie na opcję 3dniową przystajemy. Mamy wyruszyć jutro rano. Dziś mamy czas na spacery po okolicy.&lt;br /&gt;Jemy na wczesny obiad wędzoną rybę z chlebem i popijamy ją białym porto. Dla większości ów trunek jest jednak zbyt słodki...&lt;br /&gt;Zaraz po obiedzie wybieramy się z Wieśkiem na spacer. Pozostali chcą jeszcze sobie poleniuchować nad wodą.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-AQMejSP5Irxj6a_1NZRtKv1tkP7AOydin_wQK7XUyriQd0t03cEzbmlCB7sGLjBU846Tj0Ezn5KLDWe76LaatarlrrUqv77xq6ZB-X-c0H63C6QAewRa8SaqWMvimvnTdqld7iDkrGU/s1600/DSC_1068.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 285px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-AQMejSP5Irxj6a_1NZRtKv1tkP7AOydin_wQK7XUyriQd0t03cEzbmlCB7sGLjBU846Tj0Ezn5KLDWe76LaatarlrrUqv77xq6ZB-X-c0H63C6QAewRa8SaqWMvimvnTdqld7iDkrGU/s320/DSC_1068.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520746323194237506&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Idziemy wzdłuż brzegu jeziora. Woda jest krystalicznie czysta - można zliczyć (jeśli do tak wielkich liczb liczyć się chce i umie!) wszystkie leżące na dnie kamyki. Po drodze mijamy jaki i konie. Spotykamy też Francuza, który łowi tu ryby. Studiuje w Paryżu. Wybrał się samotnie w 2-miesięczną podróż koleją transsyberyjską. Stąd jedzie do Pekinu. Z tego, co mówi, dziś z rybami kiepsko. Nie biorą. Idziemy w stronę cypla, który okala jezioro na horyzoncie. W słońcu woda mieni się pięknymi kolorami - od turkusu po jaśniutki błękit. Jest lodowata, nie przeszkadza to jednak grupce mongolskiej młodzieży, by w niej popływać. Pogoda jest wymarzona. Chłopczyk mieszkający w jednym z przybrzeżnych aułów bawi się w jazdę konną - za konia służy mu długi patyk. Mogę się jednak założyć, że i na takim prawdziwym już jeździł. Na kamienistym cyplu pasą się i zażywają wodnych kąpieli jaki. Piękny jest też stąd widok na góry. W drodze Wiesiek daje mi lekcje fotografii. Cudny to spacer!&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzt0BX4vDJ-Yy6U3nMkmgeUHHQX9W1T9EJZqHFpdNIpp9cEWuYfUJrIk41tB3-sYMHl7euGPu82x8eUKMM8hYy1xnOZkvQXsMGLDxUHNddx6D3qcLRPfrxeEq90l8p24pzl-2lBuOJGxQ/s1600/DSC_1029.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzt0BX4vDJ-Yy6U3nMkmgeUHHQX9W1T9EJZqHFpdNIpp9cEWuYfUJrIk41tB3-sYMHl7euGPu82x8eUKMM8hYy1xnOZkvQXsMGLDxUHNddx6D3qcLRPfrxeEq90l8p24pzl-2lBuOJGxQ/s320/DSC_1029.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520776173910722242&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zastanawiam się, jak to będzie po powrocie do Polski na nowo przyzwyczajać się do gęsto usianych domów i wysokich budynków. Tu namioty jurt z rzadka porozrzucane są na rozległych, otwartych przestrzeniach. Z tego też względu są to idealne okoliczności, aby prawdziwie wypocząć. Zewsząd otacza nas czysta, nieujarzmiona przez człowieka przyroda.&lt;br /&gt;Do naszych gerów wracamy po trzech godzinach. Mijamy się z Romkiem i Lucynką - oni dopiero na spacer się wybierają. Cirin jest już rozweselony alkoholem. Uczy Agę i Bartka śpiewać swoją ulubioną pieśń, której on nauczył się od śpiewającego ją często ojca. To przebój w naszej podróży. Nauka i słów i melodii idzie nam jednak z trudem... Gdy nas nie było, podobno znów rozłożyły przy naszych namiotach swoje kramy handlarki. Tym razem sprzedawały swetry, które na oko wyglądały na już noszone.&lt;br /&gt;Do wieczora nasz Cirin jest już mocno zaprawiony. Piją z padrugiem w jego gerze wódkę. Gdy zaglądamy do nich kupić chleb domowego wypieku, siedzą nad garem ze świeżo ugotowanym mięsem i Cirin usilnie namawia nas, by owego mięsa spróbować. &lt;br /&gt;To kolejny już dzień bez airagu. Podobno na północy kraju trudniej o niego, bo rzadziej robienie go tu się udaje.&lt;br /&gt;Wieczorem wraca z 3dniowej wycieczki konnej inna grupa turystów. Okazuje się, że to nie kto inny jak nasza przyjaciółka ze swoimi Holendrami. Miło ich tu zobaczyć. To był już ostatni punkt w ich planie podróży - jutro wracają do Ulan Bator. &lt;br /&gt;Gdy mamy już iść spać, wypatrzam przy lini brzegowej światło ogniska.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN0C1huMc_88Ft7aaQDVD0VRxBNxdmjyqwronPtAr1ys4HUZmMPMZuhCDI_2J5X9Kosn6SvFJqFRWB39RzyXw93lilBa3_y2EsIbynQl6q0KIZRQCER68BOgAxhtNtMITQ53_og65S_8U/s1600/DSC_1055.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 170px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhN0C1huMc_88Ft7aaQDVD0VRxBNxdmjyqwronPtAr1ys4HUZmMPMZuhCDI_2J5X9Kosn6SvFJqFRWB39RzyXw93lilBa3_y2EsIbynQl6q0KIZRQCER68BOgAxhtNtMITQ53_og65S_8U/s320/DSC_1055.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520776328591971666&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Nęci mnie, by wybrać się tam na spacer i ogrzać przy ogniu. Do pomysłu spaceru udaje mi się zachęcić Romka i Lucynę. Idziemy więc w ciemności jakieś 15 minut przez łąki i lasy, by dostać się do miejsca, gdzie widzieliśmy światło. Okazuje się, że ognisko palą przy swoim namiocie dwaj rowerzyści w sile wieku, których mijaliśmy w drodze wczoraj. Żartobliwie nazwaliśmy ich wtedy &quot;dziaduszkami&quot;. Są z Niemiec. To ich trzeci tydzień w Mongolii. Jeszcze tydzień i wracają do kraju. Mówią, że jazda rowerem jest tu przyjemniejsza od jazdy autem. 2 dni temu mieli okazję podjechać kawałek drogi uazem i wytrzęsło ich tak bardzo, że uznają rower za zdecydowanie lepszy środek transportu na tutejsze drogi. My do kołysania i częstych podskoków w czasie jazdy autem jesteśmy już przyzwyczajeni. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFvuHhkbaSRtZz2LPKHyIaRmrYUC3m4peBDsZRXAVfAdvmgp3MeaFZh3x3sBUnqXCx9WNgO-eF9jfD9h1n_n2KmvQQ73iAXiYdyEiCp8aobSD6kSLvH_dB5Jq9CEmEf7BKEucn1gjW9Ns/s1600/DSC_0474.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFvuHhkbaSRtZz2LPKHyIaRmrYUC3m4peBDsZRXAVfAdvmgp3MeaFZh3x3sBUnqXCx9WNgO-eF9jfD9h1n_n2KmvQQ73iAXiYdyEiCp8aobSD6kSLvH_dB5Jq9CEmEf7BKEucn1gjW9Ns/s320/DSC_0474.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521640114415524338&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Opowiadają też o swoich przygodach z przeprawami przez rzeki. 2 dni temu spotkali też małżeństwo Francuzów, z którymi lecieli do Mongolii samolotem. Przyjechali tutaj pojeździć konno, niestety ich przygoda w siodle skończyła się nieciekawie. Ona spadła z konia i połamała sobie nogę. Ktoś z ich grupy z kolei po upadku z konia był tak poważnie ranny, że z pomocą musiał nadlecieć helikopter. Te informacje niezbyt optymistycznie nastrajają nas przed jutrzejszą wycieczką... Rozmawiamy jeszcze chwilę, grzejąc się przy ogniu i wymieniając swoje wrażenia z pobytu w tym niezwykłym kraju. Kiedy wracamy, my z Lucynką kompletnie tracimy orientację w tym, gdzie jesteśmy. Same z pewnością nie trafiłybyśmy z powrotem do naszych namiotów. Dobrze, że mamy przy sobie Romana...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/8110773930726922266/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-czwarty-jezioro.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8110773930726922266'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8110773930726922266'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-czwarty-jezioro.html' title='Dzień Dwudziesty Czwarty - Jezioro Khovsgol'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBJQOjKI4SEo8j03_Up-eAbtSFQTJOH2Htka-B1miZJiVxI6C2ATbPKXn2jynFX5M-tb_kR3kBBG9Jx421WLcXNtbdQlxKIMmztVkEIGYtADeXy7XujtMdV-48WlZAFpFN7KK5rs_69kY/s72-c/DSC_0962.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-3139903785854527026</id><published>2010-09-23T09:50:00.015+02:00</published><updated>2010-10-06T08:55:42.277+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Moron"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Trzeci - Kolorowe dachy Moron</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Sobota, 14.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5vuk0jlemcb2e2IrKP-4ZW5X8Q9C42DoMdJIn5OYrPgG5Ne_FzSFR1Z-lTD8DVU4JQfIrpYaM1NTdG4Hr2s0iIxi7ezz_XiLJ-GgxsCBe4l57SGDRsa-2D74yviqc2AP1HbP-LBsiIfo/s1600/DSC_0924.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 150px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5vuk0jlemcb2e2IrKP-4ZW5X8Q9C42DoMdJIn5OYrPgG5Ne_FzSFR1Z-lTD8DVU4JQfIrpYaM1NTdG4Hr2s0iIxi7ezz_XiLJ-GgxsCBe4l57SGDRsa-2D74yviqc2AP1HbP-LBsiIfo/s320/DSC_0924.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520558926986281554&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Od samego rana niebo jest dziś jasne i klarowne - na tafli błękitu nie ma śladu po wczorajszych chmurach. Jest jeszcze mroźno, ale jest pewne, że to będzie ciepły, słoneczny dzień. Cirin od świtu dłubie przy samochodzie. Zapowiada, że do śniadania powinien skończyć. &lt;br /&gt;A śniadanie mamy królewskie - jest chleb i są 3 plastry świeżego białego sera przyniesione przez gospodynię. Na pożegnanie wkłada nam też w ręce po kawałku jednego z tych twardszych serów. Lucynka zachowała go do powrotu do Polski - pokaże znajomym, jak twarde coś nazywa się tutaj serem.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7nrQ4ZGxwwWOtVnZcie4cwB0_242INpHUI2CAcpD6gmrvfYMbIO4R854LdR8gQIEeX6dTnYU4hsL-YH1tVMzMXE6fGM1QM2pWV0Wpyi4yPlkf8F6LUGUV-895TEHh8x6K8Cyxf4Fj10A/s1600/DSC_0917.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj7nrQ4ZGxwwWOtVnZcie4cwB0_242INpHUI2CAcpD6gmrvfYMbIO4R854LdR8gQIEeX6dTnYU4hsL-YH1tVMzMXE6fGM1QM2pWV0Wpyi4yPlkf8F6LUGUV-895TEHh8x6K8Cyxf4Fj10A/s320/DSC_0917.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520559074238227506&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Dziś znów jedziemy przez górzysty krajobraz. Hamulce wciąż nie są w pełni sprawne. Zatrzymujemy się w stepie u jednego z padrugów Cirina - ma mu pomóc w naprawie. Mongolskie przysłowie mówi: &quot;Ze stu przyjaciółmi zajdziesz dalej niż ze stu tugrikami&quot;. Jakże bardzo w naszej podróży sprawdza się to, że także dalej się zajedzie! Rodzina padruga nie mieszka w białym namiocie, lecz w drewnianej chatce. Wewnątrz jednak chatka urządzona jest dokładnie tak samo jak typowy ger. Jesteśmy zaproszeni do środka. Gospodyni częstuje nas świeżym jogurtem i serem. Dajemy gospodarzom kilka pocztówek z Polski - z Warszawy, Krakowa i z Tatr. Największe zainteresowanie wzbudzają budynki na zdjęciach na kartce z Warszawy. Gdyby dowolny z nich przenieść na step, wyglądałby na tle tutejszych przestrzeni nad wyraz dziwacznie.&lt;br /&gt;Przed chatką mężczyźni odpoczywają, grając w karty. &lt;br /&gt;Lucynka spełnia swoje marzenie i próbuje sił za kierownicą naszego auta. Pod instruktażem Cirina odpala samochód i przejeżdża kawałek wte i wewte. Mówi, że frajda.&lt;br /&gt;Pomoc padruga okazuje się skuteczna i możemy jechać w dalszą drogę. Po kilku godzinach dojeżdżamy do miasteczka Moron. Domki w porozrzucanych w stepie miasteczkach pięknie się komponują z zielonymi przestrzeniami naokoło za sprawą swoich kolorowych dachów. Także i Moron odznacza się przy spojrzeniu z dystansu mozaiką czerwonych, zielonych, niebieskich i żółtych prostokącików. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCv7iDBOVDMSNjgEb0VysWmsjGgPeddbh5WKsyAGYdGGKRSnadWldONV3Vpi_vItuC9dhWmnhNWfhkZZU9WToFAPjgE1lPh7hvS4aoy2bhvf3TDMYFoxuZlcK6lSo_72wqYMAZv0MwT4I/s1600/DSC_0551.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgCv7iDBOVDMSNjgEb0VysWmsjGgPeddbh5WKsyAGYdGGKRSnadWldONV3Vpi_vItuC9dhWmnhNWfhkZZU9WToFAPjgE1lPh7hvS4aoy2bhvf3TDMYFoxuZlcK6lSo_72wqYMAZv0MwT4I/s320/DSC_0551.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520729351799964834&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Zatrzymujemy się tu w pobliżu targu. Uzupełniamy zapasy spożywcze, kupujemy wędzone ryby i miskę dla Cirina. W sklepie z alkoholami świata kupuję też dwie butelki porto. &lt;br /&gt;Po opuszczeniu Moron, resztę dnia spędzamy w samochodzie. Jedziemy w kierunku jeziora Khovsgol (Chubsuguł). Po drodze kilkakrotnie gaśnie nam silnik i auto cofa do tyłu, przysparzając nam momentów grozy, jeśli za nami akurat jest głęboki rów. Najwyraźniej naprawa będzie musiała mieć swój ciąg dalszy. Ulewne deszcze i brak mostów wciąż odbijają się nam czkawką.&lt;br /&gt;Późnym wieczorem docieramy do położonej nad jeziorem miejscowości. Szukamy tu miejsca na rozbicie namiotu, jednak są tu tylko turystyczne obozy gerów, w których nawet za rozstawienie pałatki się płaci. Nie ma tu przestrzeni dla biwakowania tak ot w dowolnym miejscu. Cirin, pytając dla nas o nocleg, kiwa za każdym razem przecząco głową i mówi, że drogo. W końcu wpada na pomysł, aby zabrać nas do swojego padruga. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjG08NjT8eHBfVfnH7MoEkAFDABt6AOkpxEE81fFaZ_SsJqBHvjvyfvUGxdkYmbfOdfSWJt5LMaPxFdSjdt-oTAAuCmCzS4ij2oeV6IXS0CIo1rT57kwzxA2FqfTxs45aB2G4ObDyTG090/s1600/DSC_0883.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 210px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjG08NjT8eHBfVfnH7MoEkAFDABt6AOkpxEE81fFaZ_SsJqBHvjvyfvUGxdkYmbfOdfSWJt5LMaPxFdSjdt-oTAAuCmCzS4ij2oeV6IXS0CIo1rT57kwzxA2FqfTxs45aB2G4ObDyTG090/s320/DSC_0883.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520732474254421986&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Zajeżdżamy pod jeden z ogrodzonych drewnianych domków w głębi miejscowości. Padruga akurat w domu nie ma, ale jego żona bardzo chętnie godzi się na to, abyśmy rozbili namioty w jej ogrodzie. Sam domek jest bardzo ładny - drewniany, w połowie piętrowy, z ładnymi niebieskimi okiennicami i żółtym dachem. W środku urządzony skromnie, ubogo, toaleta jak wszędzie jest na zewnątrz. Gospodyni zaprasza nas do siebie na kolację. Jest domowego wypieku chleb, są ciastka i pyszne sery. I oczywiście jest gorący sute czaj w termosie. To już nasz trzeci dzień bez airagu.&lt;br /&gt;Gospodyni uczyła prez 35 lat w szkole języka rosyjskiego, jest więc sposobność, by z nią w tym języku porozmawiać. Choć uczy języka, w Rosji nigdy nie była, a i Rosjanie, jak mówi, zaglądają tu rzadko. Częściej widuje turystów z Europy.&lt;br /&gt;Aga po powrocie do kraju chce wysłać jej kilka książek w języku rosyjskim.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/3139903785854527026/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-trzeci-kolorowe-dachy.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/3139903785854527026'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/3139903785854527026'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-trzeci-kolorowe-dachy.html' title='Dzień Dwudziesty Trzeci - Kolorowe dachy Moron'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5vuk0jlemcb2e2IrKP-4ZW5X8Q9C42DoMdJIn5OYrPgG5Ne_FzSFR1Z-lTD8DVU4JQfIrpYaM1NTdG4Hr2s0iIxi7ezz_XiLJ-GgxsCBe4l57SGDRsa-2D74yviqc2AP1HbP-LBsiIfo/s72-c/DSC_0924.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-6855267209944429607</id><published>2010-09-23T09:19:00.037+02:00</published><updated>2010-10-05T10:49:35.137+02:00</updated><title type='text'>Dzień Dwudziesty Drugi - Trzynastego w piątek...</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Piątek, 13.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Od rana pada deszcz. Gdy patrzymy do góry, widzimy świeżo oprószone śniegiem górskie szczyty. Prawdziwie jesienna pogoda...&lt;br /&gt;Przed wyruszeniem w drogę kupujemy od naszych gospodarzy krążek bardzo smacznego sera z jaka. Dowiedzieliśmy się, że w miejscowości oddalonej o 40km odbywa się dziś Nadaam dzieci, a uściślając: wyścigi konne dla najmłodszych. Oczywiście chcemy zobaczyć to widowisko, więc obieramy kierunek na miejsce rozgrywania zawodów. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw220bhawBPRrhvNbjnLvfRPGubkh5mQyywKxvvVuarefvCu5BwtYYwrp119UVqA_KsneX7E0Vi8yg9-haJTfMZk8L6b7ZuJWnBBtFEUHP2aOoSjI-90fxmkpWehB5ZEHPOO5vB_05XGA/s1600/DSC_0767.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw220bhawBPRrhvNbjnLvfRPGubkh5mQyywKxvvVuarefvCu5BwtYYwrp119UVqA_KsneX7E0Vi8yg9-haJTfMZk8L6b7ZuJWnBBtFEUHP2aOoSjI-90fxmkpWehB5ZEHPOO5vB_05XGA/s320/DSC_0767.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520468407971924066&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Za sprawą padającego od dwóch dni deszczu rzeki są bardzo wezbrane. Przed nami jedna z nich. Jeszcze 2 dni temu przejechalibyśmy przez nią bez żadnego problemu, dziś jednak sprawia nam kłopot. Zanim do niej wjeżdżamy, Cirin szepcze słowa buddyjskiej modlitwy. Pomimo błogosławieństwa, po środku rzeki gaśnie silnik i auto ani drgnie, by ruszyć do przodu. Nie pomagają nawet nasze usilne &quot;Chuuu&quot;. Silnik nie słucha. Cirin zarządza, że mamy wysiąść. Ponieważ otwarcie tylnych drzwi grozi powodzią, przeciskamy się na przednie siedzenie, by wyjść z auta drzwiami obok kierowcy. Stąd stajemy na suchym lądzie. Dla odciążenia auta odmontowujemy też przednie siedzenie. Jest efekt. Samochód udaje się uruchomić z akumulatora. Możemy jechać dalej. Przed nami jednak jeszcze jedna, jeszcze bardziej wezbrana rzeka. I powtórka z rozrywki - znów po środku nurtu stajemy. Tym razem nawet wysiadanie przez przednie drzwi nie uchroni nas przed zamoczeniem nóg po kolana w wodzie. Szczęśliwie, na drugim brzegu rzeki stoi samochodem mongolska rodzina - ojciec, mama i syn. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5g2ceVr8cuxQZA0A0LT75zKVvX1RErIf5OW7yX0VfUZq561SXZVtrXHwADWuP6RQEPXIJNktQE7Bj3NxrehJbjd1vFMwrIFv2vfCKxbghY0PlFF7_Ec59QnCcYZyUOxVXhtG40nL9IeE/s1600/DSC_0790.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 166px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi5g2ceVr8cuxQZA0A0LT75zKVvX1RErIf5OW7yX0VfUZq561SXZVtrXHwADWuP6RQEPXIJNktQE7Bj3NxrehJbjd1vFMwrIFv2vfCKxbghY0PlFF7_Ec59QnCcYZyUOxVXhtG40nL9IeE/s320/DSC_0790.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520468546277733746&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Ojciec ma na nogach wysokie po uda gumowce, wchodzi do rzeki i przenosi nas kolejno na swoich plecach na suchy brzeg. Jak bardzo jesteśmy mu wdzięczni! Gdy już wszyscy stoimy na brzegu, chłopcy wchodzą do wody (Wiesiek na boso) wspomóc Cirina, pociągając samochód za zderzak do przodu. W końcu silnik odpala. Pakujemy się do auta z powrotem, mając nadzieję, że to już koniec przygód z rzekami na dzisiaj. &lt;br /&gt;Po drodze zatrzymujemy się jeszcze, by pomóc komuś, kto zakopał się swoim samochodem w błocie. Tu jednak sprawa jest bardziej beznadziejna niż w naszym przypadku i pomoc nie przynosi efektu. Cirin mówi: &quot;Auto kaput&quot;. Nie mogąc nijak się przysłużyć, jedziemy dalej. W miejscowości, do której dojeżdżamy, zabieramy na stopa mężczyznę w odświętnym deelu i jego wnuczkę. Także jadą zobaczyć wyścigi konne, więc nam ze sobą po drodze. Autostopowicz śmieje się do nas serdecznie, jego wnuczka jest zalękniona. Przedstawiamy się sobie, choć bardziej przez grzeczność i ciekawość brzmienia mongolskich imion, bo i tak przecież po chwili już ich nie pamiętamy.&lt;br /&gt;Wciąż pada. Na miejscu zawodów okazuje się, że mają zacząć się dopiero za godzinę, więc rezygnujemy z tak długiego czasu czekania. Rozglądamy się jedynie dłuższą chwilę po miejscu zdarzenia. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZAVFtzv6qrQ9eJdJlfNI-uI5RGIYySM0jpDw3xOl-ZP-8nNS4VYRuQCxj6f66oAUr-DZlT5__waZEMmxM1Y9dIIy87vUn6l97jxHmy6gSn4bDk07ZyCn6M1OfuWf9fVjVoer42ZEKrxI/s1600/DSC_0807.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 220px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgZAVFtzv6qrQ9eJdJlfNI-uI5RGIYySM0jpDw3xOl-ZP-8nNS4VYRuQCxj6f66oAUr-DZlT5__waZEMmxM1Y9dIIy87vUn6l97jxHmy6gSn4bDk07ZyCn6M1OfuWf9fVjVoer42ZEKrxI/s320/DSC_0807.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520468765258349426&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Przybyło tu dużo ludzi. Pomimo iż pada, nikt nie ma nad głową parasola. Ogólnie atmosfera panuje tutaj świątecznie radosna. Są konie, są dzieci, ich rodzice i przyjaciele. Gdy odjeżdżamy kawałek, mijamy pędzące na koniach dzieciaki. Wyskakujemy szybko z samochodu, aby obejrzeć wyścig z bliska. Na czele wyścigu jest dziewczynka! Ileż radości zarówno dla dzieci, jak i dla koni jest w tych zawodach! To nie wyścig o pierwsze miejsca, to po prostu świetna zabawa. Widać, że dla dzieci jazda konno jest czymś równie oswojonym i łatwym jak chodzenie o własnych nogach. Niejedno jedzie na oklep, a są nawet takie, które jadą boso. Z werwą i pasją poganiają swoje konie. Nie sposób małych jeźdźców nie podziwiać! A ich radość i energia zaraża. Ale cóż to. Jakiś policjant mówi coś do Cirina, zamaszyście przy tym gestykulując, a po chwili zagania nas w stronę samochodu. Mamy odjechać z toru wyścigu. Nie chcąc zakłócać zawodów, wsiadamy i odjeżdżamy.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjpAHGduykfLQT9Aw2DencwWpDCa_cjK_w-If_kMpiiOt1x49R9ax3WUtcbOobXJLVSdUhwtMe6hVarXBYGsDUMdWHbId5TKygxDP0fV1lAhtbFw9PBIrA4bpxQ6v7XY9VsDEuYDYqpbQ/s1600/DSC_0821.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 285px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjpAHGduykfLQT9Aw2DencwWpDCa_cjK_w-If_kMpiiOt1x49R9ax3WUtcbOobXJLVSdUhwtMe6hVarXBYGsDUMdWHbId5TKygxDP0fV1lAhtbFw9PBIrA4bpxQ6v7XY9VsDEuYDYqpbQ/s320/DSC_0821.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520527929078170610&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Na przełęczy na wysokości 2500mnpm, zaskakuje nas śnieg. To pierwsze nasze zetknięcie z zimą tego lata, czy może raczej: tej jesieni.&lt;br /&gt;Na obiad zatrzymujemy się w małej restauracyjce w miejscowości, w pobliżu której odbywają się zawody. Zamawiamy tu cuiwan - jakby w odpowiedzi na nasze kulinarne tęsknoty, wołowina w potrawie jest wyjątkowo miękka. Gdy siedzimy przy stole, Cirin ni stąd ni zowąd mówi z poważną miną: &quot;Tri litry&quot;. &quot;Tri litry?&quot; dopytuje z niedowierzaniem i niepokojem Lucynka. &quot;Zostały nam w baku tylko trzy litry benzyny??&quot; Cirin kiwa potakująco głową: &quot;Tri litry&quot;. &quot;Fuel tylko tri litry?&quot; &quot;No, no&quot; śmieje się Cirin &quot;Tu Tri litry, misto&quot;. Wyjaśnia się, że miejscowość, w której jesteśmy, Tri litry się nazywa. &lt;br /&gt;W dalszej drodze zatrzymujemy się na wzniesieniu na granicy ajmaków. Granica oznaczona jest dużą tablicą z podobizną Czyngis Chana. Stoją tu też samochodami nasi znajomi z polskiego biura podróży. Jest bardzo zimno. Patrzymy na ośnieżone góry przed sobą - przez przełęcz pomiędzy nimi będziemy za chwilę przejeżdżać. &lt;br /&gt;Za kolejnych 20 ujechanych kilometrów, Cirin oznajmia nam, że jest problem z hamulcami i będziemy musieli poszukać noclegu gdzieś wcześniej niż to zakładał nasz plan. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUSFtKYdxIwPHiwrAiKlt54IehrjfeQECWSC_P0LzoHfRQK8iaxrdG86tmqKnLVKXVBdcBzuUYMVhqR6GnjVKk4FBEzjLafGrB_zfkq9KX0sBSyOY_gyvUdM8JfB9QGfVkSvfi-a53nKA/s1600/DSC_0858.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiUSFtKYdxIwPHiwrAiKlt54IehrjfeQECWSC_P0LzoHfRQK8iaxrdG86tmqKnLVKXVBdcBzuUYMVhqR6GnjVKk4FBEzjLafGrB_zfkq9KX0sBSyOY_gyvUdM8JfB9QGfVkSvfi-a53nKA/s320/DSC_0858.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520737843961267954&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Znajdujemy nocleg w aule, przy którym stoją drewniane domki. Możemy wynająć jeden z nich. Tak też robimy. To jak dotąd nasz najdroższy nocleg, nie wliczając pobytu w gorących źródłach - płacimy po 4000TG od osoby. Są tu 4 łóżka, takie jak w gerach, i koza do ogrzania pomieszczenia. Drewno, które dostajemy, jest jednak mokre i nie chce się palić. &lt;br /&gt;Gospodyni przynosi nam świeży jogurt. Zjadamy go z jagodami, które zastaliśmy na stoliku. Pycha! Znosimy sobie wodę z rzeki i urządzamy w domku łazienkę. Do mycia i prania używamy plastikowej miski pożyczonej od Cirina. Dziś nas upomina, że mamy tego nie robić, bo miska jest do żywności... Postanawiamy, by przy najbliższej okazji mu ją odkupić.&lt;br /&gt;Gdy my robimy pranie, Cirin grzebie w podwoziu samochodu. Woda z rzeki narobiła nam ambarasu. Ale przecież, jak głosi piosenka, trzynastego wszystko zdarzyć się może...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/6855267209944429607/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-drugi.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6855267209944429607'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/6855267209944429607'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-drugi.html' title='Dzień Dwudziesty Drugi - Trzynastego w piątek...'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiw220bhawBPRrhvNbjnLvfRPGubkh5mQyywKxvvVuarefvCu5BwtYYwrp119UVqA_KsneX7E0Vi8yg9-haJTfMZk8L6b7ZuJWnBBtFEUHP2aOoSjI-90fxmkpWehB5ZEHPOO5vB_05XGA/s72-c/DSC_0767.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-112089885253268481</id><published>2010-09-22T14:00:00.054+02:00</published><updated>2010-10-04T16:48:18.955+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Wielkie Białe Jezioro"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="wulkan Khorgo"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty Pierwszy - Wulkan Khorgo, pierwszy śnieg i ostatnie baloniki</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Czwartek, 12.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaMEDVw9ngZVMuAyelG8YD9AOHgKc6Lc_I_yLDdpjNiJDep_6sbIdHaAqSAo10PbO6ybqKjVF22pFg2dv2HCxlCvntwWnwNHefh0UyfG_GM1T2bcZHb1ChJAysfpKhRKP3-I7DWzhJVw/s1600/DSC_0677.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 181px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaMEDVw9ngZVMuAyelG8YD9AOHgKc6Lc_I_yLDdpjNiJDep_6sbIdHaAqSAo10PbO6ybqKjVF22pFg2dv2HCxlCvntwWnwNHefh0UyfG_GM1T2bcZHb1ChJAysfpKhRKP3-I7DWzhJVw/s320/DSC_0677.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520465726456476482&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Od rana jest pochmurno i chłodno. Śniadanie jemy w aucie - dziś po raz pierwszy od czterech dni mamy chleb. Ach, jak smakuje po tych kilku dniach o makaronie i ryżu! Gdy kończymy śniadanie, zaczyna padać. Aga z Bartkiem i Wiesiek decydują się zostać na miejscu i wybrać się na spacer w okolice jeziora, my z Lucynką i Romkiem mimo deszczu wybieramy się na wycieczkę na wulkan Khorgo (2965mnpm). &lt;br /&gt;Pogoda w miarę marszu nam się poprawia. Deszcz ustępuje, a chmury się podnoszą, odsłaniając gdzieniegdzie błękit nieba. Idziemy dość długo - wpierw piaszczystą drogą, potem na azymut w stronę wulkanu przez teren ukształtowany przez zastygniętą lawę. Docieramy do miejsca, gdzie jest parking dla samochodów i kilka straganów, przy których można napić się sute czaj z termosu i zjeść gorące chuuszuury. Jest tu całkiem sporo turystów, jako że przyjechała duża wycieczka z Włoch. Idziemy do góry. Ku wielkiemu naszemu zaskoczeniu, dość długi odcinek drogi prowadzi po betonowych schodach. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRQ04D2ig1iKgjRHmyvvztcyf1lpKRpireMa79cniZlW5bgGokYNmPq-X_XVrDmvTOHTB-8wXQ94oYoDFCxh9D-lShFISLR590ZaI-GQZDRTSEujdTlal7m8ieuC6-t3DVcoVzBcO2th0/s1600/DSC_0646.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRQ04D2ig1iKgjRHmyvvztcyf1lpKRpireMa79cniZlW5bgGokYNmPq-X_XVrDmvTOHTB-8wXQ94oYoDFCxh9D-lShFISLR590ZaI-GQZDRTSEujdTlal7m8ieuC6-t3DVcoVzBcO2th0/s320/DSC_0646.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520465849187570818&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Na górze robimy sobie spacer dookoła wygasłego krateru. Piękne stąd są widoki na okolice! Zbieramy souveniry w postaci kamieni utworzonych przez lawę i wyrzuconych przez wulkan &quot;bomb&quot;. Kilka z nich posłuży jako rekwizyty na lekcjach geografii Agnieszki.&lt;br /&gt;Będąc już z powrotem na dole, zatrzymujemy się przy pierwszym ze &quot;straganów&quot;, coby się posilić. Sute czaj nalewa nam do miseczek roześmiany młody chłopak. Obok kręci się też jego młodsza siostrzyczka. Jest bardzo nieśmiała - unika jak może naszych spojrzeń, a przed spojrzeniem oka aparatu wręcz ucieka. Kupujemy od nich też chuuszuury - ciepłe, bo trzymane w poowijanym szmatami wiaderku i 2 słoiki konfitur z brusznicy. Chłopak odkręca dla nas słoik i zachęca, aby nabrać na palec i spróbować. Tu taki zwyczaj: zanim kupisz konfitury, skosztuj czy ci smakują. Smakują, więc kupujemy. Gdy dopijam swój sute czaj, okazuje się, że na dnie miseczki miałam kawałek sznurka. Chłopaka niezwykle to rozbawia. Mnie nieco mniej, ale nie pozostaje mi już teraz nic innego, jak też się do sznurka uśmiechnąć. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaogVEhClywU_eukWohRFfxtJgyd5jD_fpOi2r9k2l-1Gpw5FUrtU3V85N1A17hNqxm0yBbTsxt3dazJNQQFb1ZWzFOYug-uOif7xFKhIAy_Zb1lWupbmRqPhTCUzzXcxJPqJFPJSE5ac/s1600/DSC_0709.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjaogVEhClywU_eukWohRFfxtJgyd5jD_fpOi2r9k2l-1Gpw5FUrtU3V85N1A17hNqxm0yBbTsxt3dazJNQQFb1ZWzFOYug-uOif7xFKhIAy_Zb1lWupbmRqPhTCUzzXcxJPqJFPJSE5ac/s320/DSC_0709.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520465997292702882&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Wracając, idziemy przez teren wyrzeźbiony przez lawę. Chodzenie tędy kojarzy nam się z chodzeniem po księżycu. Spotykamy tu jednego ze znajomych z polskiej grupy turystów. Wybiera się na wulkan, a za towarzysza ma psa przybłędę. Reszta jego grupy ma podjechać pod wulkan uazami.&lt;br /&gt;Spacerujemy jeszcze chwilę nad jeziorem i idziemy zwijać namioty. Pogoda nie zachęca do dłuższego pobytu tutaj, ruszamy więc w dalszą drogę. Jedziemy wzdłuż brzegu jeziora. Droga jest niezwykle malownicza. Barw pejzażowi dodają pasące się nad jeziorem konie. Baśniowo...&lt;br /&gt;Przejeżdżamy przez dwie rzeki. Przez pierwszą bez żadnego kłopotu, po środku drugiej z kolei gaśnie nam silnik i musimy ruszać z akumulatora. &lt;br /&gt;Zaczyna padać deszcz, a powyżej, na górskich szczytach widzimy śnieg. Wczoraj skończyło się tu kalendarzowe lato i już zima zapowiada swoje rychłe nadejście. &lt;br /&gt;Jest mżyście i mokro, więc decydujemy się na nocleg w gerze. Dziś będziemy spać u rodziny. Wchodzimy do geru, ściągamy buty i siadamy na klepisku. Od razu jesteśmy częstowani gorącą sute czaj i czterema gatunkami sera. Jak mawiają Mongołowie: &quot;Dla leniwego konia wszystkie odległości są dalekie. Dla skąpego człowieka, wszyscy przyjaciele są daleko&quot;. Hojność i dzielenie się z gośćmi wszystkim, co jest dostępne, jest tu czymś równie naturalnym jak to, że rzeki i jeziora poją zwierzęta. Jest tu czwórka dzieci i dajemy im drobne prezenty - spinki do włosów i baloniki. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4VGq3z24FWP0OeDLwqeYZcVqE0-nTZqagOUij01dS27zz1ZbZC1roqoKyEwRue420dX4SnPHEAgYAoU_yc8XaAA2xbQ9mTDFf6Hkz3iu2L_FHlmxWmdoLPa-53486MKO9LbhAJc3qAQA/s1600/DSC_0569.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 184px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg4VGq3z24FWP0OeDLwqeYZcVqE0-nTZqagOUij01dS27zz1ZbZC1roqoKyEwRue420dX4SnPHEAgYAoU_yc8XaAA2xbQ9mTDFf6Hkz3iu2L_FHlmxWmdoLPa-53486MKO9LbhAJc3qAQA/s320/DSC_0569.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520470051226812034&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Przywieźliśmy sporo takich drobiazgów z Polski i rozdajemy je napotykanym w drodze dzieciom od początku podróży. Baloniki zdają się robić największą furrorę. Obdarowane dzieci wybiegają ze swoimi balonikami na zewnątrz, i po chwili wracają z szóstką innych dzieci, które przyszły tu zwabione oczekiwaniem otrzymania balonika. Niestety dla wszystkich już nie starcza. Rozdajemy ostatnie cztery. Na zewnątrz pada deszcz, ale ani dzieci, ani ich rodzice się tym nie przejmują - dzieci wyrozbierane gonią po polu (dworze:P?) nie rzadko boso. Od małego są bardzo zahartowane. Hart ducha i ciała można wskazać jako cechy narodowe Mongołów. Wydają się też mieć końskie zdrowie. Na ich twarzach nie odznaczają się ponadto zmarszczki i trudno na oko ocenić ich wiek. Bez dwóch zdań gładkości cery i bieli zębów można im pozazdrościć! Pewnie to wszystko w dużej mierze zasługa diety - większość żywności produkują na swoje potrzeby sami, więc nie zjadają takiej ilości literek E, jak my tu w Europie.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicik_HgjcIN3yy3y9XVPFE0DwM4dE0gkr5EMHBZEcQzii4cqKr4EH6zSLDQiccjQ9qcV-98KcEt95zuWz6rm86txAkeLHca1wLh_4kg2A6ihOI5vc1HaCDg5Zd9XofNmSbbA35cF9GmvY/s1600/DSC_0724.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 182px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEicik_HgjcIN3yy3y9XVPFE0DwM4dE0gkr5EMHBZEcQzii4cqKr4EH6zSLDQiccjQ9qcV-98KcEt95zuWz6rm86txAkeLHca1wLh_4kg2A6ihOI5vc1HaCDg5Zd9XofNmSbbA35cF9GmvY/s320/DSC_0724.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520466123129458594&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Przy naszych gerach kręcą się dwa duże psy. Z początku patrzą na nas bardzo podejrzliwie i długo im zajmuje oswajanie się z naszym zapachem. Nie raz nie dwa są odganiane od nas przez dzieci gospodarzy. Lucynka wychodzi z geru tylko pod eskortą.&lt;br /&gt;Konfitury kupione pod wulkanem są tak pyszne, że na kolację zjadamy całe dwa słoiki.&lt;br /&gt;Gospodarze oddają nam do dyspozycji na noc cały swój ger, łącznie z dwoma łóżkami. Klepisko tu jest dość krzywe i ułożenie na nim karimat staje sie małym wyzwaniem. Zaczynamy już powoli tęsknić do swoich łóżek i jakiegoś polskiego jedzenia - ach, jak by się zjadło kotleta z ziemniakami... Niedogotowane mięso zaczyna nam już stawać w gardle okoniem. Co nie znaczy, że marudzimy...&lt;br /&gt;Do późnego wieczora siedzi z nami w gerze babcia z jedną z wnuczek. Przygląda się nam i dokłada drewna do kozy. Porozumiewamy się wyłącznie gestami i uśmiechami, to jednak wystarczy, by mieć poczucie spotkania.&lt;br /&gt;Jak to w gerze, wieczór jest gorący, a noc chłodna. Na śpiwór pada mi deszcz przez otwór dachowy i budzę się z mokrymi stopami.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/112089885253268481/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-pierwszy-wulkan-khorgo.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/112089885253268481'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/112089885253268481'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-pierwszy-wulkan-khorgo.html' title='Dzień Dwudziesty Pierwszy - Wulkan Khorgo, pierwszy śnieg i ostatnie baloniki'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyaMEDVw9ngZVMuAyelG8YD9AOHgKc6Lc_I_yLDdpjNiJDep_6sbIdHaAqSAo10PbO6ybqKjVF22pFg2dv2HCxlCvntwWnwNHefh0UyfG_GM1T2bcZHb1ChJAysfpKhRKP3-I7DWzhJVw/s72-c/DSC_0677.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-306293793515402762</id><published>2010-09-22T13:58:00.032+02:00</published><updated>2010-10-14T09:41:17.888+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Wielkie Białe Jezioro"/><title type='text'>Dzień Dwudziesty - W stronę Wielkiego Białego Jeziora</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Środa, 11.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyhr6PEZpGFna0uvzGYW0XGjpE-KMPKrQHGxyMpVkwoVnHTMXzkc64VMuJDKfo6NwJsy5TZUIa43TbSklBtBhx2gFZnvHiF3bXkDIkrMECBvHI3QvkEgymm8HLq2xKa8ZmEfnlT7cGRIc/s1600/DSC_0542.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 155px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyhr6PEZpGFna0uvzGYW0XGjpE-KMPKrQHGxyMpVkwoVnHTMXzkc64VMuJDKfo6NwJsy5TZUIa43TbSklBtBhx2gFZnvHiF3bXkDIkrMECBvHI3QvkEgymm8HLq2xKa8ZmEfnlT7cGRIc/s320/DSC_0542.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520169644893642786&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Opuszczamy gorące źródła i udajemy się dalej na północ przez zielone górzyste tereny. Tu, przy dostatku drzew, owo stawia się z gałęzi. Za każdym razem, gdy przejeżdżamy obok owo - czy to usypanego z kamieni, czy tak jak tu ustawionego z drewna, Cirin trąbi trzykrotnie. To zastępnik obchodzenia stosu pieszo.&lt;br /&gt;
To tu to tam często mijamy motocyklistów. Motocykle są zaraz po koniach drugim najpopularniejszym w Mongolii środkiem transportu. Mongołowie coraz liczniej przesiadają się na nie z koni. Można nawet spotkać pasterzy na motocyklach. Stare mongolskie przysłowie mówi: &quot;W sercu mężczyzny osiodłany koń&quot;. Wydaje się, że w sercach wielu współczesnych miejsce konia zajęła maszyna.&lt;br /&gt;
W drodze znów zatrzymujemy się na airag. Jesteśmy tu też częstowani róznymi gatunkami sera i suszonym jogurtem, którego zdobione symbolem szczęścia krążki zawieszone są pod sklepieniem geru. Znajdujemy się w domu osoby, która wygrała wiele wyścigów konnych - jest tu spora kolekcja medali z tłoczonymi wizerunkami koni. &lt;br /&gt;
Gdy przejeżdżamy w pobliżu aułów, podbiegają do naszego samochodu dzieci z butelkami pełnymi airagu, wołając do nas, abyśmy kupili. Na stacji benzynowej z kolei, dzieci podsuwają nam przez okienka w samochodzie słoiki i kubki pełne porzeczek i czerwonych jagód zebranych w lesie. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikZttGZhA_M217ZqgQ8d9IhOswV3s6OShQ0NxLTo2yJJ6xCWXOJgAuG5IVlkNv64iGgn2JAqEH5yf3hUYlIOL7FO7HqIh_O2RS8mYtGl7CD7M8XvlfHAqoCkLNyi37yyeBihCBt8Z-5Ws/s1600/DSC_0548.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikZttGZhA_M217ZqgQ8d9IhOswV3s6OShQ0NxLTo2yJJ6xCWXOJgAuG5IVlkNv64iGgn2JAqEH5yf3hUYlIOL7FO7HqIh_O2RS8mYtGl7CD7M8XvlfHAqoCkLNyi37yyeBihCBt8Z-5Ws/s320/DSC_0548.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520169916392527778&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Przed nami pierwszy napotkany w czasie podróży przez Mongolię most. Zwykle rzeki przejeżdża się w miejscu płytszego nurtu i takie udogodnienie jak most jest niepotrzebne. Tu koryto rzeki jest głębsze i most się przydaje. Ale cóż to za most! Przed wjazdem nań jest znak nakazujący ograniczenie prędkości do 20km/h. Most zbity jest z desek i pełen dziur. Gdzieindziej napotkamy taki, który ma kształt zygzaka. Przejazd przezeń jest większą atrakcją niż przejazd przez rzekę bez mostu!&lt;br /&gt;
Na obiad zatrzymujemy się w restauracyjce w miejscowości Ceceerleg, gdzie też robimy zakupy spożywcze. Na obiad jemy cuiwan. Obok jadłodajni jest pokój z twardym długim legowiskiem. Korzystamy z okazji i w kobiecym gronie tu wylegujemy... &lt;br /&gt;
Cały dzisiejszy dzień spędzamy w samochodzie. Dopiero pod wieczór zatrzymujemy się na krótki postój przy głębokim kanionie, którego dnem płynie wartka rzeka. Spotykamy tu pasterza przeganiającego konno owce i pana w deelu, który prosi nas o fotografię. Mongołowie bardzo chętnie się fotografują. Gdy wrócimy do Polski, mamy zrobione zdjęcia przesłać Cirinowi, a on będzie je rozwoził ludziom, których spotkaliśmy w swojej podróży.&lt;br /&gt;
Pogoda się zmienia. W niektórych częściach nieba widać opadający z chmur ulewny deszcz. Otwartość przestrzeni sprawia, że można obserwować różne zjawiska pogodowe rozgrywające się w tym samym czasie w różnych zakątkach niebieskiego sklepienia. &lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoa7JtFyxK1REhvjSImkRLnSCmgBTmEuIYsxZ-YK4IUBJYnOTmIxnGkd7sainE6NRuZSCh-M_dj4BWRLmA9OZ-PCv71ESoR4caFLzOlfEgD_6sc730Ttf2JMBJl3Jr-4yovosWk6dUkyk/s1600/DSC_0586.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgoa7JtFyxK1REhvjSImkRLnSCmgBTmEuIYsxZ-YK4IUBJYnOTmIxnGkd7sainE6NRuZSCh-M_dj4BWRLmA9OZ-PCv71ESoR4caFLzOlfEgD_6sc730Ttf2JMBJl3Jr-4yovosWk6dUkyk/s320/DSC_0586.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520170044034471986&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Jest już późny wieczór, gdy wjeżdżamy do parku narodowego. Mijamy czarny krater wulkanu i dojeżdżamy do Wielkiego Białego Jeziora, Terkhiin Tsagaan Nuur. Ma ono około 20km długości i powstało, gdy lawa wulkaniczna poszerzyła koryto płynącej tu rzeki. Rozbijamy się w pobliżu jeziora z namiotami. Ledwo kończymy je rozstawiać, zaczyna padać.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/306293793515402762/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-w-strone-wielkiego.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/306293793515402762'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/306293793515402762'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dwudziesty-w-strone-wielkiego.html' title='Dzień Dwudziesty - W stronę Wielkiego Białego Jeziora'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhyhr6PEZpGFna0uvzGYW0XGjpE-KMPKrQHGxyMpVkwoVnHTMXzkc64VMuJDKfo6NwJsy5TZUIa43TbSklBtBhx2gFZnvHiF3bXkDIkrMECBvHI3QvkEgymm8HLq2xKa8ZmEfnlT7cGRIc/s72-c/DSC_0542.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-2940048745505979155</id><published>2010-09-22T13:57:00.014+02:00</published><updated>2010-10-04T16:31:30.592+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Ceceerleg"/><title type='text'>Dzień Dziewiętnasty - SPA</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Wtorek, 10.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF6vylaCdu3pB2QKZg0ObNHwlsYirwg74lJTllruH3GbSo8GzWeh8VEN0ROaoww9R2UBsa7iZOyGfUUBKBwDU7HlQsnGFlMJlRxYCFYqotD8voPhktQTcsnI-FCwrhfcvUIzFMYRqPO_s/s1600/DSC_0491.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 169px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF6vylaCdu3pB2QKZg0ObNHwlsYirwg74lJTllruH3GbSo8GzWeh8VEN0ROaoww9R2UBsa7iZOyGfUUBKBwDU7HlQsnGFlMJlRxYCFYqotD8voPhktQTcsnI-FCwrhfcvUIzFMYRqPO_s/s320/DSC_0491.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520164439831426290&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Nam szczekały psy, a naszych towarzyszy pogryzły pchły. Nie była to łatwa noc.&lt;br /&gt;Dziś przemierzamy zielony górzysty krajobraz. Jest rzeka, są rozkwiecone łąki i iglaste lasy. Co jakiś czas zatrzymujemy się w drodze, mówiąc do Cirina: &quot;Please stop, foto&quot;, ale po prawdzie to i tak zbyt rzadko. W całej Mongolii krajobraz jest tak różnorodny i malowniczy, że chętnie robiłabym zdjęcia co krok. &lt;br /&gt;Tradycyjnie zatrzymujemy się przy jednym z aułów napić się airagu. Z przypadku jesteśmy tu z Romkiem świadkami okrutnej sceny. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4S-FGuHEec_qA-tOQzX4hTx0hdRiHg6j-t4pCZutR7PdqbFY6mZKW4tGYF6DmqMUbiUoMUD65TD5V39qpCobQsBLMymOhk4uFDDQfNY2g0eWGU-X8g82EXkj8TnjZYy4K-R99DB_9rX4/s1600/DSC_0497.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 165px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi4S-FGuHEec_qA-tOQzX4hTx0hdRiHg6j-t4pCZutR7PdqbFY6mZKW4tGYF6DmqMUbiUoMUD65TD5V39qpCobQsBLMymOhk4uFDDQfNY2g0eWGU-X8g82EXkj8TnjZYy4K-R99DB_9rX4/s320/DSC_0497.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520164538375677026&quot; /&gt;&lt;/a&gt; Dwóch chłopców przywozi na motocyklu czarnego kozła. Obalają go na ziemię, w nieudolny sposób próbują ogłuszyć młotkiem, a potem rozcinają mu brzuch i wyjmują wnętrzności, by dostać się do serca i przeciąć aortę. Kozioł wierzga i krzyczy z bólu. Chłopcy zebrani wokół zabijanego zwierzęcia śmieją się. Nie potrafię na to patrzeć. Ta scena burzy moje wyobrażenie o sielskiej harmonii, w jakiej Mongołowie żyją ze światem przyrody. Widzę, jak twarde są tutaj reguły gry. Mongołowie kochają zwierzęta, lecz traktują je w równie surowy sposób, jak przyroda traktuje ich.&lt;br /&gt;Po kilku kolejnych godzinach jazdy dojeżdżamy do gorących źródeł. To tutejszy kompleks SPA. Tworzy go ogrodzony obóz gerów, na terenie którego stoi basenik i 2 balie z wodą o różnej temperaturze. Są oczywiście sanitariaty i budynek restauracyjny. Huczne słowo SPA wydaje się jednak nie przystawać do tego miejsca. Ośrodek prowadzony jest oczywiście przez kobietę. Dostajemy dla siebie dwa zamykane na kłódki (ewenement!) gery. Są tu też od wczoraj Polacy spotkani w klasztorze Erdene Dzuu. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcrIjTuYl-pLVbGKawnLpf1H6ReZYoUJAJvhUwXHUC6vxisYnPhQjfLuXKuHpKNapkULzZ7_bXKhcVp0dW984hyphenhyphenwWt4kgGXUxPhQLVO_rVKfV06zBliWyGNckn-JYQyQ9dIhfFK_f42LY/s1600/DSC_0526.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcrIjTuYl-pLVbGKawnLpf1H6ReZYoUJAJvhUwXHUC6vxisYnPhQjfLuXKuHpKNapkULzZ7_bXKhcVp0dW984hyphenhyphenwWt4kgGXUxPhQLVO_rVKfV06zBliWyGNckn-JYQyQ9dIhfFK_f42LY/s320/DSC_0526.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520164678139302162&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Grzejemy się w basenie, podczas gdy bokiem przechodzi burza. Pada na nas deszcz. Zupełnie nam to nie przeszkadza moczyć się w wodzie, tak nawet jest przyjemniej. Wieczorem robi się tu tłocznie, jakoże zaczynają się zjeżdżać turyści - są Amerykanie, Hiszpanie, a nawet Japończycy. &lt;br /&gt;Na kolację wybieramy się z Romkiem do restauracji. Ja piję właściwie tylko sute czaj, on zjada gulasz, na który składa się mięso z jaka, porcja koktajlowych pomidorków i ziemniaki. To najdroższy obiad w Mongolii - kosztuje 5000TG. Obok, przy suto zastawionym stole, biesiaduje wycieczka z Polski. Przysłuchujemy się opowieściom ich przewodnika. Mówi, że Mongolia to dobry kraj na robienie interesów i wprowadzanie tu swoich produktów. Rynek jest otwarty i niewysycony. To dobra wiadomość dla Lucyny, gdyż myśli o otworzeniu tu firmy budowlanej...&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;&lt;br /&gt;Info praktyczne: &lt;/span&gt;Nocleg w turystycznym obozie gerów przy gorących źródłach w Ceceerleg: 9000TG.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/2940048745505979155/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dziewietnasty-spa.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2940048745505979155'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2940048745505979155'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-dziewietnasty-spa.html' title='Dzień Dziewiętnasty - SPA'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgF6vylaCdu3pB2QKZg0ObNHwlsYirwg74lJTllruH3GbSo8GzWeh8VEN0ROaoww9R2UBsa7iZOyGfUUBKBwDU7HlQsnGFlMJlRxYCFYqotD8voPhktQTcsnI-FCwrhfcvUIzFMYRqPO_s/s72-c/DSC_0491.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-4001081650451737569</id><published>2010-09-22T12:22:00.028+02:00</published><updated>2010-10-04T16:42:58.560+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="klasztor Tuvkhun"/><title type='text'>Dzień Osiemnasty - Klasztor na górze</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Poniedziałek, 9.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtlMIOMFsgFkGtPYV1CShhpGf1mZPgq-dgPojZFuQsPVVAA7yn3oJbE3dWIuJ2v17gvxpqLjCHRT_JPWn0tSY45TXy953SUViryoSEdc2JUktqDo1n3oW-UyRYVGwzBUvjhgvFeybFckg/s1600/DSC_0437.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 149px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtlMIOMFsgFkGtPYV1CShhpGf1mZPgq-dgPojZFuQsPVVAA7yn3oJbE3dWIuJ2v17gvxpqLjCHRT_JPWn0tSY45TXy953SUViryoSEdc2JUktqDo1n3oW-UyRYVGwzBUvjhgvFeybFckg/s320/DSC_0437.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520163108408310738&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Dziś ja siedzę na miejscu obok kierowcy. Chłonę przestrzeń, przez którą jedziemy. Wkoło zielone wzgórza i rozkwiecone łąki. &lt;br /&gt;Pierwsze dwa tygodnie pobytu w Mongolii to był czas zachwycania się wszystkim co pierwsze, zadziwiania się odmiennością kultury i warunków życia napotykanych ludzi. Teraz, gdy niemal wszystko już oswojone, przychodzi czas, gdy można zacząć prawdziwie czuć, z całym jego realizmem, klimat życia tutaj, stapiać się z jego rytmem. A rytm życia tutaj jest bardzo spokojny... Pisząc &quot;spokojny&quot; mam na myśli: mniej spieszny i mniej nerwowy niż w naszym zachodnim świecie. Odzwierciedla to choćby i brak barów typu &quot;&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;fast food&lt;/span&gt;&quot; - nie ma na nie zapotrzebowania. Mongolia to jeden z tych nielicznych już krajów, gdzie nie znajdzie się McDonalda. &quot;Spokojny&quot; rytm życia nie oznacza natomiast, że ludzie tu nie mają swoich codziennych problemów i trosk. Być może nawet nie raz mają ich więcej wokół spraw, o które my, w związku z naszym standardem życia, zwykliśmy się nie martwić. Jak mówi mądre mongolskie porzekadło: &quot;Tak jak w ogniu nie znajdziesz ochłody, w życiu nie zaznasz spokoju&quot;. Niemniej, przeciwnościom losu Mongołowie zdają się stawiać czoło z opanowaniem i męstwem.&lt;br /&gt;Kierowca zachowuje zdumiewający spokój nawet na takiej drodze, jaka teraz przed nami... Zjeżdżamy pochyłą dróżką wijącą się w dół stromego zbocza. Robi się gorąco. Spojrzenie za okno przysparza chwil grozy... Dzięki wirtuozerskim umiejętnościom Cirina, udaje nam się jednak szczęśliwie znaleźć na dole. Oddychamy z ulgą. Podjeżdżamy pod miejsce, z którego będziemy wychodzić do położonego na wysokości 2300mnpm klasztoru Tuvkhun. Można tu wynająć konie, ale chcemy trochę rozruszać nogi w marszu, więc decydujemy się iść piechotą. Podchodzi do nas pani z wiaderkiem pełnym chuuszuurów z farszem z &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;jamy&lt;/span&gt; i kupujemy po kilka na obiad. Dziś Aga ma sensacje żołądkowe i zostaje w samochodzie. Bartek zostaje z nią, by się nią opiekować. &lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgys2ok9lBp2HVMiR8w7yUQCbxZnUEIhaxd5nPrnurxlgcW-jkhbBVQu_CntpKoChpht95Qxsgx0B_tAd3wbJCLwCWasWBBNjjBpmXE8KOLLQcU7hoKWhN0sXJy0Iv-wDNtJALIWNX89Qc/s1600/DSC_0463.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 211px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgys2ok9lBp2HVMiR8w7yUQCbxZnUEIhaxd5nPrnurxlgcW-jkhbBVQu_CntpKoChpht95Qxsgx0B_tAd3wbJCLwCWasWBBNjjBpmXE8KOLLQcU7hoKWhN0sXJy0Iv-wDNtJALIWNX89Qc/s320/DSC_0463.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520163266891488786&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Z Lucynką, Wieśkiem i Romkiem, idziemy 2km w górę przez las, by dojść do położonego wśród skał klasztoru założonego przez Zanzibaara, historycznego przywódcę duchowego Mongolii. Chcę wejść do pierwszego z klasztornych budynków, ale ledwo dotykam drzwi, widzę przez szybę podbiegającego do nich z drugiej strony mnicha z ustami zakrytymi niebieską szarfą - macha rękami i woła do mnie: &quot;No, no, no&quot;. Rozumiem więc, że mam nie wchodzić i idę dalej. Później okazuje się, że Lucynce i Romkowi udało się wejść w kilka minut po mnie do środka. &lt;br /&gt;Idąc do góry, mijam komnaty skalne, a w nich ołtarzyki z posążkami buddy. Aby wyjść jeszcze wyżej, trzeba się wspiąć do góry po skale. Nie ma tu żadnych ubezpieczeń, a wspinaczka wymaga czterech punktów podparcia. Dwie panie mają zamiar wynieść do góry dziecko, jednak po kilku krokach z pomysłu rezygnują. Z frajdą z tej odrobiny wspinaczki, wdrapujemy się na górę. Tłum osób stoi tu przed grotą odrodzenia - to wąska grota skalna, w której jest miejsce tylko dla jednej osoby. Po środku jest słup skalny, wokół którego należy się przecisnąć. Panowie w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, panie w kierunku przeciwnym. To przeczołgiwanie się przez wąską grotę ma przypominać przechodzenie przez kanał rodny w momencie narodzin i symbolizować nowe narodziny, odrodzenie duchowe. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE-q-1ypFfTRpvGL6Q6lnnag6K7RoW7iIl-2BYj-tWlug3PzzOkOFopuXS8ycKus3mCcwfR0o5tZc3YPGVhBKjnOjXlK5U4i6MQBOz7Svw83TIi3YuYBsO6Z1nTNLA4QhhyikvRJTD3VE/s1600/DSC_0472.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 253px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjE-q-1ypFfTRpvGL6Q6lnnag6K7RoW7iIl-2BYj-tWlug3PzzOkOFopuXS8ycKus3mCcwfR0o5tZc3YPGVhBKjnOjXlK5U4i6MQBOz7Svw83TIi3YuYBsO6Z1nTNLA4QhhyikvRJTD3VE/s320/DSC_0472.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520163435492595874&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Jeszcze wyżej jest miejsce, przed którym stoi tabliczka z napisem: &quot;forbiden for women&quot;. Udaję, że nie rozumiem i przechodzę tam, by obejrzeć z bliska wielkie owo. Obchodzę je w milczeniu. Jesteśmy wysoko, więc są stąd piękne widoki na okoliczne góry. &lt;br /&gt;Jest tu dziś sporo pielgrzymów z Mongolii, ale spotykamy też kilku Francuzów. Najwięcej turystów przyjeżdża do Mongolii właśnie z Francji i Izraela. Dość często (jak na tutejsze rozumienie częstości) można spotkać też Niemców. &lt;br /&gt;Na nocleg zatrzymujemy się przy gerach w pobliżu góry klasztornej. Aga z Bartkiem, Lucynka i Wiesiek spać będą w gerze (tym razem jest taki z czterema łóżkami), my z Romkiem rozstawiamy dla siebie namiot. Trudno nam będzie zasnąć z powodu biegających wokół namiotu psów. Są tej nocy wyjątkowo rozszczekane i rozwarczane!</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/4001081650451737569/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-osiemnasty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/4001081650451737569'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/4001081650451737569'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-osiemnasty.html' title='Dzień Osiemnasty - Klasztor na górze'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhtlMIOMFsgFkGtPYV1CShhpGf1mZPgq-dgPojZFuQsPVVAA7yn3oJbE3dWIuJ2v17gvxpqLjCHRT_JPWn0tSY45TXy953SUViryoSEdc2JUktqDo1n3oW-UyRYVGwzBUvjhgvFeybFckg/s72-c/DSC_0437.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-2096271811510136937</id><published>2010-09-21T15:27:00.040+02:00</published><updated>2010-10-18T11:12:50.336+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Erdene Dzuu"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Karakorum"/><title type='text'>Dzień Siedemnasty - W mieście Czyngis Chana</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Niedziela, 8.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju5aqefQLiK5XOwxvqDgxF4ILPvSmXu0qp3YoEAR4FLD6HSaK5XT_tuTowYaChrHUoxLbejC99w-lyPt_0I05tG55AqunOEYMRcQh9IVDW-x1HQoC_FEjqPK_ykjdgEpsJJTdfVc7P6vQ/s1600/DSC_0328.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju5aqefQLiK5XOwxvqDgxF4ILPvSmXu0qp3YoEAR4FLD6HSaK5XT_tuTowYaChrHUoxLbejC99w-lyPt_0I05tG55AqunOEYMRcQh9IVDW-x1HQoC_FEjqPK_ykjdgEpsJJTdfVc7P6vQ/s320/DSC_0328.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520161345359998866&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Śni mi się bardzo realistycznie, że wracam stąd do domu pociągiem, w domu jednak orientuję się, że nie mam prezentu dla jednej z moich małych współlokatorek i chcę zawrócić. Mam poczucie, że na powrót do kraju straciłam cały jeden dzień, który przecież mogłam spędzić w Mongolii!. Wymyślam jednak, że to tylko mi się śni i że gdy się obudzę, w Mongolii wciąż jeszcze będę. Uff, jaka ulga!! &lt;br /&gt;
Budzimy się, gdy gospodarz z sąsiedztwa przychodzi rozpalić nam w kozie. Niby rozpala, ale ledwo wychodzi, ogień wygasa. &lt;br /&gt;
Cirin od rana ma palpitacje serca - najwyraźniej to skutek świętowania spotkania z synem... Dajemy mu 2 aspiryny i propranolum, siedzę przy nim przez chwilę i nieco się uspakaja. Postanawiamy stać odtąd na straży ilości wypijanego przez niego alkoholu...&lt;br /&gt;
Wyjeżdżając z parku, podjeżdżamy pod wodospad. Okazuje się być położony w innej części parku, niż ta, gdzie przebiegała trasa naszej konnej wycieczki. Nie jest to wcale tak zaciszne miejsce, jak zachwala przewodnik. Jest niedzielne przedpołudnie i całkiem sporo tu spacerowiczów. Wodospad na rzece Orkhon jest jedynym wodospadem w Mongolii opisanym w naszych przewodnikach. Ma zaledwie 20m, ale przypuszczalnie jest jedynym, do którego jest jako taka możliwość dotrzeć. &lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPdhM_Ul-k1UYg9t3mSaETy6B_LBCzq90pyAWCNxSbia4xHA3uGyTf5zrtEk86RFHtFsapoOpPq-7Rramq9WQKw_L2H4znM44ErTP5Jh44kLlYYpY-KgVt63wTCB_4sZXK99qaslUa_VY/s1600/DSC_0340.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 187px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPdhM_Ul-k1UYg9t3mSaETy6B_LBCzq90pyAWCNxSbia4xHA3uGyTf5zrtEk86RFHtFsapoOpPq-7Rramq9WQKw_L2H4znM44ErTP5Jh44kLlYYpY-KgVt63wTCB_4sZXK99qaslUa_VY/s320/DSC_0340.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520161512501728946&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Mamy to szczęście, że w jeziorku poniżej wodospadu oparła się właśnie tęcza, tworząc urokliwy pejzaż. W pobliżu jest miejsce przygotowane do zawodów łuczniczych, a nad rzeką pasą się kozy i jaki. Nad gerami nieopodal krążą natomiast orły, wypatrując jakiejś smacznej zdobyczy, którą dałoby się pochwycić w szpony.&lt;br /&gt;
Na obiad zatrzymujemy się nad jeziorkiem, po którym pływają łabędzie. Lunch, który stanowi ugotowany wczoraj ryż z warzywami, jemy tradycyjnie na trawie. &lt;br /&gt;
Dziś jedziemy do Karakorum i po raz pierwszy od opuszczenia Ulan Bator uświadczamy pod kołami naszego auta asfaltu. Widzimy też nawet miejsce przygotowane do budowy nowej drogi. Po asfalcie wjeżdżamy do miasteczka, które niegdyś było stolicą Mongolii. Miasto powstało w miejscu założonej przez Czyngis Chana bazy wojennej.&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFPMxH9qm5whDOOQnyPYNxH5-P6egp6fbxlkS7VtihhieLV2fsP1qOcPaBshoqU2iIUuI7ZXEX4ZzPrpzQ7DZXxtxRpg819kR8-_FDu12YzKtkL3VeAnCEYinTtkO5n_uBErJyx5JVzL4/s1600/DSC_0381.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 173px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjFPMxH9qm5whDOOQnyPYNxH5-P6egp6fbxlkS7VtihhieLV2fsP1qOcPaBshoqU2iIUuI7ZXEX4ZzPrpzQ7DZXxtxRpg819kR8-_FDu12YzKtkL3VeAnCEYinTtkO5n_uBErJyx5JVzL4/s320/DSC_0381.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520161705978009826&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Po dawnym Karakorum ostały się do dziś jedynie dwa z czterech kamiennych żółwi, niegdyś strzegących murów miasta. Kamienie z tych murów z kolei posłużyły do budowy klasztoru Erdene Dzuu, jednego z najsławetniejszych w Mongolii. Swoją drogą ciekawe. Można dopatrywać się w tym przeobrażeniu metafory przemiany narodu Mongolskiego. Za czasów Czyngis Chana Mongołowie byli bardzo wojowniczy, a ich państwo było mocarnym imperium. Pod wpływem buddyzmu jako naród spokornieli - dziś są spokojni, łagodni, przyjaźnie i pokojowo nastawieni do świata. Po dawnej wojowniczości, podobnie jak po dawnej stolicy, niewiele zostało. Można więc odczytać symbol w tym, że z kamieni tworzących niegdyś miasto założone przez władcę chcącego podbić świat, powstał klasztor buddyjski, a sam teren miasta pokrywa dziś łagodna połać zieleni.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAbdFGfpM4PJs3cW82q3MAHJn6BiXLoZV_Bz8UVLwYPb0Gm7392knTAbd39AVqxTZymt8S64NpDTdyG5Vcc4Kdbno4DGlQiGW4sA3MpAV8eKcePS25HWRnhw9kXeWOy6-eibmBG9IsvrM/s1600/DSC_0413.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAbdFGfpM4PJs3cW82q3MAHJn6BiXLoZV_Bz8UVLwYPb0Gm7392knTAbd39AVqxTZymt8S64NpDTdyG5Vcc4Kdbno4DGlQiGW4sA3MpAV8eKcePS25HWRnhw9kXeWOy6-eibmBG9IsvrM/s320/DSC_0413.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520161879741353810&quot; /&gt;&lt;/a&gt;W Karakorum pierwsze kroki kierujemy do banku wymienić pieniądze. Przed nami w kolejce stoi dwóch mnichów - składają na konto grube pliki pieniędzy, pewnie uzbierane z datków pozostawionych przez pielgrzymów. Mongolskie powiedzenie mówi: &quot;W czasie pomoru bydła psy tyją. W czasie nieszczęść tyją lamowie&quot;. Tego roku była ostra zima i padło wiele zwierząt, więc psy pewnie są grubsze. Mnichom także jednak dobrze się powodzi.&lt;br /&gt;
Idziemy zwiedzać klasztor. Trochę się obawiam, czy mogę chodzić tu w krótkich spodenkach. Dwaj mnisi szeptają coś między sobą, wskazując na mnie, nikt jednak nie zwraca mi uwagi. W jednej ze świątyń spotykamy grupę turystów z polskiego biura podróży. Korzystamy z tego spotkania, przysłuchując się opowieściom ich przewodnika. Miło jest też zamienić kilka słów w ojczystym języku.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPj4CQpzimwBEgPHsij0YqHb7mPJo5yM4H_bxtjJRTx0mKC9OKpE9V2XrUnYqo5PBLWdxbU95pY7XZNpEWhhk2MXfC3kIGuicND3oBOhst3dv_3_vN0SV0r_8WVJRcbcZnrmfGPOaaHs8/s1600/DSC_0411.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 172px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjPj4CQpzimwBEgPHsij0YqHb7mPJo5yM4H_bxtjJRTx0mKC9OKpE9V2XrUnYqo5PBLWdxbU95pY7XZNpEWhhk2MXfC3kIGuicND3oBOhst3dv_3_vN0SV0r_8WVJRcbcZnrmfGPOaaHs8/s320/DSC_0411.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520162089592041314&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Po zwiedzeniu klasztoru, wychodzimy poza jego mury, na teren dawnego miasta. Dziś porośnięty jest trawą i stoi tu ciąg straganów, na których można kupić biżuterię, śpiewające misy tybetańskie, noże w zdobionych pokrowcach, maski i rozkładaną, rozrysowaną na kamiennych płytkach kamasutrę. Jedna z handlarek targuje się z nami polskimi słowami. Czy to z racji tego, że tak często ma kontakt z polskimi turystami, czy też przez to, że sama była w Polsce, tego nie dociekamy.&lt;br /&gt;
Stąd jedziemy na wzgórze pod posąg... fallusa. Kamienny fallus został wzniesiony tu, aby przypominać mnichom, że mają stronić od kobiet. Po pierwszym posągu została skromna ruinka, obok wzniesiony został jednak pokaźnych rozmiarów drugi posąg, z białego kamienia. Kobiety chcące zajść w ciążę, powinny zostawić przy nim jakąś ofiarę. Na straganach tuż obok można kupić sobie pamiątkowy falliczny wisiorek.&lt;br /&gt;
Z braku innych możliwości, zatrzymujemy się tu na nocleg w guesthousie. W pobliżu miejsc turystycznych znajdują się podobne temu turystyczne obozy gerów, to jednak pierwszy, w którym mamy sposobność nocować. Jest ogrodzony, na szyldzie przed wejściem podany jest numer strony w Lonely Planet, na której można o nim przeczytać i są tu sanitariaty, co oznacza dla nas drugą już okazję do ciepłego prysznica! Właścicielka guesthouse&#39;u chce od nas za nocleg po 5000TG, udaje nam się jednak zejść z ceny do 3500TG - mamy jednak nikomu się nie przyznawać. Ciii... &lt;br /&gt;
Wybieramy się jeszcze z Lucynką na wieczorny spacer do &quot;alejki handlowej&quot; rozłożonej naprzeciwko bram klasztoru. W pamiątki obkupiliśmy się tu już wcześniej, ale ja postanawiam zajrzeć do kafejki internetowej, a Lucynka do knajpki na ciepłą kolację. Kafejka okazuje się być już zamknięta, więc jedynie towarzyszę Lucynce przy zjadaniu chuuszuurów. W drodze powrotnej mamy poważny dylemat z wyborem właściwej drogi... Dopiero za trzecim trafem obieramy właściwy kierunek. Śmiejemy się z niezawodnej zawodności swojej orientacji w terenie! Gdy już jesteśmy na miejscu, okazuje się, że nie tylko drogi pogubiłyśmy, ale i plecak Lucyny. Najprawdopodobniej został na ławeczce w knajpce. Cirin przychodzi z pomocą i jedzie z Lucynką do knajpki samochodem. Plecak wraz z całą swoją zawartością szczęśliwie się znajduje.&lt;br /&gt;
&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhI63SXwWECikm4rdEjCyceNXVmETuNNU2QA2uFZByvoiLh26s7ar4iQlHoFUFua9p_qfHMakYQ1nS2mEFguXMUgHLeCFurwUn2x3fshc9DmdqbxGEHQdE7SecG8wEj6waXna0RKwabOYI/s1600/DSC_0424.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 217px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhI63SXwWECikm4rdEjCyceNXVmETuNNU2QA2uFZByvoiLh26s7ar4iQlHoFUFua9p_qfHMakYQ1nS2mEFguXMUgHLeCFurwUn2x3fshc9DmdqbxGEHQdE7SecG8wEj6waXna0RKwabOYI/s320/DSC_0424.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520162242320416098&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Pod prysznicem słyszę, jak ktoś dyskutuje o spartańskości tutejszych warunków. Pewna Amerykanka krzyczy znów głośno: &quot;What a fuc***g cold water!&quot; Hmm. Zupełnie ich nie rozumiem. To chyba sam początek ich przygody z Mongolią. Przecież tutejsze warunki to prawdziwy luksus! &lt;br /&gt;
Gdy już powoli kładziemy się spać, do naszego geru zagląda ubrany w odświętny deel starszy mężczyzna. Przedstawia się i zaprasza na swój koncert do budynku, w którym jest stołówka. Koncert ma się zacząć za 15 minut. Aga z Bartkiem są tak zmęczeni, że nie decydują się wybrać, jednak my idziemy. Na koncert oprócz nas przyszło jeszcze tylko dwóch Czechów. Pomimo, iż publiczność jest niewielka, koncert się odbywa. Pan śpiewa i gra na tradycyjnych mongolskich instrumentach - na końskich skrzypcach (&lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;morin huur&lt;/span&gt;), lutni i flecie. Śpiewa też w kilku utworach gardłowo. Śpiew gardłowy, &lt;span style=&quot;font-style:italic;&quot;&gt;khoomii&lt;/span&gt;, to tradycyjna technika śpiewu, który imitować ma odgłosy przyrody, popularna zwłaszcza na zachodzie Mongolii. http://www.youtube.com/watch?v=NNVrmW0VL2I &lt;br /&gt;
Na bis na nasze życzenie słyszymy pieśń o Czyngis Chanie...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/2096271811510136937/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-siedemnasty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2096271811510136937'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/2096271811510136937'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-siedemnasty.html' title='Dzień Siedemnasty - W mieście Czyngis Chana'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEju5aqefQLiK5XOwxvqDgxF4ILPvSmXu0qp3YoEAR4FLD6HSaK5XT_tuTowYaChrHUoxLbejC99w-lyPt_0I05tG55AqunOEYMRcQh9IVDW-x1HQoC_FEjqPK_ykjdgEpsJJTdfVc7P6vQ/s72-c/DSC_0328.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-2715203061975442433.post-8627271717779500293</id><published>2010-09-18T13:14:00.023+02:00</published><updated>2010-10-06T08:50:02.823+02:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="dolina Orkhonu"/><title type='text'>Dzień Szesnasty - Powrót</title><content type='html'>&lt;span style=&quot;font-weight:bold;&quot;&gt;Sobota, 7.08&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPaCba0ioKHGonWmtacCN8q9zHTRxdSez5HgM2B_8avMQ5L3SMklsYA0YEqqJHxKz1YonXQlq1z5-cSaTzT9hyphenhyphen4cj50frydH7IXP2zlOb1rx9n3j1EwlSyW6XUuIa1xNYXx_LaovDdqgo/s1600/DSC_0275.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPaCba0ioKHGonWmtacCN8q9zHTRxdSez5HgM2B_8avMQ5L3SMklsYA0YEqqJHxKz1YonXQlq1z5-cSaTzT9hyphenhyphen4cj50frydH7IXP2zlOb1rx9n3j1EwlSyW6XUuIa1xNYXx_LaovDdqgo/s320/DSC_0275.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520159803226682978&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Ruszamy w drogę powrotną przez górę. Zżyłam się już z moim Bursztynem i ciężko będzie mi się z nim rozstawać. Jedzie mi się też dziś już dużo swobodniej, pewnie się czuję w siodle. Nawet siniaki już dziś tak nie bolą. Po przejechaniu przez górę, jedziemy przez kilka godzin przez otwarty step, inną drogą (czy raczej: bezdrożem), niż gdy jechaliśmy w przeciwnym kierunku. Po drodze zatrzymujemy się przy gerze na airag. Airagu nie ma, ale jest wzamian świeżo upieczony chleb i domowej roboty masło. Coś pysznego! To też najbardziej kolorowy i zadbany spośród wszystkich gerów, które mieliśmy dotąd możliwość odwiedzić. Gospodyni najwyraźniej ma zmysł artystyczny.&lt;br /&gt;Wodospadu tak wczoraj jak dziś nie zobaczyliśmy. Najwidoczniej nie było nam z nim jednak po drodze. Spotykamy za to Francuza, który przyjechał do Mongolii specjalnie na 17 dni konnej wycieczki. Farciarz, bo ma wygodne europejskie siodło. Gdy mówimy mu skąd jesteśmy, reaguje bardzo żywiołowo, bo jak się okazuje jego dziewczyna jest Polką. Mieszkają razem w Paryżu. Nie mogła przyjechać tu razem z nim, gdyż nie dostała urlopu. &lt;br /&gt;Gdy dojeżdżamy do naszych gerów, wita nas Cirin. Wylewność tego przywitania wskazuje, że nie do końca jeszcze jest trzeźwy. Mówi, że przyjechał tu jego syn i świętowali swoje spotkanie. Krótko po tym, jak nas wszystkich wyściska i wycałuje, zasypia w samochodzie. &lt;br /&gt;Jeszcze kiedy jechaliśmy, Wiesiek z Bartkiem zastanawiali się czy po powrocie zastaną swój zapas piwa. Teraz szukają go w aucie i nie znajdują. &quot;Cirin, gdzie piwo?&quot; pytają Miśka. &quot;Niet. Piwo finisz&quot; odpowiada z powagą Cirin. Po chwili jednak, śmiejąc się, poklepuje Wiesława po ramieniu i pokazuje, gdzie je przełożył. &lt;br /&gt;Żegnamy się z naszymi przewodnikami i do umówionej sumy dorzucamy im jeszcze 30000TG napiwku. Bardzo nań zasłużyli.&lt;br /&gt;&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFTBflwV1CN5nW-g4N7lJ7Y78ZGBn95e_DkmgzV-Qr9Y7XiQk6icQ5zjrn-TeRKH7Jc41TBvNZG8mNm4liEa3_VL5O8oSyyksgsz3mTHOtHQy7CGmFeFLsufpFUuHdIVCuVHU_pTaYf0Q/s1600/DSC_0308.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiFTBflwV1CN5nW-g4N7lJ7Y78ZGBn95e_DkmgzV-Qr9Y7XiQk6icQ5zjrn-TeRKH7Jc41TBvNZG8mNm4liEa3_VL5O8oSyyksgsz3mTHOtHQy7CGmFeFLsufpFUuHdIVCuVHU_pTaYf0Q/s320/DSC_0308.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot;id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5520159916623547058&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Znosimy w wiadrach wodę z rzeki i robimy w niej pranie. Wieszamy je na sznurze rozwieszonym między gerami. Trzeba go pilnie strzec przed kozami... Urządzamy sobie też wewnątrz geru łazienkę. Wypraszamy panów na zewnątrz, podgrzewamy sobie na palniku wodę i się kąpiemy. &lt;br /&gt;Pogodę przez poprzednie 2 dni mieliśmy wymarzoną, dziś jednak robi się chłodno i wieczorem zaczyna padać.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/feeds/8627271717779500293/comments/default' title='Komentarze do posta'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-szesnasty.html#comment-form' title='Komentarze (0)'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8627271717779500293'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/2715203061975442433/posts/default/8627271717779500293'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://wyprawamongolia.blogspot.com/2010/09/dzien-szesnasty.html' title='Dzień Szesnasty - Powrót'/><author><name>Unknown</name><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='16' height='16' src='https://img1.blogblog.com/img/b16-rounded.gif'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPaCba0ioKHGonWmtacCN8q9zHTRxdSez5HgM2B_8avMQ5L3SMklsYA0YEqqJHxKz1YonXQlq1z5-cSaTzT9hyphenhyphen4cj50frydH7IXP2zlOb1rx9n3j1EwlSyW6XUuIa1xNYXx_LaovDdqgo/s72-c/DSC_0275.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>