Just Company

Consumer Staples/Discretionary

2009-05-01T10:47:00.003+07:00

มีเรื่องต้องไปยุ่งกับวิธีแบ่ง sector ของอุตสาหกรรมในตลาดหุ้นสหรัฐ เจอกับคำว่า Consumer Staples และ Consumer Discretionary ถึงกับงง เลยต้องหาข้อมูลเพิ่ม

Consumer Staples คือ สินค้าปลีกที่จำเป็นต่อการดำรงชีวิต เช่น อาหาร, ยา, สินค้าใช้สอยในบ้าน ตัวอย่างบริษัทในหมวดนี้ได้แก่ P&G, Colgate-PalmOlive, Coca-Cola, PepsiCo
Consumer Discretionary ก็กลับกัน คือสินค้าฟุ่มเฟือยต่างๆ เช่น รถยนต์, เสื้อผ้าแฟชั่น, ภัตตาคาร, โรงแรม ตัวอย่างบริษัทในหมวดนี้ เช่น StarBucks, Nike, Amazon

Exclusive Deal: iPhone - AT&T case

2009-05-01T09:53:00.003+07:00

ข่าวจาก Business Week: AT&T's iPhone Dilemma มีตัวเลขที่น่าสนใจสำหรับกรณี exclusive deal ระหว่าง AT&T กับ Apple ในการเป็นผู้จัดจำหน่าย iPhone แต่เพียงผู้เดียวในอเมริกา

back story คร่าวๆ คือ AT&T เซ็นสัญญากับแอปเปิลว่า จะได้เป็นผู้จัดจำหน่าย iPhone แต่ผู้เดียวในอเมริกา แลกกับสิทธิต่างๆ มากมายที่แอปเปิลจะได้รับ เช่น ได้ส่วนแบ่งค่ารายเดือนจากลูกค้า iPhone, ได้สิทธิ์สั่งวิศวกรของ AT&T ได้ว่าเอาอะไรลงเครื่องได้บ้าง (ลองคิดถึงมือถือไทยที่มีบริการพ่วงของ AIS/True มากับเครื่องเปรียบเทียบ AT&T ไม่มีสิทธิ์นั้น), วิธีการทำตลาด (เช่น ห้ามทำการตลาดเอง แอปเปิลคิดให้หมด) และอื่นๆ อีกมากมาย

ในช่วงแรกมีคำถามว่า AT&T จะคุ้มหรือไม่กับดีลนี้

จากตัวเลขของ Business Week บอกว่า

นับจากมิ.ย. 2007 ที่ iPhone รุ่นแรกวางขาย AT&T ได้ลูกค้าใหม่ 7 ล้านราย - 40% จากจำนวนนี้ ย้ายมาจากค่ายคู่แข่ง
ในไตรมาสล่าสุด (Q1 09) 70% ของลูกค้าใหม่ AT&T สมัครใช้บริการเพื่อจะเอา iPhone (AT&T มีเครื่องยี่ห้ออื่นๆ ในระดับเดียวกันให้เลือกหลายตัว เช่น BlackBerry/Nokia E71x)
ลูกค้า iPhone นั้นเป็นกลุ่มที่มีกำลังซื้อสูง ค่ารายเดือนเฉลี่ยจ่ายกันประมาณ $85 (เท่าตัวของลูกค้าทั่วไป)

ผู้บริหารของ Sprint (คู่แข่ง) บอกว่า iPhone นั้นเป็นมือถือเครื่องเดียวที่มี cool factor

It's the only one that has made people say, 'I'm willing to change networks for that,'"

นอกจากเรื่องรายได้ตรงๆ แล้ว ยังมีประเด็นเรื่องการทำตลาด-ประชาสัมพันธ์ ที่ AT&T ขี่กระแส iPhone hype และประเด็นว่า ลูกค้า iPhone นั้นไม่ได้มาเฉพาะตอนใช้ iPhone แต่ว่าในอนาคต ส่วนใหญ่ก็อาจจะเป็นลูกค้าของ AT&T ต่อไปด้วย (แม้ว่าจะหันไปใช้มือถือรุ่นใหม่ของค่ายอื่นก็ตาม แต่ยังอยู่ในเครือข่าย AT&T อยู่ดี)

สรุปว่าดีลนี้ AT&T ก็คิดถูกไม่น้อย ในแง่ธุรกิจต้องบอกว่า AT&T อ่านเกมขาด ยอมจ่ายเงินแพง ซื้อของดีพิเศษ

ที่เหลือในบทความเป็นเรื่องว่า AT&T จะรักษา exclusive deal นี้ต่อไปได้อย่างไร และแอปเปิลมีท่าทางจะไปทางนี้ด้วยไหม

Competitive Advantage

2009-03-18T09:25:00.001+07:00

การบริการอย่างมีคุณภาพ แต่ไม่มี mystic value ก็ราคาหนึ่ง ใครที่ดันเรียนเศรษฐศาสตร์มาให้เลิกซะ... competitiveness is bullshit, comparative advantage is a real shit (ความสามารถในการแข่งขันเป็นเรื่องไร้สาระ แต่เรื่องความได้เปรียบเชิงเปรียบเทียบ เป็นเรื่องจริง) comparative advantage ในลักษณะนี้ก็คือสิ่งซึ่งอีกคนหนึ่ง (คู่แข่งของตน) ใช้กระบวนการบริหารจัดการ (management) เข้ามาจัดการไม่ได้ แต่ competitiveness (ความสามารถในการแข่งขัน) ใช้กระบวนการบริหารจัดการเข้ามาจัดการได้

ยกตัวอย่างเช่น mystic value ไม่สามารถใช้กระบวนการบริหารจัดการเข้ามาจัดการได้ แต่คุณสามารถจัดการให้ comparative advantage มีมูลค่าเพิ่มสูงขึ้นหรือมีมูลค่าที่ยั่งยืนได้โดยกระบวนการบริหารจัดการ ฉะนั้นสังคมไทยในอนาคต ต้องตีให้แตกว่าอะไรคือ comparative advantage ซึ่งเป็น virtual asset value ของ สังคมนี้ (มูลค่าของสินทรัพย์ที่อาจไม่ใช่มูลค่าที่เห็นได้จากการประเมินโดยตรง เช่น สินทรัพย์ทางความคิด) โดยที่อย่าโกหกตัวเองว่าสิ่งนั้นสิ่งนี้คือ value

วิธี ไม่โกหกตัวเองก็คือการให้คนอื่นเขามองตัวเรา ว่าอะไรคือคุณค่า คุณจะมีปรัชญาว่าตัวเองเป็นศูนย์กลาง ก็เป็นเรื่องความสุขส่วนตัวของคุณ แต่ในแง่ของการจัดการทางเศรษฐกิจ ทำอย่างไรที่จะให้โอกาสแก่คนยากจน เพราะในที่สุดคนจนก็เป็นผู้เสียภาษีให้รัฐ

ประชาไท: สัมภาษณ์พิเศษ ‘พันศักดิ์ วิญญรัตน์’ : คุณทักษิณไปแล้ว What do you do next?

Lesson Learned: 4 Don'ts

2009-03-02T19:05:00.002+07:00

โดนมากับตัวสดๆ จำให้ขึ้นใจนะจ๊ะ

อย่ารับงานที่ไม่มีเอกสาร requirement
อย่าเริ่มลงมือทำงานก่อนตกลงเรื่องเงิน
อย่ารับงานเพราะความเกรงใจ
อย่าเชื่อใจ project manager

Entrepreneur's Confession

2009-02-25T17:47:00.002+07:00

จากประสบการณ์ยาว 2 เดือน พบว่าการเป็นเจ้าของธุรกิจนั้นยากมาก ยากกว่าเป็นพนักงานกินเงินเดือนหลายเท่า ต้องแบกรับความคาดหวังจากทั้ง: หุ้นส่วน ลูกน้อง ลูกพี่ (นักลงทุน) ลูกค้า ตัวเลขทางการเงิน

แต่ก็ได้เทคนิคมาหลายข้อ จดไว้เผื่อมีคนสนใจดำเนินรอยตาม

งานเอกสาร (ภาษี บัญชี เงินเดือน) เป็นเรื่องยุ่งยาก มาก มากมาก ซับซ้อน (ขนาดว่ามีบริษัทรับจ้างทำเอกสารอยู่เต็มไปหมด) สุดท้ายแล้วทางเลือกมีแค่ 2 แบบ คือ จ้างคนมาทำงานเอกสารโดยเฉพาะ กับ นำระบบไอทีเข้ามาช่วยลดโหลด (ทำผสมกันได้)
output ของงานเป็นสิ่งสำคัญที่สุด ไม่เกี่ยวกับใครมีประสบการณ์เยอะน้อย พูดเท่ไม่เท่ น่าเชื่อถือหรือไม่ ทุกสิ่งทุกอย่างวัดกันที่ output
ต่อเนื่องจาก output สิ่งสำคัญที่สุดของที่สุดคือ cash flow ทำยังไงก็ได้ให้มีรายได้การันตีเข้ามาตลอด อันนี้ขึ้นกับฝีมือในการขาย (งาน sale) และวิธีการเขียนสัญญา หรือออกแบบงานให้มีลักษณะเป็น recurring income (เช่น มีค่า maintenance fee)
ธุรกิจในเมืองไทย connection (หมายถึงในทางสะอาด) สำคัญกว่าฝีมือ และ connection management เป็นศาสตร์ที่ซับซ้อน น่าจะถึงขนาดต้องมีโปรแกรมคอยช่วยจัดการได้เลย
virtual office เป็นจริงได้ ถ้าคนในทีมนั้น internet-enabled อย่างเต็มที่ ซึ่งในความจริงมันไม่เป็นแบบนั้น ต้องมี hanging out space สำหรับพบหน้า เพื่ออัพเดตผลงาน และ brainstorming และควรเซ็ตให้เป็นวัฒนธรรม
สุดท้ายแล้วพนักงาน 1 คน ควรจะต้องโฟกัสเฉพาะ task ไม่กี่ชนิด ต้องแบ่งหน้าที่กันให้ชัดเจน ถ้ามากกว่านั้นมันจะ distract และสุดท้ายจะไม่ได้อะไร total football เหมาะสำหรับองค์กรที่อยู่ตัวพอสมควรแล้ว ส่วน startup ต้องการกองหน้าที่ยิงประตูได้อย่างเดียวก็พอ วิ่งไม่เป็นก็ยังได้

Knowledge Management for Practitioner

2009-02-18T07:19:00.003+07:00

กำลังอ่านหนังสือ "การจัดการความรู้ ฉบับนักปฏิบัติ" โดย ศ. นพ. วิจารณ์ พานิช มีประเด็นที่น่าสนใจหลายอัน

หน้า 4

การจัดการความรู้เป็นกิจกรรมที่คนจำนวนหนึ่งทำร่วมกัน ไม่ใช่กิจกรรมที่ทำโดยคนคนเดียว

เนื่องจากชื่อว่า "การจัดการความรู้" จึงมีคนเข้าใจผิด เริ่มดำเนินการโดยรี่เข้าไปที่ความรู้ คือเริ่มที่ความรู้ นี่คือความผิดพลาดที่พบบ่อยมาก การจัดการความรู้ที่ถูกต้องจะต้องเริ่มที่งาน หรือเป้าหมายของงาน

หน้า 6

อะไรไม่ใช่การจัดการความรู้

การจัดการความรู้ไม่ใช่สิ่งต่อไปนี้
ไม่ใช่เป้าหมายในตัวของมันเอง
ไม่ใช่สูตรสำเร็จเพื่อการบรรลุผลในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง
ไม่ใช่วิธีการที่เป็นสูตรสำเร็จตายตัว
ไม่ใช่การนำความรู้มาจัดระบบ หรือเรียกว่านำมาทำ packaging เพื่อให้เหมาะต่อผู้นำความรู้ไปใช้ประโยชน์
ไม่ใช่การดำเนินการ "ถอดความรู้" จากกิจกรรมการพัฒนาชุมชน หรือพัฒนาชนบท
ไม่ใช่กิจกรรมรวบรวมความรู้ แล้วนำไปใส่ในคอมพิวเตอร์ หรือใส่ในเว็บไซต์ เพื่อบริการผู้อื่น

ผมก็มีไอเดียต่อเรื่อง KM ของตัวเอง แต่จากการไปสัมภาษณ์ ดร. วิจารณ์ พบว่าท่านเปิดกว้างมาก และยินดีสนทนาแลกเปลี่ยนกับมุมมอง KM แนวทางอื่นๆ นี่ก็เป็นหลักการสำคัญอันหนึ่งของการทำ KM ด้วย

Startup Lifecycle

2009-02-16T08:01:00.002+07:00

โดย สรรค์ชัย เตียวประเสริฐกุล จาก BrandAge เล่ม กพ. 2006 (ปกปาท่องโก๋)

50% ของธุรกิจใหม่ขนาดเล็กและกลาง จะล้มเหลวภายใน 6 ปีแรก

ควาามผิดพลาดและล้มเหลว 5 ประการ

คาดการณ์ความต้องการของลูกค้าผิด เช่น demand, สินค้าแพงไป ซับซ้อนเกินไป
ความล้มเหลวจากเทคโนโลยี เช่น สินค้าทำงานได้ไม่ตามที่ลูกค้าคาดหวัง หรือแข่งขันไม่ได้ ตัวอย่าง Iridium, PCT
ประสิทธิภาพและประสิทธิผลในการผลิต/ดำเนินการต่ำไป ทำให้ต้นทุนแพงขึ้น
การเสียเปรียบในการแข่งขัน เกิดจากกลยุทธ์ด้านการตลาด
ข้อบังคับกฎหมายเปลี่ยนไป ทำให้สินค้าเดิมไม่สามารถวางขายได้

วัฎจักรธุรกิจ 3 ช่วง

ช่วงลองผิดลองถูก (experimental stage) ต้องการผู้บริหารแบบเจ้าของกิจการ (เถ้าแก่ entreprenuer) ต้องกล้าเสี่ยงและมี core competency ในธุรกิจ
ช่วงขยายกิจการ (growth stage) ต้องการผู้บริหารมือมีความสามารถ ที่รู้ว่าจะรุกเมื่อไร จะถอยเมื่อไร กลุ่มลูกค้าจะกว้างขึ้น มีความต้องการการบริหารทางการเงินเพิ่มเข้ามา
ช่วงจัดการบริหารธุรกิจให้เป็นมาตรฐาน (consolidation stage) ต้องการผู้บริหารมืออาชีพ ที่วางแผนในระยะยาว ธุรกิจจะไม่ใช่ธุรกิจเดียวโดดๆ แต่มักเป็นกลุ่มธุรกิจ

ปัจจัยที่จะทำให้ประสบความสำเร็จ

ผลิตสินค้าหรือบริการที่ตอบสนองความต้องการของลูกค้าได้อย่างแท้จริง founder ต้องมี core competency
มีผู้บริหารที่รับผิดชอบต่อการดำเนินการ ถ้าไม่มีผู้รับผิดชอบตรงมักล้มเหลว
ผู้บริหารและเจ้าของต้องเปิดกว้าง กล้าลองรับสิ่งใหม่
มีแผนธุรกิจ และการศึกษาความเป็นไปได้ของการลงทุน (feasibility study)

Business Essential

2009-02-10T19:28:00.002+07:00

สิ่งที่สำคัญที่สุดของการทำงาน คือผลลัพธ์

ดังนั้นหลักการทำงานที่ดี เราจะต้องออกแบบ "วิธี" การทำงานให้นายจ้าง-หัวหน้าของเรา เห็นผลลัพธ์ออกมาเป็นระยะๆ (progression) ไม่ใช่ไปซุ่มทำๆ แล้วค่อยปล่อยมาสุดท้ายตูมเดียว เพราะนายจ้างจะมองว่าเป็น risk และ out-of-control

สิ่งที่สำคัญที่สุดของธุรกิจ คือ ได้เงิน

ดังนั้นหลักการทำธุรกิจที่ดี คือต้องเก็บเงินให้ได้ การเก็บเงินเป็นเรื่องล้ำลึก เพราะมันจะมีส่วนที่คาบเกี่ยวกับมโนธรรมในจิตใจและภาพลักษณ์ภายนอก ("เราหน้าเลือดไปหรือเปล่า" "ไอ้พวกเห็นแก่เงิน") ดังนั้นจึงต้องมีกรรมวิธีหลายอย่างที่ช่วยให้การเก็บเงินนั้นเป็นไปด้วยความยินยอมพร้อมใจ จ่ายเงินกันอย่างมีความสุข เช่น กระบวนการจัดจ้าง (เรารับเงินจากฝ่ายจัดซื้อ ไม่ใช่คนที่ดีลงานด้วย), การตกลงขอบเขตในสัญญา (เพื่อป้องกันการยอมทำฟรีแล้วจะเคืองกัน), การคิดค่า maintenance แทนที่จะเป็นเงินก้อนใหญ่เดียว ฯลฯ

ดังนั้น คำถามที่สำคัญมากของการทำธุรกิจก็คือ ทำอย่างไรจึงจะเก็บเงินได้อย่างแฮปปี้?

ยังไม่ค่อยเก่งทั้งสองเรื่องเหมือนกัน ไม่ว่าจะเป็นการทำงานหรือการเก็บเงิน แต่จดไว้ก่อน

Executive Lesson Learned

2009-01-08T11:00:00.002+07:00

การที่ต้องเป็นคนตัดสินความขัดแย้ง วิวาทะต่างๆ เป็นเรื่องยาก เพราะไม่ว่าจะตัดสินยังไง ก็ต้องโดนอีกข้างด่าแน่นอน ไม่มีสูตรอะไรตายตัว ขึ้นกับสัญชาตญาณ ประสบการณ์ชีวิต จังหวะ โชค ดินฟ้าอากาศ ฯลฯ

แต่สิ่งหนึ่งที่ผมเรียนรู้จากการทำ Blognone ก็คือ

จงปกป้องคนที่ลงมือทำงาน (ด้วย priority และความรวดเร็วสูงสุด)

One of the worst things

2008-12-15T21:30:00.002+07:00

"One of the worst things you can do in a company is to have an R&D segment or an innovation group."

Marissa Mayer, Vice President, Google
BusinessWeek

At Google, "innovation come from everyone and everywhere"

Enterprise CMS

2008-11-15T15:43:00.001+07:00

เจอจาก survey ของเว็บอะไรก็ไม่รู้ลืมไปแล้ว ตัวเลือกได้แก่

Business Object
Cognos
Eclipse BIRT
Hyperion
JasperSoft
Pentaho
Sharepoint

CSR Asia 2008

2008-11-07T00:25:00.002+07:00

มีสปอนเซอร์ส่งไปงานสัมมนา CSR Asia 2008 ที่ AIT ก็เลยใช้สิทธิ์ให้คุ้มเสียหน่อย ค่าเข้าแพง

CSR ย่อมาจากคำว่า Corporate Social Responsibility หรือความรับผิดชอบขององค์กรต่อสังคม ซึ่งเป็นเทร็นด์ใหม่ที่กำลังมาแรงขององค์กรยุคนี้ ปัญหาคือคำว่า CSR มันกว้างมากจนหาขอบเขตลำบาก อะไรๆ ก็เป็นงานเพื่อสังคมได้ ไม่ว่าจะเป็นแจกผ้าห่มแบบเบียร์ช้าง หรือแจกถุงผ้าแบบที่กำลังฮิต ไปจนถึงเรื่องทำนองสิทธิแรงงาน ความปลอดภัย ประกันสุขภาพพนักงาน เป็นต้น แนวคิดของมันจะไปชนกับคำว่า Good Governance อยู่บางส่วนด้วย

งานนี้จัดโดยบริษัท CSR Asia มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ฮ่องกง (แต่เป็นบริษัทฝรั่งหัวทอง) งานนี้ก็เป็นความพยายามอันหนึ่งในการปั้นตัวเองเป็นบริษัทที่ปรึกษา CSR อันดับต้นๆ ของโลก คนพูดและคนฟังส่วนมากเป็นต่างชาติ ดูด้วยสายตาแล้วคนไทยประมาณ 20%

หัวข้อ

เท่าที่ผมประเมินจาก agenda สามารถแบ่งหมวดหัวข้อที่พูดได้คร่าวๆ ดังนี้

สิ่งแวดล้อม 7 หัวข้อ
สิทธิแรงงาน สิทธิสตรี ความยากจน ทรัพยากรมนุษย์ NGO รวมกันได้ 8 หัวข้อ
การลงทุน (แบบนักลงทุน คือ investment) ด้าน CSR 3 หัวข้อ
การจัดองค์กร งานเอกสาร กฎหมาย กฎระเบียบ กลยุทธ์ รวมกัน 8 หัวข้อ

สรุปว่าสิ่งแวดล้อมมาแรงสุดรับกระแสโลกร้อนที่ทุกบริษัทนำมาหากินสร้างภาพ จนมีผู้ฟังคนนึงตั้งคำถามว่า เฮ้ มันมากเกินไปรึเปล่า เฟคไปหรือเปล่า เราควรกลับไปมองย้อนดูที่รากเหง้าของ CSR อย่างพวกสิทธิ์พนักงาน การไม่คอร์รัปชัน ฯลฯ จะดีกว่าหรือเปล่า?

เปรียบเทียบไทย-เทศ

ผมไม่เชี่ยวชาญด้าน CSR มากนัก แต่มางานนี้ก็ได้เห็นกรณีตัวอย่างของต่างประเทศที่น่าสนใจหลายอัน เช่น

โค้ก เอาเรื่องทรัพยากรน้ำเป็นจุดขาย ส่วนตัวอย่างอื่นๆ เช่น การออกแบบตู้โค้กให้กินไฟน้อยลง
HP ทำเรื่อง supply chain ของการผลิตฮาร์ดแวร์ตัวเอง ให้ใช้พลังงานน้อยลง มีขยะน้อยลง รวมถึงขยะพิษน้อยลง
DHL มีน่าสนใจหลายอย่าง
- มีทีมพนักงานอาสาชื่อ Disaster Response Team อย่างตอนไซโคลนเข้าพม่า ก็ยกเครื่องบินคาร์โกไปให้ใช้ฟรี รวมถึงเอาเทคโนโลยีของการจัดการโกดังสินค้า (warehouse) ไปช่วยดูแลของบริจาคด้วย
- แพกเกจสินค้าแบบใช้ซ้ำได้ แล้วคิดค่าบริการถูกลง
- อันที่เจ๋งคือ คิดค่าส่งแพงขึ้น 3% แล้ว DHL จะเอาเงินส่วนนี้ไปลงทุนในพลังงานสุริยะ ซึ่งคาร์บอนเครดิตที่ได้มาจากการนี้ จะคืนกลับให้ลูกค้าที่จ่าย 3% นั้นเอาไปหักลดภาษีคาร์บอนต่อ ชื่อโครงการว่า GoGreen

ส่วนบริษัทไทยที่มาออกงานยังดูก๊องแก๊ง ไม่ใช้สมองเท่าไรนัก เช่น โครงการปลูกป่าของบางจาก โครงการสร้างโรงเรียนของการไฟฟ้าส่วนภูมิภาค เซ็นทรัลใช้ถุงผ้า ใช้ถุงพลาสติกย่อยสลายได้ คือดูแล้วมันยังเป็นโครงการทำดีสร้างภาพอยู่มาก

Sustainability

คำยอดฮิตของงานนี้ ไม่ว่าบริษัทไหนๆ จะต้องเรียกแผนหรือเป้าหมายของตัวเองว่า "sustainable” หรือ "sustainability” ทั้งนั้น แต่มันมีความหมายว่าอะไรกันแน่?

มีคนพูดคนนึงจากมาเลเซียพยายามจะนิยามคำนี้ ซึ่งเขาบอกว่า sustainability คือ (economics + environment + social) โดยอยู่ในกรอบใหญ่ของกฎหมายอีกชั้นหนึ่ง ไม่รู้ว่าดีแค่ไหน แต่อย่างน้อยก็พยายามสร้างนิยาม ไม่พูดลอยๆ เหมือนคนอื่น

Corporate Responsibility Reporting

เป็นคำใหม่ที่กำลังมาแรงในวงการ CSR มันคือการออกรายงานด้าน CSR ขององค์กรแยกเป็นอีกเล่ม ลักษณะเหมือนกับที่เราต้องรายงานผลประกอบการใน annual report แต่เปลี่ยนมาใช้ตัวชี้วัดที่เป็นด้าน CSR แทน เริ่มมีบริษัทใหญ่ๆ ในเมืองนอกทำกันบ้างแล้ว โดยเฉพาะในยุโรป

ปัญหาของ CRR ที่ยังไม่ค่อยลงตัวนัก คือการเลือกว่าจะใช้ตัวชี้วัดอะไรบ้าง ยังไม่มีมาตรฐานชัดเจน ตรงนี้ผมมองว่าในอนาคตคงค่อยๆ เริ่มมีชุดของตัวชี้วัดที่ได้รับการยอมรับในวงกว้างออกมาเอง

ข้อดีของ CRR นอกจากได้รายงานไว้เอาหน้าแล้ว มันยังเป็นการบังคับโดยอ้อม ให้พนักงานในองค์กรมาคิดว่าจะทำ CSR ด้านอะไรบ้าง (เพราะต้องเขียนรายงานส่ง) ซึ่งเป็นข้อดีที่ยั่งยืนกว่าได้หน้า

องค์กรที่เป็นผู้นำด้านนี้คือ Global Report Initiative (GRI) ซึ่งผมเดินผ่านได้ยินคุณสฤณีพูดแว๊บๆ ว่าได้รับการยอมรับสูงในวงการทีเดียว GRI นั้นมี guideline ด้านนี้เผยแพร่อยู่

CSR Index

ตามธรรมเนียมของแนวคิดใหม่ๆ ก็จะมีระยะลองผิดลองถูกสักพัก แล้วจะมีมาตรการจัดอันดับ จัดมาตรฐาน เปรียบเทียบ เพื่อให้เกิดการแข่งขัน ตอนนี้ CSR ก็เข้าระยะนี้แล้ว เริ่มมีออกมาหลายเจ้า

ของ CSR Asia นั้นออกดัชนีชื่อ CSR Barometer วัดเฉพาะบริษัทในเอเชีย 4 ประเทศคือ ฮ่องกง มาเลเซีย ไทย สิงคโปร์ คัดเอาเฉพาะบริษัทอันดับต้นๆ ของตลาดหลักทรัพย์เท่านั้น ผลปรากฎว่าระดับประเทศ ฮ่องกงชนะทิ้งขาด มาเลย์ตามมาห่างๆ ไทยตามมาเลย์มาติดๆ

ส่วนระดับบริษัท 6 อันดับแรก ฮ่องกงกวาดหมด บริษัทไทยอันดับสูงสุดคือปูนซีเมนต์ไทย อยู่ที่ 8 มั้ง เห็นเค้าบอกว่ารายงานฉบับเต็มมีให้โหลดในเว็บของ CSR Asia

แต่ CSR Asia ก็ยอมรับว่า Barometer ยังไม่สมบูรณ์นัก เพราะจำนวนประเทศกับมิติที่เอามาประเมินยังน้อย สำหรับดัชนีคู่แข่งอื่นๆ ที่ผมอ่านทันมี Down Jones Sustainability Index

Carbon Footprint

เนื่องจากว่าประเด็นด้านสิ่งแวดล้อมกำลังมาแรง เรื่องที่ขาดไม่ได้ย่อมเป็น carbon footprint กับ carbon credit ซึ่งหัวข้อนี้ผมตั้งใจไปฟังเป็นพิเศษ (แม้ว่ามันจะเริ่มพูดตอน 9 โมงเช้าที่ AIT ก็ตาม)

คนพูดมาจากบริษัทที่ปรึกษาด้านนี้หลายแห่ง จดชื่อไว้เผื่อใช้ก็มี RESET, ClimateCare, Carbon Neutral, Carbon Care Asia

เทร็นด์ที่กำลังมาแรงคือบริษัทขนาดใหญ่จำนวนมาก เริ่มตั้งเป้าตัวเลขการปล่อยคาร์บอนไดออกไซด์ (รวมถึงก๊าซอื่นๆ เช่นเรือนกระจก - GHG) ที่ต้องการจะลดให้สำเร็จ เรียกว่า Emission Reduction Target เช่น DHL บอกว่าจะลดของบริษัทตัวเองให้ได้ 10% ในปี 2012 และลดของทั้งตัวเองและพาร์ทเนอร์ให้ได้ 30% ในปี 2020 หรือของ Carbon Neutral บอกว่าจะลดของลูกค้าทั้งหมดให้ได้ 80% ในปี 2050

ตัวเลขหลายอันดูเวอร์ๆ เลยต้องมีระบบตรวจสอบเรียกว่า Carbon Audit Process (อารมณ์เดียวกับการสอบบัญชี) ขั้นตอนก็ไม่มีอะไรมาก รวบรวมข้อมูลต่างๆ แล้วเอามาวิเคราะห์หาตัวเลขการปล่อยคาร์บอน ซึ่งจะมีสูตรคำนวณที่เป็นมาตรฐานอยู่บ้าง (ซึ่งต้องจ้างบริษัทที่ปรึกษาเหล่านี้ไปคำนวณให้เราอยู่ดี) หลักคร่าวๆ คือจะวัดปริมาณทุกอย่าง เช่น ไฟฟ้าที่ใช้ หรือ ก๊าซเรือนกระจกที่ปล่อยออกมา แล้วเอาไปแปลงเป็นปริมาณ CO2 ให้หมดเพื่อหาตัวเลขสุดท้าย

มีคนพูดคนนึงเสนอว่า เราไม่ควรเน้นเรื่อง carbon footprint ในการประชาสัมพันธ์-สร้างแบรนด์มากนัก ควรมองว่านี่เป็นโอกาสลดค่าใช้จ่ายฟุ่มเฟือยของบริษัทมากกว่า (เช่น การเปิดหน้าจอทิ้งไว้ตอนพักเที่ยง จะกินไฟ ส่งผลให้กำไรน้อยลง) เพื่อเป็นแรงจูงใจให้บริษัทต่างๆ หันมาสนใจเรื่องนี้

แนวโน้มของวงการคาร์บอนในปีนี้-ปีหน้า

บริษัทขนาดใหญ่จะยังรายงานปริมาณคาร์บอนของตัวเองต่อไป เพราะลงทุนกับวิธีการหาตัวเลขไปเยอะแล้ว (บริษัทไทยที่ทำคือ ปตท.)
บริษัทเล็กๆ ที่อยู่ใน supply chain จะสนใจเรื่องนี้หรือไม่ ขึ้นกับบริษัทใหญ่ที่เป็นแกนของ supply chain (ตัวอย่างเช่น Wal-mart ซึ่งปัจจุบันทำเรื่องนี้แล้ว)
ภาวะเศรษฐกิจถดถอย จะส่งผลให้มูลค่าของตลาดคาร์บอนลดลง เพราะคนจะประหยัดงบเรื่องพวกนี้เป็นอันดับแรกๆ

คีย์เวิร์ดอื่นๆ ที่น่าสนใจ

Water Neutrality
Greenwash
Carbon Offset

Entrepreneurial Spirit

2008-10-24T17:56:00.001+07:00

Entrepreneurs live to be entrepreneurs. I have never had a discussion with anyone about starting a business that included tax rates.

Mark Cuban

Where Apple Will Go Next?

2008-10-03T21:26:00.002+07:00

Apple: A Product Plateau?

BW ตั้งคำถามว่า ตอนนี้ Apple มี product line ครบเท่าที่สมองชาวบ้านมันสมควรจะคิดออกแล้ว แอปเปิลจะทำอะไรต่อ?

ระยะสั้นยังมีตลาด Netbook, Internet Tablet ที่ว่างอยู่

ระยะยาวคือไปอุดขัดผลิตภัณฑ์เดิมให้เข้มแข็ง เช่น Apple TV, iPhone nano กับอีกทางคือไปลุยตลาด ตปท เช่น จีน รัสเซีย

แล้วทำไมไม่เขียนลง BN (วะ)

Branding - Mobile Carier Case

2008-10-03T21:17:00.004+07:00

With the release of the iPhone, Apple proved the value of creating products that delight customers. AT&T only grudgingly joined the party—missing an important opportunity to align itself with some of the most loyal customers on the planet.

Can T-Mobile Become the Heroic Mobile Carrier We Need? - Business Week

ตัวบทความพูดถึงโอกาสของ T-Mobile (+Android) ในการเป็นโอเปอเรเตอร์ในอุดมคติ ไม่หน้าเลือด ไม่ผูกมัด น่าจะอารมณ์คล้ายๆ แบรนดิ้งของ DTAC ที่เน้นใจดี approachable รักษ์โลกรักษ์น้ำรักษ์ปลา

Time to Market

2008-10-01T00:28:00.003+07:00

อ่าน Why Android Will Soon Kick Ass ของ Gizmodo แล้ว เยี่ยมทีเดียว เป็นการพูดถึงประเด็นทางธุรกิจและ ecosystem ของ Android ที่น่าสนใจ

แต่ประเด็นที่อ่านแล้วติดใจมาก คือ ความล่าช้าของ Android กลับเป็นประโยชน์!!! เพราะมาช่วงที่ iPhone ลดความร้อนแรงลงพอดี

it will be entering the market at a time when iPhone’s software strategy is starting to show wobbly legs.

อ่านแล้วน่าคิด ถ้า Android เปิดตัวชนตรงๆ ในเดือนมิถุนาที่ iPhone 3G ออก เรื่องแบรนด์ทาบกันตรงๆ คงสู้ยาก พอคนเลิกเห่อ แถมแอปเปิลพลาดเองเรื่อง App Store เลยกลับมาเป็นจุดขายให้กับ Android เรื่อง Openness ไปซะอย่างนั้น (โชคช่วยนิดหน่อยด้วย)

ในบทความยังมีประเด็นอื่นๆ บอกว่าการที่ Page&Brin ใส่สเก็ตเข้ามาในงาน มันไม่ใช่เรื่องบังเอิญ!!! มันเป็นการสร้างภาพ!!!

why a business will fail

2008-09-28T21:41:00.000+07:00

Scott Kurnit of the Mining Company (aka About.com) told me there are three reasons why a business will fail: it's a bad idea, bad execution or outside factors.

If you examine your business with these three filters right now, you can baseline where you're at: one, two or three strikes.

Calacanis: Collapsing Economy Will Kill 50%-80% Of Startups

Web Event Business

2008-09-07T09:16:00.000+07:00

บทความ 3 ตอนของ CNET พูดถึง TechCrunch 50 จุดอ่อนจุดแข็ง และจุดที่น่าวิจารณ์ ผลประโยชน์ทับซ้อน ฯลฯ

Are Demo and TechCrunch50 fragmenting their audiences?

เปรียบเทียบธุรกิจ event การเกิดตัว web startup ของ DemoFall กับ TC50 ลองอ่านดูจะเห็นกลยุทธของ Arrington แล้วควรเทียบกับ FOWA ของ Carsonified ด้วย

A user guide to following DemoFall and TechCrunch50
At the TechCrunch50, an unfair advantage?

พูดถึงผลประโยชน์ทับซ้อนของ TC50 กับ TechCrunch

Community Personas

2008-09-05T03:41:00.002+07:00

Community Personas

The Initiate
A new member in a community comes for information or for a shared interest.
The Observer
At first, the new member will primarily read other members’ contributions, observe activity, and perhaps occasionally post questions.
The Convert
The observer quickly absorbs the common values and rules of behavior of his customer community. Each customer community represents a small-scale society, and has its own implicit values and rules of behavior.
The Evangelist
Once the member surmounts the timidity that comes with being “the new neighbor on the block”, he will start posting and contributing to the common body of knowledge generated by the community.
The Opinion Leader
Finally, as the member’s posts accumulate and his contributions become noticed, he gains respect from the community and becomes an opinion leader to whom other members often pay deference through quotes and direct positive references.

"one’s recognition and prestige are directly related to the quality and quantity of contributions to the community."

Lithium

Thai culture @ work in International company

2008-09-03T04:05:00.004+07:00

Thai culture @ work in International company

เป็นสไลด์ของคุณ p_warawit ที่พูดในงาน BarCamp ครับ อ่านบล็อกของเจ้าตัวประกอบ พูดถึงสไตล์การทำงานเอเชีย/ไทย vs ฝรั่ง ได้น่าสนใจ

Google Best Practices

2008-08-27T02:38:00.002+07:00

Sergey Solyanik เป็นพนักงานคนแรกๆ ที่น่าจะย้ายจากไมโครซอฟท์ไปกูเกิล แล้วย้ายจากกูเกิลกลับมาไมโครซอฟท์อีกรอบ เขาเขียนบล็อก Back to Microsoft ซึ่งสื่อจำนวนมากเอาไปตีเป็นประเด็นว่า กูเกิลไม่คูลอีกต่อไปแล้ว

เหตุผลของพี่แกไม่ใช่เรื่องว่ากูเกิลห่วย แต่เป็นเพราะไลฟ์สไตล์ไม่ตรงกันมากกว่า ที่เอามาลงบล็อกนี้เพราะพี่แกเขียนเปรียบเทียบวิธีทำงานของสององค์กรไว้ด้วยว่า แบบไหนดีไม่ดี คัดมาเฉพาะของดีของกูเกิล

ใช้ระบบประเมินผลจากเพื่อนร่วมงาน แทนที่จะเป็นหัวหน้างาน เพราะว่าเพื่อนร่วมงานใกล้ชิดกับเรามากกว่า และถูกหลอกได้ยากกว่าหัวหน้า เป็นการบังคับอ้อมๆ ให้พนักงานสื่อสาร ร่วมมือกันมากขึ้น
การผลักดันเรื่องต่างๆ ในบริษัท ทำโดยคณะกรรมการอิสระ ซึ่งประกอบด้วยพนักงานว่างงาน (จากกฎเวลาว่าง 20% อันเลื่องชื่อนี่ล่ะ) และฟิตจัดอยากผลักดันในเรื่องต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นคุณภาพของโค้ดไปยันคุณภาพของอาหาร ซึ่งส่งผลโดยอ้อมให้พนักงานรู้จักวิธีการสร้าง consensus ระหว่างประเด็นโต้แย้งต่างๆ
อาหารฟรี ไม่ใช่แค่เท่ แต่จริงๆ แล้วมันช่วยให้ทีมงานเดียวกันได้มีเวลาคุยกัน จากการนั่งกินข้าวเที่ยง (ฟรี) ด้วยกัน บทสนทนาที่ดีมาตอนอื่นที่ไม่ใช่เวลางานเสมอ

Five most important lessons I've learned as an entrepreneur.

2008-08-26T06:02:00.002+07:00

Guy Kawasaki เจ้าเดิมไปเขียนบล็อกลง Sun SME (คาดว่ารับจ้างไป) พูดถึงหลัก "คิด" ห้าข้อสำหรับ startup

cash flow มาก่อนกำไร - อันนี้เถ้าแก่ไทยสืบทอดกันมานาน ไม่ใหม่มาก
คืบหน้าทีละนิด ดีกว่าดังตูม ซึ่งทำจริงได้ยาก
โชคสำคัญกว่าฝีมือ ดังนั้นลองทำอะไรออกมาเยอะๆ โชคจะได้เยอะตาม
อย่าสนใจเสียงนกเสียงกา ที่บอกว่าเราไปไม่รอด
อย่าขอให้คนอื่นทำในสิ่งที่เราไม่ทำ ไม่ว่าจะเป็นลูกค้า (กรอกฟอร์มยาวจัด) หรือลูกจ้าง (ใช้แรงงานทาส)

Five most important lessons I've learned as an entrepreneur.

Why Yahoo Japan Is Worth Nearly As Much As Yahoo

2008-08-24T22:36:00.000+07:00

Why Yahoo Japan Is Worth Nearly As Much As Yahoo
TechCrunch

เป็นกรณีศึกษาที่ดีด้าน localization

The Apple Way I - Art of Introduction

2008-07-16T03:05:00.004+07:00

กำลังอ่านหนังสือเรื่อง The Word of Mouth Manual: Volume II ของ Dave Balter (มีให้โหลดเป็น PDF ฟรีตามลิงก์) ชื่อเรื่องก็บอกแล้วว่าเกี่ยวกับ Buzzword และราชาแห่ง Buzzword คงหนีไม่พ้นแอปเปิล (เคยเขียนเรื่องนี้ไปทีแล้ว)

บล็อกรายสะดวกซีรีย์นี้เกิดขึ้นเพื่อจดบันทึกการวิเคราะห์ของตัวเองว่า ที่ผ่านมา การตลาด Buzzword ของแอปเปิลเป็นอย่างไรบ้าง

สำหรับตอนแรกไม่เกี่ยวกับ Buzzword โดยตรงเท่าไรนัก แต่เป็นวิธีการเปิดตัวผลิตภัณฑ์ที่เจ๋งที่สุดเท่าที่เคยเห็นมาอันหนึ่ง ผมยกให้เป็นช็อตประทับใจที่สุดแห่ง Stevenote ยุค post-intel ด้วยซ้ำ

ถ้าใครเคยดู Stevenote ของ MacWorld ‘07 น่าจะจำได้ว่าแอปเปิลประกาศข่าวผลิตภัณฑ์ 3 อย่าง ถ้าไม่เคยดูหรือจำไม่ได้ ผมเตรียมวิดีโอมาให้พร้อมสรรพ

ความเจ๋งของวิธีการนำเสนอแบบนี้ คือการเล่นกับ "ความคาดหวัง" ของบรรดาคนในห้องส่ง นั่นคือทุกคนเป็นแฟนแอปเปิล ที่ผ่านการถกเถียงพูดคุยเรื่อง iPod รุ่นใหม่ที่เป็นจอสัมผัส และโทรศัพท์มือถือจากแอปเปิลมาเป็นเวลานานแล้ว

สังเกตว่าช็อตคนเฮจะมี 2 จุดคือ iPod สัมผัสกับ Phone device ส่วนชิ้นสุดท้ายคือ Internet device นั้นคนยังอึ้งๆ กับ phone อยู่ แถมไม่ใช่สิ่งที่คาดหวัง ทำให้ไม่ตื่นเต้นมากนัก (ถ้าสลับ internet device ขึ้นมาเป็นอันแรกสุด ก็เรียกได้ว่า Stevenote อันนี้เพอร์เฟคต์)

แต่พอสตีฟมีกั๊กสองที่หมุนรูปให้คนเก็ตเอง ความตื่นเต้น (ซึ่งเป็นจุดขายของ Stevenote) เลยเข้าขั้นพีคแบบปรอทแตก พอจุดความสนใจได้แล้ว ช่วงที่สตีฟเกริ่นโน่นนี่นั่น ไม่ว่าจะน่าเบื่อแค่ไหน ก็ได้รับความสนใจฟังแบบหูไม่กระดิกจากคนในฮอลล์ไปแล้ว

จุดสังเกตเล็กๆ ใน ภาค 2 ของ Stevenote อันนี้คือจุดที่สตีฟพูดถึง Multi-touch แล้วบอกว่าจดสิทธิบัตรไปแล้ว ซึ่งคนฟังดีใจกันมาก เพราะมันสอดคล้องกับการตลาดแบบ exclusive ของแอปเปิล นั่นคือ "ฉันใช้แอปเปิล ฉันเท่กว่าเธอ" (ซึ่งมันแฝงความหมายโดยนัยไว้ว่า คุณต้องมาใช้แอปเปิลเท่านั้น ถึงจะได้ความสามารถนี้ และ patent เป็นกลไกที่ใช้ควบคุมให้มันเป็นจริง)

Buzzword Marketing

2008-06-16T15:38:00.002+07:00

จากบล็อกของ Guy Kawasaki สัมภาษณ์ Dave Balter เจ้าของบริษัททำ Buzzword

Word-of-mouth หรือ buzzword ไม่สามารถบังคับให้เกิดขึ้นได้ ต้องสร้างสภาพแวดล้อมที่เอื้อให้มันเกิดเองเท่านั้น และใครๆ ก็สามารถสร้าง buzzword ได้ (เคส iPhone ถือเป็น large scale buzzword)

องค์ประกอบที่สำคัญของ buzzword

ไม่ต้องมีเงินตอบแทน เงินจะทำให้ความเห็นอิสระเสียไป
ไม่มีบทล่วงหน้า ปล่อยให้คนพูดเรื่องที่อยากพูด
เปิดกว้าง

อายุของ buzzword อาจอยู่ได้นานถึง 6 เดือน

ช่วงเวลาที่สำคัญที่สุดของ buzzword เรียกว่า "pass along effect" หรือช่วงหลังจากลูกค้าซื้อผลิตภัณฑ์ เพราะจะเป็นช่วงที่ลูกค้าตรวจสอบ (validate) ว่าที่ฟังๆ คำเล่ามาแล้วตัดสินใจซื้อเนี่ย (บางทีไปต่อแถวซื้อเป็นวัน ลงทุนแรงงานมหาศาล) มันคุ้มกับเงินที่ลงทุนไปหรือเปล่า ถ้าลูกค้ารู้สึกว่าคุ้ม ก็จะเล่นโน่นนี่ อวดชาวบ้านเยอะเป็นพิเศษ

สูตรสำเร็จของ Apple คือสร้าง buzzword 2 กั๊ก กั๊กแรกคือก่อนประกาศผลิตภัณฑ์ ให้ข้อมูลน้อยที่สุดเพื่อสร้างดีมานด์และความคาดหวัง (เพื่อให้คนคุยกันว่า ความคาดหวังของเราเหมือนกันหรือเปล่า) จากนั้นคือช่วงหลังประกาศผลิตภัณฑ์ ซึ่งคนจะมาคุยกันอีกรอบว่า ที่คุยกันไว้รอบก่อน ถูกต้องไหม ความเห็นของคนอื่นเป็นอย่างไร