ⓙⓤⓢⓣ 2b ⓘⓝⓕⓞⓡⓜⓔⓓ

Bibliotheek Reference | Bibliotheek Inlichtingenwerk

2013-04-19T10:53:00.001+02:00

Als ik aan bibliotheek reference (bibliotheek inlichtingenwerk) denk dan denk ik met nostalgie terug aan mijn studiejaren bij de opleiding IDM. Tijdens de opleiding werd het boek "Introduction to Reference Work" aanbevolen. Een van de hoofdstukken uit het boek is "Reference Interview". Wij als informatiespecialisten komen regelmatig met studenten in contact door (info)baliediensten waarbij studenten naar ons toe komen met allerlei soorten vragen. Tijdens een baliesessie (lees: reference interview) heb je de kans om een student iets meer informatievaardigheden bij te brengen. Alleen, hoe zorg je ervoor dat de student dit ook daadwerkelijk onthoudt? Stel, student X is op zoek naar een artikel over de economische crisis. Dan is de volgende logische stap om de student te verwijzen naar een geschikte bibliotheek databank dat artikelen bevat over de economische crisis. Wellicht geef je als tip mee dat Google Scholar ook een goede optie is of World.cat.org en natuurlijk relevante zoektermen. Nu zijn er 3 verschillende databases aan de student doorgegeven. Met het oog op het concept 'leven lang leren - life long learning' is de vraag: welke v/d drie databases zal de student daadwerkelijk onthouden en vervolgens blijven gebruiken? Antwoord: dat blijft onbekend. Je kunt de kans hoogstens iets vergroten door wat je gezegd hebt te herhalen OF door wat je gezegd hebt te herhalen EN op te schrijven en dit aan de student mee te geven. Zelf merk ik dat ik meestal herhaal en niet altijd een notitie maak van wat ik heb uitgelegd aan de student.

Het blogartikel "Student learning at the reference desk: bringing home notes"

(the undergraduate science librarian) zette mij aan het denken: ik heb meer invloed dan ik denk als studenten bij mij aan de balie vragen stellen. Bibliothecarissen bij de bibliotheek Milne (VS) gaan beginnen met het distribueren van hun notities aan studenten over onder andere:

relevante zoektermen
relevante databases
relevante websites

De notities worden geschreven op dubbelzijdige carbonpapier zodat de notitie aan de student meegegeven kan worden waarbij de student altijd terug kan grijpen naar de informatie, maar ook een kopie voor eigen onderzoek. Daarnaast zijn zij van plan om een korte vragenlijst uit te zetten bij studenten ter evaluatie over wat studenten hebben geleerd tijdens een baliesessie.

Ik ben benieuwd naar: A. wat voor resultaten dit zal opleveren en B. hoe worden de baliessies geëvalueerd door Nederlandse bibliotheken (worden deze uberhaupt geëvalueerd?).

Open Access & (Wetenschap &) Social Media

2012-10-22T14:13:00.000+02:00

Bovenstaande infographic kwam ik tegen op de site Use of social media. In het kader van de Open Access Week die vandaag is gestart hebben de Universiteit van Amsterdam, Hogeschool van Amsterdam en de Vrije Universiteit Amsterdam deze speciale themapagina gelanceerd waarop ze onderzoekers praktische informatie bieden over hoe je publiceert in open access en over de verschillende sociale media. De themasite bevat verwijzingen naar verschillende artikelen over dit thema.

Wetenschap & Social Media

Hoe maak je als wetenschapper slim gebruik van social media? Waar past welke tool in de onderzoekcyclus? Studio Lakmoes heeft een schematisch overzicht gemaakt van de type social media tools die in verschillende fase van het onderzoek zijn in te zetten, van vraagstelling, via uitvoering en analyse naar kennisverspreiding. De maakster van de infographic, Marjolein Pijnappels legt zelf uit welke social media tools in welke fase kunnen worden ingezet. Daarnaast beschrijft ze in het white paper ‘Wakker worden! Tijd voor Open Science’, hoe social media het wetenschappelijk proces zouden kunnen veranderen en de mogelijkheden van open access:

Peer review: de wisselwerking tussen lezers en auteurs wordt verbeterd, doordat reviewers en lezers op elkaar kunnen reageren en lezers en auteurs op de reviews kunnen reageren.
Kennis delen en citizen science: social media geven wetenschappers een nieuw gereedschap om op laagdrempelige manier over hun onderzoek te communiceren met niet-‐wetenschappers: burgers, maar ook beleidsmensen, het bedrijfsleven, studenten en scholieren. Ook gezien de opkomst van Citizen Science wordt de interactie tussen wetenschappers en burgers steeds belangrijker.
Verspreiding van tools en methodes: door Open Science toe te passen en de bijbehorende succesvolle platforms als The Open Science Project kunnen tools en methodes sneller en breder verspreid worden.
Maatschappelijke roep om transparantie: de samenleving roept om meer transparantie en inzicht in overheidsgesubsidiëerde onderzoeksprogramma’s en subsidies voor onderzoek. Bestuurders roepen op tot een meer maatschappelijk en toepassingsgerichte beoordeling van onderzoek. Het peer review systeem is aan een update of wellicht een algehele vervanging toe. Deze revoluties in de wetenschappelijke wereld zijn onomkeerbaar en bieden grote kansen voor Open Science en social media.

Uit onderzoek blijkt dat social media onderzoekers helpen bij het delen van informatie (62% gebruikt social media hiervoor), netwerken (61%), deelnemen aan discussies (33%). Professionele netwerken zijn daarbij erg populair, gevolgd door wiki’s, blogs, (bedrijfs) yammer, sociale netwerken en websites voor het delen van video’s, zoals YouTube.

Open Acces & Social Media

De bibliotheek van de UvA heeft een aantal interessante webtools (waaronder delicious, Google docs, rss en twitter) op een rijtje gezet en beschrijft kort het wat, waarom en hoe van deze tools.
Vandaag, morgen en woensdag organiseren de UvA, HvA en VU gezamenlijk de workshop 'Open Access & Social Media' waarin een korte introductie wordt gegeven over open access publiceren en sociale media en hoe je die als onderzoeker het beste kunt gebruiken om onderzoek onder de aandacht te brengen van een groter publiek.

Bronnen

Activiteiten Nederland Open Access Week 2012 | InformatieProfessional
Social media en wetenschappers | Wetenschapper 2.0
Wetenschappers en Social Media | Formedia

Digitale studiegewoonten

2012-07-17T13:52:00.001+02:00

Een collega attendeerde mij op een artikel van ereaders.nl met als titel 'Eindcijfer student afhankelijk van leesgedrag eerste drie weken'. Het bleek om een infographic te gaan gebaseerd op gegevens van een onderzoek uitgevoerd door Kno, een Amerikaanse leverancier van digitale studieboeken. Hier de resultaten opgesplitst.

In de eerste drie weken van een semester kan aan de hand van het leesgedrag al voorspeld worden wat voor cijfer de student mogelijk gaat halen: studenten met hoge cijfers werken de tekst systematisch door, terwijl studenten met een lager cijfer vaker heen-en-weer springen in de tekst.

Bedrijfskundestudenten duiken pas tegen het einde van een semester volop in hun digitale studieboeken en studenten die een sociale studie volgen lezen het minst, vergeleken met studenten uit andere studierichtingen.

Medische studenten houden er het meest intensieve leesschema op na.

Wiskunde studenten navigeren dubbel zoveel keer naar specifieke pagina's dan bèta-studenten en studenten die een sociale studie volgen.

Verder blijkt dat verpleegkundestudenten de meeste markeringen aanbrengen in hun studieboeken.

Toekomstige ingenieurs maken veelvuldig gebruik van de zoekfunctie.

Horizon Report 2012: de belangrijkste trends, uitdagingen en technologieën voor het hoger onderwijs in de komende vijf jaar

2012-02-15T14:49:00.001+01:00

Ieder jaar brengt het New Media Consortium en de EDUCAUSE Learning Initiative het Horizon Report uit waarin ze zes opkomende technologieën beschrijven die de komende vijf jaar grote invloed zullen hebben op het hoger onderwijs wereldwijd.

In de versie van dit jaar worden mobiele apps en tablets geïdentificeerd als technologieën die naar verwachting mainstream zullen worden ingezet in de eerste horizon van een jaar of minder. Game-based leren en analytisch leren worden in de tweede horizon van twee tot drie jaar geplaatst. Gesture-based computing en het ‘internet der dingen’ komen in opkomst in de derde horizon van vier tot vijf jaar. Bekijk het achterliggende werk dat is geleverd om dit rapport tot stand te laten komen, op de Horizon Report Wiki.

Belangrijkste trends

Mensen verwachten te kunnen werken, leren, en studeren waar en wanneer ze willen.
Werken en leren zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden (informeel leren) en mensen willen eenvoudig en altijd toegang tot informatie, tools, bronnen en up-to-date analyses en commentaar.
De technologieën die we gebruiken zijn meer en meer cloud-based en onze notie van IT-ondersteuning is gedecentraliseerd. Uitdagingen met betrekking tot privacy en soevereiniteit blijven, maar de belofte van significante kostenbesparing is een belangrijke drijfveer voor het zoeken naar oplossingen.
Samenwerking wordt belangrijker in onze werkomgeving en dit brengt verandering in de manier waarop studentprojecten worden gestructureerd. Deze projecten zijn afhankelijk van tools zoals wiki's, Google Docs, Skype en Dropbox.
De overvloed aan middelen en contacten die eenvoudig toegankelijk zijn via internet dagen ons iedere dag weer uit om onze rol als opvoeders te herzien. Instellingen moeten overwegen welke unieke waarde ze toevoegen aan een wereld waarin informatie alom vertegenwoordigd is.
Onderwijs paradigma's verschuiven naar online leren, hybride leren en samenwerkingsmodellen. Instellingen die face-to-face/online hybride leermodellen omarmen, hebben de potentie om gebruik te maken van de online vaardigheden die leerlingen al onafhankelijk van het onderwijs hebben ontwikkeld.
Er is een nieuw accent in de klas op actief leren en leren op basis van uitdagingen. Er is de hoop dat als studenten de leerstof kunnen koppelen aan hun eigen leven, hun omliggende community's, en de wereld als een geheel, ze dan enthousiaster zijn om te leren en zich te verdiepen in het onderwerp.

Significante uitdagingen

Economische druk en nieuwe onderwijsmodellen zorgen voor ongekende concurrentie op de traditionele onderwijsmodellen. Maar het zomaar kapitaliseren van nieuwe technologieën is niet voldoende: de nieuwe modellen moeten deze tools en diensten gebruiken om studenten op een dieper niveau te engageren.
Geschikte statistieken voor evaluatie blijven achter bij de opkomst van nieuwe wetenschappelijke vormen van schrijven, publiceren, en onderzoeken. Traditionele benaderingen van wetenschappelijke evaluatie, zoals op citaten gebaseerde statistieken, zijn vaak moeilijk toe te passen op onderzoek dat is verspreid of uitgevoerd via social media. Nieuwe vormen van peer review en beoordelingen, zoals lezers ratings, opname in en benoemd worden door invloedrijke blogs, tagging, inkomende links, en re-tweets, zijn in opkomst als gevolg van de natuurlijke werking van de wereldwijde onderwijscommunity, met steeds relevantere en interessantere resultaten.
Het belang van digitale mediageletterdheid als een belangrijke vaardigheid in elke discipline en beroep stijgt door. Maar we zijn nog ver verwijdert van de vanzelfsprekende opname van digitale mediageletterdheid als norm voor academische professionals of als belangrijk onderdeel van opleidingen.
Institutionele barrières zorgen voor uitdagingen om op een constructieve manier vooruit te komen met opkomende technologieën. Experimenteren met of adoptie van duidelijk innovatieve toepassingen van technologieën wordt vaak gezien als iets wat buiten de rol van de onderzoeker of wetenschapper valt.
Nieuwe wetenschap-modi zorgen voor belangrijke uitdagingen voor bibliotheken en hun academische collecties, hoe wetenschap wordt gedocumenteerd, en de business modellen om deze activiteiten de ondersteunen. Terwijl de universiteitsbibliotheken hun collecties van wetenschappelijke bronnen traditioneel huisvesten, dagen sociale netwerken en nieuwe uitgevers paradigma's zoals open content, de rol van de bibliotheek als curator uit.

De aanpak van deze uitdagingen hangt af van de lokale situatie van onderwijsinstellingen: de noodzakelijke mensen en middelen. Bijvoorbeeld of de gebouwen transparant genoeg zijn voor de radio-frequenties die draadloze technologieën vereisen.

Technologieën in opkomst

Mobiele apps is het snelst groeiende onderdeel van de mobiele toepassingen in het hoger onderwijs op dit moment, met effecten op vrijwel elk aspect van het informele leven, en in toenemende mate, elke discipline in de universiteit. De beste apps zijn nauw geïntegreerd met de mogelijkheden van het apparaat zelf, met behulp van locatiegegevens, beweging-detectie, toegang tot sociale netwerken en zoeken op het web, om samen naadloos te zorgen voor een 'full-featured ervaring'. Enkele voorbeelden:

De Vanderbilt University richtte het Vanderbilt Mobile Application Team op in 2009 om hun studenten voor te bereiden op high-tech banen. Sinds de groep werd opgericht, hebben de deelnemende studenten al drie bekroonde apps ontwikkeld. Al hun werk is open source en kan als leermodel worden gebruikt in andere instellingen.

De gratis Princeton University's 'iPrinceton' app stelt gebruikers in staat om sport- en academisch nieuws te lezen, te bladeren door de volledige catalogus van de bibliotheek en verbinding te maken met de sociale media pagina's van de universiteit. De app heeft ook verbinding met Blackboard voor directe ondersteuning bij cursussen op elk gewenst moment.

De volgende elementen maken dat tablets zo bruikbaar zijn voor onderwijsdoeleinden:
* Hoge-resolutie schermen zorgen ervoor dat de gebruikers van tabletten, zoals de iPad, eenvoudig content met elkaar kunnen delen en ze beelden en video's op het scherm kunnen bestuderen.
* Tablets worden gezien als minder storende apparaten (geen rinkelende telefoons en geen inkomende SMS-berichten), waardoor ze ideaal zijn als hulpmiddel voor het leren.
* Door middel van een veeg, een tik of een druk kan de gebruiker met het apparaat communiceren op een totaal nieuwe manier die zo initiatief en simpel is dat handleidingen of instructies overbodig zijn.
* Door hun draagbaarheid, groot display, en touchscreen zijn tablets geschikt voor zowel het inrichten van 1op1 leersituaties als voor veldwerk.
* Studenten gebruiken al tablets of gelijksoortige apparaten buiten het klaslokaal voor hun sociale netwerken en het verdiepen in informele leerervaringen. Als zodanig zijn de studenten het al gewoon tablets te gebruiken in zowel academische als maatschappelijke instellingen.
Studies waaronder die op de Abilene Christian University, en vele anderen hebben over het algemeen vastgesteld dat de integratie van tablets in het curriculum heeft geleid tot toegenomen betrokkenheid van de student en verbeterde leerervaringen. Steeds meer instellingen bieden daarom hun studenten iPads aan vooraf geladen met materialen, digitale schoolboeken en andere nuttige bronnen. Voorbeelden:

Tijdens het Wall Street Semester programma van de Drew University worden studenten uitgerust met een iPad en apps die toegang geven tot en helpen bij het interpreteren van financiële informatie: http://www.drew.edu/news/2011/11/17/ipad-makes-wall-street-debut
'MathsCasts' zijn video's waarbij wiskundige concepten worden uitgelegd en die gemaakt zijn met een tablet.

Volgende aspecten maken games boeiend en aantrekkelijk voor spelers van verschillende leeftijden en van beide geslachten: het gevoel te werken in de richting van een doel, de mogelijkheid tot het bereiken van successen, de mogelijkheid tot het oplossen van problemen, samen te werken met anderen, anderen te ontmoeten, interessante verhaallijnen, etc. Studenten zijn geëngageerd omdat ze gemotiveerd worden om het beter te doen: erin slagen het volgende niveau te halen. Voorstanders benadrukken ook de productieve rol van het spel: experimenteren, verkenning van identiteiten, en zelfs mislukking. De link tussen games en leren bestaat in het hoogste niveau van interactie waarbij samenwerken, leiderschap en het ontdekken voorop staan. De redenen waarom game-based leren in de tweede horizon is geplaatst, zijn aan de ene kant het feit dat alhoewel bovengenoemde aspecten repliceerbaar zijn voor educatieve content ze wel moeilijk te ontwerpen zijn en aan de andere kant de uitdaging om traditionele educatieve content zo in te bedden dat ze een natuurlijk onderdeel vormen van het spel. Voorbeelden:

St. Edward's University is onlangs gestart met een pilot waarbij de nadruk ligt op het gebruik van sociale media en ervaringsleren benaderingen. Hun 'Global Social Problems' cursus is ontworpen door gebruik te maken van 'heroic gaming' strategieën. Alle cursus-activiteiten zijn geworteld in een gemeenschappelijke reeks heroïsche waarden en worden voorgesteld als 'karaktereigenschappen' in het profiel van elke student.
3D Gamelab, ontwikkeld door Boise State University, is een op een zoektocht gebaseerd uniek leerplatform dat ieder klaslokaal omtovert in een levend spel. 3D Gamelab helpt leraren innovatieve leeractiviteiten te verbinden aan normen, en voorzien leerlingen van keuzes terwijl ze al gamend een weg banen door een competentiegericht curriculum.

In de kern gaat analytisch leren over het analyseren van de schat aan informatie over studenten op zo een manier dat het scholen in staat stelt weloverwogen aanpassingen door te voeren in de leerervaringen van studenten, gebaseerd op nieuwe manieren van het observeren van patronen in complexe data. Dit soort interventie is niet nieuw - scholen maken al langer gebruik van informatie als presentielijsten, cijfers, observaties, testscores en dergelijke om risicostudenten te identificeren. Analytisch leren bouwt hierop voort, maar probeert verder te gaan door informatie samen te voegen uit verschillende bronnen:
* niet alleen bovengenoemde aspecten maar ook,
* het effect van de leeromgeving (vooral online, maar ook fysieke omgevingen),
* kennis die is opgedaan via informeel leren,
* en de statistieken van vaardigheden, waaronder creativiteit, leiderschap en innovatie
om zo een veel robuuster en genuanceerder beeld te creëren van leren op het moment dat het plaats vindt en dat beeld te gebruiken om onderwijs- en leeromgevingen te verbeteren. Door
het aanbieden van informatie in real time, kan het analytisch leren ondersteuning bieden bij directe aanpassingen, hetgeen duidt op een meer flexibel curriculummodel dat meer open staat voor verandering. In 2010 is onder leiding van de Carnegie Mellon University het Measuring Learning Consortium opgericht, waar een aan grote internationale projecten zijn ondergebracht die werken aan gemeenschappelijke oplossingen rond analytisch leren. En ook grote uitgevers, zoals McGraw Hill (Connect) en Pearson (MyLabs) zijn begonnen met het ontwikkelen en aanbieden van hun eigen analytisch leren producten. Voorbeelden van het gebruik van analytisch leren in het onderwijs zijn:

Studenten van de Universiteit van British Columbia bestuderen web en sociale analyses om betekenisvolle trends over menselijk gedrag te ontcijferen.
De Universiteit van Minnesota gebruikt gegevens voor hun cursus management systeem om te kijken of het gebruik van online studieboeken het leren van studenten kan verbeteren maar ook om met deze gegevens de cijfers van studenten te voorspellen. Het doel is om studenten te voorzien van op maat informatie om hun zo te helpen bij hun voorbereiding op eindtentamens, papers, en projecten.

Zoals hierboven bij punt 2 tablets al is vastgesteld, is het besturen van apparaten door middel van beweging - gesture-based computing - al algemeen goed geworden en deze apparaten zijn meer intuïtief in het gebruik dan een computer met muis. Naast de iPad zijn computerspellen als de Xbox Kinect en de Nintendo Wii voorbeelden. Ontwikkelingen op dit gebied centreren zich op het maken van een minimale interface, en in het produceren van een ervaring van directe interactie zodanig dat, cognitief gezien, de hand en het lichaam de apparaten zelf besturen. Daarnaast wordt ook de stem meer en meer geïntegreerd en zo door de apparaten herkend als een sturingselement. Gesture-based computing stelt gebruikers in staat te leren door te doen en vergemakkelijkt de convergentie van de gedachten van een gebruiker met zijn bewegingen. Daarbij ondersteunen grote multi-touch displays collaboratief werk, waardoor meerdere gebruikers in staat zijn gelijktijdig met dezelfde inhoud bezig te zijn. Terwijl gesture-base computing al veel stof doet opwaaien in de wereld van de consument, zijn er nog geen actuele voorbeelden te vinden in leersituaties in het hoger onderwijs. Ze worden echter wel al ingezet ter ondersteuning van studenten met een beperking (blinden of dyslectische studenten). Ook zijn onderwijsinstellingen al bezig met het experimenteren met deze apparaten om ze in te zetten bij leersituaties. Voorbeelden:

Het EyeMusic project aan de Universiteit van Oregon maakt gebruik van eye-tracking sensoren voor het samenstellen van multimediale producties gebaseerd op de oogbewegingen van de gebruiker. De uitvoerder kijkt naar een fysieke locatie voor het visueel verwerken ervan of te zorgen voor een geluid, en EyeMusic brengt het visuele en het geluid samen om zo perceptuele-motorische harmonie te bereiken.
Onderzoekers van het Norrkoping Visualization Centre en het Center for Medical Image Science and Visualization hebben een virtuele autopsie mogelijk gemaakt met behulp van een multi-touch tafel. Gedetailleerde CT scans worden gemaakt van een levende of dode persoon en overgebracht naar de tafel waar ze worden gemanipuleerd
met gebaren, waardoor forensische wetenschappers een lichaam - met inbegrip van de huid, spieren, bloedvaten en botten - virtueel kunnen onderzoeken, doorsnijden, en bekijken.

Objecten die informatie met zich meedragen worden al gebruikt voor het bewaken van gevoelige apparatuur of materialen (RFID tags), point-of-sale (POS) aankopen, paspoort tracking, inventarismanagement, identificatie, en soortgelijke toepassingen. Slimme objecten zijn de volgende generatie van die technologieën - ze "hebben kennis" van een bepaald soort informatie, zoals kosten, leeftijd, temperatuur, kleur, druk, of vochtigheid - en kunnen deze informatie eenvoudig en direct doorsturen. Zij kunnen worden gebruikt voor het digtaal beheren van fysieke objecten, om toezicht te houden op hun status, deze objecten volgen gedurende hun hele levensduur, iemand alarmeren wanneer de objecten het risico lopen dat ze worden beschadigd of als ze bedorven zijn - of zelfs de objecten voorzien van commentaar met beschrijvingen, instructies, garanties, tutorials, foto's, aansluitingen naar andere objecten, en alle andere denkbare vormen van contextuele informatie. Het 'internet der dingen' zou gemakkelijke toegang geven tot deze gegevens. Hoewel er al voorbeelden, zoals Smart Grids in de energiewereld, zijn van hoe het 'internet der dingen' eruit zou kunnen zien, is het vandaag de dag nog steeds meer een begrip dan de werkelijkheid. Toch zijn er ook al soortgelijke 'controle op afstand en besturing via het internet'-toepassingen te vinden in onderwijsland:

IP-adresseerbare projectoren die de dia's of video's van professoren streamen om ze te delen met studenten die niet fysiek aanwezig kunnen zijn in de klas.
De Northern Arizona University maakt gebruikt van studentenpassen die zijn voorzien van RFID-tags om deze studenten automatisch te controleren op hun aanwezigheid bij colleges. Docenten die aan grote klassen les geven kunnen zo in één oogopslag zien of alle studenten wel aanwezig zijn.

Samenvatting artikel “The crisis in research librarianship”

2012-01-30T09:59:00.005+01:00

Anderson, R. (July 01, 2011). The Crisis in Research Librarianship. Journal of Academic Librarianship, 37, 4, 289-290.

Het bibliotheekvak ligt momenteel in een huidige crisis met name door bezuinigingen. In het artikel “The crisis in research librarianship” geeft Rick Anderson zijn mening over de crisis waarin wetenschappelijke onderzoeksbibliotheken zich, met name door bezuinigingen, momenteel bevinden. Hij gaat voornamelijk in op de perceptie van de gebruiker (wat vindt de gebruiker waardevol). Hieronder volgt mijn samenvatting van het artikel met de punten die ik benoemingswaardig vind.

Met het huidige internet lijkt het alsof het gebrek aan informatie (zoals voordat het internet bestond het geval was) niet meer bestaat. Met de komst van Google, kan men stellen dat er geen behoefte meer is aan een bibliothecaris want alles is te vinden via Google. Vaak is die gedacht niet juist want sommige vormen van informatie zoals kwalitatieve wetenschappelijke artikelen zijn nog steeds duur en unieke documenten zoals manuscripts en grijze literatuur zijn moeilijk te vinden. In deze gevallen is de bibliothecaris waardevol als gids of als informatiemakelaar. Het probleem is niet dat bibliotheken geen waardevolle diensten aanbieden aan hun gebruikers. In plaats daarvan stamt de crisis, volgens Anderson, uit de volgende drie feiten:

1. Perceptie is belangrijker dan de realiteit. Hij bedoelt hiermee dat de toekomst van bibliotheken niet bepaald wordt door de mate waarin zij waardevolle diensten aanbieden aan gebruikers, maar dat de toekomst bepaald wordt door het gedrag van de gebruiker.

2. Gebruikers hebben de bibliotheek niet meer nodig als voorheen

Zoals eerder aangegeven in de tekst, is er geen gebrek meer aan informatie waardoor de bibliotheek geen centrale plek meer heeft in de informatievoorziening.

3. Waarde dat niet gewaardeerd wordt heeft geen waarde

Een product is alleen waard wat de consument ervoor wilt betalen. In bibliotheken is dan misschien niet de hoeveelheid geld dat de gebruiker wil spenderen belangrijk, maar wel hoeveel tijd en aandacht hij in de bibliotheek wil stoppen. Het aanbieden van boeken, tijdschriften en workshops worden door de bibliotheek als waardevol gezien. De vraag is of gebruikers hier ook waarde aanhechten. Volgens Anderson hebben de bovenstaande drie feiten de huidige bibliotheekcrisis veroorzaakt. Veel bibliotheken hechten waarde aan de collectie van boeken en tijdschriften. Fysieke boeken en tijdschriften zijn niet meer een doel op zichzelf, zie de voorbeelden van Google Books en Wikipedia. Bibliotheken leggen gebruikers nog steeds op dat er alleen gezocht kan worden binnen de bibliotheek naar kwalitatieve informatie. De waarde die bibliotheken hechten aan fysieke collecties en diensten hebben juist een minimale waarde voor de gebruiker. De bibliotheekwebsite wordt bijna nooit als startpunt gebruikt voor een onderzoek. De gemiddelde universiteitsstudent heeft minder dan vier gesprekken met een bibliothecaris en dat zijn niet eens inhoudelijke gesprekken over het vinden van informatie. De comfortabele studieplekken in de bibliotheek worden meer gebruikt door studenten dan de informatiebronnen van de bibliotheek. Als er dus geïnvesteerd wordt in diensten die niet waardevol gezien worden door gebruikers dan lopen bibliotheken zeker de kans om ‘failliet’ te gaan. Anderson heeft 4 eindsituaties geschetst waarbij de bibliotheek ‘failliet’ kan gaan:

De rol van de bibliotheek kan vervagen doordat digitale informatie geplaatst kan worden bij de Informatie Technologie afdeling.
Android telefoons en laptops maken het binnenkort overbodig om in de bibliotheek te studeren. Omdat er geen behoefte meer is om gebruik te maken van computerruimtes.
Instructieruimtes en klaslokalen binnen de bibliotheek zullen gebruikt worden voor het onderwijs, omdat men niet duidelijk kan aangeven wat er nu precies in de bibliotheek gebeurd.
Uitgevers van digitale content kunnen bij weigering van een licentie door de bibliotheek, rechtstreeks naar het onderwijs gaan en daar een goedkope licentie afsluiten. Met ook het risico dat uitgevers van digitale content besluiten om helemaal geen licenties met bibliotheken af te sluiten.

Als gebruikers bibliotheekdiensten niet waardevol genoeg vinden dan zijn er volgens Anderson twee keuzes, namelijk de gebruikersgedachten veranderen (volgens hem vrijwel onmogelijk) of onze bronnen/inhoud op een andere manier presenteren. En indien we deze laatst genoemde omslag niet zelf maken, zal deze zeker voor ons worden gemaakt. De auteur geeft vervolgens niet aan op welke manier de bronnen/inhoud gepresenteerd kan worden.

Samenvatting artikel - Why we are not Google: lessons from a library website usability study

2012-01-27T16:44:00.002+01:00

Swanson, T. A., & Green, J. (May 01, 2011). Why We Are Not Google: Lessons from a Library Web site Usability Study. The Journal of Academic Librarianship, 37, 3, 222-229.

In 2009 heeft de Moraine Valley Community College Library een usability onderzoek (volgens de richtlijnen van Jakob Nielsen ¹) uitgevoerd om de bibliotheekwebsite te beoordelen. Het doel van de studie was om te onderzoeken hoe studenten de huidige bibliotheek website interpreteren en om inzicht te krijgen in hoe de studenten de bibliotheeksite onderscheiden van Google. Tijdens het onderzoek werden twee websites gebruikt, namelijk de huidige bibliotheekwebsite en een voorbeeldwebsite met één centraal zoekvenster (vgl. Google) waarbij gezocht wordt in zowel de catalogus als de databanken. De onderzoekers hebben tevens een literatuuronderzoek gedaan naar wat bibliotheken geleerd hebben van Google.

Bibliotheken en Google

Veel bibliotheken zien Google als het voorbeeld als het gaat om het zoeken naar informatie omdat de gebruikers (studenten en medewerkers van een bibliotheek) vertrouwd zijn met de zoekinterface van Google. Uit veel bibliotheekonderzoek blijkt bovendien dat studenten 1 zoekvenster prefereren in tegenstelling tot meerdere zoekvensters waaruit men kan selecteren. Ook blijkt dat het studenten niet uitmaakt wat het doel is van een zoekvenster. Zodra studenten een zoekvenster zien, wordt er gelijk gezocht naar informatie waarbij niet gekeken wordt of de zoekresultaten relevant zijn. Er wordt dan overigens ook niet gekeken naar overige pagina’s op de website die wel relevante informatie zouden kunnen bevatten. Traditionele bibliotheekwebsites gebruiken bibliotheekjargon, wat verwarring doet ontstaan bij studenten. Ook hebben studenten moeite met het interpreteren van zoekresultaten maar niet omdat bibliotheekwebsites geen eenvoudig zoekvenster bevatten maar omdat ze de architectuur achter het zoeksysteem niet snappen en ze daardoor andere resultaten verwachten.

Onderzoeksresultaten

De huidige bibliotheekwebsite (zonder zoekvenster) kwam beter uit het onderzoek naar voren dan de website met 1 zoekinterface. De website met 1 zoekinterface was wel goed bruikbaar voor het vinden van artikelen uit databases in tegenstelling tot de huidige bibliotheekwebsite. Studenten dachten echter dat het zoekvenster ook informatie bevatte over administratieve informatie, onderzoeksrichtlijnen, etc. Deze informatie is echter op overige pagina’s van de website te vinden en niet via het zoekvenster, het venster is bedoeld voor het vinden van literatuur en niet de inhoud van de bibliotheekwebsite. Bij de website met het zoekvenster bleek dat studenten niet de moeite namen om de opzet van de website te bekijken met de daarbij behorende onderliggende subpagina’s. Bij de huidige bibliotheekwebsite zonder het zoekvenster keken studenten wel naar de inrichting en structuur van de website.

1. Nielsen, J. (2000). Designing Web usability. Indianapolis, Ind: New Riders.

De uitvoering van het usability onderzoek wordt ook behandeld in het artikel, echter dit is niet in deze samenvatting aan de orde gekomen. De uitvoering is wel van belang mocht men ook een dergelijk onderzoek willen doen. De vragen die gesteld zijn aan studenten tijdens het usability onderzoek zijn overigens in het artikel als bijlage opgenomen. In deze samenvatting zal de perceptie van Google door studenten besproken worden en de onderzoeksresultaten van het usability onderzoek van de Moraine Valley Community College Library. Deze samenvatting is geschreven met als doel om intern kennis uit te wisselen, maar ook om op de hoogte te blijven van de laatste ontwikkelingen in het vakgebied. Daarom zijn bepaalde onderdelen van het artikel, zoals de beschrijving van de onderzoeksmethode, niet meegenomen in de samenvatting.

Samenvatting artikel - Keeping moving: Smart Phone and Mobile Technologies in the Academic Library

2011-12-21T16:20:00.001+01:00

De volgende onderwerpen komen naar voren in deze samenvatting: ontwikkelingen van bibliotheken met mobiele diensten zoals websites speciaal ingericht voor mobiele telefoons (mobiele websites), gebruik van sms-berichten voor inhoudelijke vragen en QR (Quick Response) barcodes. De QR barcodes zijn bedoeld om door een mobiele telefoon gefotografeerd te worden, vervolgens wordt men naar een specifieke website of afbeelding geleid. Ook is het mogelijk om via de code te bellen naar een telefoonnummer. Verschillende bibliotheken gebruiken diverse methoden om deze mobiele diensten te promoten.

Internet gebruik op mobiele telefoons worden door studenten vaak gebruikt voor het versturen van e-mails, nieuws en weer bekijken, GPS (Global Positioning System), Facebook en Twitter. De auteur wil in dit stuk naar voren brengen wat de impact voor bibliotheken zijn nu dat jongeren die mobiele telefoon gebruiken zowel zakelijk als privé. Met andere woorden zoals Meredith Farkas (columnist van het blad American Libraries) heeft beweerd; wat is de impact op bibliotheken nu dat we de bibliotheek (dankzij de mobiele telefoon) letterlijk in onze broekzak hebben?

Voorheen was het alleen mogelijk om het internet op te gaan door middel van een pc of laptop. Tegenwoordig fungeren mobiele telefoons ook als pc, de zogenoemde Androids of Smart phones. Om aan te geven hoe populair deze Androids/smart phones zijn: in 2011 zijn meer smartphones verkocht dan pc’s. De verwachting volgens IDC (research marketing bedrijf) is dat het mobiele internet de komende 5 jaar populairder zal zijn dan internetten achter een pc. Dit zalwellicht impact hebben op bibliotheken die computerruimtes beschikbaar stellen.

Volgens de auteur neemt de academische wereld de opkomst van mobiel internet niet serieus genoeg. Er zijn niet veel initiatieven genomen om academische websites geschikt te maken voor smart phones. Hierdoor loopt men het risico om toekomstige studenten te verliezen die juist smart phones gebruiken voor het alledaags leven en gefrustreerd raken als websites het niet doen op hun smart phone. Echter, bedrijven zoals Elsevier, Wiley, LexisNexis, WorldCat, nemen wel het initiatief. Jstor en Astor zijn twee grote leveranciers van wetenschappelijke informatie en digitale beelden. In de afgelopen 6 maanden hebben zij hun mobiele website gelanceerd. Gebruikers/studenten hebben nu dus toegang tot 1 miljoen kwalitatieve beeldmateriaal van bibliotheken, musea en galerijen wereldwijd. De vraag rijst hierbij welke gebruikspatronen hierdoor zullen ontstaan? Wat voor mogelijkheden zal dit teweeg brengen voor, studenten, leraren, wetenschappers en bibliothecarissen? De auteur geeft in dit artikel echter geen antwoorden op deze vragen. Academische bibliotheken zijn ondertussen ook begonnen met het aanbieden van mobiele diensten. Uit een onderzoek uit 2010 bleek dat 24 van de 111 ARL (Association of Research Libraries) bibliotheken een mobiele website voor smart phones beschikbaar stellen, en dit aantal groeit nog steeds. Veel bibliotheken adverteren zelfs de nieuwe mobiele diensten. Ook de Cornell universiteitsbibliotheek beschikt over een mobiele website. De bibliotheek heeft het gebruik de bibliotheekwebsite voor en na de implementatie van de mobiele versie met elkaar vergeleken en stelde een toename van 75% vast. Daarnaast merkten de bibliotheekmedewerkers dat de studenten veel vaker hun mobiele telefoons gebruiken in de bibliotheek. Hetzelfde geldt voor de Ryerson universiteitsbibliotheek in Toronto. De bibliotheek vroeg aan studenten welke aspecten zij graag in de mobiele website zouden willen terug zien. Uit de respons kwamen de volgende aspecten naar voren: mogelijkheid om ruimtes te reserveren, openingstijden, studentenroosters, lenersgegevens, zoeken in de catalogus en zoeken naar artikelen. Tussen september 2009 en april 2010 zijn 3276 unieke bezoekers geregistreerd die de mobiele website bezochten. De studentenroosters werden door 10.000 unieke bezoekers bezocht. Een aantal bibliotheken gebruikt zelfs sms-berichten om inhoudelijke vragen te beantwoorden. De respons is laag, maar dat zal veranderen aangezien de opgroeiende tiener gemiddeld 3339 sms-berichten per maand verzendt en ontvangt. Deze tieners zullen uiteindelijk doorstromen naar de universiteiten.

Florida State’s law library geeft met QR codes in de boekenkasten de beschikbaarheid van elektronische versies van fysieke items aan. De codes worden ook gebruikt ter promotie van de contactgegevens van de bibliotheek. Universiteitsbibliotheek Gloucestershire in Engeland heeft in alle boeken een QR code opgenomen, de code leidt naar het telefoonnummer van de bibliotheek zodat geleende items makkelijker verlengd kunnen worden. Een ander voorbeeld is het gebruik van QR codes bij bibliotheekinstructies. Tijdens de instructies worden hand-outs gegeven met de codes die verwijzen naar websites, tutorials, onderzoeksgidsen en contactinformatie van de vakreferent (informatiespecialist). De QR codes zijn interactief waardoor gebruikers dit beleven als een leuke ervaring.

De auteur bespreekt in de laatste drie alinea’s welke strategieën bibliotheek kunnen gebruiken bij het aanbieden van mobiele diensten en geeft aan dat bibliotheken inzicht moeten krijgen in het gebruik van de bibliotheekwebsite door studenten, hiervoor is Google Analytics een geschikt hulpmiddel.

Tenslotte geeft de auteur aan dat als bibliotheken willen dat hun diensten meer gebruikt worden, ze er dan verstandig aan doen om deze aan te passen aan de behoeften van de klant.

De auteur komt overigens niet terug op de eerste vraag in het artikel, namelijk “wat is de impact op bibliotheken nu dat we de bibliotheek (dankzij de mobiele telefoon) letterlijk in onze broekzak hebben? ”. Waarschijnlijk is deze vraag meer als een open vraag bedoeld om de lezer aan het denken te zetten. Door dit artikel vraag ik mij af of in hoeverre Nederlandse bibliotheken zich bezighouden met mobiele websites?

Little, G. (May 01, 2011). Keeping Moving: Smart Phone and Mobile Technologies in the Academic Library. The Journal of Academic Librarianship, 37, 3, 267-269

Leren via MOOCs en Leernetwerken

2011-12-06T14:00:00.001+01:00

Volgende 2 berichten kwam ik tegen in mijn bladwijzermapje 'Interessant' (daarin plaats ik berichten waar ik me later nog eens in wil verdiepen):

MOOC – Massive Open Online Course for Lifelong Learning » Tame The Web
Leernetwerken als innovatief perspectief voor opleiden en leren in organisaties » Wilfred Rubens: technology enhanced learning

MOOC

MOOC staat voor massively open online course. Het is een vorm van open education.

De term MOOC is het geesteskind van twee personen: Bryan Alexander en Dave Cormier. De 'Connectivism and Connective Knowledge' (CCK08) cursus, georganiseerd door George Siemens en Stephen Downes in 2008, kreeg als eerste het etiket MOOC opgeplakt.

Erik Duval vertelde in zijn keynote tijdens De Onderwijsdagen 2011 over de MOOC Artificial Intelligence.

Educause heeft een '7 Things you should know about...' over MOOC gemaakt en uit daarin hooggespannen verwachtingen:

The most significant contribution is the MOOC's potential to alter the relationship between learner and instructor and between academe and the wider community.

Meer lezen over MOOC:

Artikel over MOOC op Wikipedia (met voorbeelden van MOOCs die de afgelopen jaren plaats hebben gevonden)
Explore a New Learning Frontier: MOOCs door Inge de Waard (Learning Solutions Magazine)
Gaan we straks allemaal aan de MOOC? (ICT en OnderwijsBlog)
Hoe start je zelf een MOOC: MOOCguide

Een aanrader voor wie het nog niet gelezen heeft: een artikel van Stephen Downes (één van de pioniers van MOOC, zie hierboven) uit 2008 waarin hij tien jaar terug kijkt, maar ook vooruit kijkt naar de Future of Online Learning.

Leernetwerken

Leernetwerken zijn online sociale netwerken die speciaal zijn ontworpen om non-formeel leren te ondersteunen.

Het zijn het relatief grote, online groepen van mensen die om allerlei redenen kennis met elkaar willen delen of nieuwe kennis willen opdoen over een onderwerp dat hen allen interesseert. Dit soort mensen leert, maar ze leren ‘anders’. Zij hebben de intentie te leren, maar hun leerproces moet anders georganiseerd worden dan het iedereen bekende formele, schoolse leren zoals dat door de traditionele onderwijsinstellingen wordt verzorgd.

Bovenstaand stukje komt uit het boek 'Leernetwerken; kennisdeling, kennisontwikkeling en de leerprocessen' waarin leernetwerken uitgebreid worden gedefinieert en waarin ook de voorwaarden en mogelijkheden om leernetwerken op te starten en verder te ontwikkelen aan bod komen.

Op Surfspace vind je een uitgebreide recensie.
Het boek is binnenkort beschikbaar in de HHS-bibliotheek

Naar aanleiding van dit boek is er een symposium gehouden. Wilfred Rubens heeft niet alleen een blogpost aan het boek gewijd maar ook aan dat symposium. Op OpenU vind je ook een topic community over leren in netwerken.

NVB jaarcongres 2011 voorwoord en het debat "zoeken naar informatie op het internet"

2011-11-21T14:15:00.007+01:00

Het onderstaande verslag is niet compleet, ik heb de voor mij belangrijkste onderwerpen in het verslag opgenomen. Mocht men vinden dat het verslag aangevuld moet worden: draag vooral bij door een reactie achter te laten.

Voorwoord van Michel Wesseling:

De volgende congressen vinden in 2012 plaats: in augustus de ifla congres “future of librarian” en in 2012 bestaat de NVB 100 jaar. De datum voor dat congres staat al vast: 15 november 2012.

Michel: “het lekken van de miljoenennota is geen ICT blunder maar een IP blunder er is een gebrek aan informatievaardigheden; verantwoordelijk omgaan met informatie”.

Voordat het debat begon werden er korte presentaties gehouden door de drie presentatoren (Stine Jensen, Geert Lovink en Marleen Stikker).

Op jonge leeftijd is Stine Jensen van Denemarken naar Nederland gemigreerd. Stine heeft het boek "Echte vrienden in tijden van Facebook, geenstijl en wikileaks" geschreven. Het boek “De Barbaren” van Allessandro Baricco is volgens Stine een aanrader. Stine schetst in haar boek de veranderingen van het internet. Het boek is speciaal geschreven voor de gewone gebruikers van het internet. Iedereen is nu aan de haal gegaan met ons vak. Belangrijkste metafoor: hoe onderscheid je de waarde? Dit is de taak van de toekomst voor informatieprofessionals. Twaalf definities van identiteit Rob Meijer:

Het volgende ontbreekt: ik communiceer dus ik ben en ik heb een vriend (social friends). Behalve informatie inschatten moeten ook de contacten ingeschat worden: vriendschappolitiek 2.0. De sociale contacten zijn nu ook informatiehandelswaar. Personificeren van informatie wordt enorm gewaardeerd op social media. Niet alleen tekst is belangijk maar ook beeld (zoals het plaatsen van foto’s op Facebook). ‘Ik lek zelf informatie’ ontbreekt ook in de 12 definities van Rob Meijer. De hiërarchie van de informatiestroom verdwijnt, een bericht over Syrie op Facebook staat bijvoorbeeld vlak naast een bericht met de mededeling ‘net naar de kapper geweest’.

Intiem kapitaal - gebeurd nu op Facebook (social media). Bedrijven gebruiken onze informatie die wij op het internet plaatsen, bedrijven kopen deze: persoonlijk info is handelswaar. Er wordt verondersteld dat het internet democratiseert echter dit is een zogenoemde ‘netdelusion’; je zoekt altijd hetzelfde informatie op. Je komt dus niet in aanraking met andere informatie. Niet democratiserend dus. Volgens Stine kan de informatie professional hieraan een bijdragen leveren. Transparentie versus privacy. Wij assisteren in de bibliotheek van informatie. De toename van contacten ziet er ongeveer zo uit via de social media, kennis, vriend, collega en volger. We hebben een veel rijker jargon nodig voor het om gaan met informatie en social media. Stine gaf verder niet aan hoe dit dan zou moeten worden benoemd.

Recensent van het internet Geert Lovink (netcriticus), geeft les aan de UvA en is betrokken in het lectoraat institute of network cultures. Geert gaf een overzicht van onderzoeken waarin hij betrokken is.

Video Vortex 4-5 jaar geleden mee begonnen. Hier wordt gekeken naar hoe kunstenaars omgaan met curatie van informatie dus niet alleen user content, niet alleen om de mogelijkheid om iets te uploaden en ergens deel te nemen, maar hoe we gezamenlijk zin aan geven en een mening hebben over kunst.
Wikipedia research initiative. Wikipedia is de zeven na grootste website( non profit) van 100 grote internetbedrijven. Het Wikipedia research initiative wil verder dan alleen statistisch onderzoek zoals bijvoorbeeld de globalere rol. Er is nog veel op aan te merken op Wikipedia. Er zijn weinig vrouwen die deelnemen in Wikipedia. Het is een grote uitdaging om er een internationaal project van te maken.
Een ander onderzoek gaat over ebooks en ereading op 22 en 23 maart zal in de OBA een internationale conferentie worden gehouden (unbound book 2).
Daarnaast loopt het onderzoek ‘Society of the quere, stop searching, start questioning!’ Er is te weinig bekend over het impact van cultureel zoeken (het zoekgedrag van de maatschappij op het internet). Ook van dit onderzoek vindt er een conferentie plaats op 9 en 10 maart: ‘Unlike us, understanding social meda monopolies and their alternatives’.

Marleen Stikkers: iedereen (ongeacht beroep) neemt verantwoordelijkheid over het eigen leven tegelijkertijd staan we in ontwikkeling ‘van’ (het internet) terwijl we ook consument zijn. Het zit in ons menselijk aard om dingen her te gebruiken. Je kunt data visualiseren maar visualisatie moet wel context hebben. Je hebt niets aan alleen een plaatje van data. Hierin ligt een rol voor informatieprofessionals: betekenis creëren Appsvoornederland.nl is ontwikkeld met mensen buiten het informatievak. Waarom zouden we opendata willen (democatie, efficiency, innovatie (versnellen) en leefklimaat). Bedoeling van opendata is dat iedereen toegang heeft tot dezelfde informatie. Volgens Marleen is het essentieel om buiten het vak te stappen ideeen uit te wisselen met mensen uit andere disciplines, zo kom je tot creatieve/innovatieve oplossingen. Marleen eindigt met “Informatieprofessionals moeten meer facilitator zijn dan wegwijzers”.

Debat zoeken naar informatie op het internet

Pieter Jan Hagen leidde het debat en wilde weten hoe zocht, misschien met Google? Hij antwoordde nee, want hij zoekt voornamelijk in Wikipedia (gemeenschappelijke encyclopedie). Vervolgens gaven de 3 sprekers aan dat men argwanend moet zijn tegenover allerlei andere media niet alleen internet maar ook kranten en tv . Wikileaks is een corrigerende factor voor het publiek. Het is nodig om de politiek van die grote bedrijven te snappen zoals Google. Mediaeducatie bij basischoolleerlingen werd ook geopperd. Hoe we worden bedonderd door Google; vaak klopt informatie niet, het is een commerciële onderneming, is dat erg? Niemand weet de blackbox (algoritmes) van Google. Informatieprofessionals zijn niet mediailliterate maar technologieilliterate (wat is algoritme? bijv.). Het boek "the filter bubble" is een aanrader. Dat men andere zoekresultaten te zien krijgt dan iemand anders is niet goed voor de democratie "ik zie alleen maar wat ik wil". Hetzelfde geldt voor het zoeken naar soortgelijke contacten en niet naar corrigerende contacten. Niet iedereen is gelijk volgens Google (verschillende zoekresultaten). Het internet is niet open en gelijk, de definitie van internet moet dan veranderd worden. De discussie kreeg een andere wending vanuit het publiek want het bovenstaande is allang bekend onder de informatieprofessionals, wij zijn meer geïnteresseerd in de ontwikkelingen voor de informatieprofessional? Wat is de nieuwe rol? Voorbeeld van de politie werd aangehaald, de politie moet nu in Nederland twitteren. Informatieprofessionals moeten zich ook meer mengen in het publieke debat. De rol van de informatieprofessional is te neutraal en het is een ideologisch rol gaf Stine aan. Uit het publiek werd Edwin Meijnsbergen geciteerd: het nieuwe zoeken is vragen stellen aan je sociale contacten via social media. Volgens Stine zijn ‘weak ties’ de kracht van de social media. Tot slot vroeg Jan Pieter Hagen hoe het internet over 20 jaar eruit zal zien. Welke informatie zou weg moeten (anonieme vrijheid), zou een rol kunnen zijn voor de informatieprofessional. Tot slot was Marleen aan het woord en zij was van mening dat wij over 20 jaar niet meer over internet praten (net zoals we nu niet meer elektriciteit spreken). De informatieprofessional moet zich zelf zien als medeontwerper van het internet de komende 20 jaar.

Het is jammer dat het debat te lang inging op zaken die wij al wisten zoals dat het internet niet betrouwbaar is. De presentaties vooraf het debat waren daarentegen erg interessant om te volgen, vooral de menselijke beredenering betreft social media kwam goed naar voren in de presentatie van Stine Jensen. Informatieprofessionals dienen ook meer te weten over de menselijke beredenering op het internet, zodra dat duidelijk is, wordt het makkelijker om ons vak aan te sluiten op de wensen van gebruikers. Het feit dat beeld (het visuele) naast tekst van belang is (een persoonlijke foto (social media) en visualisering van data (opendata)), kwam naar voren in zowel Stine’s presentatie als van Marleen. Tijdens het debat kwam ook de leestip "Over de echte waarde van online netwerken" van Tom Gouman naar voren vanuit het publiek. Zelf heb ik track 1 "het vak" gevolgd. Verslag hiervan zal binnenkort geplaatst worden. Voor meer info/presentaties van het NVB Jaarcongres 2011, zoek op Twitter met #nvb11.

Onderzoek Cisco: gebruik social media en eigen mobiele apparaten voor jongeren belangrijker dan hoogte salaris

2011-11-05T17:00:00.002+01:00

Jonge professionals en studenten willen ongehinderd gebruikmaken van social media, hun mobiele apparaten en internet tijdens hun werk. Die wens is zelfs zo sterk dat dit hun keuze voor een werkgever beïnvloedt, soms zelfs meer dan het geboden salaris. Dit is een van de uitkomsten van een internationaal onderzoek dat is uitgevoerd in opdracht van Cisco.

Deze en andere onderzoeksresultaten uit het tweede deel van het 2011 Cisco Connected World Technology Report laten zien hoe belangrijk flexibiliteit is voor volgende generatie werknemers. Flexibiliteit om thuis te werken en eigen apparaten te gebruiken, een fenomeen dat bekend is als ‘Bring Your Own Device’, of BYOD. Verrassend genoeg blijkt dat voor de ‘millenniumgeneratie’ traditionele methoden om jonge medewerkers aan te trekken en te behouden minder belangrijk zijn.

Belangrijkste uitkomsten:

Voor een op de drie studenten en jonge professionals onder de 30 jaar (33%) zijn het gebruik van social media, flexibiliteit in de keuze voor apparaten en de mogelijkheid om thuis of mobiel te werken belangrijker dan het salaris.
Ruim twee op de vijf studenten (40%) en jonge professionals (45%) is bereid om een baan te accepteren met een lager salaris, mits ze daarbij meer vrijheid hebben om social media te gebruiken, zelf hun apparatuur te kiezen en meer flexibiliteit hebben in waar en wanneer ze werken.
Ruim de helft van de ondervraagde studenten (56%) laat weten geen baan te accepteren bij een bedrijf dat de toegang tot social media verbiedt, of ze zouden een manier zoeken om dit beleid te omzeilen.
Voor 29% van de ondervraagden is de mogelijkheid om op afstand te werken van invloed op hun keuze om bij een bedrijf te werken of om daar te blijven werken.
70% van de ondervraagde studenten denkt dat het niet nodig is om regelmatig op kantoor aanwezig te zijn, behalve voor belangrijke afspraken.
Bijna een derde (31%) van de ondervraagden denkt dat hun ervaring en gemakkelijke omgang met social media en mobiele apparaten een rol heeft gespeeld bij het besluit van hun werkgever om hen een baan aan te bieden.
Vier op de vijf studenten (81%) willen zelf kiezen welk apparaat ze gebruiken voor hun werk.
De helft van de ondervraagden (49%) raakt liever zijn of haar portemonnee kwijt dan de smartphone of ander mobiel apparaat.
Ruim drie van de vier professionals (77%) bezit meerdere apparaten, zoals een laptop en een smartphone of meerdere mobiele telefoons en computers.

2011 Cisco Connected World Technology Report Infographic

Lees meer:

De interactie tussen faculteit en student

2011-09-27T16:37:00.000+02:00

David Wedaman van de Brandeis University blogt over 'faculty-student interaction' en geeft daarbij een samenvatting van het artikel 'Student-faculty interactions: dynamics and determinants' van Cotten & Wilsons (Higher education, 51, 2006).

'Student-faculty interaction' heeft een positief effect op het leren, de ontwikkeling, de eigenwaarde, het doorzettingsvermogen, etc. van de student. En de interactie kan verschillende vormen aannemen: formeel, informeel, in de klas, buiten de klas, sociaal, academisch, toevallig, gepland, een-op-een, in groep, etc.

Maar interactie tussen faculteit en student is zeldzaam. Factoren hiervoor zijn:

Tijdnood bij zowel de faculteit als bij de student
Inrichting van de organisatie van de faculiteit
Verschillen in leeftijd en activiteiten (en in feedback stijlen)
Faculteit zien kritiek als deel van het proces van leren en ontdekken, terwijl studenten gewoon op zoek zijn naar validatie en het commentaar daardoor misinterpreteren en niet zien als hulp
De angst over het effect dat nauwere relaties tussen docent en student heeft op hun persoonlijk leven. Angst docenten: hun persoonlijk leven wordt overgenomen door hulpbehoevende, informele, chaotische studenten. Angst studenten: docenten gaan meer van me verwachten als ik een nauwere relatie met hun aanga of ik zal hen teleurstellen

Oplossing: een beter gevoel van gemeenschap is wat er echt achter verbeterde interactie schuilt. Wanneer je je deel voelt van een gemeenschap (community) ga je beter met elkaar communiceren - want in een gemeenschap weet je wat er van je verwacht wordt en krijg je meer ruimte om te ontdekken, te groeien en uit te proberen. Maar een gemeenschap bouw je niet in 1 nacht.

Volgens Wedaman ligt de kern van het probleem in het missen van de kans om studenten hun eigen persoonlijke weg naar het leren te laten ontdekken door te zien hoe andere mensen (lees: docenten) het doen. Hij geeft zelf de volgende 4 adviezen aan om de interactie te verbeteren:

Deel ruimte: maak van de faculteit-ruimte een grote studio waar docenten, studenten en medewerkers zich kunnen vermengen in de verschillende momenten van werken en spelen
Eet samen: geen les/werk tussen 12 en 14 uur maar samenkomen in het cafetaria (met gratis eten)
Een adviescomité waarin docenten en studenten hun ideeën kunnen spuien over het verbeteren van de interactie
Geef de faculteit en de studenten een taak om samen te doen, iets wat ze niet op hun eigen kunnen doen, met een gemeenschappelijk doel, en houd ze wederzijds verantwoordelijk

Verder lezen over 'faculty-student interaction' kan hier.

Afbeelding via.

Waarom docenten sociale media nauwelijks gebruiken in het onderwijs?

2011-08-31T11:55:00.004+02:00

In het artikel 'social media in het onderwijs: verbinding maken met de leerling én de docent' gaat onderwijskundig adviseur en ontwikkelaar Paul Bloemen in op de vraag waarom docenten sociale media nauwelijks gebruiken in het onderwijs. Dat heeft te maken met verschillende aspecten:

Docenten worden voortdurend met diverse veranderingen geconfronteerd.
Het gaat bij sociale media om een niet-eenduidig begrip, waardoor het voor een docent al enige ervaring vergt om alleen al een basisinzicht in het concept 'sociale media' te krijgen.
Het doel van het gebruik van sociale media zal bij aanvang voor een docent vaak nog niet concreet zijn.
Er ontbreekt nog veelal een uitwerking van een visie op onderwijs en leren.
De school heeft beperkte invloed op het gebruik van sociale media omdat het bij sociale media gaat om leren, communiceren en werken dat buiten de school gebeurt.
Het ontbreekt aan een goed beeld over hoe jongeren kunnen leren via sociale media en hoe dit te benutten in het onderwijs.
Er is op opleidings/instellingsniveau in veel gevallen nog geen eenduidigheid over hoe om te gaan met sociale media.
Er wordt sterk vanuit de mogelijkheden van de technologie gedacht.
Er wordt geen rekening gehouden met de realiteit van alledag voor de docent.

Wilfred Rubens, e-learning consultant, voegt hier nog volgende belemmeringen aan toe:

De wijze waarop sociale media leren kunnen ondersteunen, past vaak moeizaam bij de dagelijkse onderwijspraktijk.
Veel docenten hebben nog steeds een onvoldoende beeld van de toegevoegde waarde van technologie voor onderwijs en leren.
De adoptie van elektronische leeromgevingen belemmert de acceptatie van sociale media.

Op het blog ICT in het onderwijs van HAN geeft Esther van Popta aan dat ze de argumenten die door Bloemen en Rubens genoemd worden in de praktijk herkent en legt ze de parallel met de inzet van ICT in het onderwijs.

Als oplossing draagt Bloemen aan dat de implementatie van social media een samenspel moet worden tussen '1000 bloemen laten bloeien' op de werkvloer en de ontwikkeling van een opleidings- of instellingsbreed kader waar visie en ondersteuning van de docent een plaats krijgt. Daarbij moet rekening gehouden worden met het informele en formele leren buiten de muren van de school en het leren via (digitale) media.

Vooral die '1000 bloemen laten bloeien' spreekt mij aan, van onderuit de ideeën laten komen en deze als organisatie ondersteunen en indien succesvol breder implementeren. Social media is sowieso volgens mij een concept wat ieder op zijn eigen manier moet inzetten. Een algemene implementatie werkt niet omdat iedereen zijn eigen voorkeuren heeft wat betreft gebruik én voorkeur voor welke social media. Wat vinden jullie?

Using Learning Styles in Information Literacy: Critical Considerations for Librarians

2011-08-12T11:34:00.001+02:00

Librarians are using learning styles as a tool to engage students and enhance their teaching. However, a review of the literature reveals that learning styles theory is complex and problematic. It is important to base our practice on sound pedagogy. This critical examination of learning styles explores the issues surrounding them and what they can offer to information literacy.

Using Learning Styles in Information Literacy: Critical Considerations for Librarians: "Publication year: 2011

Source: The Journal of Academic Librarianship, In Press, Corrected Proof, Available online 30 July 2011 Heather, Sanderson"

Keep Books at Faculty Fingertips

2011-08-02T09:54:00.003+02:00

De 'Joe and Rika Mansueto Library' (geopend in mei van dit jaar) van de universiteit van Chicago is uniek vanwege het opslag & retrieval systeem in hun ondergronds magazijn: 15 meter diep, 12 kolommen van 24000 bakken en iedere bak bevat 100 boeken/tijdschriftvolumes. Daardoor kan het magazijn 3,5 miljoen items bergen. De materialen worden op grootte opgeborgen en de conservatiecondities zijn optimaal.

Maar wat het tevens zo bijzonder maakt is de snelheid waarmee de materialen kunnen worden opgeborgen en worden opgevraagd. Dit gebeurt via de vijf mechanische kranen die tussen de kolommen door manoeuvreren. Hierdoor kunnen meer dan 20.000 boeken in een dag worden getransporteerd en kun je het door jou opgevraagde materiaal na 3 minuten gaan afhalen.

Hieronder een filmpje over hoe het in zijn werk gaat:

Bron: A High-Tech Library Keeps Books at Faculty Fingertips—With Robot Help / The Cronicle of Higher Education.

Dat het eigenlijk niet zo uniek is blijkt uit de reacties op het bericht. Eén van de reageerders beweert dat het opslag & retrieval systeem van de International Christian University Library in Tokio de opgevraagde materialen in 2 minuten kan ophalen. Op de site van de bibliotheek vind je informatie over het systeem en het lijkt inderdaad verdacht veel op dat van de bibliotheek in Chicago ;)!

2011: het jaar van 'nieuws overload'

2011-07-27T10:41:00.006+02:00

Volgens Zoe Williams, columnist van The Guardian, worden we dit jaar overspoelt door nieuws: van politieke schandalen tot brute moorden en van aardbevingen tot revoluties. Ze vraagt zich af of we nog de tijd vinden om al het nieuws te verwerken. Nieuws volgt elkaar namelijk zo snel op, dat we niet meer de tijd krijgen om de halve kennis die we binnen krijgen om te zetten in volledige kennis. Ze noemt het effect 'nieuws schemering'.

Mensen hebben de drang om nieuwsfeiten te begrijpen door ze met elkaar te verbinden. Dat is een legitiem doel. Als grote evenementen over elkaar heen tuimelen, is het gewoon menselijk om te zoeken naar een link.

Soms zijn deze verbindingen makkelijk te leggen: zoals de link tussen aardbevingen in Nieuw Zeeland en die in Japan. Of de opvolgingen van economische crisissen in Europese landen, eerst Griekenland... dan Portugal en daarna begint het in Italië te rommelen. Andere verbinden zijn minder logisch: de 'revoluties' in de Arabische wereld en de aanval van de Amerikanen op Osama bin Laden. Maar hoe konden we de tragedie in Noorwegen hebben zien aankomen? In Amerika of Nederland was logischer geweest... maar Noorwegen?

Goed nieuws daarentegen schittert door afwezigheid. Er was natuurlijk 'het Koninklijk huwelijk' maar tegen de tijd dat het paar begon aan hun Noord-Amerikaanse was de relevantie van het nieuws alweer verdwenen.

Over 20 jaar zal de nieuwsagenda van 2011 (de prioriteiten die zijn gelegd) volgens Williams ongelukkig lijken. Zo ernstig als het is wanneer een politiechef ontslag moet nemen door een schandaal bij een krant (News of the World schandaal, breed uitgemeten in de media over heel de wereld), het is niet zo erg als 10 miljoen mensen die op het randje van de dood leven (hongersnood in de Hoorn van Afrika, maar in de media wordt het overstelpt door ander nieuws).

Ze sluit haar column relativerend af. In de begintijd van de BBC-radio, zei de nieuwslezer gewoon "er is geen nieuws". Daarna is het idee van een 'nieuwsagenda' ontstaan en werd er nieuws uitgevonden als er geen nieuws was. Vandaag de dag zou het enorm aangenaam zijn om 's morgens als je wakker wordt te horen dat er geen nieuws is!

Blog om te volgen: The Undergraduate Science Librarian

2011-07-20T12:24:00.002+02:00

De persoon achter The Undergraduate Science Librarian is Bonnie J.M. Swoger. Deze bibliothecaresse (Science & Technology) werkt bij de Milne bibliotheek (State University of New York).

Bonnie houdt zich bezig met informatievaardigheden, literatuurverwijzingen, collectieontwikkelingen in Science & Technology, bibliotheekwebsite design maar ook de laatste ontwikkelingen op bibliotheek/IT gebied. Ik volg Bonnie al een tijd en vind dat haar ervaringen en updates van toegevoegde waarde zijn voor het bibliotheekvakgebied.

Haar blog is te vinden via http://undergraduatesciencelibrarian.wordpress.com/about/

Wellicht nog een blog om te volgen?

Understanding the changing role of academic librarians from a psychological perspective: A literature review

2011-07-20T10:16:00.001+02:00

Although issues related to the role of librarians have long been discussed in the literature on academic librarianship, there has been little attempt to incorporate the extensive psychological theory and research on role-related issues. In the current article we review the empirical literature on the role of librarians, with a particular focus on the link between role-related issues and job stress, recruitment and selection, and training and development. We then discuss relevant psychological theory and research in these areas, and we conclude with a recommendation for more collaborative efforts between research psychologists and scholars in the field of librarianship.

Understanding the changing role of academic librarians from a psychological perspective: A literature review: Publication year: 2011
Source: The Journal of Academic Librarianship, In Press, Corrected Proof, Available online 18 July 2011
Ellen I., Shupe , Stephanie K., Pung

De 9 principes van 'op passie gebaseerd leren'

2011-07-19T15:57:00.003+02:00

Reach out to the disenfranchised.
Bereidt studenten voor op het succesvol zijn in de echte wereld en niet alleen in school.
Show relevance to life outside school.
'Op passie gebaseerd leren' gaat niet over het matchen van het studenten met onderwerpen die ze interesseren, maar over het presenteren van onderwerpen op een relevante manier. Studenten geraken geëngageerd wanneer ze werk doen dat telt en dat wordt gerespecteerd.
Indoctrinate passion into the system.
De directie van de school moet de docenten ondersteunen en hen in staat stellen om creatief te zijn.
Try using the schoolwide enrichment model.
'Op passie gebaseerd leren' gaat over het vinden van een 'held', over het leren van dat wat hem / haar succesvol maakt en over het verwerven van de praktijken en de normen van gevestigde beoefenaars in dat vakgebied.
Digital media is key.
Studenten kunnen op hun beurt via digitale media dingen van hun 'held' lezen en bekijken en zelfs direct contact met hem krijgen via social media.
Tap into the wisdom of your trusted peers.
Docenten moeten hun innovatieve werk publiceren en delen met hun persoonlijke leernetwerken.
Become a digital citizens.
Met het enige doel om studenten te kunnen gidsen. Als studenten en docenten 'zij aan zij' leren omgaan met digitale media, zorgt dit voor respect en openheid.
Passion is infectious.
Een docent die met passie doceert is een model voor zijn/haar studenten en in het gezelschap verkeren van gepassioneerde mensen is de beste manier om zelf gedreven te worden.
Connect with parents.
Door het identificeren van de krachten en de talenten van ouders krijgen ze een gevoel van erkenning en menselijke waarde - ze voelen zich betrokken.

Bron: Nine Tenets of Passion-Based Learning - MindShift

Internet Use Affects Memory, Study Finds

2011-07-18T10:55:00.007+02:00

Is internet our primary external storage system?

Internet Use Affects Memory, Study Finds: Subjects were more likely to remember information that they would not be able to retrieve from a computer.

De 7 gouden regels voor het gebruik van technologie in onderwijs

2011-07-10T14:39:00.005+02:00

Eind juni vond het jaarlijkse ISTE congres plaats in Philadelphia. ISTE staat voor International Society for Technology in Education. 1 van de sprekers was Adam S. Bellow.

Bellow is auteur van The Tech Commandments. In deze paper geeft hij 10 geboden: ideeën die tot doel hebben docenten te helpen met het maken van de juiste keuzes als het gaat om integratie van technologie in onderwijs.

Training is essentieel
Geld is niet wat onderwijstechnologie doet werken
Toegang beperken is te extreem
Verbanden van technologische tools is schadelijk
Doceer met een goed begrip van wat er vandaag gebeurt
Samenwerking is de sleutel
Onderwijsinstellingen hebben een koers nodig
Uitproberen mag
Technologie gebruiken alleen omdat het technologie is, is erger dan helemaal geen technologie gebruiken
Begrijp 'buzz' woorden en houdt uw vinger aan de pols

In zijn presentatie op het congres houdt hij het bij 7 gouden regels:

Beperk de technologie niet tot het klaslokaal
Technologie is waardeloos zonder professionele ontwikkeling
Mobiele technologie strekt zich ver uit
Het nieuwe A-woord is Angst
De nieuwe technologische tools zijn geen bevlieging
Geld is niet het probleem
Ga in gesprek met elke stakeholder, niet alleen specialisten of docenten, maar ook studenten en ouders

Bellow is ook de man achter eduTecher.net, een website opgericht om het groeiend aantal web tools die gebruikt kunnen worden in het onderwijs bij te houden.

Ik heb de presentatie met de 7 gouden regels zelf niet gevonden, maar wel de openingsspeech van Bellow op ISTE 2011 en die is zeker ook het luisteren waard (Bellow spreekt van 1.06.20 tot 1.13.00):

Lees ook The Life and Death of Web 2.0, waarin Bellow zijn visie geeft op web 2.0, web 3.0 en webtools.

Homework Help Site Has a Social Networking Twist

2011-07-06T10:15:00.008+02:00

Concurrent van Blackboard met social media, moeite waard om het artikel te lezen en de demo op de website:

Homework Help Site Has a Social Networking Twist: Piazza, a Web site for homework help, builds on classroom community by having peers and educators respond to questions.

Maakt internet ons nu dommer of slimmer?

2011-06-29T15:47:00.005+02:00

Nicholas Carr stelt vast dat hij sinds hij internet gebruikt moeite heeft met het vasthouden van zijn aandacht wanneer hij leest. In het, al ouder, maar nog steeds vaak aangehaalde artikel van hem 'Is Google Making Us Stupid?' geeft hij toe dat het world wide web een universeel medium is en voor hem als auteur een godsgeschenk. Maar hiervoor moet een prijs betaald worden! Internet geeft ons stof tot nadenken, maar daarnaast vormt het ook het nadenkproces. Het vernielt het vermogen tot concentratie en beschouwing. Het verstand verwacht dat het informatie moet opnemen op dezelfde manier als internet informatie distribueert: in een snel bewegende stroom van deeltjes. We lezen dus anders op internet dan in een boek, minder diepgaand. Hierdoor verliezen we de capaciteit om tekst te interpreteren, het maken van rijke mentale verbindingen die ontstaan wanneer we diepgaand en zonder afleiding lezen. Wat we lezen op internet interpreteren we dus niet en slaan we daarom ook niet op in ons lange termijn geheugen. Dat hoeft ook niet, want we kunnen het later toch zo weer opzoeken. Als we iets willen weten, dan Googelen we het gewoon even. En zijn we het daarna weer vergeten, dan Googelen we het gewoon opnieuw. We zijn dus afhankelijk geworden van computers bij het begrijpen van de wereld om ons heen en hierdoor vlakt onze eigen intelligentie af tot kunstmatige intelligentie.

Kortom... internet maakt ons dommer! Of toch niet?

Jamais Cascio beweert dat we sinds we internet hebben een nieuw soort intelligentie hebben ontwikkeld vergelijkbaar met hersenkracht: vloeibare intelligentie. Google is niet het probleem, het is het begin van een oplossing. Door internet kunnen we dingen die we vroeger met geen mogelijkheid konden:

Krachtige simulaties en grootschalige datasets maken het mogelijk dat fysici modellen van een 11-dimensioneel universum te visualiseren, te begrijpen en erover te debatteren
Real-time gegevens van satellieten, wereldwijde milieu-databases, en hoge-resolutie modellen zorgen ervoor dat geofysici de subtiele tekenen van veranderingen op lange termijn om de planeet kunnen herkennen
Cross-verbonden planning-systemen maken het mogelijk dat iedereen met een paar klikken een complexe multimodale reisroute kan maken waar een reisagent dagen over zou doen

Volgens Cascio is er ook geen weg terug. De zee van informatie via het world wide web is niet van plan om op te drogen en het is daarom zinloos om te vertrouwen op onze cognitieve gewoonten die ontwikkeld en geperfectioneerd zijn in een tijdperk dat we nog beperkte toegang hadden tot informatie. Het versterken van onze vloeibare intelligentie is de enige mogelijke aanpak om te kunnen navigeren in het tijdperk van constante connectiviteit waarin we nu leven. En hij is overtuigd dat we onze vloeibare intelligentie kunnen versterken door social media. Wanneer de processorkracht toeneemt, kunnen tools als Twitter gebruik maken van complex simulaties en massieve datasets die een revolutie ontketenen in de wetenschap. Het kunnen geïndividualiseerde systemen worden die onze capaciteit voor het plannen en onze vooruitziende blik vergroten, die ons "what-if" laat spelen met ons levenskeuzen: waar te wonen, wat te studeren, misschien zelfs waar te gaan dineren.

Via @emijnsbergen

Kortom... internet maakt ons slimmer! Maar is dat wel wat we willen?

Tim Kreider vindt het niet weten juist een zegen. De direct toegankelijkheid die internet ons biedt maakt ons vervreemd, verveeld, eindeloos verlangend en teleurgesteld. In het artikel 'In Praise of Not Knowing' geeft hij aan dat hij vaak de ervaring heeft dat hij afgeleid is zodra hij begint met het lezen van een wetenschappelijk artikel waarin iets wordt uitgelegd wat hij zich altijd heeft afgevraagd. Alleen al dat je weet dat er een antwoord is, zorgt ervoor dat je op de een of andere manier leegloopt. Kreider hoopt dat kinderen, ondanks Google en Wikipedia, toch nog een weg vinden om dingen juist niet te weten. Leren hoe je onwetendheid kunt omzetten in mysterie, niet-weten omzetten in verwondering, is een nuttige vaardigheid. Eenvoudigweg omdat het blijkt dat de belangrijkste dingen in het leven - waarom het heelal er is, wat er met ons gebeurt als we dood gaan, wat mensen waarvan we houden echt voor ons voelen - dingen zijn die we nooit zullen te weten komen, zelfs niet via internet.

Via @emijnsbergen

Kortom.... ook via internet komen we niet alles te weten! Maar hoe denken de Nederlandse wetenschappers erover?

Volgens Niels Taatgen, hoogleraar Kunstmatige Intelligentie, zit het probleem hem in het verlies van productiviteit. Internet geeft constant onderbrekingen waardoor je de hele tijd moet terugschakelen. Als je leest of schrijft heb je een hele context in je hoofd. Die bouw je langzaam op terwijl je bezig bent. Na een interruptie moet je alles weer activeren.

Het grote verschil tussen oude en nieuwe media is volgens Barend van Heusden, hoogleraar Cultureel en Cognitie aan de Rijksuniversiteit Groningen, dat het geschreven woord letterlijk voor de ogen blijft staan. En dan kun je abstracte gedachten vormen. Van Heusden denkt dus wel dat het vermogen tot abstract denken afneemt nu we informatie via internet tot ons nemen.

Maar Jeroen Geurts, hersenonderzoeker en docent aan het VU Medisch Centrum geeft aan dat er nog geen wetenschappelijk onderzoek is dat aantoont dat internet slecht is of dat je hersenen erdoor veranderen.

Via @link zomereditie

Kortom... wordt vervolgd!

Boekenbestaan

2011-06-29T11:44:00.003+02:00

Source: missvengeance.tumblr.com via Francis on Pinterest

Via @emijnsbergen

Experimenting with mobile technologies in libraries

2011-06-29T11:07:00.008+02:00

Waarom moet je als bibliotheek iets met 'mobiel' doen, welke vaardigheden en kennis heeft een m-bibliothecaris nodig en welke mobiele technologieën moet een bibliotheek inzetten. Dat vertelt Jo Alcock, bibliothecaris aan de universiteit van Birmingham in haar presentatie 'Experimenting with mobile technologies in libraries'.

Vaardigheden en kennis van een m-bibliothecaris: IT, communicatie, gebruikersgericht, onderzoek en ontwikkeling, samenwerking, mobiele devices en software, ...

Mobiele technologieën opgesplitst in:

content: e-books, elektronische artikelen en gedigitaliseerd materiaal
services: helpdesk, zoeken naar bibliotheekmaterialen, roulatie, stastieken, reserveren van werkplekken
mobiele content en services: QR, LBS en AR

Een presentatie met inspirerende voorbeelden van bibliotheken die mobiele technologie al inzetten en aan het eind gaat Alcock ook in op de financiële aspecten, wat gebruikers willen en geeft ze een link naar al ontwikkelde mobiele apps voor bibliotheken.

Experimenting with mobile technologies in libraries

View more presentations from Jo Alcock

Empowering the Reader in a Digital World

2011-06-29T10:28:00.005+02:00

In zijn presentatie 'Empowering the Reader in a Digital World' vertelt Chad Mairn van Novare Library Services over:

Onderscheidt tussen echte e-readers en andere devices waarop je e-books kunt lezen
Of e-books een grill of een trend zijn
E-book formaten en DRM
De sterken en zwakke punten van e-books voor bibiotheken en eindgebruikers
Wat met e-studieboeken
Voorstellen van nieuwe modellen voor bibliotheekservices in een digitale omgeving
E-book tools
Huiswerk voor bibliotheken die iets willen met e-books

Empowering the Reader in a Digital World

View more presentations from St. Petersburg College

Ondanks dat het gericht is op openbare bibliotheken geeft deze presentatie een mooi overzicht voor bibliotheken die iets willen met e-books. Mairn geeft in het begin van zijn presentatie aan dat het bij een boek om 'inhoud' gaat en dat een e-book gewoon een nieuw omhulsel is dat vervangen wordt zodra er een beter omhulsel is. Boeken an sich zullen dus niet verdwijnen. Tuurlijk zullen ze dat niet, maar ik denk niet dat alleen het omhulsel zal veranderen, ook de inhoud zal toch worden aangepast. Aan het eind van zijn presentatie bevestigd Mairn dit door in te gaan op de toekomst van lezen op het web: het browser-based boek. En volgens mij verschilt zo een boek wel degelijk erg van een papieren boek: niet alleen door de toevoeging van links, maar zeker ook de schrijfstijl en hoe gebruikers de boeken lezen.