k r e a t y w a

Zapach świeżych malin, Krystyna Wasilkowska-Frelichowska

2012-05-29T21:16:00.004+02:00

Zapach świeżych malin,
Krystyna Wasilkowska-Frelichowska

Wydawnictwo: PWN
Rok wydania: 2012
Stron: 256
Gatunek: kucharskie, wspomnienia

Według Krystyny Wasilkowskiej-Frelichowskiej na pytanie postawione dorosłemu człowiekowi, jakie wakacje utkwiły mu w pamięci, najczęściej pada odpowiedź: "Spędzone u dziadków". Sama co prawda nie mam, niestety, takich wspomnień i wrażeń, ale całkowicie zawierzam autorce, że aromaty i smaki z dziecięcych lat spędzonych na polskiej wsi są tym, co tkwi w nas najdłużej. Sama - podobnie jak jeden z rozmówców autorki - nie pamiętam nazw wszystkich cudowności, jakie kojarzą mi się z początkiem lat '90, za to ich smak wciąż pozostaje mi w ustach...

Smakowite opowieści o życiu wielokulturowej społeczności nadwiślańskiego miasteczka Nieszawa, którego tradycję od wieków współtworzyli Polacy, Żydzi i Niemcy. Autorka zajrzała do kuchni nieszawskich gospodyń, wysłuchała relacji o przedwojennej przeszłości i ułożyła w całość barwne historie rodziny oraz znajomych, wplatając w nie oryginalne przepisy kuchni polskiej, kresowej, niemieckiej i koszernej. Ta porywająca lektura zaprasza do czasów, kiedy zapach chleba z opalanej drewnem piekarni unosił się nad miastem, a przygotowania do marcowych imienin wuja Jana rozpoczynały się wczesną jesienią, bo pani domu musiała zamarynować grzybki, usmażyć gruszki w słodko-kwaśnym syropie i zapeklować mięso. Dawne gospodynie wykazywały się wielką pomysłowością oraz zaradnością, potrafiły przygotować wykwintne potrawy z najprostszych składników. Pełną smaków i zapachów opowieść ilustrują niepowtarzalne archiwalne fotografie.

Źródło: merlin.pl

Chciałabym błyskawicznie opowiedzieć Wam o wszystkich smakowitościach Zapachu świeżych malin (bo wciąż cieknie mi od nich ślinka), ale zacznę od tego, co powinno pierwsze rzucić się Wam w oczy - ta książka jest wprost fenomenalnie i obłędnie pięknie wydana. To najprawdziwsza uczta dla zmysłów. Małe, drukowane dzieło sztuki. Chciałam nawet zaprezentować kilka zdjęć, ale - na Wasze szczęście - aparaty odmówiły mi posłuszeństwa i nie zalałam Was setką ujęć stron, z których każda kolejna jest wspanialsza od poprzedniej. Ktoś powie, że przesadzam, że nadmiernie się egzaltuję, ale prawda jest właśnie taka, że książka Krystyny Wasilkowskiej-Frelichowskiej rzeczywiście zrobiła na mnie ogromne wrażenie.

Warte uwagi jest to, że piękne wydanie stanowi uzupełnienie naprawdę wyjątkowej treści. Autorka składa hołd polskiej wsi i ukochanym Kujawom. Historie zwyczajnych-niezwyczajnych mieszkańców nadwiślańskiej Nieszawy przeplata zdjęciami z międzywojnia i czasów późniejszych oraz z przepisami na największe smakowitości kuchni staropolskiej, niemieckiej i żydowskiej. Piękne jest przede wszystkim to, że skupia się ona na historiach ludzi prostych i naturalnych - jej rozmówcy nie są znanymi osobistościami, choć często ich przodkowie pełnili we wsi ważną rolę (rzeźnik, fryzjer, piekarz). Dzielą się oni swoimi wspomnieniami z młodzieńczych lat - o tym, jak smakowała pajda ze smalcem i skwarkami, jak pachniało babcine ciasto, jak wyglądało zbiorowe wypiekanie chleba i smakołyków w miejscowej piekarni. Te historie są magiczne, pełne ciepła i nostalgii, wywołują falę gorąca w sercu i uporczywe burczenie w żołądku.

Zapach świeżych malin to książka idealna dla miłośników gotowania i zajadania się pysznościami, dla tych, którzy tęsknią za sielskością polskiej wsi i dla ciekawych świata. Nie trzeba być mieszkańcem Nieszawy, aby znaleźć w tej książce coś dla siebie. Zwłaszcza, że wiele tu zdjęć i wspomnień z innych miejsc. Że nie napomknę o kulinarnych recepturach, które przydadzą się w każdej kuchni...

Zapraszam w smakowitą podróż!

Moja ocena: brak

Za książkę dziękuję sklepowi internetowemu merlin.pl, kupicie ją tutaj.

literatura polska | recenzja | Krystyna Wasilkowska-Frelichowska | literatura | recenzje książek

Krystyna Wasilkowska-Frelichowska jest zagorzałą regionalistką, zakochaną w rodzinnych Kujawach, a także zwolenniczką prostej polskiej kuchni z zamiłowaniem do smażenia powideł i konfitur. Od kilku dekad pełni funkcję prezesa Towarzystwa Miłośników Nieszawy, jest również redaktorką lokalnego magazynu "Głos Nieszawski". Wraz z grupą przyjaciół wydała trzy tomy "Nieszawskiego kalejdoskopu" - swoistego silva rerum. Uwielbia podróże!

Opis pochodzi ze strony merlin.pl

Top 10: najlepsze książki dla dzieci

2012-05-29T18:19:00.001+02:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć najlepszych książek dla dzieci!

Swoje czytelnicze przygody z czasów dzieciństwa wspominam ze sporym rozrzewnieniem i łzą kręcącą się w oku. Średnio orientuję się we współczesnych tworach, dlatego za najlepsze uznaję to, co sama znam i cenię:

Kolejno: Ten obcy, Dzieci z Bullerbyn, O psie, który jeździł koleją, Pippi Pończoszanka, Baśnie Andersena, Przygody Tomka Sawyera, Kłopoty Kacperka góreckiego skrzata, Plastusiowy pamiętnik, Ucho, dynia, sto dwadzieścia pięć, Tajemniczy Ogród. Gdybym tylko miała więcej czasu, z chęcią wróciłabym do każdego z tych tytułów.

A Wy? Które książki z dzieciństwa wspominacie najmilej?
Które książki dla dzieci uważacie za najlepsze?

Kolejny temat:
Dziesięciu ulubionych bohaterów dziecięcych.

Na Dzień Dziecka proponuję kolejny temat, tyczący się najmłodszych - niech będą to Wasi ulubieńcy zarówno z książek, jak i komiksów, filmów czy seriali. Udanej zabawy!

Początki. Jak 9 miesięcy w łonie matki wpływa na resztę naszego życia, Annie Murphy Paul

2012-05-29T15:12:00.002+02:00

Początki. Jak 9 miesięcy w łonie matki wpływa na resztę naszego życia, Annie Murphy Paul

Oryginał: Origins: How the Nine Months Before Birth Shape the Rest of Our Lives
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2012
Stron: 304
Gatunek: poradnik

Początki Annie Murphy Paul opatruje się etykietką poradnik, choć od początku chcę Was uprzedzić, iż jest to spore uproszczenie, które przypadkowo mogłoby kogoś zniechęcić. Książka ta ma bowiem niewiele wspólnego z typowym poradnikiem. Przyjmuje raczej formę pamiętnika z dziewięciu miesięcy życia ciężarnej kobiety i dziecka rozwijającego się w jej ciele.

Prawdy i mity na temat znaczenia życia prenatalnego w życiu dorosłego
człowieka.Wpływ wydarzeń w czasie ciąży na na późniejsze zachowania
dziecka i dorosłego człowieka. Pasjonująca lektura.

Źródło: swiatksiazki.pl

Do postawionego przed sobą zadania Annie Murphy Paul podeszła bardzo rzetelnie, przedstawiając tematykę życia prenatalnego szczegółowo i wielopłaszczyznowo. Sama oferuje trzy własne punkty widzenia - kobiety ciężarnej, matki dziecka w wieku przedszkolnym oraz dziennikarki, a do nich dokłada jeszcze opinie naukowców, laborantów, psychologów oraz innych matek i ciężarnych. Wszystko to sprawia, że Początki to ani nie typowy poradnik, ani nie rozprawa naukowa, ani też żaden zwyczajny dziennik z życia kobiety z brzuchem. Książka ma formę przyjazną, napisana jest z lekkością i nawet teorie naukowe przedstawione są w niej w formie zrozumiałej dla przeciętnego odbiorcy.

Autorka wiele miejsca poświęca wynikom badań i eksperymentów nad życiem prenatalnym, przywołuje fachowe publikacje, rozmawia z mnóstwem specjalistów, a do tego dokłada historie z życia wzięte zaczerpnięte z gazet i archiwów oraz rozmów z mnóstwem osób. Sama jest świadkiem niektórych badań i eksperymentów, a do tego relacjonuje również własne przygody związane z życiem kobiety ciężarnej - opowiada o zmianie nawyków żywieniowych i przyzwyczajeń, o zagrożeniach i korzyściach, na jakie się natyka oraz o rozmowach z otoczeniem i całej tej drodze, jaka doprowadziła do powstania książki.

Dzięki przyjaciółce, jestem aktualnie na bieżąco w temacie ciążowym, więc mogę jeszcze dodać, że każdy z rozdziałów ponumerowanych według kolejnych miesięcy stanu błogosławionego, dopasowany jest do tego, co rzeczywiście w tym czasie dzieje się z kobietą i płodem. I tak np. wiadomości tyczące się poznawania płci dziecka umieszczone są w rozdziale piąty miesiąc, bo właśnie w tym miesiącu można już udać się na stosowne badanie itd.

Podoba mi się to, że Annie Murphy Paul nie używa swojej publikacji jako straszaka na kobiety, które ponoć stanowią ciągłe zagrożenie dla swych dzieci. Odchodzi ona od przekonań, głoszących, że ciężarnej nic nie wolno, że musi ona trzymać restrykcyjną dietę, unikać kontaktów z tym a tamtym i uważać na każdy stawiany krok. Autorka nie straszy, nie zamęcza i ze sporą dawką humoru podchodzi do zagadnień związanych z życiem prenatalnym. Zamiast mówić o tym, ile złego matka może uczynić płodowi, decyduje się na odwrotny punkt widzenia i skupia się na tym, ile dobrego można zrobić przez te dziewięć miesięcy dla swojego dziecka i jego dalszego życia. Jej wskazówki okażą się cenne dla każdego, kto planuje dzieci lub już je ma albo właśnie wyczekuje ich nadejścia. Wiele tu wspaniałych rad, cennych podpowiedzi i ciekawostek, które dla każdego przyszłego lub obecnego rodzica mogą okazać się bezcenne. Szczerze polecam!

Moja ocena: brak

Standardowo - poradnikom ocen nie wystawiam.

Za książkę dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

literatura amerykańska | recenzja | Annie Murphy Paul | literatura | recenzje książek

Jeżeli chcecie wygrać tę książkę, zajrzyjcie do Skarletki!

Japoński nie gryzie!, Agata Jagiełło

2012-05-28T22:20:00.006+02:00

Sądzę, że jeszcze tego nie zauważyliście, ale najważniejsze posty z mojego bloga językowego zostały przeniesione na kreatywę, czego efektem jest powstanie nowego działu - Kącik Językowy (choć jeszcze nie jest to ta stała akcja, o której wspominałam przed tygodniem i którą powoli wdrażam w życie). Kolejnym punktem Kącika Językowego są moje wrażenia z lektury innowacyjnego kursu językowego wydawnictwa Edgard:

Japoński nie gryzie!, Agata Jagiełło

Wydawnictwo: Edgard
Rok wydania: 2011
Stron: 183
Gatunek: podręcznik

Całkiem niedawno zapragnęłam rozpocząć przygodę z językiem japońskim. Angielski idzie mi dobrze, z hiszpańskim też nie mam większych problemów, więc pragnąc poznać rodzimy język Murakamiego, sięgnęłam po Japoński nie gryzie!, Agaty Jagiełło.

JAPOŃSKI nie gryzie! to kurs, z którym:
- aktywnie uczysz się języka od podstaw,
- poznajesz japońskie pismo,
- uczysz się pierwszych znaków kanji,
- praktycznie trenujesz znajomość gramatyki,
- przyjemnie poznajesz użyteczne słownictwo.

Kurs przeznaczony jest zarówno dla uczniów, jak i dorosłych samouków dopiero zaczynających naukę, którzy chcą łatwo i przyjemnie opanować podstawy języka japońskiego.

Źródło: jezykiobce.pl

Książka zbudowana jest z dwunastu rozdziałów, poprzedzonych krótkim wstępem i zakończonych kluczem odpowiedzi, słowniczkiem i kratkami do pisania znaków. Ponieważ podręcznik ten ma uczyć podstaw japońskiego, pierwsze trzy rozdziały poświęcone są językowi, pismu i wymowie. Sama ta część teoretyczna stanowi ponad 1/3 książki. Cieszy mnie tak obszerne poświęcenie uwagi tym zagadnieniom, ale proporcje nie zostały tu prawidłowo zachowane, bowiem gramatyce, słownictwu i ćwiczeniom należy się zdecydowanie więcej, niż pozostałe 93 strony...

Bardzo podoba mi się struktura samouczka Japoński nie gryzie! - marginesy zostały znakomicie wykorzystane - zawierają minisłowniczki oraz ciekawostki dotyczące kultury Japonii. Najważniejsze zagadnienia są wyróżnione graficznie, nie brak tu obrazków, tabel i wypunktowań oraz instrukcji tyczących się pisma i transkrypcji. Całość wypada bardzo atrakcyjnie dla oka - nauka jest dzięki temu dużo przyjemniejsza i ciekawa.

Ważnym elementem podręcznika są te miejsca, w których zdobytą wiedzę można przełożyć na praktykę, a więc ćwiczyć słownictwo i gramatykę. Bez ćwiczeń praktycznych wiadomości są dużo słabiej przyswajane i z czasem mogą łatwo ulecieć. Obszerny trening pisania pozwala szybciej i prościej (niemal mechanicznie) przyswajać materiał. Cieszy mnie zatem bardzo, że autorka praktyce poświęca naprawdę dużo miejsca.

Dużo miejsca znajduje ona również dla różnych ozdobników, które co prawda uatrakcyjniają odbiór, ale jednocześnie stanowią nieco zbędne zapełniacze papieru. Japoński nie gryzie! ma co prawda przekazywać podstawy podstaw, w dodatku w pigułce, ale dużo lepiej można by tę książkę odbierać, gdyby była obszerniejsza, bardziej rozbudowana i rozwinięta. Autorka dotyka wielu tematów i zagadnień, ale przekazuje raczej wiedzę szczątkową, która nikogo nie nauczy sprawnego posługiwania się japońskim, a stanowić raczej będzie inspirację do dalszego poznawania języka. To świetna publikacja dla tych, którzy dopiero mają ochotę odkryć japoński, chcą liznąć jego podstaw i pragną przekonać się, czy jest to język dla nich. Ja poczułam się pozytywnie zainspirowana i przekonałam się, że nauczenie się tak egzotycznej mowy wcale nie jest wybitnie trudne. Trzeba tylko znaleźć w sobie dużo siły i samozaparcia, wciąż drążyć i zgłębiać wiedzę...

Moja ocena: brak

Za książkę dziękuję wydawnictwu Edgard.

literatura polska | recenzja | Agata Jagiełło | literatura | recenzje książek

Przypominam, że z serią Nie gryzie! możecie uczyć się również innych języków - angielskiego, chińskiego, duńskiego, niderlandzkiego, norweskiego, portugalskiego, tureckiego, ukraińskiego, włoskiego oraz polskiego dla obcokrajowców. Zajrzyjcie na jezykiobce.pl i przekonajcie się sami.

Zapowiedzi (38)

2012-05-28T19:57:00.004+02:00

Zapowiedzi - cotygodniowy cykl, prezentujący najbardziej interesujące zbliżające się premiery książkowe. Ponieważ portale literackie i strony wydawnictw podają często różne daty, należy traktować je raczej umownie.

Jeżeli ktoś będzie miał ochotę przyłączyć się do zabawy - zachęcam! Opowiedzmy o nowościach, które chcemy przeczytać.

Zapraszam do przeglądania. Wybór może nie powala, ale mam nadzieję, że każdy z Was znajdzie w tym zbiorze coś dla siebie.

Jutro 6. Cienie, John Marsden

Oryginał: The Night Is for Hunting
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 28/05/2012

Tu Ellie. Chciałabym wam opowiedzieć o tych, którzy ostatnio sporo zmienili w naszym życiu.
Ale może zacznę od początku…
To Homer i Fi najbardziej chcieli im pomóc. Kevin, jak zawsze zresztą, na początku stchórzył. A ja nie potrafiłam się zgodzić z Fi i jej pomysłami. Fi była wściekła. A ja zaczęłam się zastanawiać. Może faktycznie nie powinnam zawsze obstawać przy swoim zdaniu? W końcu działamy razem. I pojawił się ktoś, kto nas bardzo potrzebuje. To powinno być w tej chwili najważniejsze.

Dama w opałach, Karen Doornebos

Oryginał: Definitely Not Mr. Darcy
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 28/05/2012

Marzenia potrafią się spełniać w najmniej oczekiwany sposób.

Często myślimy, że gdybyśmy urodzili się gdzie indziej, albo w innym czasie, bylibyśmy bardziej szczęśliwi. Wtedy moglibyśmy naprawdę rozwinąć skrzydła, pokazać na co nas stać!

Na przykład taka Chloe Parker. Zawsze uważała, że urodziła się o dwa wieki za późno. Powinna być damą, jedną z tych, o których pisała Jane Austen, nosić piękne muślinowe sukienki, zalotnie spoglądać zza wachlarza i dumnie odrzucać awanse dżentelmenów, w oczekiwaniu na prawdziwą miłość. Tymczasem miała całkiem współczesne problemy, niezapłacone rachunki i byłego męża, który porozumiewał się z nią jedynie za pomocą smsów i e-maili.

Ale czy współczesna kobieta na pewno umiałaby przetrwać w świecie Rozważnej i romantycznej? Dama w opałach to zadziorna i pełna angielskiego humoru opowieść o dziewczynie, która na własnej skórze przekonała się, że nie wszystkie marzenia powinny się spełniać, a przysłowie: „wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma” niesie w sobie wiele prawdy.

Eve, Anna Carey

Oryginał: Eve
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 29/05/2012

Dokąd uciekniesz, skoro nigdzie nie jest bezpiecznie?

Szesnaście lat temu zabójczy wirus zmiótł z powierzchni Ziemi niemal wszystkich jej mieszkańców. Świat stał się miejscem śmiertelnie niebezpiecznym.

Osiemnastoletnia Eve nigdy nie wyszła za pilnie strzeżony teren zamkniętej szkoły. Szkoły, w której nie ma mężczyzn ani chłopców. Gdzie ona i dwieście innych dziewcząt przygotowuje się do roli elity Nowej Ameryki.

Ale w przeddzień ukończenia szkoły, Eve odkrywa szokującą prawdę o prawdziwym celu tej nauki – i o przerażającym losie, jaki czeka ją samą.

Ucieka z jedynego domu, jaki znała. Rozpoczyna długą, ryzykowną wędrówkę w poszukiwaniu miejsca, w którym będzie mogła przetrwać. Podczas tej podróży spotka Arden, swoją rywalkę ze szkoły, i Caleba, twardego, buntowniczego chłopaka, który wie, jak przeżyć. Odizolowana przez całe życie od mężczyzn, Eve została nauczona, że nie wolno im ufać. Lecz Caleb powoli zdobywa jej zaufanie… i jej serce. Obiecuje ją chronić, lecz kiedy wojsko zaczyna ich ścigać, Eve musi wybierać pomiędzy życiem a miłością…

Ciemnosć przed świtem, J.A. London

Oryginał: Darkness Before Dawn
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 29/05/2012

Wampiry opanowały świat. Ludzie żyją w spustoszonych miastach, chroniąc się za ich wysokimi murami. Tylko tu są względnie bezpieczni – dopóki będą składać nowemu władcy ofiarę.

Siedemnastoletnia Dawn Montgomery jest wysłanniczką Denver, łącznikiem pomiędzy ludźmi i wampirami – najmłodszą, odkąd ustanowiono tę funkcję. Pogodziła się z tym, że musi opuszczać mury miasta, by na dworze władcy wampirów negocjować z nim jego przerażające żądania…

Wszystko się zmienia, kiedy w życie Dawn wkracza Victor, syn władcy nieśmiertelnych Lorda Valentine’a. Czy chce tego, co wszystkie wampiry? Czy pragnie czegoś więcej – jej serca? I czy ich uczucie ma jakąkolwiek przyszłość, gdy pojawi się rywal, który pożąda Dawn tak samo mocno, jak władzy i krwi…

Kobieto! Boski diable, Adam Hanuszkiewicz, Renata Dymna, Janusz B. Roszkowski

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 29/05/2012

Adam Hanuszkiewicz w rozmowie z Renatą Dymną i Januszem B. Roszkowskim.

Adam Hanuszkiewicz (1924–2011), jeden z najznakomitszych inscenizatorów polskiego teatru XX wieku, mawiał, że lepiej niż na teatrze zna się tylko na kobietach. Czterokrotnie żonaty, był ich miłośnikiem i wyrafinowanym koneserem, także w praktyce. W książce opowiada o swoich fascynacjach postaciami w literaturze, jak i dzieli się przemyśleniami na temat odwiecznych sposobów obcowania płci, dylematów wynikających z miłości, zdrady, erotyki i seksu. Rozmawia niezwykle szczerze o kobietach na scenie i w życiu prywatnym, w polityce i w sztuce, w filmie i modzie. Są to również przemyślenia o relacjach kobiet z mężczyznami w minionym wieku i czasach, które dopiero nadchodzą.

Pisma i felietony muzyczne. Tom 2, Stefan Kisielewski

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 29/05/2012

Wybór tekstów Stefana Kisielewskiego, które łączą w sobie dwie jego największe pasje: muzykę oraz słowo pisane.
Kisielewski był z wykształcenia muzykiem, studiował też polonistykę i filozofię – w jego szkicach i felietonach poświęconych muzyce objawia się zatem najpełniej cała skala jego talentu oraz temperamentu – literackiego, muzycznego i krytycznego. W najnowszym tomie znajdą się zbiory felietonów muzycznych Kisiela pt. „Z muzycznej międzyepoki”, „Muzyka i mózg” oraz szkice „Grażyna Bacewicz i jej czasy”, „Poematy symfoniczne Ryszarda Straussa”. Niewątpliwie największym atutem tego tomu będą teksty Kisiela przedrukowywane po raz pierwszy od czasu ich pierwotnej prasowej publikacji – m.in. o Ewie Demarczyk, rock’n’rollu czy muzyce big beatowej.

Na zawsze, Alyson Nöel

Oryginał: Everlasting
Wydawnictwo: Dolnośląskie
Premiera: 30/05/2012 (przeniesiona na 16.08)

Ever i Damen musieli zmierzyć się z najpotężniejszymi wrogami, walczyć ze złem, zazdrością i zdradą. Teraz, by na zawsze być razem, muszą wrócić do samego początku i podważyć wszystko, w co wierzą. Czy przetrwają tę najpoważniejszą próbę miłości? Wierni czytelnicy wreszcie dotrą do zaskakującego finału!

Nasz człowiek w Botswanie, Bartosz Marzec

Wydawnictwo: Muza
Premiera: 30/05/2012

Reporterska opowieść o Wojciechu Albińskim, prozaiku porównywanym do Josepha Conrada. Jako geodeta spędził kilkadziesiąt lat w południowej Afryce. Poznał ten świat i opisał go w sposób, który wzbudził uznanie Ryszarda Kapuścińskiego. Na podstawie jedengo z opowiadań Joanna i Krzysztof Krauze przygotowali scenariusz filmu.

Bartosz Marzec wyruszył razem z Albińskim w podróż przez jego życie. Wspólnie odwiedzili miejsca, z którymi był związany. Opowieść zaczyna się w podwarszawskich Włochach w pierwszych dniach drugiej wojny światowej. Akcja przenosi się do Szwajcarii lat 60. XX wieku, później do Botswany, która właśnie przestała być brytyjskim protektoratem. Z podgenewskich winnic trafiamy do buszu, między karłowate drzewa o poskręcanych pniach i termitiery. Miejscowi powiadają, że każda z nich kryje ludzki szkielet. Osobny rozdział poświęcony został RPA i życiu w świecie, gdzie ludzi dzielono według koloru skóry. Przede wszystkim zaś „Nasz człowiek w Botswanie” to portret człowieka o duszy nomady, a także opowieść o tym, jak powstaje literatura.

Magiczne lata, Robert McCammon

Oryginał: Boy’s Life
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Premiera: 30/05/2012 (przeniesiona na 06.06)

„Magiczne lata” to kronika życia dwunastoletniego Cory’ego Mackensona, mieszkającego w miasteczku Zephyr w Alabamie.
Pewnego marcowego ranka Cory jest świadkiem tajemniczego wypadku: w głąb miejscowego jeziora stacza się samochód z zamkniętymi wewnątrz zmasakrowanymi zwłokami. Prześladowany myślą, że w jego wspaniałym Zephyr ukrywa się morderca, chłopiec postanawia zdemaskować sprawcę zbrodni. Nie dysponuje jednak żadnymi śladami, więc próbuje odnaleźć mordercę, analizując życie i zwyczaje mieszkańców swojego miasteczka.

Ogromną rolę w rozwikłaniu zagadki odegrają sny, które nawiedzają ojca Cory’ego – również świadka wydarzeń, oraz Damę – ponadstuletnią Murzynkę, uważaną przez miejscowych za kogoś w rodzaju czarownicy.

Jednak „Magiczne lata” to nie tylko zajmująca powieść sensacyjna i interesująca powieść grozy, ale także spostrzegawcza, pełna fantazji i uczucia opowieść o życiu i dojrzewaniu, umieszczona na tle fascynującego portretu Ameryki lat sześćdziesiątych XX-wieku.

„Magiczne lata” to jedna z tych powieści, do których sięgamy z łezką w oku, aby przypomnieć sobie jak piękne i niezapomniane emocje rodziły się w nas, gdy byliśmy młodzi. Jak wyjątkowy był świat, gdy patrzeliśmy na niego naszymi młodzieńczymi oczami.

Po tamtej stronie ciebie i mnie , Jess Rothenberg

Oryginał: The Catastrophic History of You and Me
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 31/05/2012

Rozdzierająca i rozgrzewająca duszę opowieść o dziewczynie, która kochała tak mocno, że aż pękło jej serce, i która raz jeszcze poświęciła swoje życie, by uratować ukochanego.

Życie Brie jest doskonałe: wspaniała rodzina, najlepsze przyjaciółki i chłopak, o jakim marzy każda dziewczyna. Ale dzień przed swoimi szesnastymi urodzinami słyszy od Jacoba straszne słowa: „Nie kocham cię”.

Nieważne, że ma wiele innych powodów do szczęścia. Nieważne, że jej ojciec jest sławnym kardiologiem. Nic nie może zapobiec temu, co ma nastąpić: z rozpaczy Brie pęka serce – dosłownie…

Lecz jej pęknięte serce jest nadal pełne emocji: żalu za tym, co straciła, wściekłości na cały cholerny świat, tęsknoty za tymi, których kocha, bólu, kiedy patrzy z tamtej strony na to, jak jej śmierć zmieniła ich życie.
A jeśli mogłaby wrócić – na jeden dzień? Czy zdołałaby coś zmienić?
Patrick – przewodnik Brie, który jest po tamtej stronie o wiele dużej niż ona – ostrzega ją, jak wysoka jest cena takiego powrotu…

Czy można zacząć życie od nowa? Czy trzeba spojrzeć na nie z drugiej strony, by pojąć, co jest w nim dobre, a co złe? Czy można naprawić błędy, zrozumieć tych, których się kocha, i wybaczyć – im i sobie? I co trzeba poświęcić, by móc znów kochać?

A może to miłość wskazuje nam zawsze najlepszą drogę?

Pamiętniki Wampirów. Pamiętnik Stefano. Tom 5. Azyl, L.J. Smith

Oryginał: The Asylum
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 31/05/2012

„Pamiętnik Stefano” przenosi akcję o sto lat wcześniej i odkrywa początek historii miłosnego trójkąta dwóch braci wampirów i pięknej dziewczyny, której obaj pragną.

Minęło dwadzieścia lat, odkąd Stefano ostatni raz widział swego brata Damona. Sądzi, że uciekł od wspomnień o Mystic Falls, że w spokojnej angielskiej wiosce może wreszcie zacząć wszystko od nowa. Lecz kiedy docierają tu wieści o przerażających morderstwach w Londynie, Stefano zaczyna się bać. I podejrzewać najgorsze: że zbrodnie są dziełem wampira. Im więcej się dowiaduje, tym głębiej jest przekonany, że mordercą jest ktoś mu bliski. I że już zawsze będzie podążał za nim mrok, a przeszłość będzie go prześladować wiecznie…

Które propozycje przygarnęlibyście najchętniej?

Ucz się i myśl, Andrzej Bubrowiecki

2012-05-28T10:15:00.001+02:00

Ucz się i myśl, Andrzej Bubrowiecki

Wydawnictwo: Muza
Rok wydania: 2012
Stron: 496
Gatunek: popularnonaukowa

Dawno nie przeżyłam czegoś takiego. Zgłębiałam tę książkę, przy każdym kolejnym rozdziale wpadając w zdumienie, jak wiele zagadnień autor był w stanie w niej poruszyć. I nie to, że o czymkolwiek mówi szczątkowo - o, nie! Tutaj każde z zagadnień omówione jest dokładnie, szczegółowo i rzetelnie. To takie totalne kompendium wiedzy dla każdego, kto chciałby pracować i uczyć się wydajniej, kto stawia na samorozwój i pracę nad własnym umysłem. Ja czuję się od tej książki tak mądra i naładowana pozytywną energią, że dziś chyba nic nie będzie w stanie zmącić mojego spokoju.

Z tej książki dowiesz się jak efektywnie wykorzystać potencjał umysłu w szkole, biznesie i życiu prywatnym.
Autor pokazuje jak posługiwać się swoją inteligencją, by sprostać wymaganiom współczesności:

- zarządzać czasem i emocjami
- skutecznie się uczyć
- doskonalić pamięć i twórcze myślenie
- kreatywnie zarządzać biznesem
- budować niezależność finansową

Źródło: muza.com.pl

Publikacja Bubrowieckiego podzielona jest na 38 rozdziałów, wśród których znajdziemy m.in. fundamenty wysokiej efektywności (jak pracować nad swoimi obszarami duchowymi, mentalnymi, emocjonalnymi i in.), rozpoznawanie własnego stylu uczenia się i skuteczna strategia uczenia się (co jest niezbędne w osiąganiu jak najlepszych wyników i czerpaniu radości z nauki), sztuka zdawania egzaminów (w sam raz dla wszystkich przed sesją), dieta dla uczącego się mózgu, codzienny trening kreatywności, umysł dla biznesu itd. Paleta zainteresowań autora jest szeroka i niezwykle różnorodna, przekazuje on wiedzę z całego szeregu dziedzin i - zgodnie z zapowiedziami z okładki - uczy jak wykorzystać potencjał umysłu w szkole, w biznesie, w życiu prywatnym. Jak sprostać wymaganiom epoki inteligencji.

Mocną stroną książki jest jej struktura - podział na rozdziały, wypunktowywanie poszczególnych teorii, wyróżnianie graficznie najciekawszych cytatów, przywoływanie wyników różnorodnych badań, przedstawianie wykresów, tabel i (moich ukochanych) map myśli, tworzenie ćwiczeń i oferowanie testów. Dzięki takim szczegółom widać, że autorem książki jest człowiek, który rzeczywiście orientuje się, czego potrzebuje umysł czytelnika i jak zaprezentować treść, by była odbierana jak najpełniej i jak najdokładniej.

Jedyną wadą, jaką znalazłam w Ucz się i myśl Andrzeja Bubrowieckiego są powtórzenia niektórych treści. Być może mają się one bardziej utrwalić odbiorcy, być może nie da się pominąć tak ważnych szczegółów przy niektórych zagadnieniach. Tego nie wiem, ale z mojego punktu widzenia były to zbędne zapychacze stron, bo jeśli pewne treści były niezbędne, wystarczyło dać odnośnik do rozdziału poprzedniego. Takich sytuacji było na szczęście niewiele i książkę odbieram w pełni pozytywnie, czując na samą myśl o niej przyspieszone bicie serca. Żałuję, że jest tak ciężka, bo przydałoby mi się mieć ją przy sobie i w domu, i w szkole, i poza domem też. Ale nie ma tego złego - autor podał mi tyle ciekawych sposobów notowania, że przez następne dni wracać będę do ulubionych rozdziałów, z których wyłuskam to, co dla mnie najważniejsze.

Was zachęcam do tego samego. Tak mądre książki powinni czytać wszyscy.

Moja ocena: brak
Za książkę dziękuję wydawnictwu Muza.

literatura polska | recenzja | Andrzej Bubrowiecki | literatura | recenzje książek

Trener rozwoju osobistego, prelegent, trener i konsultant w biznesie. Ekspert w dziedzinie twórczego wykorzystania umysłu; doskonalenia pamięci, kreatywnego myślenia, nowoczesnych metod uczenia się. http://andrzejbubrowiecki.pl/

Źródła: foto | opis

Rodzinę mniej znaną pożyczę na chwilę..., Agnieszka Gołas-Ners

2012-05-27T18:45:00.007+02:00

Rodzinę mniej znaną pożyczę na chwilę...
Rozmowy z dziećmi sławnych rodziców,
Agnieszka Gołas-Ners

Wydawnictwo: PWN
Rok wydania: 2012
Stron: 190
Gatunek: biografia, wywiad

Mówi się, że rodziców się nie wybiera, że z rodziną wychodzi się dobrze tylko na zdjęciu. Że dzieci sławnych rodziców mają łatwiej, bo znane nazwisko otwiera im wszystkie furtki i rozwija u ich stóp czerwone dywany. Mało kto zastanawia się, ile trudu trzeba włożyć, by pozbyć się etykietki syn swojego ojca czy córka swojej matki. Ile trzeba mieć w sobie samozaparcia, by osiągać wytyczone cele i wyjść z cienia rodzica. Ile trzeba wiary w siebie, by z domu, w którym trudno o skupienie uwagi na sobie, wkroczyć w dorosłość bez kompleksów. Ile cierpliwości, by wciąż i wciąż udowadniać, że świeci się własnym blaskiem, a nie blaskiem odbitym od rodzica...

Dziecko znanego człowieka ma w pierwszym rzędzie do przerobienia wielki bagaż psychiczny. Jeśli zechce wyjść z cienia, musi najpierw "pokonać" w sobie własnego rodzica, strząsnąć jego publiczny wizerunek. Musi "dojść do siebie", odzyskać swoją tożsamość, a potem dopiero pokazać, co potrafi. Jeśli potrafi i jeśli mu się uda.

Agnieszka Gołas-Ners - córka sławnego ojca - zaprosiła do rozmowy dzieci innych sławnych rodziców, wśród nich: Romana Dziewońskiego, Jerzego Kisielewskiego, Tomasza Lema, Katarzynę Lengren, Agatę Młynarską, Joannę Szczepkowską, Macieja Stuhra... To poruszające rozmowy o blaskach i cieniach dzieciństwa, dojrzewania i budowania własnej tożsamości w życiu osobistym i zawodowym.

Źródło: merlin.pl

Bohaterowie książki Agnieszki Gołas-Ners wyrośli w domach artystów - muzyków, aktorów, kabareciarzy, pisarzy, w domach sportowców i naukowców. Według autorki dzielą się na dzieci-kontynuatorów i dzieci-fanów swoich rodziców, na tych którzy mają żal o takie, a nie inne wychowanie i takich, którzy życie w sławnych rodzinach zawsze sobie cenili. Tylko nieliczni zgodzili się udzielić wywiadu na potrzeby tej publikacji - byli tacy, którzy odmawiali z powodów politycznych, tacy, którzy nie mają o rodzicach do powiedzenia nic dobrego i tacy, którzy odmowę tłumaczyli: nie, bo nie. Tych dwanaście osób, które zgodziło się wziąć udział w projekcie, przyczyniło się do powstania naprawdę znakomitej kroniki, którą śledziłam z wypiekami na twarzy.

Agnieszka Gołas-Ners nie wchodzi z butami w prywatne życie tych, których znamy z telewizji i gazet. Dotyka spraw intymnych, ale wszystko odbywa się w granicach dobrego smaku i rozsądku. Choć z wieloma swoimi bohaterami ma od lat bliski kontakt, wykorzystuje przede wszystkim te fakty z prywatnego życia gwiazd, o których dowiemy się również z wielu innych źródeł. O tym jak mocno rozmówcy zostaną obdarci z prywatności decydują oni sami, snujący wspomnienia rodzinnych domów, wakacji z rodzicami, ważnych momentów z ich wspólnego życia. Niektórzy otwierają się w pełni, bez skrępowania wspominając przykre momenty, inni starają się być powściągliwi i zdystansowani. Żaden z rozmówców nie wybiela jednak swych rodziców, nie przedstawia tylko blasków życia w sławnych domach. To ważne, by umieć wyważyć fakty brudne i bolesne, z czystymi, przynoszącymi radość i ukojenie. Dobrze czyta się wspomnienia, które nie są jednostajne, przesłodzone i nudne. Zabrakło mi tu jednak zdjęć i biogramów rozmówców. Niby to na nich miała koncentrować się uwaga, a jednak książka obfituje w fotografie i informacje biograficzne niemal wyłącznie o ich sławnych rodzicach.

Rodzinę mniej znaną pożyczę na chwilę... uważam niemniej za książkę niezwykle wartościową. Wielu z jej bohaterów nie znałam dotąd wcale, a teraz ich życiorysami zainteresowana jestem bardzo. Poznałam fascynujące opowieści z życia znanych i cenionych, przyjrzałam się bliżej twórczości tych, których darzę sympatią i tych, których kojarzę tylko - a jakże - z nazwiska rodzica. Moje ulubione wywiady, to te z Maćkiem Stuhrem, Jerzym Kisielewskim i Piotrem Michnikowskim, choć prawda jest taka, że każda z przedstawionych w książce historii ma w sobie coś fascynującego. Coś, co bardzo miło było odkryć dzięki publikacji PWN-u. Zachęcam Was zatem gorąco do sięgnięcia po tę książkę, z pewnością wielu z Was chciałoby poznać bliżej Dobrowolskich, Dziewońskich, Jaraczów, Kisielewskich, Lemów, Lengrenów, Michałowskich, Michnikowskich, Młynarskich, Stuhrów, Szczepkowskich (oraz Parandowskich), Zabłockich i Gołasów. Naprawdę warto poznać ich bliżej...

Moja ocena: 7,5/10

Za książkę dziękuję sklepowi internetowemu merlin.pl, kupicie ją tutaj.

literatura polska | recenzja | Agnieszka Gołas-Ners | literatura | recenzje książek

Ukraina. Przewodnik historyczny, Sławomir Koper

2012-05-27T13:43:00.002+02:00

Ukraina. Przewodnik historyczny, Sławomir Koper

Wydawnictwo: Bellona
Rok wydania: 2011
Stron: 449
Gatunek: historyczna

Sławomir Koper to znany i niezwykle ceniony polski pisarz, wydający książki historyczne. W ostatnich latach dużą popularnością cieszyły się jego publikacje Życie prywatne elit artystycznych Drugiej Rzeczypospolitej, Życie prywatne i erotyczne w starożytnej Grecji i Rzymie, Kobiety w życiu Mickiewicza czy Wpływowe kobiety Drugiej Rzeczypospolitej. Ja przygodę z tym autorem zdecydowałam się rozpocząć od przewodnika historycznego po Ukrainie.

Kresy - magiczne słowo dla Polaków, synonim krainy utraconej na zawsze. A dla wielu rodzinnych stron, które na zawsze zapisały się w dziejach i kulturze naszego kraju. Niniejsza książka to nostalgiczna podróż po polskich śladach na Ukrainie.

Autor koncentruje się na śladach polskości, pozostałościach naszej kultury, które na zawsze pozostały na wschód od Bugu. Nie unika trudnych tematów, takich jak stosunki polsko-ukraińskie z rzezią wołyńską czy powstaniem Chmielnickiego na czele, ale zachowuje obiektywizm. Opisując trudną historię wzajemnych relacji, nigdy nie zapomina, że Kresy były ojczyzną dwóch narodów, a przez wieki mieszkali tam ludzie mówiący różnymi językami i wyznający inne religie.

Źródło: bellona.pl

Nie jest łatwo pisać o wydarzeniach trudnych i bolesnych, o ludziach, którzy zdradzali i przyczyniali się do cierpienia narodu polskiego. Trudno o obiektywizm i powściąganie emocji, kiedy opisuje się momenty tragiczne i niełatwe. Dlatego książka ta jest w pełni subiektywna, nie pozbawiona emocjonalnych odniesień, wykrzyknień i ironicznych uwag. Ktoś powie, że historykowi nie wypada być nieobiektywnym, ale ja uważam, że rzetelność może iść w parze z uczuciowością i uczciwością wobec samego siebie. Dlatego ta książka jest tak autentyczna i poruszająca.

Sławomir Koper przywołuje fakty mało znane - takie, których odkrycie wymaga wysiłku i sięgnięcia do źródeł, znajdujących się poza oficjalnymi monografiami. Nie boi się dotykać spraw intymnych, trudnych i głęboko skrywanych. Nie boi się odzierać z legendy wielkich wieszczów czy bohaterów narodowych. Przywołuje historie skandali, romansów i układów. Nie jest to jednak książka utkana ze smaczków i ploteczek. To rzetelny i solidny zapis wspólnej historii Polski i Ukrainy.

Ukraina. Przewodnik historyczny to znakomita gratka dla miłośników nie tylko historii, ale przede wszystkim literatury. Z Kresami związani byli Słowacki, Zapolska, Rodziewiczówna, Parandowski, Lem, Iwaszkiewicz, Sienkiewicz, Schulz, Mickiewicz i wielu innych. Stamtąd pochodzili, tam mieszkali lub tamtymi stronami się zachłysnęli i przedstawiali je w swoich dziełach. Koper poświęca wiele uwagi sylwetkom ludzi związanych z Kresami, przywołuje wiersze i piosenki. Jego poświęcanie uwagi literaturze zachwyciło mnie i sprawiło, że urzekła mnie ta książka jeszcze bardziej.

Co zadziwiające, równie ciekawych wrażeń dostarczyło mi przywoływanie faktów historycznych. Nie tylko tych trudnych i bolesnych, ale również lżejszych, mających zabarwienie nieco rozrywkowe. Sławomir Koper znakomicie wyważa wątki ciężkie z lekkimi, pozwala sobie na snucie własnych wspomnień, przedstawia kilka rad, jak odnaleźć się na ulicach współczesnej Ukrainy, zestawia historię z nowoczesnością. Przez to jego przewodnik historyczny po Ukrainie jest tak ciekawy i absorbujący. Nie da się go pochłonąć w jeden wieczór, ja zgłębiałam go kilka tygodni, ale z całego serca polecam Wam znalezienie czasu i udanie się w tę niezwykłą podróż na Wschód. Nie ma jak dobra książka, piękne krajobrazy, historie wielkich wydarzeń i biogramy ważnych ludzi. Nie ma jak rozbudzanie ciekawości, pogłębianie wiedzy i zachwyt na światem. Nie ma jak Lwów, nie ma jak Ukraina!

Moja ocena: brak
Standardowo - trudno zestawić tego typu książkę z tymi, które zazwyczaj czytuję.

Za książkę dziękuję księgarni Matras.

literatura polska | recenzja | Sławomir Koper | literatura | recenzje książek

Sławomir Koper (ur. 1963), historyk, absolwent Wydziału Historycznego Uniwersytetu Warszawskiego. Autor m. in.: Tajemnic i sensacji świata antycznego, Miłości, seksu i polityki w starożytnej Grecji i Rzymie, Śladami pierwszych Piastów, Wędrówek po Polsce piastowskiej, Spaceru po Lwowie, Życia prywatnego elit II Rzeczypospolitej. Aktualnie specjalizuje się w okresie międzywojennym dziejów Polski i historii polskiej obyczajowości XIX stulecia.

Źródła: foto | opis

PS. Dwie recenzje w ciągu dnia są wynikiem moich zaległości, spowodowanych sprawami szpitalnymi i magisterskimi. W związku z nimi przesunęłam Pojedynki Okładek na kolejny tydzień, z kolei nowy temat top-10 (najlepsze książki dla dzieci) możecie już wypełniać, a ja nadgonię Was około wtorku.

Nowa Ziemia, Świat po Wybuchu, Julianna Baggott

2012-05-27T11:46:00.003+02:00

Nowa Ziemia. Świat po Wybuchu, Julianna Baggott

Oryginał: Pure
Wydawnictwo: Egmont
Rok wydania: 2012
Stron: 472
Gatunek: science fiction, dla młodzieży

Nigdy nie lubiłam science fiction, nie lubiłam wizji postapokaliptycznych, powieści o antyutopiach. Nigdy nie lubiłam historii, w których bohaterowie żyją na gruzach świata, stykają się z dziwacznymi maszynami, a w ich otoczeniu pojawiają się tajemnicze zmutowane stwory. I nagle pojawia się na rynku Nowa Ziemia i wszystko to, co dotąd sądziłam, wszystko to, w co dotąd wierzyłam, przestaje mieć znaczenie. Bo oto pokochałam rasową powieść science fiction!

16-letnia Pressia żyje w świecie po Wybuchu. Każdego dnia walczy o przetrwanie wśród zmutowanych po eksplozji kreatur, które kiedyś były ludźmi. Pyły żyją w ziemi, ich oczy pojawiają się nagle gdy wciągają swoje ofiary pod ziemię, za miastem mieszkają okrutne Matki zrośnięte ze swoimi dziećmi.

Pressia nienawidzi lalki, która zespoliła się z jej ręką, przeraża ją wizja, że wiatrak w szyi ukochanego dziadka któregoś dnia przestanie działać, fascynują ją ptaki na plecach towarzysza podróży. Marzy o normalnym świecie, który pamięta z pozostałości zdjęć, tęskni za rodzicami, którzy umarli w czasie eksplozji. Lada dzień zostanie powołana do wojska. Wtedy wszystko się zmieni…

Partridge to 18-letni adept Akademii w sterylnym świecie Kopuły. Jest jednym z ocalałych Czystych. Dowiaduje się, że jego matka być może jeszcze żyje wśród zmutowanych. Postanawia wydostać się z Kopuły i ją odnaleźć. Znajdzie się wśród niebezpieczeństw, których istnienia nie mógł przewidzieć, gdzie jego Czystość jest przekleństwem.

Jego spotkanie z Pressią zmieni bieg historii Nowej Ziemi…

Źródło: egmont.pl

Pierwsza część trylogii Świat po Wybuchu, napisana jest lekko i z polotem. Pochłania się ją błyskawicznie, z zapartym tchem. Świat wykreowany przez Juliannę Baggott szokuje i zaskakuje, wzbudza przestrach i odrazę, fascynuje i przyciąga. Autorka wiernie oddaje mechanizmy władzy, znakomicie odzwierciedla ludzkie instynkty - potrzebę walki o przetrwanie, eliminowania wroga dla własnych korzyści. Nie boi się sugestywnych, naturalistycznych opisów, okrutnych wizji i szokujących rozwiązań. Splata ze sobą klimat science fiction z przygodówkami i kryminałami, czego efektem jest rozbudowana, zaskakująca i naprawdę pełna napięć fabuła. Wszystkie zagadki i tropy w Nowej Ziemi splatają się w spójną całość, tworząc znakomitą, absorbującą historię, od której nie sposób się oderwać.

Wielki aplauz należy się Baggott za stworzenie niebanalnej powieści postapokaliptycznej, za przedstawienie oryginalnej wizji świata. Za zaserwowanie czytelnikom nowych rozwiązań i nowych, niespotykanych dotąd wrażeń. Za wykreowanie interesujących i różnorodnych bohaterów. Za stworzenie powieści na naprawdę wysokim poziomie. Koło Nowej Ziemi nie można przejść obojętnie. Nie ginie ona w zalewie historii z nurtu fantastyki naukowej. Wyróżnia się i zapada w pamięć. Informacja z okładki, głosząca, że to bestseller tłumaczony na 20 języków nie dziwi i nie jest tanim chwytem. Bo takie właśnie książki zasługują na światowy sukces.

Moja ocena: 9/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Egmont.

Koniecznie zajrzyjcie na stronę swiatpowybuchu.pl oraz na fejsbuka SwiatPoWybuchu.

literatura amerykańska | recenzja | Julianna Baggott | literatura | recenzje książek

Julianna Baggott jest uznaną przez krytyków autorką bestsellerów. W ciągu ostatnich dziesięciu lat wydała siedemnaście książek – dla dzieci, młodzieży i dorosłych. Wykłada na Uniwersytecie Stanowym Florydy, gdzie prowadzi zajęcia z twórczego pisania. Działa też w założonej wraz z mężem fundacji Kids in Need – Books in Deed, której celem jest przekazywanie darmowych książek dzieciom z ubogich rodzin.
Źródła: foto | opis

Kreatywowy Przegląd Filmowy #27

2012-05-26T11:24:00.005+02:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Królewna Śnieżka i Łowca, reż. R. Sanders

Tytuł oryginalny: Snow White and the Huntsman
Gatunek: fantasy, przygodowy
Obsada: Kristen Stewart, Charlize Theron, Chris Hemsworth
Premiera: 01/06/2012

Dawno, dawno temu, w odległej krainie żyła zła królowa, która poleciła swemu myśliwemu zgładzić jedyną niewiastę piękniejszą od niej samej. Nie spodziewała się jednak, że podwładny sprzeciwi się jej rozkazom i zamiast zabić Królewnę Śnieżkę… nauczy ją sztuki wojny. Niezwykłe nowe wcielenie legendarnej baśni autorstwa Joe Rotha. Jedna z najbardziej oczekiwanych premier roku.

Tej nocy będziesz mój, reż. D. Mackenzie

Tytuł oryginalny: You Instead
Gatunek: komedia, muzyczny
Obsada: Luke Treadaway, Natalia Tena
Premiera: 01/06/2012

Połączyły ich muzyka, błoto i... kajdanki. Co się stanie, jeśli na 24 godziny zostaniesz nierozerwalnie związany z drugim człowiekiem? To właśnie przydarza się Adamowi i Morello. Oboje są muzykami – on gra elektro pop w duecie ze swoim kumplem Tyko; ona jest liderką punkowego zespołu The Dirty Pinks. Czekając na występ, wdają się w głupią sprzeczkę, którą słyszy przechodzący obok kaznodzieja. W imię miłości skuwa ich ze sobą kajdankami, po czym znika z kluczem. Początkowa frustracja bohaterów z czasem zamienia się w niechętną akceptację, a stąd już tylko krok do prawdziwego uczucia...

Projekt Nim, reż. J. Marsh

Tytuł oryginalny: Project Nim
Gatunek: dokumentalny
Premiera: 01/06/2012

W listopadzie 1973 roku, w klatce ośrodka badawczego ssaków naczelnych w Oklahomie, rodzi się mały szympans. Kilka dni później, jego matka dostaje uspokajający zastrzyk. Traci przytomność, a jej małe, płaczące ze strachu dziecko, w brutalny sposób zostaje jej odebrane na zawsze. Mały szympans nazwany zostaje Nim i trafia do rąk absolwentki psychologii, która sama jest już matką trójki dzieci. Za odpowiednim wynagrodzeniem ma go wychowywać jak własne dziecko. W ten sposób wchodzi w życie „projekt Nim” – jeden z najbardziej radykalnych w historii eksperymentów, który ma udowodnić, że szympans, wychowywany jak człowiek, może nauczyć się komunikować za pomocą języka. „Projekt Nim” to najnowszy film Jamesa Marsha – laureata Oscara za film „Człowiek na linie”.

Heniek, reż. E. Kowalewska, G. Madej

Gatunek: dramat
Obsada: Beata Schimscheiner, Tadeusz Hankiewicz
Premiera: 01/06/2012

Film oparty na prawdziwych wydarzeniach. Opowieść o tym, czy warto poświęcać przyjaźń, lojalność i uczciwość dla pieniędzy oraz o tym czy zemsta jest naprawdę słodka. Bohaterowie filmu, czwórka sprzedawców z salonu samochodowego, codziennie zmagają się z trudem swojej pracy. Ich życie zdeterminowane jest przez zawód, w który wpisana jest wieczna pogoń za pieniądzem. Gdy pewnego dnia okazuje się, że jednego z nich, tytułowego Heńka, aresztowano za udział w gangu złodziei, pozostała trójka zostaje wystawiona na próbę uczciwości i moralności. Zmagając się w walce z własnymi słabościami, odkryją największe oszustwo Heńka.

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

26/05/2012, godz. 21:20, TVP1 - Tylko mnie kochaj (opis)
Bardzo przyjemna komedia romantyczna.

27/05/2012, godz. 20:50, TVP Kultura - Za wszelką cenę (opis) !
Obok takich filmów nie wolno Wam przechodzić obojętnie!

29/05/2012, godz. 17:10, TVP Kultura - Spona (opis)
Adaptacja powieści Sposób na Alcybiadesa z rewelacyjną muzyką w tle. Opinie zbiera raczej słabe, ale jeśli ktoś nie widział - może sam się przekonać, czy warto.

30/05/2012, godz. 20:00, TV4 - Obcy: Przebudzenie (opis)
Dla miłośników gatunku pozycja obowiązkowa.

30/05/2012, godz. 20:25, TVP1 - Gol II. Żyjąc marzeniem (opis)
Filmy o futbolu oglądamy zawsze chętnie! ;)

30/05/2012, godz. 22:15, TV4 - Skazani na Shawshank (opis) !
Ja sama nie dopcham się do telewizora o tej godzinie, ale Was gorąco do tego namawiam! Książkę uważam za fenomenalną, film z pewnością jej dorównuje.

30/05/2012, godz. 23:00 i 31/05/2012, godz. 20:35, TVN7 - Miasto Aniołów (opis)
Jeden z najpiękniejszych filmów, jakie znam. Nie trzeba lubić Cage'a, aby się podobał.

31/05/2012, godz. 20:45, TVP2 - Karmel (opis)
Podobno "przypomina najlepsze dokonania Pedro Almodóvara". Zdjęcia są kuszące, fabuła również zapowiada się ciekawie - chętnie obejrzę.

01/06/2012, godz. 20:00, TVN - Transformers (opis)
Jeśli już ja polecam film sci-fi, to znaczy, że musi być wyjątkowy.

01/06/2012, godz. 21:15, TVP2 - Zakochani (opis)
Mam do niego ogromny sentyment. Czasem warto sobie przypomnieć film z czasów dorastania.

Mam nadzieję, że znajdę wreszcie czas, aby obejrzeć jakiś film. Póki co - magisterka i szpital pochłaniają mnie całkowicie. Mam nadzieję, że znaleźliście coś dla siebie i chociaż dla Was będzie to udany tydzień filmowy.

Top 10: kreatywowe pytania i odpowiedzi (zabawa!)

2012-05-24T23:19:00.001+02:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć kreatywowych pytań i odpowiedzi!

Nadszedł czas, aby w świecie 'topdziesięciowych' rankingów pojawiła się odrobina zabawy i szaleństwa. Z tego też powodu przygotowałam dla Was 10 pytań z różnych dziedzin, które pozwolą nam się bliżej poznać. Liczę na Waszą kreatywność i otwartość!

Oto pytania:

1) Którego bohatera literackiego chciał(a)byś mieć teraz obok siebie?
Przydałby mi się Jasper Hale, bohater Zmierzchu. Jego niezwykła umiejętność manipulowania emocjami wydaje mi się bardzo kusząca. Chciałabym, aby ktoś pokierował tak moim umysłem, że uspokoi się i zrelaksuje...

2) W świecie której książki chciał(a)byś się teraz znaleźć?
Niezmiennie - Harry Potter - nigdy nie przestanę marzyć o Hogwarcie, Ulicy Pokątnej, Norze i Hogsmeade. Te miejsca kojarzą mi się z magią i wolnością.

3) Z którym bohaterem literackim zamienił(a)byś się dziś miejscami?
Z Bridget, bohaterką Stowarzyszenia Wędrujących Dżinsów - przede wszystkim dlatego, że łączą nas pasje. Również dlatego, że chciałabym mieć teraz wokół siebie takie przyjaciółki, jakie ona miała.

4) Gdyby porwało Cię Ufo, którą książkę zabrał(a)byś ze sobą na inną planetę?
Na pewno któreś z dzieł Murakamiego. Bo on przedstawia świat w tak niezwykły sposób, że również mieszkańcy innych planet powinni poznać jego twórczość.

5) Gdyby nakręcono film o Twoim życiu, kogo widział(a)byś w obsadzie aktorskiej?
Ulepszona o 1200% wersja mnie wyglądałaby tak:

Emma Stone - do kompletu przydałby mi się jej niepowtarzalny głos ;)

Tak z kolei widzę moje psy /tytuł mówi sam za siebie/:

A tak rodziców:

6) W którym serialu chciał(a)byś zagrać?
Przydałaby mi się jakaś miła rólka we wszystkich sezonach One Tree Hill. Ewentualnie gdybym miała wyglądać tak, jak przedstawiona wcześniej Emma Stone - chciałabym pławić się w luksusach świata Gossip Girl.

7) Na czyim koncercie chciał(a)byś się pojawić (najlepiej na scenie ;))?
Wiadomo, że mój wybór pada na The Beatles. Ale ponieważ to marzenie już się nie spełni, stawiałabym na Kings of Leon albo The Baseballs.

8) Który malarz powinien namalować Twój portret?
Nie kto inny, jak mój ukochany Salvador Dali. Jego surrealistyczne obrazy idealnie odzwierciedlają stan mojej duszy i stan mojego umysłu.

9) Którą postać z show-biznesu zaprosił(a)byś na sobotniego grilla?
Maję Ostaszewską! Jej życiowa filozofia oraz podejście do dzieci i świata są mi bardzo bliskie. Poza tym dzięki luźniejszym rolom (w Ile waży koń trojański? czy Przepisie na życie) nabrałam do niej jeszcze więcej sympatii.

10) Jakie jest Twoje najmilsze wspomnienie związane z książkami?
Myślę, że pojawienie się na tej scenie:

Czekam na Wasze odpowiedzi, wraz z uzasadnieniami :)

Temat na przyszły tydzień (tj. od jutra):
Dziesięć najlepszych książek dla dzieci.

Co prawda Dzień Dziecka czeka nas tydzień później, ale być może ktoś będzie szukał inspiracji na prezent i byłoby miło, gdyby znalazł ją na blogach uczestników zabawy.

PS. Tym razem ogłoszenie wyników Pojedynków Okładek muszę przesunąć o jeden dzień. Kilka zarwanych nocy na pisanie magisterki + ostatnie godziny spędzone z bratankiem w szpitalu wykończyły mnie fizycznie i psychicznie. Piszę do Was z zamkniętymi oczami, w pozycji prawie-leżącej, musicie mi wybaczyć.

Źródła zdjęć: 1 | 2 | 3

Zapowiedzi (37)

2012-05-21T22:36:00.001+02:00

Zapowiedzi - cotygodniowy cykl, prezentujący najbardziej interesujące zbliżające się premiery książkowe. Ponieważ portale literackie i strony wydawnictw podają często różne daty, należy traktować je raczej umownie.

Jeżeli ktoś będzie miał ochotę przyłączyć się do zabawy - zachęcam! Opowiedzmy o nowościach, które chcemy przeczytać.

Po krótkiej przerwie wracam z zapowiedziami. W tym tygodniu może nie są tak liczne, jak zwykle, ale na pewno ciekawe.

Dom na szczycie klifu, Hanna Richell

Oryginał: Secrets of the Tides
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 22/05/2012

Powrót do domu to zaledwie początek…

Życie dwudziestoparoletniej Dory to z pozoru sielanka. Robi karierę w agencji reklamowej, mieszka w modnym lofcie wraz ze swoim partnerem, szybko zdobywającym uznanie rzeźbiarzem – i właśnie odkryła, że jest w ciąży. Dziewczyna jednak nie wydaje się szczęśliwa, wręcz przeciwnie, przytłoczona ciężarem odpowiedzialności zastanawia się nad aborcją.

Przyczyna kryje się w wydarzeniach z jej dzieciństwa. Dziewięcioletnia Dora wraz z rodzicami – architektem Richardem i nauczycielką akademicką Helen – oraz starszą siostrą Cassie i trzyletnim braciszkiem Alfiem mieszkała w staroświeckim domu na skraju klifu. W ostatni dzień wakacji matka poleciła dziewczynkom zaopiekować się bratem. W chwili nieuwagi malec zniknął bez śladu. Prawdopodobnie utonął, ale ciała nigdy nie odnaleziono, a tragedia stała się przyczyną całkowitego rozpadu rodziny. Dora dochodzi do wniosku, że nie zdoła podjąć decyzji o dalszym życiu, dopóki nie uporządkuje spraw z przeszłości. Odwiedza matkę i ojca, a w końcu odszukuje siostrę, chcąc usłyszeć ich wersję wydarzeń. Odsłaniają się przed nią rodzinne sekrety skrywane przez wiele lat…

Ciemność przed świtem, J.A. London

Oryginał: Darkness Before Dawn
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 22/05/2012

Wampiry opanowały świat. Ludzie żyją w spustoszonych miastach, chroniąc się za ich wysokimi murami. Tylko tu są względnie bezpieczni – dopóki będą składać nowemu władcy ofiarę.

Siedemnastoletnia Dawn Montgomery jest wysłanniczką Denver, łącznikiem pomiędzy ludźmi i wampirami – najmłodszą, odkąd ustanowiono tę funkcję. Pogodziła się z tym, że musi opuszczać mury miasta, by na dworze władcy wampirów negocjować z nim jego przerażające żądania…

Wszystko się zmienia, kiedy w życie Dawn wkracza Victor, syn władcy nieśmiertelnych Lorda Valentine’a. Czy chce tego, co wszystkie wampiry? Czy pragnie czegoś więcej – jej serca? I czy ich uczucie ma jakąkolwiek przyszłość, gdy pojawi się rywal, który pożąda Dawn tak samo mocno, jak władzy i krwi…

Wieczór Trzech Króli, William Shakespeare

Oryginał: Twelfth Night, or What You Will
Wydawnictwo: W.A.B.
Premiera: 23/05/2012

W 2011 roku publikacją „Makbeta” Wydawnictwo W.A.B. rozpoczęło edycję dramatów Williama Shakespeare’a w nowych przekładach Piotra Kamińskiego, pod redakcją naukową Anny Cetery i w opracowaniu graficznym Macieja Buszewicza. Nowa seria otwiera trzecie stulecie polskiej recepcji Mistrza ze Stratfordu i powstaje u progu jubileuszu 400-lecia śmierci pisarza (zmarł w 1616 roku). Kolejnym dramatem w serii jest „Wieczór Trzech Króli”.

Kolejnym dramatem w serii jest „Wieczór Trzech Króli” – niezwykle popularna komedia dworska, z brawurowo rozegranym motywem przebieranki scenicznej. Fabuła skupia się na perypetiach bliźniąt, Wioli i Sebastiana, rozdzielonych morską katastrofą i nieświadomych swych wzajemnych losów. Próba przetrwania w nowej rzeczywistości pociąga za sobą serią zabawnych nieporozumień, prowokując zarazem do głębszej refleksji nad tożsamością i pułapkami miłosnych złudzeń. W tle króluje okrutna farsa: pałacowi birbanci i utracjusze toczą wojnę z purytańskim majordomem. Wartkie dialogi i misterne intrygi spajają zaprawione dziegciem melancholii pieśni błazna Feste. To najbardziej „muzyczna” ze wszystkich sztuk Shakespeare’a; jej tekst zaczyna się wręcz od refleksji na temat związku muzyki z miłością.

Zbawienie templariuszy, Raymond Khoury

Oryginał: The Templar Salvation
Wydawnictwo: Sonia Draga
Premiera: 23/05/2012

Konstantynopol, rok 1203.
Gdy grabieżcze armie czwartej krucjaty oblegają miasto, tajna grupa templariuszy przenika do cesarskiej biblioteki. Ich celem jest zbiór dokumentów, które nie mogą wpaść w ręce Doży Wenecji. Templariusze uciekają z trzema ciężkimi skrzyniami wypełnionymi wybuchowymi sekretami, jakich jednak nie zdążą poznać przed śmiercią.
Watykan, współcześnie.

W tajnych archiwach inkwizycji, do których dostęp mają tylko najbardziej zaufani secondi papieża, agent FBI – Sean Reilly – nie mając wyboru, musi zawieść zaufanie, którym obdarzyli go watykańscy hierarchowie. Sekretna historia niesławnego zakonu może odsłonić wybuchową tajemnicę – a przy tym także rzucić światło na zapomniany fragment historii i jego niesłychanie ważne konsekwencje dla współczesnego świata.

Letnie kłamstwa, Bernhard Schlink

Oryginał: Sommerlügen
Wydawnictwo: Muza
Premiera: 23/05/2012

Drugi tom opowiadań, który jest literacką kontynuacją pierwszego („Coraz dalej od miłości”) w MUZIE ukazały się także powieści „Lektor” i „Koniec tygodnia”

7 różnych współczesnych historii na temat więzi międzyludzkich, w których nieodłącznie pojawia się pewna doza kłamstwa.

Uniwersalność tematyki, subtelna refleksja psychologiczna, chłodny obiektywizm autora i przekonujące sylwetki bohaterów decydują o sile tej prozy i popularności autora – jego książki są tłumaczone na 43 języki.

Księżyc i wampirzyca, J.R. Rain

Oryginał: Vampire Moon
Wydawnictwo: G+J
Premiera: 23/05/2012

Kim jest Luna? Matką, żoną, prywatnym detektywem – oraz wampirem. Przed sześcioma laty Samantha Moon, pracownica federalnego urzędu, była zwykłą kobietą, mieszkała na przedmieściu i woziła dzieci na treningi. Nagle jedno niespodziewane, nieprawdopodobne wydarzenie – atak wampira – zmieniło jej życie na zawsze. A „zawsze” to bardzo długo dla kogoś, kto nie może umrzeć…

Samantha Moon tropi szefa organizacji przestępczej i bierze pod opiekę niewinną kobietę prześladowaną przez eksmęża sadystę. Gdy stawka idzie w górę, Samantha nie cofa się przed niczym, aby wymierzyć sprawiedliwość dwóm bezlitosnym mordercom – sprawiedliwość we własnym rozumieniu tego słowa.

W jej życiu prywatnym pojawiają się dwaj mężczyźni, którzy chcą zdobyć jej serce. Wcale im nie przeszkadza, że to serce bije inaczej niż u zwykłych kobiet…

Teraz ją widzisz, Joy Fielding

Oryginał: Now You See Her
Wydawnictwo: Świat Książki
Premiera: 23/05/2012

Marcy nie może uwierzyć w śmierć swej ukochanej córki. Dziewczyna zginęła podczas spływu kajakowego, a że ciała nigdy nie odnaleziono, matka kurczowo trzyma się myśli, że Devon sfingowała swoją śmierć. Próbuje jej szukać. Pewnego dnia, w Irlandii, widzi ją zza szyby pubu. Lecz czy to na pewno ona? Sugestywny portret zdeterminowanej kobiety, opuszczonej przez męża i rozpaczliwie potrzebującej miłości i wsparcia, która staje się celem niebezpiecznej intrygi.

Na koniec prawdziwa gratka dla miłośników języków obcych:

Seria Nie gryzie! to książki polecane osobom początkującym, które w przyjemny i łatwy sposób chcą poznać i utrwalić podstawy języka na poziomie komunikacyjnym. Przeznaczona jest dla uczniów i samouków dopiero zaczynających naukę.

Seria Nie gryzie! zapewnia naukę języka od podstaw, zapoznaje z użytecznym słownictwem, trenuje znajomość gramatyki i uczy gotowych zwrotów konwersacyjnych. Pozwala na poznanie współczesnego, codziennego języka.

Nauka z serią opiera się na niezwykle atrakcyjnej metodzie aktywnej nauki języka poprzez rozwiązywanie różnorodnych ćwiczeń. W rozdziałach tematycznych znajduje się kilkadziesiąt najpopularniejszych zagadnień, krótkie dialogi lub teksty z polskim tłumaczeniem, gramatyka w pigułce, porcja niezbędnego słownictwa, ćwiczenia, ciekawostki o kulturze oraz specjalną sekcję Sprawdź się z zadaniami podsumowującymi. Na marginesach umieszczono praktyczne minisłowniczki, by były dostępne w każdym momencie nauki, a dodatkowo na końcu książki znajduje się podręczny zbiorczy słownik.

GRATIS nagrania prawidłowej wymowy w wykonaniu profesjonalnych lektorów można posłuchać na dołączonych do wybranych tytułów płytach lub na www.slowka.pl/wymowa.

W serii Nie gryzie! ukazały się książki do nauki 11 języków: angielskiego, chińskiego, duńskiego, japońskiego, niderlandzkiego, norweskiego, portugalskiego, tureckiego, ukraińskiego, włoskiego oraz polskiego dla obcokrajowców.

Koniecznie zajrzyjcie do Domi i spróbujcie powalczyć o którąś z książek serii Nie gryzie!

Nie zapominajcie też o stronie jezykiobce.pl - tam znajdziecie aktualne promocje i informacje na temat materiałów wydawnictwa Edgard.

Kreatywowy Przegląd Filmowy #26

2012-05-19T06:08:00.001+02:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Uwodziciel, reż. D. Donnellan, N. Ormerod

Tytuł oryginalny: Bel Ami
Gatunek: dramat
Obsada: Robert Pattinson, Christina Ricci, Uma Thurman, Kristin Scott Thomas
Premiera: 25/05/2012

Młody, ubogi i niezwykle przystojny George (Robert Pattinson) przyjeżdża do Paryża. Miasto aż kipi od przepychu, zepsucia i, przede wszystkim, wielkich pieniędzy. Mężczyzna postanawia za wszelką cenę wejść do lepszego świata i zrobić karierę. Dzięki swojemu urokowi, pewności siebie i umiejętnie sterowanym intrygom wkrótce udaje mu się znaleźć w samym środku paryskiej elity. Droga na eleganckie salony wiedzie przez kobiece serca - jego czar osobisty pozwala mu uwieść najbardziej wpływowe z nichh i sięgnąć po władzę, o jakiej zawsze marzył. Jednak w mieście, w którym seks jest siłą, a sława prawdziwą obsesją - wszystko ma swoją cenę.

Jiro śni o sushi, reż.

Tytuł oryginalny: Jiro Dreams of Sushi
Gatunek: dokumentalny
Premiera: 25/05/2012

Dokument Davida Gelba z muzyką Philipa Glassa o 85-letnim Jiro Ono, jednym z najsłynniejszych mistrzów sushi na świecie. Jiro Ono całkowicie poświęcił swoje życie doskonaleniu swojej profesji. Przygotowywaniem sushi zajmuje się przez niemal od dziecka. Od ponad 40 lat prowadzi słynny tokijski lokal Sukiyabashi. Pomimo sędziwego wieku czuwa nad wszystkim, co dzieje się w restauracji. Pracuje od świtu aż do późnej nocy, dba o niepowtarzalną atmosferę, jaka panuje w Sukiyabashi. "Jiro śni o sushi" to opowieść o pasji, ambicji i dążeniu do doskonałości, a także o skomplikowanych stosunkach między ojcem perfekcjonistą i jego synami. Najstarszy syn Jiro Ono jest spadkobiercą imperium sushi, ale ojciec nie kwapi się do przejścia na emeryturę lub zrzeczenia się któregokolwiek ze swoich obowiązków. Żyjąc w cieniu sławnego ojca i będąc nieustannie krytykowanym, syn nie jest w stanie w pełni zrealizować drzemiącego w nim potencjału. Jednak widzowie filmu "Jiro sni o sushi" mogą się o nim przekonać w finale tego pasjonującego dokumentu.

Piękno, reż. O. Hermanus

Tytuł oryginalny: Skoonheid
Gatunek: dramat
Obsada: Charlie Keegan, Deon Lotz
Premiera: 25/05/2012

Francois van Heerden (Deon Lotz) – czterdziestoparoletni, białoskóry i łysiejący obywatel Republiki Południowej Afryki – zdaje się prowadzić spokojny, ustabilizowany żywot. Ma żonę, dzieci, pokaźne konto w banku, prowadzi własny biznes. Coś go jednak dręczy, coś gnębi, coś sprawia, że nie jest szczęśliwy, a twarz jego wykrzywia grymas udręki. Udręki, która wzmaga się od momentu, gdy Francois ujrzał na rodzinnym weselu urodziwego bratanka, Christiana (Charlie Keegan). Drugi film w karierze scenarzysty i reżysera Olivera Hermanusa miał premierę w maju ubiegłego roku na festiwalu w Cannes. Wzbudził tam gwałtowne dyskusje wśród krytyków i publiczności (zwłaszcza z powodu nie mniej gwałtownej sceny pojawiającej się pod koniec) oraz otrzymał "Queerową Palmę". Z kolei, na festiwalu w Zurychu nagrodzono odtwórcę głównej roli, Deona Lotza. "Piękno" było także oficjalnym kandydatem RPA do Oscarów.

Najsamotniejsza z planet, reż. J. Loktev

Tytuł oryginalny: The Loneliest Planet
Gatunek: thriller
Obsada: Gael García Bernal, Hani Furstenberg
Premiera: 25/05/2012

Alex (Gael Garcia Bernal) i Nica (Hani Furstenberg), amerykańscy 30-latkowie to zagorzali backpackersi wierzący w moc przygody, omijanie szlaków turystycznych i nudnych biur podróży. Kilka miesięcy przed zaplanowanym ślubem w poszukiwaniu nowych doznań docierają do Gruzji, wynajmują lokalnego przewodnika i udają się na wyprawę w góry Kaukazu. Pierwsze dni mijają w atmosferze beztroski i wesołych rozmów w cieniu zapierających dech krajobrazów. Okazuje się jednak, że bohaterowie nie są sami w dzikich górach, a chwilowy akt tchórzostwa Alexa sprawi, że relacja między zakochanymi już nigdy nie będzie taka sama.

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

19/05/2012, godz. 21:45, TVN - Poranek kojota (opis)
Oto film, który widziałam najwięcej razy w swoim życiu. Znam go na pamięć prawie w całości i wciąż świetnie się przy nim bawię. Co prawda już nie smakuje tak, jak przy pierwszych dwudziestu obejrzeniach, ale i tak mogłabym do niego wracać wciąż i wciąż.

20/05/2012, godz. 21:20, TVP1 - Wygrane marzenia (opis)
Jeden z wielu filmów, opartych na tym samym schemacie, ale i tak uważam, że warto się mu przyjrzeć.

20/05/2012, godz. 22:00, TVN - Komórka (opis)
Całkiem niezły. Może nie poraża i nie powala na kolana, ale nudzić się przy nim nie będziecie.

21/05/2012, godz. 20:05, Polsat - Hancock (opis)
Sama jeszcze nie oglądałam, ale pochlebne recenzje i ciekawa obsada zwracają uwagę.

21/05/2012, godz. 23:00, TVP2 - Po prostu razem (opis)
Piękna Audrey Tatou w adaptacji powieści Anny Gavaldy.

22/05/2012, godz. 20:05, Polsat - 21 (opis)
Jim Sturgess, Kate Bosworth, Kevin Spacey - bardzo interesujące połączenie, z chęcią obejrzę.

23/05/2012, godz. 22:55, TVP1 - Droga sławy (opis)
Znakomity dramat sportowy, jeden z najlepszych w swojej kategorii.

24/05/2012, godz. 22:25, TVP1 - Śniadanie u Tiffany'ego (opis)
Film, którego chyba nikomu nie trzeba przedstawiać. Czołówka moich ulubieńców.

Mam nadzieję, że któreś tytuły zwróciły Waszą uwagę!

Pojedynki Okładek #17

2012-05-17T22:56:00.003+02:00

Zasady zabawy w Pojedynki Okładek są proste - raz w tygodniu umieszczam informacje o wybranej powieści, wraz z okładkami różnych jej wydań. Wy za pośrednictwem komentarzy ustawiacie je w kolejności od najlepszej do najgorszej. Na tej podstawie przyznam im punkty, a w następnym tygodniu przedstawię wyniki Waszych wyborów.

I. Wyniki - Sara Shepard, Bez skazy. Pretty Little Liars
(przypomnij sobie okładki)

Polska - 155.
USA II - 145.
Wielka Brytania - 98.
Turcja - 96.
Czechy - 80.
Holandia - 67.
Słowacja - 61.
Bułgaria - 52.
Francja - 48.
USA - 26.

Przypomnienie okładek pierwszej trójki:

Muszę przyznać, że nie spodziewałam się aż tak wysokiej pozycji okładki brytyjskiej. Obecność polskiej wersji w czołówce nie jest dla mnie zaskoczeniem, bo - jak zauważyła Sorpresa - wyróżnia się ona na tle innych. Choć mnie i tak bardziej podobały się propozycje z Czech i USA (ta z numerem drugim)...
A jak Wasze wrażenia? Zgadzacie się z wyborem większości?
* * *

Dzisiejsza propozycja - Harry Potter i Zakon Feniksa, J.K. Rowling:
(obrazek powiększy się po kliknięciu)

Opis ze strony wydawnictwa Media Rodzina:

Harry znów spędza nudne, przykre wakacje w domu Dursleyów. Czeka go piąty rok nauki w Hogwarcie i chciałby jak najszybciej spotkać się ze swoimi najlepszymi przyjaciółmi, Ronem i Hermioną. Ci jednak wyraźnie go zaniedbują. Gdy Harry ma już dość wszystkiego wszystkiego postanawia jakoś zmienić swoją nieznośną sytuację, sprawy przyjmują całkiem nieoczekiwany obrót.
Wygląda na to, że nowy rok nauki w Hogwarcie będzie bardzo dramatyczny Kolejny tom przygód Harry`ego Pottera zaskakuje niespodziewanymi zwrotami akcji, tajemnicza atmosferą i oczywiście magią.

Głosować możecie do czwartku 31.05, do godziny 18:00.

PS. Pamiętajcie, aby ułożyć w kolejności wszystkie podane propozycje (czasem nie podajecie wszystkich, czasem niektóre podajecie dwa razy i wtedy nie mogę dodać Waszych typów do punktacji).

Udanej zabawy!

Dania z anegdotą, Hanna Szymanderska

2012-05-17T15:22:00.002+02:00

Dania z anegdotą, Hanna Szymanderska

Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2012
Stron: 224
Gatunek: kucharskie

Moi drodzy, ta książka jest re-we-la-cyj-na! Rewelacyjna! Napisana z pasją i humorem, pięknie wydana, bogata i solidna. Po prostu znakomita!

Nie ma dobrej biesiady bez miłej pogawędki ani miłej pogawędki bez dobrego poczęstunku. Autorka, pomna tej staropolskiej zasady, snuje barwne opowieści o jedzeniu, okraszając je wybornymi przepisami. Czy sałatkę Cezara jadał Juliusz Cezar? Co łączy markiza de Nointel z beszamelem? Co wielki kompozytor Rossini miał wspólnego z sałatą? Kiedy wymyślono majonez? I kto pierwszy na koniec posiłku jadał sery? Ważne wydarzenia, słynne postacie, anegdoty i historie miłosne i oczywiście… mnóstwo przepisów, a wszystko podane w doskonałym stylu. Wyborna lektura – zaspokaja ciekawość, pobudza apetyt i bawi!

Źródło: swiatksiazki.pl

Autorka podzieliła przepisy na grupy. Mamy więc kolejno zestawione:
- sosy,
- sałaty,
- przekąski zimne i gorące,
- zupy,
- ryby,
- drób,
- mięsa,
- dania różne,
- desery.

Tym, co wyróżnia tę książkę na tle innych są anegdoty i wspomnienia, które poprzedzają każdy z przepisów. Szymanderska cytuje dzieła sprzed wieków, przytacza historie znanych miejsc i osobistości, opiera się na szerokiej literaturze. Samych przepisów skompletowała ok. 110, ale przy wielu z nich pojawia się po kilka, a nawet kilkanaście propozycji wariacji, odmian, ulepszeń i udziwnień. Do tego dodać należy kilkadziesiąt historii, anegdot i wspomnień, które wraz z przepisami tworzą wspaniałą, bogatą i interesującą całość.

Dania z anegdotą to książka pełna ciekawostek, w których rozsmakują się wielbiciele literatury, historii czy malarstwa. Miłośnicy dobrej kuchni również się nie zawiodą, bowiem autorka sięga zarówno do podstaw, jak i do półek wyższych. Znajdują się tu zatem zarówno podstawowe przepisy na majonez czy sos holenderski, popularne gazpacho i spaghetti, jak również na kwiczoły w auszpiku czy tort Pawłowej. I laik, i mistrz kuchni znajdą w Daniach z anegdotą coś dla siebie!

Jeżeli jesteście ciekawi świata, lubicie jeść i gotować albo nie macie pomysłu na prezent na Dzień Matki - koniecznie sięgnijcie po książkę Hanny Szymanderskiej. Ja jestem nią oczarowana.

Moja ocena: brak

Za książkę dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

literatura polska | recenzja | Hanna Szymanderska | literatura | recenzje książek

Anna we krwi, Kendare Blake

2012-05-16T20:58:00.002+02:00

Anna we krwi, Kendare Blake

Oryginał: Anna Dressed in Blood
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2012
Stron: 320
Gatunek: dla młodzieży

Zapowiadało się ciekawie. Kusząca okładka, interesująca zapowiedź, sporo przychylnych recenzji na światowych portalach. Chłopak mordujący duchy? Coś nowego, świeżego, ciekawego. Z entuzjazmem podeszłam więc do powieści pani Blake, ale ów entuzjazm opadł nieco zbyt szybko. Nie było tak różowo, jak można było oczekiwać…

Cas Lowood odziedziczył po ojcu niezwykły zawód: zabija umarłych.

Ojciec chłopaka został w makabryczny sposób zamordowany przez ducha, którego sam miał uśmiercić. Teraz, uzbrojony w sztylet athame, Cas podróżuje po całym kraju ze swoją matką-czarownicą i potrafiącym wyczuć obecność zjaw kotem. Razem śledzą wątki lokalnych legend, próbując wyplenić co bardziej niebezpieczne upiory ze świata. Gdy przybywają do kolejnego miasta w poszukiwaniu ducha nazywanego przez mieszkańców Anną we Krwi, Cas nie spodziewa się niczego odbiegającego od normy: chce zjawę wyśledzić, zdybać, zabić. Zamiast tego spotyka obłożoną klątwą dziewczynę, istotę z jaką nigdy przedtem się jeszcze nie mierzył.

Źródło: proszynski.pl

Główne zarzuty wobec powieści? Przede wszystkim – nagromadzenie nieścisłości i niedopowiedzeń, niezrozumiałych zachowań i rozwiązań. Fabuła nie układa się w logiczną, klarowną całość, ma sporo uchybień i słabszych momentów. Portrety psychologiczne postaci również pełne są niedociągnięć, a i otoczenie, w którym rozgrywa się akcja nie jest zbyt spójne i autentyczne. Bardzo trudno zaakceptować reguły rządzące światem, który wydaje się totalnie nielogiczny, nienaturalny i mocno naciągany.

Drugi poważny zarzut – tendencyjność. O ile sam pomysł z polowaniem na duchy, wspomaganiem się magią i innymi paranormalnymi zjawiskami można uznać za całkiem świeży i interesujący, o tyle sama akcja pozostawia wiele do życzenia. Kendare Blake nie oferuje czytelnikowi żadnych zaskoczeń, niespodziewanych zwrotów czy czegoś, co wywołałoby przyspieszone bicie serca. Od początku wiadomo, w jakim kierunku potoczy się historia, gdzie czai się wróg, a gdzie za maską zła tak naprawdę kryje się dobro. Oczywistości w Annie we krwi jest tak wiele, że aż dziw bierze, że czytelnik od tego nie zasypia…

No właśnie. Nie zasnęłam. Nie wynudziłam się też jakoś specjalnie, choć nie mogę powiedzieć, żeby ta historia porywała. Ot, po prostu pojawiło się na rynku kolejne przyjemne czytadło, które podciągnąć można pod szyld „paranormal romance”. Lektura nie dłuży się i absorbuje na kilka godzin. Autorka ma wyrobione lekkie pióro, naturalnie posługuje się językiem młodzieży, przez co zarówno dialogi, jak i rozmyślania narratora (którym jest nastoletni Cas) pochłania się z wyjątkową przyjemnością. Choć cała opowieść jest dosyć poważna (bo przecież w zamierzeniu miała być niebywale mroczna), nie brak tu fragmentów zaprawionych inteligentnym humorem i sarkazmem. Lubię takie książki. Nie należą do najwyższej półki, ale zapewniają znakomitą rozrywkę. Kendare Blake raczej nie osiągnie sukcesu na miarę Stephenie Meyer, ale Anna we krwi z powodzeniem mogłaby zostać przeniesiona na ekran. Sporo w tej książce scen, które przed telewizorem mogłyby przyprawiać o dreszcze…

Moja ocena: 6/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka.

literatura amerykańska | recenzja | Kendare Blake | literatura | recenzje książek

* * *

Jak zapewne widzicie, blog się przeobraża. Wszelkie niedociągnięcia, braki w linkach i etykietach poprawiać będę dziś w nocy :)

Śmierć w żużlowym świecie. Śmierć tak blisko mnie...

2012-05-13T23:52:00.002+02:00

Za Sportowymi Faktami: "Tragiczne informacje nadeszły z Wrocławia. Nie żyje żużlowiec PGE Marmy Rzeszów Lee Richardson.

Anglik zanotował bardzo groźny upadek w niedzielnym meczu Betard Sparta - PGE Marma. Zaraz po nim został przewieziony do szpitala. Zmarł na stole operacyjnym."

Śmierć w środowisku sportowym jeszcze nigdy nie była tak blisko mnie... Odejście Lee Richardsona jest tak namacalne, tak bolesne i tak straszne, że całą sobą czuję kruchość mojego świata. Mam wrażenie, że wszystko to, w co dotąd wierzyłam, rozpadło się na maleńkie kawałeczki. Żużel od zawsze był dla mnie wszystkim. Kiedy urodził się mój bratanek i istniało podejrzenie, że nie będzie widział, pierwsza bolesna myśl, tłukąca się po mojej głowie, brzmiała: "przecież muszę pokazać mu żużel!". Kiedy dostałam propozycję znakomitej pracy w innym mieście, odmówiłam, uświadomiwszy sobie, że nie pogodzę jej z meczami mojego Włókniarza. Bo żużel to jeden z najważniejszych elementów mojego życia...

W tym sporcie ryzyko jest ogromne. Zawsze miałam świadomość tego, że zawodnicy ginęli na torze. Że byle upadek odbierał ludziom marzenia i szansę na normalne życie. Byłam sobie w stanie wyobrazić, że widowisko, które daje mi tyle radości, może dla kogoś skończyć się źle, ale kiedy dziś doszło do skonfrontowania moich wyobrażeń z rzeczywistością... Poległam.

Lee Richardson przez kilka lat reprezentował barwy mojego Włókniarza. Widziałam z bliska jego poczynania, ściskałam za niego kciuki, cieszyłam każdym sukcesem. To jednak nie jest ważne. Jego śmierć jest dla mnie tak bolesna nie dlatego, że jeździł w Częstochowie, ale dlatego, że był żużlowcem. Członkiem tej niewielkiej społeczności, którą uważam za jeden z najważniejszych elementów mojego świata. Możecie nie rozumieć mojej rozpaczy, bo być może dla Was to 'tylko jakiś sportowiec', który 'sam się pchał do jazdy'. Ale jeśli uświadomicie sobie, jak ważne miejsce w moim sercu zajmuje żużel, zrozumiecie.

Śmierć w środowisku sportowym jeszcze nigdy nie była tak blisko mnie. Dopiero teraz naprawdę odczuwam kruchość zawodników i ryzyko jakie podejmują, by dać mi radość, niesamowite emocje i rozrywkę. Nie wiem czy jeszcze kiedyś spojrzę na żużel tak, jak widziałam go do tej pory...

Poległam i muszę się podnieść. Nie wiem jak prędko wrócę do blogowania, ale czuję, że aktualnie potrzebuję kilku dni przerwy. Wybaczcie.

Rozwiązanie konkursu urodzinowego!

2012-05-13T13:43:00.002+02:00

Z dzisiejszego losowania zwycięzców chciałam przeprowadzić piękną fotorelację. Chwyciłam lustrzankę i natrzaskałam mnóstwo zdjęć, relacjonujących krok po kroku to wielkie wydarzenie, po czym czytnik kart odmówił posłuszeństwa. Żeby więc zaprezentować jakiekolwiek dowody zdjęciowe, sięgnęłam po drugi aparat, do którego kabla nie zgubiłam, więc czytnik nie był potrzebny ;) Zdjęcia mogłam zrobić jednak tylko dwa, ponieważ nie było sensu powtarzać procedury od nowa:

Szczęśliwe zwyciężczynie, to: Bluejanet, Sylwuch oraz Soulmate. Gratulacje! Oczekujcie maili ode mnie.

Przypominam, że nagrodami były trzy egzemplarze powieści Przypadki pani Eustaszyny, które ufundował sklep internetowy Merlin. Bardzo dziękuję za ofiarowanie książek dla zwycięzców!

A Wam, kochani, dziękuję za udział w zabawie. Już wkrótce wypatrujcie kolejnych konkursów!

PS. Jeśli w najbliższym czasie zastaniecie tu mały bałagan, oznacza to, że wprowadzam zmiany w grafice. Spodziewajcie się więc kolejnej rewolucji w wystroju bloga i... nowego stałego cyklu, nad którym właśnie pracuję :)

Kreatywowy Przegląd Filmowy #25

2012-05-12T12:00:00.001+02:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Mroczne cienie, reż. T. Burton

Tytuł oryginalny: Dark Shadows
Gatunek: fantasy, horror, komedia
Obsada: Johnny Depp, Michelle Pfeiffer, Helena Bonham Carter
Premiera: 18/05/2012

W 1752 roku rodzina Collinsonów wraz z synkiem Barnabasem wsiada na pokład statku, który płynie do Ameryki. Mają nadzieję, że tam rozpoczną życie na nowo i fatum, które krąży nad nimi po prostu zniknie. Mija 20 lat. Dorosły już Barnabas (Johnny Depp) ma wszystko, czego mógłby zapragnąć. Jest bogaty i potężny. Jedyną jego wadą jest słabość do kobiet. Wszystko jednak zmienia się, kiedy bohater łamie serce pięknej Angelique Brouchard (Eva Green), która z nienawiści zamienia go w wampira, a potem zabija. Mijają lata. Po niespełna dwóch stuleciach Barnabas znów powraca na ziemię i wtedy dopiero zaczyna na nowo poznawać świat, który wygląda zupełnie inaczej niż za czasów jego młodości.

Roman Polański: moje życie, reż. L. Bouzereau

Tytuł oryginalny: Roman Polanski: A Film Memoir
Gatunek: dokumentalny
Premiera: 18/05/2012

"Roman Polański" to biograficzna opowieść o niesamowitym i złożonym życiu reżysera, człowieka, artysty. Polański nie staje za kamerą, nie reżyseruje, ale jest głównym i jedynym bohaterem wydarzeń. Film jest zapisem osobistej rozmowy z przyjacielem Andrew Braunsbergiem, jaką Polański odbył podczas domowego aresztu w szwajcarskim Gstaad.

Ta niezwykła rozmowa to próba rekonstrukcji nieistniejącego już świata, przywołanie wspomnień, zdarzeń, bolesnych i trudnych przeżyć. Reżyser wraca do miejsc, ludzi i uczuć, których już nie ma, a które złożyły się na to, kim jest dzisiaj.

Ambasador, reż. M. Brügger

Tytuł oryginalny: The Ambassador
Gatunek: dokumentalny
Premiera: 18/05/2012

Duński dziennikarz i satyryk Mads Brügger ("Idioci w Korei") tym razem wyrusza w podróż do serca Afryki, aby pokazać przerażające oblicze głębokiej korupcji, jaka istnieje w tej części świata. Udaje przedziwnego, enigmatycznego i zdeprawowanego dyplomatę z Zachodu, który wygląda jak Henry Stanley i Karl Lagerfeld w jednym. Niedawno kupił na czarnym rynku paszport dyplomatyczny i został konsulem Liberii w Republice Środkowoafrykańskiej. Z cygarem w ręku i lśniącymi skórzanymi butami, gra prężnie działającego, bogatego biznesmena, który przyjeżdża do środkowej Afryki, aby robić interesy.

Dyktator, reż. L. Charles

Tytuł oryginalny: The Dictator
Gatunek: komedia
Obsada: Sacha Baron Cohen
Premiera: 18/05/2012

Film opowiada heroiczną historię dyktatora, który ryzykuje życiem, aby demokracja nigdy nie zagościła w kraju, który z taką miłością gnębi. Scenariusz został zainspirowany bestsellerem „Zabibah and The King” autorstwa Saddama Husseina. Jak mówi Cohen, jest to „niezwykła historia dyktatora, który heroicznie ryzykował własne życie po to, by demokracja nigdy nie zawitała do kraju, który z taką miłością terroryzował”.

Babycall, reż. P. Sletaune

Tytuł oryginalny: Babycall
Gatunek: thriller
Obsada: Noomi Rapace, Kristoffer Joner
Premiera: 18/05/2012

Anna, samotna matka ośmioletniego Andersa, przeprowadza się do nowego mieszkania w wielkim budynku. Oboje objęci są programem ochrony świadków i ich nowy adres objęty jest tajemnicą. Kobieta ma nadzieję, że tu nie trafi ojciec chłopca, który swoim brutalnym zachowaniem wielokrotnie udowadniał, że jest zagrożeniem dla niej i ich dziecka. Nowe miejsce wzmaga jednak niepokój Anny, więc żeby sobie z nim jakoś radzić kupuje elektryczną nianię. Pewnego razu, nasłuchując czy z synem wszystko w porządku, kobieta słyszy w urządzeniu niepokojące głosy. Głosy mordowanego innego dziecka... "Babycall" to mroczny psychologiczny thriller z Noomi Rapace, znaną z ekranizacji trylogii „Millennium”, w roli głównej. Aktorka otrzymała za ten występ nagrodę za najlepszą rolę na Festiwalu Filmowym w Rzymie.

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

12/05/2012, godz. 21:20, TVP1 - Uczeń czarnoksiężnika (opis)
Co prawda wyrosłam z bycia fanką Cage'a, ale zwracam Waszą uwagę na ten interesujący tytuł.

13/05/2012, godz. 21:10, TVP2 - Surogaci (opis)
Co zabawne - Bruce Willis jest drugim aktorem, z którego wyrosłam, ale ponieważ widziałam fragmenty tego filmu w kinie i wydał mi się całkiem niezły, polecę Wam przyjrzenie się mu.

13/05/2012, godz. 21:20, TVP1 - Oświadczyny po irlandzku (opis)
Bardzo przyjemna propozycja na wieczór we dwoje.

13/05/2012, godz. 23:00 oraz 14/05/2012, godz. 20:00, TVN7 - Słodki listopad (opis)
Tytuł większości z Was na pewno dobrze znany. Kto nie widział - niech spróbuje, film robi wrażenie.

14/05/2012, godz. 23:30 oraz 15/05/2012, godz. 20:00, TVN7 - Czerwony smok (opis)
Trzy argumenty - Anthony Hopkins, Edward Norton, adaptacja powieści Thomasa Harrisa - moja rekomendacja jest właściwie zbędna.

17/05/2012, godz. 16:55, TVP Kultura - Faustyna (opis)
Bardzo dobry dramat biograficzny z genialną rolą Doroty Segdy.

17/05/2012, godz. 20:00, TV4 - Nikita (opis)
Dla miłośników dobrych thrillerów z lat '90.

18/05/2012, godz. 20:00, TVN7 - Czarny książę (opis) !
Piękny i wzruszający. Na podstawie powieści Anny Sewell.

18/05/2012, godz. 20:10, Polsat - Na fali (opis)
Kilka osób w ostatnim top-10 wymieniało ten tytuł w gronie ulubionych animacji. Jeżeli i Wy je lubicie - śmiało!

18/05/2012, godz. 22:00, TVN - Infiltracja (opis)
Obsypany nagrodami bardzo głośny tytuł. Czy można go przegapić?

PS. Pierwszy raz korzystam z opcji zaplanowania publikacji na czas, w którym przebywam z dala od komputera. Jeśli więc pojawiły się jakieś niedogodności - poprawię je za jakieś 11 godzin (tj. z mojej aktualnej perspektywy - o 23). Miłego dnia!

Fashion Babylon, Imogen Edwards-Jones

2012-05-11T22:37:00.002+02:00

Fashion Babylon, Imogen Edwards-Jones

Oryginał: Fashion Babylon
Wydawnictwo: Pascal
Rok wydania: 2011
Stron: 446
Gatunek: literatura faktu

Imogen Edwards-Jones przy wsparciu grupy osób o nieujawnionej tożsamości (spiętych klamrą "Autor Anonimowy") przenosi nas do świata, który znamy z kolorowych magazynów, serwisów plotkarskich i telewizji. Blichtr, sława, wielkie pieniądze, łatwe narkotyki i łatwe kobiety - tak w wielkim skrócie można by przedstawić świat mody. Ale autorka na skróty nie idzie i w swej książce pozwala sobie na powolne, brutalne odkrywanie tego, co zazwyczaj przesłaniają kurtyny...

Fashion Babylon opisuje sześć miesięcy z życia cenionej brytyjskiej projektantki mody, która próbuje się przebić na światowym rynku Londynu, Paryża i Nowego Jorku. Dzięki reporterskiej przenikliwości Imogen Edwards-Jones razem z bohaterką przedzieramy się przez perfekcyjnie zorganizowany biznes, gdzie kobietom płaci się dziesiątki tysięcy dolarów za założenie ubrania, a nieodpowiednia długość spódnicy może kogoś kosztować karierę. Razem ze znakomicie zarysowanymi postaciami uczestniczymy w procesie powstawania nowej kolekcji. Możemy zobaczyć, kto pojawia się na pokazach i gdzie siada oraz poznać niezliczoną ilość anegdot i sekretów branży modowej. Szokujące, komiczne, nieocenzurowane spojrzenie na to, co naprawdę dzieje się za kulisami świata mody.

Źródło: pascal.pl

Jeżeli ktoś spodziewa się, że Fashion Babylon będzie zbiorem ploteczek ze świata mody, nieco się rozczaruje. Książka ma bowiem ciekawie zarysowaną fabułę - nieistniejąca w świecie rzeczywistym projektantka-narratorka opowiada o sześciu miesiącach ze swojego funkcjonowania w branży modowej. Obserwujemy jej trud i walkę o zaistnienie na światowych wybiegach i w czołowych magazynach. Widzimy powolne rodzenie się marki, która początkowo prosi się o każdego klienta, by koniec-końców gościć na największych galach i pokazach. Historię tę chłonie się wyjątkowo szybko, a zawdzięczamy to właśnie narratorce - kobiecie zabawnej i ironicznej, szczerej i otwartej. Może za dużo przeklina, może zbyt często wpada w panikę i daje sobą manipulować, ale jej opowieść i tak śledzi się z zaciekawieniem.

Smaczki i ploteczki świata wielkich gwiazd, modelek i kreatorów mody zajmują w Fashion Babylon sporo miejsca. Pozwala to spojrzeć na osoby "dobrze nam znane" w zupełnie innym świetle. Wiadomym jest, że to, co widzimy na ekranach i okładkach pism nijak ma się do prawdy zza kulis. "Najprawdziwsza prawda" jednak rzadko do nas dociera, dlatego książki Imogen Edwards-Jones cieszą się tak dużą popularnością wśród czytelników i tak wielką niechęcią wśród gwiazd. Bo prawda może boleć.

To jednak nie plotki o sławnych personach stanowią największą wartość Fashion Babylon. Najciekawsze fragmenty dotyczą samych mechanizmów rządzących branżą modową. Kulisy pokazów, proces kreowania marki, działania marketingowe. Opowieści o tym, kto i kiedy może nosić kreacje danych projektantów; o tym skąd na bazarach biorą się oryginalne torebki największych marek; o tym, jak można wypuścić na wybieg cudzą spódnicę ze zmienioną metką i o tym, jak łatwo można stracić cudzy szacunek i zaufanie. Nie jest to może lektura specjalnie wzbogacająca, ale na pewno otworzy niektórym oczy. A innym zapewni parę godzin przedniej rozrywki.

Moja ocena: 7/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Pascal.

literatura angielska | recenzja | Edwards-Jones Imogen | literatura | recenzje książek

Top 10: książki fantastyczne

2012-05-11T19:12:00.002+02:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć ulubionych powieści fantastycznych!

Przyszła pora na kolejny temat wybrany przez Was. Sama książek fantastycznych, sci-fi i innych w podobnym typie czytam niewiele, toteż do rankingu wybrałam ich nie 10, a 8. Za to naprawdę je lubię i wiem, że będę do nich wracać. Są to:

Chemiczne Światy 1: Atrofia (recenzja), seria Harry Potter (recenzje), seria Replika, Igrzyska śmierci (recenzja), Ja, diablica (recenzja), seria Las Zębów i Rąk (recenzja), Pożeracz snów (recenzja), Z ciemnością jej do twarzy (recenzja).

Największym sentymentem darzę serię Replika, autorstwa Kaye Marilyn. Miałam dziesięć, może dwanaście lat, kiedy w kółko wypożyczałam wszystkie tomy z biblioteki, chłonąc je wciąż na nowo. Do dziś pamiętam niektóre wątki, motywy i fragmenty! Mam nadzieję, że za jakiś czas uda mi się zdobyć cały cykl - byłoby fajnie wrócić do niego.

Inną ważną dla mnie książką jest oczywiście Harry Potter, który towarzyszy mi już jedenaście lat. Wciąż co prawda boję się zajrzeć do ostatniego tomu, ale powoli odświeżam sobie całą serię, więc i z jej zakończeniem wkrótce będę musiała się zmierzyć.

Pozostałe książki to już nowości - przeczytane w ostatnich dwóch latach. Na stałe ulokowały się na moich półkach i jestem pewna, że jeszcze będę do nich wracać.

A Wy? Macie swoje ulubione książki fantastyczne?

Temat na przyszły tydzień:
Dziesięć kreatywowych pytań i odpowiedzi.

Tym razem trochę się pobawimy i poznamy bliżej. Jakie będą pytania? Tego dowiecie się za tydzień. Udanej zabawy!

Kontrakt Paganiniego, Lars Kepler

2012-05-11T10:18:00.000+02:00

Kontrakt Paganiniego, Lars Kepler

Oryginał: Paganinikontraktet
Wydawnictwo: Czarne
Rok wydania: 2012
Stron: 524
Gatunek: kryminał, thriller

Dokładnie miesiąc temu uświadomiłam sobie, że prawdopodobnie i ja ulegnę szałowi na skandynawskie powieści z dreszczykiem. To wtedy dałam się oczarować Hipnotyzerowi, autorstwa duetu Ahndoril - Coelho Ahndoril, tworzącego pod pseudonimem "Lars Kepler". Błyskawicznie zdobyłam kolejną część cyklu Joona Linna, by przekonać się, czy i tę powieść pochłonę w kilka godzin. Pochłonęłam! Gabaryty tej książki nie powinny zatem nikogo przestraszyć.

Pewnej letniej nocy stary rybak dostrzega dryfujący po zatoce Jungfrufjärden uszkodzony jacht. Na pokładzie znajduje ciało dziewczyny. Jej płuca pełne morskiej wody, ale ubranie, skóra i włosy pozostały suche. Policja szybko ustala, że zmarła była młodszą siostrą Penolope Fernandez, szwedzkiej aktywistki na rzecz pokoju, która wraz ze swoim chłopakiem, właścicielem jachtu, zapadła się pod ziemię. Komisarz kryminalny Joona Linna chce jak najszybciej odnaleźć dwójkę zaginionych. Ma powody podejrzewać, że są w ogromnym niebezpieczeństwie. Może się okazać, że niektórych kontraktów nie zrywa nawet śmierć... Elektryzujący, trzymający w napięciu kryminał o kulisach wielkiej polityki i handlu bronią.

Źródło: merlin.pl

Gdybym miała zestawić ze sobą ten tom i poprzedni, Kontrakt Paganiniego w niektórych kategoriach pozostałby w tyle za Hipnotyzerem. Same zbrodnie są tutaj ciekawsze i dużo bardziej wyszukane, a portrety psychologiczne postaci jeszcze lepiej skonstruowane, ale fabularnie momentami książka leży. Autorzy postawili na tanie efekciarstwo rodem z filmów sensacyjnych, w których królują sceny pościgów i walki wręcz, strzelaniny i efekty specjalne. Nudne to i irytujące, jeśli przynajmniej 1/3 książki stanowią sceny z karabinami, granatami, ucieczkami i nożami w tle. Oczywiście wszystkie te pościgi i starcia szalenie napędzają akcję, czyniąc ją jeszcze bardziej emocjonującą, ale trudno złapać chwilę oddechu podczas lektury, jeżeli ze wszystkich stron leje się krew i huczą wystrzały.

Co jest dobre w tej części cyklu to to, że wreszcie da się zauważyć, iż to faktycznie Joona Linna jest głównym bohaterem serii. W Hipnotyzerze to inni wysuwali się na pierwszy plan - teraz stery przejął ten, którego osoba ma scalać ze sobą wszystkie tomy cyklu. Poznajemy go w Kontrakcie... dużo lepiej, zaczynamy lubić i podziwiać, choć pewne zagadki wokół niego mogą wprawiać serca czytelników w drżenie. A przynajmniej dają nutkę niepewności i tajemniczości...

W Kontrakcie Paganiniego zetkniemy się z wartką akcją, bezwzględnymi zbrodniarzami, wielką polityką, walką o prawa człowieka i z niesamowicie ciekawymi bohaterami. Autorzy opowiadają kilka wstrząsających i fascynujących opowieści, które składają się na naprawdę wartą uwagi całość. Całość, którą - kolejny raz - pochłania się na jednym wdechu, bez chwili na oderwanie. Dotknięcie ważnych problemów społecznych jest dodatkowym atutem powieści. Czyni ją autentyczną i jeszcze bardziej porażającą.

Jeżeli lubicie historie, które jeżą włoski na karku i przyspieszają bicie serca - koniecznie sięgnijcie po powieści Larsa Keplera. Stoją na najwyższym poziomie!

Moja ocena: 7,5/10

Za książkę dziękuję sklepowi internetowemu Merlin. Kupicie ją tutaj.

literatura szwedzka | recenzja | Kepler Lars | literatura | recenzje książek

Pojedynki Okładek #16

2012-05-10T22:47:00.004+02:00

Zasady zabawy w Pojedynki Okładek są proste - raz w tygodniu umieszczam informacje o wybranej powieści, wraz z okładkami różnych jej wydań. Wy za pośrednictwem komentarzy ustawiacie je w kolejności od najlepszej do najgorszej. Na tej podstawie przyznam im punkty, a w następnym tygodniu przedstawię wyniki Waszych wyborów.

I. Wyniki - Kathryn Stockett, Służące
(przypomnij sobie okładki)

Szwecja - 98.
Hiszpania - 95.
Bułgaria - 85.
Holandia - 81.
Portugalia - 75.
Włochy - 74.
Niemcy - 63.
Polska - 55.
USA - 48.
Finlandia - 46.

Przypomnienie okładek pierwszej trójki:

Podoba Wam się wybór większości?
Wasze głosy rozkładały się wyjątkowo nierówno, dzięki czemu nie wyłonili się zdecydowani faworyci.

* * *

Dzisiejsza propozycja - Bez skazy. Pretty Little Liars, Sara Shepard:
(obrazek powiększy się po kliknięciu)

Opis ze strony wydawnictwa Znak:

Bestseller „New York Timesa”!
Książka sprzedana do 24 krajów!

Na podstawie książek z serii „Pretty Little Liars” powstał serial pod tym samym tytułem, który oglądają tysiące nastolatek w Polsce - w internecie oraz w telewizji AXN (w AXN pod tytułem „Słodkie kłamstewka”).

Śledztwo w sprawie zniknięcia Alison przybiera nieoczekiwany obrót. Do Rosewood powraca Toby, który jest jak czarny kot - zawsze zwiastuje kłopoty. Aria, Emily, Spencer i Hanna tracą grunt pod nogami.
Dziewczyny muszą połączyć siły, ale czy potrafią sobie zaufać?

Poznaj moje wrażenia z lektury

Głosować możecie do czwartku 17.05, do godziny 18:00.

PS. Pamiętajcie, aby ułożyć w kolejności wszystkie podane propozycje (czasem nie podajecie wszystkich, czasem niektóre podajecie dwa razy i wtedy nie mogę dodać Waszych typów do punktacji).

Udanej zabawy!

Gotuj z Julią, Julia Child

2012-05-10T11:53:00.005+02:00

Gotuj z Julią. Niezbędne przepisy i porady mistrzyni kuchni, Julia Child

Oryginał: Julia's kitchen wisdom
Wydawnictwo: Literackie
Rok wydania: 2011
Stron: 247
Gatunek: kucharskie

Kiedy obejrzałam Julie i Julia - ciepły i nastrojowy film o miłości do gotowania, z ukochaną Meryl Streep, uwielbianym Stanleyem Tuccim i uroczą Amy Adams, do której długo musiałam się przekonywać - wiedziałam, że kiedyś sięgnę po książki Julii Child. Przepisy i porady zawarte w Gotuj z Julią towarzyszą mi od grudnia poprzedniego roku, zatem po kolejnym przejrzeniu książki 'od deski do deski' nadeszła pora na jej przedstawienie.

Autorka zaczyna od krótkiego wprowadzenia w wir gotowania, by potem gładko przejść do przepisów, kolejno na:
- zupy i dwa podstawowe sosy;
- sałatki i dressingi;
- warzywa;
- mięso, drób i ryby;
- dania z jaj;
- pieczywo, naleśniki i tarty;
- ciasta i ciasteczka.

Po nich znalazła miejsce dla informacji o wymaganym sprzęcie kuchennym, słowniczka kulinarnego i podziękowań. Ostatnie strony z kolei zawierają informacje o pani Child oraz indeks przepisów i porad.

Nie jest to typowa książka kucharska, czego powinniście domyślić się już przy pierwszym myślniku. Dwa podstawowe sosy? - spytacie - a reszta?. Spieszę z wyjaśnieniami! Autorka pokusiła się o podział grupowy, tj. skoro sosu winegret używamy do sałatek, umieściła go przy sałatkach, sosy brązowe - przy mięsach, sosy pomidorowe - przy warzywach itd. Jest to bardzo wygodne, nie trzeba bowiem skakać po całej książce, aby skompletować jeden przepis.

Gotuj z Julią to poradnik skonstruowany bardzo wygodnie i przejrzyście. Autorka opiera się na prostym schemacie - najpierw przedstawia bazę dania wraz z przykładowym przepisem, a zaraz po nich wariacje, tj. kilka propozycji modyfikacji. W nie wplata jeszcze kilka porad, spisywanych przez lata na przypadkowych kartkach. Co ważne, owe porady wyróżniono graficznie, co pozwala na łatwe przejrzenie wszystkich niezbędnych zagadnień i wskazówek.

Jak podkreśla Julia Child jej książka "nie pretenduje do zastąpienia wielkiej, szczegółowej, uniwersalnej książki kucharskiej", toteż spodziewać się tu możecie przepisów raczej nieskomplikowanych. Nie znaczy to wcale, że dania proponowane przez autorkę nie są wyszukane, albo że z powodzeniem wykona je pierwszy z brzegu laik. Nie. Posłużę się cytatem z wprowadzenia:

Jest to raczej mini aide-mémoire (pomoc dla pamięci) dla osób z elementarną znajomością słownictwa kulinarnego i z kuchnią wyposażoną w takie narzędzia, jak brytfanna, robot kuchenny i przyzwoity wałek do ciasta; dla tych, którzy mniej więcej wiedzą, jak obchodzić się z kuchenką.

A zatem - jeżeli lubicie gotować, lubicie dobrze zjeść i jesteście chłonni wiedzy - z całego serca polecam Wam ten kulinarny poradnik. Nie zawiera on zdjęć, więc komuś może się wydać mniej atrakcyjny, ale miłośnicy gotowania na pewno zgodzą się ze mną, że jeśli przepisy są naprawdę znakomite, a ich autorką jest prawdziwa legenda światowej kuchni, wszelkie ozdobniki i zapychacze stron są tu zbędne.

Moja ocena: brak

literatura amerykańska | recenzja | Julia Child | literatura | recenzje książek

Autorka pierwszego w Stanach Zjednoczonych telewizyjnego programu kulinarnego "Francuski Szef Kuchni" oraz słynnej książki kucharskiej "Francuska sztuka gotowania".

Jedzenie i gotowanie pokochała podczas pobytu nad Loarą. Pierwszy posiłek w Paryżu (ostrygi, solę meuniere ze zrumienionym masłem, dobre wino) zjadła w słynnej restauracji La Cauronne i właśnie wtedy postanowiła poznać tajniki sztuki kulinarnej. W legendarnej paryskiej szkole Le Cordon Bleu wzbudziła nie lada poruszenie – swoim temperamentem, wzrostem (188 cm!) oraz niesłychanie wysokim, piskliwym głosem, który kilkanaście lat później pokochały tysiące Amerykanów. Za swoje show w 1966 roku Julia Child otrzymała nagrodę Emmy. Zmarła na dwa dni przed swoimi 92 urodzinami.

Źródła: foto | opis

Zdjęcia pochodzą ze strony filmweb.pl

PS. Pamiętajcie o pojedynkach, głosować możecie jeszcze tylko przez kilka godzin!

Siostra, Rosamund Lupton

2012-05-08T00:22:00.001+02:00

Siostra, Rosamund Lupton

Oryginał: Sister
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2012
Stron: 319
Gatunek: thriller

Straszliwie długo wgryzałam się w tę powieść. Przez miesiąc podchodziłam do niej cztery czy pięć razy, cały czas nie potrafiąc przebić się przez pierwsze strony. Natrafiłam jednak ostatnio na pochlebną recenzję, której autorka (przepraszam, nie pamiętam kto to był) zapewniała, że po trudnych początkach powieść naprawdę wciąga i absorbuje. Dałam więc debiutowi Rosamund Lupton kolejną szansę. Nie zawiodłam się.

Beatrice musi zmierzyć się z potworną prawdą: po wielu godzinach poszukiwań odnaleziono ciało jej ukochanej młodszej siostry Tess. Policja, przyjaciele, a nawet matka są przekonani, że Tess popełniła samobójstwo. Beatrice wie, że to niemożliwe. Postanawia sama rozwikłać mroczną zagadkę, lecz prawda, którą stopniowo odkrywa, okazuje się bardziej bulwersująca od najgorszych podejrzeń...

Opis pochodzi z okładki

Spisywanie wrażeń z lektury zdecydowanie warto rozpocząć od kilku słów na temat specyficznej narracji w powieści Rosamund Lupton. Autorka oddała głos Beatrice, która swą opowieść snuje z kilku perspektyw czasowych, mieszając je i łącząc. Raz zwraca się do zmarłej siostry, wspominając ich wspólne chwile i relacjonując wydarzenia, jakie miały miejsce po jej śmierci, innym razem adresatem jej słów jest prokurator, któremu Bee opowiada o śledztwie, jakiego się podjęła, by dowiedzieć się prawdy o śmierci siostry. Przeplatanie ze sobą przyczyn i skutków, przeszłości, teraźniejszości i przyszłości daje efekt taki, że niemal od początku wiadomo, iż Beatrice doprowadzi sprawę do końca. Nie wiemy tylko, jaką drogą do tego dojdzie. I wszystko może ułożyłoby się w piękną i klarowną całość, gdyby Rosamund Lupton nie lubiła wpuszczać czytelnika w maliny - do ostatniej linijki nie możemy więc być niczego pewni. Zaskakiwanie i wypuszczanie w kręty labirynt pełen pułapek i ślepych zaułków jest zabiegiem świetnym i znacznie wpływa na atrakcyjność książki, ale już plątanie perspektyw, mieszanie wydarzeń, wspomnień, fantazji i faktów powoduje zbyt duże zamieszanie. I choć sama historia od pewnego momentu szalenie mocno pochłania, to jednak specyficzna narracja spowalnia lekturę, czyniąc ją toporną i męczącą.

Siostra stoi na granicy thrillera medycznego, kryminału i powieści psychologicznej. Bardzo silnie oddziałuje na uczucia i emocje czytelnika, potrafi wzruszyć, zaskoczyć i przerazić. Sama historia jest na tyle dobra, frapująca i mocna, że niedogodności techniczne można autorce spokojnie wybaczyć.

Tym, co zwróciło moją szczególną uwagę jest jedna z najważniejszych postaci powieści - Kasia. Polski akcent u Rosamund Lupton bardzo mile mnie zaskoczył, ponieważ stanowi jeden z ciekawszych punktów historii. Bo obok kwestii siostrzanej miłości, tolerancji, poszukiwania własnych ścieżek czy też obok rozważań etycznych i filozoficznych, pojawia się dosyć obszerny wątek uprzedzeń wobec ludzi - w tym wypadku obcokrajowców, Polaków. Kasia słabo mówi po angielsku, jest niechlujnie ubrana, trwa przy mężczyźnie, który ją gnębi i generalnie wygląda na typową, głupią niedojdę, która wyjechała zmywać gary w Londynie. Czytelnik wraz z Beatrice powoli odkrywa mądrość, czułość, wrażliwość, przejmującą naiwność i szczerość prostej dziewczyny z Polski. I otwarcie przyznać muszę, że jej historia wzruszyła mnie bardzo mocno. Wcale nie dlatego, że była Polką, ale dlatego, że wiele wody musiało upłynąć w Tamizie, aby ktoś wreszcie docenił dobro i bezinteresowność tej głupiutkiej istoty. Nie lubię uprzedzeń i cieszę się, że autorka dała prztyczka w nos wszystkim tym, którzy bardzo łatwo przyklejają innym etykiety.

Powieść brytyjskiej pisarki porusza ogrom istotnych i problemowych kwestii, dotyka tematów śliskich i niewygodnych. Autorka osadza je w ciekawej historii, którą - mimo niedogodności - pochłania się z zapartym tchem. To ważna i poruszająca książka. Nie dziwi mnie wcale, że stała się jednym z głośniejszych debiutów ostatnich lat...

Moja ocena: 8/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

literatura angielska | recenzja | Rosamund Lupton | literatura | recenzje książek