k r e a t y w a

Dziedzictwo Adama, Astrid Rosenfeld

2012-03-11T19:10:00.002+01:00

Dziedzictwo Adama, Astrid Rosenfeld

Oryginał: Adams Erbe
Wydawnictwo: Muza
Rok wydania: 2012
Stron: 317

Średnia ocen na lubimyczytac.pl - 5,7/10, opinie raczej słabe, żadnych zachwytów. Średnia ocen na goodreads.com - 4,05/5, wiele pochwał i komplementów. Sugerując się mało pochlebnymi recenzjami Polaków, nastawiłam się na naprawdę słabą lekturę. I powiedziałabym, że znalazłam literacką perłę, gdyby nie tłukące się gdzieś w tyle głowy pytanie, czy odebrałabym Dziedzictwo Adama równie dobrze, gdybym przed lekturą nie zakładała, że będzie to kiepska książka?

Berlin, 2004 rok. Edward Cohen, właściciel modnego butiku, od czasu burzliwego dzieciństwa słyszy ciągle, jak bardzo jest podobny do Adama, czarnej owcy w rodzinie, a zarazem swojego stryjecznego dziadka, którego nigdy nie znał. W chwili, kiedy berlińskie życie Edwarda rozsypuje się na tysiąc kawałków, wpada mu w ręce legat po Adamie: sterta papieru, zaadresowana do niejakiej Anny Guzlowski.

Berlin, 1938 rok. Adam Cohen jest marzycielem. Ale dorasta w Niemczech w latach trzydziestych jako żydowski chłopiec, a to niedobry czas na marzenia. Nawet kiedy za babkę ma się damę tak ekscentryczną jak Edda Klingmann, która nauczyła wnuka najważniejszych rzeczy w życiu - tylko strachu nie. Adam poznaje Annę w wieku osiemnastu lat i wie, o czym zawsze marzył. Jednak kiedy rodzina Cohenów przygotowuje się, żeby wyemigrować do Anglii, Anna znika bez śladu w nocy 9 listopada 1938 roku. Gdzie Adam ma jej szukać?

Sześćdziesiąt lat później Edward z zapartym tchem czyta o tym strona po stronie i odkrywa, jak daleko Adam dotarł w swoich poszukiwaniach do Anny.

Źródło: muza.com.pl.

Powieść Astrid Rosenfeld podzielona została na trzy części. W pierwszej poznajemy życie wiecznie zagubionego Edwarda. W drugiej - odkrywamy wspomnienia tajemniczego Adama, który w latach wojennych uznany został za "czarną owcę" rodziny. O czym jest trzecia - nie zdradzę, bowiem zepsułabym Wam całą przyjemność z lektury...

Dziedzictwo Adama zachwyca od pierwszej do ostatniej strony. Większość książki pochłonęłam z zapartym tchem, raz po raz ocierając łzę spływającą po policzku. Całkowicie dałam się porwać tej przejmującej, bolesnej, wzruszającej historii i cały czas nie mogłam pozbyć się zdziwienia, że ktoś mógł uznać tę książkę za słabą. Czy różnimy się wrażliwością? A może to ja naiwnie przyjmuję wszystkie poruszające, smutne opowieści? Cokolwiek by to nie było - mnie powieść Astrid Rosenfeld przygniotła i roztopiła. Wciąż pozostaję pod jej wielkim wrażeniem...

Część pierwsza - współczesna, to opowieść o trudnym dorastaniu w czasach upadku muru i o poszukiwaniu siebie na przełomie wieków. Kobieta na siłę szukająca ojca dla swego syna, chłopak, który nie radzi sobie z rzeczywistością. Tajemniczy Amerykanin o urodzie Elvisa, chwila luksusu, ciągła tułaczka. Rodzinne sekrety, niewyjaśnione konflikty, po kątach ukrywane łzy. Część pierwsza powieści jest szalenie smutna i poruszająca, a ujawniające się w niej chwile radości, są tak naprawdę podszyte goryczą i lękiem...

Część druga - przełom lat trzydziestych i czterdziestych, to historia człowieka, który gotów jest poświęcić życie dla miłości i marzeń. Adam traci rodzinę i tożsamość, traci wolność i szczęście, ale nigdy nie przestaje marzyć. Nigdy nie traci nadziei... Opowiedziana przez niego historia przede wszystkim wzrusza, ale też budzi niesmak. Bo to kolejne przepełnione bólem spojrzenie na krwawą, wojenną rzeczywistość.

Powieść Astrid Rosenfeld wyzwala wiele emocji - porusza, wywołuje drżenie rąk, wzrusza. Momentami zapiera dech i każe poświęcić chwilę na refleksję. Najświetniejszym zabiegiem autorki jest ciągłe pozostawianie niedopowiedzeń - Rosenfeld nie wyjaśnia oczywistości, nie dba o zbędne szczegóły, pisze w sposób piękny, ale jednocześnie surowy i pozbawiony niepotrzebnych ozdobników. To taka proza na naprawdę wysokim poziomie. Taka, która może zachwycić.

Bywały w książce oczywiście momenty nieco słabsze - nużące, wręcz zbędne. Autorka postanowiła opowiedzieć wiele - przedstawić różne spojrzenia, opisać pewne mało znaczące epizody. I choć wciąż czytało się te fragmenty z zachwytem nad piórem Rosenfeld, to jednak wciąż pozostawało w głowie pytanie: "ale po co to wszystko?".

Co jeszcze mi się nie spodobało, to moralizatorstwo, czerń obok bieli, rozliczanie narodu ze zbrodni. Zło zawsze było tu złem, dobro dobrem. Nie lubię takiej schematyczności, chciałabym więcej ognia i zaskoczenia. Chciałabym, aby emocje raz opadały, raz sięgały zenitu. W Dziedzictwie Adama były one jednak jednostajne - żadnych wzlotów, zero upadków. Co nie zmienia faktu, że powieść ta jest piękna i poruszająca. Taka, której z pamięci się nie wypuszcza...

Moja ocena: 8,5/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Muza.

literatura niemiecka | recenzja | Astrid Rosenfeld | literatura | recenzje książek

Jeżeli po lekturze książki chcielibyście pozostać w klimacie bolesnej historii Niemiec, polecam znakomity film:

Przeczytaj opis

Dubler, David Nicholls

2012-03-10T23:32:00.002+01:00

Dubler, David Nicholls

Oryginał: The Understudy
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2012
Stron: 382
Gatunek: społeczno-obyczajowa

Po Dublera sięgnęłam z kilku powodów. Przyciągnęło mnie nazwisko autora najlepszej książki, jaką przeczytałam w roku 2011, ciekawie zapowiadająca się fabuła oraz hasła z okładki głoszące, że to "najśmieszniejsza książka roku" i obiecujące, że "będę śmiać się w głos". Cóż, jeśli to ma być najśmieszniejsza książka, aż boję się pytać, jak wyglądają te "mniej śmieszne"...

Josh Harper ma piękną żonę, pieniądze, sławę i główną rolę na londyńskim West Endzie. Stephen McQueen obskurną kawalerkę, niefortunne nazwisko, role denatów, wiewiórek i dublera uwielbianego przez tłumy Harpera. Rozwiedziony i samotny większość wolnego czasu spędza, oglądając stare filmy i marząc o lepszym życiu. Jednak nic nie trwa wiecznie. Zawsze można stracić to, co się ma i zdobyć, zdawałoby się nieosiągalne, cele. Los lubi płatać figle, zwłaszcza, gdy mąż zdradza piękną żonę, a jego niepozorny dubler stara się ją pocieszyć. A gdy jeszcze w grę wchodzi prawdziwa miłość i wścibscy paparazzi... wszystko się może zdarzyć!

Źródło: swiatksiazki.pl

Wydaje mi się, że gdyby nie obiecywanie gruszek na wierzbie i gdyby nie oczekiwania stawiane autorowi, z pewnością odebrałabym Dublera dużo lepiej. Jeśli miała to być komedia, nie wyszła ona autorowi najlepiej. Owszem, w książce natrafiłam na kilka zabawnych momentów, bohaterowie sprawnie operowali sarkazmem, a i całość okazała się jedną, wielką ironią, ale tak naprawdę to stanowczo zbyt mało, aby reklamować książkę jako "śmieszną" i aby obiecywać mi, że będę się prawdziwie zaśmiewać.

Bo zaśmiewać się tu nie da. Główny bohater - Stephen - jest marnym aktorzyną o ukrytym potencjale, kaleką życiowym i totalnym niedojdą. Nad jego losem prędzej miałam ochotę zapłakać, niż bawić się kolejnymi problemami i tragediami, spadającymi na jego głowę.

Z kolei nadęty gwiazdor - Josh - jest pusty niczym wydmuszka, denerwujący i odpychający. Rozumiem, że miała to być karykatura współczesnych gwiazdeczek, ale i tutaj Nicholls niespecjalnie się postarał i postać Josha wcale nie wydaje się autentyczna.

Dubler wnosi pewną świeżość do świata literatury - podobnej fabuły jeszcze nie poznałam, choć jest ona wyjątkowo wyciągnięta z życia, naturalna i prawdziwa. Bywały co prawda w akcji momenty tendencyjne i banalne, ograne w kulturze po wielokroć, ale generalnie historia nakreślona przez Davida Nichollsa jest czymś nowym, nieznanym. Czymś, czemu warto się przyjrzeć.

Najbardziej w Dublerze urzeka język. Skąpe opisy i liczne dialogi są żywe i autentyczne, napędzają akcję i sprawiają, że książkę pochłania się błyskawicznie. Podoba mi się szerokie i dogłębne przedstawienie bohaterów, umiejętnie wplecione w wartką akcję oraz - jak sądzę - wierne odzwierciedlenie światka show-biznesu. Światka pełnego kłamstw i iluzji, fałszu i zła. Światka wyjątkowo barwnego i brutalnego. Miło było na jakiś czas przenieść się na deski wielkiego teatru, ale pewnie już tam nie wrócę. A Was - mimo wszystko - do niego zapraszam. Może się w nim rozkochacie?

Moja ocena: 6/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

literatura angielska | recenzja | David Nicholls | literatura | recenzje książek

David Nicholls - z wykształcenia aktor, obecnie pisarz i scenarzysta. W swoim dorobku ma m.in. cieszącą się dużym uznaniem współczesną wersję "Wiele hałasu o nic". Za pracę scenarzysty dwa razy został nominowany do nagród BAFTA. Ekranizacja powieści "Jeden dzień" trafi do kin jesienią 2011 roku.

Źródła: foto | opis

Tajemnice Skyle oraz Szkoła LaOry, Agnieszka Grzelak

2012-03-10T16:15:00.004+01:00

Tajemnice Skyle oraz Szkoła LaOry, Agnieszka Grzelak

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Rok wydania: 2011, 2012
Stron: 392, 304
Gatunek: fantasy

Ponieważ Tajemnice Skyle oraz Szkoła LaOry to dwie kolejne części jednego cyklu (Blask Corredo), postanowiłam przeczytać je jedną po drugiej i przedstawić Wam "w pakiecie". Ma to sens, bowiem obie książki napisane są w jednakowym stylu i przedstawiają tych samych bohaterów, więc niepotrzebne byłoby rozdzielanie podobnych opinii na dwie części.

Najpierw opisy wydawcy:

Tajemnice Skyle
Mori Sedun, zafascynowana niezwykłą atmosferą wyspy Skyle, postanawia na niej zamieszkać, co staje się przyczyną kłótni i niemalże zerwania z Darkiem Holmanem. Mori dołącza do zespołu tancerek, próbując jednocześnie zgłębić tajemnice, jakich pełna jest wyspa. Ma przeczucie, że większość z nich wiąże się z Corredo – krainą, za którą nieustannie tęskni. Zagadki mnożą się na każdym kroku. Dlaczego jasnowłose kobiety nie mogą brać udziału w występach tanecznych? Kim była tajemnicza królowa Lairn? Skąd biorą się niezwykłe uzdolnienia niektórych wyspiarzy? Czy występujące w miejscowych legendach Świetliste Istoty naprawdę istniały? A jeśli tak - skąd przybyły? Wszystko to bardzo zajmuje Mori i pomaga choć na chwilę zapomnieć o konflikcie z Darkiem, który wyruszył na niebezpieczną wyprawę archeologiczną do tajemniczych ruin zagrzebanych pod piaskami pustyni w pobliżu oazy Vadi-Kadal.

Szkoła LaOry
LaOra, najstarsza z dawnych mieszkanek wyspy Nut, postanawia założyć szkołę artystyczną dla dziewcząt. Szklarka ma poważne obawy, czy powstanie szkoły nie przyczyni się do wskrzeszenia ducha okrutnych instruktorek, w końcu jednak zgadza się zostać nauczycielką malarstwa na szkle.

Od pierwszych chwil istnienia szkoła staje się bardzo popularna. Zapisują się do niej zarówno uczennice z odległych zakątków Północnego Kontynentu, jak i dziewczęta pochodzące z miejscowych arystokra - tycznych rodów, między innymi dość wybuchowa wnuczka Królowej Keweny i jej odwieczna rywalka, równie nieznośna wnuczka księżnej Morgenrose.

Mori, która pełni obowiązki opiekunki internatu, musi sobie poradzić z gromadą niesfornych dziewcząt. Jedna z nich, tajemnicza Enixa, niepokoi ją szczególnie. Kłopoty sprawia także nowa, nieznana nikomu nauczycielka kaligrafii. Z każdym dniem coraz wyraźniej widać, że nie przebierając w środkach, usiłuje zaszkodzić szkole. Chcąc rozwiązać problemy szkoły, Mori musi po raz kolejny zmierzyć się z niebezpieczeństwem.

Źródło: proszynski.pl.

Nigdy nie miałam do czynienia z polską fantastyką i nie byłam pewna, czego spodziewać się po powieściach Agnieszki Grzelak. Wiedziałam, że jej książki cieszą się uznaniem fanów, więc zawierzyłam pozytywnym opiniom i... nieco się rozczarowałam.

Tym, co przytłoczyło mnie najbardziej, były infantylne, nienaturalne dialogi, które można skwitować parsknięciem albo litościwym westchnieniem - są one bowiem naprawdę słabe. Momentami wręcz karykaturalne. Autorka nadrabia plastycznymi, głębokimi i naprawdę fascynującymi opisami, które uruchamiają wyobraźnię i wciągają czytelnika do niezwykłego świata, w którym żyją bohaterowie. Zarówno kreacja otoczenia, jak i portrety bohaterów zasługują na uznanie - Agnieszka Grzelak przedstawiła je dbając o najmniejsze szczegóły, podkreślając wszelkie - z pozoru nieistotne - detale. Samą historię opowiedziała zresztą tak, jakby była jej nierozerwalną częścią, naocznym świadkiem, który umiejętnie potrafi przelać wrażenia na papier. A trzeba dodać, że są to wrażenia pełne barw, różnorodnych smaków i uwodzących zapachów. Kiedy czytelnik wnika w świat powieści Agnieszki Grzelak, sam odczuwa te same uczucia co bohaterowie, otaczając się się tymi wszystkimi niezwykłymi barwami i zapachami...

O ile jednak z technicznego punktu widzenia przedstawienie świata i bohaterów uznałam za warte braw, o tyle ich wizerunek nie do końca mi odpowiada. Sielskie, bajkowe krainy, pełne życzliwości, szczęścia i piękna kompletnie mnie nie przekonują. Są wręcz męczące. Z tego też powodu Tajemnice Skyle podobały mi się dużo mniej, niż Szkoła LaOry. Akcja tej drugiej powieści jest dużo ciekawsza i żywsza. W pierwszej nawet wątki przygodowe są mało emocjonujące...

Choć książki Agnieszki Grzelak miejscami nużą i męczą, nie można im odmówić tego, że są niezwykle wciągające. Pochłania się je wyjątkowo szybko, stale chcąc wiedzieć, co wydarzy się dalej. I mimo iż po entuzjastycznych recenzjach czułam lekkie rozczarowanie, muszę przyznać, że jak już się zaczytałam, nie miałam ochoty odrywać się od lektury.

To chyba dobrze, prawda?

Moja ocena: 6/10 oraz 7,5/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Prószyński i S-ka.

literatura polska | recenzja | Agnieszka Grzelak | literatura | recenzje książek

Agnieszka Grzelak ukończyła Akademię Medyczną w Warszawie, ale od dziecka marzyła o pisaniu książek. Już w szkole, a potem na studiach, pisała opowiadania, które dawała do czytania przyjaciołom. Jest autorką popularnych bajek profilaktycznych „Cukierki” i „Magiczne kryształy”. Wydała też zbiór „Bajki dla moich córeczek”, napisany z myślą o własnych dzieciach. Oprócz pisania zajmuje się wszelkimi rodzajami sztuki użytkowej – maluje na szkle i porcelanie, haftuje, szydełkuje, szyje patchworki. Jej wielką pasją jest ogród, będący również inspiracją dla jej obrazów akwarelowych. Mieszka pod Warszawą z mężem i czterema córkami.

Źródło: proszynski.pl

Kreatywowy Przegląd Filmowy #17

2012-03-10T13:45:00.000+01:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć, reż. P. Vega

Gatunek: sensacyjny, wojenny
Obsada: Emil Karewicz, Tomasz Kot, Piotr Adamczyk, Stanisław Mikulski, Daniel Olbrychski
Premiera: 16/03/2012

Koenigsberg, 1945 rok. Hans Kloss (Tomasz Kot) - agent polskiego wywiadu o kryptonimie J-23 - wpada na trop skarbu zrabowanego przez nazistów. W intrygę zaangażowany jest stary znajomy Klossa - Hermann Brunner (Piotr Adamczyk). Kloss, próbując pokrzyżować plany wroga, stara się ocalić z wojennej pożogi piękną Elzę (Marta Żmuda Trzebiatowska), dla której gotów będzie zaryzykować bezpieczeństwo swojej misji. Twórcy "Klossa" nie ukrywają inspiracji klasyką gatunku - filmami "Tylko dla orłów" i "Komandosi z Navarony". "Hans Kloss. Stawka większa niż śmierć" to trzymający w napięciu, szpiegowski film wojenny utrzymany w klimacie legendarnego serialu, ale opowiedziany językiem współczesnego kina - ze spektakularnymi efektami specjalnymi i dynamiczną, pełną suspensu akcją. W obsadzie znaleźli się znakomici aktorzy w nowych, zaskakujących wcieleniach, a także niezapomniani serialowi antagoniści Brunner i Kloss - Emil Karewicz oraz Stanisław Mikulski, których spotkanie po latach będzie wstępem do pasjonującej podróży w przeszłość i odkrycia jednej z największych tajemnic III Rzeszy.

Wszystkie odloty Cheyenne'a, reż. P. Sorrentino

Tytuł oryginalny: This Must Be the Place
Gatunek: dramat, komedia, thriller
Obsada: Sean Penn, Frances McDormand
Premiera: 16/03/2012

"Porywający", "wyśmienity", "na przemian – prześmieszny i wzruszający" – ten film to popis genialnego aktorstwa, dwukrotnego zdobywcy Oscara – Seana Penna. Trudny do rozpoznania pod burzą kruczoczarnych włosów, z uszminkowanymi na czerwono ustami Sean Penn zachwyca rolą ekscentrycznego rockmena. Tytułowy Cheyenne za sprawą jednego wydarzenia wyruszy w wypełnioną przedziwnymi zdarzeniami podróż życia i przekona się, że największy życiowy odlot, wciąż jest jeszcze przed nim. Najnowszy film Paolo Sorrentino wzbudził olbrzymie emocje w Cannes i otrzymał jedno z najbardziej prestiżowych wyróżnień festiwalu. Mieszanka fantastycznego humoru i gorzkiej ironii tworzy w filmie prawdziwie rockandrollowy emocjonalny koktajl.

Kupiliśmy zoo, reż. C. Crowe

Tytuł oryginalny: We Bought a Zoo
Gatunek: dramat, familijny, komedia
Obsada: Matt Damon, Scarlett Johansson
Premiera: 16/03/2012

Komediodramat w reżyserii wyróżnionego Oscarem Camerona Crowe'a ("U progu sławy", "Jerry Maguire"), ekranizacja bestsellerowej książki, opartej na autentycznej historii. Pełna humoru, ale i wzruszająca opowieść o ojcu, który kupuje swej rodzinie niezwykły prezent: ogród zoologiczny z dzikim zwierzętami. Wraz z dziećmi porzuca życie w mieście i wyrusza na prowincję, by przewrócić podupadłemu zoo jego dawną świetność, a przy okazji zacząć życie od nowa i przeżyć przygodę, o której inni mogą tylko pomarzyć. W rolach głównych: nagrodzony Oscarem Matt Damon ("Tożsamość Bourne’a", "Buntownik z wyboru") oraz nominowani do Oscara Scarlett Johansson ("Wszystko gra", "Między słowami") i Thomas Haden Church ("Bezdroża", "Spider-Man 3").

Sykt lykkelig, reż. A. Sewitsky

Tytuł oryginalny: Sykt lykkelig
Gatunek: dramat, komedia
Obsada: Agnes Kittelsen, Maibritt Saerens
Premiera: 16/03/2012

Rodzina dla Kai jest najważniejsza. Jest niepoprawną optymistką, mimo że żyje z mężczyzną, który woli iść na polowanie a nie chce się z nią kochać, bo nie jest już taka atrakcyjna, jak kiedyś. Trudno – życie nie jest usłane różami, mówi sama sobie. Trudno jej jednak utrzymać emocje na wodzy, kiedy obok wprowadza się idealna para. Taka, jaką sama chciałaby stanowić ze swoim mężczyzną. Są zgrani, zakochani, rozumiejący się bez słów i mają adoptowane etiopskie dziecko. Nowi sąsiedzi otwierają Kai oczy na wiele spraw. To przebudzenie niesie konsekwencje dla wszystkich wkoło. Kiedy przychodzi Boże Narodzenie, staje się oczywiste, że nic nie będzie tak jak wcześniej. Niezależnie od tego, jak Kaja będzie się starać.

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

11/03/2012, godz. 22:00, TVN - Eagle Eye (opis)
Wyjątkowo dobry, jak na film z nielubianym przeze mnie LaBeoufem.

12/03/2012, godz. 22:10, Polsat - Hannibal (opis)
Film, którego nie trzeba nikomu przedstawiać.

13/03/2012, godz. 17:10, TVP Kultura - Jańcio Wodnik (opis)
Znakomity obraz Jana Jakuba Kolskiego - początek lat '90, kilku zapomnianych już aktorów, rewelacyjny klimat. Warto obejrzeć!

14/03/2012, godz. 20:00, TVN7 - Chłopcy z ferajny (opis) !
Klasyka kina gangsterskiego - absolutnie wyjątkowy film!

14/03/2012, godz. 23:45, Polsat - Charlie Bartlett (opis)
Naprawdę dobry, przyjemny film ze świetnymi rolami Antona Yelchina oraz Roberta Downeya Jra.

14/03/2012, godz. 23:55, TVN7 - Małe dzieci (opis)
Trochę depresyjny, bardzo poruszający, zmuszający do refleksji. Film, który warto znać.

15/03/2012, godz. 21:45, TVP2 - Wszyscy jesteśmy Chrystusami (opis)
Kolejna produkcja, której nie trzeba przedstawiać. Jeden z moich ulubionych filmów.

16/03/2012, godz. 20:00, TVN - Madagaskar (opis)
Bardzo przyjemna animacja. Może nie najlepsza, ale dobra i warta obejrzenia.

16/03/2012, godz. 23:55, TVP Kultura - To właśnie Anglia (opis)
Sugestywny i porażający. Wielka szkoda, że o tak późnej godzinie.

III. Wydarzenia

W zeszłą sobotę całkowicie wyleciało mi z głowy, że miałam napomknąć o oskarowej gali, którą śledziłam od początku do końca (by kilka godzin po jej zakończeniu prawie zasnąć w szkole). Ponieważ minęło już sporo czasu i rozwodzić się nie ma nad czym, zaprezentuję Wam jedynie moje ulubione fragmenty imprezy, które naprawdę warto obejrzeć:

Colin Firth przedstawia Meryl Streep
Przemówienie Meryl Streep
Przemówienie Octavii Spencer (przygotujcie pakę chusteczek!)
Scenka zza kulis + rewelacyjne popisy Emmy Stone u boku Bena Stillera

I moja ulubiona przeróbka słynnej "nogi Angeliny":
pudelek.pl

Top 10: ulubione bohaterki filmów i seriali

2012-03-09T23:52:00.002+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięć ulubionych bohaterek filmów i seriali!

Muszę przyznać, że dylemat miałam spory, wybierając kandydatki do tego rankingu. Spokojnie mogłabym obsadzić zarówno dziesiątkę serialową, jak i dziesiątkę filmową. Ponieważ jednak takie rozdrabnianie się byłoby nieco bezsensowne, postanowiłam upchnąć dziesięć ulubienic w jednym rankingu. Oto i one:

Bohaterki seriali:

Zauzanna Szadkowski, jako Dorota Kishlovsky (Gossip Girl);
Britt Robertson, jako Lux Cassidy (Life Unexpected).
Hilarie Burton, jako Peyton Sawyer (One Tree Hill);

Gdybym mogła, umieściłabym tu również Blair i Serenę z Gossip Girl, Haley i Brooke z One Tree Hill oraz "Trzynastkę" z Dr House.

Bohaterki filmów:

Blake Lively, jako Bridget (Stowarzyszenie Wędrujących Dżinsów);
Ellen Page, jako Juno (Juno);
Olivia Newton-John, jako Sandy Olsen (Grease);
Emma Stone, jako Olive Penderghast (Łatwa dziewczyna), choć uwielbiam również jej kreację w filmie Służące;
Meryl Streep, jako Miranda Priestly (Diabeł ubiera się u Prady), ale to tylko jedna z jej wielu znakomitych ról;
Michelle Pfeiffer, jako Louanne Johnson (Młodzi gniewni);
Audrey Tautou, jako Mathilde Donnay (Bardzo długie zaręczyny).

Każdą z nich lubię i cenię za coś innego. Na pewno uwagę zwraca ich wyrazistość i niepowtarzalność - dlatego tak bardzo je wszystkie lubię. A Wy macie swoje ulubione bohaterki?

Temat na przyszły tydzień:
Dziesięć ulubionych wydawnictw.

Na pewno macie swoje ulubione wydawnictwa - te, które wydają "Wasze" gatunki i "Waszych" autorów, stawiają na świetne serie i piękne wydania. Bardzo chciałabym je poznać!

Zdjęcia pochodzą ze strony FilmWeb.pl.

Wszystkie kobiety don Hułana, Maciej Bennewicz

2012-03-08T23:58:00.003+01:00

Wszystkie kobiety don Hułana, Maciej Bennewicz

Wydawnictwo: G+J
Rok wydania: 2012
Stron: 302
Gatunek: psychologiczna

Oto niepozornie wyglądająca książka o intrygującej okładce i wywołującym pewne skojarzenia tytule. Usłyszałam dzisiaj parę razy, że mam rzucić w cholerę "ten romans", co do tej chwili straszliwie mnie wnerwia, bo dowodzi to temu, że niezwykle łatwo przychodzi nam przyklejanie etykietek, szufladkowanie i odrzucanie czegoś wartościowego, wyłącznie na podstawie pozorów.

Don Hułan zaginął. Zrozpaczona matka prosi o pomoc licealnego kolegę syna - Piotra Glucka. Prywatne śledztwo pociąga za sobą trudny powrót w rodzinne strony. Odżywają dawno zapomniane relacje i demony przeszłości… Całe życie Piotra zostaje przewrócone do góry nogami, zaś poszukiwania kolegi stają się pretekstem do poszukiwania… siebie samego. Piotr odkryje, że nic nie dzieje się przypadkowo.

Niezwykła powieść z wątkami psychologicznymi, której autor mówi wprost: dla osób lubiących się za kimś chować toksyczni ludzie są jak wódka dla alkoholika. W historię don Hułana uwikłane są zarówno kobiety, które - pozornie słabe i chore - zapędzają mężczyzn w ślepe uliczki, jak i mężczyźni poszukujący swojej tożsamości.

Źródło: gjksiazki.pl

Tytułowy don Hułan to mężczyzna od maleńkości maltretowany psychicznie - raz przez niezrównoważoną matkę, innym razem przez szkolnych kolegów. Piotr Gluck - narrator powieści - to z kolei jeden z licealnych oprawców H. Ułana. Splot dziwny zdarzeń sprawia, że po dwudziestu latach ścieżki obu mężczyzn znów się przecinają. I to w jaki sposób! Gluck przypadkowo wpada w sam środek sieci intryg, które całkowicie zrewolucjonizują jego życie...

Wszystkie kobiety don Hułana to powieść przede wszystkim psychologiczna, ale nie brak tu dreszczyku emocji i humoru. Humoru nie prymitywnego czy głupawego, ale naprawdę wysmakowanego i na poziomie. W tym miejscu przypomina mi się, że podobnie odbierałam dowcip w Natalii 5 Rudnickiej, więc jeżeli polubiliście humor młodej autorki, z pewnością polubicie i sposób pisania doświadczonego coacha - Macieja Bennewicza. W jego powieści bowiem sarkazm i ironia zajmują niezwykle ważną pozycję i sprawiają, że pochłania się ją błyskawicznie.

Bennewicz - jako socjolog z zawodu - okazuje się być świetnym obserwatorem życia społecznego. Pod lupę bierze zarówno lata współczesne, jak i okres dorastania dzisiejszych czterdziestolatków. To właśnie człowiek, jego wewnętrzne rozterki i relacje ze światem i otoczeniem stanowią oś książki. Dla głównego bohatera cofnięcie się do młodzieńczych lat okazuje się być prawdziwą lekcją życia - uzmysławia złe wybory i błędy, pokazuje, jak wiele zależy od punktu widzenia. Każdy przeszłość Piotra widzi zupełnie inaczej. To, co on wyolbrzymia, inni gaszą i odwrotnie - to, co dla otoczenia było "wielką sprawą", Piotrowi wydaje się błahe i nijakie. Podobnie rzecz ma się z tytułowym don Hułanem, który w powieści jest stale obecny, choć nigdy nie poznajemy go osobiście. O mężczyźnie wypowiadają się kobiety, które zawładnęły jego życiem, szkolni znajomi, współpracownicy i sąsiedzi. Każdy ma do opowiedzenia inną historię. A raczej - tę samą opowieść przedstawia w zupełnie inny sposób. To pokazuje, jak dziwacznie układa się życie, jak niezwykle splatają się ludzkie losy. Jak wiele zamieszania w naszym życiu może wywołać jedna pomyłka. Przypadek? Czy w ogóle coś takiego istnieje?

Wszystkie kobiety don Hułana to powieść pełna mądrości i humoru, zmuszająca do zadumy, prowokująca do stawiania pytań. Czyta się ją świetnie, bez reszty poddając się biegowi historii. I wszystko byłoby naprawdę piękne, gdyby nie sam moment wyjaśnienia intrygi. Owszem, morału w tym miejscu nie zabrakło, jednakże autor pokusił się o zastosowanie tak banalnego motywu, że aż nie pasuje on do tak dobrej książki.

Ale nie można mieć wszystkiego...

Moja ocena: 8/10

literatura polska | recenzja | Maciej Bennewicz | literatura | recenzje książek

Menedżer, trener, coach, socjolog po Uniwersytecie Warszawskim ze specjalizacją z psychologii. Twórca Ośrodka Rozwoju Psychologicznego „Persona”.

(...)

Dyrektor Rozwoju w firmie Norman Benett Group, koordynuje prace związane z powstawaniem i rozwojem nowych projektów szkoleniowych i badawczych, działaniami zespołu trenerskiego oraz kadry kształcącej Coachów i Trenerów.

Założyciel, Dyrektor programowy i wykładowca w Norman Benett Academy organizacji kształcącej zawodowych trenerów i coachów, których kursy wyróżniono świadectwem jakości EQA EMCC [European Quality Award by European Mentoring & Coaching Council].

Współtwórca i Prezes polskiego oddziału stowarzyszenia European Mentoring & Coaching Council (EMCC).

Źródła: foto | opis

Pojedynki Okładek #9

2012-03-08T19:04:00.003+01:00

Zasady zabawy w Pojedynki Okładek są proste - raz w tygodniu umieszczam informacje o wybranej powieści, wraz z okładkami różnych jej wydań. Wy za pośrednictwem komentarzy ustawiacie je w kolejności od najlepszej do najgorszej. Na tej podstawie przyznam im punkty, a w następnym tygodniu przedstawię wyniki Waszych wyborów.

I. Wyniki - Blake Charlton, Czaropis
(przypomnij sobie okładki)

Ranking państw, zgodny z Waszymi wyborami:USA - 55.
Holandia - 46.
USA (Kindle) - 34.
Polska - 30.
Wielka Brytania - 27.
Hiszpania - 18.

Przypomnienie okładek pierwszej trójki:

W tym tygodniu oddaliście wyjątkowo mało głosów - nie wiem czy powodem jest mała popularność wybranej przeze mnie książki, niespecjalnie lubiany przez Was gatunek, czy może Pojedynki Okładek nie są już tak pasjonujące. Cokolwiek by to nie było - mam nadzieję, że dzisiejsza propozycja zainteresuje Was bardziej.

Odnośnie do wyników - czy wybór większości pokrył się z Waszymi typami?

* * *

Dzisiejsza propozycja - Świadectwo prawdy, Jodi Picoult:
(obrazek powiększy się po kliknięciu)

Opis ze strony wydawnictwa Prószyński i S-ka:

W oborze na farmie amiszów w Pensylwanii znaleziono zwłoki noworodka. Lokalna społeczność jest w szoku -o odebranie dziecku życia zostaje oskarżona jego domniemana matka, osiemnastoletnia Katie Fisher, niezamężna dziewczyna z rodziny amiszów. Sprawę Katie przyjmuje Ellie Hathaway, adwokatka z wielkiego miasta. Po raz pierwszy w swojej karierze spotyka się z wymiarem sprawiedliwości rządzącym się innymi zasadami niż ten, który zna na wylot. Zagłębiając się w świat amiszów, musi znaleźć sposób, aby dotrzeć do swojej klientki i porozumieć się z nią w jej języku. Praca nad tą zawikłaną sprawą prowadzi ją także w głąb własnego ja, a kiedy jeszcze pojawi się w jej życiu mężczyzna z przeszłości, Ellie stanie oko w oko ze swoimi najtajniejszymi lękami i pragnieniami.

Głosować możecie do czwartku 15.03, do godziny 18:00.

Zapraszam do dyskusji i oddawania głosów!

PS. Pamiętajcie, aby ułożyć w kolejności wszystkie podane propozycje (czasem nie podajecie wszystkich, czasem niektóre podajecie dwa razy i wtedy nie mogę dodać Waszych typów do punktacji).

Sekret jej oczu, Eduardo Sacheri

2012-03-07T21:19:00.004+01:00

Sekret jej oczu, Eduardo Sacheri

Oryginał: La pregunta de sus ojos
Wydawnictwo: Świat Książki
Rok wydania: 2012
Stron: 270
Gatunek: psychologiczna

Wyjdę pewnie na naiwną, ale tym, co przekonało mnie do tej powieści, były: intrygująca okładka, piękny tytuł, ciekawa zapowiedź i rekomendacja, brzmiąca: "powieść, na podstawie której powstał nagrodzony Oscarem film". Dobrze, że cała gama elementów składa się na to, że Sekret jej oczu zwraca uwagę. Inaczej moglibyśmy przegapić naprawdę wartościową książkę.

Zbrodnia i kara, sąd i namiętność, prawda ukryta we wspomnieniach i miłość – silniejsza niż wszystko...

Emerytowany urzędnik sądowy, Chaparro, postanawia opisać sprawę sprzed lat, która zaczęła się od morderstwa i gwałtu na młodej kobiecie. Choć sprawca został schwytany i osądzony, niecodzienne okoliczności sprawiły, że sprawiedliwości nie stało się zadość. Tylko Chaparro wie, jak potoczyły się losy zamieszanych w tę historię osób, i teraz postanawia odsłonić prawdę. Ale jest jeszcze inna prawda, która go dręczy i którą boi się ujawnić. Że od lat kocha pewną kobietę...

Powieść sensacyjno-psychologiczna, na której motywach oparto nagrodzony Oscarem argentyńsko-hiszpański film "Sekret jej oczu"!

Źródło: swiatksiazki.pl.

Miłość. Niby zajmuje ważne miejsce w tej powieści, a jednak nie narzuca się, nie atakuje, nie wypływa ze wszystkich stron. Zero patosu, żadnych ckliwych westchnień. A jednak jest - pełna pasji, szaleńcza, rozrywająca serce. Przechodzi niemal niezauważona, a jednak jest...

Zbrodnia, zemsta i kara. One stanowią bazę Sekretu..., co sytuuje dzieło argentyńskiego pisarza na półce z thrillerami i kryminałami, ale ja do tej klasyfikacji przekonana nie jestem. Powieść niby trzyma w napięciu, autor niby sporo uwagi poświęca motywowi zbrodni, ale tak naprawdę akcja nie jest wartka i emocjonująca, po plecach nie przebiega dreszcz, czytelnik nie wstrzymuje oddechu i nie obraca się nerwowo za siebie. Fani historii z dreszczykiem mogliby się srogo zawieść tą książką, choć przyznać należy, że pomysł takiej zbrodni, takiej zemsty i takiej kary jest znakomity i mógłby mrozić krew w żyłach. Jednak forma w jakiej podaje ją Eduardo Sacheri sprawia, że wątek kryminalny przepływa łagodnie przez kolejne strony, właściwie nie robiąc większego wrażenia.

O czym jest więc właściwie ta książka?
Trudno powiedzieć.

Moją uwagę przykuły najbardziej te tematy, które wcale nie wysuwają się na pierwszy plan Sekretu jej oczu. Mam tu na myśli: motyw męskiej przyjaźni oraz wątek samotnego staruszka opowiadającego o sztuce pisarskiej i rozliczającego się z przeszłością. O dziwo, fragmenty dotyczące sytuacji politycznej Argentyny również wzbudziły moją wielką ciekawość. Znalazłam w tej powieści wiele dla siebie. Wiele z niej pozostanie we mnie na długo...

Jeżeli powiem o Sekrecie jej oczu, że to powieść nijaka, będzie to naprawdę krzywdzące. Nie umiem jednak znaleźć lepszego epitetu, chcąc zaznaczyć, że tak naprawdę nie da się określić, o czym opowiada powieść Eduarda Sacheri. Wiele wątków, powieść zawarta w powieści, ogrom bohaterów i zdarzeń - to wszystko składa się na interesującą i barwną, acz niespecjalnie porywającą całość.

Coś jednak w tej powieści jest. Myślę, że każdy czytelnik doceni w niej co innego. Zwróci uwagę na to, co mnie na dłużej nie zatrzymało. I to jest w tak magicznych i niebanalnych książkach najlepsze - mają to słynne coś, co każdy czytelnik definiuje inaczej. Co każdy czytelnik odkrywa i zachowuje tylko dla siebie...

Moja ocena: 8/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Świat Książki.

literatura argentyńska | recenzja | Eduardo Sacheri | literatura | recenzje książek

Znany pisarz argentyński, z wykształcenia historyk. Ma na swoim koncie trzy powieści. Sekret jej oczu zekranizowany przez Juana José Campanellę, został obsypany nagrodami (otrzymał m.in. Oscara dla filmu nieanglojęzycznego w 2010 roku).

Prawa do wydania tej książki sprzedano do 18 krajów.

Źródła: foto | opis pochodzi z okładki

PS. Taka forma recenzji pozostanie już na stałe - streszczenie fabuły zagwarantuje Wam opis wydawcy (o ile nie zdradza zbyt wiele), ja o niej opowiadać już nie będę.

Zapowiedzi (28)

2012-03-05T10:38:00.000+01:00

Zapowiedzi - cotygodniowy cykl, prezentujący najbardziej interesujące zbliżające się premiery książkowe. Ponieważ portale literackie i strony wydawnictw podają często różne daty, należy traktować je raczej umownie.

Jeżeli ktoś będzie miał ochotę przyłączyć się do zabawy - zachęcam! Opowiedzmy o nowościach, które chcemy przeczytać.

Najbliższy tydzień obfitował będzie w wiele interesujących premier książkowych, wśród których każdy z Was na pewno znajdzie coś dla siebie. Spójrzcie:

Trupia Farma, Bill Bass, Jon Jefferson

Oryginał: Death’s Acre
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 05/03/2012

Najbardziej niesamowita farma świata, miejsce, które zrewolucjonizowało współczesną kryminalistykę.

Zapraszamy w leśne ostępy Tennessee. Na niewielkim obszarze leżą tu ludzkie zwłoki: zakopane w ziemi lub zanurzone w wodzie, zatopione w bagnach oraz ukryte w bagażnikach samochodów. To słynna Trupia Farma, wyjątkowy projekt naukowy Billa Bassa, który bada, co dzieje się z ludzkimi ciałami po śmierci, gdy natura bierze sprawy w swoje ręce.

Jak blisko trzeba być rozkładającego się ciała, żeby je poczuć?

Gdzie ciało rozkłada się dłużej: w ciężarówce czy na tylnym siedzeniu samochodu?

W jaki sposób ślady małych owadów przyczyniły się do wysłania na krzesło elektryczne pewnego „morderczego” staruszka?

Bill Bass zabiera nas w przyprawiającą o ciarki na plecach podróż po zakątkach Trupiej Farmy, miejsca, które zrewolucjonizowało współczesną medycynę sądową. Nie tylko odkrywa przed nami fascynujące tajemnice ludzkich zwłok, ale też opowiada o swych najbardziej pasjonujących śledztwach.

Książka dla miłośników seriali „CSI: Kryminalnych zagadek” oraz „Kości”.

Kobiety dyktatorów, Diane Ducret

Oryginał: Femmes de Dictateur
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 05/03/2012

Miłość, szaleństwo czy żądza władzy?

Tylko Claretta nie opuściła mężczyzny, który jeszcze niedawno był uwielbiany przez miliony Włochów. Stojąc przed plutonem egzekucyjnym, wyszeptała: „Jesteś zadowolony, że zostałam z tobą do końca?”.

Dla Jiang Quing śmierć męża miała być dopiero początkiem wielkiej kariery – była bardzo bliska przejęcia władzy w komunistycznych Chinach. Wiedziała, że gra o najwyższą stawkę.

Piętnastoletnia Catherine po prostu nie miała wyboru – czuły na kobiece wdzięki dowódca środkowoafrykańskiej armii wypatrzył ją, gdy szła do szkoły. Tytułem cesarzowej cieszyła się tylko przez kilka lat – dopóki zazdrosny małżonek nie oskarżył jej o romans z francuskim prezydentem.

Co łączy te nieprawdopodobne, ale prawdziwe kobiece losy? Niebezpieczna miłość, chwila szaleństwa czy nieokiełznana żądza władzy? Dlaczego pokochały zbrodniarzy i despotów? Jaką odegrały rolę w dziejach najmroczniejszych reżimów XX wieku?

„Kobiety dyktatorów” to wstrząsające opowieści o niełatwym życiu żon i kochanek Hitlera, Stalina, Mussoliniego, Mao, Lenina, Bokassy, Ceaușescu i Salazara.

Pamiętniki Wampirów. Księga 5, L.J. Smith

Oryginał: Phantom
Wydawnictwo: Amber
Premiera: 06/03/2012

Dwa wampiry.
Dwaj nienawidzący się bracia.
I piękna dziewczyna, której obaj pragną…
Dla tej miłości przeszli przez piekło… i z niego powrócili.

Elena: uwolniła Fell’s Church od zła, ale za cenę życia Damona. Nareszcie może być ze Stefano. Dlaczego więc nie przestaje śnić o Damonie?

Damon: jego śmierć zmieniła wszystko, ale nie jego uczucie do Eleny.

Stefano: teraz gdy Damon odszedł, nie ma już rywala do serca ukochanej. Dlaczego więc dręczy go lęk?

Wszyscy troje poznają teraz największy strach – o tych, których kochają. Bo tylko przeszłość nie umiera i żyje wiecznie…

Miesiąc niedziel, John Updike

Oryginał: A Month of Sundays
Wydawnictwo: Rebis
Premiera: 06/03/2012

W połowie lat siedemdziesiątych w Ameryce ogarniętej rewolucją seksualną pastor Tom Marshfield, choć żonaty, cudzołoży bez umiaru. Gdy sprawa wychodzi na jaw i w parafii wybucha skandal, trafia do specjalnego ośrodka dla „upadłych” księży. Przez miesiąc ma za zadanie – w ramach terapii – codziennie prowadzić zapiski. I każdego dnia rano, spisując swoją historię, wspominając dzieciństwo i lata młodości, snuje rozważania na temat życia i śmierci, seksu, Boga, natury cudów, małżeństwa, zdrady, chrześcijaństwa, wiary i wielu innych kwestii. Siłą nawyku „wygłasza” również kilka kazań, w których prezentuje dość niekonwencjonalne podejście do biblijnych treści.

Z tej miejscami zabawnej, miejscami zaś poruszającej spowiedzi, pełnej błyskotliwych spostrzeżeń, freudowskich pomyłek i gier słownych, wyłania się jedna z najbardziej barwnych i kontrowersyjnych postaci stworzonych przez Updike’a – lubieżnego duchownego, którego jedyną przypadłością, według własnej diagnozy, jest człowieczeństwo.

Bezwzględna, Gail Carriger

Oryginał: Heartless
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 06/03/2012

Genialne połączenie romansu wiktoriańskiego, powieści o wampirach i wilkołakach oraz sensacyjnej komedii pomyłek.

Lady Alexia Maccon znowu w akcji, ale tym razem to nie jej wina. Gdy szalony duch grozi królowej, bezduszna wszczyna śledztwo i wpada na trop pewnej drażliwej sprawy z przeszłości. Na domiar złego jej siostra postanawia walczyć o prawa kobiet (szok!), madame Lefoux tworzy potwora, a na ulicach Londynu panoszą się jeżozwierze mordercy. Afera goni aferę i Alexia nie ma czasu pamiętać, że jest w ósmym miesiącu ciąży.

Ponadto czwarty tom serii „Protektorat Parasola” odpowie na dręczące wszystkich pytanie – co zawiera tajemnicza beczka w pracowni madame Lefoux? – oraz przyniesie odpowiedzi na wiele ważkich kwestii, takich jak ta, czy Biffy zostanie subiektem, co kryje garderoba lorda Akeldamy i czy zostanie on dyktatorem mody w stolicy?

Bilbord, J.D. Bujak

Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 06/03/2012

Krzysztof Pasłęcki – właściciel świetnie prosperującej, uroczej kwiaciarni w centrum Kazimierza Dolnego, ukochany partner mądrej i oddanej kobiety, dobry przyjaciel i szef – ma wszelkie powody, by uważać się za człowieka sukcesu. Wiedzie spokojne, szczęśliwe życie, które nagle urywa się wraz z wizytą dawnego przyjaciela – policjanta Feliksa Pokornego. Kim jest Pokorny i jaką wiadomość przekazał? Co łączy Pasłęckiego z serią wyjątkowo brutalnych morderstw? Odpowiedzi na te pytania są zaskakujące, a w obliczu tragedii, otaczający Krzysztofa Pasłęckiego świat okazuje się zupełnie inny niż dotychczas.

Klątwa tygrysa, Colleen Houck

Oryginał: Tiger’s Curse
Wydawnictwo: Otwarte
Premiera: 07/03/2012

Magnetyczne oczy tygrysa.
Pradawna klątwa, którą zdjąć może tylko ona.
Namiętność silniejsza niż strach.
Razem muszą stawić czoła mrocznym siłom.
Czy poświęcą wszystko w imię miłości?
Colleen Houck postanowiła napisać „Klątwę tygrysa” po przeczytaniu sagi „Zmierzch”. Ponieważ nie znalazła dla niej wydawcy, opublikowała ją za własne pieniądze. I wtedy wydarzyło się coś niezwykłego. Powieść szturmem zdobyła listy bestsellerów, setki tysięcy fanów, a wydawcy z całego świata i producenci filmowi zaczęli walczyć o prawa do książki.

Santa Olivia, Jacqueline Carey

Oryginał: Santa Olivia
Wydawnictwo: Piąty Peron
Premiera: 07/03/2012

Mówili, że figura Matki Boskiej Bolesnej zapłakała krwawymi łzami w dniu, gdy zaraza zawitała do Santa Olivia. Mówili, że Bóg odwrócił twarz od rodzaju ludzkiego. Mówili też, że święci pamiętają to, o czym Bóg zdążył zapomnieć, jeśli chodzi o ludzkie cierpienie.

W Santa Olivia nie ma litości. Nie ma stąd także ucieczki. W odizolowanej strefie buforowej między Stanami Zjednoczonymi a Meksykiem, pozbawieni praw obywatelskich mieszkańcy niewielkiego miasteczka są bezsilni wobec losu. Aż pewnego dnia narodzi się wśród nich ktoś niezwykły – córka Człowieka-Wilka, będącego dziełem inżynierii genetycznej. Człowiek-Wilk miał stać się bronią doskonałą. Stworzono go nadludzko silnym, zabójczo szybkim, niezwykle wytrzymałym. Nigdy nie zaznał uczucia strachu. Nosząca imię na cześć zaginionego ojca, Loup Garron odziedziczyła te cechy.

Widząc przyjaciół i sąsiadów cierpiących z rąk uzbrojonych okupantów, Loup nie potrafi pozostać obojętna. Postanawia pomścić ich krzywdy. Wspierana przez garstkę miejscowych sierot, skryta pod przebraniem, wymierza sprawiedliwość stojącym ponad prawem. Loup wie, że jeśli da się złapać, straci nie tylko wolność, ale również życie.

Duchy Belfastu, Stuart Neville

Oryginał: The Ghosts of Belfast
Wydawnictwo: W.A.B.
Premiera: 07/03/2012

W barze w Belfaście Gerry Fegan pije kolejnego drinka. Niedawno wyszedł z więzienia po dwunastu latach odsiadki. Wcześniej zabijał dla IRA, a po zawarciu pokoju i ogłoszeniu amnestii jako zasłużony bojownik znalazł się pod opieką swoich wpływowych przyjaciół. Gerry′ego dręczą jednak demony przeszłości, i to dosłownie – ciągle widzi dwanaście zabitych przez siebie ofiar. Gdy dosiada się do niego znajomy polityk, jeden z upiorów układa dłonie w kształt pistoletu. Gerry ma zabić przyjaciela, na którego rozkaz kiedyś zamordował tę osobę. To dopiero początek pośmiertnej wendety, jakiej przyjdzie mu dokonać…

„Duchy Belfastu” to rasowy thriller kryminalny pokazujący Irlandię bez Polaków, za to z bogatą galerią katolików, protestantów i polityków, którzy równie dobrze jak z mediami współpracują z przestępcami. Kraj, w którym zaciekłe konflikty religijne i narodowe dzielą nawet rodziny. Zbrodnia pozostaje jednak zbrodnią i domaga się zemsty…

Recenzja, Dean Koontz

Oryginał:
Wydawnictwo: Albatros
Premiera: 07/03/2012

Cullen Greenwich i Penny Boom są szczęśliwym małżeństwem piszącym książki. Wychowują sześcioletniego syna Mila, który ma zadatki na geniusza nauk ścisłych, i hodują zmyślnego psa o imieniu Lassie. Kiedy ukazuje się kolejna powieść Cullena, przeważająca większość ocen w świecie literackim jest pozytywna. Właściwie z wyjątkiem jednej: tajemniczy Shearman Waxx, najważniejszy krytyk w kraju, pisze bardzo niepochlebną recenzję w wielkonakładowej gazecie. Wszyscy znajomi radzą pisarzowi, by nie reagował na ostrą zaczepkę krytyka, Cullen postanawia jednak przynajmniej zobaczyć, jak wygląda jego adwersarz. Przypadkowe spotkanie w toalecie przeradza się w śmiertelną wojnę, w której nie chodzi już o wartości literackie ani poglądy na temat współczesnej kultury, ale o życia pisarza i jego rodziny. W obliczu nieprzejednanego zła, tropieni jak dzikie zwierzęta, Cullen i jego bliscy uciekają z domu, by szukać bezpiecznego schronienia i odkryć prawdę o demonicznym krytyku, który w okrutny sposób niszczy literatów i artystów.

Zablokowani. Formuła 1, Wolf Haas

Oryginał: Ausgebremst – Der Roman zur Formel 1
Wydawnictwo: G+J
Premiera: 07/03/2012

Świetna zabawa kryminalna nie tylko dla fanów sportu wyścigowego! Amazon.de Nie jestem mordercą. Taksówkarza udusiłem w obronie własnej. Drobny sprzedawca gadżetów dla fanów Formuły 1 uparcie twierdzi, że został niesłusznie skazany za zabójstwo. Ustalił, dlaczego w latach siedemdziesiątych w katastrofach lotniczych zginęło pół tuzina kierowców Formuły 1. I zna prawdziwą tożsamość Nikiego Laudy. Odkrył też tajemnicę kariery Michaela Schumachera, ale nikt nie chce uwierzyć w jego wersję wydarzeń. A przy tym nie przeszkadza mu, że Schumacher dostał się do Formuły 1 w rezultacie przestępstwa. Przeszkadza mu tylko, że z tego powodu sam musi spędzić piętnaście lat w więzieniu.

Hades, Alexandra Badornetto

Oryginał: Hades
Wydawnictwo: Bukowy Las
Premiera: 07/03/2012

Bethany Church jest aniołem. Przysłano ją na ziemię, aby powstrzymać siły ciemności. Choć miłość do ziemskiego chłopca, Xaviera Woodsa, nie była częścią planu, więź pomiędzy nim a Beth jest niezwykle silna. Lecz ani to uczucie, ani opieka dwójki archaniołów, Gabriela i Ivy, nie zdołają uchronić Beth przed diabelskim podstępem, który zawiedzie ją wprost do piekła. Znany z poprzedniej części demon, Jack Thorn, zażąda za jej uwolnienie zapłaty, która nie tylko zniszczy samą Bethany, lecz także kosztować może życie jej bliskich.Opowieść, którą Alexandra Adornetto rozpoczęła w entuzjastycznie przyjętym Blasku, powraca wśród wartkiej, pełnej niespodziewanych zwrotów akcji. Anioły zmuszone będą stawić czoła demonom, a potęga miłości wystawiona zostanie na próbę.

W kleszczach lęku, Henry James

Oryginał: The Turn of the Screw
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 08/03/2012

Zło jest żywiołem, któremu łatwo ulec…
Historia rozpoczyna się w Wigilię Bożego Narodzenia, gdy grupa przyjaciół zgromadzonych w starym dworze, przy kominku snuje opowieści o duchach. Jeden z obecnych opowiada trzymającą w napięciu historię matki i jej dziecka nawiedzanych przez tajemnicze widmo… Losy tych dwojga najbardziej poruszają Douglasa, przypominają mu o niesamowitych zdarzeniach, które spisała jego dawna przyjaciółka, guwernantka… Pod piórem Henry’ego Jamesa, niekwestionowanego mistrza niuansów, ta zgrabna, krótka historia zmienia się w prozatorskie arcydzieło, pełne wieloznaczności i pytań, na które nie ma jasnych odpowiedzi.
„W kleszczach lęku” przeniesiono w 1999 r. na wielki ekran, a w rolę wuja sierot wcielił się Colin Firth.

Które tytuły kuszą Was najbardziej?

Kreatywowy Przegląd Filmowy #16

2012-03-03T12:16:00.003+01:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Zapiski z Toskanii, reż. A. Kiarostami

Tytuł oryginalny:
Gatunek: dramat
Obsada: Juliette Binoche, William Shimell
Premiera: 09/03/2012

"Zapiski z Toskanii", mistrza światowego kina Abbasa Kiarostamiego, to subtelna opowieść o naturze związków między kobietą i mężczyzną z wybitną, nagrodzoną w Cannes, rolą Juliette Binoche. Toskania. Właścicielka lokalnego sklepiku z antykami (Juliette Binoche) przybywa na wykład brytyjskiego pisarza (William Shimell) promującego swoją najnowszą książkę. Po spotkaniu kobieta zaprasza go na wycieczkę do małego toskańskiego miasteczka, gdzie właścicielka kawiarni omyłkowo bierze ich za małżeństwo. Para wykorzystuje to zdarzenie, by rozpocząć subtelną grę. Choć prawie się nie znają, rozmawiają o miłości i związkach jakby byli wieloletnim małżeństwem. Czy jest to tylko subtelny flirt, czy też wyrafinowana gra skrywająca prawdziwą naturę ich znajomości? A może im samym coraz trudniej odróżnić prawdę od fałszu?

John Carter, reż. A. Stanton

Tytuł oryginalny: John Carter
Gatunek: przygodowy, sci-fi
Obsada: Taylor Kitsch, Lynn Collins
Premiera: 09/03/2012

John Carter (Taylor Kitsch) to młody weteran wojny secesyjnej, ciężko doświadczony walką na froncie. W niejasnych okolicznościach trafia na obcą planetę. Tam zostaje uwikłany w wielki konflikt między tubylcami, Tarsem Tarkasem (Willem Dafoe) i księżniczką Dejah Thoris (Lynn Collins), która desperacko potrzebuje jego pomocy. W świecie na skraju zagłady, Carter odzyskuje wiarę w siebie, i rozpoczyna walkę, od której zależy los Barsoom i jej mieszkańców.

Pewnego razu w Anatolii, reż. N.B. Celyan

Tytuł oryginalny: Bır Zamanlar Anadolu'da
Gatunek: dramat, kryminał
Obsada: Yılmaz Erdoğan, Ahmet Mumtaz Taylan
Premiera: 09/03/2012

Najpiękniejszy film w konkursie festiwalu w Cannes 2011. Wyróżnione Grand Prix "Pewnego razu w Anatolii" sprawia wrażenie kryminału. To zapis poszukiwań zwłok zamordowanego mężczyzny, którego oprawca był zbyt pijany, by zapamiętać, gdzie zakopał ciało. Nie wiemy, kto, jak i dlaczego zabił. Jednak kulisy zbrodni szybko schodzą na drugi plan. W chłodnej opowieści o podróży policjantów, prokuratora, lekarza i podejrzanego, najistotniejsze stają się relacje między bohaterami, ich pozornie nieznaczące uwagi, urwane rozmowy. Reżyser rysuje wyrazisty obraz tureckiego społeczeństwa. Są tu tematy znane już z filmów twórców z tego kraju: rozdarcie między wartościami Wschodu i Zachodu czy starcie tradycji z nowoczesnością. Opierając się na prawdziwej historii, Ceylan tworzy też uniwersalną opowieść o moralności. W Pewnego razu w Anatolii bezduszne procedury i oficjalne kodeksy rozmijają się z rzeczywistością, a bohaterowie miotają się wśród sprzecznych oczekiwań otoczenia. Kryminał zamienia się w mocne kino społeczne.

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Ostatnio obejrzane

Podkręć jak Beckham (Bend It Like Beckham)
reż. G. Chadha • Niemcy, USA, UK, 2002

Lekka i przyjemna historia dla fanów i - przede wszystkim - fanek futbolu. Opowieść o przełamywaniu stereotypów, walce z uprzedzeniami, o zdobywaniu szczytów i realizowaniu marzeń. Dużo piłki, dużo hinduskiej kultury, dużo humoru i refleksji. Ach, zapomniałabym - i naprawdę świetna ścieżka dźwiękowa!

Nie jest to film wybitny czy znakomity, ale ma swój urok i znakomicie sprawdzi się w ramach popołudniowej rozrywki.

III. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

03/03/2012, godz. 13:25, Polsat - Uśmiech Mony Lizy (opis) !
Uwielbiam ten film, bowiem w jego banalności kryje się pewien urok. Mistrzowsko zagrane role kobiece, polecam!

03/03/2012, godz. 20:00, Polsat - Epoka Lodowcowa (opis)
Czy komuś ta animacja mogłaby się znudzić?

03/03/2012, godz. 21:25, TVP1 - Książę Persji: Piaski czasu (opis)
Dla miłośników gatunku jak znalazł.

04/03/2012, godz. 12:45, Polsat - Światła sceny: chwytaj szansę (opis)
Tylko dla miłośników tańca i muzyki, reszta się wynudzi przy kolejnej tendencyjnej historii.

05/03/2012, godz. 23:45, TVP2 - Pręgi (opis)
Standardowo o nieprzyzwoitej godzinie. Ale warto się dla niego poświęcić - jeden z najlepszych polskich filmów.

08/03/2012, godz. 21:40, TVP2 - Dom zły (opis)
Sama jeszcze nie widziałam, ale zbierał nagrody i dobre recenzje, a więc zwracam na niego uwagę.

09/03/2012, godz. 22:00, TVN - Ostatni Samuraj (opis) !
Uwielbiam filmy, w których gra Tom Cruise - pomijając kilka głupich komedii, w większości wybiera on same dobre role. Ostatni samuraj jest jedną z piękniejszych.

Jakie są Wasze filmowe plany na ten tydzień?

Defekt pamięci, Krzysztof Bielecki

2012-03-02T20:51:00.002+01:00

Defekt pamięci, Krzysztof Bielecki

Wydawnictwo: nakład własny autora
Rok wydania: 2012
Stron: 154

Oto książka, która od jakiegoś czasu wzbudza spore zainteresowanie blogerów. Opinie z jakimi się dotąd spotkałam są jednoznaczne - Defekt pamięci to kawał dobrej, nietuzinkowej prozy. Pod każdą entuzjastyczną recenzją odnajdywałam jednak pełne wahania komentarze - a bo autor nieznany, a bo jakoś tak dziwnie wydana, a bo polska... Takie tam blablabla - głupawe gadanie ze strony tych, którzy tak naprawdę nie wiedzą, co powiedzieć.

Boicie się dobrej, rodzimej prozy?
Boicie się inteligentnych książek, które zmuszają do myślenia i poruszają do głębi?
No cóż - Wasz problem i Wasza strata.
Ja nawołuję: nawróćcie się, póki możecie!

Bałam się, że już nigdy nie doświadczę tego, co dał mi Murakami - tego dreszczu emocji i niemal bolesnego ściskania w środku, że oto odkryłam coś wyjątkowego, niesamowitego. Coś, co każe mi gapić się w sufit i myśleć, krążyć bez celu i myśleć. Coś, co silnymi szponami porywa mnie w swe ramiona, dusi, miażdży i nie chce wypuścić. Uwielbiam świeżość i nieprzewidywalność, kocham literackie eksperymenty. I kocham ten zalew niesamowitych wrażeń i emocji, który w całym moim życiu zagwarantowała mi jedynie twórczość japońskiego mistrza prozy. No cóż, teraz w jednej linii z Murakamim stawiać będę Krzysztofa Bieleckiego.

Czy to wystarczająca rekomendacja?

Jeżeli jeszcze Wam mało, pozwólcie, że nakreślę Wam nieco obraz Defektu pamięci. Głównym bohaterem powieści jest Kool Autobee - człowiek przypadkowo wplątany w serię dziwnych zdarzeń. Jego nowy świat jest zagadkowy, nieprzewidywalny i kompletnie surrealistyczny - oto bowiem Kool musi każdego dnia Pisać, aby gdzieś na świecie nie zdarzył się kataklizm. Takich jak on - Piszących - jest wielu. Obowiązkiem każdego z nich jest zapisywanie codziennie kilku, kilkunastu czy kilkuset stron tekstu. Jeżeli nie wykonają zadania - stanie się tragedia. Cóż więc robić? Trzeba pisać, aby żyć... Wyobrażacie sobie coś takiego?

Jeżeli nie, to źle z Wami, bowiem im dalej w las, tym bardziej zawiłe i tym mocniej surrealne zdarzenia podsunie Wam Krzysztof Bielecki. Losy niezwykłych bohaterów będą się zderzać, plątać i rozwijać w niespotykanych kierunkach. Ich światy będą na siebie wzajemnie oddziaływać. Pośrodku tego wszystkiego znajdziecie się Wy - zagubieni, poruszeni, rozemocjonowani i przejęci. Za każdym razem, kiedy ułożycie w głowie scenariusz dalszych wydarzeń - zostanie on zadeptany. Ilekroć pomyślicie, że już wszystko wiecie - znajdziecie się w ślepej uliczce. Będziecie się cofać, dumać, dedukować a i tak na końcu ktoś zagra Wam na nosie. Bo wniknięcie w czyjś pozbawiony schematów umysł nie jest sprawą łatwą, a co za tym idzie - wizję autora poznacie w pełni i zrozumiecie już po lekturze. Albo po kilku lekturach. Brzmi intrygująco? Mam nadzieję. Bo solidne argumenty musi mi przedstawić ten, kto skreśli tę książkę, jeszcze zanim ją pozna...

Nie przeszkadzały mi zawiłości i splątania Defektu pamięci - świetną zabawą było dla mnie przemierzanie tego labiryntu i poznawanie naprawdę niezwykłych bohaterów. Fakt, czasem trzeba było się zatrzymać, pomyśleć, cofnąć o kilka stron i znów pomyśleć, ale uznaję to za zaletę książki. Napotkałam jednak i wady, zgłębiając tę historię. Wątek BN82 miejscami mnie nużył - zwłaszcza kiedy dopiero go poznawaliśmy. W ogóle książka miewała krótkie, gorsze momenty, ale generalnie pochłonąć ją można błyskawicznie, z obowiązkowymi wypiekami na twarzy.

Takie historie lubię!

Moja ocena: 9/10
Za książkę dziękuję autorowi.

Top 10: ulubieni poeci, dramatopisarze i publicyści

2012-03-02T19:29:00.000+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu ulubionych poetów, dramatopisarzy i publicystów!

Tym razem temat dosyć szeroki, ale za to uwzględniający preferencje raczej wszystkich - nie każdy musi lubić wszystkie wymienione kategorie, ale zapewne w przynajmniej jednej będzie mógł się wykazać. Taką mam nadzieję i zapraszam Was do nowego rankingu!

Poezja

W tej kategorii pragnę wyróżnić cztery ważne dla mnie postaci:

Halina Poświatowska
Maria Pawlikowska-Jasnorzewska
Stanisław Grochowiak
ks. Jan Twardowski

Są to twórcy mający ze sobą niewiele wspólnego - każdy o innej wrażliwości, każdy przedstawiający inny świat. Łączy ich to, że to właśnie te światy pokochałam najbardziej.

Dramat

Co prawda mogłabym znaleźć więcej znakomitych dramatopisarzy, ale tych dwóch cenię wyjątkowo:

Tadeusz Różewicz
William Shakespeare

Oczywiście pierwszy z nich jest również poetą, ale to twórczość dramatyczna przyciąga mnie do niego najbardziej. Z kolei Szekspirem fascynuję się od dziecka i dotąd wymieniam go w gronie najważniejszych dla mnie twórców.

Publicystyka

Nazwiskami z tej dziedziny spokojnie mogłabym obdzielić kilka rankingów - niestety, zostało miejsce tylko dla czterech osób, toteż wybrałam te, które aktualnie towarzyszą mi najczęściej:

Paweł Zarzeczny
Marcin Rosłoń
Rafał Nahorny
Andrzej Twarowski

Oto panowie, których kocham! Cztery skrajnie różne osobowości świata dziennikarstwa sportowego. Dwóch łagodnych, dwóch ostrych jak brzytwa. Pan Andrzeja co prawda nie do końca można nazywać publicystą, ale ciii... Musiałam wymienić go w tym zaszczytnym gronie!

Temat na przyszły tydzień:
Dziesięć ulubionych bohaterek filmów i seriali.
Dlaczego temat filmowo-serialowy? Ponieważ prosiliście, aby czasem zbaczać z literackiego toru.
Dlaczego akurat kobiety? Bo to okolica Dnia Kobiet!
Udanej zabawy, czekam na Wasze rankingi!

Źródła zdjęć (kolejno): 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9

Luty z książką - podsumowanie

2012-03-01T22:59:00.005+01:00

Z akcjami podsumowującymi dany miesiąc miałam wystartować już na koniec stycznia. A właściwie nawet wcześniej, ale uznałam, że nowy rok będzie dobrym momentem na wprowadzenie kolejnej stałej rubryki na blogu. Po styczniu wahania miałam jednak spore i ostatecznie odpuściłam sobie wprowadzanie jakichś głębokich statystyk. Ponieważ jednak na potrzeby drugiego bloga stworzyłam dzisiaj notkę podsumowującą, miałam okazję przekonać się, że takie zadanie jest nie tylko przyjemne i ciekawe, ale i pożyteczne. Z tego też powodu miesięczne podsumowania ruszają i na kreatywie.

Zatem - do dzieła!

Przeczytane książki - trzynaście:

egzemplarze recenzenckie - 11
wyzwanie "Z półki" - 2
pożyczone - 0
w oryginale - 0
inne wyzwania - 0

Kolejność wg ocen:

Nocna gwiazda - 2/10
Dotyk martwych - 3/10
Życie po mężczyźnie - 5/10
Marionetki - 5,5/10
Sto Tysięcy Królestw - 6/10
Kwiaty na poddaszu - 8/10
Pan Potwór - 8/10
Pozostałe - poza oceną (pełna lista dostępna tutaj)

Wybór miesiąca - Jak kreatywnie wspierać rozwój dziecka?.

Plany na najbliższy miesiąc:

przeczytanie minimum 12 książek, w tym przynajmniej dwóch "z półki" i jednej w języku angielskim;
przygotowanie tekstu reklamującego wystawę, którą organizuję;
napisanie artykułu do pewnej książki;
wprowadzenie nowej dyskusji w Kreatywnym Klubie Dyskusyjnym;
napisanie drugiego rozdziału pracy magisterskiej;
regularne aktualizowanie hiszpangielki;
odsłuchanie do końca audiobooków: Lew, czarownica i stara szafa oraz Twilight.

A jak Wasze plany i podsumowania?
Czy luty był dobrym miesiącem pod względem czytelniczym?
Jaki będzie marzec?

P.S.

Pojedynki Okładek #8

2012-03-01T22:02:00.002+01:00

Zasady zabawy w Pojedynki Okładek są proste - raz w tygodniu umieszczam informacje o wybranej powieści, wraz z okładkami różnych jej wydań. Wy za pośrednictwem komentarzy ustawiacie je w kolejności od najlepszej do najgorszej. Na tej podstawie przyznam im punkty, a w następnym tygodniu przedstawię wyniki Waszych wyborów.

I. Wyniki - Haruki Murakami, Norwegian Wood
(przypomnij sobie okładki)

Ranking państw, zgodny z Waszymi wyborami:Polska - 122.
Wietnam - 104.
Litwa - 91.
Rosja - 75.
Rumunia - 65.
Hiszpania - 63.
Grecja - 53.
Francja - 44.
Czechy - 42.
Korea - 16.

Przypomnienie okładek pierwszej trójki:

Czyje typy wygrały?
Zgadzacie się z wyborem?
Mnie żal koreańskiej okładki - większość z Was oceniła ją bardzo słabo, a mnie naprawdę zaintrygowała.

* * *

Dzisiejsza propozycja - Czaropis, Blake Charlton:
(obrazek powiększy się po kliknięciu)

Opis ze strony wydawnictwa Prószyński i S-ka:

Młody adept sztuki czarodziejskiej przypadkiem dostaje się w środek intrygi, której skutkiem może być magiczna apokalipsa!

Nikodemus Weal od dłuższego czasu pobiera nauki w szacownej akademii sztuk magicznych, ale jego niezwykły talent – niszczenie wszystkich zaklęć samym dotykiem – uniemożliwia mu osiągnięcie biegłości w sztuce czaropisarstwa. Wbrew swej woli zostaje wplątany w rozgrywki potężnych sił i rozpoczyna nowy – ekscytujący i niebezpieczny – etap swojej czarodziejskiej edukacji.

Podczas gdy w akademii odbywa się ważny zjazd magicznych reprezentantów różnych krajów, zamordowana zostaje dziekan jednego z wydziałów. Podejrzenia padają na nauczyciela Nikodemusa, który twierdzi, że w szkole grasuje potężna magiczna istota, i że to ona jest odpowiedzialna za śmierć kobiety. Strażnicy mu jednak nie wierzą, a w samym Nikodemusie widzą przepowiedzianego w proroctwach niszczyciela.

Nad głową chłopca i jego mentora zaczynają gromadzić się ciemne chmury...

Głosować możecie do czwartku 08.03, do godziny 18:00.

Zapraszam do dyskusji i oddawania głosów!

PS. Pamiętajcie, aby ułożyć w kolejności wszystkie podane propozycje (czasem nie podajecie wszystkich, czasem niektóre podajecie dwa razy i wtedy nie mogę dodać Waszych typów do punktacji).

Dotyk martwych, Charlaine Harris

2012-02-29T17:25:00.000+01:00

Dotyk martwych, Charlaine Hariis

Oryginał: A Touch of Death
Wydawnictwo: Mag i Nowa Proza
Rok wydania: 2011
Stron: 189

Najchętniej nie wypowiadałabym się wcale na temat tej książki. Ale że kłóciłoby się to z ideą bloga, a i odczuwam potrzebę ostrzeżenia Was - co nieco o niej opowiem. Co prawda poloniście nie przystoi literatury podsumowywać w ten sposób, ale naprawdę nie znajduję lepszego słowa, na określenie tej książki - ona jest po prostu durna.

Durna, nielogiczna, nudna, żenująca, śmieszna i zupełnie zbędna.

Dotyk martwych to zbiór opowiadań, których akcja rozlokowana jest w różnych momentach cyklu Sookie Stackhouse. Autorka we wstępie bardzo szczegółowo umiejscawia akcję każdego z nich, pozwalając sobie nawet na małe ich streszczanie. Zabieg zupełnie niepotrzebny, bo ów wstęp zdradza wszystko, co czeka nas podczas lektury tych krótkich opowiadań. Ja - na szczęście - w porę zorientowałam się, jakie zamiary ma autorka i część wstępu sobie darowałam. Jakbym przed lekturą miała wiedzieć, co się wydarzy, byłabym jeszcze bardziej zła, że po tę żenującą książeczkę w ogóle sięgnęłam... Jeżeli więc chcecie się z nią zapoznać, darujcie sobie odautorski wstęp.

Opowiadania ze zbioru Dotyk martwych mogą bawić ogromnych fanów serii, którzy w imię miłości "wszystko wybaczą". Ci którzy skłonni do wybaczania nie są, a i sentymentów do Sookie nie żywią - nie będą czerpali przyjemności z lektury. Bo w krótkiej formie Charlaine Harris nie sprawdza się wcale. Przede wszystkim jej opowiadaniom brak spójności i logiki. Nie współgrają one z pozostałymi częściami cyklu - łączą je co prawda bohaterowie i chronologia, ale już relacje między bohaterami są zgoła inne. To razi. Podobnie jak razi stały zabieg stosowany przez autorkę, a więc przypominanie o tym "co, gdzie i jak". Każde z opowiadań na raptem 30-40 stron, a i tak znaczną ich część stanowią wspomnienia faktów znanych z regularnych tomów cyklu. Naprawdę nie sądzę, aby było to konieczne.

Nie wiem komu i na co miałabym polecić tę książkę. Fani cyklu i tak ją znają, a ci którzy nie zaczytują się w przygody Sookie Stackhouse nie znajdą w niej dla siebie zupełnie nic. Radzę więc omijać.

Moja ocena: 3/10

Zobacz również:
Seria Lily Bard

Charlaine Harris - bestsellerowa pisarka publikująca od ponad dwudziestu lat. Początkowo pisała poezję, później, podczas studiów na Rodhes College w Memphis w stanie Tennessee tworzyła sztuki teatralne. Kilka lat po ukończeniu studiów zaczęła pisać powieści. Obecnie mieszka w Arkansas ze swoim mężem i trojgiem dzieci.

Źródła: foto | opis

Pan Potwór, Dan Wells

2012-02-29T11:59:00.003+01:00

Pan Potwór, Dan Wells

Oryginał: Mr Monster
Wydawnictwo: Znak
Rok wydania: 2012
Stron: 290
Gatunek: thriller

Pan Potwór Dana Wellsa stanowi kontynuację przedstawionej przeze mnie miesiąc temu powieści Nie jestem seryjnym mordercą i należy do cyklu John Cleaver, opowiadającego o losach młodocianego socjopaty, ogarniętego fascynacją seryjnymi mordercami.

Tym razem bohater musi zmagać się z drugą stroną swojej osobowości, roboczo nazwaną Panem Potworem. Kiedy John zakochuje się w uroczej dziewczynie z sąsiedztwa, Pan Potwór śni straszliwe sny o jej torturowaniu. Kiedy John próbuje nie wpadać w szał, Pan Potwór snuje plany wymordowania wszystkich, którzy staną mu na drodze. Kiedy John usilnie próbuje przestrzegać swoich zasad, Pan Potwór... nie, tego Wam nie zdradzę.

Clayton znów nawiedza fala brutalnych zbrodni. Czyżby morderca powrócił? A może ma swojego naśladowcę? Z kim tym razem przyjdzie się zmierzyć Johnowi? Z bestią? A może z samym sobą? Sprawa jest bardziej skomplikowana, niż mogłoby się wydawać...

Wrażenia ogólne z lektury mam identyczne jak w przypadku pierwszej części cyklu. Powieść Wellsa wciąż czyta się znakomicie (pochłonęłam ją w kilka godzin!), wisielczy humor młodego narratora wciąż powala mnie na łopatki, a jego złożony portret psychologiczny fascynuje równie mocno. Najsłabszym punktem znów okazuje się sam morderca i rozwiązanie zagadki. Nie rozumiem po co do dobrego thrillera wciska się elementy fantasy - od razu przechodzi człowiekowi ochota na czytanie, a dotychczasowa ekscytacja znika. Cieszy mnie jedynie, że tym razem autor pokusił się o elementy zaskoczenia, których tak bardzo zabrakło mi w pierwszej części cyklu...

Cieszy mnie również to, że to na samym Johnie skupia się większość książki. Tym razem portrety innych są - choć dokładne i rzetelne - mniej obszerne, niż w przypadku Nie jestem seryjnym mordercą. I jest to rozwiązanie bardzo dobre, bowiem główny bohater jest na tyle ciekawą osobowością, że z powodzeniem zajmuje swoją osobą znaczną część powieści. Czytelnik się z nim nie nudzi - odkrywa powoli i Johna, i Pana Potwora, obserwując ich nieustanną walkę. Jesteście ciekawi kto wyjdzie z niej zwycięsko? Zapraszam do lektury.

Z dedykacji umieszczonej na początku Pana Potwora dowiadujemy się, że tom ten jest ulubionym żony autora. Póki co - zgadzam się z jej wyborem. Druga część cyklu przewyższa pierwszą i jeszcze mocniej zachęca do przeczytania kolejnej. Spróbujcie!

Moja ocena: 8/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Znak.

literatura amerykańska | recenzja | Dan Wells | literatura | recenzje książek

Daniel Andrew Wells - amerykański pisarz, autor horrorów i thrillerów, wpisujących się w popularny nurt Young Adult. Wielką popularność przyniósł mu trzytomowy cykl powieści poświęconych przygodom młodego socjopaty - Johna Cleavera.
Źródła: foto

Sto Tysięcy Królestw, N.K. Jemisin

2012-02-28T23:50:00.001+01:00

Sto Tysięcy Królestw, N.K. Jemisin

Oryginał: The Hundred Thousand Kingdoms
Wydawnictwo: Papierowy Księżyc
Rok wydania: 2011
Stron: 458
Gatunek: fantasy

Doskonale wiecie, że świat fantasy dopiero się przede mną otwiera - dawniej nie sięgałam po takie książki niemal wcale, a teraz stale się nimi otaczam. W dziedzinie fantasy jestem laikiem, nie mam porównania do klasyków, nie zagłębiałam się nawet w wyznaczniki gatunkowe i nie wiem czy to, co czytam, faktycznie można nazwać sztandarowym przedstawicielem swojej grupy. Opieram się więc wyłącznie na samych (nieskażonych) odczuciach. Zupełnie jak dziecko.

Co zatem mówią moje odczucia o debiutanckiej powieści Nory K. Jemisin? Że to ciężka i niezwykle absorbująca lektura. Jedna z tych, które mogą człowieka naprawdę zamęczyć...

Ale, ale! Zacznę od pozytywów - bo tych znaleźć można naprawdę sporo. Po pierwsze - najważniejsze - świat wykreowany przez autorkę jest oszałamiający. Niesamowicie oczarowała mnie przestrzeń w jakiej osadzona została akcja. Piękny, przedstawiony w najmniejszych detalach, fascynujący świat. Tutaj każdy zakamarek kryje jakąś tajemnicę, tutaj z każdej strony może nadejść zaskoczenie. Akcja powieści została osadzona w przestrzeni niezwykle szerokiej i pojemnej, a przy tym zadziwiająco spójnej - dopracowanie jej w najmniejszych szczegółach wcale nie było zadaniem łatwym, toteż przed autorką chylę czoła za dobrze wykonaną robotę. I za kreatywność, która zagwarantowała czytelnikom powiew świeżości.

Co jeszcze zasługuje na pochwałę, to z pewnością kreacje bohaterów. Ich liczba przytłacza i komplikuje nieco odbiór, ale warto dostrzec i docenić staranność, z jaką Jemisin wykreowała portret każdego z nich. O nikim nie zapomina, każdemu poświęca uwagę, przedstawiając w naprawdę interesujący sposób. Nie wszystkie portrety są spójne i nie każde czyny poszczególnych postaci były dla mnie zrozumiałe, ale to akurat jest wybaczalne. Nikt nie mówił, że poczynania ludzi (i w tym wypadku - bogów czy półbogów) mają w sobie coś z logiki...

Podstawowym zarzutem, jaki mogę wysunąć wobec Stu Tysięcy Królestw jest pewna banalność, która uderza w oczy. Bo pomysł na fabułę jest świetny - zgadza się. Świat wykreowany przez autorkę zachwyca - przyznaję. Wojny bogów, konflikty etniczne, nawiązania do mitologii, rozwiązywanie zagadek i odkrywanie tajemnic - to wszystko naprawdę jest znakomite. Ale kiedy narratorem czyni się durną babę, która raz po raz lubi - za przeproszeniem - zapraszać panów pod pierzynę i generalnie do powiedzenia ma niewiele ponad "kocham tego i tamtego", "moja matka taka nie była", "łoboże jaka ja jestem nieudana", ja - jako czytelnik - naprawdę mam dosyć. I nawet jeśliby jakoś zniosło się różne smętne wywody głównej bohaterki, forma tej powieści naprawdę męczy. Niby akcja się ładnie-pięknie toczy, a tu naraz bohaterce coś się przypomina i raczy nas urwanymi strzępkami wspomnień, by za chwilę dać ponieść się wyobraźni, przytoczyć jakiś list czy sen a na koniec dorzucić dialog z samą sobą. W ogóle nie da się poukładać jej urywanych wywodów w spójną całość. A jak jeszcze doda się do tego mnóstwo dziwacznych nazw, stale obecnych w książce oraz cały szereg niepowiązanych ze sobą wiadomości, można naprawdę dostać szału i zniechęcić się do lektury. Bywały momenty, w których ze złości zgrzytałam zębami i prawie wgryzałam się w książkę... Bo się męczyłam, ot co!

Są niedogodności, których przeskoczyć się nie da i są takie, z którymi jednak walczyć warto. Sto Tysięcy Królestw to powieść, która - w mej opinii - zasługuje na to, aby nieco się przy niej przemęczyć. Pomysł autorki i część jego realizacji naprawdę warte są uwagi. Jestem pewna, że debiut N.K. Jemisin zapadnie mi w pamięci na długo. Życzę i autorce i Wam, abyście się poznali. Dla tego niezwykłego świata naprawdę warto...

Moja ocena: 6/10

Za książkę dziękuję wydawnictwu Papierowy Księżyc.

literatura amerykańska | recenzja | N.K. Jemisin | literatura | recenzje książek

Amerykańska autorka, która przebojem wdarła się do czołówki nowej fali pisarzy fantasy.

Z wykształcenia jest psychologiem. Jest aktywną blogerką polityczną, feministyczną i antyrasistowską. Mieszka i pracuje w Brooklynie w Nowym Jorku.

Źródła: foto | opis pochodzi z okładki

Zapowiedzi (27)

2012-02-27T20:35:00.002+01:00

Zapowiedzi - cotygodniowy cykl, prezentujący najbardziej interesujące zbliżające się premiery książkowe. Ponieważ portale literackie i strony wydawnictw podają często różne daty, należy traktować je raczej umownie.

Jeżeli ktoś będzie miał ochotę przyłączyć się do zabawy - zachęcam! Opowiedzmy o nowościach, które chcemy przeczytać.

Mój tydzień z Marilyn, Colin Clark

Oryginał: My Week with Marilyn
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 27/02/2012

W 1956 roku Marilyn Monroe przyjeżdża do Anglii kręcić nowy film. To jej miesiąc miodowy – dwa tygodnie wcześniej wyszła za mąż za znanego dramaturga Arthura Millera. Wszystko wygląda jednak zupełnie inaczej, niż sobie wyobrażała. Członkowie ekipy filmowej uważają ją za rozkapryszoną gwiazdkę z Hollywood, brytyjski partner filmowy poniża ją przy każdej okazji, a z zapisków swojego męża dowiaduje się, jak wielkim jest dla niego rozczarowaniem.

Nieoczekiwanie Marilyn odkrywa bratnią duszę w Colinie Clarku – filmowym chłopcu na posyłki, z którym zaczyna spędzać każdą wolną chwilę. Opuszczona przez męża, właśnie jemu opowiada w łóżku o swoim dzieciństwie, karierze i o mężczyznach, którzy zrobią wszystko, aby do tego łóżka ją zaciągnąć…

Ta historia wydarzyła się naprawdę.

Dopiero po wielu latach Colin Clark zdecydował się opowiedzieć o tym, co przez krótki tydzień połączyło go z amerykańską boginią kina.

O czymś bardziej intensywnym i intymnym niż seks.

O czymś, co na zawsze pozostało w ich sercach.

O czymś, co mówi o Marilyn Monroe więcej niż setki jej biografii.

Córka Łowcy Demonów, Jana Oliver

Oryginał: The Demon Trapper’s Daughter
Wydawnictwo: Replika
Premiera: 28/02/2012

Riley Blackthorne po prostu chce dostać szansę, by udowodnić swoją wartość – i właśnie na to liczą demony…

Niedaleka przyszłość. Siedemnastoletnia Riley, jedyna córka legendarnego łowcy demonów Paula Blackthorne’a, zawsze marzyła by pójść w ślady ojca. Dobra wieść jest taka, że ludzkie społeczeństwo jest skłócone i w rozkładzie, a Lucyfer wysyła swe pomioty na ulice wszystkich większych miast – Gildia Łowców potrzebuje zatem wszystkich. Nawet dziewczyn. Riley ratuje mieszkańców od kłamliwych małych demonów pierwszego stopnia, najprostszych do zwalczania – na razie tylko tyle umie. Jednak w jej życie wkracza potężniejszy demon, ponadto w Gildii dochodzi do tragedii… Wszystko to popycha Riley w pełną niebezpieczeństw rozgrywkę i chaos wojny pomiędzy Niebem a Piekłem. Kiedy cały świat wokół niej zdaje się walić, komu Riley może zawierzyć swe serce – i życie?

Wyznanie, Roman Gren

Wydawnictwo: Czarne
Premiera: 28/02/2012

Jedenastoletni chłopiec o przeszłości nie wie nic. Żyje się przecież tu i teraz. Na podwórku tysiąc spraw, w szkole klasówka i tabliczka mnożenia. I cały ogrom świata, którego trzeba się uczyć i spróbować zrozumieć. Ale pewnej nocy w jednym zdaniu przychodzi tajemnica z przeszłości – a z nią postaci nie z tego świata, piwniczne cienie, echo pozostałe po nieznanym głosie, inskrypcje ze starych, omszałych tablic, które kryje ziemia. Kim są ci Żydzi? Czy można być kimś, kto nie istnieje?

Roman Gren zabiera czytelnika w magiczną podróż do krainy dzieciństwa, w której sny i marzenia niczym nie różnią się od rzeczywistości.

Niezapominajki, Ewellina Kłoda

Wydawnictwo: Zysk i S-ka
Premiera: 28/02/2012

Początek wakacji jest dla Izabeli czasem wielkich zmian – po śmierci matki musi wyprowadzić się z ukochanego Krakowa do swego dziadka, z którym od lat nie utrzymywała kontaktów. Buntownicza natura osiemnastolatki i młodzieńczy upór, despotyzm starszego pana oraz żale z przeszłości sprawiają, że niełatwo im żyć pod jednym dachem. Dziewczyna nie traci nadziei na odnalezienie ojca, którego nie miała szansy poznać. Dlaczego?

Nieoczekiwanie w miasteczku pojawia się Gerald, dawny przyjaciel matki. Iza odnajdzie w nim wsparcie i pomoc w rozwiązaniu zagadek z przeszłości, ale nie tylko. Wniesie on w jej życie więcej, niż mogła się spodziewać…

„Niezapominajki” to napisana w formie pamiętnika zabawna, a zarazem głęboko poruszająca powieść o dojrzewaniu i poszukiwaniu własnej drogi, historia przyjaźni i miłości, które są w stanie pokonać każdy lęk. To książka zarówno dla tych, którzy wkraczają w dorosłość, jak i dla wszystkich, którzy pragną powrócić wspomnieniami do czasów własnej młodości i odkryć, jak wiele z tych przeżyć w nas pozostało.

Morderstwo w klasztorze, Donna Fletcher Crow

Oryginał: A Very Private Grave
Wydawnictwo: Promic
Premiera: 29/02/2012

Felicity Howard, młoda Amerykanka studiująca w Kolegium Przemienienia w Yorkshire w Anglii z przerażeniem odkrywa zwłoki bestialsko zamordowanego zaprzyjaźnionego brata Dominika, a nad jego ciałem zastaje splamionego krwią brata Antony’ego, swojego wykładowcę historii Kościoła…

„Morderstwo w klasztorze” to współczesna powieść z całkowicie nowoczesną bohaterką, która musi zgłębić starodawną wiedzę, aby rozwiązać zagadkę morderstwa przyjaciela oraz ocalić własne życie. Felicity wraz z ojcem Antonym są zmuszeni uciekać przed mordercą, ale jednocześnie postanawiają podążyć za odnalezionymi tropami zbrodni, które prowadzą ich do niezwykłych, zapomnianych przez ludzi miejsc w północnej Anglii i południowej Szkocji. Narracja zręcznie łączy elementy kryminalnego dochodzenia, intelektualne zagadki i duchowe poszukiwania, a nawet wątek romansowy, prowadząc nas zawiłą drogą ku rozwiązaniu sprawy, w której splata się pradawna historia ze współczesną rzeczywistością.

Zabójcza prawda, Lisa Unger

Oryginał: Die for You
Wydawnictwo: Świat Książki
Premiera: 29/02/2012

Izabela Raine myślała, że ma wszystko: jest znaną pisarką i ma kochającego męża. Pewnego poranka jej mąż Marcus wychodzi do pracy i znika. Policja nie okazuje żadnego zainteresowania zaginięciem. Zdenerwowana Izabela zjawia się w biurze męża i trafia w sam środek nalotu FBI. Kilka godzin później budzi się w szpitalu. Przy jej łóżku czeka policjant, by wypytać ją o Marcusa Raine’a – prawdziwego Marcusa Raine’a…

Białe złoto, Giles Milton

Oryginał: White Gold
Wydawnictwo: Noir sur Blanc
Premiera: 01/03/2012

Ten reportaż historyczny – całkowicie oparty na wspomnieniach i dokumentach z epoki – może być dla wielu czytelników zaskoczeniem. Nie wszyscy bowiem wiedzą, że oprócz znanego i potępianego handlu czarnymi niewolnikami istniał również handel „białym złotem” – mężczyznami, kobietami i dziećmi, porywanymi przez korsarzy i przywożonymi do Afryki Północnej, gdzie byli oni sprzedawani na targach, poniżani, torturowani, zmuszani do pracy ponad siły i wykorzystywani do walki.

Latem 1716 roku jedenastoletni Thomas Pellow zostaje wraz z resztą załogi statku „Francis” schwytany na morzu i dostarczony do Meknesu, ówczesnej stolicy Maroka. Podarowany jednemu z synów władcy, jest poddawany nieludzkim cierpieniom, które mają go skłonić do przejścia na islam. Następnie trafia na dwór, gdzie może przyglądać się z bliska poczynaniom chimerycznego sułtana Mulaja Ismaila, fanatyka religijnego i okrutnego tyrana. Owładnięty manią wielkości władca marzy o wzniesieniu – rękami białych niewolników – najwspanialszego na świecie pałacu. Jako strażnik haremu Thomas przeżywa przygodę, która mogła go kosztować życie. Później zostaje ożeniony i wcielony do wojska, które ma tłumić wszelkie przejawy buntu wobec władzy sułtana. Ponieważ wysiłki brytyjskich władz zmierzające do wyzwolenia jeńców nie przynoszą spodziewanych wyników, młody Pellow obmyśla plan ucieczki. Podejmuje kolejne próby, wszystkie w iście awanturniczym stylu.

Z zapowiedzi długoterminowych mam same miłe wieści!

Po 1: już za miesiąc pojawi się na rynku kolejna część serii 44 Scotland Street - Niezwykła lekkość maślanych bułeczek:

Więcej informacji TUTAJ.

Po 2: zbliża się polska premiera długo wyczekiwanej książki Carlosa Ruiza Zafona Więzień Nieba:

Więcej informacji TUTAJ.

Po 3: pani Małgorzata Gutowska-Adamczyk zaprezentowała okładkę swojej najnowszej powieści Podróż do Miasta Świateł która będzie miała premierę jesienią tego roku:
Niezwykle wyczekuję tej książki, choć dręczą mnie przy tym pewne wyrzuty sumienia. Mam za sobą jedynie pierwszy tom Cukierni Pod Amorem - pozostałe kupowałam zawsze zaraz po premierze, ale z lekturą drugiego postanowiłam poczekać do pojawienia się trzeciego. Później okoliczności były raczej niesprzyjające i postanowiłam z Cukiernią spędzić Boże Narodzenie. Znowu się nie udało, a ja - choć przebieram nogami i katuję się długim wyczekiwaniem - wciąż wypatruję dogodnego czasu, w którym znajdę kilka dni wyłącznie na Cukiernię i nic innego nie będzie mnie obchodziło. Mam nadzieję, że ten czas niebawem nastąpi, bo zdarza się, że świat tej powieści... śni mi się po nocach :)

Kreatywowy Przeglad Filmowy #15

2012-02-25T16:19:00.005+01:00

I. Zapowiedzi

Wkrótce w kinach:

Kobieta w czerni, reż. J. Watkins

Tytuł oryginalny: The Woman in Black
Gatunek: horror, dramat
Obsada: Daniel Radcliffe, Janet McTeer
Premiera: 02/03/2012

Nie wiecie, po co przyszła, że wróci bądźcie pewni. To widmo ciemności, to Kobieta w czerni – mówi legenda Crythin Gifford. W pobliżu opuszczonej posiadłości, po zachodzie słońca, pojawia się kobieca postać ubrana na czarno. Zawsze, wkrótce potem w okolicy umiera dziecko. Po śmierci właścicielki Domu na Węgorzowych Moczarach do miasteczka przyjeżdża młody notariusz Artur Kipps (Daniel Radcliffe), ma uporządkować jej sprawy spadkowe. Niewiele może się jednak dowiedzieć. Okoliczni mieszkańcy boją się mówić o tym, co zdarzyło się tu przed laty. W czasie odpływu sam Kipps udaje się do przeklętego miejsca. Nie przypuszcza, że przekraczając próg posiadłości, stanie się częścią przerażającej historii Crythin Gifford.

Zakochany Goethe, reż. P. Stölzl

Tytuł oryginalny: Goethe!
Gatunek: dramat
Obsada: Alexander Fehling, Miriam Stein
Premiera: 02/03/2012

Johan Wolfgang von Goethe to jeden z najbardziej znanych pisarzy doby romantyzmu. "Zakochany Goethe" to historia jego miłości, która zainspirowała go do napisania "Cierpień młodego Wertera". Młody Goethe na polecenie ojca wyjeżdża na prowincję uzupełnić prawnicze wykształcenie. Traci finansowe wsparcie dla swojej twórczości. Niespodziewanie znajduje tam... miłość. Zakochuje się w kobiecie przeznaczonej innemu mężczyźnie. Charlotte Buff staje się jego fascynacją. Żyje wyobrażeniem o ich miłości. To dla niej pisze "I wszystko w nas było do wtóru, I każdem tchnieniem byłem Twój". Jego uczucie jest co prawda odwzajemnione lecz z góry skazane na klęskę.

Opowieści, które istnieją tylko w naszej pamięci,
reż. J. Murat

Tytuł oryginalny: Histórias que só existem quando lembradas
Gatunek: dramat
Obsada: Lisa Fávero, Sonia Guedes
Premiera: 02/03/2012

Zainspirowana lokalną legendą poetycka historia wioski w brazylijskim interiorze, gdzie czas dawno stanął w miejscu. Wyczekując z utęsknieniem deszczu ostatni żyjący mieszkańcy fikcyjnej Jotuomby spędzają czas na rozmowach, grze w bule i wspólnych posiłkach. Pewnego dnia do zamkniętej społeczności przybywa Rita, młoda fotograf zafascynowana aurą zastygłego w czasie miejsca. Dziewczyna tchnie nowe życie w uśpioną osadę, wnosząc do codzienności starszych ludzi delikatny urok młodzieńczej radości. Jednak gdy zacznie dopytywać się o klucz do zamkniętego cmentarza, mieszkańców ogarnie niepokój. Ich najgłębiej skrywana tajemnica ujrzy światło dzienne.

Hello! How are you?, reż. A. Maftei

Tytuł oryginalny: Buna! Ce faci?
Gatunek: komedia romantyczna
Obsada: Ana Popescu, Dana Voicu
Premiera: 02/03/2012

Film ten stanowi przeciwieństwo ponurego naturalizmu, z którego słyną produkcje rumuńskie. "Hallo! How are you?" Alexandru Matei to komedia romantyczna, która swoją świeżością udowadnia, że nawet te bardziej komercyjne produkcje dostarczają emocjonalnego objawienia. Ta dowcipna opowieść koncentruje się na relacji męża i żony, małżeństwa o 20-letnim stażu, przeżywającym kryzys. Bohaterowie całkowicie znudzeni sobą, z prawdziwym zaangażowaniem i rozkoszą oddają się czatom internetowym. W stosunku do siebie odczuwają jedynie frustrację. Radość życia odnajdują w internetowych flirtach. Czeka ich wielka niespodzianka, kiedy wreszcie zdecydują się spotkać z wirtualnymi znajomymi w rzeczywistości

Opisy filmów zaczerpnęłam ze strony filmweb.pl - klikając na plakat, zostaniesz przeniesiony na stronę filmu.

II. Co ciekawego w TV?

Co oferują w najbliższym czasie najpopularniejsze kanały?

26/02/2012, godz. 10:45, Polsat - Podkręć jak Beckham (opis)
Bardzo sympatyczny film o kobiecym futbolu, ze znakomitą muzyką w tle. Jedna z pierwszych ról Keiry Knightley, a na dokładkę smakowity kąsek - Jonathan Rhys Meyers.

26/02/2012, godz. 15:35, Polsat - Szkoła Rocka (opis)
Dobra propozycja na leniwe, rodzinne popołudnie.

26/02/2012, godz. 20:00, TVN - Vinci (opis)
Jeżeli jeszcze Wam nie zbrzydł - polecam. Jeśli nie macie czasu - nic straconego, TVN na pewno zaserwuje go jeszcze ze dwa razy w tym roku.

27/02/2012, godz. 00:20, TVP2 - Podwójne życie Weroniki (opis)
Znakomity! Szkoda, że jak zwykle dobry film wciska się w ramówkę nocną

01/03/2012, godz. 21:40, TVP2 - Za wszelką cenę (opis) !
Cztery Oscary, dwa Złote Globy, dwie Złote Kaczki i Cezar. Clint Eastwood, Hilary Swank, Morgan Freeman - to musicie zobaczyć!

02/03/2012, godz. 20:00, TVN - Kac Vegas (opis)
Jeżeli lubicie się pośmiać przy głupawych komediach, to będzie dobry wybór. Mnie rozbraja za każdym razem!

02/03/2012, godz. 20:25, TVP1 - Mamma Mia! (opis)
Sam film może nie jest rewelacyjny, ale muzyka Abby wynagradza wszystko!

02/03/2012, godz. 22:30, TVP1 - Babel (opis)
Dosyć specyficzny, ale naprawdę wart uwagi.

Warto pamiętać, że już lada chwila czeka nas rozdanie Oscarów (o którym poczytacie m.in. na FilmWebie). Za kogo trzymacie kciuki? Ja w szczególności liczę na uhonorowanie Meryl Streep i Gary'ego Oldmana. Nie mogę uwierzyć, że taki fenomenalny aktor nie doczekał się jeszcze statuetki!

Mam nadzieję, że i Służące doczekają się jakiegoś wyróżnienia - cztery nominacje to niemało! Jeżeli nie sam film i nie Viola Davis, to chociaż któraś z odtwórczyń genialnych ról drugoplanowych - Octavia Spencer lub Jessica Chastain. Jeżeli nie znacie jeszcze tego filmu, odsyłam do moich wrażeń.

A jak oceniacie szanse Agnieszki Holland i jej obrazu W ciemności? Czy Polka doczeka się wreszcie Oscara?

Zdjęcie pochodzi ze strony janeteresa.com.

Jak szybko opanować język obcy?, Anna Szyszkowska-Butryn

2012-02-24T18:44:00.003+01:00

Jak szybko opanować język obcy?,
Anna Szyszkowska-Butryn

Wydawnictwo: Edgard
Rok wydania: 2011
Stron: 270
Gatunek: poradniki, nauka języków
Zajrzyj do książki

Znajomość języków obcych jest dziś właściwie niezbędna - stykamy się z nimi w pracy, na ulicy, w Internecie i mediach. Jeżeli chcemy podróżować, rozwijać się i poznawać ludzi z całego świata, nie osiągniemy wiele, opierając się wyłącznie na znajomości mowy ojczystej. Często do nauki języków podchodzimy niechętnie, tłumacząc się brakiem czasu, starością, złymi wspomnieniami ze szkoły czy słynnym "brakiem zdolności językowych". Anna Szyszkowska-Butryn w publikacji Jak szybko opanować język obcy? Wybierz metodę najlepszą dla siebie zadaje kłam takim mitom i rzetelnie oraz kompleksowo wyjaśnia, jak w prosty i dostosowany do własnych potrzeb sposób można nauczyć się języka obcego.

Książka podzielona została na cztery części :

Sekrety procesu uczenia się - przedstawienie przeszkód, jakie stają na drodze do nauki, technik motywacyjnych i organizacyjnych. Rozdział wzbogacony jest o testy, które umożliwiają czytelnikowi określenie swojego kanału percepcji świata i typu inteligencji, co z kolei pozwala znaleźć przeznaczone tylko dla niego metody nauki.

Skuteczne strategie nauki - aż 51 sposobów na przyswajanie słówek, 7 pomysłów na ułatwienie nauki gramatyki, kilkanaście technik usprawniających rozumienie ze słuchu i wymowę, 12 tricków na łatwiejsze rozumienie tekstu czytanego oraz kilkanaście technik rozwijających umiejętność pisania.

Czerpanie z dorobku ludzkości - rozdział poświęcony największym poliglotom i samoukom (niektórzy posługiwali się kilkudziesięcioma językami!), metodom wykorzystywanym w procesie uczenia oraz... wielkiemu sekretowi nauki!

Szablony - zbiór kilkudziesięciu szablonów wspomagających i ułatwiających naukę języka. Niezwykle pomocne tabelki, schematy, wzory i instrukcje, będące uzupełnieniem poszczególnych rozdziałów.

Książka Anny Szyszkowskiej-Butryn stanowi kopalnię wiedzy, inspiracji i motywacji dla wszystkich tych, którzy chcieliby przyswoić sobie język obcy. Autorka przedstawia ogrom technik wspomagających proces uczenia, pokazuje, że przyswajanie języka może być zabawą, przygodą i przyjemnością. Poszczególne teorie wzbogaca o przykłady ćwiczeń i wypowiedzi osób, z danych technik korzystających. Całość przedstawia w wyjątkowo przystępnej formie - tak, że książka nada się zarówno dla przedszkolaka, maturzysty, studenta jak i emeryta. Dodatkową zaletą publikacji jest opatrzenie poszczególnych technik symbolami, pozwalającymi osobom o danym typie inteligencji i kanale percepcji świata na błyskawicznie odnalezienie sposobów przeznaczonych specjalnie dla nich. Korzystanie z książki Anny Szyszkowskiej-Butryn jest zatem proste i przyjemne.

Książkę z czystym sumieniem polecam wszystkim, którzy uczą bądź planują uczyć się języków obcych. Jestem pewna, że na każdego wpłynie ona mobilizująco, jednocześnie inspirując i zachęcając do działania. Pozycja obowiązkowa dla uczniów i studentów, którym nauka przychodzi z trudem. Lub dla tych, którzy po prostu chcą rozwijać się i wiedzieć więcej.

Zachęcam!

Moja ocena: brak

Za książkę dziękuję wydawnictwu Edgard - wydawcy serii Samo Sedno.

Samo Sedno to seria nowoczesnych, praktycznych i podręcznych poradników, które trafiają w samo sedno. W serii znajdują się tytuły o tematyce m.in. biznesowej, parentingowej, psychologicznej czy dotyczącej zdrowego stylu życia i rozwoju osobistego.

literatura polska | recenzja | Anna Szyszkowska-Butryn | literatura | recenzje książek

Anna Szyszkowska-Butryn – absolwentka anglistyki oraz kulturoznawstwa. Lektorka języka angielskiego z doświadczeniem w nauczaniu wszystkich grup wiekowych. Pasjonatka odkrywania nowych technik uczenia się języków, czerpiąca wiele inspiracji z nieustannych podróży. Specjalnie na potrzeby tego poradnika wybrała najskuteczniejsze współczesne metody nauki języków obcych, następnie udoskonaliła i wypróbowała je w swojej praktyce zawodowej.

Opis pochodzi ze strony samosedno.com.pl

Więcej na hiszpangielka.blogspot.com.

Top 10: pisarze, którzy powinni wydać nowe książki

2012-02-24T11:29:00.003+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu pisarzy, którzy powinni wydać nowe książki!

Czasami chcielibyśmy znać dalsze losy ulubionych bohaterów. Albo jakąś historię poznać z innej perspektywy. Lub też danych twórców lubimy tak bardzo, że nie możemy doczekać się kolejnych ich książek. To właśnie im poświęcę dziś uwagę.

Zachwycili w minionym roku

Zacznę od tych twórców, których pojedyncze książki poznałam w roku ubiegłym i które zachwyciły mnie na tyle, że chciałabym, by ich autorzy wciąż tworzyli. Są to /kiedy klikniesz na zdjęcie, otworzy się strona, z której ono pochodzi/:

Krzysztof Kotowski za fenomenalną Krew na Placu Lalek.
Alessandro D'Avenia za poruszającą Białą jak mleko, czerwoną, jak krew.
Sabina Berman za zachwycającą Dziewczynę, która pływała z delfinami.
Marcin Rosłoń za mistrzowski Słownik piłkarskiej polszczyzny.

Ci, których cenię

Są pisarze, których uwielbiam i których kolejnych książek niecierpliwie wyczekuję. Mam nadzieję, że w najbliższym czasie będę mogła przeczytać ich nowe dzieła:

Haruki Murakami - oby tworzył jak najwięcej i dostał wreszcie tego Nobla, którego co roku przedwcześnie wciskają mu bukmacherzy i specjaliści różnej maści.
Ann Brashares - jest ze mną od lat, mam nadzieję na kolejne książki.
Dorota Masłowska - od paru lat nie wydała nic nowego, ale ja wciąż wierzę, że jeszcze 'coś' nam od siebie da.

Pozostali

A teraz pora na sytuacje specyficzne (+ mały żart):

J.K. Rowling - właściwie nie wiem, czego od niej oczekuję. Chciałabym po prostu aby świat Harry'ego Pottera nigdy nie przestał istnieć - niech pisze o Hogwarcie, o dzieciach dobrze nam znanych bohaterów, o czasach młodości Syriusza i reszty - pełna dowolność, ja chcę po prostu więcej tego świata!
Stephenie Meyer - mam nadzieję, że wyda kiedyś pełną wersję Midnight Sun - uważam, że historia znana z sagi Zmierzch opowiedziana z perspektywy Edwarda jest strzałem w dziesiątkę. Lepszy narrator i ciekawsze spojrzenie znacznie podnoszą wartość całej opowieści...
Klaudyna Gąsior - tak, tak - to ten zapowiadany mały żart z moją osobą w roli głównej. Za młodu miałam wielkie pisarskie zapędy, mnóstwo sukcesów w konkursach literackich i marzenia o wielkiej karierze. Latem 2006 roku wszystko to ze mnie uleciało, ale mam nadzieję, że zamiłowanie do tworzenia jeszcze kiedyś się we mnie obudzi. Pozwoliłam sobie dodać siebie do grona pisarzy, bowiem siedemnaście lat temu napisałam dwa wielkie twory, które nazwałam swoimi książkami. Od dawna jestem twórcą, a co! :)

A jak jest z Wami?
Których autorów umieścilibyście w tym rankingu?

Temat na przyszły tydzień:
Dziesięciu ulubionych poetów, dramatopisarzy i publicystów.

Temat nieco szeroki, ale obawiam się, że gdyby traktować poetów czy dramatopisarzy z osobna, nie byłoby nam łatwo skompletować po pełnej dziesiątce. Takie połączenie wydaje mi się pomocne i ciekawe.

Czekam na Wasze rankingi!

Pojedynki Okładek #7

2012-02-23T18:59:00.001+01:00

Zasady zabawy w Pojedynki Okładek są proste - raz w tygodniu umieszczam informacje o wybranej powieści, wraz z okładkami różnych jej wydań. Wy za pośrednictwem komentarzy ustawiacie je w kolejności od najlepszej do najgorszej. Na tej podstawie przyznam im punkty, a w następnym tygodniu przedstawię wyniki Waszych wyborów.

I. Wyniki - Półfinał #1
(przypomnij sobie okładki)

Ranking państw, zgodny z Waszymi wyborami:Polska I - 92.
Niemcy - 77.
Polska II - 69.
Indonezja - 57.
Bułgaria - 56.
Holandia - 53.

Do Finału przechodzą:
Pierwszy raz wybór ogółu mi nie odpowiada - sama zdecydowanie stawiałam na Holandię i Indonezję.
A Wy?

* * *

Dzisiejsza propozycja - Norwegian Wood, Haruki Murakami:
(obrazek powiększy się po kliknięciu)

Opis ze strony wydawnictwa Muza:

Tokio, koniec lat sześćdziesiątych: jazz, wolna miłość, dzieci kwiaty, protesty na uczelniach. Motywem przewodnim powieści jest piosenka Beatlesów Norwegian Wood. To historia Toru Watanabe i pięknej Naoko, ich wzajemnej fascynacji, uczucia obciążonego samobójczą śmiercią wspólnego przyjaciela i depresyjną naturą dziewczyny. Wkrótce w życiu Toru pojawia się Midori, zwolenniczka niezależności i swobody seksualnej. Obie kobiety są dla niego bardzo ważne. W kręgu miłości, przyjaźni i śmierci Watanabe staje się dorosłym mężczyzną.

Przeczytaj moją opinię

Głosować możecie do czwartku 01.03, do godziny 18:00.

Zapraszam do dyskusji i oddawania głosów!

PS. Pamiętajcie, aby ułożyć w kolejności wszystkie podane propozycje (czasem nie podajecie wszystkich, czasem niektóre podajecie dwa razy i wtedy nie mogę dodać Waszych typów do punktacji).

Top 10: muzyczni idole, cz. 2

2012-02-21T20:14:00.003+01:00

Top 10 to akcja, przy okazji której raz w tygodniu na blogu pojawiają się różnego rodzaju rankingi, dzięki którym czytelnicy mogą poznać bliżej blogera, jego zainteresowania i gusta. Jeżeli chcesz dołączyć do akcji - w każdy piątek wypatruj nowego tematu na dany tydzień.

Dziś przyszła pora na... Dziesięciu muzycznych idoli!

Niemiłe weekendowe zdarzenia sprawiły, że na kontynuację rankingowej zabawy nie miałam ani siły, ani ochoty. Dziś jednak powracam i prezentuję drugą dziesiątkę opatrzoną hasłem "muzyczni idole", wraz z małym bonusem:

Marek Grechuta

Miłość totalna, absolutny numer jeden, jeżeli chodzi o rodzimą scenę muzyczną. Nie wyobrażam sobie, jak i czym mogłabym zastąpić głos, wrażliwość i osobowość Marka Grechuty. Rozkochana w nim jestem już prawie dwadzieścia lat i chyba z żadnym innym twórcą nie jestem związana tak długo i tak wiernie...

Myslovitz

Najstarsze kasety w moich zbiorach zawierają muzykę właśnie Myslovitza. Połowa lat '90 i ja-dzieciak wyśpiewujący piosenki o Peggy Brown i o nocy "z twarzą Marilyn Monroe" - oto klimat, którego nigdy nie zapomnę. Wspominam bardzo miło koncerty, na których byłam i starsze albumy chłopaków z Mysłowic. Dorastałam ze śpiewem Artura Rojka i choć aktualnie zasłuchuję się w tę muzykę rzadziej, wciąż jest dla mnie bardzo ważna.

Habakuk i T.Love

Wymieniam te dwa zespoły jako jedność, bo jestem cwana i staram się "upchnąć" w tym rankingu tak dużo idoli, jak tylko się da. Poza tym faktycznie można znaleźć tu wspólny mianownik - Częstochowę.

Nie, nie kocham ich tylko dlatego, że są z mojego miasta. Ba! To nie ma nic do rzeczy.

Na muzyce T.Love się wychowywałam, z muzyką T.Love dorastałam i trwam z nią do dziś. Muńka darzę ogromną sympatią i wielkim sentymentem, a w jego muzyce i osobowości kocham się bezgranicznie.

Z Habakukiem historia jest nieco inna, bo do reggae przekonałam się stosunkowo późno, tj. mając jakieś 12 czy 13 lat. Traf chciał, że rok czy dwa lata później, jeden z członków zespołu został moim wychowawcą i nauczycielem. Nie trwało to długo, ale za to właśnie ten czas uważam za najlepszy w mojej szkolnej karierze - nie dziwota więc, że miłość do Habakuka we mnie rozkwitła i została na lata.

Paktofonika, Pijani Powietrzem, Pokahontaz

Tym razem bez cwaniactwa - choć muzycznie te trzy zespoły nieco od siebie odbiegają, ich poszczególne składy personalne niewiele się od siebie różnią.

Najważniejsza jest dla mnie Paktofnika, jeszcze z Magikiem w składzie. Co prawda za dzieciaka miałam pewne epizody z muzyką Liroya, Molesty i Wzgórza Ya-Pa 3, ale to Paktofonika i Kaliber 44 (o którym wspomnę za chwilę) były i są moimi największymi hip-hopowymi miłościami. To w rytm ich muzyki bujałam się w szerokich spodniach, uczyłam jeździć na desce i robiłam miliony głupich, buntowniczych rzeczy za czasów gimnazjalnych. Pierwszą płytę Paktofoniki mój brat puszczał w domu i w samochodzie tak długo, aż się do niej przekonałam. Trochę to zajęło, bo nie od razu byłam gotowa porzucić Britney Spears i Spice Girls, ale udało się. Zwłaszcza, że już wtedy zasłuchiwałam się w Kaliber 44.

Kaliber 44

Nie było mi łatwo wpuścić do serca wspomnianą wcześniej Paktofonikę, której muzyka tak znacznie różniła się od wielbionego przeze mnie Kalibra. Ponieważ należę do grona tych, którzy rozkochali się w psychorapie z Księgi Tajemniczej, nie pałałam już tak wielką sympatią do późniejszych płyt Kalibra i do innych hip-hopowych ekip. Ale przekonałam się do PFK i te dwa składy wymieniam zawsze na jednym wdechu, jako te, które wywarły największy wpływ na moje życie...

Pidżama Porno oraz Strachy Na Lachy

I znów dwa zespoły potraktowane jako jedność - sytuacja zbliżona do tej z Paktofoniką i dwiema ekipami z niej zrodzonymi. Tutaj mamy Grabaża i jego Pidżamę Porno oraz późniejszą formację - Strachy Na Lachy. Muzycznie nie wkładałabym ich do jednego worka - jeżeli chodzi o moc, charyzmę i przekaz - owszem.

Nie będę snuć opowieści o tym, skąd wzięła się moja miłość do Pidżamy (bo to od niej "wszystko" się zaczęło). Nie żebym nie lubiła osoby, która miała na to wpływ - raczej do pewnych momentów nie widzę sensu wracać. Muzyczny ślad w moim sercu pozostał i to jest ważne. Okres wychodzenia z gimnazjalnego dzikusowstwa i powolnego wkraczania w dorosłość to u mnie czas naznaczony nowymi muzycznymi doznaniami i odkryciami. To tutaj sytuuje się właśnie Pidżama Porno.

Perfect

Muzyka Perfectu towarzyszy mi od najmłodszych lat. Ponieważ uważam, że najlepszy okres w muzyce skończył się na latach '80 ('90 to już raczej sentymenty i ostatnie podrygi dobrej muzyki) - ten zespół jest dla mnie sztandarowym. Ale i jego twórczość lubię do pewnego momentu. Kiedy odszedł Hołdys, Perfect się popsuł. Jeszcze album Jestem ma w sobie coś, co w Perfekcie kochałam, ale "im dalej w las, tym gorzej". Żeby oddać sprawiedliwość, muszę jednak zaznaczyć, że przede wszystkim wielbię ten zespół za teksty i ideologię, która - siłą rzeczy - na przełomie wieków musiała się zmienić. Nie da się tworzyć tak samo w PRL-u i w tzw. "wolnej Polsce", prawda?

Lady Pank

I tutaj mogę powiedzieć, że twórczość tego zespołu kocham do pewnego momentu. Od połowy lat '90 panowie zaczęli znacznie odchodzić od nurtów, którym wierni byli wiele lat (choć już wydany parę lat wcześniej album Tacy sami owe zmiany nieśmiało zapoczątkował). Obecna twórczość Lady Pank jest dla mnie kompletnie niestrawna - z utęsknieniem patrzę wstecz i wspominam naprawdę fantastyczny zespół, który kiedyś podbijał kraj, a teraz... Teraz jest już tylko mocno średni.

Dżem

I tutaj będzie sentymentalnie, bo Dżem ma dla mnie sens tylko za życia Ryszarda Riedla. To jego głos i charyzmę pokochałam, to te lata w historii zespołu cenię najbardziej. Nie mam nic przeciwko nowemu wokaliście, póki nie stara się naśladować legendy - bo temu zadaniu nie potrafi sprostać. Miałam okazję być na kilku koncertach "nowego Dżemu" i nie porywa. Choć na szczęście znajdzie się w ich dorobku kilka naprawdę znakomitych kawałków...

Seweryn Krajewski
i Czerwone Gitary

Uwielbiam Czerwone Gitary za czasów Krajewskiego (zwłaszcza ich pierwsze wspólne lata) oraz jego twórczość solową. Najlepszy okres w historii zespołu pachnie mi mocno Beatlesami i to zapewne stąd kilkanaście lat temu zrodziła się moja wielka miłość do Czerwonych Gitar. To muzyka, która towarzyszy mi od najmłodszych lat i pozostaje we mnie do dzisiaj - nie starzeje się i nie przemija.

Niestety, tak jak w części pierwszej rankingu zabrakło miejsca dla Abby, Kings of Leon czy Ska-P, tak i teraz nie wszyscy ulubieńcy zostali wyróżnieni. Wiedzcie jednak, że nie mniejszą miłością pałam wobec O.N.A., Chłopców z Placu Broni, Urszuli, Budki Suflera czy Republiki. Biorąc pod uwagę rozpiętość moich gustów muzycznych, nie dało się ich wszystkich zmieścić w jednym zbiorze.

W ramach bonusu wyróżnię jednak pięć nazwisk klasyków, którzy w moim sercu zajmują miejsce równie ważne, co Beatlesi czy Grechuta:

Wolfgang Amadeus Mozart, Piotr Iljicz Czajkowski, Fryderyk Franciszek Chopin, Georg Friedrich Händel, Claude Debussy

Kiedyś będę musiała Wam o nich opowiedzieć. Dziś już mój muzyczny wywód snuję prawie dwie godziny i zdecydowanie pora na przerwę.

Temat kolejny:
Dziesięciu pisarzy, którzy powinni wydać nowe książki.

Chcielibyście znać dalsze losy ulubionych bohaterów?
A może macie ochotę po prostu przeczytać cokolwiek, co wyszłoby spod pióra Waszego pisarskiego idola?
O tym za tydzień!

Zdjęcia pochodzą ze strony LastFM.

Zapowiedzi (26)

2012-02-20T13:58:00.000+01:00

Zapowiedzi - cotygodniowy cykl, prezentujący najbardziej interesujące zbliżające się premiery książkowe. Ponieważ portale literackie i strony wydawnictw podają często różne daty, należy traktować je raczej umownie.

Jeżeli ktoś będzie miał ochotę przyłączyć się do zabawy - zachęcam! Opowiedzmy o nowościach, które chcemy przeczytać.

Jeżeli chodzi o premiery książkowe, to będzie naprawdę owocny tydzień! Z jednej strony czuję przyjemną nutkę podniecenia i ekscytacji, z drugiej jestem nieco przybita, bo wiem, że prędko sobie na te smakowitości nie pozwolę. Mam jednak nadzieję, że chociaż Wy będziecie mogli poznać któreś z poniższych propozycji:

Tajny dziennik, Miron Białoszewski

Wydawnictwo: Znak
Premiera: 20/02/2012

Najważniejsze wydarzenie literackie 2012 roku!

Nikt nie mógł przeczytać „Tajnego dziennika” wcześniej. Cała twórczość Białoszewskiego to osobliwy pamiętnik. To dzieło – ze względu na stopień szczerości i samoobnażenia – mogło zostać wydane dopiero kilkadziesiąt lat po śmierci poety. W swojej „domowej epopei” Białoszewski przygląda się ludziom, znanym i nieznanym. Przygląda się również sobie, odsłania bujne życie towarzyskie, artystyczne, prywatne, erotyczne. Grzesznik, który „grzech” swój wybrał i przełamał tabu. Optymista, któremu życie nie oszczędziło męczarni, choroby i samotności.

Człowiek Miron, Tadeusz Sobolewski

Wydawnictwo: Znak
Premiera: 20/02/2012

Książka Tadeusza Sobolewskiego o jednym z największych pisarzy – Mironie Białoszewskim. To rodzaj bardzo osobistego wspomnienia nie tylko o samym poecie, ale i o całym środowisku, które się wokół niego kształtowało. Miron autor, Miron człowiek, Miron przyjaciel, Miron kochanek, Miron artysta, Miron sąsiad – Sobolewski pisze o kilku wcieleniach Białoszewskiego, tworząc wielowymiarowy barwny portret mistrza.

Kobieta w lustrze, Eric-Emmanuel Schmitt

Oryginał: La femme au miroir
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 20/02/2012

Życie to coś więcej.

Więcej niż rola do odegrania. Niż religia i konwenanse. Więcej niż mąż i dziecko. Pieniądze i sława.

Trzy kobiety. Gwiazda filmowa, mistyczka, arystokratka zafascynowana psychoanalizą.

Na pozór dzieli je wszystko.

Łączy obsesyjna myśl, że muszą porzucić swoje dotychczasowe życie i odnaleźć to, co naprawdę ważne.

Eric-Emmanuel Schmitt, zdobywca nagrody literackiej Goncourtów 2010, zabiera czytelników w niezwykłą podróż przez czas i historię, by przedstawić losy fascynujących kobiet. W swej najnowszej powieści z wrażliwością filozofa i pasją wytrawnego detektywa zgłębia tajemnice kobiecej duszy.

W tym lustrze może się przejrzeć każda z nas.

Szansa na życie, Diane Chamberlain

Oryginał: The Courage Tree
Wydawnictwo: Prószyński i S-ka
Premiera: 21/02/2012

Ile jest w stanie zrobić matka, by ochronić własne dziecko?

Jedynym marzeniem ośmioletniej Sophie Donohue jest być jak inne dziewczynki. Jej matka Janine z ociąganiem zgadza się, by córka razem z zastępem zuchów pojechała na dwudniowy biwak. Dziewczynka z wyjazdu nie wraca.

Wbrew swym pragnieniom Sophie nie jest jednak zwykłą ośmiolatką. Cierpi na rzadką chorobę, a Janine, podejmując ostatnią próbę uratowania jej życia, wpisała córkę na eksperymentalną terapię, pomimo ostrych sprzeciwów swoich rodziców i byłego męża. Bez leku Sophie długo nie przetrwa; matczyna intuicja podpowiada Janine, że jej córka żyje, ale czasu jest niewiele.

Głęboko w lasach Wirginii toczy się inny dramat. Sophie znajduje schronienie w chacie Zoe, która walczy o uratowanie własnej córki, skazanej za morderstwo. Dręczona wyrzutami sumienia, że nie poświęcała Marti czasu, kiedy ta była mała, bo bez reszty zajmowała się własną karierą aktorską, teraz przygotowała plan ucieczki córki z więzienia, któremu poważnie zagraża pojawienie się Sophie. Obie matki, Zoe i Janine, z wielką determinacją dążą do uratowania swych córek, ale może się to udać tylko jednej z nich.

Martwy i nieobecny, Charlaine Harris

Oryginał: Dead and Gone
Wydawnictwo: MAG
Premiera: 22/02/2012

Zmiennokształtni, idąc w ślady wampirów, ujawniają się światu. Sookie, oczywiście, doskonale wie o ich istnieniu, w końcu jej brat zmienia się w panterę w czasie pełni, a szef Sam Marlotte jest jednym z nich. Na początku wszystko idzie dobrze, do czasu, kiedy na tyłach baru Sama zostaje odnalezione zmaltretowane ciało zmiennokształtnej. Sookie zgadza się wykorzystać swój talent do wytropienia zabójcy. Nie zdaje sobie, jednak, sprawy, że istnieje większe zagrożenie niż morderca, który pojawił się w Bon Temps – rasa nieludzkich istot, starszych, potężniejszych i bardziej tajemniczych niż wampiry i wilkołaki, gotująca się do wojny…

Marcowe fiołki, Sarah Jio

Oryginał: The Violets of March
Wydawnictwo: Znak
Premiera: 22/02/2012

Dziesięć lat temu Emily miała wszystko. Dziś jej kariera leży w gruzach, a ukochany mąż zabiera z ich mieszkania ostatni karton i odchodzi do innej kobiety. Załamana Emily wyjeżdża na wyspę, na której jako dziecko spędzała beztroskie wakacje. Tu będzie mogła odpocząć, wyleczyć rany.

Ale wymarzony spokój nie trwa długo. Kim jest Jack, tajemniczy artysta, od którego ciotka każe jej się trzymać z daleka? I czemu historia z odnalezionego pamiętnika tak bardzo przypomina Emily jej własne życie?

Umierający detektyw, Leif GW Persson

Oryginał: Den döende detektiven
Wydawnictwo: Czarna Owca
Premiera: 22/02/2012

Emerytowany szef szwedzkiej policji i wywiadu Lars Martin Johansson właśnie przeszed zawał. To cena, jaką płaci teraz za brak umiaru w życiu – stres, smakołyki i wykwintne wino. Dziś ma niebezpiecznie wysokie ciśnienie, a serce może mu odmówić posłuszeństwa przy byle okazji. Podczas pobytu w szpitalu spotyka przypadkowo neurologa, od którego dowiaduje się, że 25 lat wcześniej zgwałcono i zabito dziewięcioletnią dziewczynkę. Wstrząsająca zbrodnia sprzed lat rozbudza niezrównany policyjny instynkt Johanssona. Okazuje się jednak, że zaledwie kilka tygodni wcześniej sprawa uległa przedawnieniu. Co więcej, nie jest to jedyna przeszkoda. Lars Martin Johansson postanawia rozwiązać tę zagadkę – choćby i z łoża śmierci.

Niepowtarzalny styl, oryginalna narracja i czarny humor Leifa GW Perssona, wraz z fascynującą sprawą morderstwa sprzed ćwierć wieku, czynią z „Umierającego detektywa” prawdziwe arcydzieło gatunku i jedną z najlepszych powieści Perssona. Jako pisarz przejął nieoficjalną rolę, którą dawniej przypisywano Vilhelmowi Mobergowi – pisarz jako rzecznik społeczeństwa, który bada kondycję szwedzkiego państwa i zabiera głos, gdy coś dzieje się nie tak, jak powinno.

Serge Gainsbourg, Sylvie Simmons

Oryginał: Serge Gainsbourg: A Fistful of Gitanes
Wydawnictwo: Marginesy
Premiera: 22/02/2012

Pierwsza na polskim rynku biograficzna opowieść o genialnym i kontrowersyjnym Sergu Gainsbourgu (1928-1991) – francuskim kompozytorze i piosenkarzu, aktorze, scenarzyście i reżyserze, który stał się siłą sprawczą i głównym prowokatorem rewolucji seksualnej w swoich czasach.

W 1969 roku napisał piosenkę, która stała się jednym z największych światowych przebojów w historii. Utwór „Je t’aime… moi non plus” (Kocham Cię, ja też nie…) zamiast z Brigitte Bardot, dla której był przeznaczony, Gainsbourg zaśpiewał ze swoją ówczesną kochanką, piosenkarką Jane Birkin. Tekst i wykonanie wywołały liczne kontrowersje, głównie ze względu na pojawiające się w nim podteksty seksualne, a także sposób interpretacji (m.in. westchnienia Birkin w miłosnym uniesieniu, symulujące odgłosy kobiecego orgazmu). Utwór został uznany za skandaliczny. Zabroniono jego emisji w Hiszpanii, Islandii, Jugosławii, Szwecji, Włoszech i Wielkiej Brytanii. Do dzisiaj, zarówno życie Gainsburga jak i sama piosenka wywołują wielkie emocje, u niektórych: rumieńce wstydu i zażenowania, u innych: zachwyt i oczarowanie.

Kwiaty na poddaszu, Virginia C. Andrews

Oryginał: Flowers in the Attic
Wydawnictwo: Świat Książki
Premiera: 22/02/2012

Wciągająca opowieść o rodzinnych tajemnicach i zakazanej miłości.

Szczęśliwą z pozoru rodzinę Dollangangerów spotyka tragedia – w wypadku samochodowym ginie ojciec. Matka z czwórką dzieci zostaje bez środków do życia i wraca do swego rodzinnego domu. Niezwykle bogaci rodzice mieszkający w ogromnej posiadłości, wyrzekli się córki z powodu jej małżeństwa z bliskim krewnym, a narodzone z tego związku dzieci uważają za przeklęte. W tajemnicy przed dziadkiem rodzeństwo zostaje umieszczone na poddaszu, którego nigdy nie opuszcza. Dzieci żyją w ciągłym strachu, a odkrycie, jakiego dokonuje najstarszy brat, stawia rodzeństwo w obliczu nieuniknionej katastrofy.

Poza strachem, Jaye Ford

Oryginał: Beyond Fear
Wydawnictwo: Świat Książki
Premiera: 22/02/2012

W wieku siedemnastu lat Jodie Cramer przeżyła koszmar zgotowany jej przez trzech nieznajomych mężczyzn. Obecnie trzydziestopięcioletnia Jodie jest nauczycielką i matką dwójki dzieci. Uporała się z tragicznymi przeżyciami. Kiedy wraz z trzema przyjaciółkami wybiera się na weekend za miasto, ma nadzieję, że będzie to dla niej miła odmiana. Odludne miejsce budzi jednak w Jodie przerażające wspomnienia i prześladuje ją poczucie, że ktoś je obserwuje. Przyjaciółki nie wierzą jej, a Jodie zaczyna wątpić w siebie, i w to, czy jest przy zdrowych zmysłach. Dopóki dwóch mężczyzn nie zapuka do drzwi domku…

Życie codzienne. Egipt w czasach piramid, Guillemette Andreu

Oryginał: L’Egypte au temps des pyramides
Wydawnictwo: Świat Książki
Premiera: 22/02/2012

Guillemette Andreu ukazuje w swej książce Egipt w czasach Starego i Średniego Państwa (od ok. 2650 do ok. 1750 r. p.n.e.), uważanych przez potomnych za złoty okres egipskiej cywilizacji oraz niedościgły wzorzec społeczno-polityczny, artystyczny i moralny. Autorka szczegółowo – wykorzystując najnowsze odkrycia archeologiczne i badania egiptologów – omawia nie tylko budowę królewskich piramid, organizację administracji państwowej, życie chłopów i rzemieślników. Barwnie opisuje system nauki w szkołach dla pisarzy, rozrywki, gry i zabawy, polowania i łowienie ryb, a także dzieła literackie i koncepcje religijne. Często przytaczane teksty z epoki pozwalają przyjrzeć się żywym ludziom, pełnym nadziei, aspiracji i ideałów.

Wszystkie kobiety Don Hułana, Maciej Bennewicz

Wydawnictwo: G+J
Premiera: 23/02/2012

Don Hułan zaginął. Zrozpaczona matka prosi o pomoc licealnego kolegę syna – Piotra Glucka. Prywatne śledztwo pociąga za sobą trudny powrót w rodzinne strony. Odżywają dawno zapomniane relacje i demony przeszłości? Całe życie Piotra zostaje przewrócone do góry nogami, zaś poszukiwania kolegi stają się pretekstem do poszukiwania siebie samego. Piotr odkryje, że nic nie dzieje się przypadkowo Niezwykła powieść z wątkami psychologicznymi, której autor mówi wprost: dla osób lubiących się za kimś chować toksyczni ludzie są jak wódka dla alkoholika. W historię don Hułana uwikłane są zarówno kobiety, które – pozornie słabe i chore – zapędzają mężczyzn w ślepe uliczki, jak i mężczyźni poszukujący swojej tożsamości.

I jak?
Znaleźliście coś dla siebie?

Kłótliwy poradnik partnerski, Ewa Żeromska

2012-02-19T14:25:00.002+01:00

Kłótliwy poradnik partnerski, Ewa Żeromska

Wydawnictwo: Edgard
Rok wydania: 2012
Stron: 189
Gatunek: poradniki
Zajrzyj do książki

Poradniki i publikacje popularnonaukowe zawładnęły ostatnio moim sercem. Z coraz większą ciekawością i fascynacją chłonę ciekawostki ze świata nauki i psychologii, przez co nieustannie czuję się mądrzejsza, pełniejsza i lepsza. Kiedy natrafiłam na zapowiedź Kłótliwego poradnika partnerskiego bez chwili wahania uznałam, że to pozycja idealna dla mnie, czemu - o zgrozo - błyskawicznie przyklasnął narzeczony.

Poradnik Ewy Żeromskiej napisany jest lekko, z humorem i polotem (dodatkowo wzbogacono go o rewelacyjne ilustracje!). Traktuje on o tematach ważnych i poważnych, ale autorka nie zalewa czytelnika moralizatorstwami, nie atakuje nikogo poważnymi teoriami i psychologicznym bełkotem, którego szary obywatel zrozumieć nie będzie w stanie. Pisze o ludziach i dla ludzi - z dystansem, nieco przekornie, zabawnie i mądrze. A czyta się to świetnie!

Kłótliwy poradnik partnerski traktuje - jak sama nazwa wskazuje - o kłótniach. Sprawa wydaje się błaha - kłótnia to kłótnia, lepiej unikać, ale godzić się też jest fajnie. I tyle. Nic bardziej mylnego - według tego, o czym pisze Ewa Żeromska - kłótnia ma wiele oblicz i odcieni, rządzi się swoimi prawami i jest - uwaga, uwaga! - prawdziwą sztuką. Aby kłótnia była "na poziomie", przydatna i owocna (tj. dobrze zakończona) trzeba dokładnie poznać zarówno jej reguły, jak i samego siebie. I partnera również, ale to raczej oczywiste.

W tym właśnie ma pomóc Kłótliwy poradnik partnerski.

Książka składa się z 20 rozdziałów, których tematyka jest bardzo rozległa - od pierwszych spojrzeń i docierania się, przez wspólne mieszkanie, małżeństwo, konflikty z teściowymi, wyjazdy na wakacje, wychowywanie dzieci po zdradę, zazdrość i rozwód. Autorka zagadnienie kłótni bada dokładnie i analizuje wieloaspektowo, ale nie na samych konfliktach partnerskich się skupia. Sporo tu zwyczajnych, ludzkich wywodów o życiu, partnerstwie, miłości i rodzinie...

Najmocniejszą stroną poradnika Ewy Żeromskiej są wymyślone przez autorkę scenki rodzajowe - dialogi, które znacznie wzbogacają teorię. Nic tak nie działa na wyobraźnię odbiorcy, jak spojrzenie z dystansu na rzeczywistość, która nie jest mu obca. Bo któż z nas nie kłócił się nigdy z kimś bliskim? Dzięki autorce Kłótliwego poradnika partnerskiego na mniej lub bardziej ostre wymiany zdań można spojrzeć z boku, dostrzegając komizm/tragizm/niedorzeczność danej sytuacji. O takie obiektywne, trzeźwe spojrzenie bardzo trudno na co dzień...

Kłótliwy poradnik partnerski mogłabym polecić właściwie każdemu kto był, jest bądź planuje być w związku. Ewa Żeromska nie sypie złotymi radami, nie sili się na dydaktyzm - po prostu z odpowiednią dozą ironii i humoru przedstawia to, o czym niby wszyscy wiedzą, a jednak stale zapominają. Bo ileż sprzeczek kończy się wyzwiskami i rękoczynami? Ileż problemów dałoby się rozwiązać, gdyby nie niepotrzebne zaognianie sytuacji i brak dystansu? Jeżeli zależy Wam na tym, aby Wasza miłość kwitła, a związek był udany - sięgnijcie po Kłótliwy poradnik partnerski. Można go potraktować jako rozrywkę i ciekawostkę, niekoniecznie jako wyrocznię. Ze swojej strony, polecam go szczerze.

Moja ocena: brak

literatura polska | recenzja | Ewa Żeromska | literatura | recenzje książek

Ewa Żeromska – seksuolog, pedagog, doradca rodzinny. Zajmuje się edukacją seksualną młodzieży i terapią seksuologiczną. Współpracuje też jako ekspert m.in. z Polskim Radiem, „Rozmowami w toku” i „Poradnikiem Domowym”. Udziela także porad na eksperckim forum serwisu Gazeta.pl. Autorka specjalistycznych publikacji dotyczących życia intymnego oraz współautorka książek Kobietą być... i Mężczyzną być...

Źródła: foto | opis