Kacper's dive log

Tmx gas blender

2009-12-09T12:35:00.004+01:00

Pora jesienno-zimowa i wszelkie związane z nią dolegliwości katarowo-przeziębieniowe skutecznie odepchnęły mnie od nurkowania. Chęci są, ale jak do tej pory przegrywają z myślą o przebieraniu się na zimnej łące po wyjściu z zimnej wody.
W tym roku okres zimowy to czas na serwis sprzętu, odłożenie funduszy na sezon kolejny i - dzięki zaproszeniu Styxa - czas na zrobienie kursu blendera trymiksowego.
Jak na razie odbyła się pierwsza część kursu - slajdowa teoria i pierwsze ćwiczenia obliczeniowe.
Przed nami jeszcze spotkanie drugie: obliczeniowe i trzecie: zajęcia praktyczno-techniczne w sprężarkowni.

Kolejne skillsy stage'owe, jez. Białe k/ Gostynina

2009-08-16T22:35:00.017+02:00

Dziś kolejny weekend skillsowy, tym razem w pełnym zespole czyli Piotr i Radek (którzy za tydzień podchodzą do kursu adv ean) no i ja na dokładkę.

Na pierwszym nurkowaniu tego dnia zrobiliśmy powtórkę z poprzednich warsztatów skillsowych z Piotrem i tym razem poszło o wiele sprawniej. Było wesoło, czasami strasznie i trudno, a czasami sprzęt płatał dziwne figle: węże się plątały, stage'e odpływały a latarki gasły :)

Drugie nurkowanie to już wymyślony ale konsekwentnie realizowany runtime z symulowaną dekompresją. Tak aby się zebrać i ogarnąć w sobie bo wiele osób (również ja, na swoich pierwszych "rantajmowych" nurkowaniach), które zaczynają nurkować wg planu popełnia ten sam banalny błąd: wydaje im się, że mają duuuuuużo czasu. Co jest oczywiście nieprawdą, bo każde "zabalowanie" na dnie lub deepstopie chwilę dłużej skutkuje poważniejszym rozjechaniem się planu wyżej. Jasne, że można później przeliczyć i odstać chwilę dłużej, ale nie o to przecież chodzi. Jest plan więc go realizujmy. Generalnie dolne przystanki lecą bardzo szybko i czasu jest tak naprawdę mało, żeby się ogarnąć. No bo skoro zakładamy sobie w przypadku minutowego deepstopa, że wystoimy na nim minutę to tak naprawdę jest to 30 sekund na głębokości, a drugie 30 to wejście na kolejny przystanek.

Plan wymyśliliśmy na 30 metrów (tak naprawdę 29 bo na tylu jest platforma) z czasem dennym 20' po czym realizujemy co następuje:
21m - 1'
18m - 3' (zmiana gazów)
15m - 1'
12m - 2'
9m - 3'
6m - 10'
I do tego jeszcze jakaś kosmetyka w postaci minutowego przystanku na 3 metrach :) Nasz chytry plan prawie się udał; prawie, ponieważ założyliśmy, że 20' spokojnie starczy nam na dojście do platformy na 30 metrach. No i starczyło, tyle, że na styk. W 20 minucie zobaczyliśmy platformę, a jeszcze potrzebna była chwila na ogarnięcie się i znalezienie dowiązanej do niej opustówki. Więc naszą podróż ku powierzchni zaczęliśmy w jakiejś 21'. Przystanek na 21 metrach to miejsce i czas na przygotowanie się do zmiany gazów, czyli wyciągamy automaty ze stage'y, sprawdzamy czy właściwe, odkręcamy i po niecałej minucie zaczynamy się podnosić na kolejny stop. Tam zmiana gazów, otwieramy nieco okienko tlenowe i grzecznie siedzimy. Dalej runtime już jak Pan Bóg przykazał i po odwiszeniu najdłuższego stopa na 6 metrach klarujemy stage'e i wynurzamy się. Teraz czeka nas dłuuga podróż "z płetwy" po powierzchni do brzegu.

Było fajnie.
Chłopaki jeszcze raz dziękuję za nury i porcję wiedzy "czarnego zakonu" i powodzenia na kursie adv ean.
Mikołaj - wielkie dzięki za pożyczenie stage'a.

Więcej zdjęć TUTAJ. Irminka dziękuję za fotki.

Nurkowanie nr. 97, jez. Białe k/Gostynina, 29m/50' AIR

2009-08-09T21:29:00.040+02:00

Dziś spontaniczne nurkowanie z Remkiem w okolice 30 metrów. Poszliśmy i wróciliśmy na azymut po drodze mijając kilka poręczówek. Pod wodą jak pod wodą, nic ciekawego: jakaś butelka i "kołowrotek" zatknięty na patyku - widać niedokończona akcja poręczowania. Wizura w okolicach 4-5 metrów na naszym szlaku i masakryczne kilkadziesiąt centymetrów na platformie wejściowo/wyjściowej na 5 metrach.

A po wyjściu z nura i grillowaniu odbył się mecz ping-ponga ziemnego :)

Skillsy stage'owe, jez. Białe k/Gostynina

2009-08-08T15:34:00.006+02:00

Na początku tygodnia napisał do mnie Piotr (Kangur) w zapytaniem, czy zechciałbym zrobić z nim nurkowanie skillsowe, ponieważ jest w trakcie kursu adv ean i dobrze byłoby "coś" poćwiczyć. To "coś" to wszelkie zabawy z operowaniem dodatkowymi butlami z gazem deco i związane z tym procedury i czynności mające na celu poskromić owe stage'e. Pomysł spodobał mi się bardzo, zwłaszcza, że jeszcze swojego stage'a nie mam i każde ćwiczenie wkoło tego tematu jest także z korzyścią dla mnie :)
Przed wejściem do wody ustaliliśmy, że idziemy nad boczną platformę i realizujemy następujący gry plan:
- vdrill
- przekazywanie stage'y 0-1-2-1
- przepinka na gaz deco
- deponowanie stage'y na poręczówce płynąc
- zmiana dwóch gazów deco z przepinką przez gaz plecowy
- style pływania
Po zaciętej walce z wszystkimi wyżej wymienionymi udaliśmy się w kierunku głębi by po dojściu w okolice 17 metra zacząć realizować wynurzanie w toni z przystankami wg. następującego planu:
12m - 1'
9m - 1'
6m - 1' (zmiana gazów i bojka)
5m - 1'
4m - 1'
3m - 1'
2m - 1'
Cała większa część nurkowania odbyła się w okolicach platformy bocznej czyli na jakichś 7 metrach, a czas tego nura to 105'. Wielkie dzięki Piotr za zaproszenie i wspólną zabawę.... stage'ami oczywiście :)))

Nurkowanie nr. 96, jez. Białe k/Gostynina, 20m/45' AIR

2009-08-02T22:25:00.006+02:00

Dzisiejszy wyjazd nurkowy zainicjowała Irmina chcąca się pokąpać w słońcu leżąc na złotych piaskach tudzież innej zielonej trawie brzegów jeziora Białego, zatem zgarnąłem sprzęt i pojechaliśmy. A ponieważ prawie cała moja ekipa wyjechała w ten weekend nad Hańczę, partnura na dzisiejsze nurkowanie znalazłem na internetowym forum nurkowym.
Hmm, nie było to najlepsze nurkowanie, miałem okazję poćwiczyć łapanie wylatującego partnura, wpinanie partnurowi weżyków do inflatora i skafandra pod wodą, ciutkę sobie poręczowałem by na koniec brawurowo strzelić bojkę i wykonać równie brawurowo wynurzenie w opcji 1m - 1' :)
Po wynurzeniu do wody wskoczyła Irmina i zabraliśmy się za regulację maski dla Niej, krótkie omówienie oddychania z automatu i wykonaliśmy pierwszego nura Irminy wczepionej we mnie rękami, oddychającej z mojego głównego automatu na głębokość 2 metrów z czasem lekko powyżej jednej minuty. Celem nurkowania było podglądnięcie bogatego życia jeziorno-podplatformowego i zachęcenie Jej do nurkowania.
Wyszła zadowolona znaczy chyba się podobało. Dzięki za wspólnego nura :))))

Nurkowanie nr. 95, 22m/60' AIR

2009-07-19T19:02:00.015+02:00

W dniach 18-19 lipca nad jez. Białym w bazie Crazy Shark odbył się piknik nurkowy zorganizowany przez grupę Freak Frogmen Friends połączony z warsztatami nurkowymi oraz testami sprzętu nurkowego.

Na piknik wybrałem się głównie celem obejrzenia i potestowania latarek Yellow Diving, ale także aby miło spędzić weekend i spotkać się ze znajomymi. Na miejsce przybyliśmy po 9 rano gdzie był już Ortodonta z rodziną (jak się okazało już po jednym nurkowaniu z córką) i Ania z Michałem oraz całkiem sporo ludzi. A za niedługo dojechał Styx z Kasią. Powoli zaczynali się też "rozkładać" wystawcy ze swoim sprzętem do testowania. Był też znany z forum Ryszard Czarnecki vel. $mok z całkiem sporą kolekcją sprzętu nurkowego sprzed lat, który można było dotknąć, przymierzyć i dowiedzieć się jak się kiedyś nurkowało.

W międzyczasie wiele rozmów ze znajomymi oraz porady bardziej doświadczonych np. co do testowanego przeze mnie p-valve'a.

W wodzie zapewne z racji tłumów wizura dramatyczna, na szlakach oporęczowanych marny 1 metr, poza szlakami "nawet" całe 3-4 metry. Do testów wziąłem latarkę Yellow Mini 2110 (21 watt, 9Ah) i skuter Submerge N-19.

Na początku spadliśmy z Anią na platformę na 5 metrach i coś kombinowaliśmy ze skuterem, ale z racji marnej wizury, żeby nikogo nim rozpędzonym nie zabić skuter poszedł na dupny d-ring i rozpoczęliśmy wycieczkę z płetwy na łódkę na 15 metrach i dalej od niej doszliśmy po poręczówce na 22 metry tak, żeby było ciemno i żebym mógł sobie poświecić latarą. Wrażenia chyba nawet fajniejsze niż w moim Halcyonie 18 watt. Chwila wystarczyła i wiem, że będzie to moja kolejna latarka. Później odwrót po poręczówce, zejście ze szlaku i jazda na skuterze w okolicach 9 metrów. Przy okazji symulacja oog w stylu jaskiniowym z holowaniem na skuterze. A po wyjściu z wody testy p-valve'a.

Po nurkowaniu pojechaliśmy zakwaterować się w naszej noclegowni i silną grupą wreszcie na obiad. Wieczorem znów przyjechaliśmy do bazy Crazy Shark na panel wieczornych prelekcji m.in. wykład dr. Krzyżaka nt. medycyny nurkowej oraz najbardziej przeze mnie wyczekiwaną projekcję Tomka Stachury z nurkowań na wraku niemieckiego lotniskowca Graf Zeppelin, niestety pogoda nie pozwoliła na ten punkt pikniku i z powodu burzy i ulewy ewakuowaliśmy się do kwatery. Niestety niedziela również zaczęła się deszczowo co zniechęciło mnie do nurania.
Więcej zdjęć tutaj.

P-valve czyli pełen komfort podczas nurkowania

2009-07-17T12:27:00.019+02:00

Przy okazji wakacyjnego wyjazdu nad morze wstąpiłem do SANTI celem wszycia zaworu ulgi do skafandra. Wcześniej szukałem rozwiązania tymczasowego i kombinowałem "na sucho" z rozwiązaniami typu pieluchomajtki czy wkładki dla mężczyzn :D (coś jak kobieca podpaska tyle, że mniej chłonne i zawsze miałem trochę zaszczane majty).

Wybór padł na p-valve'a firmy Salvo. Santi prowadzi sprzedaż zaworów dwóch producentów: Halcyona i Salvo, ale oczywiście montują też p-valve'y dostarczone przez klienta. Halcyon jakby odpadł w przedbiegach ze względu na powalającą cenę. A że konstrukcja całego urządzenia jest prosta jak budowa cepa i z opinii zasłyszanych czy też wyczytanych w necie, wybrałem urządzenie tańsze a tak samo sprawne, czyli Salvo. Ponoć jeszcze tańsze a tak samo dobre są zawory Yellow Diving, jednak u mnie przy wyborze decydował czas: YD musiałbym zamawiać i czekać na przesyłkę, a Salvo były dostępne od ręki w Santi, czyli po drodze.
Zawór z zewnątrz wygląda całkiem niewinnie, ot zwykła śruba przewiercona wzdłóż przez środek i w poprzek pod główką śruby. Elementem uszczelniającym na tym etapie jest zwykły o-ring umieszczony pod główką śruby zapewniający uszczelnienie układu poprzez docisk.

W środku skafandra mieści się większa część urządzenia.

Wewnątrz krótszej rurki widocznej na zdjęciu znajduje się zaworek jednokierunkowy mający na celu wyrównanie ciśnienia w całym układzie. Kiedy dodajemy gaz do suchego skafandra ciśnienie wyrównywane jest właśnie przez ten zaworek również w środku p-valve'a.
Aby wszystko działało potrzebujemy jeszcze jednego elementu - cewnika zewnętrznego, który wygląda jak zwykła prezerwatywa tyle, że ma klej po wewnętrznej stronie pomagający utrzymać go we właściwym miejscu oraz zakończony jest specjalnym ujściem, który wciskamy w końcówkę dłuższego wężyka wychodzącego z p-valve'a.

Cewnik zewnętrzny jest raczej ciężko zdobywalny w normalnych aptekach, ja w poszukiwaniach zjeździłem co najmniej 15 aptek i w żadnej nie dostałem. Rozwiązaniem są sklepy ze sprzętem medycznym np. warszawski Cezal za Galerią Centrum koło Filharmonii lub sklepy internetowe, np. www.dlapacjenta.pl
Przed zakupem dobrze jest zmierzyć swoją sikawkę celem doboru odpowiedniej średnicy cewnika oraz zanabyć kilka cewników w rozmiarach zbliżonych do dokonanych pomiarów aby z kilku najbliższych dobrać ten odpowiedni.

Niebywałą zaletą zamontowania p-valve'a jest to, że kiedy już jest wcale nie chce się sikać. Moje "mokre" testy p-valve'a odbyły się podczas tegorocznego Pikniku FFF nad jez. Białym. Jak to za pierwszym razem wszystko chwilę trwało: przygotowanie cewnika, instalacja i ułożenie. Ale wreszcie się udało. Niestety, mimo wypicia 17 litrów wody mineralnej ciężko było się zmusić do sikania. Raz, że wcale mi się nie chciało, a dwa, to jakoś mało rozluźniająco działały na mnie okrzyki i dopingowanie znajomych licznie zgromadzonych na brzegu :)
Ale wreszcie się udało. Wrażenia jak na pierwszy raz są, hmm... dziwne. Człowiek z natury nie sika w ubranie więc ciężko na początku się przemóc. Druga sprawa to ciągłe zastanawianie się czy cewnik jest dobrze przyklejony, czy się nie zagiął gdzieś po drodze i czy mocz wypłynie przez zawór czy zaraz poczuję, że mi ciepło w majtach.
Całe szczęście moje obawy okazały się niepotrzebne i wszystko zadziałało zgodnie z zamysłem konstruktorów. Pierwszy test zakończony sukcesem.

Nurkowanie nr 94, ORP "Wicher", 9m/59' AIR

2009-07-12T15:38:00.007+02:00

Po sensacjach żołądkowych podczas powrotu z "Groźnego" musiałem zrobić sobie dzień przerwy, bo samo wspomnienie o falującym morzu powodowało, że robiłem się zielony. Nic straconego, bo w sobotę pogody nie było. Za to na niedzielę plan był uderzyć na "Trałowca vel. Munin", który to w międzyczasie zmodyfikował się w popołudniową "Kanonierkę" którą z kolei musieliśmy odpuścić z przyczyn wakacyjno-powrotowych Seby. Więc, żeby nurnąć w godzinach około południowych zdecydowaliśmy się na ORP "Wicher" a raczej to co z niego zostało i dołączyliśmy do ekipy Jarka Kura.

Pozostałości wraku leżą płytko, płycej niż podają wszystkie źródła internetowe, bo większość leży na 5-7 metrach a raz udało się znaleźć 9 metrów. Szczątki wraku to gruzowisko kotłów, stali, rur, metalowych elementów itp. Z ciekawych rzeczy zobaczonych podczas tego nurkowania to dwa "elementy" przypominające pociski oraz dużo babek, mały krab i jakieś połączenie węgoża z konikiem morskim :)
Tutaj relacja Styxa.

EPILOG
Osobom chcącym ponurać na helskich wrakach mogę śmiało polecić pływanie z Andrzejem Salą - wszystko ogarnięte sprawnie i w miłej atmosferze plus można spotkać znajomych.
Wielkie dzięki też dla Pana z bazy JASA za dobicie gazów w niedzielę: szybko i za normalne pieniądze.

Nurkowanie nr. 93, ORP "Groźny", 17m/57' AIR

2009-07-10T23:39:00.007+02:00

To był mój drugi wypad na bałtyckie wraki. Pierwszy raz dwa lata temu ze znajomymi zaliczyłem "Kujawiaka" - polską łódź podwodną i jakąś stertę desek przy zerowej widoczności, która później okazała się kilkusetletnim żaglowcem :) Tym razem miało być inaczej, przede wszystkim stalowo, żadnych drewnianych żaglowców a normalne wraki z żelaza i stali :) A że akurat zgrały się nam urlopy na wraki umówiłem się z Sebastianem Styxem.

Pierwsze podejście właśnie na Groźnego, klasykę nurkowania. Zgadaliśmy się z Andrzejem Salą i piątkowym popołudniem szykowaliśmy się do nurkowania na nabrzeżu portu w Jastarni. Jak dla mnie emocje jak na rybach: niedługo w wodzie będę oglądał kawałek historii. Emocje rzeczywiście odegrały rolę, bo płynąc na wrak nie zwracałem uwagi na bujanie łodzi i lekką "dwójkę" stanu morza. Na pozycji już szybkie ogarnięcie, skok do wody i zjazd po opustówce. Wrak fajny, bardzo mi się podobał, zresztą - co miał się nie podobać jak jeden z pierwszych jakie w życiu zobaczyłem :) Pływaliśmy wkoło prawie godzinę zaglądając w każdą dziurę i przepływając przez wszystkie możliwe nadbudówki. Niestety w drodze powrotnej musiałem "zapłacić" za możliwość podziwiania wraku i oddać Neptunowi obiad.
Nawiązując do słów Styxia - dupa ze mnie nie wilk morski.

Nurkowanie nr. 92, jez. Białe, 30m/55' (total 107') AIR/EAN50

2009-06-21T22:46:00.010+02:00

Dziś na nurkowanie dołączyłem do Sebastiana i jego kursanta Mikołaja. Chłopaki ciut się spóźnili bo jak się okazało musieli odespać dzień poprzedni a raczej zarwaną noc, bo podobno nurkowania skończyli po godzinie 1 !!!

Zatem cierpliwie na nich czekając, przycupnąwszy pod konarem podziwiałem rozmaite konfiguracje i zachowania innych nurków. Najbardziej w mej pamięci zapadło stwierdzenie jednej dziewczyny, która to po założeniu płetw na ławeczce przy brzegu zaczęła iść do wody, po czym po dwóch krokach leżała już na tyłku a całe zajście skwitowała: "zapomniałam, że w płetwach trzeba chodzić do tyłu" :)

Pierwsze nurkowanie to były najpierw ćwiczenia nawigacyjne Mikołaja a następnie podróż po platformach aż do 30m. Tam nastąpiła seria brutalnych ćwiczeń jak bezmaszcze Mikołaja, poręczowanie itp. A następnie powrót do brzegu na azymut. Całe nurkowanie było bardzo długie, a kiedy staliśmy na 9 metrach na przystanku byłem już skłonny nasikać do swojego suchara, bo każdy ruch płetwą odbijał się niemiłosiernym bólem pęcherza :) Czas chyba zainwestować w p-valve'a. Gekko przy tym znów się zbiesił bo z racji nieobsługiwania EAN50 nawalił mi deco powietrznego coś w okolicach 40 minut.
Drugie nurkowanie tego dnia to już rekreacyjne taplanie się w litoralu nieprzekraczając 7 metrów i ćwiczenie stylów pływania i sytuacji oog w masce i bez z płynięciem do partnura dystansu jakichś 8-10 metrów.
Dzięki chłopaki za wspólnego nura.

Nurkowanie nr. 91, kamieniołom Piechcin, max. depth 21 m, time 70 min, air

2009-06-06T23:16:00.005+02:00

Szczęśliwie powróciłem z kolejnej wyprawy nurkowej. Tym razem umówiliśmy się na kamieniołom w Piechcinie.

Pobudka o 6 rano tak aby na 11 zdążyć w umówione miejsce, gdzie stawiliśmy się w składzie: Seba i jego kursant Mikołaj, AniaK i Marcin Ortodonta, Przemek i ja i w takich parach mieliśmy razem płynąć, grzecznie jedna parka za drugą.
Plan na pierwszego nura był aby pójść na prawo od wejścia do wody i płynąć przy ściance do najgłębszego miejsca czyli na jakieś 24 metry. W wodzie okazało się, że jest niemiłosierny syf, wszędzie jakaś biała, ograniczająca widoczność zawiesina co spowodowało, że szybko się wszystkie pary pogubiły i każda zajęła się zwiedzaniem na własną rękę. Kiedy miałem dość nura i byłem załamany tym co zobaczyłem pod wodą, a raczej tym, że niczego nie widziałem, wtedy Przemek dał znak do odwrotu, wypłyciliśmy i popłynęliśmy na lewo od wejścia do wody. A tam zupełnie inna bajka, wizurka z 6 metrów, skałki, ścianki, rybki, zbiornik na gaz, opony i chyba najfajniejsza atrakcja akwenu - mini arch, przez który przepływaliśmy na tym i kolejnym nurkowaniu.

A kolejne nurkowanie to było już totalne pluskanie się w przedziale 3 a 7 metrów właśnie w opisanych wyżej fajnych rejonach akwenu. I małe ćwiczonka w stylu oog i zmienianie masek pod wodą.
Dziękuję bardzo Wszystkim za fajny wyjazd, atmosferę i fajne nurkowania.

IANTD Advanced Nitrox - drugi weekend kursowy, 30-31 maj 2009

2009-06-04T22:06:00.027+02:00

Tradycyjnie już na Hańczę zajechaliśmy w piątek koło północy; zawsze tak się jeździ i zawsze dojeżdża. Każdy z nas po tygodniu ciężkiej pracy więc tylko chwilę porozmawialiśmy, ustalając wstępny plan działania na dzień kolejny i poszliśmy spać. Rano wypoczęci (tiaa) i wyspani (yhyy) stawiliśmy się na pysznym śniadaniu mającym nam dać powera na pierwszy dzień drugiego weekendu kursowego pt. adv ean.

Nasza trójka już po kursie (od lewej: Jacek, ja, Tomek)

Jakoś po 10 byliśmy już na pierwszym parkingu zajęci skręcaniem sprzętu, analizami gazów, planowaniem i runtimem - bo chyba to jedna z najważniejszych rzeczy przy stawianiu pierwszych kroków w nurkowaniu z formalną dekompresją. Podczas wykładu dowiedzieliśmy się co i jak planować, co należy wziąć pod uwagę i dlaczego tak a nie inaczej, no i poznaliśmy metody planowania deco on the fly stosowane przez kilku znanych świata nurkowego. Generalnie padło na metodę stosowaną również przez Jacka, czyli metodę Andrzeja Georgitsisa.
Dosłownie tuż przed wejściem do wody kiedy się ubieraliśmy atmosfera zawrzała a nam - kursantom odechciało się wszystkiego. Mianowicie na parkingu od rana było tylko jedno auto i my przyjechaliśmy jako drudzy. Jak zaczęliśmy się ubierać podjechała kolejna grupka i się nas pyta czy widzieliśmy się z właścicielem tego pierwszego auta? My, że nie, nie widzieliśmy, a skąd takie pytanie? Po czym Panowie stwierdzili, że ten samochód stoi tu już od wczoraj, dokładnie w tym samym miejscu !!! Yyyyyyyyhhhhhyyyyyy, hmmm. No to wesoło. Ponoć właściciel auta mieszka w tym samym miejscu co i my i nurkuje solo. Przez chwilę nad nami zawisła wizja robienia zamiast adv ean, kursu search & rescue. Całe szczęście po kilku chwilach zjawił się "topielec", kamień spadł z serca, nastroje powróciły i mogliśmy spokojnie zacząć kurs.

Nurkowanie nr 87, 35m/44' EAN28/EAN50
Planem na pierwsze nurkowanie było zejście na 35 metrów na ściankę i czas denny 20 minut, jakoś w 15 minucie powrót w stronę miejsca wejścia i rozpoczęcie wynurzania we wspomnianej już 20 minucie. Po zaplanowaniu i dołożeniu deepstopa nasz plan wyglądał tak:

35m - 20'
24m - 21' (1') 22'
21m - 22' (3') 25' EAN50
18m - 25' (3') 28'
15m - 28' (1') 29'
12m - 29' (1') 30'
9m - 30' (2') 32'
6m - 32' (10') 42'

Czyli generalnie plan się udał, nie pamiętam tylko gdzie dołożyliśmy te dwie minuty różnicy między planem nurkowania a faktycznym nurem. Ciutkę się rozjechało, być może za późne wejście na pierwszy deepstop, a może jakieś dłuższe zamotanie przy zmianie gazów? Deco celowo było zaplanowane na 20' żebyśmy się tego nauczyli, poza tym jakoś ciężko byłoby rozpisać tylko 10 minutową dekompresję. Tak czy inaczej po wyjściu z wody omówienie nurkowania, dalsze wykłady, planowania i ustalenie co robimy na kolejnym nurkowaniu tego dnia.

Nurkowanie nr 88, 38m/34' EAN26/EAN50
Zabawa na drugim nurkowaniu polegała na obejrzeniu Dłubanek, partnerskiego strzelenia bojki z kołowrotka i deco w toni. Jakieś pechowe było bo najpierw nie mogliśmy znaleźć drzew prowadzących do Dłubanek, potem jakimś cudem trafiliśmy na łódkę w okolicach 24 metrów i zanurzając się dalej udało się dotrzeć do zaplanowanego celu nurkowania. Po kilku minutach oglądania "wraków" przyszedł czas współdziałanie zespołowe czyli ja z dupy kołowrotek, Tomek bojkę i plątanie jednego z drugim, wiązanie, dmuchanie i....fuck. Ciut się linka zaplątała na kołowrotku, ale się odwija, więc pomyślałem, że będzie ok. W międzyczasie Tomek rozplątał i mieliśmy rozciągniętą autostradę do domu. Ok, zatem zwijamy, trzymamy się runtime'u i hmm, to co nastąpiło dalej można nazwać PADIowym skrótem MSD(wtajemniczeni się chyba domyślą o co chodzi), przynajmniej w moim wykonaniu. Dno opuściliśmy o czasie, zwijam kołowrotek, zaczyna mnie wyciągać, więc trzeba spuścić ze skrzydła. Tu inflator, tu kołowrotek, obok czający się stage, nadciągająca zmiana gazów, pilnowanie czasu, głębokościomierza itd. Kur.....aaa, a ręce tylko dwie. Ale nic, uknułem chytry plan, mianowicie po kiego grzyba mi ten kołowrotek? Zablokuję, zabezpieczę i niech sobie wisi, a wyciagnie się go z powierzchni. Jak pomyślałem tak uczyniłem ale na nic się to zdało bo Tomek natychmiast go porwał i zaczął go zwijać. W dupę jeża - pomyślałem - po co nam ten kłopot, tyle rzeczy do ogarnięcia to po cholere On go zwija. Walczył dzielnie, poddał się coś jakoś koło 9 metra :) Runtime znów się poślizgnął ciutkę dłużej, ale w sumie chyba to nie dramat? Postoje i walka z kołowrotkiem wyszła na przystankach więc nieco wypłaszczyliśmy krzywą wynurzania. Czas na werdykt instruktora:
*plus za pomysł - zostawić kołowrotek sprawiający problemy-później się go wyciągnie
* minus za nieogarnięcie wyżej wspomnianego urządzenia :) - czyli, co to £^#^^@ miało być ?!
Runtime zaplanowany na15' bottom + 15' deco wydłużył się do 34 minut. Hmm, no cóż, shit happens!
Po nurkowaniach czas na obiad, prysznic, chwilę odpoczynku i dalsze wykłady. Mała świetlica i rzutnik ciekawie urozmaiciły dalszą porcję teorii. A gdzy już pochłoneliśmy całą wiedzę Julka wymyśliła spacer do kamienia. Sam o kamieniu słyszałem nie raz z różnych opowieści ale nigdy go nie widziałem, także nadarzyła się okazja aby zwiedzić koleją lokalną atrakcję z gatunku must see! Po drodze Jaca opowiedział nam kilka baśni i legend skąd ten głaz tam się wziął. Zatem była bajka o wężu, który cisną tym głazem w księdza i o odpoczywającym na nim Napoleonie wracającym z Rosji. Z kamieniem wiąże się jeszcze jedna ciekawa sprawa. Otóż każda panna która "położy" na kamieniu swój nagi biust lub odsłoni go przy kamieniu znajdzie bogatego i dobrego chłopaka, szybko i szczęśliwie wyjdzie za niego za mąż i będzie żyła długo i szczęśliwie. A na potrzeby własne dołożyliśmy jeszcze, że aby powyższe się spełniło wspomniana panna musi uwiecznić to zdarzenie na zdjęciu i wysłać je pod jeden z naszych adresów email :)))

Drogę powrotną już podczas dobrego zmierzchu urozmaicały nam wszechobecne żaby. A wieczorem rozrywka intelektualna czyli film pt. "Wesele".

Julia i Jacek na kamieniu

Nurkowanie nr 89, 40m/59' EAN28/EAN50
Podczas popołudniowych rozmów i wykładów dnia poprzedniego, Tomek strzelił z ciekawości pytanie jakiego teraz maksymalnego nura możemy zrobić? I tak teoretyczne pytanie stało się rzeczywistością - czyli dreams come true. Jacka odpowiedź była szybka: policzmy, zastanówmy się i ....zróbmy :). Z wyliczeń rock bottom, sac, gazu deco itp wyszło nam nurkowanie na 40 metrów z czasem dennym 30 minut + 20 minut deco. Czyli najbardziej hardcorowy nur w naszej nurkowej przygodzie. Nie pozostało nic innego jak złapać byka za rogi, tymbardziej, że pogoda w niedzielę dopisała: na niebie ani jednej chmury, grzało słońce i nastroje były good. Zaczęliśmy od Dłubanek oglądając je z każdej strony, bawiąc się kołem sterowym i wpływając do środka :) po czym rozpoczeliśmy podróż w prawo od nich na 40 metrach głębokości. Poza kilkoma rybami i tonami mułu nie widzieliśmy nic, podróż się ciągnęła i dłużyła. Jakoś w 20 minucie zaczęliśmy odwrót tak, aby zgodnie z planem w 30 minucie rozpocząć wynurzanie. Pierwszy deepstop prawie o czasie, z kilkunasto sekundowym opóźnieniem, kolejne już na czas. W końcu 24 metry, przygotowanie do zmiany gazów, wpadamy na 21 metr. Pierwszy zmienia Tomek. OK? OK! Potem ja. OK? OK ! Wisimy, wszystko jest ok, czas płynie. Wtedy Tomek do mnie macha, że idziemy na kolejny stop. Zaraz, zaraz, coś się nie zgadza. Macham do Niego latarą i pokazuję żeby wracał, jeszcze 2 minut mamy do odwiszenia tutaj. Sytuacja opanowana, zgodził się powrócić i nawet nie protestował za bardzo :). Cała reszta poszła już zgodnie z założeniem. Nadwyżka czasu wyszła z dodatkowych przystanków na 4 i 2 metrze oraz kilku minut okołopowierzchniowych owacji, wzajemnych gratulacji, rzucania się sobie w ramiona i innych przejawów radości z naszego jak do tej pory najbardziej hardcorowego nurkowania zakończonego sukcesem.

Zawieszony komputer Tomka po naszym najdłuższym nurkowaniu

Nurkowanie nr 90, 38m/35' EAN 28/EAN50
Jacek nie odpuszczał. Plan na ostatnie nurkowanie tego weekendu był dokładnie taki sam jak na nurkowanie nr. 2 z dnia poprzedniego - czyli Dłubanki, 15' bottom, strzelenie bojki i wynurzenie przy niej. Drzewa i Dłubanki znaleźliśmy już bez problemów i coś koło 12 minuty zmontowałem bojkę, strzeliłem i zaczęliśmy powrót na powierzchnię zgodnie z planem. Tym razem już nie bawiłem się kołowrotkiem tylko go zablokowałem i zostawiłem od razu nad dnem z opcją zwinięcia z powierzchni.

W sumie podczas całego kursu zrobiliśmy 8 nurkowań z łącznym czasem 432' (przeszło 7 godzin!!!), odwiedziliśmy jeziora Białe (pierwszy weekend kursowy) i Hańczę. Dowiedzieliśmy się jak planować tego typu nurkowania, na co zwracać uwagę i nad czym musimy jeszcze popracować. Dograliśmy się jeszcze bardziej z Tomkiem jako zespół działający wspólnie i kontrolujący się nawzajem. I śmiało mogę powiedzieć, że adv. ean to jeden z najfajnieszych kursów jakie się robi w swojej nurkowej drodze. Bardzo mi się podobał i dużo nauczył. Jednak to dopiero początek kolejnego etapu w rozwoju. Teraz czas na doskonalenie tej wiedzy i umiejętności.
Jacek, Tomek - BARDZO ZA WSZYSTKO DZIĘKUJĘ. TO BYŁA PRAWDZIWA PRZYJEMNOŚĆ!!! Do zobaczenia pod wodą.

mały UPDATE !!!
Zapomniałem napisać o bardzo "wesołej" Pani instruktor lub divemaster PADI, którą spotkaliśmy z Jej grupą przed naszym ostatnim nurkowaniem. Przyznam, że słysząc jakiś czas temu to co padło z Pani ust byłbym w niezłym szoku, teraz wszyscy się do siebie śmialiśmy. A monolog Pani instruktor PADI wyglądał mniej więcej tak (szli chyba na "ściankę"):
"...idziemy na jakieś 15-18 metrów, starajcie się nie przekraczać tej głębokości, nic się nie powinno stać, ale...jak coś się stanie to spokojnie, nie denerwujcie się i nie martwcie, ogarniamy sytuację pod wodą i się wynurzamy, przed wynurzeniem starajcie się zrobić przystanek na 5 metrach, ale też jak ktoś się nie utrzyma i go wyrzuci na powierzchnię to też nic się nie stanie..."

Ehh....i tak się rozmarzyłem; żeby i mój instruktor był taki opanowany, zrelaksowany i umiał podobnie uspokajać :)))))

Nurkowanie nr. 86, jez. Białe, max. depth 26 m, time 33 min, air

2009-05-10T22:35:00.011+02:00

Dziś plan na nura był już konkretny i z góry ustalony. Wszystko ciągle w ramach przygotowań do kursu. Idziemy na 30 m, i wynurzamy się przy opustówce z symulowanym deco. Jakoś po drodze 30 metrów zamieniło się na 26 i zamiast w lewo to pojechaliśmy w prawo.
Tym razem na nurkowanie umówiłem się z dziewuchami: Kasią i Anią. Godzina operacyjna umowiona na 1100 CET. Jednak w związku ze zbliżającym się Euro 2012 i remontami dróg wszystko się wydłużyło, ale nie ma tego złego.....bo jak już mieliśmy zakładać sprzęt to zjawił się jeszcze Paweł więc do nas dołączył. Zrobiły się dwie dwójki czyli nurkowanie chłopacy na dziewuchi :)

Wizura w jeziorze masakryczna, woda zaczyna kwitnąć. Do platformy na 12 metrach może z 1 metr widoczności, albo nawet nie to; później już nieco lepiej, aby poniżej 20 metra przejść w całe trzy. Przy platformie na 20 m się rozłączyliśmy: dziewczyny zostały a Paweł i ja popłynęliśmy do łódki na 26, kółko wokół niej i powrót do dziewczyn. Potem już tylko wymiana okey'ek i w górę przy opustówce. 15m-1' , 12m-1' , 9m-1' , 6m-3' , 3m-3'.

Dziękuję za nura. Więcej zdjęć w galerii.

Nurkowanie nr. 84 i 85. Jez. Białe k/Gostynina

2009-04-25T22:45:00.007+02:00

Wreszcie w wodzie !!!

Po dość długiej przerwie wyszedłem na prostą i mogłem zanurkować. Co prawda poczułem dzisiejsze nurki i jestem nieźle osłabiony ale będzie lepiej, kwestia poćwiczenia i odbudowania kondycji.
Na dzisiejsze nury nad Białym zebrała się dość pokaźna grupa. A że znałem jedynie wirtualnie z forum to pojechałem zapoznać na żywo. Kiedy zajechałem po godz. 10 na miejscu byli już wszyscy: jacekplacek, hubert68, ElBacio, Rafał i Piotr Kangur a później dojechał jeszcze maciek_nurr.

Nurkowanie nr. 84, max depth 21 m, time 52 min, AIR
Ponieważ było nas w sumie 7 osób nurkujących a widoczność nie powalała bezsensem byłoby iść taką gromadą, bo pogubienie się gwarantowane. Zatem na pierwszego nura poszedłem ja z Piotrkiem. Plan po poręczówkach na platformę na 20 m a w drodze powrotnej zabawy w stylu v-drill, komunikacja światłem, bojka i symulowane przystanki deco. O dziwo dla mnie po takiej przerwie wszystko poszło grejt.

Nurkowanie nr. 85, max depth 15 m, time 37 min, AIR
Po przerwie na grilla zanurzyliśmy się po raz drugi, tym razem dołączył do nas Maciek. I klasyka po raz drugi - po poręczówkach do platformy na 12 m potem łódka na 15 a w drodze powrotnej v-drille z Maćkiem.

Jestem super zadowolony z wyjazdu, niby ten sam, znany akwen ale jak miło powrócić do nurkowania :)

Podziękowania dla Piotra Kangura za podesłanie logów.

Nienurkowo

2009-04-05T14:38:00.008+02:00

Dziś z Irminą mieliśmy się wybrać nad Białe do ekipy kończącej kurs AOWD Ani. Wyjazd miał być typowo towarzyski bo nie mogę jeszcze nurkować (w poniedziałek zdjęcie szwów, wyniki badań i mam nadzieję że to już będzie koniec moich problemów w tym temacie.) Niestety zbieg nieprzewidzianych sytuacji spowodował, że Jacki, Agnieszki, Anie, Michały i Julki musieli wcześniej wracać znad wody, dlatego, żeby tego dnia nie kończyć nienurkowo wziąłem się za wypiek nurkowych babeczek.

Wyszły dwie, kto je znajdzie i jako pierwszy napisze maila z prawidłową odpowiedzią wygrywa skuter X-a*

*-oczywiście to ściema z tym X-em :)

Nurkowanie nr. 83, jez. Białe, max. depth 14 m, time 43 min, air

2009-03-08T16:35:00.012+01:00

W tegoroczny Dzień Kobiet zamiast na Manife wybrałyśmy się we cztery (Przemek, Seba, Tomek i ja) na nurkowanie. Szczerze to nie myślałem, że jeszcze zobaczę lód, a jednak... Gruby nie był ale nura można podciągnąć do kategorii podlodowe :) No i wreszcie sucho i przyjemnie, skafander po wymianie zaworu upustowego wreszcie nie cieknie.

Tego mi było trzeba, po dwóch miesiącach przerwy zaczeło mi brakować nurkowania. Niby miałem do wody nie włazić do początku kwietnia ale to było silniejsze ode mnie.
Wizurka dziś zachwyciła, chyba jeszcze nigdy nad Białym takiej nie widziałem, widoczność na 8-10 metrów. Oby tak częściej.
Plan był prosty: bubble check na 5 m, potem do platformy na 12, a potem kołowrotek i heja na wschód.
Poniżej kilka zdjęć z tego eventu (fot. Styx).

I szacun dla Tomka, który nurał w piance :)

Nurkowanie nr. 82, jez. Rydwan/Guźnia, max. depth 8m, time 26 min, air

2008-12-20T20:17:00.010+01:00

W ostatni przedświąteczny weekend wybraliśmy się na nasze kolejne nurkowanie. Skład prawie tradycyjny: Przemek, Seba i ja. Gdy zajechałem w miejsce, z którego zawsze nurkujemy zdzwoniłem się z chłopakami i ustaliliśmy, że dziś nurkujemy z innego miejsca, z drugiej strony. Powód: ponoć gdzieś tam pod wodą jest koparka. Nie wiedziałem, że chłopaki mają taki plan i gdy tylko pojawiła się wzmianka o odnalezieniu nowej podwodnej atrakcji me podniecenie i chęć zanurzenia się w wodzie o temp. 3 stopni od razy wzrosły :)

Jeszcze przed skręceniem sprzętu, gdy przechadzaliśmy się brzegiem nasze zainteresowanie wzbudziła butelka na środku jeziora. Pierwsza myśl: a może to właśnie tam jest obojkowana koparka? I od razu powstał plan, płyniemy po powierzchni do butelki, tam spadamy na dno a później kierujemy się ku prawemu brzegowi. No więc zaczęliśmy realizować plan. Jeszcze przed zanurzeniem niespodzianka; po dopłynięciu do butelki-bojki po koparce ani śladu, ba nawet nie miała by prawa tam być, bo w tym miejscu głębokość wynosi jakieś hmm 60 cm, czyli wody do pasa.

Niezrażeni niepowodzeniem zaczęliśmy nurkowanie z tego miejsca. Nurkowanie w tym zbiorniku jest dość specyficzne, kto tam nurał ten wie, że nie ma tradycyjnego spadku po dnie jak w normalnych jeziorach ale są tam niezliczone górki i dołki. Płynąc na obrany wcześniej azymut nagle z 7 metrów trzeba się wynurzyć do 2-3 po czym znowu winda w dół. Dno przy tym niezbyt ciekawe, trochę roślinek, ślimaki w muszlach w stylu ostryg oraz ślady po dzielnych robotnikach w pocie czoła co dnia walczących niegdyś o dobrobyt i rozwój żwirowni, czyli flaszka po winie, którą sobie wyłowiłem. Będzie ona suwenirem na telewizorze lub innym kominku :)

Przemek i Seba nie są podejrzanymi i ich twarze nie zostały rozmyte celowo :) to po prostu krople deszczu na obiektywie

A po nurkowaniu zimno i deszczowo. Więc czym prędzej się przebraliśmy i rozjechaliśmy do domów. Dzięki za wspólnego nura. Sebcior dziękuję za zdjęcia.

Relacja Sebastiana z tego nurkowania tutaj.

Apeks Low Profile Auto Dump Valve - czyli jak rozebrać gdy cieknie

2008-11-27T21:26:00.014+01:00

Dwa nurkowania temu wyszedłem z wody z mokrą lewą ręką, następnego dnia wysłałem skafander do serwisu celem naprawy, okazało się, że gdzieś na łączeniu rękawa taśma podklejająca nieco puszcza no i kryza neoprenowa do wymiany, bo na połączeniu ze skafandrem się zrobiła jakaś dziurka. Szwy zostały podklejone na nowo, skafander dostał nową neoprenową kryzę i po testach w serwisie miało być wszystko ok. Niestety na ostatnim nurkowaniu znów miałem mokrą całą lewą rękę. Więc skoro szwy zostały uszczelnione, kryza wymieniona to jedyne co może puszczać wodę do środka to zawór nadmiarowy. I tu włączył się mój instynkt Adama Słodowego, który wręcz kazał mi ów zawór rozkręcić i zobaczyć co z nim w środku może być nie tak. Zatem miłego czytania.
Po wykręceniu a w zasadzie rozkręceniu dwóch części zaworu tkwiących w lewym rękawie suchego skafandra naszym oczom ukazuje się taki oto widok

Mnie bardziej zainteresowała cześć górna, zewnętrzna, w której znajduje się cały mechanizm zaworu, część dolna to zwykły kawałek plastiku. Aby dostać się do części głównej należy zdjąć część obrotową zaworu z napisem firmy. Czynimy to odginając kilka zatrzasków od spodu zaworu

Kiedy sobie już z tym poradziłem, oczom moim ukazał się taki oto niezwykły widok

Zdejmuję pierwszy szary "koszyczek" i jestem tu

Zdjęcie drugiej części już nie jest takie proste, ale znów nie tak wielce skomplikowane, wszystko da się załatwić sposobem. Skoro ktoś to złożył to da się to również rozłożyć. Wystarczy tylko powciskać śrubokrętem małe zatrzaski w bocznej ściance czarnej części zaworu, tak jak na zdjęciu

W wyniku postępującej rozbiórki mogłem wyjąć szary drugi "koszyczek" z wkręconą w środek śrubą regulującą otwarcie zaworu. Pod nim znajdują się szara okrągła uszczelka spoczywająca na niebieskim plastikowym o-ringu oraz sprężyna spoczywająca w plastikowej szczelnej czarnej części na której dnie leży biały "guzik".

Dalej jest już prosto a cały rozkręcony zawór prezentuje się tak.

Wszystkie części dokładnie obejrzałem i wyczyściłem. Fakt że było w środku trochę wodnych nieczystości, piasku i być może właśnie one powodowały nieszczelność zaworu. Teraz muszę żyć nadzieją do najbliższego wejścia do wody, że cała akcja miała jakiś sens i zakończy się pełnym sukcesem o czym z pewnością napiszę tu update.

UPDATE:
Zawór dalej cieknie, operacja nie pomogła :(

Nurkowanie nr. 81, jez. Białe k/Gostynina, max. depth. 10m, time ~50 min, AIR

2008-11-22T15:19:00.009+01:00

No i mamy zimę. Na powietrzu pewno jakaś okolica 0 stopni C, a pod wodą +7. Dziś wybraliśmy się z Łukaszem Sardyną i Kubą żeby się ciut pobawić poręczówkami, kołowrotkami, szpulkami czyli trochę poporęczować. W wodzie posiedzieliśmy coś około 50-60 minut, głębokość operacyjna mało powalająca ale chodziło o ćwiczenie. Łukasz pokazał nam techniki zakładania poręczówki, opowiedział trochę o zasadach poręczowania w jaskini, o szyku nurkowym, o znakach i komunikacji między jaskiniowcami.

Mimo, że nad wodą i w wodzie byliśmy tylko my, a pora roku powinna w jakimś stopniu gwarantować dobrą wizurę to wcale w tej kwestii rewelacyjnie nie było. Z małych atrakcji na koniec nurka to spotkałem raka, pierwszego w tym akwenie. Przybicie "piątek" w szczypce i każdy popłynął w swoją stronę.
A teraz czekamy na lód :)
Dzięki chłopaki za wspólnego nura i wiedzę poręczową, poręczowującą czy o poręczowaniu...jak to się odmienia? :)

Nurkowanie nr. 80, jez. Białe k/Gostynina, max. depth. 15m, time 57 min, AIR

2008-11-02T16:26:00.005+01:00

To miała być ostatnia taka słoneczna niedziela, niestety, ostatnia taka słoneczna była w zeszłą niedzielę. Nie zwracając uwagi na aurę tak jak ustaliliśmy z Sebą wcześniej wybraliśmy się nad wodę. Ja - bo mi się już chciało do wody, a Seba przepłukać sprzęt po Egipcie. Namówiłem też na nurkowanie Maćka - kolegę z pracy, który niedawno zrobił kurs owd i miało to być jego pierwsze nurkowanie pokursowe. Swoją drogą zastanawiałem się jak on wytrzyma w zimnej wodzie w piance. Nad wodą okazało się, że nie tylko on szykuje się do wejścia w mokrym skafandrze. Pojawiło się też kilkoro znajomych: Ania i Grzesiek, którzy organizowali nam w tym roku firmową imprezę integracyjną oraz Piotr (forumowy Kangur).

Jako, że Maciek był świeżo po kursie owd plan na nurkowanie był lajtowy: platforma na 5m, klatka Trembiego do ćwiczenia pływalności, platforma na 12m, łódka na 15m, później powrót i kajak, klapa Fiata, kłoda, platforma z lustrem, drewniana "jaskinia" i powrót na platformę na 5m.

Tam zabawa ze zmianą gazów, bezmaszczem i strzeleniem bojki, która jak na złość utknęła w plecowej kieszeni i dopiero Sebą ją wyciągnął.
Przy okazji wyszło, że suchar do odesłania do SANTI, coś mi cieknie lewy rękaw, możliwe, że zawór upustowy, albo może jakiś złośliwy mol wyżarł w nim dziurę :)
Dzięki za nurkowanie.
-------------------------------------
P.S. Po prawej stronie na pasku umieściłem link do Księgi Gości, zapraszam do wpisywania się.

IANTD Advanced Nitrox - pierwszy weekend kursowy

2008-10-12T22:25:00.013+02:00

Zatem nadszedł, długo przeze mnie oczekiwany kolejny kurs. Kurs odbył się w składzie Tomek K. i ja, a o brak nudy oraz nawał podwodnych zajęć zadbał nasz instruktor Jacek Trembowelski www.trembowel.pl

Na pierwszy weekend kursowy wybraliśmy jezioro Białe k/Gostynina, gdzie dojechaliśmy już w piątek wieczorem aby się wyspać, omówić przysłowiowy "gry plan" na dzień kolejny i w pełni sił od samego sobotniego poranka zająć się sprawami kursowymi. Pierwsze nurkowanie miało za zadanie w ramach przypomnienia pokazać że sprawy podstawowe mamy ogarnięte, czyli pływanie trzema stylami jak najbliżej dna nie wzbudzając osadów, kręcenie zaworami, out of gas, komunikacja światłem, no i pierwsze wymiany między sobą stage'y. Po nurkowaniu oczywiście omówienie naszych zmagań uwiecznionych na filmie i wskazówki co trzeba poprawić.
Kolejne nurkowanie tego dnia to bardziej zaawansowana żonglerka butlami bocznymi, w wersjach z maską i bez maski, ćwiczenie zmiany gazów, symulowane sytuacje braku gazu, płynięcie na bezdechu do partnera odcinka 15 metrów w masce, bez maski i ogarnięcie sytuacji oog. A po wyjściu z wody kolejne omawianie tego co było dobrze a co trzeba koniecznie poprawić.
W sobotę było już późne popołudnie zanim dotarliśmy na obiad, który każdy z nas wciągnął w mgnieniu oka. I chciałoby się tylko po tak wyczerpującym dniu uciąć sobie jakąś małą drzemkę, ale nic z tego bo czekają wykłady i teoria, oraz najzabawniejsze: oglądanie własnych zmagań podwodnych.

Niedzielę zaczęliśmy też nieco po 8 rano miłym śniadaniem i coby nie tracić czasu zaraz do wody. Tam omówienie planu na najbliższe nurkowanie, i od nowa: v-drill - tym razem tzw. szybki, ćwiczony na sucho poprzedniego wieczora. O dziwo, poszedł mi całkiem dobrze w wodzie. Później zabawa stage'ami, z tym, że teraz dla urozmaicenia nie dwoma a trzema. Niestety na trzecim stage'u poległem, niedokładne wpięcie w d-ring spowodowało, że straciłem jeden gaz. Emocje jak na rybach. I znowu przepinki gazów, odwieszanie niepotrzebnych stage'y na boczny d-ring, wymiana ich z partnerem, strzelanie bojek, wysyłanie zużytych stage'y na powierzchnię.
Czwarte nurkowanie tego weekendu to już szybkie i sprawne przepinki i wymiany butli bocznych, bezdech bez maski do stage'a oddalonego o 15 metrów i od 12 metra głębokości realizowanie symulowanego wynurzania się z nurkowania dekompresyjnego: zespołowe strzelenie bojki i użycie jej jako platformy wynurzeniowej, przepinki na gaz deco, utrzymywanie przystanków, składanie stage'y i wysyłanie zużytych na powierzchnię.
Weekend naprawdę intensywny ale jednocześnie dużo dający. Jacek na tym kursie pokazał mi że dwie butle boczne jednak da się polubić i nie są one takie straszne. Sam przekonałem się do pływania i robienia różnych rzeczy pod wodą bez maski, bo nie ukrywam, że był to dla mnie spory problem. Prorocze okazały się słowa Trembiego: "będziesz pływał bez maski dotąd dopóki polubisz pływanie bez niej i znielubisz pływanie w masce" :)

A tutaj filmik częściowo ukazujący moje podwodne zmagania.

Bilans tego pierwszego kursowego weekendu to:
4 nurkowania
260 minut czasu dennego
zgubione przeze mnie dwa szkła kontaktowe
zjedzone jedno ciasto mojej Babci.

Wielkie dzięki dla Jacka Trembowelskiego za poświęcony czas, szkolenie, cenne uwagi i wszelką pomoc; oraz podziękowania dla mojego współkursanta Tomka za cierpliwość, zgranie pod wodą, pomoc w ogarnięciu tematów zarówno pod- jak i nad-wodnych. Dziękuję chłopaki i do zobaczenia podczas drugiego weekendu kursowego.

Nurkowanie nr. 74 i 75, jez. Powidzkie

2008-10-05T21:37:00.015+02:00

Dziś będzie opowiadanie trochę obrazkowe :) , a było to tak...

W tą słoneczną i wietrzną niedzielę, z inicjatywy Styxa wybraliśmy się w obszary wielkopolskie nad jezioro Powidzkie. Było nas tam trzech.

Na miejsce dojechaliśmy w okolicach południa i od razu zajęliśmy się

oraz

a następnie sprawdziliśmy stan morza :)

Kiedy już pożarliśmy wszystkie jeżyki, batoniki, kanapki i ciastka przyszedł czas na wskoczenie w nurkowe ciuchy i do wody. Plan na nura pierwszego to zejście z jakiegoś dzikiego parkingu "od chłopa" w miejscu widocznym powyżej, i zanurkowanie po nawet Hańczo-podobnym stoku maksymalnie na 35 metrów. Niestety nie znaleźliśmy tyle, udało się niecałe 34 metry. Po drodze żadnych większych atrakcji oprócz wspomnianego już stoku. Poniżej log z tego nurkowania.

Nurkowanie nr. 74, max depth 33m, time 55 min, EAN 30

Po szczęśliwym wynurzeniu, kiedy to manometr pokazał

zwinęliśmy graty i przejechaliśmy kawałek dalej aby ze słonecznej i piaszczystej plaży dać nura na wrak samolotu - zatopionej przez tamtejszy klub nurkowy (chyba) CESSNY. Szczęśliwi i radośni ubraliśmy gatki i zanuraliśmy najpierw na wraku samolotu, a później na jakiejś samolotopodobnej konstrukcji. Wrak samolotu całkiem przyjemny, w całości zachowana tylna część kadłuba i skrzydła. W kabinie nie zachowały się niestety żadne przyrządy, jedynie wolant. Przód kadłuba całkowicie w rozsypce, ani śladu silnika i śmigła. Chyba bardziej niż pewne, że wrak samolotu został ich pozbawiony przed zatopieniem. Tutaj filmik nagrany przez Sebastiana.

A poniżej log z nurkowania nr. 75, max depth 21m, time 42 min, EAN 32

Podziękowania dla Styxa i Przemka za partnurowanie. Więcej zdjęć w GALERII.

Nurkowanie nr. 73 - czyli (s)killsy nad jez.Białym k/Gostynina, max. depth. 12m, EAN32

2008-09-14T17:51:00.020+02:00

Kolejny dzień nurkowy spędzony nad "naszym" znurkowanym już do znudzenia jez. Białym. Jednak dziś wcale nudno nie było bo umówiliśmy się na nurkowania skillsowe z zakresu kursu Adv. EAN IANTD. Jako że w połowie października zaczynam takowy kurs poprosiłem Sebastiana Styxa żeby sobie zrobić typowo skillsowy dzień nurkowy. Sebastian wrzucił temat na forum, zgadał się ze znajomymi i takim oto sposobem nad wodą zameldował się skład rozszerzony: Kuba (Grzyb), Łukasz (Sardyna), Przemek oraz nasza dwójka. Ćwiczenia OOG i V-drill poszły gładko ale reszta skillsów okazała się bardziej killsowa: o ile steage'e na platformach deponowały i podejmowały się w miarę łatwo o tyle zaczęły na nas czyhać podczas przekazywania ich sobie podczas płynięcia, drugi wpinał się w pierwszy, pierwszy wpinał się w manometr, manometr w poręczówkę a poręczówka w nas (a bynajmniej we mnie). Czyli emocje jak na rybach.

(od lewej: Przemek, Łukasz, Kuba, Seba i ja)

Bezdech na odległość 15 metrów do zdeponowanego stage'a i przejście na oddychanie z niego poszedł w miarę ale był robiony w masce, ciekawe czy by poszedł bez maski. A niestety pływanie bez maski to dla mnie ciągle duży problem, ale będę się musiał z tym zmierzyć, nie ma rady.
Na drugim nurkowaniu dalej ćwiczenia z przekazywaniem sobie stage'y połączone z symulowanymi wyciekami gazu z zaworów: Seba syczał za głową swoim automatem i trzeba było na to odpowiednio zareagować, czyli pozakręcać właściwe zawory. W drodze powrotnej brak gazu u Sebastiana (oczywiście symulowany), podaję mu automat, przechodzę na backup, łapię za d-ring i... niewiele to daje, "spanikowany" Seba wyciąga mnie na powierzchnię. Znowu mój błąd. Do poprawy kolejnym razem. Ale w sumie dobrze że mnie wyciągnął bo mój pęcherz domagał sie zmniejszenia ciśnienia (w nim panującego) :)
Całość naszych zmagań filmował Łukasz więc pewno za kilka dni będzie z tego zmontowany jakiś filmik.
Wielkie dzięki dla chłopaków za możliwość poćwiczenia, porady i uwagi. Fajnie było Was poznać (Piotra, Łukasza i Kubę).

log z nurkowania pierwszego

log z nurkowania drugiego

Nurkowanie nr. 72, jez.Białe k/Gostynina, max. depth 21m, time 53 i max.depth 15, time 36, EAN32

2008-09-07T18:45:00.009+02:00

Żeby nie było że nie wchodzę miesiącami do wody to dziś wybrałem się po raz 897 nad jez. Białe. Tym razem dwa nurki, ale pedalskie więc liczone jako jeden :). Z nowości to spadł mi SAC, teraz mam 18 l/min, no i kolega z którym nurkowałem - Piotr - pożyczył mi skarpet Santi i przyznam, że zajebiste są, kupuję po wypłacie, nogi nic nie marzną. A poza tym wszystko nad Białym po staremu: platformy stoją, ryby żyją, wszystko jest all right.

nur pierwszy

nur drugi

Nurkowanie nr. 71, jez.Białe k/Gostynina, trawers z Jędrusiowej Polany do Crazy Shark max. depth 29m, time 55, EAN32/EAN50

2008-08-10T15:37:00.014+02:00

Jako że jez. Białe znurkowaliśmy już z Sebastianem dokładnie od strony bazy Crazy Shark padł pomysł, żeby wyruszyć z przeciwległego brzegu w stronę wspomnianej bazy i tym samym połączyć oba brzegi jeziora. Tak się fajnie ułożyło, że nurkowanie zaczęliśmy z Jędrusiowej Polany - miejsca gdzie wcześniej postawiliśmy pierwsze kroki w jeździe konnej. Polecam spróbowanie, nawet fajna zabawa (pod warunkiem, że ktoś się nie boi spaść z konia), 30 minut zajęć kosztuje 20 pln.

Po przygodzie z końmi zjechaliśmy samochodami nad wodę i zaczęliśmy skręcać sprzęt. Planowaliśmy dłuższe nurkowanie jednak okazało się, że całość zrobiliśmy w 55 minut, z czego ostatnie ok. 10 spędziliśmy na 5 metrach na różnych zabawach i ćwiczeniach. Wizurka od strony, z której zaczynaliśmy zdecydowanie lepsza niż w bazie Crazy Shark.

Przez najgłębszy punkt jeziora (31m) nie przeszliśmy ale kawałek 29m się ciągnęło. Przy wypłycaniu w wodzie zaczęła się jakaś dziwna mglista zawiesina. Płynęliśmy na kompas i udało nam się trafić idealnie w palik na 13 metrach od którego kiedyś ciągnęliśmy z Sebą poręczówkę.

Pod wodą niestety nic ciekawego nie znaleźliśmy. Chyba najwyższy czas na eksplorację innych akwenów. Białe pozostanie jednak pewno dalej do ćwiczeń. Więcej zdjęć w GALERII.