Każdy sen się spełni....

Amsterdam, Nairobi, Zanzibar, Dar es Sallam, Mombasa, Nairobi, Oslo

2013-04-14T18:19:00.000+01:00

Amsterdam, Nairobi, Zanzibar, Dar es Sallam, Mombasa, Nairobi, Oslo- to trasa najbliższej podróży! Już nie mogę się doczekać! Spotkać starych znajomych, poczuć ten ciepły, afrykański powiew. Dziś, gdy szedłem przez park, wiosenna pogoda tak mnie nastroiła, tak zawiał wiatr, że przeniosłem się do Mojej Afryki. Stanąłem, zamknąłem oczy i byłem tam. Niepowtarzalne uczucie.

Każdy sen się spełni....: Etiopia w październiku

2012-04-05T02:35:00.001+01:00

Każdy sen się spełni....: Etiopia w październiku

Etiopia w październiku

2012-04-05T02:22:00.001+01:00

Pierwszy raz byłem w Etiopii kilka lat temu. Był luty. Kraj wyschnięty na wiór. Ale piękny, niezwykły, z cudowną historią, ludźmi, zabytkami i przyrodą. Zachwycił mnie. Prawdę powiedziawszy, zachwycił mnie już dużo wcześniej. W lekturach książek Mariana Brandysa rysowała się wizja przeżytej później przygody. Objechałem całą północ, co chwila słysząc o dolinie Omo od spotykanych na szlaku podróżników. Ale już nie było na to czasu. Więc dziś

zapadła decyzja. W październiku dolina Omo! Zaraz po porze deszczowej, wszytko kwitnie, drogi znów są przejezdne. W planach jest również, podróż na północ, do Bahir Dar, by znów zobaczyć, źródła Nilu i popływać po jeziorze Tana. Jeśli ktoś chce być uczestnikiem tej przygody to zapraszam. Proszę o kontakt na maila- northkris@gmail.com

Rzeczy zawsze się zmieniają, przyjeciele pozostają

2012-02-19T21:20:00.001+00:00

Jakiś czas się nie odzywałem. A tyle się wydarzyło. Z obecnego miejsca zamieszkania do brzegów Afryki dzieli mnie odległość 300 kilometrów, a czasem czuję piasek Sahary, gdy nadchodzi calima. To jedna z przyjemności mieszkania na Teneryfie. Cóż, los mnie zawsze zaskakuje. I pewnie zaskoczy jeszcze nie raz. Dwa tygodnie temu wybrałem się w podróż. Taką trochę sentymentalną. Odwiedziłem Polskę i Wielką Brytanię. Z 20-sto stopniowego słoneczka, w kilka godzin znalazłem się w miejscu gdzie mi oddech zamarzł. -22 stopnie jak wysiadałem z samolotu w Łodzi. 42 stopnie różnicy. Masakra. Potem było pochmurne Northampton i teraz znów cieszę się słońcem. Ale ta podróż, oprócz pogodowych przeżyć, uświadomiła mi znów, jak ważni dla mnie są moi przyjaciele. Jak cudownie ich mieć. Bez względu na kraj i temperaturę, od nich zawsze promieniuje ciepło. Dziękuję im za to że są.

Źródełko

2011-07-15T21:46:00.002+01:00

Dziś odkryłem źródełko. Stałem i patrzyłem jak, samochód za samochodem podjeżdża i kolejne osoby napełniają tą wodą plastikowe butelki. Na kamiennym cokole, zbudowanym wokół widnieje napis- Anno Domini 1789. Zapytałem znajomego o co tu chodzi? Tu jest po prostu pyszna woda- powiedział- i kto się jej napije, nigdy nie opusci Galicji. Spróbować?

Spain Dream Houses

2011-07-02T13:32:00.000+01:00

Wkrótce na www.spaindreamhouses.eu znajdziecie oferty domów i apartamentów do wynajmu lub sprzedaży. Oczywiście tych w słonecznej Hiszpanii!

Swieto Sardynki- Galicja

2011-06-30T16:19:00.000+01:00

Jutro w Cee wielkie święto! Zabrzmi śmiesznie, ale sprawa jest niezwykle poważna. Jutro Święto Sardynki! W całym mieście, wszystkie bary będą serwować tylko i wyłącznie dania z sardynek. I będzie wielka fiesta! Zapraszamy do Galicji! Piszcie na northkris@gmail.com. Cena noclegu to tylko 20 euro za dobe w pokoju dwuosobowym!

Magiczna noc w Galicji

2011-06-23T20:34:00.000+01:00

Dzisiejsza nocy w Galicji, jest magiczna. Mieszkańcy będą zbierać rosę, bo wierzą, że ma ona dzisiejszej nocy, włąściwości lecznicze. Te i inne obyczaje Galicji, poznacie odwiedzając, to niezwykłe miejsce. Zapraszamy.

Finisterra- Hiszpania

2011-06-14T09:22:00.002+01:00

Zapraszamy na Finisterre. Na niezwykle Costa da Morte. Poznacie obyczaje w Galicji, bedziecie mieli okazje uczestniczyc w hiszpanskiej fiescie, oddac lenistwu na dzikich plazach. Piszcie na northkris@gmail.com. Cena noclegu to 20 euro za dobe.

Zapraszamy do Hiszpanii!

2011-06-09T19:26:00.002+01:00

zapraszamy do Hiszpanii na Costa da Morte! Niedlugo szczegoly!

Boso... do Krakowa- relacja

2010-11-09T21:59:00.000+00:00

Zapraszam na relację z wykładu Wojciecha Cejrowskiego, gdzie byłem w imieniu Ekipy 'Poznaję Świat'. Tematyka była różna, ale głównie wykład dotyczył oczywiście podróży i wszystkim, co z nimi związane. Czyli - Boso... do Krakowa

Dziś Bonfire Day czyli Gay Fawkes i Spisek Prochowy

2010-11-05T22:10:00.000+00:00

Guy Fawkes urodził się. 13 kwietnia 1570 w Yorkshire, zm. 31 stycznia 1606. Był członkiem spisku zwanego Spiskiem Prochowym(z ang. Gunpowder Plot) na życie króla Angli i Szkocji Jakuba I.

Należał do katolickiej grupy spiskowców, która planowała zabić króla Jakuba I i w wyniku przewrotu osadzić na tronie jego córkę Elżbietę. Spisek zawiązał się w maju 1605. Spiskowcom udało się umieścić w piwnicach pod siedzibą Izby Lordów 2,5 tony prochu strzelniczego. Wybuch miał nastąpić w dniu otwarcia parlamentu 5-ego listopada i zabić króla oraz wszystkich członków parlamentu.

Guy Fawkes został złapany w piwnicach Izby Lordów w nocy 5 listopada. Po torturach podał nazwiska wspólników, lecz jedynie tych, którzy byli już martwi lub byli znani władzom. Został skazany na śmierc poprzez powieszenie i poćwiartowanie - karę stosowaną w Anglii za zdradę. Wyrok wykonano 31 stycznia 1606. W czasie egzekucji Fawkes zeskoczył z drabiny po założeniu mu na głowę stryczka, co spowodowało natychmiastową śmierć przez powieszenie. Uniknął dzięki temu całości czekającej go brutalnej kaźni.

W rocznicę Spisku Prochowego obchodzone jest święto zwane Dniem Gaya Fawkesa.

Happy Gay Fawkes Day!

Diwali- Święto Światła

2010-10-30T14:39:00.000+01:00

Gdy przed hinduskimi domami rozbłyskają ognie oliwnych lampek, to znak, że rozpoczęło się święto Diwali. W ten symboliczny sposób hindusi ogłaszają zwycięstwo dobra nad złem, światła nad ciemnością. Gdy Rama zwyciężył demona Rawanę, powrócił do Ajodhji i został jej królem. Światła lampek oliwnych zapalanych podczas święta Diwali mają symbolicznie oświetlać drogę powrotną Ramy oraz upamiętniać jego zwycięstwo nad złem. Inny z mitów mówi o tym o tym, jak Wisznu pojawił się na ziemi pod postacią karła i trzema krokami objął w posiadanie wszechświat. Tym samym pokonał demona Balego. Mimo, że zesłał go do świata podziemi, pozwolił mu jednak raz w roku powracać na ziemię i zapalać miliony lampek, które swoją jasnością rozświetlają ludzkie umysły. To również tradycyjny sposób powitania bogini Lakszmi, panującej nad szczęściem i dobrobytem, która została uwolniona przez Wisznu z niewoli demona Balego.

Więcej na www.poznajeswiat.eu

Uwaga!!!!!

2010-10-24T15:52:00.002+01:00

UWAGA! !!! Wśród osób, które zarejestrują się i dodadzą przynajmniej jedno zdjęcie ze swojej podróży, na portalu www.poznajeswiat.eu, do dnia 31.10.2010, rozlosujemy pięć koszulek "POZNAJE ŚWIAT". Czasu coraz mniej! Zapraszamy!

Jerzy Kukuczka

2010-10-24T09:24:00.002+01:00

Dziś mija 21 lat od tragicznej śmierci Jerzego Kukuczki. Zapłacił wielką cenę za swoje marzenia... Dotarł na Najwyższy Ze Szczytów...

Nowy artykuł!

2010-10-23T14:19:00.002+01:00

Nowy artykuł- Kolejna część "Żegnajcie nam dziś hiszpańskie dziewczyny" czyli jak było na Atlantyku! www.poznajeswiat.eu

Forum na www.poznajeswiat.eu!

2010-10-21T18:43:00.002+01:00

Ruszyło nasze forum na www.poznajeswiat.eu! Rozmawiajcie do woli! Zapraszamy!

Podróżnik o wielkim sercu

2010-10-20T21:03:00.002+01:00

Kim jest Stanisław Motyka? Jest rok 1972. Młody nauczyciel, który z Oświęcimia wędruje do Wielkiej Brytanii, by tu podjąć pracę w Divine Mercy College w Fawley Court, chyba jeszcze się nie spodziewa jak potoczą się jego losy. Tutaj poznaje swoją przyszłą żonę, również nauczycielkę, z którą bierze ślub rok później. Zostają na stałe.
Przez 35 lat jest nauczycielem sztuki w kilku Angielskich szkołach, między innymi w Surrey, Magna Carta Secondary School, Burnham Secondary School. I właśnie w szkole zaczęła się jego wielka przygoda…

Sam tak o tym opowiada- Byłem wtedy wychowawcą jednej z klas i otrzymaliśmy list od fundacji Mind, która prosiła o zaangażowanie w ich akcję. Sprawa była prosta. Wystarczyło skoczyć ze spadochronem! Pieniądze, które wtedy zbieraliśmy zostały przeznaczone na leczenie osób z chorobami umysłowymi. Uzbierali wtedy 8 tysięcy funtów. Lepiej nie wspominać reakcji dyrektora szkoły i rodziców na wieść o tym, czego wychowawca klasy wraz z uczniami dokonał.” – mówi.

To było 15 lat temu. Od tamtej pory Pan Stanisław zbiera pieniądze dla różnych fundacji charytatywnych. Być może jeszcze to samo w sobie, nie byłoby czymś niezwykłym, ale to, że przemierzył w tym celu cały świat już jest! To, że uzbierał w sumie ponad 1 milion funtów jest jeszcze bardziej niezwykłe, ale daje też pojęcie, co można osiągnąć oddając się czemuś całym swoim sercem.

Obecnie Pan Stanisław ma 61 lat, rok temu przeszedł na emeryturę. Organizuje za własne pieniądze spektakularne wyprawy do różnych zakątków świata, równocześnie zbierając datki na wybraną przez siebie fundacje. Jak sam mówi, nie są to wybory przypadkowe. Cele są zazwyczaj związane z pomocą dla dzieci. Gromadził datki dla takich organizacji jak Mind, MacMillan cancer relief, Whizz-Kids, Well Child, NDCS (The National Deaf Children's Society) oraz ostatnio dla Cancer Research UK – będącej największą organizacją charytatywną w Wielkiej Brytanii, której patronuje królowa Elżbieta II.

Trwają przygotowania do wyprawy do Indii. Początek już 5-ego listopada. Niezwykłości temu przedsięwzięciu niech doda fakt, że do pokonania jest 550 kilometrów… na rowerach! Tym razem cel tej wyprawy jest bardzo ambitny, bo Pan Stanisław chce uzbierać 10 tyś. funtów dla British Heart Foundation.

Mieliśmy okazję zadać Stanisławowi Motyce kilka pytań przed wyjazdem do Indii.

Poznaję Świat: Panie Stanisławie, proszę nam powiedzieć, czy kiedykolwiek miał Pan chwilę zwątpienia? Czy nigdy nie przemknęła przez głowę myśl- po co ja to robię?

Stanisław Motyka: Pomimo szeregu trudności nigdy nie wątpiłem w to co robię.

PŚ: Którą z dotychczasowych wypraw wspomina Pan jako najtrudniejszą?

SM: Każda z podroży miała sporo krytycznych punktów i przy tym trudności. W Kambodży niesamowita wilgotność powietrza utrudniała bardzo warunki jazdy rowerem, nie mówiąc juz o napotykanych na trasie jadowitych wężach, czy tarantulach.
Najtrudniejsza chyba było wejście na sam szczyt Kilimanjaro. Choroba wysokościowa sprawiała sporo kłopotów i 3 z naszej wyprawy nie zdobyło szczytu Uhuru Peak. Przed rozpoczęciem, nasz główny lider wyprawy Moses "pocieszył" nas, ze w poprzedniej grupie jeden z uczestników zmarł. To chyba, chociaż juz 5 lat upłynęło jedna z najbardziej wspominanych przeze mnie wypraw.

PŚ: Czy miewał Pan jakieś niebezpieczne momenty podczas wypraw?

SM: Niebezpieczeństw zawsze czyhało sporo jednak najnamiętniejszym był przypadek w Południowej Afryce, gdy po dojechaniu rowerami do Cape Point załadowaliśmy sie do minibusu i przez otwarta wnękę wskoczył do środka groźny pawian. Wszyscy zamarliśmy ze strachu. Otwierał zamki plecaków, jak człowiek i szukał żywności. Po przeszukaniu na jednym natrafił na pudełko z owocami, zabrał i wyskoczył. Cały czas opowiadaliśmy o tym zdarzeniu.

PŚ: Jakie kolejne plany?

SM: Po Indiach kolejną moją wyprawą za rok, to znaczy w listopadzie 2011, będzie Annapurna Trek w Nepalu.

Pan Stanisław Motyka rusza w kolejną wyprawę. Możecie wspomóc jego działania wchodząc na stronę www.justgiving.com/stanislaw . Każdy datek jest ważny. Nikomu z nas od tego nie ubyje, a można uratować czyjeś życie.

Z Panem Stanisławem spotkamy się jeszcze po powrocie z Indii, i podczas kolejnych wypraw. Tymczasem możecie również prześledzić jego podróże w galerii zdjęć.
Życzymy powodzenia w działaniach, podziwiamy i będziemy wspierać całą mocą.

www.poznajeswiat.eu- ruszyła nasza strona!

2010-10-19T20:10:00.003+01:00

Każdy ma marzenia. Pytanie brzmi - Ilu ma odwagę by je zrealizować? Wiemy, ze każdy może tą odwagę w sobie odnaleźć i urzeczywistnić swoje sny. Wystarczy poszukać w sobie i zdobyć się na coś, co drzemie gdzieś w zakamarkach naszych serc. Znacie to uczucie, gdy pojawia się pragnienie zrobienia czegoś, o czym śnimy? Jak już prawie zdobywamy się na odwagę by wszystko na chwilę zostawić i dać się ponieść marzeniom? Na pewno! My też je znamy. Wiemy też, że zawsze w takich momentach tłumaczymy sobie, że nie można, że obowiązki, że może kiedyś, że to przecież nie dla nas. Nieprawda! Jeśli z nas to wychodzi, to znaczy że jest nasze! Wystarczy się tylko odważyć! I coś Wam powiemy w tajemnicy. Wasz świat się nie zawali. Stanie się pełniejszy, a Wy odkryjecie coś nowego na temat siebie.

Kiedyś ludzie patrząc w niebo marzyli o locie na księżyc. Któryś z nich, pewnego dnia postanowił uczynić to marzenie prawdą i teraz jest dla nas czymś oczywistym, ze możemy to zrobić. Nie ma marzen, których nie sposób spełnić. Trzeba tylko znaleźć w sobie pasję i zdobyć się na odwagę. Bo pasja jest zawarta w ryzyku.

Poznajemy świat, i uwierzcie nam, widzieliśmy rożne rzeczy. Nie tylko widoki z kolorowych czasopism. Widzieliśmy nędzę, której nie sposób sobie wyobrazić z naszego, europejskiego punktu widzenia. Gdy się idzie przez slumsy Mumbaju, człowiek nie jest w stanie uwierzyć, ze ktoś na świecie może żyć w ten sposób. A jednak może. I to, co jest w tym najgorsze, takich miejsc sa tysiące na świecie, a żyją tam miliony ludzi. Miliony ludzi w stanie skrajnego ubóstwa, i nikogo to nie obchodzi. Gdy się to zobaczy na własne oczy, człowiek już nigdy nie będzie taki jak przedtem.

Uczy się pokory i wdzięczności, za to, co posiada. Wspominamy o tym, bo jednym z naszych pomysłów na to by świat stal się lepszy jest podzielenie się niewielka cząstką tego, co sami posiadamy. Poszukajcie szczegółów w zakładce - Projekty.

Innym naszym projektem jest pomoc w wydobyciu z Was talentów. Dla najlepszych szykujemy niespodziankę, ale o tym cicho sza na razie.

Głównie jednak chcemy Was zapraszać na ekspedycje w rożne ciekawe rejony świata. Planujemy, że, co roku będzie to inny kontynent. Zaczniemy od Afryki z wiecznie oblodzonym Kilimandżaro.

W planach również bezkrwawe safari na faunę i florę Ngoro Ngoro, Serengeti i kąpiel z delfinami u brzegów Zanzibaru. Brzmi ciekawie? Zajrzyjcie tu jeszcze. Będzie jeszcze ciekawiej.

Zapraszamy na www.poznajeswiat.eu

Noc w ogrodzie łagodności- Northampton 17.10.2009

2009-10-21T13:55:00.001+01:00

Jakiś czas temu,narodził się taki pomysł, by znaleźć w Northampton i okolicach ludzi, którzy by czuli klimat poezji śpiewanej. Którzy by chcieli spotkać się, pograć na gitarze, wspólnie pośpiewać. Jak się wkrótce okazało, tacy ludzie tu są i to wcale nie mało. Dowodem na to jest koncert „Noc w ogrodzie łagodności”, który się odbył w zeszłą sobotę w Klubie Polskim w Northampton. Dowodem na to, że pomysł się spodobał, była ilość osób, które ten wieczór postanowiły spędzić przy dźwiękach gitary i wspólnym śpiewaniu.

Przygotowania do koncertu trwały kilka tygodni, w różnych składach. Więc wszystkim, którzy byli w to zaangażowani, bardzo serdecznie dziękujemy. Od początku towarzyszyli nam Ania i Łukasz, który zresztą wykazał się dużym poświęceniem, bo dojeżdżał do nas z Kattering. Później dołączyła Dorota i drugi Łukasz i ten skład uzupełniony świetnym skrzypkiem, Sebastianem, przygotował i zagrał dla nas kilkanaście piosenek z repertuaru Starego Dobrego Małżeństwa.

O naprawdę fantastyczną scenografię, oddającą klimat muzyki, którą próbowaliśmy Wam przybliżyć zadbał niezastąpiony Grzegorz z radosną pomocą Tomka, którego energię, bezinteresowność i zaangażowanie, szczerze podziwiam.

Dzięki dwóm ważnym osobom w trakcie koncertu mogliśmy skosztować za darmo polskiej kiełbaski wysmażonej na grilu przez Tomka. Te osoby, to Pan Andrzej Krzyżanowski, właściciel K Cars, firmy taksówkowej, która działa w Northampton, wystarczy zadzwonić pod numer 01604 60 40 40 by skorzystać całodobowo z usług firmy oraz Pani Krystynie Pilarczyk, florystyce, która wykonuje usługi układania kompozycji kwiatowych na wszystkie okazje, które jesteście sobie w stanie wyobrazić. Podam numer telefonu Pani Krystyny, gdyby ktoś chciał skorzystać- 07533 94 63 87.

Dziękujemy również Kamalowi, właścicielowi Studia Fotograficznego (www.kamalphotography.com), dzięki któremu mamy pamiątki w postaci zdjęć.

Oczywiści podziękowania dla niezastąpionej strony www.polakwnorthampton.pl za wsparcie medialne.

Wielkie dzięki także dla dziewczyn, które wykonywały pracę za barem, a nie było to łatwe przy tej ilości zgromadzonych osób.

W sobotni wieczór, wieczór zaaranżowanej turystyczno- jesiennie sali Klubu Polskiego zgromadziło się kilkadziesiąt osób, by wspólnie posłuchać i pośpiewać nastrojowych piosenek z tekstami Stachury i Ziemianina. Stłumione światło dopełniało atmosfery. Konferansjerką zajął się Grzesiu i przed każdą piosenką, mówił kilka słów o swoich odczuciach z nią związanych. Przygotowane śpiewniki pomagały publiczności na włączenie się do wspólnej zabawy i chyba niejedno serce czasem zadrżało, bo widziałem kilka osób które z zamkniętymi oczami chyba przeniosły się na chwilę w troszkę inny świat, niż ten otaczający nas na co dzień. Zapewniam, że nie spałyJ

W przerwie każdy z publiczności mógł skosztować, dzięki naszym sponsorom, przygotowanej na tą okazję kiełbaski, która dopełniała klimat tego wieczoru.

Mam nadzieję, że Ci co byli, spędzili ten wieczór w oderwaniu od codziennych zmagań i problemów i śpieszę zapewnić, że nie była to ostatnia inicjatywa tego typu w Northampton.

Ale prawda jest taka, że wszystko zależy od Was. Więc zapraszamy na kolejne imprezy. Wystarczy śledzić stronę www.polakwnorthampton.pl, by mieć bieżące informacje o tym co w naszym mieście się dzieje lub dziać będzie.

Pozdrawiam serdecznie i jeszcze raz dziękuję, że z nami byliście

Krzysztof Łuczak

Fragmenty koncertu są do obejrzenia na portalu youtube

http://www.youtube.com/watch?v=aDT-9j4QY3A

http://www.youtube.com/watch?v=-ST58WnBN9I&feature=related

Akcja "Wlejmy radość w ludzkie serca"

2009-05-19T16:21:00.003+01:00

Podróżując dwa lata temu po Indiach, miałem przyjemność spędzić trochę czasu włócząc się po pustyni Thar z pewnym człowiekiem. Miał na imię Ibrahim i był poganiaczem wielbłądów. Mieszka w Radjastanie, w okolicach miasta Jaisalmer.
Gdy zapadał wieczór a stygnące piaski pozwalały odpocząć rozpalaliśmy ognisko by przy kubku czaju rozmawiać po męczącym dniu. Dużo się od Ibrahima dowiedziałem o ciężkim życiu mieszkających tu ludzi.
Radjastan to jeden z regionów Indii, które przez turystów są odwiedzane bardzo często, ze względu na jego historię, egzotykę, cudowne forty strzegące dawnych szlaków. Ale wystarczy wyjechać poza granice Jaisalmeru, Jaipuru czy innych miast regionu, by zobaczyć niewyobrażalną biedę.
W okolicach Jaisalmeru jest mała wioska, w której żyje sześć cygańskich rodzin. Są pozostawieni sami sobie. Nie mają żadnych pieniędzy, żadnej rządowej pomocy. Bo są Cyganami… Smutne, ale prawdziwe. Ci ludzie już dawno pomarliby z głodu, gdyby nie pewien człowiek. Otóż raz na trzy miesiące pewien Włoch przesyła właścicielowi wypożyczalni motorów w Jaisalmerze 100 euro. Ten kupuje za te pieniądze jedzenie, ubrania i dostarcza je do wioski. Ci ludzie żyją dzięki czyjemuś dobremu sercu. A 100 euro to naprawdę nie wydaje mi się jakaś przerażająca kwota.
Takich historii biedy i beznadziei jest w całych Indiach co niemiara.
Ibrahim ma czworo dzieci. Żadne z nich nigdy nie pójdzie do szkoły, bo szkoła znajduje się w Jaisalmerze, a jego nie stać na podróż do miasta. Często go też nie stać na jedzenie, ale jak mówił, dziś, siedząc ze mną przy ognisku jest szczęśliwy, bo ma co jeść i na dodatek zarabia pieniądze, dzięki czemu jego rodzina nie będzie głodna. Pomimo tego, że ma jedno ubranie, nie ma wykształcenia, ani pieniędzy to jest człowiekiem wielkiej pokory, godności i wiary. A może właśnie dzięki temu? Nauczył się żyć w tym niegościnnym rejonie świata, pośród piasków pustyni i cieszyć tym, co w swojej łaskawości ofiaruje mu Bóg.
Opowiedział mi o swoich córkach, o ich braku przyszłości. Żeby ją im zapewnić musiałyby powychodzić za mąż, a w tym kraju, to on jako ojciec musiałby zapewnić im posag. Na to go nie stać.
Zamyśliłem się słuchając tego człowieka. Oto ja, który nigdy nie był głodny, mający pracę, dach nad głową, rodzinę, przyjaciół wracam każdego dnia domu i narzekam na swój los. Bo mi obiad nie smakuje, bo mi płacą za mało, a bo to dziś pogoda nie taka…Jakim prawem?! Na świeci żyją miliony ludzi, którzy nie mają nic! To nie National Geographic, tylko realny świat!
Obiecałem Ibahimowi, że po powrocie do Europy wyślę jego córkom ubrania, jakieś zabawki, upominki. Uciszył się, wyciskał i zaprosił na ślub swojej pierwszej córki. Bo jeśli będzie coś miała, to znajdzie męża.
Mam do Was prośbę. Jeśli macie jakieś niepotrzebne ubrania, nawet takie, które już są naprawiane, jakieś zabawki, które zostały po dorastających dzieciach, jeśli macie w sobie choć odrobinę wrażliwości na biedę innych ludzi, to wyślijcie to do Ibrahima. Dzięki Waszym małym darom, możecie uczynić radość w sercach innych ludzi. Tam się nic nie zmarnuje. Tam jest potrzebna każdą rzecz. Bo Ci ludzie nie mają nic.
Nie wysyłajcie pieniędzy, proszę.
Jeśli choć jedna osoba zareaguje na ten apel, to ja już jestem jej wdzięczny.

Oto adres Ibrahima
Family Ibrahim Khan Si. Sumar- Khan
V.I.P- Chartel (South)
Distr. Jaisalmer
Radjastan- 345001
INDIA

Dziękuję