காகிதஓடம்

நிலா ரசிகனின் கவிதை ....மற்றொரு மொழிமாற்றம் (தமிழ் தான் எத்தனை அழகு!!!

2012-02-27T17:35:00.000+05:30

கடலாடும் தாழி

நீல நிறம் படர்ந்திருக்கும்
ஆழ்கடலில்
காற்றிலாடியபடி
காற்றில்லா இடத்தில்
நாம் அமர்ந்திருக்கிறோம்.
ஒரு முத்தத்தில் மலர்ந்து
ஒரு முத்தத்தில் மரணித்த
நம் உறவின் நடுவே.
மீன்குஞ்சுகள் நம்மை மொய்க்கின்றன.
கற்பாறைகள் நிறைந்த
தனித்தீவொன்றில் ஒதுங்கிற்று
நம் தாழி.
தாழியுடைத்து
உயிரற்ற உனதுடலை இழுத்துக்கொண்டு
தீவில் நடக்கிறேன்.
உடன் வருகிறது கடல்
மாபெரும் முத்தமாகி.

Awashed urn

We sit, waftingin the wind,

Amidst the kindness

That was born

With the kiss and died with the kiss.....

In a breezeless ocean floor

That’s

Swathed in bursting blue!

The fingerlings

Encircle us .

Our urn aground

An isle,thick with rocks

Unsealing the urn,

I walk,

Dragging your cadaver...

And the sea saunters by

Like a huge, colossal kiss .

வசந்தம் ( மீள் பதிவு )

2012-02-20T18:36:00.000+05:30

தூரத்து நின்று இருத்தலைக்குறித்து அளவளாவும் வார்த்தைகளில் இன்று விசைகாணா ஈர்ப்பு

மாலை சூரியனில் கருகும் கருங்கலிடை மலர்ந்து விரிந்தது ஒரு நீலப்பூ

பதிலும் வினாவுமாய் ஒரேநிலையில் உதிர்ந்த பவளமல்லியில் ஒளிந்து கொண்டது கள்ள நேசம்

மருதாணி பூக்களின் மகரந்த வெடிப்பு சுமக்க முடியாது சுருண்டு விழுந்தது ஊழிக்காற்று

வாசல் கோலத்தை நெற்றியில் இட்டு குயிலோடு சேர்ந்து இசைத்தது மன இசைத்தட்டு

உயிர்க்கும் செடியினை வெடித்து கிளப்பியது நீள் மழை புணரும் பொறை பூமி

வந்தது வசந்தம்

அன்பில் திளைத்த இல்லங்கள்

2012-02-19T15:49:00.000+05:30

இந்தப் பாழாய் போன கம்ப்யூட்டர் ரிப்பேர் ஆனாலும் ஆனது,வலை உலக தொடர்பும்,எழுத வேண்டும் என்ற என் ஆசையும் கூடவே பாழாய் போய்விட்டன இறையருளால் வேலை செய்யும் கம்ப்யூட்டர் கிடைக்கப் பெற்றதால் ..இதோ கிளம்பிவிட்டேன் ...அதேயருள் காக்கட்டும் உங்களை ......

பல நாட்களாய் எழுத வேண்டும் என நினைத்து இன்று தான் முடிந்தது நட்புக்கும்,நேசத்திற்கும் நன்றி மக்களே

நெகிழ வைத்த ,நெகிழ்ந்த இல்லங்கள் மூன்று

எனக்கு நேசனை அன்று மிகவும் தள்ளி நின்று வியப்புடனும் பயத்துடனும் பார்க்கக்கூடிய ஒரு கவி ஆளுமையாகத்தான் தெரியும்.நான் கவிதை என்று எழுதுபவைகளை அவர் வாசிப்பாரா என்று கூட நினைத்திருக்கிறேன்.
ஜிமெயிலில் ஒரு நாள் அவருடன் உரையாடும் சந்தர்ப்பம் வாய்த்த பின் தான் அவரின் பெருந்தன்மையான குணம் தெரிந்தது.அந்த வாரமே நான் திண்டுக்கல் செல்கிறேன் என்றதும் தன் வீட்டிற்கு போகும்படி சொன்னார்..இவரன்னையை பார்த்ததே இல்லை .நாங்கள் வரும் வழியில் தன் பேரனை தூக்கிக்கொண்டு காத்துக் கொண்டிருந்தார் அவர் .பின் நடந்ததெல்லாம் அன்பின் பொழிவு தான் ...இருந்த சில நிமிடங்களில் அவர் அன்னையும் பாட்டியும் அன்பினால் மூழ்கடித்தனர் ....திரும்பிய போது ஒரு புது சொந்தம் கிடைக்கப் பெற்றார் போன்ற உணர்வு ....மனமெல்லாம் அவர் கைநிறையத் தந்த ஏலக்காய் போன்ற வாசம் ...அன்பு மணம் கமிழும் வீடு .....
இறுதியில் ஒரு ரகசியம் ...நேசன் கவிதை எழுதும் மச்சுஅறையையும் மேசையையும் அவர் பாட்டி சுட்டி காட்டினார் ...அவர் கவிதைகளின் பிறப்பின் உண்மை புலப்பட்டது ..
நேசன் அறையின் நேர் எதிரே ஒரு பெண்கள் கல்லூரி ...:)
பின் கவிதை வராமல் என்ன?
இன்று நேசனுக்கு பிறந்த நாள் ..வாழ்த்துக்கள் நேசன் .

பாலாஜி
இவர் எங்க ஊர் பிள்ளை .எங்கள் ஊர் என்றால் எங்கள் ஊரே இல்லை கொஞ்சம் பக்கத்து ஊர் .இருந்தாலும் ஒரு சொந்த ஊர் பாசம் இவரிடம் கூட .
பாலாவின் தளத்தில் இருக்கும்

" எனை ஈன்ற தந்தைக்கும் தாய்க்கும்,
மக்கள் இனம் ஈன்ற தமிழ்நாடு தனக்கும்,
என்னால் தினையளவு நலமேனும் கிடைக்குமென்றால்
செத்தொழியும் நாள் எனக்கு திருநாளாம்."

என்ற வார்த்தைகளைப் பார்க்கும் போது அவர் தன் தாய் தந்தையிடம்
வைத்திருக்கும் மதிப்பும் மரியாதையும் மிகத் தெளிவாகத் தெரிந்தது.இந்த காலத்தில் இப்படி ஒரு பிள்ளையா என எப்பவும் வியப்பேன்.அவரிடம் பேச்சு வாக்கில் அவருடைய விலாசம் வாங்கி வைத்திருந்தேன் .அவர் ஊர் அருகே எங்கள் குலதெய்வக் கோயில் இருந்தது .ஒரு நல்ல மழை நாளில் அக்கோயிலுக்கு போக வேண்டும் போல் ஓர் எண்ணம் .மழையில் கிளம்பி விட்டோம்.அப்போதே முடிவு செய்து கொண்டேன் வரும் சமயம் பாலாவின் வீட்டிற்கு செல்வதென .ஒரு ஏழு மணி வாக்கில் நல்ல மழையில் அவர் வீட்டை தேடி கண்டுபிடித்து இறங்க ,யார் என்று வியக்கும் அவர்களிடம் நான் பாலாவின் தோழி என்று சொல்ல,அவர்களுக்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை இருந்தும்,அவர் அம்மா அன்புடன் கை பற்றி உள்ள வந்து சாப்பிட்டு போங்கம்மா என்று உபசரித்தார்.நான் சொன்னேன் பாலவிற்கே நான் இங்கு வந்தது தெரியாது ,அவரைப் போல் ஒரு நல்ல மகனை பெற நீங்கள் தவம் செய்து இருக்கிறீர்கள்.அவர் நிச்சயம் ஒரு பெரிய எழுத்தாளராய் வரக் கூடிய சாத்தியங்கள் இருக்கிறன .அவர் உங்கள் மேல் வைத்த பிரியத்தினால் எனக்கு உங்களை பார்த்து இதை சொல்ல வேண்டும் போல் தோன்றியதால் வந்தேன் நிச்சயம் பாலா இதெல்லாம் உங்களிடம் சொல்ல மாட்டார் இல்லையா? என்று கிளம்பி விட்டோம் .
வெளியே மழை விடவில்லை ....மனதில் பொழிந்த அன்பு மழையும் தான் ..

சக்தி
சங்கமத்தில் சந்தித்தோம் .உடன் நட்பு பற்றிக் கொண்டது ,மேம் மேம் என்று அவரின் அழைப்பு காதுக்கு இனிமை .டக் என்று உணர்ச்சி வசப் படும் சுபாவம் ..சிரித்துகொண்டே பேசுகிறார்களா இல்லை பேசிக் கொண்டே சிரிக்கிறார்களா என்று தெரியாத படி சிரிப்பும் பேச்சும்.
முரளியின் திருமணத்திற்கு கோவை வருவேன் ஷக்தி என்று சொன்னதும் போதும் மேம் எங்க வீட்ல தான் தங்கணும்என பிடிவாதம்.எப்படியோ நழுவப் பார்த்தும் விடவில்லை .மேம் இன்றைக்கு சோபா புதிது செய்தோம் ,மேம் இன்றைக்கு சிம்னி போட்டோம் என ஒவ்வொரு நாளும் ஒவ்வொரு அப்டேட் .
அங்கு இருந்த சில மணி நேரங்களுக்கு என்னை எதோ ஒரு வி ஐ பி போல உணரச் செய்து விட்டார் .இத்தனை அன்பிற்கு நான் என்ன செய்தேன் என்று தெரியவில்லை .எப்போதும் தனித்த பயணங்களுக்கே பழக்கப் பட்ட எனக்கு வழியனுப்ப சக்தியும்,கார்த்திகை பாண்டியனும் ,கௌசல்யாவும் வந்தது எதோ கனவு போல் தோணுகிறது.

அன்பினால் நெய்யப்பட்ட வீட்டில் வாழும் நண்பர்களைப் பெற்ற நான் நிச்சயம் ஆசிர்வதிக்கப் பட்டவள் தான்

இவர்கள் மட்டும் தானோ என்று நினைக்காதீர்கள் ...வேறேதும் இருக்கோ இல்லையோ நல்ல நட்பு நிறைந்தது என் வாழ்வு.இன்னும் எழுத நிறைய அன்புள்ளங்கள் உண்டு ..எழுதுவேன்

றியாஸ் குரானாவின் கவிதை ஒரு மொழி பெயர்ப்பு .

2012-02-18T23:34:00.000+05:30

இன்று தேரியில் நடந்த இலக்கிய சந்திப்பில் இவருடைய நூல் விமர்சனமும் ஒன்று.இவ் வேளையில் இவருடைய கவிதை ஒன்றை மொழி மாற்றம் செய்ய முயன்றுள்ளேன்.நாவல் ஒன்றின் மூன்றாம் பதிப்பு என்ற கவிதை நூலின் அத்தனை கவிதைகளும் அழகானவை, மனதை ஊடுருவிச் செல்பவை .ஏனோ இந்தக் கவிதை என்னை கொஞ்சம் அதிகம் ஈர்த்தது.திரு குரனாவிற்கும் இது ஏற்புடையதாய் இருக்கும் என நம்புகிறேன் .

முதலில் கவிதை

கடிதம் பற்றிய வாசிப்பு பிரதி

கடிதம் எழுதப் பட்டிருந்த தாளில் ஒரு பாதியில் கடலும் மறு பாதியில் நண்டுகள் போல் சில சொற்களும் ஊர்ந்தன .
கரையில் நடந்து கொண்டிருந்த சொற்களின் காற்சுவட்டை அழிக்கும் விதமாகவும் அலைகள் அடித்தன.
தாள்களை தோண்டி ஒழித்தன சில சொற்கள்.
வெளியில் கரையேறிக் கொண்டிருந்தன சில சொற்கள்
அவளின் நினைவுகளைப் போல் பேரிரைச்சலாய் அதிர்ந்து கொண்டிருந்த கடலருகே கவனமற்ற ஒரு குழந்தையைப் போல் விளையாடிக் கொண்டிருந்தேன்
கரையில் ஊர்ந்து கொண்டிருந்த சொற்களை அடுக்கி வாசிக்க முடியவில்லை,சில சொற்கள்,சில எழுத்துக்கள்,சில வாக்கியங்கள் தரையை பொத்துக் கொண்டு வெளிவருவதும் ,தோண்டி மறைந்து கொள்வதுமாய் இருப்பதால் அவள் சொல்ல நினைப்பதை தெளிவாக புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை.
முடிவான எதையும் சொல்ல விரும்பவில்லை என்பதை எழுதிருந்தால் போலும் .
சில வேளைகளில் தாளைக் கடந்து பாயும் அலைகள் அதே வேகத்தில் திரும்பி விடுகின்றன
அடிக்கடி தாளுக்குள் குதித்துவிட விரும்புகிறேன் பின்னரே பின்வாங்கி கரையில் நின்றுவிடுகிறேன்
முன்பொரு வெய்யில் நாளிலும் இப்படித்தான் மழையை எழுதி அனுப்பி இருந்தாள்
தாளில் மிக மிக தூரத்தில் அவளுடைய இரண்டு கண்களும் நீந்திக் கொண்டிருந்தன
மழையை வாசிக்க வாசிக்க நான் கரைந்ததை நினைத்துப் பார்க்கிறேன்
இத் தாளில் கடிதமாகியுள்ள கடலும் நிலப் பரப்பும்
இனி நான் அடிக்கடி வந்து உட்காருமிடமாகிவிடும் .

என் மொழி பெயர்ப்பு

A TEXT ABOUT READING THE LETTER

The words crawled like crabs

On one half of the paper, the letter was drafted

And the sea on the other.

The waves wiped away

The foot paths of the words

That sauntered on the shore.

Some words hollowed out the papers

And razed them off.

A few words glided ashore towards the bay.

I was playing like a careless child

Close to the sea,

That was bellowing like her memories.

The slithering words on the shoreline

Could not be assembled and read.

Some alphabets

Some words

Some sentences

Surfaced on and submerged in the floor,

Preventing me to comprehend

Whatever she tried to convey.

Perhaps she had written

That she never wanted to express

Anything that’s definite.

Sometimes

The waves that leap ahead the paper

Revisit with the same speed.

I often yearn to dive into the paper

But vacillate and remain at the shore

Once she had written and forwarded the rain

On one sunny day

Her eyes were swimming

Far, far off in the paper.

And i muse on

The way i melted

Reading the rain endlessly.

The ground and the ocean

That had turned into a letter

In this paper

Will be my haunt

Henceforth .....

நிண்ட ஸ்வப்னத்தின் கிதாரில் எத்ர கம்பி?

2012-02-06T20:54:00.000+05:30

யாருமற்ற பெருவெளியில்
ஒற்றைக்கோடாய் படிகிறது
நிழலின் நிழலாய்
சுயம்
மன வீணையில்
மீட்டப்பட்ட ராகங்கள்
பெரும் வாதையோடு
அலைந்து கொண்டிருந்தன
யாருக்காகவோ தன்னை
முடிபோட்டுக் கொண்டிருந்த
ஒரு தூக்குக் கயிற்றின் நிழலை
குனிந்து முத்தமிட்டது சுயம் .
வீணா கானம் தெறித்துச் சிதற
ஸ்வரங்கள் தூக்கிலாடின
எங்கோ ஒலித்தது ஒரு கேள்வி
ஜூலி!நிண்டே ஸ்வப்னத்தின் கிதாரில் எத்ர கம்பி ?
ஜூலி எண்ணிக்கொண்டே இருக்கிறாள் .

(இந்த வார கல்கியில் பிரசுரமான கவிதை )

பாடகன்

2012-01-31T20:27:00.000+05:30

மாபெரும் திரையடைத்து
புரியாத மொழியில்
எதோ பாடிக் கொண்டிருந்தாய்
காமிரா உன் கண்ணை ,உதட்டை
மீசையை
மிக அருகில் தொலை பரப்பிக் கொண்டிருந்தது .
இசை புக மறுத்து ,
உன் கழுத்து மருவை
நாவால் வருடி
யாரவது முத்தமிட்டு இருப்பார்களா?
என்ற கேள்வியே
மேலோங்கி நின்றது ..
அதனை இடக்கையால் ஒதுக்கி
ஒலி உட் புக விட்டபோது
நீ கூறிக் கொண்டிருந்தாய்
இது வரை நீ பாடியது
தாபத்தையாம்!!

ஆண் பெண்ணாய் விளங்கும் அர்த்தநாரிகளுக்கு

2012-01-24T20:13:00.000+05:30

ஐயா! அம்மா !
எதுவாய் இக்கணம் உணர்கிறீர்களோ
அதுவாய் ஏற்றுக்கொள்ளுங்கள் .
உங்கள் ஆன்மாவில்
இரு உடைகளைத் தந்து
இயற்கை உங்களை
ஆணும் பெண்ணுமாய்
நெய்திருக்கிறது .

கால்சராரையும் உள்பாவடையையும்
நேசிக்கும் உள்ளம்
உங்களுக்கு வாய்த்திருக்கிறது..

முதுகெலும்பை தொலைத்த ஆதாமை
பெண்மையான வைனினால்
குளிர்வித்த நேரம்
கோபம் தணிந்த
மதுக்கடவுள் மலர்வித்த உடலிது .

எலும்பு பிரித்து,பிரிந்த ஏவாளும் .
அதனையிழந்து தவிக்கும் ஆதாமும்,
மணமுடிச்சில் தான் ஒருடலாகின்றனர்.

தொலைத்த பெண்மையை ஆணும்
விழையும் ஆண்மையை பெண்ணும்
அடைந்து ஆண் பெண்ணாய் மாறவே திருமணம்..
ஆக
அர்த்தநாரமே உன்னதம் .

உங்கள் அங்கங்கள் ஒவ்வொன்றிலும்
இருபால் சுமக்கும்
அதிசயம் நீங்கள் .

மென்மையும் வன்மையுமாய்
அடங்கியும் அடங்காததுமாய்
பட்டு போன்ற முடிகளிடை
மன்மத வில்லின் நாணிற்கு
கடி முடி வளர்க்கும்
அற்புதம் நீங்கள் .
காதலாய் ஒரு கையும்
கடப்பாரையாய் மறு கையும்
வளர்ந்த
பேருண்மை நீங்கள் .

உங்களின் விழிமணிகள்
ஒன்று வீனஸாகவும்
மற்றொன்று அடோனிஸாகவும்
அன்றோ அசைகிறது!

உச்சி வெயிலாய் சுடும்
உங்களழகுப் பாதையில்
நிலவும் பகலும் கலக்கிறது

நீங்கள் உங்களுதடுகளை
சேர்த்து வைத்துக் கொள்ளும் போதெல்லாம்
அவை ஆணும் பெண்ணுமாய்
வளராத குறுந்தாடிக்கும்
சிறிதே முளைத்த மீசைக்கும் நடுவில்
முத்தமிட்டுக் கொள்கின்றன !

உங்கள் வாயுதிர்க்கும்
வார்த்தைகள் எல்லாம்
இருவரிடை நிகழ்
உரையாடலாய் இருக்கின்றன .

உங்கள் ஒரு புற மார்பு
தமக்கையாகவும்
மறுபுறம்
தமயனாகவும்
தன்னை உணர்ந்து கொள்கின்றது

உங்களின் கைகள்
ஒன்றையொன்று பற்றும் வேளை
என் காதில் திருமண மந்திரங்கள் ஒலிக்கின்றன
ஓருடலின் மெலிந்த ஒரு கரம் பற்றும்
மற்றோர் முரட்டுக் கை
இது சக்தி
அது சிவம்

உங்கள் இடது கால்
வலதோடு சேர்ந்தாடுகையில்
அது ஒருவரல்ல
இருவராடும் திருநடனமாய் மாறுகிறது .

விட்டுத் தள்ளுங்கள் ...
தங்களை ஆண்மையற்றவர்/பெண்மையற்றவர்
என மறைக்கும் பலர்
என்றாவது ஓர் நாள்
TOM ஆகவோ TIB ஆகவோ
ஒப்புக் கொள்ளத்தான் வேண்டும்

ஆயின்
இருபால் உறுப்புகளால் ஆன நீங்கள்
அதனால் மட்டுமே வேறாகவும்
உள்ளத்தால் ஒன்றாகவும் வாழ்கின்றீர் ..
அந்தப் பாழும் இயற்கை
உங்களை
PHILIP உம்,MARY யுமாய்
ஒரு சேர அச்சடிச்ச போதும் !

(மொழி பெயர்ப்புக் கவிதை ..மூலம் ஜான் கிளீவ்லேன்ட்)

(வலசை காலாண்டிதழில் வெளியானது .ஓவியம் என்னுடையது :))

திருத்தி எழுதப்படாத மரண சாசனம்

2012-01-18T22:58:00.000+05:30

ஆம்!
இவர்களுடைய மரண சாசனம்
ஏற்கனவே எழுதப்பட்டு விட்டது

ஒவ்வொருவருடைய
முதுகெலும்பும் பிரித்தெடுக்கப் பட்டு
எழுதுபவர்களின் ஆயுதமாய்
மாறிக்கொண்டிருக்கிறது .

இவர்கள் கண்களால்
பார்ப்பது தடை செய்யப்பட்டுள்ளது !

எண்ணங்களை உடைக்கும் வழியை
அவர்கள் ஆராய்ந்து கொண்டிருக்கின்றனர் .
எண்ணுவதை இவர்கள் நிறுத்தி
யுகமான போதும் .

உயிர் விடும் சமயம்
ஒரு துளி நீர்
வாய்பட வேண்டி
இவர்கள்
சாசன திருத்த மனு செய்துள்ளனர் ;

ஒரு துளி, வெள்ளமாய் மாறும்
சாத்தியமிருப்பதில்
மாற்றத்தை அவர்கள் தாமதிக்கின்றனர் ..

ஆக
மரணம் அருகும் வரையிலாவது ...

விதைக்குள் ஓர் இசை

2011-12-30T23:38:00.000+05:30

ஒவ்வொரு விதையிலும்
ஒளிந்திருக்கிறது
பிறப்பிற்கானதோர் இசை
மழையின் தாலாட்டில்
கண்ணுறங்கும் அது
ஒரு இடியோசையில்
வெடித்து பொழியத் துவங்குகிறது .
பின் பிரபஞ்சத்தின் பாடலாய்
விண் மண் வியாபிக்கிறது
வ்யாபிகின்ற அக்கானகத்தின்
ஒவ்வொரு விதையிலும்
ஒளிந்திருக்கிறது
இறப்பிற்கான
ஓர் இசையும் கூட .

(கல்கியில் வெளியான கவிதை)

யாருக்கும் புரியா கவிதை

2011-10-26T00:23:00.001+05:30

தன்னை வாசிக்கும் அவனை

உற்று நோக்கிக் கொண்டிருக்கிறது

அந்தக் கவிதை .

இருவரிகட்கிடை உறை

பொருளறியாதவன் வெறும்

வார்த்தைகளை மட்டுமே வாசிக்கிறான் .

பின் உரக்க சிலாகிக்கிறான்.

தன்பின் மறை பொருளுணர்த்த

கவிதை கொஞ்சம் முயல்கிறது

பின் தோற்றுச் சரிகிறது .

புரியாததொன்றை புரிந்ததென

அவன் புன்னகைக்கையில்

உள்ளே அழுதுகொண்டிருக்கும்

அந்தக் கவிதை

இனி என்றோ மற்றொருவன்

படிக்க நேரும் வரை ...

அஞ்சலி....திருமதி தேவி முருகதாஸ்

2011-10-20T12:41:00.000+05:30

அருகில் ஒரு சின்ன ஊரில் கும்பாபிஷேகம் .அதில் திரு பித்துக்குளி முருகதாஸ் அவர்களின் கச்சேரி. .கச்சேரி என்று சொல்வதை விட நாம சங்கீர்த்தனம் என்று சொல்லுவது சரி.பார்வையாளர்கள் அனைவரையும் ஒரு சேர பாட வைத்து ஒரு விதமான புதிய அனுபவம் ஏற்படுத்தி தருவார்.

அவர் பாடல்கள் என்றால் என் தந்தைக்கு உயிர். தந்தையின் மூலமாக நாங்களும் அவரை ரசிக்கக் கற்றுக்கொண்டோம் .அக்கம் பக்கம் எங்கு கச்சேரி என்றாலும் எங்கள் வீட்டில் தான் தங்குவார் .

நாங்கள் மிகவும் சாதாரண குடும்பம்தான் .இருப்பினும் எங்களில் ஒருவராக எங்கள் தாய் தந்தையர் அவர் மேல் வைத்துள்ள பிரியத்திற்காக மிகவும் இயல்பாக எங்களோடு இருப்பார்.ஒரு கால கட்டத்தில் ஓய்வு தேவைப்பட்டால் ஓரிரு நாள் வந்து தங்கிப் போவது என்று கூட ஆனது.

நான் 8ஆம் வகுப்பு படிக்கும் சிறுமி. அப்போதுதான் அவர் சரோஜா என்கிற தேவி அக்காவை திருமணம் செய்து கொண்டார். அதன் பிறகு தேவி அக்கா அவர்களும் அவருடன் எங்கள் வீட்டிற்கு வரத்தொடங்கினார் .

ஒரு சாதாரண சிறிய ஊரில் வாழ்ந்து வந்த எங்களுக்கு முருகா, தேவியக்காவின் வருகை ஒரு திருவிழா போல இருக்கும் .முருகாவைப் போலவே தேவி அக்காவும் எங்களுடன் நன்கு பழகினார்.வளர்ந்து வரும் சிறுமியான எனக்கு வெளியுலகைப் பற்றி பலவிதத்தில் எடுத்து கூறுவார் .மிகவும் அழகாய் வரைவார். அவர் வீட்டில் அவர் வரைந்த அம்மன் படம் தான் பூசைக்குரியதாய் இருக்கிறது.

என்னுள் மறைந்து கிடந்த வரையும் திறமையை வெளிக் கொண்டு வந்தவர் அவர் தான் .அவரின் காரணமாகத் தான் என் ஓரிரு ஓவியங்கள் டெல்லியில் கண்காட்சியில் வைக்கப் பட்டது .அவர்கள் வரும் போதெல்லாம் புதிய பாடல்கள் சொல்லி தருவார் .அதை பாடியே யூத்பெஸ்டிவலில் பரிசு கூட வாங்கி உள்ளேன்.

வீட்டை சுத்தமாய் வைத்துக்கொள்வதையும் ,நம்மை சுத்தமாகவும் அழகாகவும் பராமரிக்கவும் பலதும் கற்று தந்தார் .இன்று கூட என் வீட்டிற்கு வருபவர்கள் வீட்டை அழகாய் வைத்துள்ளீர்கள் என்று கூறும் போது அக்காவின் நினைவு தான் . நவராத்திரியில் அனைவரும் பாடச் சொல்லும் ஒரு ஆளாக மாறியதிற்கும் அவர்கள் தான் காரணம்.

நம் வாழ்க்கை நாமே அமைத்துக் கொள்வதில்லை. அதில் பல பேருடைய தாக்கங்கள் இருக்கத் தான் செய்யும் .அந்த விதத்தில் எங்கள் வாழ்வில் அழகுணர்ச்சி மேம்பட்டது தேவி அக்காவின் வருகையால் தான்.

எதோ ஒரு விதத்தில் எங்கள் வாழ்வோடு சம்பந்தப் பட்ட தேவி அக்கா இன்று இல்லை.இல்லை என்பதை நம்பவும் இயலவில்லை .முருகா அவர்களை சந்திக்கும் தைரியமும் இன்னும் வரவில்லை .

அக்காவை நினைக்கும் போதெல்லாம் காதில் ஒலிக்கும் அவர் குரல் இனி ஒலிக்காது.. எனினும் எங்கள் வாழ்வோடு இணைந்திட்ட அவர் நினைவுகளுக்கு என்றும் சாகா வரம் தான் .

WE MISS U AKKA

இன்று (மீள் பதிவு )

2011-09-13T19:19:00.000+05:30

அன்று!
கண்ணிலே கனவு!
மங்கலாய் மனவெளியில்;
கனவெனினும்,
ஆழ் மனப் பெட்டகத்தில்
பூட்டிய நினைவு!
காலசுழற்சியில்
கனவுகள்! கனவுகள்!
ஆசைகளின் கூப்பாடுகள்!
நிதர்சனம் உரைத்தது
கனவு கனவுதானென்று!
நடைமுறை முரண்கள்
கனவினைக் கொல்லும்!
கல்லறைக் கனவுகள்
எனக் கற்றுத்தெளியும் நேரம்
சட்டென மீண்டும் ஒரு கனவுப் பூ!
மனமெல்லாம் பூ வாசம்!
மூடிய கதவின்
மறுபக்கம்
நிலவொளியாய்
சிறு ஜன்னல்!
நனவாகும் கனவின்
வாயிற்படியில் நான்!!!

மாடிப்படி பூனை

2011-05-24T23:02:00.001+05:30

ஆம்

இது மதிலில்லைதான்

இடமா?வலமா?

என மயங்கி நிற்க .

ஆயின்

மொட்டை மாடி ஆசையில்

திடுதிடுவென படியேறும் சத்தம்

திடுக்கென

எழுப்புகையில்

மேலா கீழா வெனக்கூட

தேர்விருப்பதில்லை .

என்ன முயன்றும்

வால் மிதிபடுவதும்

(ஆ)மாறுவதில்லை .

அரைக்கண் கனவுறக்கத்திலும்
"ஹோ"வென்ற கூச்சல்
குலை நடுக்கையில்...
இடமா வலமா
என முடிவெடுக்கவாயினும்
ஓர் உடைந்த
குட்டிச்சுவர் இருந்து தொலைத்திருக்கலாம்
இந்த மாடிப்படி பூனைக்கு !

கவிதாவஸ்தை

2011-04-27T19:33:00.000+05:30

மேகங்களில் நம்

மனவுருவைக் காண்பதோ

ஒரு நாய் குட்டியை வளர்ப்பதோ

பத்துக்கு பத்து புள்ளி வைத்து

கோலம் போடுவது போலோ

இல்லை

ஒரு கவிதை வரியை எழுதுவது

முதல், ஓர் ஆணும் பெண்ணும்

தயங்கி ,முயன்று ,வெல்லுவது

போன்ற வாதையின்

ஆயிரம் மடங்கு அவஸ்தையில்

வந்து விழுகிறது

ஒரு கவிதையின் கரு.

பின் முயங்கிக் களைத்து

புன் சிரியுடன்

கண் செருகும்

வாலிபத்தின் வனப்போடு

அதன் முதல் வரி.

ஒரு பூனைக் குட்டியை

தடவுவது போல்

அவ்வளவு எளிதாக அமைவதில்லை

அடுத்த வரியும்

அதற்கடுத்த வரியும் கூட ....

மீண்டு(ம்) வந்துவிட்டேன்

2011-04-26T18:10:00.001+05:30

இன்று,நாளை நேற்றாகும்

2011-02-17T09:17:00.000+05:30

எனக்கு இப்போது புரிந்து விட்டது!

என் வருங்காலத்தை

உயிர்ப்பிக்கப் போவது

நீ எனும்

கடந்த காலம் தான் .

கடந்தவைகளில் வாழாதே

என கூறுபவர்களுக்குத்

தெரியுமா என்ன

நான் வாழும்

இன்று தான்

நாளையின்

கடந்த காலம் என?

சூரிய வருடல்

2011-02-13T15:53:00.001+05:30

என்றோ தன்னைத் தொட்ட காற்று
மீண்டும் தொட வரும்
என
வெளிசுற்றும் நான் .

காற்றலைகள் தேடி
காய்ந்த தேகம்
மேலும் மேலும் சுக்காகிறது

பாவப்பட்டு மேல்விழும்
ஓரிரு மழைத்துளிகளை
ஆங்காரத்துடன்
உதறி விலக்குகிறது.

பரிகாசத்துடன்
அதன் நைந்த ஆடைகளை
இன்றைய காற்று
இழுத்துக் கொண்டோடுகிறது ..

வெளிப்படும் புண்கள்
புரையோடியது கண்டு
சூரிய விரல் வருடத் தொடங்க
காற்றில் தொலைத்த ஆடை மறந்து
அதை நோக்கி நகர்கிறது அது!

யாரோ
பாவம் பிச்சி !என்பது மட்டும்
ஏனோ காதில் வந்து விழுகிறது .

கதவிலக்கம் தொலைத்த வீடு

2011-01-08T08:41:00.000+05:30

ஒரு காலத்தில் அதற்கு
ஒரு விலாசமென்று ஒன்று இருந்தது
சிவப்பு வர்ணமடித்த கதவும்
அதில் கட்டத்தினுள் எழுதி வைத்த இலக்கமும்...
சாதிப் பெயரை நீக்கிய போது
அதன் அடையாள வரி ஒன்று குறைந்தது
ஆட்சியின் புது இலக்கமிடல் விதியில்
அதன் எண்கள் இரண்டாகி
இரண்டுங் கெட்டது
வீதி அகலமானதில்
வெளிச்சுவரும் நசுங்கி
இன்றதன் அடையாளமும்
என்றோ வரும் கடிதத்திலும்
அதன் பெயர்
'படுதா மறைத்த வீடு' என்றாகிப் போனது..
அன்று தனக்கும் ஓர் இலக்கமிருந்ததை
யாருமே வாங்கிக் கொள்ளாத
நசுங்கிய கதவு அவ்வப்போது நினைவூட்ட
கதவிலக்கம் தொலைத்த வீடு
படுதா காற்றிலாட
மெல்ல புன்னகைக்கிறது..

என் மிகச் சிறந்த புத்தாண்டுப் பரிசு

2011-01-02T12:28:00.000+05:30

எங்கள் வீட்டின் மற்றொரு நபர் போன்றவர்தான் சாந்தி .என் வீட்டுக்கு வந்திருப்பவர்களுக்கும் ,என்னுடன் காலை நேரம் தொலை பேசி இருப்பவர்களுக்கும் இது நன்றாகவே தெரியும்

என் உடல் நிலை காரணமாகவும் ,போதிய பழக்கமின்மையினாலும் என் வீட்டுவேலைக்காக என் வீட்டிற்கு தினம் வருபவர் தான்.
காலைநேர பரபரப்பில் ஆயிரம் முறை சாந்தி என்ற பெயர் உச்சரிக்கப்படும் .

மிகவும் கடமை உணர்ச்சி உடையவர்.ஒரு வேலை சொல்லி விட்டு பின் மறந்து விடலாம் மிகவும் கச்சிதமாக அது முடிக்கப்பட்டு இருக்கும்.

யார் யாரோ வீட்டுவேலை செய்பவர்களைப் பற்றி எத்தனையோ கதைகள் கூறும் இந்த காலத்தில் ,தன்னுடையதில்லாத எந்த பொருளிலும் கொஞ்சம் கூட ஆசை வைக்காத ஜீவன் .

பல வருடங்கள் கூடவே இருப்பதால் taken for granted ஆகவே ஆகிவிட்டார் ..

ஒவ்வொரு புத்தாண்டும் என் தங்கை மகனின் பிறந்தநாளாகவும் இருப்பதால் காலையிலேயே தங்கையின் வீட்டுக்கு சென்று விடுவோம்

அதனால் அதிகாலையில் என் அக்கம் பக்கம் வீடுகளுக்கு சென்று வழக்கமாய் அவர்களுக்காக நான் வாங்கி வைத்திருந்த பரிசை கொடுத்து விட்டு வீட்டிற்கு வரும் போது தான் சாந்தி வந்தார் ..

நிறைந்த சிரிப்போடு அவருக்கு வாங்கி தந்த சேலையில் வந்து" நல்லா இருக்கா மேடம்ன்னு" வீட்டில் நுழைந்தார் ..

கையில் ஒரு பை.அதிலிருந்து ஒரு ரோஜா மலரை எடுத்து என் மகளுக்கு தந்து விட்டு, இருங்க மேடம் இதோ வரேன்னு போனவர் கையில் ஒரு தட்டு அதில் ஒரு சேலை ..

'இது உங்களுக்காக இந்த நியூஇயருக்கு" என்று கூறி கொடுத்தவுடன் நெகிழ்தே போனேன்
என் வாழ்கையிலேயே இது போன்ற ஓர் அன்பளிப்பு பெற்றுக்கொண்டதே இல்லை என்று தோன்றியது.

"என்னை நினைக்க யார் இருக்கிறார்கள்?" என்று சில சமயம் தோன்றும் கழிவிரக்கத்தை கோடாலிகொண்டு வெட்டி ஒரு positiveஆன ஆண்டை எனக்கு ஆரம்பித்து வைத்தது

அவருக்கு தெரியாமல் இருக்கலாம் ..
ஆனால் எனக்கு இது ஒரு வாழ்நாள் முழுவதும்
மறக்கவியலா அனுபவமாக அமைந்து விட்டதுதான் உண்மையிலும் உண்மை .
ரொம்ப தேங்க்ஸ் சாந்தி !

முடியவே முடியாமல்

2010-12-22T22:54:00.000+05:30

என்னைத் துரத்தும்
நீ !
முன்னிருக்கும் முடிவுறா வட்டங்கள்
உன்னிடம்
அருகவும், விலகவும் வைத்து
விளையாடுகின்றன !
என்னிலிருந்து நான் வெளிப்பட்டு
உன்னிலிருந்து தப்ப முயல்கிறேன் ..
சுழல் வட்டங்கள்
தூக்கி எறிந்த அதை
ஏந்திய மாயக்கண்ணாடியின்
மறுபக்கத்திலும் நீ !
உன்னை விடவே முடியா
உணர்வுப் பள்ளத்தில்
இது!
தொடத்துடிக்கும் விரல்கள்
தொடவே முடியாதபடி
ஆடியின்
உள்ளேயும் வெளியேயும்
நீயும் நானும் !

மாற்றம்

2010-12-07T09:06:00.000+05:30

நல்ல யுகலிப்டஸ்,துளசி,விபூதி பச்சிலை சேர்ந்து நறுமணமாக எங்கும் பரவி இருந்தது மூச்சை இழுத்து உள்வாங்கிக்கொண்டே விரைவாக நடந்தாள் சௌமியா.
நிச்சயம் இந்த காற்றே எதோ மாற்றம் செய்யும் என எண்ணியது மனது .

பணக்கார வர்க்க பெண்மணிகளுக்கான rejuvenation center அது .உடலையும் மனதையும் வளப்படுத்தி அனுப்பும் நிலையம் ...
சௌமியா அப்படியெல்லாம் பணத்தில் புரண்டவள் இல்லை .மாத கடைசியில் கடன் வாங்கி நாளை ஓட்டும் குடும்பம் தான் .ஆனால் அவளின் அழகும் ,திறமையும் ,இங்கே கொண்டு வந்து சேர்த்திருக்கிறது .
"கனவு போல" என்று நினைத்துக் கொண்டாள் .
இப்போது கொதிக்கும் டீயின் மணம்....இந்த மணங்கள் தான் எப்படி நினைவுகளை கிளரச் செய்கின்றன ??
ஸ்ரீதர் அவளை பெண் கேட்டு வந்த நாளில் இதே டீ மணம் தான் .அப்பா நம்பவே இல்லை .ஏன் இவளுக்கே இன்னும் புரிபடாமல் தான் இருக்கிறது !
படிப்பு படிப்பு என்ற கனவெல்லாம் எங்கோ போனது .
"நீ என்ன வேணும்னாலும் படிமா "என வாஞ்சையுடன் கூறும் மாமனார் ..
இங்கே அனுப்பி வைத்தது கூட அவர் தான்

S V ரங்கராவ் போல கனிவும் அன்பும்...நிஜம் என உறைக்கவே நாளாகும் ..

ஆனால் கனவெல்லாம் காணாமலே போய்விட்டது .இப்போது மனதெல்லாம் ஸ்ரீ மட்டுமே ...
எதற்கும் பணியாமல் முரண்டு பிடிக்கும் மனம் .....மனமா இல்லை உடல் !
"நீ மட்டும் வெளிநாடு செல்ல என்னை ஏன் மணமுடித்தாய் ? "ஆயிரம் முறையாக மனது கேட்கும் கேள்வி

ஸ்ரீ ஸ்ரீ என்று உருகியது ..அவன் நினைவு வர பரபரக்கும் சிந்தனை!அதனால் வரும் மாற்றம் !
"ச்சே !எப்போதிலிருந்து நான் நானில்லாமல் போனேன் ?"
வெட்கமாய் தான் இருக்கிறது

quite natural ! என்றார் அன்று பேசிக்கொண்டிருந்த மருத்துவ பெண்மணி ..சிந்தனையை வேறேதாவற்றில் மாற்று !
ஹ்ம்ம் மாற்று மாற்று மாற்று !

இதையெல்லாம் உணர்ந்திருக்க கூடும் வீட்டில் பெரியவர்கள் .....மீண்டும் பாட்டு ஓவியம் ஏன் போக அதுவும் சரிப்படாமல் போனது.

இரவு 11 மணிக்கு வரும் அழைப்புக்கும்,காலை 4 மணிக்கு கணிணியில் காணும் உருவத்திற்கும் காத்து நடைமுறையே மாறி போனது.கணிணியே கணவன் என்று எண்ணுகிற வரை வந்தாயிற்று .
"இன்னும் ஆறே மாசம் டா ஓடி வந்திடுவேன் " என மூன்று ஆறு மாசங்கள் ஓடி போயாச்சு .
சென்ற ஒரு வாரமாய் ஒழுங்காய் பேசாததாலும்,கணிணி இல்லாததாலும் ,அவள் இருந்த நிலைமை பார்த்து இங்கே வர ஏற்பாடு செய்திருக்கிறார்கள் .

"ஹ்ம்ம் நன்றாய் தான் இருக்கிறது ...ஸ்ரீயும் இங்கிருந்தால்?...."மனம் சிலந்தி வலை பின்னக் கூடாதென்று விரைந்து நடந்தாள் சௌமியா.

"ஹாய் நான் தான் ரேணுகா !உங்க ரூம் மேட் " என்று கைகுலுக்கியவளை அதிசயத்துடன் பார்த்தாள் சௌமியா

நல்ல உயரம் ,மினுமினுக்கும் பழுப்பு நிறம் ,ஆளையடிக்கும் புன்சிரிப்புடன் ரேணுகா ..அப்பா! என்ன ஒரு ஆளுமை .

அவள் வருடா வருடம் வருவாளாம் .அவள் வேலை பார்க்கும் கம்பனிலேயே
இதுபோல லீவ் கொடுத்து அனுப்புவார்களாம் .அவள் செய்யும் வேலை அப்படி !
இன்னும் திருமணமாகவில்லை.

"LOOKING!"என்று கண்ணடித்தாள் .

"இங்கு ரிசப்ஷனில் நீங்கள் தான் என் கூட தங்கியிருக்க போவதாக சொன்னார்கள்.வா சாப்பிட போகலாம் ..வா போன்னு கூப்பிடலாம் தானே ?"
என்றவளை பார்த்து தலையாட்டுவதை தவிர வேறதும் தோணவில்லை !

சௌமியா !ஏன் புடவையிலே இருக்கே !இங்கு பயிற்சி செய்ய பாண்ட் சுடிதான் சரி .okயா?

"நாளைலேந்து"என புன்னகைத்தாள்,சௌமியா

'ஏய் சௌமி,அழகான புன்னகைப்பா" என
"அது சரி" என நினைத்துக் கொண்டாள்

ரேணுவிற்கு அங்கு பல தெரிந்த முகங்கள். எல்லார் அறிமுகமும் ,கலந்துரையாடலும்
சிரிப்பும் ,பேச்சும் ,கல்லூரி நாட்களை நினைவூட்டி ,மனது சிறிது லேசானது போல ..

"தேங்க்ஸ் மாமா "என மனதில் சொல்லிகொண்டாள் .

இருவரும் ரூமிற்கு திரும்பும் போது 9.30 ஆகிவிட்டது .குளிர்ந்த காற்றும் ,நட்சத்திர ஒளியும் ,ஒரு சொல்ல முடியாத அமைதியை மனதிற்கு தந்தது.

ஒளிந்திருந்த எண்ணம் மீண்டும் வெளிப்பட்டு "ஸ்ரீ மட்டும் .......சூ...... சூ....... என அதை ஓட
விரட்டினாள்.

"நான் முதலில் ஒரு குளியலை போட்டு வந்து விடுகிறேன் "என ஓடிவிட்டாள் ரேணு .பழக்கமில்லாமல் கூடுதலாக நடந்து காலெல்லாம் ஒரே வலி .

திரும்ப வந்த ரேணு "ஓ கால் வலிக்குதா ?என சொல்ல சொல்ல கேளாமல் தைலம் தேய்த்து பாதங்களை பிடித்து விட்டாள்.

அந்த இதத்திலேயே தூங்கிப்போன சௌமியா ,திடீரென்று உடல் சிலிர்த்து விழித்த போது
'உனக்கு எத்தனை அழகான ,வெண்மையான இடை !"என
சௌமியாவின் புடவை விலகி பளீரிட்ட இடையை ரேணு வருடிக்கொண்டிருந்தாள்
அதை தடுக்கத் தோன்றாமல் அப்படியே படுத்திருந்த அவளின் கண்ணின் ஓரம் மட்டும் இரண்டு நீர்த்துளிகள் ..

ஜிங்கிள் ஆல் த வே !

2010-11-19T17:25:00.000+05:30

நவம்பர் துவங்கியவுடனேயே
எழுப்பி விடுகிறார்கள் .

வரிசையான கோரிக்கைகள்
மடியில் அமர்ந்தும் ,கனவில் கிசுகிசுத்தும் ,கடிதம் போட்டும்
ஆசைகள் ஆயிரம்.

வீடு வீடாக அலங்கரிக்கப்பட்டமரங்களில்
தொங்கும் காலுறைகளையெல்லாம் நிரப்பி நிரப்பி
வாதமேறிய விரல்கள் மேலும் விறைக்கின்றன.

ஆண்டுகள் ஈராயிரம் ஓடிக்களைத்த ரெயின்டீர்கள்
இனி ஓடுமோ என வருடந்தோறும் தோணுகிறது !

ஆசைகள் விகசித்து
ரொம்பிவழியும் ஸ்லெட்ஜின் அச்சாணி
இற்றுபோகாததொரு அதிசயம் தான் ..

ஜிங்கிள் மணியின் ஓசைகூட
மந்தமான காதில் மெதுவாய்த்தான் கேட்கிறது .

புகைபோக்கி வழி வெளிவந்து ருமாடிச காலைத் தேய்த்து நடக்கையில்...
இரண்டாயிரத்து பத்தாவது முறைகூட
தன் ஆசை என்னவென்று யாருமே கேட்கா ஏமாற்றத்தில்..
அடுத்த வருடமாவது !என்ற ஏக்கத்தோடு நீளுறக்கம் கொள்வார்..

மீட்பன் பிறந்த தினம், கொடுத்துச் சிவந்த ஆதித் தாத்தா

உடைந்த நகங்களும் ,கூர் பற்களும்

2010-11-09T15:41:00.001+05:30

நகங்கள்
மிருகங்களிடம் மட்டுமே
நீண்டு வளரும் என நான் நம்பியது
உனக்குத் தெரிந்திருந்தது.
அதனால் உன் கூரிய நகங்களை
என்றும்
மடக்கி,மறைத்தே வைத்திருந்தாய் .

உன் பின்விரல்களால்
என் முகம் தடவும் போதும்
உன் விரல்கள்
மழுங்கியேதான் தோன்றின .

ஆயின்
துரோகத்தின் சுவையறிந்து
ரத்தவிளாரான என் முகம் பொத்தி
விக்கித்து அமர்ந்த போது,
உன் உடைந்த நகங்களும்
இனி வளராது போகும்
என்றறிந்து வந்தமரும் புன்னகையை
மறைக்கவே முடியவில்லை....

நீ உன் விஷப்பற்களை
சாணை பிடிக்கப் போயிருக்கலாம்
எனத் தெரிந்திருந்தும் கூட .

என் அருமை காதலிக்கு வெண்ணிலாவே

2010-11-07T20:15:00.001+05:30

நிலவு தராத மயக்கம் உண்டா?

அதுவும் முழு நிலவில் தன் காதலியின் முகத்தைக் கண்டு பாடும் காதலன் எத்தனை உன்மத்தனாக மாறி இருக்க வேண்டும்..?

வெண்ணிலாவிடம் போய் "நான் கெஞ்சினால் அவள் தர மாட்டாள் ,நீயாகவே வாங்கிகொள் ,இதும் அவள் சொல்லிக்கொடுத்தது தான் என பிதற்றும் காதலனை நாம் ரசிக்காமல் இருக்க முடியுமா ?

T M S இன் குரலில் இந்த அழகிய பாடல் ..
கேட்க கேட்க சலிக்காமல் .....

வளரும் முத்தம்

2010-11-01T12:41:00.000+05:30

தராமல் போன முத்தமொன்று

நம்மிடையே வளர்ந்து கொண்டே

போகிறது

எந்த ஒரு கட்டுக்கும்

அடங்காமல்

உடன் என்னிடம் சேர

துடிக்கிறது

அதில் நேற்று முளைத்த

சிறகுகள்

என் வயிற்றினுள்

படபடத்துக் கொள்கின்றன

என் ஒரு சிறுமுத்தம்

போதும்

அதை மரணிக்க

இல்லை ஒரு சொல்

மாத்திரம் !

இருந்தும்

பேருரு எடுக்கும் அதனை

புன்னகையோடே வளரவிடுகிறேன் .

வியாபித்து

என்னையது

கொல்லும் நாளுக்காக !