Kalvi Thulir

ஸ்ரீ காமாக்ஷி அம்மன் அந்தாதி

2012-01-04T09:36:00.000-08:00

ஸ்ரீ காமாக்ஷி அம்மன் அந்தாதி

கருத்தாக்கம் திரு S.R.கணபதி செட்டியார் - அரங்கேறியது 16-10-1964

கவிதை என்பது ஏதோ யாப்பிலக்கணத்தைப் படித்து, எதுகை, மோனைகளை உருவாக்கி, சொற்றொடர்களை அமைத்து லகர, ழகரங்களை விளையாடவிட்டு, ஒரு கொத்தன் செங்கற்களை வரிசையாக அடுக்கி சாந்துபூசி வீடு கட்டுகிற வித்தை போன்றதல்ல. இவையெல்லாம் சிறப்பான கவிதைக்கு வேண்டிய ஒன்றென்றாலும், இவைகளுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்ட ஒன்று, உண்மையான கவிதைக்கு உண்டு.

http://kalvithulir.com/index.php/rhymes/52-devotional-songs/1038-kamachi-amman-anthaathi-tamil-devotional-song

நிலாச்சோறு கதைகள் -ஒலி வடிவில்

2011-11-11T18:23:00.001-08:00

கதை சொல்லி, சோறூட்ட இந்த அவசர உலகில் பெற்றோர்களுக்கு நேரமில்லை. கணினியில் கதை கேட்டு, கவளம் சோறு உங்கள் சுட்டிகள் உண்ண கீழேயுள்ள சுட்டியைச் சொடுக்குங்கள்:

http://kalvithulir.com/index.php/stories/73-tamil-moral-stories-in-audio

துயில் நாடகம் -திரெளபதி படினம்

2011-06-02T18:37:00.000-07:00

பாண்டவர்கள் சூதாட்டத்தில் திரௌபதியை பணயமாக வைத்துத் துரியோதனனிடம் தோற்றப் பின், துரியோதனன் தன் தம்பி துச்சாதனனை திரௌபதி இருக்கும் அந்தபுரத்திற்கு அனுப்பி அவளை அரசவைக்கு அழைத்து வரச் சொன்னான். துரியோதனனின் கட்டளையை ஏற்று துச்சாதனன் அந்தபுரத்திற்குச் சென்று திரௌபதியை அரசவைக்கு வருமாறு கூப்பிடுகிறான். அப்போது...

http://kalvithulir.com/index.php/stories/36-puranic-stories/555-mahabharatham-thuyil-drama

நூலாடைக் கேட்ட கண்ணன்

2011-03-02T22:54:00.000-08:00

பிருந்தாவனத்தில் ஜன்மாஷ்டமி உற்சவம் நடைப்பெற்றுக்கொண்டிருந்தது .எல்லா

பக்தர்களும் அந்த அழகு கண்ணனுக்குப் புத்தாடைச் சார்த்தி மனம் மகிழ்ந்தனர்.இதையெல்லாம் பார்த்துக்கொண்டிருந்தார் ஒருவர் .அவர் மனதில் தானும் அந்தக் கமலக்கண்ணனுக்கு ஒரு பட்டாடை அணுவித்து அழகுப்பார்க்க எண்ணினார் .

ஆனால் அன்றாடம் உஞ்சவிருத்தி எடுத்து உண்ணும் அவருக்கு இது சாத்தியமா என்ன?. தன் மனைவியிடம் போய் இதைத்தெரிவித்தார் .

மனைவியோ

"என்ன பேசறேள்? இதெல்லாம் நமக்கு சாத்தியமா? அதான் அந்தக்கிருஷ்ணன்

எல்லா நாளும் புதுப்பட்டு தானே கட்டறான் !அவனுக்கு நாம செய்யலேன்னு

தான் குறையா என்ன?"

"அதில்லே.....வந்து எனக்குத்தான் அப்படி ஒரு ஆசை .சரி உங்கிட்ட இருக்கிற

பித்தளைப்பாத்திரத்தைக் கொண்டு வா"

http://kalvithulir.com/index.php/stories/36-puranic-stories/474-lord-kannan-story

சுடலைமாடன் கதை

2011-02-27T15:09:00.001-08:00

உலகுக்கு அம்மையும் அப்பனுமாக விளங்கும் சிவனாரும் பார்வதியும் கயிலையிலே வீற்றிருந்தார்கள்.

அச்சமயத்தில் ஈசனார் "பார்வதி... நான் சென்று உலகின் ஜீவராசிகளுக்கு அவர்களின் வினைப்பயன்படி படியளந்து வருகின்றேன்." என்று சொல்லிப் புறப்பட்டார்.

ஈசனார் பூலோகத்தில் உள்ள எறும்பு முதலிய சிறிய ஜீவராசிகள் முதற்கொண்டு கருப்பையில் தங்கியிருக்கும் ஜீவன் வரையிலான அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் அவர்தம் வினைப்பயன்படி படியளப்பது ஈசனாரின் வழக்கம். ஈசனார் தன் பணியைத் தவறாமல் செய்கின்றாரா என்று பார்வதியாளுக்கு சந்தேகம். எனவே ஈசனாரை சோதித்துப் பார்ப்போம் என்று முடிவு செய்தாள்.

எனவே குமிழ் ஒன்றை எடுத்து அதில் ஒரு சிற்றெரும்பைப் பிடித்துப்
போட்டாள். அதனுள் காற்றும் புக இயலாது... எனவே இந்த எறும்புக்கு ஈசனார்
எப்படிப் படியளப்பார் என்று எண்ணிக்கொண்டிருந்த வேளையில் படியளந்த பரமன்
கைலாயம் திரும்பினார்.

உமையவள் ஈசனாரிடம் "ஈசனே... தாங்கள் இன்றைக்கு அத்தனை ஜீவராசிகளுக்கும்
படியளந்துவிட்டீர்களா?" என்று கேட்டாள்..

"ஆம் தேவி.. அவரவர் முற்பிறவியில் செய்த பாவ புண்ணியங்களுக்கேற்பவும்,
இப்பிறவியில் அவர்கள் செய்து வருகின்ற பாவ புண்ணியங்களுக்கேற்பவும்
அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் உணவளித்து விட்டு வந்தேன்" என்றார் பரமன்.

"தங்களின் பணியில் ஒரு உயிரினம் கூட விடுபட்டிருக்காதா?" என்று வினவினாள் அம்மை..

"அதெப்படியாகும்?இந்த பணியில் தவறு எதுவும் நேர்ந்துவிடக்கூடாது என்பதற்காகத்தான் நானே நேரில் சென்று படியளந்து விட்டு வருகின்றேன்" என்றார் இறைவன்.

"இன்றைக்கு நீங்கள் படியளந்ததில் ஓர் உயிரினம் விடுபட்டுவிட்டது"

"ஒருக்காலும் இல்லை.. அனைத்து ஜீவராசிகளுக்கும் படியளந்துவிட்டேன்"

"இல்லை. ஒரு சிற்றெறும்பு விடுபட்டு விட்டது" என்று சொல்லி பார்வதியாள்
அந்தக் குமிழைத் திறந்தாள்..

http://kalvithulir.com/index.php/stories/36-puranic-stories/466-sudalaimaatan-story

தேன் சிட்டு

2011-02-25T13:38:00.000-08:00

பறவைகளைக் கூர்ந்து நோக்குதல் (bird watching) என்பது ஒரு ஆனந்தமான பொழுது போக்கு.

காலை ஆறு மணிக்கு "கீ..வூ...கிக்வூ..கிக்வூ.." என்ற சத்தம் கேட்டு படுக்கை அறையின் ஜன்னல் வழியே எட்டிப் பார்க்கிறேன். இரண்டு சிறிய குருவிகள் ஒன்றை ஒன்று துரத்தியவாறு பறந்து கொண்டிருக்கின்றன தோட்டத்தில் உள்ள ஒரு செம்பருத்திச் செடியின் கிளைகளின் ஊடே.

சற்று நேரத்துக்குப் பின் அவை தனது நீண்டு வளைந்த அலகு மற்றும் குழாய் போன்ற நாக்கைக் கொண்டும் செம்பருத்திப் பூவிலிருந்து தேனை உறிஞ்சுகின்றன

http://kalvithulir.com/index.php/e-learning/67-biology/463-sunbird

தேனீ வாழ்க்கைமுறை மற்றும் தொழில் வாய்ப்புக்கள்

2011-02-24T06:37:00.000-08:00

தேள் போன்று கொட்டும் கொடுக்கினைக் கொண்ட இனம். ஆனால் கூடவே அமிர்தமெனத் தேனை நமக்களிக்கும் இனம். அதுதான் தேனீ இனம். அதைப் பற்றிய சில உண்மைகளைத் தெரிந்து கொள்ளலாமா?

உலகிலேயே மிக உன்னதமான ஒரு உணவுப் பொருள் தேன். அது எவ்வளவு நாட்கள் வெளியில் வைத்திருந்தாலும் கெட்டுவிடாது. புளிக்காது. பூஞ்சக் காளான் பிடிக்காது. தேன் உணவுப் பொருள் மட்டுமல்ல. மருந்தும் கூட. குழந்தைக்கு ஜுரம். டாக்டர் மாத்திரை எழுதிக் கொடுக்கிறார். கூடவே சொல்கிறார், மாத்திரையை பொடி செய்து தேனில் கலந்து நாக்கில் தடவி விடுங்கள் என்று. குழந்தைகளை மாத்திரை விழுங்க வைப்பதே கஷ்டம் அதிலும் கசப்பு மாத்திரை என்றால் கேட்கவே வேண்டாம். டாக்டர் சொன்னபடி செய்வதில் இரண்டு சௌகரியங்கள். தேனின் தித்திப்பு மாத்திரையின் கசப்பை மறைத்து விடும். கூடவே தேனும் மருந்தாகும்.

புதிய ராணி வந்தவுடன் பழய ராணி பல நூறு வேலைக்காரர்களுடன் சில சோம்பேரிகளையும் அழைத்துக் கொண்டு புது வீடு தேடும் பணியில் ஈடுபடும். முதலில் அவை பழய வீட்டின் அருகிலேயே ஒரு மரத்தை அடைந்து அங்கு இளைப்பாரும். சில வேலையாட்கள் புது இடம் தேடும் பணியில் இறங்குவார்கள். வெளியில் சென்றவர்கள் திரும்ப வருவதற்குள் ராணீத் தேனீயையும் கொஞ்சம் வேலையாட்களையுமாக சேர்த்து ஒரு பெரிய கண்ணாடடி சோதனைக் குழாயை உபயோகித்துப் பிடித்து வலைத் துணியால் மூடி அதை அப்படியே ஒரு காலி தேனீ வளர்க்கும் பெட்டிக்குள் உதறி மூடி விட்டால் சிறிது நேரத்திற்குள் பெட்டியில் இருந்து சில வேலக்கார தேனீக்கள் வெளியே வந்து மற்ற்வர்களை அழைத்து வந்து விடும். ஒரு புதிய தேனீக் குடும்பம் உங்களுக்குக் கிடைக்கும்.

http://kalvithulir.com/index.php/e-learning/67-biology/453-honey-bee

தலை வணங்குகிறோம் தாயே!

2011-02-19T09:17:00.000-08:00

என்ன பிள்ளைகளா,மதிய உணவு சாப்பிட்டீர்களா?’-டீச்சர்

”டீச்சர்,மழை பெய்யுதில்லையா,கூரை ஓட்டை வழியாத் தண்ணி கொட்டித் தட்டுலே இருந்த சோறெல்லாம் நனஞ்சு போச்சு”-மாணவன்.

இதுதான் இன்று வரை அந்த மதிய உணவுக் கூடத்தின் நிலை.

உடைந்த அஸ்பெஸ்டாஸ் கூரையின் கீழ்,அந்தக் கட்டிடம்.சமையல் வெட்ட வெளியில் .

இப்படித்தான் இயங்கி வந்தது அந்த மதிய உணவு மையம்!-இத்தனை நாள்.

இனியில்லை!

அழகிய புதிய கட்டிடம்,சமையல் அறை ,ஸ்டோர் ரூம் வசதியுடன் தயாராகி விட்டது!

அரசு புதுக் கட்டிடம் கட்டிக் கொடுத்துவிட்டதா?

அல்லது யாராவது வள்ளல் ஏற்பாடு செய்தாரா?

இல்லை!இல்லை!

கோடிக் கணக்கில் இலவசங்களுக்குச் செலவழிக்கும் அரசுக்கு இந்தச் சிறிய விஷயத்தைக் கண்டு கொள்ள நேரமிருக்குமா என்ன?

அது தவிர இதனால் என்ன பயன்?அந்த மாணவர்கள் ஓட்டுப் போடப் போகிறார்களா என்ன?

பின் எப்படி நடந்தது?

11 ஆண்டுகளுக்கு முன் பள்ளிச் சேவையிலிருந்து ஓய்வு பெற்ற,தற்போது 63 வயதாகும் ஓர் ஆசிரியையின் கருணை உள்ளம்!

29 ஆண்டு சேவைக்குப் பின் ஓய்வு பெற்ற அந்த ஆசிரியை,தனது ஓய்வூதியத்தை இத்தனை நாள் சேமித்து வந்த பணம்-ரூபாய்3.5 லட்சம்.

அதைப் பள்ளி நிர்வாகத்துக்குக் கொடுத்துதான் இந்தச் செயல் நடக்க உதவியிருக்கிறார் அந்த ஆசிரியை

“எனக்குக் குழந்தைகள் இல்லை.பள்ளி மாணவர்களெல்லாம் என்குழந்தைகள்தான்”என்று கூறும் பரந்த மனம் அவருக்கு இருக்கிறது!

”2009ஆம் ஆண்டு பார்கின்சன் வியாதியால் மரணமடைந்த என் கணவரின் நினைவாக இதைச்செய்கிறேன் என்று அவர் சொல்லியிருக்கிறார்!

மதிய உணவு மையம் இருக்கும் பள்ளி---பல்லாவரம் கண்டோன்மெண்ட் அரசு உயர்நிலைப் பள்ளி.

அந்த மகத்தான செயல் புரிந்த ஆசிரியை—அந்தப் பள்ளியில் பணி புரிந்து ஓய்வு பெற்ற நுங்கம்பாக்கத்தைச் சேர்ந்த திருமதி.லலிதா.

தாயே!உங்களுக்குத் தலை மண்ணில் பட வணங்குகிறேன்!

இறைவன் அருள் என்றும் உங்களுடன் இருக்கட்டும்

Thanks and Regards

http://chennaipithan.blogspot.com/2011/02/blog-post_16.html

February Month Salary

2011-02-14T09:53:00.000-08:00

Mrs .Aruna Muthu, Mr & Mrs. Pradeep and Ms. Thulasi Vishwanathan has paid the salary for the teachers appointed by Kalvithulir.

Through this post we are conveying our hearty thanks to them

பைந்தமிழில் மகாபாரதம் - முன்னுரை

2011-02-04T11:01:00.000-08:00

ஒரு முறை அப்பாவின் பெட்டியைச் சுத்தம் செய்யும் பொழுது ஒரு பை எனக்கு கிடைத்தது. அதைத் திறந்து பார்த்தால் அதனுள் நாடக ஒப்பனையில் உபயோகப்படுத்தப்படும் சில ஒப்பனைப் பொருட்கள், கரையான் அரித்திருந்த பாஞ்சாலி சபதம் நாடகத்திற்கான பாடல்கள் எழுதி வைக்கப்பட்டிருந்த நோட்டுப் புத்தகம் என சில என் கண்ணில் பட்டது. அந்த நோட்டுப் புத்தகத்தைத் திறந்து பார்த்தால் அதில் என் தந்தையின் கையெழுத்து. ஆச்சரியப்பட்டு என் அம்மாவிடம் கேட்க அது அப்பா எழுதியது என்றும் நானும் எனது அண்ணன்களும் பிறக்கும் முன்பு அது எழுதப்பட்டது என்றும் சொன்னார்கள். அப்பாவுடன் கலந்திருந்த மகாபாரத மோகமும் எனது மகாபாரதம் மீதான மோகத்திற்கு காரணமாக இருக்கலாம்.

http://kalvithulir.com/index.php/stories/36-puranic-stories/405-tamil-version-of-maha-bharatham

Maths in Seconds - விரல்களுக்குள் கணக்கு

2011-01-14T09:33:00.000-08:00

லிருந்து 10 வரையிலான எண்களின் பெருக்கல் :

எடுத்துக்காட்டு = 9 x 7

செய்முறை :

1]வலப் பக்க 10 விரல்கள் (கால் 5 விரல்கள், கை 5 விரல்கள்) ஒரு இணையாகவும், இடப்பக்க 10 விரல்கள் ஒரு இணையாகவும் கொள்ளவும் .

2]முதல் எண்ணை (9) விரல்களில் ஒரு பக்கமாக எடுக்கவும்

காலில் 5 + கையில் 4 ( 4 நேராக, 1 மடக்கிய நிலையில்)

http://kalvithulir.com/index.php/e-learning/63-maths/356--2

January Month Salary

2011-01-12T11:43:00.000-08:00

Anand & Dhana, Sharmila Ravikumar, MR & MRS. Manikandan all together paid the salary for the month of Jan to the teachers of Kalvithulir.

We would like to thank them through this post.

Recipe for the New year 2011

2010-12-30T13:06:00.000-08:00

December Month Salary 2010

2010-12-12T21:47:00.000-08:00

December month salary for the teachers appointed by Kalvithulir is paid by Dhanalakshmi & Anand , Dhasarth, Rani Dhasath.

Through this post we are thanking them from our heart.

Where There’s a Will, There’s a Way

2010-12-07T08:38:00.000-08:00

Disability did not prove to be a hindrance for these children from staging ‘Ramayana on wheels’ in an open theatre on the eve of World Disability Day on Sunday. Over 200 disabled children, from Pune-based Bal Kalyan Sanstha, displayed a heartening sight of exuberance and willingness to lead life to its fullest by arranging a unique kind of dance and theatre performance.

With five diverse stages and specialized training, thechildren enacted the play coupled with dance and music, a first for the Sanstha as well as for the kids. “This was for the very first time that the children put up such a mammoth performance. They were trained meticulously for the special event and each and every child was very excited to perform,” said Minetta Patil, Sanstha principal.

The Sanstha had collaborated with Delhi-based Ability Unlimited Foundation for the performance, and thechildren were trained by Guruji Sallauddin Pasha, who is revered as the ‘Father of Indian Therapeutic Theatre for persons with disabilities’. Guru Pasha choreographed and designed the entire sequence of ‘Ramayana on Wheels’.

“The Sanstha, which was established in the year 1979, basically has the objective to provide recreational and cultural facilities to differently-abled children. The primary aim of this event was to imbibe a sense of self-dependency and confidence in differently-abled children and help them to lead a normal mainstream life. We also aim to educate and sensitize people on various important issues concerning these children, who are often reckoned as a burden by their own,” Paatil said.

The characters enacted by the kids provided wisdom and ideals of common life and tried to spread the message of giving respect and equal importance to disabled people in India. The play included 18 scenes of the great epic of India and was spread across five stages.

Pasha, who visited Pune on a regular basis for training the kids, confessed that the task was a daunting one. But as they say that ‘where there is a will, there is a way’. He beliieves that the event is kind of a therapy, which will help to heal the disabled via music, dance and rhythm.

“We wish to change the indifferent attitude of the society towards the disabled and so that they can view them in a new light. We also firmly believe that many of our students will be able to find work after this exercise, which will help them to establish themselves on par with other mainstream individuals of their age and instill confidence and self-belief in them,” Pasha said.

“I personally believe that this kind of initiative is necessary to keep the feeling of humanness alive in this world, which is torn by hatred and bloodshed. We need to respect each other as human beings, and understand that everyone is not so lucky to lead a normal and happy life. It is we who can make disabled children and adults feel at home and help them to lead a life of dignity and happiness,” said Milinda Karmarkar, a resident of Law College Road, Pune.

- Siddhartha Laik

Source:http://www.punesite.com/where-theres-a-will-theres-a-way.html

(You can find more about Bal Kalyan Sanstha Pune here at the official website: http://balkalyan.niya.org/

November Month Salary

2010-11-15T22:27:00.001-08:00

November month salary to the teachers paid by Thiru. Periyasamy, Thiruppur.

We would like to thank him for his incredible support to kalvithulir team.

Here is an inspiring story of the World’s youngest CEO

2010-11-15T08:29:00.000-08:00

நண்பர் ஒருவர் அனுப்பிய மடலிலிருந்து...

When I was in the 9th standard itself, I had made enough money to buy a computer for myself. At that time, my brother was studying engineering and my father thought he needed a computer.

In no time, I also bought one for myself. But we didn't have a net connection at home.

My spending hours in the net cafe working on websites did affect my studies. I spent the entire summer vacation after the 9th standard in the cafe.

On rejecting a job offer from the US

When I was 14, Network Solutions offered me a part-time job in the US and they said they would sponsor my education in the US. I rejected the offer because that was the time I had read a story about Bill Gates and how he startedMicrosoft.

I thought it was more fun to have your own company. Many US companies used to tell me that I didn't even have a moustache and they felt insecure taking my services. They used to connect my ability with my age and academic qualifications.

So, I wanted to start my own company and show the world that age and academic qualifications are immaterial. I decided then that when I started a company, I would recruit only youngsters and I would not ask for their academic qualifications and marks cards. I follow that in my company.

Gopinath delivering a lecture at the DLD Conference

· On starting his own company at 14

Soon after my 9th standard summer vacation, I started my own company, Global Inc. I wanted the name Global or Global Solutions but both were not available, so I named it Global.

I registered my company in the US as in India; you will not be able to start a company unless you are 18. It takes only 15 minutes to start a company in the US.

I became the owner and CEO of the company. My friend, an American who was a university student, became a board member.

I was very excited because that was what I wanted to do. From that day, I started dreaming of making my company as big as Microsoft.

· On doing badly in school

In my pre-board CBSE exam, I failed in Mathematics. The school headmistress was shocked because that was the first time I had failed in any subject. She called my mother and said she was horrified by my performance.

At home, like any typical South Indian mother, my mother made me swear on her head that I would focus on academics.

I told my mother that the world's richest man Bill Gates had not completed his education. Why do you force me then, I asked her. She then said, I am sure his horoscope and yours are not the same!

I come from a family where entrepreneurship is considered a sin. My mother was quite upset. She wanted me to do engineering, then an MBA and work in a good company.

As per my mother's wishes, I took a four-month sabbatical from my company and studied for my board exam. I passed with a first class.

I still feel that you cannot restrict yourself to bookish knowledge. I believe that practical knowledge is more important.

In the first year, the turnover of Global Inc was Rs 1 lakh (Rs 100,000). The second year, the turnover went up to Rs 5 lakh (Rs 500,000).

Suhas receiving the Incredible Europe Innovation Award at Vienna

· On looking at Europe as a market

Till I was 16 or 17, I didn't tell my parents that I had started a company. I kept it a secret because I thought they would object to it. They only knew that I was a freelancer.

We used to build websites and also offer online shopping and e commerce solutions. We even gave part time work to a few programmers in the US when we got many projects but we never had any office.

When I was 16, I saw that there was enormous business opportunities in Europe as a majority of the Indian IT companies were working for American companies.

When I contacted a Spanish company, it rejected my offer saying Indians do not know Spanish. As an entrepreneur, you can't accept rejection, especially when you are young.

I hired five student interns from some Spanish universities and told them they would be paid based on their successful sales.

They were the people who met the companies and bagged the projects for us. By now, we decided to have a home office in Spain.

I replicated the same model in Italy. I contacted some Italian university students.

Suhas meeting with Sheikha Nayhan, Minister for Higher Education, the UAE

· On going to Germany to talk about entrepreneurship

The American newspapers were writing a lot about me as the world's youngest CEO at 14 from India, from a middle class background.

It was a good story for the BBC also. I never expected to be in the limelight. For me, starting a company was like realising a passion of mine.

On seeing these stories, a B-school in Germany invited me to talk to its students on entrepreneurship. I was 17 then. By now, I had completed my 12th standard and had joined Engineering in Bengaluru.

When I was 18, we set up an office -- the European HQ in Bonn. Then, we moved to Switzerland. Six months back, we started our operations in Vienna as well.

That is how we spread our operations from a small Internet cafe to become a multinational company with significant operations in Europe, Middle East, the US, Canada, the UK, Australia, etc.

· On registering a company in India at 18

The day I turned 18, I registered our company in India as Global, opened an office and recruited four people. I opened the office next to the Internet cafe where I started my career.

By then, he had closed shop and joined a factory as an employee. Whenever I met him, I used to tell him, 'you made me an entrepreneur but you stopped being one.'

· On moving to creating products

We wanted our company also to be a product development company and our focus was on education, like the software that manages everything about a child while in school starting from admission till he/she leaves school and becomes an alumnus.

It is a nasty software which students are going to be quite unhappy about! This software was aimed only at the Indian market. I want to be the market leader in ICT in education.

Our software is being used in more than 100 schools all over India, Singapore and the Middle East.

We are now in the process of raising funds. Once we do it, we will separate the company into two -- service and product development. I want to concentrate on products as I can't sail on two boats.

World Bank president Robert Zoellick

· On meeting former President Abdul Kalam

I met Dr Abdul Kalam when he was the President of India. I was 17 or 18 then. My meeting was scheduled for 15 minutes but we had such an intense conversation that it went on for one-and-a-half hours.

I didn't feel that I was talking to the President of India. We talked like two friends. He was sitting in his chair across the table but after some time, he came and sat next to me. He is such a modest person that it was a learning experience for me.

· On being on the board of the World Bank

As per the wishes of my parents, I joined engineering but didn't complete my engineering: like Bill Gates! When I was in my 5th semester, the World Bank invited me to attend their board meeting. I am the only Indian on the board of the World Bank.

The objective was to explore how ICT can improve the quality of education in the emerging economies, by bringing in accountability and transparency in their financial deeds.

Robert B. Zoë lick, the president of the World Bank, decided that they could not have only Americans on the board and needed people from across the world. As they were focusing on education, they wanted young minds to add value to the work.

He preferred a young mind from an emerging country and that was how I got the invitation in 2005. Not even in my wildest dreams did I imagine that I would be on the board of the World Bank. The invitation was the most unforgettable moment in my life. I report directly to Robert B Zoë lick!

Some of the others on the board are the CEO of Cisco, the vice president of Microsoft and the CEO of SAP; all Fortune 500 companies and me, the only Indian!

I am helping the World Bank set policies on ICT in university education so that employability can be enhanced. My aim is to reduce the number of unemployed eligible youth in the world.

Right now, we are concentrating on Africa. Soon, I want to shift the focus on to India. It has been an amazing experience for me.

But I had to discontinue my engineering education at the time I joined the board, as I didn't have enough attendance in college!

Suhas Gopinath

· On his dreams for his company

I have always believed that IT is not just technology but a tool that can solve the problems of people.

That is what I want to do in my company.

I want my company to be a market leader in software solutions concentrating on education.

When I was younger, I didn't care about money. Now that I am responsible for my employees, I care about what we make. If I am not bothered about money, we cannot scale up our business.

When I started my company from a net cafe in Bengaluru, I never ever imagined that one day my company would be a multi-million dollar company and I would be on the World Bank board as a member.

What drives me is my passion and it has been an amazing journey so far.

தீபத் திருநாளில் கல்வித் துளிரின் இனியதொரு தொடக்கம்

2010-11-05T14:21:00.000-07:00

தானம் தரவே யோசிப்பவர்கள் பலர். சற்றே மனம் இளகியவரானால் தனக்கு பின்தான் தானம் தருமம் என்று சொல்பார்களும் உண்டு. தனக்கென சேர்த்துக் கொண்டே போகும் போது, பிறருக்கு கொடுக்கும் வாய்ப்பு வராமலே போகலாம்.

கேட்டவுடன் வாரி வழங்க விழையும் நல்மனம் கொண்டோர் கல்வித்துளிருக்கு கிடைத்திருப்பது எங்களின் பாக்கியம்.

பலரின் நன்கொடையாக எங்களின் தேவைக்கும் அதிகமான பணம் கடந்த மாதம் எங்களுக்கு வந்து சேர, எங்களின் தேவை போக மீதியை தேவைப்படுவோருக்கு தீபத் திருநாளில் கொடுத்திட விரும்பினோம்.

அதற்கென நாங்கள் தேர்ந்தெடுத்தது ஈரோடு மாவட்டம் சென்னிமலையில் இருக்கும் பாரதியார் மனம் நலம் குன்றியவர்களுக்கான இல்லம். 5 வயது குழந்தை சிந்திக் கொண்டே உண்டால்,

கோபம் வரும் நமக்கு. மனம் சரியில்லாத 50 வயது குழந்தை சிந்தினால் பொறுமையாகச் சுத்தம் செய்யும் மனமுண்டா?

6 வயது முதல் 60 வயது வரையுள்ள 35 பேரை கவனிக்கும் பொறுமை நமச்சிவாயன் மற்றும் பணியாளர்களுக்கு உள்ளது.

35 பேருக்கு அடிப்படைத் தேவைகளில் ஒன்றான சுத்தமான குடிநீர் கொடுத்திட, தண்ணீரை சுத்தகரிக்கும் கருவி கல்வித்துளிர் சார்பில் மன நல காப்பகத்தில் பொருத்தப்பட்டுள்ளது.

பீனிக்ஸ், அரிசோனாவைச் சேர்ந்த திரு & திருமதி. மணிகண்டன், திரு.&திருமதி. தசரத் மற்றும் பலரின் விரிந்த மனதால் எங்களின் இந்த முயற்சி சாத்தியமாகியுள்ளது.

எங்களின் முயற்சிக்கு உதவிய பலரில் தசரத் அவர்களின் நண்பர் திரு. பீரதீப் அவர்களும் ஒருவர். கல்வித்துளிரை பற்றி அணுவளவும் தெரியாத ஆந்திரத்து சகோதரர் அவர். நண்பர் தசரத் கல்வித்துளிரின் முயற்சியை கூறியதும், எங்களுடன் இணைந்தவருக்கு எங்களின் வணக்கங்கள்.

அடிப்படைத் தேவைகளுக்கு பணம் இருக்க, ஆடம்பர செலவில் ஒரு சிறு பகுதியை தேவைப்படுபவருக்கு கொடுத்து உதவ மனம் இருப்போர் நம்மில் எத்தனை பேர்?. அப்படியே தருவதாய் இருந்தாலும் யாரென்றே தெரியாதவருக்கு நண்பரின் வார்த்தைகளுக்காய் கொடுக்க மனம் இருப்போர் நம்மில் எத்தனை?.

கல்வித்துளிரால் இத்தகைய பொன்மனம் கொண்டவர்களை கண்டறிய முடிந்தது கண்டு பெருமிதம் கொள்கிறோம்.

தீபத் திருநாளில் துளிர் விட்ட இந்த முயற்சி வாய்ப்புக் கிடைக்கும் போதெல்லாம் கல்விக்காக மட்டுமின்றி, மக்களின் அடிப்படைத் தேவைகளுக்காக துளிரும்.

ஒழுகுது குடிசை... உட்கார இடமில்லை - இப்படியும் ஒரு எம்.பி.

2010-10-21T16:48:00.000-07:00

Thanks to Vikatan:

சைக்கிள் செயின் நீளத்தில் தொங்கும் தங்கச் சங்கிலி, பளபளா நிறத்தில் முரட்டு பிரேஸ்லெட், கார், பங்களா... 'மக்கள் பணி' ஆற்றிவரும் இன்றைய கவுன்சிலர்களே இப்படிப்பட்ட அடையாளங் களோடுதான் வலம் வருகிறார்கள். ஆனால், மருத்துவராகவும், நாடாளுமன்ற உறுப்பி னராகவும் இருக்கும் ஒருவர் ஒழுகும் குடிசை வீட்டில் எளிமையான வாழ்க்கை வாழ்கிறார் என்றால் நம்ப முடிகிறதா!

சென்னையை ஒட்டிய திருவள்ளூர் நாடாளு மன்றத் தொகுதியின் தற்போதைய அ.தி.மு.க. எம்.பி-யான டாக்டர் வேணுகோபால்தான் அந்த எளிமையான மனிதர். பெரம்பூர் லோகோ ஜி.கே.எம். காலனியில் இருக்கிறது எம்.பி-யின் குடிசைக் குடியிருப்பு. வீட்டின் முன்புறத்தில் இருக்கும் வெட்டவெளியிலேயே தகரக் கொட்டகை அமைத்து தினமும் பொது மக்களை சந்திக்கிறார். நாம் சென்றிருந்த நேரம், நெடுஞ்சாலை விரிவாக்கத்தில் வீடு இழந்த நெமிலிச்சேரி மக்கள் தங்கள் குறைகளை எம்.பி-யிடம் சொல்லி கதறிக் கொண்டிருந்தனர்.

''எம்.பி-யாகிறதுக்கு முன்னாலேயே முழுநேர டாக்டரா இந்தத் தொகுதி முழுக்க அறிமுகமானவர்தான் வேணுகோபால். கொடுங்கையூரில் இருக்கிறது அவரோட கிளினிக். அதிகபட்ச ஃபீஸே 25-தான்... ஏழைப்பட்ட சனங்களுக்கு எந்தக் கட்டணமும் இல்லாமல் தன்னோட செலவிலேயே மருந்து மாத்திரையையும் வாங்கிக் கொடுப்பார். இப்பவும் இங்கே வந்திருக்கிற மக்கள்ல பாதிப்பேர் தங்களோட சொந்தப் பிரச்னைகளைச் சொல்ல வந்திருக்காங்கன்னா, மீதிப்பேர் தங்களோட வியாதிகளுக்காகத்தான் வந்திருக்காங்க...'' என்று எம்.பி-யின் இன்னொரு முகத்தைக் காட்டி புளகாங்கிதம் அடைகிறார்கள் ஏரியாவாசிகள்.

மகளின் இதய ஆபரேஷன் செலவுக்கு வழி கேட்டு வந்தவருக்கு பிரதமர் நிவாரண உதவித் தொகையின் கீழ் நிதி வழங்குவதற்கான ஏற்பாடு, பட்டா கேட்டு முறையிட்ட திருமுல்லைவாயல் நரிக்குறவர்களுடன் ஆலோசனை.... என்று அடுத்தடுத்து படுபிஸியாக இருந்தார் எம்.பி.! அவரது குடிசை வீட்டிலோ வந்திருப்பவர்களுக்கு சுடச்சுட காபி தயாராகிக்கொண்டு இருந்தது.

''நந்தனம் கலைக் கல்லூரியில் பி.எஸ்சி. படிக்கும்போதே அ.தி.மு.க-வின் மாணவர் அணித் தொண்டராகக் கட்சி வாழ்க்கையை ஆரம்பித்தவர். மிகுந்த பொருளாதாரச் சிக்கலுக்கிடையே பகுதி நேர வேலைகள் பார்த்துக் கொண்டே எம்.பி.பி.எஸ். படிப்பை முடித்தார். வீட்டுக்குத் தலைப்பிள்ளை என்பதால் பொறுப்பு அதிகம். உடன் பிறந்த மூன்று தம்பிகள், மூன்று தங்கைகளையும் படிக்க வைத்துக் கல்யாணமும் செய்துவைத்தார்.

வேலை காரணமாக இரண்டு தம்பிகளும் வேறு ஏரியாவில் குடும்பத்தோடு செட்டிலாகிவிட... இப்போது எம்.பி. குடும்பமும் அவரது தம்பி குடும்ப மும் இந்த ஓட்டு வீடு, குடிசை வீடு இரண்டிலும் கூட்டுக் குடும்பமாக வசிக்கிறார்கள். 2004-லேயே புது வீடு கட்டுவதற்காக கொஞ்சம் பணம் சேர்த்து வைத்திருந்தார் டாக்டர். ஆனால், அப்போதைய நாடாளுமன்றத் தேர்தலில் திடீரென்று கட்சி இவருக்கு ஸீட் ஒதுக்கவே பணத்தை எல்லாம் செலவழித்து தேர்தலில் நின்று தோற்றுப்போனார். அதன் பின்பு பழையபடி கட்சிப் பணி, மருத்துவத் தொழில் என்று இருந்தவருக்கு மீண்டும் ஒரு வாய்ப்பாக 2008 தேர்தலில் அம்மா ஸீட் ஒதுக்கினார்கள். தொகுதி முழுக்க இலவச மருத்துவ முகாம் நடத்துவது, கட்சிக்காகக் கடுமையாக உழைப்பது என்று எளிமையும் நேர்மையுமாக சுற்றிச் சுழன்ற டாக்டரை மக்களும் எம்.பி-யாக்கி டெல்லிக்கு அனுப்பி வைத்தார்கள்!'' என்று ஒரு டாக்டர், எம்.பி.யான கதையை உணர்ச்சிபூர்வமாக விளக்கினார்கள் ரத்தத்தின் ரத்தங்கள்.

''எங்கே போறதா இருந்தாலும் ரயில்லதான் போவார். டெல்லிக்கு மட்டும்தான் ஃப்ளைட்டுல போவார். ரயில் வசதி இல்லாத குக்கிராமங்களுக்கு சென்று மக்களை சந்திக்க வசதியாக இப்போதுதான் பேங்க் கடனில் ஒரு கார் வாங்கி இருக்கிறார். எவ்வளவோ பேருக்கு வீடு, மனை, பட்டா... வாங்க உதவிகள் செய்கிறார். ஆனாலும் தனக்குன்னு ஒரு வீடு கட்ட இதுவரையிலும் யோசிக்கவே இல்லை. கேட்டா.... 'பேங்க்ல லோன் கேட்டிருக்கேன். கூடிய சீக்கிரம் கிடைச்சுடும்'னு சொல்றார்!'' என்கிறார்கள் அக்கம்பக்கக் குடும்பத்தினர்.

வேணுகோபாலின் வீட்டை வலம் வந்தோம். சின்னஞ்சிறிய அந்தக் குடிசை வீடு இரண்டாக பிரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது. ஒன்று சமையலறை, அருகிலேயே தங்கி ஓய்வெடுக்க வசதியாக ஒரு கட்டில்... எதிரில் அமைந்திருக்கும் சிறிய ஓட்டு வீட்டின் ஒரு பகுதியில் எம்.பி-யின் தாயாருக்கு ஒரு கட்டில். மொத்தக் குடும்பத் தினரும் பயன்படுத்த ஒரேயரு பழைய பீரோ.

பொதுமக்கள் சந்திப்பை முடித்துவிட்டு வீட்டுக்குள் நுழைந்த வேணுகோபால்,
''என்ன சார் என் வீட்டை இவ்வளவு ஆச்சர்யமா பார்த்துட்டு இருக்கீங்க...?'' என்றபடியே நம்மிடம் பேசத் தொடங்கினார்.

''ஒரு மருத்துவரா நோயாளிகளை மட்டுமே திருப்திப்படுத்திக்கிட்டு இருந்த என்னை, எம்.பி-யாக்கி லட்சக்கணக்கான மக்களுக்கு சேவை செய்ய வாய்ப்புத் தந்தாங்க அம்மா. இதுவே எனக்குப் போதும். மற்றபடி இந்த வீட்டுக்கு என்ன குறைச்சல்? இந்த வீட்டுலயிருந்துதானே நான் டாக்டருக்குப் படிச்சு இன்றைக்கு எம்.பி-யாகவும் ஆகியிருக்கேன்! என்ன... இந்த மழையில ஓட்டு வீடு மட்டும் அங்கங்கே கொஞ்சம் ஒழுகிச்சு. கெயிட்டி தியேட்டர் பக்கத்துல 300 கொடுத்து பழைய விளம்பர ஃப்ளெக்ஸ் ஒண்ணை வாங்கிட்டு வந்து ஓட்டு மேல போர்த்திவிட்டேன். இப்ப பிரச்னை எதுவும் இல்லை!'' என அவர் பேசிக்கொண்டே போக... நாம் இருப்பது தமிழ்நாட்டில்தானா எனக் கிறுகிறுத்துப் போனோம்.

''எப்படி சார்... இவ்வளவு எளிமையா வாழுறீங்க..?'' என அடக்கமுடியாத ஆச்சர்யத்தோடு நாம் கேட்க... ''இருக்க இடம் இல்லாம எத்தனையோ பேருங்க ரோட்டோரம் ஒண்டிக் கிடக்கிறாங்க... அவங்களோட ஒப்பிட்டா நான் பெரிய பணக்காரனாச்சே சார்! வசிக்கிற இடம் எப்படி இருந்தால் என்ன... வாழுற முறை நல்லா இருந்தா சரிதானே சார்...'' என்றார் வெகு இயல்பாக.

இந்த வார்த்தைகளை இந்தியாவில் உள்ள அத்தனை அரசியல்வாதிகளுக்கும் அச்சடித்துக் கொடுக்க வேண்டும் போல் இருந்தது நமக்கு!

- த.கதிரவன்

October Month salary

2010-10-19T17:04:00.000-07:00

Ms. Akila Gandhi from Gobichettipalayam paid the salary amount for the teachers.

Kalvithulir team is really appreciate her help to the poor children.

கொலு‌வி‌ல் ஒன்பது படிகள் அமை‌ப்பத‌ன் நோ‌க்க‌ம்

2010-10-13T22:22:00.000-07:00

நவராத்திரி கொலு வைப்பதில் ஒரு தத்துவம் உள்ளது. மனிதன் எவ்வகையிலேனும் தன்னை உயர்த்திக் கொள்ள வேண்டும். ஆன்மரீதியாக மனிதன் தம்மை படிப்படியாக உயர்த்திக்கொண்டு இறுதியில் இறைவனில் கலக்க வேண்டும். இதுவே மனிதப் பிறப்பின் அடிப்படை தத்துவம். இதை விளக்கும் பொருட்டே கொலுக் காட்சியில் ஒன்பது படிகள் வைத்து அதில் பொம்மைகளை அடுக்கி வழிபடுகிறோம்.

Read More...
http://kalvithulir.com/index.php/articles/35-general/223-navarathri-kolu

September Month Donors

2010-09-17T09:07:00.000-07:00

Sharmila Ravikumar and Prabha Manikandan has paid the salary for the teachers appointed by Kalvithulir.

Through this post we are conveying our hearty thanks to them

விதை ஒன்று ..! , விருட்சங்கள் மூன்று லட்சம் ...!

2010-09-09T21:03:00.000-07:00

தாதன்குளம் , தூத்துக்குடி மாவட்டம் . ஒரு பள்ளிக் கூடம கட்டும்வேலை சம்பந்தமாக எனக்கு ஒரு அழைப்பு . 13மாவட்டங்களில், 100க்கும் மேற்பட்ட கல்வி நிறுவனங்களின் தலைவர் , தமிழகத்தின் குறிப்பிடத்தக்கப் பெரியவர்களுள் ஒருவரை சந்திக்கப் போகிறோம் என்ற எண்ணமே பெரும் மகிழ்வைத் தந்தது . ஒரு கார்ப்பொரேட் அலுவலகம் , ரிசப்சனிஸ்ட் , நுனி நாக்கு ஆங்கிலத்தில் கேள்வி பதில்கள் என சில எதிர்பார்ப்புகள் / ஒத்திகைகளுடன் கிளம்பிச் சென்றேன் .

தோட்டத்து பண்ணைவீட்டில் அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாய் ஒருசிலரைத் தவிர நான் எதிர்பார்த்த பரபரப்பு ஏதுமில்லை . கதர்துணியில் தைக்கப்பட்ட பனியன் , பழைய நைந்துபோன தேங்காய்ப்பூத்துண்டுடன் ஒரு பெரியவர் , வந்திருந்த யாரையோ கார் கதவைத் திறந்துவிட்டு , வழியனுப்பி வைத்துக் கொண்டிருந்தார்.

வாசலில் நின்றுகொண்டிருந்தேன் . காத்திருந்த வேளையில் மெலிதான பதட்டம் . கைகள் பக்கதிலுள்ள வேப்பமரத்தின் இலைகள் ஒவ்வொன்றாக கிள்ளிக் கொண்டிருந்தது .

சிறிது அமைதி . பின்னாலிருந்து எனது தலையில் செல்லமாக ஒரு குட்டு விழுந்தது . அதே பெரியவர் பின்னால் நின்றிருந்தார் .

’’அந்த மரம் உங்களை என்ன பண்ணுச்சு கண்ணு ’’

தீர்க்கமாக எனது கண்களுக்குள் பார்த்துவிட்டு

“தம்பிக்கு சாப்பிடக் கொடுங்க”

எனச் சொல்லிவிட்டு உள் நோக்கி சென்றுவிட்டார் .மரம்தானே , இலைதானே என சாதாரணமாக நினைத்துக் கொண்டிருந்த எனக்கு அந்தக் கேள்வி சம்மட்டி அடியாய் விழுந்தது . ஏதோ தவறாக செய்து கொண்டிருக்கிறேன் என்பது மட்டும் புரியத் தொடங்கியது அந்த நொடியில் .

உள்ளே சென்றேன் . வெளிமுற்றத்தில் ஒரு நாற்காலியில் அமர்ந்திருந்தார் அவர் .

‘எங்கே போனாலும் இவருதான் இருக்காரு ,யாராய் இருக்கும் ?’

மேற்கொண்டு விசாரிக்க அருகில் யாரும் இல்லை . மெதுவாக அவரிடமே விசாரிக்க முடிவு செய்தேன் .

”இங்கே சேர்மன்.குப்புசாமி சார் அவர்களை பார்க்கணும்”

”சொல்லுங்க கண்ணு , நான் தான் குப்பன்”

இடி இறங்கியது போல உணர்ந்தேன் . எனது கணிப்புகள் / எதிர்பார்ப்புகள் எல்லாம் குலைந்து நொடியில் பாலையில் ஒருபிடி மண்ணைப்போல என்னை உணர்ந்தேன் .

இந்த அளவுக்கு எளிமையாய் நான் இதுவரையில் யாரையும் சந்தித்ததில்லை .அப்போதைக்கு இருசக்கர வாகனத்திலிருந்து நான்கு சக்கரத்திற்கு மாறி இருந்தைதையே நான் உலக சாதனைபோல எண்ணியிருந்தது அப்போதுதான் எனக்கு உறைத்தது . அய்யாவின் சந்திப்பு வாழ்க்கையில் புதிய மாற்றத்தை எனக்குள் உரைத்தது .

எனக்கான போதிமரம் அங்கே இருந்தது .

நான் வந்து சேர்ந்த இடம் பற்றி தெரியத் தொடங்கியது எனக்கு. உழைப்பின் பொருள் புரிய ஆரம்பித்தது எனக்கும் . புதியதாய் ஒரு உலகம் விரிய ஆரம்பித்தது எனக்குள்.

அவர்

ஆர்.வி.எஸ்.கல்வி அறக்கட்டளையின் தலைவர் .

திரு.கே.வி. குப்புசாமி அய்யா .அவர்கள் . 69 வயதிலும் அரை நொடி ஓயாமல் அனைத்து இடங்களிலும் சுழன்று வருகிறார் . கல்வித்துறையில் மிகப் பெரிய சாதனையாளர் . இங்கே அவருக்குள் மறைந்திருக்கும் விவசாயியையும் , மனித நேயத்தையும் வெளியுலகப் பார்வைக்கு எடுத்து வைப்பதே கட்டுரையின் முதன்மை நோக்கம் .

திட்டங்களை நடைமுறைப் படுத்துவதில் புதிய செயல் முறைகளுக்குச் சொந்தக்காரர் அவர். திட்டங்களை விளையாட்டாய் ,ஆரம்பித்து ,வித்தியாசமாய்த் தொடர்ந்து , விதிமுறைகளைக் கடந்து , விசுவரூபமாக்கிக் காட்டுவார்.

( எடுத்துக் காட்டாக : மாலை ஆறுமணி . செம்மண்சரல் அடித்து நிரப்பப்பட்ட குழந்தைகளுக்கான பள்ளி மைதானத்தில் வந்து அமர்ந்தார் . மெதுவாக சில கற்களைப் பொறுக்க ஆரம்பித்தார் . நாங்களும் தொடர்ந்தோம் . அந்த வழி வந்தவர்களும் தொடர்ந்தார்கள் .மூன்றே நாட்கள் .. விளையாட்டாக அந்த மைதானமே குழந்தைகள விழுந்து விளையாடும் அளவுக்கு சுத்தமாகி இருந்தது )

2010 :பத்தாண்டுகளில் மழைமறைவுப் பிரதேசங்களாக இருந்த , மேய்ச்சல் நிலங்களாக , காலடித்தடமே படாத வறண்ட இடங்களில் மழையின் நேசம் , மண்வாசம் வீசத்துவங்கி இருக்கிறது

தரிசாகக் கிடந்த இடங்களை சோலைகளாக்கி , மரங்களுக்கு நடுவில் மழை நீரை சேகரிக்க ஒரு குளம் வெட்டி , வறண்ட் பூமிகளில் நிலத்தடி நீர்மட்டம் உயரவைத்து , தன்னை சுற்றியுள்ள விவசாயிகளின் வாழ்வு உயரவும் வழி செய்திருக்கிறார் .

ஒரு தனிமனித முயற்சியில் ,பத்தாண்டுகளில் இது சாத்தியமென்றால் , ஆள்வோரும் ,அதிகாரவர்க்கமும் அய்யாவின் பாதையில் தொடர மனம்வைத்தாலே போதும் ., தமிழகம் சொர்க்கமாகும் காலம் வெகுதொலைவில் இருக்காது .

அசோகர் மரம் நட்டினார் ,கரிகாலன் குளம் வெட்டினார் என்று பள்ளிப்பாடங்களில் வரலாறாகப் படித்தை நேரில் காணும் வாய்ப்பும் , அந்நிகழ்வில் பங்குபெறும் பாக்கியமும் பெற்றதே எனது பிறவிப் பயனாகும் .

தமிழகத்தில் 13 மாவட்டங்களில் பரந்து விரிந்த மிகப் பெரியக் கூட்டுக் குடும்பம் இவருடையதுதான் என்று சொன்னால் அது மிகையாகாது . குடும்ப உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 3 லட்சங்களுக்கும் மேல் . ஆம் அவர் தனது குழந்தைகளாக பராமரித்து வரும் மரங்களின் எண்ணிக்கை இது . ஒவ்வொரு மரத்திற்கும் தனித்தனி கவனிப்பு முறைகள் , வளர்ச்சிக் குறிப்புகள் , சொட்டு நீர்ப்பாசன வசதிகள் , இயற்கை உரங்கள் .

எங்கோ ஒரிடத்தில் ஒருமரத்தின் கிளை முறிந்தாலும் உடனடியாக செய்தி அவரை வந்து சேரும் அளவுக்கு மிகப்பெரிய அமைப்பை ஏற்படுத்தி வைத்திருக்கிறார். மரங்களின் மேல் பாசம் கொண்ட ஒரு தனி மனிதச் சாதனையாகும் இது .

அவருக்குச் சொந்தமான கல்வி நிறுவனங்களில் பல கட்டிடங்கள் நேர்கோட்டில் இல்லாமல் சில இடங்களில் விலக்கிக் கட்டப் பட்டிருக்கும் . சிறிது கூர்ந்து கவனித்தால்தான் தெரியும் .அது பொறியாள்ர்கள் தவறல்ல என்பதும் ,அவை மரங்களுக்காக தனது நேர்த்தியை விட்டுக்கொடுத்து ஒதுக்கிக் கட்டப்பட்டுள்ளன என்பதும் .இங்கே கட்டிடமே முதன்மை என்றாலும் , ஏதாவது ஒரு மரத்தின் ஒரு கிளை கூட இதனால் ஊனமாக அவர் ஒருபோதும் ஒத்துக்கொள்ள் மாட்டார்

மரம் வளர்த்து ,மண்ணுயிர் போற்றி , வரும்காலம் காக்கும் மாமனிதரின் அருகில் குடியிருக்க ஆண்டவனும் விரும்புவார் . விரும்புகிறார் .

ஆம் .... அய்யா இருக்கும் கோவை , சூலூரில் அவரது அயராத உழைப்பில் ,தமிழகத்தின் ஆறுபடை முருகனும், ஆந்திரத்தில் இருந்து பூதேவி, ஸ்ரீதேவியுடன் திருப்பதியும் எற்கனவே குடிகொண்டு விட்டார்கள் .

12.09.10ல் கேரளத்தில் இருந்து பகவதி அம்மனும் குடியேறுகிறார்

உழைப்புக்கு ஒர் உண்மையான எடுத்துக்காட்டு .

உலகைக் காக்கும் மரம் வளர்ப்புக்கு ஒரு வாழும் வழிகாட்டி .

பலன் எதிர்பாராமல் பாரம் சுமந்து கொண்டிருக்கிறார். அதையும் கடமையாய் செய்து கொண்டிருக்கிறார் .

அவரது 3 லட்சம் குழந்தைகள் 30 லட்சமாக வாழ்த்துவோம் .

அவரை வாழ்த்துவது நம்மை நாமே வாழ்த்திக் கொள்வதுபோல என்பதை உணர்வோம் .

வீட்டிற்கு ஒரு மரம் வைத்து நாமும் வருங்கால வசந்தத்தை நோக்கி நமது முதலடியை எடுத்து வைப்போம் .

அவரது அயராத உழைப்பினை உணர்ந்து கொண்டுள்ளோம் என்பதை அவருக்குத் தெரியப்படுத்துவோம் . உற்சாகம் அளிப்போம் .

[அய்யாவின் அலைபேசி எண் : 9443169333 , 9842288333]

அய்யா அவர்களின் வழி தொடர்வோம். வருங்காலம் காப்போம் !

எனக்கு முடிந்த அளவில் அய்யாவுக்கு ஓரு குறள் அதிகாரம் :

உலகத்தைக் காக்க மரம்வளர்ப்போர் சுற்றி

உலவ விரும்பும் இறை.......................................................[01]

மரம்வளர்த்து மண்ணுயிர் காப்போர் அருகில்

குடியிருக்க எண்ணும் இறை...............................................[02]

இரங்கும் மனம்கொண்டு இல்லாதோர் போற்று;

இறங்கும் உனக்குள் இறை..................................................[03]

செந்தமிழால் வாழ்த்துவார்; வந்தாரைப் போற்றுவார்

கந்தனே சாமி அவர்க்கு........................................................[04]

ஐயன் அருகிருந்தால் ஐயம் தெளியும்;

வாய்க்கும் சிறந்தநல் வாழ்வு.............................................[05]

எட்டு திசையும் எடுத்துரைப்போம்; அய்யனென்றால்

நட்பென்றும் ஓர்பொருள் உண்டு........................................[06]

எங்கிருந்து வந்தாலும் நல்அபயம் வாய்த்திடும்;

கொங்கில் கிடைத்திடும் வாழ்வு.........................................[07]

எதுவும் நிலையில்லை என்ப(து) உணர்ந்தார்க்(கு)

எதுவும் மலையில்லை இங்கு...........................................[08]

வாழ்த்த வயதில்லை; வானுயர் அய்யாவின்

வாழ்க்கைத் தடம்தொடர் வோம்........................................[09]

காணும் கனவெல்லாம் மெய்ப்படும்; மொத்தமாய்

வானமும் நம்வசப்ப டும்....................................................[10]

--

என்றும் அன்புடன் -- துரை --

Deals2products.com - E-Commerce site from Kalvithulir Trust

2010-08-29T12:13:00.000-07:00

Our past milestones were launched by unconditional donors of Kalvithulir trust. We always thankful to them and thought of giving more benefits apart from tax reduction receipt. That is how the idea of promoting ecommerce site came from Kalvithulir. Instead of donating money, if they buy their favourite products either way both will be benifited.

We named it as http://deals2products.com/ . We have millions of products in the fields of Health, wellness, Home care, Body care, Beauty care Products. Also we have your branded companies like Dell, Sears,Barnes and Nobles,Petco,Office Max in the Shop Section. All our products are organic and bio degradable.

We look forward to helping you!

மரங்களை வெட்டுங்கள்

2010-08-24T10:11:00.000-07:00

உலகமே ஒட்டு மொத்தமாக வெப்பமயமாதல் ( குளோபல் வார்மிங் ) பற்றி பயந்து கொண்டு இருக்கும், இன்றைய காலகட்டத்தில் 'மரங்களை நடுங்கள்' என்ற ஒரே கோஷம் தான் எங்கும் கேட்கிறது, இந்த நேரத்தில் 'மரங்களை வெட்டுங்கள்' என்று கூறுவது முரண்பாடாக தோன்றுகிறது அப்படிதானே. ஆனால் இங்கே நான் சொல்வதை முழுவதும் கவனித்தால் நீங்களும் ' ஆமாம் கண்டிப்பாக வெட்ட வேண்டும் ' என்று சொல்வீர்கள். அப்படி அந்த மரத்தை வெட்டினால் தான் நம் மண்ணின் மாண்பை காப்பாற்ற முடியும் என்பதுதான் விஞ்ஞானிகள் நமக்கு கொடுக்கும் ஒரே எச்சரிக்கை.

மண்ணின் வில்லன்

அமெரிக்க தாவரவியல் பூங்கா , 'வளர்க்க கூடாத நச்சு மரங்கள்' என்று ஒரு தனி பட்டியலே வெளியிட்டு இருக்கிறது. அதில் முன்னணியில் இருப்பது தான் நான் குறிப்பிட போகிற விஷ மரம். தமிழ் நாட்டின் ரோட்டின் ஓரங்களிலும், பல கிராமங்களின் வயல்வெளிகளிலும் சகஜமாக இருக்க கூடிய முள் மரம் எனப்படும் 'காட்டு கருவேல மரம்' தான் அது. ( பேராண்மை படத்தில் கூட ஜெயம்ரவி மாணவிகளுடன் சேர்ந்து காட்டுக்குள் இருக்கும் மரத்தை வெட்டிகொண்டே விளக்கம் சொல்வாரே ! )

நம் மண்ணின் தன்மையை கெடுப்பதற்காக வெளி நாட்டினர் இந்த மரத்தின் விதையை இங்கு தூவியதாக ஒரு கருத்தும் , கிராம மக்களுக்கு அடுப்பு எரிக்க விறகு வேண்டும் என்பதற்காக ஒரு அரசியல்வாதி (நல்ல எண்ணம்தான், இதன் நச்சு தன்மை பற்றி தெரியாமல் இருந்திருக்கலாம் ) வெளிநாட்டில் இருந்து தருவித்ததாகவும் இரு விதமான கருத்துகள் உலவுகின்றன. உண்மை எதுவென்று ' யாம் அறியேன் பராபரமே'

ஆனால் எப்படி வந்தது என்பது அல்ல...., இப்போதைய பிரச்சனை....!? , இம்மரத்தால் என்னவெல்லாம் பாதிப்பு ஏற்படுகிறது என்று பார்பதுதான் அவசியம். முதலில் இந்த மரத்தின் தன்மைகளை பார்க்கலாம்.

இதன் கொடூரமான குணங்கள்

இவை எந்த வித வறட்சியிலும் நன்கு வளரக்கூடியது . மழை பெய்யாமல் போனாலும், நிலத்தில் நீரே இல்லாமல் இருந்தாலும் இவை கவலை படாது. பூமியின் அடி ஆழம் வரை கூட தன் வேர்களை அனுப்பி நீரை உறிஞ்சி , தன் இலைகளை வாடவிடாமல் பார்த்து கொள்கிறது, ( அடுத்தவர்களின் உழைப்பை உறிஞ்சி வாழும் சில சுயநல மனிதர்களை போல...! ) இதனால் நிலத்தடி நீர் முற்றிலுமாக வற்றி அந்த பூமியே வறண்டு விடுகிறது...!

இதன் கொடூரம் அத்துடன் நிறைவு பெறுவது இல்லை, ஒருவேளை நிலத்தில் நீரே கிடைக்கவில்லை என்றாலுமே தன்னை சுற்றி தழுவி செல்லும் காற்றில் இருக்கும் ஈரபதத்தையும் இம்மரம் உறிஞ்சிவிடுகிறது..... ??!! இப்படி காற்றின் ஈரபதத்தையும் , நிலத்தடி நீரையும் இழந்து அந்த பகுதியே வறட்சியின் பிடியில் தாண்டவமாடும்.

தென் தமிழகத்தில் விருதுநகர், ராமநாதபுரம் போன்ற மாவட்டங்களின் வறட்சிக்கு இந்த மரங்களே முக்கிய காரணம் என்பது அதிர்ச்சியான ஒன்றுதான். ஆனால் இதை அறியாமல் அந்த மக்கள், இன்னும் புதிதாக மரங்களை வளர்த்து பராமரிக்கிறார்கள் என்று என்னும் போது அறியாமையை குறித்து வருந்த வேண்டி இருக்கிறது.

ஒருபுறம் இதன் வேர் நிலத்தடி நீரை விஷமாக மாற்றிவிடுகிறது மற்றொரு புறம் இதன் நிழலில் மற்ற உயிரினங்கள் வாழ முடியாத நிலை இருக்கிறது. இதன் பக்கத்தில் வேறு என்ற செடியும் வளராது, தவிர மரத்தில் எந்த பறவை இனங்களும் கூடுகட்டுவதும் இல்லை.

காரணம் என்னவென்றால் இந்த வேலிகாத்தான் மரங்கள், ஆக்சிசனை மிக குறைந்த அளவே உற்பத்தி செய்கிறது , ஆனால் கரிமிலவாயுவை மிக அதிக அளவில் உற்பத்தி செய்து வெளியிடுவதால் சுற்றுப்புற காற்று மண்டலமே நச்சுதன்மையாக மாறிவிடுகிறது.

அறியாமை

நமக்கு தெரியாமலேயே இப்படிப்பட்ட மரங்களை கண்டுகொள்ளாமல் இருக்கிறோம் என்பது வருத்தத்துக்கு உரியதுதான்.

கேரளாவின் விழிப்புணர்வு

நமது அண்டை மாநிலமான கேரளாவில் இந்த மரத்தை பற்றிய விழிப்புணர்வை வனத்துறையினர் மக்களிடம் ஏற்படுத்தி உள்ளனர்.....!! அதனால் கேரளாவில் இந்த மரத்தை ஒரு இடத்தில் கூட காண முடியாது. ஆனால் நம் தமிழ்நாட்டில் விறகிற்க்காக இந்த மரத்தை வளர்த்து வருகின்றனர்....??! என்ன முரண்பாடு...?? என்ன அறியாமை..??

ஆராய்ச்சியாளர்களும், இந்த மரங்கள் இருக்கும் இடங்களில் வாழும் மனிதர்களின் மனதையும் இந்த மரம் மாற்றி வன்முறை எண்ணத்தை கொடுக்கும் என்று கண்டு பிடித்து உள்ளனர்.

நல்ல மரம் ஆரோக்கியம்

வேப்பமரம் வளர்ப்பது எவ்வளவு நல்லது என்பதை யாவரும் அறிவோம், மற்றும் ஆலமரமும் , அரசமரமும் மனதிற்கு மகிழ்ச்சியை கொடுக்கிறது என்பதை உணர்ந்தவர்கள் நாம். இருந்தும் இந்த முள் மரத்தை பற்றி சரியாக விழிப்புணர்ச்சி நம்மிடம் இல்லையே என்பதே என் ஆதங்கம் .

சுற்றுபுறத்தில் புல், பூண்டை கூட வளரவிடாமல் தடுக்கும் இந்த முள் மரத்தை பூண்டோடு அழிக்கவேண்டும் என்ற விழிப்புணர்வை அரசாங்கம் தீவிர முயற்சி எடுத்து மக்களிடம் கொண்டு சேர்க்க வேண்டும் . சமூக ஆர்வலர்கள் இந்த மரத்தை பற்றிய பிரசாரங்களை செயல் படுத்தலாம், செய்வார்களா?

இந்த பதிவை படிப்பவர்களும் முடிந்தவரை இந்த செய்தியை மற்றவர்களிடம் கொண்டுபோய் சேர்க்கும் ஒரு சிறிய விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துங்கள்.

மரங்களை வளர்ப்பது எவ்வளவு அவசியமோ அதை விட இந்த மரத்தில் ஒன்றையாவது வெட்டி அழிப்பது அதை விட அவசியம்....

இந்த மரத்தை வெட்டி வீழ்த்துவோம்.....! நம் மண்ணின் மாண்பை காப்போம்..!!