Kupić mieszkanie czy zbudować dom? Oba rozwiązania są w Polsce bardzo kosztowne. Czy jest sposób na to, żeby z niewielkim budżetem móc zamieszkać we własnym lokum w godnych warunkach?

Budowa domu w konstrukcji szkieletowej, zwanego też kanadyjskim, może okazać się ciekawym rozwiązaniem dla osób, które w bloku czują się jak w klatce, marzą o własnym domu, ale nie stać ich na jego zbudowanie lub nie chcą zadłużać się do końca życia. Dzięki nowym technologiom już za 200 tys. zł można w 3 miesiące zbudować willę gotową do zamieszkania!

Tak zwane domy kanadyjskie (wykonane są w konstrukcji szkieletowej) najczęściej budowane są jako domki letniskowe. Nic nie stoi jednak na przeszkodzie, aby odpowiednio ocieplony budynek służył mieszkańcom przez cały rok. Domy tego typu wznosi się z drewna. Wbrew obiegowej opinii materiał ten ma bardzo dobre właściwości termiczne, dlatego odpowiednio wykonany projekt ma szansę uzyskać status budowli ekologicznej.

Technologia lekkiego drewnianego szkieletu polega na wznoszeniu drewnianych konstrukcji nośnych z małogabarytowych półfabrykatów. Pozwala to zakończyć inwestycję w 3 miesiące oraz prowadzić prace budowlane o każdej porze roku.

Największym atutem tego typu konstrukcji jest cena, której szacunkowa średnia rynkowa to 2000 zł za 1 mkw w stanie deweloperskim. Są jednak również wady: drewniane domy wymagają regularnej konserwacji i są dużo mniej trwałe niż murowane. Mimo to są ciekawą alternatywą dla osób szukających tanich i niestandardowych rozwiązań w zakresie budownictwa jednorodzinnego.

Główne atuty domów kanadyjskich to:

NISKA CENA – przeciętnie 2000 zł za 1 mkw brutto w stanie deweloperskim (budowa zlecona deweloperowi). Jest to stawka zdecydowanie niższa niż budowa domu murowanego za pośrednictwem dewelopera i ponad trzykrotnie niższa od średniej ceny metra kwadratowego mieszkania w dużym mieście.

ENERGOOSZCZĘDNOŚĆ – wynika z konstrukcji domów szkieletowych. Między ścianami za odpowiednimi płytami umieszcza się wełnę mineralną, ta zaś, mimo że nie gromadzi ciepła, idealnie chroni przed jego ucieczką.

KRÓTKI CZAS BUDOWY – dom o powierzchni 100 m2 powstaje około 3 miesięcy. Dwukrotnie większy buduje się tylko miesiąc dłużej. Sprawność i szybkość działań wynika ze stosowania w tym przemyśle „suchej technologii”, która pozwala na prowadzenie budowy w każdych warunkach pogodowych.

ŁATWOŚĆ MODERNIZACJI, PRZEBUDOWY I DOBUDOWY – wszystko na zasadzie dostawiania do konstrukcji kolejnych brył. Dużo oszczędza się na transporcie dzięki lekkim, kształtnym i łatwym do przewozu półfabrykatom, które dodatkowo tworzą konstrukcję możliwą do umiejscowienia nawet na niestabilnych gruntach.

EKOLOGICZNOŚĆ – drewno jest surowcem naturalnym, ulega samoregulacji w zakresie wilgotności i zdaniem wielu mieszkańców drewnianych domów wytwarza niepowtarzalną atmosferę i korzystny mikroklimat. Dobre parametry termoizolacyjne w połączeniu z odnawialnymi źródłami energii (np. ogniwami słonecznymi na dachu) ułatwiają sklasyfikowanie budynku jako ekologicznego, z czym wiążą się przywileje takie jak korzystny kredyt na budowę w wybranych bankach.

CIENKIE ŚCIANY – sprzyjają one nie tylko odpowiedniemu zagospodarowaniu przestrzeni, która z biegiem czasu staje się coraz rzadszym dobrem, ale pozwalają przy tych samych rozmiarach uzyskać większą powierzchnię niż w domach murowanych. Różnice sięgają aż 10–12 mkw przy domu o powierzchni 100 mkw.

DOWOLNY WYBÓR WYKOŃCZEŃ ZEWNĘTRZNYCH – cegła, tynk, a może drewno? Nic nie stoi na przeszkodzie, aby dom kanadyjski z zewnątrz niczym nie odróżniał się od konstrukcji murowanych. Decyzja o wykończeniu zależy tylko od fantazji właściciela.

Największe wady domów kanadyjskich to:

NISKA TRWAŁOŚĆ – nowe, całoroczne domy drewniane dostają z reguły 30-letnią gwarancję. W założeniu mają wytrzymać jedno pokolenie. Żywotność nieco wzrasta w przypadku domów z pełnych bali. Bardzo wiele zależy od precyzji wykonania konstrukcji, jakości użytych materiałów i regularnej konserwacji. Ze względu na krótki rodowód konstrukcji tego typu, wykonywanych przez rodzime firmy, ocenienie trwałości polskich domów w konstrukcji kanadyjskiej jest jeszcze trudniejsze.

MAŁA POPULARNOŚĆ – jest to wada ze względu na małą różnorodność oferty. Oferta u przeciętnego dewelopera domów szkieletowych zamyka się w 30 gotowych projektach budowlanych. Dodatkowo znalezienie odpowiedniej firmy w sąsiedztwie przyszłego placu budowy często może być bardzo trudne. Brakuje również fachowców od tego typu konstrukcji, dlatego zatrudnianie specjalistów w poszczególnych etapach budowy jest trudne – całość z reguły buduje jeden wykonawca.

KONIECZNOŚĆ CZĘSTEJ KONSERWACJI – poza standardowymi remontami domy szkieletowe co kilka lat wymagają prac konserwacyjnych. Są one uzależnione głównie od sposobu wykończenia. Elewacje drewniane wymagają odnów średnio co 2–4 lata. Tynk cienkowarstwowy trzeba odnawiać średnio co 4–6 lat, siding zaś należy czyścić w miarę pojawiania się zabrudzeń. Nie można również zapomnieć o regularnym stosowaniu preparatów do ochrony drewna, co pociąga za sobą koszty nieznane mieszkańcom domów murowanych.

NIEZGODNOŚĆ MATERIAŁÓW BUDOWLANYCH – różne wymiary płyt gipsowych, izolacji cieplnych, belek stropowych itd. znacznie utrudniają prace budowlane i zwiększają koszty budowy. Sam dostęp do niektórych materiałów budowlanych ze względu na ich niską popularność również jest utrudniony.

ZMNIEJSZONA ODPORNOŚĆ NA OGIEŃ – ryzyko pożarowe w „kanadyjczykach” powinno zostać zminimalizować przez zastosowanie odpowiednich technologii i izolacji. Nie zmienia to powszechnego przekonania, że w murowanym domu zagrożenie pożarowe jest znacznie mniejsze. Wpływa to oczywiście negatywnie na cenę ubezpieczenia.

Postęp technologiczny – sprzymierzeniec innowacji

Z biegiem czasu producenci w drewnianej branży budowlanej udoskonalali swoje produkty. Dzięki temu udało się wyeliminować część wad takich konstrukcji.

OGRANICZONA ROZPIĘTOŚĆ STROPÓW – niegdyś ogromna przewaga murowanych domów, które, w przeciwieństwie do kanadyjskich, nie musiały mieć dodatkowych konstrukcji, by osiągnąć rozpiętość powyżej 4,5 m. Dzisiaj, gdy producenci konstrukcji szkieletowych coraz częściej stosują belki stropowe z klejonego drewna, wada ta przestała istnieć.

CIENKIE ŚCIANY, AKUMULACJA CIEPŁA, AKUSTYKA – niegdyś twierdzono, że domy szkieletowe nie sprawdzają się w hałaśliwych miejscach, obawiano się także szybkiego wyziębiania ich wnętrz. W miarę rozwoju technologicznego pojawiła się jednak możliwość wbudowania barier izolacyjnych: cieplnych, wilgotnościowych i akustycznych, które są obecnie standardem w nowo budowanych obiektach.

Jakość kluczem do satysfakcji klientów

- Budowa domu w technologii szkieletowej wymaga przede wszystkim precyzji, skrupulatności i doświadczenia – mówi Robert Majos, dyrektor specjalizującej się w produkcji domów szkieletowych Maj-Haus. – Kluczem do satysfakcji jest stosowanie tylko dobrego gatunkowo, zaimpregnowanego drewna, pochodzącego z drzew iglastych, oraz najwyższej jakości materiałów posiadających atesty, certyfikaty i deklaracje zgodności – dodaje.

Opinię tę podziela Jacek Dąbrowski, dyrektor konkurencyjnej firmy Domy i Domki. – Na polskim rynku pojawiło się wiele “firemek”, które myślały, że poradzą sobie w tej branży, tymczasem ich niekompetencja tylko odstrasza klientów. Dodatkowo prowadzenie tak innowacyjnej działalności w Polsce jest trudniejsze niż za granicą. To kwestia mentalności, Polacy kochają tradycję – dodaje Dąbrowski.

- Producenci za największe zalety domów szkieletowych uznają ekologiczność i energooszczędność. Im mniej sztucznych materiałów, tym lepiej dla zdrowia. Energooszczędność z kolei to mniejsze koszty utrzymania – mówi Leszek Krysik, który po 20 latach pracy w tradycyjnym budownictwie, 5 lat temu zainwestował w firmę Domy Szkieletowe. – Współczynnik przenikalności ciepła ścian domu kanadyjskiego wynosi 0,15 W/mkw*K, podczas gdy domu murowanego 0,29 W/mkw*K. Inwestując w dom kanadyjski, koszty rocznego ogrzewania można zredukować nawet o 50% – twierdzi Krysik.

- Ryzyko pożaru nie jest tak wysokie, jak się powszechnie uważa. Odporność przeciwpożarowa zabezpieczających drewnianą konstrukcję płyt gipsowych wynosi 30 minut. Poza tym podczas pożarów zwykle pali się głównie wyposażenie, które w każdym domu jest przecież takie samo – uspokaja Jacek Dąbrowski.

Producenci podkreślają też, że wielkim atutem jest krótki czas budowy. Zaciągając kredyt, po 3 miesiącach możemy już wnieść meble i amortyzować „kanadyjczyka”, podczas gdy murowany dom „pod klucz” dostaniemy znacznie później.

Co na to mieszkańcy?

Komentarze, które możemy znaleźć na forach, tylko potwierdzają opinie producentów. Polacy nie mają zaufania do rodzimych fachowców. Obawiają się oszustw, np. w kwestii jakości zastosowanych materiałów czy kompetencji i skrupulatności robotników. Potencjalni klienci nie mają pewności, czy spośród działających w tej innowacyjnej branży firm uda im się wybrać tę solidną, uczciwą i profesjonalną. Brakuje niezależnych opinii, rekomendacji i miejsca wymiany zdań na temat jakości pracy poszczególnych firm w tej innowacyjnej branży.

Szczęście w wyborze wykonawcy miał Artur Pytel, który przez kilka lat mieszkał w domu kanadyjskim, a dziś myśli o budowie kolejnego, tym razem większego domu w tej samej technologii. – Domy szkieletowe mają wielką zaletę i jednocześnie wadę – bardzo szybko się ogrzewają i tak samo szybko ochładzają – mówi pan Artur. – Jest to niezwykle energooszczędne, a przy automatycznym kotle niesamowicie wygodne rozwiązanie – dodaje. – Rankiem po wyjściu domowników dom zaczyna się ochładzać, a na godzinę przed ich powrotem ponownie się ogrzewa. W ten sposób oszczędzamy energię przez ponad 9 godzin dziennie – kalkuluje.

- Wybudowane z precyzją szkielety są bardzo odporne na wilgoć, silne wiatry i burze – twierdzi nasz rozmówca, a jedyną wadą, którą wytyka „kanadyjczykom”, jest problem z wieszaniem ciężkich rzeczy na ścianach. – Wkrętami trzeba celować prosto w drewniane słupki, a czasami i tak nie obejdzie się bez zastosowania specjalnych kołków i mocowań – mówi.

Obserwując dom z zewnątrz, nikt ze znajomych pana Artura nie zauważył, że jest to technologia szkieletowa. – Tego po prostu nie widać- mówi mieszkaniec. Pytany o problem trwałości, z beztroską miną odpowiada, że dopóki będzie żył, jego dom na pewno postoi, a to, co się będzie działo za 100 lat, to już nie jego zmartwienie.

To nie cena powinna decydować

Specyfikę domów kanadyjskich jedni chwalą, inni krytykują. Stosunek ten częstokroć zależy od życiowej filozofii i interpretacji funkcji domu. Najlepszym sposobem na wybranie odpowiedniej technologii jest dogłębna analiza potrzeb i planowanego sposobu eksploatacji budynku. W tym przypadku nie warto, by cena stała się kluczowym argumentem. Osoby silnie przywiązane do tradycji, chcące zainwestować z myślą o przyszłych pokoleniach, mogą być rozczarowane domem szkieletowym. Z kolei dla młodych, niewybiegających myślami zbyt daleko w przyszłość, dom kanadyjski może być najlepszym (o ile nie jedynym) sposobem szybkiego zamieszkania „na swoim”.

- Technologia szkieletowa przyjęła się w państwach skandynawskich, w Kanadzie, USA i we Francji. Założeniem budowania domów w konstrukcji szkieletowej jest niska cena i krótki czas ich użytkowania – mówi Janusz Lipok, doradca ds. budownictwa drewnianego i technologii budowy z firmy Misoni Trade House.

Rynek domów szkieletowych ma spory potencjał, sprzyja mu rozwój technologiczny i zmieniające się trendy. Popularyzacja tego sektora mogłaby doprowadzić do przełomu na rynku nieruchomości. Tani dom kanadyjski, jako substytut tradycyjnego, murowanego pomógłby zmniejszyć popyt na mieszkania i tym samym wpłynąć na obniżkę ich cen.

Pierwszy, najważniejszy, brzemienny konsekwencjami krok do spełnienia naszego marzenia. Od niego będzie zależał cały dalszy ciąg przebiegu naszej inwestycji.
Po dokonaniu wyboru, jednak przed podpisaniem umowy kupna-sprzedaży należy sprawdzić jej stan formalno-prawny oraz perspektywy związane z planowanym zagospodarowaniem otoczenia.

Należy ustalić prawo własności sprzedającego do oferowanego terenu. Stan prawny nieruchomości potwierdzi poświadczony odpis z wszystkich, czterech działów założonej dla niej księgi wieczystej. Odpis jest ważny tylko przez 3 miesiące licząc od daty jego wystawienia.
Warto obejrzeć księgę wieczystą osobiście, zwracając uwagę czy nie ma w niej wzmianki o złożonym wniosku o dokonanie wpisu (taki wniosek będzie dopiero rozpatrywany w przyszłości, interesujące nas fakty mogą więc wtedy ulec zmianie).

Z księgi wieczystej można się dowiedzieć:
A. kto jest właścicielem działki
B. czy działka nie jest obciążona hipoteką (czyli zadłużona)
C. czy nieruchomość nie jest obciążona ograniczonym prawem rzeczowym jak np. służebnością drogi koniecznej (czyli prawem sąsiadów do przejeżdżania i przechodzenia przez rzeczoną działkę), lub innymi wadami.
Kolorem czerwonym będą podkreślone w księdze dane nieaktualne.

Księgi wieczyste znajdziemy w wydziałach ksiąg wieczystych sądów rejonowych właściwych dla miejsca położenia działki. Przeglądanie ich jest bezpłatne, ale aby do księgi zajrzeć musimy od właściciela gruntu otrzymać jej numer (będzie na odpisie).

Umowa kupna nieruchomości musi mieć formę aktu notarialnego.

Ponieważ dom można zbudować tylko na tzw. działce budowlanej- przed podjęciem decyzji o zakupie działki (lub o budowie domu na już posiadanej), trzeba sprawdzić, czy działka jest przeznaczona pod jednorodzinne budownictwo mieszkaniowe (ustalić przeznaczenie podmiotowego gruntu w planach zagospodarowania przestrzennego). Jeśli działka ma inne przeznaczenie (rolne- i nie można na niej wybudować domu lub- dla innego rodzaju zabudowy, albo będzie przebiegać przez nią planowana droga) – nie będzie możliwości uzyskania pozwolenia na budowę domu jednorodzinnego. Właściciel takiej działki może oczywiście wystąpić do rady gminy z wnioskiem o zmianę miejscowego planu- jednak nie jest ona zobowiązana do uwzględnienia takiego wniosku. Jeśli masz zamiar taką działkę kupić- lepiej szukaj innej.
Ważne będzie poznanie zamiarów gminy co do sąsiednich terenów- zrezygnuj z zakupu, jeśli w sąsiedztwie będzie w przyszłości zlokalizowane wysypisko śmieci albo oczyszczalnia ścieków, lub też zaplanowano w pobliżu budowę drogi szybkiego ruchu (lub lotniska).
Plan zagospodarowania przestrzennego znajduje się w urzędzie gminy, gdzie można się z nim zapoznać- i oczywiście otrzymać wypisy i wyrysy.

KROK 2. Występujemy z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu

Jeśli brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu- wydanie takiej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu pod budownictwo mieszkaniowe następuje na wniosek zainteresowanego i jest bezpłatne. Może o nią wystąpić zarówno właściciel, jak i inne osoby, które nie mają tytułu prawnego do działki- urząd może wydać ją kilku niezależnym osobom jednocześnie. Sama taka decyzja nie nadaje bowiem praw do terenu i nie narusza prawa własności- ani uprawnień osób trzecich. Warto więc postarać się o nią przed zakupem działki- to podwójna korzyść: zdobędziemy pewność, co i w jaki sposób będzie można zbudować na wybranej działce, a zarazem dokument niezbędny do uzyskania pozwolenia na budowę (skrócimy tym samym późniejsze formalności). Gotowe wzory wniosków o taką decyzję są zwyczajowo dostępne w urzędzie gminy.
Wydanie decyzji w obecnym stanie prawa nie będzie jednak możliwe bez spełnienia specjalnych warunków wyszczególnionych w Art.61.1 Ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003 r. Nr. 80, poz. 717). Jeśli dany teren nie będzie miał dostępu do drogi publicznej, lub żadna z działek sąsiednich nie jest zabudowana w sposób, który pozwala określić wymagania dotyczące nowej zabudowy- decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie otrzymamy. Jeśli zaś wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy obszaru podlegającego obowiązkowi sporządzenia planu miejscowego- postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy zostanie wstrzymane do czasu uchwalenia takiego planu.
Jeśli interesująca nas działka znajduje się na terenie dla którego nie uchwalono planu miejscowego, a wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu będzie niemożliwe- lepiej jej nie kupuj.

Wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu powinien zawierać określenie:
- granic terenu objętego wnioskiem – czyli granic działki oznaczonych na kopii mapy zasadniczej lub ewidencyjnej (mapa powinna obejmować teren, którego dotyczy i najbliższe jego otoczenie),
- funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystykę zabudowy i zagospodarowania terenu – czyli opis budynku jaki zamierzamy wybudować (jego przybliżoną powierzchnię i wysokość), należy ująć np. planowany garaż, śmietnik, a także zaplanowany sposób zagospodarowania terenu (w którym miejscu na działce przewidujemy usytuowanie budynków)- zapotrzebowania na wodę, energię i sposób odprowadzenia ścieków oraz innych potrzeb co do infrastruktury technicznej,
- czy i w jaki sposób planowany obiekt będzie ewentualnie wpływał na środowisko (co w przypadku budownictwa jednorodzinnego raczej nie jest potrzebne).

Dane, które wpisujemy do wniosku mają mieć jedynie charakter orientacyjny- nie musimy mieć projektu budowlanego, gotowej koncepcji zabudowy, warunków technicznych przyłączenia mediów- ani spełniać żadnych, innych warunków na rzecz gminy. Urząd wydając decyzję określa wiążąco co będzie można zrealizować na naszej działce i dopiero w oparciu o te wytyczne powstanie projekt budowlany.

W decyzji gmina określa:
- rodzaj inwestycji (czyli co możemy zbudować),
- warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeżeli dla danego obszaru został uchwalony,
- warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych (np. ochrona środowiska),
- warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, czyli do jakich sieci ma być podłączony budynek albo jakie urządzenia należy zainstalować na działce (szambo, studnia),
- wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich,
- linie rozgraniczające inwestycji– czyli obszar na którym planowana jest budowa z pełną infrastrukturą , wyznaczone na mapie w odpowiedniej skali,
- okres ważności decyzji (we wniosku warto zaznaczyć, jaki termin ważności decyzji nas interesuje, zwłaszcza wtedy, gdy nie planujemy od razu występować o pozwolenie na budowę)
- w miarę potrzeby szczególne warunki wynikające z charakteru inwestycji.

Decyzja szczegółowo określa dalsze kroki postępowania, wskazuje jakie opinie, warunki i uzgodnienia powinniśmy uzyskać- np. może to być obowiązek uzgodnienia projektów przyłączy w zespole uzgadniania dokumentacji ZUD (organ, który nadzoruje przebieg sieci uzbrojenia na danym terenie administracyjnym), uzgodnienie projektu z konserwatorem zabytków (jeśli dom będzie budowany w strefie objętej ochroną konserwatorską), czy uzyskania zgody na ewentualną wycinkę drzew.

KROK 3. Projekt budowlany- przygotowujemy i uzgadniamy

Zakres i treść projektu powinny spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz być dostosowane do charakteru obiektu i stopnia skomplikowania robót. Projekt oczywiście musi być zgodny z obowiązującymi przepisami.

Szczegółowy zakres i formę projektu budowlanego określa Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. 2003 r. nr 120, poz. 1133).

Projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki (terenu) i projektu architektoniczno-budowlanego.
Częścią dodatkową projektu budowlanego (w rozumieniu odpowiednich przepisów), są też uzgodnienia i pozwolenia oraz oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o przyłączeniu obiektu do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, telekomunikacyjnych, elektro-energetycznych i dróg komunikacyjnych oraz zapewnieniu dostaw mediów (odpowiednio do potrzeb: wody, energii, ciepła, gazu). Jeśli jest to konieczne, do projektu budowlanego należy dołączyć również wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych.
Także uzgodnienia, nałożone jako obowiązkowe w decyzji, oraz oświadczenia właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw mediów- stosownie do potrzeb- stanowią część projektu budowlanego.

Projekt zagospodarowania działki należy wykonać na aktualnej mapie do celów projektowych- określając granice działki, usytuowanie istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu (w tym projekty przyłączy), zieleń istniejącą i projektowaną, itd.

W planie architektoniczno-budowlanym określamy funkcję, formę i konstrukcję obiektu, wraz z jego charakterystyką energetyczną i ekologiczną oraz proponujemy niezbędne rozwiązania techniczno-materiałowe.

Jeśli nasz dom ma być zbudowany według indywidualnego projektu, jego wykonanie zlecamy osobie mającej uprawnienia- dokumentując zlecenie pisemną umową pomiędzy projektantem a zamawiającym (należy w niej uzgodnić zakres prac projektowych oraz obowiązki stron umowy). Możemy także kupić gotowy projekt domu (oszczędzamy tym samym na czasie)– który jest projektem architektoniczno – budowlanym. Taki gotowy projekt nie jest jednak wystarczającą podstawą do uzyskania pozwolenia na budowę- by włączyć go w skład projektu budowlanego, musimy dokonać jego adaptacji przez uprawnionego, wybranego przez nas projektanta.

Przed zakupem gotowego projektu sprawdzamy, czy odpowiada on warunkom podanym w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wydanej przez urząd gminy. Jeśli istnieją niezgodności- wybieramy inny plan, który spełnia postawione warunki i oczywiście, jest tak samo dogodny dla inwestora, lub adaptujemy wybrany projekt uwzględniając zmiany (ważne- takie przeprojektowanie budynku wymaga uzyskanie zgody autora).

Projektant adaptujący (jest w rozumieniu prawa uważany za projektanta tego obiektu) włącza projekt gotowy w skład naszego projektu budowlanego wprowadzając potrzebne zmiany, oraz wykonuje “Projekt zagospodarowania działki”- jest także obowiązany wykonać obliczenia sprawdzające dostosowanie projektu gotowego do istniejących warunków (np.każdy projekt gotowy jest opracowany dla konkretnego rodzaju i nośności gruntu- w wypadku, gdy są różne od odpowiednich parametrów naszej działki- konieczne może być przeprojektowanie fundamentów). Ponieważ w Polsce wyróżnia się 5 stref klimatycznych- podobnie- trzeba dostosować wymogi zawarte w gotowym projekcie do tych, z naszej działki. W projekcie zakłada się konkretne dane dla wykonania obliczeń konstrukcyjnych, np. drugą strefę- więc w wypadku innej lokalizacji klimatycznej należy dokonać ewentualnych zmian konstrukcji.

Niezależnie od tego, czy zamówimy projekt indywidualny, czy też zlecimy adaptację projektu gotowego, to obowiązki projektanta będą takie same:
- opracowanie projektu zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, oraz ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wymaganiami ustawy Prawo budowlane i oczywiście przepisami i obowiązującymi polskimi normami,
- w razie potrzeby zapewnienie projektowi współpracy odpowiednich osób z uprawnieniami do projektowania w odpowiedniej specjalności– jak- przykładowo- projektanci instalacji wodno-kanalizacyjnych, grzewczych, gazowych,
- wzajemne skoordynowanie techniczne wykonywanych przez inne osoby opracowań projektowych,
- uzyskanie wymaganych przepisami uzgodnień i opinii,
- pełnienie nadzoru autorskiego na żądanie inwestora lub uprawnionego organu – z tego, bardzo ważnego zapisu wynika, że autor (na mocy ustawy, która nie uzależnia tego od wynagrodzenia) jest zobowiązany do pełnienia nadzoru autorskiego (o pełnym zakresie czynności nadzoru autorskiego i wynagrodzeniu decyduje treść umowy zawartej z projektantem- na ogół przyjmuje się 15% ceny dokumentacji projektowej).

Obowiązki po stronie zamawiającego projekt:
- współdziałać przy tworzeniu projektu (dostarczyć niezbędne dokumenty, np. decyzję o warunkach zabudowy czy uzgodnienia z dostawcami mediów, wyniki badań gruntu, etc.)
- zapłacić wynagrodzenie– w projektowaniu domów jednorodzinnych stosuje się najczęściej wynagrodzenie ryczałtowe, w postaci z góry określonej kwoty. Projektantowi płaci się zwyczajowo w chwili oddania projektu, chyba że strony umówią się inaczej. Ceny projektów są wolnorynkowe ale najczęściej określa się jako pewien procent szacowanych wstępnie kosztów inwestycji, czyli budowy domu. Wysokość wynagrodzenia i sposób jego przekazania (np. terminy zaliczek lub rat) zawieramy w umowie.

KROK 4. Pozwolenie na budowę

Mamy już działkę budowlaną i projekt domu wraz z niezbędnymi uzgodnieniami i opiniami- składamy więc wreszcie wniosek o pozwolenie na budowę do właściwego organu (postępowanie w sprawie budownictwa mieszkaniowego jest zwolnione z opłat). Dołączamy do wniosku projekt budowlany (w 4 egzemplarzach) z wymaganymi uzgodnieniami, pozwoleniami i opiniami, dokument potwierdzający nabycie praw do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (np. akt własności nieruchomości, umowa dzierżawy) i ewentualnie decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zatwierdzenie projektu następuje w drodze decyzji o pozwoleniu na budowę.

Przed wydaniem tej decyzji właściwy organ sprawdza:
- zgodność projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oraz obowiązującymi przepisami – w tym techniczno-budowlanymi i Polskimi Normami,
- kompletność projektu budowlanego włącznie z wymaganymi uzgodnieniami, opiniami, pozwoleniami i sprawdzeniami oraz informacją dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia
- uprawnienia budowlane i zaświadczenie wykonawców projektu o przynależności do izb branżowych.
Jeśli urząd stwierdzi błędy, braki w dokumentach lub dokumentacji projektowej- nakłada (w drodze postanowienia) obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin. Jeśli nieprawidłowości nie zostaną usunięte w wyznaczonym czasie- wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę. W wypadku spełnienia narzuconych wymagań, urząd nie może inwestorowi odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Urząd powinien wydać pozwolenie w ciągu miesiąca od złożenia wniosku- w sytuacjach bardziej skomplikowanych termin może wydłużyć się do 65 dni od dnia złożenia wniosku. Sprawa może się jeszcze przedłużyć, jeżeli wystąpią braki w dokumentacji i trzeba będzie dokonać uzupełnień. Pozwolenie na budowę staje się prawomocne, gdy żadna ze stron nie odwołała się od decyzji w ciągu 14 dni od jej doręczenia.
(Jeżeli wpłynie takie odwołanie, rozpoczęcie budowy będzie możliwe dopiero po orzeczeniu podtrzymującym wydaną decyzję przez organ drugiej instancji- wojewodę. Należy liczyć się też z możliwością skierowania sprawy do powtórnego rozpatrzenia i koniecznością oczekiwania na uprawomocnienie nowej decyzji.)

Pozwolenie na budowę jest ważne przez 2 lata od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna. Decyzja o pozwoleniu na budowę wygaśnie, jeżeli budowa nie zostanie w tym czasie rozpoczęta lub jeśli zostanie przerwana na dłużej niż dwa lata. Rozpoczęcie budowy lub jej wznowienie może nastąpić jedynie po uzyskaniu nowej decyzji o pozwoleniu na budowę (czyli zaczynamy od początku).

Prawo budowlane dopuszcza możliwość przeniesienia decyzji o pozwoleniu na budowę– za zgodą strony, której wydano decyzję, na rzecz innej osoby (np. gdy sprzedajemy lub kupujemy dom w stanie budowy). Organ, który wydał decyzję o pozwoleniu na budowę będzie obowiązany do jej przeniesienia, pod warunkiem przyjęcia przez nabywcę wszystkich postanowień zawartych w decyzji oraz wykazania się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Zaniedbanie formalnego przeniesienia pozwolenia na budowę na nowego właściciela oznacza samowolę budowlaną (i nie ma tu znaczenia, że będzie prowadzona zgodnie z zatwierdzonym projektem), gdyż buduje nie ten komu wydano pozwolenie. [Samowola budowlana to każde działanie niezgodne z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo Budowlane (Dz.U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016)]

Wprowadzenie istotnych zmian w stosunku do zatwierdzonego już projektu budowlanego jest dopuszczalne tylko po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę- inaczej właściwy organ uchyla decyzję o pozwoleniu na budowę. By uniknąć kłopotów- radzimy wcześniej zasięgnąć opinii o kwalifikacji zmian we właściwym urzędzie. W razie zmian w stosunku do projektu lub warunków pozwolenia na budowę dokonanych w toku wykonywania robót – oświadczenie kierownika budowy powinno być potwierdzone przez projektanta i inspektora nadzoru inwestorskiego.

KROK 5. Rozpoczynamy budowę…

Sam proces budowlany omówimy szczegółowo w osobnym artykule. Tutaj skupiamy się na prawnym przygotowaniu budowy- i omawiamy niezbędne do przejścia procedury urzędnicze. Przytoczymy także jakże ważne regulacje prawne, o których wiedza pomoże nam sprawniej poruszać się wśród skomplikowanych meandrów prawnych i proceduralnych.

Może się zdarzyć, iż do wykonania prac przygotowawczych lub samych robót budowlanych niezbędne jest wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, do sąsiedniego budynku lub lokalu; inwestor jest wtedy obowiązany przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właściciela na wejście oraz uzgodnić z nim przewidywany zakres i terminy korzystania z tych obiektów (oraz ewentualną rekompensatę). Jeśli nie uda dokonać uzgodnień, właściwy organ– na wniosek inwestora– w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku rozstrzygnie (w drodze decyzji) o niezbędności wejścia na teren sąsiedniej nieruchomości. Mogą też zostać określone granice niezbędnej potrzeby oraz warunki korzystania z sąsiedniego budynku, lokalu lub nieruchomości. Po zakończeniu robót inwestor jest obowiązany naprawić szkody powstałe w wyniku korzystania z nieruchomości, na zasadach określonych w kodeksie cywilnym.

Właściwy organ może wstrzymać postanowieniem prowadzenie robót:
- wykonywanych bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia,
- przebiegających w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska,
- prowadzonych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu bądź w przepisach.
W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych powinna być podana przyczyna oraz ustalone wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń. Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych podlega wykonaniu w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zaś traci ważność po upływie 2 miesięcy od dnia doręczenia, jeżeli w tym terminie nie zostanie wydana decyzja, nakazująca zaniechanie dalszych robót lub nakładająca obowiązek wykonania określonych czynności. Na postanowienie o wstrzymaniu robót przysługuje zażalenie.

Samowola budowlana to każde działanie niezgodne z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo Budowlane (Dz.U. 2003 r. Nr 207, poz. 2016)- ustawa zawiera podstawowe regulacje dotyczące projektowania, budowy, utrzymania i rozbiórki obiektów budowlanych.
Jeśli jednak budowa jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego do stanu zgodnego z prawem, to prowadzenie robót budowlanych zostanie wstrzymane do czasu wyjaśnienia stanu formalnego i skompletowania dokumentów, na podstawie których będzie możliwe udzielenie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. W tym trybie realizacji zamierzenia budowlanego należy brać pod uwagę obowiązkowe opłaty legalizacyjne, stosowane odpowiednio z przepisami dotyczącymi kar (stawka opłaty może podlegać pięćdziesięciokrotnemu podwyższeniu).

O zakończeniu budowy należy zawiadomić właściwy organ nadzoru budowlanego; jeśli w ciągu 21 dni nie zostanie wniesiony żaden sprzeciw, możemy wprowadzić się do naszego domu. Do zawiadomienia trzeba dołączyć:
- oryginał dziennika budowy,
- oświadczenie kierownika budowy o zgodności wykonania obiektu budowlanego z projektem i warunkami pozwolenia na budowę, z przepisami i obowiązującymi Polskimi Normami,
- oświadczenie o doprowadzeniu do należytego stanu i porządku terenu budowy (a także ulicy i sąsiedniej nieruchomości, jeśli z nich korzystaliśmy),
- protokoły badań i sprawdzeń,
- inwentaryzację geodezyjną powykonawczą.

Życzymy cudownego, nowego życia!

Mimo iż budownictwo szkieletowe stanowi około 5% całości jednorodzinnego budownictwa mieszkaniowego w Polsce, brak wciąż krajowych przepisów w tym zakresie- a brak warunków technicznych wykonywania i odbioru dla domków szkieletowych powoduje, iż wiele firm buduje domy nie zawsze w zgodzie z wymogami technologii stosowanej w Kanadzie. Liczą na naiwność inwestora. Są jednak na szczęście- nieliczne- firmy, które przestrzegają wymogów szlachetnej technologii; stosują drewno suszone komorowo i czterostronnie strugane, wiatroizolację i styropian ryflowany, przestrzegają układu warstw ściany zewnętrznej i właściwego doboru materiałów. Można im ufać i powierzyć budowę domu. Nie można natomiast ufać firmom, które budują z drewna “spod piły” – nie suszonego komorowo i nie struganego, a zamiast paroizolacji czy wiatroizolacji stosują folię czy kleją styropian bezpośrednio do płyty poszycia.
(Na podstawie artykułów “Po Nitce do kłębka” publikowanych na łamach Muratora w latach 1998 – 2000.)

Więcej- na stronach Muratora.

Większość zostawia odsłonięte drewno na zewnątrz- lub obija ściany pionowo ułożonymi deskami. Często inwestorzy decydują się na odsłonięte drewno (wykończone olejem lub woskiem) również od wewnątrz budynku.
Prawdziwy dom drewniany naprawdę “oddycha”- nie ogranicza przepływu wilgoci poprzez ścianę. Pełni tym samym również funkcję regulacyjną. W lansowanych obecnie domach szkieletowych przepływ wilgoci jest świadomie blokowany ze względu na możliwość zawilgocenia, stosowanej przeważnie jako ocieplenie, wełny mineralnej. Jeśli nie decydujemy się na dom z litych bali, to pośrednim rozwiązaniem może być ocieplenie z materiałów celulozowych, montowane bez stosowania paroizolacji.
Dobrze wykonany i właściwie konserwowany dom drewniany jest trwały i wytrzymuje kilka pokoleń. A współcześnie budowane domy szkieletowe?… chyba nie to jest dla ich inwestora najważniejsze.
Jest jeszcze “to coś”- większość mieszkańców domów z prawdziwego drewna wie o co chodzi.

Dokonując wyboru pomiędzy technologiami, warto zastanowić się, po co nam dom– czy chcemy w nim szybko zamieszkać (dom szkieletowy), czy też inwestycję planujemy rozłożyć na lata, traktując ją jako niekiedy wątpliwą lokatę kapitału lub posag dla dzieci (dom murowany). Dom murowany to najczęściej budowa co najmniej przez dwa sezony- dom szkieletowy zaś przeznaczony jest głównie dla osób, które nie przywiązują nadmiernej wagi do wielowiekowej trwałości budynku, ale pragną szybko i wygodnie zamieszkać- zaciągając najczęściej kredyt budowlany i licząc się z możliwością szybkiej sprzedaży domu, gdy pojawi się konieczność zmiany miejsca zamieszkania. Dom szkieletowy to jednak nie żadna prowizorka- możemy użytkować go bez konieczności przeprowadzania generalnego remontu co najmniej przez 50 lat, a dzięki prawidłowej eksploatacji i konserwacji- znacznie dłużej.

Porównanie masywnego muru z lekką konstrukcją szkieletową pokazuje zalety i mankamenty każdej z technologii. Warto je zauważyć. Mniejsze niż w wypadku domu murowanego obciążenia wywierane na grunt przez dom szkieletowy skutkują tym, że można pokusić się o węższe fundamenty bez konieczności opierania ich na szerokich ławach. Gdy planujemy wykończyć budynek lekką elewacją, ściany fundamentowe nie muszą być szersze niż 25 cm, a w sprzyjających warunkach gruntowych można wylać je bezpośrednio w ziemi. Konstrukcja szkieletowa daje też możliwość wykonania tzw. fundamentu oszczędnego, który składa się z rozmieszczonych co 2-3 m, posadowionych poniżej poziomu przemarzania słupów i umieszczonej na poziomie gruntu żelbetowej belki podwalinowej.
Od momentu wylania fundamentu domu szkieletowego nie wykonuje się już robót mokrych, dalsze prace można zatem prowadzić nawet zimą. Strop powinien to być lekką konstrukcją, której elementy nośne stanowią belki drewniane bądź profile stalowe.

Pod względem użytkowym dom szkieletowy powinien być zaplanowany dokładnie z uwzględnieniem wszystkich specyficznych wymogów.

Nie ma żadnej różnicy co do potencjału uzyskania wysokiej izolacyjności cieplnej ścian w domach szkieletowych i murowanych. W standardowych, drewnianych ścianach szkieletowych o słupkach nośnych szerokości 15 cm przenikalność cieplna osiąga wskaźnik ok. 0,26 W/(m2*K)- i łatwo można ją poprawić, układając dodatkowe warstwy izolacyjne od strony wewnętrznej lub od zewnątrz. Ściany w domach szkieletowych izolowane są od wewnątrz folią paroszczelną, zapobiegającą wykraplaniu się pary wodnej w warstwie ociepleniowej z wełny mineralnej. Brak paroprzepuszczalności (czyli zdolności do akumulacji wilgoci w ścianach- pozwalającej na “przechowanie” nadmiaru pary- i “oddanie” jej przez ściany w okresie spadku wilgotności powietrza wewnętrznego) takiej ściany nie wpływa znacząco na klimat panujący w pomieszczeniach, pod warunkiem zapewnienia im efektywnej wentylacji- w przeciwnym razie dłuższe utrzymywanie się wilgotności powietrza powyżej 70% (przy małej zdolności do wchłaniania wilgoci przez pokrywające ściany od wewnątrz, cienkie płyty gipsowo-kartonowe) wpłynie negatywnie na stan poszycia, a w skrajnych przypadkach może nawet doprowadzić do trwałego zawilgocenia domu. Dom murowany łatwiej utrzymuje pożądaną paroprzepuszczalność- bezkonkurencyjne własności ma tu ściana wymurowana z bloczków silikatowych, wykończona tynkiem gipsowym.
Ocieplone ściany z ceramiki i silikatów charakteryzują się także dobrą akumulacyjnością cieplną (to zdolność ścian do “gromadzenia” ciepła, a następnie oddawania go, gdy temperatura się obniży). Mechanizm ten wpływa stabilizująco na temperaturę wewnętrzną, niezależnie od funkcjonowania systemu ogrzewania, umożliwiając – np.w przypadku spowodowanej awarią przerwy w dostawie ciepła utrzymanie przez dłuższy czas znośnej temperatury wewnętrznej. Dom szkieletowy ma tą zdolność znikomą- podczas przerw w ogrzewaniu jego wnętrze szybko się wychładza; jednak– niska akumulacja ciepła umożliwia również szybkie nagrzanie pomieszczeń do pożądanej temperatury, co pozwala na racjonalne gospodarowanie energią (zmniejszenie mocy ogrzewania, gdy nikt nie przebywa w domu). Niska zdolność do utrzymywania ciepła przez ściany może skutkować koniecznością ogrzewania budynku szkieletowego nawet w sezonie letnim– np. przy znacznych spadkach temperatury nocą. Warto więc pomyśleć o stworzeniu w domu szkieletowym dodatkowego akumulatora ciepła w postaci np. jednej ściany wewnętrznej z pełnej cegły ceramicznej lub silikatowej.

Najwyższą izolację akustyczną w technologii murowanej zapewnia ściana z ciężkich bloczków silikatowych ocieplona wełną mineralną. Także w domu szkieletowym zadowalające wytłumienie hałasów dochodzących z otoczenia zapewnia właśnie wełna mineralna- wykorzystywana jako izolacja ścian zewnętrznych. Szkieletowe ścianki wyciszone wełną mineralną także dobrze izolują sąsiadujące pomieszczenia. Trudniejsze będzie natomiast skuteczne wyciszenie stropu (dom murowany nie nastręcza tu problemów)- jego niewielka masa powierzchniowa słabo bowiem tłumi dźwięki uderzeniowe (np. odgłosy kroków, czy odbijania piłki).
Dokuczać może też skrzypienie konstrukcji stropowej, spowodowane uginaniem się jej elementów pod obciążeniem. Problemy te można praktycznie wyeliminować układając na poddaszu miękkie wykładziny.

Typowy sposób wykończenia wnętrz w domu szkieletowym to obłożenie ścian płytami gipsowo-kartonowymi- technologia ta praktycznie eliminuje mokre roboty wykończeniowe, pozwala też na zasiedlenie pomieszczeń natychmiast po zakończeniu prac. Słabością płyt gipsowo-kartonowych jest ich niewielka wytrzymałość na uszkodzenia oraz niektóre obciążenia: bezpośrednio na nich nie można wieszać ciężkich przedmiotów. W miejscach, w których planujemy takie obciążenie ściany, należy w konstrukcji szkieletowej zamocować dodatkowe profile wzmacniające. Poszycie ścian można też wzmocnić dwuwarstwym pokryciem ich płytami gipsowo-kartonowymi lub zastąpieniem ich wytrzymalszymi– gipsowo-włóknowymi. Wnętrza można wykończyć boazerią drewnianą lub panelami boazeryjnymi, a w pomieszczeniach mokrych przykleić do wodoodpornych płyt gipsowo-kartonowych płytki ceramiczne.

W budynku o konstrukcji szkieletowej rozprowadzenie wszelkich instalacji jest znacznie łatwiejsze, niż w jakimkolwiek domu murowanym. Ukrywa się je po prostu pod poszyciem ścian, bez konieczności uciążliwego wykuwania bruzd. Tylko rury kanalizacyjne przebiegające prostopadle do słupków nośnych– ze względu na ich duże średnice– trzeba  prowadzić poza przekrojem ściany. Przy montażu instalacji wodociągowej, w miejscach podłączenia baterii czerpalnych, konieczne jest zamocowanie konsoli przyłączeniowych zapewniających stabilne umocowanie końcówek przyłączeniowych. Przy zakładaniu instalacji elektrycznej należy używać specjalnych puszek, przystosowanych do mocowania w ścianach gipsowo-kartonowych.

Praca układu ogrzewania w budynku szkieletowym różni się od działania układu grzewczego w murowanym. Decyduje tu niska akumulacyjność ścian szkieletowych, która wymaga instalowania precyzyjnych urządzeń sterujących i systemu o małej bezwładności cieplnej. Ogrzewanie podłogowe (korzystne w domu murowanym) nie jest odpowiednie dla kanadyjczyka- bo za wolno reaguje na zmiany temperatury wewnątrz pomieszczeń- dobrze natomiast sprawdzą się tu systemy ogrzewania powietrznego, umożliwiają bowiem niemal natychmiastowe reagowanie na zmiany zapotrzebowania na energię cieplną. Dotyczy to wyłącznie układów wyposażonych w urządzenia sterowalne- np. piec gazowy lub olejowy.

W systemach centralnego ogrzewania wodnego w domu szkieletowym należy instalować grzejniki o jak najmniejszej bezwładności cieplnej, a kocioł wyposażyć w automatykę pogodową połączoną z termostatem pokojowym. Możemy także wykorzystać ogrzewanie elektryczne z odpowiednią dla tego typu domu charakterystyką, jednak musimy się tu liczyć z wyższymi kosztami (energia elektryczna to najdroższe źródło ciepła).
Decyzja jaką technologię wybieramy (murowaną, czy szkieletową) jest kluczowa- a z uwagi na niebagatelne różnice wykonawcze i użytkowe obu rozwiązań, cena nie powinna być najważniejszym kryterium. Warto za to wziąć pod uwagę długoterminowe plany życiowe i związane z domem oczekiwania, a także – zastanowić się, w jaki sposób chcemy go użytkować.

DREWNO…

• to umiarkowany i przyjazny dla człowieka klimat wewnątrz budynku reguluje samodzielnie wilgotność- wchłaniania wilgoć i oddaje ją, gdy zmieniają się warunki atmosferyczne,
• temperatura powierzchni drewna w pomieszczeniach budynku jest zawsze podobna do temperatury powietrza w tych pomieszczeniach- dlatego też jest zawsze przyjemna,
• pozwala zmniejszyć straty cieplne a w efekcie znacząco zaoszczędzić na kosztach ogrzewania,
• jest zdrowe dla człowieka, praktyczne- i bardzo eleganckie,
• jest materiałem ekologicznym i odnawialnym- nie jest szkodliwe dla środowiska,
• jest pewnym i trwałym materiałem budowlanym stosowanym od wieków.

KANADYJCZYKI

Powodzenie w realizacji budowy to klucz do przyszłego sukcesu w ekspolatacji i gwarancja trwałości kanadyjczyka. Sam szkielet drewniany wymaga surowo postawionych rystrykcji technologicznych. Każde odstępstwo- choćby w kwestii szczegółów- może przynieść niepożądane skutki. Aby poprawnie zbudować dom kanadyjski potrzebna jest solidna wiedza i praktyka. Decydując się więc na taki dom należy zweryfikować referencje wybranej firmy, oraz- jeśli istnieje taka możliwość- zatrudnić odpowiedniego architekta – inspektora nadzoru.

Podstawą całej konstrukcji kanadyjczyków jest szkielet drewniany- oraz ściany, strop i dach stawiane na tradycyjnych fundamentach lub specjalnej płycie fundamentowej. Do tak powstałego szkieletu przybijane jest poszycie z płyt bądź desek. W wewnątrz i na zewnątrz budynku układane są kolejno warstwy izolacji termicznej, wełny mineralnej, folii paroizolacyjnej, folii wiatroizolacyjnej oraz elementy instalacji elektrycznej i
sanitarnej, które w kolejnej fazie budowli są przykrywane. W środku domek taki jest zazwyczaj wykańczany płytami gipsowo-kartonowymi- tanimi i nieskomplikowanymi w obróbce. Elewacją kanadyjczyka może być deska, cegła klinkierowa lub tani i popularny siding.

Najlepsze do budowy kanadyjczyka jest drewno czterostronnie strugane, zaokrąglone na narożnikach i suszone komorowo- czyli- poddane wysokiej temperaturze. Powinno być również odpowiednio zaimpregnowane- by zabezpieczyć je w ten sposób przed wilgocią, gryzoniami i owadami. Równie ważne jest właściwe położenie warstw paroizolacji i wiatroizolacji.

Paroizolacja (układa się ją od strony wewnętrznej domku) chroni konstrukcję i izolację termiczną przed nadmiernym wpływem pary wodnej, która przenikając na zewnątrz, mogłaby spowodować zawilgocenie. Odpowiednio dobrana folia musi przepuszczać parę wodną w takiej ilości, aby jej nadmiar nie skroplił się na ścianach.

Wiatroizolacja natomiast chroni dom przed wiatrem i wilgocią z zewnątrz. Prawidłowo wykonana winna jednocześnie przepuszczać parę wodną na zewnątrz, dzięki czemu ściana “oddycha”.

Zaletą szkieletu drewnianego jest krótki czas budowy- do trzech miesięcy (możemy budować kanadyjczyki także w okresie zimowym!). Dom taki umożliwia łatwą przebudowę i dalszą rozbudowę- jest również domem energooszczędnym. Posiada grubą warstwę izolacji termicznej- i pozwala na szybkie nagrzewanie się. Współczynnik przenikania ciepła dla kanadyjczyka po ociepleniu ścian 15 cm wełny mineralnej wynosi 0,24.

Warto budować takie domy!