Kangel's Confessions

That State of Being Sick (Physically)

2016-04-13T14:47:00.000+08:00

I always think that being sick is a way of telling your body to slow down. Something is happening and the "pay attention to me" status is raising flag. I know I need to heed.

Almost near

2015-05-20T13:41:00.002+08:00

Having a condo of my own is one of my life's dream. Malapit ko na itong makuha. Kaso lang.... may mga finances ako na kailangan unahin bayaran. The only left thing to do get it is to pay the bank charges. Na hindi ko mabuo buo is because nagsabay sabay ang mga finances to pay.

Alam ko na kailangan ko sila unahin.

So condo...konting tiis lang. :)

Abot kamay na naman kita.
Unahin ko na muna ang mga kaibigan ko na naging dahilan para makapagdown ako. They need the money more.

I want to blog again!

2015-05-14T13:46:00.002+08:00

Saying Hello World!!!! from Meralco.

Sobrang tagal ko ng hindi nagbablog. I wanted to be a book writer pero hindi ako nagsusulat. Ano ang ibig sabihin neto?

Hahaha.

Wish to blog more soon. And I mean regularly. :)

Faith vs Trust

2012-11-03T00:04:00.002+08:00

Do you trust me?

What do you do when you are ask the make or break question? How do you answer in such a way your words will be listened to and you will convey the right message?

When is the right time?

2012-10-09T00:02:00.000+08:00

When is the right time?

There is just this one guy who makes me happy everyday.

He makes my heart beat faster. He makes me feel really special even he intends not to.

I wanted to express what I feel but I'm afraid it may not be the right time. God only knows when...

New Chapter: The Japanese

I wondered...why am I always affiliated to "japan" word. I was never a super fan of any anime. Oh there is one...Sailormoon series. Naruto? so so. Ah Yugi-oh! :D Gladly, I started and ended only these two series.

And in between I met some japanese folks - some of them are acquaintance and wives of friends. One of my friend dreams to flew in Japan. Another one is a collector of manga characters. Friends and college friends work there.

Now surprised! I was hired by Aeon as Managing Software Consultant for a project - a japanese company. Never thought of it. But my subconscious mind has been absorbing too much information about Japan and japanese culture.

Now my turn to be immersed.

Another chapter opens.

Thanks for reading, K

Rough Road to Success

2012-09-26T01:45:00.001+08:00

focus. driven. motivated. goal oriented. focus driven. motivated. goal oriented.
focus driven. motivated. goal oriented.focus. driven. motivated. goal oriented.
focus driven. motivated. goal oriented. focus. driven. motivated. goal oriented.

focus focus focus.

don't feel. no emotion.

every time i feel that again. i just remind myself of why am i here.

the only way to be successful is to focus. LASER FOCUS!!! :)

The Bench Story

2012-09-19T14:12:00.001+08:00

Location: Rizal Medical Center

habang sinusulat ko ang entry na ito, nakaupo ako at hinihintay ang pamangkin ko, mama at pinsan ko ( siya yung nanay) Sinugod namin sya kasama ng nanay ko at nanay niya dahil sa matindi nyang pagsusuka. Sabi nila nausog daw...pero sa dami ng laway na natanggap nya wala pa rin makapagpagaling sa kanya. Kaya heto kinailangan na ng professional help para mas malaman kung ano ba tlaga ang sakit nya.

naghahanap ako ng mauupuan at nakita ko ang bakanteng upuan kung saan andun ang mag-asawa. Habang sumesenyas ako na at nagpapalaam na kung pwede bang umupo...nakita ako ng asawang lalaki at pinagsabihan ako....na "mag-ingat ka baka masagi mo ang sugat sa paa ng asawa ko". Ang sungit no?

Pero imbes na mainis ako at magalit ako... odd thing is...napangiti pa ako. :)

The Break up - Reason

I once had a relationship that it fails because somebody failed to take care of me and to protect me. Nakakalungkot na rason yun no. Well, we all know we love each other but that trait or the ability to express love fails on that aspect. Fast forward - we end the relationship. I know character trait yun na kailangan baguhin na hindi sa aking mangagaling kundi sa partner ko.

I know what I want...All Im looking for is someone I can trust to protect me and to take care of me. Hindi ko naman winiwish na mangyari sa buhay ko ang favorite kong mga love song story perfectly. Pero masama ba hangarin ang " "forevermore" and sabihin "I want to grow old with you". Is it too much to ask?

Masaya ako na makita ang dalawang mag-asawang ito sa oras ito lalung lalo na si lolo na nagalit pa sa akin. Alam nyo kung bakit? Kasi pinapakita nila sa akin sa oras na ito. Na hindi pala kalabisan ang hiling ko para sa sarili ko. Na pwede naman syang maging totoo. Sila ang nagpapatunay na pwedng maging totoo ang lahat ng hinihiling ng heart ko. It may take a while. But it will all be worth the wait :)

Thanks for reading, K

A night on metrowalk.

2012-08-31T04:26:00.000+08:00

Today, I felt God is sending me angels...saying...everythinge will be alright.

Thank you Lance,Nika,Martin and Emma. Your mere presence conveys God's message. :) Good night.

Happy Endings (An Old Post)

2012-08-30T11:32:00.000+08:00

Meron kayang tao na katulad ko? (Malamang marami din. Haha.)

Na mahilig mag-imagine ng happy endings? Kahit na siguro tinatawag ng sitwasyon o trabaho na magbago ako, hindi pa rin naman nawawala ang old self ko.

Turn off lang ginagawa ko madalas. Pero at the end of the day, im still on my old self.

Sino ba si Karen?

Masayahin ako. Joker mas madalas, maraming kuwento. Marunong ako makinig, magtaray at manlait din ng bongga-na may humor.

Stress madalas. Pero tumawa lang ako, ok na ako. Nangangarap ako na may prince charming ako one day that will save me from being alone for a long time. And yes i was never really in a relationship for a long period of time. By the way i've been dreaming of that day too.

I interpret songs and i love songs which i can relate my life and love story (especially my love story)

I cry a lot at kahit saan lugar yata- sa dyip, sa bahay - while praying, while thinking of pains, hurts and depression. I cry a lot because it is free and it is the only way of my release. I cry when im touch by a friend and yes even poems, books, and lyrics of a songs i sing.

People think i am strong at dahil sa posisyon ko as manager, i was kinda of intimidating talaga especially when i speak my thoughts and views on topics and issues.

I love music. I am fascinated by every note esp when one's music touches soul. Para bang ginawa sila to send the message of God. When it calms and let my heart be as it is, i will surely dont forget that song. And this will be part of my life story OSTs.

I just want a simple life near the shore with my dream poultry business, my husband and my 3 kids with me.

I love imagining these things. It keep me at a normal human loving state.

Gusto ko ng ikasal at magkapamilya. Gusto ko ng magsettle down as soon as possible. Gusto ko ng dumating sa state na yun. Na someone is actually looking over me, protecting and loving me.

Kung pangarap ito. Naging paulit ulit ko ba rin itong pinapangarap. Dasal at pag-asa na lang ang meron ako ngayon. Hindi ko kasi alam kung magkakatotoo pa. Pero sana pakinggan na ako ng Diyos. Sana sana sana.

Magiging ok na ako.

P.S.
I wrote this last March 12, 2012 on my iPod. These notes are actually are way of talking to myself...listening to myself at the same time. Mas nakikilala mo daw ang sarili mo if you listen to your inner self. I write my thoughts on my iPod/iPad. I just love technology! :D

On dreams topic, dati I was used to put deadlines to it. And forget it never happened when deadlines pass. But Lord know how to direct me... to lead me to think the other way around. I came to accept that I may never put deadlines to my dreams. But I can take steps to realize it. I may have struggles and challenges along the way, but I will never give up on my dreams. Because I know these dreams have been planted by God in my heart. And these will happen. It is destined to happen. :)

Thanks for reading guys. *hugs* K

On Time and Realizations

2012-08-29T04:00:00.000+08:00

Location: Bed Room, Taguig Time:Around 4am :)

nalaman ko tonight ay this morning pala na hindi pala ako ang may pinakamabigat na problema.

day by day, minamahal ko ang members ng isang company na kung saan parte din ako. patuloy silang tumtanggap ng rejection, pero patuloy silang nagiging strong sa kabila nun. sila ang totoong matatapang na tao. dahil sa kabila ng mga obstacles na kinakaharap nila, patuloy nilang PINIPILING maging matatag kaysa maging talunan.

naniniwala ako na walang desisyon ang Diyos na mali. Tao lang ang gumagawa ng mga desisyong ito. And men suffer the results of the consequences. pero naniniwala din ako na kahit ano pa mang mali ng desisyon mong ito... gagawa ng paraan ang Diyos para maging tama ito. Dahil. wala syang pababayaan sa knyang mga anak. He want us to overcome. He want us to win. But we first to decide to overcome and to win....Ito yung nakakalimutan natin gawin. Kadalasan.

Napakarami na po ang nangyari sa buhay ko. Ito yung time na mas pinipili ko maging positibo, hindi para sa sarili ko kundi para din sa mga taong nakapaligid sa akin. May mga babauning kong alala -bad and good. To fuel me to improve myself more. Dahil di ba.... ang tanging kalaban mo lang naman eh ang sarili mo. Dont compare yourself to others. Ikaw ang nagpipredict kung ano ang mangyayari sa buhay mo.

Pahabol: Open up a secret tonight with a friend. Got some tips on how to get rid of the feeling. anyways. I therefore conclude that I finally moved on because Im capable of thinking someone now :)

PS: Finally 10 years... nakapagpost na rin ako. :)) and this is the start of me writing my thoughts again.

keep on reading! mwah! K

Moodswings or Midlife Crisis?

2012-03-21T15:46:00.007+08:00

I've been experiencing the highest and lowest moods lately. Hindi ko alam kung nagi-enter na ba ako ng midlife crisis? Ito na ba yun?

I never know if I had passed one. But maybe I guess not. I just maybe a lost soul. :)

My thoughts...they are screaming.

Mind you guys, ok naman ako. Haha. But I just cant help thinking, of some thoughts lately about - happiness - contentment and what you really want in life. Ayoko mag-elaborate. Para sa akin na lang siguro iyun.

But I feel weird kasi bakit ngayon ko ito naiisip. Ito na ba yung tinatawag nilang midlife crisis? Naaah.

I miss...

I miss yung mga dati kong ginagawa nun early twenties ko. I know what I really want back then. What makes me truly happy. Yun mafeel mo na ilang beses at halos sagad sa buto na ang ginagawa mo eh di ka makaramdam ng pagod. Ang mararamdaman mo lang eh saya. Yung eternal happiness. Siguro pwedeng matranslate ang eternal sa happiness with peace of heart and mind. Ganun. Basta ung happiness na kakaiba.

Parang kasi ang pakiramdam ko, hindi pa sapat yung happiness ngayon. Na I need to do something. SHARE IT. Tingin ko kasi yun ung endpoint parati if you receive something. You should share. Sa set-up kasi ng trabaho ko ngayon, mga tao at demands, yes - nalimitahan ako.

Umikot ang buhay ko sa trabaho - mga katrabaho at mga issues ng trabaho ko. Puro trabaho.

The next step...

First step siguro muna. Acceptance. Alam ko may problema. That I need to do something about it. - Actually brainstorming stage pa ako. Hindi ko kasi alam kung problema nga ito or moodswings lang. I cant decide sa next step kung wala akong acceptance ng current situation. Labo.

Haay hormones ko lately - hindi maspelling din. Next step will be determined kapag alam ko na yung problema - actually nakalatag na yung sagot. Kailangan ko lang tlaga i-accept.

Haay Ang hirap maging babae.

Linkloves. <3

By the way I got some major discounts by calling Golets.com to reserve a nice rooms to stay in Boracay.

Check out also this Link Directory for free submissions. Web Directories

Hello blog! And I am so baacck! :D

2012-01-24T21:54:00.008+08:00

Hello?! Kamusta naman?

First post of the year 2012. Eh malay ko ba kung 2012 na nga ang katapusan ng mundo di ba? Eh hala babalik ako sa kangels confessions ko no. Namiss ko bigla magblog. SOBRA.

Eh kung namiss ko, bakit wala akong post? Haha!

Yun lang. I'm reading my past months post and I realized, I became so negative about people. Actually ayoko yun ganun pakiramdam. Ayoko rin ng nega na post no.

That is why...I stop posting. Gusto kong huminga. Mangolekta ulit ng inspirasyon. Count the blessings.

I believe that I should collect nice and warm thoughts and drop off bad ones. Dont worry parang kanila ko lang napagdesisyunan yun. Hahaha

Kidding aside...I want to be more positive about people.

Kaya heto na.....sisimulan ko ito 1st post ko for 2012 with a....... "Bang!"

Kamusta na si Kangel?

Dumating ang Pasko, bagong taon at nagbirthday po ang inyong abang lingkod eh masasabi kong ok naman ako. Good news and bad news came. Pero mas marami pa rin ang blessings na dumadating. Infernes kay Lord, alam nya talaga mambalanse ng buhay. Winner sya dun sa aspect na yun. Will share some highlights.

Si Kangel naging Baklang Parlorista?

Eh ano pa nga ba mga teh? Lagare kung lagare magtrabaho ang lola mo. Daig ko pa ang tumatanggap ng gupit, manicure, pedicure at kulot sa parlor sa may bandang kanto namin. 6 na araw ang trabaho. Curacha. Babaeng walang pahinga. Ako yun. Haha!

Seriously, I got one consultancy job and some raket from time to time. Di naman ako naghihirap. Mind you, pero tumulong na rin ako dahil kaibigan sila ng mga kaibigan ko. And yes, the price is right. Teeeh :D Seriously again, may goal din akong mareplenish ang depleted savings ko. At bonggang sinagot naman ni Lord ang prayers na ito. Medyo matagal ko itong ipinagdasal mga kapatid. Dahil sa last quarter ng 2011 ito nagsidatingan lahat. God has his reasons and plans. Medyo gusto ko na nga i-figure out kung bakit last quarter nya pinadala ang bonggang blessings na ito. Pero siyempre, ako na binigyan, rereklamo pa ako. Kapal naman ng fez ko mga teh. Kaya siyempre tinanggap ko naman ito wholeheartedly.

Thank you Lord. Bongga kayo. xoxo

Christmas at New Year na Pak na Pak!

This is I think the best Christmas and New Year ever. Well sa natatandaan ko. Haha. Medyo may memory gap na ako eh. Mind you I just remember good things. Tend to drop ung mga pangit na memories.

Magmamayabang na ako. Nakumpleto ko ang Simbang gabi. Sinong lalaban? Haha!

I remember pa may isang simbang gabi pa ako na galing akong gimikan , at halos diretso ako after ng event. Guess what? Pagkatapos ng mass eh para kung gustong pumikit ng mata ko forever. Hahahaha!

Kung mahal nyo ang inyong buhay, wag nyong gagawin ang ginawa ko. Di dapat ito tinutularan. Si Lord talaga ang strength ko during the mass. At di ko ito malilimutan dahil halos saktan ko ang sarili ko sa kakukurot ko para di ako makatulog. Halos magdugo ang balat ko. At makiusap ako sa katabi kong parishioner na pakibugbog naman ako - grabe para lang magising.

One of the memorable ones during the simbang gabi series. In short nakumpleto ko. And I got my wish.

Short cut lang...

I got my wish granted this new year. And mind you it is not something expensive. But this is more than that. It's something lasting. :)

Sabi ko sa inyo di ba? It's the best. :D Plus the family that is complete. The sweetest. <3

I'm 29! Yahoo!!!

Ok.

Sige.

Sinong babae ang matutuwa habang nadadagdagan ang edad nya di ba???? Sinooooo?

I think its - Me. :)

I tell you it will never be a perfect experience. But it's been really a blessed journey. Pwede ngang pang-maalaala ang story ng buhay ko. Every chapter has a highlights. Parang may season 1 2 up to n nga.

Honestly....I've been to ups and downs - depression and extreme joy. God allows me experience the best of life not into standards of the world can offer but on his definition of what truly happiness is.

I felt love everyday. In different forms from different creature --- (oo, sa kahit anong nilalang - puno, paligid, hayop at simpleng bagay) Naisip ko - andami palang forms of love.

Parang ganito --- how do you know it is love? Tingin ko love yun kung when everytime you think of that person, you'll happily smile. Kahit ginawan ka ng masama ng taong yun. Kasi you'll remember good things rather than bad ones.

And Jesus Christ never fails to remind of this moment. Kaya naman napupuno ang love tank ko. Not perfectly full. Just enough. Minsan kulang. But God never fails to make it up.

I'm 29 this year. But I realized a lot of things has happened. I became a mature person. Day by day, I learned to experience His wisdom everyday and share it to those who need it.

Si Lord ang bonggang nagbibigay sa akin rason para maging masaya. Hindi perfect. Nalulungkot pa rin ako paminsan minsan. Pero, iba eh. Feel like he's guarding me.

I learned to gave up that area of my life to Him - my love life. Hindi ko alam kung may darating. But he knows perfectly what I want and my need. my hearts deepest desire.

I will just enjoy kung anong meron ako ngayon.

Kaya super happy and mega uber birthday to me. :D Thank you Jesus for giving me another year.

Special tenkyu talaga sa mga bakla sa USAP - ang SEO Devs , Marketing Feeds team esp sa mga boys na nagekek sumayaw na parang debut ko lang. Sa totoo lang maluha-luha ako sa bulalak. Kasi paborito ako ang mga roses. Next time pink ha. Itodo nyo na teh. Pink roses tlaga favorite ko. Hahahaha.

Super thank you sa mga girls din dahil bonggang nagprepare at nagcolaborate. Alam ko hindi ito magagawa ng mga lalaki lang. Wala silang creativity katulad natin. Aja. Thank you Anne,Raine, Jen, Espie, Malou, Michelle, Mariel. :)

Sa mga nag-greet sa FB, twitter at text. Tumawag sa cellphone. Besty Joy - bonggang overseas call. :D Miss na miss ko na yun.

Sa mga FB fans at followers (charot! Hahaha)...joke lang. di ko po sinasadya na iturn off ang bday reminder. Pero nakakatuwa dahil sa dami nyng humabol, parang naging one week celebration ang bday ko. Winner!

Thank you Kiko for the relak gift evarrr. Besssst giftttt! :) God bless!

Muli Salamat. Mahal ko kayo. And God bless you all. :)

Sabi ko naman di ba si Lord marunong mambalanse ng buhay. Check nyo. Reflect.

Maybe God just whispers something to you right now...

A Test of Friendship

2011-11-04T18:55:00.002+08:00

Minsan kailangan mo lang tumahimik. Huminga. Tumahimik ulit. At huminga.

Ang katahimikan ang magbibigay daan sa iyo para makapag-isip ng mga tamang salita na pwedeng sabihin. Kausapin ang Diyos at humingi ng tulong. Para malinawan ka kung ano ang dapat at tamang gawin.

Ngayon, ano pakiramdam mo?

Galit, Awa, Lito, Inis.

Puro negative eh. Sasabihin ko pa ba ang mga nararamdaman ko. Siguro ibabaon ko na lang sa limot.

Palilipasin....

At palalagpasin.

Isang bahagi ng sarili ko na nag-iisip na bigyan sila ng pagkakataon para makapagpaliwanag. Ang sarili ko. Gusto ko rin magpaliwanag. Para makiuso lang. Hehe. After all everybody deserves a second chance. Di ba?

Alam mo yung pakiramdam na yung puso mong pula...eh may nakapalibot na usok na nanunuot sa mga unang layer ng balat ng puso mo. Tapos ang bigat dahil yung usok na yun, hindi nawawala. Andun lang nakapalibot. Naghihintay ng pagkakataon na manuot sa kailaliman.

Yun ang puso ko ngayon.

Sana umalis na yung usok na yun.

Ang bigat sa pakiramdam. Hindi na ako makahinga.

Nakakapagod yung pakiramdam na ito.

- - - - - - - -

A Test of Friendship.

Minsan lang no... may mga expectations ka.

Nag-expect ka.

Eh hindi na-meet.

Sinong may kasalanan?

Hindi ba yung nagkaroon ng expectations?

Siguro nga kasalanan ko. Akala ko....itinigil ko na ang pagiging idealist eh. Eh mukang hindi pa pala.

Akala ko itinigil ko na ang paniniwala sa mga Fairytale. Eh haler. yung post ko nga "Fairytale" pa din ang title.

Bilog ang mundo.

May mga kaibigan akong itinuring kong kaibigan at siguro I overly trust. Even my life. Kaya kong ipagkatiwala sa mga taong ito.

And why is my trust that I give to people just being thrown away like that?

Hindi ko alam. Siguro dahil sa "expectations" ko. Ako talaga siguro yung may kasalanan. nag-expect ako. At hindi nila kayang i-meet. So ako pa rin yung may kasalanan talaga.

Gusto ko sanang tanggapin yun. Oo kasalanan ko.

Pero dahil blog ko ito. Pwedeng magsalita?

First time kong ma-experience na tratuhin na parang basahan sa kalye hinila-hila. Ang pag-isipan ako ng masama na pati pang-aagaw ng boyfriend eh gagawin ko at lastly.... ipasa na parang bola kasi yung isang player eh pagod ng maglaro at gusto ng mamahinga.

Alam nyo ung pakiramdam nun?

The worst feeling for me is -- kaawaan ang sarili.

Ayoko ng ganun pakiramdam. At yun ang naramdaman ko just recently.

Therefore...isa akong bobo at tangang babae. Hinayaan ko ang mga tao na ipa-experience ang ganitong pakiramdam.

Yes. Isa akong taong mahina, tanga at bobo.

Dahil ibinigay ko ang tiwala ko sa mga taong ito ng ganun lang.

"Fairytale"

2011-11-02T21:19:00.004+08:00

Hindi ko masisi ko ang ilang mga tao ay sumuko at mamahinga panandalian sa paghahanap o kahit paghihintay ng pagmamahal.

They been waiting for this all this life. They were rejected many times already. Masakit yun. Yung sakit ba na nakakamanhid.

Kailangan ng oras para maghilom ang mga sugat na dala ng mga di magagandang karanasang ito.

Sa bawat tao na nariringgan ko ng istorya ng buhay na katulad ng ganito, hindi ko maiwasang ikumpara ito sa buhay ko.

I was left alone by those people that I have allowed to enter my life. Siyempre, minahal at itinuring kong isang magandang alaala ang mga oras na nakasama ko ang mga taong ito.

At katulad ng taong nakakwentuhan ko ngayong gabi, parehas kaming naging biktima ng pagkakataon at mga desisyon ginawa namin sa mga buhay namin.

Pero katulad ng sinabi nya, si Lord lang naman ang nakakaalam ng mga bagay na susunod na mangyayari. May dahilan ang lahat. Siguro maiintindihan din namin yun pagdating ng takdang panahon.

Siya yung nagkuwento pero, ako yung nakaramdam ng lungkot. He is sad. He felt hopeless. Like me.

I hope someday, we will be given another shot for love. At sana this time, sa amin kakampi ang tadhana. Kami naman yung next set ng mga taong sasaya. Matagpuan na namin ang mga prinsipe at prinsesa ng mga buhay namin. Sana dumating na sa amin ang katagang - "...and they live happily ever after..."

Sana dumating na nga yun no? Sana. Sana. Sana.

Maniniwala na lang ako. Ito na lang ang meron ako. :)

Reasons to Smile

2011-10-01T12:00:00.002+08:00

Life is perfectly mysterious and unpredictable.

Weeks back, I almost fall in love with a guy. And then last week I just realized, I'm not. It's not love. It's just an emotional attachment.

Today, I realized I am physically attracted to a guy I barely known.

Do I like him? Yes. But am I in love.? No. Maybe not yet.

Blaaah.

Do I want to be in love? Im not sure. I don't know what love is anymore.

But I want to be in love.

My life is complicated as it seems but I'm happy. God has allowed me to experience these things and learn from it.

My God maybe allows it. So I can complete this whole life experience while I'm here on earth.

God is sending me reasons to smile everyday. I may not be the happiest girl with special someone in her life. But I'm contently happy.

I felt like God is looking at me closely. His holy glance is on me. I'm overwhelmed.

Thank you Lord for allowing me to experience new things everyday.For making me smile like you always always do.

Pain and Highschool crush

2011-08-12T20:31:00.004+08:00

May mga tao talagang nagkakatuluyan. At meron naman hindi.

Minsan gusto ko isipin na sana meron na lang tao for me at this moment....at this second.

God's message for me today - You're not alone.

Nakakatakot isipin na hindi ako nag-iisa. Eh sino kasama ko? Haha.

Pero naka-comfort din. I've been single for a long time now. And to hear that message comforts me.

Promise. Totoo naman hindi ako nag-iisa dahil marami tao sa paligid ko. Andyan ang mga totoong kaibigan, officemates, bestfriends at pamilya ko.

Sa totoo lang, hindi naman talaga ako nag-iisa.

Pero siyempre...iba pa rin siguro kung meron may magsasabi na. "You're mine".

At sasabihin ko - acknowledge! hahahaha!

Kidding. Ang sasabihin ko lang simple...

"I'm forever yours" *hearts* :)

Highschool crush

I have this guy that I want....like...gusto...

Pero di pwede. Bakit? Hindi ko alam eh. Ayoko sagutin. Ayoko rin syang ma-expose sa buong blogosphere.

Hindi ko alam ang gagawin. I prayed to the Lord last night na tulungan nya ako.

Pero parang ang gustong sabihin ni Lord. "Alam mo naman ang dapat mong gawin".

Ano nga ba?

Actually alam ko, pero di ko magawa eh. Haay. ewan ko ba. Kailangan ko ng bakasyon at makakilala ulit ng mga tao. Hinid ko malabanan ang sarili ko. Hindi ko kayang ipakita sa taong gusto ko na gusto ko sya. Kahit sa tingin lang.

Buset.

Bakit ba ang galing kong umarte na ok lang lahat no? Bakit ang galing kong magtago ng nararamdaman ko? Bakit walang makahuli sa akin na nagtatago lang ako?

Bakit kaya hindi ko kaya?

Pain

Nung mga nakaraang buwan or weeks yata eh nasabi ko na open ako to feel pain again. At eto nga nararamdaman ko na ngayon, gusto ko ng sumuko.

Yung puso ko parang namamanhid lang na nakalutang sa ere. Ganun yung pakiramdam. Sumisikip ang paghinga ko.

Hindi ko alam kung kailan hihinto itong ganitong pakiramdam. Sana mabilis lang.

Hindi ako sanay maging malungkot.

Ang sakit sakit ng puso ko. *figurative pwede din literal*

Sleep is my friend now.

2011-07-27T09:20:00.006+08:00

I'm not sure kung tama itong ginagawa ko. Pero feeling ko papunta ako malapit sa bangin. At anytime eh pwede akong madulas at tuluyan mahulog. Ito na ba yung start ng adventure ko sa pakikipagmeet sa pain? (read related post: Overcoming pain and abnormal sleep)Hanggang kailan ko makakayanan? Madudurog ba ang puso ko sa sakit na hihilingin ko na rin magpa-bypass operation soon?

Ang sagot. Hindi ko alam. Wala pa naman sakit sa ngayon.... Hmmn. I dont wanna think about it. (Well ngayon lang naisip habang sinusulat ko ito) Pero sa totoo lang, natatakot ako. Kaya ko kaya?

Let's see.

I'm overanalyzing again. Pwedeng pakibatukan ako? Kailangan kong bumalik sa reality at sa tamang pag-iisip. I need to be rational kahit mukang imposible. Dahil sa 80% yata ang dominion ng heart ko vs isip ko. Mas nakakaramdam ako kaysa nag-iisip. (Hindi lang halata...)

Sleep is my friend now.

I sleep well last night. Tingin ko, kailangan kong pagbigyan ang sarili ko to be with this guy. Pero dapat tama lang. Pag sobra, di na naman ako makakatulog. Pag kulang naman, di pa rin ako makakatulog. (Nak ng... di ko na maintindihan ang sarili ko... parang hayskul lang ako.) Tingin ko ang pagdeprive ko sa sarili minsan at pag ko ang nagpapahirap sa akin. Err.

Go with the flow. One day at a time. Bahala na. Kapag nahulog na ako sa malalim na balon at iiyak ako sa sobrang sakit ng damage sa akin, may darating kaya para i-rescue ako?

Ok yan ang hayskul na hopeless romantic na idea. Tama na ito. Haha.

Overcoming pain and abnormal sleep

2011-07-26T00:43:00.005+08:00

For two weeks na yata akong may abnormal sleeping patterns. And yes, for the first time the reason is I am thinking of someone.

Totoo pala yun na kapag may iniisip kang tao, well plus added certain degree ng reasons mo kung why mo sya iniisip - ay mahihirapan ka lang makatulog.

I experience that for almost 2-3 weeks. I am bothered by some face. Hmmmn. Di ko muna sasabihin dito para sa kaligtasan nya. (LOL) Pero higit sa lahat para sa kanyang peace of mind.

Maintriga na kayo pero di ko talaga sasabihin.

Marami na akong sinubukan, napagtanungan at nahingian ng payo. Pero alas! Meron pinadalang anghel ulit sa akin ang langit. And we have unplanned date last Friday lang. I got some answers to my questions. At may ilan akong isi-share sa buong blogosphere.

1. Yung iniisip kong someone is my type na di ko inaamin sa sarili ko. TMI (Too much information). Hanggang dito na lang.

2. In order para makatulog ako, kailangan kong i-accept and idea na type ko sya.

Thank God. I sleep so well after that night.

But I just declared to the whole universe that I officially like this guy. If kung kailan? Hindi ko alam. Ang alam ko lang I like him. Kung magugustuhan nya ako back? Di ko rin alam. Ayoko ng magoveranalyze. But I am right now right? Someone stop me now. Please. Haha.

Running away from pain...

There are some wisdom that's been shared that night. Thru my friend, I realized that I've been running away from pain for a long time. I never experience it personally on that level na naexperience ng iba. Maybe God wants me to feel it and personally overcome it.

I actually admit that I cannot tolerate pain. Kaya nga, kapag parating pa lang yan, inihahanda ko na ang sarili ko. Pinipigilan ko na. Sabi nga nila prevention is better than cure.

But I often forget the character you gain after feeling it. Hindi naman sa pagiging masokista no, pero most people who experience pain on extreme level are actually people who are stronger now. Kumbaga, naipasa na nila yung level na yun eh. At kapag naulit yun sa iyo, you know better how you'll deal with it.

And I've been running for pain for years. I realized that night, that maybe God has been giving to me my ultimate wish because He wants me first to pass this phase. Parang test lang. To personally overcome pain. At pumasa.

Pain is everywhere. Sa lahat ng area, mga kaibigan, pamilya - andun ang pain. Sana, magawa ko na malagpasan ang pain katulad ng mga kaibigan ko. Akala ko, naexperience ko na ang pain dati...dati....at dati pa. Pero,kung ikukumpara ang napagdaaanan ko sa mga napagdaanan ng mga kaibigan ko, sobrang mani lang yung story ko. Sometimes I use their story para mafeel ko ung state na pinakamasakit. Ayun, nararamdaman ko naman. I learned the lesson din. Kaso lang, minsan tingin ko control freak naman ako. Dahil nga, hindi ko na hinahayaan masaktan ang sarili ko. Lalo na sa lovelife. Ayun, kaya wala akong boypren siguro. Hehe. :D

Is Pain = Boyfriend?

I dont know. Kasi para sa akin. Boyfriend = Love. Haha. So..not applicable.

Pero may kasabihan nga, kung ayaw mong masaktan, wala kang karapatang main-love.

So choose wisely.

My take is...

Type ko itong guy na ito. And yes universe, I'm ready to take the challenge to overcome pain. Game naaa! :)

**thanks sis @romzkee for our fridate. :) You really are God sent angel that night. mwah! :)

K-Drama - 49 Days (ABS-CBN - Pure Love)

2011-07-10T22:01:00.007+08:00

Ang Love Story ni Kangel

2011-06-30T14:05:00.000+08:00

Isang araw na nagba-browse ako ng mga old blog post ko. I read about these 2 articles I wrote last February, 2009

http://kangelsconfessions.blogspot.com/2009/02/subject-love-talks-my-realizations-1.html

and this:

http://kangelsconfessions.blogspot.com/2009/02/love-talks-my-realizations-2.html

Sa totoo lang, na-appreciate ko ang blog na ito. Kasi nadocument ko ang mga bagay na ito sa panahong naalala ko pa ang ilang details. Ngayon kasi, hindi ko na maalala ang ilang detalye. Kung bakit sya...bakit may ganun...bakit may ganyan...

I am not getting younger. Only smarter. Churz. I started to let go of some memories that have hunt me in the past. And by means of letting go - halos nakalimutan ko talaga ang mga tao and some detailed cherished memory. Im not even sure why did I cherish it. I cant remember now. Takte - Tumatanda na talaga.

I just know that some people made a difference in my life. What I am now is partly their influence on me.

These 2 blog links above contains my story. Not so happy endings. Only victorious. :)

Enjoy reading pips. :D

On Corporate Blaaah.

2011-06-28T12:10:00.004+08:00

Too much issues sa corporate. Totoo ang kasabihan - "we cant please everyone". Tabi tabi po sa tatamaan. Here are my views on the following concerns.

1. Escalation. Tama na ang isang beses sana na i-escalate. Kuha na ng team eh. Nakakarindi ang maraming escalation. Pinapaingay at pinapalaki ang isang simpleng issue. Kung di nagrespond ang team, eh di escalate nyo sa head/lead/manager. Tick-tock - 9:30 AM

2. Bypass - Kung isa kang head/manager or TL at may gusto kang ipagawa sa ibang team? Sino sa palagay mo ang dapat mong kausapin? Alam mo ba ang sagot? I bet alam mo. Eh di sa ka-level mo din. Hindi ka lalapit agad sa subordinate. Haay buhay. Haay buhay. Tick-tock 9:45 aM

3. Colleagues - Sobra kong naa-admire ang mga yuppies na sa early 20's nila ay humahawak ng malaking responsibilidad. Para silang mga maliliit na ibon na gustong lumipad. Tinuturuan sila ng mga nanay nila, hinahayaan magkamali at bumagsak sa lupa at sa maliit na panahon ay natuto din sila ikampay ang mga pakpak nila. Nakakatuwa ang journey ng learning nila. Ito ang pinakagintong panahon na hindi nila malilimutan forever. Tick-tock 2:15 PM

4. Alam nyo ba ang ano ang mas higit at importante sa tatlo - hope, faith and love. It's loyalty - Wi Mae Ri - Marry Me Mary (K-series)

5. Pasaway na subordinate - Will not discuss this in detail. Delikado. :D

On strength and being still

2011-06-22T23:29:00.004+08:00

I will just stay still. shut my mouth and know that you are God.

God be my strength please. :)

On Commitments - My realizations

2011-06-19T23:12:00.012+08:00

Today, I got God's message from facebook.

On this day, God wants you to know

... that today is a big day for you. Yes, today. Keep your eyes open for a message. It might come in a shape of a bird flying overhead, or a graffiti on a wall, or a phrase said by a passerby, or... Whatever shape it has, this message has been trying to reach you for years, and today is finally the day. Keep your senses open.

At siyempre inalala ko naman ang mga figures at grafitti na pwede kong makita. Clue lang na malaki: Nasa bahay lang ako buong araw. Kanina lang hapon, served mass. Ngayon nag-iisip ako talaga kung ano ung nakita ko text, or whatever figure that could bring the message....

Mga candidates:

1. The Journey Home - a story about a son who cant forgive his father. Tons of biblical messages about forgiveness and God's love and mercy to those who accepts and returns to him. Crying moment ako kanina. Deeply touched with the message of the movie. It moved me. His words touched my heart. Pwedeng ito yung message. Pwede talaga.

2. Reading Today Matters book by John Maxwell gave me and made me thought of these lines:

"If you want something out of your day, you must put something in it. Your talent is what God put in before you were born. Your skills are what you must put in yesterday. Commitment is what you must put in today in order to make today your masterpiece and make a tomorrow a success."

Boom!

Isa pa...Boooooom!

I realized and asked myself when did was the last time I commit into something I really really want.

Actually I dont have problems on committing things. - schedules, deadlines and plans.
I usually prioritize these items everyday naman.

Pero tingin ko nagkulang akong iprioritize ang mga personal needs ko. Well not just lately, but for a longer time na yata. Shesssh.

On tweets

Twice na yata na tiniweet ko ang isang girl na over-bantay at over-effort sa isa sa most interesting guy in the office. I like this guy. Single? YES. Sa wakas. Finally, pwede. Haha.

Kung isa akong bubuyog at si dream guy ay bulaklak, may nakita na akong umaaligid na bubuyog sa paligid nya .(Heto na naman. Lagi na lang ganito...Parang nangyari na rin ito dati)

I know my tendency if to fight with the other bubuyog around. Maging competitive di ba? Kaso...thinking fairly, tingin ko, teritoryo nya na kasi yun eh. Nauna sya. Law of Karma. In short...

Sorry na, pero wala pa akong ginagawa, sumuko na ako Nagdecide ako kasi maliit na lang yung chance. Hindi ako talaga lumalaban ng ganun style. (Hindi ko rin alam kung kailangan kung kailangan lumaban gamit ang style na yun... - kaeklarvarvahan )

Haay buhay. :(

Ayun. Akala ko ok lang yun. But thinking ung sinabi ni pareng Maxwell, tingin ko may mali. Isa-isahin natin:

If you want something out of your day, you must put something in it.

Yung bubuyong na sinabi ko...everyday, isinasalampak nya yung presence nya dun sa most interesting guy in the office.

Ako? Busy. Maraming ginagawa. Di makahinga minsan.

Teka but is this reason enough? Im not sure really. Pero sa totoo lang, I realized wala pa pala naman akong ginagawa. At habang nare-realize ko na wala pala akong ginawa, gusto ko sampalin sarili ko ngayon.

Wala pala ako karapatan mag-rant. Echusera akong palaka. In the first place wala naman akong nainvest. Tapos umaasa ako ng ROI (return of investment). Ano ako hello?

Pero sa linyang ito, inaamin ko, kailangan may gawin ako. Ano ang gagawin ko? Paano?

Your talent is what God put in before you were born. Your skills are what you must put in yesterday.

Ok. Talent? Anong talent ko? Meron akong "talent" kung tutuusin naman. Eh meron din talent ang iba. Hahaha. Ano ang pinagkaiba Tingin ko alam ko na ang kulang.

The Problem

Commitment is what you must put in today in order to make today your masterpiece and make a tomorrow a success.

Commitment. Wala ako nito. Madalas kong pansinin ang mga friends ko na dapat maging committed sila sa work, sa relationship and everything they do. Teka, ibig bang sabihin, wala akong commitment? Meron. Pero not in the area na dapat ko ng pagtuunan ng pansin.

I am not committed in bringing someone in my life right now.

Na-realize ko na wala akong ginagawang effort at all. Bakit? Well. Iniisip ko pa. Teka. Haha

Siguro kasi:
- Nag-effort na ako dati ng bonggang bongga. Ilang beses na rin nag-fail. Napagod ako siguro. I met jerks along the way or people who cant commit because they are not ready. Too young. Not decided. I'm too serious daw (gusto ba nila maglaro ako? haha) In short, di lang talaga ready. haha. (yun na lang muna comment ko.)

Naisip ko kung sa akin ang problem. Pero mukang hindi naman. Hindi pala siguro oras. Mahirap tanggapin yun ah. Pero wala akong magagawa kundi i-convince ang sarili ko. Nag-move on na ang mga tao. Kailangan ko na rin. Di ba?

Wala akong ibang wish kay Lord that one day...isang araw...manalo na ako. And when that time comes, it will be a sweet lifetime victory. Yun na lang pang-motivate. Kailangan. :)

- Napagod ako kaya nasa resting period ako ngayon. Pwede naman magpahinga di ba? Di naman ito for years. Hopefully months lang.

- Wala akong commitment na mag-effort dahil I gave up already. I gave up my life to Jesus. I promised him at the start of the year na sya na bahala sa buhay ko. Siya na bahala mag-control. I did control this area for the last 27 years. Naisip ko kung ibibigay ko sa kanya ang kontrol, alam ko magkakaroon na ako ng direksyon. It is scary and liberating feeling actually. Scary dahil ngayon di ko na alam ang mangyayari. Felt peace somehow the He is in control. Bahala na. Yun ang iniisip ko. Magtitiwala lang ako at maniniwala. Faith,Hope and Love. Ito lang ang baon ko araw araw. I just agree to the Lord na itong area na ito ang hindi mo pwedeng kontrolin - Love.

Wait lang...

Ibig bang sabihin nito di ka na magi-effort? Magi-effort pa din. Malalaman ko naman kung may darating. Mararamdaman ko yun.

Hindi lang talaga ako naghahanap ngayon. So I am not committed to do anything.

Pero upon reading these lines, hindi ko alam kung bakit. Kailangan ko na bang kumilos. Yun ba yung message?

Ang maging committed ako ulit? Hehe.

Lord please give me signs for an answer.... :)

The day I got braces!

2011-04-26T18:33:00.004+08:00

Akala nyo ba masaya?

Akala nyo fashionable?

Akala nyo ba nakakatuwa?

Akala nyo ba talaga?!!!!!

Wala na akong magagawa.

Magastos. Uncomfortable. Masakit.

Andito na ito eh. All the pain are worth the wait.

Shushunod na lang muna ako sa agosh. ;) Hahahaha!

Lenten Reflections 2011

2011-04-26T00:19:00.020+08:00

Happy Easter everyone! :)

I am not sure what to write. But I just wanna share the very message of God told me just today in the mass.

“I died for you so you can live….”

I realized that what Jesus did on the cross was a gift.

For it is by grace you have been saved, through faith—and this is not from yourselves, it is the gift of God— not by works, so that no one can boast. Ephesians 2:8-9

Sino pa ba ang makakapantay sa ginawa? This wonderful gift just save humanity lang naman. :D

A.M.N.E.S.I.A.

Totoo nga ang sinabi ni Father Daniel na ang pinakamatagal at sa tingin kong pinakamalalang sakit ng tao ay ang Amnesia.

We as human often forgets the things God has given us.

And sometimes when we choose to sin, we think that we are in debt with our Holy God. Judgement: Guilty!

That's what I did. I felt and thought that I am.

Just this holy week, I haven’t choose a sacrifice to offer to Jesus. I stayed and bummed in the house all day (sorry sa mga nag-stay din sa house that's not my point...). My point is I felt really guilty because I know I can do more for him.

But every time, this feeling of guiltiness creeps in, God has never failed me to secure me of His words.

The Promise

Oo na makulit lang ako.

Gusto ko lang bumawi. I know it's by my own works that I am saved. Pero dahil si Jesus lang naman ang Lord ng buhay ko, I did make a promise.

Na:

- Babawi ako on the next days and weeks to come.

- I will try to live Maundy Thursday and Good Friday till Easter Sunday every day of my life. This time I will try harder by the grace of God.

- When I sin. I will always choose to repent. Babalik at babalik ako pa rin sa kanya. :)

Guys Holy week should not be one week or 40 days fasting and praying. But I think the very essence ng Holy week for us Christian is:

To remember what Christ did for on the cross us everyday of our lives.

Guys...let's all kill our amnesia. Hehe. :)

Amen.

Photo Credit: http://prayerbookforreligious.blogspot.com