<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286</id><updated>2024-11-08T17:50:43.629+03:00</updated><title type='text'>Karşı Karşıya</title><subtitle type='html'>Orada bir yerde, çıkıp gelecek şimdi. Birazdan...</subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>48</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4853333773330286990</id><published>2012-03-18T22:40:00.001+02:00</published><updated>2012-03-18T22:46:48.376+02:00</updated><title type='text'>Özlemişim...</title><content type='html'>Balkon kapısını açıkken oturabilmeyi, dışarıya üzerine birşey almadan çıkabilmeyi, gölgelik alanlarda gezip serinlemeyi, en çok da güneşin gülen,  o sıcacık yüzünü özlemişim.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Çok uzun sürdü bu sene kış. Zorladı, yordu, depresyona soktu hepimizi. Çok kuvvetli geldi üzerimize, acı gücünü göstererek, acımadan, sonuna kadar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Soğuktu,&lt;/b&gt; bitmedi bir türlü. Tam bitti derken yeniden hatırlattı bize kendini, &quot;ben buradayım&quot; diye. Peşpeşe sıraladı soğukları, yağmuru karı. Hiç aralık vermedi. Umutlarımızı kıra kıra. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Sertti,&lt;/b&gt; günlerce şehir içinde bile kalınlığı bilmem kaç santimetre olan karla boğuştuk. Şehirdışından bahsetmiyorum bile. Yokuşlara düşman etti bizi. Hatta geceleri düz yollara bile. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Uzundu,&lt;/b&gt; daha iki gün öncesine kadar dondurucu soğukla boğuşuyorduk. Dışarıya çıkarken üzerimize aldığımız kalın şeyler artık bizim bir parçamız gibiydi. Onlarsız dışarı çıkmanın hafifliğini unutmuştuk. Ağırlığı ise hep üzerimizdeydi. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Depresifti,&lt;/b&gt; bulutlar, yağmur ve kar, soğuk rüzgarla birleşip güneşi uzak tuttular bizden. Her sabah gri bir gökyüzüne uyanıp, gün ortasında alacakaranlığı yaşadık. Mesai bitiminde hep karanlık, soğuk bir gece karşıladı bizi dışarıda. İçimize kapandık kah soğuktan kah umutsuzluktan.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uzun sürdü uzun. Bitmemeye and içmişti sanki. Neredeyse bizi de inandıracaktı bitmeyeceğine. Daha iki gün önce telefonla kısa bir konuşma için dışarı çıktığımda iliklerime kadar donup, içeride konuşmaya devam ettiğimi hatırlıyorum. Gerçekten bitmeyecek gibiydi. Ama bu haftasonu tüm düşünceleri değiştirdi sanırım ve yeni bir ümit verdi hepimize. Beklenen güzel günler çok uzakta değil. Hatta başlamak üzere. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu haftasonu gösterdi ki kış bitecek ve çok kısa zaman içinde sıcaklardan şikayet etmeye başlayacağız. Ama olsun. Onu da o zaman düşünürüz. Şimdi şu anın tadını çıkarmak en doğrusu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Herkese güneşli, sıcacık günler...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4853333773330286990/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2012/03/ozlemisim.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4853333773330286990'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4853333773330286990'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2012/03/ozlemisim.html' title='Özlemişim...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4906862796355582452</id><published>2011-07-26T00:00:00.000+03:00</published><updated>2011-07-26T00:00:25.313+03:00</updated><title type='text'>Beyaz Evler Diyarı...</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdKW0ba79nBliugQ-C8PfEy2jcC9sfBtls8GlrzhJSrs-NKlFsKew4Ip1XK1ZHn3CBd9skn8bHMIC-wkyW6aW07F-zTpxKDK_YJSxNRcFDVqw_dgn8ied7C2hrNBDMFd5LtzbauTbNdyI/s1600/Ads%25C4%25B1z.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;110&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdKW0ba79nBliugQ-C8PfEy2jcC9sfBtls8GlrzhJSrs-NKlFsKew4Ip1XK1ZHn3CBd9skn8bHMIC-wkyW6aW07F-zTpxKDK_YJSxNRcFDVqw_dgn8ied7C2hrNBDMFd5LtzbauTbNdyI/s200/Ads%25C4%25B1z.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&quot;Havasından mı,suyundan mı sevdim bilmem bu yeri&quot; dersin ya kendine, ben öyle demedim beyaz evler diyarına gittiğimde bu haftasonu. Hoş, koca diyarın ufacık bir bölümünü yaşadık iki gün ama değdi....&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Havasıydı benim orayı sevmemim nedeni. Güneşli, açık, masmavi bir gökyüzü, sıcak, sarı bir güneş yukarılarda ve yüzünü, tenini okşayan, tatlı bir meltem. Üşümeden, terlemeden tatlı, hoş, sakin. Aşk kokulu, sevgi dolu, yumuşacık, dingin.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Torba&#39;dan bahsediyorum. Bodrum&#39;un kuzeyinde, tüm yarımadadaki gibi, beyaz inciler gibi dizilmiş evleri ile, Bodrum&#39;a yakın ama bir o kadar farklı Torba&#39;dan bahsediyorum. Küçük bir koy, ince bir kumsal bekliyor seni. Çok büyük kısmı butik oteller ve bir adet herşey dahil tatil köyü tarafından kapatılmış olan kumsalın küçük bir kısmı da halka açık. Sanırım bu nedenle, haftasonu olmasına rağmen, tenhaydı kumsal. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz7SB8wTDdP-0c5xHSJ5ZHcxOrP6_kE1lZ7w4VhLkALVN___r5M0MtllOXRfnbOetgd6nV004d54pbdo7LWObh6_w3PlntTMH6PUIcS4TVdEj0roaNZGlI7oIzID_CPkqWEM7mK7TCRcI/s1600/P220711_20.02.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhz7SB8wTDdP-0c5xHSJ5ZHcxOrP6_kE1lZ7w4VhLkALVN___r5M0MtllOXRfnbOetgd6nV004d54pbdo7LWObh6_w3PlntTMH6PUIcS4TVdEj0roaNZGlI7oIzID_CPkqWEM7mK7TCRcI/s200/P220711_20.02.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Cuma akşamüstü ulaştığımız Torba&#39;da, kısa bir tur sonrası otelimizin kafesinden sipariş edip aldığımız kokteyllerle birlikte kumsalda, ayaklarımız suyun içinde, şezlonga uzanmış havanın ve manzaranın tadını çıkardık Esin&#39;le. Tur sırasında karşılaştığımız, işi sadece insanları yönlendirmek olan görevli &quot;tabelaman&quot; hakkında espiriler yaptık birbirimize. Ne kadar oturduk hatırlamıyorum ama birden acıktığımızı hissettik. O akşam otelin denize hakim, açık hava restoranında yedik yemeğimizi. Menü zayıftı, hizmet vasat ama gecenin güzelliği ve hislerin zenginliği hoş bir gece geçirmemizi sağladı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ertesi gün geç kahvaltı, deniz, güneş. Akşamüstü Bodrum merkeze bir gezi. Biraz barlar sokağı, biraz alışveriş, bol şişe su ile 2-3 saat gezinti. Bol sıcak, az serinlik sokak aralarında. Daha sonra akşam yemeği için Torba&#39;ya geri dönüş. Gonca Restaurant için Cuma&#39;dan yer ayırtmıştık. Torba&#39;ya dönüş için çok iyi bir neden. Turuncu masa ve sandalyeleri, dost çalışanları, elini, ayağını uzatsan değdiğin güzel bir denizi, manzarası ile boğazı kıskandıran bir restaurant Gonca. Mezeleri, arasıcağı ve taptaze balığıyla süper bir &quot;Ala&quot; gecesi. Karşımda da dünya güzeli bir kadın. Herşeyiyle hoş bir gece.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Son gün kahvaltı, deniz, bir önceki gün fazlaca oluşan yanıklar nedeniyle şezlonglarla gölge kovalamaca. Son anda çıkış yapılması gerektiğinin hatırlanması ve koşturarak alınan duş ve bavul toplama. Sonra kalan saatleri Gümüşlük ve Bodrum&#39;da harcama.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAuguGb7W8DhetfvcuUfSRrBhomEaEF145jD3VVYYdAVJz7pA7e5ApxPrzRBAQdzULpnAPjblQVW4m9AsikcxLfapge1g6L-rqKgPGHVoHypVEtdAvK95YY0JGVQwIiU8B_SBVtdaVBWY/s1600/P240711_15.11.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjAuguGb7W8DhetfvcuUfSRrBhomEaEF145jD3VVYYdAVJz7pA7e5ApxPrzRBAQdzULpnAPjblQVW4m9AsikcxLfapge1g6L-rqKgPGHVoHypVEtdAvK95YY0JGVQwIiU8B_SBVtdaVBWY/s200/P240711_15.11.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Gümüşlük&#39;te kısa bir tur attık. Sıcak altında Limon restauranta yürüyerek gittik. Toprak Kral yolu, ucunda kapısı olan bir sokak ve milattan önce kalma, iki tarafı bel yüksekliğinde duvarlarla çevrili, kendini o dönemde hissettiren taşları yerinden oynamış bir yol. Ucundaki restaurantta bir öğle yemeği yedik. Menü çok derin değil. Aslında bu restaurant güneş batımıyla ünlenmiş. O zamanı yakalamak lazım. Yoksa öğle sıcağında çok da çekici bir yer değil. Yemek sonrası aynı yoldan geri döndük. Koyun diğer tarafına geçip gölgelik bir yerlerde soğuk birşeyler içtik. Bir iki saat sonra dolmuşla Bodrum&#39;a geçtik. Bir kaç saat sonra da bavulları almak için Torba&#39;ya geri döndük. Taksiyle havaalanına giderken Torba&#39;nın uzaktan görünen ışıklarına son bir bakış attıktan sonra dönüşe hazırdık. Biraz buruk, biraz da gönüldeki özlemle havaalanına vardık ve uçakla oğlumuza doğru yol aldık.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq-KU2vKfXkdhUSs986mL1eDUMct23niL6t8v966wlZ5B1YEENSbRCqk-9pCxDECG2Qx_GBP-GKZo9W8PVVLgmqlPatU7uLL-_rI0u0QfSNAqvEKJ3lyvmc3nbqlHnQhFGshjj9yulrsI/s1600/P240711_18.29.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjq-KU2vKfXkdhUSs986mL1eDUMct23niL6t8v966wlZ5B1YEENSbRCqk-9pCxDECG2Qx_GBP-GKZo9W8PVVLgmqlPatU7uLL-_rI0u0QfSNAqvEKJ3lyvmc3nbqlHnQhFGshjj9yulrsI/s200/P240711_18.29.jpg&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Kelimeler tarif edemez oradaki tatları ama belki bir miktar hissettirir. Zaten yaşamak lazım Bodrum&#39;u anlatmakla olmaz. Gidip tatmak, koklamak lazım. Ama öyle iki günlüğüne değil. Ne kadar harcayabiliyorsan o kadar. Hiç pişman olmazsın.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mutlaka gitmeli Beyaz Evler Diyarına...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4906862796355582452/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/07/beyaz-evler-diyar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4906862796355582452'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4906862796355582452'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/07/beyaz-evler-diyar.html' title='Beyaz Evler Diyarı...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhdKW0ba79nBliugQ-C8PfEy2jcC9sfBtls8GlrzhJSrs-NKlFsKew4Ip1XK1ZHn3CBd9skn8bHMIC-wkyW6aW07F-zTpxKDK_YJSxNRcFDVqw_dgn8ied7C2hrNBDMFd5LtzbauTbNdyI/s72-c/Ads%25C4%25B1z.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-7970618529474049743</id><published>2011-06-08T21:19:00.251+03:00</published><updated>2011-06-08T23:11:42.504+03:00</updated><title type='text'>Adalara Geldik Adalara..</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi889otyya-gIC9aOSMROO6pBCszxCEhV8M2TTtqQ_kurVz1VY3XrjbVoT60RjjdDv7ESVZ7WbXR3yaxKa4sQ1mBQntqag-lzw4BrbhdKCZ1seaiUdkKqwiLA2X3pUxUIKSa9nACOfJNs0/s1600/DSC06076.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150px&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi889otyya-gIC9aOSMROO6pBCszxCEhV8M2TTtqQ_kurVz1VY3XrjbVoT60RjjdDv7ESVZ7WbXR3yaxKa4sQ1mBQntqag-lzw4BrbhdKCZ1seaiUdkKqwiLA2X3pUxUIKSa9nACOfJNs0/s200/DSC06076.JPG&quot; width=&quot;200px&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Adalar vakti geldi de geçiyor bile. Haziran oldu daha gidemedik. Ama bu haftasonu kaçırmadık fırsatı.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Hava güzel, güneşli. Hafif bir esinti vuruyor suratıma. Motorun üst katında, elimde fotoğraf makinası sabırsızlanıyorum. Önce Heybeli&#39;ye uğrayacak motor, sonra ver elini Büyükada. Dedim ya hava güzel. Tıklım tıkış motor. Beş altı kişilik grubuz ama yanyana oturacak yer bulamadık. Üçe bölündük. Saçıldık motorun koltuklarına. Arkalarda bir beyefendi yerini bize verdi de en azından Esin ve Kuzey&#39;le birlikte oturabildik. Öndeki koltuklara da Nilgün ile Mustafa oturdu. Yanlarındaki koltuğa da Kaan. Annanesi ve kuzeni Damla&#39;yla birlikte. Bisikletiyle gelmiş adaya. Süper bu çocuk. Görmeniz lazım.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_0moEKv6MF0QM2iS44elsH19mrkPxntt-qY_WT_ZNwAZo7qAxIzmtZZcwkDhLkFdS5aM12GU9Rpsa17g4ZRXtuV9VyCSkdwVZM51PEot7VrWJFL_zgNdHNsJ4KOrFbFWVKMI9qRYz-Cw/s1600/DSC05980.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150px&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi_0moEKv6MF0QM2iS44elsH19mrkPxntt-qY_WT_ZNwAZo7qAxIzmtZZcwkDhLkFdS5aM12GU9Rpsa17g4ZRXtuV9VyCSkdwVZM51PEot7VrWJFL_zgNdHNsJ4KOrFbFWVKMI9qRYz-Cw/s200/DSC05980.JPG&quot; t8=&quot;true&quot; width=&quot;200px&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Bir süre sonra Damla&#39;yla Kaan yanımızda beliriverdi. Elimdeki balık krakerlerden onlara uzattım. İkisininde gözlerinin içi parladı. Görmeye değer hoş bir manzara. Mutlu bir çocuk görmek ne hoş bir duygu. Ve aslında mutlu olmak ne kadar da kolay. Bu çocuklar o anda tekrar hatırlattılar bana bu gerçeği. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte Heybeli. Motorun yarısı boşaldı burada. Artık daha rahatız ama zaten üç beş dakikalık yolumuz kaldı. Birazdan Büyükada&#39;ya varırız. Kısa bir yolculukla Adalar&#39;a ulaşılabiliyor. Bostancı&#39;dan motorla yarım saat sürmüyor artık. Sadece binip inerken dikkatli olmak lazım. Zira hiçbir düzen yok. İnsanlar üstüste motora binmeye çalışıyor. Yazık.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhO7NFo1PUjstpz1W2wxlwA9r7xRVzk2NG8GdnWQ_0gHt5m3eNNdv8jkYZuxQ-wLbMj-AnUDEyjWx-lZGEIVzTlpQcY_pNGuO824ocN7lC4werD9xVD-lOyggCU-dOpvFdOOCdu6F8LHaU/s1600/DSC06001.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150px&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhO7NFo1PUjstpz1W2wxlwA9r7xRVzk2NG8GdnWQ_0gHt5m3eNNdv8jkYZuxQ-wLbMj-AnUDEyjWx-lZGEIVzTlpQcY_pNGuO824ocN7lC4werD9xVD-lOyggCU-dOpvFdOOCdu6F8LHaU/s200/DSC06001.JPG&quot; width=&quot;200px&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Büyükada iskelesi tam karşımda. İndik motordan. Kuzey Bey&#39;i pusetine oturttuktan sonra başladık yürümeye. Önce restaurantların bulunduğu o sıkıcı yoldan geçtik. Sıkılıyorum çünkü müşteri kapmaya çalışan garsonlar, takaların peşine takılmış martılar gibi üşüşüyorlar başımıza. Alışkınız tabi. Güzel ve doğru manevralarla sıyrıldık aralarından. O karmaşa da bile martılar dikkatimi çekti. Tavuk gibi hatta kedi gibi olmuşlar. Utanmasalar, ki utandıkları&amp;nbsp;yok, insanların bacaklarına sürtünecekler. Ama doğaları gereği bunu yapamıyorlar. Yine de olayı bayağı ilerletmişler. Masalardan nasiplerini kapıyorlar.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Efsunlar geldiler. Buluştuk. Hasret giderdik. Yürümeye devam ettik. Biraz ileride yol, adanın içerisine doğru kıvrılır. Kuzey&#39;e şapka almadığımızı farkettik. Efsun ile Habil hemen oradaki bir satıcıdan aldıkları şapkayı Kuzey&#39;e hediye ettiler. Artık herşeyimiz var. Yola devam edebiliriz. Grup içinden acıktık sesleri yükselince uygun olan ilk mekana daldık. Grup kalabalık olunca yer bulmak zor oldu biraz, &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOEnz0dHSQ963F43RKAKbq3-37VQpnL-mtvJSYjxQir0n3A3RZ6ea10U9ZQdXJwspfWNgO3NEJ7DUnERy20xYq0h337STrybyhBqDbpkoQm53GDnjgfq7QHzJNz16IEhxDvSkvHkEillI/s1600/DSC06070.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150px&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiOEnz0dHSQ963F43RKAKbq3-37VQpnL-mtvJSYjxQir0n3A3RZ6ea10U9ZQdXJwspfWNgO3NEJ7DUnERy20xYq0h337STrybyhBqDbpkoQm53GDnjgfq7QHzJNz16IEhxDvSkvHkEillI/s200/DSC06070.JPG&quot; width=&quot;200px&quot; /&gt;&lt;/a&gt;ama oturacak yerler ayarlandıktan sonra muhabbet başladı. O arada gözüm denizin üzerinde süzülen yelkenliye takıldı. Bir an oraya gittim. Ben de onunla süzüldüm denizin üzerinde. Bir tur atıp tepedeki martının kanadına takıldım. Rüzgarla havalandım. Dünya küçüldü altımda. Sonra güneşin ışıklarına bindim. Geri döndüm adaya. Oturduğum masaya. Muhabbetime. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Yemekler bitti. Hesap ödendi. Kalktık. Yürümeye devam ettik. Hava daha da güzelleşti. Deniz kıyısında bir iki adım daha. Sonra Nilgünler&#39;i İstanbul&#39;a uğurladık. Biz daha buradayız.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Akşam olmak üzere. Hava limonata gibi. Gündüz gezerken gördüğümüz mekana gitmeye karar verdik. İşte karşımızda Prinkipo. Fıstık Ahmet&#39;in Büyükada&#39;daki yeri. Hoş ve nezih bir yer yapmış. Biz dışarıda oturduk ama içerisi de bir o kadar güzeldi. Canlı müzik eşliğinde güzel bir yemek, Efsun, Habil ve arkadaşları Erol ile birlikte güzel bir muhabbet. Hava kararalı çok olmuştu, ama hiçbirimiz İstanbul&#39;a dönmek istemedik. Sanki bağlandık, zincirlendik oraya. Ama dönüş yolundaydık işte. Motora binerken aynı sıkıntılı durum. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Motordayız artık. Kuzey kucağımda, Esin omzumda uyumaya çalışıyor. Benim de aklımda ertesi gün gideceğimiz Sapanca gezisi, motorun kıyıya yanaşmasını bekliyorum. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Dolu dolu geçti bu haftasonu. Darısı diğerlerine...&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/7970618529474049743/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/06/adalara-geldik-adalara.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/7970618529474049743'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/7970618529474049743'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/06/adalara-geldik-adalara.html' title='Adalara Geldik Adalara..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi889otyya-gIC9aOSMROO6pBCszxCEhV8M2TTtqQ_kurVz1VY3XrjbVoT60RjjdDv7ESVZ7WbXR3yaxKa4sQ1mBQntqag-lzw4BrbhdKCZ1seaiUdkKqwiLA2X3pUxUIKSa9nACOfJNs0/s72-c/DSC06076.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-8582409360512581204</id><published>2011-05-12T22:16:00.000+03:00</published><updated>2011-05-13T23:38:43.114+03:00</updated><title type='text'>Mayıs...</title><content type='html'>Mayıs&#39;ın ortasına yaklaşıyoruz. Havalar kışı aratıyor. Soğuk, çoğu zaman kasvetli. Ahırkapı şenlikleri iptal. Gelincikler bile gecikti. Göstermiyorlar yüzlerini. İşten ayrılıyorum. Doğa&#39;mız rahatsız. Garip bir ay. Sonu güzel olur inşallah...&lt;br /&gt;
 &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Havalar, geçen sene de böyleydi. Hatta Haziran sonuna kadar sürmüştü soğuklar. Sonrasında çıkarmıştı acısını yaz. Öyle bir Temmuz, Ağustos yaşamışdık ki inanılmazdı. &quot;Bana sıcak birşey yapmaz. Ben çok severim sıcağı.&quot; diyenlere bile illallah dedirtmişti. O sıcaklardaki tek tesellim, insanların, sıcak havalarda benim nasıl hissettiğimi anlamalarıydı. En azından bir kısmının. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ahırkapı şenliklerinin iptal olacağı belliydi. Bu yıl olmasa seneye olacaktı zaten. Özgünlüğünü yitirmişti. Yuvası olan sokakaralarından çıkarıp yol kenarındaki parka koyarak yaralamışlardı onu. Ama bunu yaparken farketmedikleri birşey vardı. Yarası çok ağırdı şenliğin. İşte iki sene dayanabildi. Üçüncü sene, sıradanlaşan, özgünlüğünü, nedenlerini ve kimliğini kaybeden her şenlik gibi birilerinin rant kapısı olması istendi. Bünyesi kaldırmadı. Kaldıramazdı da. Ama son bir şansı daha var. Seneye yine böyle bir darbe almazsa hayata dönebilir. Tam tersi durumda güzel bir anı olarak kalacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gelincikler, gelemediler bu sene. Leylaklar, Erguvanlar hepsi geldiler de gelincikler gecikti. Ya havaların soğuk olması etkiledi onları, ya da ithal festivaller peşinde koşan bizlere küstüler. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yine her yeri, o zorlama festival çiçekleri ile doldurdular. Buna kim karar verdi, kim istedi böyle bir ithal festivali? Bize soran olmadı. O nedenle de kimse sahiplenmiyor bunları. Normal olan da budur. Ben yaptım oldu mantığıyla oluşturulmaya çalışılan herşey gibi, bu da geniş kitlelerden yeterli desteği alamadı. Halbuki İstanbul&#39;a ait, İstanbul kokan bir festival yapsalardı, biz de hep beraber sahiplenseydik, işin ucundan tutsaydık ne güzel olmaz mıydı? Bu değil mi festival ruhu? Ama dinleyen kim? Ya da daha vahimi bunu isteyen kim?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Doğa&#39;mız rahatsızdı ama iyi olacak inşallah. Ameliyatı iyi geçti. Artık güzel sonuçlarını bekliyoruz. Dualarımız, ümitlerimiz hep O&#39;nunla. Yanındayız Doğa&#39;cık. O küçücük halinle tutunduğun yaşamda herzaman destekçin olacağız. Seni çok seviyoruz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aylardan Mayıs. Doğduğum ay. Ama böyle biraz sıkıntılı başladı işte. Allah aratmasın. Ama umut ediyorum ki sonu güzel bitecek.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sağlıcakla kalın..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/8582409360512581204/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/05/mays.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/8582409360512581204'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/8582409360512581204'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/05/mays.html' title='Mayıs...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-6871895732677097522</id><published>2011-04-30T23:02:00.001+03:00</published><updated>2011-04-30T23:10:33.902+03:00</updated><title type='text'>Son da Denebilir, Yeni Bir Başlangıç da...</title><content type='html'>Hayatımda bir dönem daha sona eriyor ve yenisi başlıyor, umarım. Her son gibi sancılı ve sıkıntılı. Ama her yeni başlangıç gibi travmatik. Yapacak birşey yok. Bu sıkıntıları da, sancıları da, bu travmayı da çekeceğiz. Hep beraber. Her iki taraf da. Her ne kadar farkında olmasak da. &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aslında uzunca bir süredir dedikodusu dönüyordu etrafımda ama yine de beklemiyordu kimse. Daha doğrusu, bu konuda garanti verilmişti. Ama verilen sözden dönmek, çok da zor olmadı. Bir konuşma, bir e-posta oluverdi işte. Uzun zamandır planlanan ve anlaşılan o ki çok arzulanan bir değişiklik, bir dönüşümdü bu. Alınan bir karardı ve her ne kadar zamanlaması tartışmalı da olsa uygulanması istenmekteydi. Uygulanacak da. Hem de çok yakın bir zamanda. Yapacak birşey yok. Hayırlısı olsun. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şimdi bakıyorum da, sinir harbi şeklinde geçen son on gün boşa harcanmış gibi hissediyorum. İki taraf da istediğini alamadan konu kapanacak gibi, hatta kapandı bile. Sonucu baştan belli olsa da alternatifler oluşturmaya çalıştık on gün boyunca. Olmadı, olduramadık. Hayırlısı olsun demekten başka bir seçenek yok. Kalmadı.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Neyse, artık eski defter oldu burası. Yeni bir sayfa açmanın zamanı gelmiş demek ki. Belki de kader başıma vura vura anlatmaya çalışıyordur, değişim zamanı olduğunu. &quot;Burada misyonunu tamamladın, artık başka ufuklara yelken açma zamanı&quot; demeye getiriyordur. Haklı da sayılabilir. Beş seneyi doldurmuşum burada. Açıkçası zaman hızlı geçti demeyeceğim. Her dakikası olmasada, büyük bölümünü hatırlıyorum. Dolu dolu geçti bu beş sene. Stresiyle, sevinciyle, gururuyla. Arkama dönüp baktığımda rahat hissediyorum kendimi. Sanırım en önemlisi de bu. Bunun dışındaki herşey anlık ve geçici. Hayat boyunca, bu dönem hakkında hatırlayacağım ilk şey, bu rahatlık olacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hazır değişime zorlanmışken, olduğum yerde kalmak ve bu zorlamaya karşı çıkmaya çalışmak, ki istesem de karşı çıkamayacağım, saçma birşey. Hayatı kontrol altında tutmaya o kadar uğraşıyoruz ki aslında onun bizi yönettiğini unutup ona hükmettiğimizi sanıyoruz. Ama eninde sonunda bunu bize hatırlatıyor. Ya sakin sakin ya da yüzünüze vururcasına. Yapacak birşey yok. Hayırlısı olsun.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yeni başlangıca doğru adım atmanın ferahlığı inanılmaz. Üzerinizden büyük bir yük kalkıyor gibi hissediyorsunuz. O ana kadar zorladığınız şeyleri bir anda salıveriyor ve aslında hayatı fazla zorladığınızı anlıyorsunuz. Gerek yok. Zaten gideceği yere gidiyor hayat. Sadece bazen size izin veriyor tamamen kendinizi salıvermeyesiniz diye. Sonra bir an geliyor ve dizginleri eline alıyor. Yapacak birşey yok. Hayırlısı olsun.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sonuç olarak eski defter kapandı. Yeni başlangıç yapmak üzereyim. Durumumu anlayın artık.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yapacak birşey yok. Hayırlısı olsun.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/6871895732677097522/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/04/son-da-denebilir-yeni-bir-baslangc-da.html#comment-form' title='11 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/6871895732677097522'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/6871895732677097522'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/04/son-da-denebilir-yeni-bir-baslangc-da.html' title='Son da Denebilir, Yeni Bir Başlangıç da...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-544986584619216613</id><published>2011-04-07T00:30:00.004+03:00</published><updated>2011-04-07T00:31:30.591+03:00</updated><title type='text'>Zamane Kriptolojisi...</title><content type='html'>Bir şifre konusudur gidiyor günlerdir. Yazılan, çizilen, konuşulan iddialar öyle yenilir, yutulur şeyler değil. Bu iddiaları cevaplamak için yapılan açıklamalar şüpheleri gidermek bir kenara, daha da arttırıyor. &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;Birçok kişinin açıklama üzerine açıklama yapması ve çok kısa bir zaman sonra, söylenenlerden geri adım atılmış hissi veren ikinci bir açıklama yapılması inandırıcılığı ortadan kaldırıp, &quot;birşeyler mi gizleniyor&quot; havası yaratıyor. Panik havası varmış izlenimi doğuruyor. Bu da yetkililer dışında kimseyi tatmin etmemiş gibi görünüyor. Bu durumu fırsat bilenler de, gözü kara bir şekilde, kendi lehlerine kamuoyu yaratmaya çalışıyorlar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Oysa bu basit siyasetten en çok etkilenenler yine gençler oluyor. Koltuklarını korumak isteyenler de, onları alaşağı etmek isteyenler de bu gençler üzerinden nemalanmak istiyorlar. Umarsızca gençlerin geleceğiyle oynuyor, fütursuzca psikolojilerini bozup, güvenlerini sarsıyorlar. Halbuki daha yolun başındaki bu gençler, bundan sonraki hayatlarını kurmak için tüm eğitim hayatları boyunca hazırlandıkları sınavlardan ilkinde yaşadıkları bu buhran ile başbaşalar. Aileleri yanlarında, ancak yine de sorunu kendileri aşmak zorundalar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aslında çözüm basitti. Biraz dikkat, biraz cesaret istiyordu o kadar. Yetkililer, &quot;Konuyu araştırıyoruz. Bir yanlışlık veya sorun varsa gerekli tedbirler alınacaktır.&quot; şeklinde bir açıklama yapıp, kısa bir sürede durumu araştırıp, anlayıp, ondan sonra da ne tedbir aldıklarını kamuoyuyla paylaşsalardı daha güven verici olurdu ve konu bu kadar gündemi işgal etmezdi. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Az değil 1.7 milyon öğrenciyi, onlarla birlikte en az 5 milyon kişiyi ilgilendiren bir konu. Verilen onca emek, dökülen onca para, harcanan ve bundan sonra hacanacak olan onca vakit. İnsanın canı acıyor. Sarsılan güven ve bozulan psikoloji de cabası. Bu dönem gençleri sınavlardan çok çekti. Umarım artık bitmiştir ve doğru düzgün bir yaşama adım atarlar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bir de madalyonun diğer tarafına bakalım. Şimdiye kadar yazdıklarım medyada şu aralar ön plandaki konu ile ilgiliydi. Peki bunun, gündemi meşgul etmek için önümüze konduğunu kabul edersek, arkada neler oluyor diye bakmak istiyor insan. Yine sadece medyada çıkan haberlerden gidelim. Bu aralar arkadaki en önemli konu ne? Hükümetin 6 aylık KHK yetkisini meclisten çıkarmak istemesi. Yasama erkinin 6 aylığına da olsa yürütmenin emrine verilmesi. Peki bu, neden isteniyor? Ülke sıkıntılı bir durumda değil. Sadece seçime gidiyor. O da 2 ay sonra. Peki, neden 6 ay isteniyor? Bunlar hep havada ve diğer ön planda olan konu nedeniyle doğru düzgün tartışılamıyor bile. Neden acaba? Biraz düşünmek, bu durum kimlerin işine yarıyor, biraz kafa patlatmak lazım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hadi kolay gelsin...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/544986584619216613/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/04/zamane-kriptolojisi.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/544986584619216613'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/544986584619216613'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/04/zamane-kriptolojisi.html' title='Zamane Kriptolojisi...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-240026622663270768</id><published>2011-03-29T00:14:00.005+03:00</published><updated>2011-03-29T09:21:08.626+03:00</updated><title type='text'>Doğa&#39;ya Koştuk....</title><content type='html'>Ferhat Hoca çetesiyle birlikte dağlarda gezip Sarısultanoğlu&#39;nu soyarken, İnce Memed ile Abdulselam Hoca, Memed&#39;in yeni eviyle ilgileniyordu.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Evin tasvirini okurken soğuk biramı yudumluyorum, yanında da çıtır tavuk ve kızarmış patates. Uçağın kalkmasına elli dakika kaldı. Hesabı istiyorum garsondan. Havalimanının dinamizmine aykırı bir şekilde, 10 dakika sonra getiriyor hesabı. &lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Uçağın kalkmasına 15 dakika var, daha kapıları bile açmadılar. Bekliyoruz. Kesin rötar var. Bakalım ne kadar olacak? &quot;15 dakika&quot; diyorum içimden. &quot;Evet. En az 15 dakika rötar olacak.&quot; Aklımdan bunları geçirirken kulağıma bir anons çalınıyor. İçeri alıyorlarmış. Nihayet. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Koltuğa oturunca açıyorum kitabı. Yine Memed ve arkadaşları eşlik etmeye başlıyorlar bana. Ne kadar zaman geçti bilmiyorum. Kafamı kaldırıp dışarıya bakıyorum ve fark ediyorum ki İzmir&#39;e daha önce gündüz hiç uçmamışım. Karşımda karlı tepesiyle Uludağ, uzakta, ama bembeyaz zirvesi ile dimdik. Aşağıda, özensizce saçılmış kiremit parçaları gibi duran küçük köy evlerinin üzerinden usulca geçiyoruz. Biraz ileride, çok daha büyük, çok daha karmaşık bir yerleşim. &quot;Balıkesir olabilir mi?&quot; diyorum içimden. Sanki orası gibi ama emin olamıyorum. Sonra bir dağ silsilesi. Eteklerinde yine büyükçe bir kent. &quot;Burası da Soma olsa gerek.&quot; diyorum. Kentin kenarında tüten yüksek bacayı görüyorum. Bu bir işaret işte. Tüm düşündüklerim doğru. Bu baca da termik santralin bacası. Bu kentte yaşayan herkesin ciğerlerine, etrafındaki hayata düşman santralin bacası. O koca dağ silsilesi için de üzülüyorum. Tam kalbini oymuş insanlar. Bağrında sakladığı taş için, kömür için eteğindeki kentten daha büyük bir alanı kazmışız. Santral sadece etrafındaki insanlara değil, yanı başındaki dağa da, Soma&#39;ya da düşman. Yukarıdan bakınca çok daha net görülüyor hepsi. Hostesin anonsuyla kendime geliyorum. &quot;İzmir Adnan Menderes Havalimanı için alçalmay başlıyoruz. Koltuğunuzu dik, kemerinizin bağl...Teşekkür ederiz.&quot;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte İzmir. Güzel İzmir. Bir türlü semtlerinin yerleşimini öğrenemediğim Ege&#39;nin gözbebeği. Körfezin üzerinden geçerken, körfezde, salına salına giden tekneleri, motorları izliyorum. Sonra havaalanı görünüyor. Onu da geçiyoruz. Buranın neresi olduğunu bilmiyorum ama her yer sera. Uçak manevrasını tamamlayıp inişe geçerken üzerlerinden geçtiğimiz seralardan gözümü alamıyorum. Batmaya yüz tutmuş güneşin ışıltısı altında, pırıl pırıl parlayan çatıları ile seralar altımızda uzanıyor. İşte tekerlekler yere değdi. Bir, iki fren ve yine hostesin sesi &quot;İzmir Adnan Menderes Havalimanı&#39;na hoş geldiniz.&quot;. Körükten binaya geçiyorum. Dışarı çıkarken Erden geliyor. Arabayla almaya gelmiş sağolsun. Selamlaşıp, tatlı bir muhabbetleyola koyuluyoruz. Bacanakla birlikte yeni bir nefese, taze bir hayata doğru yol alıyoruz. Birazdan Doğa&#39;mızla tanışacağım için heyecanlıyım, mutluyum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Önceki gün Doğa&#39;mız geldi. Dört gözle bekledik. Merak ettik, bekledik. Sabrettik, bekledik. Geldi işte. Sonunda geldi. Koştuk, görmek için. Yanına geldik, ferahladık. Katıldı aramıza, büyüdük, kocaman olduk, çok olduk. Mutluluğumuz arttı. Sevincimiz katlandı. Artık dört oldular. Geliyorlar. Gelsinler. Hepsine yetecek sevgi, hepsine yetecek kucak var bizde. Gelsinler. Büyüsünler. Bizi de büyütsünler.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sağlıklı, huzurlu, mutlu, uzuuun bir hayat dileğiyle.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hoşgeldin Doğa bebek.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/240026622663270768/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/03/dogaya-kostuk.html#comment-form' title='3 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/240026622663270768'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/240026622663270768'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/03/dogaya-kostuk.html' title='Doğa&#39;ya Koştuk....'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4239711753568611340</id><published>2011-02-26T11:58:00.002+02:00</published><updated>2011-03-24T17:33:46.999+02:00</updated><title type='text'>Ağlayan adamlar..</title><content type='html'>Bu aralar hiç dikkatinizi çekti mi bilmiyorum ama televizyonda bir ağlama furyasıdır gidiyor. Herkes ama herkes ağlıyor. Kimisi üzüntüden, acıdan, kimisi de fazla duygusallıktan koyveriyor gözyaşlarını. Kimi süzülüyor yanaktan, kimi çağlayıp akıyor göz pınarlarını kuruturcasına..&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Kadirizm diye bir kavramımız vardı 80&#39;lerde, 90&#39;larda. Bu kavrama göre erkek dediğin dikbaşlı, delikanlı, mağrur ve asla ağlamaz, en sevdiğini kessen gıkı çıkmazdı. Kinini, gözyaşını içine akıtır ama renk vermezdi karşısındakine. Sonra da geçerdi düşmanının karşısına mertçe, delikanlıca alırdı intikamını. Çoğu filmden sahnelerdi bu yazdıklarım ama gerçek hayatta da tüm gerçekliliğiyle yaşanırdı o dönemde. Gençler kendi aralarında, büyükler kendi aralarında yaşardı. Tabi bunun temelleri daha önceden &quot;Tarkan&quot; serisiyle Kartal Tibet ile, sayısız polisiye ve tarihi filmleriyle Cüneyt Arkın ile atılmıştı. Ama dünya değişiyor. Ya da değiştirilmeye çalışılıyor. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Halen sokaklarda, bu tarz yaşamlar çoğunlukta olmakla beraber, görsel ve yazılı basında hergün birileri ağlıyor ve ilginçtir bu durumun haber değeri taşıdığına kaanat getirilmiş olacak ki ana haber bültenlerinde bile yayınlanıyor ağlayanlar. &quot;Şöyle bir konuşmadan sonra göz yaşlarını tutamadı&quot;, &quot;bilmem kimin konuşması sırasında gözyaşı sel oldu aktı&quot; gibi aslında duygu yoğunluğunun çok da fazla olamayacağı ortamlardan çıkıyor bu haberler. Çünkü, genelde konuşmalar gündemle alakalı ve bu denli duygulanmayı gerektirecek durumlar çok nadiren oluşuyor. Herhalde ağlayarak prim yapacağı düşünülüyor bu hareketleri yapanların ve konuşmacıların. Bu şekilde gündeme gelmeye çalışıyorlar sanırım. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aslında ortaya çıkan hislerin ne kadar derin olduğu tartışma götürür. Beni pek ikna edemiyorlar duygulandıklarına. Sahte geliyor. Oyun oynuyorlar sanki. Ama yayınlanıyor işte ve gümüş tepside halka sunuluyorlar. Kabul görüyor mu bilemiyorum ama hergün ağlayan koca koca adamları izlemek durumunda bırakılıyoruz ve bu şekilde kanıksamamız isteniyor sanırım. Böylece prim yapmak isteyenler için bir standart oluşturuluyor. Halbuki o kadar çok şey var ki haber yapılacak. Aradan bunlar seçiliyor. Ne diyeyim. Tebrik ederim...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4239711753568611340/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/aglayan-adamlar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4239711753568611340'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4239711753568611340'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/aglayan-adamlar.html' title='Ağlayan adamlar..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-9136368008338862890</id><published>2011-02-23T23:17:00.015+02:00</published><updated>2011-02-24T10:16:58.545+02:00</updated><title type='text'>Kendini Dinle......</title><content type='html'>Beyaz, tek kişilik koltuğumda oturmuş dışarıya bakıyordum. Günlerden Cumartesi&#39;ydi sanırım. Yeni aldığım laptop sehpasında duruyordu bilgisayar. Bense, gözlerim pencerede, ha yağdı ha yağacak puslu havaya dalmış gitmiştim...&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
Birden bir şey dürter ya insanı, irkilirsin, o anda anlarsın daldığını. İşte aynen öyle oldu ve farkına vardım. Uzun zamandır yapmadığım, belki de yapamadığım birşey yapıyordum. Kendimi dinliyordum. Güzel bir hismiş, hatırladım. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Farkında olmadan, hobilerimiz,  alışkanlıklarımız, sevdiğimiz şeylerle doluyor hayatımız ve unutuyoruz dinlemeyi. Vaktimiz az sanırım. Kendimize ayırdığımız zaman dilimini gerçekten yapmak istediklerimizle doldurmaya çalışıyoruz ve zaman geçip de yapmak zorunda olduğumuz işler kapıya dayandığında bir dayanak oluyor, bu zaman diliminde yaptıklarımız. Ama o kadar hızlı yaşanıyor ki hayat, burada durup dinlemek hatta dinlenmek bile mümkün olmuyor çoğu zaman. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İşte size tipik bir haftasonu örneği. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sabah uykusu çok tatlıdır, sabah erken kalkılmamalıdır haftasonu. Biraz daha uyunmalıdır. Bir süre sonra suratlar şişmiş bir şekilde kalkılır, güzel bir kahvaltı hakedilmiştir, tüm hafta çalıştıktan sonra. Kahvaltı hazırlanır. Özenilir bu kahvaltıya, o nedenle de biraz vakit alır. Güzeldir hazırlanan sofra. Geniş geniş kahvaltı yapılır. Sonlara doğru &quot;Sonra toplarız ya, sabah sabah kim uğraşacak şimdi. Bir haftasonumuz var.&quot; diye konuşulur. Ya son bardak çayla ya da bir fincan kahve ile koltuklara geçilir. Birisi gidip kapıdaki gazete torbasını alır ve haftasonu ekleri ile bilmem kaç kilo gelen gazeteleri paylaştırır herkese. Okunmalıdır gazete, başka nasıl takip edilir ki gündem. Kimisi, onlarca gazeteyi, eki vs. on dakikada, kimisi ise tek bir gazeteyi bir saate okur bitirir. O arada çaylar bitmiş, kahve fincanının dibinde buz gibi olmuş bir yudum kalmıştır. Gazete faslı bitince uzaktan kumanda alınır ele. Zap dünyasında bir gezintiden sonra aslında hiç izlenmeyecek bir kanalda durulur. Kimisi de bilgisayar başına geçer. Merak eder, gece birşeyler olmuş mu? Kimler ne yapmış? Bazıları da o anda hangi ruh halinde ve nerede olduğunu tüm dünyaya ilan eder. &quot;Bilmem kim @ home&quot;. &quot;Bilmem kim depresyonu depreşiyoo&quot;. Televizyonda açılan program da boş gözlerle bir süre seyredildikten sonra biri bir konu açar. Bu konu genelde, ya yapılması veya karar verilmesi gerekli bir şey üzerinedir ya da tamamen boş bir konuşmadır. Sonra içimizden biri &quot;Üff! Sıkıldım. Çıkalım, bir yerlere gidelim.&quot; der. O dakikadan sonra tüm konu nereye gidileceği üzerine yoğunlaşmıştır. Can sıkıcı uzunluktaki bir süre karar verilmeye çalışılır ve &quot;benim için farketmez&quot;ler, &quot;kiminle gitsek&quot;ler, &quot;kimlerle buluşsak&quot;lar nedeniyle uzadıkça uzar bu süreç. Daha sonra tam karar verilmeden kendini dışarıda bulursun. Bir şekilde atmışsındır kendini dışarıya ve hazır çıkmışken kös kös eve geri dönecek değilsindir. Bir yerlere gidilir. Birileri ile buluşulur. Akşam oluncaya, kimi zaman da güneşin doğmasına az kalıncaya kadar dışarıda kalınır. Erken dönülürse akşam yemeği faslı. Daha sonrasında televizyon. En son uyku gelinceye kadar koltukta yarı muhabbet yarı televizyon, yatmadan önce birkaç sayfa kitap. Arada bilgisayardan bayağı uzak kalınmıştır. Ekinlerin sağlığı tehlikeye girmiştir. Tavuklar da ha yumurtladı ha yumurtlayacak. O arada komşuların yardımına koşulur, tabii küçük bir ücret karşılığında. Komşunun da canına minnet, parayı nasıl olsa bilgisayar veriyor. Bu arada birileri de gelip sebzelerini gübreliyor. Ne dayanışma? Neyse nasıl yorulduk anlatamam. Yatağın yolu zor bulunur. Daha yastığa çeyrek kala uyumak üzereyken hayıflanılır, &quot;Yarın da iş var&quot;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nefes almadan doldurduk zamanı ve yapmak istediklerimizi sıraladık peşpeşe. Zar zor da olsa sığdırdık Allah&#39;tan. Ama dinlemedik kendimizi. İşte bunu farkediyor insan bir an durunca. Her anı dolu dolu yaşamak güzel ama hep böyle yaşamaya çalışmak bazı şeyleri kaçırmamıza neden oluyor. Garip bir durum. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Meğer ne kadar da özlemişim. Çölde bir yudum su gibi geldi. Rahatlattı. Sadece on dakika sürdü ve kendimi bambakşa hissettirdi. Denemek lazım.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Buraya kadar tahammül edip de okuyanlar için bir öneri:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Evdeki herkes yattıktan sonra hala uyanıksanız, kapısı, penceresi sıkı sıkı kapatılmış banyoya girin ve sadece bir iki dakika hiçbir şey yapmadan bekleyin. Birşey düşünmenize gerek yok. Zaten, anında kendi kendinizi duymaya başlayacaksınız. Eminim ki uzun zamandır bu kadar sessiz bir ortamda bulunmamışsınızdır. Böylece sessizliğin tadına varabileceksiniz. Tabii üst kattaki komşunuz sifonu çekmezse.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kolay gelsin..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/9136368008338862890/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/kendini-dinle.html#comment-form' title='2 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/9136368008338862890'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/9136368008338862890'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/kendini-dinle.html' title='Kendini Dinle......'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-3090484006986116787</id><published>2011-02-22T00:09:00.002+02:00</published><updated>2011-02-22T00:41:12.855+02:00</updated><title type='text'>Tahammülün Hızla Kavgası...</title><content type='html'>Etrafımdaki birçok kişi benzer şeylerden şikayetçi. Şikayetler &quot;Bu kadar uzun yazıyı nasıl okuyabiliyorsun?&quot;, &quot;Bu kadar uzun videoyu nasıl sonuna kadar izleyebiliyorsun?&quot; ya da &quot;Ben bu kadar uzun yazıyı okuyamıyorum, sen nasıl yazabiliyorsun?&quot; şeklinde. Bu şikayetlerin altında, bilgiye ulaşımın baş döndürücü bir hıza ulaşması yatıyor...&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hepimizin malumu, internetteki hız ve bilgi paylaşımı çok ileri seviyelere ulaştı. Artık herkes ister cepten, ister bilgisayardan, ister evinde, ister otobüste, lokasyondan bağımsız, her istediği anda, istediği bilgiye rahatlıkla ulaşıyor ve öyle bir dünyada yaşamaya başladık ki hız ve bilgiye kolay erişim herşey demek. Bu da bizi tahammülsüzleştiriyor. Bilgiyi en kısa yoldan alıp olabildiğince çabuk bir şekilde diğer odak noktamıza geçmek istiyoruz. Çoğunlukla bunu başarıyoruz ve bu alışılması kolay bir durum. Bunu bilen siteler de bunu körüklüyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En basiti internet gazeteleri. En yeni ve taze haberlere ulaşabiliyoruz bu sitelerden. Ben de birçok internet gazetesini takip ediyorum. Ancak bu sitelerde doyurucu nitelikte olmuyor haberler, özelliklede sitelerin anasayfasındakilerde. Ama dediğim gibi kısa ve özet bilgiyi size geçiyor. Bu da bir süre sonra haberin bu özetten ibaret olduğu yargısı yaratıyor. Hatta öyle bir hal alıyor ki biraz uzun bir yazı ile karşılaştığınızda tahammülsüzlük devreye giriyor ve sadece baştan bir iki satırın ardından aşağılardaki kalın ve büyük puntalarla yazılmış başlıklara geçiyorsunuz. Bu yeterliymiş gibi geliyor insana. Ama sadece haberi siteye yazan kişinin size vermek istediği bilgiyi alıyorsunuz. Ayrıntıdan haberiniz olmuyor. Ancak bulunduğunuz ortamda okuduğunuz bu haberle ilgili bir konu açıldığında size bir iki cümle söyleme şansı veriyor. Bu da çoğu zaman yeterli oluyor insana. Bazen detaylarda sıkıntıya düştüğünüzde ise başka yeteneklerinizin devreye girmesi gerekiyor. Böylece durumu idare edebiliyorsunuz. Ama doğruluğunu bilmediğiniz boş bilgilerle doluyor kafanız ve aslında sadece zaman öldürmekten ileriye gitmiyor okuduklarınız. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Halbuki kısa kısa okuduğumuz ve hızlı bir şekilde bitirdiğimiz için aslında haber niteliği taşımayan, bizimle hiçbir ilgisi olmayan ve sadece gerçekten merak uyandıran bir başlığa sahip bilmem kaç tane resme bakacağımıza, aynı zaman diliminde, daha derinlemesine okuyacağımız bir iki haber bize çok şey katacaktır.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aslında bu hız beklentisi, bir yerde kitap okumayı da etkiliyor. İnternette birkaç dakikada onlarca bilgiye ulaşırken üçyüz sayfalık kitabı bilmem kaç günde kim okuyacak. &quot;O kadar zamanda ben internetten neler öğrenirim&quot; mantığı ile kitaplara sırtımızı dönüyoruz. Zaten, okudukça azalacağına artıyor bu kitabın sayfaları. Bir türlü sonu gelmiyor ve bir daha yüzüne bakılmamak üzere yarım kalmış kitaplar mezarlığına atılıyor. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kötümser bir yaklaşımla:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bu saaten sonra da bu duyguyu kırmak çok zor. Özel olarak uğraşmak gerekiyor. Ama sanırım kimsenin o kadar vakti ve tahammülü yok!!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Tahammülsüzlüklerinizi kırmanız dileğiyle..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/3090484006986116787/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/tahammulun-hzla-kavgas.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/3090484006986116787'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/3090484006986116787'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2011/02/tahammulun-hzla-kavgas.html' title='Tahammülün Hızla Kavgası...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-5770676940998479498</id><published>2010-07-18T20:31:00.000+03:00</published><updated>2010-07-18T20:31:32.559+03:00</updated><title type='text'>Sıcak, Sıcacık, Uykusuz..</title><content type='html'>Gece saat üç. Hava bunaltıcı. Nefes alabilmek ve belki bir nebze ferahlayabilmek için balkon tek seçenek önümde. Elimde bir bardak soğuk su, oturdum balkondaki sandalyeye. Hafif bir serinlik, ufak bir rahatlama. Şimdilik hepsi bu.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İlk hedef nefes alabilmekti balkona çıkarken, sonrasında biraz serinlemek, bir iki yudum soğuk birşeyler içmekti istediğim. Kaçan uykumun peşinden gitmek ve onu yakalamak için güç toplamak, rahatlamaktı aklımdan geçenler. Tüm bu düşüncelerle çıktım gecenin bir yarısı balkona. Biraz önce buzdolabından doldurduğum bardağımla çektim sandalyemi. Hava hafiften, elimdeki soğuk suyla dolu bardak çokça serindi. Diktim kafaya, lıkır lıkır indi boğazımdan aşağıya, buz gibi. Biraz kendime gelince etrafa bir göz attım. Sitenin yanındaki boş araziye birşeyler olmuş. Sanki üzerini beyaz bir örtüyle kapatmış birileri. Uzun otların tepeleri görünüyordu sadece. Geri kalanı, bembeyaz bir sır perdesinin arkasına saklanmış gibi. Bu sır perdesi dağılmıyor, havalanmıyor, hareket etmiyordu. Olduğu gibi kalmış, olduğu gibi duruyordu. Sanki biri onu bağlamış oraya, kaçamasın diye. Biraz ilerideki aydınlatma ışıkları gözümü aldı. O tarafta birşey göremiyordum artık. Sonra gözüm havadaki hareketliliğe takıldı. Hergün akşam saatlerinde şehir yönüne doğru sürüler halinde uçan martıları gördüm ama bu sefer tam ters yöne uçuyorlardı. Selam verdim onlara. &quot;Yolunuz açık, kısmetiniz bol olsun.&quot;. Garip bir huzur duygusuyla elimdeki bardağa yöneldim tekrar. Son kalan birkaç yudumu da tek seferde bitirdim ve rahatlamış, serinlemiş bir şekilde içeriye girdim. Uyku yakalanmıştı artık. Yatak odasında ve yastığa beş kala.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hava sıcaklıkları anormal bir şekilde yükselip alçalıyor. Hele şu aralar inanılmaz sıcak gidiyor. Kolay gelsin hepimize. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İyi uykular..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/5770676940998479498/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/07/scak-scack-uykusuz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5770676940998479498'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5770676940998479498'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/07/scak-scack-uykusuz.html' title='Sıcak, Sıcacık, Uykusuz..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-3491038472840193672</id><published>2010-06-11T23:45:00.000+03:00</published><updated>2010-06-11T23:45:12.190+03:00</updated><title type='text'>Mesut Dede anısına...</title><content type='html'>Koca bir çınar, koca bir yürek, koca bir yaşam ayrıldı bu dünyadan, geçen gün. Unutulmayacak, hep hatırlanacak bir insan olarak, kalbimizde, gönlümüzde parsellediği yerde olacak hep. Rahat uyu, nur içinde uyu koca Kasap Mesut.&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yedi sene önce daha ilk tanıştığımızda en değerli varlıklarından biri istedim O&#39;ndan. Ölçtü ,biçti &quot;Verdim gitti&quot; dedi gözlerinin içi gülerek. Gözleri hep gülerdi. Ak saçlarından rengini almış beyaz kaşlarının altından, hep sıcak bakarlardı. Isıtırdı içini insanın. Duygularını belli etmek istemese de gözyaşları onu hep eleverirdi. Üzüntüden çok sevinçten dökerdi gözyaşlarını. Mutluydu. Mutlu ayrıldı aramızdan Mesut Dede.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seveni, sevdiği fazlaydı. Son yolculuğunda hepsi yanındaydı. Memleketin her köşesinden koştular, geldiler yanında olmak, son kez birlikte olmak için. Uğurlamak için. Helalliğini almak, helalliğini vermek için. En çokta ona son kez sevdiğini söyleyebilmek için. Çok sevdi, çok sevildi Mesut Dede. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Ne de güzel oynardı harman dalını. O çıktı mı sahneye herkes dikkat kesilirdi. Alırdı karşısına oğullarını, başlardı efelerin efesi oynamaya. Biz etrafında saçmalarken O tüm ciddiyetiyle sanki 20&#39;lik delikanlı gibi seke seke oynardı seksen küsür yaşına bakmadan. Kızının, torunlarının düğününde kırmadı kimseyi mahrum bırakmadı bizi bu şölenden. Var ol, nur ol Mesut Dede.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Çok sevdiğim altı tane büyük insanı uğurlamıştım şimdiye kadar. Şimdi yedi oldu. Dedem, anneannem, Ali dayım, Kemal dayım, Saim eniştem ve Muhterem eniştem. Şimdi de Mesut dede. İsimlerini anmak hep mutluluk verdi. Yüzümde bir gülümsemeyle hatırladım hepsini. Bundan sonra da öyle olacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mekanın cennet olsun. Nur içinde yatasın Mesut Dede. Daha sonra görüşmek üzere...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/3491038472840193672/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/06/mesut-dede-ansna.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/3491038472840193672'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/3491038472840193672'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/06/mesut-dede-ansna.html' title='Mesut Dede anısına...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-2975111232797778774</id><published>2010-06-02T23:34:00.001+03:00</published><updated>2010-06-02T23:35:23.285+03:00</updated><title type='text'>Barselona&#39;dan Ayrılıyoruz..</title><content type='html'>Bitti işte. Son gün. Herşey gibi bu tatilin de sonu geldi. Akşam 6&#39;daki uçağa kadar birkaç saat daha var yaşanacak. Görülmesi gereken az yer kaldı. &quot;Montjuic&quot;e çıkılacak, bir iki müze gezilecek bugün. Sonra da havaalanı.&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZc3ZOMOIIkJRec2u7AsXVDuWSlurygF16Hvv_znZu2nZpnbap2WWZslgwV41Fn8ml7dwMs0POxQdVSbmuQ2IJPfXzLLA-am_sqF9NMvQ7ACpwJwScQZgbmceiSoHMx6t4g8awyugNiYM/s1600/DSC03558.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;86&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZc3ZOMOIIkJRec2u7AsXVDuWSlurygF16Hvv_znZu2nZpnbap2WWZslgwV41Fn8ml7dwMs0POxQdVSbmuQ2IJPfXzLLA-am_sqF9NMvQ7ACpwJwScQZgbmceiSoHMx6t4g8awyugNiYM/s400/DSC03558.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHE4Q1AJK1qWUBJd-T0-1HW5cOHH-C5lQ6BNeRq6kdVJbXTy7sXoYWTaMi7sFrgqhqcmM6M38Z9bhETNSd0qc5kB7Ju8FO8rts11wZVB2OLan_SwpHE9cxY24EtlEHbkhPIY_kLaT3kPo/s1600/DSC03548.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHE4Q1AJK1qWUBJd-T0-1HW5cOHH-C5lQ6BNeRq6kdVJbXTy7sXoYWTaMi7sFrgqhqcmM6M38Z9bhETNSd0qc5kB7Ju8FO8rts11wZVB2OLan_SwpHE9cxY24EtlEHbkhPIY_kLaT3kPo/s200/DSC03548.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Sabah erken kalkıp, önce otelden çıkış işlemlerini yaptırdık. Sonra&amp;nbsp;yola düştük. Önce metro ile finikülere oradan da teleferiğe geçtik. Kısa bir teleferik yolculuğundan sonra &quot;Montjuic&quot; tepesine ulaştık. Bu tepede şehre ve limana hakim bir noktada bulunan kaleyi gezip fotoğraflar çektik. Bir tarafı dik bir uçurum olan kalenin diğer tarafları su hendeği ile çevrili. Çıkılabilecek en üst katına çıktık. Şehri bir de kuşbakışı seyrettik. Engin Akdeniz&#39;i ayaklarımızın altında hissettik. Kalenin içerisinde bulunan hediyelik eşya mağazalarında birkaç alışverişten sonra inişe geçtik. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcqedMNV6T6PAgrmlhIYSjLuh3gay0fru_wDUkz9rWVZhbyoBpYVM_J61EpGjc7GeMcEheSNZUNB1g7-urEXXvQdrAebyVwJwiyaIfL7Dg0QUEwZnZZTuwJgOALQ8rswMEiOcBCKKXVhk/s1600/DSC03554.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;60&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcqedMNV6T6PAgrmlhIYSjLuh3gay0fru_wDUkz9rWVZhbyoBpYVM_J61EpGjc7GeMcEheSNZUNB1g7-urEXXvQdrAebyVwJwiyaIfL7Dg0QUEwZnZZTuwJgOALQ8rswMEiOcBCKKXVhk/s400/DSC03554.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh3F67DulGcAdHiiQKsNDbNJbQxznc21zq20FEBixSZzdoZmclncTwifpiC-2nE7T5v4x-d05DqnDhu2GnusWzGrY4ByKXPn8HNEq7Ft0cEsjGdNHN_7K3UeuNit0iUJZrD-qPUDmykRA/s1600/DSC03570.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhh3F67DulGcAdHiiQKsNDbNJbQxznc21zq20FEBixSZzdoZmclncTwifpiC-2nE7T5v4x-d05DqnDhu2GnusWzGrY4ByKXPn8HNEq7Ft0cEsjGdNHN_7K3UeuNit0iUJZrD-qPUDmykRA/s200/DSC03570.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;İnişte kızlar, daha teleferikteyken gözlerine kestirdikleri kaydıraktan kaymak için yanıp tutuşuyorlardı. Teleferikten bakarken ulaşması kolay görünen kaydırağı bulmak için biraz uğraştıktan sonra ikisinin yüzünde o kocaman gülüşleri ile&amp;nbsp;birlikte kaydıraktan aşağıya kaydılar. Ama kaydırağın yanından yukarıya çıkmak için küçük çapta dağcı eğitimi gerektiren bir parkuru geçmek gerekliydi. Olmadı tabi. Tadı damaklarında aşağıya doğru yürümeye devam ettik. Güzel bir yeşilliğin içerisinden yürüyüp finiküler istasyonuna ulaştık. Sonra doğru &quot;La Rambla&quot;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&quot;La Rambla&quot;ya ulaştıktan sonra &quot;Picasso&quot; müzesine doğru yürümeye başladık. Picasso müzesini gezerken ona ait olan ününe nasıl ulaştığını görebiliyorsunuz. Müzeye girerken bıraktığımız çantalarımızı emanetten alırken güzel bir tat bırakmıştı Picasso ruhumuzda. Çıkıp birkaç alışveriş yaptıktan sonra. Acıktığımızı hatırlayıp hızlıca birşeyler atıştırabileceğimiz bir yerler aradık. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSCYDKt6B59nOZJSEKTA_GU9d2kY-4VZz73Lqs94-hdm_1aemiDjGnj9yykVvapIUvLzRuLVJ5B1x65z3H-E4QCJWXcfap0QeJhPZOuKbVjVm_jZs5Uz_X_PogS_fANpnQ0wdQuI3cLRI/s1600/DSC03573.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgSCYDKt6B59nOZJSEKTA_GU9d2kY-4VZz73Lqs94-hdm_1aemiDjGnj9yykVvapIUvLzRuLVJ5B1x65z3H-E4QCJWXcfap0QeJhPZOuKbVjVm_jZs5Uz_X_PogS_fANpnQ0wdQuI3cLRI/s200/DSC03573.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Yemeği yedikten sonra artık dönüş yolu başlamıştı. Önce otele, emanete bıraktığımız bavulları almaya, sonra da havaalanına. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Havaalanında pasaport kontrolünden geçerken görevlinin bulunduğu kabinin yanına iliştirilmiş ufak bir yazı gözümüze çarptı. &quot;Kontrolden geçtikten sonra alışveriş yapılacak bölüme geri dönülemez&quot;. Tek bir duty free mağazasına mahkum olmuş bir kadından daha tehlikelisi, camın arkasından alışveriş yapanları görüpte oraya gidemeyen kadındır. Bizimkiler bir yukarı bir aşağı yürüyüp saydırıp durdular. Sonra pes edip ellerinin altındaki tek duty free&#39;den yaptılar alışverişlerini. Ne kadar uğraştıysak da yatıştıramadık bizimkileri. Sonra uçağımızın kapısına gidip uçağa binmeyi bekledik.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Artık uçaktayız. Yaklaşık dört saat sonra İstanbul&#39;dayız. Kuzu evde bizi bekliyor. Çektiğimiz fotoğraflara bakıp, uçakta&amp;nbsp;yayınlanan filmi izledim. Geçen dört saatten sonra İstanbul&#39;dayız. Pasaport kontrolden sonra önce bavullar, sonra vale. Arabayla evin yolundayız. Güzel hatıralar, tatlı anılarla. Bavulumuzda tadımlık Barselona havası.&amp;nbsp;Sangria ve Gaudi arkadaşla......</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/2975111232797778774/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/06/barselonadan-ayrlyoruz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2975111232797778774'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2975111232797778774'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/06/barselonadan-ayrlyoruz.html' title='Barselona&#39;dan Ayrılıyoruz..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiZc3ZOMOIIkJRec2u7AsXVDuWSlurygF16Hvv_znZu2nZpnbap2WWZslgwV41Fn8ml7dwMs0POxQdVSbmuQ2IJPfXzLLA-am_sqF9NMvQ7ACpwJwScQZgbmceiSoHMx6t4g8awyugNiYM/s72-c/DSC03558.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-2312613890323036433</id><published>2010-05-29T20:59:00.004+03:00</published><updated>2010-05-29T21:26:06.607+03:00</updated><title type='text'>Yağmur, Yağmurluk ve Flemenko</title><content type='html'>Sabah gök gürültüsüyle uyandık. Kahvaltıya indiğimizde hepimizin yüzünden düşen bin parçaydı. Dışarıda bardaktan boşanırcasına yağan yağmur cesaretimizi kırmaya başlamıştı. Otelin lobisinde bulunan internetten şehre bir buçuk saatlik mesafedeki kasabalardaki hava durumunu bulmaya çalıştık ama sonuç hüsran. Hava diğer kasabalarda da aynı. Gök delinmiş gibi. Lobide pişti oynamak bile bir seçenek olmaya başlamıştı.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHw2rD-E376uDOwt9L9RRrGGwn3ydPVlERXN8zrtOWxJt5Zdv6mFQJ-x1jVDMKYxrmYkjg9alhsSdtUc9PwOk-eo5Slnqx2gOmQfPjaC1e47KQwgBvuFmurSbWUvyAzbJUNne-wUY9h-0/s1600/DSC03323.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHw2rD-E376uDOwt9L9RRrGGwn3ydPVlERXN8zrtOWxJt5Zdv6mFQJ-x1jVDMKYxrmYkjg9alhsSdtUc9PwOk-eo5Slnqx2gOmQfPjaC1e47KQwgBvuFmurSbWUvyAzbJUNne-wUY9h-0/s200/DSC03323.JPG&quot; width=&quot;186&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Şehirdeki en verimli günümüz olacaktı. Biz şehre, şehir bize iyice alışmıştı. Frapanyolcamızla daha bir cesaretliydik. Neden sonra içimizdeki gezgin baskın çıktı ve attık kendimizi dışarıya. Yanımızda ne şemsiye ne yağmurluk. Esin &quot;ilerideki bir milyoncudan alırız şimdi.&quot; dedi ve hızlı adımlarla o tarafa doğru ilerlemeye başladı. Beş, altı dakika sonra vardık dükkana. İçeride uzakdoğulu tipler. Ama dükkan tam bir &quot;bir milyoncu&quot;.&amp;nbsp; Yok yok içeride. Herkes bir yana dağıldı. Sonunda yağmurluk bulundu bir de şemsiye satın alındı. Artık yağmur korksun bizden. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioG_QXiBtAht_HgxY87XuaUKEXJRUZ1pBuZSi1ABYtK35y0enZ4Kxh9xv_ybXSLOeDe3T_GR35RT820h6dbX43jzA7ZivMjd2ECvWBuNw6JLpU-5UGbMuU6mzZx2HHTkzij3hfKByXvXw/s1600/DSC03354.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEioG_QXiBtAht_HgxY87XuaUKEXJRUZ1pBuZSi1ABYtK35y0enZ4Kxh9xv_ybXSLOeDe3T_GR35RT820h6dbX43jzA7ZivMjd2ECvWBuNw6JLpU-5UGbMuU6mzZx2HHTkzij3hfKByXvXw/s200/DSC03354.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&quot;Sagrada Familia&quot;nın yanındaki duraktan biniyoruz mavi hata. Alt kattayız bu sefer. Yemiyor üst kata çıkmak. Hem soğuk hem ıslak. Hedef kırmızı hata ulaşmak ama mavi hat üzerinde görmediğimiz bir iki yer daha var. Önce içerisinde seramik ve dekorasyon müzelerinin bulunduğu küçük bir parka gidiyoruz.&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2NT0KmAClk8nopLrwLbWUJSP2te8AUZds6PsrA0n2j8Fs4PWHd4Cy0vMwZNlvbqrCiKfhs0HzBBqt7PzTUvFiEblm8yZpDDKb-DjZxSQzrfHAlrKGVKIqBhx8N6WJ_8ke_SrdiiUynos/s1600/DSC03391.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj2NT0KmAClk8nopLrwLbWUJSP2te8AUZds6PsrA0n2j8Fs4PWHd4Cy0vMwZNlvbqrCiKfhs0HzBBqt7PzTUvFiEblm8yZpDDKb-DjZxSQzrfHAlrKGVKIqBhx8N6WJ_8ke_SrdiiUynos/s200/DSC03391.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Seramik değil de dekorasyon müzesi kızların ilgisini fena halde çekiyor. Özellikle de müzenin son bölümünde bulunan giysi bölümü. Çıkıyoruz müzeden ve yine mavi hatla bir sonraki durağa Nou Camp&#39;a doğru yola çıkıyoruz. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxC560B6mYYzsZ5Sy-akAvrT_L6zU87OEzCFPKoaeCUeGKz14G7zsQt72h8K3-DlfzTrOMhtaFcrJBqYYo4F_wd5W_upZVnsPYzY6Y8F72_1Dxs_FV3C_1Y0WTKF-_IYO8QTjRwj-KgEE/s1600/DSC03410.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgxC560B6mYYzsZ5Sy-akAvrT_L6zU87OEzCFPKoaeCUeGKz14G7zsQt72h8K3-DlfzTrOMhtaFcrJBqYYo4F_wd5W_upZVnsPYzY6Y8F72_1Dxs_FV3C_1Y0WTKF-_IYO8QTjRwj-KgEE/s200/DSC03410.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Nou Camp &quot;Yeni Stad&quot; demekmiş. 1960 küsürlerde yapılmış. Yaklaşık yüzbin kişilik Barselona futbol takımının kalbi, kalesi. Stadın boş halini dolaşmak istemedim. Televizyonda gördüğüm o ağzına kadar dolu hali ile kalsın istedim aklımda. Dışarıda birkaç fotoğraf çekdirdikten sonra stadın hemen yanında bulunan büfede karnımızı doyurup birkez daha mavi hata bindik ve iki durak gidip kırmızı hata geçtik. &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;İlk hedef ulusal müze. Otobüs Miro&#39;nun parkının yanından geçerken otobüsten inelim dedik ancak en yakın durak bir iki kilometre uzaktaydı. Otobüsten indikten sonra gözümüze çarpan sokak ismi bizim kızlarda bir heyecan yarattı. Bu cadde İspanya&#39;nın en uzun alışveriş caddesiymiş. Cadde boyunca yürüdük. Bir tane açık mağaza bulamadık. Millet siestaya gitmiş. Caddenin sonundaki meydana geldiğimizde bir tane bile mağaza gezmemiştik çok şükür. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgxDO3jhgFPVTPCbm9i45DmCp5Z-lqzZoWBVLYvH77dyUSaCNA_Ut-9r5cu1RZyfbRg6tPbyfJHMoTe79R7WFJEj-U9N022skM19vksTrNAc3y2VwDiu7RFkjZRw8zv-Bk9Rd8hs2Lyms/s1600/DSC03422.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;60&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgxDO3jhgFPVTPCbm9i45DmCp5Z-lqzZoWBVLYvH77dyUSaCNA_Ut-9r5cu1RZyfbRg6tPbyfJHMoTe79R7WFJEj-U9N022skM19vksTrNAc3y2VwDiu7RFkjZRw8zv-Bk9Rd8hs2Lyms/s400/DSC03422.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Meydan büyük, hatta bir kenarında tadilatta olan bir arena bile var. Bir de kırkbeş metre yüksekliğindeki iki adet çan kulesi. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIJ1gnSUY5eKT-FJnPPwUC-EzhOKds7QIoIlFBxROKvem8TisnLWlfErWmHBa8E8uk4sem4ViI_NP6LhiKYE1yZxGjpi3wYwR8UbaNaqzRd4Q_ZSNURqkdtq-KLxYA3KvzgeH_qlk_qKI/s1600/DSC03434.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiIJ1gnSUY5eKT-FJnPPwUC-EzhOKds7QIoIlFBxROKvem8TisnLWlfErWmHBa8E8uk4sem4ViI_NP6LhiKYE1yZxGjpi3wYwR8UbaNaqzRd4Q_ZSNURqkdtq-KLxYA3KvzgeH_qlk_qKI/s200/DSC03434.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Bu iki çan kulesi arasından geçen geniş bulvar merdivenlerle son buluyor ve ulusal müzeye tırmanmaya başlıyor. Allah&#39;tan adamlar yürüyen merdivenler koymuşlar. Yukarıya kadar bu muhteşem makinaları kullanıyoruz. Yukarıya çıkarken akşam bir gösteri izleyeceğimiz havuz ve su fıskiyesi kompleksinin yanından geçiyoruz. Hava iyice soğuyor. Üzerimizdeki yağmurluklar da işe yaramıyor artık. Müzeye girmeden merdivenlerde bir iki fotoğraf çekiyoruz. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHIlEGAF5pRPrH4wOqjYRuFmQFKOrgwIGFqnM6MGPaH6uSLL9FzkvZQSw6t6FgPQiWAAKekGrZwNrn7lWTIwBk_iLWrFNwn_sF8KawGS0nAJCKrz3_fzZs5CfKJyikq6uWYR5HtXIXPQ0/s1600/DSC03463.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjHIlEGAF5pRPrH4wOqjYRuFmQFKOrgwIGFqnM6MGPaH6uSLL9FzkvZQSw6t6FgPQiWAAKekGrZwNrn7lWTIwBk_iLWrFNwn_sF8KawGS0nAJCKrz3_fzZs5CfKJyikq6uWYR5HtXIXPQ0/s200/DSC03463.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Müze daha çok hıristiyanlık üzerine. Bölgedeki eski kiliselerin duvarlarındaki rölyefler, mozaikler ve resimleri oldukları gibi alıp kilise planlarına sadık kalarak müze içerisine taşımışlar. Kaybolup gitmesini engellemişler. Müze girişinde aldığımız broşür üzerinde&amp;nbsp;belirtilmiş birkaç önemli yapıtı görüyoruz. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjTCkIf9KMNkyfMOpJWg8OotPRRtD5WnWWvVq1mLxun4r2jUFGN6wqxUImyMedL1vdTUMYfgjKzeLoXFw6EZvkPB9sIH9zHwfRt21ylsMmgktOcBN0lhDn9CkIiG1AcTQ3W4uuMCmKtQk/s1600/DSC03489.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhjTCkIf9KMNkyfMOpJWg8OotPRRtD5WnWWvVq1mLxun4r2jUFGN6wqxUImyMedL1vdTUMYfgjKzeLoXFw6EZvkPB9sIH9zHwfRt21ylsMmgktOcBN0lhDn9CkIiG1AcTQ3W4uuMCmKtQk/s200/DSC03489.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Daha sonra üst kata çıkıp tablo ve heykellerin bulunduğu diğer bir bölüme geçiyoruz. Bu bölümü de gezdikten ve üç, üç buçuk saat geçirdikten sonra tekrar dışarıya çıkıyoruz. Şimdi ise hedef &quot;Pablo Espanyol&quot;. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtWTgLMu7_avH3vGlmt5A8N35HBRRND6Hn1FumzB1iQbu2gD_Ilxn2HLEcO90wr9FK14M_4BDDUiVkojto1RXSaOFwd06ZtatlzdoaB08dk66dxxBiGdoUFeEZOo96df2B6aOEpAbVzWU/s1600/DSC03518.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;60&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgtWTgLMu7_avH3vGlmt5A8N35HBRRND6Hn1FumzB1iQbu2gD_Ilxn2HLEcO90wr9FK14M_4BDDUiVkojto1RXSaOFwd06ZtatlzdoaB08dk66dxxBiGdoUFeEZOo96df2B6aOEpAbVzWU/s400/DSC03518.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikXFhi7VhguXLsX3wFePfD02X_uFmF_9q3y4VhERyWEVkOGHo-nwAwAZrK7_VA5jVBWYxSGFpA5IVxlrKqGRFuIkWuF4KT564sfg1uyEc3rIm57AdhYDUuyxAIB2v6vzIyjqvRxSFZlAY/s1600/DSC03505.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikXFhi7VhguXLsX3wFePfD02X_uFmF_9q3y4VhERyWEVkOGHo-nwAwAZrK7_VA5jVBWYxSGFpA5IVxlrKqGRFuIkWuF4KT564sfg1uyEc3rIm57AdhYDUuyxAIB2v6vzIyjqvRxSFZlAY/s200/DSC03505.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&quot;Pablo Espanyol&quot;, İspanyol köyü gibi bir anlama geliyormuş. Ulusal müzeye çok yakın olan &quot;Pablo Espanyol&quot; küçük, iyi korunmuş, eski zaman&amp;nbsp;İspanyol yaşam tarzını gösteren açık hava müzesi gibi birşey. Bu arada akşam olmak üzere ve biz daha İstanbul&#39;dayken Esin&#39;in rezervasyon yaptırdığı akşam yemeği ve &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkIqnmtKP5fMfn7_6Z8BShRysvWEqgytdTDUOKk6GpJ1YOWT_fn3KXIl6_EPmO_7K9zM3uProQRpRUIDUf6wAvjdm6kzNPbgMpnw4nI6Y_R0RZ3kNQDOcgralCImoHJiidHIi6hJMYMEw/s1600/DSC03507.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkIqnmtKP5fMfn7_6Z8BShRysvWEqgytdTDUOKk6GpJ1YOWT_fn3KXIl6_EPmO_7K9zM3uProQRpRUIDUf6wAvjdm6kzNPbgMpnw4nI6Y_R0RZ3kNQDOcgralCImoHJiidHIi6hJMYMEw/s200/DSC03507.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Flemenko gösterisi nedeniye &quot;Pablo Espanyol&quot; turu için vaktimiz kalmamıştı. Yarına mı bıraksak yoksa boş mu versek diye düşünürken rezervasyon için aldığımız çıktı üzerinde yazan bir yazı bütün düşündüklerimizi değiştirdi. Akşam yemeği için gideceğimiz&amp;nbsp;mekan &quot;Pablo Espanyol&quot;ün içindeki bir sokaktaydı ve zaten gitmemiz gereken yer &quot;Pablo Espanyol&quot;du. Süper şans. Mutlu ve heyecanlı bir şekilde girdik &quot;Pablo Espanyol&quot;ün içine. Küçük dar sokaklı ama yine olabildiğince geniş bir meydan. İçeride bulunan taştan evlerin bir çoğu hediyelik eşya satılan mağazalara dönüştürülmüş. Yemek sonrası alışveriş amaçlı bu mağazalara uğramayı kararlaştırıp taş döşeli sokaklarda yürümeye başladık. &amp;nbsp;Gideceğimiz mekanın tarifini girişteki görevliden almıştık. Daralıp genişleyen sonra yeniden daralan sokaklardan geçtikten sonra mekana girdik. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxYmdKMwHVALrbFbets2fWtjSQfz3Ntn8_cdmUmGo58ASGbmjWY3sVdR0Y0jqZ2cfrpIZYDtoNR2cRwNFcVIzk1r6Xql4KCSMXodyTOFQ2r3N0_x2w0MGDbRCnTKzY_N-mtM-iEU0Reg8/s1600/DSC03511.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjxYmdKMwHVALrbFbets2fWtjSQfz3Ntn8_cdmUmGo58ASGbmjWY3sVdR0Y0jqZ2cfrpIZYDtoNR2cRwNFcVIzk1r6Xql4KCSMXodyTOFQ2r3N0_x2w0MGDbRCnTKzY_N-mtM-iEU0Reg8/s200/DSC03511.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Bizi balkona aldılar ve tapaslarımız ile sangria sürahimiz geldi masamıza. Kısa bir süre sonra &amp;nbsp;da gösteriyi yapacak sanatkarlar geldiler sahneye. İki bölüm olarak sundukları gösteri çok hoştu. Esas kız ve esas oğlanın soloları ve sonradan çıkan anaç tavırlı bir bayan. Kibariye&#39;yi andırıyordu hal ve tavırları. Ne söylediğini&amp;nbsp;bilmesek de yaptığı jest, mimik ve hareketlerden kocası veya sevgilisine sevgisini gösterip aynı zamanda gözdağı verdiğini anlayabiliyorduk.&amp;nbsp;Bizim Sulukule&#39;ye ve orada yaşayanlara çok benzettik sahnedekileri. Komikti, güzeldi, farklıydı. Ama farklı olan hal ve tavırlar değildi. Onlar çok tanıdıktı. Bizim etrafımızda sürekli gördümüz şeylerdi. Yemek bitip gösteri sona erdikten sonra tekrar taş sokaklara çıktık. Alışverişlerimizi yaptıktan sonra sadece cuma ve haftasonları yapılan su gösterisini izlemek üzere ulusal müzenin önündeki su havuzuna doğru seyirttik. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz1q2Iuddq5S-Xgsduk0MJrozM58AJxhn9Fq4R8tvFCl3TtNhhwkhxFxZookX65tpU8f_WV5QdVG7z8FZA7G9M2OU4o0nH5vy80gLMdJvZXDO_ljd6Abaa19zmcqIImdYQZghQQmwm2uE/s1600/DSC03520.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiz1q2Iuddq5S-Xgsduk0MJrozM58AJxhn9Fq4R8tvFCl3TtNhhwkhxFxZookX65tpU8f_WV5QdVG7z8FZA7G9M2OU4o0nH5vy80gLMdJvZXDO_ljd6Abaa19zmcqIImdYQZghQQmwm2uE/s200/DSC03520.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Adamlar bu gösteri için kareografi yapmışlar. Müzik ve ışık eşliğindeki su fıskiyeleri görülmeye değerdi ve görüldü, yaşandı. Gösteri sonrası artık o bölgede yapabileceklerimizi bitirip tekrar &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC53MO3gM4iYSXYRToI7XEq1nth_EzuwCRU9jlI6JeJew56i8-ReCCSspu6VORtNAvvj_t7098kDSnf0ysiHBQR2IFs8NJrsaN7QfAgEDMcSqsELALjRdMLNvZraoANuEfVE6Fl0MMsUA/s1600/DSC03532.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiC53MO3gM4iYSXYRToI7XEq1nth_EzuwCRU9jlI6JeJew56i8-ReCCSspu6VORtNAvvj_t7098kDSnf0ysiHBQR2IFs8NJrsaN7QfAgEDMcSqsELALjRdMLNvZraoANuEfVE6Fl0MMsUA/s200/DSC03532.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&quot;La Rambla&quot;ya gittik. &quot;La Rambla&quot;nın ucundaki meydanın ortasında bulunan Zürih Cafe&#39;de sıcak çikolata ve tatlımızı yedikten sonra otelin yolunu tuttuk.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;Bu sefer ki taksici ile önce Frapanyolca sonra ise İngilizce anlaşıp merak ettiğimiz birkaç sorunun cevabını aldık. Bu arada otele gelmiştik bile. Odalara çıkarken ertesi günün şehirdeki&amp;nbsp;son günümüz olduğu ve akşam üstü uçağımız ile İstanbul&#39;a döneceğimiz gerçeği aklımızda, suratımız asıktı. Daha gitmediğimiz yerler vardı.&amp;nbsp;Ertesi gün&amp;nbsp;için aklımızda planlarla odalarımıza çekildik..&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/2312613890323036433/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/yagmur-yagmurluk-ve-flemenko.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2312613890323036433'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2312613890323036433'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/yagmur-yagmurluk-ve-flemenko.html' title='Yağmur, Yağmurluk ve Flemenko'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHw2rD-E376uDOwt9L9RRrGGwn3ydPVlERXN8zrtOWxJt5Zdv6mFQJ-x1jVDMKYxrmYkjg9alhsSdtUc9PwOk-eo5Slnqx2gOmQfPjaC1e47KQwgBvuFmurSbWUvyAzbJUNne-wUY9h-0/s72-c/DSC03323.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-6089868361619771728</id><published>2010-05-27T22:30:00.001+03:00</published><updated>2010-05-27T22:32:10.588+03:00</updated><title type='text'>Mustafa ve Frapanyolca...</title><content type='html'>Gecenin bir yarısı olmuş. Çıkıyoruz casinodan. Bir iki kol çekip bir kaç euro&#39;yu kasaya kaptırdıktan sonra rahatlamış bir şekilde ve uzun günün yorgunluğu içerisinde kapıdan çıktık dışarıya. Yolun karşısında bekleyen bir dizi taksiye doğru seyirttik. Ama hiçbirimiz bu tatilin, bizim için&amp;nbsp;en unutulmaz dakikalarından birkaçını&amp;nbsp;yaşayacağımızı tahmin edemezdik. &lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
En öndeki taksiye doğru yöneldik. İçimizde İspanyolca bilen yok. Turistik bir şehir olduğu için en azından taksiciler biraz bilir ingilizceyi diye rahat içimiz. Taksiler siyah üzerine sarı renkli. Ayırt etmesi kolay. Arabanın yanına geldik ve nedendir bilinmez Mustafa öne oturdu. Arkaya da geri kalanlarımız. Bir iki kelimeden sonra fark ediyoruz ki şoför ingilizce bilmiyor. Allah&#39;tan Mustafa, oteli o ayarlamıştı, otelin İspanyolca adres bilgilerini şoföre biraz da el kol hareketleri ile anlattı. Mustafa da hem İngilizce hem Fransızca var. Nilgün de biraz çakıyor Fransızca ama İspanyolca&#39;nın &quot;İ&quot;sini bilen yok aramızda. Yada ben öyle sanıyordum. Sonra birden Mustafa şoföre birkaç kelime söyledi ve şoför biranda hiç susmayacakmış gibi konuşmaya başladı. Arada Mustafa&#39;nın verdiği tek tük kelimelerden adamın bizim nereli olduğumuzu sorduğunu anlayabildim o kadar. Kızlara dönüp &quot;Adam coştu. Bizim İspanyolca bildiğimizi falan sanıyor.&quot; dedim. Güldük hep beraber. Mustafa&#39;nın böyle bir yeteneği var. İnsanlarla kolay iletişim kurabiliyor da, burası dilini bile bilmediğimiz&amp;nbsp;yabancı bir ülke ama şoförle bir şekilde konuşmayı başardı. Nilgün arkadan &quot;Fransızca İspanyolca&#39;ya çok yakın.&quot; diyordu ama sonuçta konuşan Mustafa&#39;ydı. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Mustafa tek kelimelik cevaplardan cümlelere hatta futbol muhabbetine kadar ilerletti konuşmayı. Şoförle Barselona ve Galatasaray hakkında muhabbeti koyulaştırıp on dakikalık yol&amp;nbsp;boyunca bizi hayretler içerisinde bıraktı. Öyle ki duruma inanamayan taksi şoförü telefonu eline alıp tanıdık birilerini aradı. Arada geçen birkaç kelimeden anladığım kadarıyla birilerine olanları anlatıyordu. Hatta arada kahkahalar bile atıyordu. Biz de durumun şaşkınlığı içerisinde birbirimize bakıp gülüyorduk. Çünkü aslında Mustafa&#39;nın yaptığı Fransızca&#39;daki kelimelerin sonuna başına birşeyler ekleyip çıkararak adamla konuşmaya çalışmaktan başka birşey değildi. Süper adam bu Mustafa. Nereden ne çıkartacağı belli değil. Çoğunlukla doğru bulduğu Frapanyolca kelimeler şoföre&amp;nbsp;cesaret verdiğinden, adam sanki arkadaşıyla konuşuyormuş gibi hızlı hızlı birşeyler anlattı. Arada el kol hareketleri ile desteklemeye çalıştı. Mustafa ise hiç bozmadan hatta adamın söylediklerine cevap da vererek otelin önüne kadar geldik.&amp;nbsp;Hepimiz şaşırmış bir şekilde Mustafa&#39;ya bakıyorduk. En son&amp;nbsp;şoföre&amp;nbsp;iyi akşamlar&amp;nbsp;deyip indik taksiden. Otele girerken hala gülüyorduk. Hatta asansörde ve odanın kapısından girerken bile gülüyorduk. Mustafa, konuşmaya çalıştıkça adamın suratındaki hayret ifadesi, gözlerimi her kapadığımda gözümün önüne geliyor ve yine gülmeye başlıyordum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Sabah yine erkenden kalkılacak ve bu defa kırmızı hatla şehrin diğer bir bölgesi gezilecekti. Ama bugün öğleden sonraki hava direncimizi kırmak üzereydi. Yastığa başımı koyarken ertesi gün havanın kötü olacağını bile bile ümit ediyordum hava bizi idare eder mi diye. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Şu Barselona gezisinden aklımda kalacak birkaç kelime ve anıdan biriydi bu. Tek eksiği ise çekilmemiş fotoğraf ve kaydedilmemiş videolardı. Keşke onlar da olsaydı..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/6089868361619771728/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/mustafa-ve-frapanyolca.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/6089868361619771728'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/6089868361619771728'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/mustafa-ve-frapanyolca.html' title='Mustafa ve Frapanyolca...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-1014243326361306905</id><published>2010-05-25T22:55:00.002+03:00</published><updated>2010-05-26T00:09:10.742+03:00</updated><title type='text'>Park Güell &amp; Barceloneta</title><content type='html'>Sabah belirlediğimiz saate kalkıp kahvaltıya indik. Akşam yediğim Tapas&#39;ların tadı damağımda, paella&#39;nın pişmemiş pirinçleri midemde hala. Neydi o paella öyle. Pirinçleri çıtır çıtır. Hoş hata bizde, adı Tapa Tapa olan bir restorantta paella yemek neyimize. Ye güzel güzel Tapas&#39;larını otur değil mi? Yok illa yiyeceğiz paella. Olmadı tabi. Pişmemiş pirinci hazmetmek ne kadar zormuş.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2ayhO_jqTRGMwTxNT0RfioioPbFZmBFZQedkcqEl6RfrsAvSO53EJob2kAUNVSEEUGLqzPxekjZ-J_1ako8EhfA55Kq5SZDAdrvQDAtXVW_Vc6GOjE7JEV8FSbIxEU0bMxIVn-rFImSQ/s1600/DSC03048.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2ayhO_jqTRGMwTxNT0RfioioPbFZmBFZQedkcqEl6RfrsAvSO53EJob2kAUNVSEEUGLqzPxekjZ-J_1ako8EhfA55Kq5SZDAdrvQDAtXVW_Vc6GOjE7JEV8FSbIxEU0bMxIVn-rFImSQ/s200/DSC03048.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Park Güell&#39;e gitmek için yola çıkıyoruz. Çıkmadan önce biletlerini aldığımız üstü açık çift katlı otobüsün durağına doğru yol alıyoruz. Turistik gezi yapan üç hat var şehirde. Mavi olanına bineceğiz biz. Durak &quot;Sagrada Familia&quot;nın hemen yanında. Kısa bir kuyruğa giriyoruz ve işte otobüsümüz. Şansımıza herkes kiliseyi görmeye gelmiş. Arkada üç kişilik yere dört kişi oturuyoruz ve rotayı Park Güell&#39;e çeviriyoruz. Otobüse binerken verdikleri turkuaz &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3zgOziJwdL147a4CkRQCeC9VG1FpsCryFw7nAmZdS6xmhL6yvriaUtORTpE7E39Um-c_hxvjC1ts2XoSH4gPLGl2PNJ5XmRhbPg4A6JM7eBHwCoe1iDLykUw371BbSbwBAmYLRUxNPzo/s1600/DSC03229.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh3zgOziJwdL147a4CkRQCeC9VG1FpsCryFw7nAmZdS6xmhL6yvriaUtORTpE7E39Um-c_hxvjC1ts2XoSH4gPLGl2PNJ5XmRhbPg4A6JM7eBHwCoe1iDLykUw371BbSbwBAmYLRUxNPzo/s200/DSC03229.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;kulaklıklardan rehberin anlattıklarını dinlemeye çalışıyoruz ama pek de anladığım söylenemez. İngilizcesi biraz sıkıntılı konuşan arkadaşın. Neyse korktuğumuz başımıza gelmiyor ve hava güneşli, güzel. Tam park gezmelik. İşte durak. &quot;İniyoruz millet. Gaudi arkadaşın tasarladığı parka doğru ileri.&quot;. Güell ısmarlamış bu parkı Gaudi&#39;den. Ama herşeyde olduğu gibi tamamlayamamış bizim Gaudi arkadaş.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhpEvjMyV5MBGzjVOHtPrOIhnwmw2G-7AnzuKvZj2tLMY_myuOBu06JCRAApt0U0A38nYZIHTlvHkdWtP-Z-5Xgc14BCy3vGJu4OOmqKESyaKYfz2K1keOVkHO8C-D6bTwsIXly04PiP4/s1600/DSC03122.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhhpEvjMyV5MBGzjVOHtPrOIhnwmw2G-7AnzuKvZj2tLMY_myuOBu06JCRAApt0U0A38nYZIHTlvHkdWtP-Z-5Xgc14BCy3vGJu4OOmqKESyaKYfz2K1keOVkHO8C-D6bTwsIXly04PiP4/s200/DSC03122.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;İşte karşımızda parkın kapısı. Yine çocukça hissettiren iki bina karşılıyor bizi. Hansel&amp;amp;Gretel masalındaki şeker ev gibi karşımızda duruyor. Kapıda birkaç fotoğraf.&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXb1tknhllogwVSZ-JjfODJ5Gwakb51cXMu1yk2Mqi4oPfIBFIptSuNaeeQ0MBCfHWb-Akn4Nyi_wRfNQwbc-It2B_eV0hg3fl7OCjBjH7fsrTOzgbJyO9u-lNC7aN_DWoBAGRUNCErbQ/s1600/DSC03073.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXb1tknhllogwVSZ-JjfODJ5Gwakb51cXMu1yk2Mqi4oPfIBFIptSuNaeeQ0MBCfHWb-Akn4Nyi_wRfNQwbc-It2B_eV0hg3fl7OCjBjH7fsrTOzgbJyO9u-lNC7aN_DWoBAGRUNCErbQ/s200/DSC03073.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Sonra merdivenlerden yukarı. Merdivenlerde birkaç fotoğraf daha.&amp;nbsp;İşte Gaudi kadar ünlü, kertenkelesi. Park Güell&#39;in simgesi haline gelmiş. Meydanı ayakta tutan sütunların arasında satılan cam kolyelere bakıyoruz. Satanlar Türkçe bile biliyor. Biraz pazarlık sonrası birkaç tane alıyoruz.Şimdi yukarıya, meydana çıkalım. Avrupada hep böyle. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5TEvONgbw1j-0q8dvx854afdaL3tZk6mEJAY5axgHq0uCOMmelzke4y6ohOOJ_pZzimWwjo28qa7eXRl0k1HaBZpzksIoYxTnHPXL-iYJES-8toVTtThrLdh53lL5tSURo1sb6rNvyE/s1600/DSC03094.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgY5TEvONgbw1j-0q8dvx854afdaL3tZk6mEJAY5axgHq0uCOMmelzke4y6ohOOJ_pZzimWwjo28qa7eXRl0k1HaBZpzksIoYxTnHPXL-iYJES-8toVTtThrLdh53lL5tSURo1sb6rNvyE/s200/DSC03094.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Meydan kültürü çok gelişmiş. Yaşam kurdukları her yerde mutlaka bir meydanları var. İnsanların toplanabileceği, kutlama, protesto yapabilecekleri alanlar bunlar ve bizde olmayan bir kültür. Belki de bizden çok önce yerleşik hayata geçmiş olmaları bunda etkendir. Eski göçebe kültürümüzde böyle birşeye ihtiyaç yoktu zaten. Halen de ihtiyaç duymuyoruz anladığım kadarıyla. &lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBSPuwthDJOTm8k5zh6I46OcErVp-5CFRMFNygk6mbPVqoTxrLKpyy6gVmE-J0QuSNcfrl0p9xRZBFJGe_4gwRzMOgVeYZ4DgJwrCNDMF_wmZh94YdXt-lPxLWK09Y-3PfqABoF8DBXZg/s1600/DSC03110.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;85&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiBSPuwthDJOTm8k5zh6I46OcErVp-5CFRMFNygk6mbPVqoTxrLKpyy6gVmE-J0QuSNcfrl0p9xRZBFJGe_4gwRzMOgVeYZ4DgJwrCNDMF_wmZh94YdXt-lPxLWK09Y-3PfqABoF8DBXZg/s400/DSC03110.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRga1tOWLhSEMzvSVSUpSMqUuAPpz8Z1Hm65hZ18XwUquxaucCe4iuU_gSzoy6rv7f19fwUTrTSZBVjBTubt-3hRQk5Ww7ElohZ3GqpnCKsEX_M-P6IGtqh0W-cOXZ73QLhAgtVAM37bs/s1600/DSC03131.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiRga1tOWLhSEMzvSVSUpSMqUuAPpz8Z1Hm65hZ18XwUquxaucCe4iuU_gSzoy6rv7f19fwUTrTSZBVjBTubt-3hRQk5Ww7ElohZ3GqpnCKsEX_M-P6IGtqh0W-cOXZ73QLhAgtVAM37bs/s200/DSC03131.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Meydan toprak kaplı. Gerçekten geniş. Bir köşesinde tezgahlarını açmış seyyar satıcılar. Kolye, küpe, anahtarlık. Turistik ufak malzemeler. Birden kendimi Türkiye&#39;de hissettim. Yere serili bir bezin üzerinde sergiledikleri malzemeleri tek bir hareketle toplayıp kaçışmaya başladılar. Alışkınız ya zabıta arıyor insan. Ama görünürde kimse yok. Neden sonra ileride göründü zabıtalar. Buranın zabıtaları da bir havalı ki sormayın. Altlarında motorları, parlak üniformaları ile burunları hep havada geçtiler yanımızdan. Ağaçlıklı bir yoldan ilerliyoruz. İleride&amp;nbsp;sağda Guell&#39;in evi. &quot;Sagrada Familia&quot;ya girerken aldığımız multi biletler burada işe yarıyor ve üçte bir fiyata giriyoruz evin içine. İçeride bulunan mobilyaları dahi Gaudi tasarlamış. Müzeye çevirmişler. Dolanıyoruz. Çok etkileyici şeyler değil ama farklılar. Evden dışarı çıkıp parkın diğer kısımlarını dolaşıyoruz. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEFhrTeMRoXqZCPSf4t-phPiYtpvmQDBe7kq3QA3ZpspN8151tuWC0EAkGzOG1o-3lKYx-IodcLXy2KxgSZq8DGTQ4Nn7UIR3TKYaHgQhZYXt1oqqwFGjBfZIiiFrFj9E9j-6-ia7R2t8/s1600/DSC03225.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgEFhrTeMRoXqZCPSf4t-phPiYtpvmQDBe7kq3QA3ZpspN8151tuWC0EAkGzOG1o-3lKYx-IodcLXy2KxgSZq8DGTQ4Nn7UIR3TKYaHgQhZYXt1oqqwFGjBfZIiiFrFj9E9j-6-ia7R2t8/s200/DSC03225.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Kapıda son bir fotoğraf, çıkıyoruz. Yine mavi hatta binip kiliselerin, heykellerin yanından geçiyoruz ve Av. Diagonal&#39;e çıkıyoruz. Ondört km uzunluğunda, şehri boydan boya geçen bir cadde bu. Sonra bu caddeden çıkıp ünlü Nou Camp stadının yanına gidiyoruz. Hava bozdu. Biraz serinledi hava. Stadı sonraya bırakıp otobüsle &quot;La rambla&quot; ya gidiyoruz. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&quot;La rambla&quot; da dolanıp, birkaç mağazaya girip çıkıyoruz. Bir pazar yerine dalıyoruz. Garip garip meyvalar satılıyor burada. Tadına bakmak için bir iki tane satın alyoruz. Sonra bir çantacıdır gidiyor bizim kızlar arasında. Sanki yolu biliyorlarmış gibi sürüklüyorlar Mustafa ile beni. Sonrada birden &quot;tamam vazgeçtik&quot; diyorlar ve birden kendimizi yat limanına doğru giderken buluyoruz. Deniz kenarına geliyoruz ve elimizdeki meyvaların tadına bakıyoruz. Pek de birşeye benzemiyor tadı. Adı da &quot;Pitaya&quot; mı ne. Adında da pek meymenet yok zaten. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEip9NkIgQmlgr66hvCa1MSTvBOJD0XPXl2dKz8ZXrWWD__HDg8MyESKgMY9-bBZwia1QuR64_Z94R7c2lox92uFHO8z8VLgf9Ebbts2W1xQ7o2TOyg5mdy_Zmirw1_8hNFv6iq-BSOEnSI/s1600/DSC03312.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;87&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEip9NkIgQmlgr66hvCa1MSTvBOJD0XPXl2dKz8ZXrWWD__HDg8MyESKgMY9-bBZwia1QuR64_Z94R7c2lox92uFHO8z8VLgf9Ebbts2W1xQ7o2TOyg5mdy_Zmirw1_8hNFv6iq-BSOEnSI/s400/DSC03312.JPG&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI0qZRRjaMXgsO6xaCtWO69NQzcxOxKbDfWPIK9ZM2qwHF75GQQN1vcwX7nYKJ4Aru4x2S41GkVpUst1YWGL-46FggATBtCdpSwo5CbPYZ_mFprunHYHGEY26X0oQcvK-IJnRywRzKKrw/s1600/DSC03275.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI0qZRRjaMXgsO6xaCtWO69NQzcxOxKbDfWPIK9ZM2qwHF75GQQN1vcwX7nYKJ4Aru4x2S41GkVpUst1YWGL-46FggATBtCdpSwo5CbPYZ_mFprunHYHGEY26X0oQcvK-IJnRywRzKKrw/s200/DSC03275.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Liman bölgesi belki de en ferah ve açık bölgesi şehrin. En azından şimdiye kadar gördüğüm kısmının. Alışveriş merkezi ve büyük akvaryum bu limanda bulunuyor. Buralarda biraz dolanıp hemen limanın yanındaki bölgeye, &quot;Barceloneta&quot;ya geçiyoruz yürüyerek. Amacımız biraz daha dolaşıp, sonra güzel bir Paella yemek. Sokak aralarına girdikçe anlıyoruz ki biz şimdiye kadar Barselona&#39;nın Sultanahmet&#39;ini gezmişiz.&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmaJMcgJQKcK2vpN4K-mMJ9F48cCmwN_LsP5IHvNrKtO85zs3TC6edBWdG8Wt_uWS4-cFvRfWOlytH72YaCkvunaoypU0zw6waV5zVoM76LifYJcPtYGPzkovnisBeb-O9aAVMlfbPAL0/s1600/DSC03306.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmaJMcgJQKcK2vpN4K-mMJ9F48cCmwN_LsP5IHvNrKtO85zs3TC6edBWdG8Wt_uWS4-cFvRfWOlytH72YaCkvunaoypU0zw6waV5zVoM76LifYJcPtYGPzkovnisBeb-O9aAVMlfbPAL0/s200/DSC03306.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&amp;nbsp;Şimdi ise Dolapdere&#39;de geziyoruz. Çok büyük olmayan bu bölgeyi yürüyerek dikine geçiyoruz ve karşımızda engin Akdeniz. Upuzun bir kumsal. Tepemizde de her an boşalmaya hazır yağmur bulutları. O kadar yakınlar ki neredeyse saç tellerime dokunacaklar. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFj7slQN9GaIV528tlurQKH235XNfQVr0XZehZXomzIt6zOlEefVeUxjcqp96NK9xPoi5jNwwo2VSD1j34DEBbl666sWFUbHodd1C1bfyqYp8FbhWnDVEZlAFxYUHwSxMA7gV__RJi8qo/s1600/DSC03310.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhFj7slQN9GaIV528tlurQKH235XNfQVr0XZehZXomzIt6zOlEefVeUxjcqp96NK9xPoi5jNwwo2VSD1j34DEBbl666sWFUbHodd1C1bfyqYp8FbhWnDVEZlAFxYUHwSxMA7gV__RJi8qo/s200/DSC03310.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Yine de kumsala çıkıyoruz. Suya kadar ilerliyoruz. Gök gürlüyor. Şimdi indirecek yağmur. Hızla kendimize sığınacak ve aynı zamanda güzel bir paella yiyeceğimiz bir yer arıyoruz. Neyse biz oturana kadar yağmıyor yağmur. Önden Tapas&#39;larımız sonra da Paella&#39;larımız geliyor masaya. Birkaç saat geçirmişiz. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4JaQ5vmBTleFwu4B83hvtkmThSarRMZ52utfPBT7cHoS98sqoSCh4JbMh0fJopxehyphenhyphenBhJI319-egbEsGHrjG52N5Xq8Os64p6LaCsUaBC438Ui7SbvVkeWZ2eTc1gqJLj4tg38FYf7r4/s1600/DSC03315.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh4JaQ5vmBTleFwu4B83hvtkmThSarRMZ52utfPBT7cHoS98sqoSCh4JbMh0fJopxehyphenhyphenBhJI319-egbEsGHrjG52N5Xq8Os64p6LaCsUaBC438Ui7SbvVkeWZ2eTc1gqJLj4tg38FYf7r4/s200/DSC03315.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Yağmuru atlatarak, biralarımızı yudumlayarak, dört kişilik masaya beş kişilik hesap ödeyerek. Ama güzeldi yediklerimiz, muhabbetimiz. Saat geç oldu. Gitmek istemiyoruz otele. Biraz daha zaman geçirelim dışarıda, Barselona&#39;da. Bir iki yere daha uğradıktan sonra otele dönmek üzere taksiye biniyoruz ve belki de tatilimize damga vuran, hep hatırlayacağımız&amp;nbsp;dakikaları yaşamaya başlıyoruz.&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/1014243326361306905/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/park-guell-barceloneta.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/1014243326361306905'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/1014243326361306905'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/park-guell-barceloneta.html' title='Park Güell &amp; Barceloneta'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh2ayhO_jqTRGMwTxNT0RfioioPbFZmBFZQedkcqEl6RfrsAvSO53EJob2kAUNVSEEUGLqzPxekjZ-J_1ako8EhfA55Kq5SZDAdrvQDAtXVW_Vc6GOjE7JEV8FSbIxEU0bMxIVn-rFImSQ/s72-c/DSC03048.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-5046034673643915773</id><published>2010-05-22T15:08:00.003+03:00</published><updated>2010-05-22T15:10:05.170+03:00</updated><title type='text'>Barcelona&#39;yı geziyoruz..</title><content type='html'>&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Çok mu oldu yola çıkalı. Daha &quot;Casa Batllo&quot;ya gelemedik. Daha oradan &quot;Casa Mila&quot;ya gidilecek daha sonra ünlü &quot;La rambla&quot; caddesine. Ama şimdiden bacaklarım ağrımaya başladı. Zaten adamlar cadde kesişimlerinde köşe yapmayacağız diye yaya yolu en az %30 artırmışlar. &lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLXMoHFd7POSrReqn2CE3D6Pnc7ghSfKNZtd4trCs5Q3ORRAsfM7jSxbQASic574jQlc7LJfa1OMtQBn5UV6NjOqzVPoxTkEIPmCSGVSIAuWmYvwJ4d6vveFEL4bZAu4bOcvIU8VoTjVo/s1600/DSC02949.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLXMoHFd7POSrReqn2CE3D6Pnc7ghSfKNZtd4trCs5Q3ORRAsfM7jSxbQASic574jQlc7LJfa1OMtQBn5UV6NjOqzVPoxTkEIPmCSGVSIAuWmYvwJ4d6vveFEL4bZAu4bOcvIU8VoTjVo/s200/DSC02949.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;İşte orada. Ünlü &quot;Casa Batllo&quot;. Aslında nasıl birşeyle karşılaşacağımı bilmiyordum. Çatısı yamuk, cephesi yamuk bir bina çıktı karşıma. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGQClXtQ_rP_bCuCBy6yBL2lZJhe-gZClSNlTaJS7IkXleGvTihYHkdlaUbOnsV-Gv04S92x7wPOPG_r7C7E1Rd8QMDBlo6LtI9M8W-FMU1xYR0b8uA2nvb7AzakVq3maIr3uKWDxCYQo/s1600/DSC02947.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgGQClXtQ_rP_bCuCBy6yBL2lZJhe-gZClSNlTaJS7IkXleGvTihYHkdlaUbOnsV-Gv04S92x7wPOPG_r7C7E1Rd8QMDBlo6LtI9M8W-FMU1xYR0b8uA2nvb7AzakVq3maIr3uKWDxCYQo/s200/DSC02947.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Genişçe bir caddenin kenarına ilişmiş, çocuk masallarından fırlamış gibi görünen bu binanın en ilgi çekici yanları cephesi ve çatısı. Bir ejderha sırtını andıran çatının altındaki yamuk yumuk dış cephe ve kafatası ve kemiklere benzeyen balkon ve pencere kasalarıyla masal dünyasından fırlamış gibi görünüyor. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjH56fDtBF2yh8riUEWiluqmwE16e7I_G6bj7tm-RXjmMrtDHhClhuzxhU0eVt71ZMtl0rfBLsmVEVObst_cLGq2hmluljsAz6Edfj5ccOSRmY_v3QgZ0HFUACgexeyWFE-jZHUK63dTlk/s1600/DSC02954.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjH56fDtBF2yh8riUEWiluqmwE16e7I_G6bj7tm-RXjmMrtDHhClhuzxhU0eVt71ZMtl0rfBLsmVEVObst_cLGq2hmluljsAz6Edfj5ccOSRmY_v3QgZ0HFUACgexeyWFE-jZHUK63dTlk/s200/DSC02954.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Sanki yemeğini yedikten sonra kemiklerini sağa sola fırlatmış bir ejderhayı resmetmeye çalışmış. Adamın tarzı bu çünkü. Sürekli yapılarıyla bir hikaye anlatmaya çalışmış Gaudi kardeşimiz. Birkaç fotoğraf, etrafında ufak bir yürüyüş. Kahve çekiyor canımız. Bir zincir kahveciden alınan kahvelerle&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&amp;nbsp;yola düşüyoruz. Üzerine dökmeyen bir Mustafa var aramızda. O da kahvesini çabuk içmesinin ödülü. Milletin gözü mü kaldı ne?&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGv8kHqloTetwi9CDLoZqmeR1Ccyn_ia2keO11Ht8-Xs0DhDVNDrPEvPgCgVLClhxPqKHSFXMsGUc2LXRZf7gZ9hSeLbbpQbTJfOoxjXup1unuXbSSyXRU6e5YUCHR3Uy-khvRcyuMH7A/s1600/DSC02993.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjGv8kHqloTetwi9CDLoZqmeR1Ccyn_ia2keO11Ht8-Xs0DhDVNDrPEvPgCgVLClhxPqKHSFXMsGUc2LXRZf7gZ9hSeLbbpQbTJfOoxjXup1unuXbSSyXRU6e5YUCHR3Uy-khvRcyuMH7A/s200/DSC02993.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;O geniş caddeden yukarıya doğru yürüyoruz. Hedef &quot;Casa Mila&quot;. Yorgunluk, her atılan adımda yüzünü gösteriyor. Biraz ileride yüzyıllık gibi duran sokak lambalarının altında oturacak bir yer buluyoruz. Nilgün ile Esin kopuyorlar. Nedenini sadece onlar biliyor. Sonra saçmalıyorlar ve bir adamın annesinden ve onun heykelinden bahsediyorlar. Sonra kopmaya devam. Neyse, vardır bir bildikleri diyoruz. Devam edelim derken yolun karşısında &quot;Casa Mila&quot; çıkıyor karşımıza. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP32NXdXKGynuEBE_VoDQIdgvE8WCTZhYItQe4sFpKgM14vnvw8Y1Zsf4-7e6fp237G1zyK15PkAiBkK3ELbTR_TqzUJon9paXcjE52ynb5Vs9sKMKYUEwmNDGpo0Z1u7vBhW1wUukLb8/s1600/DSC03014.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhP32NXdXKGynuEBE_VoDQIdgvE8WCTZhYItQe4sFpKgM14vnvw8Y1Zsf4-7e6fp237G1zyK15PkAiBkK3ELbTR_TqzUJon9paXcjE52ynb5Vs9sKMKYUEwmNDGpo0Z1u7vBhW1wUukLb8/s200/DSC03014.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&quot;Casa Mila&quot;. Yine &quot;Casa Batllo&quot; gibi dış cephesi yamuk yumuk. Dışarıdan ilk verdiği izlenim geçmiş zamanlarda, yaşamak için kullanılan mağaraları andırıyor. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCQJpfdNZcZz4b0H7gPOO8uVl_j-Y3pYbmtbZpSQW1QlN6-XPp94s4f1AkTUygxXJcGkKqQ6JHJItLWeNGoCh5ZhmnqpcayOm-5ING_SlXQB6fN3_HPChEfmSkxLxq12Xsr0jkKjWqjC8/s1600/DSC02980.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjCQJpfdNZcZz4b0H7gPOO8uVl_j-Y3pYbmtbZpSQW1QlN6-XPp94s4f1AkTUygxXJcGkKqQ6JHJItLWeNGoCh5ZhmnqpcayOm-5ING_SlXQB6fN3_HPChEfmSkxLxq12Xsr0jkKjWqjC8/s200/DSC02980.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Sanki üstüste yığılmış birçok mağaradan oluşuyor bina. Balkon korkulukları da ilgi çekici. Mağaraların girişine yığılmış çalı çırpı gibi duruyorlar. Ve tabi bacalar da garip. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Olması gerekenden çok daha büyük ve olması gerekenden daha yamuk. Biraz daha bina etrafında vakit geçirip metroya doğru yöneliyoruz.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;Metro&#39;ya nasıl bineceğiz? Jeton alınmıyor mu burada? Kartla mı giriyoruz metroya? Onu nasıl alacağız? Otomatik makinalar mı var? İyi de cebimizdeki paraları kabul etmiyor bu salak aletler. Kredikartı denesek. Neyse Nilgün halletti. Biniyoruz metroya ve doğru &quot;La rambla&quot;ya. &lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji0Ma8Re-WsdKsGAbqUofMehAJBEDmQX6r0nMGJieayV93p1JJ0VQiv7Tj-EwKIzHxzeqLOSaj3VrnlH3SCZcTay8jUuLAwijhKss6NtWkve0xPRw3NHQSQZQwoHD9S3OLW2_0bhnwF9Y/s1600/DSC03020.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEji0Ma8Re-WsdKsGAbqUofMehAJBEDmQX6r0nMGJieayV93p1JJ0VQiv7Tj-EwKIzHxzeqLOSaj3VrnlH3SCZcTay8jUuLAwijhKss6NtWkve0xPRw3NHQSQZQwoHD9S3OLW2_0bhnwF9Y/s200/DSC03020.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Hava serinledi. Denize yakınlaştık o nedenle mi acaba? Yorulduk. Oturalım birşeyler içelim biryerlerde. &quot;Bu meyveler gerçek mi&quot; diye soruyor Esin. &quot;Meyveleri bilmem ama adam gerçek&quot; diyorum. Esin önce anlamıyor sonra biraz daha dikkatli bakınca basıyor kahkahayı. &quot;Ben onu görmemiştim. Adam nasıl da kamufle olmuş.&quot;. İleriye doğru bakınca bu tiplerden daha bir sürü olduğunu farkediyoruz. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8C6XaUetbPyK3Fc3FwuvLl5UD92nQ8k_gqwE_6dsn1swWyOEjmieB-rqvQ0MD6WSP0w0CPM_3mGsD5DrtwcHHgRaYJehmqa7FdKhGoPvYeb85LkMTUEvNg9o4zXMx5sgh4SDOsjt-H5o/s1600/DSC03038.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj8C6XaUetbPyK3Fc3FwuvLl5UD92nQ8k_gqwE_6dsn1swWyOEjmieB-rqvQ0MD6WSP0w0CPM_3mGsD5DrtwcHHgRaYJehmqa7FdKhGoPvYeb85LkMTUEvNg9o4zXMx5sgh4SDOsjt-H5o/s200/DSC03038.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&quot;Şuraya oturalım nerdersiniz?&quot;. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs39AnPSuYS-f186RaoCYuOzSrnkr16fLoPGNpA9j4QJW3cT9tD_JqA3C2mmOcHddtzftNn5e6inxWQY30hEo1SWMmQAjbEDuwn2d_5ZErBaf3AAkOD0s1zr4L9NgXObw8il8rN8_ThMk/s1600/DSC03025.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgs39AnPSuYS-f186RaoCYuOzSrnkr16fLoPGNpA9j4QJW3cT9tD_JqA3C2mmOcHddtzftNn5e6inxWQY30hEo1SWMmQAjbEDuwn2d_5ZErBaf3AAkOD0s1zr4L9NgXObw8il8rN8_ThMk/s200/DSC03025.JPG&quot; width=&quot;150&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Olur diyor herkes. Oturuyoruz &quot;La rambla&quot;nın ortasında, bez bir şemsiyenin altında. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHnXa7eILVYPTjUojlT7EzRxaBl4ywwJXqgqxD1hgEw5hcwBl5LnySqf5H3nqpgvU5doalNDNUHeyvJcpR09Fl_ZhSAV6I-pzaadHgw5AJAgT-fmBnfPHHhktngHVqIArp8EEpNEJz5wk/s1600/DSC03043.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; gu=&quot;true&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHnXa7eILVYPTjUojlT7EzRxaBl4ywwJXqgqxD1hgEw5hcwBl5LnySqf5H3nqpgvU5doalNDNUHeyvJcpR09Fl_ZhSAV6I-pzaadHgw5AJAgT-fmBnfPHHhktngHVqIArp8EEpNEJz5wk/s200/DSC03043.JPG&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Garsona iki sangria, iki bira sipariş ediyoruz. İçecekler gelir gelmez yağmur bastırıyor. Bez şemsiye bir yere kadar etkili oluyor. Sokuluyoruz birbirimize. Hatta arka masayla akraba olacağız neredeyse. Bir de bakıyoruz ki Türk&#39;lermiş. Gülüyoruz. Yağmur diniyor. Hesabı isteyip kalkalım diyoruz. &quot;Yuh!. Bir biraya 15 euro yazmışlar? Pis geçirdiler.&quot;. Aslında hata bizde. Fiyatı yazılı olmayan şeyleri Akdeniz ülkelerinde sipariş etmeyeceksin. Acıdı ama yapacak birşey yok.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;Toplamda kaç saat harcadık bilmiyorum ama hava kararmış, bizi de bu uzun günün sonunda yorgunluk esir almıştı. Otele dönüyoruz. Saat geceyarısı olmuş bile. Ertesi günün planları yapılıp odalara çeliyoruz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Asansörle çıkarken herkesin dileği ertesi gün gezilecek &quot;Park Güell&quot; nedeniyle havanın iyi olması.&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/5046034673643915773/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/barcelonay-geziyoruz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5046034673643915773'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5046034673643915773'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/barcelonay-geziyoruz.html' title='Barcelona&#39;yı geziyoruz..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLXMoHFd7POSrReqn2CE3D6Pnc7ghSfKNZtd4trCs5Q3ORRAsfM7jSxbQASic574jQlc7LJfa1OMtQBn5UV6NjOqzVPoxTkEIPmCSGVSIAuWmYvwJ4d6vveFEL4bZAu4bOcvIU8VoTjVo/s72-c/DSC02949.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-5979293069926818103</id><published>2010-05-19T15:59:00.002+03:00</published><updated>2010-05-27T13:17:29.609+03:00</updated><title type='text'>Barselona&#39;ya Gidiyoruz....</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMkR0NU5R2JnJMlMUS7OyU_9ddRL8PbEW9f_idK-lyth9PNMXPz7qOQLZ_9_SY4-n-4YWa1rToVLAf3jB3AoLFFhdLjeA2jno4p9h0CgbWRoXx2pMXyy6M0rDfYqGKity0q8V4JkG0xnM/s1600/Barcelona.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;86&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMkR0NU5R2JnJMlMUS7OyU_9ddRL8PbEW9f_idK-lyth9PNMXPz7qOQLZ_9_SY4-n-4YWa1rToVLAf3jB3AoLFFhdLjeA2jno4p9h0CgbWRoXx2pMXyy6M0rDfYqGKity0q8V4JkG0xnM/s400/Barcelona.JPG&quot; width=&quot;400&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Sabahın körü. Saat çalıyor. &quot;Kalk&quot; diyor. &quot;Ben uyandım! Sen hala uyuyorsun&quot;. Sanki sesi sonuna kadar açılmış, inletiyor odayı. Hava daha yeni aydınlanıyor. Ama tatlı bir heyecan var içimde. Zaten hazırım uyanmaya. Kalkıp ve hazırlanmaya başlıyorum, uzun sürecek olan uçak yolculuğuna.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Bavullar hazır. Arabaya yerleştirildi. Hareket zamanı. Hedef havaalanı. Yola çıkıyoruz, garip bir sessizlik arabada. Herkesin kafasında farklı beklentiler, gidilecek yerde yapılacak ve görülecek güzel şeyler. Tapas yenecek, Sangria içilecek, müzeler ve ünlü &quot;Bitmeyen Kilise&quot; gezilecek. Şehrin sokaklarında yürünüp, oranın kültürü, havası koklanacak. Hatta belki denize bile girilecek.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Havaalanında arabayı valeye bırakıp diğerleri ile buluştuktan sonra bavulları bırakmak için ilgili kontuara gidiyoruz. Bavullar yürüyen bandın üzerinde kayarken biz de hep beraber pasaport kuyruğuna doğru ilerliyoruz. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiBfkP_m2-czS-v_cTTva_wPeVfRd-ayYsR3b94t6ACeFu-CKwlHhNMpcCUepSYe745ueN2UAcxG0hUAlL9JKVrz7S6HFpCnrFEGtO56lcXx-YcHQTdM0_O8DU7EF2hIbEnPYhR3HaMHc/s1600/Pasaport.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiBfkP_m2-czS-v_cTTva_wPeVfRd-ayYsR3b94t6ACeFu-CKwlHhNMpcCUepSYe745ueN2UAcxG0hUAlL9JKVrz7S6HFpCnrFEGtO56lcXx-YcHQTdM0_O8DU7EF2hIbEnPYhR3HaMHc/s200/Pasaport.JPG&quot; width=&quot;150&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Artık uluslararası topraklardayız. Uçağın kalkmasına da fazla kalmadı. Ekrana bakıyorum, Barselona uçağı 45 dakika sonra 310 nolu kapıda. Hazır zaman varken birşeyler atıştıralım. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEWj0YNM2P7mqKr0kENDdY4aSB6XhpwtJZw7aKleHYkParxapBNnkBoGcIZSBYtEE2l3CEm8BNCnT6USfnnlFYDRliHUTwxC9FXlLuPjo8MedWzpUBxh2N6iesB8LowBn__PXuJj1x2tI/s1600/Otel.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjEWj0YNM2P7mqKr0kENDdY4aSB6XhpwtJZw7aKleHYkParxapBNnkBoGcIZSBYtEE2l3CEm8BNCnT6USfnnlFYDRliHUTwxC9FXlLuPjo8MedWzpUBxh2N6iesB8LowBn__PXuJj1x2tI/s200/Otel.JPG&quot; width=&quot;150&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Uçaktayız. Uçak boş. Üç kişilik yerde iki kişi oturuyoruz. Üç buçuk saat kaldı sadece. Biraz uyku, biraz kitap, biraz da oskarlı bir&amp;nbsp;film. Anons geldi. İniyoruz. Tekerlekler de değdi yere, fren biraz sert ama sorun yok. Körükten ilerliyoruz. Pasaport kontrolü veee Barselona&#39;dayız. Dört kişi için en iyi ulaşım taksiymiş. Taksiye atlayıp doğru otele gidiyoruz. Otel küçük ama süpriz değil. Google Earth sağolsun. Odalar da güzel. Zaten odada zaman geçirecek değiliz. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnE6QFMYtcsVvboCuuZ46XfCI3CGU-ZBocKnq2gtGwu70acGJU5yiM8gy5unhOghGL33pf24gQNhyUACIJzUWZc5Uo36VQ2DTSD-GJ43ZIBSdD2DNb7EaNoAdb035hO7RszfOyHm5OT0o/s1600/Sagrada+Familia.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgnE6QFMYtcsVvboCuuZ46XfCI3CGU-ZBocKnq2gtGwu70acGJU5yiM8gy5unhOghGL33pf24gQNhyUACIJzUWZc5Uo36VQ2DTSD-GJ43ZIBSdD2DNb7EaNoAdb035hO7RszfOyHm5OT0o/s200/Sagrada+Familia.JPG&quot; width=&quot;150&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Hemen etrafı keşfetmeli. En iyi yol, önce yürüyerek dolaşmak. En yakın gezilecek yer &quot;Bitmeyen Kilise (Sagrada Familia)&quot;. Ne kadar uzakta yürüme onbeş dakika. Edirne geldi aklımıza. Yüzlerde gülümseme. Biraz yürüyüş. O da ne? Cadde kesişimlerinde köşe yok. Binalar ya yuvarlatılmış ya da 45 derece kesilmiş gibi. Devam ediyoruz. İşte karşımızda tüm haşmetiyle Sagrada Familia. Uzaktan sanki yanmış da erimiş gibi görünüyor. Yakından ise sayısız heykellerle bezenmiş. &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI6n5N3uXeE_nxXX0AUqFZuW26FXVz-K8wiMDF2sa6gOoprmt1Juk1kufwlgQ1Aqe6OPELCfqKKajvoszfI6h0O9jjrTpJ5MJux8_vOBL1PlXqwatFLPbbuUnVAOYZHhSvIspERpHux5M/s1600/Sagrada+Familia+-+1.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgI6n5N3uXeE_nxXX0AUqFZuW26FXVz-K8wiMDF2sa6gOoprmt1Juk1kufwlgQ1Aqe6OPELCfqKKajvoszfI6h0O9jjrTpJ5MJux8_vOBL1PlXqwatFLPbbuUnVAOYZHhSvIspERpHux5M/s200/Sagrada+Familia+-+1.JPG&quot; width=&quot;200&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Barselona&#39;nın ünlü mimarı Gaudi ömrünü bu projeye adamış. Sonra da oraya gömülmüş. Ancak halen inşaatı devam ediyor ve lakabını sonuna kadar hakediyor.(Bitmeyen Kilise). Aslında en mükemmel kiliseyi inşaa etmeye çalışmışlar ancak henüz başaramamışlar. Başarabilirler mi bilemiyorum. Bana bitiremezler gibi geliyor.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheGNsQz6UDllfwqFLWLDY9l8-_0lUsS200HAZc36u7ECf_jV_ZCDMqjkQQ7syip1TiU8mc4d5IOjXM9LjABwn8DGfppUjngNTF3DPoqneOdygOH_u7y4zjzelHnPcTj-f3QLSi86NV4kg/s1600/Noodle.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEheGNsQz6UDllfwqFLWLDY9l8-_0lUsS200HAZc36u7ECf_jV_ZCDMqjkQQ7syip1TiU8mc4d5IOjXM9LjABwn8DGfppUjngNTF3DPoqneOdygOH_u7y4zjzelHnPcTj-f3QLSi86NV4kg/s200/Noodle.JPG&quot; width=&quot;200&quot; wt=&quot;true&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Kilisede iki üç saat harcadıktan sonra yürümeye devam. Gaudi&#39;nin diğer binalarını görmek, onları dolaşmak için yol alıyoruz. Kızlar acıktı. Daha kiliseye gitmeden önce başlamışlardı acıktık demeye. Yolda yürüyoruz. Birşeyler yiyebileceğimiz bir yer arıyoruz. Ufak bir kafe. Girelim. Ne var? Noodle mı? Nerdeyiz uzakdoğuda falan mı? Açız. Getir abi. Ne varsa getir. Karnımız doydu. Yola koyulduk tekrar.&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Gaudi&#39;nin sıradışı binaları bizi bekliyor.. &lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/5979293069926818103/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/barselonaya-gidiyoruz.html#comment-form' title='2 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5979293069926818103'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5979293069926818103'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/barselonaya-gidiyoruz.html' title='Barselona&#39;ya Gidiyoruz....'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjMkR0NU5R2JnJMlMUS7OyU_9ddRL8PbEW9f_idK-lyth9PNMXPz7qOQLZ_9_SY4-n-4YWa1rToVLAf3jB3AoLFFhdLjeA2jno4p9h0CgbWRoXx2pMXyy6M0rDfYqGKity0q8V4JkG0xnM/s72-c/Barcelona.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-2439597784892283200</id><published>2010-05-16T23:42:00.000+03:00</published><updated>2010-05-16T23:42:54.585+03:00</updated><title type='text'>Şampiyonluk Hakedilir..</title><content type='html'>Otuzdört maçlık maraton ancak hakedene verir kupayı. Kayırmaz. Aldatmaz. Kimse zorla alamaz. Kimseye hediye edilemez. Hakeden alır, hakeden kaldırı kupayı. &lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Geçen sene ki gibi değildi lig. Büyükler erken havlu atmadılar bu sene. Son maça, hatta son dakikaya kadar kovaladılar şampiyonluğu. Ancak nefesleri, şansları, yetenekleri yetmedi Bursa&#39;yı yakalamaya, yıkmaya. Bursa da izin vermedi zaten. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bursa, hakederek geldi buralara. Koca üç büyükleri sıraya dizerek. Bu hegamonyada, bu düzende, tırnakları ile kazıya kazıya. Tarih yazdılar. Diğer yazanlara da yazdırdılar, isimlerini altın harflerle. Devrim yaptılar. Tebrikler Bursa. Tüm emeği geçenlere..&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Kaydı gitti kupa, parmaklarının arasından Fenerbahçe&#39;linin. Yine Trabzon var karşısında. Ama bu sefer farklıydı takım. Saldrıdı olmadı, topa tuttu olmadı. Bir türlü geçmedi o top, o üç direğin arasından.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Maça maç demek zor. Trabzon&#39;un en etkili olduğu anlarda dahi Fener üstüdü. Sayamadım kaçan golleri. Boş kaleye pozisyonlar, direkten dönen toplar. Muhteşem oynadı Fenerbahçe. Trabzon gibi bir Anadolu devini cezasahasına, kalesine gömdü. Ama topu itemediler içeriye. Olmadı. Olamadı. Kaçtı şampiyonluk. Olsun be. Kaçıyorsa böyle kaçsın şampiyonluk. Rakibini eze eze, geride kalanlara fark atarak kaçsın. Ayakta, dimdik. Kendi göbeğini kendi keserek. Kendinden başka hiçbir şeye muhtaç olmadan kaçsın şampiyonluk. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Benim takımım Fenerbahçe. Gurur duydum. Onur duydum Fenerbahçe&#39;yle. Oynadığı oyunla. Yaptığı mücadeleyle. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Teşekkürler Fenerbahçe, yaşattığın ve yaşatacağın sevinçler için..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/2439597784892283200/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/sampiyonluk-hakedilir.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2439597784892283200'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2439597784892283200'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/sampiyonluk-hakedilir.html' title='Şampiyonluk Hakedilir..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4402411162146262943</id><published>2010-05-11T15:03:00.000+03:00</published><updated>2010-05-11T15:03:13.344+03:00</updated><title type='text'>Tuttun mu Kupanın Ucundan..</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0_ch6uJsmd7r8FfEHNKrpRxp9wZGukuUXqdQEyZPaG-DIe0Kd1BkpLDFP7UTMXWuUhUlCB4vEQ9bxOrCF6fH_g3xV_c900EZSPHf2ilIgImhssaslvLgYkRa9r6fmbAHx-jcZxlCU4CA/s1600/fenerbahce009.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;80&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0_ch6uJsmd7r8FfEHNKrpRxp9wZGukuUXqdQEyZPaG-DIe0Kd1BkpLDFP7UTMXWuUhUlCB4vEQ9bxOrCF6fH_g3xV_c900EZSPHf2ilIgImhssaslvLgYkRa9r6fmbAHx-jcZxlCU4CA/s400/fenerbahce009.jpg&quot; tt=&quot;true&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Geldi, geliyor şampiyonluk. Umarım kayıp gitmez elimizden, birkaç sene önce olduğu gibi. Denizli faciası yaşanmaz umarım. Hoş, o maça maç demek için kör olmak lazımdı ama sonuca bakılan bir oyun futbol. Hakemin son düdüğü gerçek son. Ve o son düdükten sonra tabelada ne yazıyorsa gerçek o.&lt;br /&gt;
&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bir tek Trabzon kaldı şampiyonlukla arasında Fenerbahçe&#39;nin. O Trabzon ki, kupa finalinde kök söktürdü bizim takıma. Aldı kupayı elimizden, 27 yıllık hasreti 28. yıla taşındı bu sayede. Ama şampiyonluk daha önemli. Şampiyonlar Ligi&#39;ne direk bilet demek. İkincilik ise iki ön eleme turu demek. Hoş Fenerbahçe iki ön elemede de seri başı olabilecek puana sahip ama direk katılmak varken neden ön eleme oynasın ki. Aslında şu anda Şampiyonlar Ligi&#39;ne tek maç kaldı. Bu avantajı kullanır gibi geliyor bana. &lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOH4_dylqL2s346y8-THEMT27BlkQSLv1sZujwp3E05B8noU_PA39WNPG-M8nIbMqrfyinXUSkjZch66LHFuTxWTB73xYJ1Q4gKvYsp6wEyOxSoPrIBSxbF6_2diVAzHusD81QdZRm4NQ/s1600/25102009097.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhOH4_dylqL2s346y8-THEMT27BlkQSLv1sZujwp3E05B8noU_PA39WNPG-M8nIbMqrfyinXUSkjZch66LHFuTxWTB73xYJ1Q4gKvYsp6wEyOxSoPrIBSxbF6_2diVAzHusD81QdZRm4NQ/s200/25102009097.jpg&quot; tt=&quot;true&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;De ki, ikinci oldu, gereksiz yere en az dört maç daha oynayacak Şampiyonlar Ligi&#39;ne katılabilmek için. Ne gerek var. Al Trabzon maçını, rahat et. Ama alır Fenerbahçe bu maçı. Tüm şartlar bunu gösteriyor. Öncelikle evinde oynayacak. Bayram yeri gibi olacak Şükrü Saraçoğlu. Kadıköy, Cadde gelin gibi süslenecek. Her yer, sarı lacivert donanacak. 55000 ağız, hep birden başlayacak. &quot;Fener gol, gol, gol. Şampiyonluk geliyor.&quot; Gelecek şampiyonluk. Alacak bizim futbolcular maçı. Nasıl durur insanın ayakları olduğu yerde? Nasıl oynamaz tüm stadı, tüm taraftarı arkasında hisseden futbolcu? Kanatlanır. Uçar. Kaza dinlemez. Şanssızlık dinlemez. Ezer geçer hepsini. Bir kulbundan tutmuş kupanın, bırakmaz. Koparır alır onu. Rakibinin bir sıkıntısı yok. Kaybetse de kazansa da fark etmez onun için. Avrupa Ligi&#39;ni garantilemiş, rahatlamış Trabzon prestij için çıkacak maça. Rahat olacaklar. Fener ise maçı almaya odaklanmış, hedefine giden, yaydan çıkmış ok gibi oynayacak. Ayrıca alınmış dersler, yaşanmışlıklar var geçmişte. Son maçta bırakılan şampiyonluğun hayal kırıklığı hala kalplerdeyken bu maçı bırakmayacaktır Fenerbahçe.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Geliyor, gelecek şampiyonluk. Biz inanıyoruz. Futbolcular da inanacak. Alacaklar kupayı, dökecekler bizi yollara.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
FENER GOL, GOL, GOL. ŞAMPİYONLUK GELİYOR...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4402411162146262943/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/tuttun-mu-kupann-ucundan.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4402411162146262943'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4402411162146262943'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/tuttun-mu-kupann-ucundan.html' title='Tuttun mu Kupanın Ucundan..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg0_ch6uJsmd7r8FfEHNKrpRxp9wZGukuUXqdQEyZPaG-DIe0Kd1BkpLDFP7UTMXWuUhUlCB4vEQ9bxOrCF6fH_g3xV_c900EZSPHf2ilIgImhssaslvLgYkRa9r6fmbAHx-jcZxlCU4CA/s72-c/fenerbahce009.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-2596802547812879876</id><published>2010-05-11T00:38:00.000+03:00</published><updated>2010-05-11T00:38:51.151+03:00</updated><title type='text'>Amca&#39;ya Vefa..</title><content type='html'>Yola çıktık gidiyoruz. Önce köprüyü geçtik sonra ilk çıkıştan çıkıp yeni yapılan yoldan Riva&#39;ya doğru gidiyoruz. Daha sonra Riva sapağını da geçip Akbaba&#39;ya çeviriyoruz rotayı. &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Akbaba küçük bir köy. Ama içinde kendisinden beklenmeyecek büyüklükte bir mezarlık var. Köy küçük, mezarlık büyük. Nedenini anlayabiliyoruz. Göç vermiş. Vefat edenler geri gelmiş. Neyse, bu büyük mezarlığın yanında ufak bir sapak. Dönüyoruz oradan. Önce geniş daha sonra dar bir yol. Yol darlaştıkça yeşil artıyor. Yeşil artıkça yol daralıyor. Bir ara bir kelebek takılıyor gözüme arabanın camından. &quot;Ne kadar ıssız. Sanki bir tek biz varız.&quot;. Yok, karşıdan geliyor bir araba. Yola hücum etmiş yeşilden sığışamıyoruz. Aynalar teğet geçiyor. Son sapaktan sağa dönüyoruz ve Karadeniz ile Boğaz&#39;ın birbirine kavuştuğu nokta gözlerimizin önüne seriliyor. Rumeli feneri tam karşımızda tüm heybetiyle. Bir an yavaşlıyoruz. Daha şimdiden doyumsuz bir görüntü var önümüzde. Köye giriyoruz. Sağlı sollu evler, bahçeler. Hemen sonra yokuş aşağı parke taşlı bir yol. Tek arabalık. Karşıdan araba gelse geçişemezsin. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq4gtfp9XZficqyjR1NQXwyGBfCe2zf-RQKoqiGCAb3LLPueZakIuEY04XuibiNwjsTmLzW5cWjRHfx2C802koqfwUA70v4KS_0KqHIH7F-apII94GEFaBZsNdnRE9MfgVS9FCwkqrRNI/s1600/DSC02759.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; cssfloat: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq4gtfp9XZficqyjR1NQXwyGBfCe2zf-RQKoqiGCAb3LLPueZakIuEY04XuibiNwjsTmLzW5cWjRHfx2C802koqfwUA70v4KS_0KqHIH7F-apII94GEFaBZsNdnRE9MfgVS9FCwkqrRNI/s200/DSC02759.JPG&quot; tt=&quot;true&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Aşağı indik mi önce kumsal karşılıyor bizi. Daha sonra insan canlısı bir iki köpek. Arabayı park ediyoruz. Biliyoruz nereye gideceğimizi. Sanki geleceğimiz duymuş gibi, önce Kenan sonra Mevlüt abi karşılıyor bizi. &quot;Geliyoruz&quot; diyoruz. &quot;Önce Kuzey&#39;i bi dolaştıralım. Kağan&#39;lar da gelecek, sen bir masa ayır bize&quot;. &quot;Olur&quot; diyor Mevlüt abi çakır gözlerinin içi gülerek. Sıcak, samimi. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none; clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiUBO5YyCNzfPUlcI4T3CHSMAv2JHjsSeNWbASuXwaqvWsqXu3O9No-GcgrrqBrawR4ClMOPBLFzMdcQ1HRQp8Ch-2Yl-mhsUWGfrz8rZy2JKEHgj65E-qa7WaCwamBeIP13u1YcNHK6E/s1600/DSC02754.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; cssfloat: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;150&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhiUBO5YyCNzfPUlcI4T3CHSMAv2JHjsSeNWbASuXwaqvWsqXu3O9No-GcgrrqBrawR4ClMOPBLFzMdcQ1HRQp8Ch-2Yl-mhsUWGfrz8rZy2JKEHgj65E-qa7WaCwamBeIP13u1YcNHK6E/s200/DSC02754.JPG&quot; tt=&quot;true&quot; width=&quot;200&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;Yürüyoruz, prens arabasından fıldır fıldır gözlerle etrafı kesiyor. Sonra gözüm yukarılara takılıyor. Evler, ha düştü ha düşecek gibi yamacın kenarında duruyor. Altlarında da değil toprak kayalar bile görünmüyor yeşilden. Hemen biraz ileride, setin üzerinde, o gün batırmalık çay bahçesi. Ne harika olur çayı. Limana giriyoruz şimdi. Gırgırlar, yatlar, kayıklar, bir de Amca var orada. Ne kadar uzun zaman geçmiş görmeyeli Amca&#39;yı. Ayıp ettik. Ama alırız gönlünü. Önce karın doyurmak lazım. Zaten Mevlüt abi bekliyordur şimdi. Çok da rüzgar var. Kuzey üşümesin. &quot;Hey! millet dönüyoruz. Derya kuzuları bizi bekliyor.&quot;. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&quot;Biz geldik Mevlüt abi&quot;. Buyur ediyor, ayırmış masamızı en güzel yerinden mekanın. Kalamar, karides, midye üzerine canım istavrit ve güzelim tekir ve en Yeni&#39;sinden aslan sütü. Yemekten sonra Kağan, ufak Çağan ve ben kumsalda kum kürüyoruz. Elimde makina çekiyorum sürekli. Birden Amca geliyor aklıma. Gidip merhaba diyorum Amca&#39;ya. Biraz üzgün, biraz küskün. &quot;Açtınız arayı&quot; diyor, salınıyor dalgaların üzerinde. &quot;Kusura bakma&quot; diyorum. &quot;Gelemedik. Ama bundan sonra arayı açmayacağız, merak etme.&quot;. &lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;border-bottom: medium none; border-left: medium none; border-right: medium none; border-top: medium none;&quot;&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcO7X445TRVvOCL4xC_UOUkKu3zkWwRFs_nlGYotOC-v-G4wc1puTlmmdbEK_tdV8tjsG0elZVCtumI1TPYcdKhzQXphZ16SqJ1PXqwQUKX0KKD6yRHv-8HTAHAEnah8i-e4V0SkNVHLk/s1600/DSC02753.JPG&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;margin-left: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;292&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhcO7X445TRVvOCL4xC_UOUkKu3zkWwRFs_nlGYotOC-v-G4wc1puTlmmdbEK_tdV8tjsG0elZVCtumI1TPYcdKhzQXphZ16SqJ1PXqwQUKX0KKD6yRHv-8HTAHAEnah8i-e4V0SkNVHLk/s400/DSC02753.JPG&quot; tt=&quot;true&quot; width=&quot;400&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Akşam oldu. Dönüş başlayacak. Son bir bakış, son bir tat. Biniyoruz arabaya. Son korna Amca&#39;ya. &quot;Allaha ısmarladık! En kısa zamanda gene buradayız.&quot; Dönüş, yine yeşil. Hep yeşil. Yemyeşil. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hep böyle kal Poyrazköy, hep yeşil, hep bakir. Hep güzel....</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/2596802547812879876/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/amcaya-vefa.html#comment-form' title='6 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2596802547812879876'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/2596802547812879876'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/amcaya-vefa.html' title='Amca&#39;ya Vefa..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhq4gtfp9XZficqyjR1NQXwyGBfCe2zf-RQKoqiGCAb3LLPueZakIuEY04XuibiNwjsTmLzW5cWjRHfx2C802koqfwUA70v4KS_0KqHIH7F-apII94GEFaBZsNdnRE9MfgVS9FCwkqrRNI/s72-c/DSC02759.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>6</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4997131557725630155</id><published>2010-05-06T09:08:00.001+03:00</published><updated>2010-05-06T09:09:46.303+03:00</updated><title type='text'>Hıdırellez ve Gulyabani..</title><content type='html'>Dün akşam Hıdırellez&#39;di. Ahırkapı&#39;da artık gittikçe polülerleşen şenlik kutlamaları vardı. İki sene öncesine kadar sokak aralarında yapılan şenlikler, son iki senedir talebin artması ve artık kutlamalara festival havası verilmek istenmesi nedeniyle aralardan çıkıp sahildeki parka alındı.  &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Bundan beş sene önce tanıştım Ahırkapı şenlikleriyle. O zamandan beri de üç kere katıldım. İlki, en güzeli ve beni en çok cezbedeniydi. Daracık sokaklara doluşmuş belki binlerce insan sadece dans etmek, eğlenmek için geliyordu. Amatör bir ruhla yapılıyordu kutlamalar. Semtin sakinleri, zaten renkli olan kişiliklerini yansıtıyorlardı sokaklara. Özel olarak giyinmiş ufak gruplar ellerinde çalgıları, ağızlarında kendi ezgileri ile bir yukarı bir aşağı dolanıyorlardı, arkalarında dans ede ede onları izleyen kalabalık bir grupla birlikte. Ama sokak dar. Karşıdan benzer bir grup gelince aralardan kendi grubunu takip etmeye çalırdın. Sonra semtin kültürüne uygun olarak, gurup murup hak getire deyip o karmaşa ve kalabalık içerisinde olduğun yerde dans etmeye, göbek atmaya başlardın. Sonra bir şekilde dağılan kalabalığın arasından kendine göre en eğlenceli, en şamatalı gruba katılıp yola dans ederek devam ederdin. Para geçmezdi orada. Girişte veya sokağın içerisinde birkaç noktada boncuk, pul satarlardı ve alışverişini bunlarla yapardın. Ancak ne pul veya boncuğa ulaşmak ne de bunlarla yiyecek, içecek birşeyler alıp karnını doyurmak kolaydı. Üç boncuğa aldığın, ama almak için yarım saat kuyruk beklediğin sandviçini yerken, durduğun yol kenarından gelen geçen grupları izler, herbiri ile ayrı ayrı dans ederdin. Şarkıları hep bir ağızdan söyler, etraftakilerle sanki kırk yıllık arkadaşınmış gibi paylaşırdın sözleri. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Keşmekeşti, kalabalıktı, zordu ama kendine özgüydü. Farklıydı. Oraya aitti. Son iki senedir, sokaktan çıkardılar eğlenceyi. Daha büyük, daha geniş parklara taşıdılar. Daha çok insan gelsin, daha çok para gelsin diye. Haklılar daha çok insan ve para geliyor iki senedir ama kendine özgülüğünü kaybediyor şenlikler yavaş yavaş. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Dün akşam ki eğlence üniversite festivali gibiydi. Eğlenceli miydi? Evet eğlenceli ve güzeldi. Organizasyon eskiye göre çok daha iyiydi ve ortam rahattı. Ama özgün değildi. Aynılaşmıştı. Yine de gidip orada o havayı almak güzeldi. İşten çıkıp inanılmaz bir trafiği aştıktan sonra ulaşabildiğimiz festival alanını güzel organize etmişlerdi. Giriş ve çıkışta bir sıkıntı yaşamadık. Yemek kuyrukları yine sorun olsa da sıra önünde bulunan bir arkadaş sayesinde sorun olmaktan çıktı. Bir de nereden buldular bilmiyorum ama Şener Şen ile Kemal Sunal&#39;ın unutulmaz filmlerinden olan &quot;Süt Kardeşler&quot;de kullanılan Gulyabani kostümü alanın ortasında duruyordu ve bu ilgi çekici kostüm buluşma noktası haline geliyordu. Çekmeyen telefonlara bir de ortamın gürültüsü eklenince buluşmak zor oldu ama bir şekilde yanyana geldik sevdiğimiz insanlarla. Çaput bağladık, listeler yaptık hem kendimiz hem de sevdiklerimiz için. Geçte olsa eğlenmeye başladık ve geceyarısını biraz geçe ayrıldık alandan. Güzel ve eğlenceli bir akşamdı. Hoş, iki sene önceki tadı yoktu belki ama yine de farklıydı, güzeldi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Seneye gene buluşmak dileğiyle. Belki Kuzey de gelir buluşmaya..</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4997131557725630155/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/hdrellez-ve-gulyabani.html#comment-form' title='1 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4997131557725630155'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4997131557725630155'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/hdrellez-ve-gulyabani.html' title='Hıdırellez ve Gulyabani..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-9034430170764089308</id><published>2010-05-04T22:14:00.003+03:00</published><updated>2010-05-04T23:24:44.626+03:00</updated><title type='text'>Nazlılar. Narinler. Geldiler. Hoş geldiler.</title><content type='html'>Gelincikler geldi. Her yerden kırmızı kırmızı göğe uzanıyorlar, incecik boyunları ile. Yol kenarı, tarla ortası, kaldırım taşlarının arası. Her yerden, buldukları her çatlaktan fışkırıyorlar. &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
İthal festival yaratmak isteyenlerin gözüne soka soka, birer birer açıyor kıpkırmızı gelincikler. Hem de İstanbul&#39;un, Anadolu&#39;nun her yerinde. İnadım inat diyerek, ithal kuzenlerine nispet yaparak açıyorlar salına salına. Narinler. En ufak esintide uçuşur taç yaprakları. Ama cefakarlar. Dayanırlar. Baharı karşılarlar, selamlarlar, hep ayakta, hep dimdik.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Gelincik demiş atalarımız. Boşuna değil. Gelinler kırmızı giyermiş bizde eskiden. Narin olurmuş. Kırılgan olurmuş. Ama dayanıklı olurmuş, kırılsa da zorlansa da dayanırmış gelinler. Aynı gelincikler gibi. Hatta bu gelincikler daha ufak, daha narin. Ama bütün yaz açacaklar. Kıpkırmızı rengi ile taa uzaklardan fark edilecekler. Aynı yemyeşil koruların, ormanların, ağaçlıkların içindeki eflatun renkli erguvanlar gibi. İstanbul&#39;a aitler. İstanbul kokarlar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Aklım almıyor. İstanbul&#39;a ait bunca güzellik dururken ithal festivaller yaratmaya çalışmak niye? Sadece iki dakika düşünüp aklıma gelen bunlar. Mimozalar, leylaklar hepsi buraya ait, hepsi kendiliğinden yetişiyor. Galiba sorun da bu. Hep etrafımızda olanlara değer vermekte zorlanıyoruz. Farklı olan daha güzel, daha tatlı geliyor galiba. Halbuki ithal güzelliklerin hepsi geçici ve hepsi pahalı. Yerel olan ise sıradan. Aslında değer katan yerel olan ama farkında değiliz. Bir de tabi bu konunun parasal kısmı var ki hiç girmek istemiyorum. İçim kaldırmıyor çünkü. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Festival dedin mi benim aklıma hep o bölgeye ait, o bölgeyle özdeşleşmiş değerler geliyor. Ama biz zorla birşeyleri yamamaya çalışıyoruz bu verimli ve kendine özgü topraklara. Kendinden olmayanı bu senindir diye dayatıyoruz. Ama olmuyor. Kabul etmiyor bu topraklar. Bağrından gelincikler, erguvanlar, mimozalar fışkırıyor. Ama zorla verileni almıyor. En fazla üç dört gün besliyor. Sonra güle güle. Çırıl çıplak, çirkin sopası kalıyor geriye sadece. Gelincikler ise saltanatını sürüyor. Tamam şehrin göbeğinde yok denecek kadar azlar ama geri kalan her yerde varlar ve olmaya devam edecekler. Erguvanlar gibi. Mimozalar gibi.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Yakında mimoza zamanı gelecek. Adalar çağıracak. Gel de gitme...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/9034430170764089308/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/nazllar-narinler-geldiler-hos-geldiler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/9034430170764089308'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/9034430170764089308'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/05/nazllar-narinler-geldiler-hos-geldiler.html' title='Nazlılar. Narinler. Geldiler. Hoş geldiler.'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-4384560207558040710</id><published>2010-04-29T22:40:00.000+03:00</published><updated>2010-04-29T22:40:39.485+03:00</updated><title type='text'>İhtiyaçtan Katliam...</title><content type='html'>Üçüncü köprü aşkı gerçek oluyor ve çevre katliamının önü açılıyor. Rant kapılarını imal etmek için kullanılacak keresteler, yolun geçeceği güzergah üzerinden toplanıp gerekli yerlere ulaştırılır artık. &lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Poyrazköy. Gitmeyen bilmez. İstanbul&#39;da küçük bir Karadeniz kasabasını yaşamak isteyenlerin uğrak yeri. Ulaşımı zahmetli ve zaman alıcı. Bu sayede bakir, bu sayede el değmemiş. Dik bir yamaca kurulmuş, Karadeniz kokulu küçük bir köy. Ufak bir koy ve bu koyu çevreleyen, hemen dışında yunusların dans ettiği, dalgakıran ile güvenli ve huzurlu bir liman. Yaşayanların çoğu balıkçı. Limandaki iki üç GırGır&#39;ın ya sahibi ya da tayfası. Zamanı gelince adları gibi gır gır sesleri ile açılırlar Karadeniz&#39;e, nasiplerini bulmak ve onu denizin koynundan almak için. İki üç tane balıkçı restoranı sahilde, hamsi kuşu, toprak kapta erimiş helva hatta mısır ekmeği. Bir de setin üzerinde çay bahçesi, güneşi batırmalık, dumanı üzerinde tavşan kanı çayla birlikte. Yazın denize bile girilir koyda. Geniş, uzun kumsalı altın gibi parlar güneşin altında. Daha köye yaklaşırken karşılar seni Karadeniz. Boğazı kazasız belasız geçip şöyle sağlam bir &quot;Oh&quot; çeken gemiye, İstanbul&#39;u denizden seyretmenin keyfini çıkarmaya hazırlanan başka bir geminin beyaz köpükleri çarpar. Martılar  her zamankinden daha özgürdürler orada. Kah gökyüzünde süzülürler kah suya dalıp avlarlar kısmetlerini. Ama biz varız. Bizim kararlarımız var. Rahat bırakmaz, rahat duramayız oturduğumuz yerde. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Müjdeler olsun. Kutlama yapalım. Hatta dans edelim, tutmayalım kendimizi. Tüm bu gereksiz ayrıntıların ortasına koca bir köprü ayağı konduruyoruz. En büyük sorunumuz olan trafiği çözüp çözmeyeceği bile belli olmayan ama çok gerekli ve ihtiyaç duyulan 3. köprüyü ayakta tutacak olan ayağı. Şöyle eski yolun hemen üzerine yerleştirelim köprüyü. Böylece zaten açılmış olan yolu kullanıp katledeceğimiz ağaç sayısını yüze sıfır nokta bilmem kaç azaltabiliriz. Yoldan geçenler artık Karadeniz&#39;i göremeyecekler ama olsun biz trafiği çözmek için uğraşıyoruz. Ayrıca işlev daha önemli. Zaten çok kişi bilmiyor oraları. Biz burada herkesin kullanacağı bir kolaylıktan bahsediyoruz. Martılar&#39;da biraz ileride gezinsin. Köyün ahalisine gelince zengin olacak hepsi. Rant yarattık, değerlendirdik yerlerini. Devlet köprüsü aman pardon kuşu konacak tepelerine. Gırgır mırgır yok artık. Çalışmayacaklar. Kira parası yiyecekler. Hoş İstanbul&#39;un güzel, başka bir bölgesinde yaşayacaklar ama olsun para kazanacaklar, hemde oturdukları yerden, boru mu? Olacak o kadar fedakarlık. Arada eski evlerinde oturanları ziyaret edip hasret bile giderebilirler. Halkımız misafirperverdir. Sahildeki restoranlar mı? Ohooo! Onlar işin kaymağını yiyecekler. Bundan sonra dolar taşar mekanları. Keşfedilmemiş bu yerde ne kazanıyorlar ki zaten. Biz beş bilemedin altı sene sonra İstanbul&#39;u, Türkiye&#39;yi hatta Dünya&#39;yı ayaklarına getiriyoruz. Minnettar olmalılar. Bu süre içinde ne mi yapacaklar. Ne bileyim, köylerine dönüp köprü bitince geri gelebilirler mesela. Nasıl fikir? Tuttum bunu. Yol parası da bizden. Daha ne yapalım bu halk için. Yunuslar mı? Onları da düşündük. Artık dalgakıranın dışında değil yeni yapılan köprünün ayaklarında daha güvenli bir şekilde yüzecekler. Ayrıca onları Gırgır&#39;ların tehlikeli motorlarından ve kirli sularından kurtaracağız. Hoş en iyi ihtimalle beş altı sene buralardan uzak durmak zorunda kalacaklar ama biz inanıyoruz ki geri gelecekler. Burası kürkçü dükkanı illa ki geri gelecekler. Bir kere boğazın tadını alan bir daha ayrılamaz buralardan. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Biz ancak kendimizi kandırırız. Görmek istediğimizi görürüz. Ama böyle gidersek yarınlar yargılar bizi. Onlar da kaybolacak bu güzelliği göremeyecekleri için karar yine bizim istediğimiz gibi olumlu çıkacak. Ne yapalım ancak bu kadar bilinçliyiz ve ancak bu kadar olacağız. Daha fazla değil.</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/4384560207558040710/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/04/ihtiyactan-katliam.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4384560207558040710'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/4384560207558040710'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/04/ihtiyactan-katliam.html' title='İhtiyaçtan Katliam...'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-8438772149365047286.post-5116408859416962159</id><published>2010-04-27T22:22:00.003+03:00</published><updated>2010-04-29T09:32:58.051+03:00</updated><title type='text'>Rüya da olsa..</title><content type='html'>Görülen bir rüya, çok istenen bir şeyi sunuyorsa nasıl hisseder insan? Sabah uyandığında aslında istediğinin elinde olmadığını görse de mutlu geçirdiği zamanın hatırına bir gülümseme olmaz mı insanın yüzünde? Olurmuş. Hatta bütün gün bu imkansız istek acaba gerçekleşir mi diye sorarmış kendine. Denemelerde bile bulunurmuş.&lt;a name=&#39;more&#39;&gt;&lt;/a&gt; &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Nasıl da hazır oluyor insan inanmaya. Asla olmayacağını, kimsenin buna gücünün yetmeyeceğini bildiği birşeyi sadece rüyada görüp, onu hissetmesi bile yeterli oluyormuş inanmasına. Kafasında acabalar, soru işaretleri oluşması işten bile değilmiş. Ne kadar net, ne kadar gerçekçi olabiliyormuş rüyalar. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Çok uzun zamandır uykudaydı. Kendimi inandırmıştım. Olmayacaktı. Olamazdı. Kimse başaramamış, şehir efsanesinden öteye geçmemiş birşeydi. Sadece kitaplarda, filmlerde, efsanelerde olurdu, duyulurdu, anlatılırdı ama iş gerçek hayata gelince olmayacağı aşikardı. Ama o kadar gerçekçi ve net hissedince olamaz mı diye soru işaretleri uçuştu kafamda bütün gün. Hatta olur mu diye, becerebilir miyim diye denedim akşam üstü. Ama olmadı, olamazdı zaten. Güldüm kendime. Çocuk gibi hissettim. Hikaye dinleyip kendini hikayenin kahramanı gibi hisseden, onun gibi olmak için olmadık hayaller kuran bir çocuk gibi. O çocuk kadar istedim olmasını, o çocuk kadar kapıldım hayallere. Olmayacak hayallere.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Hayal de olsa, rüya da olsa bir süreliğine elde etmek mutlu etti. Ayrıca yeniden, olur mu becerilebilir mi heyecanı da cabası.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Herkese tatlı rüyalar...</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/feeds/5116408859416962159/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/04/ruya-da-olsa.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5116408859416962159'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/8438772149365047286/posts/default/5116408859416962159'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://karsikarsiya.blogspot.com/2010/04/ruya-da-olsa.html' title='Rüya da olsa..'/><author><name>Serdar</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01075260331875098185</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='23' height='32' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgKB8skvtGdXPc-u9UX4dKe-I0eKup_bRCM7tj6phETylpgeqW2PVYHVPbOrNar8Q4w7TtnTgx0hBwNfEB97p_U8AgW2RAJr9TY2dijmJ7rSgQdNAZnh-4r1dvP503b2w/s220/25565_397253363640_600333640_3784086_5270207_n.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry></feed>