Katerina's diary

Ερχονται και χαρές!

2011-12-20T14:56:00.000+02:00

H μικρή μας, λίγο πριν τα Χριστούγεννα μας έδωσε στιγμές χαράς. Πήρε το πτυχίο της. Ηταν η ευκαιρία να ξαναδούμε την όμορφη- τόσο μικρή που μου φάνηκε τώρα- λαμπρή αίθουσα τελετών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.Η τελετή σχετικά σύντομη, τα παιδιά χαρούμενα, η ομιλία του κοσμήτορα της Σχολής τους θερμή, εγερτική, αισιόδοξη.

Ο όρκος καθηλωτικός. Εδώ ξεκινά η σταδιοδρομία των νέων επιστημόνων. Της νέας δύναμης της πνευματικής της χώρας μας. Κύτταζα τα πρόσωπά τους.. Ανάμεσά τους σίγουρα θα υπάρχει ο νέος Σεφέρης, ο νέος Παπανικολάου, ο νέος Καραθοδωρή, ο νέος Νανόπουλος, η νέα Γλύκατζη-Αρβελέρ...

Η δύναμή τους η ελπίδα μας..

υγ. Σηκώνω τα χέρια ψηλά.. ο Βlogger, μπλοκάρει τη δική μου επεξεργασία και επιθυμία εμφάνισης του ποστ.. Αλλος ένας λόγος να απέχω τελικά..

Συννεφιές..

2011-10-23T23:48:00.003+03:00

H συννεφιά σιγά-σιγά εκτοπίζει τη λιακάδα. Η θάλασσα αντικατοπτρίζει τη διάθεση τ'ουρανού. Τη διάθεση της ψυχής μας..
Αψηφίσαμε τα πρώτα δείγματα, δεν πιστέψαμε τόση μεγάλη προδοσία.. Η ελεύθερη βούλησή μας βαδίζει σε αχνάρια φθινοπωρινά..
Ακούμε τη Γαλάνη να ερμηνεύει Χατζηδάκι-Γάτσο: Ασπρο Περιστέρι

Σεπτέμβρης

2011-09-19T00:05:00.009+03:00

Μέσιασε ο Σεπτέμβριος, ο πρώτος μήνας κατά το εκκλησιαστικό έτος, ο έβδομος κατά το Ρωμαϊκό ημερολόγιο, εξ ού -απο το septem- το όνομά του έως σήμερα. Αν και είναι δάνειο ελληνικότατο μια και το επτά δασυνόμενο γίνεται=σεπτά, σεπτός δε είναι ο σεβαστός! Το επτά λοιπόν, πάντα και σήμερα θεωρείται ιερός, σεβαστός αριθμός, "σεπτός"! (Στοιχεία ετυμολογίας κατά Α.Τζιροπούλου, από το εκλεκτό blog της Όλγας).
Φθινοπωριάρης λοιπόν τυπικά ο μήνας αν και το καλοκαιράκι και η ζέστη καλά κρατεί।
Του Σταυρού την ύψωση γιορτάζουμε μέσα στις άλλες τις γιορτές του Σεπτέμβρη, οι Ορθόδοξοι. Σαν Μεγ.Παρασκευή η μέρα! Μοιράζεται στις εκκλησιές βασιλικός και λούλουδα, για να θυμόμαστε πως εντόπισε η Αγ.Ελένη που ήταν θαμένος ο Σταυρός πάνω στον οποίο πέθανε κατά την ανθρώπινη φύση Του ο Χριστός.: Απο την αψια και γλυκειά μυρουδιά του βασιλικού που φύτρωσε επάνω από το κατάχωμα, του "σταυρολούλουδου".
Ο γλυκύτατος-σαν το πετιμέζι του τρύγου-τούτος μήνας απ'αυτό, απ το Λαό ονοματίζεται και Σταυρίτης, αλλά φέρνει και άλλα παρωνύμια, Σποράρης και Τρυγητής ή Τρυγομηνάς। Σαφές τι υποδηλοί κάθε ονομασία। Εξ ου και οι παροιμίες "Το Σεπτέμβρη στάρι σπείρε και σε πανηγύρι σύρε!" ή "Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια τον Οκτώβρη τα κυδώνια!"
Αυτή τη μέρα, εκκλησιαστήκαμε στον αι-Μόδεστο, απλά και ησύχια. Πήραμε βασιλικό απ του παπα-Μανώλη το χέρι και είπαμε να κάνουμε προζύμι.. Όμως ή στραβός ήταν ο γιαλός ή στραβά αρμενίσαμε, ή το αλεύρι δεν ήταν αρκετά σκληρό ή κάτι κάναμε ή παραλείψαμε που χάλασε την παρασκευή.. Ο βασιλικός όμως υπάρχει και θα ξαναπροσπαθήσουμε!
-Καλό Φθινόπωρο, σε όλους! (Μην πτοούμαστε με τα σκληρά, ανάλγητα μέτρα της κυβέρνησης και της ξένης Κατοχής. Η Μελαγχολία, είναι μόνο στα τραγούδια. Αλλά, κατά δύναμη, αντιστεκόμαστε..ειδικά στην κατάλυση στην πράξη του Συντάγματος που 3 του Σεπτέμβρη παραχωρήθηκε το πρώτον στο Λαό..)

Ακούμε τον Κώστα Καρρά, στο τραγούδι απ την παράστη με την Έλλη Λαμπέτη "Θυμήσου τον Σεπτέμβρη".

Χάρτες δασικοί και ΒΑΡΚΙΖΑ

2011-08-26T17:40:00.013+03:00

Πριν μας αφήσει για τα κλεινά Παρισινά άστεα η "πράσινη Τινα",η πρώην υπουργός περιβάλλοντος, την "έκανε γυριστή", κατά το κοινώς λεγόμενο, στον περιούσιο Λαό,που πειθήνια ψήφισε την παρούσα Κυβέρνηση. Τράβηξε απ το συρτάρι της, χάρτες του..1945(!), όταν όλη η Ελλάς έθαλλε! Τα δάση ή οι πυκνοί σχηματισμοί δένδρων, όσων γλύτωσαν την υλοτομία τις δύσκολες εποχές του Β΄Παγκοσμίου πολέμου, κύκλωναν τις πόλεις-μου μιλάνε για το δασωμένο Γαλάτσι και το Παγκράτι- και έφταναν ως τη θάλασσα.. Της φάνηκε λογικό λοιπόν να στοχοποιήσει συγκεκριμμένες περιοχές. Να δώσει νούμερα εισπράξεων..άραγε πως θα το ονομάσουν, φόρους, πρόστιμα(;), δικαίωμα έχειν;; Πως;
Όχι, όχι το Καστρί "βρε κουτά" που θά'λεγε η Μαλβίνα,εκεί μένει ο Πρωθυπουργός και πρωθιερέας της! Όχι, όχι την Πολιτεία, εκεί μένουν οι βουλευτές, όχι όχι την Κηφισιά, το Κρυονέρι κλπ. εκεί είναι επιχειρηματίες και εργοστασιάρχες με ελεύθερο στη μόλυνση στο περιβάλλον. Ούτε καν Ερυθραία και Πεύκη, ούτε σκέψη για Εκάλη, κατακαϋμένο Διόνυσο και τα συν αυτώ. Να τα βάλει τώρα στα καλά καθούμενα με τους Λάτσηδες και τους Βαρδινογιαννέους.. Μακριά από Φιλοθέη,αγ.Παρασκευή, Χαλάνδρι.. Ούτε Βουλιαγμένη, Θεός φυλάξοι σε απ τα Ξενοδοχεία, ούτε Βάρκιζα ούτε καν σημειολογικά!

Ανερυθρίαστα λοιπόν η πράσινη κυρία,που διαβάζουμε ότι πράσινη-πράσινη αλλά χτυπά υψηλούς μισθούς και ex-patriate θέση, αφήνει τους έχοντες και κατέχοντες στις ακριβές περιοχές απείραχτους και στοχεύει σοσιαλιστικό θήραμα! Ποιούς; Τους μικρομεσαίους, που θέλησαν ένα εξοχικό στην Ανατολική Αττική, στην Αύρα, στο Μαραθώνα, στην Νέα Πεντέλη κλπ..Aμφισβητεί τη γη και την ανέγερση οικοδομής τους..
-Που κατά κανόνα ακριβοπλήρωσαν σε ιδιώτες ή συνεταιρισμούς, νόμιμα κατέχοντες και έδωσαν ουκ ολίγους φόρους στο αδηφάγο κράτος.
-Που εκτός απ' αυτά, τα "ακούμπησαν" στο κράτος -ακριβή μου οικοδομή- και απ'όπου αλλού: από την Πολεοδομία για την άδεια, απο το ΙκΑ ,από την εφορία ξανά, απο το Κτηματολόγιο, απο την ανεξέλεγκτη ως προς την άνοδο πάντα αγορά υλικών..
-Που είδαν να ανατρέπεται πολλές φορές ο προϋπολογισμός και το όνειρό τους..
-Πού είδαν αντίπαλο για μια φορά ακόμα το κράτος και δεν ελπίζουν σε κράτος δικαίου..
Τους μικρομεσαίους, που κλήθηκαν να πληρώσουν τώρα, στους δύσκολους καιρούς, αμοιβή μηχανικού ή τοπογράφου, να πληρώσουν χαρτόσημα, παράβολα κλπ. να ταλαιπωρηθούν σε στυγνή προθεσμία προσέλευσης στην άλλη άκρη, στο..Μαρκόπουλο, για να υποβάλλουν ένσταση στο Κτηματολόγιο.. Στο οποίο έχουν ήδη καταθέσει όλα αυτά τα χαρτιά όταν ήταν η προθεσμία καταγραφής του τόπου-(ανίκανο ηλεκτρονικό κράτος)!! Άσε που θα συσταθούν επιτροπές βέβαια και που θα τις πληρώσει υπερωριακά το Δημόσιο(διάβασε λαός), και.. κατ' ανέμου θα πάει ό,τι μάζεψε, εκτός αν υπολογίζει σε κέρδη ξεζουμίζοντας τους φόρου υποτελείς του..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα και οι διάδοχοί σου, που δεν σε κόπτει πραγματικά η καταστροφή στο περιβάλλον. Αν ήταν αυτό, δεν θα είχε χωματερές και υλικά οικοδομών πχ στο περίφημο ελος του Σχοινιά, ούτε η περιοχή γύρω απο το Κωπηλατοδρόμιο, δεν θα συγχωρούσες την παράνομη υλοτομία χαριν της ανάπτυξης κέντρων αναψυχής των "δικών" και αδίκων, δεν θα άφηνες εργοστάσια να ρυπαίνουν..
-Ουαί υμίν πράσινη Τίνα & διάδοχοι, γιατί καταπίνεις την καμιλλον των ατασθαλιων των υμετέρων και δένεις μια ακόμα θηλειά στο λαιμό των ανθρώπων που δεν αυθαιρέτησαν, και αγαπάνε τον τόπο τους όσο και συ, ίσως πιο πολύ απο σένα..
-Ουαί υμίν Τίνα, που σε νανούρισε "του μικρού βοριά,παράγγειλα νά'σαι καλο παιδάκι" τραγούδι της μανας σου..

Ακούμε Βασίλη Σαλέα, το Όλον,χαρισμένο στον κοσμο που αγαπά την Ελλάδα Του

-Φωτογραφία με το κινητό μου από τη δασωμένη Βάρκιζα που δεν την γνωρίζω καν όπως τη θυμάμαι απο παιδί.

Καλοκαιράκι

2011-08-20T16:57:00.004+03:00

Οικείο καλοκαίρι, αγαπημένη εποχή δηλαδή! Η εποχή της καρδιάς και των ονείρων μας। Για πολλούς ευκαιρία ταξιδιού και αναψυχής, για περισσότερους σήμερα, εποχή ανασυντάξεων, εννοιών, υποχρεώσεων.

Αλλοτροιωμένοι στις πόλεις, μακρια από την ελληνική παράδοση που θέλει το καλοκαίρι να συνδυάζεται με μικρά και μεγάλα πανηγύρια και γιορτές στον τόπο μας, αναζητούμε όμως τις ανάπαυλες του Θέρους. Αναζητούμε την αλλαγή, την επανασύνδεση με μνήμες, τη χαλάρωση.
Ο βασιλικός στην ασβεστωμένη απλή αυλή, η ευωδιά του γιασεμιού, οι χρωματικοί καταρράκτες των λουλουδιών στους μπαξέδες, η γαλάζια θάλασσα, το πράσινο της ελιάς και του πεύκου, τα τζιτζίκια, εικόνες διακοπών ελληνικού καλοκαιριού, αντιμάχονται τις τρέλλες στις.. Σευχέλλες, στον αγ.Μαυρίκιο ή στο Ντουμπάι! Είμαστε πρόθυμοι να βάλουμε βαθιά το χέρι στην τσέπη και.. και μετά, καλή καρδιά! Σαν τους ανέμελους ήρωες στις ασπρόμαυρες ταινίες!

Επειδή νοσταλγήσαμε θερινό σινεμά, ακούμε την Ρένα Βλαχοπούλου στο "Ας πάει και το παλιάμπελο", αφιερωμένο εξαιρετικά στην παρούσααα α- Κυβέρνηση
Η φωτογραφία Καλοκαιριάτικο Ξημέρωμα, είναι με το κινητό μου, με θέα το Αιγαίο.

Picnic

2011-06-03T14:12:00.007+03:00

H εικόνα της νεολαίας -και μή- σε πικνικ στην πλ.Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη, μου έφερε παιδικές μνήμες, σχολικές εκδρομές και εξορμήσεις για κολύμπι, τότε μικρές, σωστές ολοήμερες εκδρομές. Κεφάτη παρέα, φαγητό σε δοχεία (όχι,δεν είχαμε τάπερ τότε) στις τσάντες, πειράγματα, οικειότητα.
Στο εξωτερικό, με τα πάρκα και τις προσπελάσιμες εξοχές το πικνίκ είναι "must"! Yπάρχει εξοπλισμός, υπάρχει ίσως και σαβουάρ βίβρ σχετικά!
Έτσι αντί για τα μαμαδίστικα δικά μας κεφτεδάκια και τα σφικτά αυγά τη ντομάτα και το αγγουράκι, βοήθειά μας, έχουν να αντιπροτείνουν πάσης φύσης fingerfood, σάντουϊτς και άλλα καλούδια, ου μην αλλά και εκλεκτά κρασιά αντί της παρωχημένης..νταμιζάνας!
'Aσε που έχουν αναγάγει σε επιστήμη το πικνικ ακόμα και για γαμήλιες τελετές-wedding picnic-! Απαριθμώ από την έρευνα στο διαδίκτυο:

Α.διαιτητικά πικνίκ
Β.παιδικά πικνίκ
Γ.Καλοκαιρινά πικνικ
Δ.Party πικνίκ
Ε.Bρεττανικά πικνικ με παράδοση!
ΣΤ.Μια πλειάδα σάντουιτς για πικνικ επιπροσθέτως (sophistimom.com).
Υπάρχει και άρθρο για το σχετικό σαβουάρ βίβρ για το Πικνικ!
Ακόμα και βίντεο με ιδέες για φαγητά πικνίκ, όπως εδώ τουbittman στους Ν.Υ.Τ.

Επειδή οι καιροί χαλεποί για τραπεζάκια και εξόδους έξω, προτείνω να ενημερωθούμε και να συσπειρωθούμε! Με τα καλαθάκια μας στις παραλίες και τα δάση! Χωρίς να αφήνουμε σκουπίδια βεβαίως!
Παρακολουθούμε δυο αστέρια Kim Novak & William Holden, σε σκηνή από το φιλμ Picnic(1955).

Ύστερον: Την ίδια έμπνευση είχε ως προς την φωτο, δανεισμένη από το έργο Emma, από τη δική του σκοπιά το Desigh Sponge, εξειδικευμένο blog, με τις δικές του χρηστικές προτάσεις για πικνίκ!

O tempora o mores

2011-05-21T01:52:00.009+03:00

Mιλώντας για πράσινη ανάπτυξη και ανακύκλωση δεν εννοούμε αυτό προφανώς! Το θέμα της φωτογραφίας!
Γιατί αν θελήσει κανείς να χρησιμοποιήσει τη σημειολογία για την κατάντια του αμαξώματος αυτοκινήτου, των εξωτερικών μεταδόσεων της Ελληνικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης με εκείνη των κρατικών καναλιών,ίσως και άλλων κρατικών υπηρεσιών, είναι κάτι που εύκολα μπορεί να γίνει!
Πάντως ήταν μια στιγμή ευφορίας η ανακάλυψη των εξωτερικών μεταδόσεων-κοτέτσι, έως και χώρου για σκυλί φύλακα στις ρόδες!
Είναι άραγε, αυτό που ετοιμάζει η μαχητική κυβέρνηση του κ. Γιωργάκη (αχ συνονόματε παππού..) στον κρατικοδίαιτο δημόσιο Τομέα; Κάτι σαν τις μετατάξεις ή τις απολύσεις ας πούμε; Εκεί που οι κυβερνήσεις Κωστάκη, Πάκη και Κωστάκη,Άκη, απέτυχαν παταγωδώς;

Σε τούτη την πολύπαθη χώρα, πολλά πράγματα επαναλαμβάνονται γιατί όχι και το δίστιχο του Διάκου, ω δύστυχοι εμείς..

Για δες καιρό που διάλεξε
ο Soros να με πάρει
τώρα που ανθίζουνε τα spreads
και βγάζει η γης.. χρυσάφι..

Σημείωση: Χρόνια πολλά σας Κωστήδες και Ελενίτσες! Χρόνια Πολλά Κωσταντίνα Ν.! Αφιερωμένο σε σας και όλους μας GREEN GRASS - CIBELLE

Στις ३ του Μάη μήνα

2011-05-04T02:32:00.006+03:00

Toυ Μαγιού το πρωϊνό, μαγική εικόνα, καθαρά χειμωνιάτικο! Πούσι πυκνό και ψιλόβροχο, μούσκεψε δρόμους και προθέσεις. Αν δεν ήταν της Άνοιξης τ'άνθια, θα μπέρδευε κανείς τους μήνες! Στον καταραμένο τόπο.., που λέει και η παροιμία.
Μάης, ο μαγικός! Η συνήχηση του Μαγιού με τη μαγεία! O Bιολάρης κάτι τραγούδησε στους 12 Μήνες (Λ.Παπαδόπουλος-Β.Κουμπής,25 Απρ.06)

..Και γω με τα Μαγιάπριλα
και με τα μαγιασίλια
θα τραγουδώ που εμάρανα
τα κόκκινά σου χείλια.

Πλούσιος μήνας ο Μάης όχι μόνο ανθοφορίας αλλά και τραγουδιών. Σας προκαλώ λοιπόν, τι τραγούδι θυμάστε;
Ο σημερινός τίτλος του ποστ, είναι στο motto από το γνωστό τραγούδι του Στ.Κόκοτα-Στις 16 Μάη μήνα.
O ίδιος τραγούδησε και το Μια βραδυά του Μαγιού!
Ουχ, όζει λύχνου*, μου φαίνεται, το αρθράκι μου!
Ας ακούσουμε όμως,ένα όμορφο σπανιόλικο τραγούδι που μιλάει και αυτό για μάγια, για χείλη μαγικά: Alberto Vazquez - La malagueña

*Σημ. "Οζει λύχνου", δηλαδή κάτι σαν "της νύχτας τα καμώματα τα βλέπει η μέρα και γελά"!
Η φωτογραφία είναι του συζυγάτου μου με το κινητό του!

Kiss Him Kate!

2011-05-02T22:19:00.012+03:00

♫♫ Ένα φιλάκι είναι λίγο πολύ λίγο ♫♫...♫ που θα έλεγε τραγουδιστά♪♫♪ ο Τζ.Μακούλης! Αλλά μιλώντας για.. πριγκηπικό φιλί ένα, φτάνει και περισσεύει!
Μου θύμησε τα νιάτα μου η Kate.. Που σύμφωνα με το πρωτόκολλο ή τις επιθυμίες της οικογένειας έγινε και αυτή Κατερίνα (Cathrine). Xαρούμενη,συγκινημένη, αισιόδοξη, δυναμική,όμορφη, στάθηκε επάξια στο πλευρό του πρίγκηπά της. Όλοι της εύχονται δύναμη και επιτυχία στη δημιουργία μιας όμορφης νέας οικογένειας.
Στα νιάτα μου λοιπόν, ο δικός μου ο πρίγκηπας, με αποκαλούσε Κατερίνα και παρά τους αρχικούς μου ενδοιασμούς -έφταιγε και κείνο το oμότιτλο έργο της Liz Taylor(!)- ενέδωσα,το υιοθέτησα. Άλλωστε το Κατερίνα είναι πιο.. "γαργαριστό",πιο χαρούμενο εννοώ, πιό ευήκοο από το Καίτη, όπως με καλούσαν γονείς και φίλοι,πρίν. Μάλιστα από το πως με ζητούσαν πχ στο τηλέφωνο, καταλάβαινε κανείς αν ήταν από τους φίλους και γνωστούς πριν ή μετά το γάμο μου!
Ένα όνομα, όσο glamorous και αν είναι, δεν σου αλλάζει την προσωπικότητα, όμως.. Η είσαι ή δεν είσαι, τελείωσε! Ούτε το υποκοριστικό υποβιβάζει κάποιον που έχει περιεχόμενο..(Το ακούς φιλενάς;)*
Η Μiddleton π.χ., ως Κate ή Cathrine, τό'χει, τό'χει! Έχει την προσωπικότητα που επιβάλλει την πριγκηπική της μετάλλαξη, την καλλιέργεια και την πυγμή! Έχει την παρουσία και το περιεχόμενο.

Ti ακούμε Lara Fabian-Mάριο Φραγκούλη στο so in Love!

* Xμμ ας εξηγήσω το εμβόλιμο! Η καλή, άσπονδη φίλη, που με γνώρισε ως Κατερίνα, για ανεξήγητους λόγους, κάποιο καιρό τώρα, με αποκαλεί δηκτικά..Καίτη! Όπως με φώναζαν οι γονείς και καλοί μου φίλοι,δήλαδή! Μου "ξήλωσε το στρίφωμα", με κόντυνε δυο..συλλαβές! Έπειτα λένε εμάς τις Κατερίνες και ..Κατίνες!
H φωτογραφία του Spiegel-english-onLine

Χριστός Ανέστη

2011-04-25T19:57:00.012+03:00

Καθήλωση εντός των τειχών,πάλι εφέτος.. Τα παιδιά σκορπίσανε με τις παρέες τους, εμείς λίγο βαρείς, λίγο "πληγωμένοι", λίγο αποθαρρυμένοι ομφαλοσκοπούμε..
Θελήσαμε να κάνουμε Ανάσταση, άγνωστοι μεταξύ αγνώστων σε μια παλιά ενορία, του Αγ.Βασιλείου Μετσόβου, όπου 25 περίπου χρόνια είχαμε να πατήσουμε. Ό κόσμος λίγος, με τον αέρα "γειτονιάς". Έξω, στην ανύπαρκτη αυλή, στα στενά πεζοδρόμια και το δρόμο, άκουσε το Ευαγγέλιο και το Χριστός Ανέστη, κόσμια, ήσυχα με τις ευωδιές από τις νερατζιές να παρηγορούν εαρινά. Γιατί το κρύο, ήταν χειμωνιάτικο ξαφνικά. Από το Πεδίο του Άρεως ο Βοριάς κατέβαινε τσουχτερος, μας έκανε κουμπωμένους και αμήχανους.

Στην αναστάσιμη Λειτουργία δεν είμαστε πολλοί, αλλά συγκεντρωμένοι στην ακολουθία και τον πανηγυρικό χαρακτήρα της. Στο δεξί ψαλτήρι, όμορφες νεανικές φωνές.

Εξ ὕψους κατῆλθες ὁ εὔσπλαγχνος,
ταφὴν κατεδέξω τριήμερον,
ἵνα ἡμᾶς ἐλευθερώσῃς τῶν παθῶν.
Ἡ ζωὴ καὶ ἡ ἀνάστασις ἡμῶν,
Κύριε, δόξα σοι.

Δόξα σοι,ο Θεός, κοινωνήσαμε και εφέτος..
-Χριστός Ανέστη αγαπητοί μου, κάθε χαρά και ευλογία στο σπιτικό σας!

@: Η φωτογραφία είναι από το αξιόλογο έργο του αγιογράφου Κωνσταντίνου Αρτέμη, στο Ναό.

Καλή Λαμπρή

Εξέδυσάν με..

2011-04-21T09:06:00.010+03:00

Ω Συ , υπερβάλλων κάλλει πάντων των βροτών...

Σιωπάς.. Στη θρασύτητα των συντεχνιών, στο σκότος της αμάθειας, στο μανιπουλάρισμα των επιτηδείων, στην βάρβαρη και άκαιρη βία αυτων που ασκούν εξουσία.. Στους διαμεριστές των ιματίων Σου..
Μιλάς... Στον ευεργετηθέντα αχάριστο, στον εμπαιγμό του συστήματος που θέλει να φαίνεται δίκαιο, σε κείνους που σοκαρισμένοι ντρέπονται, φοβούνται, στέκουν μακράν..Στη θρηνωδούσα Μητέρα..
Παραδίδεσαι.. Στο θέλημα του Θεού, πάνω από το δικό Σου θέλημα, στην παράδοξα "παράλογη" θεία Δικαιοσύνη, πόρρω απέχουσας της ανθρώπινης, εξιλαστήριο θύμα για το γένος των ανθρώπων.
Ταπεινώνεσαι.. Στα χέρια εκείνων που ελέγχουν και κερδοσκοπούν.. Που θεωρούν ότι ελέγχουν.. Που πιστεύουν στη βία.. Που λοιδορούν στην ανημπόρια..
Μακροθυμείς.. Για κείνους που υπερβάλλουν, αμφισβητούν, ασχημονούν, αδικούν, εξακολουθούν να αμαρτάνουν..
Αγαπάς.... Αγαπάς; Πως μπορείς; Πως;

Ύπτιον ορώσα η πάναγνός σε, Λόγε, μητροπρεπώς εθρήνει.
Ω γλυκύ μου έαρ, γλυκύτατόν μου τέκνον, που έδυ σου το κάλλος;

Εκπληττόμενοι, θρηνούμε "αι Γενεαί άπασαι" μαζί Της Χριστέ, πιστεύουμε και ελπίζουμε.।

-Η συγκλονιστική κάρτα, είναι της Πειραϊκής Εκκλησίας.

Παπαρούνα

2011-04-18T04:20:00.014+03:00

Ο Απρίλης της Ανοιξης είναι ..κίτρινος! Όπως οι μαργαρίτες, τα σπάρτα,τα σπαλάθια, οι καλέντουλες, το τριφύλλι,οι ασφάκες, το λουλούδι της βρούβας και του ραδικιού. Μεταξύ μας, θα ήταν κατακίτρινος, αν δεν υπήρχαν-σταλαματιές αίμα θαρρείς- οι κόκκινες παπαρούνες των αγρών!
Τα μεταξένια πέταλα, το μαύρο κέντρο, η εύθραυστη κομψότητά τους τις κάνει τόσο διαφορετικές από τις ανεμώνες.. Άσε που φυτρώνουν στις πιο απίθανες γωνιές, εκεί που δεν τις σπέρνουν!
Μπορεί να εμπνεύσει καλλιτεχνικά τούτο το ντελικάτο φυτάριο; Εκτός από την Μουσική και τον Αττικ, ακόμα και σήμερα, εκεί παραπέμπει η λέξη Παπαρούνα, τόσο η λογοτεχνία όσο και τα εικαστικά έχουν σπουδαίες αναφορές.
Στη Ζωή εν Τάφω, ο Στρατής Μυριβήλης της αφιερώνει ένα συγκινητικό κομμάτι, για όσο αντιπροσωπεύει την Ζωή στο χαράκωμα του Θανάτου.. Αντιγράφω από την ιστοσελίδα του Βασίλη Συμεωνίδη:

Από μέσα μου αναβρύζουν δάκρυα απολυτρωτικά. Στέκουμαι έτσι πολλήν ώρα, με το κεφάλι όλο χώματα, ακουμπισμένο στα σαπισμένα σακιά. Με δυο δάχτυλα λαφριά, προσεχτικά, αγγίζω την παπαρούνα. Ξαφνικά με γεμίζει μια έγνοια, μια ζωηρή ανησυχία πως κάτι μπορεί να πάθει τούτο το λουλούδι, που μ' αυτό μου αποκαλύφθηκε απόψε ο Θεός. Παίρνω τότες στη ράχη ένα γερό τσουβάλι (δαγκάνω τα χείλια από την ξαφνική σουβλιά του ποδιού), και τ' ακουμπώ με προφύλαξη μπροστά στο λουλούδι. Έτσι λέω θα 'ναι πάλι κρυμμένο για όλους τους άλλους. Χαμογελώ πονηρά. Κατόπι σηκώνουμαι ξανά στα νύχια κι απλώνω το μπράτσο έξω. Ναι. Το άγγισα λοιπόν πάλι! Τρεμουλιάζω από ευτυχία. Νιώθω τα τρυφερά πέταλα στις ρώγες των δαχτύλων. Είναι μια ανεπάντεχη χαρά της αφής. Μέσα στο χέρι μου μυρμιδίζει μια γλυκιά ανατριχίλα. Ανεβαίνει ως τη ράχη. Είναι σαν να πεταλουδίζουν πάνω στην επιδερμίδα τα ματόκλαδα μιας αγαπημένης γυναίκας. Φίλησα τις ρώγες των δαχτύλων μου. Είπα σιγά σιγά:
- Καληνύχτα… καληνύχτα και να 'σαι βλογημένη.
Δεν ξεχνούμε φυσικά και τον Claude Monet που μια σειρά πινάκων με θέμα την παπαρούνα έκανε τον ιμπρεσσιονισμό προσιτό στην κατανόηση όλων!
Yπάρχει και η "καλλιτεχνική ανησυχία" όπως εκφράζεται στη σφαίρα με το εκλεκτό blog Παπαρούνα, για την ακρίβεια, "Με θέα 3 παπαρούνες και 1 θάλασσα"!
Η φωτογραφία -παπαρούνες, τι άλλο- είναι από το έργο της Καίτης Αναστασάκη- Small wall art και αναρτάται χωρίς την άδειά της, ακόμα.
Ακούμε την κλασσική Παπαρούνα των Μένδρη/Αττίκ, στη φρέσκια παραλλαγή με την Ευσταθία

Yστερον: Παλιό, επίκαιρο λόγω των ημερών και των αναφορών στην παπαρούνα ποστάκι μου
Κουλούρι και κόκκινο αυγό. Ε μας "κλέψανε" και λίγο τότε, αλλά φιλότιμα αποκατέστησαν! Το δύσκολο είναι όταν κλέβουν τις ιδέες σου...
Και έπειτα, έπειτα ήρθε η κάρτα της φίλης Kiki's με επίκαιρες ευχές και ω του θαύματος, έχουμε και εικόνα συνύπαρξης παπαρούνας-μαργαρίτας των αγρών!

Επείγει άλλως Urge

2011-04-12T01:20:00.001+03:00

Το ναυάγιο σε κοντινή παραλία του Γυθείου, είναι από τα πολυφωτογραφημένα θέματα, αγαπημένο των ντόπιων αλλά και των ταξιδιωτών. Η σημερινή φωτογραφία της ανάρτησης, είναι της ματιάς του Κυριάκου Τριλιούρη, τον οποίο ευχαριστώ θερμά για την παραχώρηση.

Ti σκέφτεται κάποιος στη θέα αυτού συγκεκριμένα του ναυάγιου; Aς πούμε,
-Τόσος κόπος και κάποιων όνειρα χαμένα;
-Άτιμε τιμονιέρη..Πού είχες το μυαλό σου;
-Ναυάγιο στο ίσιωμα.. Όζει!
-Σκέφτεσαι τη "ζωή" που φωλιάζει στ'αμπάρια του;
-Η σκουριά δεν επηρεάζει περιβαλλοντικά τα νερά;
-Το καράβι απ την Περσία νά'ναι αυτό;
-Μου θυμίζει τι σκ@@@ έκανα στη ζωή μου..
-Είναι η ζωή μια θάλασσα..♫

Τι τραγούδι διαλέγεις για τούτη την ανάρτηση, τι άλλο, ερωτικό Patricia Navidad - Urge

Έαρ αγαπημένο

2011-03-28T18:00:00.012+03:00

Η Άνοιξη έρχεται! Όσο και να την απωθεί ο κακός μας ο καιρός και η μίζερη, θλιβερή μας διάθεση,έρχεται! Στη φύση, με το πρώτο κελάηδημα πουλιού, το πρώτο όμορφο λουλουδάκι που ανθίζει,κάτω από την πέτρα. Στήν εαρινή χειρονομία, που η αβρότητά της σκορπίζει σύννεφα..
Η Άνοιξη έρχεται σε ένα μπουκέτο ανεμώνες,που μαζεύτηκαν απόκρυμνα. Στις κίτρινες μαργαρίτες που σκεπάζουν και εξωραΐζουν τα πάντα στη Φύση. Τα κεφαλάκια τους, γελαστά προσωπάκια! Στον ουρανό, που παίζει πότε με τα σύννεφα και πότε με το φως.
Η Άνοιξη έρχεται με τ' αγεράκι που σηκώνει κυματάκια στ'ακρογιάλι, αφρούς θυμωμένους όχι τόσο όμως, ώστε να ονειρεύεσαι μόνο ταξίδια.

Η Άνοιξη έρχεται, όταν βγάλεις την ψυχή σου από τη θλίψη, τη βάλεις απέναντί σου και την αγαπήσεις. Όπως θα αγαπούσες ένα μωρό, που εξαρτάται μόνο από σένα.
Η Άνοιξη έρχεται όταν κλάψεις, όταν κλάψεις πολύ.. Για σένα, για τους άλλους, για ό,τι έπρεπε καλύτερο να γίνει, για ό,τι πνευματικό χάθηκε.. Το δάκρυ έχει δύναμη αρδευτική, να ανθίσει πάλι ο κόσμος εντός μας..

Η Άνοιξη έρχεται γοργά, οδεύοντας από τη Σαρακοστή στην Ανάσταση.. Χωρίς καθυστερήσεις και δικαιολογίες..Χωρίς περιθώρια.. Ανυπερθέτως..

Ωφείλεις, ξέρεις! Ωφείλεις να συμβαδίσεις και να αγαπήσεις, το ρυθμό της, στο ρυθμό Της...

Aκούμε, Joer Venuti and His Orchestra - Moon Glow

Πάμε πακέττο, άλλως Σκέψεις..

2011-02-04T22:45:00.006+02:00

Με επηρέασε η χθεσινή ομώνυμη τηλεοπτική εκπομπή φαίνεται..Μια πατριώτισσά μου, συναντήθηκε μετά 37 χρόνια με την κόρη, που έδωσε για υιοθεσία, εκούσα άκουσα, μια και η ίδια τότε ήταν σχετικά μικρή στην ώριμη εφηβεία της. Μια πονεμένη ιστορία, όπως χιλιάδες άλλες.. Τη σχολιάζω για δυο λόγους,

Πρώτος: Η μάνα υπήρξε εξαιρετικά λιτή,λακωνική στην αφήγηση. Οι άνθρωποι, έχω προσέξει, που έχουν περάσει πολλά στη ζωή τους, αυτοί που έχουν πονέσει, ή γίνονται ολιγομίλητοι, φειδωλοί να εμπιστευθούν, ή αντίθετα, πολυλογάδες. Η ίδια φαινόταν, έχοντας πονέσει στη ζωή της, αξιοπρεπής, ενεχόμενη στο "αμάρτημα της μητρός"...
Δεύτερος: Η κόρη, που έμαθε στην πρώιμη εφηβεία της την αλήθεια, ίσως κάπως απότομα, έχει κρατήσει κάτι από την παιδικότητά της, τουλάχιστον στην εμφάνιση. Τα παιδιά που πληγώνει η απώλεια της μάνας, φυσική ή ηθική, έχω δει στη ζωή μου να κρατούν αθέλητα, ένα παιδισμό, σαν να θέλουν να γυρίσουν το χρόνο πίσω, εκεί, που τους έλλειψε το μητρικό πρόσωπο, εκεί που πόνεσαν..
Μακάρι να καλύψουν το κενό του χρόνου, μακάρι "δι ελέου και φόβου"**, να διαβούν από την προσωπική τους τραγωδία, στη συγχώρεση και τη λύτρωση..

Τι σκληρή που γίνεται η ζωή τώρα που γέρνω και γερνώ.. Τι κρύα εποχή.. Όχι επειδή βρέχει και φυσάει βέβαια, χειμώνας είναι.. Αλλά επειδή συνειδητοποιώ ότι, από τον ενθουσιασμό και τη συμπόρευση ως λαός μετά τη μεταπολίτευση, εξελισσόμαστε φτωχότεροι πνευματικά, χωρίς δεσμούς, χωρίς ερείσματα που κάλυπταν τον τυπικά αμόρφωτο σε θυμόσοφο Έλληνα. Κάτι χάθηκε από την περηφάνεια και την ευγένεια της ράτσας μας.. Όλοι ξέρουμε καλά,πολύ καλά, πως άρχισε και συνεχίστηκε αυτό το ..τουρλουμπούκι! Όταν δώσαμε σε κόμματα-αόμματα, Δούρειους Ίππους, την ελευθερία που δίνει το Σύνταγμα στον πολίτη της χώρας μας, για χάντρες ψεύτικες καλοπέρασης... Όταν αφήνουμε ξένους και ξενομερίτες να αποφασίζουν για τη γλώσσα, τη θρησκεία, την ελευθερία, τη χαρά και τη λύπη μας.. Ξύπνααα..Αγρύπνα...Προβληματίσου.... Οι καιροί ου μενετοί!*

Ακούμε το HIJO DE LA LUNA με το Μάριο Φραγκούλη, που με συντρόφευε γράφοντας.

Αν και η φωτογραφία που τράβηξα με το κινητό μου με παρέπεμπε στο Τούτες τις Μέρες, με τον αξέχαστο Nίκο Ξυλούρη. Στίχοι του πατριώτη μου ποιητή Γ.Ρίτσου:

Τούτες τις μέρες ο άνεμος μας κυνηγά, μας κυνηγάει
Γύρω σε κάθε βλέμμα το συρματόπλεγμα
Γύρω στην καρδιά μας το συρματόπλεγμα
Γύρω στην ελπίδα το συρματόπλεγμα
Πολύ κρύο, πολύ κρύο, πολύ κρύο εφέτος
Πιο κοντά, πιο κοντά μουσκεμένα χιλιόμετρα μαζεύονται γύρω τους..

*Σημ. * Οι καιροί ου μενετοί,(φράση από τον Θουκυδίδη νομίζω), δηλαδή, ο καιρός δεν παραμένει, ο χρόνος περνά, οι ευκαιρίες χάνονται..
** δι'ελέου και φόβου: από τον ορισμό της τραγωδίας, κατά Αριστοτέλη..

Tάκης Bαρβιτσιώτης, R.I.P.

2011-02-02T13:39:00.010+02:00

Υστερόγραφο

Όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης

Μη λυπηθείτε φίλοι μου

Μη λυπηθείτε

Θα πνεύσει ένας άνεμος φορτωμένος

Νεκρά φύλλα

Φωνές λησμονημένες

Αθόρυβα θα περάσετε

Το παγερό παράθυρο

Που ανοίγει προς τη νύχτα

Νύχτας σκληρή

Πιο τρομερή κι απ’ όλους τους ανέμους

Πιο άδεια κι απ’ την απουσία

Θα ‘ναι βαθιά η τρυφερότητά σας

Και το φιλί της αγάπης

Θα σας φωτίσει

Όταν έρθει η ώρα της αναχώρησης

Μη λυπηθείτε φίλοι μου

Μη λυπηθείτε

Ας ταξιδέψει ο χαμόγελό σας

Από στόμα σε στόμα

Ο Τάκης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε το 1916, σπούδασε Νομικά,έζησε-και πέθανε χθές- στη Θεσσαλονίκη. Έχει δημοσιεύσει είκοσι δύο ποιητικές συλλογές μέχρι σήμερα. Το έργο του έχει μεταφραστεί σε πολλές ξένες γλώσσες και ο ίδιος έχει μεταφράσει Γάλλους, Ισπανούς και λατινοαμερικάνους ποιητές,,για παράδειγμα. Σαιν - Τζων Περς, Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα, Πάμπλο Νερούντα, Αλαίν Μποσκέ και Στεφάν Μαλλαρμέ .Επίσης, έχει γράψει και δύο δοκίμια σχετικά με το Γ. Σαραντάρη και το Φεντερίκο Γκαρθία Λόρκα.
Ήταν μέλος της Παγκόσμιας Οργάνωσης των Ποιητών και επισκέφθηκε ως επίσημος καλεσμένος τις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Ρουμανία και την Ισπανία. Είχε λάβει μέρος σε πολλά φεστιβάλ Ποίησης ενώ έχει παρευρεθεί και ως εκπρόσωπος της Ελλάδας σε παγκόσμια συνέδρια και σε διεθνείς συναντήσεις συγγραφέων. Έχει τιμηθεί με το Βραβείο της Ομάδας των Δώδεκα, το Α΄ Κρατικό Βραβείο Ποίησης, το Βραβείο Ποίησης της Ακαδημίας Αθηνών, το Βραβείο Ουράνη, το Παγκόσμιο Βραβείο Ποίησης Φερνάντο Ριέλο, ο τίτλος του Ιππότη του Γαλλικού Τάγματος των Γραμμάτων και των Τεχνών και το ευρωπαϊκό Βραβείο Χέρντερ. Το 1995 εκλέχθηκε μέλος της Διεθνούς Ακαδημίας Μιχαήλ Εμινέσκου που εδρεύει στην Ρουμανία και του απονεμήθηκε το Χρυσό μετάλλιο τιμής του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
(Πηγή PressinAction.gr)
Στερνή απόδοση ελάχιστης τιμής, προσωπικά, από το blog, στον ποιητή, το λογοπλάστη. Γιατί Εκείνος με τη σειρά του, τίμησε τη γενιά του, τη ράτσα του, τη γλώσσα του, την ευθύνη του τόσο στο Έθνος, όσο και στον Κόσμο όλο, όπως μόνο οι Έλληνες ξέρουν.
Φωτογραφία της ταράτσας μου στη Σπάρτη-Ιούλιος 2010, με το κινητό
Ακούμε Jazz, Brad Mehldau - "Blackbird" (1997)

Xιόνια

2011-01-30T13:38:00.008+02:00

Eπιτέλους, χιόνια στον Ταΰγετο! Στην Ξεροβούνα δηλαδή, πάνω απ τον Μυστρά! Σκέφτομαι ότι τώρα η Σπάρτη θα είναι στην κατάψυξη! Ο Πάρνωνας από τη μιά και το κατά Καζαντζάκη, "αρσενικό βουνό" από την άλλη..
Στη φωτογραφία του Κυριάκου Τριλιούρη, τον οποίο ευχαριστώ, φαίνεται ο νέος και ο παλιός Μυστράς.

Aκούμε,Τanghetto ~ enjoy the silence

H Oprah στην.. οπερέττα!

2011-01-18T22:12:00.004+02:00

Ο τίτλος βέβαια, παραπλανά, αφού το παρόν άρθρο, αναφέρεται στην πρώτη εκπομπή του Piers Morgan, έμπειρου Βρεταννού δημοσιογράφου, που αντικατέστησε τον παλαίμαχο πετυχημένο talk showman, Larry King, στο δίκτυο CNN. Kατά τη γνώμη του, βέβαια, πετυχημένη είναι μια εκπομπή, όταν προκαλεί το συναίσθημα του τηλεθεατή, δάκρυ,γέλιο, θυμό. Κάτι σαν..οπερέττα δηλαδή!
Πρώτη εμφόνιση λοιπόν, επίλεκτη καλεσμένη του, η όμορφη, πετυχημένη, γενναιόδωρη, διάσημη παρουσιάστρια καθημερινού show,Oprah Winfrey. Πράγματι κατάφερε ο Μοrgan, αυτήν την έμπειρη show woman, να την κάνει να κλάψει! Όταν μίλησαν για τον Martin Luther King,η Oprah συγκινήθηκε. Επειδή, όπως δήλωσε: «τον σκέφτομαι με ευλάβεια. Και επειδή ξέρω ότι δεν θα ήμουν εδώ, ούτε θα είχα αυτή τη ζωή και το όνειρο που ζω αν δεν ήταν αυτός που ήταν».
H επιτυχημένη καθημερινή της εκπομπή δεν έχει μόνο θέματα, ενδιαφέροντες καλεσμένους, ουσία, αλλά και δώρα, ακριβά δώρα,στο κοινό της. Δώρα Χριστουγέννων π.χ., από την Oprah , όπως ακριβά ψυγεία ή αυτοκίνητα είναι κάτι συνηθισμένο. Πολλά δίνεις, πολλά παίρνεις, για να θυμηθούμε την ατάκα Φέρμα από παλιό σινεμά!

-Τατιάνα, Τ'ακούς;

Σημ. Η φωτογραφία είναι από τη σελίδα Οprah blog της Chicago Sun Time.
Aκούμε ελληνική οπερέττα, «Θυμήσου εκείνα τα χρόνια... 100 χρόνια ελληνική οπερέτα" - Αφιέρωμα στον Θεόφραστο Σακελλαρίδη.

Lemon Tree

2011-01-17T03:27:00.007+02:00

Ψάχνεις λύση, για το "ωραίο γλυκό της Κυριακής", μια και η εξαδέλφη Β. αυτοπροσκαλέστηκε, στίβεις το μυαλό σου, καταφεύγεις στο Ιnternet. Πως θα περιποιηθείς την καλεσμένη σου; Μπορεί να μην ξέρει να μαγειρεύει, διαθέτει όμως ξεχωριστό ουρανίσκο και άπειρες γευσιγνωστικές εμπειρίες. Χρόνος ελάχιστος, φούρνος πιασμένος, υλικά εκ των ενόντων, οπότε σκέψη και καταφυγή στο απλούστατο, μια κρέμα λεμονιού μια lemon curd όπως η εκπληκτική εδώ στην Ινδιάνικη κουζίνα. Είχα και φρέσκα λεμόνια από τον μικρό κήπο της πεθεράς μου στα Πατήσια..
Ξεχωριστό αυτό το χυμώδες φρούτο, που ισορροπεί με τη γεύση του φαγητά και γλυκά, δροσίζει και γιατρεύει.Αξιοποιείς ακόμα και τη φλούδα του!
Βέβαια η φωτογραφία δεν είναι δική μου, είναι άλλης λεμονιάς..λεμόνι, αναπαραγωγή από τη Ελληνική wiki. Πλουσία η εσοδεία των καρπών τούτου δένδρου, αυτό ήταν το αισθητικό κίνητρο, ίσως και η νοσταλγία του κήπου στο Μυστρά και η ανησυχία, αν μας άφησαν κανένα λεμόνι..
Φτιάχνοντας την κρέμα, φιλοσοφούσα μετ'ευτελείας, για τα ξινά γλυκά και τη ζωή την ίδια, που διαμορφώνει καταστάσεις και τα θέλει όλα. Τα πικρά γλυκά, τα ξινά, τα απλά και τα δύσκολα.. Στίβεις, ξεζουμίζεις το αρωματικό μισό του λεμονιού που έθαλλε στο αειθαλλές του δενδράκι πριν λίγο.Ενώ μάλιστα, φαίνεται ότι όλα τελειώνουνν εκεί, αυτό μεταμορφώνεται σε κάτι άλλο, με παρούσα πάντα τη γεύση και το χαρακτήρα του.
Έτσι και οι καταστάσεις σήμερα, μοιάζει να συνθλίβουν το μικρό βαρκάκι της ζωής μας,να μας "ξεζουμίζουν", αλλά σίγουρα, αν υπάρχει "χαρακτήρας", θα πάμε παρακάτω, ίδιοι και αλλαγμένοι μαζί. Χωρίς να ξεχνάμε, χωρίς να χάνουμε τα πολιτιστικά μας γνωρίσματα.
Αλήθεια, υπάρχει ανέκδοτο; Ασφαλώς:
- Γιατί οι Πόντιοι αθλητές στίβουν πολλά λεμόνια;
- Για να βγουν πρωταθλητές στο στίβο..
Υπάρχουν και τραγούδια, παραδοσιακά ελληνικά και γνωστά ξένα. Από αυτά επέλεξα ένα από αυτά, των Fools Garden.
-Tσάι με Λεμόνι κανείς;

Ύστερον: Ωραίο το άρθρο Γιανναρά στην Καθημερινή 16-1-11, "να σωθεί η ελληνικότητα τώρα που τελειώνει ο Ελλαδισμός.."

Νέα χρονιά, με δεμένο το δεξί

2011-01-08T00:10:00.009+02:00

Kαλή Χρονιά, με Ευλογίες και εσωτερική δύναμη, που κανείς δεν μπορεί να την αφαιρέσει!
Χρόνια πολλά, καθυστερημένα σε όλους τους φίλους blogger και μη, που γιορτάζουν έως σήμερα! Βασιλική, Λία, Βασίλη, Φωτεινή, Φάνη, Γιάννη, Ιωάννα..

Στην έξοχη, την καλλιτεχνική φωτογραφία του Κυριάκου Τριλιούρη, ο Μυστράς! Μετά τον Καλλικράτη!
Ο πάλαι ποτέ ένδοξος Δήμος, υπάγεται πλέον στη Σπάρτη! Έχει ο καιρός γυρίσματα..Όπως τότε, μετά την επανάσταση, το 1834, η Διοίκηση μετακόμισε από το Μυστρά, στη Σπάρτη. Στη νέα όμορφη πολιτεία του Βαυαρού αρχιτέκτονα-πολεοδόμου Εδουάρδου Σάουμπερτ και της έδωσε ζωή, κατοίκους και στελέχη..
Τότε που υπήρχε παιδεία, μεράκι και αισθητική ώστε να διαπρέψει η νέα μικρή πολιτεία με την άριστη ρυμοτομία και τα νεοκλασσικά της. Θυσία στον Μολώχ της απληστίας και της αντιπαροχής οσημέραι...Τι αστείο, ένας "ξενομερίτης" ο Σάουμπερτ, την ίδρυσε, ένας άλλος "ξενομερίτης" αντιπαροχέας, την αποδομεί..

Τώρα γιατί η χρονιά με "δεμένο το δεξί".. εε αν βλέπει κανείς τα ταξιδάκια του ..Γκιούλιβερ στους Μπλεφούσκους..καταλαβαίνει!
(Ακούς εκεί, να τους πείθουμε στην εξωτερική πολιτική, ότι δεν ..δαγκώνουμε! Ακόμα και ο ιδιοκτήτης του Αζόρ, βάζει τεράστια πινακίδα, ΠΡΟΣΟΧΗ~ Ο ΣΚΥΛΟΣ ΔΑΓΚΩΝΕΙ..)

Ακούμε αυλό του Πανός,hijo de la luna

Eλληνίδες, 'Eλληνες XΑΜΟΓΕΛΑΣΤΕ

2010-12-31T23:26:00.006+02:00

Χρόνος είναι, θα περάσει!
Αυτό που είναι δύσκολο να περάσει, είναι ο ανίσχυρος θυμός μας όταν ο κάθε Ευρωπαίος πικραμένος,π.χ. δηλώσεις Σαρκοζί, μας έχει για κλώτσο και για μπάτσο.
Ο ανίσχυρος θυμός μας, για όλες αυτές οι τρίλυρες κότες, που στηρίζανε και ψηφίζανε και προσυπογράφανε συμφωνίες, χαλκευμένους προϋπολογισμούς και διεφθαρμένους κυβερνώντες, που καλύπτονται πίσω από ασυλίες, ιδιότητες και παχυλούς μισθούς. Ο φόβος να μη χαθεί η βο(υ)λή και βόλεψή τους, δεν τους αφήνει να σκεφθούνε, πρακτικά και εθνικά..
Ο ανίσχυρος θυμός μας για όλους αυτούς, που με κομματικές κονκάρδες, χρωματικές διακρίσεις και παρωπίδες παγκοσμιοποίησης, πατούν στον αρνητικό κάλο της φυλής, την διάσπαση, τον παραλογισμό..Αλλά δεν θα τους περάσει..
Χαμογελάστε λοιπόν, μάλλον γελάστε με κάθε ευκαιρία! Μόνο έτσι φυγαδεύεται ο θυμός και ο φόβος! Κοροϊδέψτε κατάμουτρα όλους αυτούς, τον ίδιο τον εαυτό μας.. Διεκδικήστε χώρο..
Αέρα!! Αέρα για τη νέα χρονιά..

Η γελοιογραφία είναι από τις πετυχημένες του Χρήστου Τολιάδη και δημοσιεύεται ερήμην του, ας με συγχωρήσει..

Μια κάρτα μα ποιά κάρτα

2010-12-22T23:57:00.006+02:00

Πήρα μια κάρτα-μία μόνο- χριστουγεννιάτικη, από Αυστραλία. Μια ευχάριστη ομολογουμένως έκπληξη! Οι μόνες κάρτες, βλέπετε, που κυκλοφορούν, είναι οι ..Cartes de visites! Oι επίκαιρες, οι επετειακές κάρτες πια δεν είναι χειρόγραφες, ούτε καν παραδοσιακές. Εξαιρετικές,όμως, με επίκαιρη μουσική και ευχάριστα animation, όπως αυτή
Peaceful ή εκείνη
Stars ή η πολύ γνωστή παιχνιδάρικη !
Μεταφέρουν με τον ίδιο τρόπο και εξίσου εντυπωσιακά τα αισθήματα και τα μηνύματα των ημερών στον κόσμο, που τιμά και γιορτάζει τα Χριστούγεννα.
Κάποτε οι κάρτες είχαν σαφές το μήνυμα της θρησκευτικής εορτής ή της Πρωτοχρονιάς, με ευχές για το νέο έτος και υγεία! Βέβαια ξεκίνησαν εμπορικά όπως μπορούμε να θυμηθούμε στο παλαιό άρθρο μου εδώ, του 2007 και εδώ, για ένα άρθρο στο blog ΗfL. Υπήρχαν και σαφή κάποια μηνύματα-άλλοθι- της φιλανθρωπίας, "ντύστε τους γυμνούς", "ταΐστε τους πεινασμένους", που καταδείχνει ότι και τότε το 1843 ή το 1881, ο κόσμος είχε προβλήματα επιβίωσης.
Παρατηρούμε όμως, ότι όλο και περισσότερα Χριστούγεννα,πιά, δεν έχουν κέντρο τον Χριστό. Οι επιτήδειοι, πολιτικοί της παγκοσμιοποίησης και παγκοσμιοποιημένοι έμποροι της κατανάλωσης και της ανάλωσης, έντεχνα, έφεραν και αυτήν την Γιορτή στα μέτρα τους..Τα συνθήματα λιγώτερο φιλάνθρωπα..Ντυθείτε, προβληθείτε, ταξιδέψατε, καλοπεράστε, φάτε και πιείτε..
Αντιστεκόμαστε λοιπόν.. Λιγώτερη κατανάλωση, περισσότερη σκέψη, διαπροσωπική επικοινωνία, μεγαλύτερη και εσωτερικότερη συμμετοχή στα πνευματικά δρώμενα. Στο τέλος -τέλος, ο Χριστός, που ημέρεψε, ομόρφυνε, το ανθρώπινο πνεύμα, που δεν ξεχώρισε άνδρα από γυναίκα και δίδαξε την Αγάπη, εγεννήθη..

Φούρνος να μην καπνίσει

2010-12-17T13:57:00.011+02:00

O εξάδελφος Κυριάκος Τριλιούρης, φροντίζει να κεντρίζει τη νοσταλγία μου με τις ωραίες φωτογραφίες του. Δεξιά ο Κούτσης, έτσι λένε οι ντόπιοι το βράχο πάνω από το Παρόρι. Πάνω από ένα πανέμορφο φαράγγι που κατεβάζει τα νερά του Ταΰγετου, βουερά το χειμώνα, χειμαρρώδη, ήπια το καλοκαίρι. Που κατεβάζει παγωμένες ριπές αέρα ακόμα και τα ζεστά βράδυα κατακαλόκαιρο.
Ιδιαίτερη η χλωρίδα και πανίδα του, (ακόμα μιλούν οι ντόπιοι για το μαύρο δρακόμορφο φίδι στο μονοπάτι), δεσπόζει στις μικρές και μεγάλες σπηλιές. Μιά από αυτές φιλοξενεί ναΐσκο της Παναγίας της Λαγκαδιώτισσας και γιορτάζει στις 2 Ιουνίου. Αυτή η γεωλογική διαμόρφωση έχει αιτία τον παλαιό μεγάλο σεισμό του 464 π.Χ. Η "εύσειστος και καιετάεσσα" Λακωνία άλλωστε, έχει να παρουσιάσει πολλά σπήλαια γνωστά και άγνωστα, όπως και "καιετούς" (χάσματα), με την αποταγή των κορυφών του Ταΰγετου..

Στα πόδια του Ταΰγετου, έχουν χτιστεί πολλά όμορφα χωριά, με ζεστούς ανθρώπους, με καλονοικοκυρές, που περιποιούνται σπίτια, αυλές και κήπους, που φτιάχνουν όμορφα πράγματα, νόστιμα φαγάκια και γλυκά. Μιας τέτοιας χρυσοχέρας νοικοκυράς είναι και ο φούρνος που φωτογράφισε ο εξάδελφος.
Από τα χεράκια της έχουμε φάει γλυκό ψωμί, παξιμάδια,κουλουράκια, μοσχοβολιστές καρυδόπιτες και ραβανί. Κατσικάκι επίσης, με πατάτες, αγκινάρες και φρέσκια ρίγανη... ούπς..Σας μύρισε; Μοσχοβόλησε θαρρώ από τις χαραμάδες του φούρνου..
-Δήμητρα, καλή επιτυχία στα μελομακάρονα και τους φημισμένους σου κουραμπιέδες, καλές γιορτές με υγεία!

Noσταλγία και αναλγησία

2010-12-07T15:51:00.003+02:00

Ονειρεύτηκα πάλι το σπίτι μου, το σπίτι στη Σπάρτη.. Τέτοιες μέρες με γλυκό καιρό, γιασεμιά και τριαντάφυλλα, χρυσάνθεμα και αργοπορημένοι καντηφέδες, κυκλάμινα και κροκοκρινάκια, ίσως και τα άγρια ζουμπούλια στον κήπο θά είναι ανθισμένα..
Τι με κρατάει άραγε εδώ στην Αθήνα, τώρα που τα παιδιά μεγάλωσαν, αναρωτιέμαι..
Στη φύση δίπλα παρακολουθείς τις εναλλαγές της εποχής, το πρώτο χιόνι στην κορυφή του Ταΰγετου, τον έναστρο ουρανό από την ταράτσα μου, το πρωϊνό φεγγάρι πίσω από το Μυστρά, την εναλλαγή στο φώς που σε κάνει να εύχεσαι να ήσουν ζωγράφος..
Σε μια όμορφη , μικρή πολιτεία, όλα μοιάζουν ποιό εύκολα και σε κοντινές αποστάσεις. Οι σχέσεις πιο προσωπικές, με τους γείτονες ας πούμε, όταν λες δέκα καλημέρες βγαίνοντας από την πόρτα σου. Με τους καταστηματάρχες, ή με τις πωλήτριες, π.χ. στο s/m, που κάποια στιγμή σε χαιρετούν, γιατί σε έχουν προσέξει, δεν είσαι "αόρατος"..
Υπάρχουν και οι συγγένειες, που για κάποιους μετράνε και εγγίζουν, για άλλους, θύματα μιας πιο εγωκεντρικής εποχής έχουν πάψει να μετρούν το ίδιο. Μάλιστα πολλές ανάλγητες και αναίσθητες συμπεριφορές ξεκινούν από αυτές..
Βέβαια πάντα, όλες οι σχέσεις αυτού του είδους στις μικρές κοινωνίες, είναι δίκοπο μαχαίρι. Γνωστή η διπρόσωπη τάση , ο σχολιασμός, η μετάδοση φτιαχτών και αληθινών συμβάντων, η τρίχα που γίνεται τριχιά όταν αυτό το "μαγείρεμα" περπατάει... Τους νοιάζει πόσα χρήματα έχεις, αν εργάζεσαι ή πήρες σύνταξη ακόμα και τι αγοράζεις,πόσα κινητά και ποιά ακίνητα, γιατί άραγε; Γιατί άραγε η έκπτωση από την κοινή λογική και την ορθή συμπεριφορά, συμπαθών κατά τα άλλα ανθρώπων; Που ξέρουν να ξεκοκκαλίζουν τη μπριτζόλα τους με μαχαίρι και πειρούνι, αλλά χωρίς το ίδιο τακτ, να δαγκώνουν κομματιάζοντας τους γύρω; Γιατί ασχολούνται με τη ζωή των άλλων; Γιατί να πληγώνουν ίσως τους άλλους;
Ακούμε a la nanita nana

Ένας χρόνος χωρίς τον Σόλωνα

2010-12-04T16:06:00.012+02:00

Δέχτηκα ένα συγκινητικό email "ένα κομμάτι από την ψυχή" όπως λέει χαρακτηριστικά ο ίδιος, από τον κ.Φαίδωνα Σόλωνος Καρυδάκη, που ένα χρόνο πριν, ο φίλος μας μηχανικός ΤΑδύοΠΙ χαρακτήρισε "κορυφαίο συνάδελφο" σε σχόλιό του. Μου ανήγγειλε το μνημόσυνο χρόνου από το θάνατο του νεαρού γυιού του Σόλωνα, θύματος τροχαίου και εγκατάλειψης. Μου έδειξε το πρόσωπο ενός αγγέλου, ενός χαρούμενου και δραστήριου παιδιού σε κάποιες φωτογραφίες, που μάλλον δεν έχω το δικαίωμα να δημοσιοποιήσω, μου άνοιξε τη ματωμένη καρδιά του.. Αφου συλλυπηθώ δημόσια, ας μου επιτρέψει την αντιγραφή,

--ο οδηγός ερχόταν από ένα γιορταστικό επαγγελματικό δείπνο, οδηγώντας γρήγορα.. συναντήθηκαν.. ένα πεζό παιδί και ένα γρήγορο αυτοκίνητο.. Ο Σόλωνας πετάχτηκε 40 μέτρα μακριά, ο οδηγός συνέχισε χωρίς να σταματήσει.. --το χαμόγελό του που φώτιζε τον κόσμο γύρω του, χάθηκε για πάντα.. --η ζωή μας σκοτείνιασε, άλλαξε, για πάντα..

Είχαμε αφιερώσει δύο ποστ,παλαιότερα με ειδική αναφορά και ένα πρόσφατο γενικού προσδιορισμού για τα τροχαία ατυχήματα και τα θύματα εγκατάλειψης. Τα πρώτα όμως, αφορούσαν το θάνατο από παράτολμη οδήγηση μεθυσμένου οδηγού και εγκατάλειψη θύματος. Του ανήλικου 15 χρονών μόλις, νεαρού μαθητή, που πήγαινε σε χορό του σχολείου του. Τόσο το Σόλων-Σόλων ή πως δεν θα ξεχάσουμε αμέσως μετά το τροχαίο, όσο και το Μνήμη παιδιού κλπ συγκεντρώνουν ακόμα πολλές επισκέψεις γιατί το θέμα καίει, μιά και οι εγκαταλείψεις από τους ασυνείδητους οδηγούς, λόγω ατιμωρησίας, πληθαίνουν. Αλλά και γιατί το ανήλικο θύμα, γυιός εξαιρετικής αθηναϊκής οικογένειας,όπως σχολιάσανε και οι φίλοι και δικοί τους άνθρωποι, που πενθεί και θρηνεί ακόμα, ήταν ένα συμπαθέστατο παιδί, πολλά υποσχόμενο και πολύ αγαπημένο από τους συνομήλικους φίλους και συμμαθητές του.
Στο πρόσφατο ποστ του Μανώλη Ανδριωτάκη,παρατίθενται οι εντυπώσεις και τα συμπεράσματα της πρώτης θαραλλέας κίνησης, να συντριβεί η σιωπή γύρω από τα τροχαία, να εκφράσουν το "θυμό" τους οι οικείοι των επώνυμων θυμάτων σε αυτόν τον "ακύρηχτο εμφύλιο πόλεμο" κατά των, περιέργως,ανώνυμων θυτών.. Που, -στην Ελλάδα ζούμε- συνεχίζουν όχι μόνο τη ζωή τους σαν να μη συνέβη τίποτα, αλλά και να οδηγούν, αφού η αφαίρεση διπλώματος αφορά άλλες τροχαίες παραβάσεις...
Αντιγράφω σαν συνθήματα τις ενότητες της ημερίδας που έγινε στα τέλη Νοεμβρίου στο μουσείο Μπενάκη, με αφορμή τα τροχαία "εγκλήματα" και όχι ατυχήματα. Βλέπετε, η εμπλοκή σε τροχαίο, έχει εκφάνσεις και παράπλευρες απώλειες, στις ζωές αυτών που μένουν πίσω και πενθούν:

-ΤΑ ΤΡΟΧΑΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ
-«ΟΤΑΝ ΟΙ ΖΩΕΣ ΣΥΝΤΡΙΒΟΝΤΑΙ»
-ΤΑΧΥΤΗΤΑ –ΤΥΧΑΙΟΤΗΤΑ- ΑΠΩΛΕΙΑ
-ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΜΕ ΤΗ ΣΙΩΠΗ
…για αυτούς που χάσαμε, γι αυτούς που δεν θα ξεχάσουμε.

Yστερον: Η Ελενα Ακρίτα αναφέρεται επίσης, στην "πεζογέφυρα του Σόλωνα"
- Για τα "Νεανικά τροχαία" η αναφορά, από τους Πρωταγωνιστές.