காட்டுயிர் பதிவுகள் (KATTUIR / WILDLIFE)

காட்டுயிர் மனிதன் எதிர்கொள்ளல்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Sat, 29 Sep 2018 03:08:00 +0530

அல்லலுறும் காட்டுயிரை கண்டபோதெல்லாம் மனம் வாடினோம் என வள்ளலார் அடியொற்றி நாம் கூற வேண்டிய நிலையில் இன்றைக்கு இருக்கின்றோம். கானகத்தில் இருந்த மனிதன் ஓரிடத்தில் தங்கி, தாவர வகைகளில் இருந்து உணவை தயாரிக்கும்,பயிரிடும் முறையை அறிந்து கொண்டது முதல், தன் அறிவால் காட்டுயிர்களை பழக்கப்படுத்தவும்,கட்டுப்படுத்தவும் கற்றுக்கொண்டான். பயிரிடாப் பயிரை, இயற்கை விதிகளை உற்று நோக்கி கற்றுக்கொண்ட மனிதன், பயிரிட்டு வெற்றி கண்டவுடன், மீதம் இருந்ததை விலங்குகளுக்கு விட்டு கொடுத்தான். கற்காலம் கடந்த மனிதன், தன் உடமை, தனிஉடமை எனும் பேராசை தொடங்கிய போது, இயற்கை வழி வந்த தன் உறவு விலங்குகளை எதிரியாகக் கொண்டு, விலக்கி வேளாண்முறையை மாற்றி அமைத்தபோது, இயற்க்கை உயிர்களுக்கும், மனிதர்களுக்கும் நெறிமுறையற்ற தகராறை மனிதர்கள் தொடங்கி வைத்தனர். மனித நாகரீகத்தில் தொடங்கிய காட்டுயிர் எதிர்கொள்ளல், இன்று உச்சத்தை எட்டி நிற்கிறது. காலங்காலமாக நடந்து வரும் காட்டுயிர் மனித எதிர்கொள்ளலில், இன்று காட்டுயிர்கள் சில அழிந்தும், பல அழிவின் விளிம்பிற்கும் தள்ளப்பட்டுள்ளது.

INDIAN ELEPHANT

நம் நாட்டில் நகரம் மற்றும் கிராமம் வளர்ச்சியால் ஒருபுறம் காடுகள் அழிவதும், காடுகளில் உள்ள சோலைக் காடுகள், புல்வெளிகள் அழிக்கப்பட்டதால் காடுகளின் அடர்த்தி சுருக்கப்பட்டதாலும், காடுகளில் தனியார் விடுதிகள், தோட்டங்கள், தொழிற்சாலைகள் பெருமளவு ஏற்படுத்தபட்டதாலும், காடுகள் சுருங்கி, வனவிலங்குகளுக்கு உணவும், நீரும் பற்றாக்குறை ஏற்பட்டு திக்கற்று அலைவதால் மனித எதிர்கொள்ளல் ஏற்படுகிறது. மலைப்பிரதேசங்களில் தேயிலை தோட்டங்களும், சமவெளிகளில் தென்னை தோட்டங்களும் பச்சைப்பாலைவனமாக மாறிவிட்டப் பிறகும், பயிர்களுக்கும்,களைக்கும், களைச் செடிகளுக்கும் இரசாயன மருந்துகளை வீரியமாக தெளித்து அழித்த பிறகு, தாவரங்களை உணவாக உண்டு வாழும் விலங்குகள், உணவுக்கு எங்கு செல்லும்? இது தவிர அயல்தாவரங்களான கற்பூரம் மற்றும் சீகை ஆகியவை தொழிற்சாலைகளுக்காக காடுகளில் பெருமளவில் வளர்க்கப்பட்டதால், வளர்க்கப்பட்ட நிலங்களில் கானகத்தன்மை மாறியதன் காரணமாக நிலத்தடி நீர் பெரும் அளவில் உறிஞ்சப்பட்டு நீர் ஊற்றுகளும்,சிற்றோடைகளும் அற்று போய் விட்டது. இம்மரங்கள் வளர்ந்துள்ள பகுதிகளில் புல்,பூண்டு முளைப்பது தடைப்பட்டுள்ளதால் புற்களும், செடிகளும் இல்லாத நிலத்தில், அயல் புதர் செடிகள் ஆக்கிரமித்துள்ளன. விவசாய நிலங்கள் மற்றும் தேயிலை தோட்டங்களில் வன விலங்குகளுக்கு உணவாக இருந்த களைகள், களைக்கொல்லி மருந்துகள் அடித்து கட்டுப்படுத்தப்பட்டுவதால் வனவிலங்குகளுக்கு உணவு பற்றாக்குறை ஏற்படுகிறது.

காட்டோர கிராம விவசாயத்தில் கரும்பும், வாழையும் பெரும் அளவில் பயிரிடப்படுகின்றன. காட்டில் உணவின்றி அல்லல்படும் யானைகள், எத்திசையில் வெளியேறினாலும் அங்கு தோட்டங்களால் கவரப்பட்டு, உணவுக்காகவும், நீருக்காகவும் நுழைகின்ற போது மனிதர்களால் கொடூரமாக தாக்கப் படுகின்றன. பட்டாசுகளால் விரட்டப்படும் யானைகள் தீப்புண்கள் ஏற்பட்டு ரண வேதனையில் மனிதர்களை கண்டாலே கோபம் கொள்ளும் அளவிற்கு, யானைகளின் உளவியலில் கொடூர வில்லனாக மனிதன் மாறி விட்டான். யானைகள் மட்டுமல்லாது தோட்டத்து பயிர்களை நாடி, மான், காட்டுப்பன்றி, சிறு தாவர உண்ணிகள் வருவதால், பல்லுயிர் சூழல் விலங்குகளில் வரிப்புலிக்கு அடுத்த வரிசையில் இருக்கும், அழிவை நோக்கி சென்று கொண்டிருக்கும் சிறுத்தையும் தன் இரை விலங்கை தேடித் தோட்டத்திற்கு வருகின்றன. மகாராஷ்டிர மாநிலத்தில் உள்ள நாசிக்கிலும், புனேவிலும் ஏராளமான கரும்பு தோட்டங்கள் இருக்கின்றன. இந்த தோட்டங்கள் சிறுத்தைப்புலியின் வாழ்விடமாகவே மாறிவிட்டன. பல முறை சிறுத்தைப்புலி – மனித எதிர்கொள்ளல்(மோதல்கள்) ஏற்பட்டு அதில் பல சிறுத்தைகள் கொல்லப்பட்டன. தமிழகத்தில் வால்பாறை பகுதிகளில் இது போன்ற சம்பவங்கள் நடைபெற்றாலும், சிறுத்தைகள் கூண்டு வைத்து பிடிக்கப்பட்டு, வேறொரு கானகப் பகுதியில் விடப்படுகின்றன. கூண்டு வைத்து பிடித்து வேறு இடத்தில் விடுவதும், கொல்லப்படுவதும் ஏறக்குறைய ஒன்றுதான் என்பதற்கு பல சான்றுகள் நம் நாட்டில் உண்டு.

தமிழகத்தில் கடந்த சில ஆண்டுகளாக தொடர்ந்து அதிகரித்து கொண்டே செல்லும் மனித-விலங்கு எதிர்கொள்ளல் குறித்த விழிப்புணர்வு கருத்துக்கள் ஊடகங்கள் வழியாக, செவி வழியாக பரப்பப் படவேண்டும். காட்டுயிர்கள் இன்றி கானகம் இல்லை, கானகம் இன்றி மனிதர்கள் வாழ இயலாது என்பதை அழுத்தம் திருத்தமாக அனைவருக்கும் கற்பிக்கப்பட வேண்டும். காடுகள் அழிந்து வருவதும், காட்டுயிர்கள் அழிவின் விளிம்புக்கு சென்று கொண்டிருப்பதும், வரைமுறையற்ற விவசாயம், கட்டுப்பாடுடற்ற பூச்சிக்கொல்லி (உயிர்க்கொல்லி) மருந்துகள், சகட்டுமேனிக்கு சுற்றுச்சூழலை சிதைப்பதும், கடந்த பல ஆண்டுகளுக்கு முன் இருந்த சீதோஷ்ண நிலை மாறி தற்போது பருவநிலை மாற்றம் ஏற்பட காரணங்கள் ஆகும். குறிப்பாக காட்டுயிர்கள் மீதான தவறான சொல்லாடல்களையும், வன்மத்தையும், மனிதர்கள் மனதளவில் மாற்றாமல், மாற்றம் ஏற்படாது.

"அக்ரி பிசினஸ்"
மாத இதழுக்கு எழுதிய கட்டுரை
ஏப்ரல் 2018.

பரிணாமத்தின் குரல்கள்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Fri, 16 Mar 2018 01:22:00 +0530

உலகை புரட்டி போட்ட அரசியல் புரட்சிகள் போல, உயிரினங்களின் தோற்றம் என்ற சார்லஸ் டார்வினின் ஆய்வு சிந்தனை, அறிவியல் உலகை புரட்டி போட்டது. உலக மனித குலத்திற்கு புதிய வெளிச்சத்தையும், புதிய சிந்தனையும் உண்டாக்கியது. அதற்கு பிறகு ஏற்பட்ட அறிவியல் ஆய்வுகள், புதிய கண்டுபிடிப்புகள் மனித குலத்தை பலப் படிகள் முன்னேற்றியது. இயற்கைப் பற்றியும், காட்டுயிர் பற்றியும், பரிணாமத்தின் பாதை பற்றியும், உலக மக்களுக்கு தெரியாத, புதிரான பல விசயங்களுக்கு, எளிய முறையில் விளக்கமளிதவர்களில் முக்கியமானவர் டேவிட் அட்டன்பரோ. காட்டுயிர்களின் வாழ்விடங்களுக்கு சென்று அதன் பரிணாமம், வாழ்வியல், உணவு சங்கிலி, மற்ற உயிரினங்களுடன் பிணைப்பு, போராட்டம் போன்ற பல்வேறு இயற்கை நுட்ப உறவுகளை விளக்கமாக அட்டன்பரோ ஆவணப்படுத்தியது தனித்தன்மை வாய்ந்தது, அவர் இயக்கிய காட்டுயிர் படங்களில் The Planet Earth, Life of Birds, The Trials of Life, Life in Cold Blood போன்ற தொகுப்புப் படங்கள் மிகப்பிரபலமானவை.

இப்புவியில் உள்ள அனைத்து வகையான உயிரினங்களையும் டேவிட் அட்டன்பரோ ஆவணப்படுத்தி இருப்பதை போன்ற பிரமிப்பை ஏற்படுத்துகின்றன அவருடைய காட்டுயிர் படங்கள். அவற்றை அறிவியல் தகவல் களஞ்சியம் என்றே கூறலாம். விலங்குகளின் அழிவிற்கு மனிதனே முக்கிய காரணம் என்றும், கிழக்காசிய நாடுகளில், குறிப்பாக இந்தியாவில் பல இனங்கள் அழிவின் விளிம்பிற்கு தள்ளப்பட்டு, அழிந்து கொண்டு இருகின்றன என்கிற டேவிட் அட்டன்பரோவின் ஆய்வு நாம் கவனத்தில் கொள்ள வேண்டிய ஒன்றாகும்.

அமெரிக்காவில் பிறந்து, இந்தியாவில் குடியேறி, குடியுரிமை பெற்று ஊர்வன வற்றிற்கு குறிப்பாக இந்திய பாம்புகளுக்காக தன்னை அர்பணித்துக் கொண்டவர் ரோமுலஸ் விட்டேகர். இந்தியாவில் சுமார் 270 வகையான பாம்புகளும், அதில் 40 வகையான பாம்புகளுக்கு மரணத்தை விளைவிக்க கூடிய நஞ்சு உள்ள பாம்புகள் எனவும், அதிலும் 4 வகையான பாம்புகளிடம் மட்டுமே மனிதர்கள் கடிபடுகிறார்கள். அந்த நான்கு வகையும் மருத்துவ ரீதியாக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த இந்தியப் பாம்புகள் எனவும் அறிவியல் அடிப்படையில் ஆய்வு செய்து பதிவு செய்தவர், இந்தியப் பாம்பு இயலின் அறிஞர் ரோமுலஸ் விட்டேகர். செங்கல்பட்டில் பாம்புக்குடி வனம் என்ற அவரது இல்லத்தில், நாங்கள் சந்தித்தப்போது, பாம்புகள் பற்றி அவரது களஆய்வு அனுபவங்களை கூறும்போது, ஒருவிசயம் எங்கள் சிந்தனையில் நன்றாக பதிந்தது, பாம்புகள் ஒரு முறை மனிதனை அவன் இருப்பிடத்தில் சந்தித்து உயிர் தப்பிவிட்டால், மறுமுறை அந்த இடத்திற்கு வருவதை தவிர்த்து விடும். இந்தியப் பாம்புகளை பாதுகாக்கும் விழிப்புணர்வு நம் நாட்டில் ஏற்பட்டதற்கு, ரோமுலஸ் விட்டேகரின் களப்பணி முக்கிய காரணம். குறிப்பாக தமிழ்நாட்டில் பாம்பு பிடித்து வாழும் இருளர்களின் இயற்கையான திறமையை, நஞ்சுமுறிவு மருந்திற்கும், மருத்துவதிற்க்கும் பயன்பாடு உள்ள மறுவாழ்விற்கு வித்திட்டவர் ரோமுலஸ் விட்டேகர். தமிழ்நாட்டில் பாம்புகளை பாதுக்காக்க வேண்டுமானால், பாம்புகள் பற்றிய அறிவியல் உண்மைகளை தமிழில் கற்பிக்கப்பட வேண்டும், சொல்லி தர வேண்டும் என தான் சந்திக்கும் இயற்கையாளர்களை வலியுறுத்தியவர். இவருடைய இந்தியப் பாம்புகள் நூல் தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டு நேஷனல் புக் டிரஸ்ட் 1999 ஆம் ஆண்டு வெளியிட்டது. ரோமுலஸ் விட்டேகர், இந்திய முதலைகள், கடல் ஆமைகள் போன்றவையையும் பாதுகாக்கும் முயற்சிகளிலும் ஈடுபட்டார், அதன் தொடர்ச்சியாக தெங்குமராடா மாயாறு, சென்னை போன்ற இடங்களில் முதலை பண்ணைகள் ஏற்படுத்தி களப்பணி ஆற்றியவர்.

ஆஸ்திரேலியாவில் மெல்போர்ன் அருகில் உள்ள ஈஸ்சென்டன் நகரை சேர்ந்த ஸ்டீவ் எர்வின், சாகசம் மூலம் மக்களை கவர்ந்து, காட்டுயிர் திரைப்படங்கள் வழியாக உலக மக்களை பரவசமூட்டினார். காட்டுயிர் பாதுகாப்புக்காக, காட்டுயிர்கள் அருகில் சென்று சாகசம் என்ற உத்தியை கையாண்டு உலக மக்களை கவர்ந்தவர். எர்வின் எளிய குடும்பத்தில் பிறந்தவர். ஆகவே எளிய மக்கள் ஆதரவு இல்லாமல் காட்டுயிர்களை காப்பாற்ற முடியாது என நம்பினார், ஆஸ்திரேலியா அடித்தள மக்கள் மொழியிலே காட்டுயிர் விவரங்களை தொகுத்து வழங்கினார். எர்வினின் சாகச நிகழ்ச்சிகள் தொலைகாட்சிகள் மூலம் பெரும் வரவேற்பைப் பெற்றது. அதன் மூலம் கிடைத்த தொகைகளை Wildlife Warrior’s Worldwide என்ற அறக்கட்டளை தொடங்கி காட்டுயிர் பாதுகாப்பிற்கும், ஆய்வுக்கும் ஏற்ற அமைப்பாகினார். ஸ்டீவ் எர்வின் கண்டுபிடித்த கடலாமைக்கு ‘Elseya Irwini’என்று பெயர் சூட்டப்பட்டுள்ளது. ஆஸ்திரேலியா பவளத்தீவுக்கு அருகில்Oceans Deadliest என்ற ஆவணப்படம் தயாரிக்க கடலுக்குள் திருக்கை மீனுக்கு அருகில் இருந்து படம் பிடிக்கும் போது, திருக்கை மீன் பயத்தில் வாலை சுழற்ற, அது தவறுதலாக எர்வினின் நெஞ்சில் குத்தி, இதயத்தை கிழித்தது, நெஞ்சில் இருந்த வாலை கையால் உருவி எடுத்த எர்வின், உடனே இறந்து போனார். காட்டுயிர் பாதுகாப்பிற்க்கு, தன் பயணத்தை சாகசத்தில் தொடங்கி, சாகசத்தில் முடித்து கொண்டார்.

ரோமுலஸ் விட்டேகர் மற்றும் ஸ்டீவ் எர்வின் இருவரும் குறிப்பிட்ட வகையான உயிரினங்களுக்காக தங்களை அர்ப்பணித்து கொண்டவர்கள். டேவிட் அட்டன்பரோ இப்புவி முழுவதும் உள்ள காட்டுயிர்களின் பாதுகாப்பிற்க்காக தன்னை அர்பணித்தவர். என்றாலும் அறிவியல் அடிப்படையில் காட்டுயிர் பாதுகாப்பை இம்மூன்று ஆளுமைகளும் வலியுறுத்துபவர்கள். எனவே இவர்களை இயற்கை ஆய்வாளர்கள், இயற்கை அறிஞர்கள் என போற்றப்படுவது சரியானதே, ஸ்டீவ் எர்வின் நம்மிடையே இல்லையென்றாலும், “எளிய மக்கள் மூலம் காட்டுயிரை பாதுகாக்க முடியும்” என்ற அவர் தந்த நம்பிக்கை நம்மிடம் இருக்கிறது.

புகழ் பெற்ற காட்டுயிர் ஆளுமைகளின் நேர்காணலை தமிழில் மொழிபெயர்த்திருக்கும், நண்பர் அருண் நெடுஞ்செழியன், வளர்ந்து வரும் இளம் இயற்கையாளர் மற்றும் சுற்றுசூழல் கள ஆர்வலர். உலகில் உள்ள சிக்கலான, ஆழமான கருத்துக்களை, அருண் நெடுஞ்செழியன் உள்வாங்கும் திறமை தனித்தன்மையானது. இதுபோன்ற உலக இயற்கை அறிஞர்களின் சிந்தனைகளை எளிய தமிழில் மொழிப்பெயர்த்து தந்தால், எதிர்காலத்தில் இயற்கையுடன் இயைந்த தமிழ் உலகம் நன்றி கூறும்.

பரிணாமத்தின் குரல்கள்-

நூலுக்கான அணிந்துரை

ஆசிரியர் : அருண் நெடுஞ்செழியன்

மார்ச் 2018

புல்விரியன் பாம்பு (Bamboo Pit Viper)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Thu, 21 Apr 2016 14:34:00 +0530

               சத்தியமங்கலம் வன விலங்கு சரணாலயம், தமிழகத்தின் நான்காவது புலிகள் சரணாலயமாக அறிவிக்கப்பட்ட பிறகு, நாங்கள் செல்லும் முதல் பயணம் இது, இரவும்,பகலும் பெரும் இரைசலுடன், கனரக வாகனங்கள் செல்லும் சத்தியமங்கலம் மைசூர் தேசிய நெடுஞ்சாலையில் சாலையோர ஊரான ஆசனூரில் ஓரிரவு தங்கி கானுலா செல்ல, ஈரோடு இயற்கை நண்பர் ஏற்பாடு செய்திருந்தார். சென்னையில் பணிபுரியும் நண்பர் பாலா, இன்டர்சிட்டி எக்ஸ்பிரஸில் மதியம் ஈரோடு வந்து சேர, அவரையும் அழைத்து கொண்டு, மாருதி வேகன்ஆர் காரில் சத்தியமங்கலம் வந்து சேர்ந்தனர். மாலை 4 மணிக்கு சத்தியமங்கலத்தில் இருந்து பயணத்தை தொடங்கினோம். மாலை நேரம் மேக மூட்டத்துடன் மழை வருவதைப் போல வானம் கருக்கலாக இருந்தது. ஒரு மணி நேரத்தில் திம்பம் வந்து சேர்ந்தோம்.
                          திம்பம் தேநீர் கடையில் எங்கள் கார் நின்றவுடன், தேநீர் அருந்துவதற்காக நாங்கள் காரை விட்டு இறங்கியவுடன், குளிர்ந்த காற்று எங்கள் உடலை வருடியது. தேன்சிட்டு பறவையின் இறகு ஒன்று, காற்றில் மிதந்து வந்து, கைகளில் மோதி விட்டு தரையில் விழுந்தது. இறகு கைகளில் பட்டவுடன் ஏற்பட்ட சிலிர்ப்பு, மனதிற்கு இன்பமான மகிழ்ச்சியை உண்டாக்கியது. கானக பகுதிகளுக்கு செல்லும் போது, உடலும், மனமும் புத்துணர்ச்சி அடைந்து, நம் மேல் படும் குளிர்ந்த காற்றும், பல்வேறு காட்டுப் பூக்களின் வாசனையும், இயற்கையான பொருள்களின் மோதலும், உரசலும், நம்மை உற்சாகப்படுத்தி, உடலை, உடல் உறுப்புகளை புத்துணர்ச்சி பெற செய்கின்றன. இது இயற்கைக்கும் நமக்கும் உள்ள பிணைப்பு. இந்த பிணைப்பு எதிர்காலத்தில், நமக்கும் நம் எதிர்கால தலைமுறைக்கும் கிடைக்குமா? என்ற ஏக்கத்தில் எங்கள் பயணத்தை தொடர்ந்தோம்.
                  ஆசனூர் ஆற்றங்கரையோர விடுதி ஒன்று ஏற்பாடு செய்யபட்டிருந்தது. விடுதி ஓரப் பள்ளத்தில் காட்டு மரங்கள் ஆங்காங்கே தென்பட்டது. காட்டு அத்திமரமும், காட்டு நாவல்மரமும் செழித்து வளர்ந்து இருந்தன. காரில் இருந்து நாங்கள் இறங்கும் போது, விடுதி பொறுப்பாளர் இரவு உணவிற்கான தேவைகளை அறிந்து, சரியாக இரவு 8 மணிக்கு கொண்டு வருவதாக கூறி விட்டு சென்று விட்டார். விடுதியின் ஓரத்தில் சுற்று சுவருக்கு அருகில் சென்றால், ஆற்றில் இருக்கும் காட்டு மரங்களிலிருந்து புள்ளினங்களின் ஓசை, இசை போல் மனதை மயக்கியது. நாங்கள் பள்ளத்தில் இருக்கும் மரங்களை கவனித்து கொண்டிருக்கும் போது இருவாட்சி பறவை (Indian Grey Hornbill) ஒன்று க்கீ....க்கீ....என்று ஓசையெழுப்பியபடி பறந்து சென்றது.
      இரவு உணவுக்கு பிறகு, இரவு கானக சாலையில் செல்வதற்கு, வனத்துறை அதிகாரியிடம் முன் அனுமதி பெற்று இருந்தோம். விடுதியில் இருந்து இரவு 10 மணிக்கு, நாங்கள் காரில் கிளம்பியவுடன், விடுதியின் பின்புறம் பள்ளத்தில் இருந்தது யானை கூட்டம் ஒன்று மேலே ஏறி, சாலைக்கு அருகில் வந்து நின்றது. எங்கள் கார் பக்கவாட்டில் யானை கூட்டம், நாங்கள் காரின் விளக்கை அணைத்து விட்டு, பெரிய காட்டுயிரை ஆவலோடு அருகில் இருந்து ஐந்து நிமிடங்கள் இரசித்து பார்த்தோம். காட்டு யானைகளை மிக குறைந்த தூரத்தில் பார்த்தது எங்களுக்கு மகிழ்ச்சி இரட்டிப்பாகியது.

மேற்கு தொடர்ச்சி மலையும், கிழக்கு தொடர்ச்சி மலையும் சங்கமிக்கும் தென் தக்காண பீடபூமி பரப்பில் பரந்திருக்கும் சத்தியமங்கலம் காடுகள், யானைகள் வாழ்விடங்களில் முக்கிய பகுதியாகும். 2011ஆம் ஆண்டு உலக இயற்கைப்பாதுகாப்பு நிதி அமைப்பு (WWF) எடுத்த கணக்கெடுப்பின்படி, சத்தியமங்கலம் சரணாலயத்தில் யானைகளின் எண்ணிக்கை 850, பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பு இதே வன பகுதியில் 1200 மேல் இருந்த இந்திய யானைகள், இன்றைக்கு குறைந்திருக்கிறன. இந்திய யானைகளின் ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளின் இயற்கையான வழித்தடங்கள் மனிதர்களால் சிதைக்கப்பட்டன, யானைகள் வாழ்விடங்கள் அழிந்து,சுருங்கி காடுகள்,காடு சார்ந்த பகுதிகள் வேலிகள் போடப்பட்டு, எல்லைக்கோடுகளால் தடுக்கப்பட்டன. இன்றைக்கு அழியும் நிலையில் இருக்கும் புலிகளுக்கு அடுத்ததாக இந்திய யானைகள் இடம் பிடித்து இருப்பது நமது பண்பாடு சீரழிந்து விட்டதையே காட்டுகிறது.

         ஆசனூர் பகுதியில் வன விலங்குகளின் வாழ்விடம் இன்றைக்கு தோட்டங்களாகவும், பண்ணைகளாகவும் மாறி விட்டது. யானைகள் வழித்தடங்கள் விடுதிகளாலும், தடுப்புவேலிகளாலும், மின்வேலிகளாலும் மறைக்கப்பட்டு, திசைமாறி அலைந்து திரிந்து தோட்டத்து உயர் மின்அழுத்தம் மிக்க மின்வேலிகளில் சிக்கி உயிரை இழக்கின்றன. மக்கள் தொகை பெருக,பெருக யானைகளின் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே வருகிறது.
            புகழ் பெற்ற முன்னாள் வேட்டைக்காரர் கென்னத் ஆண்டர்சன் 1960 களில், கெத்தேசால், கொள்ளேகால், திம்பம் மலை பகுதிகளில் தங்கியிருந்து வேட்டைக் கதைகளை எழுதி இருக்கிறார்.அவர் குறிப்பிடும் திம்பம் காட்டுபங்களா இன்றைக்கு சிறப்பு அதிரடிப் படை (Special Task Force) கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பொதுமக்கள் செல்வதற்கு அனுமதி இல்லை. கென்னத் ஆண்டர்சன் எழுதி இருக்கும் வேட்டைக்கதைகளில் கூறப்படும் சம்பவங்கள் அனைத்தும் கற்பனை மற்றும் மிகைப்படுத்தபட்டவை என இயற்கையாளர் தியோடர் பாஸ்கரன் குறிப்பிடுகிறார். இருப்பினும் கென்னத் ஆண்டர்சன் கதைகளை படித்து காடுகளில் சுற்றி திரிந்தவர்கள் ஏராளம். கென்னத் எழுதிய எட்டு நூல்களில் இருபது கதைகளை எழுதியிருக்கிறார். அவரது முதல் புத்தகம் Nine Man-Eaters and One Rogue 1954 ஆம் ஆண்டு (George Allen & Unwin ltd) லண்டன் வெளியீட்டார்களால் ஆங்கிலத்தில் வெளியிடப்பட்டது. அவரது வேட்டைக்கதைகளைப் படித்த இயற்கை ஆர்வலர்கள் சிலர், கென்னத் ஆண்டர்சன் இயற்கை சங்கம் (Kenneth Anderson Nature Society) என்ற பெயரில் இயங்கி வருவது குறிப்பிட்டதக்கது. இச்சங்கம் மேலகிரி வன சரகத்தை சரணாலயமாக அறிவிக்கக்கோரி தமிழகஅரசிடம் கோரிக்கை விடுத்துள்ளது. கென்னத் ஆண்டர்சன் 1960களில் உலவிய பகுதிகளில் எங்கள் இரவு பயணம் தொடர்ந்தது.
                                           கொள்ளேகால் பாதையில் இரவு 10 மணிக்கு மேல் சென்றால் வேங்கை அல்லது சிறுத்தை இரண்டில் ஏதாவது ஒன்று உங்களது பார்வையில் தென்படலாம் என்று கடந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு நண்பர் ஒருவர் கூறியது நினைவுக்கு வந்தது, உற்சாகத்தோடு இரவு பயணத்தை தொடங்கினோம். சாலையின் இருபுறமும் கூர்மையாக கவனித்தவாறு ஜெருமேலம் பிரிவை தாண்டி சென்று கொண்டிருந்தோம். நடுஇரவு 12 மணிக்கு மேல் ஆகிவிட்டது எந்த விலங்கும் எங்கள் கண்களில் தென்படவில்லை. அதிகாலை பறவைகளை பார்ப்பதற்க்கு முன் அனுமதி பெற வேண்டும் என்பதால், எங்கள் பயணத்தை பாதியில் நிறுத்தி விட்டு விடுதிக்கு திரும்பினோம்.
               பூச்சிகளின் ஓசைகளுக்கு இடையே, மலைப்பாதையில் ஒரு திருப்பத்தில் திரும்பி காரை ஓட்டி வந்த நண்பர் “சார் சாலையின் நடுவில் பாம்பு” என்று சத்தமாக கூறினார். காரை நிறுத்த சொல்லி, காரை பின் நோக்கி செலுத்தி, காரை விட்டு இறங்கினோம். சாலையின் நடுவில் சுருள் கம்பி போல் சுருண்டு, தலை மட்டும் நீண்டு, பாம்பு அசையாமல் இருந்தது, பாம்பின் தலை மட்டும் அசைந்தது, அதன் வாயிலிருந்து நாக்கு வெளியே வந்து உள்ளே சென்றது. நாங்கள் ஆபத்தானவர்கள் அல்ல என்பதை பாம்பு அறிந்து கொள்ளும் வரை சற்று அமைதியாக நின்று பாம்பை இரசித்து கொண்டு இருந்தோம்.

                 உன்னிச்செடி குச்சி ஒன்றினை எடுத்து பாம்பை மெல்ல தூக்கி காரின் விளக்கு வெளிச்சத்தில் பார்த்த பொழுது புல்விரியன் பாம்பு (Bamboo Pit Viper -Trimeresurus Gramineus) என அடையாளம் தெரிந்தது. மங்கலான புல் பச்சை நிறத்தில் கழுத்து சிறுத்து, அகன்ற முக்கோண தலையுள்ள, அடிப்புறம் வெண்மையான, சுமார் 1 ½ அடி நீளம் இருந்தது. குளிர்ந்த இரவில், சாலையை கடந்து வரும் சிறுபல்லி, ஓணான், தவளைகளை வேட்டையாடுவதற்காக சாலையின் நடுவில் புல்விரியன் பாம்பு அமர்ந்திருக்கிறது. பொதுவாக பகலில் தூங்கி விட்டு இரவில் வேட்டையாடும் இப்பாம்பு, கிழக்கு தொடர்ச்சி மலை பகுதிகளில் குறிப்பிட்ட இடங்களில் மட்டுமே வாழ கூடிய (Endemic) பகுதிகளில் காணப்படுகிறது. புல்விரியனின், புல் போன்ற பச்சை நிறத்தின் மேல்புறத்தில் சிதறிய கறுப்பு வளையங்கள் தென்படுகிறது. பெரும்பாலும் மரம், செடிகொடிகள் மற்றும் மூங்கில் செடிகளில் வாழ்வதால், மூங்கில் செடியில் அசையாமல் நீண்டு இருந்தால், மூங்கில் செடியின் கிளை போன்று தோற்றமளிக்கும். சிறப்பான உருமறை தோற்றத்தால் இப்பாம்பை மூங்கில் விரியன் என்று சிலரால் அழைக்கப்படுவது பொருத்தமாக இருக்கிறது.
               பொதுவாக குழி விரியன் (Pit Vipers) பாம்புகள் நம் நாட்டில் 15 வகைகள் காணப்படுகின்றன. தென் இந்தியாவில் மட்டும் ஐந்து வகையான குழி விரியன்கள் காணப்படுவதுடன், மேற்கு மற்றும் கிழக்கு மலைத் தொடர்களில் குறிப்பிட்ட உயரங்களில், குறிப்பிட்ட இடங்களில் மட்டுமே வாழ கூடிய (Endemic) 4 வகையான குழி விரியன் பாம்புகள் (Pit Vipers) காணப்படுகின்றன. 1. Large- scaled Pit Viper (Trimeresurus macrolepis) 2. Malabar Pit Viper (Trimeresurus malabaricus) 3. Horseshoe Pit Viper (Trimeresurus strigatus) 4. Bamboo Pit Viper (Trimeresurus Gramineus). மற்றொரு வகையான திமில் மூக்கு விரியன் பாம்பு (Hump-nosed Pit Viper - Hypnale hypnale) மேற்கு மலைத் தொடரில் வடக்கு பெல்காம் வரையில் பரவலாக காணப்படுகின்றன. நாங்கள் ஆசனூர் பகுதியில் பார்த்த புல்விரியன் பாம்பும் (Bamboo Pit Viper -Trimeresurus Gramineus) குழி விரியன் பாம்புகளின் வகையை சார்ந்தது.


                                பரிணாமத்தில் பாம்புகளின் பங்களிப்பு மகத்தானது. புழு, பூச்சிகள், எலிகள், தவளைகள், சிறு பறவைகள் போன்ற உயிரினங்களை உணவாக்கி, உயிரினச் சூழல் சம நிலையில் இயங்குவதற்கு, இப்புவியில் பாம்புகளின் பங்கு இன்றியமையாதது. நம் நாட்டில் காடுகள், சமவெளிகள், மலைகள், சதுப்பு நிலங்கள், நீர் நிலைகள் என பல்வேறு தட்ப வெப்ப இடங்களில், சுமார் 270 வகையான பாம்புகள் வாழ்கின்றன. அதில் சுமார் 40 வகையான பாம்புகளுக்கு மனிதர்களுக்கு மரணத்தை விளைவிக்க கூடிய அளவிற்கு நஞ்சு இருப்பினும், சிறப்பாக மருத்துவத்திற்கு பயன்பட கூடிய நான்கு வகை பாம்புகளின் கடி தான், இந்தியாவில் ஆண்டு ஒன்றிற்கு சராசரியாக 50,000 மக்கள் மரணத்தை தழுவுகிறார்கள். இதில் 90 சதவீதம் சரியான மருத்துவ சிகிச்சை இன்றியும், நஞ்சு முறிவு மருந்து பற்றாக்குறையாலும் (shortage of Anti Venom) மனிதாபிமானமற்ற அலட்சியத்தாலும் மக்கள் மரணம் அடைகிறார்கள்.

மனிதர்கள் வாழ்விடங்களில் அருகில் வாழும் நான்கு வகை பாம்புகள் 1.நல்ல பாம்பு என்று அழைக்கப்படுகிற நாகம் (Cobra (Naja naja) 2.கட்டு விரியன் என்று அழைக்கப்படுகிற கட்டு வரியன் (Common Kriat-Bungarus caeruleus) 3. கண்ணாடி விரியன் (Russell’s Viper (Daboia russelii) 4. சுருட்டை விரியன் (Saw-scaled Viper (Echis carinatus)

நாகங்களில் ஐந்து வகைகள் நம் நாட்டில் காணப்படுகின்றன. 1. நல்ல பாம்பு (Spectacled cobra) .2. நாகம் (Monacled cobra) 3. அந்தமான் நாகம் (Andaman cobra) 4. மத்திய ஆசியா நாகம் (Central Asian cobra) 5. கரு நாகம் (King cobra) இதில் இராஜ நாகம் என்று அழைக்கப்படுகிற கரு நாகமும் அடங்கும். கரு நாகங்கள் அடர்ந்த மழைக்காடுகளில் வாழ்தாலும், சில சமயங்களில் காடுகளை ஒட்டி உள்ள ஆற்றங்கரை சமவெளி பகுதி மற்றும் தேயிலை தோட்டங்களுக்குள் இரையை தேடி வருவது கண்டறியப்பட்டுள்ளது. கரு நாகங்கள் மனிதர்களை கடிப்பது மிக அரிது என்றாலும் கடந்த 20 ஆண்டுகளில், தென்இந்தியாவில் நான்கு மனிதர்கள் இதன் கடிக்கு ஆளாகி இறந்து இருப்பது பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது. தமிழ் நாட்டில் நல்ல பாம்பு பரவலாகவும், கரு நாகம் மழைக்காடுகளிலும் காணபப்டுகின்றன. இதன் நஞ்சு, நரம்பு மண்டலத்தை (Neurotoxin venom) பாதிக்க கூடியது.

           Kraits எனப்படுகிற வரியன் வகை பாம்புகள் ஐந்து வகைகள் நம் நாட்டில் காணப்படுகின்றன. 1.Common krait 2.Banded Krait 3.Andaman Krait 4.Black Krait 5. Wall’s Sind Krait ஐந்து வகை வரியன் பாம்புகளில் பொதுவாக கட்டு விரியன் என்று அழைக்கப்படுகிற இப்பாம்பு தமிழகம் முழுவதும் பரவலாக காணப்படுகின்றன. இதன் நஞ்சு நரம்பு மண்டலத்தை (Neurotoxin venom) பாதிக்க கூடியது.
           Vipers எனப்படுகிற விரியன் வகை பாம்புகள் மூன்று வகைகள் நம் நாட்டில் காணப்படுகின்றன. 1. கண்ணாடி விரியன் - Russell’s Viper   2. லேவெண்டின் விரியன்- Levantine Viper 3. சுருட்டை விரியன்- Saw-scaled Viper. கண்ணாடி மற்றும் சுருட்டை விரியன் பாம்புகள் தமிழகம் முழுவதும் பரவலாக காணப்படுகின்றன. நம் நாட்டில் விரியன் வகை பாம்பு கடிகள் மூலம் ஏற்படும் மனித இறப்புகள் அதிகம் என அரசு மற்றும் தனியார் நிறுவன ஆய்வுகள் கூறுகின்றன. விரியன் வகை பாம்புகள் மனித வாழ்விடங்களில் ஒட்டி உள்ள பகுதிகளில் தன் இரையை சார்ந்து வாழ்வதாலும், மனிதர்களின் கவன குறைவாலும், வெளிச்சம் குறைவான நேரத்தில் பாம்புகளின் மேல் மனிதர்களின் கால் படுவதாலும் விரியன் பாம்புகளின் கடி என்னும் விபத்து ஏற்படுகிறது. எந்த சூழ்நிலையிலும், தன் மேல், எதுவும் படாத வரையில் அவசரபட்டு பாம்புகள் கடிப்பதில்லை, தன் நஞ்சை விரயமாக்க விரும்புவதில்லை. சில நேரங்களில் தன்னை காத்து கொள்ளும் இயல்பூக்கத்தில் (Instinct) பொய்க்கடி (Dry bite) கடிப்பது உண்டு. பொய்கடி பட்டவர்களே அதிசயக்க தக்க வகையில் மருத்துவ சிகிச்சை இன்றி உயிர் பிழைக்கின்றார்கள். இதன் நஞ்சு இரத்த நாளங்களை (Hemotoxin venom) பாதிக்க கூடியது.
   பாம்புகள் எப்பொழுதும், எல்லா நேரங்களிலும் மனிதர்களை விட்டு விலகியே செல்கின்றன. தோட்டங்களிலும், வயல்வெளிகளிலும், காடுகள் அருகில் உள்ள கிராமங்களிலும், பாம்புகள் இருப்பது அறியாமல் அருகில் செல்லும் போது அல்லது மிதிபடும் போது மட்டுமே கடி என்னும் விபத்து ஏற்படுகிறது. ஊருக்கு ஒதுக்குப்புறம், தோட்டம் துரவுகளில், இரவு நேரத்தில் உறுதியான் தடித்த காலணிகள் அணிந்து செல்வதும், கைகளில் நவீன கைவிளக்கு எடுத்து செல்வதும் பாம்பு கடி என்னும் விபத்தை தவிர்க்க எளிய வழியாகும். கடிபட்டவர்களை உடனடியாக அரசு தலைமை மருத்துவமனைக்கு எடுத்து செல்வது மிக மிக அவசியம்.
சிறப்பான நான்கு வகை பாம்புகளை பற்றி மக்களுக்கு விழிப்புணர்வு வந்து விட்டால், பாம்புகளினால் மனிதர்களுக்கு ஏற்படும் கடியும், மரண பயமும் விலகும். மனிதர்களினால் பாம்புகளுக்கு ஏற்படும் தீங்கும், மரண தண்டனையும் நீங்கும். எல்லா வகையான பாம்புகளும் இயற்கையில் உயிரின வலைப்பின்னலில், உணவு சங்கிலியால் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. இன்னும் சிறப்பாக விவசாயத்திற்குப் பெரும் அளவு நன்மை கிடைப்பதில் பாம்புகளுக்கு முக்கிய பங்கு உண்டு. மனிதர்களுக்கு மறைமுகமான நன்மைகள் தரும் பாம்புகள் பற்றி அறியாமைகளாலும், பீதிகளாலும், தவறான நம்பிக்கைகளாலும் பாம்புகள் எண்ணிக்கை மிக வேகமாக குறைந்து வருவது கவலை தரும் செய்தியாகும்.
- திருப்பூர் அம்சா,
இயற்கை ஆர்வலர் .
நவம்பர்-டிசம்பர் 2015 'காடு இதழில்' வெளியான கட்டுரை.

இயற்கையை இரசித்தால்.....

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Mon, 14 Dec 2015 14:34:00 +0530

நமது கிராமப் புறங்களில் சுற்றி அலைந்து பாருங்கள், காடுகளுக்குள் அனுமதி பெற்று நுழைந்து பாருங்கள், ஏரி, குளம், குட்டைகளில் பறவைகளை கண்டு இரசித்துப் பாருங்கள், எந்த உயிரினங்களையும் தொல்லைப் படுத்தாமல் உற்று கவனித்துப் பாருங்கள், நமது மனநலம் மேம்படுவதுடன், வாழ்க்கை, இரசனையுடன் அமையும். பணத்திற்கும், புகழுக்கும், அந்தஸ்துக்கும் அடிமையாகாமல் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை வாழ முடியும், சமூகம் மேம்படும். ஆனால் நடைமுறையில் நாம் இயற்கையை விட்டு விலகியதோடு, இயற்கை சம நிலை குலைவதற்கும், அழிவிற்கும் வித்திட்டு விட்டோம். பார்க்கும் இடமெல்லாம் கான்கிரிட் கட்டடங்கள், காற்று மண்டலத்தை விஷமாக்கும் வண்டி, வாகனங்கள், தொழிற்கூடங்கள், மண்ணை மலடாக்கும் நெகிழி குப்பைகள், தண்ணீரை நாசமாக்கும் சாக்கடைகள் தேங்கி, கழிவுநீர் மறுசுழற்சி ஆகாமல் சுற்றுசூழல் பாதிக்கப்படுவதோடு மற்ற இயற்கை காரணிகள் அழிவதற்கும் நமது வாழ்வியல் காரணமாக அமைந்து விட்டது.

மண்ணின் மரங்கள் அழிந்து வருவதோடு, பூவரசு போன்ற மரங்கள் அழிவின் விளிம்பிற்கு போவதற்கும், மற்ற உயிரினங்கள் பேரழிவுக்கு உள்ளாகி வருவதையும் உணர்ந்து இருக்கிறோமா? வயற்புறம், ஆறு, குளம், கடற்கரை, காடு, என அனைத்தும் சீரழிந்து சின்னா பின்னாமாகிக் கொண்டிருப்பதை நாம் அறிவோமா? பல்லியில் இருந்து பாம்பு வரை, யானையில் இருந்து பூனை வரை அனைத்து வகை உயிரினங்களுக்கும் மனிதனே பெரிய எதிரியாக இருக்கின்றான்.

கானக பயணங்களில் பதிவான ஒளிப்படங்கள்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 23 Sep 2015 14:19:00 +0530

இயற்கையை நேசிப்போம்….

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 24 Jun 2015 15:05:00 +0530

இயற்கையோடு ஒன்றி மற்ற உயிரினங்களின் துணையோடு வாழ்ந்த வாழ்க்கை மாறிப்போய் அனைத்தையும் அழித்து, அடிமைப்படுத்தும் எண்ணத்தோடு, இன்றைக்கு மனித நாகரிகங்கள் வளர்ந்து வாழ்கின்றோம். உயிர் வாழ்வதற்கான ஊட்ட சத்திற்காகவும், உணவிற்காகவும் கொன்றால் பாவமில்லை, வேடிக்கைகாகவும், வெறிக்காகவும், விளையாட்டுக்காகவும் உயிர்களை கொன்றால் தான் பாவம், உயிர் வதை செய்வது உன்மத்தம், உணவுக்காக என்றால் பாவமில்லை என்ற மானுட பண்பாட்டில் பரிணமித்த மனித நாகரிக வளர்ச்சியில் "கொன்றால் பாவம் தின்றால் போகும்”என்ற பழமொழி வழக்கத்திற்கு வந்து இருக்கலாம். வளர்ப்பு விலங்குகளுக்கும், காட்டுயிர்களுக்கும் வேறுபாடு அறியாமல், இன்றைக்கு பேராசைக்காகவும், வியாபாரத்திற்காகவும், வசதி என்ற சுயநலத்திற்காகவும் காட்டுயிர்களை வெறி கொண்டு தாக்குவதும், அதன் வாழ்விடங்களை வேகமாக அழிப்பதும், வளர்ப்பு விலங்குகளை, பிராணிகளை அதி நவீன மருந்துகள் மூலம் சகட்டு மேனிக்கு உற்பத்தி செய்வதும், உயிர் இலக்கணம் தெரியாமல் பேராசைக்காக, வியாபாரத்திற்காக வளர்ப்பதும், கொல்லுவதும், கொல்லபட்டால் ஆனந்தம் அடைவதும் எந்த வகை உரிமை என்று தெரியவில்லை.

வீட்டிற்கருகில் இரவில் ஆந்தை குரல் எழுப்புவதை அபச குணம் என்கின்றோம், ஆந்தை எலிகளை வேட்டையாடி எலிகளின் பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்தி நமக்கு மறைமுகமாக நன்மை செய்வதை அறியாமல் இருக்கின்றோம். சாதாரணமாக கிராமப்புறங்களில் இருக்கும் வெண் ஆந்தையை நகர்ப்புறங்களில் பார்த்தால் “அதிசய பறவை” என ஆச்சரியப்படுகிறோம். காக்கை, குயில், குருவி, மைனா மற்றும் சில பறவைகளை தவிர எந்த பறவையைப் பார்த்தாலும் வெளிநாட்டு பறவை என கூறுகிறோம். குறிப்பாக ஊடகங்கள், நீர் பறவைகளை ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்து வந்த வலசை பறவைகள் என்று கூறுவதை நம்புகின்றோம். அலங்குவை (Ant Eater) பார்த்தால் அதிசய விலங்கு, இந்திய காடுகள் என்றாலே சிங்கம் வாழும், அது காட்டு ராஜாவாக இருக்கும் என நம்புவதுடன், சிங்கத்தின் குகையில் சென்று சிங்கத்தை சந்திப்போம் எனக் வசனமாக கூறுவதும், சிங்கம் தனியாக தான் வேட்டையாடும், பன்றிகள் தான் கூட்டமாக சுற்றி திரியும் என்றும் நம்புகின்றோம். கல்வி வளர்ச்சிக்கு பிறகு இயற்கையைப் பற்றிய நுண்ணுணர்வு அற்றவர்களாகவும், இயற்கையை புரியாதவர்களாகவும் மாறி விட்டோம். அத்துடன் இயற்கைக்கு தண்டனை கொடுக்க தெரியாது, ஆனால் பக்க விளைவுகளை உண்டாக்கும் என்பதையும் அறியாமல் வாழ்கின்றோம். எல்லா உயிர்களுக்கும் மனிதர்களே மிக பெரிய எதிரி என்பதை எப்பொழுது புரிந்து கொள்ளுகிறோமோ, அதற்கு பிறகு தான் இயற்கையை நம்மால் நேசிக்க முடியும்.

அழிவை நோக்கி நீலகிரி அறிக்குருவி (Nilgiri Pipit)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Thu, 6 Jun 2013 00:00:00 +0530

மே மாதம் இறுதியில் பௌர்ணமி தினத்து அன்று முதுமலை காட்டுப்பகுதியில் உள்ள சிறியூர் கிராமத்தில் இருந்து மாலை நேரத்தில் மசினகுடி நோக்கி காட்டுப்பாதையில், பொலிரோ ஜீப்பில் மெதுவாக வந்து கொண்டிருந்தோம். ஒவ்வொரு திருப்பத்திலும் கவனமாக இருபுறமும் கூர்ந்து கவனித்து கொண்டு, யானை நிற்கிறதா... என்று ஆவலோடு அனைவரும் அமைதியாக கவனித்து கொண்டும், கானகத்தை இரசித்து கொண்டும், இரதம் போல் சென்று கொண்டிருந்த வண்டி ஒரு திருப்பத்தில் திரும்பும் பொழுது, மயக்கும் மாலை வேளையில், இடப்புறம் புல் மேட்டில் அறிக்குருவி ஓன்று எங்கள் கண்களில் பட்டது. நாங்கள் பார்த்த அதே வேளையில் அறிக்குருவியும் தலையை நிமிர்த்தி எங்களை பார்த்தது. வண்டியை நிறுத்தினோம். சில வினாடிகளில் தலையைத் தாழ்த்தி புல்லில் மேயத் தொடங்கியது.

Pipits என்று பறவை இயலில் அழைக்கப்படும் அறிக்குருவிகள், பெரியது (Larger Pipits), சிறியது (Smaller Pipits), என பதிமூன்று வகைகள் காணப்படுகின்றன. இவற்றில் சில வகைகள் குளிர்காலத்தில் வலசைப் பறவைகளாக வந்து செல்கின்றன. பெரும்பாலும் இமயமலைப் பகுதியில் இருந்தும், வடமேற்கு மற்றும் வடகிழக்கு பகுதியில் இருந்தும் குளிர்காலத்தில் இந்தியா முழுவதும் இடம்பெயர்ந்து பரவலாக காணப்படுகின்றன. மேற்கு மலைத் தொடர்ச்சியில், குறிப்பிட்ட இடத்தில் மட்டும் வாழக்கூடிய (Endemic) அறிக்குருவி, நீலகிரி அறிக்குருவி, Nilgiri Pipit (Anthus Nilghiriensis) என்று அழைக்கப்படுகிறது. நீலகிரி அறிக்குருவி மேற்கு மலைத் தொடரில் உள்ள நீலகிரி மற்றும் பழனி மலை தொடர்களில் சுமார் 1000 மீட்டர் உயரத்தில் இருந்து 1500 மீட்டர் உயரம் வரை காணப்படுகின்றன. களக்காடு முண்டந்துறை பகுதியிலும் நீலகிரி அறிக்குருவிகள் காணப்பட்டு பதிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

அறிக்குருவிகள் (Nilgiri Pipit) வானம்பாடியைப் போல உடல்வரிகள் தோற்றமளித்தாலும் வானம்பாடி (Lark) குடும்பத்தை சேர்ந்தது அல்ல. அறிக்குருவிகள் வாலாட்டி (Wagtail) குடும்பத்தை சேர்ந்தது. தலை அமைப்பும், கால்களும் வேறுபடுத்திக் காட்டுவதை உற்று கவனித்து அறிந்துக் கொள்ள முடியும். இது சிட்டுக்குருவியை விட சற்று நீண்ட வாலும், நீண்டு மெலிந்த அலகும், உடலின் மேற்பாகம் தவிட்டு நிறத்தில் கருப்புக்கோடுகள் நிறைந்து காணப்படும். தெளிவான தவிட்டு நிற கண் புருவமும், உடலின் மேற்பாகத்தில் இருக்கும். கறுப்பு கோடுகளும் அறிக்குருவிகளை அடையாளம் காண உதவும். அறிக்குருவிகள் மரங்களின் நிழல்களிலும், புல்வெளிகளிலும், இரை மேயும் இடத்தில் அசையாது நின்று விட்டால், கண்களுக்கு புலப்படாது. தொல்லை ஏற்பட்டால் அருகில் உள்ள செடி அல்லது மரங்களின் கிளைகளில் சென்று அமர்ந்து கொள்ளும். நகர்ந்து செல்லும் போதும், இலைக்களுக்கு அடியில் உள்ள சிறு வண்டுகள், பூச்சிகள், விதைகள் போன்றவற்றை இரையாக மேயும் போதும் அதன் நடையும், வரிகள் உள்ள அதன் உடலும், நமது கண்களையும், மனதையும் மயக்கும்.

நீலகிரி அறிக்குருவிகள் மலைப்பகுதிகளில் உள்ள மண் தடத்தில் அல்லது சிறு கற்கள் அடர்ந்த சிறு மண் கட்டிகள் உள்ள ஓரத்தில் தட்டு போன்ற ஆழமில்லாத அழகான கூட்டை கட்டுகின்றன. சில இடங்களில் சிறு புதர் செடிகளுக்கு அடியிலும் அறிக்குருவிகளின் கூட்டை காண முடியும். கூட்டில் இரண்டு அல்லது மூன்று முட்டைகள் வெளிறிய மஞ்சள் நிற முட்டைகள் இருக்கும்.

மனிதன் கால் படாத காடுகளே இல்லை என்று குறிப்பு ஓன்று உள்ளது. நம் நாட்டில் மனித நடமாட்டம் மட்டும் அல்லாமல் மனித தலையீடும், அட்டகாசம் இல்லாத காடுகளே இல்லை எனலாம். ஒவ்வொரு வருடமும் கோடை காலங்களில் மனிதர்களால் தீ வைக்கப்பட்டு அழிந்து போகும் இயற்கை வளங்களும், அழிந்து போகும் உயிரினங்களின் வாழ்விடங்களும் கணக்கில் எடுத்துக்கொள்ள படாத அழிவுகளின் நிலைகள் ஏராளம். விளைவுகள் நம்மை மெல்ல மெல்ல தாக்கி கொண்டு இருப்பது கூட அறியாமல், செய்த தவறையே திரும்ப திரும்ப செய்து கொண்டு இருப்பதும். இதை அறிந்தவர்களும், அரசும் வேடிக்கை பார்த்து கொண்டிருப்பது இயற்கை ஆர்வலர்களுக்கும், இயற்கை நேயர்களுக்கும் வேதனை அளிப்பதாக உள்ளது.

நீலகிரி அறிக்குருவிகள், புல்வெளிகள், புற்கள் உள்ள சதுப்பு வெளிகள் சார்ந்து வாழும் மலைப்பகுதிகளில் கால்நடைகளின் மேய்சல் நிலமாக மாறி வருவதும் அதன் வாழ்விடங்கள் சேதாரம் ஏற்பட்டு மெல்ல அழிந்து வருவதும், நீலகிரி அறிக்குருவிகள் அழிவை நோக்கி தள்ளப்பட்டு வரும் பாதிக்கப்பட்ட இனமாக அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு வருடமும் மனிதர்களால் ஏற்படுத்தப்படும் தீயினால் காடுகளில் உள்ள புல்வெளிகளும், புதர் செடிகளும், சிறு தாவரங்களும் அதை சார்ந்து வாழும் உயிரினங்களும் அழிந்து வருவதுடன், நீலகிரி அறிக்குருவிகள் வாழ்விடங்கள் குறைந்து, சுருங்கி அதன் எண்ணிக்கையும் குறைந்து வருகின்றது. நாங்கள் பார்த்து கொண்டிருந்த அறிக்குருவி தலையை தூக்கி எங்களை பார்ப்பதும், பிறகு இரையை மேய்வதுமாக இருந்தது. அடுத்த முறை நாம் வரும் போது அறிக்குருவியோ அதன் வாழ்விடமான புல்வெளியோ இல்லாமல் இருக்கலாம். மனிதனின் அடுத்த தலைமுறைக்கு நீலகிரி அறிக்குருவி இது தான் என காட்டுவதற்காக ஒளிப்படங்களை எடுத்துக் கொண்டோம்.

பறவைகளை பார்த்து மகிழ்ச்சியோடு நாம் வீடு திரும்புவது போய், துக்கத்தோடு, கவலையோடு காட்டை விட்டு வெளியேறும் நிலை இன்றைக்கு வந்து விட்டது. அரிதான, அழகான பறவைகளை பார்க்கும் போது இனி இதை பார்க்க முடியுமா? என்கிற சந்தேகம் வந்து விட்டது. “பறவைகள் இன்றி மனிதர்கள் வாழ முடியாது” என்று பறவை இயல் அறிஞர் டாக்டர் சலீம் அலி கூறிய கருத்துப்படி நமது அடுத்த தலைமுறை வாழ முடியாத அவல நிலை ஏற்பட்டு கொண்டு இருப்பதை அறிய முடிகிறது. மெல்ல எங்கள் வண்டியை நகர்த்தினோம். வண்டி சத்தத்தில் நீலகிரி அறிக்குருவி விர்ர்ர்...... என்று பறந்து அருகில் உள்ள சிறு மரத்தின் கிளையில் அமர்ந்தது.

இயற்கையும் நண்பரும்.......... (White-rumped Vulture)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 13 Feb 2013 02:39:00 +0530

நம் நாட்டில் ஒன்பது வகையான பிணந்தின்னி கழுகுகள் உள்ளன. அதில் நான்கு வகைகள் தமிழ்நாட்டில் உள்ளன. இறந்த விலங்குகளை தின்று மறுசுழற்சி செய்து சுற்று சூழலை பேணி காப்பதால், இயற்கையில் இப்பறவைகளின் பங்களிப்பு மகத்தானது.காடும்,காடு சார்ந்த பகுதிகளும் செழிக்கவும், இவை சாப்பிடும் மிச்சங்களால் கிடைக்கும் எச்சங்களால் மண்ணில் நுண்யுயிர் வளம் பெருக துணை புரிகின்றன. இறந்த உயிரினங்களின் உடல்களையும், மற்ற விலங்குகள் தின்று விட்டு போன மிச்சங்களையும் உண்பதால் இவற்றை பிணந்தின்னிக் கழுகுகள் என்று பொதுவாக அழைக்கபட்டாலும், சங்க இலக்கியங்களில் பாறுகள் என்ற பதிவும், பழங்குடி மக்கள்களில் சிலரும் இவற்றை "பாறுக்கழுகுகள் " என்று அழைக்கப்படுவதும் மிக பொருத்தமாக இருக்கின்றன.

இந்த பாறுக்கழுகுகள் கடந்த இருபது வருடங்களுக்கு முன்பு வரை மனிதர்கள் வாழும் கிராம பகுதிகளில் இறந்து கிடந்த விலங்குகளை உண்பதற்கும், சுற்றுசூழல் துப்புரவுகளாக பரவலாக காணப்பட்டன. இன்றைக்கு அழிந்து வரும் ஆபத்தான உயிரினங்களின் பட்டியலில் இடம் பிடித்து விட்டது. காரணம் நாம் வளர்க்கும் கால்நடைகளுக்கு போடப்படும் வலிநீக்கி மருந்தான (Diclofenac) டை குளோப்பினாக் தான் என்பதை உலகம் முழுவதும் உள்ள ஆராய்சியாளர்கள் உறுதிப்படுத்தி, பத்து ஆண்டுகளுக்கு முன்பே பல நாடுகளில் தடையும் செய்யப்பட்டது. நம் நாட்டில் தடை செய்யப்பட்டு ஆறு வருடங்கள் ஆனாலும் இன்றைக்கும் கால்நடை மருத்துவர்களால் பரவலாக பயன்படுத்தபடுகிறது. ஏழை எளிய மக்கள் நிறைந்த நம் நாட்டில், மனிதர்களே குறைந்த செலவில் மருத்துவம் நாடி, தேடிப் போகும் போது, தாங்கள் வளர்க்கும் கால்நடைகளுக்கு அதிக விலையுள்ள மருந்துகளை வாங்கும் நிலைமை இல்லாத போது, டை குளோப்பினக் (Diclofenac) போன்ற மருந்துகளை எளிதில் பயன்படுத்துகின்றனர். மக்களிடம் ஏற்ற தாழ்வுகளும், அறியாமையும் மிகுந்துள்ள நிலையில், மறுபுறம் இயற்கையை காப்பாற்றுவது போன்ற சிக்கலான நிலைகளில் நண்பர் பாரதிதாசன் போன்ற இயற்கைவாதிகளின் சேவை மற்றும் களப்பணிகள் சாதாரணமானது அல்ல.

12-2-2013 The Hindu நாளிதழில் வந்த செய்தி

http://www.thehindu.com/todays-paper/tp-national/tp-tamilnadu/vulture-population-stabilising-in-moyar-valley/article4405915.ece

The Hindu : NATIONAL / TAMIL NADU : Vulture population stabilising in Moyar Valley

Common Jezebel (Delias eucharis)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 5 Dec 2012 21:00:00 +0530

கண்ணை கவரும் ஜெசபெல் (Common Jezebel- Delias eucharis) என்னும் வண்ணத்துப்பூச்சி, இந்தியா முழுவதும் எல்லா இடங்களிலும் காணப்படுகிறது. மரங்கள் அடர்ந்த காடுகளிலும், சமவெளிகளிலும் சாதாரணமாக காணப்படும் இவ்வண்ணத்துப் பூச்சிகள் சுமார் 7000அடி உயரத்தில் உள்ள பகுதிகளில் இருப்பது கண்டறியப்பட்டுள்ளது.

இவை பொதுவாக தோட்டங்களிலும், திறந்த வெளி காடுகளிலும், இரை தேடி மரங்கள் இடையே பறப்பதை காணலாம். அதன் இறக்கைகளில் மேல் புறம் கருப்பு இலைகளில் வெள்ளை மலர் சிறுதூவிகள் அழகாக அடுக்கி வைக்கப்பட்டது போல் காணப்படும். அடிப்புறம் மஞ்சள் மலரில், சிவப்பு சிறுதூவிகள் ஓரங்களில் அடுக்கப்பட்டிருக்கும். ஜெசபெல் வண்ணத்துப்பூச்சிகள் உயரமாக பறந்து திரியும், மலர்களில் தேன் குடிக்க மட்டும் தாழ்வாக பறக்கும்.

கருங் கழுகு (Black Eagle)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Sat, 25 Aug 2012 00:12:00 +0530

கடந்த மாதம் இயற்கை நண்பர்களுடன், கோத்தகிரிக்கு அருகே உள்ள குஞ்சபனை காட்டிற்கு, கானுலா சென்று இருந்தோம். பல்வேறு பறவைகளை பார்த்தோம், குறிப்பாக அடர்ந்த கானகத்தில் மட்டுமே காணப்படும் கருங் கழுகு (Black Eagle) எங்களுக்கு பார்க்கும் வாய்ப்பு கிடைத்தது. தமிழ் நாட்டு கழுகுகளில் கருங் கழுகு பெரியது, சுமார் 75 செ.மீ நீளமுள்ளது. இக்கழுகு சிறு பறவைகளையும், ஓணான், பாம்பு,அரணை போன்ற ஊர்வனவற்றையும், பறவைகளின் முட்டை, பறவைக் குஞ்சுகள் போன்றவற்றையும் வேட்டையாடி உண்ணும். இக் கழுகு இருக்கும் காட்டில், இதன் உணவுக்கான உயிரினங்கள் சிறப்பாக வாழ்கிறது என்று இயற்கை அறிவியல் கூறுகிறது. இயற்கை சமன் பாட்டை நிலை நிறுத்துவதில் கழுகுகளின் பங்களிப்பு சிறப்பானது,கருங் கழுகுகளின் சிறப்பும்,அதன் வாழ்வியலும், இயற்கை சமன்பாட்டில் முக்கிய பங்கு வகிக்கின்றன.
கருங் கழுகுகளின் சிறப்பை கேட்டு அறிந்த Times of India நிருபர் திருமதி சாந்தா தியாகராஜன் அவர்கள், எங்களிடம் பேட்டி எடுத்தார். செய்தி கடந்த 20-8-2012 அன்று Times of India வில் செய்தியாக வெளி வந்தது.

புலி யாருக்கு? ஆவணப் படம்- விமர்சனம்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Mon, 28 May 2012 00:25:00 +0530

புலி யாருக்கு? ஆவணப் படம்- விமர்சனம்

ஒரு மதிய வேளையில், கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்கள் கானகம் முழுவதும் பரவியிருந்த நேரத்தில், தக்காண பீட பூமியின் ஓரிடமான, மத்திய பிரதேசத்தில் உள்ள பன்னா தேசிய பூங்காவில் (இந்திய கரடி ஆராய்ச்சியாளரும்,இன்றைய ஆப்பிரிக்கா சிங்கம் மற்றும் வரிக்குதிரை ஆராய்ச்சியாளருமான திரு யோகனந்தின் விருந்தினர்களாக இருந்த சமயத்தில்) யானை சவாரி மூலம் புலியை தேடிச்செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

கானகத்தில் யானை மூலம் சுற்றி வருவது, காண முடியாத காட்டுயிர்களை கண்டு களிக்கும் ஓர் அரிய வாய்ப்பு. நாங்கள் புறப்பட்டு சில மணி நேரங்கள் ஆகியும் புலியை பார்க்க முடியவில்லை. மாலை நேரத்தில் கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்கள் மங்கத் தொடங்கிய நேரத்தில், யானையின் மேல் அமைதியாக கானக சூழலை அனுபவித்து கொண்டு, ஒரு பரவசமான மன நிலையில் இலயித்து இருக்கும் வேளையில், அசைந்து சென்று கொண்டிருந்த யானை அசையாமல் நின்றது. எங்கள் எதிரே, வரிப்புலி அமைதியாக, தண்ணீர் நிறைந்து இருந்த ஒரு குட்டையில் படுத்திருந்தது

நாங்கள் வியப்புடன் அந்த கம்பீரமான கானக செல்வத்தை, கண் கூசாமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோம்.யானை பீதியில் நடுங்கியது, யானையின் பின்புறம் “சொர்” என்று சப்தம், யானை பின்னால் நகர ஆரம்பித்தது. பாகன் அதன் தலையில் இரும்பு தடியால் தாக்கினா(ர்)ன். யானை அசைந்து அடம் பிடித்தது. நாங்கள் யானை நகர்ந்தால் பரவாயில்லை, அடிக்க வேண்டாம் என கூறினோம்.யோகனந்தும் இந்தியில் பாகனிடம் அடிக்க வேண்டாம் என கூறினார். பாகன் முரட்டுத்தனமாகவே நடந்துக் கொண்டார். இருப்பினும் யானை சற்று தள்ளியே நின்றது.

கதிரவனின் வெளிச்சம் குறைய தொடங்கியது. அரை மணிநேரம், நாங்கள் புலியை அதன் அருகில், யானையின் மேல் அமர்ந்து இருந்து பரவசத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். புலி அமைதியாக எங்களையே பார்த்த வண்ணம் இருந்தது. அதன் பார்வை “எங்களையும் வாழ விடுங்கள்” என்று கூறுவதைப் போல உணர்ந்தோம். கனத்த மனதுடன் நாங்கள் தங்குமிடத்திற்கு திரும்பினோம்.

பண்பாடு உடைய, பக்குவப்பட்ட, நல்லது எது? கெட்டது எது? என சிந்தித்து, சீர்தூக்கி பார்த்து, நல்லதை மட்டும் நாடும், நன் மக்கள் நிறைந்த பொது சமூகத்திற்கு தான் ஜனநாயகம் பொருந்தும். அழிவிற்கு உள்ளாகி வரும், இயற்கை வளங்கள், காட்டுயிர்கள் போன்ற பொதுப் பிரச்சனைகளுக்கு நம்நாட்டில், ஜனநாயக ரீதியில், பொதுக் கருத்து உருவாக்குவது அல்லது மனித நேய அடிப்படையில் தீர்வு காண்பது, முடிவு எடுப்பது சிக்கலை அதிகப்படுத்தும், மேலும் அழிவு அதிகமாகும்.

நமது நாட்டின் தேசிய விலங்கான புலியைப் பற்றி, ‘ஆரிஜான் மீடியா’ தயாரிப்பில், ’ஆண்டோ’ எனும் குறும்பட இயக்குனரால், புலி யாருக்கு? (Tiger For Whom?) என்ற தலைப்பில், இக்குறும்படம் கடந்த ஆண்டு வெளியிடப்பட்டது.

புலியை காப்பாற்றலாமா? வேண்டாமா? புலி யாருக்காக? என்ற கேள்விகளுடன் இக்குறும்படம், ‘நேஷனல் ஜியாகரபிக்’,’டிஸ்கவரி’,’அனிமல் பிளானட்’, போன்ற சானல்களில் வரும் குறும்படம் போல் எடுக்க வேண்டும் என்ற பாதிப்பில், அறிஞர்கள் பேட்டி,ஆதிவாசிகளின் பேட்டி, அரசியல்வாதிகள் போன்ற தன்னார்வக் குழுக்களின் பேட்டி என பல இடங்களில் வெட்டி, ஒட்டி(Edit) கருத்துக்களை பதிவு செய்து வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள்.

மாற்றுக் கருத்துக்காக திரு.தியோடர் பாஸ்கரன் மற்றும் திரு.முகமது அலி கருத்துக்கள் பதிவு செய்யப்பட்டு, புலிகள் காப்பகத் திட்டம் ஏன் வேண்டும்? புலிகள் ஏன் காப்பாற்றபட வேண்டும், என கருத்து கூற ஆரம்பித்தவுடன், அறிவிக்கப்படாத ‘மின் வெட்டு’ போல் கருத்துகளை வெட்டி இணைப்பது, என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதை முழுமையாக அறிந்து கொள்ள முடியாமல், கருத்துக்கள் சிதையும் நிலை ஏற்படுகிறது.

ஆதிவாசிகளின் தலைவர் சந்திரன் கூறும் பொழுது 1200 வருடங்களாக நாங்கள் காட்டில் இருக்கிறோம் எனக் கூறுகிறார். 1200 வருடங்களாக நாங்கள் தான் காட்டினை அழித்து விட்டோம் என ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுப்பதை போல் இருந்தது. இன்னொரு ஆதிவாசி பெண்மணி கூறும் பொழுது எங்களுக்கு ‘லோன்’ கொடுக்கிறார்களா? ‘பென்சன்’ கொடுக்கிறார்களா?-எதுவும் தருவதில்லை என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். ஆகவே நாம் புலிகளை காப்பாற்ற வேண்டுமானால் இவர்களுக்கு லோனும், பென்சனும் கொடுக்க வேண்டும்-என்கிற ரீதியில், வேங்கை இருந்தால் என்ன? செத்தால் என்ன? எங்களுக்கு பொருளாதார உதவி வேண்டும் என்ற குரல் ஓங்கி ஒலிக்கிறது

இக்குறும்படத்தின் மூலம் முதுமலையில் புலிகள் காப்பகம் அமைக்கவே கூடாது, என்கிற சுயநல, பேராசை அரசியல் சொல்லாடல்கள் பதிவு செய்யப்பட்டிருக்கிறது. ஆகவே புலி யாருக்காக? மக்களுக்காகவா? அல்லது இயற்கைகாகவா? என்ற மறைமுக கேள்விக்கான தலைப்பில் மக்களுக்காக தான் என்ற சார்புப் போக்கு மிக அதிகமாகவே காட்டப்படுகின்றன. இதில் இயக்குநருக்கும் அதே கருத்து இருப்பதாக தெரிகிறது.

இன்றைய சூழ்நிலையில் அழிந்து வரும், ஆபத்தான நிலையில் இருக்கும் வேங்கைக்கு ஆதரவு நம்மிடம் இல்லை என்பது புலப்படுகிறது. பல்லுயிர் வளத்தை அளக்க, அளவிடும் கருவியாக புலிகள் இருப்பதை, அறிஞர்களும், ஆராய்ச்சியாளர்களும், இயற்கையாளர்களும் பல ஆண்டுகளாக ஆய்வு ரீதியாக கருத்துகளை கூறியும், பலநூல்கள் மூலம் எடுத்து கூறியும், புலிகள் தேவையில்லை- எங்கள் வாழ்வும், பேராசையும் தான் முக்கியம் என வெளிப்படையான, ஒரு சார்பான கருத்துக்கள் நிறைந்து இருப்பதை உணர முடிகிறது.

குறிப்பாக புலிகள் வாழும் மையப்பகுதியில் (Core Zone) இருந்து, மக்கள் அனைவரையும் வெளியேற்ற வேண்டும் என்ற கருத்துக்கான காரணங்களை விரிவாகவும், விளக்கமாகவும் எடுத்துக்கூறி பொது சிந்தனைக்கும், விவாதத்திற்கும் வித்திடாமல், புலிகள் காப்பக திட்டம்-ஆதிவாசிகளுக்கு எதிரானதாக சித்தரிப்பது, உள்நோக்கம் கொண்ட அரசியலாகவே தெரிகிறது.

ஒப்புக்காக வனத் துறை அதிகாரி ஒருவரின் பேட்டி, தமிழகத்தில் தமிழ் தெரிந்த வனத்துறை அதிகாரியே இல்லையா? C.R. பிஜோய் (மனித உரிமை செயல்பாட்டாளர்) Yellow Stone National Park ன் விவரத்தைக் கூறி பிரச்சனையின் ஆணி வேரை அறியாதவர்ப் போல், ‘சப்பைக்கட்டு’ பேட்டி?, இன்னொருவர் சட்ட நுணுக்கங்களை எல்லாம் எடுத்துக்காட்டி ‘குட்டி அரசியல்வாதி’ போன்ற பேட்டி? இவர்களுக்கெல்லாம், புகழுக்காகவும், செல்வாக்குகாகவும் தான் புலிகள் தேவைபடுகிறதே தவிரே, இயற்கையை காப்பாற்ற வேண்டும் என்பதற்கல்ல என்பதை இக்குறும்படம் நன்றாக விளங்க வைக்கிறது.

C.R.பிஜோய், வாசு, சங்கீதா பீனு, ரோஹன் போன்றவர்கள் முல்லைப் பெரியாறு அருகில், பாதுகாக்கபட்ட காட்டுக்குள் கேரளா அரசு புதிய அணை கட்ட முயற்சிப்பதை பற்றி ஏதாவது கருத்துக் கூறியிருப்பார்களா? முல்லைப்பெரியாறு அணைப் பற்றி மூச்சு விட தயாராக இல்லாத மனித உரிமை பேசும் இவர்கள், புலிகள் காப்பகத்திட்டதிற்கு எதிராக மக்கள் பாதிக்கப்படுகிறார்கள், மனித உரிமை மீறப்படுகிறது, குறிப்பாக ஆதிவாசிகளை அடக்கி, அடிமைகளாக ஆக்க அரசு முயற்சிக்கிறது என ஆர்பரித்து கருத்து கூறும் இவர்கள், தமிழகத்தில் தென் மாவட்டத்தில் இலட்சக்கணக்கான ஏக்கர் விவசாயம் மற்றும் விவசாயிகள் பாதிக்கப்பட்டு, மக்களும் பாதிக்கப்படுகிறார்களே- எங்கே போயிற்று மனித உரிமை? கேரளா அரசை எதிர்த்து குரல் எழுப்புவார்களா?

மத்திய அரசை, உச்ச நீதிமன்றத்தை மீறும், தகாத செயலை செய்யும் கேரளா அரசு, வனத்தை-வனத்தோடு சேர்த்து மக்களுக்கும் கேடு நினைத்து, காரிய மாற்றும் அநீதியை கண்டும் காணாமல் இருந்து கொண்டு, புலிகள் காப்பகத் திட்டத்திற்கு எதிராக குரல் கொடுக்கும் இவர்கள் அரசியலை- தமிழக, இந்திய மக்கள் உணர வேண்டும் இக்குறும்படத்தின் மூலம். கேரளாவில் நடந்தால் முற்போக்கு, தமிழகத்தில் நடந்தால் மனித உரிமை மீறல், இன்னும் தெளிவாக சொன்னால் முதுமலை வன பகுதியில், காடுகள் அழிக்கப்பட்டு, தனியார் தோட்டங்கள் உருவாகி ஏகபோக சொத்துக்களாக இருப்பது இவர்கள் வழிவந்தவர்கள் ஆதிக்கத்திலே தான் - புலிகள் அழிந்தாலும்,காடுகள் அழிந்தாலும், தங்கள் சொத்துக்கள் காப்பாற்றபட வேண்டும் என்பதற்காக ஆதிவாசிகளை கேடயமாக பயன்படுத்தி, ஆதிவாசிகளின் நலனுக்கு எதிரானதாக கூறி, ஆதிவாசிகளுக்காக கண்ணீர்விடும் இவர்கள், ஆதிவாசிகளின் நலன்களில் சிறு துரும்பை கூட அசைக்காதவர்கள், ஆதிவாசிகளின் நல்வாழ்விற்காக எதையும் செய்யாதவர்கள், இவர்கள் பேசும் மனித உரிமையை எப்படி நம்புவது?

அணைகள் கட்டுதல், காடழிப்பு, போன்ற இயற்கைக்கு எதிரான எந்த திட்டமும் இல்லாமல், இயற்கையை பாதுகாக்கும் திட்டத்தோடு, சில நல்ல முயற்சிகளை தமிழகப் பகுதியில் திட்டமிடப்பட்டு செயல்படுத்த துவங்கினால், இதை எதிர்க்கும் அனைவரும் கேரளா, கருநாடகா, ஆந்திரா போன்ற மாநிலங்களில் அணைத் திட்டங்களைத் தடுத்து காடுகளுக்கும், அதை சார்ந்து இருக்கும் மக்களுக்கும் ஆதரவாக போராட்டங்கள் நடத்த தயாரா? எல்லா மாநிலங்களும் இந்தியாவில் தானே இருக்கிறது? அங்கெல்லாம் பொருளாதார நலன் என்ற கண்ணோட்டத்தில் வாயடைத்து கிடக்கிறார்களே, இந்த மனித உரிமை போராளிகள்?

உணவு தொடரின் வட்டத்தில் முதலில் இருக்கும் புலிகள், உயிர் சூழலில் மற்ற உயிரினங்கள் மற்றும் சுற்று சூழலில் காடுகள், ஆறுகள், ஓடைகள், புழு, பூச்சிகள் அனைத்து பல்லுயிர்களும் நலமாக, வளமாக இருக்க வேண்டுமானால் புலிகள் தேவையான எண்ணிக்கையில் நலமாக இருக்க வேண்டும். நம் நாட்டில் புலிகளின் எண்ணிக்கை குறைந்து கொண்டே வருகிறதே, தேசிய விலங்குக்கு இந்த நிலை என்றால், காரணம் என்ன?

ஆங்கிலேயர் துப்பாக்கி கொண்டு வந்து வேட்டையாட ஆரம்பித்த போது தான் வன விலங்குகளுக்கு கேடு காலம் ஆரம்பித்தது என்ற கருத்து ஒன்று உண்டு. இக்கருத்து உண்மையில்லை, ஆங்கிலேயர் இங்கு ஆங்கில மருத்துவத்தை கொண்டு வந்து நமக்கு கொடுத்த பிறகு தான், வனவிலங்குகளுக்கு கேடுகாலம் ஆரம்பித்தது, காடு அழிந்தது, சுற்றுச்சூழல் கெட்டழிந்தது, இயற்கைக்கு எதிரான அரசியல் பேச்சுக்கள் அதிகமாகி, புலிகளும், யானைகளும் அழிவின் விளிம்பில் ஊசலாடிக் கொண்டிருக்கின்றன.

C.R.பிஜோய், அமெரிக்காவிலுள்ள Yellow Stone National Park-ஐ உருவாக்குவதற்காக, செவ்விந்தியர்களை வேட்டையாடி உருவாக்கியதாக கூறுகிறார். அதேப் போல், அதேக் காலகட்டத்தில் உலகில் பல்வேறு சம்பவங்கள் நடந்திருக்கலாம். நம் நாட்டில் மதுரையை தூய்மைப்படுத்துவதாகக் கூறி எட்டாயிரம் சமணர்களை கழுவேற்றி கொல்லவில்லையா? புத்தர்களை வேரோடு அழித்து விரட்ட வில்லையா? வரலாற்று சம்பவங்களை அழிந்து வரும், அழிவின் விளிம்பில் இருக்கும் உயிரினங்களோடு ஒப்பிட்டு கூறலாமா?பழைய சமண, புத்த சமயங்கள் செழித்திருந்த போது உயிரினங்கள் வளமோடு செழிப்பாய் இருந்தன.பௌத்த, சமண, கோட்பாடுகள் இயற்கையை போற்றின, வளமாய் இருக்க வழி செய்தன. மணிநீரும், மண்ணும், மலையும், அணிநிழற் காடும் உடையது அரண் என வள்ளுவர் குறள் படைக்கவில்லையா? (இன்றைக்கு புத்தயிசம் சிதைந்த பிறகு, ஹீனயாணம், மகாயாணம் என்று பிளந்த பிறகு, மனித உயிர்களையே கிழித்து கோரத் தாண்டவம் ஆடுகிறது, இயற்கை, மற்றும் உயிரினங்கள் நிலை கேட்பாரற்று கிடக்கிறது-அது பற்றி தனியாக ஆய்வு தொடர்கிறது) சங்ககாலம் இயற்கை பாரம்பரியம் மிக்கது, சங்ககாலப் பெண், புலியை முறத்தால் துரத்தியப் புறநானூற்று செய்தியின் படி பார்த்தால், புலிகள் பெருகி இருந்தன. மனிதர்கள் அருகில் வளமாய் வாழ்ந்தன. புலிகள் நலமாய் இருந்திருக்குமேயானால், காடுகள் செழிப்பாய் இருந்திருக்கும்.

புலிகள் காப்பகத் திட்டத்திற்கு அமெரிக்கா உதாரணம் தேவையில்லை, கேரளா சபரிமலைக் காடுகளே சிறந்த உதாரணம்- புலியிடம் பாசத்தோடு பழகி, புலிமேல் அமர்ந்து பவனி வந்த அய்யப்பன் இருந்த இடம், புலிகள் வாழ்ந்த காடு. புலிகள் இருந்த சபரிமலையில், அய்யப்பன் கோயில் உருவாகிய பிறகு, புலிகள் முற்றிலும் அழிக்கப்பட்டன, அழிந்து போயின, நமக்கு புலிகளை வழிபடதான் தெரியும், வாழ வைக்க தெரியாதே? C.R.பிஜோய் அவர்கள் கேரளாவில் உள்ள சபரிமலைப் பற்றி கூறி இருந்தால் மிகப் பொருத்தமாக இருந்திருக்கும். நாம் நடந்ததைப் படிப்பினையாக கொண்டு கூறுகிறோம். சபரிமலையில் நடந்ததைப் போல் முதுமலையிலும் நடக்க வேண்டுமா? சாலை விரிவாக்கத்திற்காக சாலை ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்றுவதைப் போல, பொதுநலன், நாட்டுநலன், எதிர்கால மனிதகுல நலன் கருதி புலிகளை காப்பதற்காக புலிகள் வாழும் காட்டிலுள்ள மனித ஆக்கிரமிப்புகளை அகற்ற வேண்டும்.

மனித உரிமை, மக்கள் உரிமை என்று பேசும் உரிமைவாதிகள், எந்த மனித உரிமையை பற்றி பேசுகிறார்கள் என தெரியவில்லை? இவர்களுக்கு பாதிக்கப்படும் மனிதன் எந்த சாதி, எந்த மதம், எந்த மொழி என்ற வேறுபாடுகளுக்கு தக்க குரல் எழுப்புவதும், சக மனிதன் பாதிக்கப்படும் பொழுது ஒரே குரலில், ஒத்த கருத்துடன், ஓர் அணியில் திரண்டு போராடுவார்களா? நம் நாட்டை பொறுத்த வகையில் மனித உரிமைகள் இல்லை, சாதி,மதம்,மொழி வாரியாக சார்புடன் பேசும் மனித உரிமைவாதிகள் தான் இருக்கின்றனர். இந்த நிலையில் இவர்கள் இயற்கைக்கு எதிராகவும், புலிகளுக்கு எதிராகவும், தங்கள் நிலைபாட்டை அறியாமல், உயர்ந்த சிந்தனை இல்லாமல், மனித உரிமை பேசும் ஆதிவாசிகளின் காதலர்கள், புலிகள் காப்பக திட்டத்தை கண்மூடித்தனமாக எதிர்ப்பதை கைவிட வேண்டும்.

“சோலூர் மட்டம் பகுதியில் எங்களை ஏமாற்றி பட்டா நிலங்களை புடுங்கி, எங்களை அடிமை ஆக்கியவர்கள் படுகர்கள், இப்போ படுகர்கள் எல்லாம் வசதியானவர்களாக இருக்கிறார்கள்”- என ஆதிவாசி சங்க தலைவர் சந்திரன், இக்குரும்படத்தில் குற்றம்சாட்டுகிறார். ஆதிவாசிகளை ஏமாற்றியது புலிகள் அல்ல, ஆனால் புலிகளுக்கு எதிராக பேசும் அனைவரும் ஆதிவாசிகளுக்காக தான் இந்த போராட்டம் என இக்குறும்பட இயக்குநர் உட்பட பலரும் கருத்து கூறுகின்றனர். ஆதிவாசிகளுக்கு ஆதரவாகப் பேசும் இவர்கள், எதிர்காலத்தில் ஆதிவாசிகளை ஏமாற்றி, கானகத்தையும், கானக செல்வத்தையும் அபகரிக்க மாட்டார்கள் என யாரும் உத்தரவாதம் தரவில்லை? “எதிர்காலப் பணக்காரர்களுக்கு பயன்பட தான் இந்த காடு”-என ஆதிவாசித் தலைவர் சந்திரன் கூறுவதைப் போல – புலிகள் காப்பக திட்ட எதிர்ப்பு என்பதும் அதை நோக்கி தான் செல்கிறது என்பதை, புலிகள் இல்லாத, காடுகள் இல்லாத மற்ற மாவட்ட மக்கள் உணர வேண்டும்.

புலிகள் இல்லாத எதிர்கால இந்தியாவில் நமது அடுத்த சந்ததி வாழப் போகும் கொடுமையை உணர்ந்தவாறு, பன்னா தேசிய பூங்காவில் நாங்கள் பார்த்தப் புலி,இயற்கைச் சூழல் உயிர்ப்புடன் இருப்பதற்கான நம்பிக்கையை கொடுத்தது. ஆனால் இன்றைக்கு பன்னாவில் புலிகள் இல்லை என்ற செய்தியை கேள்விபடுகிறோம். உயிரினங்களின் சமநிலைக் கருவி இன்று இல்லை- இப்பொழுது கூறுங்கள் புலி யாருக்கு?

amaamsa@gmail.com

நன்றி

புலி யாருக்கு? -ஆரிஜான் மீடியா.

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Fri, 11 May 2012 22:01:00 +0530

பறவைகளை பார்த்தல் (Bird Watching)

பறவைகளை பார்த்தல் (Bird Watching) மனதிற்கு மகிழ்ச்சியையும், அறிவிற்கு விருந்தாகவும் அமைகின்ற நிகழ்ச்சி. பறவைகளை பார்க்கின்ற பழக்கம் நம்மிடம் பெரும்பான்மையோரிடம் இல்லை. ஆனால் நம்மை சுற்றி 1330 வகை தொகை பறவைகள் இந்திய துணை கண்டத்திலும், தமிழகத்தில் 300 க்கும் மேற்பட்ட பறவைகளும் இருக்கின்றன. நகர் புறத்தில், நாம் வாழும் பகுதியில் சுமார் 10 க்கும் மேற்பட்ட வகைகளையும் (species) , கிராம புறம் என்றால் 30 க்கும் மேற்பட்ட வகைகளை சாதாரணமாக பார்க்க முடியும். நம் மக்களில் எத்தனை பேருக்கு ஆர்வம் இருக்கிறது? மற்ற பொழுது போக்கு அம்சங்களில் கவனத்தை செலுத்தும் நாம், இயற்கையான பறவைகளை பார்த்தல் விசயத்தில் அக்கறை செலுத்துவதில்லை. மனதிற்கும் மகிழ்ச்சியையும், புத்துணர்ச்சியையும் உண்டாக்கும் இது போன்ற இயற்கையான பொழுது போக்கும் நிகழ்ச்சிகளில் மக்கள் மனபூர்வமாக ஈடுபட்டால் தான், இயற்கை பற்றியான பிரச்சனைகளில் பொது அறிவு உண்டாகும், சுற்று சூழல் பிரச்சனைகளில் தீர்வு ஏற்படும்.

காடு உயிரினங்களின் வீடு, காட்டின் வளமே நாட்டின் வளம்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Sun, 29 Apr 2012 12:10:00 +0530

காட்டுக்குள் நடைபயணம் செல்லுவது, மனதிற்கு மகிழ்ச்சியையும், உடலுக்கு புத்துணர்ச்சியையும் கிடைக்கும் ஒரு இனிய அனுபவம். அடர்த்தியான மரங்களின் அழகும்,பறவைகளின் இனிய ஒலிகளும்,பூச்சிகளின் ஓசைகளும், தழுவி செல்லும் குளிர்ந்த காற்றும், மனதை மயக்கும் மூங்கில்களின் உரசலும், மனதை மயக்கும் நல்ல இசையை போல உணரலாம். கானகத்தை கண்டு களிப்பது அழகியலும்,இரசனையும் நமக்குள் கலந்து, உடலுக்கு பரவசமும், மனதிற்கு தன்னம்பிக்கையும் உண்டாகும் உன்னதம். காட்டிற்குள் நடைபயணம் செல்லாதவர்கள் ஒரு முறையேனும் கானுலா சென்று வந்தால்,அதன் அழகை ரசனையுடன் அனுபவித்து வந்தால்,காட்டின் அழிவை தடுத்து,பாதுகாத்து காப்பாற்றி விடலாம் என நம்பிக்கை ஏற்படுகிறது.

amaamsa@gmail.com

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 21 Mar 2012 23:53:00 +0530

இன்று உலக வன(கானக) நாள் (21-03-2012), காடுகள் பற்றிய அக்கறையும், விழிப்புணர்வும் ஒவ்வொருவருக்கும் ஏற்பட வேண்டும் என்ற நோக்கத்தில் உருவாக்கப்பட்ட நாள்.காட்டை பற்றி சிந்தித்தால் நாட்டின் நலன் கூடும்.
காடு நம் பழைய வீடு,உயிரினங்களின் வாழ்விடம்.

காடு உயர நாடு உயரும்,
நாடு உயர மக்கள் வாழ்வு உயரும்,
மக்கள் வாழ்வு உயர மகிழ்ச்சி உயரும்,
மகிழ்ச்சி உயர ஒற்றுமை உயரும்,
ஒற்றுமை உயர்ந்தால் உலகம் உயரும்.

மூங்கில் இலை மேலே....... பாரியும் நானும்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Thu, 13 Oct 2011 01:54:00 +0530

மூங்கில் இலை மேலே
சந்தோஷத்தை வாங்கமுடியாது என்று சொன்னவர் நாய்க்குட்டிகளை அறிந்திருக்கவில்லை - ஜீன்ஹில் (Tears and Laughter போன்ற நாய்கள் பற்றிய நூல்களை எழுதியவர்).
சென்னையில் நான் கௌரவக் காட்டுயிர் காவலராக இருந்தபோது என்னுடைய நண்பரொருவர் தொலைபேசியில் கூப்பிட்டுக் குரங்கு ஒன்றைத் தான் செல்லப் பிராணியாக வளர்ப்பதாகவும் அதற்கு வனத்துறையிடமிருந்து லைசென்ஸ் வாங்குவதெப்படி என்றும் கேட்டார். மருத்துவரீதியாகக் கைவிடப்பட்டு, சாவின் விளிம்பிலிருப்பவர்களுக்கென நடத்தப்படும் விடுதி ஒன்றில் அவர் பணியாற்றிக் கொண்டிருந்தார். இருபது பேர் உள்ள அந்த மருத்துவமனைக்கு அவர் சில சமயம் தனது செல்லக்குரங்கையும் கூட்டிக்கொண்டு போவதாகவும், அதைக் கண்டவுடன் அங்கிருக்கும் நோயாளிகளுக்கு முகத்தில் ஒரு ஒளிவருவது போல புன்னகை தோன்றுவதைப்பற்றியும் அவர் கூறினார். இவரைக் காணும்போது "மறுபடியும் குரங்கை எப்போது கூட்டிக்கொண்டு வருவீர்கள்?" என்று கேட்பார்களாம்.
என் மனைவியின் தாயார் எங்கள் வீட்டில் முதிர்ந்தவயதில் படுத்த படுக்கையாயிருந்தார். மருத்துவர் இன்னும் சிலநாட்கள்தான் என்று சொல்லிவிட்டுப் போய்விட்டார். பேசுவதற்குக்கூடச் சிரமப்பட்ட அவரிடம் "உங்களுக்கு என்ன விருப்பம்? என்ன வேண்டும்?" என்று கேட்டோம். "பூனைக்குட்டி"என்று மட்டும் அவர் மெல்லியகுரலில் சொன்னது கேட்டது. தினமும் சாப்பாட்டு நேரத்திற்கு எங்கள் வீட்டிற்கு வரும் தெருப்பூனைக்குட்டி ஒன்றைப் பிடித்து அவரது அறையில் விட்டு விட்டோம். அது விளையாடியதையும் கத்தியதையும் மகிழ்ச்சியுடன் கேட்டுக்கொண்டிருந்தார்.(அந்தப்பூனை மைக்கண்ணி எங்கள் வீட்டிலேயே தங்கிவிட்டது. இன்றும் எங்களுடன் இருக்கிறது.) விலங்கு உலகத்துடன் ஒரு பிணைப்பை மனிதர் உணரும் தருணம் அது. அத்தகைய பிணைப்பு, மரண இருளின் பள்ளத்தாக்கிலிருப்பவர்களுக்கும் மகிழ்ச்சிக்கீற்றைத் தருகிறது.
‘செல்லப்பிராணி மருத்துவம்’ (pet therapy) என்று குறிப்பிடப்படும் இத்தகைய அணுகுமுறை உலகின் பல இடங்களில் இன்று பயன்படுத்தப்படுகிறது. நாய், பூனைபோன்ற வீட்டுப்பிராணிகள் இதில் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றன. இவற்றை எதிர்கொள்பவர்களுக்குப் புத்துணர்ச்சி உண்டாகிறது. சிறிதுநேரமென்றாலும், தங்கள் வலியையும் துயரையும் மறந்து நாயின் அல்லது பூனையின் மேல் தங்கள் கவனத்தைச் செலுத்துகிறார்கள். இந்தச் செல்லப் பிராணிகள் இத்தகைய பாதிப்பை எப்படி ஏற்படுத்துகின்றன? அவை எதையும் கைமாறாக எதிர்பார்ப்பதில்லை. நிபந்தனையற்ற அன்பை மட்டுமே தருகின்றன. உன்னைப் பார்ப்பதில் எனக்கு மகிழ்ச்சி என்கின்றன. நம் முழுக்கவனத்தையும் ஈர்க்கின்றன.
நாய்களை வளர்க்கும் சிலர் தாங்களாக முன்வந்து இம்மாதிரி மருத்துவ விடுதிகளுக்குத் தங்கள் செல்லப் பிராணிகளுடன் சென்று நோயாளிகளுடன் சிறிதுநேரம் செலவிடுகின்றனர். இந்தப் பணியைத் தாங்கள் செய்ய-முடியும் என்று விடுதிக்குத் தெரிவித்த பின் அவர்களுக்கு நேரம் ஒதுக்கப்படுகிறது. நோயாளிகளுடன் பழக நாய்கள் கனிவான இயல்புடையனவாய், கொஞ்சங்கூடக் கோபப்படாதவையாய், பொறுமையின் உருவாய் இருக்கவேண்டும். இத்தகைய குணமுடைய சில ஜாதி நாய்கள் உண்டு (பாரம்பரியமாகத் தமிழில் தீக்ஷீமீமீபீ என்னும் பதத்திற்கு ஜாதி என்ற சொல்லைத்தான் பயன்படுத்துகின்றோம்). ஸ்பேனியல், ரிட்ரீவர் போன்ற ஜாதி நாய்கள் யாவரிடமும் நட்புடன், சற்றும் கலவரப்-படாமல், அன்புடன் பழகும் இயல்புடையவை. எந்த ஜாதியிலும் சேராத, கலப்பினங்களான நாட்டு நாய்களும் இப்படி அன்புடன் பழகக் கூடியனவாயிருக்கலாம்.
நம்மூரில் இன்று தெருநாய்களுக்காகப் பரிந்து பேசுவோர் நாய்களுக்குள் ஏன் ஜாதி இருக்க வேண்டுமென்றும் நாய் ஜாதிகளின் அடிப்படையில் நடத்தப்படும் நாய்க் கண்காட்சிகளை எதிர்த்தும் எழுதிவருகின்றனர். நாய் என்பது ஒரே சிறப்பினமானாலும் (Species) அதில் நூற்றுக்கணக்கான ஜாதிகள் (breeds) உண்டு. மாடுகளில் காங்கேயம், ஓங்கோல், சிந்தி என்று இருப்பது போல. இதில் நினைவில் கொள்ள வேண்டியது என்னவென்றால், நாய்களின் குணங்கள் ஜாதிக்கு ஜாதி வேறுபடலாம். ஒவ்வொரு ஜாதிக்கும் சிறப்பான சில இயல்புகள் உண்டு. அவற்றின் அடிப்படையிலும் உருவ அமைப்பிலும்தான் அவை தனித்தனி ஜாதிகளாக அறியப்படுகின்றன. நாயின் இந்த இயல்புகளைப் பட்டியலிட்டு, இதுதான் இந்த ஜாதியின் இயல்புகள் என்று நிபுணர்கள் தரப்படுத்துகிறார்கள். இந்த இயல்புகளைப் புரிந்துகொண்டு மனிதர்கள் நாய்களை வெவ்வேறு பணிகளுக்குப் பயன்படுத்துகின்றனர். எடுத்துக்காட்டாக, மோப்பத்தில் சிறந்தது லேப்ரடார், அல்சேஷன் ஜாதிநாய்கள். அதனால்தான் போலீசார் இவற்றைப் பயன்படுத்துகின்றனர். காவல்காப்பதில், ஊடுருவுவோரைத் நிர்தாட்சண்யமாகத் தாக்குவதில் ராட்வைலர் பெயர்போனது. பெங்களூரில் சில மென்பொருள் கம்பெனிகளில் இந்த நாய்களைக் கூண்டுகளில் வைத்து, இரவில் திறந்து வளாகத்தில் விட்டுவிடுகிறார்கள்.

புகைப்படம்: நிதிலா பாஸ்கரன்

பார்வையற்றோர்களுக்கு உதவியாக வழிகாட்டி நாய்களாக லேப்ரடார் நாய்கள் பயிற்றுவிக்கப்படுகின்றன. முன்காலத்தில் ஸ்விட்சர்-லாந்தில் பனிபடர்ந்த ஆல்ப்ஸ் மலையில் வழிதவறித் தடுமாறும் பயணிகளை மீட்க அங்குள்ள மடங்களில் கத்தோலிக்க சாமியார்கள் பெர்னார்டு ஜாதிநாய்களை வளர்த்தனர். ஏறக்குறைய ஒரு சிறியமாடு அளவுக்குப் பெரியதான இந்த நாயின் கழுத்தில் பிராந்திக்குடுவை கட்டி விடப்பட்டிருக்கும். வழிதவறியவர்களுக்கு உடனடி நிவாரணம் அளிக்க இந்த ஏற்பாடு. சென்ற ஆண்டு ஹெயிட்டிதீவில் ஏற்பட்ட பயங்கர பூகம்பத்தின் இடிபாடுகளில் சிக்கியவர்களை மோப்பத்தின் மூலம் இஸ்ரேல் நாட்டு மீட்புக் குழுவின் நாய்கள் கண்டறிந்து மீட்டகாட்சியைத் தொலைக்காட்சியில் பார்த்தோம். பெர்த்நகரில், ஒரு விவசாயக் கண்காட்சியில், ஆட்டுமந்தையைக் காக்கும்நாய் (Sheep Dog) ஒன்று கட்டளைக் கேற்ப, ஆடுகளை நான்கு நான்காகவும் எட்டு எட்டாகவும் ஓடிஓடி ஒதுக்கியதை நான் வியந்து பார்த்திருக்கிறேன்.

அண்மைக்காலத்தில் சில வேலைகளுக்கேற்ற ஜாதிநாய்கள் உருவாக்கப்படுகின்றன. அப்படி உருவானதுதான் டாபர்மான் ஜாதிநாய். ஜெர்மனியில், டாபர்மான் எனும் பெயர் கொண்ட இறைச்சி வியாபாரி ஒருவர், தன்கடையை மூடியபின், மாலையில் ஒரு மதுக்கடையில் உட்கார்ந்து போலீஸ் வேலைக்கெனப் புதிய நாய் ஜாதியை வடிவமைக்கத் திட்டம் போடுவாராம். அப்படிப் பலமுறை இனக்கலப்பு செய்து உருவான ‘காக்டெயில் ஜாதி’ தான் மோப்பத்தை வைத்து ஆட்களைத் துரத்திப் பிடிக்கும் இயல்பு கொண்ட டாபர்மான். அமெரிக்காவில் தப்பியோடிய கைதி ஒருவரை 100 மைல் துரத்திச் சென்று டாபர்மான் ஒன்று பிடித்ததாக ஒரு பதிவு உண்டு.

கோம்பை, ராம்பூர், முதோல் போன்ற இந்திய நாய்கள், வேட்டைக்கும் காவலுக்கும் கெட்டி. பயமற்றவை. மருது சகோதரர்களின் கோட்டையைக் கோம்பை நாய்கள் பாதுகாத்ததாக அறிகிறோம். பாளையக்காரர் காலத்தில் ராஜபாளையம் நாய்கள் போரில் கூட ஈடுபடுத்தப்பட்டன. ஆனால் செல்லப்பிராணிகளாக அதிலும் குழந்தைகளுடன் பழகுவதற்கும் விளையாடுவதற்கும் வளர்க்க இவை அவ்வளவு தகுதியுடையனவல்ல. அதுமட்டுமல்ல, இவை ‘பார்வைநாய்கள்’ (sight hounds). அதாவது மோப்பத்திறன் குறைவு. இந்த நாய்-களைப் பயிற்றுவிப்பதும் கடினம். ஒரு ராஜபாளையத்தை வளர்த்த அனுபவம் எனக்குண்டு. வீரம்மிக்க, ஓடும்திறன் கொண்ட இந்திய ஜாதி நாய்கள் செல்லப்பிராணிகளாக வீட்டிற்குள் கொண்டுவரப்படவில்லை. குதிரை, மாடு மாதிரி வளர்ப்புப் பிராணிகளாகவே இவை இருந்தன. அந்தப்பழக்கம் வெள்ளைக்காரர்கள் வந்த-பிறகுதான் நம்நாட்டில் பெருமளவில் பரவியது.
நாய், பூனை, ஆடு என்று ஏதாவது ஒரு செல்லப்பிராணியை வீட்டில் வளர்ப்பது, நமக்கும் விலங்கு உலகிற்கும் ஒருபாலத்தை அமைப்பதுபோலாகும். நாங்கள் சிறுவர்களாயிருந்த போது எங்கள் வீட்டில் செல்லி என்ற வெள்ளாடு ஒன்று வளர்த்தோம். அகத்திக்கீரை விற்பவர் எங்கள் தெருவிற்கு வந்தால், அவரை வீட்டிற்குக் கூட்டி வந்துவிடும். மாலையில் ‘செல்லி’ என்று குரல் கொடுத்தால் எங்கிருந்தாவது ‘மே...’ என்று கத்தியவாறு வீடுவந்து சேரும்.
திருமணத்திற்கு முன் நான் தனியாக இருந்த சில ஆண்டுகளைத் தவிர, எனக்கு நினைவு தெரிந்ததிலிருந்து எங்கள் வீட்டில் நாய்கள் இருந்திருக்கின்றன. இப்போது "எங்களுடன் இருக்கும் ‘பாரி’ பன்னிரெண்டு வயதானவன். His Masters Voice கிராமபோன் கம்பெனி படத்தில் இசைத்தட்டின் ஒலியைச் சின்னநாய் ஒன்று கேட்டுக் கொண்-டிருப்பது போலப்படம் இருக்குமே? அந்த Fox terrier ஜாதி நாய்தான் பாரி. அம்பேத்கார் இந்த நாய்களைத்தான் வளர்த்தார் என்று ஒரு புகைப்படத்தின் மூலம் அறிகிறோம். எனக்கு இந்த மாதிரியான சிறிய நாய்கள்தான் பிடிக்கும். மடியில் தூக்கிவைத்துக் கொள்ளலாம். காரில் எளிதாகக் கூட்டிச் செல்லலாம். டாக்டரிடம் போகும்போது சிரமமின்றி மேசையின் மீது தூக்கி வைக்கலாம். வீட்டிற்குள் பாரி என்னை நிழல்போலத் தொடர்ந்து கொண்டிருப்பான். நான் வெளியூருக்குப் புறப்படும் போது அவனுக்குத் தெரியாமல் சூட்கேசை எடுக்கவேண்டும். அதைப் பார்த்துவிட்டால் சோக உடல் மொழியுடன் மூலையில் சுருண்டுவிடுவான். நான் இதை எழுதிக்கொண்டிருக்கும் போது மேசைக்குக் கீழே என் பாதங்களருகே படுத்துக்கொண்டு, தன்கால்களைச் சுவரில் உந்தியபடி ஆழ்ந்த உறக்கத்திலிருக்கிறான். "இங்கே தூங்காதே. கணினியின் கம்பிகளுக்குள் சிக்கிக்கொள்வாய்" என்றால் கேட்கவே மாட்டான். நாய்க்கலைக்களஞ்சியம் (Canine Encylopaedia) இந்த ஜாதியை stubborn என வர்ணிக்கின்றது. அது அவன் ஜாதிக்குணம்

நன்றி : உயிர்மை மாத இதழ்

Ecological Balance in Nature

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Fri, 3 Jun 2011 14:34:00 +0530

புலி யாருக்கு?(Tiger For Whom?)..... விமர்சனம்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Tue, 5 Apr 2011 21:55:00 +0530

ஒரு மதிய வேளையில், கதிரவனின் ஒளிக் கதிர்கள் கானகம் முழுவதும் பரவியிருந்த நேரத்தில், தக்காண பீட பூமியின் ஓரிடமான மத்திய பிரதேசத்திலுள்ள பன்னா தேசிய பூங்காவில் (இந்திய கரடி ஆராய்ச்சியாளரும், இன்றைய ஆப்பிரிகா சிங்கம் மற்றும் வரிக்குதிரை ஆராய்ச்சி யாளருமான திரு க.யோகானந்தின் விருந்தினர்களாக இருந்த சமயத்தில்) காட்டுயிர் ஆசிரியர் திரு ச.முகமது அலி மற்றும் திரு யோகானந்த் உடன் யானை சவாரி மூலம் புலியை தேடிச் செல்லும் வாய்ப்பு கிடைத்தது.

கானகத்தில் யானை மூலம் சுற்றி வருவது, காண முடியாத காட்டுயிர்களை கண்டு களிக்கும் ஓர் அரிய வாய்ப்பு. நாங்கள் புறப்பட்டு சில மணி நேரங்கள் ஆகியும் புலியை பார்க்க முடியவில்லை. மாலை நேரத்தில் கதிரவனின் ஒளிக்கதிர்கள் மங்கத் தொடங்கிய நேரத்தில், யானையின் மேல் அமைதியாக, கானக சூழலை அனுபவித்து கொண்டு, ஒரு பரவசமான மன நிலையில் இலயித்து இருக்கும் வேளையில், அசைந்து சென்று கொண்டிருந்த யானை அசையாமல் நின்றது. எங்கள் எதிரே புலி அமைதியாக தண்ணீர் நிறைந்து இருந்த ஒரு குட்டையில் படுத்திருந்தது.

நாங்கள் வியப்புடன் அந்த கம்பீரமான கானக செல்வத்தை கண் கூசாமல் பார்த்துக் கொண்டு இருந்தோம். யானை பீதியால் நடுங்கியது, யானையின் பின்புறம் 'சொர்' என்று சப்தம், யானை நகர ஆரம்பித்தது. பாகன் அதன் தலையில் இரும்பு தடியால் தாக்கினான்(ர்). அடம் பிடித்தது, 'ஆசிரியர் யோகானந்திடம் யானை நகர்ந்தால் பரவாயில்லை அடிக்க வேண்டாம் எனக் கூறுங்கள்' என்றார். யோகனந்தும் இந்தியில் பாகனிடம் கூறினார். பாகன் முரட்டுத்தனமாகவே நடந்துக் கொண்டார். இருப்பினும் யானை சற்று தள்ளியே நின்றது.

கதிரவனின் வெளிச்சம் குறைய தொடங்கியது. அரை மணிநேரம் நாங்கள் புலியை அதன் அருகில், யானையின் மேல் இருந்து பரவசத்துடன் பார்த்துக் கொண்டிருந்தோம். புலி அமைதியாக எங்களையே பார்த்த வண்ணம் இருந்தது. அதன் பார்வை "எங்களையும் வாழ விடுங்கள்" என்று கூறுவதைப் போல இருந்தது. கனத்த மனதுடன் எங்களது தங்குமிடத்திற்கு திரும்பினோம்.

பண்பாடு உடைய, பக்குவப்பட்ட, நல்லது எது? கெட்டது எது? என சிந்தித்து, சீர் தூக்கி பார்த்து, நல்லதை மட்டும் நாடும் நன் மக்கள் நிறைந்த பொது சமூகத்திற்கு தான் ஜனநாயகம் பொருந்தும். அழிவிற்கு உள்ளாகி வரும் இயற்கை வளங்கள் காட்டுயிர்கள் போன்ற பொதுப் பிரச்சனைகளுக்கு நம் நாட்டில் ஜனநாயக ரீதியில், பொதுக் கருத்து உருவாக்குவது அல்லது மனித நேய அடிப்படையில் தீர்வு காண்பது, முடிவு எடுப்பது நமது நாட்டைப் பொறுத்த வரையில் சிக்கலை அதிகப்படுத்தும் மேலும் அழிவு அதிகமாகும்.

நமது நாட்டின் தேசிய விலங்கான புலிப் பற்றி ஆவணப் படம் ஒன்றினை 'ஆரிஜான்' மீடியா தயாரித்து, ஆண்டோ எனும் குறும் பட இயக்குனர், புலியை காப்பாற்றலாமா? வேண்டாமா? என்ற ரீதியில் புலி யாருக்கு? (Tiger For Whom?) என்ற தலைப்பில் வெளியிட்டு இருக்கிறார்.

இக்குறும்படம் 'நேஷனல் ஜீயாகரபிக்' டிஸ்கவரி, அனிமல் பிளானெட், போன்ற சானல்களில் வரும் குறும்படம் போல் எடுக்க வேண்டும் என்ற பாதிப்பில், அறிஞர்கள் பேட்டி, ஆதிவாசிகளின் பேட்டி, அரசியல் வாதிகள் போன்ற தன்னார்வக் குழுக்களின் பேட்டி என பல இடங்களில் வெட்டி, ஒட்டி கருத்துக்களை பதிவு செய்து வெளியிட்டு இருக்கிறார்கள்.

மாற்றுக் கருத்துக்காக காட்டுயிர் ஆசிரியர் மற்றும் திரு தியோடர் பாஸ்கரன் கருத்துக்கள் பதிவு செய்யப்பட்டு, புலிகள் காப்பக திட்டம் ஏன் வேண்டும்? ஏன் காப்பாற்ற வேண்டும்?என கருத்துக் கூற ஆரம்பித்தவுடன், அறிவிக்கப்படாத மின் வெட்டைப் போல் கருத்துக்களை 'கட்' செய்வது (பார்வையாளர்களை) என்ன சொல்கிறார்கள் என்பதை முழுமையாக அறிந்து கொள்ள முடியாமல் படம் பார்க்கும் அனைவரும் தவிக்கும் நிலை ஏற்படுகிறது.

ஆதிவாசிகளின் தலைவர் சந்திரன் கூறும் பொழுது 1200 வருடங்களாக நாங்கள் காட்டில் இருக்கிறோம் எனக் கூறுகிறார். 1200 வருடங்களாக நாங்கள் தான் காட்டினை அழித்து விட்டோம் என ஒப்புதல் வாக்குமூலம் கொடுப்பதை போல் இருந்தது. இன்னொரு ஆதிவாசி பெண்மணி கூறும் பொழுது எங்களுக்கு 'லோன்' கொடுக்கிறார்களா? 'பென்சன்' கொடுக்கிறார்களா?-எதுவும் தருவதில்லை என்று குற்றம் சாட்டுகிறார். ஆகவே நாம் புலிகளை காப்பாற்ற வேண்டுமானால் இவர்களுக்கு 'லோனும்' 'பென்சனும்' கொடுக்க வேண்டும். வேங்கை இருந்தால் என்ன? செத்தால் என்ன? எங்களுக்கு பொருளாதார உதவி வேண்டும் என்ற குரல் ஓங்கி ஒலிக்கிறது.

இக்குறும் படத்தின் மூலம் முதுமலையில் புலிகள் காப்பகம் அமைக்கவே கூடாது, என்கிற சுயநல, பேராசை, அரசியல் சொல்லாடல்கள் பதிவு செய்யப்பட்டிருகிறது. ஆகவே புலி யாருக்காக? மக்களுக்காகவா? அல்லது இயற்கைகாகவா? என்ற மறைமுக கேள்விக்கான தலைப்பில் மக்களுக்காகதான் என்ற சார்புப்போக்கு மிக அதிகமாகவே காட்டப்படுகின்றன.இதில் இயக்குநர்க்கும் அதே கருத்து இருப்பதாக தெரிகிறது.

இன்றைய சூழ்நிலையில் அழிந்து வரும், ஆபத்தான நிலையில் இருக்கும் வேங்கைக்கு ஆதரவு இந்நாட்டில் இல்லை என்பது புலப்படுகிறது. பல்லுயிர் வளத்தை அளக்க அளவிடும் கருவியாக வேங்கை இருப்பதை, அறிஞர்களும், ஆராய்ச்சியாளர்களும், இயற்கையாளர்களும், பல ஆண்டுகளாக கருத்துக்கள் கூறியும், பல நூல்கள் மூலம் எடுத்துக் கூறியும், புலி தேவையில்லை-எங்கள் வாழ்வும், பேராசையும் தான் முக்கியம் எனக் கூறும் மக்கள் நிறைந்த நாடாக இருப்பதை உணர முடிகிறது.

குறிப்பாக புலி வாழும் காட்டில் இருந்து மக்கள் அனைவரையும் வெளியேற்ற வேண்டும் என காட்டுயிர் ஆசிரியர் வெளிப்படையாக பளிச்சென்று பதில் கூறும் பொழுது அதற்கு முன்பும், பின்பும் என்ன கூறியிருப்பார்? அவரை அறிந்தவர்கள் யூகிக்க முடியும், அறியாதவர்கள் தவறாக புரிந்துக் கொள்ள கூடிய அபாயம் ஏற்பட்டிருகிறது. அதேப் போல திரு.தியோடர் பாஸ்கரன் பேச்சு, சிதைந்த ஒலி,எதிரொலி போல, மோசமான வெளிச்சத்தில் புலிக்காக பேசுகிறாரா? ஆதிவாசிகளுக்காக பேசுகிறாரா? புரியாத ஒலிப்பதிவு இவை அனைத்தும் இயக்குநரின் குறைபாடு மட்டுமல்லாமல், புலிகளுக்கு எதிரான சார்பு போக்கு உள்ளவராகவே காட்டுகிறது.

தொடரும்.........

மார்ச் 21 - உலக வன தினம்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Sat, 5 Mar 2011 22:04:00 +0530

இயற்கையில் செயற்கையான வாழ்வியல்

நமது அன்றாட வாழ்வில் இரசனையற்ற அழகற்ற,செயற்கையான வாழ்க்கையே வாழ்ந்துக் கொண்டிருக்கிறோம். அனைவரும் வாழ்வின் அர்த்தம் புரியாமலும், செயற்கையான பொருள்களின் துணையோடு வாழ்வதையே இன்பம், மகிழ்ச்சி என தவறான புரிதலுடன் வாழ்க்கையை வாழ்ந்து கொண்டிருக்கிறோம். எப்போதுமே நமது மனம் ஒரு வித வெறுமையுடன் இருப்பதற்கும், பூரண மகிழ்ச்சி கிடைக்காமல் அல்லல் படுவதற்கும், எப்படி இருப்பினும் மன நிறைவு இல்லாமல் இருப்பதற்கும் காரணம் இயற்கையை விட்டு விலகி செயற்கையாக வாழ்வதே ஆகும்.

இயற்கையுடனும், மற்ற உயிரினங்களுடன் நமக்கு இருக்கும் தொடர்பு, பரிணாம வளர்ச்சியில் மரபு வழியாக வந்த ஒரு இணைப்பு. இயற்கையை விட்டு விலகி நகர மய சூழலில் செயற்கையான பொருட்களுடன் நம் வாழ்வை அமைத்து கொண்டதே, இயற்கையில் இருந்து அந்நியப்பட்டு போனதற்கு காரணம்.

பருவ காலங்கள் மாறும் போது ஏற்படும் சூழல் மாறுதலில்,மெல்லிய காற்று நம்மை வருடி செல்வதை, தென்றல் நம் உடலை சிலிர்க்க வைப்பதை, குளிர் காற்று நம்மை நடுங்க செய்வதை, குயில் கூவுவதை, ஆந்தை அலறுவதை,
நம் வீட்டுக்கருகில் இருக்கும் செடிகளில் வண்ணத்துப்பூச்சி வந்து அமர்வதை, பருவ காலத்திற்குகேற்ப பூச்சிகள், வண்டுகள் அதிகமாகி பிறகு அழிவதை, நாம் கவனிப்பதில்லை, இரசிப்பதும் இல்லை. நாம், நமது, சுயநலம், ஆசை, அந்தஸ்து, பொருள், புகழ் என்று அலையும் நமக்கு இவைப் பற்றி தெரிவதில்லை, நம்மை சுற்றி இருக்கும் இயற்கையை புரிந்துக் கொள்ள முயற்சிப்பதும் இல்லை.இயற்கையை இரசிப்பதால் நல்ல மன நலத்துடன் வாழ முடியும்.

மலைகளும்,காடுகளும்,நதிகளும்-இயற்கையின் இயக்கத்தில் இயக்கப்பட்டு காலபோக்கில் செதுக்கப்பட்டு,பல்வேறு விதமான உயிரின சூழலும், வாழ்விடங்களும்,பல்லுயிர்க்கு ஏற்றவாறு அமைந்து, உயரினங்கள் பல்கி பெருக எதுவாக அமைந்தது. பல வகையான உயிரினங்களும்,

மரங்களும், செடிகளும், அதில் விதவிதமான மலர்கள், காய்கள், கனிகள், உயிரினங்கள், என்று காலகாலமாக பரிணாம வளர்ச்சியில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டு இயற்கை என்று சொன்னாலே மனம் மகிழ்ச்சி அடைய கூடிய வகையில் இயற்கைக் காட்சிகள் நமது உள்ளத்தை பூரிப்படைய வைத்தது.

கிராமப் புறங்களில் சுற்றி அலைந்து பாருங்கள், காடுகளுக்குள் அனுமதி பெற்று நுழைந்து பாருங்கள், ஏரி, குளம், குட்டைகளில் பறவைகளை கண்டு இரசித்துப் பாருங்கள், எந்த உயிரினங்களையும் தொல்லைப் படுத்தாமல் உற்று கவனித்துப் பாருங்கள், நமது மனநலம் மேம்படுவதுடன், வாழ்க்கை- இரசனையுடன் அமையும்.பணத்திற்கும், அந்தஸ்துக்கும் அடிமையாகாமல் அர்த்தமுள்ள வாழ்க்கை வாழ முடியும், சமூகம் மேம்படும். ஆனால் நடைமுறையில் நாம் இயற்கையை விட்டு விலகியதோடு, இயற்கை சம நிலை குலைவதற்கும், அழிவிற்கும் வித்திட்டு விட்டோம். பார்க்கும் இடமெல்லாம் அசுத்தம், குப்பைகள், சாக்கடை நிரம்பி, கழிவுநீர் வெளியேறி சுற்றுசூழல் பாதிக்கபடுவதோடு மற்ற இயற்கை காரணிகள் அழிவதற்கும் நமது வாழ்வியல் காரணமாக அமைந்து விட்டது.

மரங்கள் அழிந்து வருவதோடு மற்ற உயிரினங்கள் பேரழிவுக்கு உள்ளாகி வருவதை உணர்ந்து இருக்கிறோமா? வயற்புறம், ஆறு, குளம், கடற்கரை, காடு, என அனைத்தும் சீரழிந்து சின்னா பின்னாமாகிக் கொண்டிருப்பதை நாம் அறிவோமா? பல்லியில் இருந்து பாம்பு வரை, யானையில் இருந்து பூனை வரை அனைத்து வகை உயிரினங்களுக்கும் மனிதனே பெரிய எதிரியாக இருக்கின்றான்.

இயற்கையோடு ஒன்றி மற்ற உயிரினங்களின் துணையோடு வாழ்ந்த வாழ்க்கை மாறிப்போய் அனைத்தையும் அழித்து, அடிமைப்படுத்தும் வெறியோடு "கொன்றால் பாவம் தின்றால் போகும்" என்ற நிலையில் வேதாந்தம் பேசுகின்றோம். வீட்டிற்கருகில் இரவில் ஆந்தை குரல் எழுப்புவதை அபச குணம் என்கின்றோம், ஆந்தை எலிகளை வேட்டையாடி எலிகளின் பெருக்கத்தை கட்டுப்படுத்தி நமக்கு மறைமுகமாக நன்மை செய்வதை அறியாமல் போனது ஏன்? சாதாரணமாக கிராமப்புறங்களில் இருக்கும் வெண் ஆந்தையை நகர்ப்புறங்களில் பார்த்தால் "அதிசயப்பறவை" என ஆச்சரியப்படுகிறோம்.

காக்கை, குயில், குருவி, மைனாவை தவிர எந்த பறவையை பார்த்தாலும் வெளிநாட்டு பறவை என கூறுகிறோம். அலங்குவை (Ant Eater) பார்த்தால் அதிசய விலங்கு, காடுகள் என்றாலே சிங்கம் வாழும், அது காட்டு ராஜாவாக இருக்கும் என நம்புவதும், நம் படித்த, படிக்காத, பாமர மக்களுக்கு ஏன் தெரியவில்லை? இயற்கையை பற்றிய நுண்ணுணர்வு அற்றவர்களாகவும், இயற்கையை புரியாதவர்களாகவும் நம் சமூகம் மாற்றப்பட்டது தான் காரணம்.

நமது இயற்கை பிணைப்பை, தொடர்பை மீட்டெடுக்க வேண்டும். இயற்கை சார்ந்த அறிவொளி மரபு உண்டாக்க வேண்டும். அனைத்து மக்களுக்கும் பொதுவான விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த வேண்டும். 'நீரின்றி அமையாது உலகு'

என்று அறிந்திருப்போம் ஆனால் நீர் ஆதாரங்ககளை காப்பாற்ற, பாதுகாக்க தவறுவோம், நீரை அசுத்தப்படுத்துவோம், விரையமாக்குவோம், நீர் இல்லை என்றால் சாலை மறியல் செய்வோம். ஆகவே அனைத்து மக்களுக்கும் இயற்கைப் பற்றி அறிவியல் ரீதியாக விளங்க வைக்க வேண்டும். அனைவரும் இயற்கையை புரிந்து, அறிந்து கொள்ள முயற்சிப்போம், இயற்கையை பாதுகாக்க முயற்சி செய்வோம் என மார்ச் 21 உலக வன தினத்து அன்று உறுதிமொழி எடுத்துக் கொள்வோம்.

International Year of Forests

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Wed, 5 Jan 2011 19:57:00 +0530

The United Nations has declared 2011 as the International Year of Forests.

We are all aware that UN General Assembly has proclaimed the year
2011 as the UN International Year of Forests (Forests 2011). In this regard,
suggestions have been received from many quarters and it has been advised
that the integration of annual event of Indian Forestry Congress should be
part of our celebration of the International year of Forestry, 2011. After due
consideration and discussion with the Ministry of Environment and Forests,
New Delhi, it has now been decided that the 1st Indian Forestry Congress will
be organized in 2011 tentatively in September/October
(instead of 15th to18th December 2010).

வனவலம் (Trekking) - நூல்விமர்சனம்

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Mon, 27 Dec 2010 21:34:00 +0530

வனவலம் (Trekking) என்ற நூல் 'சின்ன சாத்தன்' என்கிற இயற்கை ஆர்வலரால் -'தொலைகாட்சிப் பெட்டி முன் அமர்ந்து பொழுதைக் கொல்லுவதை விட இயற்கையை நோக்கி அதை அனுபவித்து, அதைப் பாதுகாப்பதோடு மட்டுமல்லாமல் சமுதாயத்திற்கு சில பயன்களையும் விளைவிக்கலாம்' என்ற நோக்கத்தோடு எழுதப்பட்டது.

இந்நூல் மேற்சொன்ன இயற்கை பாதுகாப்பு என்கிற விழிப்புணர்வை ஊட்டுகிறதா? சமுதாயத்திற்கு சில பயன் உள்ள தகவல்களை உள்ளடக்கி இருக்கின்றதா? என்ற கேள்விக்கு இந்நூலை வாசித்தவுடன் பெரும் ஏமாற்றமே மிஞ்சுகிறது. அது மட்டுமில்லாமல் பல செய்திகள் நம்மை வருத்தம் அடைய செய்கின்றது.நமது நாட்டில் இயற்கையளர்கள் ஒரு புறம் தமது பணிகளை செய்து கொண்டிருந்தாலும், மறுபுறம் இது போன்ற நூலாசிரியர்கள் ஆர்வத்தினால் அதன் 'நுண்மான் நுழைபுலம்' அறியாமல் -தனக்கு தெரிந்தது சரியா? தவறா? என்று கூட கணிக்காமல், ஆழ்ந்து கற்று உணராமல், புகழுக்காக தவறான கருத்துக்களை பதிவு செய்வது, அனுபவம் மிக்க இயற்கை அறிஞர் களுக்கு வருத்தத்தையும், வேதனையும் உண்டாக்குவது மட்டும்மல்லாமல் -இயற்கை பற்றிய சரியான செய்திகளை பொது மக்களுக்கு கொண்டு செல்வதில் இடையூறாகவும், தடையாகவும் அமைந்து விடுகிறது.

                   உதாரணமாக இந்நூலில் 45 ஆம் பக்கத்தில் 'லாங் வுட் சோலை உலா' என்ற தலைப்பில் உள்ள அத்தியாயத்தில், "காகங்கள் நகரத்திற்குள் இருப்பது அல்லாமல்,
சோலைக்குள்ளும் வரும், பிற பறவைகளின் முட்டைகளைக் கூட தின்றுவிடும்.மற்ற பறவைகளுக்கு தொந்தரவு, ஒரு காகத்தை (இறந்தது) கட்டி வைத்துப் பார்த்தால் மிரண்டு ஓடும் என நினைத்து விட்டதில் ஏமாற்றம். குழுவாகக் காகங்கள் திரண்டு 'கண்டோலேன்ஸ்' கொண்டாடின என கோத்தகிரி ராஜு சொன்னார்".
   சோலைக்குள் மனிதர்கள் செல்லாமல் இருப்பதே, சோலைப் பாதுகாப்பில், அதன் உயிரின சூழலுக்கு பாதுகாப்பாக இருக்கும். ஆனால் அச்சோலை பாதுக்காப்பு கமிட்டியின் தலைவர் இறந்து போன காகத்தை கட்டி வைத்து காகங்களை துரத்தும் 'பஞ்ச தந்திர ' உத்தியை கையாளும் விதத்தை, ராஜு உண்மையிலே அருமையான பர்சனாலிட்டி என நூலாசிரியர் பாராட்டுகிறார் என்றால் நூலாசிரியரின் தரமும், அவருடைய எழுத்தின் தரமும் படிகின்ற வாசகர்களுக்கு எளிதில் புரியும்.

                   இயற்கை வரலாற்றையும், அதன் பரிணாமத்தையும் அறிவியல் என்ன கூறுகிறது என்பதை அறியாமல் ஏதோ ஒரு சார்புடன் இயற்கையை நோக்கும் இந்நூலசிரியருக்கு அது அண்டங் காக்கையா? (Jungle Crow) வீட்டு காக்கையா? (House Crow) என்பது கூட தெரியாமல் -'காகங்கள் மற்ற பறவைகளுக்கு தொந்தரவு,காகங்கள் கண்டோலேன்ஸ் கொண்டாடின' என சின்ன சாத்தன் சிலாகிக்கிறார். இயற்கை குறித்த அவர் அறிவைக் கண்டு இயற்கை ஆர்வலர்கள் வருத்தப்படவே செய்கின்றனர். அடுத்ததாக "அட்டை இருக்குமா" என வினவ ஜூனுக்கு (June) பிறகு அட்டையிருக்கும் என ராஜு சொல்ல, "அப்படியிருக்கும் போது எப்படிதான் சோலைக்குள் உலாவுவதோ" என இவர் கவலையுடன் கேட்பது முறையா?

                  இதைப் படிக்கும் பொழுது இயல்பாகவே நமக்கு குழப்பம் வருகிறது. சோலைக்குள் அட்டை இருக்க வேண்டுமா? இருக்க வேண்டாமா? என்பதே புரியவில்லை. அது போகட்டும் அட்டை இருந்தால் என்ன ஆகிவிடும்? அட்டை வாழும் பகுதிக்குள் நீங்கள் எதற்காக உலா போக வேண்டும்? வனவலத்தைப் பற்றி நூல் எழுதும் அளவுக்கு வனவலம் வந்தவர், வனத்தைப் பற்றி தெரிந்தவர் அல்லர். எங்கெங்கு எது, எது வாழும் என்பதைக் கூட புரிந்து கொள்ளவில்லை. அட்டையின் வாழ்வியல் இயற்கையின் ஓர் அங்கம் -என்ற சாதாரண சங்கதி கூட தெரியாமல் -அட்டை இருந்தால் எப்படி தான் சோலைக்குள் உலாவுவதோ என வருந்தியிருக்கிறார் என்றால் 'வனவலம்' தகுதியற்ற நூலாகத்தான் படுகின்றது.

இயற்கை ஆர்வத்திற்கு பொருத்தமற்ற நூல் என்பதற்கு மற்றொரு உதாரணம் 63 ஆம் பக்கத்தில் 'ஒரு ஆர்வமான சம்பவம்' என்ற தலைப்பில், "நானும், நண்பர் ஜோதிமணியும் புளிய மரத்தடியில் ஆன்மீகத்தில் மூழ்கியிருந்தோம். அப்போது கோல்ட் பிளேக்,ஹனி டியூ (Gold Flake, Honey Dew) சிகரெட் பாக்கெட் புளிய மரத்துக்கடியில் கிடந்தது. அதை சுற்றியும், அதன் மேலும் கட்டெறும்புகள் மொய்த்தன, ஏன்? சிகரெட்டில் சின்தடிக் தேன் சொட்டுக்கள் சேர்ந்து இருப்பதால் அந்த வாசனைக்கு நிறைய எறும்புகள் மொய்த்து ஏமாற்றமடைந்தன. நாங்கள் மரத்தடியில் நிற்க, ஏமாந்த எரிச்சலில்,எறும்புகள் எங்களையும் கடித்தன.அடுத்த நூற்றாண்டில் எறும்புகள் சின்தடிக் தேன் வாசனைக்கு ஏமாறாத மாதிரி இறைவனால் படைக்கப்படும்".என்கிறார்.

சின்தடிக் தேன் சொட்டுக்களுக்காக எறும்புகள் மொய்த்து ஏமாந்தன எனக் கூறும் சின்ன சாத்தன் எறும்பைப் பற்றி ஆய்வு செய்தவரா என்ன? வாசகர்களை முட்டாள்களாக நினைத்து எறும்புகளையும் முட்டாள்களாக்கி தன்னுடைய இரசனையை வெளியிட்டு இருக்கிறார். தெளிவற்ற, தேவையற்ற, நாகரிகமற்ற நடையின் போக்கு, துணுக்கு குறுக்கீடு என்பதோடு பதிப்புத் தரமற்ற 236 பக்கங்கள் கொண்ட இந்நூல் மிகைப்படுத்தல்,பொருந்தாத கற்பனைகள், கனவுகள், கதைகள் என மொத்தத்தில் இயற்கை என்ற கருவில் செயற்கையாக, ஊனமுற்ற நூலாக காட்சியளிக்கிறது.

காட்டுயிர் இதழில் வந்த கட்டுரை

Kunjapanai Trip near Kotagiri.wmv

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Sat, 25 Dec 2010 21:25:00 +0530

hump-nosed pitviper kunjapanai.wmv

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Thu, 14 Oct 2010 21:36:00 +0530

Tiger-(Panthera Tigris)

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Mon, 23 Aug 2010 14:33:00 +0530

புலி, இயற்கை சமநிலை கருவி, அழகான, கம்பீரமான,இன்று அழிவின் உச்சத்தில் இருக்கும் விலங்கு.

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Mon, 23 Aug 2010 14:05:00 +0530

'எங்களையும் வாழ விடுங்கள் என்று கேட்பதைப் போல் பார்க்கும் அதன் கண்களை பாருங்கள்', புலி நமக்கு எதிரி இல்லை -நாம் தான் புலிக்கு எதிரி .

Ranga Nather Peak Trekking

noreply@blogger.com (AM AMSA - Naturalist) — Thu, 18 Mar 2010 21:15:00 +0530

காட்டுயிர் ஆசிரியருடன் ரங்கநாதர் மலையில் உள்ள பறவைகளை பற்றி அதன்சிறப்பினங்களைபற்றியும் கேட்டு அறிந்து கொண்டு
இருந்த நேரத்தில் எடுத்த படம்.

இரங்கநாதர் மலையில் காட்டு நெல்லி பற்றி ஆசிரியர் விளக்கியபோது, நண்பர் கந்தசாமி அதை சாப்பிடலாமா? என்று கேட்ட பொழுது

இயற்கையுடன் இயைந்த வாழ்க்கை-அழகியல்,இரசனை,சிரிப்பு,மகிழ்ச்சியுடன் கலந்த வாழ்க்கை,இவற்றை அனுபவிக்க தெரியாதவர்கள்
இப்பிறவி பயனை அடையாதவர்கள் என ஆசிரியர் விளக்குகிறார்.

Golden Backed Woodpecker மரங்கொத்தி ஒருமரத்தில் அமர்ந்தபொழுது அதன் அழகில் அனைவரும் மெய்மறந்து நோக்கினோம்.