ADİLE NAŞİT

2015-06-17T04:13:00.001-07:00

Bugün yani 17 Haziran Adile Naşit'in doğum günüymüş. Geçen sene okuduğum biyografisinden aklımda kalanları sizlerle paylaşmak isterim. O hepimizin içini ısıtan şen kahkahaların, hepimizin annesi olmasının ardında yatan kocaman bir dram.

Adile Naşit günlük hayatında da filmlerindeki gibi çok iyi kalpli, ve hatta saflık derecesinde iyi niyetli bir kadın olduğu için rol aldığı filmlerin çoğundan parasını alamamış. Hastalık günlerinde yaşadığı maddi sıkıntıların sebebi de buymuş. Daha da kötüsü hakkı olan parayı isteyemezmiş bile.

Ama asıl dramı bu değilmiş Adile annemizin.

Adile Naşit 1950 senesinde yine kendisi gibi usta bir tiyatrocu olan Zeki Keskinel ile dünya evine girmiş ve 1952 senesinde Ahmet isminde bir çocuk getirmişler dünyaya.

Ancak 1960'lı yılların ortalarında Ahmet'in ciddi bir kalp rahatsızlığı olduğu ortaya çıkmış ve tedavi için Amerika tek şansmış.

Bunun maddi külfeti Adile Naşit'i çok aşan bir durum olduğu için çok çaresiz kalmışlar ama yardıma sanatçı dostlar yetişmiş. Gönül Ülkü & Gazanfer Özcan önderliğinde İstanbul Şehir Tiyatroları oyun gelirlerini tedavi için birleştirmişler.

Ahmet Amerika'ya gitmiş, ameliyat olmuş ama başaramamış. Ameliyat'ın ertesi günü ve Adile Naşit'in doğum günü olan 17 Haziran günü gözlerini kapatmış bu dünyaya.

Adile Naşit haberi aldığı günün akşamı o güzel dostlarına vefa borcunu ödemek adına Gönül Ülkü & Gazanfer Özcan tiyatrosunda sahne almış.

Ve sonra acısını kalbine gömüp hepimizin annesi olmaya karar vermiş...

Sonrasını biliyorsunuz. Her gece çıkmış televizyona, güzel masallar anlatmış, sütümüzü içirip bizi en renkli rüyalara göndermiş. Sonrasında belki evine gidip ağlamıştır ama bizi hep güldürmüş.

İşte bu memleket böyle harika insanlar da gördü arkadaşlar.

Hepimizin annesiydi Adile Naşit. Mekanı cennet olsun.

CARUSO .. VEDALAR HÜZÜNLÜDÜR..

2014-06-25T12:54:00.000-07:00

Bu dünyadaki son günlerimizi nasıl yaşayacağız acaba ?

Neleri hatırlayacak, neleri özleyecek, nelerden pişmanlık duyacağız. Kimlerle vedalaşacak,kimlerle vedalaşamayacak ve kimleri sadece hatıralarıyla sonsuzluğa götüreceğiz.

Kim bilebilir ki ?

Bu 1986 yılında İtalyan şarkıcı / söz yazarı Lucio Dalla tarafından yazılan ve İtalya'nın en büyük tenorlarından biri olarak bilinen Enrico Caruso 'ya atfedilmiş CARUSO isimli şarkının hikayesi.

Bu ölmek üzere olan bir adamın, bir kızın gözlerine bakarken hissettiği acı ve özlemin, çok ağır ve mutlak bir vedalaşmanın hikayesi.

Bu Enrico Caruso'nun son akşamının hikayesi.

Enrico Caruso opera tarihinin en ünlü ses yıldızlarından biridir. Müziğe 9 yaşında kilise korosunda şarkı söyleyerek başladı, doğduğu şehir olan Napoli’deki tanınmış öğretmenlerden ders alarak bilgisini genişletti.

Caruso sahneye ilk defa 1894′de “L’Amico Fritz” operasında çıktı ve dört yıl sonra Milano’da Teatre Lirico’ya geçti. Kendisini o sıralarda dinleyen ünlü orkestra şefi Arturo Toscanini şunları söylemişti.

“Bu genç Napolili böyle şarkı söylemekte devam ederse, yakında tüm dünya ondan bahsetmeye başlayacak.”

Caruso’nun ünü 1902′de Monte Carlo Operası’nda temsillerinden sonra yayıldı, 1903′de New York’un Metropolitan Müessesi tarafından davet edildi. Burada bıraktığı ilk izlenim pek iyi olmadıysa da mevsim sonuna doğru başarısı günden güne yükseldi. Caruso 17 yıl boyunca Metropolitan’ın baş yıldızı olarak çalıştı, o tarihe kadar hiçbir opera sanatçısının almadığı ücreti aldı, görmediği saygı ve sevgiyi topladı.

Kadınlara oldukça düşkün olan Caruso, performans sanatçısı olan bir çok ünlü kadınla ilişki yaşadı ve bu ilişkiler genellikle kötü bitti. En tutkulu ve en uzun ilişkisini yine evli bir kadın olan Ada Giachetti ile yaşadı ve bu birliktelikten iki oğlu oldu. Ancak bir süre sonra Ada Giachetti şoförleri için Caruso'yu terketti.Caruso son zamanlarında kendisinden 20 yaş küçük Dorothy Park Benjamin ile evlendi ve bu evlilikten Gloria adında bir kız çocuğu oldu.

İnsanlar Caruso'nun Dorothy Park Benjamin'e aşık olmadığını söylerler çünkü Caruso bu evlilik için ' tamamen bana ait birisi olsun istedim ' açıklamasını yapmıştı.

Yalnız plaklarından iki milyon dolar kazanan sanatçı 1920 yılında New York’ta Brooklyn Akademisi adına düzenlenen bir gösteride “L’Elisir d’Amore” (Aşk İksiri) operasında sahneye çıktığı sırada ağzından kan boşandı. Bundan sonra uzunca bir süre şarkı söyleyemedi, geçirdiği birkaç ameliyata rağmen durumu düzelmedi. 1921 yılında vatanına döndü, Napoli'de bulunan Vesuvio Otel 'de kalan Caruso bir süre sonra hayata veda etti.

Ölümünden bir gece evvel deniz kenarında tüm balıkçılara olanca sesiyle bir şarkı seslendirdiği ve ertesi gün öldüğü söylenir. Şu an dünyanın en sevilen opera şarkılarından biri olan CARUSO da bu hikayeyi anlatmakta.

Caruso'yu söz yazarı Lucio Dalla ile birlikte , Luciano Pavarotti, Lara Fabian, Andrea Bocelli,Julio İglesias gibi isimler seslendirmiştir.

Şarkıda açıklığa kavuşmamış ve kararı, şarkıyı dinleyen kişiye bırakabileceğimiz bir nokta var. Şarkıda geçen kızın kim olduğu belli değil. Son eşi Dorothy mi ? Tutkulu aşkı Ada mı ? Kızı Gloria mı ? bilinmiyor. Ancak şarkıda geçen ' ragazza ' kelimesi genç yaştaki kızlar için tercih edilen bir kelime olduğundan kızını kast etme olasılığı güçlü.

Bazı yorumlarda şarkıda vedalaştığı kız hayatın ta kendisi, bazılarında ise şarkıdaki kız son gecesinde gördüğünü sandığı deniz kızı.

Tarihin en güzel veda tasvirlerinden biri olan şarkıyı Luciano Pavarotti yorumu ile dinleyelim. Çevirisi de aşağıda mevcut.

Sevgiyle kalın..

( Burada, denizin parladığı, ve rüzgarın kuvvetlice estiği yerde. Eski terasın üzerinde,Sorrento Körfezi'ne karşı bir adam bir kızı kucaklıyor. Kız ağladıktan sonra sesini temizleyip şarkısına yeniden başlıyor. )

' Seni çok seviyorum.
Çok, çok fazla, biliyorsun.

Artık bir zincir ki
damarların içindeki kanı eritiyor biliyorsun.'

Denizin ortasındaki ışıkları gördü,
Amerika'daki geceleri düşündü,
ama onlar sadece balıkçıların lambalarıydı
ve pervanenin arkasından bıraktığı beyaz köpüktü.
Müzikteki acıyı hissetti
ve piyanosundan kalktı.
Ama ayın buluttan çıktığını görünce
ölüm ona daha sevimli bile göründü.

Kızın gözlerine baktı
o deniz gibi yeşil gözlere...
Sonra, aniden bir gözyaşı döküldü
ve o boğulacağını zannetti.

'Seni çok seviyorum.
çok, çok fazla, biliyorsun.

Artık bir zincir ki damarların içindeki kanı eritiyor
biliyorsun.'

Liriğin gücü,
her oyunun bir aldatmaca olduğu,
biraz makyaj ve mimikle
başkasına dönüşebileceğin yer.

Ama sana bakan iki göz...
öyle yakın ve gerçek ki
sana kelimeleri unutturuyor,
düşüncelerini karıştırıyor.

Her şey öyle küçülüyor ki
hatta Amerika'daki geceler bile.

Dönüyor ve hayatını görüyorsun
bir pervanenin arkasında bıraktığı izde.

Ama evet, hayat sona ermekte
ve o bunu fazla düşünmedi.
Bilakis, kendini şimdiden mutlu hissetmekteydi.

Ve şarkısına yeniden başladı.

'Seni çok seviyorum
çok, çok fazla, biliyorsun.

Artık bir zincir
Damarların içindeki kanı eriten
biliyorsun…'

Kaynaklar : Wikipedia, www.nkfu.com

KEMAL AYÇA

ADİLE NAŞİT

CARUSO .. VEDALAR HÜZÜNLÜDÜR..