fotoğraf üzerine birşeyler...

Güneş Doğu'dan Yükselir

2012-02-14T22:55:00.000+02:00

Kızıldeniz

Ne alaka dediğinizi duyar gibiyim :)

Size gene uzun bir aradan sonra ama bu sefer uzak bir yerden merhaba diyorum.

Yaklaşık 3 haftadır işim sebebi ile Suudi Arabistan'ın Cidde şehrindeyim. 6 aylık bir proje için buraya geldim. 10 gün burada çalışıp 4 gün İstanbul'da olmak üzere bir çalışma takvimim var. Bu nedenle çok da kötü bir seyahat programı değil aslında. Ama burada kaldığım 10 gün boyunca sadece 1 gün dinlenebiliyorum ama 4 gün İstanbul'da olmak için değer açıkcası :)

Bu nedenle de uzun zamandır blog'u güncelleyemiyordum. Kısmet bugüne imiş.

Cidde nasıl diye soracak olursanız, ben nispeten beğendim diyebilirim. Açıkcası buraya gelmeden önce beklentilerim gerçekten çok düşüktü ve kendimi en kötüsüne hazırlamıştım. Bu nedenle de nispeten beğendim diyebiliyorum.

Ama neyini beğendin diye sorarsanız verecek bir cevabım yok açıkcası. Şehir çok yassı bir şehir öncelikle ve oldukça da büyük. e tabii bu kadar toprak olursa ben de yayılırdım her yere :)

Öncelikle burası küçük Amerika diyebilirim. Caddelerin genişliğinden tutun, gördüğünüz arabalara, markette satın aldığınız ürünlere ve binalarda kullanılan malzemelere kadar herşey Amerikan. Okul servisleri filmlerde gördüğümüz sarı otobüsler, polis arabaları 90'larda çevrilmiş olan filmlerde gördüğümüz büyük Amerikan polis arabaları... Gerçekten Küçük Amerika burası. Zaten herşey hem Arapça hem de İngilizce yazıyor her yerde, sokak tabelasında ve uyarılarında bile bu böyle!

Kadınlar ve erkeklerin hayatında oldukça keskin ayrılmış çizgiler var, çalıştığımız ofiste kadınların asansörü ayrı mesela, erkekler de tek başlarına her saatte her restaurant'a veya alışveriş merkezine giremiyor çünkü aile saati denilen zaman dilimleri var. Hemen hemen her yerde aile girişleri ve bekar erkek girişleri ayrılmış durumda. O açıdan oldukça farklı bir deneyim.

Şehirde hemen hemen her ufak meydan gibi yerde bir heykel var mutlaka, o nedenle de açık hava müzesi deniyor aynı zamanda.

Beni şaşırtan bir başka konu ise şehirde çok fazla camii'nin olmayışı. İstanbul'da neredeyse 50 metre'de bir camii varken burada her mahallede bir tane var ve emin olun "district" dedikleri mahalleler oldukça büyük. Camii sayısı az olmasına rağmen gördüğüm tüm camiiler bizim ülkemizdekilerin aksine oldukça kısa minareli ve her biri bir diğerinden değişik mimarilere sahip camiiler. Ve hepsi birbirinden güzel.

Fotoğraf konusuna gelince. Uzun yıllar fotoğraf çekimi yasakmış ülkede. Ama cep telefonlarındaki kameraların kullanımı arttıkça fotoğrafa nispeten alışılmış ve en sonunda bu yasağı kaldıran bir kanun çıkmış. Ama gene de insanlar siz bir manzara veya şehir fotoğrafı çekerken size terslenebiliyorlar veya Din Polis'leri başınızda bitiverebiliyor. Bunun sonucu fotoğraf makinanıza el konulmasına kadar da gidebiliyor. Tabii ben bütün bunları sadece anlatılanlardan ve okuduklarımdan biliyorum, anlatanların yalancısıyım. Hiç başıma gelmedi çünkü elime makinamı alıp sokağa çıkmaya açıkcası korktum. Bir de ofisten çıkıp otele geldiğimde zaten hava kararmış oluyordu. Bu da sadece dinlendiğim tek gün olan bir Cuma fotoğraf çekebileceğim anlamına geliyor.

Öte yandan gezilecek çok bir yer yok, herkesin önerdiği bir yer var, o da eski şehir merkezi (Al-Balad) ama oraya daha gidemedim açıkcası. Burada kaldığım ilk haftasonunda dinlendiğim tek gün olan Cuma günümü Kabe'ye giderek değerlendirmeye karar verdim çünkü.

Kabe, Cidde'ye 45 dakika mesafede. Biz de o Cuma sabahı erkenden arabay atlayıp Kabe'ye gittik. Ve tabii ki gene korktuğum için yanıma makinamı almadım. Ama allahtan yanımda cep telefonum vardı ve o sayede sizlerle birkç fotoğraf paylaşabileceğim.

Kabe gerçekten çok etkileyici, ana giriş kapılarından tutun içerideki işlemeler ve mermerler hakikaten muhteşem. Ve tüm bunların ötesinde insan huzur duyuyor orada o kalabalığa rağmen. Ve aynı zamanda teknolojiden de faydalanılmış Kabe'de. Neden derseniz, şu anda burada kış olmasına rağmen bugün hava 35 derece idi ve bu sıcaklık yazın rahat 60 dereceleri buluyormuş. Kabe'nin içine girdiğiniz zaman ayakkabılarınızı çıkarmanız lazım, tavafı da ayakkabısız yapıyorsunuz. 60 derecede pişen o mermerler hacıların ayaklarını yakmasın diye alttan soğutma sistemi koymuşlar mesela. Her yerde soğuk hava buharı üfleyen aletler ve pervaneler de var.

Bir de şehirde görülmesi gereken bir başka yer, Cidde Çeşmesi.. Bu çeşmenin ya da fıskıyenin özelliği suyu 260 metre yukarı kadar fırlatıyor olması ki bu da dünyadaki en yükseği. 260 metreyi şu şekilde gözünüzün önüne getirin, İstanbul'daki Safir'in binasından bir 20-30 metre daha tepeye çıkıyor sular :)

Şimdilik benden bu kadar, umarım yakında daha fazla fotoğraf çekip paylaşabilirim.(Tüm fotoğraflar iphone ile çekildi ve sadece iphone'daki snapseed programı ile bazı ufak işlemeler yapıldı - Cidde Çeşmesi hariç)

Ana giriş kapısı

Kabe'yi tamamen çevreleyen 3 katlı
yapının içi

Kabenin etrafında eski tarzda inşa
edilmiş oteller

Cuma namazından çıkan kalabalık

Deklanşöre Bastığımızda Makinanın İçinde Neler Oluyor

2012-01-26T15:14:00.002+02:00

Çok hızlı bir video kamera ile deklanşöre bastığımızda aynanın nasıl kalktığını, perdenin nasıl kalktığını kaydetmişler. Siz de merak ediyorsanız buyrun yavaş çekimde buyrun seyredin :)

Sevdiğim Fotoğraflardan

2012-01-17T23:24:00.000+02:00

Sokak fotoğraflarını özellikle de sokakta insanların doğal hallerinin fotoğraflarını çok seviyorum. Son zamanlardan çekmekten en çok keyif aldığım fotoğraflar bu tarz fotoğraflar. (Gerçi son zamanlarda dediğim en son sanırsam 1 ay önce kadar fotoğraf çekebilmiştim)

Bu fotoğraf da onlardan bir tanesi. Umarım beğenirsiniz.

Lighting Persona

2012-01-10T22:42:00.001+02:00

Internette fotoğraf üzerine çok fazla eğitim videosu bulabiliyorsunuz.

Aşağıdaki de bunlardan birisi.

Özellikle flaş kullanımı konusunda çok başarılı olan ve Canon flaşlar için yazılmış olsa da her türlü flaşın kullanımı için son derece faydalı olan "Speedlighter's Handbook" kitabının yazarı Sly Arena'nın New York'daki B&H Superstore'da portrelerde nasıl ışıklanıdırma yaptığını anlattığı seminerin kaydı.

Özellikle flaş konusunda ilgiliyseniz çok beğeneceğinizden eminim.

Hoşgeldin 2012!!!

2011-12-31T18:02:00.004+02:00

Canon Commandos vs Nikon Terrorists

2011-12-15T11:30:00.001+02:00

Son zamanlarda seyrettiğim en keyifli videolardan birisi :))

Merhabalar

2011-11-30T10:25:00.001+02:00

Merhabalar

Tekrardan çok uzun zamandır yazamıyorum blog'a ne yazık ki.. Tabii ki de her zaman ki gibi sebebim işlerimin yoğunluğu, araya bazı sağlık işleri de girdi ama herşey düzene giriyor yavaş yavaş, şimdi iyiyiz :)

Peki fotoğraf üzerine neler oluyor benim tarafta, en azından onu anlatayım dedim. Uzun zamandır iki konu üzerine kafayı takmış durumdayım.

Bir tanesi bir çekim tekniği, Canon makinalarda AI Servo diye adlandırılan ve Nikon'larda ise Continous Focusing diye adlandırılan konu üzerine uğraşıyorum. Her ikisinde de mantık aynı, hareketli konularda netleme yaptıktan sonra netlemenin konuyu takip etmesi üzerine bir teknik. Bildiğiniz üzere fotoğraf makinaları netlik yaparken konumuzun ağaç mı, insan mı, el mi, göz mü diye ayırt etmiyor (tabii ki d-SLR makinalar için konuşuyorum, kompak makinalarda gülümseme ve yüz tanıma algoritmaları çok gelişti, bunları ayrı tutuyorum). Belli bir mesafedeki düzleme (yani uzaklığa) netlik yapıyor fotoğraf makinası ve alan derinliğine bağlı olarak o düzlemdeki ve o düzlemin önünde ve arkasında yer alan belli bir alanı netliyor. Ama konumuz hareketli ise (koşan çocuk mesela veya uçan bir kuş) bu net alandan çabucak çıkabilir ve fotoğrafta ana konumuz netsiz ya da flu olabilir. İşte AI Servo çekim modu ile netleme yaptıktan sonra bu focus'n hareket eden konuyu takip etmesini sağlayabiliyorsunuz. Buraya kadar herşey harika...

Ama gelin görün ki ben bunu bir türlü daha doğru dürüst istikrarlı bir şekilde kullanmayı beceremedim. Bunun üzerine araştırmalar yapıp denemeler yapıyorum, inşallah becerebilirim de bu konuyu daha detaylı anlatabilirim :)

Kafayı patlattığım diğer konu ise Photoshop üzerine. Biliyorsunuz hemen hemen her dijital fotoğrafın öyle ya da böyle bir photoshop işleminden geçmesi faydalı oluyor. Bu işlemlerden bir tanesi keskinleştirme üzerine. Evet USM (Unsharp Mask) ve High Pass gibi filtreler ile bu keskinleştirme işlemi yapılabiliyor gayet kolay bir şekilde. Benim üzerine taktığım konu ise keskinleştirmenin hangi aşamalarda nasıl yapılması gerektiği üzerine. Biraz evvel bahsettiğim uygulamalar çok basit ama fazlası hemen fotoğrafı bozuyor, ayarında yapabilmek ise ayrı bir beceri. Dolayısıyla eğitimsiz bir göz ile hemen bunun dozu kaçabiliyor.

Bu noktada aslında internette bir çok blog yazısı makale, araştırma ve kitaplar var, Youtube gibi sitelerden izleyeceğiniz öğretici videolar var. Ama hepsinin ortak noktası keskinleştirmenin 3 adımlı olması gerektiği yönünde.

Bunları da kısaca:

Capture sharpening (yani fotoğrafın çekilmesi sırasında yaratılan keskinlik - ama burada çekilme esnasından kasıt bir raw işleme programı ile yapılan keskinlik işlemleri)
Creative sharpening (yani fotoğrafı raw'dan jpeg'e çevirirken PS içinde yapılan iyileştirme keskinleştirmeleri)
Output sharpening (yani tüm işleme işlemlerimiz bittikten sonra fotoğrafı hangi aracı kullanarak görüntüleyeceğimize göre yapılan keskinleştirme işlemleri. (baskı için, internet için vs vs)

olarak özetleyebiliriz. Bence bunlara da bir 4ncü bir adımı eklememiz lazım, o da aslında makinadaki keskinlik ayarlarının nasıl belirleneceği. Bununla ilgili olarak fotoğraflarda maksimum netliği ve keskinliği yakalamanın yollarını daha evvelki bir yazıda anlatmıştım. Her ne kadar bu yazı manzara fotoğrafları için yazıldıysa da mantık genel olarak aynı. Ama buna ek olarak fotoğraf makinasının içerisinde yer alan keskinlik ayarını hangi seviyede tutmamız gerektiğini de belirtmekte fayda var. Özellikle raw çekiyorsanız bu ayarı ortalarda veya minimuma yakın seviyede tutmakta fayda var. JPEG çekiyorsanız ise bunu ortaların biraz üstünde tutabilirsiniz ama kesinlikle maksimum seviyede tutmamak lazım.

Bu keskinlik üzerine daha detaylı bir yazım olacak inşallah ama ne zaman emin değilim çünkü almayı ve okumayı planladığım bir kitap var bu konu üzerine.

Bunun dışında belki biliyorsunuzdur, İFSAK 169ncu Dönemin proje danışman yardımcılığını da yürütüyorum, onunla ilgili toplantılar ve gezilerimiz de devam ediyor.

Öte yandan fotoğraflarımı paylaştığım sitemin yüzünü ve içeriğini de değiştirdim yaklaşık 1 ay önce. Dah içime sinen bir formatı oldu. Siteme de buradan ulaşabilirsiniz.

Bunlar dışında bir de Fotoğrafçının Gözü diye bir kitap aldım, onu okuyorum. Michael Freeman'ın yazmış olduğu bu kitap fotoğraf çekiminden ziyade nasıl görmemiz gerektiği üzerine bir kitap ve gerçekten çok faydalı. Herkese tavsiye ederim.

Benden şimdilik bu kadar, uzun zamandır ara verdiğim sevdiğim fotoğraflar serisine de tekrardan başlayacağım inşallah en kısa zamanda. (Zaten 1-2 tane paylaşmıştım ancak)

En kısa zamanda görüşmek üzere...

Van'a Yardım Edelim!

2011-10-25T09:30:00.000+03:00

Van'daki deprem nedeniyle çeşitli yardım kampanyaları başlatılmış durumda. Yoğun bir arama kurtarma çalışması devam ediyor, ülkenin her yerinden gönüllüler çalışıyor.

Ben de birşey yapmak istiyorum diyorsanız, nasıl yardım yapabileceğinizi, ne gibi malzemelere ihtiyaç olduğu gibi tüm bilgiler için bu linke başvurabilirsiniz: http://yalnizdegilsinvan.wordpress.com/

Photo Association of Serbia - 35th International Photography Exhibition - Child 2011

2011-09-14T11:45:00.001+03:00

Photo Association of Serbia tarafından düzenlenen "Çocuk 2011" konulu 35nci Uluslararası Fotoğraf Yarışmasında 3'ü serbest - renkli dalında 2'si de serbest - siyah/beyaz dalında olmak üzere 5 fotoğrafım sergileme (FIAP Acceptance) aldı :)

Bu güzel haberi sizlerle paylaşmak istedim hemen. Sergileme alan fotoğraflarımı aşağıda görebilirsiniz.

THEME (B) OPEN-color - past & present

THEME (B) OPEN-color - serenity

THEME (B) OPEN-color - tea-maker

THEME (C) OPEN-monochrom - shoe-maker

THEME (C) OPEN-monochrom - chit-chat

House Beautiful Eylül 2011 Sayısına beklerim :)

2011-08-27T19:57:00.000+03:00

Benim için çok keyifli bir güzel bir haberi paylaşmak istiyorum sizlerle.

Geçtiğimiz Mayıs ayında çok iyi bir iç mimar olan ve benim en yakın arkadaşlarımdan biri olan sevgili Itır Tatari Sungar'ın Bodrum'da yaptığı evin fotoğraflarını çekmiştim. Açıkcası bu tarz çekim bir çekim ilk defa yaptım. Ve sonunda House Beautiful dergisinin Eylül 2011 sayısında Itır'ı ve yaptığı bu güzel Bodrum evini konu ettiler. Fotoğraflarım da bu haberi destekledi. Ülke çapında satılan basılı bir yayında fotoğraflarımın yer alması gerçekten çok keyifli bir duyguymuş açıkcası :)

Bu güzel haberi sizlerle de paylaşmadan edemedim.

Zagrep

2011-08-25T23:42:00.000+03:00

Tekrar uzun bir aradan sonra merhaba.

Benim de şansıma son 2 senedir yazlarım iş açısından çok yoğun geçiyor. Bu sene de Temmuz başından beri geçen cumaya kadar gene çok yoğundu. Bu nedenle haziran ayında gitmiş olduğumu Zagrep ile ilgili fotoğrflarımı da bir türlü paylaşamamıştım. Sonunda hem fotoğraflarımı ayıklayabildim hem de bloga yazabiliyorum.

Zagrep'e neden gittin diye sorarsanız iş sebebi ile derim. Normalde Hırvatistan'a giden herkes direk Dubrovnik'e gittiği için Zagrep'in adı nedense hiç duyulmuyor. Şahsen ben de tatil için gidiyor olsam Zagrep'te hiç vakit harcamadan direk Dubrovnik'e giderdim.

Tabii bu Zagrep'e gitmeden önceki düşüncelerimdi :) Şimdi ise Zagrep'in de görülmesi gereken yerlerden birisi olduğunu düşünüyorum, evet belki bir tatilin tamamı burada geçirilmeyebilir ama gene de 2-3 burada kalıp şehri görmek oldukça keyifli olacaktır.

Daha evvel hiç Türkiye'ye vize uygulamayan bir ülkeye gitmemiş olduğum için havaalanında acaba ne yapmam gerekiyor (İstanbul'a gelen yabancılar kapıda vize alabiliyorlar ya, ona benzer bir durum var mı diye) düşünürken görevliler TC pasaportumu görüp direk gümrüğe geçebilirsiniz dediklerinde çok keyif aldım açıkcası. Vize derdi olmadan sadece gümrükte damga vurdurup geçmek çok keyifli geldi bana.

Neyse, havaalanında çıktığım zaman hava nefisti ve kapıdan çıkar çıkmaz ilk gördüğünüz şey koskocaman bir par. Çok iç açıcı geldi havaalanında böyle bir park görmek.

Zaten bu parkları her yerde görebiliyorsunuz. Şehrin merkezinde kocaman bir alan sadece park olarak kullanılıyor ve hemen herkes bu parklarda piknik yapıp dinleniyor. Çok da bakımlı olduklarını söylememe gerek yok sanırım :) Şehir merkezinden biraz uzaklaşırsanız yapay bir göl olan Jarun gölü ve etrafında gene devasa bir park daha var, bu gölde hemen hemen her türlü su sporları yapılabilirken göl etrafı da Zagrep'in gece hayatının kalbini oluşturan club'lar ve barlarla çevrilmiş durumda. Ne yazık ki iş için gittiğim için hiç burları keşfe çıkaramadım :(

Şehir ise eski binalardan oluşuyor ve her biri çok güzel. Tabii ki arada oldukça yıkık dökük olanlar da var ama genel itibari ile beni çok etkiledi. Bir kere insanlar çok medeni, sokaklar temiz, herkes güleryüzlü. (Gerçi İstanbul'dan sonra her yer böyle geliyor insana ya neyse)

Şehir Novi Zagrep yani yeni ve modern Zagrep ve Old Town olarak ikiye ayrılıyor diyebiliriz kısaca. Benim dolaştığım yerler de Old Town'da ve zaten burası da şehrin merkezi. Old Town merkezinde ise Ban Jelačić Square meydanı var. Buradan her yere çok rahat yürüyerek gidebilirsiniz.Old Town aynı zamanda Upper Town ve Lower Town olarak ikiye ayrılıyor. Aslında arada çok büyük bir yükseklik farkı yok ama gene de Upper Town'a çıkmak için 100 yıllık bir finüküler var ve bunu kullanarak yuarı çıktığınızda gerçekten güzel bir şehir manzarası sizi bekliyor. Upper Town en eski yerleşimi Zagrep'in. Görülmesi gereken yerleri yazmıyorum açıkcası çünkü şehir merkezinde 3-5 saatlik bir yürüyüş ile hemen her yeri görebilirsiniz. Ama finüküler ile yukarı çıktığınzda sol tarafta ağaçlı bir yol ve bu yolda çeşitli eşyalar satan seyyar satıcılar ve bira evcikleri görebilirsiniz. Tamamen açık alan ve ağaçlarla çevrili, ağaçlardan aşağıya parlak kağıtlardan yapılmış avizeler sarkıyor ve Edith Piaf tarzında olan eski Hırvat müzikleri çalıyor hoparlölerde. Kağıttan avize de mi olurmuş demeyin, görmeden ne kadar keyifli olduğunu anlayamazsınız, hakikaten ben en keyif aldığım yer burası oldu. Ne yazık ki buraya son gün uçağıma 3 saat kala gidebildim ve toplantı çıkışı gittiğim için yanımda fotoğraf makinası da yoktu.

Hemen hemen her yerde kaldırımlara masa atmış cafeler var ve oldukça keyifli. Bu da şehri çok daha canlı yapıyor, bu cafelerden birisine oturup bir kahve veya bira içebilirsiniz.

İlgimi çeken bir başka nokta ise grafitinin çok yaygın olması. Ne kadar eski olursa olsun hiçbir binaya acımamışlar ve boyamışlar. Çok çirkin olanları olduğu gibi gerçekten çok başarılı olanları da var. Koyduğum grafiti fotoğraflarını otobüs terminali civarında çektim, orada yapılar nispeten daha yeni olduğu için böyle bol keseden çalışabilmişler ama şehir merkezinde bu kadar renk ve büyüklükte bir grafiti pek yok.

Zagrep kısaca böyle, bence 1-2 gün kalınıp ondan sonra Dubrovnik'e gidilmeli. Burada kendimi o kadar sakin ve huzurlu hissettim ki iş için bile gittiğimi açıkcası çok hissetmedim. Artık bundan sonrası fotoğraflarda...

Steve McCurry İstanbul Modern'de

2011-08-02T00:02:00.000+03:00

Bu seferlik kolaya kaçacağım ve bir alıntı yapacağım açıkcası :)

Paylaşılmaya değer ve kesinlikle kaçırılmaması gereken bir sergi haberi olduğu için, kaynağında ne yazıyorsa buraya da onu ekleyeceğim.

Meşhur Afgan Kızı fotoğrafını çeken Steve McCurry'nin 3 Ağustos 2011 - 4 Eylül 2011 tarihleri arasında İstanbul Modern'de "Son Kodachrome Filmi" isimli sergisini gezebilirsiniz.

İstanbul Modern'in sitesinden sergi haberi...

İstanbul Modern, Steve McCurry’nin “Son Kodachrome Filmi” başlıklı fotoğraf sergisine ev sahipliği yapıyor. Magnum Fotoğraf Ajansı ve National Geographic dergisinin fotoğrafçısı Steve McCurry’nin son Kodachrome filmiyle çektiği fotoğraflar, 3 Ağustos- 4 Eylül 2011 tarihleri arasında dünyada ilk kez sergilenecek. Engin Özendes’in küratörlüğünü yaptığı serginin sponsoru Zaman.

Gelişen teknoloji ve dijital fotoğraf makinelerinin yaygınlaşmasıyla birlikte özellikle basın fotoğrafçılarının gözdesi olan Kodachrome’un üretimi 2009 yılında durduruldu. 1935’te üretimine başlanan, görüntü teknolojisinde “ikon” olarak nitelendirilen Kodachrome, 73 yıllık tarihinde amatör ve profesyonel fotoğrafçıların en çok tercih ettiği filmlerden oldu. 1960’lı yılların sonu ile 70’lerde efsaneleşen film için, 1973 yılında ünlü sanatçı Paul Simon bir şarkı yaptı.

Fotoğraf kariyerinin başından itibaren Kodachrome kullanarak, unutulmaz kareler çektiğini belirten Steve McCurry, Rochester, New York’taki üretim bandından çıkacak en son Kodachrome filminin kendisine verilmesi için Kodak’la görüştü. Şirket, hemen kabul edince, Steve McCurry, 30 yıldır kullandığı bu filmin son 36 karesiyle farklı ülkelerdeki kentleri ve kişileri çekerek, bir dönemin kapanışına tanıklık etti.

Ünlü oyuncu Robert de Niro ile başlayan “Son Kodachrome Filmi” başlıklı sergide Hintli aktör, yönetmen, yapımcı Aamir Khan, Hintli yazar ve aktrist Shenaz, Hintli aktrist ve yönetmen Nandita Nas, Hint sinemasının ünlü oyuncu ve yönetmenlerinden Amitabh Bachchan, Elizabeth filminin yönetmeni Shekhar Kapur, Magnum fotoğrafçısı Elliott Erwitt, “İstanbul’un Gözü” Ara Güler’in yanı sıra Rajastan’daki Rabari kabilesinden etkileyici portreler bulunuyor.

Sergide ayrıca National Geographic kanalının bu son filmin çekim sürecini izleyerek yaptığı belgesel ve Steve McCurry’nin fotoğraf serüvenini aktaran slayt gösterisi sunulacak.

Let Me Surf!

2011-05-16T11:53:00.002+03:00

Öncelikle uzun zamandan beri blog'a yazı yazamadığım için tekrardan merhaba demek istiyorum. Yazamama sebeplerimden birisi her zamanki gibi iş yoğunluğu tabii ki ama bir diğer sebep ise internette yaşanan ve ilk olarak blogspot uzantılı adreslerin yasaklanması ile başlayan olaylar zinciri.

Her ne kadar blogspot açılmış olsa da, eksisozluk'un kapatılması kararı sehven verilmiş olsa da 22 Ağustos ve sonrası gerçekten insanın canını sıkıyor. Nitekim buna karşı yapılan en güzel tepkilerden birisini dün yaşadık Taksim'de.

Her ne kadar yazılı veya görsel basın 15 Mayıs protestosuna pek yer vermese de sosyal medya sayesinde katılımı son derece yüksek ve son derece medeni bir protesto yürüyüşü gerçekleşti dün Taksimde. 200 kişi olarak belirtilen katılım ise gerçekten yüksekti, Tünel'den Taksim Meydanına kadar bütün İstiklal doluydu.

İşin ilginç tarafı, İstiklal Caddesi üzerinde hemen hemen caddeye bakan tüm cafe ve benzeri yerlerde üst katlardan fotoğraf çekmek nedense yasaklanmıştı. Sebep olaraksa gelen talimat bu yönde denildi hep.

Yorumsuz :))

Yürüyüş ile güzel bir yazı da Ata yazmış. Detayları bu yazıdan da okuyabilirsiniz.

Bundan sonra kafamda birikmiş olan bazı konular ile uzun zamandır giremediğim blog'a hızlı bir başlangıç yapacağım inşallah.

Gözün Gördüğü!!

2011-02-20T16:57:00.003+02:00

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba.

Yeni bir projeye başlamış olduğum için ne yazık ki bloga yeterince zaman ayıramadım. Ama ilginizi çekeceğini düşündüğüm ve umduğum bir konu ile bloga tekrar merhaba demek istiyorum :)

Bu sefer konumuz göz! Göz, yani bildiğimiz göz, görmemizi sağlayan organımız. Aslında gözün kendisinden ve yapısından ziyade gözün görme şekilleri ve öncelikleri üzerinde konuşmak istiyorum.

Gözümüz bir görüntüyü, görüntüden gelen veya yansıyan ışığı retina üzerine düşürüp beyne ileterek algılar ve aslında görüntü beyinde oluşur. Ancak bu süreç içerisinde göz ve/veya beyin öncelikle bildiği, tanıdığı desenleri algılayıp bunun üzerine görüntüyü oluşturur. Peki bu desenleri algıladıktan sonraki algı sıralaması nedir ?

Desenlerden sonra gözümüz, açık alanlardan koyu alanlara geçer ve ikinci sırada bu alanları yani ışığı algılar. Daha sonra yüksek kontrasttan düşük kontrasta geçer ve bu kontrast farklılıklarını algılar. Kontrastı farkettikten sonra artık sırada keskin alanlar vardır. Daha sonra ise sırasıyla net alanlar (ki bunu keskinlikle karıştırmamak gerekir) ve renklerin doygunluğu gelir.

Yani aslında gözün önceden tahmin edilebilir bir algı sıralaması vardır - ki bu sıralamayı ya da öncelikleri bilmek aslında göze hitap eden bir fotoğrafı çekerken kullanacağımız kompozisyon prensipleri ile harmanlandığında işimize çok yarayacaktır.

1- Bildik / tanıdık desenlerin algılanması

2- Açık alanlardan koyu alanlara doğru hareket

3- Yüksek kontrasttan düşük kontrasta doğru

4- Yüksek keskinlikten düşük keskinliğe

5- Net alanlardan bulanık alanlara

6- Yüksek doygunluktaki renklerden düşük doygunluktaki renklere

Eğer göz önceliği bunlara veriyorsa, genel olarak tatmin edici ve göze hitap eden fotoğraflar çekmek için bu faktörleri kullanmamız son derece faydalı olur. Aslına bakarsanız bu söylediklerim belki çoğunuza şaşırtıcı gelmemiştir, aa evet bu söylediklerin çok doğru ama bunu herkes de bilir canım, tarzında düşünmüş olabilirsiniz. Ki bu da son derece doğal, aslında hepimizin bilmeden bildiğimiz, yani bilinçli olmadan bildiğimiz konular bunlar.

Evet bunları biliyoruz belki ama kaçımız fotoğraf çekerken bunları düşündük, evet kompozisyon prensipleri arasında kontrast, desenler gibi konular var ama bu prensiplerin varolma sebepleri gözümüzün görme alışkanlıkları bir bakıma da.

Bu sadece bir fotoğrafın çekimi esnasında kullanacağımız bir bilgi olmamalı. Aynı zamanda dijital fotoğrafın bir gereği olarak Photoshop gibi programlar aracılığıyla yapılacak olan düzenlemelerde de neler yapmamız gerektiğini belirlerken de faydalanabiliriz sıralamadan. Eğer bir şekilde düzgün kullanılabilirse, fotoğrafın hem çekim öncesi aşamasında hem de çekim sonrası aşamasında en iyi sonucu alabilmemiz için bize yardımcı olabilecektir.

1. Perde - 2. Perde

2011-02-06T21:04:00.000+02:00

Hayır, hayır.. Opera ya da tiyatroya gitmedim bu haftasonu :)

Aslında bu yazının kaynağı ben değilim, ben sadece aracıyım bu sefer.

Internette son zamanlarda bulduğum en yararlı videolardan birisini paylaşmak istiyorum.

Video flaş senkronizasyonu ve örtücü perdelerin nasıl çalıştığı ile alakalı ama aynı zamanda flaş ayarlarında yer alan 1. perde ya da 2. perde (1st curtain - front curtain veya 2nd curtain - rear curtain) nasıl çalışır, flaşı hangisinde sonra patlatmak nasıl sonuçlar doğurur gibi konulara dokunan yaklaşık 9 dakikalık bir video.

Video İngilizce ama çok güzel ve akıcı bir şekilde anlatılıyor. Sunan kişi de Paul Duncan.

Sonuna kadar izlemenizi öneririm, gerçekten çok faydalı bilgiler içeriyor.

Bugün Haber Türk'teyim!!

2011-02-03T14:09:00.002+02:00

Geçenlerde Vivian Maier'in hikayesini yazmıştım blogda. Bugünkü Habertürk'ün İstanbul baskısında 20. sayfada Editoryal bölümünde yazım yayınlanmış. Yine dün Web Günlüğü BLOG köşesinde Sevdiğim Fotoğraflardan - Pavli Panayırı yazısı ve fotoğrafı ile blog'un adresi yer almıştı.

Beni çok mutlu eden bu haberi sizlerle paylaşmak istedim :)

Sevdiğim Fotoğraflardan

2011-02-01T12:43:00.000+02:00

1910 yılından beri, yaşanan savaşlara veya tüm sıkıntılara rağmen her sene kesintisiz olarak yapılan Pavli Panayırı'na gitmiştik 2008'in Eylül ayında. Pavli Panayır, ya da az bilinen adıyla Pehlivanköy Sonbahar Hayvan ve Emtia Panayırı her sene Eylül ayında Kırklareli'nin bir ilçesi olan Pehlivanköy'de tren yolunun hemen yanında Ergene nehri kıyısında kuruluyor. Pavli denmesinin sebebi de Pehlivanköy'e verilen ismin Pavli olması bu arada. Biz gttiğimizde 99ncusu düzenlenmişti panayırın.

Adı Hayvan ve Emtia panayırı ama açılış günü dışında hayvan satıldığını pek sanmıyorum açıkcası ama panayır içerisinde kurulan çadırlarda hakikaten her türlü emtia'yı bulabiliyorsunuz. Panayırın amacı da daha çok eğlenmek, bu nedenle oyuncaklar, yemek yiyebileceğiniz çadırlar da var içeride.

Bence bu panayırı benzersiz kılan unsur, panayıra katılan insanların renkliliği ve çeşitliliği. Bu fotoğraf da panayırda çalgıcılık yapan birisinin fotoğrafı.

Bu fotoğrafı seviyorum çünkü, panayıra ilişkin eski ve yeni unsurları içinde barındırıyor. Sinekkaydı traş olmuş, gran tuvalet giyinmiş ve yüzünde yaptığı işten keyif alan mutlu bir ifade var. Belki de günümüzde artık kimsenin kendine, etrafındaki insanlara ve yaşadığı yer ile yaptığı işe saygısının kalmamış olmasına inat bu temizlik ve işine ve kendisine gösterdiği saygı hepimizin hatırlaması gereken şeyler. Bende uyandırdığı bu his ile zaten bu fotoğrafımı çok seviyorum. Bende nostaljik duygular uyandırıyor, umarım siz de beğenirsiniz..

Welsh International

2011-01-27T08:53:00.000+02:00

2010 yılının son FIAP patronajlı yarışması olan 2010 Welsh International Salon yarışmasının sonuçları bu hafta açıklandı. Genel ve Natural History kategorilerinde 1'er adet fotoğrafım FIAP Acceptance aldı.

Bu mutlu haberi sizlerle paylaşmak istedim.

İşin en güzel yanlarından birisi, en sevdiğim fotoğraflarım yazılarıma başlamak için seçmiş olduğum ilk fotoğrafın bu Acceptance'ı almış olması ayrı bir sevinç kaynağı oldu benim için :)

Natural History kategorisi

General kategorisi

Vivian Maier

2011-01-19T15:01:00.000+02:00

Source: John Maloof, http://vivianmaier.blogspot.com/

Haberlerde arada sırada duyarız, işte x ülkesinde yaşayan şu kişi, evinin bodrumunda bulduğu tablonun picasso tablosu olduğunu öğrendi ve bu sayede bilmem kaç milyon dolara kondu diye. İşte ben de geçen hafta şans eseri böyle bir hikayeyi anlatan bir haberi geçen hafta youtube'da seyrettim.

Bu seferki haber bir ressama veya onun tablosuna ait değildi, dadılık yaparak hayatını kazanan Vivian Maier isimli bir bayana ait bir hikayeydi. Hikaye kısaca şu şekilde:

John Maloof isimli bir emlakçı (ve aynı zamanda amatör tarihçi) yaşadığı yerdeki bir parkın tarihini anlatan bir kitap hazırlarken, kitabında kullanabilmek amacıyla eski fotoğraflar satın almak üzere bir müzayedeye gider ve bir kutu dolusu negatif film satın alır. 30,000'den daha fazla negatif içeren bu kutuya yaklaşık 400$ ödeyerek eve döner. Ama işle umduğu gibi gitmez, çünkü bu negatifler arasında istediği gibi anlattığı parkı yansıtan bir fotoğraf bulamaz ve bu kutuyu kenara koyar.

Daha sonraları tekrar bu kutuyu açar ve negatifleri scan etmeye başlar. Scan ettikçe gördüğü fotoğraflardan çok etkilenir ve fotoğrafların sahibini aramaya başlar. Müzayedeyi düzenleyen müzayede evine müracaat eder ve oradan eli boş döner. Tek öğrenebildiği müzayede evinin bu fotoğrafları boşaltılan bir kiralık dolaptan almış olduğudur. Kiralık dolabın sahibi hala hayattadır ama çok çok hastadır.

Source: John Maloof, http://vivianmaier.blogspot.com/

John Maloof yaptığı araştırmalar sayesinde benzer negatiflerden satın alan kişileri de bulur ve onlardaki negatifleri de satın alır. Almış olduğu bu kutular içinde bir gün şans eseri bir fotoğraf baskı firmasından gelen bir zarf ve zarfın üzerinde de kurşun kalem ile yazılmış Vivian Maier adına rastlar ve hemen bu ismi Google'da aratır. Tek bulabildiği, birkaç gün öncesine ait bir vefat ilanıdır. Aradığı kişiyi bulmuştur ama çok geç kalmıştır.

Fotoğrafları scan ettikçe hayranlığı artar ve kendisi de fotoğraf çekmeye başlar. Scan ettiği fotoğrafların çok değerli fotoğraflar olabileceğini düşünüp birkaç tanesini Flickr'a yükler ve ne yapması gerektiği konusunda yorum ister. Gelen yorumların hepsi fotoğraflara hayran kalmıştır ve bir sanat galerisi ile konuşmasını tavsiye ederler.

Source: John Maloof, http://vivianmaier.blogspot.com/

Ve bu sayede Vivian Maier adı duyulmaya başlar. İlk sergisi Avrupada açıldıktan sonra Şikago'da da sergisi açılır. Yaptığı araştırmalar sonucu John Maloof'da yaklaşık 100,00 adet negatif filmlik bir arşiv oluşmuştur ve bu arşivin 1960-1970'lere denk gelen bir zamanı kapsayan yaklaşık 20,000 adet negatif film hala banyolanmamış ve dokunulmamış durumdadır.

john Maloof Vivian Maier'in anısına bir site kurmuş ve burada hem gelişmeleri hem de fotoğrafları paylaşıyor. Öte yandan Jeff Goldstein da kendisinde bulunan yaklaşık 12,000 negatif film ile Vivian Maier Prints Inc şirketini kurar ve John Maloof ile paralel bir şekilde Vivian Maier'i tanıtmaya çalışıyor.

Source: John Maloof, http://vivianmaier.blogspot.com/

Şu anda John Maloof Vivian Maier adına bir belgesel ve de bir kitap hazırlığında.

Fotoğraflara gelince... Gerçekten olağanüstü güzellikte sokak fotoğrafları hepsi. Aslında fotoğrafların bende bıraktığı izlenimleri okumanız yerine, sizin bu fotoğrafları kendinizin incelemenizi tavsiye ederim. Umarım Vivian Maier de bu kadar çabanın karşılığında fotoğraf dünyasında sağlam bir yere konumlandırılır.

Youtube'da seyretmiş olduğum habere bu link'den ulaşabilirsiniz.

John Maloof'un Vivian Maier adına açtığı blog'a da bu link'den ulaşabilirsiniz.

Jeff Goldstein koleksiyonuna da buradan ulaşabilirsiniz.

TT Arena

2011-01-16T16:52:00.000+02:00

Dün bildiğiniz üzere Galatasaray'ın yeni stadı Türk Telekom Arena veya Ali Sami Yen Seyrantepe Spor Kompleksinin açılışı vardı.

Ben de bir Galatasaray'lı olarak bu açılışa gittim. Bir davetiye bularak gitmemi sağlayan sevgili babam Necdet Kestelli'ye de teşekkür ederim buradan.

Ve bu açılış için, stada kamera götürmeme kararımı bir kereliğine bozdum. Şimdi elde pozlamış olduğum 12 ayrı fotoğraftan oluşan panaromik bir görüntüsünü paylaşmak istiyorum.

Evet bu fotoğrafın çok fazla hatası var, farkındayım, özellikle sahanın çimlerinde tonlama farkı bunun en belirgin yeri. Ama olsun, ben bu fotoğrafı ne duvarıma asacağım ne de yarışmaya göndereceğim. Açılışın hatırasına çektim, hatalarıyla sevaplarıyla gene de sevdim ben bu fotoğrafı :)

İşte TT Arena'nın Batı tribünü 2. kattan panaromik bir görüntüsü:

TT Arena

Fotoğrafta Eşitlik Kanunu

2011-01-11T15:02:00.000+02:00

Bir önceki stop!!! başlıklı yazımda çekeceğimiz fotoğrafta makinanın içindeki pozometre doğru pozlama yani 0 pozlama için f/8 ve 1/60 değerlerini verdiyse ve biz de bu değerleri f/5.6 ve 1/125 olarak değiştirirsek ne olur diye sormuştum.

Bu sorunun cevabı da bu yazının konusu.

Tekrar meşhur skalamıza bakalım. Üst satırda enstantane sürelerini saniye cinsinden belirtirken alt satır da diyafram değerlerini gösteriyor ve her iki satırda da sağa doğru gitmek daha az ışık sola doğru gitmek ise daha fazla ışık anlamına geliyor.

Örneğimizde f/8 ve 1/60 değerlerini vermiştik.

Eğer enstantaneyi 1/60 yerine 1/125 yaparsak 1 stop daha az pozlamış oluyoruz. (Sağa doğru giderken ışık azalıyor ve bu da 1 stop fark yaratıyor, Yani 1/125'de alacağımız ışık 1/60'ın yarısı kadar ışık olacak)

Diyaframda ise, f/8 yerine f/5.6 yaparsak, sola doğru gitmiş oluyoruz ve aslında f/8'de aldığımız ışığın iki katı kadar daha fazla ışık almış oluyoruz, ya da bir başka ifade ile 1 stop fazla pozlamış oluyoruz.

Her iki değişikliği de aynı anda yaptığımızda ise enstantane kaynaklı 1 stop az pozlama diyafram kaynaklı 1 stop fazla pozlama ile birbirini netliyor, yani f/8 ve 1/60 değerlerinde aldığımız ışık miktarının aynısını f/5.6 ve 1/125 ile de alıyoruz.

İşte buna da eşitlik kanunu deniyor. Yani aynı ışık miktarını birden fazla diyafram ve enstantane değeri ile elde edebiliyoruz. Mesela 1/8 ve f/22 değerleri de aynı ışık miktarını veriyor.

(Tabii tüm örneklerde ISO'nun sabit ve aynı değerde olduğunu varsaydığımı da belirtmem lazım)

Peki bu durumda hangisini seçmemiz en doğrusu ? Bu da fotoğrafta yakalamak istediğimiz etkiye veya fotoğrafın konusuna bağlı. Bunu da daha sonraki yazılarda anlatacağım.

stop!!!

2011-01-05T10:27:00.000+02:00

1 stop az pozlansaymış daha iyi olurmuş.. Bu ortamdaki ışıkta 3-4 stop ışık farkı var. Bu yeni modelleri 8 stopa kadar farkları kaydedebiliyor.

Yukarıdakiler ve bunlara benzer binlerce cümle içerisinde stop ifadesi geçiyor. Nedir peki bu stop ?

Bunun için enstantane ve diyafram değerlerini gösteren aşağıdaki skalaya tekrar bir bakalım. Bu skalada üst satırdaki değerler saniye cinsinden enstantane sürelerini gösterirken, alt satırdaki değerler diyafram değerlerini gösteriyor ve her iki satırda da sağa doğru gitmek daha az ışık sola doğru gitmek ise daha fazla ışık anlamına geliyor.

Bu skaladaki değerler temel değerler. Dijital makinaların kullanılmaya başlanması ile bu değerler arasında da değerler kullanılmaya başlandı. 1/70 saniye veya f/3.5 gibi.. Ama fotoğrafın özünde bu temel değerler yatıyor.

Enstantane değerlerine bakarsanız, her bir enstantane değeri bir öncekinin yarısı veya iki katı durumunda. Örnek vermek gerekirse, deklanşöre bastığımızda örtücü perde 1/30 saniyelik enstantanede, 1/60 saniyelik enstantaneye göre 2 katı daha uzun süre açık kalıyor ve sensör dolayısıyla 2 katı daha fazla ışık alıyor. Öte yandan 1/125 saniyelik enstantanede ise örtücü perde 1/60 saniye enstantanenin yarısı kadar bir süre açık kalıyor ve dolayısıyla sensör 1/60 saniyelik enstantanede alacağı ışık miktarının yarısı kadarını almış oluyor.

Aynı ilişki diyafram değerleri arasında da var. Mesela, f/4 değerinde objektifin açıklığı, f/5.6 değerindeki açıklığın iki katı iken, f/8 değerindeki açıklık, f/5.6 değerinin yarısı kadar. Dolayısıyla bu açıklıklardan geçen ışık miktarı da aynı şekilde f/4 değerinde iken f/5.6'nın iki katıyken f/8 değerinde ise f/5.6'nın yarısı kadar oluyor.

Yani hem enstantane hem de diyafram için her hangi bir değerde sensöre düşen ışık, bir önceki değerin yarısı kadardır diye özetleyebiliriz.

İşte bu temel enstantane ve diyafram değerleri arasındaki ışık farkına 1 stop deniyor.

Bunu gene bir örnekle netleştirelim. Örneğin pozometremiz bize doğru pozlama için f/8 ve 1/60 değerlerini vermiş olsun. Eğer biz enstantaneyi değiştirmeden diyaframı f/8 yerine f/11 yaparsak, 1 stop az pozlama yaptık anlamına geliyor. Veya diyaframı değiştirmeden enstantaneyi 1/60 yerine 1/30 yapalım. Bu durumda da 1 stop fazla pozlama yapmış oluyoruz.

Peki o zaman bir de soru sorayım :)

Deminki örnekten yola çıkarak f/8 ve 1/60 değerlerini f/5.6 ve 1/125 olarak değiştirirsek bunun sonucu ne olur ? Bu sorunun cevabı da bizi bir sonraki yazının konusuna götürecek :)

Aşağıdaki fotoğraflar arasında 1 stop ışık farkı var:

0 pozlama - yani doğru pozlama

1 stop fazla pozlanmış durumda

Tebrikler Burak!

2010-12-30T11:18:00.000+02:00

Sevgili arkadaşım ve dostum Burak Şenbak'ın son başarılarından bahsetmek istiyorum şimdi de.

Photo Club Kemnik Slovenya tarafından düzenlenen ve FIAP patronajlı Uluslararası Fotoğraf Yarışmasında bir adet FIAP altın madalya ve 2 adet de FİAP kabul ödülü aldı.

Yakından takip edilmesi gereken bir isim. Bunu sadece arkadaşım ve dostum olduğu için söylemiyorum, hakikaten fotoğrafa gönül vermiş, ciddi emek harcayan ve fotoğrafı gören birisi Burak.

Bu başarılarının devamının geleceğine de şüphem yok.

Tekrar tebrikler Burak!

Burak'ın ödül almış fotoğraflarını aşağıda görebilirsiniz

Fotoğraf: Burak Şenbak
SERBEST \ S&B \ FIAP ALTIN MADALYA

Fotoğraf: Burak Şenbak
SERBEST \ RENKLI \ FIAP ACCEPTANCE

Fotoğraf: Burak Şenbak
SERBEST \ S&B \ FIAP ACCEPTANCE

Sevdiğim Fotoğraflardan

2010-12-29T14:36:00.000+02:00

Genel olarak fotoğraf çekiminden sonra, arşivleme ve düzenleme sırasında içime sinmeyen fotoğrafları direk siliyorum. Arşivimde kalan fotoğraflar öyle ya da böyle bir şekilde sevdiğim fotoğraflar oluyor sadece. Tabii bunun içinde kötü bir fotoğraf bile olsa o anı belgeleyen tatil fotoğraflarından da bulunuyor, üzerinde çok emek harcayıp ortaya çıkardığım fotoğraflar da.

Ama bazı fotoğrafların yeri bende ayrı. Bundan sonra mümkün olduğunca sevdiğim fotoğraflarımı belirli aralıklarla paylaşmayı planlıyorum.

İlk paylaştığım fotoğrafı daha SLR makinam yok iken, Canon Powershot S2 IS yarı kompakt makinamla çekmiştim. Yani sene 2008. 1 hafta boyunca yağın kar yağışının olduğu Şubat ayında çekmiştim. Bir pazar günü eşimi evde bırakıp kendimi İstiklal'e attım ve elimde fotoğraf makinam yaklaşık 4-5 saat kar yağısı altında İstiklal'de, Karaköy'de ve Haliç'te dolaşıp çekim yapmıştım. Bu fotoğraf da o günden.

Genel olarak içinde insan ve hayata dair birşeyler bulunan fotoğrafları çok seviyorum. Bu fotoğraf da benim için bu tarzda çekmiş olduğum fotoğraflar arasında ayrı bir yere sahip. Neden derseniz nedeni yok, sadece çok seviyorum bu fotoğrafı.

Bu arada bu fotoğrafın üzerinde bir miktar photoshop var, bunu baştan söyleyeyim :) Amacım bu kar yağışını biraz düşsel hale getirmek olduğu için Photoshop'daki Filter menüsünden Diffuse Glow filtresini uygulamıştım bu fotoğrafa.

Usta ve profesyonel fotoğrafçıların fotoğraflarını çekim tarihinden en az 3 ay sonra elemeye ve düzenlemeye başladıklarını duymuştum. Ne kadar doğrudur veya her fotoğrafçı için geçerli midir bu yaklaşım bilemiyorum ama gene de arkasındaki düşünce bana çok mantıklı geliyor.

Çekim esnasında, öyle ya da böyle çekilen fotoğraflarla bir duygusal bağ kuruluyor. İşte çekimden hemen sonra eleme yapıldığı durumlarda, bu duygusal bağ nedeniyle normalde beğenmeyeceğimiz veya sileceğimiz fotoğrafları arşivinde saklıyor olabiliriz. Halbuki çekim anından çok daha sonra arşivlemeye veya düzenlemeye başlanırsa, insan daha acımasız olup daha fazla fotoğraf siliyor ve bu da fotoğraf arşivinin daha kaliteli olmasını sağlıyor. Bu fotoğrafı ben aradan geçen onca zamandan sonra da hala çok seviyorum. Umarım siz de beğenirsiniz.

Bu arada işin kötü yanı ne biliyor musunuz ? Bu fotoğrafın büyük çözünürlüklü hali artık elimde yok. Internete yükleme sırasında, fotoğrafı küçülttükten sonra save as yapacağıma save yaptım ve fotoğraf bu boyutta kaldı. Bundan 1-2 saniye öncesi ve sonrasının da fotoğrafları var ama hiçbirisi bunun kadar içime sinmiyor. Bu yüzden artık her fotoğrafımı save as yapmayı alışkanlık haline getirdim ne olur ne olmaz diye :)

Pozlama, Diyafram ve Enstantane

2010-12-27T14:09:00.000+02:00

Mailime gelen sorulara, google trends istatistiklerine ve blogun istatistiklerine baktığım zaman genelde fotoğraf üzerine en çok aranan konunun pozlama üzerine olduğunu görüyorum. Her ne kadar bu konu ve ilintili diğer konular hakkında daha evvel yazmış olsam da, bu yazılar blogging'e ilk başladığım zamanda yazdığım konulardı ve dolayısıyla şimdi okuduğumda her ne kadar çok basit bir şekilde yazmaya çalışmış olsam da gene de biraz teknik kaldıklarını düşünüyorum.

O nedenle, fotoğrafın temeli olan pozlama, ISO, enstantane ve diyaframa tekrardan değinmek istiyorum.

Internette en çok aranan cümlelerden birisi "Pozlama Nedir" cümlesi.

Bunu anlatmak için önce fotoğraf kelimesinin kökenine gidelim.

Photo eski Yunanca'da ışık anlamına geliyor. Graph ise çizmek anlamın. Dolayısıyla fotoğraf kelimesi de ışık ile çizmek anlamına geliyor. Fotoğrafın bulunuşundan ya da icadından bu yana değişmeyen birşey var, o da ışık olmadan fotoğrafın olmayacağı.

Peki bir fotoğrafı çekerken ne kadar ışık olması gerektiğine nasıl karar veriyoruz ? Eğer çok ışık varsa fotoğraf çok beyaz çıkar yani patlar veya çok az ışık varsa fotoğraf da çok karanlık çıkar. Dolayısıyla fotoğrafın doğru çekilebilmesi için belli bir miktarda ışık olması gerekiyor.

Ne kadar ışık olması gerektiğini bize söyleyen bir mekanizma var fotoğraf makinalarının içinde ve bu mekanizmaya da pozometre deniyor. Fotoğrafını çekeceğimiz konuya makinamızı doğrultup, deklanşöre yarım bastığımız zaman, pozometre çalışıyor, ortamdaki ışığı ölçüyor ve bize doğru fotoğraf için ne kadar ışığa ihtiyacımız olduğunu söylüyor. Pozometrenin bize ne kadar ışık olmasını söylemesine de pozlama diyoruz en basit deyişle.

Pozometrenin doğru pozlama için ne kadar ışık alacağımızı söyleyebilmesi için bir bilgiye ihtiyacı var ama. O da kullandığımız fotoğraf makinasında olan sensörün ışığa olan duyarlılığı. Eğer çok duyarlı bir sensör ise, daha az ışık alması yetecekken, çok da duyarlı olmayan bir sensör ise daha fazla ışık alması gerekiyor. Sensörün ışığa olan bu duyarlılığına ISO deniyor. Fotoğraf makinasının ayarları ile ISO'yu değiştirebiliyoruz evet ama bu değeri sabit tutmamız pozometrenin işini kolaylaştırır.

Peki pozometre bize doğru pozlama için ne kadar ışık almamız gerektiğini ne birim üzerinden söylüyor ? KM mi? Jul mü? Watt mı ? Bu birim ne peki ?

ISO sabit olduğu sürece, pozometre bize iki adet bilgi sağlıyor. Bunlardan birisi ne kadar süre ile ışığı alacağımız bilgisi yani enstantane.

Enstantane aslında, deklanşöre bastığımız zaman sensörün önünde duran örtücü perdenin açılması ve kapanması arasında geçen süreye deniyor ve bu da saniye cinsinden belirtiliyor. Enstantane ne kadar uzar ise (örnek 1/5 saniye veya 2 saniye gibi) sensör o kadar fazla ışık alacaktır ne kadar kısılırsa (örnek 1/100 saniye veya 1/2500 saniye gibi) da o kadar az ışık alacaktır.

Aşağıdaki skalada belirtilen rakamlar saniye cinsinden rakamlar ve tipik enstantane değerlerini gösteriyor. Bu skalada sağa doğru gittikçe enstantane azalıyor ya da hızlanıyor ve dolayısıyla daha az ışık alınmış oluyor, sola doğru gittikçe ise enstantane düşüyor ya da süre olarak uzuyor ve dolayısıyla da daha fazla ışık alınıyor.

... - 1/1 -1/2 - 1/4 - 1/8 - 1/15 - 1/30 - 1/60 - 1/125 - 1/250 - 1/500 - 1/1000 - 1/2000 - ...

Diğer bilgi de bu ışığın geçtiği objektifin çapı, yani ne kadar ışık geçtiği. Sonuçta objektiflerin belli büyüklükleri olduğu için, o objektiften geçecek olan ışığın miktarı da objektifin çapına doğrudan bağlı. Objektifin içerisinde, ışığın geçebileceği alanı azaltan ya da arttıran metal yapraklar var ve bu yaprakların oluşturduğu delikten geçiyor ışık. BU yaprakların oluşturduğu deliğin büyüklüğüne de diyafram deniyor. Eğer diyafram açıkca yani delik büyükse, daha fazla ışık geçer, kapalıysa ya da kısıksa daha az ışık geçebilir. Aşağıdaki fotoğraflarda diyaframın alacağı değerler ve diyaframın bir illüstrasyonunu görebilirsiniz. Dikkat ederseniz skalada sağa doğru gittikçe diyafram kısılıyor yani daha az ışık alıyor ama diyafram değerini gösteren rakam ise büyüyor :)

Diyafram Yaprakları

Dolayısıyla, doğru pozlama için gerekli olan değerleri bize makinanın pozometresi enstantane ve diyafram cinsinden veriyor.

Özetle, enstantanenin uzaması örtücü perdenin daha uzun süre açık kalması ve dolayısıyla sensöre daha fazla ışık girmesi anlamına gelirken, enstantanenin kısalması yani örtücü perdenin daha hızlı açılıp kapanması ise daha az ışık anlamına geliyor.

Dİyaframın açılması, yani diyafram değerinin rakamsal olarak küçülmesi, daha fazla ışık anlamına gelirken, diyaframın kısılması yani diyafram değerinin büyümesi daha az ışık anlamına geliyor.

Aşağıdaki skalada üst satırdaki rakamlar saniye cinsinden enstantane süreleri iken alt satırdakiler de diyafram değerleri. Dikkat ederseniz, her ikisi için de skalada sağa doğru ilerlemek daha az ışık anlamına geliyor.