Kench Alegado | A Happy Life

Trying Drupal

2013-04-28T15:03:00.002-07:00

Gusto ko lang i-share.. Maikli lang 'to anong oras (5:51am) na rin kasi medyo inaantok na ako. Dahil limitado nalang ang oras ko para tapusin yung website na binanggit ko sa previous post ko eh naisipan kong subukan ang Drupal. Actually dapat Joomla, pero naisip ko pano kung ma-stock ako into something na hindi ko masolusyonan wala akong matatanungan. Since yung mga blockmates ko eh into Drupal since part sila ng user-group dito sa Pinas. Napag-desisyunan ko na Drupal na nga lang.

So ayun, ang una kong ginawa is naghanap ng video tutorial kung paano iinstall yung Drupal although meron namang guide dun sa site nila mismo. I came across the Youtube Channel : LEVEL UP TUTS at luckily hindi lang installation ang tinuro nila kundi kasama na ang modules, theming, etc. Merong 62 videos ang playlist nila for Drupal 7. Bale ayun nga, dinownload ko yung drupal, open the wamp server, created the DB, then installed drupal. So far so good naman, medyo madali lang pala 'tong drupal (or am I speaking too soon? haha) just by following the video tutorial eh naayos ko na lahat ng static pages at okay na rin yung contact form. Mamaya aaralin ko nalang yung pag-integrate ng Bootstrap sa Drupal.

Ayun lang.

FOLLOW ME ON TWITTER: @kenchalegado

Summer Vacation 2013 Week 1

2013-04-27T16:00:00.001-07:00

Lifesaver - Abyss Web Server

Natatawa ako sa title ng blog post na 'to kasi pakiramdam ko a week before holy week eh vacation mode na ako. Pero technically, kakatapos lang ng week 1 ng aking summer vacation ngayong 2013. So, ano nga ba ang mga pinagkaabalahan ko sa nagdaang linggo?

OJT - Syempre dahil napaka-imposibleng matapos ko ang required hours ng OJT in just 1 trimester eh pumapasok parin ako hanggang ngayon. 2 weeks nalang tapos na rin 'to.
1 System and 1 Web. Application - Part parin naman ito ng OJT, as much as I want to share kung ano ito eh hindi pwede. Basta, yung sa system we (Charm) are using Visual Basic since yun ang preferred nila dun sa Crame. While sa Web App. naman is ASP Classic and Bootstrap. Sa system ang part ko lang dun is sa pagde-design nung interface including the buttons, images, etc. Pero yung sa web app. solo ko s'ya. Sa pagde-design ng interface nung system medyo madali lang naman since napaglaruan ko naman na before yung photoshop, ang challenging lang is yung conceptualization. Naisipan ko lang na gawing Metro Style yung sa system kasi para malamig sa mata. HAHA! Pagdating naman dun sa web app. medyo nangangapa since ngayon lang ako makakapag-develop using ASP Classic. Dahil medyo gipit na sa oras, I used Bootstrap para mabilis matapos ang views. Actually, I was tasked to overhaul the previous work and include CMS. Challenging kasi matagal akong hindi sumabak sa ganito and all of sudden 'eto na at gagamitin talaga. Unlike yung sa mga case studies na pag nakapag-defense na at lahatx2 eh tambak na sa laptop yung gawa.
Swimming - HAHA! You read it right. 1 overnight swimming a week is marami na noh! Pero okay lang kahit papano kasi nakakawala ng stress. Ang masakit lang eh exhausted ang bulsa haha.

----- REGARDING THE IMAGE: Nabaliw talaga ako sa IIS Manager na yan. Very limited lang ang capability ng IIS sa Windows 7 starter pala. Takte, alangan naman ireformat ko pa 'tong laptop ko para lang ma-run locally tong mga asp files. After less than an hour of researching eh napadpad ako sa ilang mga web servers pero yung Abyss Web Server lang ang matino. Pwede naman sana sa Visual Studio 2012 at Expression Web 4 kaso hello? Malapagong na nga sa bagal 'tong laptop ko eh!

Yan lang naman yung napagka-abalahan ko sa unang linggo ng bakasyon ko. Probably, for the coming week eh kamukha din nyan. Pero hopefully eh matapos ko na lahat ng mga ginagawa ko para mapag-aralan ko na yung mga gusto kong pag-aralan na last year pa 'ata nakapila.

FOLLOW ME ON TWITTER: @kenchalegado

Disiplina

2013-04-14T09:41:00.000-07:00

NAKAKATAKOT! Bakit ba kasi ang sarap kumaen? Yung pinaka-recent na blood check-up ko medyo hindi maganda yung resulta. Dati naman kapag pinapa-tingin ko yung dugo ko okay naman considering na mataba nga ako. Pero ngayon, hindi okay lalo na yung Total Cholesterol, Triglycerides, Uric Acid and SGPT. Hindi pinakita sakin ni papa yung buong resulta eh, pero yang apat na yan ang in-emphasize nya sa akin. ALARMING! Pero syempre kasalanan ko din naman. Actually, hindi na nga ako pinagsasabihan na mag-diet eh. Dahil, SAPILITAN na daw ito. SURRENDER naman ako! Pagkasabi ni papa nun, medyo natulala ako then search sa google ng effective diet plan. Nabasa ko yung regarding sa WATER DIET, mukhang okay naman though I need to consult tita (doctor sa family namin) kung ano ang effectivity rate nito or is it even effective in the first place. Next, is CALAMANSI FLUSHING na matunog ngayon. Ginagawa nga nila tita 'tong method na to for the past few months eh. Sabi naman nila is effective, since they know how to monitor and read their own blood findings.

Before, kapag hindi gaanong maganda findings sa dugo ko eh mag-ddiet ako for a week then later on back to the bad habit. Hopefully, now, eh maging consistent ako and maging habit ko na to take good care of my body in general. I'd probably do water diet and calamansi flushing together since the latter one eh gagawin mo lang every morning pagkagising mo at wala ka pang kinakaen na kahit ano. While water intake naman is needed by the body so hindi na ako masyadong mahihirapan dito. Ang dapat ko nalang bawasan eh yung pag-inom ko ng softdrinks dahil alam ko isa to sanhi ng pagtaba ko hahaha. Aside from softdrinks eh malakas din talaga ako sa kanin, sa ulam hindi naman. I even joked kay mama na sige 1 cup of rice nalang every meal, then I showed her a large tumbler. HAHAHA. Pero seriously, I shared this one here as a testament and commitment na magbabago na ako sa eating habits and lifestyle ko. I dunno kung ang pagpupuyat eh nagcocontribute sa negative blood results ko. I know it's not good pero I'm not sure in what way it is not good for me.

CONSISTENT. DISIPLINA. FOCUS. Since napag-usapan na kanina ang pagiging consistent eh isisingit ko narin yung study and work habits ko. Admittedly, for the past few months or even years (I'm not sure) eh napaka-walang disiplina ko talaga pagdating sa pag-aaral. Napaka-inconsistent ko at out of focus. Iniisip ko to sa mga nakaraang linggo and masyado na akong nag-ooverthink sa kung bakit ang tamad ko at kulang sa disiplina. I was so desperate dahil umabot pa ako sa pagsesearch sa mga blogs as to why I'm like this and other external factors na ini-embed ko sa current situation ko. Then suddenly, I got the courage to admit to myself na it's ONLY ME to blame. Sabi nga nila, dun nagsisimula ang pagbabago. No matter how many inspirational videos ang panuorin ko kung hindi ko din ipupush ang sarili ko eh it's very useless. So I sit down and talk to myself (baliw?). Inisip ko muna kung ano ba ang gusto kong gawin sa buhay ko...... so on and so forth. I always OVERTHINK and madalas STRESS OUT so ang ginawa ko eh I tried to reconcile with my READING. I remember kase before kapag naiinis ako, galit, hindi makapag-concentrate, bored, or out of focus eh nagbabasa lang ako. I read anything pero in general eh NOVELS na I can relate to or learn from. Nakaka-relax ang pagbabasa at sabi nga din yun ng mga websites/blogs na nabasa ko. I searched for articles regarding "Benefits of Reading" and ayun nga. Nahahasa na utak mo eh narerelax ka pa. Dun ko sinimulan, dinisiplina ko yung sarili ko na magbasa instead of surfing the web and bantayan magdamad ang social media. By the way, I deactivated my Facebook account and limit my twitter usage to really teach myself discipline. So far eh, maganda naman epekto nya. Siguro after this, I will develop a good habit sa time management and coding. Pero syempre isa-isa lang. Pag naputol ko na yung urge ko to surf the web endlessly and use it as an excuse for boredom and replace it with reading books eh magmomove forward na ako sa time management and coding habits.

Sana kapag binalikan ko 'tong blog post na 'to eh, mapangiti naman ako at masabi na nagawa ko talaga. Hindi yung may ma-ipost lang haha. ADIOS!

Roel Manlangit

2013-03-28T19:24:00.000-07:00

Whenever I watch videos on Youtube I always look for music covers or live performances. Since most if not all songs are accompanied by a lot of effects as compared to live performances. A few days ago I came across one video posted by TheABSCBNNews entitled "Pablo victim gives rousing performance on PGT4" which really moved and amazed me. He can really belt the songs of Whitney Houston effortlessly. I barely appreciate singers who can belt not unless the quality of the voice is beautiful. The video I was talking about is below:

From that video I search for more since I can't get enough of his angelic voice. I came across 2 videos of him singing at the "Sony's Christmas For You Launch" uploaded by Ms. Mimi Suarez. He sung 3 songs namely "Patuloy ang Pangarap", "Power of Love", & "Sa Araw ng Pasko". Among those three, it's Patuloy ang Pangarap and Power of Love that I play the most. The best way to call it is "RAPING THE REPLAY BUTTON" hahaha. I really hope that he wins this season of PGT.

Patuloy ang Pangarap

Power of Love

PROVE

2013-03-21T10:32:00.000-07:00

I will PROVE myself again!

March 21, 2013: Ang dami ko lang na-realize at napag-tanto ngayong araw, isama mo na rin yung nakaraan pa. Hopefully, I can settle all of these issues with my family the soonest. I don't want to share these stuffs in here atm but eventually I will. Gusto ko kase pag shinare ko dito eh na-address ko na yung problem na bumabagabag sa akin for the past 2 years now. I know you're not interested about what it is pero just to give an overview in case you're curious. It's about your DREAMS over CIRCUMSTANCES. Lack of a better term pero yan yun.

MOVING ON. Ayun nga, I thank God dahil with the way things are turning out in my life I know ginagabayan nya ako. I just want to share. Ako kase when I pray I'm not the type of person na I enumerate things to God. Whenever I pray, I always tell God that, "I know you know what I need, what I aspire and what I owe to receive and go through. I just need you to stay by my side like you always do." I DOUBTED MY CAPABILITIES for the past 2 years. I tried a lot of convincing to myself and other things just to prove to everybody that I can perform just like what I did before. Pero I OVERTHINK and I end up formulating ways to prove my worth but it doesn't progress from that phase. Pero nitong mga nakaraang araw, ang kailangan ko lang palang gawin is to actually DO THINGS. I need to trust myself more than before. Kasi kung nakayanan ko before, mas lalong kaya ko ngayon. Siguro, sa mga nakakakilala sakin ang sasabihin eh. ALL TALKS. Well, I can't blame you pero just wait and see. I made this post as a testament to what I want myself to be. After how many months, years and so on. I will look back to this post and say "I DID IT JUST LIKE BEFORE"

The Walking Dead

2013-03-20T02:16:00.000-07:00

HELLO SUMMER! Summer Break para sa mga high-school at mga semestral students. Samantalang ako 'eto, wala ata akong bakasyon na mangyayari ngayong 2013. Kailangan kong matapos ang OJT ko within this summer. Pero kanina sinwerte kasi brownout dun sa office pero pinayagan kaming mag-time in ng 8 hours kahit umuwe na kami. HEBIGAT yung init nanunuot sa singit haha. FAST FORWARD: Pagdating sa bahay gusto ko na sana ituloy yung binabasa ko kaso nga lang hindi ako makapag concentrate kase napaka-init. Kaya ang ginawa ko nalang eh tumambay sa tapat ng bahay namin, which is makikita nyo dun sa picture. ~~Kahit papaano eh may relevance naman pala yung mukha ko dyan sa taas tungkol dito sa post na 'to.~~ Since nahuhuli na ako ng 4 episodes sa The Wailking Dead eh naisipan kong maghabol. Mabuti naman eh hindi ako nadisappoint although medyo naguluhan lang ako pagdating dun sa Episode 4. Kasi bigla nalang nag-uusap si Rick at yung Governor. Hindi ko alam kung mali ako ng nadownload or hindi ko lang naintindihan? HAHAHAHAHA! Episode 11 and 12 ang favorite ko kasi nakita na ni Rick yung naglitgtas sa kanya nung Season 1. Eh basta sa mga nakanood alam kong alam nyo yung mga pinagsasabi ko, pero para dun sa mga hindi pa eh, hindi na ako masyado magki-kwento dito para ma-enjoy nyo pa.

MA-SHARE KO LANG. I think New Year noong 2012 nag-iinuman kami ng mga pinsan ko, may dala silang DVD ng The Walking Dead Season 1 pa yun. Sabi nila maganda daw nuod kami, pero ako hindi ko naman pinapansin since busy ako sa pag-inom at pag-tagay. Maliban pa dun wala talaga akong hilig manuod ng mga series tulad nito. Pero come the 4th quarter of 2012 eh bored na bored na ako. So ayun napag-tripan kong manuod kahit isang episode lang. During that time eh Season 2 na. I must admit hindi ko na matigilan nung nasimulan ko na. Favorite ko dito sa series na to is yung father and son tandem ni Rick at Carl. Sa di ko malamang kadahilanan eh natutuwa ako sa kanilang mag-ama. After the first episode everything was history. Nalaman ng mga pinsan ko na I was hooked sa The Walking Dead, there was this one time (Season 2 I think) eh nalaman nila na hindi ko pa napapanuod yung isang episode. Ang ginawa nila kniwento nila sakin kahit na tinatakpan ko na yung tenga ko. SPOILERS! Pero later on eh hindi na sila nakahabol sa panunuod at tuluyan ng nahuli. So panahon ko na para mang-asar hahahaha. What goes around comes around ika-nga! *EVIL LAUGH*

Ayun lang, nakaka-adik lang talaga to.

TRUST

2013-03-18T06:29:00.000-07:00

Ayoko talaga sa lahat yung pinagmumukha akong TANGA eh!

lagyan ng exclamation point para intense.

Kaya ko naman umintindi sa abot ng makakaya ko. Pero

may hangganan din ang pasensya ko.

walang unlimited service ang tiwala ko para abusuhin mo!

Siguro gaya ng marami, kapag nawala na yung tiwala

nakakasawa na rin yung tao.

Malalim talaga ang galit ko sa mga taong iresponsable. Siguro mapapatunayan

ito ng mga taong nakatrabaho ko na. Gaya nga ng paulit-ulit ko ng sinasabe

sa Facebook at Twitter accounts ko.

Pwede ka naman maging iresponsable basta ikaw lang mapeperwisyo

Nakakainis ka na! Kung pwede lang na hindi kita makita. Napaka-IRESPONSABLE mo!

okay tama na! inhale.... exhale....

Congratulations Baby Angela

2013-03-16T22:24:00.000-07:00

My Inaanak

MIDTERM EXAMS kahapon puro major subjects since wala naman na akong minor. In other words lahat ng subjects in one day. Maaga ko dumating sa una kong exam which is 8:00 am at grabe ang sakit sa kamay nung exam :))) Sabi nga nung proctor sakin, "kaya pala ang tagal mo, puro essay". Napangiti nalang ako kay ma'am at sabay stretch ng kamay. Afterwards, nag-punta muna sa library para mag-internet. Sayang naman kasi yung internet fee kung hindi ko papakinabangan. Hindi ko na kasi napa-register yung laptop ko sa mga IT kasi nga madalas naman ako wala sa school because of OJT. FAST FORWARD, pagpunta ko dun sa next subject ko, attendance lang (for the second time around) kasi wala atang nagawang exam si sir. Mabuti narin kasi wala pa din naman kaming napag-aralan dun hahaha.

Syempre BREAKTIME. Lamon. Kwentuhan. Tapos last exam na. Hindi ko masasabing mahirap yung last exam which is about FLASH. Pero hindi din sya madali. Pero hindi naman sya yung tipo ng exam na babagsak ka pag hindi ka nag-review or nangodigo. COMMON SENSE ika nga. YABANG hahaha. After nun pinuntahan namin nung dalawa ko pang kaklase yung program head namin, para itanong kung pwede na kami pumirma ng attendance para dun sa OJT namin. Dahil 4:00 pm pa yun eh 1:00 pm palang tapos na kami. Kaso ayon NEGATIVE. Eh di no choice, tambay kami.

SECTION IA. Since madalang na nga lang magkita-kita kaming mag-kkklase eh nasulit naman yung oras sa pag-aantay. Kwentuhan sa canteen gamit ang JEJE-SPEAKER ni Kath. Tapos transfer sa UNIVERSITY GYMNASIUM (NAKS! Univ. Gym.) para makahiga ng maayos. Nagkagutuman, Nag-share sa:

2 CUP NOODLES + 6 TAO = KABABUYAN

3 SACHET NG KAPE + 6 TAO = MATABANG

Eh mahaba pa yung oras so ayun, naglaro ng MATAYA-TAYA na naging dahil ng sakit ng katawan ko ngayon. Pero oks lang masaya naman. Pero ang FINALE eh yung HARLEM SHAKE dun sa gym. Kaso wala pa yung video kaya hindi ko pa ma-share dito (as if naman may nagbabasa nitong blog ko). FAST FORWARD ULE: Umuwe na ako, eh kulang na yung pamasahe ko ng 8 pesos buti nalang yung nasakyan kong jeep eh pagarahe na, nakasabay na ko hanggang dun sa kanto namin tapos simba. Tapos ayun na nga after ng misa eh pumunta na sa bahay nila pinsan para icelebrate ang graduation ng Angela namin :)

SUPER PROUD NINONG/TITIO! Nakakatuwa na nakakaiyak na yung baby na pinapatulog at binubuhat ko lang dati eh naka-isang graduation na. Pagdating namin eh sobrang pagod nya, pero nawala yung pagod nya nung nakita nya yung shih tzu na dala nila pinsan. Nagsalo-salo na sa ISTAPEGI at konting inuman. Sobrang daming nangyare ngaung araw. CONGRATS din sa KAPATID ko! Eto talaga pinaka-matalino samin eh. Pagyayabang ko lang, Kinder: Valedictorian, Elementary: Valedictorian, HIGHSCHOOL: Salutatorian. Tapos ngayong college consistent Dean's Lister at Academic Scholar. Tapos may bagong scholarship nanaman sya dahil nakasali sa University Choir. Iba talaga! Ang angas! Congrats Angela and Niks.

YUN LANG! Salamat naman kung nabasa mo 'to hanggang dito. Anong napala mo?! HAHAH!

13

2013-03-13T01:25:00.001-07:00

ABSENT - OJT
Anong oras na ako natulog kagabi. May bisita kasi si papa medyo maingay. Tapos ang dami ko ring binabasa. Pag-gising sakin ni mama ayun BOOM! Nahihilo ako. Ayoko naman pilitin ang katawan ko, mamaya kung ano pa mangyare sa akin sa byahe, LALO NA SA MRT. So balik ako sa tulog kaninang umaga, pag dating ng....

TANGHALI - Eksena ng mga LASINGGERO
*naalimpungatan* anak ng tokwa may eksena nanaman yung mga lasing dito sa bahay. Isa sa lead role si papa. Nakakairita talaga, pero sinubukan ko bumalik sa tulog, pero narinig ko na si lola na sumisigaw, so lumabas na ako at baka atakihin yun. ~~NAPAKAWALANG-KWENTA~~ talaga ng mga taong ito kapag nalalasing sila. Nagalit na rin si pinsan kanina, kase si lola eh nagagalit na. So, hindi na ako umeksena at inalalayan ko nalang si lola papasok dun sa bahay namin at pina-inom ng tubig. Naiiyak talaga ako sa inis at galit pagdating kay lola. HAY! Mga tumatanda ng paurong.

IRESPONSABLE
Naiinis talaga ako kay ~~TOOOOT~~ kasi nag-uumapaw yung katamaran. Yung tipong magsisinungaling pa sya sakin eh halata naman. Ayoko talaga sa lahat yung pinag-mumukha akong tanga eh, lalo't alam ko na yung totoo. Hindi naman sa nagmamalinis ako, oo may mga panahon na tinatamad ako, pero pag binigyan naman ako ng responsibilidad hindi ako NAGPAPABAYA! Lalo na at may maaapektuhan din na ibang tao. Kaya naiinis ako pagdating sa mga groupings-groupings eh, petiks yung mga kagrupo ikaw hindi na natutulog. Hindi lang ako nagsasalit, pero once na napuno ako pasensyahan nalang. GRABE! Deadline eh katapusan ng March pero ano? wala pang nagagawa. Buti sana kung walang bingay na workload sa akin, eh di ako na gagawa ng ginagawa nya kaso meron eh. *OKAY KALMA*

SAYANG BAYAD
Magkano nga ule tuition ko ngayon?! Grabe, Prelim bigyan ka ng hand-outs yun na yung coverage ng prelim nyo, same goes with the midterm. Then sa laboratory nyo ang ginagawa nyo is makikita naman sa youtube or google. Sayang ang bayad, minsan mas gusto ko nalang mag-duty sa crame kasi mas may natututunan pa ako sa mga pinag-gagagawa ko dun.

THESIS
Moment of truth na next trimester. Matagal na akong hindi gumagawa ng matino sa school, simula nung 2nd year ako. Gusto ko sana yung thesis ko eh maging maganda. Napapa-isip ako ngayon ng sobra, medyo naiipit narin ng konti kasi ayoko maka-offend or makasakit. Tungkol kasi to sa magiging ka-partner or ka-group ko sa thesis. (Bahala na kung mabasa nila 'to) Una, ayoko talaga ng TAMAD. Ilang beses ko na kasi nasubukan yan, group-work pero trabaho mo lahat, moral support lang sila. Pangalawa, ayoko ng iresponsable which is somewhat similar sa pagiging TAMAD. MODESTY ASIDE, wala kasi akong nakikitang initiative man lang sa taong 'to na gusto nyang maging handa para sa thesis. Hinihintay ko sana manggaling sa kanya na, "kench ano ba ang magiging part ko sa thesis, ano ba aaralin ko para pagdating ng next trimester ready na ako". WALA! WALA! Ako inaamin ko hindi naman ako nuknukan ng galing, pero kung hahaluan ko pa ng pagiging tamad at pagka-iresponsable yung mga ginagawa ko eh san nalang ako pupulutin. Yung isa namang nakausap ko, actually dalawa sila. Gusto ko sila maging kagrupo, HONESTLY yung isa lang sa kanila, kase alam ko at nakikita ko na gusto nila matuto, though mas pursigido lang talaga yung isa. Then nagulat ako, actually natuwa ako haha, kasi nag-text kami bigla nung katandem ko pagdating sa mga case studies / research before. Wala ka namang itulak kabigin sa taong 'to skill wise at sa pagiging masipag. Kung itong taong ito ang magiging kapartner ko sa thesis, talagang ROCK ON! Kaso ayun hindi pa kami nakakapag-usap dahil medyo busy din. LORD TULUNGAN MO AKO MAG-DECIDE

Yun lang :)))

I Need Some Motivation

2013-03-07T09:55:00.002-08:00

I do not own this image

2013. Maganda naman yung pasok ng taon na 'to sakin, it's just that panget lang ang pagtatapos ng 2012 sa akin. How ironic na ang pangalan ng blog na ito ay "A Happy Life" pero sinisipag lang ako mag-blog 'pag naiinis, nalulungkot, or pag negative ang nararamdaman ko. Ang daming issues at misunderstandings na hindi ko naayos at napabayaan nalang. Para kasing nanawa nalang ako tutal yung environment na kinalalagyan ko ngayon eh iiwan ko narin sa loob ng ilang tumbling. Siguro sabi ni Lord, kung hindi ka pa ba naman grumaduate at umalis sa AMA sa mga pinagdaanan mo ewan ko nalang. Ayoko isisi ang lahat lahat sa mga tao, pangyayari, at kung ano pa man kung bakit parang wala akong gana ngayon. Alam ko naman na nasakin din naman kung pano ko gagawin ang mga bagay-bagay.

Naiinis ako sa sarili ko kase ang TAMAD ko. Siguro sa paningin ng iba parang ang sipag ko pero higit kanino man mas kilala ko ang sarili ko. Alam ko na yung binibigay kong effort ngayon eh walang-wala sa kung ano ang kaya kong gawin. Kaya lang naman ako nagpupursigi na gawin ang mga dapat kong gawin ay dahil KAILANGAN or DEADLINE na. Pero kung sasabihin mong ginagawa ko dahil gusto ko o masaya ako, MALABO 'ata. Oo, eto yung larangan na gusto ko, aaminin ko mahal ko tong ginagawa ko, pero bakit parang yung thrill at saya habang ginagawa ko 'to ngayon eh wala. Hindi ako magsi-shift ng course or what ha ha ha, gusto ko lang maintindihan yung sarili ko. ANO NGA BA ANG PROBLEMA KO?! Siguro nag-concentrate ako sa ibang bagay at tao na kung may napala man ako eh kakaunti lang. Pero yung pinaka-importante eh nabalewala ko. TAKEN FOR GRANTED ika-nga. Isa lang ang gusto ko, yung thrill, excitement, at isang sakong motivation ay maibalik ko sa sistema ko ule bago man lang ako grumaduate.

I DON'T DESERVE THIS

2013-01-09T06:44:00.000-08:00

~~I DON'T~~

~~DESERVE THIS~~

Welcome 2013

2013-01-08T06:01:00.000-08:00

WELCOME 2013! Simple lang naman yung pagsalubong namin sa bagong taon, kasi konti nalang din kami sa bahay ni lola. Nagsimula ang December 31, 2012 namin ng maaga. Naglinis at nagtapon ng mga luma at di na magagamit na bagay. Namalengke ng mga pahabol na rekado ng mga lulutuin. At ako ay nagsimula na magluto ng bandang ala-una. Gaya ng dati pagod-pagod nanaman ako pag ganitong may mga okasyon. Pagod kakaluto. Feeling master sa kusina eh. Sa kadahilanang ang boring at nagsawa na sa videoke ang mga tao dito sa bahay. Naisipan naming magpipinsan na gumawa ng sariling version namin ng photo booth dito sa bahay. Bondpapers na may naka-print na "Happy New Year", template, at mga props na nakaka-aliw gawin, ilaw na maliwanag at digicam ay nakagawa din kami ng pagkaka-abalahan. Walang paputok ngayon samin kasi mas pinili nila mama at lola na maghanda nalang ng masasarap kesa sa paputok. Okay lang din naman dahil yung mga mayayaman naming kapitbahay eh sige ng sige sa pagpapaputok. Eh magaganda naman kaya ayun enjoy na rin. Iba lang yung pakiramdam nung ilang minuto nalang eh magpapalit na yung bagong taon. Nakakaiyak, kase nalagpasan ko yung mga hirap na pinag-daanan ko nung 2012. Panibagong mga kakaharapin nanaman. Hindi man naresolba lahat ng problema ko at mga hinanakit sa pagpasok ng 2013 eh ayos lang. Basta masaya ang pagpasok ng taon kasama ang buong pamilya.

New Year's Resolution - 2013

2012-12-28T14:07:00.004-08:00

Ilan sa mga pangyayari nitong 2012.

Looking Back.. Isang roller coaster ride ang 2012 ko, nakakahilo at parang hindi matatapos. Para din naman s'yang boxing, kase bugbog sarado talaga ako physically & emotionally pero at least hindi naman na-knock out. Hindi ko alam kung pa'no ko idedescribe 'tong 2012 eh pero siguro sa lahat ng pagsubok at hirap na naranasan ko dito nagpapasalamat parin ako sa taas kase nalagpasan ko lahat yun. Yung mga panahon na parang gusto ko na umayaw sa mga bagay-bagay, salamat at binigyan ako ng lakas ng loob ni Lord para magpatuloy. Memorable 'tong 2012 kasi marami akong natutunan. Marami din akong napatunayan. Napagtagumpayan. Salamat narin sa mga FAILURES kasi sa mga pagkabigo na 'yon dun ako mas maraming natutunan. Totoo nga na masaya ang magtagumpay pero sa pagkabigo nandun ang mga aral na dadalhin mo habang-buhay.

Assessment.. In order to move on kailangan kong aminin sa sarili ko kung saan ako nagkulang at alin ang kailangan ko pang i-improve. Marami akong na-over look sa taong ito, pero ang mahalaga eh na-realize ko sya ngayon. GOALS. Nakulangan ako dito, basta ang alam ko pumasok ang taon na gusto ko lang mag-succeed, pero yung masasabing concrete goals to achieve? Wala. SOCIAL LIFE. Masyado akong naging workaholic to the point na wala na kong panahon sa mga tao sa paligid ko. My family. My friends. ENJOY.. Masaya naman ako sa mga naranasan ko at napagdaanan ko. Pero sa pagkaka-alam ko masyado akong nagconcentrate sa outcome pero the process of making things succeed? Hindi. Pag pangit ang outcome, disappointed. Pag maganda, dun lang ako masaya. Pero napatunayan ko na minsan hindi na mahalaga kung ano yung kalalabasan ng isang bagay eh. Basta masaya ka habang ginagawa mo yun at binigay mo ang lahat mo right then and there successful ka na. GOD ALMIGHTY.. Admittedly nakulangan talaga ko ng faith at time kay God. Alam mo yung pakiramdam na, oo ginagawa mo yung mga dapat mong gawin pero parang laging may kulang. I know in my heart na s'ya yung kulang na yun. This year could have been much better if I do things to the honor and glory of God. Pero syempre all is said and done, at least I learned my lesson and now it's time to move on. THINK OF MYSELF.. I know this kinda sounds selfish pero I know for a fact na I need this, this time. Masyado nang umiikot ang mundo ko sa kung ano ang sasabihin at iniisip ng ibang tao. Umabot pa sa punto na sila nalang yung iniisip ko kahit na alam kong wala naman silang pakielam sa nararamdaman ko. Siguro, panahon narin na I concentrate on who I want to be. Naalala ko lang nung lumipat ako sa FEU. Wala akong kaibigan dun, transferee pa ako. I only have me myself and I. Papasok ako, diretcho sa klase, kaen, daan sa mall, then uwe. Naging ganun yung buhay ko noon. Pero meron akong peace of mind. Walang pakielam sakin yung ibang students dun, wala din akong responsibilidad sa kanila. Pero nakapag-concentrate ako sa pag-aaral at naging maganda ang mga grades ko. Pero in a while naghanap din ako ng company ng mga kaibigan. Please don't get me wrong, pero siguro I should concentrate and prioritize my studies more than peers. In a matter of 2 trimester matatapos na 'tong college life at bagong yugto nanaman ng buhay which is the working environment. I believe it's time narin to prepare myself even more sa parating at hindi sa kung ano ang patapos. Sad but true.

MY RESOLUTIONS.. Hindi talaga ako ganun kasipag pagdating sa pag-gawa ng resolution every year. Kasi most of the time, siguro gaya ng nakararami hindi ko s'ya nafuful-fill. Pero I just want to make sure na the coming year will be right for me.

TARDINESS. Kung ano-ano ng hirap ang pinag-daanan ko dahil sa pagiging late at iresponsable sa oras. Dapat mabago ko na 'to this year. Pag may nag-aya ng inuman dapat 1 hour before the inuman dapat andun na. HAHAHA. Joke.
HEALTH. After nung hospitalization ko nung baby ako, this year nalang ulet ako na-confine dahil sa dengue. I should take care of myself more.
DIET? Haha, eto ata yung pinakamahirap sa listahan ko. Ang hirap talaga pag sa pagkaen eh, pero marami na ang nagsasabi sakin lalo na dito sa bahay na i-control ang katakawan. Sabagay kung ano-ano narin ang nararamdaman ko dahil sa sobrang katakawan. Okay fine!
SAY NO. Halos patayin ko na sa pagod ang sarili nitong 2012 dahil sa OO lang ako ng OO sa mga bagay-bagay kahit na hindi ko na kaya. Nagpapaka-superman ikaw nga. Marami narin ang nagsasabi sakin na ganun nga daw ang attitude ko. Makakatulong kung babaguhin ko to.
MATULOG. Nagpupuyat ako para maraming magawa. Pero mali eh, nakatunganga lang din naman ako pag madaling araw tas bangenge sa umaga. In short, walang nagagawa haha. Matulog ng matulog na dapat ngayong 2013, este matulog ng tama sa oras.
PRIORITIZE. Kulang talaga ako sa time management ngayong taon. Hindi ko alam kung ano ang uunahin ko, at madalas akong mahuli sa mga deadlines. Makakatulong talaga yung number 4 para matupad ko tong number 6.
~~SOCIAL NETWORKING SITES.~~ Hindi ko na maiaalis na hindi gumamit ng Facebook at Twitter eh. Pero pansin ko lang kung hindi sama ng loob eh inis ang nakukuha ko sa tuwing maglo-log in ako haha. Gaya nga ng sabi ko hindi ko to pwedeng alisin pero dapat limitahan na.
~~ABSENCES.~~ Maliban sa pagiging hari ng late eh nangunguna na rin ako sa pagiging absent. Sana magawa ko na yung last 2 trimesters ko sa AMA eh complete attendance ako at walang late. HAHA In my dreams. Pero sige CHALLENGE ACCEPTED.
~~EXTRA-CURRICULAR ACTIVITIES.~~ Haha, hindi naman sa masama ang naging experience ko sa mga extra-curricular activities sa school, pero puro na kasi ako ganun last year. Honestly nag-suffer yung ACADS ko so more on ACADS ako this year para syempre maging ready na for work.
MAG-ARAL. Ang tamad ko lang talaga mag-aral nitong 2012. Inaamin ko yan, pero hindi ko din kase alam kung pano maibabalik yung gana ko sa pag-aaral eh. Pero kaya ko to.
MAG-SIMBA. Hindi talaga ako nakapag-laan ng panahon para magpasalamat sa Kanya nitong 2012. Nandyan lang ako pag may kailangan ako at nahihirapan. Hindi ako nangangako pero gusto ko this coming year lahat ng gagawin ko eh para sa Kanya.
Wala na kong ibang maisip eh. Kayo nga ano ba sa tingin nyo ang dapat kong baguhin o i-improve sa sarili ko this coming 2013?

Merry Christmas 2012

2012-12-24T15:19:00.000-08:00

Merry Christmas! So ayun sinalubong ng buong pamilya kahit na nasa malayo ang iba ang Pasko ng masaya. Nagsimula ang araw namin kahapon (December 24) ng birthday ni Nikka, haha sa totoo lang sila lang yun, kase ako alas-kwatro na ng hapon nagising. Pagkagising ko, kaen 'tas luto na agad ng handa para mamaya sa Noche Buena. Dahil sa anong petsa na nga ako nagising, hindi ko na nagawang magsimba. Nung medyo maaga pa ang gabi (paano naging maaga ang gabi?!) haha, parang ang boring kase si lola pagod, si papa at si tita naka-duty sa hospital. Iilan lang kami sa bahay. Pero biglang nag-aya si tito dun sa sala na mag-videoke sabi pa nya "don't spoil Christmas tara na" hahaha. Ganun ata pag lasing gumagaling mag-english. Ayun nabuild-up naman ang energy, saya, at excitement at naging masaya narin ang pagsalubong sa pasko. Tinawagan ang lahat ng mga kamag-anak sa Zambales at sa iba pang lugar para batiin. Nung 5 minutes before 12 am nagulat kami kase dumating bigla si papa haha, as usual medyo nakainom. Pero sabi nya gusto daw nyang sumabay samin sa pagsalubong sa pasko. Tas si lola na maagang natulog eh biglang bumaba para makisaya dahil nga PASKKKOOOO NAAA! Ayun, sabay-sabay nag Noche Buena, picture picture at kantahan. Mga alas-2 na kami natapos at nagsitulog na ang lahat. Si papa bumalik na sa hospital at sila ate khamz at kuya ian sa Alfred naman naki-pasko. Eh ako eto biglang naging fan ng "The Walking Dead". So far halfway through na ako sa Season 2. Tyaka na tong mga kwento ko regarding sa The Walking Dead. Basta masaya, and by the way congratulate me for I ate my pride yesterday. I just really hope na it will be for the better. Friends are friends hindi kakulangan sakin kung ako ang unang magpapakumbaba para maayos at tumagal pa ang samahan. Basta God Bless everyone and Merry Christmas!

SAD

2012-12-22T12:05:00.002-08:00

"Man, it's been a long dayStuck thinking 'bout it driving on the freewayWondering if I really tried everything I couldNot knowing if I should try a little harderOh, but I'm scared to deathThat there may not be another one like thisAnd I confess that I'm only holding on by a thin thin thread"

Hahaha nakaka-emo naman 'to na nakaka-relax. Epic tong album nila ganda, pati yung DAYLIGHT. Ugh! This line/part of the song "Oh, but I'm scared to death that there may not be another one like this." hahahaha ang lakas maka /wrist. JOKE!

magpaka-BUSY

2012-12-22T11:41:00.001-08:00

Tama na 'tong mga sama ng loob na 'to. Huling gabi na'to ng pag-dadrama ko, pramis. Totoo naman yung sinabi nung isang kakilala ko eh. Bakit nga ba ko nalulungkot at nasasaktan ng ganito? Bakit iniisip ba nila ako in the first place? May pakielam ba sila sakin kung ganito nararamdaman ko? Kung wala man ang sagot bakit kailangan ko pang isipin din sila? Mahirap mag-move on pero it's time na rin. No Expectations. No Nothing. Come What May.

Masyado na akong nag-concentrate sa mga bagay na hindi ko naman dapat iniintindi. Tama na siguro yung ilang taon na ibang tao nalang lagi yung iniisip ko. Yung inaalala mo sila. Yung iniisip mo kung yung ginagawa mo eh karapat-dapat sa panlasa nila. Dahil sa mga bagay na 'to at iba pang bagay napabayaan ko na yung tunay na dahilan kung bakit ako nasa college ngayon. 2 trimesters nalang ang natitira bago makagraduate (sana) at kung tatanungin ako kung handa na ako. Sa ibang aspeto oo, sa pakikihalubilo sa mga iba't ibang propesyonal (thanks to Web and IT Summit) pero skills wise marami pa akong dapat habulin at i-improve. So yun ang dapat kong pagka-abalahan ngayon. Thesis A at OJT ko na next trime.

Speaking of OJT, inaalok ako ng former colleague ni papa dun sa company nila kung gusto ko mag-ojt. Syempre ruby developer ang nais haha. Pero nung nakita ko yung requirements nila sobrang dami ko pang di alam. Pero yung mga requirements na yun is kapag nag-wowork ka na. Pero syempre iba parin yung kahit papaano eh may basic knowledge ka na sa mga bagay-bagay na tatahakin mo in the near future. So ayun nilista ko na yung mga yun at pipilitin ko na matutunan hindi man lahat eh karamihan ng mga yun.

Pagdating naman sa thesis, hindi ko pa alam kung ano yung study na gagawin ko. Basta ang alam ko lang dapat ruby na ang gamit ko dun, kase yun naman talaga ang gusto ko. So kailangan mag-refresh na ko ng mga naaral ko na sa ruby kung software at rails naman kung web app yung magiging study ko for my thesis.

Then etong isang katuwaan ko sa isa kong kaibigan itago natin sya sa pangalang ROM hahaha. Aralin ko daw yung SAP ABAP tapos tuturuan ko daw sya. HAHA papalag ba ko sa kanya ehm work nya yun mamaw na sya dun. HAHA nabasa ko naman yung introduction regarding sa SAP may layers layers din na parang sa OSI layer ng cisco. Pero nakaka-challenge kase pag stable na yung knowledge ko sa SAP ipapagamit daw nea sakin yung account nya. Yehes! Pero syempre wag magpaka-superman. Isa-isa lang. XD

Hindi ko pa alam yung plano ko sa buhay ko for next trimester, for next year. Hindi ko alam kung kukunin ko na yung cisco 4 or pahinga muna dun at mag-concentrate muna ako sa thesis at OJT. Whatever happens next trimester alam ko gagabayan ako ni Lord.

Kaibigan

2012-12-21T13:01:00.000-08:00

Note: Kung ano man ang nasabi ko dito, pagpasensyahan n'yo na pero yan lang kasi talaga ang nararamdaman ko. Magalit man kayo o hindi ako maintindihan okay lang.

T*N*-** lang ang sama-sama lang ng loob ko. Hindi ko maintindihan kung bakit, pero hindi ba ko naging mabuting kaibigan? Hindi ko alam kung saan ko sisimulan tong mga dapat ko ilabas. Gusto ko magalit sa sarili ko, sa mundo. Gusto ko nalang isisi lahat sa sarili ko para wala na kong kagalitan pa na tao. Sana hindi nalang ako tumanggap ng mga oportunidad at responsibilidad para yung mga taong kasama ko dati, kasa-kasama ko parin ngayon. Ang sakit sakit lang kase matapos ang lahat ng paghihirap at pagsisikap ko sa mga pangyayare sa buhay estudyante ko pakiramdam ko wala na kong mga kaibigan pagbalik ko. Binigyan ko ng ilang linggo yung sarili ko para kumbinsihin yung sarili ko na yung mga nakikita ko at nararamdaman ko eh hindi totoo. Pero hindi ko kayang lokohin yung sarili ko sa katotohanan na sumasampal sa mukha ko. Hindi ko lang din lubos akalain na yung mga taong inaasahan ko na unang makakaintindi sakin eh parang walang lang sa kanila. Oo in a way masakit kase hindi ko na kayo nakakasama, pero mas masakit kase tinuring ko na kayong parang mga kapatid eh.

Mabuti pa yung mga kelan lang dumating may kasama, tang-ina ako kung sino andyan eh di dun sumama.

Hindi ko na inaasahan na maiintindihan nyo kung bakit ganito nararamdaman ko, alam ko naman kase nasanay na kayo na wala ako eh. Oo alam ko, yung iba sainyo nagagalit at naiinis sakin kung bakit ako ganito, pero sana maintindihan nyo rin na kaya lang ako ganito kase hindi ko lubos akalain na magiging ganito. Pero ano pa ba magagawa ko, siguro dahil masaya na kayo, nasanay na kayong di ako kasama. Ang sakit lang na yung mga dati mong napaglalabasan ng sama ng loob, napag-kikwentuhan mo ng mga kasiyahan mo eh wala na sa tabi mo. Hindi ko alam kung ano magiging plano ko next trime, pero I wish all of you and your new friends the best. Sobrang sakit pero I know I'll get through this shit.

Ewan ko hindi ko alam, basta nababaliw na ako.
PEOPLE COME AND GO.

2012 Recap Part 1

2012-12-21T12:06:00.002-08:00

Napakadaming nangyare sakin ngayong 2012. Mga bagay na hindi ko inaasahan na mararanasan ko. Mga karanasan na hindi ko akalain na malalagpasan ko. Mahirap pero napagtagumpayan ko naman. Sabi nga nila, sa pagkatalo at paghihirap dun ka may matututunan.

ITSOC Vice President
- Isa to sa mga bagay na ipinagpapasalamat ko na naranasan ko. Aaminin ko nung una, tiwala ako na magiging madali to kasi sanay na ko sa mga gawain na ganito. In other words tiwala ako sa leadership skills ko na nahasa through the years. Pero marami pa pala akong dapat matutunan. Salamat kay SIR BEBS kasi hindi lang ako nag-improve as a leader pero as a person narin. Minsan naiinis na ako kay sir kasi hindi ko maintindihan kung bakit gusto nya ipagawa sakin yung ganito ganyan. Pero every after na magawa ko, dun ko lang marerealize na 'ah kaya pala'. Minsan dumating narin sakin yung puntong gusto ko to bitawan pero hindi ko naman magawa. KAAWAY. Marami din akong naging kaaway dahil sa iba't ibang kadahilanan na ayoko ng i-elaborate pa dahil gusto ko nalang matapos na. Pero aaminin ko na dahil sa isang kaaway eh hindi ko na nagawang ma-enjoy yung birthday ko. Pero nangyare na ang nangyare salamat nalang sayo, sainyo na sinubukan akong patumbahin dahil naging mas matibay ako at matapang. MGA BAGONG KAIBIGAN. Yung mga taong nakasama ko sa pangyayaring ito, salamat sa inyo marami akong natutunan sa inyo. Sana kahit papaano may mga natutunan din kayo sa akin.

Web and IT Summit 2012
- First time ko mag-lead ng isang malaking event na ganito. Part sya ng ITSOC Experience ko, pero dahil sa andami kong naranasan dito, nararapat lang na magkaroon sya ng special part sa blog post na to. Sinubok ng event na 'to yung pagkatao ko sa lahat ng paraan na hindi ko inaasahan. MAGSIKAP. Minsan kahit na parang imposible na magawa yung isang bagay dapat subukan mo. Kahit na katiting na posibilidad dapat panghawakan mo. SAKRIPISYO. May mga bagay na dapat mong isakripisyo o isantabi para bigyang daan yung dapat mong gawin. Ilan sa mga bagay na sinakripisyo ko para dito eh yung kalusugan ko, oras para sa pamilya at kaibigan at para sa sarili. Pero ano't ano pa man masaya parin ako dahil ginawa ko to at nagawa namin to. Siguro pag nagka-anak na ko isa to sa mga ikkwento ko sa kanila pag college narin sila (YEHES anak agad hindi pa nga nakaka-graduate?!).

Debut ni Utol
- Isa sa mga dahilan kung bakit gusto ko makatapos ng pag-aaral eh para mabigay sa pamilya ko yung mga bagay na makakapag-pasaya sa kanila. Kaso na-delay ako sa college ko dahil sa mga bagay bagay. Kung gusto nyo malaman kung bakit back-read nalang sa mga previous posts ko haha. Eh ayun nga, kung nakatapos sana ako on-time eh di sana may trabaho na ko para mapag-debut ko kapatid ko. Pero sabi nga nila, wala kang hindi kayang gawin para sa pamilya mo. Kaya ayun, sa tulong ng mga pinsan ko, nabigyan ko naman si utol ng simple pero memorable na debut. Akala ko nga hindi matutuloy to eh, pero thank God at nag-push through. Ang sarap lang sa pakiramdam ng isang kuya na nakita mo yung kapatid mo na masaya.

World Literature ENGLO5
- Katakot takot na sermon ang inabot ko dito sa subject na 'to. Nung una talagang nagagalit ako, kase pakiramdam ko pinag-iinitan ako at parang sobra na. Pero ngayon nagpapasalamat ako dahil nagalit si sir sakin. Ang tigas kasi ng ulo ko tyaka kulang sa disiplina sa oras at sa iba pang bagay. Ilang trimester ko din naging professor to si sir pero masasabi ko naman na marami akong natutunan sa kanya in life and sa subject matter narin syempre. CRUEL KINDNESS. Isa yan sa mga topic na hindi ko makakalimutan. Prangka si sir, lalo na kung kulang ka sa disiplina at hindi nag-aaral. Pero mas okay na yung lagi kang pinapagalitan kesa naman yung iba na wala sayong pakielam may matutunan ka man o wala OOOOPPPPPSSS! haha.

Sa susunod na yung iba, alas-kwatro na kasi ng umaga hahaha.

Bianca @ 18

2012-10-31T12:29:00.000-07:00

Some of the priceless moments.

October 29, 2012: The date that would forever be cherished by my sister. This was her dream that seemed to be illusive but came true with the help of our family. I really wanted to give this once in a lifetime experience to my sisters. Supposedly, I should have been working right now saving up for her most precious day. But because life is truly unpredictable i'm still stuck at school and making her dream a reality was exceptionally hard.

From the planning stage, canvassing, inviting, and buying of materials my cousins were all there to lend their helping hand. I really have to give credit to my wonderful cousins for always being there when one of us needed help. Simple stuffs like blowing all the balloons just in time for the party, setting up a DJ area whatever you call that, providing lights which made the party a blast, my sister's hair and make-up, mixing the cocktail, and everything that made the party a memorable one.

I really need to sacrifice a lot for my sister. I skipped classes and I might be unofficially dropped from one of my class, set aside my priorities in order to make her 18th birthday a reality, and piled up all kinds of problems, tasks, and worries and I don't know how to get over these things. But nevertheless the dream became a reality and I know I'll get through what I'm experiencing right now.

Leadership: Challenge or Responsibility?

2012-10-31T11:54:00.005-07:00

Leadership. I have taken a task a few months ago, a task which led me to different successful scenarios and challenges. I didn't feel any hesitation playing the role of a leader simply because I was used to it and I enjoy it. But the only difference is that I'm facing a bigger picture now. Before it was only my block-mates whom I need to lead and monitor, but now I have been dealing with talented students from different sections. Talented because they are leaders in their own ways. The first time I met them I was really overwhelmed by the way they work, very diligent and dedicated.

To be honest, I didn't expect these things to happen. Before this I was only thinking about how I can fit in all the subjects I need to finish in order for me to graduate by May. How I will equip my self with all the skills I need to finish my thesis once I enrolled it. And not to mention the weekly hangouts I have with my friends. But leadership is a conscience call as they say. I accepted the position because I want to leave something really substantial before I graduate. Let me enumerate the challenges, successes, and things I learn.

Let's Enumerate
a) Dealing with different people is one of the hardest I must admit. You need to have all the patience in the world to understand that not everyone can go well with you. It's either you keep your cool and let them be like the way they are or you go ahead of yourself and beat their asses and gain nothing.
b) Discovering your weaknesses and getting over with is really tough. At first It's really hard to accept that you're wrong and you need to change it, but later on it comes naturally. The torturing part of it is you need to change in a small portion of time because you're expected to.
c) Being misunderstood. Being nice is easy, being righteous isn't. Convincing others that this something is the right thing to do is challenging, but as a leader you should be good at persuading people that what you proposed is for the betterment of everyone.
d) Priorities. Being a full time college student and an officer of a big organization is tough, not to mention that I'm a brother who needs to assist my siblings when they need help and so on and so forth. I tried using a daily planner, it worked for some time but the amount of things I need to do doesn't seem to fit in a day.
e) Fatigue. No matter how motivated and eager you are to finish all the tasks piled up in front of you if your body says no you can't do anything about it. I just have to credit myself for being so careless about my health ~~DANGIT~~.

I really don't know how to end this post just like being a great or accomplished leader. You can't really say or consider yourself as a good leader for it is a continuous process. You learn and change through time and challenges gets harder and harder.

Sama Ng Loob

2012-10-25T05:54:00.000-07:00

Ang dami ko lang sama ng loob nitong mga nakaraang araw.
Ang dami kong problema.
Ang dami kong iniisip
Ang dami kong responsibilidad.

'Yung huling tatlo kayang-kaya ko naman yan eh, kina-kaya. Sa edad ko ba namang 'to papatalo pa ko sa mga yan. Pero kung sasabayan pa ko ng sama ng loob mukhang 'di ko 'ata kakayanin yan. Oo, aminado ako sa sobrang dami ng ginagawa at responsibilidad ko, may mga pagkakataong nakakaligtaan ko na ang ibang bagay. Pero ni minsan hindi ako tumanggap ng isang responsibilidad na hindi ko pinaninindigan. Halos hindi na ko natutulog para lang magawa yung mga dapat kong gawin. Kahit na magkasakit na ako sa sobrang pagod, ginagawa ko parin yung mga dapat kong gawin. Nakakasama lang ng loob na marinig sa ibang tao na "Iresponsable" ka parin sa paningin nila. Yung iba nga ang lakas ng loob na sabihing "inggit" ka eh kala mo naman kilalang-kilala ka na nila. Meron pa dyan, yung mga tao na ipaparamdam nila sayo na "wala kang silbi" dahil sa kadahilanang ayaw nila sayo. Siguro sa panahon na tumahimik ako, gusto ko naman ipagtanggol yung sarili ko.

Unang-una sa mga taong nagsasabi na naiinggit ako sa kanila, itanong muna ninyo sa mga sarili nyo, ano ang dapat kong ika-inggit sa inyo? Mayabang na kung mayabang, pero ang mga nagawa nyo, matagal na naming nagawa. Pagod, puyat, oras, disiplina at pagsisikap yung pinuhunan namin para magawa ang mga bagay na nagawa namin. Hindi kami nagpakapagod, para patunayang mas magaling kami o para may patumbahing iba, nagpakapagod kami dahil responsibilidad namin yun. Kung may inggit man dito, hindi ako yun.

Pangalawa, sa mga taong ayaw sa akin, wag mo/n'yo na akong daanin sa Facebook Status mo/n'yo. Mas okay na sakin yung didiretsahin mo ko kesa naman sa tuwing nagkikita tayo eh nagpaplastikan lang tayo. Yung kung ano-ano ang paninirang sinasabi mo sa likuran ko para lang mapatunayang wala akong kwentang tao? Pagpatuloy mo lang, dyan ka masaya eh. Gaya nga ng sabi nila. "I cannot please everybody".

Sa paratang na pagiging iresponsable ko, siguro pagdating sa oras, oo inaamin ko wala akong disiplina sa pagpasok ng tama sa oras. Pero kung yung pagiging LEADER ko ang ginawang basihan sa pagiging iresponsable ko, medyo aalma ako. Pero hindi ko na papalawakin pa rito, bilang respeto nalang. Ang kinakasama nalang ng loob ko eh, wala man lang ako sa pangyayaring yun para ipagtanggol ang sarili ko. Naparatangan ako ng kung ano-ano sa harap ng mga kaklase ko at ng ibang tao ng wala man lang laban. Mas okay pa sana yung andun ako at ipinahiya eh. Pero kailangan ko parin magpakumbaba dahil may mali ako, at higit sa lahat dapat akong magpakumbaba dahil eto ang inaasahan ng lahat ng tao dahil estudyante lang ako.

Sa lahat lahat ng nangyayarin ngayon sakin, dumadaan din sa isip ko na bitawan lahat ng 'to para tapos ang problema. Kahit na alam ko na yung ibang tao kailangan lang ako dahil sa kailangan nila ako, pero hindi dahil sa na-aappreciate nila yung ginagawa mo. Hello?! Hindi ako nakikipag-kumpitensya sa kahit kanino. Alam ko kung ano ang kakayahan ko at kung hanggang saan lang ako. KUNG PWEDE KO LANG ISUMBAT LAHAT NG MGA SAKRIPISYO AT PAGHIHIRAP KO, matagal ko ng ginawa. Pero alam ko hindi tama yun eh. Haharapin ko lahat to, pero isa lang hinihingi ko sa mga tao sa paligid ko, RESPETO!
RESPETO LANG! SAPAT NA YUN!

Invitations

2012-10-22T10:43:00.000-07:00

Bianca's 18th Birthday Invitations

Nakakapagod lang gawin lahat ng mga yan. Buti nalang at kahit papaano eh marami kaming gumagawa. Ang epic lang, kasi andaming gumugulo sa isip ko ngaun. Sana mapaaga yung halloween break para makapag-full time ako sa pag-aayos ng debut ni utol. Ayun lang, gusto ko lang i-blog to, para kahit papaano makita namin yung mga pinag-hirapan namin sa pag-aasikaso ng debut nya,

BRAVO

2012-10-18T09:26:00.001-07:00

Nawala yung pagka-badtrip ko dito. Ang galing nila, nakakawala ng stress. Ang linaw ng boses nung nagso-solo na babae. Dapat mag-bblog ako ng mga kabadtripan ko sa mundo eh, pero ewan ko nakaka-uplift lang ng spirit ung rendition nila ng kanta ng The Company. And the best part is nakita ko yung classmate ko dito sa video na 'to. Naging classmate ko sya before sa Philippine Literature and maganda talaga boses nya. Sayang hindi naka-jamming. Sayang yung isang activity, hindi ko sya kagrupo, yung kakanta per group ng mga cultural songs. Pero at least I've heard him live. Just saying. Just sharing. Kudos!

Motivated

2012-09-23T09:47:00.001-07:00

TimeManagement Ninja

It Starts With

Napadpad ako sa dalawang napaka-gandang website na gusto ko lang i-share sa lahat. (maka-lahat kala mo may nagbabasa pa ng blog ko) Una yung TIME MANAGEMENT NINJA, obviously ang blog na to ay para sa mga tao na disorganized at hindi marunong mag-maximize ng oras nila, in short UNPRODUCTIVE. Guilty ako d'yan sa bagay na yan.~~PROCRASTINATION AT IT'S FINEST~~ yan ang madalas kong nararanasan. Yung pakiramdam na, alam mo yung mga gagawin mo, napakarami at santambak pero nauubos yung oras mo kakaisip kung pano mo lahat yun sisimulan. Though hindi naman ganun kalala yung sakit ko na yan haha, depende nalang kasi talaga kung interesado ako sa isang bagay, paglalaanan ko talaga ng oras yun, otherwise, tinatablan ako ng nakakahawang sakit na KATAM. Maraming magandang articles na naka-post dyan sa Time Management Ninja though hindi ko pa nababasa lahat.

Yung isa naman is IT STARTS WITH ni Ms. Sarah Peck (close? +1 sa surname haha). Napadpad naman ako dito sa site na to dahil sa isang friend ko sa twitter na nag-post ng excerpt from the blog. Yung tweet is regarding sa pag 'SHOW UP' kahit na sobrang hindi mo na alam yung gagawin mo, santambak na aberya na ang nangyare, you still need to pick your self-up and face the challenges. Aside from that one and pinaka-nagustuhan kong article dun is entitled "HOW TO LIVE" She provided her unfinished list of the ways she lives her life. Very inspiring at eye-opener yung mga sinabi nya. Maybe one of these days pag hindi na ko busy (kelan pa yun?) eh makagawa din ako ng sarili kong list na gaya nun. Basahin nyo, marami kayong matututunan at marerealize.

Ever since talaga mahilig na ko magbasa, manuod at makinig ng kung ano-ano na pwedeng magmotivate or mag-inspire sa'kin. Ma-drama din kasi akong tao, t'yaka I have the tendency to keep things to myself rather than to share it to others. With the help of these kind of things kahit papaano eh nakaka-cope up. Syempre sa PAGDADASAL narin. Below are some of the things na pinapanuod ko lalo na pag nakukulangan ng motivation..

"When you want to succeed as bad as you want to breathe, then you'll be successful"

It won't reach 10 million + views for nothing.

"Pursuit of Happyness"
This is my all time favorite. Yung sagutan nila dito is very powerful at tatatak sa utak nyo.

NICK VUJICIC - "No arms, No legs, No worries"
I came across this video nung tambay ako 'tas gustong-gusto ko na mag-aral,
and everything was history. I LOVE LIVING LIFE I AM HAPPY :)

Take Me Out of the Dark - Gary Valenciano
Aside from the fact na very strong talaga ang meaning nito at sinamahan pa ng
magandang interpretation, ewan ko ba, this is my kind of prayer eh. When I
talk to God I sing songs and most of the time ito. When I feel bad, when I
don't know what to do or how to decide, and when I don't have the strength to
move on I listen to this.

I can go on and on with list, pero syempre it's up to us how we shall live our life. Just stay positive and pray. God Bless :)

Double Time

2012-09-19T09:52:00.001-07:00

credits to: http://www.themillionairesecrets.net

Mama: Ano ba 'tong mga subject na inenroll ni kuya mo? Magpapakamatay na 'ata s'ya
Bianca (kapatid ko): ha ha ha oo nga!

Mga kaklase ko ganon din ang comment pag tingin sa COR ko. Though pare-parehas lang naman kami ng units this trimester. Ang pinag-kaiba lang siguro, six out of my seven subjects eh MAJOR. isa pa, MAJOR subjects ha ha ha. At yung isa ENGLISH, ang kahuli-hulihang English sa curriculum namin. Ewan ko din kung ano natripan ko at nag-add ako ng 2 subjects. Siguro dahil sinusuka na ko sa college, 2008 pa ko sa college at 2012 na ngayon, panahon na siguro para magmadali ako, actually panahon na talaga. Ang iniisip ko lang is sana kayanin ng katawang lupa ko yung pagod at stress. Monday to Saturday puro gabi uwi ko, syempre hindi naman pwedeng pag-uwe mo tulog ka nalang, he he he dapat mag-aral ka pa at kung ano ano pang makabuluhan at walang-kwentang bagay na dapat kong gawin.Sabi nung former professor ko, ang 2nd at 3rd trimester daw ng 3rd year ay tunay na IMPYERNO, yung hirap daw namin sa mga previous trimesters PURGATORYO palang ha ha. Please pray for me! Pero kahit papano, nakaka-excite talaga, sana lang mahati ko yung atensyon ko ng tama sa laaht ng subjects na to, para matutunan ko lahat. PAGKAKATAON na to eh he he he.

Ewan ko ba naman, nung Freshmen kami, angal kami ng angal bakit dadalawa lang ung Major Subjects namin, at sangkatutak yung mga minor na asal major. Ngayon naman na sinasampal na sa pagmumukha namin yung mga MAJOR SUBJECTS sya namang angal namin he he he. Siguro ganun talaga, kase pag Freshmen sipag at ganado pa, pero hindi ko na lalawakan yung kaisipan pa dun. Basta, sana kayanin, I mean KAKAYANIN pala. Gaya nga ng sabi ng nakrarami, SA POSITIBO TAYO! PUSO LANG!