KEYZAMAN ZAMAN ANAHTARI

VARMISINIZ YILMAZ ÖZDİL'İN SURATINA TÜKÜRMEYE !!

2014-03-17T06:08:00.002-04:00

FETHULLAH GÜLEN'İN BİR DİNİ YOKMU ? İŞTE İSPATI

2014-03-09T11:59:00.001-04:00

KISA VE ÖZ:
Fethullah hocanın evlendirmek için uğraşan Kendi Ailesine Sizin Dininizden bile Şüphe ediyorum Diye karşı gelmesi, babasının oğlu hakkındaki sözleri olan: ben öyle bir evlat yetiştiriyorum ki onları (müslümanları) kendi dinleri ile vuracak demesi doğruluğun ispatlanmış kanıtıdır!!! peki SİZİN DİNİNİZDEN ŞÜPHE EDİYORUM sözü ile fethullah hocanın başka bir dinimi getireceği ve başka bir dinden olduğunumu burdan çıkarmamız gerekir? evet her ikiside olabilir, İSLAM DİNİNDEN ŞÜPHE EDENİN MÜSLÜMANLIĞINDANDA ŞÜPHE EDİLİR DİYEBİLİRİZ. !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

ayrıca bu videoda gerçekleri ve niyetini gözler önüne seriyor orda açık açık ben sizin dininizden şüphe ediyorum diye açık açık söylüyor orda ben sizin müslümanlığızdan şüphe ediyorum dese amenna direkt İslam dininden şüphe ediyorum dediği anda ALLAHIN BİZ MÜSLÜMANLARA BAHŞETTİĞİ İSLAM DİNİNE VE ALLAHA ŞÜPHE İLE BAKTIĞINI anlamamız gerekmiyormu ?

http://www.youtube.com/watch?v=Y4r0VlFe27Y

CERN & KABALA DOSTLUĞU

2014-02-22T08:19:00.002-05:00

CERN, Kabalist bir proje mi?

Bilimin 'Yeni Boyutu', Kabalistlerin 'Üst Dünyası' mı?

"Günümüzün önde gelen kabalistlerinden" Dr. Rav Michael Laitman'ı iyibilgi okuyucuları gayet yakından tanıyor. Kabalanın öğretilmesine ve yaygınlaşmasına kendini adamış Dr. Laitman, Bnei Baruch Kabbalah Eğitim & Araştırma Enstitüsü'nün kurucusu ve başkanı. Aynı zamanda felsefe konusunda doktorası, biyosibernetik dalında da yüksek lisansı var. Kendileri geçen sene Antalya'nın ev sahipliği yaptığı, 1’inci Avrasya Kabala Kongresi'nin önde gelen davetlilerindendi. Yaptığı bir açıklama ile bütün semavi dinlerin kökenine kabalayı yerleştirmeye kalkmıştı. (Hafıza tazelemek isteyenler için iki adet iyibilgi özel makalemiz var: Bu kabala hangi kabala? Ne istedikleri artık sır değil!)
Kabalacı Dr. Laitman bir kez daha karşımızda. Nasıl mı? İşte o hikaye:
Konumuz İnsanlık tarihinin en önemli deneylerinden biri sayılan, CERN'deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'ndaki deney. Evrenin sırrını ifşa etmek amacıyla yola çıkan CERN'deki bilimadamları, 2008'de başlayan deneyin devamını 30 Mart 2010'da, çizilen korku senaryolarını atlatarak, başarıyla gerçekleştirdi. Son deneyi yorumlayan, projede görevli Türk biliminsanı Dr. Bilge Demirköz deneyin yolaçabileceği sonuçları şöyle yorumlamıştı:
"Daha yüksek boyutlarda yaşıyor olabiliriz. Fakat farkında olmayabiliriz. Görmediğimiz boyutlar olabilir. Bu da evrenin sırrı olabilir... Bu boyutları şu anki doğada değil ama yüksek enerjilerde görme ihtimalimiz artıyor. Mesela burada bulmaya çalıştığımız olaylardan bir tanesi ekstra boyutların izini bulabilmek. Tüm maddeye kütlesini verdiğini düşündüğümüz 'Higgs' parçacığını bulmaya çalışıyoruz. Bunun olduğunu tahmin ediyoruz ve varsa bulmak istiyoruz." (Yeni boyutlar açılabilir)
Böylesine önemli sonuçlar doğurabilecek bu deney ve CERN bütün dünyanın gündemindeyken, biz de iyibilgi olarak konuya dikkat çekmek amacıyla bir araştırmaya girdik. Tesadüfe bakın ki, yerin kilometrelerce altından bakın kimler ve neler çıktı? Birazdan, Dr. Laitman'ın bu projeye 'dolaylı ve dolaysız yollardan' nasıl dahil olduğunu okuyacaksınız. Biz nasıl haberdar olduk, diye soruyorsanız, cevabı çok basit. Laitman'ın kendi sitesinden. Ve açıklamaların hepsi, deneyin ilk bölümün gerçekleştiği 2008 senesine ait.
Öncelikle, CERN'deki Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nda gerçekleştirilen parçaçık deneyi için Laitman gibi bir Kabalacı neden yorum yapar? Bir tarafta bilim, öbür tarafta bir "mistik"...İkisi bir araya nasıl gelirin cevabını merak ettik. Ve gördük ki, Dr. Laitman bu deneye iki yoldan dahil oluyor. Biri uzun zamandır öğrencim dediği, projede yer alan doktor ünvanlı bir şahıs yoluyla. Diğeri de kendi sitesinde, kendisine yöneltilen sorulara verdiği cevaplarla. Genelde bu sorular, deney öncesi üretilen felaket senaryoları üzerine kurgulanmış. Laitman da kimi zaman eski öğrencisi ile sohbet ederek, kimi zaman da soruları cevaplandırarak, CERN'deki deney ve Kabala hakkında detaylı bilgiler veriyor.
Başlangıç olarak şu soruyu ele alalım: Bu deney yüzünden oluşması muhtemel kara delikler, dünyanın sonunu getirir mi sorusuna şöyle bir yorum getiriyor, Sayın Laitman:
"İnsan kısıtlı algılara sahiptir, bu yüzden isteklerinin ve düşüncelerinin kaynağı olarak kendini görür, fiziksel hareketle şeyleri değiştirebileceğini sanır. Oysa gerçekte bu sadece yukarıdan, Yaratıcı (Çevreleyen Işığın - Ohr Makif) yoluyla gerçekleşebilir. O yüzden sakin olmanızı tavsiye ederim, keza bilim insanları kukla gibidir, bütün hareketleri Yaratıcı tarafından yönlendirilir." (http://www.laitman.com/2008/07/is-a-gigantic-underground-particle-accelerator-a-cause-for-worry/)
Konusunda uzman bilimadamlarının bile korku senaryoları ürettikleri bu deneye, Laitman'ın yaklaşımı ne kadar sakin, değil mi? Ortalıkta kara-delik senaryolarının gezdiği bir dönemde, Laitman bilim insanlarını 'onlar zaten Ohr Makif'in kuklaları' diye nitelendiriyor. Kim bu Ohr Makif denilen yaratıcı? Laitman'ın felaket senaryolarına karşı "güvencesi" ve bilgisi neye dayanıyor?

Yukarıdakine benzer, kendine yöneltilen soruları sitesinde cevaplandırmasının dışında, CERN ve Laitman arasındaki ilişki daha dolaysız ve kişisel boyutlara varabiliyor. Örneğin "Fiziğin kaderi, Büyük Hadron Çarpıştırıcısına bağlı" başlıklı yazısında şöyle denmiş:
" İsviçre'deki küresel fizik deneyinin katılımcılarından biri olan eski öğrencim Dr. Valdas Rapsevichus ile LHC üzerine sohbet ettik. Özetle, fizik yeni veriler aldıkça gelişir. Yüksek enerji fiziği dalında, 30 yıla yakın bir zamandır ciddi anlamda yeni veriler alınmamıştı. Eğer bu LHC sayesinde yeni keşifler olursa, örneğin Higgs Boson parçacığı, süper-simetri vs...- işte o zaman fizik bir bilim olarak ilerleyebilir, ve bunun için ödenek alabilir. Eğer hiçbir keşif yapılmazsa, o zaman finansman duracak ve fiziğin bilim olarak sonu olacaktır." (30 Ekim 2008'deki konuşması)
Çok ilginç, değil mi?
1) Deneyde çalışan bir bilim adamı (Dr. Valdas Rapsevichus), Kabalacı Laitman'ın uzun süredir öğrencisiymiş. Hem bir bilim adamı hem de Kabala öğrencisi...
2) Yeni keşifler olmazsa, finansman da bitecek ve fiziğin sonu gelecekmiş bir bilim dalı olarak. Kim finansman sağlayacak peki bu deneylere? CERN'e yatırılan milyarlarca avronun sahibi gerçekten hükümetler mi? Yoksa Laitman'ın bildiği, bizim bilmediğimiz bir finansör mü söz konusu?
Biz de sayın Laitman'a soruyoruz: Diyelim ki, petabytelarca verinin analiz edilmesinden sonra, bekleneni veremedi bu deney. O zaman fizik bir bilim olarak bitmiş sayılacaksa, yerine yeni bir şey gelecek mi? Mesela Kabala?
Laitman bu soruyu aslında cevaplamış. Hem de aylar önce!
Kendisine yöneltilen "Teklik maddesi ve Yüksek Işık (Partzufim ve Sefirot) bilimsel olarak kanıtlanırsa, o zaman Kabala öğretisi dünyayı ele geçirir! Ama öteki taraftan fizik, kabalanın bir parçası değilse, bu asla mümkün olmayacak. Bu yüzden kabalanın savunduğu şeyler gerçek dünyada mümkün olamaz" şeklinde bir 'eleştiriye' şu şekilde cevap vermiş:
"Yüksek ışık" (Sefirot) insan tarafından kendi içinde üretilmediği sürece varolmaz. Ayrıca insanlar bu ışığı yaratmak için gerekli olan algılardan yoksundurlar. O ışığı üretebilmek için algıları genişletmek gerekir. Kabbalah bu algıların geliştirilmesi için bir metodtur. Maddi olarak nitelendirdiğimiz dünyayı doğuştan edindiğimiz algılar sonucu vardır. Yüksek dünya ise Kabbalah sayesinde geliştirdiğimiz ruhani algılarımızla duyumsayabiliriz. Bu manevi algılarımızla hissetiğiz şey de 'ışıktır'.
Kabbalah'ın bilimi, dünyamızın bilimini asla yenmeyecek, çünkü biz her ikisini birbirinden tamamen farklı iki dünya olarak algılıyoruz: maddi ve manevi."
(Bundan sonrasına çok dikkat! Bir önceki paragrafta Laitman'ın şu varsayımını göz önünde bulundurmanızı rica ediyoruz: "Eğer bu deney sonucu yeni bir keşif olmazsa, fizik bir bilim olarak sona erer...")
Laitman devam ediyor:
"Peki nasıl olacak? İnsanlar gayet basit bir şekilde kavrayacaklar ki, doğal algılarıyla edindikleri hisler, kendilerini tatmin etmeyecek, ve amacı bu algılarımız gelştirmek olan müspet bilimlerin ne kadar beyhude olduğu anlaşılacak. Bunu anladıklarında, kendi algılarını ve müspet ilimleri reddecekler, yüzlerini Kabbalah'a dönecekler." (19 Haziran 2008'deki konuşması)
Kısaca toparlayalım. Bir Kabala uzmanı olan Prof. Laitman'ın uzun süreli öğrencilerinden biri, CERN'deki LHC deneyinde görev alıyor. Onunla yaptıkları bir programda, bu deney, fiziğin kaderini belirleyecek manasına gelen sözler ediliyor. Ve şöyle bir fikir ortaya atılıyor: Eğer keşif sağlanırsa, finansman gelir, fizik bir bilim dalı olarak devam eder. Yok eğer keşif sağlanmazsa, fizik bilimsel bir disiplin olarak sona erer. Laitman, bu sözlerinden tam 4 ay önce ise, müspet ilimlerin insanları tatmin etmeyeceğini ve herkesin kabalaya döneceğini 'öngörüyor'.
Şimdi sıra iyibilgi sorularında:
1- Laitman'ın, benim uzun süreli öğrencim dediği Dr. Rapsevichus dışında daha kaç tane kabalist, bu deneyde görev alıyor?
2- Madem Kabala, beyhude olarak nitelendirdiği müspet ilimlerden daha iyi, neden Laitman'ın öğrencisi(leri?) bu projede yer alıyor? Madem bütün insanlık müspet ilimi bırakacak, kabalistler neden bu projeyle ilgileniyorlar?
3- O kadar para harcanan bu proje ve deneyden hiçbir sonuç alınamazsa, yetkililer halka nasıl hesap verecek? Sonuçta bu para, katılımcı 20 ülkenin vatandaşlarının ödediği vergilere ait. Acaba birileri, bütün bu deney ile birlikte insanların müspet bilimlere olan güvenini mi sarsmayı hedefliyor?
Asıl tehlikeli soru şu: Kabala ne? Masum bir mistik akım mı? Yoksa işin içinde simya ve kara büyünün olduğu ezoterik bir öğreti mi? Kabala'nın Ohr Makif diye nitelendirdiği ve ışıkla bağdaştırdığı 'yaratıcısı' kim? Kabalistler, yerin altında ne arıyor?

CERN'İN CİNLERİ

2014-02-22T08:12:00.001-05:00

Antievren arayışının ardında ne yatıyor? Yoksa...
Paul Dirac (1902-1984), bilim tarihine damgasını vurmuş en önemli matematikçilerden birisidir. Kuvantum mekaniğine bugünkü halini veren, bu alanda birbirinden ayrı, birleştirilemez gibi görünen teorileri bir araya toplamış isimdir. Konumuz açısından bizi ilgilendiren düşüncesi ise anti-parça ve anti-madde teorisidir. Daha sonra kendi adıyla bilinecek olan Dirac Denklemi'ni adım adım oluştururken karşısına çıkan bir problemden dolayı, atomun üç ana parçasından biri olan eksi yüklü elektronun mutlaka bir "antisi" olması gerektiği (proton artı yüklü ama zıttı değil) fikrini ortaya atar. Buna anti-elektron manasında "pozitron" denir. Tabii elektronun antisi oluyorsa, neden proton'un, neden nötron'un antisi olmasın? Onların da olması gerektiğini düşünerek bu anti-parçacıklardan, anti-madde fikrine ulaşır, Divac.
Anti-madde, Da Vinci Şifresi'nin yazarı Dan Brown'un bir diğer ses getiren kitabı, Melekler ve Şeytanlar'da geçer. Kitabı henüz okumamış olanların keyfini kaçırmamak için çok derine inmeden, şu kadarını söylesek yeter: Kitab'ın başlangıcında Antimadde ve CERN (Meşhur Büyük Hadron Çarpıştırıcısı'nın bulunduğu) arasındaki ilişkiden bahsediliyor ve daha sonra hikayeye Illuminati karışıyor. (Melekler - Şeytanlar / Madde - antimadde) CERN'de antimadde deneylerinin yapıldığı ve çok çok çok küçük miktarlarda elde edildiği biliniyor. CERN'deki Atlas deneyi bunun üzerineydi.
İşte Divac'ın ortaya attığı ve gerçek olduğu kanıtlanan bu antimadde fikri, gene Divac tarafından bir adım daha ileri götürülüyor ve ortaya antimaddelerden yapılmış bir evren fikri çıkıyor.
Bazı kuramcılar madde ve antimadde arasındaki ilişkiyi şöyle açıklıyor. Madde aslında enerjidir (Einstein'ın E=mc^2 denkeleminden). Enerjiden madde yapabilmeyi, bir hamur oyununa benzetin. Nasıl küçükken oyun hamurlarından kalıplar vasıtasıyla çeşitli şekiller çıkarılıyorsa, işte bu evrenin de madde halinin ortaya çıkartılmasında enerji hamur vazifesi (yani hammadde) görüyor. Peki ana hamurdan çıkardığımız kalıpın yerinde ne oluyor? Boşluk. İşte o da antimadde. Buna göre de aslında antievren bizim göremediğimiz bir şey. İşte CERN'deki deneylerinde aslında bu antievrenin bulunması ("evrenin sırrı" diye yapılan açıklamalar) olarak görüyor, aynı kuramcılar.
İşte işin dini boyutu da burada giriyor.
Kur'an-ı Kerim'in Zariyat Suresinin 49. ayetine göre: "Her şeyden de çift çift yarattık ki, düşünüp öğüt alasınız."
Internette dolaşan çeşitli iddialara göre, CERN'in antimadde arayışının ardında, aslında Cinler alemine erişme "hırsı" yatıyor. (Yeni Şafak gazetesi yazarı İbrahim Karagül'de CERN ile ilgili bir yazısında bu olasılığı dile getirmişti)
Bir an için bu fikrin gerçek olduğunu düşünelim.
CERN'deki bilim insanları, neden antievrene (ya da cinler alemine) erişmek istesin?

KRAL İSA MESİH , VE İNGİLİZ KRALİYETİ

2013-08-15T11:54:00.000-04:00

O HAYVANLARIN YERİNE KOY KENDİNİ

2012-09-19T21:51:00.000-04:00

TGB ÖRGÜTÜNÜN TEHLİKELİ YÜZÜ GENÇLER İZLEYİN

2012-09-19T14:55:00.000-04:00

TGB TÜRKİYE GENÇLİK BİRLİĞİ TEHLİKELİ ÖRGÜTTÜR

2012-09-18T18:48:00.002-04:00

BU ÖRGÜTLENMEYE DİKKAT!

TGB TÜRKİYE GENÇLİK BİRLİĞİ ADI ALTINDA KURULAN ÖZELLİKLE GENÇLERDEN OLUŞAN BU BİRLİĞİN KİMLER TARAFINDAN OLUŞTURULDUĞU AZ ÇOK BELLİDİR BİLMEYENLER İÇİN ÖZELLİKLE GENÇLERİMİZ KANDIRILMAKTADIR, BU BİRLİK ERGENEKON VE ULUSALCILARIN FİNANSE ETTİĞİ TEHLİKELİ BİR ÖRGÜTTÜR, BUNLAR GENÇLERİ KULLANARAK HER TÜRLÜ UYANIKLIĞI VE SAHTECİLİĞİ YAPMAKTADIRLAR, GENÇLERİN BEYNİNİ KULLANA

RAK, SİSTEMATİK BİR ŞEKİLDE DEVLETE KAFA TUTMAK AMAÇLI, İSLAMIDA KULLANARAK SURİYEDEKİ OLAYLARA TERS BAKIŞLA BAKMAKTADIR.

ÖZELLİKLE HATAYDA CEREYAN EDEN OLAYLARIN BAŞ AKTÖRLERİ BUNLARDIR, AYAKLANMA ADI ALTINDA HERYERDE BOY GÖSTERMEYE BAŞLADILAR ÖZELLİKLE ÇOK TEHLİKELİ BİR ÖRGÜTÜN BÜYÜMESİ SÖZ KONUSUDUR , PKK İLE EŞDEĞER BİR ÖRGÜTLENME YAPILIYOR, FİNANSE EDİLİYOR ÖZELLİKLE HÜKÜMETİMİZ VE DEVLET BİRİMLERİMİZ BU ÖRGÜTLENMEYE KARŞI BİR GİRİŞİM YAPMAK ZORUNDALAR AKSİ TAKTİRDE ÖNLERİNE GEÇİLMEZ BİR DURUM SÖZ KONUSUDUR , BURDAN BÜTÜN GENÇELERİMİZE UYARIYORUZ.

BU ÖRGÜTE BU BİRLİĞE KANMASINLAR BUNLARIN AMACI İSLAMA HİZMET DEĞİL HEM DEVLETİ HEM İSLAMI YIKMAKTIR, DİKKATLİ OLUN İL İL BU BİRLİK ÇOĞALMAKTA HATTA GURBETÇİ GENÇLERİMİZE KADAR BU ÖRGÜT ANLAYIŞI TETİKLEMEKTEDİR, BURDAN UYARIYORUZ BİZİ DİKKATE ALIN, BU ÖRGÜTÜN ELE BAŞLARINA DİKKAT EDİN EN KISA ZAMANDA BUNUN ÖNÜNE GEÇİN AKSİ TAKTİRDE BİR OLAYDAN ÇIKACAK VAKA BÜYÜK BİR KAOSA YOL AÇABİLİR, BU BİRLİK ERGENEKONUN ÇOK TEHLİKELİ BİR OYUNUDUR BUNU HERYERE SÖYLEYİN GENÇLERİMİZ ALDANMASINLAR TÜRKİYEMİZ YİNE KARANLIKLARA GÖMÜLMESİN BU ÇAĞRIYI HERYERE PAYLAŞTIRIN AŞAĞIDA SİTELERDE FACE BOOK SAYFALARINDA BUNLARIN HANGİ AMAÇLA GÖREV YAPTIKLARINI BULACAKSINIZ

https://www.facebook.com/TurkiyeGenclikBirligi

http://www.tgb.gen.tr/

CFR VE ROCKEFELLER GERÇEĞİ KOMPLO TEORİSİMİ?

2012-09-17T09:27:00.000-04:00

..Rockefeller de sözü devralarak başlıyor: "Türkiye hakkında biraz daha durmak istiyorum; çünkü dünyadaki en stratejik konumdaki ülkedir ve bizim için çok önemlidir. 

İslamiyeti yıkmak istiyorsak önce Türkiye’den başlamalıyız. 

Türkler medeniyetin beşiğidir. Türkler, Milattan Önce 4.000’lerde Orta Asya’da yaşayan büyük bir felaketten sonra yaşadıkları yerleri terk edip, Mezopotamya’ya ve Rusya üzerinden Avrupa’ya gelen Aryanlar, yani dünyadaki en medeni olarak kabul ettiğimiz Ari Irk’tandırlar ve Avrupa’daki Finliler, Macarlar gibi bazı uluslar Türk kökenlidir. Ayrıca Anadolu’da büyük uygarlıklar kuran Hititler ve Asurlular’ın da Türk kökenli olma ihtimali yüksektir. 

   "Medeniyetin beşiği olarak Türkleri kabul edemezdik. Tam aksine binbir entrika ile bu kültür miraslarına el koyarak biz onları bütün dünyaya barbar, hak hukuk tanımayan bir toplum olarak tanıttık ve bunda da oldukça başarılı olduk. 

Aslında insanlar tarih kitaplarını açıp okusalar, bütün gerçeği görecekler ama insanoğlu için duyduğuna inanmak yeterlidir, okumak çok zor gelir." 

Birinci Dünya Savaşı, Avrupa’da bize karşı olan imparatorlukları dağıtmak ve en önemlisi Osmanlı İmparatorluğu’nu parçalayarak Ortadoğu’daki petrol yataklarını ele geçirmek ve İsrail devletinin yolunu açmak için çıkarılmıştı. İsrail devletinin kurucusu sayılan Theodor Herlz, o zamanki Osmanlı Padişahı II. Abdülhamit’e giderek, bizim ailemizin desteğiyle Filistin topraklarını satın almak istedi. Fakat padişah bize karşı çıktı. Bizim için Osmanlı İmparatorluğu’nu yıkmak çok zor olmadı. Çünkü padişahlar genellikle Türk kadınları yerine, fethettikleri ülkelerden köle olarak getirdikleri başka din ve ırklara mensup kadınlarla evleniyorlardı. Tabii Hürrem Sultan gibi bu kadınlar zamanla ülke yönetiminde söz sahibi oldular ve kendileri gibi yabancı kökenli adamlarıyla bizim istediğimiz gibi, ülkeyi yıkıma götüren bir şekilde yönetmeye başladılar. Padişahlar ise devlet yönetiminin emin ellerde olduğu düşüncesiyle zevk ve sefaya dalmışlardı. Bu da Osmanlı’nın çöküş devrini başlattı. Mason örgütleri tarafından kışkırtılan insanların çıkardıkları isyanlarla topraklar kaybedilmeye başlandı. Hazine plansız harcamalarla tüketildi. Savaş sonunda hedefimize ulaşmamıza az kalmıştı; 

"Büyük İsrail İmparatorluğu’nun temelini oluşturan İsrail Devleti 1948 yılında Rotschild Ailesi’nin cömert mali desteğiyle kuruldu. 

"Avrupa ülkelerinde kurulan İtalya Gladio’su benzeri istihbarat örgütleri sayesinde, bütün ülke yönetimlerini kontrol altında tutmaktayız. 

İstanbul’daki sinagoglara yapılan saldırılar ve Madrid’deki tren bombalama olayları, bu ülkelere bizim isteklerimizi görmezden geldiklerini hatırlatmak için yaptırıldı. 

Rockefeller böyle beni şaşkınlığa uğratmanın zevkiyle içkisini bir yudumda bitirerek sözlerini tamamladı.; Dünyada hiçbir yerde mafya ve kaçakçılık olayları bizim iznimiz olmadan yapılamaz.(!)

Bizim ırkımız seçilmiş ırktır, diğerleri sadece köledirler. Eğer yaşamak istiyorlarsa ömür boyu bize bu şekilde hizmet etmek zorundadırlar. Dünyadaki 5 milyar insan bizim toplumlarımızdaki 1 milyar insan için çalışıyorlar. Bütün zenginlikleri bizim şirketlerimize ve dolayısıyla bizim ülkelerimize atkılıyor. Biz gelişmiş ülkeler, her geçen gün daha da zenginleşirken, üçüncü dünya ülkeleri, ekonomileri çökertilmiş, halkı uydurma savaşlar ve olaylarla sefalete sürüklenmiş çaresiz bir halde; refah içinde yaşayan işbirlikçi yöneticileri ve zengin tabakları bizim emirlerimizi bekliyorlar. ...

TOHUM BANKASI GDO devleri ne planlıyor?"Bill Gates milyonlarını Kuzey Kutbu’nun 1,100 kilometre uzağındaki Arktik Okyanusu yakınlarındaki Barents Denizi’ndeki bir tohum bankasına yatırmaktadır. Svalbard, Norveç’in kendisine bağlı olduğunu iddia ettiği ve 1925’te uluslararası anlaşmalarla terk ettiği çıplak bir kaya parçasıdır.

Bu adada Rockefeller Vakfı, Monsanto Şirketi, Syngenta Vakfı, Norveç hükümeti ve diğerleriyle birlikte, “kıyamet günü tohum bankası” olarak adlandırılan bir projeye on milyonlarca dolar yatırmaktadır. Norveç’in Svalbard adalar grubunun bir parçası olan Spitsbergen adası üzerindeki Proje, resmi olarak, Svalbard Küresel Tohum Deposu olarak adlandırılmaktadır.

CGIAR, azami etkiyi yaratmak amacıyla Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü, BM Kalkınma Programı ve Dünya Bankası’nı da işin içine soktu. Rockefeller Vakfı, ilk başta sahip olduğu kaynakları böylesine planlı bir biçimde güçlendirerek, 1970’lerin başlarında küresel tarım politikalarını biçimlendirecek bir konum elde etti. Ve bu politikaları biçimlendirdi.

Yeşil Devrim, dünya açlık sorununu Meksika, Hindistan ve Rockefeller’ın çalıştığı bir dizi seçilmiş ülkede çözme iddiasında bulundu. Rockefeller Vakfı agronomisti Norman Borlaug, aynı ödülü paylaşan Henry Kisinger’ın çabalarını andıran çabaları için Nobel Barış Ödülü aldı.

Gerçekte, yıllar geçtikçe ortaya çıkacağı üzere, Yeşil Devrim, yarım yüzyıl önce dünya petrol sanayini tekelleştirdiği gibi tekelleştirebileceği küresel bir tarımsal ticaret alanı yaratmak amacıyla ortaya atılmış olan parlak bir Rockefeller ailesi programıydı. Henry Kissinger’ın 1970’lerde ifade ettiği gibi: ‘Petrolü kontrol ederseniz ülkeyi kontrol edersiniz; ama yiyeceği kontrol ederseniz, halkı kontrol edersiniz”.

Tarımsal ticaret ve Rockefeller Yeşil Devrimi iç içe gelişti. Her ikisi de Rockefeller Vakfı tarafından birkaç yıl sonra bitkiler ve hayvanlarla ilgili genetik mühendisliğinin geliştirilmesi amacıyla yapılan araştırmaların finanse edilmesini içeren büyük bir stratejinin parçalarıydılar.

Rockefeller Vakfı ile ABD kökenli tarımsal ticaret şirketlerinin çıkarlarının önemli bir yönünü Yeşil Devrimin gelişmekte olan piyasalarda yeni melez tohumların yaygınlaşmasına dayanıyor olması olgusu oluşturuyordu.*** Melez tohumların yaşamsal özelliklerinden birisi yeniden üretim yeteneğine sahip olmamalarıydı. Melezler, çoğalmaya karşı içsel bir korunma mekanizmasına sahiptiler.*****

Melezlerin azalan verim özelliği çiftçilerin yüksek verim elde etmek için normalde her yıl!!!!! tohum satın alması anlamına geliyordu. Üstelik ikinci kuşağın daha düşük verim vermesi çoğunlukla tohum üreticileri tarafından üreticinin izni olmadan yapılan tohum ticaretini ortadan kaldırıyordu. Ticari ürün tohumlarının aracılar tarafından yeniden dağıtılmasını da engelliyordu. Büyük çokuluslu tohum şirketleri herhangi bir kuruma ait parental tohum soylarını kontrol edebildiklerinde, hiçbir rakip ya da çiftçi, melezi üretme yeteneğine sahip olmayacaktı. Melez tohum patentlerinin, DuPont’un Pioneer Hi-Bred ve Monsanto’nun Dekalb şirketleri önderliğindeki az sayıda küresel tohum şirketinin ellerinde yoğunlaşması daha sonraki GDO’lu tohum devriminin temellerini attılar..

Gerçekte, modern Amerikan tarımsal teknolojisinin, kimyasal gübrelerin ve ticari melez tohumların devreye sokulması, gelişmekte olan ülkelerdeki bütün yerel çiftçileri, özellikle de daha varlıklı olanları, yabancı, çoğunlukla da ABD kökenli tarımsal ticaret ve petro-kimya şirketlerinin girdilerine bağımlı hale getirdi. Bu onyıllarca sürecek olan, dikkatle planlanmış bir sürecin ilk adımıydı.

Rockefeller Vakfı ve daha sonra da Ford Vakfı ele ele, Birleşik Devletler Uluslararası Kalkınma Ajansı (USAID) ve CIA’nin dış siyaset hedeflerini Yeşil Devrim aracılığıyla biçimlendirdiler ve desteklediler.

Muazzam miktarlarda zararlı bitki ve böcek ilaçları da kullanıldı ki bu durum petrol ve kimya devleri için ek piyasalar yarattı. Bir analizcinin belirttiği gibi, aslında, Yeşil Devrim temelde bir kimya devrimiydi. Gelişmekte olan ülkelerin muazam miktarlardaki kimyasal gübre ve ilaçların karşılığını ödemeleri hiçbir noktada mümkün değildi. Dünya Bankası kredi ikramları ile Chase Bank ve diğer büyük New York bankalarının, ABD Hükümet garantileri tarafından desteklenen ""özel kredilerini"" almak zorunda kalacaklardı.

Başlangıçta çeşitli hükümet programları çiftçilere kimi krediler vererek bunların tohum ve gübre almalarını sağlamaya çalıştı. Bu tür programlara katılamayan çiftçiler özel sektörden borçlanmak zorunda kaldılar. Gayrı resmi kredilerin üstüne yüklenen tefeci faizleri nedeniyle birçok küçük çiftçi ilk başlarda gözlenen yüksek verimlerden bile yararlanamadı. Hasattan sonra, ürünlerinin tamamını olmasa bile büyük bir bölümünü kredi ve faizlerini ödemek için satmak zorunda kalıyorlardı. Tefecilere ve tüccarlara bağımlı hale geldiler ve çoğunlukla topraklarını kaybetiler. Hükümet kurumlarından alınan yumuşak krediler söz konusu olduğunda bile, geçimlik ürün üreticiliği, yerini nakit ürün üretimine bıraktı.

Rockefeller Vakfı’nın, Gates Vakfı ile birlikte bir yandan da Afrika’da Yeşil Devrim İttifakı isimli bir projeye de milyonlar yatırmakta olması, durumu özellikle ilginç kılmaktadır.

Kendisine verdiği isimle AGRA, yine “Gen Devrimini” yaratmış olan aynı Rockefeller Vakfı’nın dâhil olduğu bir ittifaktır. AGRA Yönetim Kuruluna baktığımızda bu durumu göreceğiz.

Yönetim Kurulu başkanı olarak eski BM Genel Sekreteri Kofi Annan’ı görüyoruz. Kofi Annan, 2007 Haziran ayında Güney Afrika’nın Cape Town kentindeki bir Dünya Ekonomik Forumu etkinliğinde yaptığı kabul konuşmasında, “Bu meydan okumayı Rockefeller Vakfı’na, Bill & Melinda Gates Vakfı’na ve Afrika kampanyamızı destekleyen tüm kurumlara şükranlarımla kabul ediyorum” demişti.

Gezegenin tohum çeşitliliğinin tamamı üzerinde böylesine korkunç bir tröst sahibi olan bu insanlar kimdir? GCDT, Birleşmiş Milletler Gıda ve Tarım Örgütü (FAO) ve CGIAR’ın bir yan örgütü olan Uluslararası Biyoçeşitlilik (Bioversity International- eski Uluslararası Bitki Genetik Araştırma Enstitüsü-International Plant Genetic Research Institute) tarafından kurulmuştur.

Rockefeller ve Gates Vakıflarına ek olarak GDO devleri DuPont-Pioneer Hi-Bred, İsviçre kökenli Syngenta, CGIAR Dışişleri Bakanlığının enerjik GDO destekçisi kalkınma yardımı kurumu USAID de bulunmaktadır. Aslında Svalbard’daki küresel tohum çeşitliliği deposunda, insan türünün barındığı tavuk kümesi, GDO ve nüfus azaltımı alanlarında faaliyet gösteren bütün eski yaşlı tilkilere emanet edilmiş gibi görünmektedir...

Şimdi tehlikenin merkezine ve Bill Gates ile Rockefeller Vakfı’nın Svalbard projesinde içkin olan suiistimal potansiyeline gelmiş bulunuyoruz. Pirinç, mısır, buğday ve soya fasülyesi benzeri yem bitkileri gibi dünyanın en önemli geçimlik ürünleri için geliştirilen patentlenmiş tohumlar nihayetinde korkunç bir biyolojik savaş türü için kullanılabilir mi?

2001 yılında Kaliforniya’daki küçük bir biyoteknoloji şirketi olan Epicyte, yiyen erkeklerin menilerini kısırlaştıran bir**sperm öldürücü** içeren genetik mühendislik ürünü bir mısırın geliştirildiğini açıkladı.Planın ikinci beklentisi; Armageddon ... Olası bir savaşa hazırlık!..

ÖLÜMDEN SONRA - BELGESEL

2012-09-15T09:41:00.002-04:00

11 EYLÜL SALDIRISININ GERÇEK YÜZÜ

2012-09-15T06:01:00.003-04:00

ORG EŞREF BİTLİS BELGESELİ MUTLAKA İZLE

2012-09-15T05:46:00.004-04:00

ERGENEKON HAKKINDA HERŞEY BELGESEL

2012-09-15T05:42:00.001-04:00

NİKOLA TESLA BELGESELİ 1-2-3 BÖLÜM

2012-09-14T21:53:00.001-04:00

1.BÖLÜM

Nikola Tesla Belgeseli - Bölüm 1 from hexiles on Vimeo.

2.BÖLÜM

Nikola Tesla Belgeseli - Bölüm 2 from hexiles on Vimeo.

3.BÖLÜM

Nikola Tesla Belgeseli - Bölüm 3 from hexiles on Vimeo.

ATATÜRKÜN VASİYETİ HAZIR KITA MERİÇ TUMLUER

2012-09-14T21:39:00.003-04:00

090.bölüm/Hazır Kıta/Atatürk'ün Gizlenen Vasiyeti /Meriç Tumluer from hexiles on Vimeo.

KUTSAL GİZEMLER BELGESELİ İSLAMA KOŞANLAR

2012-09-14T10:05:00.002-04:00

12 EYLÜLÜN İŞGENCE REÇETESİ

2012-09-13T06:47:00.001-04:00

12 Eylül 1980 askeri darbesinin üzerinden tam 32 yıl geçti. O dönem cezaevlerinde yapılan işkence yöntemlerine ilişkin ilginç ayrıntılar çıkıyor.

Cezaevinde kalanlara, doktorların hastalarına reçete yazdığı gibi 'işkence reçetesi' yazıldığı ortaya çıktı. Kağıtlara yazılan işkence reçetesinde ise cezaevinde kalanlara günlük uygulanacak işkenceler anlatılıyor. İşkence reçetesinde 'Gözleri bağlı kalacak. Ayakta duracak. Uyumayacak, yemek yemeyecek. Kimseyle görüşmeyecek. Tuvalete gitmeyecek' gibi işkence yöntemleri yazılıyor.

İşkence reçetesi uygulananlardan biri de 12 Eylül'de 11 yıl hapis yatan Hasan İlter. Cihan HaberAjansı (Cihan)'a konuşan İlter, kendisine yazılan 'işkence reçeteleri' başta olmak üzere cezaevine ait kimliklerini hala saklıyor. Ceza değiştiği zaman işkence reçetelerinin de değiştiğini anlatan İlter, sorguya aldıklarında suçları kabul etmediklerinde 'elektrik verme, çarmıha germe, üzeri ıslatıp pencereleri açma, joplama' gibi işkence yapıldığını söyledi.

Hemen her gün gardiyanlar tarafından sorguya çıkıp çıkmayacaklarının sorulduğunu dile getiren İlter, "Çeşitli ceza yöntemleri vardı. Mesela oturacak, bir öğün yemek yiyecek, uyumayacak gibi. Bir iki lokmayı saklıyorlardı, askerler gidince getirip bize veriyorlardı. Ölmeyecek kadar yemek yiyorduk. İşkenceye hazır hale gelince tekrar yukarıya çıkarıyorlardı." dedi. Uyuduğunuz zaman yüzlerce jop vurulduğunu anlatan İlter, bir defa uyuduğunda ölümüne dövüldüğünü ifade etti.

"KENAN EVREN VE TAHSİN ŞAHİNKAYA'NIN ÖLMELERİ BEKLENİYOR"

12 Eylül davasının ise hiç yürümediğini belirten İlter, şöyle devam etti: "Başladığımız noktada bekliyoruz. Aradan 6 ay geçti, bir arpa boyu kat edemedik. Ümitlerimiz kırılmaya başladı. İlk başta bu yargılamaya karşı çıkanlar, 'Sembolik bir yargılama olacak, ceza almayacaklar' diyorlardı. Biz de 'Hayır, sembolik olmaz. Devletin savcısı sembolik soruşturma açmaz, mahkeme sembolik dava açmaz' diyorduk. Ama geldiğimiz noktada ümitlerimiz kırılmaya başladı. Kenan Evren ve Tahsin Şahinkaya'nın ölmelerini bekliyorlar. Öldükleri zaman dava düşecek ve 'hadi geçmiş olsun, ne şiş yansın ne kebap'. Onu bekliyorlar diye düşünüyorum. Ama onların kolay öleceğini düşünmüyorum. İşte '6 ay 1 yıl içinde ölür bunlar. Mahkemeyi uzatalım' gibi bir düşünce olduğunu zannediyorum ama bu hesapları doğru çıkmaz."

Kaynak: CİHAN

2013 MAYISINDAN GELEN - OKU VE UYAN

2012-09-11T15:07:00.000-04:00

Yazıyı hem okuyup hem fon müziğini dinlemek istiyorsan playa bas
BU YAZI (UYANDIRMA PROJESİ) FACEBOOK SAYFASINA AİTTİR,

DÜZENLEME VE JENERİK MÜZİK KEYZAMAN GROUP TARAFINDAN HAZIRLANMIŞTIR

UYANDIRMA PROJESİ FACEBOOK SAYFASI İÇİN TIKLA

BÖLÜM-1

Türkiyede ‘’Elif’’dergahı denilen dergahın ‘’mim’’kapısı denilen

kısmından geçtik ve büyükçe bir salonun ortasında hilal şeklinde oturan

öğrencilerin yıldızı gibi bir noktada sessizce kafasını eğmiş
dua eden bir hocaefendi yada bir manevi zatı gördük.Sessizce bizde ikinci

hilalin tamamlayıcısı gibi arka kısma kurulduk.Herkes neyi bekliyordu

bilmiyordum.Bu hoca ve bu insanlar kimdi onu da bilmiyordum.Daha önce hiç

görmediğim insanlar.

Ardından başlarındaki heybetli hoca:’’Yedinci yol ulu bir yoldur

kardeşlerim.Bir kimsenin havada uçtuğunu,denizde yürüdüğünü görseniz

bunun Allah teala için hiçbir önemi yoktur.Önemli olan takvadır.Hakkı

yerine getirme durumudur kişinin.Şimdi buraya bir kişi gelecek.Siz sakın

hallere aldanmayın.İşin nasıl olduğunu irdelemeyin.Siz söyleyeceklerini

dinleyin.’’Dedi.

Tabi ben gördüklerime inanamazken bu olay oradakilerin alıştığı bir

şeymiş gibi normaldi.Sadece bana anormal geliyorsa,sözlerini de benim

içim söylemiş olmalıydı.Çünkü ben ilk defa

katıldım.Unutmamalıydım.Düşündüm ve

dedim ki:saat 01:30…17 temmuz 2012…unutma bu tarihi hakan.

Birden hilalin ortasına bazı yerleri çizik,botunun birisinin altı kalkmış

ve parmakları kanamış olduğu görülen,yüzbaşı olduğu 3 yıldızından belli

olan ,vurgulu konuşan bir asker geldi.Bu asker sanki bu manevi zatın

eriymiş gibi o ne sorarsa ona cevap veriyordu.

Hocaefendi sordu:’’Ne oldu anlat bakalım komutan

!Yo yo yo yo yo yo…bu olamaz!olamaz bu!bir çeşit büyümü yapılıyor len

sana!kendine gel!olamaz!oluyor işte.hepsi gerçek olum.Nedir bu kapı mı

açıldı?nedir yani kara delik mi oluştu?Olamaz?iyide şeytanın yaptığı

,Allahın sevmediği şeytanın yaptığı oluyor da sevdiği bir kuluna neden

nasip etmesin.Hem kendi de demedi mi bunların hiçbir önemi yok diye.

Hocaefendi bize:’’ 2013 yılının mayısından geldi komutan ‘’dedi.Komutan

anlatmaya başladı.‘’Efendim her şey sizin dediğiniz gibi oldu.Ramazan

ayında ordumuz çok iyi bir şekilde pkklıları püskürtse de saldırıp şehit

verdirmeye devam ettiler.Barzani kürt devleti istiyordu.Her ne kadar

Türkiyeye ben size tabiyim mesajı verse de geceleri evinin önüne İsrail

ajanlarının jipleri geliyordu.Türklerin korkuttuğu barzaniye İsrail

ekipleri güven ve cesaret veriyordu.Tabi savaştan öncede bdp denilen ama

hiçbiri islam dininden olmayan grup,2012 ve 2013 Kürtlerin yılı olacak

diye sansasyonel eylemler ve mitingler yapmaya başladı.sizin daha öncede

dediğiniz gibi esedden sonra işi Türkiyeye getirme operasyonunu

başlattılar.pkk saldırıları artıyor fakat ordumuzun onlara karşıda

cengaver mücadelesi devam ediyordu.abd bir taraftan Türkiyeye el altından

kürt devletini tanı pkkyı bitirelim mesajı verirken ,İsrail kürt

devletini tanı güney kıbrısta ve ülkemde pkklı eğitiyorum diyordu.İran

ise suriyeyi savunma sevdasından dostunu düşmanını seçemez oldu.rusya

kendi üs bölgesinin derdine düştü.’’dedi

.
Hocaefndi:’’pekala komutan!siz neden bu haldesiniz anlatın bakalım.!dedi.

Komutan:Türkiye sonunda suriyeye girdi.çok şiddetli çarpışmalar olurken

içimizde özellikle bdp denilen parti ve muhaliflerle bir ksım medya

basbasbağırıyordu.Çünkü Türkiyenin kuzey ırak bölgesine de girmesinden

korkuluyordu.iran birden saf değiştirdi.burada Türk ordusuna karşı

mücadeleye girişmedi.bu,tüm dünyayı şaşırtan bir manevraydı.iranın

uyutulduğunu zannediyordu herkes.Biz suriyede savaşırken İsrail

uçaklarından bir kısmıyla da savaşmaya başladık.çünkü o bölgede bize

karşı esede destek veriyorlardı.İsrailin kurulacak devlet projesine

mükemmel derecede darbe indirmiştik.150 savaş uçağı birden harekete

geçmişti.çok şiddetli çarpışmalar oluyor,şehit haberleri geliyor,fakat

Türk ordusu dağı taşı deliyordu.Hem ülke olarak hem ordu olarak sanki bin

yıllk bir sinirle oradaydık.abd ,birden Türkiyeye operasyonu durdurun

demeye başladı.İsrail uçakları bizim bir savaş gemimizi darmadağın

etti.Bizimkilerin gözü döndüğü için israile bomba yağdırmaya başladık.

Ürdün ,mısır,Arabistan ve tüm Müslümanlar Türkiye için savaşma adına

cephe açmıştı.Abd de işin içine girdi.oradaki rus üssünü Türk bayraklı

f16 larla bombalayıp uçak gemilerine döndürdü.bunlar özel olarak

hazırlanmış f16 lardı sanırım.Ruslar durumu kısa zamanda farketti ve

oyuna gelmedi.Abd uçak gemisine gönderdikleri füzelerle ortalığı tam bir

cehenneme çevrdiler.İsrail ankaraya 3 nükleer füze gönderdi 2 si ankaraya

düştü.çünkü bizde balistik füze önleyici savunma sistemi yoktu.israilin

savaşa girmesiyle birden,bizden olmayan yani kürt olmayan bir çok

Güneydoğulu sokakları ana baba gününe çevirdi.her yer bdp ve pkklılarla

kaynıyordu.aynı anda 100 karakola ve emniyet merkezine saldırı haberleri

de geliyordu.iran ise daha işin içinde değildi.pakistana koridor açmıştı

bize yardım etmesi için.İsrailin attığı atom bombasına karşılık

gecikmedi.

tel avivde İki nükleer patlama oldu.iran bunu fırsat bilip yüzlerce

füzeyi israile yolladı.bine yakın abd uçağı ise rusya üzerindeydi.Çinden

ve koreden abd üzerine yol alan bine yakın füze gönderildiği

söylendi.ermeniler de doğudan bize savaş açtı.fakat sizin öneriniz

üzerine çok daha önceden KAFA KOPARAN tim dediğimiz askerlerimiz

güneydoğu ve doğudaki isyancıları fena faka bastırdı.Gemilerle ve

uçaklarla İsrail üzerine inecek komando ve askerlerimiz,aşırı derecede

sinirliydi.birbirleriyle konuşurken ‘’en az beş tane öldürmeden

ölmeyeceğim diyorlardı.400 e yakın nükleeri olduğu söylenen İsrail,bir

anda cehenneme dönmüştü.Bizim ankaramız ise yok oldu.

Ben yerin 450 metre altında ,patlamadan 10 gün sonra dışarı çıkıp

generalin verdiğini istanbula ulaştırmak üzere çıktım.ürettiğimiz

haberleşme sistemi sayesinde elektriğe ihtiyacımız kalmadı.her yere

ulaşıyorduk.Sonra Avrupa ve amerikadan Türkiyeye 960 bin askerin işgal

planı devreye girdi.asıl çatışma şimdi olacaktı.

2012 nin kasımın da başladı tüm bunlar.960 bin kişilk bu orduya karşı da

bu yüzyılın destanını yazdık.pişman ettik.ancak bizden milyonlar öldü.çok

feci psikolojik savaş yaptılar.çok tacizler oldu.’’dedi.

Hocaefendi:Peki bin yıldır islama hizmet etmiş bu devlete nankörlük yapan

ve BEN TÜRKİYEYE KATILIYORUM DİYEMEYEN BARZANİYE ne oldu dedi.

Komutan:’’efendimiz sizin dediğiniz gibi oldu.kafir olarak öldü.o ve

ekibini yok eden füze kemiklerini bile toza çevirdi.bdplilerden,sırtını

israile ve abdye dayanarak kendini çok güvende hissedenler,KAFA KOPARAN

timi tarafından çok feci öldürüldü.nankörlüğün sonuydu.Keşke barıştan

yana olan TÜRKİYEYE BU COĞRAFYALARI TESLİM ETSEYDİLER.İsrail bile durumun

bu derece olacağını bilseydi tüm ortaduğuda nifak için çalışmazdı

heralde.’’dedi.

Hocaefendi:Evladım.Hak ile batıl mutlaka ayrılacak.’’dediği an her şey

kayboldu.Kendi kendime hayal mi görüyorum diye çok söylendim.tam bu

sırada hocaefendi bana:‘’hangi hülyalara daldın derviş!Söyle bakalım adın

nedir senin?’’dedi.

Ben biraz kekeledikten sonra hakan efendim dedim.Yüzbaşı hakan!Sonra

kendi kendime :’’aman Allahım!olamaz.kendimi nasıl tanımamıştım.yüzüm,

gözüm siyah…kan içinde…işte o bendim.o hakan bendim.Aman ALLAHIM

OLAMAZ!bu,bu,bu nasıl olur?

BÖLÜM 2

Yaklaşık bir saat sonra kendime geldiğimde bayılmış olduğumu

farkettim.Hocaefendinin odasına yatırmışlardı beni.Başımda tarif

edemediğim bir ağrı vardı.Ağlamaya başladım durduk yere.Birisi hz

muhammedin aşkını içime yüklemişti sanki.Taş gibi bir kalbe sahip olan

birisi olarak bu nasıl olmuştu.Sanki göğe yükselip inmiştim.İçim:

’’Ya rasülullah,ya rasülullah!Seni çok se
viyorum.Müslümanların yanında ol!Ya rasülullah!Kabede Müslümanlara namaz

kıldırırken yanımda ol.Ya resulullah!Ne olur sarılayım sana bir

kere!derken Hz Muhammed sallallahü aleyhi vesellem karşımda durdu ve

heybetli bakışları arasında kılıcını çekip bana verdi

ve:‘’Al bakalım bu kılıcı güzel ordunun komutanı!’’dedi.

Derviş!DİYE BİR SES GELDİ.ben uyanmamışmıydım.Allahım rüyamda resulullahı

görüyordum.

Hocaefendi bana:’’ne gördün anlat bakalım derviş.Yoksa herkese kolay

kolay nasip olmayan bir rüyaymıy dı bu?dedi.

Ben hafif kalkıp duvara yaslandım.Ne konuşacağımı bilemiyordum.hocaefendi

bana sayıkladığımı söyledi.Galiba sayıklarken rüyamda kimi görmüş

olduğumu anlamıştı.Size anlatmak istiyorum dedim.Rüyamı tamamen

anlatmıştım.Daha önce hayatımda hiç tatmadığım ve karşılaşmadığım bir

duygu ve enerjiyle karşılaştığımı söyledim.Bu enerji bu sevgi onun benim

yanımda olduğu hissi öyle bir şeydi ki,sadece 10 kişi bana dünyayı

fethetmek için yetebilirdi.Sırlarla dolmuştu içim bir anda.

Hocaefendi:’’Evladım!Selahaddini eyyübi adlı yüce komutan ,devamlı hayat

bin kays el harrani hazretlerinin yanına gider duasını

alırdı.o,selahaddine:Dua ordusu olmadan kılıç ordusu olmaz

selahaddinim.Bizi ziyarete devam edesin inşallah der ve kendi de arkasına

aldığı erenlerle savaş meydanında harp ederdi.Selahaddini eyyübi savaş

meydanındaki harbine başlamadan önce:

‘’Sizin içkiye ve dünyaya sıkı sıkıya bağlı olan askerleriniz gibi benim

de ölümü onların istediği şeyden daha fazla isteyen askerlerim

var.’diyordu.Senin gördüğün rüyada RASÜLULLAH sana kılıcını vermiş.Yani

sen Müslümanların komutanı olacaksın.askeri kanat senden sorulacak.Ama

elimizden geldiği kadar savaşın çıkmaması için mücadele vereceğiz.olanca

gücümüzle barış için uğraşacağız.Gerçektende bugün Amerika denen devletin

içine sızmış şeytani ve Siyonist yapı,Türkiyeyle çok yoğun bir şekilde bu

devleti kızıştırmak istese de manevi erenler fırsat vermiyor.Oradaki

sağduyulu insanları da uyarmak ve islamı tanıtmak bizim vazifemiz.Rusyada

da Almanyada da Türkiyede de var bu yapı.Dünyanın tüm banka

,medya,istihbarat,ordu sistemlerine sızmış.Her ülkeden en az beş tane en

büyük zenginleri kendisine çelik halatlarla bağlamış.İranda farklı bir

rol ve görevde bizde farklı abd de farklı rusyada farklı…Bize gelen

haberlerde ‘’Cinleri kullanıp mars adlı gezegenden dünyaya

saldırtacakları ‘’ŞEKLİNDE BİR OYUN KURGULADIKLARI DA

SÖYLENİYOR.Yaptıkları her oyun başlarında patlayacaktır inşallah.ortaya

çıkarılan her oyunları bitmeye mahkumdur.’’dedi.

Efendim siz galiba ölüm kardeşliği yada illüminati denen gruptan

bahsediyorsunuz?diye soru şeklinde bir karşılık verdim.Derviş,biz seni

çağırdığımızda buraya getirileceksin.Burayı kimse bilmez.Allah izin

vermediği müddetçede kimse bulamaz.Ben onların hepsine akıl veren sionist

3 kahinden ve onları da yöneten şeyden bahsediyorum.Tek amaçları var.Uzay

dinini getirmek için bir ön temizliğin şart olduğuna inanmaları…Kasım

ayına kadar gelişmeler ,oyunlar,senaryolar çok hız kazanacak.Abdye yardım

ettiğiniz gibi irana da rusyaya yardım edin.Biz burada Türkiyeye el

atacağız.bu nifak yapılar medyamızda,vakıflar adı altında şehirlerde

oldukça bu ülkede provakasyonlar,fitneler durmayacaktır.Tüm ordu

kademelerine ve devlet kademelerine senin gibi seçtiğimiz

erenlerimizle,mesajlarımızı gönderiyoruz..

-Suriyede esed denilen o şahıs sonrası Türkiyenin hakim olmayacağı bir

yapının oraya sürülmesi sonucu BU SAVAŞ PATLAK VERECEK.abd,kürdistan

denilen hayalinden ,İsrail arzı mevud denilen olaydan vazgeçmezse bu

savaşın olacağı hükme bağlanacak.Orada ne olursa olsun Türkiyenin

hükümran olduğu mısırdaki gibi bir yapı şart.Abd şunu bilmeli.Okyanus

ötesinden gelip de burada suriye denilen bir devleti kurma görevi onun

işi değil.Kim oyuna getiriyor abd yi.Eyaletleri sürekli iflas

ediyor.Gidişatı hiç de iyi değil.Kasım seçimleriyle tüm savaş unsurları

kullandırılacak abdye.abdnin savaş makinalarıyla ülkeler yerle bir

edilirken,abd de yerle bir edilecek.Böylece İsrail denen siyonist

yapı,bir taş da çok fazla kuş vurmuş olacak.Türkiyenin olağanüstü çalışma

dönemidir bu dönem.Gerisi Allaha kalmıştır derviş!Manevi levhalara

yazılmıştır.En güçlü manevi erenler bizdedir ve çıkacaktır.Osmanlıda

bizim içimizde ekmek verdiğimiz torunlar,bugün kalkmış bize kafa

tutuyor.Türkiyenin korkacak hiçbir şeyi kalmamıştır.Tüm Ortadoğu ve

Kafkaslara hakim olmak için tam vaktidir.

Hocaefendi:-Hakanım.Sana ,vakti gelince 300 bin yetişmiş ve gözü pek ordu

verilecek.Bu saatten sonrada hiç bırakılmayacaksın.Gözümüz hep üzerinde

gönlümüz hep senledir.Resülullahı unutma!’’dedi.

Ardından bana bir bardak su uzattı.Suda hafif pembelik vardı.içtim

.İçtikten sonra kafam dönmeye başladı.Kendimi askeri bir helikopterin

içinde uçarken buldum.Karşımda bir asker duruyordu.O hemen kendine çeki

düzen verdi ve:Komutanım bu suyu içmeniz söylendi diyerek bana bir pet

şişe su verdi.Galiba içine girdiğim yapının ,şuan görülmesini

istememişlerdi.Ne olur ne olmaz diye.Çünkü eğer görseydim,beni bulan

birisi akıl okuma yöntemiyle oranın resmini çıkarabilirdi.Böyle daha

iyiydi.Hiç bir fikrim yoktu.Gördüğüm tek şey o kapı üzerindeki mim harfi

ve girişteki ışıklarla süslü elif dergahı yazılı oymaydı.Kendi kendime

çok az bir süren var hakan!dedim.Bana nasıl yardım edilecekti acaba.En

azından benim kendi kafamda oluşturduğum bir yapı mevcuttu.ORDUMUZDA

ASLA,İSRAİLDEKİ AĞLAMA DUVARINA GİDİP İBADET EDEN BİR GENERAL

BULUNMAMALI!eğer büyük bir savaş olursa,bu ,arkadan hançerlenmem anlamına

gelebilir.ancak elimden geldiği kadar da barış için uğraşmalıyım.BARIŞ

İÇİN UĞRAŞMANIN EN ETKİLİ YOLU,SAVAŞ İÇİN UĞRAŞANLARI,NİFAK SEBEBLERİNİ,3

KAHİN TEŞKİLATINI YOK ETMEK…

BÖLÜM-3-

‘’Helikopter içinde yarı sarhoş bir vaziyette üsse gelmiştim.Aşağı

indikten sonra önce bir genleştim.Hala böyle şeylerin olduğuna

inanamıyordum.Hala rüyada olduğumu düşünüyordum.Odama giderken aklıma

arkadaşım Mehmet Aktürkün yanımda olmadığı geldi.Beni oraya gözlerimi

bağlatıp ,bana sürpriz yapacağını söyleyerek götürmüştü ama benim için

sürpriz değil bir şok olmuştu bu.

Odama girer girmez yanımda benimle gelen ,tanımadığım genç asker, bir

isteğim olup olmadığını sordu.Ben olmadığını söyledim.Ardından üssün

personel için olan bölümünde olacağını bir isteğim olduğu zaman kendisini

çağırabileceğimi söyledi ve komut verip gitti.Bu askerde nerden çıkmıştı

böyle?Anlam veremediğim olayların içine istemeden mi sürükleniyordum

yoksa?Hep kendime,kontrolün bende olduğuna dair güvensem de ,içimde

,artık kontrolün benden çıktığına dair acayip bir his olduğunu

sezinliyordum.

-Hemen üzerimdekileri çıkardım.Geçtim koltuğuma oturdum.Ayaklarımı

masamın üzerine uzattım .Tam o sırada penceremden bakarken bir f16’nın

indiğini gördüm.Ellerimi saçlarıma götürdüm ve saçlarımı sağa sola

kıvırmaya başladım.Tavana baktım uzunca bir müddet.Bedenimin içindeki şey

her neyse artık ruh mu enerji mi çıkmak istiyordu tam yüreğimin orta

yerinden.Bu enerji,bu heyecan,bu sıkıntı,bu

kararsızlık,kontrolsüzlük…Derken dikkat etmediğim bir şey olduğunu gördüm

masamın üzerinde.Bordo renkli bir zarf…zarfın ağzı ay yıldızlı balmumu

gibi kırmızı bir şeyle kapatılmıştı.Elimle zarfa zarar vermeden zarfı

açtım.Çok heyecanlandım birden.Olaylar durdurak bilmeyecek galiba

dedim.Zarfın arkasında ve önünde başka hiçbir şey yoktu.İçinden tek

yapraklık kağıdı çıkardım ve bana mısın demeden okumaya başladım.Şunlar

yazıyordu:

‘’P’’TİM KOMUTANINDAN…Saygılar Hakan BEY!Bundan sonra size,belli bir

vakte kadar eğitimimiz bu şekilde verilecek.Elektronik yok…Bizim

görevlendirdiğimiz askerimiz odanıza bırakacak ve gidecek.Odanız kapalı

da olsa biz açıp koyacak ve tekrar kapatacağız.Eğitim sonunda yine farklı

bir şekilde sizi yanımıza getireceğiz.Bu kısa açıklamadan sonra hemen

başlamak istiyorum.

Bundan bir yıl önce ,ekibimizin 114 OLAY 114 ÇÖZÜM adlı

kitabını,internete bilinçli olarak verip,düşmanlarımıza ,yaptığınız ve

yapacağınız her hamleyi biliyoruz!Yaparsanız karşılığında olacakları ,ve

ödeyeceğiniz bedelleri hesap ederek işe koyulun mesajını vermek

istedik.Tabi bu kitabın sadece bir kısmını sızdırarak da halkımızdan çoğu

insanın da hazırlanmasını sağladık.Başımızdaki manevi erenle 2002 de

kurduk bu timi.Ne yazıyordu bu kitabın verdiğimiz bölümlerinde:-Tüm

ortadoğunun karıştırılma sebebinin meselenin suriye getirilmesi için

yapıldığı,birden suriyeye karşı bir şey yapılacak olsaydı bayağı dikkat

çekeceği…-Meselenin suriyeye getirilme sebebinin ise Türkiyeyi zor

durumda bırakmak olacağı ve suriyeye abnin uçak gemisinin tüm bu

sebebleri bahane ederek geleceği…-Suriye meselesi bittikten sonra

güneydoğuda karışıklık çıkarılacağı ve bu yoğun karışıklıklara sert önlem

alan Türk devletinin batı ve İsrail basınında TÜRKLER KÜRTLERİ

KATLEDİYOR!şeklinde verileceği…-İsyancı ve pkklıların katledilmesine

rağmen ,batı ve israilin Kürtler katlediliyor diyerek isyancılara yoğun

silah yardımı yapacağı…-Belli bir zaman aralığından sonra Ağrıdan Adanaya

kadar bir yay çizilip buralara 960 bin askerin gireceği…-Erzurumun

direnmesine rağmen oraya yardım edilemeyeceği…-bdp denilen partililerin

her yerde provakasyona yardım edecekleri,güneyde 150 karakolun aynı anda

basılacağı…-uçaklarla füzelerle atom bombalarıyla deprem silahları ve

biolojik silahlarla çok yönlü bir saldırıya maruz kalacağımızı,İsrail

askerlerinin öldürdükleri Türk komutanları ve tacizlerini medya ve

internete verip psikolojik savaşı en üst düzeye çıkaracakları…-Başbakanı

kaçırıp,cumhurbaşkanını yok edeceklerini…-İstanbul dışında her yeri

harabeye çevireceklerini,istanbulda ise:

-YENİLMEZ DENİLEN TÜRKLERİ YENDİK.ŞİMDİ DE DÜNYANIN GÖZÜ ÖNÜNDE ÖZEL

HAZIRLANMIŞ FÜZEMİZLE ŞEYTANIN YUVASI KABEYİ vuracağız

diyeceklerini…-Ulukışla denilen yerde Türk ordusunun tarih yazıp 250 bin

askeri yok edeceğini…-bu sürece gidilirken içerdeki muhalefetin ihanetini

ve kurumlarımıza sızmış olanların hainliklerini…Ve daha bir çok şeyi

yazdık.Bu olayları verdik ama tabiki çözümlerini vermedik.Her şey bizim

istediğimiz gibi gidiyor.Türk devleti bushun devrilmesinde önemli bir rol

oynadı.Obamaya da destek çıkıyor ve çıkmalı da zaten.GERÇEK İNCİL her an

piyasaya çıkarılabilir.Abd ile Türkiyeyi savaştırma senaryosu her safhada

devam etsede sürekli oyunlar bozulmakta…Bizim verdiklerimizin bir

kısmının onlar tarafından da görülmesi,içlerine düştükleri oyunu

anlamalarına neden oldu.ama tabiki bu yetmeyecektir.Şuan aynı oyunu

suriye üzerinden yine abdyi kullanarak yapmaya çalışsalar da başarılı

olamayacaklar.Bilmen gereken şey şu:Türkiyede her ne zaman bir yazar yada

bakan mason locaları dosyasını açsa,diğer gün şehit haberleri

geliyor.ardından gündem değişiyor.İstihbarat açığından komutan hatasından

vs vs vs bahsediliyor.Kimse içimizdeki hainlerin pkk sızmalarında ne

kadar etkiye sahip olabileceğini sorgulamıyor.Bu localar koca bir devleti

yıktı.Koca bir hakanı devirdi.90 bin askeri kurşun atmadan yok ettiren

komutanlarını tarihe kahraman olarak geçirdi.

-Atatürkü zehirledi ,sirozdan öldü diye beyinlere kazıdı.Bush

devrilmeseydi bizim manevi liderimizin yazdıkları adım adım

gerçekleşecekti.ABDnin içindeki lobiler sebebiyle gerçekleşme ihtimali

yada sinsice gerçekleşme ihtimali halen mevcut.Basına bak!hep ölen

şehitlerimizi veriyor.zayiata uğrayan ve Türkiyeyi karıştırmak için gelen

pkklılardan hiç bahsetmediği gibi bahsederken de ‘’ASLINDA ÖLDÜRME YOK

HEPSİ YALAN DİYE BAHSEDİYOR.’’işte bu,zaten bizim manevi liderimizin

önceden haber verdiği iç hainler grubunun yapacağı konulara

giriyor.Timimizden özel bir komutan sinirli ve eli kanlı bir şekilde

geldi Şemdinli dağından.Anlaşılan o ki tek başına 8 tanesini

öldürmüş.ancak sinirinin sebebi tabiki öldürme değil.Sorduğumda verdiği

cevap dikkat çekici

:KOMUTANIM!DÖRDÜ İSRAİLLİ,ÜÇÜ ERMENİ ve birisi de Suriyeli!Görüyorsun

değil mi manzarayı hakan BEY!Peki devletimiz bunu bağıra bağıra neden

söylemiyor?Neden bunun reklamını yapamıyor?Neden bdplilerin ,muhalefet

olarak görülen partilerin,medyadan bir grubun,özellikle mason localarının

bu işe katkısı ortadayken bu şer odaklarını tüm halka açıklamıyor.On gün

boyunca durmadan…Siz açıklamazsanız onlar tabiki kürt kardeşlerimizi

kullanacaklardır.İÇİMİZDE DIŞ MİHRAKLARA YARDIM EDEN HAİNLER OLMADIKÇA

DÜŞMAN BU ÜLKEDE KAOS ÇIKARAMAZ.

Biz o kitapta Atatürkün chpsi olduğunu savunan partininde 21 aralığa

yakın dönemde başka devletlere hizmet için kaos yanlısı olacağını

söylemiştik.Her şeyi daha net görüyorsun değil mi ?Ancak benim sana

söyleyeceğim tüm bunlardan farklı…asıl konumuz bu değil.Yalnızca giriş

yaptım.Asıl konumuz sana verilecek olan Tabuttadır.

ONDA GERÇEK İNCİL,MUSANIN ASASI,SÜLEYMANIN KİTABI,DAVUDUN GERÇEK MÜHRÜ

var.Bir de vakti gelince giyeceğin hırka!Senin yetkin üst seviye

artırıldı.unutma!bizden haberin yok.Tüm akdeniz ve güneydoğu bölgesini

özel harekat ve bordo üssü yapacaksın.Tüm kurumlardaki teknolojik

seviyeyi hızlandırıp artıracaksın.Bizim iran –suriyedeki yeni oluşum ve

ırakla barış içinde gelişecek durumumuzu İsrail hiç istemeyecektir.Durum

böyle olduğunda abd yi bile dinlemeden irana saldırıp,iranın da bizim

içimizdeki füze kalkanını vurmasıyla bizi de zorla işin içine sokmaya

çalışacaktır.Olur da füze kalkanımız vurulursa Türkiye buna kesinlikle

karşılık vermemelidir.Unutma! en zor ve en son ana kadar biz bu şekilde

haberleşeceğiz.Komuta sen de olacak.Olurda olacakları önlersek Türkiye bu

coğrafyada çok büyük bir güç olarak barışı da ikame eden bir güç

olacaktır.N e rusyayla ne iranla aramız kötü olmayacak.

KABENİN BİLE YÖNETİMİNİ TEKRAR DEVRALACAKTIR.olurda İsrail de halk,

yönetimi değiştirmek için ayaklanırsa,bu durumda israilin Osmanlıdaki

Yahudiler gibi içimizde barış içinde yaşamaması için hiçbir neden

yoktur.Bu zor ihtimal dahi söz konusudur.Manevi liderimiz tüm ırakın ve

suriyenin Türkiye merkezli yönetileceğini ,ancak bunun fitne örgütüne

darbeler indirerek olacağını söylemektedir.ALLAH YEGANE HAKİM OLANDIR!P

TİMİ KOMUTANI…

En az 15 dakika kımıldamadan,felçli gibi kalakalmıştım.Benim daha önceden

bildiğim gayb yani Her şeyi Allah tealanın bileceği hususu ne

olacaktı?Biri benimle kafa mı buluyordu?Artık kendi başıma da araştırma

yapmalıydım.Denilen her şeyin harfi harfine doğru olabilecği ihtimali

yanında,ya birisi beni kötü bir gruba alıyorsa diye düşünmeye başladım.YO

YO YO YO….bu mümkün olamaz!dedim kendi kendime.Hocaefndi,arkadaşım Mehmet

AKTÜRK,bu olanlar…Bu zarf benim için ilk denemeydi.Ya kendi üssüme bunu

bildirecektim,ki o zaman güvenilmez olurdum,ya da bu sır böyle bir yere

kadar devam edecekti.İyi de niye ben?Ben olmak istemiyorum!Ben olmak

istemiyorum!

DEVAM EDECEK !

HİTLER'İ HANGİ TÜRK ÖRGÜTÜ İKTİDARA GETİRDİ?

2012-09-11T10:27:00.000-04:00

AYTUNÇ ALTINDAL İLE HİTLER VE DİĞER RİTÜEL İNANIŞLAR RÖPORTAJI

Aytunç Altındal kimdir?

1945 yılında İstanbul’da doğdu. Bugüne kadar 16’i telif 11’içeviri 27 kitabı, 400’den fazla da makalesi yurtiçi ve yurtdışında yayınlandı. 1977 senesinden itibaren ise Fransa Sorbon Üniversitesi Fransızca Eğitim bölümünde tahsil gördü. 1983’de İsviçre’de Modus Vivendi Kültür Merkezi’ni kurarak 10 yıl yönetti. 1989 yılında Rusya’da Kültür Danışmanlığı görevini yaptı. 1993’te Uluslararası Avrupa Düşünce Çalışmaları Topluluğu Bilimsel Kuruluna üye oldu. 1995’te merkezi New York’ta bulunan Carnagie Cuncil on Ethics and International Affairs örgütüne davet edilen, ilk ve tek Türk Konuşmacı oldu. Aynı sene, New York’ta Birleşmiş Milletler bağlantılı İnsan Yaşamından Sorumlu Ruhani ve Siyasi Liderler Global Forumu’nda Uluslararası Danışman üyesi oldu. Ünlü Fizikçi Isaac Newton’un bugüne kadar hiç bilinmeyen bir kitabını da yayınlayan Altındal, Uğur Mumcu’nun “Sakıncasız” adlı eserinin de yapımcılığını üstlendi.

Sizin ilgi alanınız, araştırmalarınız çok ilgi çekici, dikkat çekici. Herkesin çaktırmadan, bir şekilde ilgilendiği ama genelde bunu sakladığı konular. Biz sizinle konuşmaya Aryanlardan mı başlasak?

-Gizli örgütlerden başlayalım değil mi? Gizli örgüt diyorum, komplo teorisi anlaşılıyor, öyle anlaşılmasında da fayda var. Gizli örgüt derken kastedilen gizlilik ne demek asıl bunu bilmek lazım. Demek ki bir örgütlenme var ama gizlenmesi gerekli. Bu örgütlenmeleri ikiye ayırmak gerekir; bir secret societies (gizli topluluklar) var bir de ocult societies (gizlici/okült topluluklar) var. Gizli topluluk dediğimizde akla ilk gelen Masonlar ama okült dediğimiz zaman anlatılan daha farklı. O da gizli demek fakat anlatılan başka bir husus. Nedir o? Daima baskı yapan bir güç bulunuyor. O güç, senin yaptığın çalışma. Senin yaptığın çalışmayı kendisine aykırı karşı olarak kabul eden bir baskı unsuru var. Dolayısıyla sen yaptığın çalışmaları gizlemek zorunda kalıyorsun ve onlara bir takım şifreler veriyorsun, bir takım sembollerle anlatıyorsun. Yani bir takım kodlamaların dışına çıkıp onları sadece senin üyelerinin anlayabileceği bir iletişim şekliyle anlatıyorsun. Bu mecburen oluyor çünkü ortada ciddi bir baskı unsuru var. Bu devlet olabilir, bir dini kurum olabilir, askeri kurum olabilir, bir sosyal kurum olabilir. Sonuçta, ortada baskı yapan bir unsur var ve diyor ki “Senin yaptığın çalışmalardan hoşnut değilim, bunları kendime karşı tehdit olarak algılıyorum. Senin amacın beni yok etmek, dolayısıyla sen beni yok etmeden ben seni yok edeceğim.”

İktidar meselesine dönüşüyor yani?

İktidarın değişik bir şekli bu. Sadece iktidarın al ver meselesi de değil, “Ben, senin varlığına karşıyım. Seni ‘var’ kabul etmiyorum, yani sen yeryüzünde, kozmosta var olmamalısın” diyor. Okült topluluk dediğimizde arşimizm, hermetizm ile bağlantılı ezoterik çalışmalar yapılıyor. Bunu kendilerine tehdit gören kurumlar okültlerin çalışmalarına batıl diyorlar. Aslında kullanılan kelimeler aynı fakat o kelimeye yüklenmiş olan anlamlar farklı. Farklı olduğu için de ben, senin varlığını kabul etmiyorum. Bir de gizli topluluklar var. Kuruluşları itibarı ile yapılanmaları daha çok menfaat üzerine kurulu, bir araştırma yok. Bir şey yapıyor gözüküyoruz ve diyoruz ki “Bizim elimizde çok büyük bir sır var ve bunu kimseye söylemeyiz.” Ve en gizli sır, aslında hiç var olmayan sırdır. Demek ki bir tanesi okült ve gizli bilimlerle uğraşan insanlar ki bunların kimi filozof, kimi kimyager, kimi doktor vesaireymiş geçmişte. Paracelsus mesela, gelmiş geçmiş en ünlü okültistlerden, arşimistlerden biri. Daha 16.yy’de kan bilimi kurmuş, kan ile ilgili araştırmalar yapmış. Günümüzde kan biliminde yeni bir buluş yapana Paracelsus madalyası veriliyor. Ama Paracelsus’un adının anılması 1540’dan 1992’ye kadar yasaktı.

1992’de ne oldu da değişti?

1970'li yıllardan itibaren Paracelsus’la ilgili çok fazla yayın yapıldı. Bunlar da yasağın kalkmasına yardım etti.
İade-i itibar oldu yani.

Aynen öyle. Mesela Agrippa, mesela Picco Della Mirandola... Bunların hepsi dev adamlar ama kilise onları yasaklamış yani aforoz edilmişler. Çok önemli bir başka adam daha var ama üstündeki aforoz 2012 senesinde bile devam ediyor. O da Martin Luther. Martin Luther’in adını anmak da yasak. 1512’den itibaren kiliseye eleştiriler getirmiş ve kilise aforoz etmiş. Aforoz ne demek?
Ölemez, gömülemez, evlenemez... Sosyal hayatta var olamaz yani.

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Tavan yaptığı dönem 1415, çalışmalarının bastırılması. 16. yy ve gerçekte 17. yy’ı çok etkileyen ve sonrasında günümüz dünyasını da şekillendiren 30 Yıl Savaşları var. 30 Yıl Savaşları Avrupa’da 1618-1648’de yaşandı. Aryanlara da buradan gireceğiz. Otuz Yıl Savaşları’nın sonu sırasında yaklaşık yirmi milyon Alman Protestan öldürüldü. Öldürenlerin başında tabii Katolik Kilisesi var. Kilise, insanları Katolik ordulara kestirdi. Sefalet o boyuttaydı ki Almanya’da meşhur Heiderberg’de çengellerde asılı insan butları satılıyordu. Açlıktan kırılıyorlar, sefalet, perişanlık... Ardından 1648’de bugün dünyaya yön veren Vestfalya Antlaşması imzalandı. Vestfalya Antlaşması’nın 14. maddesinde diyor ki; bundan sonra Avrupa’da seküler değerlere göre yasalar yürüyecek diyor. Bu arada kaldırdığı bir başka önemli yasa var; 'Sizin dininiz, sizin yönettiğiniz topraklarda geçerlidir.' O zamana kadar durum şöyleydi; ben Katolik bir prenssem, bana bağlı olan herkes Katolik olmak zorunda. Protestan olduğu takdirde onu öldürme hakkım vardı. 1648’de dediler ki artık adamın Katolik olmak mecburiyeti yok, fakat “Ben, Protestan olacağım” diyorsa pılısını pırtısını toplayıp Protestan bir yere gitmesi lazım. Dolayısıyla Avrupa’da müthiş bir iç göç yaşandı. Ortadan kalkan ikinci, çok daha önemli ve sizleri de ilgilendiren bir şey, o zamana kadar Katolik Kilisesi’nin sinyorlara tanıdığı bir hak vardı, bu hakkın ismi 'jus primae noctis' yani ilk gece hakkı. Ben bir prensim, benim prensliğim içindeki köylerde yer alan kızların bekareti benim. Evlenecek olsalar da önce benimle veya benim seçeceğim bir şövalye veya papaz ile yatmak durumunda, daha sonra müstakbel kocası ile evlenebilir. Bu sebepten ilk doğan çocukların isimleri genellikle John olur ve onlar hep papaz olurlar. Kocaları ancak ikinci çocuğun kendilerinden olduğundan emin olabilirmiş. John isminin seçilmesinin sebebi Protestanlar... Jus primae noctis de kalktı Vestfalya ile beraber. İşte bu dönemden sonra bir yandan gizli topluluklar, bir yandan da Avrupa’dan kaçan bazı bilim adamları İngiltere’de masonluğu başlattı. Tüm bunların arasında Türkiye’de de daha 15. yy’den gelen Rosi Cross var, Gül ve Haç... 1912-14’e kadar burada, İstanbul ve İzmir’deydi en son Rosi Cross merkezi.

Gizli toplulukların varlığı biliniyor, tanınıyor, var olmasında hiç bir sorun yok ama okült toplulukların var olması bir tehlike mi?

Evet, ama gizli topluluklar de bulundukları çember veya koydukları kurallar çerçevesinde var. Onu geçtiği zaman o da yok. Bizim esas vurgu yapmamız gereken yer şöyle, okültte bilimsel araştırma var, bir üretim var. Gizli topluluklar ise bir menfaat teşkilatı gibi. Tarihte yaklaşık 1200 kadar gizli topluluklar var ama çok az okült topluluk var. Bir inanç var, bir de iman var. Bu okültistler inançlı kişiler ama imanlı değiller. Kitabım ‘Bir Türk Casusunun Mektupları’nda aradaki temel farkları görürsünüz. Bir de iman var, imancılar da dinciler oluyor.

Sorgulayıp araştıranlar ve sorgulamadan alanlar.

Evet, bu dogma yani iman. Bir örnekle açıklayalım: İsa, bakireden doğdu diyelim, evet veya hayır. Diyorsan ki “Çocuk bakireden nasıl doğar, olur mu böyle bir iş?” Karşındaki, günümüzde tabanca, o zaman da kılıcı koyuyor masaya ve sen kabul etmek zorunda kalıyorsun. İşte bu iman, sorgulamadan kabul etmek. Ama inançta öyle değil. Olabilir de olamaz da. Kuşku var. Okültiste kuşku var.

Bu kuşku zaten okültisin varoluşunu tehdit haline getiriyor.

Kuşku olmadan bilim yapamıyorsun tabii. Ama bu insan da inançlı, sadece “Bende iman yok.” diyor. İman sahipleri ise akla karşı, din dediğimiz olayın kendisi irrasyoneldir. Yani akla ihtiyacı yoktur. Dinde sen kalkıp da “Bu iş benim aklıma uydu, uymadı” diyemezsin. Denileni ya kabul edersin ya da etmezsin. Etmezsen sonuçlarına katlanırsın. Okültte kuşku olacak, şimdi size bir deney yapayım (havadan çakmağı masaya bırakır ve sorar) Ne oldu?

Düştü.

Düşmek fiilini görüyor musun? Bir cisim uzayda hareket ediyor. Şimdi sen buna diyorsun ki “Yerçekimi olduğu için bu düştü” Ben de “Hayır, atmosfer bunu aşağı itti” diyorum. İşte bu kuşkudan yola çıkıyorum ve bunlar görünmeyen ile uğraşıyorlar, göze görünmeyenle. Size başka bir deney. (Çakmağı gösterir) Burada öyle bir olay var ki, o yoksa bu çakmak da yok. Göze gözükmüyor, insanın tasarımı ve emeği var. Dikkat, insanın kendisi yok, emeği var. Mesele bu, görünmeyen bu işte. Bu görünmeyen ile uğraştığın takdirde sana komplo teorisyeni de derler, okültist de derler, başın da yanar. Bu görünmeyen ile uğraşmaya okültizm deniyor. Gizli toplulukların ‘görünmeyen’leri siyasi manipülasyondur. Okült toplulukların ‘görünmeyen’leri olayların ardındaki görünmeyendir. 1648’deki Vestfalya Antlaşması’ndan itibaren kurulan topluluklar arasında tabii ki Aryanlar var. Eskiden Tötonlar var. Onlardan itibaren gelen Almanlar var. Almanlar Avrupa’nın en vahşi kabilesidir. Marks ve Engels’in anlattıklarına göre, 11. yy’de hala kanibalizmle yaşayan topluluklar yani hala yamyam olarak insan eti yiyorlar. Avrupa’nın en geç medeniyete giren toplumu, medeniyetten kastımız Hristiyanlık. Meşhur 1. Haçlı Seferi sırasında, Almanlar Hristiyanlığa geçeli daha 60 sene olmuştu. Almanlar Kudüs’e girdiği zaman, açlıktan kırıldılar ve kilise onlara dedi ki “Yahudi eti haramdır, yenmez. Müslümanlar temizdir, onların çocuklarını ve karılarını yiyebilirsiniz.” ve oturup yediler. Bunların hepsinin çıkışı Aryanlar olarak biliniyor. Tapınak Şövalyeleri dediğimiz grubun 1200’lerde etkili olmasıyla beraber başlayan unsurlar.

Tapınak Şövalyeleri gizli topluluğa mı giriyor burada?

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Tapınak Şövalyeleri gizli topluluk idi, Rosie Cross (Gül ve Haç) okült, Masonluk gizli topluluk. Böyle yüzlerce örgüt var ve tabii uluslararası bağlantıları da var. Kilisenin de bunlara karşı koydukları var. Mesela Gül ve Haç’a karşı Cizvitler var. Onlar da çok bilgililer kendi dinlerinde. “Benedictin”ler var, bugünkü papanın da dahil olduğu gruplar. Bizde ki Nurculuk oradan örnek alınmıştır, .

Peki Aryanlarla mavi kanın ilgisi nedir?

Mavi kan dediğimiz hadise asalet, soyluluk vs...

Orta Çağ’da asiller güneşe çıkmıyor, zaten beyaz tenliler, ciltlerinde damarları görünüyor bu yüzden mavi kan asaleti temsil eder gibi bir açıklama da var.

Irklar teorisi var, bunlar faşizan görüşler. Diyorlar ki Afrika ırkı çok yorgun bir ırk dolayısıyla herhangi bir yaratıcı faaliyette bulunmaları mümkün değil. Sarı ırk başka, kırmızı ırk başka, köylü desen zaten onun kapasitesi sınırlı. Peki bir tek ne kalıyor? Biz Avrupalıyız ya, kendimizi nasıl en üstün göstereceğiz? Biz beyaz ırklıyız, sarışın, mavi gözlü, bambaşka insanlarız ve ırk olarak da bütün medeniyet bizden sorulur çünkü biz ilerletiyoruz insanlığı. Bilim bizde, teknoloji bizde, sanat, güzellik... Mesela güzellikte de bir Orta Doğulu kadının güzelliği örnek değil. Onun (Avrupalı’nın) koyduğu kurallar. Bugün Türkiye’de bile erkekler hala 'Aaa sarışın kadın vay' diyor mesela, niye? Çünkü öyle bir şablon var ortada. Fiziksel güzelliği bile tekeline almışlar!

Beyaz tenin diğerlerine üstün gelmesi bir Avrupalı planı olarak görülebilir mi?

Tabii, sadece Avrupalıların uydurması. Plan değil hatta süblimasyon, yüceltme.

Ama bu durumun Hindistan’da da bir karşılığı var çok daha öncesinden gelen. Hindistan’daki kast sistemi binlerce yıl öncesine dayanıyor ve bu sistemde yukarı çıkıldıkça ten rengi açılıyor, ten rengi ne kadar açıksa o kadar üsttesin demek.

Ben bir şeyi empoze edeyim size, örneğin “Dört bacaklı olmak dünyanın en büyük değeridir.” Buna alışırsan ister Alaska’da, ister Meksika’da, ister Amazon’da böyle genel geçer bakış açın bu olur ama bir tek gerçek var. O gerçek fark da şu; insan kanında element olarak altın var. Bu altın miktarı ne kadar yüksekse mavi kan o kadar yukarıda demektir çünkü kandaki altın, zekayı yükseltiyor.

Platon’un dediği gibi...

Evet, demek ki kan ile bağlantılı bir olay bu. Kur’an’da da var “Hiç bilenle bilmeyen bir olur mu?” Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil. İsa mesela, onun adına kurulmuş bir din var, 2000 senedir sürmüş başka bir kurum yok. En güçlü ideoloji 70 sene. İşte Sovyetler Birliği, komünizm yetmiş senede çöktü. Demek ki ideolojik olursa yürümüyor ama spiritüel olursa yürüyor. Üç tane din var, Yahudilik üç bin sene, Hristiyanlık 2000 sene, İslamiyet yuvarlak diyelim 1450 sene. 1450 sene bir şeyi sürdürmek kolay mı? İnsanlar bir evliliği sürdüremiyorlar, nasıl oluyor da insanlar 1450 sene, 2000 sene, 3000 senedir bir kurumu sürdürmüş? Dolayısıyla mutlaka beyaz olacaksın ve beyaz olduğun zaman da büyük buluşlar yaparsın olayı hikaye. Buluşların çoğunu yapanlar beyaz tenli falan değildi. Demek ki kan ile bağlantılı. Yani kimin kanında altın elementi yüksekse zeka o kadar yüksek. Dolayısıyla o şahıs seçkin gruba giriyor. Mutlaka mavi gözlü, beyaz, sarışın olması gerekmiyor. Mavi kan derken kastedilen bu.

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Mesela tarihte diyorlar, onlar söylüyor bunu, on tane krallık var diyorlar. On krallıktan ikisi Türklere ait olan krallıklar; Avar ve Hun Krallıkları. Dünya bu on krallığın etrafında döner, dünyayı bunlar yönetir. Hala öyledir derler, çünkü 2000 senedir böyle bu.

Bu on krallık hangileri?

Burbonlar var, Franklar var, mesela Almanlar yok onların arasında, Süevler var, Gepitler var vs. Şimdi biz onları tanımıyoruz halbuki onlar var. Mesela desem ki sana Suevya Kralı Gondalus desem, “O kim?” dersin. Halbuki Avrupa’yı ilk defa coğrafi bölümlere sokmuş bir adam. Bir örnek,

Katalan neresi biliyor musun?

Katalunya Bölgesi, İspanya’nın doğusu, Fransa’nın güneyi.

Halbuki kim biliyor musun? Hattiler ve Alanların birleşmesi.

Hattiler dediğimiz Hititler mi?

Hitit, Eti. Eski Hititlerin babası sayılan Hattiler ile meşhur Alanlar.

Konuştukları dil Latince bir dil mi?

Gallik konuşuyorlar. Galya orası çünkü. Şimdi Katalan deyip geçiyoruz biz. Halbuki Alan soyu var, Alanlardan gelen bir damar ile Hititlerin babası olan Hattilerden gelen bir kolun İspanya’da birleşmesidir Katalan. Etki alanlarında bugün çok bilinen bir yer var, başkentleri, meşhur şampanyanın çıktığı yer; Champagne bölgesi. Orada 500 yıl yaşıyorlar ve sonra kendilerini tüketiyorlar.

Hitler ve mavi kana dönecek olursak...

Benim Hitler üzerine bir kitabım çıktı Türkiye’de “Bilinmeyen Hitler” diye. İngiltere’de “Behind the Mask of Hitler” (Hitler’in Maskesinin Ardında) diye çıktı o ve orada da burada da oldukça ilgi gördü.

-Mavi kanın tam olarak nerden geldiğini öğrenebilir miyiz?

-Mavi kan, Mısır’dan gelmektedir. Mısır’da başlayan bir gelenek.

-Hermetik gelenekle ilgisi var o zaman.

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Evet, hermetizm ile bağlantısı var dolayısıyla mavi kan diye bilinen hadise, zeka ile bağlantılı. Yani çok yüksek zeka düzeyine sahip olan kişiler mavi kanlıdır. Renk ve cinsiyet önemli değildir sadece altın elementinin yüksek olması lazım. Avrupa bunu kendine monopolize etmiş “Beyaz ırk, üstün ırktır” diyerek. İşin bu tarafı safsata. Dünyanın her köşesinde mavi kanlı insan olabilir. O kanın özelliklerinden biri çok yavaş akmasıdır, çok koyu olması. Bu mavi kanlı insanlar içinde de çok değişikler var, elitin eliti. Onlar da Cabiriler. Onların çok şaşıracağınız bir özelliği vardır, kan grupları periyodik olarak değişir.

Geometri de hayatın algılanışı için çok önemli. Mustafa Kemal’in de yazdığı bir geometri kitabı var. Geometri Plato’dan bu yana devlet yönetiminde çok etkili. Toplumların oluşturulmasında geometri belirleyici bir unsur olmuş katmanlar olarak. Şimdi Hitler olayına gelirsek, Hitler’in iş başına getirilişi bir gizli örgüt vesilesiyle olmuştur. Bu gizli örgütün kurulduğu yer burası, yani Teşvikiye’dir. Rudolf von Sebottendorff diye bir baron kuruyor.

Kitabınızda bahsettiğiniz Bektaşi değil mi?

Bektaşi ve mason. Herkes bu adamın 1945’te intihar ettiğini sanıyordu ama Türkiye’nin istihbarat teşkilatlarında ölümüyle ilgili dosyalar vardı. Hatta bu dosyalara ulaşabilmek için bir dönem başbakan danışmanlığı yaptım. Aslında 1957’ye kadar yaşamış bir adam ve tam bir Nazi, Nazi partisinin de kurucusu. Hitler’in partisinin esas kurucularından biri. O zaman Hitler yok orada. Baron Rudolf von Sebottendorff diye bir adam. Bu adamın hazırladığı bir program çerçevesinde yürümüş işler, sonra Hitler’le bozuşmuş, sonra da casus olmuş. Gerçekte kendisi öyle mavi kanlı baron da değil. Bir elektrik teknisyeniyken İstanbul’daki bir baron Alman aile evlatlık ediniyor, bu şekilde baron oluyor.

Hitler’in kendi 1.60 boyuna ve kahve rengi saçına, gözüne bakmadan, 2 metre boyunda, sarışın, mavi gözlü bir ırk yaratma çabasında olduğu, bunun için yer altı laboratuvarları kurduğu ve daha o zamanlarda genetik çalışmalar yaptığı söylenir. Hitler’in mavi kanın orijinlerini araştırmak için Orta Asya’ya da bir grup araştırmacı ekip gönderdiği söylenir.

Doğrudur ve bunu Mustafa Kemal de yapmıştır. O dönemde ortaya atılmış tezler var, bunlar teozofik görüşler diye bilinir. Kurucusu Madam Blavatsky isimli bir Rus hanım. Dediğine göre dünyayı yöneten bir takım bilgeler var. Bunlar Nepal’de, Tibet’te, gizli bir dağda yaşıyorlar. Yaşadıkları yerin ismi Şambala.

Şambala inanışı vardır, Şambala bileklikleri vardır. Biraz bahseder misiniz Şambala’dan?

Şambala, mavi kanlıların yaşadığı yer.

Şambala bilekliklerini takınca ne oluyor?

Hiçbir şey olmuyor, bir enerji artışı ama gerçek Şambala’da bileklikler yerine esas olan taşlar vardır ve bunlar kozmik taşlardır. Yani meteorlarla dünyaya düşen taşlar. Mesela granit yeryüzüne ait bir taş ama bir de rodonit var, o dışarıdan gelen bir taş. Kur’an’da Hadid Suresi var orada “Size demiri indirdik ölçümler yapabilesiniz diye” diyor. Demir de yeryüzünün ürettiği bir olay değil. Şambala’da esas olan bu kozmik taşların yaydığı enerjidir. İnsanda iki tür enerji vardır, biri yukarıdan aşağı iner öteki de yatay eksende olandır. Kadınlarda tam göğüs altında,

erkeklerde boyun hizasındadır. Bu yatay enerji eğer ayak bileklerine kadar düşerse şahısta her türlü bunalım, depresyon, intihar görülür. Taşlardan bazıları ki bunlar çizelgelerden çıkar, periyodiktir.

Madem dünyadan değil, dışarıdan geliyor bu taşların kaynağı sınırlı değil mi?

Sınırlı, şöyle sınırlı; bu taşların içinde insanlar için olabilen 99 tane var. Bu 99 taştan bir tanesi hayatının şu döneminde yatay enerjini yükseltmeye yarar. Sen o taşı alıyorsun, kullanıyorsun. Onun enerjisi sendeki enerjiyi yükseltiyor. Yükselttiği zaman görevini tamamlıyor ve o zaman taş kendi kendini kaybediyor, gidiyor senin elinden. Ya düşüyor, ya

çatlıyor, ya kayboluyor. Demek ki Şambala, taşların görünmeyen taraflarıyla ilgilenir. Bu taşın üzerinde görünmez bir güç var, bu taş iyi geliyor da şu taş iyi gelmiyor değil mi?

Hitler’in Orta Asya’daki araştırmaları da burayı bulmak için mi?

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Şambala’yı bulmak için. Hitler, Thule Örgütü’nün üyelerinden birini Japonya’da büyükelçi olarak atıyor. Onun verdiği bilgiler çerçevesinde Hitler’in yolladığı ekip Şambala’yı bulmaya gidiyor. Meşhur Swastika sembolü var Şambala’nın 3000 senelik sembolüdür aslında.

Yalnız bu, ters Şambala. Hitler’e sembolü ters çevirmesini söylüyorlar çünkü düzgün olan şekli “hayatın yeniden üretilmesi” demek. Biz ise, diyorlar, hayatı mahvetmek istiyoruz. Bu “destruction” (yıkım) Swastika’sı. Biz evvela yıkacağız ve yeni insanı yaratacağız diyorlar, “yeni insan.” Şambala, bizim geleneğimizde Mu Kıtası olarak var, Mustafa Kemal de burayı araştırmak için Hindistan ve Tibet’e üç kişilik bir heyet

yolluyor. Topladıkları bilgiler ve Mustafa Kemal’in yazdığı notlar Ankara’da Anıtkabir’de “Mu Notları” diye sergileniyor şu an, gidip orada görebilirsiniz.

Türklerde peki mavi kan var mı?

Türk dediğin?

Kırım Hanlığı mesela?

Kırım Hanlığı'nda bir şey yok ama gene Türkik olarak bilinen gruplarda var. Birçok insanın beğenmediği, vahşi ruhlu dediği Hunlarda var. Mavi kan, zekayla ve wisdom'la bağlantılı. Wisdom nedir?

Bilgelik.

Bilgelik, yani daha doğrusu hikmet. Dolayısıyla wisdom yani bilgeleşebilme özelliği Türkik soylarda var. En çok da şamanlarda, şamanizmde var. Şaman diye bir adam var kabilede, elinde hayvan derisinden bir def var, ona vuruyor. Bunun bilimsel açıklaması nasıl?

Defe vurduğunda titreşimler yayılıyor.

O tütreşimler dünyanın etrafını saran görünmez radyo dalgalarını titretiyor. Dolayısıyla defe vurduğu anda telefon gibi orayla bağlantı kuruyor. En yüksek oranda bağlantı kurabilenler şamanlar, en düşük Afrikalılar. Şamanlar arasında da gene Türkik gruplardan olan Yakut şamanları en yüksek oranda bağlantı kurabilenler.

Bulundukları coğrafyanın ilgisi var mı? Çünkü Asya'nın kuzeyindeler, manyetik kutba yakınlar.

Onlar kurabiliyor, Avrupa en düşük çünkü Avrupa dümdüz bir yer. Finlandiya'dan bir taş yuvarlasan Alplere kadar hiçbir şey olmadan gelir.

Londra’nın bu elektromanyetik dalgaların kesişiminde ciddi bir yeri olduğu söylenir?

Esas büyük kesişme İstanbul'un. İstanbul çok esrarengiz bir şehir.

Sadece stratejik başkent değil o zaman?

Çok değişik bir yer. Boğaz'ın yukarıda yansıması var enteresan bir şekilde, dolayısıyla İstanbul çok enteresan bir yerdir. İstanbul'da bazı bölgeler, bazı yerler vardır, oralardaki enerjiler çok değişiktir. İki tane örnek söyleyeyim size, Yerebatan Sarayı. Hala duruyor, sarnıç. Yarısı kapalıydı eskiden, duvar zannederdi herkes halbuki karton plakla kapanmıştı. 1950'lerde bile Druidler gelir ritüeller yaparlardı o kısımda. O gün kapalı olurdu orası. Druidler çok önemli bir topluluktur ve başı İngiltere Kraliçesi’dir.

Günümüzde hala aynı mı?

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Tabii tabii, geleneksel olarak o şeftir.

İngiltere Kraliçesi geliyor mu peki?

Geldi tabii. Druidler çok önemli bir grup. Bunları okumanız ya da görmeniz gereken bir kitap, Frazer diye biri var onun kitabı "Golden Bough" yani altın dal. Benim soyadım da oradan gelir. Bu altın dal, Druidlerin en üst sembolüdür. Bu ökse otu, elit olmayı sembolize eden bir bitkidir. Ayrıca sarnıçta, Medusa başı sütunları vardır. Biri ters, biri yan durur çünkü orada bir "şeytani güç" olduğu hissedilmiş ve Medusa'yı oraya ters olarak koymuşlar.

Enerjiyi ters çevirmek için?

O sütuna üstün çıplak olarak sarıldığın zaman titremeye başlardın. Soğuktan değil, oradan gelen enerjiden dolayı. Şimdi onun etrafını çevirdiler ki kimse girmesin.

Ama gidip dokunabiliyorsunuz, açık hala.

Dokunursun, o değil. Eskiden suya girip sarılabiliyordun. Şimdi etrafına parmaklık koymuşlar. Mesela bir Yuşa Tepesi var Beykoz'da, bir de Karaköy'de Yeraltı Cami. Camiye aşağı doğru iniyorsun, Tespih Cami diye de bilinir.

Cami olması için mi yapılmış yoksa başka bir şey de sıkıntı olmasın diye cami görünümü mü verilmiş?

Kilise olarak yapılmış, bir ayazma sonra camiye çevrilmiş. Bir tane daha vardı İstanbul'da, Tahta Cami'ydi, tahtadan yapılmış bir cami. Tam

Karaköy'de meydanın oradaydı, onu yıktılar mahsustan, kaldırdılar. 7 tane böyle yer vardı İstanbul'da.

İstanbul'un Bizans zamanından kalma tılsımlı sütunları var. Onların da bu enerjinin yoğunlaştığı yerlere özellikle dikildiği söylenebilir mi?

Bunlar tılsımlı sütunlar değil, onlar şehir efsanesi. Mesela Yahya Efendi Türbesi var Beşiktaş'ta. Yahya Efendi'nin türbesine girdiğin zaman hiç bir ses duyamazsın dışarıdan halbuki arabalar geçiyor, büyük gürültü var ama orada ses kesiliyor. Bunlar özel, tabiatın enerjisinin yoğunlaştığı yerler.

Aryanlara dair en eski bulgular ne zamandan kalma?

En eski dedikleri öyle mühim bir şey değil, sadece 6. yy’den itibaren. Çok daha geride, çok daha güçlü gruplar gelmişler.

Şambala inanışıyla da bağlantılı olarak soracağım bunu, dünyada kendiliğinden olmayan ama uzaydan gelen taşlar varsa uzaydan gelen başka etkileşimler de olduğu ve bu gizli örgütlerin bunlarla bağlantısı olduğunu söylememiz yanlış olur mu?

Bazıları iddia ediyorlar. Gerçek olanlar hiç bir zaman söylemezler bunu.

Gerçekten gizli örgütün varlığını nereden bilebiliriz?

Hangisi? Okült mü?

Okült. Biz nereden bilebiliriz bu kadar gizlilerse?

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Seni seçerler.

Seçerler ama komplo teorisi deyip geçmek bile onların varlığından haberdar olup bahsetmek anlamına geliyor. Onun bir parçası olan zaten çıkıp da söylemez, olmayan nereden biliyor da konuşuyor?

Biz bilmiyoruz, bunlarla ilgili yayınlar var, zaman zaman öldürülmüş olmaları var. Tarihte bunların kaydı olduğu için "Aaa bunlar da varmış" diyoruz.

Çok bilinen sembollerden biraz bahsedelim.

Mesela Swastika çok bilinen bir sembol. Başka?

Beş yapraklı gül.

Rosy Cross'tan yani Gül ve Haç’tan beri olan bir sembol.

Tapınak Şövalyelerinde de var.

Hepsinde var. Gül kokusu itibariyle çekici bir sembol ama gülün 12 değişik anlamı vardır. Aynı zamanda Meryem Ana’dır.

12 de sembolizmde çok önemli bir sayı, bütünü sembolize eder. 12 burç...

12 burç yok 13 burç var. Kova burcu, 1. següney, 2. següney diye ikiye ayrılır. Şubat yani, 1. bölümde doğan kadınlar dünyanın en şehvetli, en manipülatif kadınlarıdır. 2. bölümde doğanlar sadece parayla ilgilidirler.

Erkekler?

Kovanın erkeği hiç bir işe yaramaz, Akrep'in erkeği de öyledir. Yengeç erkeği çok evcimendir, koruyucudur.

Bir de üçgen var. İlluminati ile anılıyor günümüzde. Ancak İlluminati meselesi “Filanca şarkıcı klibinde bacağını kıvırdı, üçgen oldu, aa bak İlluminati” gibi basit bir durum olmasa gerek?

Üçgen nedir? Bir geometrik form. O geometrik form da kadın ve erkeği sembolize ediyor dolayısıyla Janus'tur. Janus, çift yüzlü Roma tanrısıdır. Üçgen, aslında bir trinite yani teslistir. Tanrı var, ruh var, beden var. İslam dininde böyle değil, Budizm'de ikili, Tanrı yok, sadece ruh ve beden var. Dörtlü sistemler de var. Asıl olması gereken ise 5'li sistem. Beşli bir sistem, daha çok bilimsel olandır. Bir örnek verelim, madde var, hareket var, mekan var ve zaman var. Bu dört kategori Aristo'dan beri gelmektedir. 5. ne olabilir acaba? Mevcudiyet. Varoluş değil, mevcudiyet.

Mevcudiyet bunları bir arada tutan ve mümkün kılan mı?

Kolyenizdeki sembol ne mesela?

Fatma'nın eli deniyor.

Bazı hayat kanalları, bazı kişilerin daha zeki olmalarını getirmiş. Tabiatın yaptığı bir iş. Yani mavi kanlılık-asalet-soyluluk, zeka ile bağlantılı bir şey. Beyaz olmaya bağlı değil.

Bu elin ortasında bir göz var, ne demek o? Gözünün gördüğüne el ulaşmak istiyor. Dolayısıyladır ki en önemli iki unsur; bir, entelektüel çaba, göz, bilgilenme gözle başlıyor; diğeri de manuel, kol gücü. Bu ikisi olmadan insanoğlu olamaz. Burada size iki kavram yazacağım. Quidity, ne'lik hali. Bunun cevabı da hexeity, bu'luk hali. Ne'lik hali presence'ını soruyor, mev-cu-di-yet. Bu ise existence, var oluş. Yani onun hem bir presence'ı var, o görünmeyen. Biz hissediyoruz onu, Tanrı böyle bir şey. Bir de var oluş şekli var, yani bir ağaç görüyoruz. O da onun bu'luk hali. İşte bu varoluş ve mevcudiyet arasındaki bağlantı ve fark bütün kainatı ve hayatı yapan şeydir. İşte okültçüler presence ile ilgilenir yani olayın mevcudiyetiyle ilgilenir.

Bütüncül bir yaklaşım mı?

Bütün demeyelim, sadece mevcudiyet. Çünkü bütün dendiğinde bir de parça çıkar ortaya. Parçası yok. İşte bu meşhur şey vardı ya Tanrı parçacığı diye. Atom parçalanmasından ne buldular? Bir mevcudiyet hissettiler. Yani kuarkın içindeki beşinci unsur. Oysa 13. yy’de Hamadani diye bir adam demiş ki “Tanrı'nın kıvılcımı var ve onun sayesinde hepimiz varız.” O günün şartlarında adamın yapabildiği bu. Bugün sen parçacık diyorsun, 13. yy’de adam kıvılcım demiş.

Dünya üzerindeki mitolojiler ve dinlerin anlattığı hikayelerin birbirine ne kadar paralel olduğunu göz önüne alırsak hepsinin bir tane kökeni varmış, oradan insanların dağılmasıyla birlikte gittikleri coğrafyalara uydurmuşlar bunu diyebilir miyiz?

Öyle yanlış olur. Çünkü insanoğlunun bir özelliği var, her olaya bir başlangıç arıyor. İnsanın kafasında zaman diye bir kavram var halbuki mutlak zaman diye bir şey yoktur. Olan sadece olmayan bir zamanın mevcudiyeti, onun için denir ki Tanrı evvel ve ahirdir. Bu da Kaldelilerin 3000 yıl önce fark ettiği bir şey. Öyleyse mitler, efsaneler hepsi hikaye anlatıcılardan çıkmıştır, evvela hikaye anlatıcıları var. Onun sayesinde tarih algısı başlamıştır.

O zaman daha öncesine de gitmemiz lazım çünkü bilinen en eski hikaye Gılgamış Destanı’nda Kral Gılgamış’ın sonsuza dek yaşamak isteyen bir adam olduğunu düşünürsek zaman kavramı daha da eskiye gider.

Çünkü insanoğlunun özelliği ölümün bilincinde olması, hayvanların öyle değil. Dolayısıyla zaman konseptine sahip değiller.

Ölümle yaşam arasındaki birincil fark nefes alıp almamaksa, buna göre şekilleniyorsa spiritüel dünyayı algılayış, biraz nefesten bahseder misiniz?

Nefes demiyorlar ona da nefs, rua. Stoacıların 4 prensip kuralı var, diyorlar ki hava, su, toprak ve ateş olmadan hiçbir şey olmaz. Orada bir eksik var, 5. element dediğimiz şey yani mevcudiyeti kavramak lazım. Burada monoteist dinler öne geçiyorlar çünkü seni göze görünmez bir güce inandırıyor. Nefes dediğimiz hadise ise bildiğimiz nefes değil, kastettiğimiz şey rua. Rua, canlılık halidir. Hiç bitmeyen bir hal. Ben öldüğüm zaman bedenim değişiyor, vücudum canlılığını devam ettiriyor. Bu değişim hali de değişmeyen tek şey oluyor. Onun için “varoluş” diyoruz çünkü sabitlenemiyor.

YALÇIN KÜÇÜK- APO- KEMAL KILIÇTAROĞLU KARDEŞLİĞİ

2012-09-08T19:00:00.000-04:00

DECCAL GEZİYOR ARAKAN SURİYE NERDESİN MÜSLÜMAN ?

2012-09-07T13:47:00.003-04:00

TÜRKİYEYE TUZAK ! YAHUDİ CASUSU SUZY LİBERMAN- 2. BÖLÜM

2012-09-03T11:28:00.001-04:00

18 Şubat 1912
Bugünün şafağı söküyor. Tarihî İstanbul Boğazı'na yaklaşıyoruz.
Karadeniz'den, Akdeniz'e geçmek üzereyiz. Saat dokuza doğru karalar gözükmeğe
başladı ve saat onda Boğaz'a girmek üzereyiz.
Karantina memurları bizi Boğaz'ın medhalinde karşıladı.
Gemi sarı bir bayrak çekmişti. Şimdi Ruslar'ın Çarıgrat dedikleri meşhur
Konstantînipolos'un tarihi sularındayız. Durmadan geçeceğiz. Gemi şehre
yaklaşırken herkes sağ tarafa üşüştü. Rabinoviç diyor ki:
"— Şu tepeyi görüyorsunuz. Orası aşılmaz, geçilmez bir kartal yuvası idi.
Orası Türk Padişahı Abdülhamîd'in oturduğu yerdi. Arz Mev'ud'da bize yer ve hak
tanımayan, ırkdaşlarımız bu sulardan geçerken onları memleketine kabul etmeyen,
mukaddes topraklara gitmemize izin vermeyen müstebid hükümdar. Onu kavmimiz
tahtından indirdi, intikamımızı aldı.
Tarihî şehri geride bıraktık, Marmara Denizi'nde sefer ediyoruz. Gemimiz
erzak ve su almak için ancak iki saat limanda durdu.
Geceyi Marmara Denizi'nde geçiriyoruz. Hava sâkinleşti. Geç vakit uykuya
daldık. Sabah olduğu zaman kendimizi sıcak denizde bulduk. Gemide yeknasak bir
hayat var. İştihamız fevkâlade, yiyip, içip neşe içinde vakit geçiriyoruz.
20 Şubat 1912
Beyrut limamndayız. Arkasını Lübnan dağlarına yaslamış olan bu şehrin
uzaktan manzarası çok güzel. Kimseyi şehre çıkarmadılar. Üç saat kadar limanda
kaldık ve akşam saat beşte hareketle cenuba doğru yol alıyoruz. Geçtiğimiz sahiller
çok tatlı. Karanlık basıncaya kadar etrafı seyrettik, yemek yedik ve yattık.
Rüyalarımızda hep büyük devletimizin hayalini, David saltanatım ve Salamon
ihtişamının yaldızlı günlerini düşündük.
Sanki koskoca bir denizde kaybolmuş gibiyiz. Gökyüzü ile denizden başka bir
şey göremiyoruz. İçimizden taşan heyecan dalgalan, sabırsızlık duvarlarına çarpa,
çarpa varlığımızı hırpaladı, geceyi zor geçidik ve sabahı dar ettik. Uykularımız
intizamını kaybetti.
22 Şubat 1912
46Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Şu, hayaliyle gençliğimizi doldurduğumuz, ruhlarımızla yaşattığımız Karmel
Bağları, ta uzaklardan bize kucak açmış, bizi bağrına basacak gibi olanca azamet ve
heybetiyle karşımıza dikildi. Bir çok hikâyelerini ve efsanelerini dinlediğimiz Karmel...
Yeruşalemî, Akdeniz'in mavi sularından kıskanıyor ve goyimlerin nazarlarından
saklıyor gibi deryalara perde çekmiş yüce dağlar!.. Gemi süratie Hayfa limanına
yaklaşıyor. Saat tam on iki... Hayfa limanındayız.
Gemi uzakta demir attı. Bize daha evvel Hayfa'ya çıkacağımızı söylemişlerdi.
Gemi içinde bir hareket yok. Karantina memuru geldi, gitti. Vapurda hafif dedikodular
başladı. Türkler bizi karaya çıkarmayacaklar. Yaşlılar ve aklı erenler diyor ki:
"— Ne münasebet; şimdi artık yahudi düşmanı Sultan Abdülhamid idare
başında değil... Uniyyon'e Progre (İttihat ve Terakki demek) partisi iş başında. Onlar
bize söz vermişler. Böyle kara düşüncelere kapılmağa lüzum yok."
Saat üçte, Vapura Hayfa hahamı riyasetinde bir heyet geldi, bizi selâmladılar
ve hepimize hediyeler getirdiler. Bol yiyecek de verdiler. Hayfa hahamı, gizlemeğe
muktedir olmadığı bir heyecanla ve yüksek bir sesle şunları söyledi:
Arz-ı Mev'ud'a hoş geldiniz! Atalar diyarındasınız. Birgün buraları yine
Davidin ve Salamonun göz kamaştırıcı ihtişamına kavuşacaktır. Sizler bu büyük
idealimizin müjdecileri ve öncülerisiniz. Yahova yardımcınız olsun!"
Sevinçten ağlayanlar, bayılanlar, vecd ve heyecan içinde kendinden geçenler!..
Ve derin bir ölüm sükûtu!.. Akşam nasıl oldu bilmiyoruz. Sahiller dindaş ve
ırkdaşlarımızla dolu!.. Akşam sekizde gemi demir aldı, ağır ağır cenuba doğru sü-
zülmeğe başladı. Kıyılardan çılgın sesler geliyor. Bir müddet sonra yine karanlıklara
gömüldük. Herkes güvertede. Gece geç vakitlere kadar vapurun muttarid sesi ve
denizin hafif dalgalı hışırtıları.
Şafak sökerken Yafa uzaktan, sislere bürünmüş, duvağını açmak istemeyen
nazlı bir gelin gibi yarı süzgün didarını göstermeğe başladı. Tam saat ikide liman
önündeyiz. Yafa oldukça büyük bir şehir!.. Kayıkçıları insanı hayrete düşürecek kadar
mesleklerinde maharet sahibi. Evvelâ ihtiyarlar ve çocuklar kayıklara bindirildi ve
sonra biz karaya çıktık. Yafa hahamı, yahudî cemaati ve Türk hükümetinin bir
mümessili, bizi karşılıyorlar. Yafa sanki bir mahşer yerine dönmüştü. Programlardan,
goyimlerden uzakta İsraii'n topraklarında, Arz-ı Mev'ud'dayız. Yerlere kapanıp
toprağı öpenler, birbirlerinin boyunlarına sarılıp öpüşenler, ağlaşanlar, sevinçten
çılgına dönmüş insanlar.
Acaba biz, hakikaten büyük İsrail Devleti'nin öncülerimiyiz? Bunu düşünmek
bile insanın aklını başından almağa kâfi!.. Kendimizi kaybetmiş, âdeta uyur gezer
insanlar gibiyiz. Kaba ve mutaassıb kendini beğenmiş Polonyalılarda, kaatil
Ruslar'dan şimdi artık uzaklardayız. Kendi topraklarımızdayız. David'in yaşadığı,
Salamon'un saltanat sürdüğü diyardayız. Demek ki; rüyalarımız hakikat oluyor.
Hepimiz karaya çıktığımız vakit, bizi Rocildler'imizin vekili Vavzman karşıladı.
Cümlemize:
"— Hoş geldiniz!.." dedi ve Almanca olarak şunları ilâve etti:
47Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Artık kendi evinizdesiniz. Irkımıza mahsus bir çalışkanlıkla buraları imar
edip cennete çevireceksiniz. Size her türlü yardım yapılacaktır. Buraları ecdadımıza
lâyık bir ümran ve medeniyete kavuşacaktır!"
* * *
Sıra sıra dizilmiş arabalar. Bizden evvel yerleşmiş yahudi köylülülerinin tekmil
vasıtaları şehrin kenarında bizleri bekliyordu. Daha evvelden hazırlanmış bir listeye
göre arabalara yerleştirildik. Bir ilkçağ kervanı gibi yola düzüldük. Led'den geçerek
geceyi yirmi kilometre kadar Yafa'dan uzakta. Ramla Kasabası'nda geçirdik. Burada
o gece için kiralanmış odalar ve çadırlarda sabahı ettik. Gece güzel yemekler ve
erken saatlerde yollara çıktık. Bize tahsis edilen Hudeyra Mevkiine gidiyoruz.
8
Burası
gayet tatlı manzarası olan yeşilliklerle çevrilir bir yer...
Bu araziyi Roçild Araplar'dan satın almış. Bir ilkçağ kervanı gibi, neş ve saadet
içinde köye geldiğimiz vakit, bir zamanlar bu mukaddes topraklardan Bâbil'e
sürülmüş masum İsrail oğulları sanki bir ba'sü badelmevt'e mazhar olarak kafile
halinde geri dönmüş gibi idik.
Roçild'in vekili Kudüs baş hahamı ve etraftan gelmiş bir çok ırkdaşlarımızın hazır
bulunduğu bir törenle köyümüzün temellerini attık, dualar ettik, sevinç göz yaşları
döktük. Bu göz yaşları, sanki Yeruşalem'deki ağlama duvarlarında asırlarca
gözlerden boşanan matem nehirlerinin makûs ve mes'ud bir tecellisi idi. Çoluk, çocuk,
genç, ihtiyar hepimiz göz yaşları döküyor ve saadetten çılgına dönmüş bulunuyorduk. Roçild'in vekili Almanca olarak bize şu nutku çekti:
"İsrail oğullarının kahraman öncüleri!.. Aziz dindaşlarım ve ırkdaşlarım!.."
Asırlar boyu, Yahudi olmayan milletlerin zulüm ve işkenceleri altında
ezilmiş ve çok ıstırab çekmiş olan milletimiz, gayesine ağır fakat kat'î adımlarla
ilerliyor ve yaklaşıyor. Uğrunda üç bin seneden beri inatla savaştığımız mukaddes gayeye varmak üzere olduğumuza inanınız. Sizler, buraya Salamon ve
David saltanatının yeniden ihyası için geldiniz. Dünya'nın dört bucağında
bulunan ırkdaşlarımız da yakında hep burada toplanacak, hayallerimiz hakikat
olacak ve David'in şanlı bayrağı, bu bize adanmış topraklarda tekrar
dalgalanacaktır.
Sîze kat'îyet ve emniyetle temin ederim kî ırkımız ve milletimiz en geç bîr
çeyrek asır içinde bu toprakların, bu ülkenin, hatta hatta Nil'den Fırat'a kadar
uzanan büyük İsrail Devletinin şanlı, şerefli sahibi olacaktır.
Irkımız; Allah'ın mümtaz millet olarak yarattığı kavmimizi, hâiz olduğu
üstün zekâ ve kıymetli vasıflar sayesinde gayesine çabuk ulaşacaktır.
Siz, burada, bu köyde büyük ve müstakbel İsrail Devleti'nin temellerini
atıyorsunuz. Bu temellerin çok kuvvetli olması ve bu temeller üzerinde güçlü ve
azametli İsrail Devleti'nin, çabuk kurulması için elinizden gelen gayreti

8
Bu isim; Talmut'taki Hodorâ'dan müştaktır. Farisiler için mukaddes ve mevhum bir topraktır.
Araplar bu ismi Hudeyra'ya çevirmişlerdir.
48Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
esirgemeyeceğinize eminim. Sizler burada birleşip kök tutuncaya kadar, bizler
ve yeryüzündeki ittihadımız ve teşkilâtımız elinden gelen her türlü yardımı
yapacaktır.
Gece, gündüz çalışınız, ekiniz, biçiniz, iktisat ediniz, zengin olunuz,
vazifesinizi yapınız. Gün yaklaşıyor, ufuklar ışıldıyor ortalık aydınlanıyor. Yarın
kopacak büyük bir fırtına
9
goyimleri yere serecek, bitap düşürecek ve o zaman
hiç kimse, hiç bir kuvvet bizi yolumuzdan alıkoyamayacaktır. Buna inanınız,
azminize güveniniz ve bu hedefe sağlam ve cesur adımlarla ilerleyiniz.
Muhakkak muzaffer olacaksınız, mutlaka muzaffer olacağız!"
Göz yaşları ve ihtiyarların feryatları arasında dinlediğimiz bu hitabe bize, sanki
Salamon'un muhteşem mabedinde akisler yaratıyor, hissini vermekte idi. Varşova ve
Karakovi'den, bu mukaddes topraklara gelmek ve burada asırlarca milletimizin
gönlünde yaşattığı bir mefkureyi gerçekleştirmek ve Dünya tarihinde bu muhteşem
davanın öncüleri olmak ne büyük şerefti bize!.
Artık Viladimir'in mağrur aşkı, goyim asilzadelerinin alçak tahakkümü yerine,
İsrail'in hükmü yürüyecek, İsrail'in sesi duyulacak! Bütün mîlletler yere serilecek,
onların dört ele sarıldıkları ahlâk kanunları paçavralaşacak, kitapları yırtılıp çöp
sepetine atılacak. Bize "Pis Yahudi" diyenleri, biz öyle kirleteceğiz ki; öyle
pisleteceğiz ki, onlar kendilerinden tiksinecek, kendilerinden iğrenecekler... Polonyalı
mağrur asilzadeleri, Rus zadeganı uşak gibi, köpekler gibi, esir gibi karşımızda el
pençe görmek ne büyük zevk, ne tatlı bîr hayal...
Pogromlar diyarı Rusya yıkılacak, onun imparatorundan, prenslerine,
beyzadelerine kadar bütün asillerin dilendiğini göreceğiz. Evet bizi bu mefkure ile
yetiştirdiler ve bu gaye için buralara getirdiler. Getirdiklerine pişman olmayacaklar,
onların, büyüklerimizin yüzlerini kara etmeyeceğiz.
Bütün Mart ayı gece gündüz faaliyette geçti. Çadırlardan yeni evlerimize
taşınıyoruz. Hemşehrimiz olan mimar Sar, Câuna'dan ve Yeruşâlemden gelen
mühendisler ve kadınlı erkekli, geceli gündüzlü çalışmamız sayesinde şimdi şirin,
zarif, lâtif bir köy ve mes'ud bir yuvanın sahibiyiz. Varşova ve rutubetli evleri yerine
şimdi aydınlık, güneşli ve müstakil bir evimiz var. Polonya'da, mağrur goyimlere on
paralık mal sarmak için loş ve tozlu dükkânlar yerine şimdi kır çeçekleriyle bezenmiş,
kuş sesleriyle tatlılaşmış, hür ve serazâd bağlarımız, bahçelerimiz, tarlalarımız var.
Bağ yetiştirmek İçin asma fidanları ve ziraat memurları göndermişler. Ayrıca
bize badem ağacı fidanları da verdiler. Roçild'in Bankası, gelecek senelerin üzüm ve
badem mahsullerine mahsuben bize faizsiz para ve avans verdi. Elimiz para,
gözümüz saadet gördü, şevkimiz, gayretimiz cesaretimiz arttı. Mazi ne çabuk
unutuluyor. Şimdi artık biz; dünün karanlık ve acı günlerini değil, yarının vaadler dolu,
saadet dolu günlerini düşünüyoruz. Kalbimiz, ruhumuz, benliğimiz bu heyecanın
ateşiyle sarılı. Kimbilİr, belki birgün, belki pek yakında burada barbar Türk'ün bayrağı
inecek, yerine bizim; David'in bayrağı dalgalanacak. Asırlarca bu mukaddes yerlerde,
Arz-ı Mev'ud'da haksız yere hüküm süren vahşi Türk saltanatı yıkılacak ve kızıl
sultanların evlâtları buralardan kovulacaktır!

9
Birinci Dünya Harbi'ni kasdediyor, Şayarv-ı hayrettir ki; Yahudi bu kıyametin kopacağım çok evvelden
tahmin etmiş, çünkü bunu o hazırlamıştır.
49Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Yerusâlem Mâbedi'nin göz yaşlarımızdan silinmiş duvarları, Dünya milletlerinin
tek kıblesi olacak, büyük Salamon mâ'bedine temel olacak.
Şimdi herbirimizin ruhunda bu hayal yaşıyor. Hepimizin kalbi ve gönlü ümit ve
emniyetle dolu... biz bugüne ulaşmak için az mı fedakârlık ettik. En geç on sene
içinde tarumar olacağını göreceğimiz Çar Rusyası'nda az mı ırkdaşlarımız Pogromların, katliamların pençesinde can verdi. Yığın, yığın Yahudi cesetleri, yarının
büyük İsrail Devleti'nin, yerinden kalkmaz, kımıldanmaz birer temel taşı oluyor. Bir
zamanlar Türk Sultanı, kızıl padişahın soydaşlarımızı bu topraklara ayak basmaktan
meneden fermanlarım biz şimdi paçavra gibi yırtıp kâğıt sepetlerine atmadık mı?!
O'nun tahtını, tacını başına geçirmedik mi? Bizim kinimiz, bizim imanımız önünde
Yeryüzünde hangi kuvvet karşı durabilir? Şimdi, Polonyada'ki şu tarih hocamızı bir
düşünüyorum. O bizi ne kadar hakir, ne kadar âciz, ne kadar zayıf görüyordu. Kimbilir
belki bütün bu haller bizi gayemize yaklaştıran, irade bütün bu haller bizi gayemize
yaklaştıran, irade ve azmimizi kamçılayan birer âmil olmuştur da...
* * *
Şimdi aradan bir sene geçmiş bulunuyor. Başardığımız esere bakarak
kendimizi David zamanından beri burada yaşıyoruz zannediyorum. Bu kısa zaman
içinde ne büyük işler başardık. Tenbel ve miskin Araplar'ın çöl halinde, yaradıldığı
gibi vahşi ve iptidaî bıraktığı bu yerler şimdi İsrail oğullarının azimlerini ve gayretleri
sayesnide cennete dönmüş gibi mâmur bir hale geldi. Köyün bütün genç kızları bu
yabani dağları bağ haline getirdik. Bağlarımızı çapalamaktan, zamanında filiz
almaktan; ne büyük zevk duyuyoruz. Badem bahçelerimiz gelişiyor. Geçen gün koy
kahvesinde Viyanalı bir ziraat mühendisi bağları ve badem bahçelerini gezerek İslahı
için lâzım gelen bilgileri öğretti bize...
Babam Varşova'da ve Karakoy'de alıştığı rahat işe zaman zaman hasret
çekiyor. O; budala goyları aldatarak, onların kıymetli eşyalarını yok bahasına satın
alıp hakiki değerine satmak ona kolay ve tatlı geliyordu. Şimdi tarlada çalışmak O'na
zor geliyor. Fakat, gözümü kapayıp kafamda maziyi canlandırmak istediğim günler,
âdeta kâbus altında ezilmiş gibi oluyorum. O karanlık, rutubetli, tozlu, küflü dükkân!..
En devamlı müşterilerimizin bile bize tiksinerek, nefretle bakışları, mektepte,
en ufak bahanelerle:
“— Pis yahudi!. Çıfıt!., iğneli fıçı kaatilleri... Gibi bitmez tükenmez hakaretler...
Bunların neresine ve hangisine hasret çekilir... Bunlar aranılır şeyler mi?..
Bu satırları yazarken babam başımın ucunda dikildi. Onun bana her yaklaşımı
ruhumda menfi ihtizazlar meydana getiriyor, neden acaba?.. Evet; bu da mazide
geçen bir kâbus idi. Şimdi bana, keskin bir ifade ile ihtar ediyor:
“— Bırak şu pis hâtıraları. Onlar çok geride kaldı. Korkunç bir rüya idi o
günler!.. Uzun ve kasvetli gecelerdi. Sabah oldu, Güneş doğdu, ruhlarımız aydınlandı,
vücutlarımız ısındı, ufuklar genişledi. Şimdi o karanlıklara değil, ışıklara güneşe ve
önümüzde hududsuz acıtan istikbale bak Suzi! Bugün köyün bütün genç kızları
Yafa'ya gideceksiniz."
“— Orada ne işimiz var baba?"
50Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Orada size yarını ve yarınki vazifelerinizi anlatacaklar. Annen de beraber
gelecek. Ben de iki gün için Jerusalem'e gideceğim."
“— Orada ne yapacaksın baba?"
“— ................................"
Ve odadan çıkıp gitti.
Dilijans köyümüzün genç kızlarını doldurdu. Yafaya doğru gidiyoruz. Ne güzel
kırlar, ne güzel manzaralar, ne tatlı arazi. Neşe içinde, şarkılar söyleyerek yol
alıyoruz. Zaman akıp gidiyor. Bizim gibi yeni kurulmuş bir Yahudi köyünden geçtik,
biraz evvel başka bir dilijans oranın genç kız ve kadınlarını alıp Yafa istikametinde
ayrılmış. Öyle vaktini epey geçmişti büyük bîr çiftliğe geldik bu; Roçild'in ve Alyans
İsraelit Üniversel'in parasiyle kurulmuş cidden asri bir çiftlîkti. Muntazam ve geniş bir
binası var. Bizi karşıladılar ve sanki birbirimizi çok evvelden tanıyormuşuz gibi
kucaklaştık, konuştuk ve seviştik. İşte bu, bir yahudi tesânüdüdür: Solidarite Juİf...
Bahçede kurulmuş sıra sıra masalarda bize çok lezzetli yemekler ikram edildi.
Bunların hepsi çiftlik mahsûlü, Tavuk, sebze ve meyve, hattâ ekmek bile çiftlikte
yapılıyormuş. Hepimize bol Rişon le Zion şarabı ikram ettiler. Biz yemeğe
oturduğumuz zaman, bizden evvel gelen Yahudi köylüleri Yafa istikametinde yola
çıkmışlardı. Yemekten sonra biraz istirahat ettik ve yola düzüldük. Ayrılırken bu
çiftliğin müdürü Zebulun bizi selâmetlerken şunları söyledi:
“— David saltanatının kurulacağı yere gidiyorsunuz. Sizler müjde
melekleri gibi orada lâzımgelen dersi alacak ve size gösterilen yolda
yürüyeceksiniz. Bu yol bazen dikenli de olabilir. Onları çiğneyip geçeceksiniz,
yolun nihayetinde, binlerce senedir hasretini çektiğimiz mes'ud bir hayat var,
sizi bekliyor, bizleri bekliyor, İsrail oğullarını bekliyor."
10
Bu ateşin hitabenin tesiriyle hızla ilerliyoruz ve kısa zamanda kendimizi
Yafa'da bulduk. Zengin bir ırkdaşımızın evinde toplandık. Orada bulunan insanlar
içinde Varşova'dan, Karakoy'dan tanıdığım âşinâlar çıktı. Fakat artık bu, bir
fevkalâdelik teşkil etmiyor. Biz, hepimiz uzun ve mesud bir seyahate çıkmış,
muhteşem bir transtlantik yolcularına benziyoruz. Cümlemiz aynı gemi içinde,
cümlemiz aynı yolun yokuşuyuz. Akla gelebilecek bir tek şey, geminin bir kazaya
uğraması ihtimalidir. Hayır, hayır bu olmayacak, asla! Yehova bizim koruyucumuz,
bizim rehberimizdir. Odadan muhterem bir ihtiyar içeri girdi. Şimdi hep bir ağızdan ve
ayakta hem onu karşılıyor, hem de şunu okuyoruz.
Rabba terennüm edeceğim, çünkü gayetle yükseldi
Atı ve atlısını denize attı.
Rab kuvvetim ve mezmurumdur;
O bana kurtuluş oldu;
O benim Allahımdır, ve ona hamdedeceğim

10
Şimdi, şimdi anlıyoruz ki, Yahudiler müstakbel saltanatlarının merkezini daha o zaman tayin
etmişler. Biz birsey görmemiş ve işitmemişiz. Görse idik, işitse idik ne olacaktı sanki!.. Olanları
gördüklerimizi olduğu gibi kırk yıldır yazıyoruz, yazdıklarımızı zaman ve hâdiseler tasdik ve teyit ediyor,
sözlerimiz ve yazılarımız bir kehânet gibi tahakkuk ediyor da ne oluyor? Düşmanlarımız hergün aran
bir şiddetle, hergün şiddetini arttıran bir hızla ilerliyor, bir tek adım duraklatabiliyormuyuz. Heyhat!
51Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Babamın Allah'ı, ve onu yükselteceğim.
Rab cenk eridir,
İsmi Yehova'dır.
Firavıın'un cenk arabaları ve ordusunu denize attı.
Ve seçme araba cenkçileri kızıl denizde battılar.
Enginler onları örtüyor;
Taş gibi derinliklere indiler.
Senin sağ elin, Yarab, kudrette celildir.
Senin sağ elin, Yarab, düşmanı ezer.
Ve sana karşı ayaklananları, azametinin çokluğunda yıkarsın;
Gazabını gönderirsin, onlun muz gibi yer.
Ve öfkenin soluğu ile sular yığıldılar,
Akıntılar yığın gibi durdular.
Düşman dedi:
Kovalayıp yetişeceğim, çapulu bölüşeceğim;
Onlardan canım doyacak;
Kılıncımı çekeceğim, elim onları helak edecek.
Yelinle üfürdün, deniz onlun örttü;
Büyük sularda kurşun gibi battılar...
ilâhlar arasında senin gibi kim vardır, Yarab?
Kudsiyette celil, senalarda heybetli,
Harikalar yapan, senin gibi kim vardır?
Sağ elini uzattın,
Yer onları yuttu.
Kurtardığım kavme inayetinle rehber oldun;
Mukaddes meskenine kudretinle onlara yolu gösterdin.
Kavimler işittiler, titrediler;
Filistin'de oturanları ağrı tut.
O zaman Edomun emirleri korktular;
Moabın yiğitleri titreme aldı;
Kenan'da oturanların hepsi titrediler
Onların üzerine korku ve dehşet düştü;
Senin kavmin geçinceye kadar, Yarab.
Edindiğin bu kavm geçinceye kadar,
Senin buzunun büyüklüğü ile taş gibi hareketsiz oldular.
Onları içeri getireceksin, ve mirasın dağında,
Yarab kendi oturmam için yaptığım yerde
Yarab, ellerinin sabit kıldığı
Makdiste onları dikeceksin!..
Hepimiz ayakta, büyük bir vecd ve heyecan içinde, titrek sesler, nemli gözlerle
okuduğumuz bu ilâhiden sonra Aşer Levi ismindeki muhterem ihtiyar gür ve manâlı
sesiyle bize hitap etti:
"İsrail'in fedakâr kızları!
Ecdadımızın yıllarca sefalet ve ızdırap içinde kıvrandıkları Sina Çölü'nün eşiğinde
Ba's-übâ'del mevt sırrına ulaşmanın arefesinde sizleri, herbirinizi birer kurtarıcı melek gibi
karşımda görüyorum. Dikkatle bakınız, farkedeceksiniz; koyu ve zifiri karanlıklar dağılıyor.
52Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Güneş Sahyun Dağları'nın arkasından bizlere didarını göstermek için hazırlanıyor. O, gün
yakındır. Hürriyet ve İstiklâl günü!.. Alah'ın mümtaz milleti olarak yarattığı ve sonra bizleri
imtihan etmek için asırlar boyu işkenceden işkenceye, sefaletten sefalete sürüklediği
kavmimiz çilesini doldurmuş, imtihanını vermiş ve bütün miletlerin efendisi olmak hakkını
kazanmıştır. İktidar ve kudret elimize geçecektir. O zaman bütün bâtıl dinler lağvedilecek,
bütün mâbedler yıkılacaktır, yeryüzünde yaşayan bütün insan sürüleri, tekmil milletlerin
mabedi olacak olan İsrail Kâbesi'ne yüzlerini dönerek hürmet ve tazimle yerlere kadar
eğileceklerdir. O gün geliyor. Siz o günün, o mukaddes günün habercileri, müjdecilerisiniz.
Kendinizi küçümsemeyini z, varlığınızı asla küçük görmeyiniz. Göklerin manevî gürültüsüne
kulak verin; Yehova sizlere sesleniyor: Yarın buralarda, bu mukadds topraklarda, bu Arz-ı
Mev'ııd'da kıyametler kopacak, Türk ve Arap asırlar boyu bu temiz topraklar kirletmiş olan
gasplar, müstevliler hâk ile yeksan olacaklar, onların tahtları, taçları sernügûn olacaktır.
Yakında bütün milletlerin birbirlerinin boğazlarına sarıldıkları günleri yaşayacak ve
göreceksiniz.
11
O zaman herbirinize vazifeler düşecektir.
İsrailin fedakar ve cesur kızları!
O güne hazırlanınız. Gecelerinizi gündüzlere katınız, David saltanatınn temelleri
olacak olan bu güzel yerleri imar edip cennete çeviriniz. Yarın ırkdaşlanmz, yeryüzünün her
bucağından buralara fevc fevc göç ettikleri zaman hazır ve mamur bir vatan bulsunlar.
Yarın buralarda kopacak fırtınalar Önünüze bir çok fırsatlar serecektir. O fırsatlardan
istifade etmeğe, sizlere verilecek vazifelere can ve yürekten cesaret ve fedakârlıkla lâyık
olmağa çalışınız. Sizlerden büyük fedakârlıkla lâyık olmağa çalışınız. Sizlerden büyük
fedakârlıklar istenecektir. Bunları seve seve yapacağınıza eminim. Irkdaşlarınıız yıllar yılı,
asırlar boyu bu fedakârlığı isbat ettiler. Muhamnıedin dinini yıkacak, ümmetini mahvedecek
ve barbar Türklerle, bedevi Araplar, bu ülkeden kovacağız.
Görüyorsunuz ne büyük bir vazifenin, bir kıyametin arefesindeyiz. O gün geldiği vakit
bu sözlerimi hatırlayarak cesaretinizi bileyiniz. Bugün yine, biraz evvel terennüm ettiğiniz
ilâhileri okuya okuya, neş'e ve ümit içinde yuvalarınıza dönünüz. Yehova sizinle beraber
olsun!"
Bu defa bizi getiren dilijanslara bir kaç araba daha ilâve ederek hepimiz birlikte
yollara düzüldük, bütün arabalardan yek avaz ve yek ahenk aynı ilâhiler duyuluyor,
seslerimiz semalar yükseliyordu.
“Yehova sen bizimle berabersin! Yehova sana güveniyoruz.
Yehova goyimlerin efendisi olacağımız günler gelsin artık!"
Yollar kısaldı, sanki uçuyoruz. Vücudlarımız arabalar içinde, ruhlarımız o kadar
yükseklerde, hayallerimiz o kadar enginlerde ve uzak ufuklardakî, köyümüze ne
kadar zamanda ve nasıl geldiğimizi fark edemedik bile...
Fakat bu gece o kadar uzadı ki; sabah gelmeyecekgibi zannolunur. Uyku
gözlerime girmedi. Yarın bize verilecek vazife ne olacaktır acaba! Bütün gece bu
istifhamı, bu düğümü çözmeğe çalıştım. Elbetteki bizi Gettolardan bu ser'âzâd yerlere

11
Birinci Dünya Harbi'ni kasdediyor
53Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
kavuşturanların daha büyük gayeleri vardır. Bu yolda bize de, bana da bîr vazife
düşecek olursa hiç şüphesiz onu tekmil kalbimle, aşk ile, seve seve yapacağım.
Yaşasın İsrail İmparatorluğu!
* * *
Günler geçiyor. Köyümüzde faaliyet arttı, herkes arı gibi çalışıyor. Böylece
hummalı faaliyetler içinde 1914 senesi Nisanım bulduk. Biz Polonya'da iken bu
mevsim buz gibi soğuk olur. Burada ise ortalık yemyeşil, buğdaylar yükselmiş, asma
kütükleri canlanmış... Ortalık sıcak, adam akıllı bir yaz mevsimi yaşıyoruz. Badem
bahçelerim o şekilde düzenledik ki; manzarası bile insana zevk ve ümit veriyor.
Babam geçen akşam inceden inceye hesap ediyordu; şu kadar ağaç, şu kadar
badem ve şu kadar altun!..
Bugün köyün bütün delikanlıları ve kızları kırlarda çalıştık. Babam ayrıca civar
köylerden iki de işçi tutmuştu.
"— Buna ne lüzum var baba dedik," biz yetmiyormuyuz, kendi topraklarımızda
kendimiz çalışır, zevkini biz sürer, hasılatını biz toplarız. Amele parası vermekte
mana ne?"
"— Şu köpek gayri yahudileri, beş on para karşılığı eşek gibi çalıştırmanın
zevkini bir bilseniz!.."
Mısır ehramlarında on binlerce ırkdaşlarımızın döktüğü alın teri ve harcadığı
emekleri bir düşününüz... Bir fellâhın yok bahasına, Güneş altında ve hükmümüz
altında çalışmasını seyretmekteki zevki bir düşününüz. Gün gelecek, mısır
ehramlarında döktüğümüz alın terleri seller olup goyimleri boğacak ve bütün
beşeriyet bizim pençikli kölemiz gibi çalışacaktır. Yüz milyonların emek ve
gayretlerimizden hasıl olacak bütün servetler bizim kasalarımıza akacak ve İsrail
oğulları bu esirler sürüsünün sırtından ebedî ve hudutsuz bir refah içnide
yaşayacaktır. Goyimlerin bütün kazançları, sa'y ve gayretleri, emek ve alın terleri san
san altınlar şeklinde bizim hazinelerimize akacaktır."
Babam sesini birdenbire yükselterek, yüzüne keskin bir ciddiyet vererek
sözünü şu cümle ile bitirdi:
"— Kendinizi o günler için yetiştiriniz ve o günlere hazırlanınız!"
1 Mayıs 1914
Güneşli bir sabah. Bahardan ziyade koyu bir yaz sabahı. Sıcak ortalığı
kavuruyor. Güneş; aynı bu mevsimde Varşova'da ve Karakoy'da geçirdiğimiz puslu
ve serin günlerin bizden hıncını çıkarıyor gibi hırçın!.. Fakat öyle bir hırçınlık ki;
meyveler ve ekinler üzerinde çok müsbet tesiri olduğu göze çarpıyor. Herşey kemale
ermiş bulunuyor. Meyveler, sebzeler, bağlar, bostanlar. Çiçekler ve kuşlar,
herşey,herşey. Canlı ve hareketli... Bu yaz gününün öğle vakti köyümüze esrarengiz
iki misafir geldi. Biri kadın, ötekisi erkek!.. Köyün bütün halkı bu iki insanın etrafında
çevrelendi. Babam herkesten fazla bu yabancı misafirlere sokuldu, iltifat gördü ve
onlara saygı gösterdi. Kadının ismi Sarah erkeğin ismi Aron'du.
Bunlar bütün gün babamla başbaşa verip birşeyler konuştular. Bize bir şey
söylemediler. Gece şereflerine köyümüzün misafir salonunda ziyafet verdik. Köy
54Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
kızlarının kırlardan topladıkları mavi, beyaz çiçeklerle sofrayı donattık. Fabrika bol
şarab göndermişti, hepimiz birlikte içtik. Fakat bu misafirler kim, fabrika onları
nereden öğrenmiş ve bu şarapların manası ne? Onu da öğreniriz elbette...
Gece biz yataklarımıza çekildiğimiz zaman, kadın erkek, kardeş olduklarını
sanıyorum, babamla başbaşa kalmışlardı. Ne vakte kadar konuştuklarını bilemiyorum.
Uyuya kalmışım...
14 Mayıs 1914
Ne sıcak, ne büyüleyici, ne tatlı bir sabah. Kahvaltılarımızı bahçede yaptık.
Yediklerimizi hepsi kendi emeğimizin mahsûlü. Ekmek, tereyağ, reçel!.. Bütün bunları
biz kendi ellerimizle yaptık. Çarşıdan pazardan alınan bir şey yok. Bunlara pis
goyimlerın eli değmemiş.
Kahvaltıdan sonra babam, bu misafirlerle birlikte Yeruşalem'e gideceğimizi
müjdeledi. Mukaddes .şehir, büyük belde!.. Asırlar boyu nıülevves insanların, pis
hristiyanların, barbar Türklerin ve hatta Araplar'ın işgalinde olan güzel şehir!.. Seni
görmek, toprağına yüz sürmek bana da müyesser olacakmış, sana binlerce minnet
ey Adonay!
İki yağız atın çektiği mükellef bir fayton bizi akşam karan-lıında Yerüşalem'e
getirdi. Kendimi David'in, Salomon'un ülkesinde sanıyorum, Fast otelinde babamla
bana tertemiz, mükemmel bir oda hazırlamıştı. Otelde yiyip içtik. Bizi buraya
getirenler ertesi sabah gelmek üzere ayrıldılar. Tatlı rüya-lı, hayalli, hülyah bir gece
geçirdim ve Güneş Sahyun Dağları'nın arkasından yüzünü göstermeden yataktan
fırladım, giyindim, hazırlandım.
15 Mayıs 1914
İlk işimiz baba kız, Salomon mabedinin asırdîde temel duvarlarına yüz sürmek
oldu. Kalabalık çarşıdan geçerken, kendimi asırlarca evvele gitmiş zannettim,
Irkdaşlarımız ve dindaşlarımızı selâmlaya, selâmlaya ve sanki tarih yapraklarını
tersine çevire, çevire, İsrail oğullarının ihtişam ve saltanat devirlerine geri dönmüş
sanıyordum. Titüs ve Ebuknazar'ın vahşi ve hâin gölgeleri de hafızamızda
canlanmış, Babil sürgünü, Romalılar'ın zulmü, Goyimler'in işkencesi ve ondan Öte
asırlık tarih sanki hep bir arada canlanmış, şahlanmış, karşımızda dikilmiş gibi idi.
İçimden sert ve hiddetli bîr ses haykırıyor:
Yanılıyorsun Suzy! Arkana bakma, Önünde mes'ud bir istikbal var, onu gör!
israilin istiklâli, İsrail oğullarının saadetini gör!..
Öyle yaptım. Zıt hisler ve çeşitli tesirler altında tıbkı bir sâhir-i
filmenâm(uyurgezer) gibi baba kız kendimizi büyük mabedin kalın duvarları önünde
bulduk.
Diz çöktüm, gayri ihtiyarı gözlerimden yaşlar boşanıyor, babam cezbe
halinde...
"— Ey büyük ve kudretli Yehova! Bu dökülen göz yaşlarını görmüyor musun?
Ne zamana kadar bu bedbaht seller böylece akıp gidecek. Bu mübarek göz
yaşlarının vücûde getirdiği deryalarda goyimleri boğ, yok et artık, yok et onları!"
Kendimden geçmiş gibi idim. Babam da öyle ve sonra her ikimiz birlikte
okuyoruz:
55Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"Ey İsrail, kendi yüksek yerlerin
Üzerinde öldürüldü izzetin!
Yiğitler nasıl düştüler!
Filistinlerin kızları sevinmesinler diye,
Sünnetsizlerin kızları sevinmesinler diye,
Sünnetsizlerin kızları sevinçle coşmasınlar diye,
Gatta bunu bildirmeyin,
Aşkelon sokaklarında yapmayın.
Ey Gilboa dağlan,
Üzerinizde ne çiğ ne yağmur, ne
De takdime tarlatan olsun;
Çünkü yiğitlerin kalkanım orada
Kaldırıp attılar,
Saulun yağlar mesholtınmamış
Kalkanını.
Öldürülmüş olanların kanından
Yiğitlerin yağından,
Yonatamn yayı geri gelmezdi,
Ve Saulun kılıncı boş dönmezdi.
Saul ile Yonatan hayatlarında
Tatlı ve sevimli idiler.
Ölümlerinde de ayrılmadılar;
Kartallardan daha çevik, Arslanlardan daha kuvvetli idiler. Ey israil kızları! Sanla Ağlayın,
O size değerli kırmızı kumaş Giydirdi,
Esvabınız üzerine altın süsü koydu. Cenk ortasında yiğitler nasıl düştüler! Yoııatan senin
yüksek yerlerinde
Öldürüldü.
Ey kardeşim Yonatan, senin için
Acıklıyım;
Sen benim içitvçok tatlı idin;
Senin sevgin benim için şaşılacak şeydi,
Kadının sevgisinden ziyade idi.
Yiğitler nasıl dövüştüler,
Ve cenk silâhlan nasıl yok oldular!
Bu ilâhiyi baba kız öyle içten, öyle, heyecanlı, öyle vecdle okumuştuk ki; âdeta
kendimizden geçmiş ruhlarımız asırlarca evvelki zamanlara dönmüştü. Gözlerim
ağlamaktan kıpkırmızı olmuş, göz yaşlarım Salomon Mabedi'nin temellerini ıslatmıştı.
Bunlar boş yere gitmiyor, bunlar Adonay'ın katında birikiyor, toplanıyor, Bîrgün sel
olup düşmanlarımızı boğacak, yağmur olup bahçelerimizi sulayacak!
Ey "Yehova! Büyük mâbud! Seslerimize kulak ver, bizi kurtar artık!..
* * *
Bugünün sabahı böyle geçti. Öğle yemeğini otelde yedik. Zihnimi kurcalayan
bir şey var. Köyümüzden niçin beni seçtiler ve buraya getirdiler. Babamın bu işte rolü
nedir, yoksa sadece bana refakat etmek için mi? Elbette bütün bu olup bitenlerin iç
yüzünü ergeç anlayacağım, muhakkak olan bir şey varsa, biz yeni bir hayatın, yeni ve
56Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
parlak bir istikbalin eşiğindeyiz. Bir hissikablelvuku (ön sezi) asırlarca İsrail oğullarını
sarmış olan kara bulutların dağılmakta olduğunu ve devletimizin doğmakta olduğunu
bize haber veriyor, içimize böyle doğuyor. Hahamların, hükemâmızın (filozoflarımızın)
vaadleri, sözleri, müjdeleri elbetteki boş değil!.. Binlerce sene oluyor. Binlerce azap
ve işkence, sayısız ve hududsuz zulüm ve itisaf(yok ermek) biz bütün bunlara göğüs
gerdik. Hiç bir şey gözümüzü yıldırmadı, hiç bir engel bizi yolumuzdan döndürmedi.
Bugünün İsrail kızları; bu fedakârlıklarının mükâfatını bekliyoruz. Bundan on sene evvel, Türklerin Kızıl Sultan'ı hiç bir ırkdaşımızı, hiç bir dindaşımızı bu topraklara ayak
bastırmıyordu. Babalarımız, ablalarımız, annelerimiz vapur güvertelerinde, üst üste,
yığın, yığın Türk topraklarına çıkmak için günlerce beklediler. Ne Amerika'nın, ne
Avrupa'nın, ne de cihanı sarmış olan teşkilâtımızın teşebbüsleri para etmedi. Barbar
Türklerin, zâlim sultanı Abdülhamid Filistin'de bir İsrail Devleti doğmasın diye
öylesine direndi, öylesine inat ettiki Evet biraz geç kaldık, fakat sultanın tahtını da
başına göçürttük. İşte şimdi biz bu mukaddes ülkedeyiz. Hem de asla çıkmamak
üzere!..
İçimize, ruhumuza, kabımıza sığmayan bir heyecan içinde çalkalanıyor,
sarsılıyoruz. Öğleden sonra otele Sarah geldi. Beni yalnızca bir odaya çekti, yüzümü
okşadı, benimle çok eski âşinâlar gibi konuşuyordu.
"Sevgili kız kardeşim, beni dinle!.." dedi. Bütün bu samimiyete rağmen ellerim
titriyor, dudaklarım titriyordu. İşte bir fevkalâdelik olduğunu hissediyorum,
anlamadığım tek şey; köyümüzden sadece benim seçilmiş olmaklığım ve bana karşı
bir ehemmiyet verilmiş olması idi. Bu düğümü çabuk çözdüm.
“— Sen çok güzel ve cazip bîr kızsın. Zekân da fazla!.. Üstelik israilin büyük
dâvasını tam manasiyie kavrayacak bir yaradılıştasın. Sahip olduğun bütün bu
müstesna meziyetler ve güzellikleri İsrail davasına vakfedecek o yolda kullanacaksın..."
Bugünden itibaren sen köyümüzde "Nezach Yisraee Loyeschakev"
teşkilâtının mümessilisin! Bu teşkilat, yarın kurulacak büyük İsrail Devleti'nin temel
organıdır. Tarih sana bu şerefli vazifeyi lâyık görüyor, bununla iftihar edebilirsin. Her
ayın ilk Şubat günü Yeruşalem'de Sir Levi'yi görecek ve ondan talimat alacaksın. O,
icap ettikçe haberleri bana gönderir. Ben Hayfa'ya yakın Sihron Jakop Köyü'nde
oturuyorum. İcap ettikçe Yafa'daki çiftlikte de buluşuruz. Orada başka
kızkardeşlerinle de tanışırsın. Şimdilik acele bir şey yok. Araplar sadece menfaatlerini
düşünüyor, başka şeylerle alâkadar olmazlar, Türk memurları belki senelerce
köyümüze uğramazlar, lâkayd ve Dünya'dan bihaberdirler. Şayet bir vesile ile
ayaklan oraya uğrarsa onları hoş tutup güzelliğinizin sihriyle onları büyülemek, onlara
saf ve sâdık gözükmek vazifenizdir. Hele hele, İsrail'in istikbalinden, idealinden hiç
kimseye bir şey söylememeye ve hatta bu büyük idealden habersiz gözükmeye
çalışmak vazifenizdir. Geldiğin yeri iyi hatırlıyorsun değil mi Suzy? Rutubetli, küflü ev
ve sefil bir hayat!.. Goyimlerin daimi hakaretleri, kırbaş, zulüm,, işkence ve katliam...
Daima bunları ve yarını düşüneceksin. Yarın; parlak güneşli, mes'ud ve büyük
yarın...İşte o kadar benim güzel hemşirem, gerisi senin zekâna!.."
* * *
57Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Böylece umûmi bir talimat ve umûmi bir izahat alarak birbirimizden ayrıldık.
Demek ki, ben köyümüzde, İsrael tarihinin, İsrail istikbalinin en mühim teşkilâtı olan
"Nezach Yisrael Loyeschakev" mümessiliyim, ne bahtiyarlık, ne şeref bu!
Acaba üç dört köy içinde niçin beni seçtiler. Bu pek gizli bir şey değil. Ben de
farkındayım. Fakat babam açıkça ve sarahaten bunu şöyle izah etti:
"— Yakıcı bir güzelliğe sahipsin Suzy! Zekâ ve zarafetin de ondan aşağı değil.
Bu silâh sende oldukça çok gönüller yakar, çok budalaları avlarsın. Zamanı gelecek
bütün bu nimetleri müstakbel İsrail Devletinin menfaati uğruna kullanacaksın! Senin
bu büyüleyici güzelliğin karşısında kaç erkek, kaç irade mukavemet edebilir. Sen bu
sılalarla goyimleri yere serecek, onların sırlarını öğrenecek ve istikbale hizmet
edeceksin!.."
Türkler, asırlarca bu yerleri, bu bizim ecdat yurdumuzu bize zindan ettiler. Türk
Sultanı Abdülhamid ırkdaşlarımız buralara sokmamak için bütün Dünya'ya kafa tuttu.
Ona kimse sözünü geçiremedi. Fakat bak bugün biz buralarda, âdeta müstakil bir
devlet gibi yaşıyoruz. Bu devlet, yarının büyük Salomon saltanatının bir provasından
başkabir şey değil!.. Kendimize mahsus postalarımız var, hatta paramız, namımıza
basılmış paralarımız var. Türklerin ses çıkardıkları yok. Mecalleri yok ki!.. Onlarda
buralarda iğreti oturduklarının farkındalar. Bir gün buralardan çekilecekler ve buraları
tamamiyle bizim hükümranlığımız altına girecek. Şunu unutmamalıyız ki, Türkler'in
bugünkü müsamahaları ve sessizliğine inanmak hiç de doğru değil. Bu vaziyet
anormal, arızî ve muvakkattir. Şimdi onlar kendi dertlerine düşmüşlerdir. Yarın
içlerinden biri ön ayak olur, onları kışkırtırsa vaziyet tamamiyle tersine döner. Onların
ayranları kabarırsa her şeyi altüst eder, canlarımıza bile kıyarlar. Bereket versin
burada memurlardan başka kimsecikler yok. O memurlar da kendi geçimleri ve
dertleriyle meşguller!.. Şayet bunlarda bir hareket, bir anlayış, bir uyanış görülecek
olursa işte o zaman, Suzy; bunlar sizin güzelliğiniz ve zekânız önünde, Güneş
görmüş kar gibi erimelidir. Biz, İsrail oğullarının ba's-ü badelmevt günlerini
yaşıyoruz..."
Gece yarısını geçti, bir yandan uykusuzluk, bir yandan heyecan, bir yandan
gerilen sinirler beni yatağa sürükledi ve ölü gibi kendimden geçtim...
* * *
Haziran... Ekinler biçildi, bağlar olgunlaştı. Bademler toplanmağa hazırlanıyor.
Fakat ne kadar sıcak var, ne kadar!.. Köyün bütün delikanlıları ve kızları tarlada. Beni
bundan bağışladılar. Beni yarın için saklıyorlar. Bu yarında ne var acaba? Bu yarınlar
ne doğuracak ki?.. Her halde benim bilmediğim berşeyler var, bu muhakkak. Gün
doğmadan bakalım neler doğacak...
Bu cumartesi, tek atlı bir fayton beni aldı Câuna'ya götürdü, ne büyük ne güzel
köy, ne kadar da zengin... Roçild'in vekili ve idare adamlarımız hep burada!.. Burası
sanki müstakil bir teşkilât merkezi!.. Köyün genç kızları beni karşıladılar, köylerini
gezdirdiler. Varşova'da bile emsali az güzel bakkal dükkânlarını ve mükemmel bir de
eczâhânesi var bu köyün. Doktoru da var. Mükellef bir villânın mükemmel bir
odasında köy hahamı, Roçild'in vekili, Hayfâdan, Yafa'dan gelmiş seçkin insanlar
birer koltuğa kurulmuşlar. Bana da yer gösterdiler, saygı da gösterdiler ve bir yere
58Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
oturdum. Ortalığı derin bir sessizlik kapladı ve köy hahamı doktor Levi şu duayı
okudu:
Rab Sinada geldi
Ve onlara Seirden doğdu,
Paran dağından parladı,
Ve mukaddeslerin on binleri
İçinden geldi;
Onlar için sağında ateşli ferman vardı.
Gerçek, sıbtları sever,
Bütün mukaddesleri senin elindedir;
Ve onlar senin ayağının yanında oturdular;
Herbiri senin gözlerinden alacaktır.
Yakup cemaati için miras olarak,
Musa bize bir şeriat amretti.
Ve İsrailin bütün sıptları birlikte olarak,
Kavmin başları toplandığı zaman,
Yeşurunda o kiralat.
Bu duayı bitirir bitirmez yüzü sapsarı kesilmiş doktor Levi, gür sesiyle şunları
ilâve etti:
Bugün burada kavmimizin başları siz sayılırsınız. Siz; doğacak güneşin ilk
lamblarısınız. İsrail'in kurtuluş güneşi Sahyun Dağı'nın tepelerinde altın sırmalı
tellerini Yeryüzü'ne yaymak üzere!.. Dünya, din ve ırk ayırmaksızın bütün goyîmleri
mahvedecek bir kıyametin arefesindedir.
12
Bu kıyamet Kürre-i Arz'da yaşayan bütün
insanları içine alacak, evleri yıkayacak, ocakları söndürecek, mağrur kafaları ezecek,
ortalığı kül edecek, yeryüzü bir enkaz yığını haline gelecek ve bu enkazın ortasından
yeni, taze ve canlı İsrail Devleti doğacak!.. Tevrat'ın müjdelediği Talmud'un haber
verdiği Şulhan Aruh'un tefsir ettiği büyük, kudretli, şevketli ve azametli İsrail devleti...
Bu gayeye çabuk ulaşmamız, bu adanmış topraklarda Allah tarafından bize
mev'ud istiklâl ve saadete bir an evvel ulaşabilmemiz için her birinize büyük vazifeler
düşüyor. Bunu sizlere daha evvel tebliğ etmiş bulunuyorlar. Biz bugün burada:
Günün yaklaşmakta olduğunu sizlere bildirmek için toplandık. Yehova cümlemizin
yardımcısı olsun!
Bundan sonra Roçild'in vekili hepimizle teker teker alâkadar oldu, isimlerimizi
sordu ve biz ona kısaca haltercümemizi anlattık. Yüzümü okşadı ve beni sofraya
yanma oturtarak iltifatlarda bulundu.
“
— Sarah ile görüştün değil mi? O büyük kadındır. Israilin ümidi ve yıldızıdır.
Ona hizmet etmeğe ve faydalı olmağa çalış güzel kızım."
* * *
Muhakkak ki; büyük bir vazife yüklenmiş bulunuyorum. Bu, o kadar büyük ve
kudsî bir vazifeki; bana cümle cümle, teker teker söylüyorlar. Elbette ki birşeyler
anlıyorum, ama hepsi o kadar mı bilmiyorum. Yarınlar, hâdiseler herşeyi açıklayacak

12
Birinci Dünya savaşının kopmasına iki ay var. Fakat bundan kimsenin haberi yok. Hele neticesinden
ve gayesinden...
59Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
bize... Bizi Gettolardan, Pogromlardan, hakaretlerden, kırbaçlardan kurtarıp bu hür ve
mes'ud hayata kavuşturanların elbette bir bildikleri var. Onlara inanmak, onların
sözünden dışarı çıkmamak yapacağım tek şey.
Köyümüze döndük. Herkesi ümit ve neşe içinde buldum. Normal bir hayat
sürüyoruz. Anbarlarımız erzakla, kuru üzümle ve bademle dolu. Yafa'daki bankada
paramız var. Sıkıntı ve yokluk nedir unuttuk. Gerçi tarlalarda ve Güneş'in altında
çalışmak zor fakat kazançlı!.. Düşmanlarımız: “Saban tutmayan ellerde asalet yoktur"
derler. İşte şimdi sapan da, orak da, çapa da tutuyoruz, sanki bunlar mı bize asalet
veriyor? Bu da çok sürmeyecek!.. Biz fizikî kuvvetlerle kol ve bacak güciyle değil,
eşsiz zekâlarımızla Dünya'nın efendisi olacağız. Fellahlar Güneş altında köle gibi,
esir gibi, ecir gibi çalışacak ve biz onların sırtından geçineceğiz. Ama bugün
topraktan aldığımız mahsullerin bir kışımın anbarlarımıza, bir kısmını pazarlara
sevkedip para kazanmak da doğrusu tatlı şey. Varşova'da ve Karakoy'da, loş
dükkânımızda, bir pis gayri yahudinin elinden eşyasını ucuz almak ve yahud
değerlerini bir türlü takdir edemedikleri eşyayı, antika diye budalalara yutturmak... Ne
yalan söyleyeyim öteden beri benim hoşuma gitmiyordu. Bir de şunu düşünüyorum:
Aç sinekler gibi banka kapılarına üşüşüp para ve kredi dilenen kaba insanlara
yaptığımız tahakküm ve büyük fabrikalarda çalıştırdığımız onbinlerce işçiden
ehramlarda harcadığımız emek ve çektiğimiz işkencelerin acısını çıkarmak duygusu
insana ne büyük gurur ve teselli veriyor.
Babam diyor ki; Amerika'daki bütün silâh fabrikalarının sahipleri yahudilermiş.
Dünya'nın servetini bu yoldan hazinelerimize çekmek ve yaptığımız silâhlarla
goyimleri birbirine kırdırmak!.. Neye gözyaşı döküyoruz? İntikamımız bol bol alınmış
bizim. Şimdi geriye David'in bayrağının dalgalandığını görmek kaldı. O da olacak!..
Biz bu davanın öncüleri değil miyiz?
Haftanın her çarşamba günü Cauna'dan gelen doktor haham bizleri köyün
gazinosunda topluyor ve bize Talmut'dan parçalar okuyor. Ne derin manalar var bu
Talmut'da.. Doktor tefsirini de yapıyor, mest oluyoruz. Ezberlediğimiz parçalar var,
meselâ şunlar:
"Yalnız İsrail oğulları insandır, diğerleri değildir."
"Yahudi olmayanlar murdardır. Bunların pis ellerinin dokunduğu her şey
mekruhtur."
"Eğer bir gayri yahudinin Öküzü, bir yahudinin öküzünü boymızlayıp yaralarsa,
yahudi olmayan ceza görmelidir. Şayet bir yahudinin öküzü, yahudi olmayan bir
ken'âninin öküzünü yaralarsa, ceza mevzuubahis değildir."
Bunun gibi nice hikmetleri tekrar tekrar okuyup hafızalarımıza nakşediyorlar.
İçimden bir ses yükseliyor, vicdanın sesidir belki bu! Diyor ki: Acaba bu kadar
sert hükümler ve haksız kararlarını biz yahudileri insanların gözünden düşürmüş,
herkesi bizden uzaklaştırmış, Cihan'ın nefret ve istikrahını üzerimize toplamış. Evet;
zulüm, işkence, katliam, hakaret bunların hepsi bize bir hak verir, verir ama acaba ilk
başlayan kim? Biz mi, onlar mı? Aman yarabbi ne içinden çıkılmaz muamma bu?"
Ey Adonay sana tövbe etmeliyim. Ruhumda fırtınalar kopuyor, istifhamlar
düğümleniyor. Hangi tahsil, hangi bilgi, hangi görgü ile bunları çözeyim. Acizim, acz
içindeyim. Bir hakikat nuruna, bir hakikat ışığına o kadar muhtacım ki!..
60Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Kudüs'e gidip gelmek, Cauna'da toplanmak Ezra'nın vaizleri, ırkdaşlarımın göz
yaşlan, feryat ve figanlar, asırlardır bitmeyen şikâyet ve ıztırab!.. Bütün bunların son
tesellisi istiklâl ve yeni bir devletin doğuşu Öyle mi? Belki!
Babam bugünlerde kendisini adeta Musa'nın azizi, müridi gibi telâkki ediyor,
ondaki vecit ve heyecan ne? Fakat Polonya'da iken, derin uykumda karyolamın
başında gördüğüm hayalet ne idi? Hayvani şehvetini kendi öz kızının üzerinde
teskine yeltenen kudurmuş bir insana baba demek kadar bir insan için talihsizlik
tasavvur edilebilir mi?
Evet gencim ve güzelim. Ayna gibi bir dostum var, kendimi görüyorum ben!..
Aşka, sevgiye o kadar muhtacım ki!.. Ama bunları ben, kendi tabii haklarım için değil
de aklımın ermediği büyük idealler için kullanacakmışım. Belki onlar haklı, belki ben?..
Kafamı kurcalayan bir nokta var: Bu oyun elbetteki bugün, burada ve benimle
başlamıyor. Bin yıl, iki bin yıl ve belki daha bir çok bin yıllar!..
Günahım varsa sen bağışla, büyük Yehova! İradem sarsılmış, mantıkim
kaybolmuş benim...
15 Temmuz 1914
Köyün bir çok erkekleri ve babam sabah erkenden çiftliğe gittiler. Köy
kadınlarında göze çarpan bir telâş var. Seviniyorlar mı, korkuyorlar mı belli değil. Belli
olan saklanması güç bir heyecan dalgasının köyümüzü sarmış olmasıdır. Açıkgöz
komşumuz madam Röbekâ telâşlı, telâşlı birşeyler anlatıyor, kapı kapı geziyor ve
yorulmadan, heyecanlı heyecanlı adeta kendinden geçmiş gibi şunları tekrarlıyordu:
“- Yangın başlıyor. Alevleri Dünya'yı saracak ve Dünya'yı kül edecek! Şimdi
goyimler yahudi fabrikalarının imal ettikleri silâhlarla birbirlerinin öldürerek,
milyonlarca yuva yıkılacak, milyonlarca insan cesedi ve enkaz haline gelmiş bir
Dünya'nm harebeleri ortasından İsrailin Devleti, David'in saltanatı, Salomon'un
haşmeti doğacak! O zaman biz, Dünyanın tek efendisi, tek hakimi olacağız. Titüs'ün
de Babil'in de acısını çıkaracak, intikamımızı alacağız.
Yehova bize ne diyor?
Seni Mısır diyarından, esirlik evinden çıkaran Allah'ın Yehova ben'im.
Şimdi bizi bu barbar Türkler'in, müfrit Araplar'ın, hâin Avrupalı'nın da elinden
kurtaracak. Büyük haham Rabinoviç ne demişti:
Gün geliyor, Israel yakında kurtulacak ve Dünyanın efendisi olacaktı!.. Evet;
Yeryüzünde bir kıyametin kopacağını ve goyimlerin birbirlerinin boğazına sarılıp,
kendi kendilerini yok edecekleri günün yaklaştığını ihtiyarlarımız tekrar edip
duruyorlardı. Bakınız ne kadar doğru imiş...
Röbeka ev ev dolaşıyor ve bu hitabeyi tekrarlıyordu. Bende müdhiş
heyecanlandım. Muhakkak ki; birşeyler oluyor. Obur, haris, alçak Avrupa yerinden
oynuyor. Yamyamlar gibi, kudurmuş köpekler gibi birbirlerini yiyecekler. Demek ki
İsrail'in ahi tuttu. Oh olsun alçaklara!..
Babam ve arkadaşları çiflikten döndüler. Hepsi heyecanlı idi. Yüzlerindeki
manayı doğrusu iyi okuyamadım. Meyus mu idiler, yoksa memnun mu?
61Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Akşam yemekten sonra babam bize şunları söyledi:
"— Avrupa'da yangın başladı. Kıvılcımlar buralara kadar sirayet edebilir.
Şimdilik bir şey gözükmüyor. Fakat, bu Dünyayı saracak ateşi, biz İsrail oğulları
yaktık ve alevledik. Bu yangının bütün Dünyayı insanlarıyla beraber kül etmesini
istiyoruz. Ancak o zaman bizim için tam kurtuluş olacak..."
Bütün bu söylentiler bütün olaylar, bütün bu iç yüzünü bir türlü
kavrayamadığım muammalar ve yarınlar... Hele yarınlar, hele yarınlar!
Gece yatakta yarı uyku, yarı rüya, yarı uyanık, hep birbirine girift hisler,
tahminler, ihtimaller ve birazda kâbuslar içinde geçti. Sabahı bekliyorum, güneşi
bekliyorum. Hem ortalık aydınlansın, hem de ruhlarımız...
15 Ağustos 1914
Bütün Osmanlı ülkesinde bir hareket, bir kıpırdama, bir faaliyet var. Türkler'in
de kavgaya katıldıkları söyleniyor. Zaten Dünya'nın neresinde bir cenk olur da Türk
ondan geri kalır! Asya'nın göbeğinden bir sıçrayışta Avrupa'nın ortasına atlayan ve
buraları bir yumrukta ellerine geçiren Türkler'den sakınmak lâzım geldiğini söylüyorlar
bize!.. Geçenlerde Yafa Hükümet reisi köyümüzden geçti. Türk değil, Libyalı bir Arap.
Ne bir kahvemizi içti, ne de yüzümüze bakmağa tenezzül etti. Suratından düşen bin
parça olur. Babam başta köyün erkekleri herifi karşıladılar, selâmladılar, saygı
gösterdiler, fakat hiç para etmedi. Anlaşılan bunlar bizim buradaki refah ve
saadetimizi kıskanıyorlar, yerleştiğimizi istemiyorlar. Varsın istemesinler,bir gün
gelecek onlar buradan defolup gidecekler, buranın tek efendisi biz olacağız. Yalnız
buranın değil, bütün Dünya'nm!..
Aron bize ilk sinyali verdi: Kulaklarınız kirişte, gözleriniz açık olsun! Her
hareket, her hadise günü gününe bize bildirilecek. Sarah mutemet
adamlarından Jozef ile ilk emrini gönderdi: "Mıntıkanızdan geçecek,
yakınlarınızda konaklayacak veyahud yerleşecek her Türk birliğinin kuvvetini,
kumandanını, silahlarını cinsini ve mümkünse kumandanının adını öğrenip
hemen bize bildiriniz. İçlerinden zabit ve neferlere sokullarak, onlara iltifat
ederek, gönüllerini hoş ederek kendilerinden malumat alınız. Her haber bizim
için mühimdir. Suzy! Tarih sana en büyük vazifeyi veriyor. Bu; Türkler'in bu
topraklarda son günleridir. Bu günlerin kısaltılması için çalışmak borcumuzdur.
Onlar tamamiyle ayaklarını kesip buralardan defolmadıkça istikbalimiz emniyet
altında değildir, Türkler'in ne kadar haşin ve barbar bir millet olduğunu
tarihlerde okumuşsundur. Bugün bir şey anlamıyor gözükürler fakat birgün,
fırtınalar gib, kasırgalar gibi birdenbire kopup yuvamız, yurdumuzla birlikte
silkip atmalarını daima hesaba katınız ve aklınızda tutunuz. Ona göre daima
tetikte bulununuz ve en ufak hareketlerini takip edip bildiriniz. Yehova bizi
korusun!"
* * *
Ortalık sarsılıyor, yeryerinden oynuyor. Arz-ı Mev'ud, alay alay tümen tümen
Türk çizmeleri tarafından çiğneniyor. Hodkâm Almanlar ve barbar Türkler, birbirlerine
ne kadar yakışıyor!.. Birlikte harbe girmişler, ikiside bizim düşmanımız. Şu nokta
zihnimi o derece işgal ediyor ki, geçen gün köy muallimi Benjamen bana şunları
anlattı:
62Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"Ben Türkler'in barbar ve merhametsiz insanlar olduğuna katiyyen
İnanmıyorum. Aksine olarak çok merhametli ve asil insanlardır. Bak bizleri buraya
yerleştirdiler. Kendi köylüleri fakirlik ve sefalet içinde yüzerken biz burada konfor ve
refah içinde yaşıyoruz. Kimsenin bizi kıskandığı yok. Mal ve can emniyeti içindeyiz.
Sonra şunu unutmayalım ki, "Avrupa'dan o mel'un Katolikler bizi koğup binbir çeşit
işkenceye mâruz bıraktıkları zaman, medenî dünyada yalnız Türkler bize avucunu
açmış, vatanlarından bize toprak ve yaşamak imkânı vermişlerdir. Hakikat bu, fakat
İsrailin büyük ideali yok mu?"
* * *
Hakikat bu,öyle mi? Nasıl olur? Biz bu gerçeğe vakıf olunca var gücümüzle bu
millete nasıl düşman olabiliriz? Ben gençliğimi, güzelliğimi, istikbalimi ve aşkımı, her
şeyimi, her şeyimi bu millet aleyhine seferber etmiş bulunuyorum. Bizi köpekten
aşağı tutan, bize her türlü zulmü reva gören,dindaşlarımızı bir çırpıda kıtır kıtır,
doğruyan Ruslar ve Polonyalılara böyle bir husumet ve suikasdda bulunmayıp da bizi
buralara yerleştiren, bize ekmek ve mekân veren Türkler aleyhine kullanmak ve bu
işte vazife almak!.. Bu çok feci yarabbi! Demek her şey İsrail için her şey büyük İsrail
devleti için öylemi? Ama bu hikâye o kadar bayat, o kadar eski, o kadar müstamel ki!..
Bir sürü kehânet, bir sürü fantazi, bir sürü mistik hikâye!.. Asırlarca ecdaddan evlâda
evladdan ahfada hep bu masal, hep bu hikâye!.. Ondan sonra bütün milletlerin
sönmek bilmeyen, gittikçe alevlenen kinleri ve düşmanlıkları. Şimdilik öyle... Yarını
kimse bilmez. Fakat biz yarın için çalışıyonız,şu sonu gelmeyen yarınlar için...
Zihnimi kurcalayan, vicdanımı hırpalayan bu düşüncelerimi mazallah
duymasınlar, beni yok ederler vallahi... Hele babam, hele babam.,.
* * *
..................................... Silinmiş ve üç sahile okunamamistir.
* * *
Türkler'in Mısır'ı fethetmeğe hazırlandıkları söyleniyor. Amma tûl-i emel ha! Bir
zamanlar zengin Viyana'yı yağma etmek için ellerini oralara kadar uzatmadılar mı?
Yakın vakte kadar Mısır onların ellerinde değil mi idi? Bizi sonuna kadar burada
bırakırlar mı bilmem? Şu var ki biz bütün gücümüzle onları arkadan hançerlemeğe
çalışacağız.
Süveyş Kanalını geçip Mısır'ı fethetmek için Türklerin geniş ve ciddî mikyasta
hazırlıklarda bulundukları burada bomba gibi patladı. Yeruşalem demiroyunu
sökmüşler, Süveyşe doğru şimendöfer yapacaklarmış. Babam anlatıyor, Türk
ordusunun kumandanı Cemal Paşa isminde gayet sert ve insafsız bir adammış. Türk
kabinesinde de Bahriye Nâzırı imiş... Kim olursa olsun bu koca çölü nasıl aşacak
bunlar!.. Sakın onlarda bizim kavmimiz gibi, Musa'nın ümmeti gibi Sina'da seneler
senesi kendilerini kaybetmesinler, ama bu asırda hiç de bunu sanmam. Şu var ki
onları Firavun yerine şimdi ingilizler karşılayacaklar. Yaşayan görür. Bekleyelim.
Tarihi günler yaşadığımız malûm!.
63Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Babam dün Kudüs'te Aron'un 'yanına gitti. Yafa Remle Mıntıkasında ne miktar
asker toplandığını ve daha cenuplara ne kadar süvari, topçu ve piyade geçtiğini
bildirdik. İçlerinde Alman zabitleri olduğunu ve "Fon Kreys" isminde bir de Alman
generali olduğunu onlar tabii biliyorlar. Hiç görmediğimiz hecin süvari kıtalarını da
bildirdik. Taberiye'de Lübnan'dan gelmiş bir piyade fırkası olduğunu ilâve ettik. Daha
da malûmat topluyorum, civar yahudi köyleri de elde ettikleri haberleri Kefer
Kenna'da Hıristiyan rahibi kıyafetine girmiş olan fedakâr ırkdaşımız "Mişel=asıl ismi
Jakob'a bildiriyorlar." Adanmış topraklar baştan başa Türk çizmeleriyle çiğneniyor.
Şayet bunlar Mısırıda elde edecek olurlarsa bizi burada oturturlar mı acaba? Hiç
ummam. Bu düşünce bir kâbus gibi rüyalarıma giriyor. Fakat şuna emin olmalıyız ki;
kudretli ve namağlûp İngilterenin sırtı öyle kolay kolay yere gelmez. Biz, bütün
varlığımızla onun yardımcısıyız. Türkler'in cepheleri gerisinde başaracağımız
vazifeler hiç şüphesiz bir ordu kadar faydalı olacaktır. Kadın, erkek genç, ihtiyar
cümlemiz seferber vaziyetteyiz. Arz-ı Mev'ud'un her köşesinde mevzi almış, tarassut
noktalarını tutmuş olan ırkdaş-lanmız evvelâ Türk ordusunun kuvvet ve kudretten
düşüp mağlûp olması, sonra da İngilizlerin buradan defolup gitmeleri için çalışıyor.
Yehova'nın bize yardımcı olduğundan kimsenin şüphesi olmasın Bu inançla ve
istikbalin parlak vaadlerini düşünerek müsterih oluyor ve gebe olan gecelerin, gebe
olan gündüzlerin, ve gebe olan yarınların neler doğuracağına intizar ediyorum. Bu; en
emniyetli ve kestirme yol!...
Arz-ı Mev'ud kaynıyor. Yeruşalem Türk askerleriyle dolup boşalıyor. Her yer
onların işgali altında... Köylerimiz, çiftliklerimiz onların kontrolünde. Bu adamlar
Süveyş Kanalını aşıp Mısır'ı işgal edecekler mi acaba? Köyümüzde, komşularımızda,
civarımızda hep bu mevzu... israil büyükleri hep bununla meşgul. Kudüs, Yafa, Hayfa,
Kefer Kenna, hatta "Nasıra; Taberiye ve Sihron Jakob'ta mevki almış olan tarassud
memurlarımız ve fedakâr ırkdaşlarımız hiç bir şeyi gözlerinden kaçırmıyorlar. Bizi
Türklerin idaresinden kurtaracak olan İngilizleri kazandırmak için Siyon öncüleri
kamilen seferber... Hepimizin endişesi, Türkler hakikaten zafer kazanacak olursa
birgün, er veya geç bizi buradan koğmalarıdır... Biz buralarda, Anayurdumuzda,
adanmış topraklara yerleşmek için az mı çalıştık, az mı fedakârlık ettik, az mı kurban
verdik!.. Ve asırlarca işkence içinde bekledik. Hayfa hahamı doktor Nahmiyas birgün
bize şunları söylemişti:
"Irkdaşlarımız ve dindaşlarımız bu topraklara, bu, bize mev'ud ve bizim olan
muazzez vatana hicret edip yerleşmek için her fedakârlığı göze almıştık. Bütün
yeryüzündeki yahudi hazineleri bu iş için seferber olmuşlardı. Milyonlarca altın bu
uğurda sarfolundu. Milyonlarca altın Türk Sultanına rüşvet teklif edildi ve en sonunda
bütün bu gayretlere şiddetle göğüs geren Türk Padişahı alaşağı ettik. Yarın ellerine
yeni bir kuvvet ve fırsat geçmesin, akıbet yine kötü, yine vahim... Yarın yine böyle bir
sultan, bu tipte, bir hükümet adamı çıkarsa, bu mes'ud yuvalar yıkılır, bu güneşli diyar
bize zindan olur. Fakat endişe etmeyiniz, dünya'nııı bütün köprü başlarını elinde tutan,
dünyanın bütün servetine sahip olan bizler artık bir daha ve ebediyen o karanlık
günlere dönmiyeceğiz..."
Bu nutuk birçoklarımızı coşturdu, bir çoklarımızı teselli etti. Ama benim içimi bir
kurt kemiriyor, bir türlü iç huzura kavuşamıyorum. Bir sürü Acaba zihnimde, kafamda
düğümlenmiş duruyor.
64Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Mühim bir şeye dikkat ettim; sırtlarında kışlık yünlü elbiseler, arkalarında ağır
çantalar yüklenmiş olan Türk askerlerini köyümüzden geçerken dikkatle seyrettim.
Vicdanım altüst oldu. Bunların fakir bir millet olduğu muhakkak!... Bu cehennem gibi
sıcak yerlerde kışlık elbise olur mu? Güçleri yetse idi elbette ince keten elbiseler giyer
ve ona göre teçhiz edilebilirdi. Ama şu var hem de çok mühim bir nokta: Köyümüzden
geçen asker ve zabitlerin yüzlerine dikkatle bakıyorum, hiç bir millette benzerini
görmediğim bir asalet ve tevekkül var bunların yüzlerinde... Fakir oldukları malûm,
fakat içlerinden hiç biri kafasını çevirip kıskançlıkla bize bakmağa tenezzül etmiyor.
Bağlarımızdan bir salkım üzüm, bademlerimizden bir tek badem kopardıklarım
görmedim.
Geçen gün fevkalâde giyinmiş, son terece muntazam bir alay geçti
köyümüzden. Zabitleri köy kahvesinde yarım saat kadar dinlenip birer kahve ve
limonata içtiler. Kahvecimiz bunlardan para almak istememişti, ikrama tenezzül
etmediler ve bahşişleride ekleyerek öyle ayrıldılar. Askerlerin yüzlerinden öyle
merhamet ve sükûnet okunuyordu ki; insan bu kuzu gibi adamların düşman
karşısında nasıl poz alacaklarını merak ediyor doğrusu.. Ama düşünüyorum,
Asya'nın ortasından gelip biranda Avrupa'yı dize getiren ve asırlar boyu büyük bir
imparatorluk kuran bu milletin muhakkak ki, bizim göremediğimiz fevkalâde bir tarafı
var. Şimdiki halde benim gördüğüm asil, sakin, merd ve mütevazı insanlar!.. Bu
milletin arkasından, karanlıklarda hançer sallamak; işte bu çok fena, çok âdi bir iş...
Biz bunu müstakbel ve büyük ve müstakil İsrail Devletinin hatırı için yapıyoruz.
Kızlarımız bekâretini, güzelliklerini ve hayatlarını bu uğurda vakfettiler. Erkeklerimiz;
süngüsünün gölgesinde yaşadığımız insanların ve hükümetlerin hayatlarına bunun
için sûikasd yapıyorlar. Riyakârlık ve iki yüzlülük bu maksad için mubah ve hatta
mukaddes telâkki ediliyor. Fakat şu nokta vicdanımı o kadar eziyor ki: Her biri bir
herkül, herbiri bir kahraman ve o nisbette sakin ve mütevekkil olan bu insanlar
aleyhine reva gördüğümüz hiyânet ya sonunda yine bir fiyasko ile neticelenirse!. Ya
yine bu insanlar muvaffak olur ve bizim göklere çıkardığımız, İngilizler mağlup olup
burudan defolup giderlerse... Evet onlarda defolup gidecekler ve burası bize kalacak,
sadece bizlere!... Ama daima aksi kazıyye sabittir derİer, o zaman halimiz nice olur!..
İşte böyle birbirine zıd, birbirine girift hisler altında eziliyorum ben!.. Nihayet ben de
bir insanım. Hem de genç ve güzel, aşka ve ihtirasa muhtaç bir kız... Vicdanım bir
mengene içinde sıkılmış gibi azap içindeyim.
Bizim istiklâl davamız!.. Büyük İsrail Devleti!..
* * *
65Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Muhterem okuyucu! Filistin cephesinde tatbik şartlarının en tahammül edilmez
şartlan altında düşmanla savaşmış olun "Mehmetçik"! erin cümlesi istisnasız Anadolu
evlâtlarıydı. Benim Gazze'de birlikte harbe girdiğim alayın bir bölüğü... Her an
yüzlerinde Türklüğün, mertliğin bütün işaretleri göy.e çarpıyordu.. Masumiyetleri,
erkekleri, necâbetleri, tevâzuları, cesaretleri daima yüzlerinden akıyordu... Erlerin her
biri, teker teker ırkımın üstün vasıflarına taşıyordu. Müslüman imanı ve Allah aşkı
ruhlarını kaplamıştı. Ekserisi, Andolu'nun soğuk yaylalarından, Türk'ün şan ve
şerefini korumak için, herbiri bu ateş ve güneş diyarına gelmiş, türlü yoksulluklar,
mahrumiyetler ve bilhassa susuzluk içinde Sina Çölünü, Tih Sahrasını aşmış olan bu
arslanlann her birinin yüzünde tevekkülün ve Türklüğün, Müslümanlığın asalet nuru
akıyordu... Koca "Mehmetçik'ler Fâtih'lerin evlâtları, Oğuz Han'ların, Alp Arslan'ların
torunları! Hiç birinin gönlünden ve kafasından: "Bizim bu çöllerde işimiz nedir"
istifhamı geçmiyordu... Onlar, sadece Müslümanlığın ve Türklüğün şerefini,
vatanlarının şanını düşünüyorlarda... Bu yiğitler, analarını, yavuklularını, yuvalarını
terk ederek nereye gidiyorlardı? Çöllerde, Süveyş Kanalında işleri ne idi? İçlerinde bu
cihetleri düşünen yoktu... Devlet harbe girmişti. Onlarda namus borcunu, vatan
borcunu seve seve ifa ediyorlardı.
Şu var ki, asil kanlarıyla müdafaa ettikleri bu koca vatanda arkalarında bîr
hıyanet şebekesinin varlığından ve aleyhlerine kurulmuş olan kahbe tuzaklardan o
kadar habersiz idiler ki, Onun asil kafası bu derece büyük bir namussuzluğu,
vicdansızlığı nasıl kavraya bilirdi?.. Namertliğin, riyakârlığın, vicdansızlığın, alçaklığın
ve hıyanetin ne demek olduğunu bu asil insanlar elbette bilemezlerdi ve
bilemiyorlardı da... Başları göklerde, öyle mağrur, o derece mütevekkil ve o nîsbette
sakin idiler ki... Yahudi kızının dediği gibi; bu insan kıyafetindeki arslan'lar, kendi
kanlarıyla müdafaa ettiği bu güzel ve sıcak vatan parçasında her biri bir villâ'da, her
biri bir köşk'te prensler gibi yaşayan bu çıfıt'lar buraya nereden gelmişler ve bunları
buraya kimler getirmişti?..
66Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Türk birlikleri; Türk erleri, bölük, bölük, alay alay, tümen tumen sanki bir
kasırga ve sel gibi; kanal'a doğru akıyordu... Vaktiyle büyük Hakan Yavuz Sultan
Selim'de bu çölleri aşmış ve bu ülkeleri fethetmişti... Fakat; onun arkasında,
ordularının gerisinde bizleri arkadan hançerliyen kahbe "casuslar ordusu" hiç yoktu...
Bu durum karşısında insan gayri ihtiyari şu mısraları mirıldanmak lüzumunu duyuyor:
"Dört tarafı, amansız düşmanlarla sarılan;
Zavallı, Tülk, yılarca, nice hıyanete katlandı;
Merhametsiz ellerle, arkasından kazılan;
Çukurları görmedi, tatlı dile inandı..
O dillerin ucundan çok zehirler fışkırdı;
Beslediği yılanlar, hep kendisini ısırdı...."
Asırlar boyu savaş meydanlarında kolaylıkla elde edilmiş olan zaferler, neden
bugün münhezimiyetle neticeleniyordu? Müteessif hâdise, her yönden cephe gerisini
korumakla görevli olan "İstihbarat teşkilâlımız"ın İstanbul'daki "Mason Ekâbir"in
zaman zaman tesiri altında kalmasıdır. Bu yüzden cephelerde şehidler verilmiş ve
elde edilmesi kafi olan zafer ihtimâlleri acı mağlûbiyetlerle neticelenmiştir.
67Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Haziran 1967 Arap - İsrail harbinden çok acı bir sahne. Yahudi gençleri
Kudüste "Kudurmuş Köpekler" gibi. Coşmuşlar. Sevinçleri sonsuz 900 milyon
Müslümanın üzüntüsü ise pek büyük.
* * *
David'in saltanatı!.. Dünyanın tek efendisi ve tek hakimi olmak iddiası...! Fakat
bu yeni bir şey değil ki!.. Ecdadımız, ecdadımızın ecdadlan asırlarca hep bu rüyanın
peşinde koştular. Bu rüya gerçekleşmedi ve bu uzun gecelerin sabahı gelmedi. Dilim
varmıyor, düşünmesi bile tüylerimi ürpertiyor ama, belki de İsrail çocukları ebedî
karanlıklar içinde, yeni yeni Babil esaretleri, yeni yeni Titüs Buhtunnasır kâbusları
içinde ezilecek, eriyecek!.. Şimdi ümitlerimiz kuvvetleri ve cesaretimiz yerinde!..
Çünkü harb var ve biz, büyük ve kudretli İngillereye yardım ediyoruz. Ya harb talih
Türkler'in yüzüne gülerse, o zaman halimiz ne olur?
Hayır, hayır! Bu kara düşüncelere lüzum yok. Türkler muzaffer olsalar dahi,
onlar âlicenab bir millettir her şeyi çabuk unutur, çabuk afvederler. Hem biz rolümüzü
o kadar sanatkârane oyunuyor, vazifemizi o kadar maharetle yapıyoruz ki, Türkler
davayı ve harbi kazansalar dahi bizi birer sâdık ve vefakâr vatandaş olarak kabul
edecekler!.. Onların saflığı ve âlicanaplığı bizim en büyük tesellimiz... Asabım
bozuldu, kendimi yatağa atıyorum!..
Gayet muntazam Türk birlikleri cepheye akın ediyorlar. Dün köyümüzden bazı
delikanlılar bu giden askerlerin mükemmel teçhizattı ve son derece disiplinli ve
muntazam olduğunu söylüyorlar. Onları bende alıcı gözüyle seyir ve takip ettim. Ne
mağrur, ne mütevekkül, ne tok gözlü, ne asil çehreli insanlar... Yüzlerinde
kahramanlık ve merdlik okunuyor. Avrupa'da gördüklerimizin hiç birisine benzemiyor
bu insanlar!.. Bunlar mı barbar, bunlar mı vahşi! Köyümüzden geçerlerken tenezzül
edip, başlarını çevirip yüzümüze bile bakmıyorlar. Ben bir çıkmazdayım ki, bunun
altından nasıl kurtulacağımı bilemiyorum. İnsaf sahipleri diyor ki: Irkdaşlarımız
medeni (!) Avrupa'dan tokat, tekme, yumruk, sille koğulduğu zaman bize Türkler
koynunu açmış, bize Türkler yurt vermiş, bizi Türkler himaye etmiş... Şimdi ben bu
milleti gayet yakından görüyorum, zabitleriyle konuşuyorum. O ne efendilik, o ne
incelik, insanı hayran bırakıyor. Buna rağmen bize ve ben bu asil millet aleyhine ve
egoist İngiliz hesabına ve lehine çalışıyoruz. Ne yazık!.. Tarih asırlarca bizi lanetle yat
etmiş, insanlık bizi asırlar boyu tahrik etmiş itmiş, kakmış!.. Fakat bizi bir türlü
yolumuzdan alıkoyamamışlardır. Bütün bunlar muhayyel bir David saltanatı için mi?
Bu devletin kurulduğunu farzedelim, bütün Dünyanın gözü bizim üzerimizde oldukça
ve yeryüzünde yaşayan milyarlarca insan bize düşman oldukça kaç yıl, kaç sene
payidar olur bu devlet? Vaktiyle Salamon'un saltanatı gözler kamaştırıyordu, kaç
sene sürdü bu saltanat!.. Şimdi ondan bize miras kalan, şu göz yaşlarımızla
suladığımız temel duvarlarından başka bir şey mî?
Ah benim câhil annem ve ah benim ahmak, şehvetperest, kabbalist babam,
Ah!... Beni bir maceraya sürüklüyorlar ki bunu altından nasıl kalkacağımı bilemiyorum.
Her şeye rağmen bana verilen, daha doğrusu güzelliğime ve cazibeme tevdi edilen
vazifeyi yapmaktan da kendimi menedemiyorum.
68Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Kimden af isteyeceğim veyahud kimden medet umacağım! Hiç! Felek bana bu
yolu seçmiş!.. Varşova ve Karakoyun rutubetli, loş, küf kokulu evinden, güneşli, zarif
köşklerine geçtik. Burada ne poğrom, ne katliam, ne de bize bakan hor gözler var..
Fakat biz asıl zehirimizi burada kusuyoruz. Bizi koruyanlara karşı!
Şu etrafımızdan alay alay tümen tümen geçen askerler!.. Bunlar vatanlarını ve
namuslarını müdafaa ediyorlar. Bunlar muazzam ve muhteşem ingiliz ordusuyle boy
ölçüşmekten pervası olmayan cesur insanlar, hepsinin yüzlerinde, şimdi
efsaneleşmiş olan şövalyelik okunuyor. Ve biz, bu şan ve şerefin arkasına gizlenmiş,
ellerimizde kanlı hançerlerle, o kahramanlara kahbece ve gizlice saldırmağa hazır
insanlar. Ben bu talihsizliği, Polonyada ki katliamlardan,, mahrumiyet ve sefaletlerden,
rutubetli evimiz ve daimi hakaretlerden daha ağır buluyorum. Şimdi bu güzel ev, bu,
kuş sesleriyle ahenklere bürünmüş, renkli çiçeklerle cennete dönmüş yerde saadet
namına birşey hissetmiyorum. Cennet içinde cehennem azabı...! Demek bizim
nasibimiz bu öyle mi? Lanet olsun bu kara talihe!
Türkler'in kanalı geçtikleri söyleniyor. Olur şey değil. Koca Tih Sahrasını,
susuz, şakasız geçip bir de Süveyş'i aşmak akıllan durduracak şey!.. Umulurdu bu,
bu milletten. Benim gördüğüm insanların yüzündeki manayı okumak lâzımdı. Dibi
gayet derin suların durgunluğu ve fırtınaları haber veren sessizliği vardı bunların
yüzlerinde... Kafamda kalan en köklü intiba, kışlık elbiselerle bu çölleri aşmak. Bunu
tabii gören ve bütün güçlükleri ve imkânsızlıkları normal telâkki eden imanlı kitlelerin
niçin böyle asırlar boyu Yeryüzünde hükümran ve hâkim olduklarının sırrını şimdi
daha iyi anlıyorum. Biz böyle miyiz ya?.. Biz paramız ve entrikamızla bütün Dünyaya
hükmetmeğe kalkıştık. Bizde de tahammül var, bizde de sabır var!... Hem de
fazlasiyle. Eksik olan tarafımız asaletimiz ve mertliğimizdeki noksanlık olacak. Bu
kadar âlim, bu kadar kafalı insan yetiştirmişiz. Dünya kültürüne hakim olduğumuzu
iddia ediyoruz. O halde niçin beşeriyet bizden nefret ediyor? Yoksa bizi kıskanıyorlar
mı? Kimbilir... Bu hikâye asırlık maceraları taşıdığı için onun sırrını varsın başkaları
çözsün!.
Dün Ramla'dan gelen bir ırkdaşımız, kanalı geçen Türk Ordusunun muvaffak
olmadığını ve gerilere doğru çekildiğini bize müjdeledi... Bu çekiliş acaba bütün Arz-ı
Mev'ud'u terk etmek suretiyle mi olacak, yoksa mevzii mi kalacak. O zaman ordu
burada başımıza ekşimez mi bizim? Bu daha büyük felâket o zaman varımızı,
yoğumuzu onlara yedirmek mecburiyetinde kalacağız. Gerçi parasını, hem de
fazlasiyle veriyorlar, fakat paraları yiyecek değiliz ya...
Aron Aronson beni çağırdı, yarın Kudüs'e gideceğim...
* * *
Aron Aronson dedi ki:
"Kızım; Türkler'in Kanal Seferin'de muvaffak olamayacaklarını zaten biliyorduk.
Fakat harbdir bu, bakarsın talih yüzlerine güler, Mısır tekrar ellerine ve
Abdülhamid'e benzer bîr adamda başlarına geçebilirdi, o zaman yahudilik ve onun
bütün hayalleri ve emelleri yok olup giderdi. Yehova buna müsaade etmedi. Şimdi
hepimizin vazifesi Türkler'in bu; ırkımıza ve mümtaz milletimize vaad olunan
topraklardan ebediyen ve külliyen çekilmesi için var kuvvetimizi sarfetmek, onların
her adımını saymak, her hareketini takip etmek ve günü gününe bildirmek. Hiç birşeyi
69

gözden kaçırmayın. Tek neferden, bölük ve tüneme kadar bütün birliklerin
mevcudlarını, sırlarını, silâhlarını, hareket cihetlerini hülâsa en ufak teferruat kadar
her şeylerini dakikası dakikasına zabtedip bildirmek.
Türkler kadına karşı zayıf kalbli insanlardır. Hele senin güzelliğin ve caziben
karşında fazla mukavemet edemezler. Babanın bu hususta vereceği talimata harfiyen
riayet et..."
Hemen köye döndüm. Bana güzel altın bir de bilezik hediye etti. Hayırlısiyle
takmak nasib olsun...
* * *
Köyün altındaki vadide bir develi bölük konakladı.
13
Biz, develerin bu kadar
sür'atle koştuklarını bilmiyorduk. Bizim bildiğimiz, çöllerin emektar ve cefakeş
nakliyecesi develer, gayet ağır hayvanlardı. Bunlar ise, ceylan gibi seğirtiyorlar. Öyle
sür'atli, öyle çevik şeyler ki... Hele onları hareket halinde görmek çok hoş. Öyle
heybetli manzaraları var ki.. Ve bu bölüğün başında, hususi kıyafetiyle genç bir
teğmen. Belki Dünyânın en yakışıklı erkeği...! Dün köy otelinin kahvesinde bir fincan
kahve içti. Babam benî yanına gönderdi fakat çok mağrur bir insan. O kadar hoş
giyinmiş ki..! Viladimir bunun eline su dökemez. Sırtındaki pelerin, develer uçarken
kanatlanmış meleklere benzetiyor onu. Bugün bir sır keşfetmiş bulunuyorum: Oda
aşkın yalan olduğunu... Viladimir'in, Polonya asilzadelerine mahsus mağrur tavırları
yanında bu zabitin, bu gencin şahane hareketleri, yüksekten bakışları ve içleri gülen
parlak gözleri ve insanı bir lâhzada tepeden tırnağa kadar süzen hakimiyeti vaziyeti...
Aklımı başımdan aldı.
Aşkıma mı yoksa İsrail'in asırdide, davasına mı hizmet edeceğim, ruhum bu iki
kuvvetin tesiri altında eziliyor, eriyorum ve harab oluyorum...
" - Bir kadeh konyak içermişiniz mülâzım efendi?" dedim.
"- Teşekkür ederim, kahve içtim" dedi.
"- Bu da bizim ikramımız olsun, kabul buyurunuz."
"-Çok nazik ve zarifsiniz madmezel..."
Bu mükâleme ceseratimi arttırdı. İsmini öğrendim : Halet. Fransa'da tahsil
etmiş. Asilzade olduğu her halinden belli. Ne yazık ki tek kelime Fransızca
bilemiyorum.
" - Burada kalacakmısınız?
" – Bir iki gün...
" - Sonra nereye gidecekseniz."
" - Nereye emrederlerse.
Bundan fazla bîrşey öğrenmek mümkün değil bu gençten.
* * *
Cismi değilse bile, hayali kaç gündür koynumda, yatağımda bu gencin!..
Kadınlarda bile bu kadar güzellik bulunmaz. Üstelik cesur ve merd bir erkek..

13
Hecin süvari demek istiyor.
70Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Biz, tabiî ve normal haklarımız ve ilişlerimizden zorla kendimizi uzaklaşıp
davalar ve asırlık hayaller peşinde koşuyoruz. İnsanlık haklarımızı inkâr ediyor,
çiğneniyoruz. Bu, ne zaman kadar böyle gidecek ve nerede son bulacak, nerede
duracak?
Tıbkı iki ruhlu insanlar gibiyim. Cesedimde hangi ruh hakim onu tayin
edemiyorum. Aşk beni yerden yere vuruyor.. Vazife ve ideal, tesirinden yakamı
sıyıramadığım bir kâbus gibi beni eziyor. Hem de kıyasıya.. Benim yasımda, benim
kadar güzel bir kızın hayatta ve Dünya'da nasibi sade bu mu yarabbi! Büyük İsrail
Devleti, David saltanatı, Dünya'nın bütün insanlarına tahakküm etmek ve mümtaz
millet olmak... .
Bütün bu, asırlardan beri ecdattan ahfada intikal eden ve ırkımıza çok pahalıya
mal olan inanç..! Cesaretin varsa ve kendinde o kudreti görüyor isen bu kâbustan
sıyrıl da göreyim seni Suzi!
Halet heybetli kıtasını önüne düştü ve kuş gibi uçtu. Develerin hayret verici
çevik hareketleri ve kayışları, kısa süren rüya gibi gözlerimin önünden sıyrıldı geçti.
Ne bir veda, ne bir tahassür, ne de ufak bir iltifat... Bu Dünya güzeli erkek, bunların
hepsini bize çok görerek ufuklardan öyle süzülüp gitti ki!.. Hani Türkler kadına düşkün
idiler. Yalan bunlar, bütün güzelliğimi, bütün cazibemi, bütün zekâmı seferber ettim, o
mağrur gözleri dönüp bana bakmadı, o parlak gözlerin içi sıcak sıcak bana gülmedi.
Aşka da, Viladimîre'de, Halete de, güzelliğime de, şansıma da, anama da,
babama da hepsine lanet olsun! Bu hayatada!...
Türkler'in ağır ağır çekildikleri söyleniyor, ingilizler nedense peşlerine
düşemediler. İşten anlayanlar diyor ki: Eğer arada kanal olmasaydı. Türler şimdi
Mısır'ı baştan başa ellerine geçirmiş olurlardı. Araplar da onlara yardıma hazırmış.
Ne olsa her ikisi de Müslüman. Bizim dinimizi, diyanetimizi çiğneyen Müslümanlar!..
Dün akşam buradan dolaşan söylentilere inanılmak lâzım gelirse Türkler
Katya önlerinde bir ingiliz birliğini perişan ve mağlûp ederek bir çok da esir ve hayvan
elde etmişler. Garip şey!.. Bu sessiz, sakin millet bunu yapıyor. Tevekkeli dememişler,
böyle sessiz insanlardan korkulur. Onları harb cehpesinde doğüşürken görmek
isterdim. Acaba şu güzel Halet düşman karşısında nasıl efsaneleşir, nasıl
harikulâdeleşir... Onun kanat açmış melekler gibi, pelerini içine rüzgârları doldurarak,
şu ince bacaklı, çevik develeriyle düşmana saldırışını seyir ve temaşa etmek ne
doyulmaz bir zevk, ne anlatılmaz bir heyecan ne ifade edilmez bir şey olurdu.
Fransa'da okumuş, iyi bir aile muhitinde yetişmiş, kibarlığı güzelliğinden,
güzelliği kibarlığından üstün bir insan. Fakat o yukarıdan bakışları, o göz ucuyla
insanı süzen, arada bir belindeki kırmızı kuşağına elini sokup karşısındakini hiçe
sayan insan... Belki de onun bu hali beni çileden çıkardı. Bu, ne Viladimire benziyor,
ne de benim şimdiye kadar gördüğüm diğer insanlara. Bunda başka bir füsun, başka
bir cazibe, başka bir mana var.!"
"- Nereden geliyorsunuz!." dedim, cevap alamadım.
"- Nereye gidiyorsunuz? dedim. Öğrenemedim. Ne İpek saçlarım, ne hareli
yeşil gözlerim, ne de herkesin aklını başından alan güzelliğim bu delikanlının
71Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
ruhunda en ufak bir ihtizaz yapmadı.!. Aklıma tuhaf bir fikir geldi, eğer birgün
kadınlarda asker olup cephelere gidecek olursa bu adam tek başına hepsini esir eder,
çıkar.
Aman Yarabbi! Benim bu kadar heyacanım ve aşkıma rağmen buna bu
insanların mezarını kazmak vazifesi verilsin. Bize yurt veren, bizi koynunda
barındıran, bizi bağrına basan bu insanlardan ne alıp vereceğimiz var. İşitseydim
inanmazdım, gözlerimle gördüm. Kaç tabur, kaç alay köyümüzden geçti. O, buram
buram terleyen, sıcaktan bunalmış insanlar tenezzül edip bizim elimizden bir bardak
su içmediler ve istemediler. Sakalarının getirdiği su ile yetindiler.
Sunu unutmayalım; Arap kadınları desti, desti su ve ayran ikram ettiler onlara...
Sepet sepet portakalları yollarına serdiler ve en garibi, bu savaş meydanlarına giden
erlere cesaret vermek için hep bir ağızdan bağrıştılar:
"Namusumuzu müdafaa edeceksiniz. Biz kadınlarınız arkanızdayız. Allah
sizinle beraberdir. Düşmana arka çevirmeyiniz. Vatanımızın ve bizim namusumuz
sizlere emanettir."
Hiç bir teşkilâtın eseri olmayan, kendilinden doğan bu göz yaşartıcı manzara
beni öldürdü ben de sinir namına birşey bırakmadı.
Araplarla Türkler'in birbirlerini sevmediklerini ve bizim bundan istifade
etmekliğimizi tenbih etmişlerdi. Bu mu sevmemek? Gözlerimle görmeseydim
inanmazdım. Arap kadınlarının yollar üzerine serdikleri portakalları kapışan, suya,
ayrana saldıran insan görmedim. Çok vekarlı, çok asil bir millet bu....!
Ve ben... Hiç bir şeye akıl erdirmeden, hiç bir alâkası olmayan bu zavallı
insanların aleyhine çalışayım. Bu, bir insan İçin tasavvur edilecek talihsizliklerin en
büyüğü, en fecii, en korkuncu!.. Bizim hahamlarımızın, büyüklerimizin ve
ittihatçılarımızın bize söyledikleri sözler, önümüze döktükleri edebiyat ve çektikleri
nutuklara rağmen, içimin ta derinliklerinden, ruhumun kuytu köşelerinden bir ses
duyuyorum:
"- Suzi ! Bu hıyanetinin cezasını çekeceksin!.."
* * *
Babam bende gördüğü değişiklikten ve moral bozukluğundan şüpheye düştü.
O; Karakoydaki rutubetli, küflü odamızı unuttu, şimdi büyük idealler peşinde koşuyor.
Fakat karyolamın ucundaki onun meş'um hayali gözümün önünde olanca canlılığı ile
duruyor. Göya Talmut ona böyle bir hak tanıyormuş, Doğru ise, ne fecî şey bu!..
Fakat ben buna inanmıyorum, böyle şey olamaz.
Dün, öküz arabaları içinde bîr yaralı kafilesi köyümüzden geçip yukarılara
doğru gitti. Kudüsteki hastahanelere gidiyorlarmış. Sanki kolları, bacakları
parçalanmış insanlar değil de, düğün alayına giden delikanlılar gibi öyle sakin bir
halleri vardı ki bunların... Bir yandan onlara acıdım, bir yandan da kendimden
iğrendim, nefret ettim. Hakikaten biz böyle kötü, fena, habis ruhlu insanlar mıyız,
yoksa insanların taş yüreklilikleri ve bize reva gördükleri zulüm ve hakaret mi bizi bu
72Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
kötü yollara sürükledi? Gel de işin içinden çık!.. Hahamlar ve babam daima şunu bize
telkin ettiler:
"İsrail oğullarından olmayan herkes hayvandır. Onlara yapılacak her fenalık
mübahdır, borcdur. Bizi ayakta tutan, bize yürüdüğümüz dikenli yollarda cesaret
veren, bizi besleyen kinimizdir. Bu kin zayıfladığı gün güm diye yıkılırız biz. Bu kini
içimizde saklayınız, büyütünüz, yaşatınız ve goyimlere karşı bir şefkat ve merhamet
hissi beslemeyiniz."
Ama neden? Acaba bizim bu tarzdaki düşüncemiz mi insanları aleyhimize
çevirdi, yoksa onların bize yaptıkları zulüm mü bunu doğurdu? Yumurta mı tavuktan,
tavuk mu yumurtadan çıktı gibi bir şey!.. Bu mesele asırlar boyu halledilmemiş,
kıyamete kadar da halledilemez.
Mühim olan şu ki, şimdi benim masum omuzlarıma, başımdan büyük
mesuliyet yüklenmiş, ben bunu altında ezilirken bir de aleyhine çalıştığım insanları
tetkik ediyorum, bunlara ibtidaî dediler, bunlara, barbar dediler. Yemin ederim ki,
yalan bunlar! Birlikler köyümüzden geçerken, bu kızgın güneş altında şahlanan
sinirlerle moralleri zayıflamış zannettiğimiz insanlar tunçtan birer heykel gibi, sessiz
ve sedasız akıp gidiyorlardı, hiç birinde bir lâubalilik, hiç bir subayında hafif bir
hoppalık görmedim. Hele bu yaralılar... Hele bu yaralılar. Kırk, elli öküz arabalık bir
kafile idi bunlar. Arap kadınları yollarını kesmiş, önlerine geçmiş neleri var, neleri
yoksa onlara ikram etmişler... Limonata, ayran, su portakal ve saire... Bizim köyümüz
böyle bir insanlıkta bulunmadı. Ya bu adamlar buradan bütün bütün çekilir de biz, şu
kendini beyenmiş, hodgâm ingilizlerle başbaşa kalırsak, onlar böyle mi hareket
ederler, hiç sanmam! Ben bir İngiliz subayının karşısında arz-ı endam edersem böyle
mi hareket eder!.. Katiyen!... Avrupalıları gördük. Onlar bize Türkler aleyhinde
söylemedik söz bırakmamışlardı. Şimdi alay alay, yığın yığın cephelere giden bu
milletin erlerini, kumandanlarını görüyoruz. Ne işitmiş isek, bize bunlar aleyhine ne
söylenmiş ise hepsi yalan ve bunlar duyduklarımızın tamamen aksine hakiki birer
centilmendirler...
Körolası talih; beni bu asil milletin mezarını kazmakla vazifelendirdi. Allah
Şahid olsun ki; ben bunu isteyerek yapmıyorum. Evet, Polonya'da bulunduğumuz
sırada, mektepde, sokakta, parklarda bize yapılan hakaretleri hatırlıyorum ve
goyimlere karşı içimden kinler taşıyor, kabarıyor. Fakat bu zavallı adamların,
önümüzden kuzu, kuzu, sakin, sakin geçişlerine, vekâr ve kibarlıklarına bakıyorum da
ruhumun derinliklerinden bir ses, tokat gibi, kamçı gibi vicdanım üzerinde saklıyor ve
bana haykırıyor:
"Suzi! Cinayet işliyorsun. Bu kendi halinde insanlar, vatanlarının ve
namuslarının uğruna bu cehennem gibi sıcak iklimde dönüşüyorlar. Siz onları adım,
adım takip edip bütün sırlarım düşmanlarına bildirmekle büyük günaha giriyor, kana
giriyor, kötülük ediyorsunuz. Cezasını da mutlaka çekeceksin."
Cezasını öyle mi? Fakat nasıl bir ceza? Korkunç, evet korkunç! Bir ahtapot
gibi bütün kollarıyle ruhumu sarmış olan bu hayalet daima bana haykırıyor gibi:
"Cezanı çekeceksin Suzy..."
Gel de bunu benim ahmak ve haris babama ve câhil anama anlat!.. Onlar da
beni kıskıvrak öyle bir mengene içine almışlar ki haddin varsa gel de kurtul bu
kâbustan!.. Köyün öteki genç kızlarına benimki kadar ağır yük yüklenmedi, büyük
73Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
vazife verilmedi. Demek ki benim bütün bedbahtlığım güzelliğimden geliyor öyle mi?
O halde lanet olsun bu güzelliğe! Ne Viladimir, ne de Halet'in önünde bu güzellik para
etmedi, hiyanete yaradı.
* * *
Zomarin'de Sara ablaya, misafir oldum, beraberce Nasıra'ya, Kefer Kenna'ya,
Karme'e ve Hayfa'ya gittik, gezdik, dolaştık, biraz içim hafifledi. Çok şeyler gördüm ve
istifade ettim.
Zomarîn'e döndüğüm vakit Sara abla bana şunları söyledi:
"Güzel kız kardeşim..'. Kurtuluş günlerimiz yaklaşıyor. Barbar Türkler'in
buralardan ebediyen çekilip gidecekleri gün geliyor. Bütün bu topraklar, bir ülke, bunu
ilerisi, gerisi, ötesi ve daha ötesi hep bizim olacak... Bugünün daha çabuk gelmesi
için, Türkler'in buradan bir an evvel çekilmesi lâzımdır. Kanalı söktüremediler, orada
tutunanındılar, geri geliyorlar. Sizin köyünüz onların geçitleri üzerindedir. Onlar
hakkında elde edilecek en ufak malûmatı günü gününe, saati saatine bize haber
vermeli, babana yardım etmelisin... Sen israil tarihinin parlak sahifelerine, siyonizmin
büyük kahramanı olarak geçeceksin Suzi, göreyim sen."
Bu sözlere bakılırsa; Sara ablanın heyecan ve samimiyetine ve göğüs gerdiği
tehliklere de bakılırsa, boş yere çalışmıyorum ben. Fakat içimteki ifrit beni rahat
bırakmıyor ki: Cezanı çekeceksin Suzi, cezanı....
* * *
Köyde büyük heyecan var. ingilizler adım adım buralara yaklaşıyor, Türkler'de
var kuvvetiyle müdafaaya hazırlanıyorlarmış. Köyümüzün genç, ihtiyar, erkek, kadın
bütün insanları cephe gerilerinde cirit oynuyorlar, geleni, gideni ve bütün gördüklerini
Sara ablaya yetiştiriyorlar. Askerlere kağıt, zarf ve kırtasiye satmak için birliklerin
haremine kadar sokulan ırkdaşlarımız öyle malûmat topluyorlar ki... Fakat bu Türkler
ne kadar saf insanlar!.. Gözleri ileride düşman gözetliyor, halbuki düşman onların
koynunda, haberleri yok. Bu dikkatsizliğin sırrını çözdüm ben... Bu millet gayet asil ve
civanmert. Dayım; bir Türk masalı söylemişti geçen gün: Bir kahvenin kırk yıllık hakkı
olurmuş, Öyleya, bize toprak, bize yurt, bize yuva veren bir millet aleyhine
çalışacağımızı böyle adamların havsalası almıyor, onun için bu kadar lâkayd ve
ihtiyatsızlar!.. Günah kimin? Artık ötesini kafam çözemiyor.
* * *
Moze topladığı malûmatı Sara ablaya yetiştirdi.
Ramle'den gelen bir bölük ve onun başındaki genç zâlim, merhametsiz, hırçın
bir subay "Yafa" şehrini bir günde boşalttı.
14
Bu genç zabitin ırkdaşlarımız hakkında

14
Bu vazife Allah tarafından bana verilmişti. Kimsenin malına, canına, ırzına dokunmadan,
kimseden beş para almaya tenezzül etmeden şehri, aldığım emir mucibince bir günde tahliye
ettirdim. Yahudi kızının hezayanlan beni hedef tutuyor. Halbuki ordu kumandanı ve Bahriye Nazın
Cemal Paşa, şehrin en geç yirmi dört saat içinde boşaltılmasını emretmiş. Bir bölük kumandanı
buna ne yapabilir?
74Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
en ufak bir merhamet hissi beslemediği söyleniyor. Dindaşlarımız lâyikiyle eşya ve
mallarını almağa, vesaid tedarik etmeğe vakit bulmadan öyle hoyratça evlerinden
atılmışlar ki; Ya, bu herifi bizim başımıza da musallat ederlerse o zaman biz ne
yapabiliriz? Bunu düşündükçe üzerime yüklenen vazifenin haklı bir vatan vazifesi
olduğuna inanıyorum.
Bundan başka buraların da tahliyesini emrederlerse biz nereye gidebiliriz.
Geriler tıklım tıklım ve şehirler halkı aç. Bütün bunlar bizi, Türkler'in bütün bu
topraklardan çekilmesi için çalışmağa sevk etmez mi? Bu cihetten şimdi biraz
müsterihim.
* * *
Yukarıdan bir sürü asker geliyor. Mozez; İstanbul'dan ve İzmir'den de taze
kıtalar geldiğini ve hatta Galicya Cephesi'nde harp etmiş, tecrübeli birliklerin de üst
üste yığıldıklarını bildiriyor. Bi'resseb'ya da Türkler yığılmışlar ve dün ingiliz
tayyareleri orasını şiddetle bombardıman etmiş. Bütün bunlar bize, tehlike içinde
olduğumuzu gösteriyor. Fakat civarımızdan geçen Türk kıtalarından en ufak kötü bir
muamele bir hushumet görmedik doğrusu!.. Aksine kibar ve asıl bir millet vesselam!..
Gazze ve El'ariş arasında iki ordu karşılıklı toplanıyor. Ergeç büyük bir
mücadeleye şahid olacağız. Bakalım netice ne olacak. Yafa'yı boşaltan
ırkdaşlarımızdan muhtaç ve kimsesiz on kişiyi köyümüze yerleştirdik, diğer otuz kişilik
kafile Câuna'ya gittiler. Biz onların istirahatlerini ve ihtiyaçlarını temin ettik yaralarına
merhem olduk, teselli buldular. Bunlar için Roçild'in vekili para gönderecek! Onlara ev
yapacağız ve arazi satın alacağız. Köyümüz genişliyor, halkı çoğalıyor. Şu var ki; bir
türlü huzur ve emniyet içinde değiliz. Babam ve bizim köyün büyükleri, taşkın
Siyonistler cezbe halindeler. Türkler buradan çekilecek ve İngilizler buralarını bize
terk edecekler diye!.. Peki ama iki mühim nokta bu cezbe halindeki insanların
gözünden kaçıyor. bunlardan biri: İngilizlerin sözüne inanılır mı? Ülkesinde Güneşin
batmamasiyle iftihar eden bu millet burasını ele geçirirse kolay kolay bize terk eder,
buyurun güle güle oturunuz der mi? Ama biz onlara bütün varlığımızla kavim, kabile
yardım ediyoruz. Erkeklerimiz masum, mert ve erkek Türk ordusunun gerilerinde, her
türlü tehlikeleri göze alarak onlara sıcağı sıcağına haber yetiştiriyor. En hurda
malûmatı topluyor, onlara takdim ediyoruz. Türkler bunu bir sezecek olurlarsa en ufak
ceza: Ölüm! Kız olarak ben, bütün güzelliğimi, aşkımı, istikbalimi, herşeyimi davaya
adadım. Bütün tabii haklarımı büyük David saltanatı hülyasına feda ettim. Acaba
netice yine üç bin yıldır elde edilen neticenin aynı mı olacak? Kim bilir, kendimi bir
sete kaptırmış, gidiyorum, öyle bir gidiş kî belki bunun dönüşü olmayacak...
* * *
Lübnan'daki fırka ile Suriye'de toplanan bütün ihtiyat kuvvetleri ve İstanbul'dan
gelen tekmil İmdat kuvvetleri Gazze'ye doğru ilerliyor. Bizim erkeklerimizde çeşitli
şekillerde, tıbkı dost gibi, zararsız bir unsur gibi peşlerinde!.. Ne saf millet!.. Bizden
bir şey ummuyorlar.
Dün akşam taze ve henüz harbe girmemiş bir alay köyümüzden geçti.
Subayları bir kaç dakika kahveye uğrayıp birer fincan kahve içtiler. Alayın kumandam,
Hürkül gibi bir binbaşı, ne adını, ne de numarasını Öğrenemedik. Sadece ku-
75Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
mandanının İzmirli olduğunu öğrendik. Sara Abla bizden haber bekliyor,
görebildiklerimizi, duyabildiklerimizi saati saatine yetiştiriyoruz.
Top sesleri, acı acı kulaklarımıza geliyor. Uzaklardan akseden bu sesierin
dehşetini ve o toplara hedef olan insanların halini düşündükçe iliklerime kadar titriyor,
ürperiyorum. Bu yetmiyormuş gibi bizim de, bu memleketin sahipleri aleyhine
sarfettiğimiz gayretler vicdanımı eziyor ruhumu öldürüyor ve beni öyle müthiş bir
mânevi işkenceye sokuyorki... Bir ey diyemem, asırlarca dindaşlarımız sürgünden,
sürgüne; firardan, firara; esaretten, esarete; duçar oldular, yollarından dönmediler. Bu
kadar ısrar ve mücadelenin elbette bir manası vardı.
Gazze ile El'ariş arasında müthiş bir muharebenin başladığı haber alınıyor.
Gazzede Alman, Avusturya ve Macaristan topçuları da varmış. Devamlı gök
gürültüleri içinde yaşıyoruz, asabım bozuldu. İngiliz Ordusunun en az iki misli kuvvetli,
silâh ve cephanece çok üstün olduğu söyleniyor. Bütün bunlara, şu gördüğümüz
kuzu gibi sakin insanlar karşı koyacak, hayret!
Geçen gece Elza anlatıyordu: Şu gördüğünüz sakin ve vakur insanlar yok mu,
işte bunlar Asya'nın göbeğinden bir sıçrayışta, Viyana önlerinde soluk alan, denizler
aşan, italya'ya kadar uzanan, Afrika'yı baştan başa feth eden ve bayraklarını yer
yüzünün üç kıtasında dalgalandıran bir millettir. Sükûneti asaletinden ve
müsamahakârlığı azametinden doğuyor. Fakat bu sakin milletin gayzı ve nefreti de o
derecede müthiştir, ihtiyatlı olalım...
İçime müthiş korkular çöküyor, geceleri uyuyamıyorum, gündüzleri bir yerde
duramıyorum. Sara Abla mütemadiyen bize cesaret mesajları gönderiyor. Aron'dan
hergün haberler geliyor. Bütün İsrail oğulları hazır ve ayakta!.. Allah sonunu hayır
eyleye...
* * *
Büyük muharebe patladı. Bizimkiler, Türkler'in bu mithiş kuvvet karşısında
çekilmeğe mecbur olacaklarım söylüyorlar. Arap köylüleri aksini... Civardaki köylerin
Arap kadınları toplanarak zafer neşideleri okuyor ve ellerinde ne varsa cephe
gerilerindeki hastahenelere taşıyorlar. Meyveler, yoğurtlar, desti desti su, yün yataklar,
yorganlar, herşeyi, herşeyi...
* * *
Harbi Türkler kazandı. Bu bir meydan muharebesi idi. ingilizlerin o korkunç
topları, o mükemmel ordusu, dev gibi atlara binmiş süvarileri, er meydanında Türkün
sırtını yere getiremedi ve yüzgeri dönüp gitti. Bizde donup kaldık. Şu koca ingiliz
ordusunu paçavra gibi geri atan, mağlup eden işte o sessiz, sakin, terbiyeli, kuzu gibi
adamlar. İnsanları anlamak ne müşkül!..
Köyümüzün ilerisinde seyyar bir harb hastanesi kuruldu, bütün köylüler yatak
ve yorgan yardımı yaptıkları halde bizden bir çöp bile veren olmadı. Şuna dikkat ettim
ki, onlarda bizden bir şey istemedi. Demek ki tenezzül etmediler, bize inanmadılar.
Başkumandan Cemal Paşa'nm gayet gaddar ve merhametsiz ve üstelik de
yahudilerin düşmanı olduğu söyleniyor. O, Yafa'nın boşaltılması ve Taberiye'deki
76Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
yahudilere yapılan muamele hiç te hoş bir alâmet değil.. Şimdi bir de ingilizlerin bütün
bütün mağlûp olup buralardan çekildiklerini bir düşününüz, o zaman bu adamlardan
biri haydi defolun deyip de bizi palas pandıras buralardan sürerse o zaman vay
halimize!.. O zaman Polonya'daki rutubetli ev, küflü dükkhan, sefil hayat da bizim için
bir hayal olur.
Gelen haberlerden Türkler'in zaferlerinin kat'î ve muazzam olduğunu
öğreniyoruz. Ama köyümüzden geçen yaralı kafileler ve onların başındaki
kumandanlarda hiç de zafer gururu gözükmüyor. Yine eski sakin ve vakur halleri
devam ediyor.
Mozez diyor ki:
"— Siz birinci savaşa bakmayınız bu; İngilizlerin Türkleri bir yoklaması idi.
Noksanlarım bir tamamlasınlar da görünüz, bir hamlede Kudüs ve ondan sonra
soluğu Şam'da alırlar. Belki de İngilizler harbi mahsus kaybettiler, bu da bir plân
olabilir, bizim askerlik işine aklımız ermez, vazifelerimizi yapmağa devam edelim."
Artık baharla yaz arasında bir mevsim yaşıyoruz. Mayıs'da bizim görmediğimiz
alışımadığımız bir yaz, bir sıcak mevsim. Ekinler oldu, biçiyorlar. Meyveler, bademler,
üzümler kemale geliyor. Fakat bütün bu nimetlerin zevkini sürecek huzurdan
mahrumuz. Bir yanda top gürültüleri, bir yanda binlerce yaralının geçit resmi ve
görmediğimiz binlerce insanın ölümü ve kulaklarımız tıkadığımız ahu figanlar ve bizim
bunlarakarşı lâkaydımız hissizliğimiz ve nankörlüğümüz.
Belki bir gün gelecek bu yazıları okuyanlar diyecekler ki: Bir insan hakikatleri
bu kadar berrak bir şekilde görür, aleyhinde çalıştığı milletin alicenablığını ve
mertliğini gözleriyle bizzat müşahade eder de, nasıl olur da tabiatın ve vicdanının ters
istikametinde yürümeğe devam eder? Bu istifhamı ben çözemedim, benden
sonrakiler de çözemeyecek, geriye kalan sadece şu cümle:
Büyük ve uçsuz bucaksız İsrail devletî: Hududları Nil'den Fırat'a kadar
uzanan muhteşem imparatorluğumuz!...
15
Kimbilir, belki...
* * *
İki gündür ortalık yeniden sarsıldı. 1917 Mayıs ayına böyle sarsıla, sarsık
geldik. Top sesleri şiddetlendi yeni bir harb başladı. Öylesine şiddetli, öylesine
şiddetli, öylesine müthiş bir harb ki!.. Şiddetini buralardan duyuyor, dehşetini
buralardan hissediyoruz. Kıyasıya bir doğuş. Köyümüzden ve civardan geçen
yardımcı askerlerin gidişatına, çatılmış kaşlarına, insanda hayret uyandıran soğuk
kanlılıklarına bakıyorum da bunu tıpkı büyük fırtınalara takaddüm eden sessizliğe
benzetiyorum. Top sesleri bütün hıncıyla, bütün gürültüsü ile tepemizden patlıyor
gibi... Bunun karşısında insanlar nasıl dayanıyorlar, zor şey doğrusu. İşin fenası bizim
işlediğimiz çifte cinayetler değil mi?

15
Nilden-Fırat'a?
77Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Gelen haberler karışık, kimisi Türkler'in, kimisi de İngilizler'in harbi kazandığını
söylüyor. Anlaşılan henüz kat'î bir netice alınmamış.
Fakat gece yarısı köye gelen Kempinski acı bir haber getirdi. Türkler kafi bir
zafer daha kazanmış ve ingilizleri bozguna uğratmışlar!.. Arap köylüleri de böyle
söylüyorlar, top seslerinin azaldığı ve Türklerin yerinde kaldıklarına göre bu haber
doğru... Ne karanlık bir hayat, ne karanlık!...
Mozez bir vecize daha yumurtladı: Son gülen tam gülermiş... Ya son ağlayan,
bundan hiç bahsetmedi, galiba son ağlayış bir ölüm feryadı, bir matem ağlayışı
olacak!.. Ama kimin?!... O daha belli değil...
* * *
Türkler üst üste iki büyük meydan muharebesi kazandılar.Avrupalı müttefikleri
diğer cephelerde böyle zaferler kazanırlarsa ve büyük İngiltere ile müttefikleri harbi
kaybederse o zaman binlerce yıl süren intizarlar, ümitlere, hayallere, hülyalara
ebediyen veda etmiş olacağız. Ne korkunç bir vaziyet!..
Ortalık sıcaktan cayır cayır yanıyor. Bu gece bir İngiliz sihirli silahı bütün
Gazze ovasını korkunç bir dehşete boğdu. Kurşun işlemez, dere, tepe dinlemez bir
motor. Türk siperlerini çiğneyecek ortalığa korku saça çakmış...
16
Türkler bunun
karşısında acze düşecek korkudan teslim olacak zannediyorduk. Bir de ne işitelim:
Bu korkunç motor, tam bir Türk siperinin üzerine geldiği zaman, Türk topçusunun bir
tek mermisiyle param parça edilmez mi? Hayret... Gecelerin zifiri karanlığında, göz
gözü görmezken bu Türk topçusunun bu muvaffakiyeti ne ile izah edilebilir. Şimdi bu
aleti ellerine geçiren Türkler muhakkak ki; onun sırrrını çözecek ve benzerini mutlaka
yapacaklar, buda ayrı bir facia!..
Bu facialarla, hayallerle, kanla, ümitle, dikenle dolu yollarda, bu mânevi
bataklıklarda biz daha ne zamana kadar yürüyeceğiz. Yoksa bu yol bizi cehenneme
mi, yahud uçsuz, bucaksız uçrumlara mı götürecek. Hiç birşey bilmiyorum, hiç
birşey...
Bugün yeni ve hepsinden müthiş bir kara haber!.. Sara Ablayı Türkler
yakalamışlar. Şu, hiç bir şeyden habersiz gibi görünen, sakin yüzlerinde ve masum
simalarınada hangi manaların gizli olduğunu bilinmeyen Türkler!.. Moze diyor ki: Sara
Ablayı öyle döğmüşler, öyle işkenceler yapmışlar ki kadının bunlara nasıl tahammül
ettiğine şaşmamak mümkün değil! Türkler zavallıyı çini çıplak ederek vücûdunu
kamçı darbeleriyle delik deşik etmişler ve sonunda zavallı tabancasiyle intihar ederek
bu işkenceden kendisini kurtarmıştır.
17
Zamarin'de aziz ırkdaşlanmız Josef Tobin ile Naman Bolkent de yakayı ele
vermişler, akıbetleri kötü. Safed'de bir çok ırkdaşımız yakalanarak ordu karargâhına
sevk edilmişler. Demek ki, uyur gezer gibi zannettiğimiz bu insanlar hiç de o kadar
lâkayd ve uykuda insanlar değilmişler!..

16
Tanktan bahsediyor
17
Dayak ve işkence katiyyen yalan ve yahudi uydurmasıdır. Korkunç casus kadın Şahab
Vadisine kendisini atmak suretiyle intihar etmiştir.
78Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bu haberleri aldıktan ve manasız konferansları dinledikten sonra kendi halimi
bir düşünüyorum ve iliklerime kadar titriyorum. Korkuyorum. İşlediğimiz cinayetler
meydanda, birgün bizi el ense ederlerse kendimi nasıl müdafaa edebilirim. Hangi
meşru sebep, hangi mâkul mukadderat beni Sara Abla'nın âkibetinden kurtarır.
Siyonizm ve büyük İsrail ve David saltanatı heyhat! Heyhat!
Bu uğurda binlerce senedir, kaç bin kurban verdik, kaç bin felâkete katlandık.
Asırlar boyu iklimden iklime diyardan diyara sürüldük, itildik, kakıldık. İnsanların nefret
ve kinlerini üzerimize topladık. Firarlar, sürgünler, pogramlar bizim günlük hayatımız
oldu. Hiç birşey bizi yolumuzdan alıkoymadı. Hiç bir ders bize kâr etmedi. Musibetler,
facialar, felâketler, hakaretler bizi adam etmedi. İçime fena hisler doluyor. Anamın ve
hele babamın tazyiki, hahamların telkini, talmut... Bütün bunlar irademi öldürdü. Bir
saman çöpü gibi kendimi akıntıya kaptırmış gidiyorum. Viladimir'in aşkı öldü. Halet
yüzüme bile bakmadı.
Adnan kibar, asil ve zarif çocuk!.. O kadar da saf ve temiz. Ben onu bütün
kalbimle seviyorum o da beni seviyor. Şu mutaassıp, kaba, ruhsuz insanlar olmasa
ben bu çocukla evlenir ve Dünya'mn en mes'ud insanı olabilirdim.
Öyle korkunç ve kirli bir aşk içindeyim ki; ruhumla hissim birbirine zıd hisler ve
hareketler halinde... Bir insan bütün kalbiyle sevdiği, güzel, yakışıklı, asil bir gencin
ve onun mensup olduğu cemiyetin canına kasdeder mi?
Şuna inanıyorum ki; Adnan bu saf güzel delikanlı beni samimiyetle seviyor. O,
hiç ötekilere benzemiyor. Mahcup ve görgülü bir insan!.. Onun uzun parmaklı beaz,
yumuşak elleri vücudumda dolaşırken bir yandan içim titriyor bir yandan da
cehennem zebanisi gibi arkamda, kapkara, kop korkunç birer heyulanın bulunduğunu
düşünüyor, bu defa da korkudan titriyorum. Hakikatte ve görünüşte iki yüzlü bir oyun
oynamaktayım. İçime sorsalar ve onu okuyabilseler orada saf ve masum bir aşk
görülür. Bu tezatlardan ben değil benim kötü talihim ve o nisbette kötü ruhlu olan
babam ve anam mes'uldürler. Beni onlar bu uçuruma sürüklüyorlar. Ne aşkım, ne
güzelliğim, ne gençliğim bu kayışa firen olamıyor ve ben hangi korkunç akibete
yuvarlandığımı tam manasiyle hissediyorum. Bu bir hiss-i kablelvuku!.. Ve içimdeki o
korkunç ses haykırıyor:
“- Suzy! Cezanı çekeceksin! Aşklarınla, hiyanetlerinle birlikte
gömüleceksin!..”
* * *
Evet aziz okuyucu, bu genç yahudi casusu, bu güzel kız, henüz tazeliğinin
sihrini muhafaza eden dolgun göğsüne dokuz kurşun yedi ve ve bu facia perdesi
Öyle kapandı...
79

TÜRKİYEYE TUZAK ! YAHUDİ CASUSU SUZY LİBERMAN -1.BÖLÜM

2012-09-03T10:52:00.002-04:00

Yazan : Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Yahudi Casusu

SUZY LIBERMAN .

Bu eser: Genel Kurmay Başkanlığının tetkiki ile

ordu subaylarının okumasının faydalı olacağı

tesbit edilerek,

26 Mayıs 1935 tarih, 43782 sayılı tamim ile 40 000 nüshası alınarak Ordu'ya dağıtılmıştır.

Suzy Liberman’ı okurken bu günü göreceksiniz. Dün cephe arkasında idealleri
uğrunu ırz ve namusuna hiçe sayıp düşmanlarını (Müslüman Türk Evlatlarını) yoldan
çıkartıp hedefine ulaşmaya çalışan suzy’ler, bugün ise çağdaş yaşamda genç
beyinleri uyuşturup, heva ve heveslerine yölendiren suzyleri göreceksiniz. Üreticilik
çağına girmiş nice genç beyinler internet, tv, magazin, radyo, gazete ve sinamalar
aracılığı ile suzilerin tuzağına düşrülüp, tüketici olmaktan öteye geçmalerine müsade
edilmemektedir. Genç beyinler, bin bir türlü cilveleri ile birden çok cepheden taarruza
ugramaktalar. Bu taarruzun boyutu satırlar arasında sırıtacaktır.
Dün suzy yahudilerin arasından çıkmıştı. Bu gün bizden ve bizim içimizden
çıkıyormuş gibi gözükmete. Dün suzy bin yıllık israel için kendini feda etmekteydi. Bu
gün çağdaş Suzy’lerse para-şan-şöhret için yaptığı izlenimi vermekte. Bu gafiller
dünya çapındaki kapital çarka kendileriyle beraber binlerce taze ve üretken genç
beyinleri çekip sel gibi cehenneme akmaktalar. Gençlerse ülkelerine ve milletine
yaptıkları gizli ihanetin farkına varamadan Allah’ın kendilerine verdiği nimetleri heva
ve hevesleri uğruna harvurup harman savurmaktalar. Sanki gençlikleri hiç
bitmiyecekmiş gibi oyun çemberinde küçülüp gitmekteler.
Bu kitabı okurken çağdaş Suzy’leri düşünüp içine düştüğümüz düğümü
görecek ve elli sene sonraki evlatlarımızın manevi mes’uliyetinin altında ezilip kül
olmaktan nasıl kurtulabiliriz diye soracağız. Merham Cevat Rıfat Atilhan
yaşadıklarından bir kesidin, hikaye olsun kese dolsun diye değil, ümmet-i Muhammed
gözlerini açıp çevrelerinde dönen entrikaları görsünler diye yazmıştır. Bugün önü
kapalılıktan, ekonomik krizlerden şikayet eden bizler hiç bir çaba ve gayret
göstermemekteyiz. Aksine suzylerin tuzağına düşmekte, bizden sonra gelecek
ümmet-i Muhammedin daha büyük sorunlar altında ezilmelerine ve önlerinin
tamamen kapanmasına sebeb olmaktan öteye gidememekteyiz. Bu yolları açıp
onların daha çağdaş yetişip ülkeye ve millete faydalı insanlar olarak yetişmesini
sağlıyacak zemini oluşturmaktan habersiz şehevani arzularımıza esir olmaktayız.
Okuyacağınız bu kitap, size bugün dünden daha fazla entrikaların cevremizde
döndüğünü gösterecektir. Dün israili kurmak için kendilerini feda edenler, bugün
oranın bekası ve sürekliliği için mücadelelerini sürdürdüklerini hissedeceksiniz. Dün
onları Kudüs’e taşıyan ve orada refah içinde yaşatan paraların, bugün düşmanlarının
keselerini akıpta kendilerinin karşısında güç olmamaları için nasıl eti kemiğe katıp
çalıştıklarını Cevat Rıfat’ın düne anlatan kalemiyle şahit olacaksınız. Ve şunu da
inşaallah göreceksiniz:
“Düşmanı hep dışarda aradık. Kendi içimize yönelip, kendi nefsimize bakmayı
hiç akıl edemedik. Halbuki düşman içimizdeydi.
1
Ve yetmişiki şeytan gücüyle bizi
kendimizden uzak yaşantıya kaptırmak peşindeydi.” Düşmanımızı yani kendi
nefsimizi
2
gördüğünüzde Çağdaş suzylerin içimizdeki gerçek casuslarınıda görmüş
olacak, çağdaş suzileri kalp sarayımızda saklayan, yeri geldiğinde bizleri onlarla
avutan casusla mücadele için silahları kuşanacaksınız. Bu kitap sizlere Çağdaş
Suzilerin öncülerinden biri ve en meşhurunu anlatacak. Öncüleri ile mücadelede

1
“Doğrusu insan kendi nefsini görür,” (Kıyame 14)
2
Nefisle Alakalı bazı Ayetler - 4:111, 4:135, 5:30, 12:23, 12:53(Nefsin kötülük emrettiğine dair),
13:33,17:14, 18:29 (Kalp zikrinde davam etmeye emreder)

sağlam bir inanç ve misyon yeterken, bugünün suzileriyle olan mücadelelerde ise
Ancak kişinin kendi nefsini yenip ruhuna ve ideallerine kuruması ile olabilir.
Nefsimizle mücadelede, bizlere Allah’ın ayetlerini okuyan bizleri temizleyen, kitap ve
hikmeti öğreten Allah Rasulü ve O’nun sevgilileri ile aramızdaki rabıta ve bağı
kestiğimizde felaketler ve acılar arka arkaya takip edecek ve bizden öncekiler de
olduğu gibi apaçık bir sapıklık içine düşevereceğizdir.
3
Cevat Rıfat Atilhan bu kitabında, harblerde kılınç ve imandan da öteye
gidildiğini bizlere göstermektedir. Bunun kişinin kendi nefsiyle olan mücadelenin
olduğunu sizlere yukarda birazda olsun ifade ettik.
4
Bu kitabı yazıp bizlere büyük ışık
tutan ve yaşadıklarının kendisiyle toprak olmaması için çok sevdiği kalemiyle
mücadele eden Merhum Cevat Rıfat Atilhan’dan Allah Razı olsun. Ruhu şaad ve
mekanı Cennet olsun.
28 Mart 2003 Cuma
www.atilhan.cjb.net
BİYOGRAFİ
Osmanlı'dan günümüze uzanan çizgide İslâm'ın bayraktarlığım yapan isimler
biliriz. Yaptıkları veya yazdıkları ile birşeyler bırakanlar arasında Necip Fazıl'lar,
Osman Yüksel'lerr ilk anda adı aklımıza gelenler oluverir.İşte hakikati haykıranlardan
biri de yazdığı eserler ile toplumu yahudilik, Siyonizm, tarihi bazı gerçekler
konusunda aydınlatan Cevat Rıfat Atilhan'dır.
Osmanlı Devleti'nin son dönemlerinde 1892 yılında dünyaya gelen ve genç
yaşta ordu saflarına atılan Cevat Rıfat Atilhan, Balkanlar'dan, Sina cephesine,
Zonguldak cephesine kadar birçok bölgede büyük kahramanlıklar göstermesiyle
bilinir. Cevat Rıfat'ın sivil hayatı da vefatına kadar yine mücadele içinde geçmiştir.
Cephede maharetle kullandığı kılıcını sivil hayatında bırakarak kalemine sarılan
Cevat Rıfat, yazdığı 74 eser ve binlerce makale ile bu ülke insanına masonluk,
siyonîzm tehlikesini ve entrikalarını anlatmıştır.
Cevat Rıfat Atilhan, İstanbul'un Süleymaniye Camii ile Şehzade Camii
arasındaki tarihi Vefa semtinde dünyaya gelir. Şam Mutasarrıfı Hasan Rıza Paşa'nın
oğlu olan Cevat Rıfat, dedesi Bosna-Hersek Beyi Hurşid Paşa'nın arzusuyla Kuleli
Askeri Lisesi'nde okur. 1912 yılında yirmi yaşındayken Harbiye'den mezun olan Cevat Rıfat, kendisini bir anda Balkan Harbi içinde bulur. Edirne muhasarası sırasında
esir düşer. Sofya'da bir süre tutulan Cevat Rıfat daha sonra İstanbul'a dönerse de
savaşlardan yakasını kurtaramayarak Osmanlı'nın kaderine ortak olur. Arnavutluk
harekatı, Suriye, Filistin, Sina cephelerine, Birinci ve İkinci Gazze meydan mu-

3
“O'dur ki ümmiler içinde, kendilerinden olan ve onlara Allah'ın âyetlerini okuyan, onları temizleyen,
onlara kitap ve hikmeti öğreten bir Peygamber gönderdi. Oysa onlar, önceden apaçık bir sapıklık
içinde idiler.” (Cuma Suresi – Ayet:2)
4
Nefs ile olan mücadeleyi Rasulüllah efendimiz Uhud harbi dönüşünde “Küçük harbden büyük harbe
dönüyoruz” diyerek de bizlere bildirmiştir.

harebelerine katılan Cevat Rıfat, özellikle Filistin'de yahudileri tanıma fırsatı bulur.
Daha sonra yazacağı kitaplarda bu dönemin etkileri büyük olur.
FİLİSTİN'DE YAHUDİLERLE İLİŞKİ
Cevaf Rıfat, Filistin cephesinde vatani vazifesini yaparken, orduyu geriden
hançerleyen vatan hainleri ile uğraşır. Bu hainler, Osmanlı'nın sinesini açtığı
siyonistlerdir. Cevat Rıfat, 1909'dan sonra Filistin'e yerleşen yahudi köylerinin yekûn
olarak ordu aleyhine casusluk yaptığım amansız takiplerle ortaya çıkarır, elebaşlarını
bizzat idam ettirerek bu cephede mukadder o!an mağlubiyeti önler.
Birinci Dünya Savaşı'nın Osmanlı Devleti aleyhine neticelenmesi üzerine
Mersinli Cemal Paşa ile Konya'ya gelen Cevat Rıfat, Milli cephenin kurulmasını
sağlar ve bu arada İsparta Demiralayı ile Afyon'da Çelikalayın kuruluşlarına yardımcı
olur. Mersinli Cemal Paşa ile İstanbul'a dönen Ceval Rıfat Halife Sultan Vahdeddin ile
görüşür ve makamından ayrılışında Ferit Paşa kabinesinin emri ile tevkif edilerek
Bekir Ağa bölüğünde hapsedilir ve idama mahkum olur. 2 Ekim 1918 günü Mersinli
Cemal Paşa'nın Ferit Paşa kabinesini devirerek Harbiye Nazırı olmasıyle hapisten
kurtulur ve Harbiye Nezaretine yaver olur. 1919 yılında Zonguldak'a gelerek milli
mücadeleye katılan Cevat Rıfat, Zonguldak Bartın Ereğli havzasında 12 bin kişilik ilk
milli kuvvetleri oluşturur. Bu bölgede kömür havzalarının değerini anlayarak
yerleşmeyi hedefleyen Fransızlara karşı mücadele eden Cevat Rıfat, Fransızları
Sapça geçitlerinden Karadeniz'e sürer. 1920 yılında TBMM tarafından Milis
Generalliğe terfi eder.
Milli Mücadele'nin zafer ile bitmesi üzerine ordudan istifa eden Cevat Rıfat,
sivil hayata, çok sevdiği mukaddes bir davaya, basın hayatına atılır. Muhtelif
gazetelerde yazdığı onbinlerce makale ve 74 kitabı ile İslamiyet, farmasonluk,
yahudilik, Siyonizm, ve milli mücadele üzerine eseri kaleme alır.
Cevat Rıfat, Türk milletin kendisini uşak gibi kullanan ve sömüren
meperyalizmin, kapitalizmin ve komünizmin mucidi olan dünya yahudiliğinin gizli
yönlerini ve gayalerini sırlarını açığa vurur. Yahudilerin dünya hakimiyetini ele
geçirmek için kurdukları mason dernekleri, rotary kulüpleri, lions kulüplerini bütün
açıklığıyla ifşa eder.
Cevat Rıfat, Türk siyasi hayatında halk tabakalarına inerek İslam ve Türk
düşmanı olan Masonluğu tanıtan ilk Türk siyasilerindendir. Bu gerçek, sadece
Türkiye'de değil, dünyanın birçok yerinde kitaplarının tercüme edilmesiyle kendini
gösterir.
Cevat Rıfat Atilhan, son olarak 1964 yılında Mogadişu da toplanan İslam
Devletleri kongresine katılarak kongrenin İcra Komitesi başkanlığına seçilir.
"Farmasonluğun maskesini çatır çatır yırttım." diyerek Islanıi vazifesini
yaptığını gurur ile söyleyen Cevat Rıfat Atilhan, 4 Şubat 1967'de hayata veda eder.

HEDEFİ İSLAM DÜŞMANLARININ BİLİNMESİYDİ

Ölümünün 28.nci yılına ulaştığımız Cevat Rıfat Atilhan, hayatını yüzyıllarca
İslam'ın sancağını taşımış Osmanlı Devleti'nin yıkılmasında etken olan Siyonist ve
mason örgütlerinin toplum tarafından bilinmesine adamıştı. Kaleme aldığı 74 kitabının
büyük bir bölümünde hep bu konulara değinmekteydi. Resmi tarihin empoze ettiği
bilgilerin canlı şahidi olarak ele aldığı İnönü savaşları, 31 Mart vakası, İttihat ve
terakki tarafından işlenen cinayetler gibi konulara farklı bir bakış acısı ile yaklaşmış
ve bu olaylarda gizli kalan yönleri ifade etmekten uzak durmamıştı. İnönü
muharebeleri ile ilgili anlattığı anılarında İsmel İnönü hakkında anlattıkları oldukça
ilginçtir.
Cevat Rıfat, "Bütün Açıklığı île İnönü Savaşları" adlı kitabında İnönü'den şöyle
bahseder: "Bu hengâmede İsmet Bey'in ismi dahi yoktu. O böyle bir zaferden asla
ümitvar olmadığı gibi, Milli Mücadele diye bir teşebbüse girişmenin dahi tamamıyle
aleyhinde idi. Fiili hareketlerin henüz başlamamış olduğu bir dönemde, mütareke
senelerinde ben harbiye nezareti yaveri, kendisi de aynı nezaretin müsteşar muavini
idi.
Bir gün, eski Sekizinci Kolordu Kumandanı ve mumaileyhin eski arkadaşı Alî
Fuad Bey ile (Ali Fuad Erdem) birlikte İsmet Bey'in Süleymaniye'deki evine gittik. Bizi
kapıda karşıladı ve ilk söz olarak mukaddimesiz ve girişgâhsız, 'Artık hiç bir hareket
muvaffak olamaz, ve netice veremez. Paşaya teklif ediniz. Bir sulh heyeti kurulsun,
Avrupa'ya gidelim bu işi ne pahasına olursa olsun bîr neticeye bağlayalım. Ben
müşavir, siz de muavin olarak gideriz."
BAĞNAZ ANTİSEMİNİST DEĞİLDİ
Kaleme aldığı 74 kitabın büyük bir bölümü yahudilik üzerine demiştik. Filistin
Cephesi'nde yahudilerle oldukça içli dışlı olan Cevat Rıfat, yahudi köylerinin Osmanlı
ordusu aleyhine çalışmalarını görmüş ve bu konuda elebaşlan yakalatarak
cezalandırmıştı.
Cevat Rıfat, 'Millet olarak 15. asırda katliamdan kurtardığımız sinemizde
kendilerine barınma hakkı tanıdığımız bir milletin nasıl bir engerek yılanı olarak
zamanı gelince bizi soktuklarını gördüm' dediği eserlerinde 'Suzy Liberman,
Simi Simon gibi yahudi casuslardan. Sultan Abdülhamid'ten toprak almaya
çalışanlara kadar yüzlerce Örnek getirir.

Millet olarak 15. asırda katliamdan kurtardığımız, sinemizde kendilerine
barınma hakkı tanıdığımız bir milletin nasıl bir engerek yılanı olarak zamanı gelince
bizi sokup mahvetmek istediğinin en açık izahını bu eserde bulabileceğiz. Bu eser
Siyonizmin Filistinde yahudi devleti kurması için giriştiği türlü nimetleri ile beslendiği
bir memlekette o millete karsı alçakça irtikap ettiği korkunç cinayet, hıyanetleri izah
eden bir kaç sahifeden ibarettir. Hakiki Suzy Liberman vak'asını okuyup öğrenmek
tarihteki lâyık olduğu yerini belirtip milletin istifadesine sunup en büyük hizmeti
yapmak isteyen münevver ve vatanperverlerin, Arşiv dairesinde mevcut Suzy
5Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Liberman dosyasını dikkatle okumaları lâzımdır. Bu eser o dosya yanında çok küçük
fakat hizmet bakımından kıymeti çok büyüktür.
Uzun yıllar milletimize, gençlerimize, Filistin Cephesinde Arapların müslüman
kardeş dediğimiz: kimselerin bize hiyanet ettiklerini, geriden hançerlediklerini
Propoganda etmişlerdir. Bu Propogandayı dünya çapında idare eden Siyonistler,
aksine İslâm-Arap memleketlerinde de aynı şekilde arap memleketlerinde Türk
idaresinin zulüm vesairesinden dem vurup onlarıda bize düşman etmişlerdir. Niçin?
Çünkü Siyonizmin gizli kararlan, Osmanlı devletini yıkıp Filistin'de Yahudi devletini
kurma Plan ve gayelerini, Filistin'de Ordumuza ve milletimize karşı giriştikleri korkunç
cinayetleri, hiyanetleri gizlimek içindir.
Basel'de toplanan dünya yahudileri Siyonizm denilen teşkilatı kurmuşlardır. Bu
Kongrede alınan karara göre Siyonizm kabaca manâsıyle yahudilerin bir millet olarak
Filistin'de tekrar yerleşmek için yaptıkları teşkilatlı gayretten doğan hareketin adıdır.
Yine bu Kongrede alınan karara göre, Filistinde yahudi devletinin kurulmasına en
büyük engel Osmanlı devletidir. Bu devletin behamahâl yıkılması lâzımdır.
Türlü bahanelerle Filistinde muhaceret ve orada arazi satın almalarına
müsaade için merhum Sultan Abdülhamid Han'a müteaddit müracaatlar müsbet bir
netice vermemiştir, merhuma 20 Milyon Altın, 12'si şahsına, 8'i hazineye ait olmak
üzere rüşvet teklif edilmiştir. Aldıkları cevap huzurdan kavulmak ve vatan toprakları
satılamaz alındığı fiyata verilir, olmuştur, keza tapu dairelerine de yahudilere Arazi
satılmasını yasaklamıştır, Merhum Abdülhamid han’ın sert hareketleri, Siyonistlerin
yıkıcı faaliyetlerini artırmış, Padişah ve Devleti yıkmağa kafi karar almışlardır. Bütün
yasaklara rağmen 1882 de Filistin'e 3000 kadar yahudi girmiştir. Bu suretle Filistine
gelen Yahudi muhacirleri artık hacılık ibadet İçin değil, düpedüz memlekete iskân
Coloniser etmek için geliyorlardı. Bu hal yahudi alemi için İsrail Yurdunun ele geçirilmesine başlangıç sayılabilecek muslihane bir hululdü... Böylece 1882 de yafa
civarında mevcut Mikve İsraelden sonra Rişan. le Zion, daha sonra Zihrav Yakov,
Raş-Pina ve Pitah-Tikva gibi küçük koloniler kurulmuştur. Celal Tevfik Karasapan:
Filistin ve Şark Ül-Ürdün Cilt 2 sahife 38-1890 Pariste Merkez Komitesi teşkil
olunmuştur. Bu komite yukarda saydığımız kalemleri himayesi altına almış ve bu
harekete Baran Edmandde Ratchild arka vermiş oluyordu. 1914 de Filistin'deki köylü
yahudilerin yansı "Ratchild Grubu" namı altında bu zengin yahudinin himaye ettiği
kolonilerde yaşamakta idi. Rachild bu kolonilerin idaresini J.C.A. remizleri altında
tanınan Jevish Calanisatian Assriatian'a devretmiştir. Bu kuruma 1891 de Baran
Hissch 2 milyon ingiliz lirası hibe etmiştir. Osmanlı Hükümetinin 1888-1900 yılları
arasında Filistin'e yahudi iskânına daha uzun müddet müsamaha olunamıyacağını
ilân etmesi üzerine (Düveli Muazzama) denilen devletler tarafından Protesto edilmiştir.
1912 Meşrutiyet meclisinde bu mesele ortaya konmuş ve o sene Filistin'deki Osmanlı
Makamlarına ecnebilerin Osmanlı Topraklarında yer sahibi olmalarının memnu
olduğu yolundaki talimat verilmiş ve bu memnuşiyetin sıkıca tetkiki istenmiştir.
Bütün bunlara rağmen Filistinde 12.000 nüfusu olan 42 yahudi kolonisi
meydana gelmiş ve bunların senelik geliri 200 bin İngiliz lirası ve sahip oldukları arazi
ise 100.000 m
2
idi. 1881 de Kudüs'te 14.000 Yahudi varken 1914 de bu miktar
45.000'i bulmuştur. Böylece 1909 da Bahar tepesi manasına gelen TelAviv şehri,
yahudi şehircilik şirketi tarafından kurulmuştur. Böylece 1914 yılında Filistindeki
yahudilerin miktarı 80.000'i bulmuştur ki, kendilerini Osmanlı camiasından büsbütün

ayrı tutup kendilerine mahsus numune çiftlikler mektepler ve hayır kurumları tesis
etmşilerdir.
Merhum Filistin cephesinde vatani vazifesini yaparken ordumuzu geriden
hançerleyen vatan hainleri ile de uğraşmış, onların hıyanetlerini tesbit ve mesullerini
derhal divanı harbe verip idam ettirmiştir. Bunların içinde dünya çapında şöhreti haiz
yahudi casuslan mevcuttu, Simi Simon, Suzy Liberman vesaire ki yahudiler bunların
her biri için binlerce, on binlerce altın rüşvet teklif etmişlerdir. Taki idam olunmasınlar
diye. Fakat Cevat Rıfat, pek az kimseye nasip olan büyük bir vatanperverlikle önüne
serilen, kendisini ve aile efradını uzun yıllar refah içinde yaşatacak serveti reddetmiş,
hainler layık oldukları akibete kavuşmuşlardır.
Ne hazindir ki askerlik hayatından çekilip sivil hayatta da kalemi ile bu vatan
hainleri ile mücadeleyi kendisine şiar edinen Cevat Bey, hayatın çok kahrını çekmiş,
ne işe atılmışsa yahudi ve onların maşası olan masonlarca türlü felâketlere duçar
edilmişdir.
Avrupanın zamanın en kudretli devleti olan Hitler Almanyası, Merhmun
yahudiler hakkındaki düşüncelerini bildiklerinden Almanya'ya davet edilmiş, büyük bir
itibar gösterilmiş, Hitler ile tanıştırılmış ve emrine açık ve istediği kadar para
çekebileceği çek verildiği halde bunların hiç birisini kabul etmemiştir. O bildiği yolda
memleket ve millete sırf Cenabı Allah'ın rızasını istihsa için çalışmıştır.
Fakat merhum ne kadar dürüst ve temiz haraket etse düşmanları onu adım
adım takip etmekte olduklarından, bu defa 2. Cihan harbi içinde Cevat Rıfat
Almanlardan milyonlarca lira para aldı diye iftiradan da çekinmemişlerdir. Zamanın
idaresi bu ihbarı nazara alıp derhal merhumu tevkif ile, askeri mahkemeye sevketmiş,
aylarca mevkuf kaldığı gibi aile efradı da perişan olmuştur. Vaktaki merhum Maraşal
Çakmak işe müdahele ile, o zaman genelkurmayda askeri hakim olan Şevki Mutlugil
Paşa'yı tahkikata memur etmiş ve bu faziletli hakimde derhal İstanbul'a gelip
tahkikata el koymuştur. Çok hürmet ettiğim Şevki Mutlugil Paşa'nm kendi ifadesine
göre, (etraftan malumat topladım. Subaylar ile konuştum. Dediler ki milyonlar aldığını
bilmeyiz. Ancak burda kendisine verilen taynın bir kısmını kesip dilim yapıyor, kurutup
ziyaretine gelen zevcisine veriyor. Evine gittim. Çoluk çocuğunun durumu çok perişan.
Hemen tahkikatı bitirip beraat kararı verdim. Karardan bir nüshayı merhum maraşala
götürdüm. Okurken gözyaşlarını tutamadı, dosyadaki kararın aslı göz yaşı ile ıslaktır.
Biz kimlerle uğraşıyoruz dedi ve 2000 lira hediye gönderdi...) İşte merhum böyle idi.
Fakat düşmanları onu nelerle nelere benzetmediler. Çünkü kalem ve fırça
düşmanlarının elinde idi.
O bunlardan zerre kadar yılmadı. Hayatının sonuna kadar mücadelesine
devam etti. Simi Simon, Suzy Liberman'ların Filistin cephesinde, genç zabit Adnan ve
arkadaşlarını yoketmelerinin, kahraman bir ordunun arkadan hançerlenmesinin
intakımını almağa uğraştı.
Devlet arşivlerinde, şüphesiz büyük tomarlar teşkil eden bu casusluk
hâdiselerini bu kitapla milletinin, zabit kardeşlerimizin önüne sermek istedi. Bunda da
muvaffak olmuştur.

Ne mutlu onaki harp meydanlarında kılıcı ile, Sulhde kalemi ile milletine
memleketine ve dinine şerefle, fedakar ve feragatle hizmet etmiştir. Ruhu şad ve
makamının Cennet olmasını Cenab-ı Allah'dan temenni ve niyaz eylerim.
8.11.1968 Cuma
Avukat M. Fazlı Akkaya
SÖZ BAŞI
1935'te bastırdığım "Suzy Liberman" adlı eser Erkân-ı Harbiye-i Umûmiye
riyâsetince tekik edilmiş ve yararlı görülerek 26 mayıs 1935 tarih ve 43782 sayılı
remizle subaylara tavsiye edilmiş ve bütün birliklere tevzi edilmiştir.
Bu defa meşhur casusun hatıra defteri de ilâve edilerek tekrar milletin nazarı
ibretine arz edilmiştir. Bu kitap bir müddet evvel siyonizmin propagandası
mâhiyetinde olmak üzere Dünyanın her yerinde bir ânda milyonlarca nüsha olarak
bastırdığı "Anna Frank'ın Hâtıra Defteri" kitabına benzemez. O yalan bu ise,
gözümüzün önünde geçmiş hakikî bir facianın tâ kendisidir.
Bu eserimizin hakikî olduğu, Erkân-ı Harbiyemizin tetkiki ve hâdiseyi gözleriyle
gören silâh arkadaşlarımızın şâhadetleriyle sabit olduğu halde, ötekisinin Yahudilerin
hayali mahsûlü olduğu aşağıdaki izahla sabittir:
Birleşik Amerika'da çıkmakta olan "The Gross and the Flag" gazetesinin 18.
yıl 9. sayı 18. sahifesinde ve yine Amerikada National Economic Concil Bulletin'in
15 Nisan 1960 tarihli sayısında ve İsveçte Stokholm'de çıkan Pria Ord gazetelerinde
Anna Frank hakkında aynen şu yazılar okunmuştur:
"Tarihte bir çok efsâne bulunur, fakat An Frank rezaleti gibi olanı görülmemiştir.
Bu efsâne tamamiyle Yahudi kafasından çıkmıştır. Bu eseri yazan Mayer Levin,
bizzat An Frank ismini de bir kızın kendi yazdığı şaheserle hiç bir alâkası
olmadığını bildirmiştir. Bu sebeple New-York âli mahkemesine müracaat etmiş;
An Frank adlı bir kızın bu eserle alâkası olmadığım isbat etmiş ve An Frank'ın
babası geçinip bu sayede film, radyo, televizyon şirketleri ve neşriyat
evlerinden muazzam para sızdıran Mösyö Frank, âli mahkeme karatiyle eseri
yazan Mayer Levin'e 50.000 dolar tazminat vermiştir.
Resmî şekilde yalanlanan uydurma ve tamamen hayalî bir propaganda eserine
mukabil, yüzde yüz hakikat olan ve koca bir Türk ordusunun gözü Önünde
cereyan etmiş; âdil ve âlicenap asker hâkimlerin kararlariyle kesinleşmiş hakiki
bir faciayı olduğu gibi ve bütün çıplakığıyle halk efkârına, medenî milletlere,
tarihe ve hak seven bütün insanlığa hediye etmeği şerefli bir insanlık vazifesi
bildim.
Kitaba koyduğumuz imza, bu eserin ciddiyetine ve doğruluğuna başlıca teminattır.
Cevat Rıfat Atilhan

SUZY LIBERMAN'IN HATIRA DEFTERİ
1333(1917) senesi büyük boğuşma (cihan harbi) son bulmamış ve 334(1918)
senesi henüz başlamıştı.
Çöllerde ve Filistin topraklarında tatlı ve ılık bir rüzgâr esiyordu. O sırada bütün
Dünyada hüküm süren karakıştan bu iklimde eser yoktu.
Bilâkis buradaki insanlar bütün yaz sıcaktan çektikleri azabın kefareti gibi
munis ve serin bir hava içinde dinleniyorlardı.
Cephelerde de aynı ılık rüzgâr esiyor ve aynı tatlı sükûnet vardı.
Askerler yorgunluklarını dinlendiriyor, noksanlarını tamamlıyor ve yaralarını
tedavi ediyorlardı.
Cephenin bu manidar sessizliği havanın bu lâtif hali aylarca müşkül
muharebeler geçirerek ölümü kanıksamış ruhlara ümitler ve yeni neşeler dağıtıyor.
Bu anda her şey unutulmuş, her yara sarılmış ve her hastalık tedavi edilmişe
benziyordu.
Bütün bu nikbinlikler, hoş bir koku ile esen sonbahar havasının eseriydi.
Sanki füsûnlu bir el Arz-ı Mev'udun kana bulanmış toprakları üzerinde
dolaşmış kederleri dindirmiş, kırık gönülleri avutmuştu.
Güneş yaz aylarında olduğu gibi vahşi ve hırçın değil, munis ve müşfikti.
BU vaziyette İnsan, yarın kopacak kıyameti, dökülecek kanları düşünmüyordu
bile.
Hayat bazan rüyaya ne kadar benzer!..
* * *
Ateş ve güneş diyarının zümrüt gibi yeşil bir sırtına dayanan HUDEYRA
adındaki yahudi köyü çok lâtif meyiller ve güzel manzaralarla önünde uzanan araziyi
ayakları altına sermişti.
Her biri, bir kaç saat ilerde kuru toprak üstünde yatan askerlerin çektiği
müşkülâtla alay eder gibi duran zarif ve bahçelikli evler Lehistan'dan Türk Milletinin
müşfik ve asil sinesine sığınmış olan Polonya yahudilerinin meskenlerini teşkil ediyor.
Sekizinci Cevat Paşa ordusunun sağ cenah gerisine isabet eden bu koy bu
mevsiminde hazin bir şîriyet erzediyor.
Muntazam açılmış sokakları süsleyen küçük villaların önündeki bahçeler bu
iklimin hayatbahş sıcaklığile renklerine koyulaştırmış ve güzelleştirmiş. Hafif bir
rüzgâr bu tatlı çiçek kokularını etrafa yayıyor. Köyün biraz ilerisinde çadır kurmuş
olan binbaşı Hakkı Bey kumandasındaki Sekizinci Ordu tâlim alayı da tabiatın
lûtfundan bu kadarcık olsun istifade ediyordu.
9Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
* * *
Alay yaveri Adnan Bey ceylân gibi bir arap atı üzerinde köyden geçerek
karargâha gidiyordu. Duvarları sarmaşıklar ve balkoniyle bahçesi envai çiçeklerle
süslü bir evin önünden geçerken iki koyu lâcivert göz bütün benliğini bir anda manyetize eden sihirli bir elektrik cereyanı gibi mevcudiyetinidolaşmış, genç ve yakışıklı
zabit sanki olduğu yere mıhlanmıştı...
Çevik arap atı sar'aya tutulmuş bîçareler gibi yerinden kıpırdayamıyordu.
Adnan'ın çiçekli balkonun pencereleri arkasından gördüğü bu bir çift lâcivert
göz uzun boyu, mevzun endamı, ince beli, parlak kumral saçları ve mahir bir
ressamın fırçasından çıkmış gibi yakıcı bir kavis ile uzanan kaşları, beyaz teni,
mütenâsip burnu, uzun parmaklı güzel elleri ve bütün bu güzelliklere taş çıkaran çifte
gamzesiyle SÛZY LİBERMAN adında on dokuz yaşında bir yahudi kızının eşkâlini
tasvir ediyordu.
Suzy hiç farkında olmamış gibi Adnan'a tatlı bir tebessümle yüz gösterdi ve
çifte gamzesini çukurlatarak süzüle süzüle ve kırıta kırıta balkondan içeri girdi. Bu iki
sehhar gözün cazibesi Adnan'ı yıldırımla vurmuş gibi idi. Genç subay iradesini
güçlükle elde eden insanlar gibi hayvanını mahmuzladı ve karargâha doğru
uzaklaşmaya başladı.
Vazifesine döndüğü zaman alay yaveri kendisini tamamiyle hurdehaş buldu.
Bu bir tek bakışın sersemliği günlerce üstünden gitmedi.
* * *
— "Siz burada... Böyle... Yalnız..."
Adnan sözünü tamamlıyamadı ve cümleyi muntazam söyleyemedi. Bu
beklenmeyen tesadüf onu derin hayretlere ve heyecanlara düşürmüştü. Tâlim yerine
giderken hayalinden bir dakika eksik etmediği bu güzel mahlûku yolun üzerinde hafif
meyilli bir çimenlik üzerinde dolaşırken görmüştü. Orası pek tenha idi. Suzy kır
çiçekleri toplamakla meşguldü. Fakat öyle munis ve yakıcı bir bakışla genç zabiti süzmüştü ki; Adnan bundan cür'et alarak, âdeta kekeler gibi sormuştu:
— "Siz... Burada... Böyle... Yalınız..."
Yahudi kızı bu ilk suale yüzünde tatlı pembelikler ve vücûdunda tahrik edici
eğilmeler yaparak lisan-ı haliyle cevap verdi.
Bu lisanı halde en kuvvetli bir hatibin nutkunu gölgede bırakan bir talâkat vardı.
İkisinin de tavırlarında birbirini çok sevmiş insanların samimiyeti okunurdu.
Adnan, uzun boyu ve mütenâsip vücudu, iri ve parlak gözleri ve muntazam
eşkaliyle tam mânasiyle bir erkek güzeli, bülent ve levent bir Türk zabiti idi...
Erkeklik cesaretini bir araya toplayan Adnan kıza tekrar sordu:
"— Bu hüsn-i tesadüfe çok sevindim matmazel! Böyle tenha kırlarda ne
arıyorsunuz?"
"— Kır çiçekleri topluyorum."
"— Demek kendiniz gibi güzel ve kendiniz gibi saf çiçekleri seviyorsunuz..."
10Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Yahudi kızı güzel ağzının içine sıralanmış inci gibi dişlerini göstererek
büyüleyen bir tebessümle mukabelede bulundu. Gamzeleri bir defa daha gencin içini
tutuşturdu.
"— Size böyle her vakit kırlarda rastlamak hoş bir saadet olacak...
"—- Benim için de öyle..."
Anlaşılan duyguları karşılıklı idi. Demek ki; bu kız da Adnan'ı seviyordu. Ve
ihtimal ki; kendisini görmek için böyle tenha kırlara çıkmak cesaretini göstermişti.
Genç Türk atından yere atladı ve hayvanının dizginini kolunun arasından
geçirerek kıza biraz daha sokuldu.
"— İsminiz nedir matmazel? "
"— Suzy."
"— Ne tatlı isminiz var...'
"— ...................................."
"— Ne zamandan beri bu köyde bulunuyorsunuz?"
"— Beş seneden beri."
"— Aslınız nerelidir matmazel?"
“— Varşovalıyız efendim."
"— Otuz dokuz numaralı evde oturuyorsunuz değil mi?"
"— Evet otuz dokuz numara..."
Bu muhavere genç zabiti genç kıza biraz daha yaklaştırdı. Karşı karşıya,
burun buruna idiler. Adnan tereddüt ve ihtiyatla yavaş yavaş kızın eline uzandı, güzel
eli avuçları içine aldı, okşadı, okşadı. Hiç bir mümanaat (karşı koyma) görmedi.
Bil'akis tatlı bir penbelik yeni baştan kızın yüzünü dolaştı, Adnan'ın sinirlerini
kamçıladı. Bu sıcak iklimin harareti altında oldukça kavrulmuş olan sinirler bu kritik
vaziyette daha fazla gerilmişti. Alay yaveri kızın iki elini de avuçları içine almış yahudi
dilberini biraz daha kendine çekmişti.
Bunaltıcı bir buğu zabitin kafasını büyüledi ve iradesi elinden giderek
dudaklarını kızın yanaklarına yapıştırmak istedi.
"— Rica ederim yapmayınız."
Umulmayan bu mümanaat delikanlıyı biraz şaşalattı.
"—Sizi rahatsız ettiysem, affediniz!"
"— Hayır bilakis."
"— Peki niçin aşkıma gem vuruyorsunuz?"
“— Henüz sırası değil de onun için..."
Demek ki iş sade sırasını bulmak meselesine gelmişti. Öyle ise artık
muvaffakiyet kafidir.
Duygulan ve düşünceleri pek saf olan genç zabit yarı mütereddit yarı memnun
bir neş'e içinde sustu ve önüne baktı. Bir çok dakikalar yahudi kızının eli avuçlarında
sessiz kaldılar. Suzy başını biraz kaldırdı, uzun kirpikli ve hareli lâcivert gözlerini
manalı bir tarzda Adnan'ın yüzüne çevirdi ve:
"— Müsaadenizle" diye kekeledi.
11Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Bir daha ne zaman görüşeceğiz Suzy?"
“—İlk fırsatta."
“— Bu fırsat çok uzamaz değil mi?"
“— Hayır uzatmayız."
"— Öyle ise Allaha ısmarladık..."
Ve ayrıldılar... Genç Türk çevik bir hareketle atına atladı mağrur ve
mütebessim, memnun ve müsterih atını kırlara doğru sürdü.
Türk zabiti bir casus kızın iğfalkâr tuzağına düşmüştü...
* * *
Günler geçti. Adnan'ın gözleri her gün kırlarda Suzy'yi aradı. Fakat heyhat.
Belki on gün ne yolu üzerinde ne de kızın evinin önünden geçerken ona raslamak
mümkün olmadı. Bu sükût genç zabitin kalbine saçılan kıvılcımları tutuşturmakta idî.
Meşhur bir psikoloji nazariyesine göre "ayrılık, tıpkı rüzgâr gibi hafif ateşleri söndürür
ve fakat büyük ateşleri alevler" dedikleri gibi bu "bir kaç günlük ayrılık Adnan'ın
kalbindei ateşi cidden tutuşturmuştu. Demek ki; bu çocuk bu casus kızı çok sevmişti.
Bu sevgisinde de haklı idi. Gençti, yakışıklı idi, aşka ve sevgiye muhtaçtı. Gördüğü
kız da cidden güzeldi.
Didişmeler, silâh sesleri ve türlü zahmetler sinirlerini gevşetmişti. Bütün
bunlara beraber genç bir kızın onu aldatacağını, cephe aleyhine istifâde etmek
istediğini tahmin edememişti.
Hem de bu insanlardan böyle bir hareket nasıl beklenebilirdi? Mensup olduğu
devlet onlara bol toprak vermiş, zengin ve müreffeh olmalarına yardım etmişti.
Asil bir Türk çocuğu bu kadar âlicenap bir himaye ve nimete kahpece küfran
edileceğini elbette havsalasına sığdıramazdı. Bilhassa kendilerine bunlar hakkında
bîr ihtarda bulunan da olmamıştı.
Suzy'ye gelince, O'nun tavırlarındaki masumiyetle tabiatın kendisine bahşettiği
müstesna güzelliği görenler bu mahlûkun âdi ve hâin bir casus olduğunu asla
akıllarına getiremezlerdi.
Fakat bu evvelden yetiştirilmiş müthiş bir yahudi casusu idi...
* * *
Tâlim alayı yetiştirdiği askeri cepheye göndermekte ve yerine yeni acemiler
almakta idi. Adnan böyle bir kafileyi ordu karargâhına götürmüştü, gece geç vakit
alay kararghahına götürmüştü. Gece geç vakit alay karargâhına döndüğü zaman
köyde ışıklar sönmüş, kırlar ve evler hazin bir loşluk içine gömülmüşlerdi. Adnan
köyden geçerken ortalığın derin sessizliğini kendi hayvanının nal seslerile ihlâl
ediyordu.
Otuz dokuz numaralı evin önünden geçerken atını, gayrî ihiyari yavaşlattı ve
kalbinin heyecanla çarptığını hissetti.

Evin sokak üstündeki balkonlu odasında bir petrol lâmbasının hafif ışığı fark
ediliyordu. Bir hiss-i kablelvuku (ön sezi) genç zabitin içini sardığı şu dakikada odada
kısık bir halde yanan lâmbanın ışığı büyüdü ve yahudi dilberi peri kızları gibi beyaz
bir gecelikle pencerenin önünde belirdi. Bu manzara genci büsbütün baştan çıkardı.
Gördüğü şey bir kadından ziyade müthiş, güzelliklere bürünmüş, uhrevi bir
hayalete benziyordu. Atını durdurdu ve yüzünü kıza doğru çevirdi.
“— Adnan bey, Adnan Bey", diye bir fısıltının kulaklarına ulaştığını hissetti.
Kalb çarpıntısını artırdı.
Suzy balkonun parmaklığından yere atlamış ve bahçenin parmaklığına
yaklaşmıştı.
Yavaş yavaş konuşmaya başladılar.
“— Günlerden beri hiç gözükmedin Suzy.”
“
— Babamdan müsaîd bir vakit bulamadım.”
“
— Peki benim bu saatte buradan geçeceğimi nasıl tahmin ettin, henüz
uyumadın mı?"
"— Yalnız bu gece değil, bütün gecelerim hep böyle uykusuz, hep böyle
bekleme içinde geçiyor."
"— Kırlara niçin çıkmadın?"
"— Annemle babam peşimi bırakmadılar..."
Bu görüşme çocuğu bütün bütün kavurdu. Ve casus kızın cazibesine biraz
daha esir etti.
"— Ya şimdi baban ve annen seni burada görürlerse?"
"— Onlar derin uykuda şimdi..."
Hakikat hiç de öyle değildi. Casus dilberlerinin ebeveyni ve şeriki cürümleri
(suç ortakları) değil, biz uykuda idik. Fettan kızın böyle zabitin geçmesini beklemesi
ve böyle konuşması hep evvelden tertip edilen bir plânın icabı idi. Bunu temiz ve saf
zabit birden farkedemezdi. Hattâ yahudi kızı işi sezdirmemek ve Adnan'a daha
ziyade emniyet telkin etmek için.
"— Ben odama gideyim, belki görürler” diye titizlenmeye, telaşlanmaya başladı.
"— Peki bir daha nerede görüşeceğiz?"
"— Yarın ben kırlara çıkacağım. Tâlim meydanına giden yolun vadiye saptığı
noktada ve tâlim paydosundan bir saat sonra buluşuruz olmaz mı?"
"— Olur güzelim."
Adnan kızın güzel ellerini bir çok defa öptükten sonra çadırına doğru yollandı.
Gece sessizliğini ve karanlık koyuluğunu arttırmıştı. Yalnız nöbetçilerin sesleri
duyuluyordu.
"— Kimdir o! Kimdir o!"
* * *
13Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Gece ne kadar da uzamıştı? Kış gecelerinin tabiî uzunluğu bu gün sanki iki
misli olmuştu. Sabah olmıyacak zannolunurdu.
Alay yaveri çadırındaki portatif karyolada sabahı edemiyeceğini anlayınca
çadırlara dolaşmıya ve serin havada avunmıya başladı.
Bir kaç yerde nöbetçiler kendisine seslendiler:
"— Dur! Kimdir o!"
"— Yabancı yok, alay yaveri."
Bu sözler genç Türke cephe gerisinde bulunduğunu hatırlatan birer ihtar odu.
Çadırına döndü, karyolasına girdi ve sabahı etti.
* * *
Güneş şaşmıyan bir intizamla şark ufuklarını sıyırıp Arz-ı Mev'ud'a yayıldığı
zaman her günkü canlılık yeniden başlamıştı. Askerler sabah vazifelerini yapıyor ve
talime hazırlanıyorlardı.
Adnan alay kumandanına sabah raporuna gitmişti. Genç zabitin kafasında ve
düşüncesinde sabah taliminden bir saat sonra Suzy ile buluşmak ve onunla daha sıkı
görüşmek, sevişmek ve anlaşmak hülyaları vardı. Delikanlı bu tatlı hülyaların
sarhoşluğu içinde genç ruhunun akislerinden ilham alarak çarpan kalbinin tatlı
vuruşlarını dinliyordu. Hayat yolunda ve hassaten aşk yolunda toy ve tücrübesizdi.
Sinirlerinin yanıp kavrulduğu o heyecanlı günlerde aşk denilen mefhumun en meşru
ve makbul olan kısmında da nice bol hicranlar ve elemler saklı olduğunu
düşünemiyordu bile...
O sanıyordu ki; Allah'ın eli böyle insanı özenerek halk ederse, onda bir hikmet
ve icap vardı. Sevmek ve sevilmek bu icabın ve bu hikmetin sebeplerindendi. Bu bir
hak, hattâ bir vazife idi.
İyi terbiye görmüş ve halis Türk sütü emmiş bir genç ilâhî bir aşkın arkasında
korkunç hıyanetler ve cinayetlerin gizli olduğunu düşünemezse mazurdur.
Mademki genç, arslan gibi bir zabitti o halde yoluna düşen bu kızın da
kendisini sevmiş olduğunu düşünmekte haklı idi.
Fakat heyhat! Irk ve milliyet tanımayan aşk bir Yahudi kızının iğfalkâr
hüviyetinde en zehirli bir yılan gibi tehlikeli bir tuzak olmaktadır. Bu mukayeseyi
yapamayan ve hakikatin bu işin korkunç iç yüzüne giremiyen kimbilir kaç Türk böyle
parlak, cazip ve sehhar (büyüleyici) Yahudi tuzaklarının pençesinde bilmiyerek ne
günahlar işlemişlerdi.
Şu kadar var ki; bu günahların büyük vebali onun masum mücrimlerinden
ziyade onları ikaz etmemiş ve onlara:
"— Dişi casuslardan sakın! İşin ihtarında bulunmamış olanlarındır."
Alay kumandanı Hakkı Bey yaverine akşama kadar çadırda meşgul olacak bir
vazife vermişti.
14Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bu işleri ayni günde bitirecek ve akşam üstü de ordu karargâhına gönderecekti.
Bu, çok aksi bir tesadüftü. Talim paydosundan bir saat sonra sevgilisini görmeğe
mâni olacak bir aksilik...
Fakat çocukcağız düşündü. Bu bir harb vazifesi değildi. Ertesi sabaha
kalmasında da büyük bir mahzur tasavvur olunamazdı. Gece de çalışır ve bitirir
düşüncesile o günkü randevusuna bir hal çaresi buldu. Ve tam vaktinde atma atlayıp
çadırların arkasından dört nala vadiye doğru yollandı...
Bir gece evvel konuştukları noktada bir ağacın dibine yarı uzanmış olan Suzy
mahir ressamların meşhur tablolarındaki gibi şiiriyeti temsil ediyordu. Elbisesinin
rengi kırların güzelliğine nazirei teşkil etmekte idi. Adnan'ın bindiği at yumuşak toprak
üstünde gürültüsüz ilerledi ve tâ sevgilisinin yanına yaklaştı.
Suzy genci gördüğü zaman O'nu gamzelerinin keskin selamı ile karşıladı ve
olduğu yerde doğruldu. Genç zabit çevik bir hareketle yere hopladı ve Suzy'nin
yumuşak eline uzandı.
"— Seni çok beklettim mi Suzy? Zannederim tam vaktinde geldim."
"— Teşekkür ederim ben de henüz birkaç dakikadır buradayım."
"— Kırları çok seviyorsun değil mi?"
"— Tabiatı çok severim..."
"— Senin gibi güzel olduğu için..."
İri gözlerinin kirpiklerini birbirine yaklaştırdı ve olgun göğsünü derince bir
şişirdikten sonra manalı manalı gencin yüzüne baktı. Artık kalpleri ve ruhları
konuşuyordu, dilleri susmuştu.
Bu sefer kız gence yaklaştı ve elini Adnan'ın yere dayanmış elinin üzerine
koydu. Her ikisini de yeni bir tereddüd ve şaşkınlık istilâ etmişti. Aralarındaki maddi
mesafe son haddine inmiş birbirlerine olabildiği kadar yaklaşmışlardı.
Tecrübesiz zabit sevgisini ve yahud duygularını açıkça ve sabırsızca ifşa
etmeye başladı.
“— Siz beni ilk dakikadan beri çok sardınız, güzelliğinize beni hayran ettiniz
Suzy...!"
"— Kalp kalbe karşıdır, sevgiler karşılıklıdır, Adnan Bey! Ben de sizi ilk
gördüğüm akşam sevdim. Çok hoşuma gittiniz. Siz müstesna bir erkek güzelisiniz!.."
Ve çocuğun elini hararetle ve sımsıkı tuttu.
Adnan bu coşkun demden bilistifade yahudi dilberinin pembe yanaklarına İlk
buseyi kondurdu. Önüne bakarak sustu.
İkinci teşebbüs akim kaldı. Beyaz ve güzel bir el göğsüne dayandı ve Suzy'nin
âhenkdar sesi işitildi:
"— Biraz konuşalım Adnan Bey!.."
"— Peki öyle olsun..."
15Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Birbirimizi görmek istediğimiz zaman hep böyle kırlarda buluşmak zor değil
mi?"
"— Zor fakat başka çare var mı?"
"— Ben bir şey düşündüm. Siz yarın akşam köy otelinin kahve salonunda bir
kahve içersiniz Ben de annem ve babamla oraya geleceğim. O zaman bir çaresini
bulur hep birden tanışırız, olmaz mı? Ondan ötesi kolay..."
"— Muvafıktır canım..."
Suzy ayağa kalktı, kendisini takip eden Adnan'ın iki elini birden tutarak
vücûdunu kıvrak inhinalarla ilerletip geriletti ve:
“— Yine görüşelim, yarın akşamı unutma sevgilim!.."
Diye yavaş yavaş ayrıldı. Vadinin kıvrıldığı noktaya kadar bir iki defa arkasına
dönerek delikanlıya buseler yolladı ve zavallı Türkü iyiden iyiye efsunladı...
Adnan yarım saat sonra karargâha, vazifesine dönmüştü...
* * *
Ertesi akşam bir aksilik çıkmadan gelip geçti. Genç âşık çadırından çıktı, ağır
ağır köye doğru yollandı. Akşamın loşluğu yavaş yavaş ortalığa yayılmıya başlamış
evlerde tek tuk lâmbalar yanmıştı. Adnan köy otelinin kahvesini pek yanlız buldu. Bu
saatte herkes yemekte veyahud istirahatta idi. Kahve ocağındaki şişman Yahudi
karısı Adnan'ı eski bir âşinâ ve dost gibi karşıladı.
Bu çocuk köyün biricik oturacak yeri olan bu kahveye belki yirmi defa gelmiş
bir kenara oturmuş ya bir fincan kahve içmiş, arkadaşlariyle biraz vakit geçirdikten
sonra vazifesine dönmüştü.
Bu defa daha evvelinden beklenen bir dost gibi aşinalık görmesi nazarı
dikkatini celbetti. Hüsn-i zan asaletin kardeşidir. Onun için asıl Türk zabiti bu iltifatı
Suzy tarafından yapılmış bir tenbihe hamletti ve gözlerinden şeytanlık akan yahudi
karısının getirdiği konyak kadehini içmeğe başladı.
Yarım saat hep böyle geçti.
Yüzbaşı Hüsnü Bey, bu sessizliği bozan ikinci müşteri oldu, Alay yaverini
selâmlıyarak Onun masasında bir sandalyaye oturdu. Bu tesadüf Adnan'ın
yalnızlığına karşı ne kadar hoş olduysa biraz sonra geçecek aşk macerasına engel
olacağı ve Suzy ile Adnan'ın buluşacakları vakit baş başa kalmalarına mâni
olacağından da canını sıkmıştı. Hüsnü Bey bu endişeyi giderdi.
"—Adnan Bey, seninle bir domino oynayalım da ben erken bölüğe gideceğim!"
"—Pekâlâ..."
Yahudi karısı domino taşlarım getirdi ve iki zabit karşılıklı vakit geçirmeğe
başladılar. Yarım saat daha geçti -ve tam oyunun tatlı bir deminde- kısa boylu,
şişman vücudlu, kırmızı suratlı, kıranto saçlı, burun ve dudaklarından milliyeti
anlaşılan yaşlıca bir adam ve onun yanında Suzy gazinoya girdi.
16Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Sevgilisinin yanındaki adam babası Liberman adındaki Polonyalı bir yahudi idi.
Bu yeni gelenlerde zabitlerin oturdukları masanın yanına çöktüler. Hüsnü Bey,
Adnan Bey'in yüzünde hasıl olan heyecanı sezdi.
"— Galiba bu kız çok hoşuna gitti, rengin attı Adnan.!" dedi.
"— Bekârlıktan başka bir şey değil..."
"—Hepimiz bekârız amma bu kadar heyecanlı değil, yoksa bu kızla bir
maceran mı var?"
- Ne münâsebet daha ilk defa görüyorum."
- Gençlik, mazursun oyunumuza devam edelim, ben bölüğe gideceğim!" dedi.
Bu söz Adnan'ı tatmin etti. Arkadaşı gittikten sonra nasıl olsa bir kolayını bulup
dildadesiyle görüşecekti. Adnan bu görüşmeyi istikbal içinde lüzumlu ve hayırlı
buluyordu.
Renk vermemek kaygusu içinde oyunu güçlükle nihayete ulaştırdı. İki zabit
karşılıklı oynarken Liberman da domino amatörü gibi meraklı meraklı oyunu
seyrediyordu. Hüsnü Bey karargâha gitmek üzere arkadaşından ayrıldı ve Adnan
kahvede yalnız kaldı. Bu fırsattan nasıl istifade edeceğini düşünmeğe mahal
kalmadan sokulgan herif, sırnaşık ve yılışık bir suratla:
"— Ne kadar ustalıkla oynuyorsunuz!.." diye bir girişgâh bularak Adnan'a
yaklaştı.
"— Bu oyunda ne ustahk olabilir ki, basit birşey."
"— Öyle demeyiniz domino deyip geçmeyiniz onun da İnceliklerive kendisine
mahsus maharetleri vardır."
"— İhtimal..."
"— Siz aznif bilir misiniz mülâzım efendi?"
"— Bilirim."
"— Ben pek meraklıyım. İsterseniz bir parti oynıyalım."
"— Peki..."
Yahudi o zaman kendisini genç zabite takdim etti.
"— Liberman... kızım Suzy..!"
İki genç sanki iki üç defa buluşmamışlar ve birbirlerini hiç görmemişler gibi
yeniden tanıştılar ve birbirlerinn ellerini sıktılar. Adnan, kızın babasına karşı takındığı
masum tavrı ve bu tavrı temsildeki mahareti gözünden kaçırmadı. İçinden, ne yaman
kız, demeyi de unutmadı.
Öyle ya sanki kırlarda buluşup seviştiği ve pembe yanaklarından buseler aldığı,
kendisini oraya davet edip bu plânı tanzim eden bu kız değilmiş gibi delikanlıyı ilk
defa görmüş tavrını takınarak mahcup ve edalı, mütereddid ve lâkayd Adnan'a elini
uzattı. Resmen tanışmışlardı.
Adnan'la Liberman epey süren bir domino partisi yaptılar. Yahudi oyunu
kaybetmişti. Genç zabiti lüzumsuz ve mânâsız takdirlere boğuyor ve cam sıkılıp boş
kaldıkça evlerine de gelerek hoş vakit geçirmesini temenni ediyordu.
Aile ocağından senelerce uzak kalmış olan genç zabit bir sığıntının harim-i
şeytanetinde teselli uman bir bedbaht gibi bu davete memnuniyet gösterdi. Bunda
kendisine hak vermek lazımdı.
17Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Liberman'm anlattıklarına göre memleketlerinde zulüm ve cefa çeken
hemşerileri Türk Milleti'nin asil sinesinde büyük misafirpervelik ve geniş bir refah
bulmuşlardı. Liberman böyle söylüyor ve böyle ikrar ediyordu. Öyle ya, burada
Erenköy ve Yeşilköy gibi güzel yerler, şirin villâlar ve hayat fışkıran bir arazi üzerinde
saadet ve refah içinde ömür sürüyorlardı. Bizler ise birkaç saat ileride İngiltere Devleti'nin bütün servet ve kudretini temsil eden bir ordu ile hayat memat mücadelesi
yapıyorduk. Bu mantık silsilesi Türk zabitinin kafasından geçtikçe:
"—Elbette bize karşı minnettardırlar, bunlardan fenalık gelmez!.." diye
hükümler veriyordu. Heyhat, bin kere heyhat... Saf Türk düşünemiyordu ki,
karşısındaki insan onun en korkunç düşmanıydı?
Kahveden ayrılmak zamanı geldi. Tâlim Alayı çadırlarından karanlıkları delip
hazin hazin yayılan yat borusu sesleri, vaktin geldiğini hatırlatıyordu. Adnan gitmeğe
hazırlanırken Liberman genç zabitten rica etmeği unutmadı:
"—Yarın akşam fakirhanemizi şereflendirirseniz bizi minnettar etmiş
olursunuz!"
"— Rahatsız etmiş olmaz mıyım?"
"—Estağfurullah!.. Asil bir Türk zabitinin evimizi şereflendirerek bir fincan
kahvemizi içmesi bizim için ne bahtiyarlık..."
"— Mümkün olursa yarın akşam ziyaretinize gelirim. Hangi evde
oturuyorsunuz?"
"— Otuz dokuz numaralı evde..."
Bunu Adnan da biliyordu, Adnan'ın bildiğini şişko yahudi de biliyordu. Fakat bu
numaralar zemin ve zaman icabı idi. Yalnız bir şey varsa alay yaveri kendisine
kurulan tuzaktan tamamen bihaber bulunuyordu. Bilâkis sevgilisi yahudi dilberini
kendi yuvasında sık sık görmek fırsatını bulacağından sevinç içinde idi. Ayağa kalktı
ve yeni ahbaplardan müsaade istedi:
"— Tekrar görüşmek üzere!"
"— Tekrar görüşmek üzere mülazım efendi!.."
Her şey yolunda idi. Sabah akşam tâlim. Karargâhta biraz yazı ve gün
kararınca aşk. Bu gurbet elinde bu, ana baba yuvasından uzak harp ve ölüm
diyarlarında böyle bir mazhariyet ne büyük bir saadetti...
Bu defa da günler uzamağa başladı. Yazı yazmak, vazife ile uğraşmak,
kırlarda dolaşmak bütün bunlar güçlükle zamanı öldürüyordu.
Zaman.. Duygusu ve sinirleri olmıyan bir varlık... Allah’dan sonra Kâinatın en
amansız kuvveti. Yolundan bir an şaşmıyan ve geri kamıyan, ah ve aman dilenmiyen
bir kuvvet...
Dünya üzerinde en kuvvetli görünen varlıkları bile ihtiyarlatıp çürüten, çürütüp
kokutan ve sonunda toprak yapan bu mefhum tabiî daha bir çok akşamlar idrak
edecek ve hattâ Adnan'ın kara talihinde yazılı felâkete de tam vaktinde ulaşacaktı.
18Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
İşte şimdi bir akşam daha oldu. Cephede patlıyan top seslerinin hazin
tarrakaları uzaktan uzağa yayılıyordu. Ortalık yeni bir hüzn ve melale bürünmüştü.
Genç zabitin ruhuna karanlık bir gurbet çöktü. Mikadına gitmek için bir hiss-i
kablelvuku kendisine isteksizlik veriyordu. Bir Türk zabiti bir yahudiye karsı sözünde
durmamazlık edemezdi. Onun için Adnan aheste aheste düşünceli bir surette çadırını
terk etti. Köyün yolunu tuttu. Orta caddeye gelince, evlerin iri İri yazılmış numaralarını
okuyordu.
33 - 35 - 37 ve işte 39.. Maşukasının evi...
Burada durakladı. Bahçenin parmaklıklı kapısını yavaş yavaş itti. Bu kapının
açılmasiyle iç kapının da kanatları açılmış bulunuyordu.
Orta yaşlı, henüz güzelliğinin sihrini muhafaza eden bir kadın iç kapıda
misafirini beklemekte idi. Şimal iklimlerinin soğuk beyazlığına Filistin'in hararet ve
servetinden pembe renkler katmış olan bu yahudi köylüsü Suzy'yi doğuran ana idi.
Adnan'ı ilk, defa gördüğü halde onu eski bir âşinâ gibi selâmladı ve henüz bir
tek eksik olmıyan muntazam ağzının otuz iki dişini gösteren bir yılışıklıkla.
"— Buyurun Adnan Bey!.." diye misafirini karşıladı. Demek ki çocuğun ismini
bile öğrenmişti. Alay yaveri kendisini tanıtmaya lüzum görmeden sordu.
"— O halde siz de Madam Liberman olacaksınız!" dedi. Gülüştüler.
Antrede Liberman'a rastladılar. Bu da alaturka bir selâmla Adnan'ı istikbal etti.
Beraberce eve girdiler. Suzy henüz ortada yoktu. Oldukça muntazam
döşenmiş bir salona girdiler.
Burası bir köy evinin odasından ziyade İstanbul'un oldukça hali, vakti yerinde
ailelerinin kabul salonlarından aşağı kalmayan asri bir salondu. Neden olmasın?
Bu, her karışından servet fışkıran toprak üzerinde bu arazinin hakiki sahipleri
fakr zaruret, hatta ve hatta bir çokları açlıktan muztarip iken, memleketlerinde bir
karış toprağa can veren sefil ve fakir sığıntılar bu memleketin servetinden öyle
istifade etmişlerdiki. Göz alabildiğine uzanan geniş üzüm bağlarının mahsulâtı Rişon
le Zion Fabrikası'nın nefis şarabına inkılâb etmekte ve zengin keselerden bol paralar
bu yaban muhacirlerin ceplerini doldurmakta idi. Badem ve diğer mahsûllerden yılda
iki sefer mahsul aldıklarından tıka basa midelerine indirdikleri miktardan arta kalan
mühim bir kısım her sene zenginliklerine yeni servetler katmaktaydı.
Biz bu vaziyeti bir Türk necâbetiyle bir Türk kafasıyla düşündüğümüz zaman
bu adamların bize karşı ebedi bir minnet ve şükran altında bulunduklarını zann ederiz.
İşte bu zan ve lâkaydi bize koca bir kıtanın elimizden çıkmasına âmil olan
sebeplerdendir. Şimdi orada emellerinin tahakkukunu görerek gurur ve nihvetini
arttırmış olan dünkü sefil ve nankör sığıntılar hükümrandır. Bizler unutmamalıyız kî;
Türk mehmetçiği Çanakkale'de olduğu gibi Sina Cephesinde de aynı fevkalbeşer
(insan üstü) kudret ve cesareti göstermişti. Fakat cephe gerisinde alçakça
casusluklar ve çöllerde isyanlar gibi arkadan saplanmış kahpe hançerler ordumuzun
hızını kesmiş ve bizi beyhude zararlara sokmuştur.

Umuyoruz ve istiyoruz ki; bundan sonra artık yabancı ırk ve dinden insanların
bizi gafil avlamasına ve ekmeğimizi yiyip kuyumuzu kazmasına müsaade etmeyecek,
boş bulunmayacağız. Bundan sonra ne milletten olursa olsun bir kadının aşkına
aldanmayacak ve tuzağına düşmeyeceğiz. Vatan aşkı her şeyden üstün olacak ve
hayvanı şehvetler o aşka bir leke gelmesine sebep olamayacaktır...
Adnan bu güzel döşenmiş misafir odasında Lui Kenz stili geniş bir koltuğa
yaslandı.
Henüz Suzy ortada yoktu. Bu yeni numara çocuğa hir şey sezdirmemek
kaygusundan doğuyordu.
Liberman Şark âdeti üzere misafirini yeni baştan selâmladı ve ona bir defa
daha;
"—Hoş geldiniz!.." dedi. Bir sandalyeye ilişti ve bir madun tavrı takınarak
konuşmağa başladı:
"— Alayınızın köyümüze komşu olması bize ne kadar şeref veriyor. Ortalık
şenlendi, sizler buraya gelmeden köy ne kadar ıssızdı... Askerler hayat getirdiler.
Canlandık."
"— Kalabalıktan hoşlanıyorsunuz demek mösyö Liberrnan?.."
Alay yaveri bu sözleri belki de samimi sanıyordu. Bilmiyordu ki; böyle
riyâkârane samimiyetler ve yalancı tavırlarla bizi ne kadar çok avlamışlar, bizi ne
kadar çok aldatarak ağzımızdan sözler kapmışlardı...
"— Güm, güm, güm!.."
Cephedeki top sesleri, fasılalı fasılalı karanlıkları deliyor ve gecenin
karanlığına yeni hüzünler katıyordu.
"—Alayınız burada yanıbaşımızda olmasa bu top seslerinden doğrusu rahat
uyku uyumak kabil olmıyacak."
"—Böyle uzaktan gelen top seslerinden de korkar mısınız mösyö Liberman?"
"—Sesten değil, fakat maazzallah bir gün bir güllenin tepemizde
patlamasından korkarız doğrusu..."
"—Düşman buralara kolay kolay ulaşamaz, merak etmeyin..."
''— Ona şüphemiz yok mülâzim Bey!.. Siz çok muharebelere girdiniz değil mi?"
“— Tabiî."
"—Harp güç şey."
"—Okadar değil..."
"— Yeniden harbe gitmeniz ihtimali var mı?"
"— Askerlik bu belli olmaz."
"— Orası Öyle.. Alay giderse siz de beraber gideceksiniz değil mi?"
"— Ona ne şüphe, alayım nereye ben de oraya!.."
"— Bu günlerde alayın cepheye gideceği söyleniyor. Doğru mu dersiniz?"
"— Henüz bir emir yok, fakat hazırlık emrini çoktan almıştık."
“— Siz giderseniz biz bir dost kaybederiz de..."
20Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bir dost kaybetmek endişesinin arkasına gizlenerek şu küçük mükâlemeden
bir hakikat bilinmeyerek ifşa edilmiş oldu:
Tâlim Alayı da harekete hazırdır ve hazırlık emri almıştır. Bugünkü bu kadar
malûmatı İngilizler'e yetiştirirlerse elbette ceplerine birkaç kuruş girerdi- Kısa günün
kârı az olur.
"— Sizinle bir parti aznif oynamayı isterdim mülâzim bey?"
"— Oynayalım mösyö Liberman"
Liberman çatlak ve genizden konuşan sesi odada çınladı: .
"— Suzy!,. Suzy!.. Suzy!.."
Bu ses Adnan'ın ruhunda derin akisler uyandırdı demek ki; güzel kız evde
idi.ve şimdi gelecekti. İşte tatlı bir kız sesi cevap veriyor:
"— Geliyorum baba, geliyorum!.."
Ve elinde küçük bir tepsi için konulmuş kahve fincanlariyle Suzy odaya girdi.
Bugün her günkünden daha güzeldi. Parlak ve ince saçlarını arkaya doğru
taramış, altın yumaklar halinde uzanan İpek bukleleri çifte örgü ile arkadan
dolaştırarak kulaklarının üzerine indirmişti. Üzerinde sade fakat çok cazip bir elbise
vardı.
"— Size bir fincan kahve hazırlıyordum da onun için geciktim affedersiniz.
Adnan Bey!.." diye gencin elini sıktı. Bu beyaz ve yumuk eller Adnan'ın eline sarılınca
müsbet menfi elektrik cereyanlarının kontakları gibi alay yaverinde bir derûnî bir
ihtizaz meydana getirdi. Onun için:
"— Teşekkür ederim matmazel."
Derken, sesinde tabiîlikten bir az kaçmış bir titreklik vardı.
Kahveleri yudumlarken oyuna da başladılar. Suzy Adnan'ın oturduğu yere bir
sandalye çekti ve gencin yanı başında oyunu seyretmeğe koyuldu. Alay yaverinin aklı
oyundan ziyade yanı başında duran genç kızda idi. Bu yosmanın vücûdundan çıkan
bekâret kokusu Adnan'ın ruhunu tütsülüyordu.
Sayıları gelişi güzel koyuyor ve lalettayin oynuyordu. Yarım saat süren partide
Adnan kaybetti. Bol bol gülüştüler. Suzy bu fırsatı kaçırmadı:
"— Kumarda kaybeden aşkta kazanır, Adnan Bey!.." dedi.
Bu tatlı ses, neş'eli kahkahaların artmasına vesile oldu. Suzy'nin annesi likör
hazırlamakla meşguldü. Liberman da oyundan sonra.
"— Bana beş dakika müsaade ediniz. Suzy misafirimizi yalnız bırakma"
diyerek odadan ayrıldı.
Şimdi iki genç bu odada yapa yalnız diz dize ve başbaşa kalmışlardı. Adnan
böyle fırsatların her defa kaçırılması bir erkek için ayıp olduğunu düşünerek canlı
bulunmıya karar verdi.
21Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Kumarda kaybeden aşkta kazanır mı dersin Suzy?"
"— Bu bir darb-ı meseldir Adnan Bey!"
"— Fakat çok güzel bir darb-ı mesel."
Bir elini kızın beyaz eli üzerine koydu, diğer eliyle Suzy'nin beline sarılarak
gençliğinin bütün hararetiyle dudaklarından öptü. Bir karşılık görmedi. Böylece belki
bir dakika durdular.
"— Çok güzelsin Suzy."
"— Ona şüphe mi var?"
"— Mesele yok. Demek ki; birbirimizi seviyoruz. Harp bittikten sonra benimle
Türkiye'ye gelir misin Suzy?"
"— Gelirim Adnan! Senin ebeveynin nerede oturuyor?"
"-—İstanbul'da."
"— İstanbul!.. Güzel İstanbul! Ben onu küçükken, buraya gelirken gördüm.
Bosfor'un güzelliği!.. İstanbul'un güzelliği!.. Orası, dünyanın incisidir. Adnan Bey!.."
Alay yaveri derin bir göğüs geçirdi. İstanbul, onun memleketi, olanca azamet
ve güzelliğile hayalinde tecessüm etti. Bu güzel şehrin göklere yükselen zarif
minarlerini, babalarımızın medenî, kudretlerini gösteren büyük mabetlerini ve
Marmara'nın yeşil kucağında heybetle uyuyan büyük İstanbul'u düşündü. Orada
doğmuş orada okumuş, orada büyümüştü. Anası, kardeşleri ve babası orada şimdi
kendisinin hasretini çekmekte idiler.
"— Evet Suzy mukadderse harbden sonra güzel İstanbul'a gider orada mesut
bir hayat süreriz!.. Ne dersin Suzy?"
"— Büyük saadet olur derim, Adnan!.."
Bedbaht genç Türk!.. Şimdiye kadar yabancı kandan bir kızın hangi erkeği
bahtiyar ettiğini bilmiyordu bile!.. Bu gurbet ellerinde yalnızlığın yabancılığın ve harbin
ruhunda yarattığı galat hisler, O'na bu yahudi kızının harpten sonra ebedî bir hayat
arkadaşı olacağını zan ettirmişti. Heyhat!.. Bu mahlûklar ne kadar güzel ve cazip
olsalar nihayet kendi ırklarından sümüklü birisinin hayat arkadaşı olabilirlerdi, Türk
kızlarının altın oluklardan boşanan berrak sesleri ve Türk kızlarının asil ve lâhuti
güzellikleri yanında bir yahudi kızının hilekâr ruhu mukayesesine bile tahammül
edilmeyen bîr şeydir. Fakat toy bir zabitin bir casusa gönül vermesi hep gafletten bu
yolda ve ikaz edilmemesinden ileri geliyordu.
Adnan kızla yaptığı bu kısa konuşmalar esnasında Suzy'nin dudaklarından ve
pembe yanaklarından bir çok defa öptü. Kızın güzel elleri gencin parlak ve dalgalı
saçları üzerinde dolaşıyordu. Hislerinin bu en coşkun deminde Liberman'ın kalın
öksürüğü duyuldu. Bu, ben geliyorum haberiniz olsun, mânasına idi. Gençler
birbirinden uzaklaştılar. Aralıklı koltuklarına çekildiler.
Liberman odaya girdiği zaman gençlerin hal ve tavırlarındaki şaşkınlığı
görmemezlikten geldi. Suzy'nin annesi bir şişe şarab ile kocasının arkasından yetişti.
"— Adnan Bey, bir bardak şarabımıza tenezzül buyurur musunuz?"
"— Teşekkür ederim madam."
22Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Bu şarabı çok seveceksiniz. Buraların taze üzümünden yapılmıştır.
Nefasetine emin olunuz!"
Evvelâ iki genç karşılıklı ve sonra dört kişi kadeh tokuşturarak birer yudum
şarap yuvarladılar. Hakikaten enfes bir şaraptı. Arz-ı Mev'ud bağlarının üzümlerinden
yapılmış olan bu İçki gamlı gönüllere teselli, yorgun dimağlara güya kuvvet vermekte
idi. Adnan bardağı yarıya indirdikten sonra kafasında tatlı bir inşirah ve benliğinde
hoş bir inkişaf hissetti.
Suzy ile bir daha kadeh tokuştururken fettan yahudi kızı sağ gözünü hafif
kırparak ve vücudunun üst kısmına şehvetengiz inhinalar vererek:
“— Afiyetinize Adnan Bey!.." dedi.
"— Afiyetinize Suzy!"
Böylece yudum yudum, kadeh kadeh içtiler. Şarap buharları kafalarda türlü
hayaller yaratmakta idi. Adnan senelerce ana kucağından uzaklarda. Bu gurbet ve
doğuş sahasında duyduğu yalnızlığı bir an için unutur gibi oldu. Neş'elenmişti güzel
kız ve güzel kızın annesile babası da misafirlerini teşvik etmek için içmekte idiler.
Keyfi yerine gelen genç zabit yahudi dilberine yavaşça sordu:
"— Müzik sever misin Suzy?"
"—Pek çok..."
"— Hangi parçayı çalarsın?"
"— Yazık ki ben birşey çalamam. Fakat eğer isterseniz size şu eski
gramafonomuzla bir kaç plâk dinletebilirim..."
"—İyi edersin."
Köy evinin odasında borulu ve eski bir gramafon oldukça iyi parçalar çaldı.
"— Plâklarınız hep Almanca Suzy..." Ana dilimiz Almanca'dır. Harp bittikten
sonra yenilerini alacağız.
Adnan derin derin, mahzun mahzun içini çekti.
"— İnşallah!.." dedi... Sesinde tuhaf bir ümitsizlik seziliyordu. Bu defa
Lîberman sordu:
"— Harbin yakında biteceğini umar mısınız?"
"— O kadarını bilmem. Bildiğim birşey varsa, harp biteceği güne kadar devam
edecektir."
"— Kazanacağız değil mi Adnan Bey?"
Bunu söylerken koca casusun necabetsiz suratında gencin ruhuna nüfuz
etmek İsteyen şeytanî bir tecessüs belirdi. Bir ordu zabitinin haleti ruhiyesini ve harp
hakkındaki fikrini öğrenmek ve bu malûmatı düşmana yetiştirmek kâfî derecede
ehemmiyetli bir vazife idi. Bir casusluk vazifesi...
Kahraman genç ırkının vârisi olduğu asalet ve necabete uygun bir cevap verdi.
"— Elbette kazanacağız... Onun için kan döküyoruz..."
Vakit ilerlemişti. Köyde ses-seda kalmadı yine cephede kesik kesik, uzaktan
uzağa top sesleri ve yine karargâhta hazin hazin yat borusu..
23Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
.
"— Vakit geldi müsaadenizle."
"— Biraz yemek yiyip öyle gitmez misiniz?"
"— Teşekkür ederim geç gitmeliyim."
"— Her zaman bekleriz."
Mutad merasimden sonra Adnan bahçeye çıktığı vakit kendisini epey
sersemlemiş buldu. Berrak Filistin semasının parlak yıldızları yere düşecek
zannediyordu.
Bahçe kapısına geldikleri vakit iki genç yalnız kalmışlardı.
"— Yine gel Adnan her gün gel olmaz mı?"
"— Üç gün sonra yine gelirim Suzy."
"— Uzatma, yalvarırım..."
Yine çıldırtıcı bir cilve ile genç zabitin elini sıktı. Kıvrıldı, kıvrandı, büküldü ve
ayrıldılar. Türk çocuğu çadırlara hafif tertip sallanarak geldi.
Aynı sesler kendisini karşıladı.
"—Dur! Kimdir o!"
"— Yabancı yok, alay yaveri!"
Bu suretle aynı ihtar kendisine tekrar edilmiş oldu:
Harp sahasındadır, vazife başındadır...
* * *
Adnan karyolasına uzandığı vakit rüya âleminin tatlı hülyalarına daldı.
Uykusunda sabaha kadar Suzy ile beraber bulundu. Fettan casus kızın, gencin
şuuruna giren hayali kendisini yatağında da yalnız bırakmadı.
Benliğinden ayrılmıyan yalnız bir casus kızın hayali değildi. Garip ve meşhum
bir hiss-i kablelvuku bir ân onu bırakmamıştı. Düşünüyor hafızasını zihnini yoruyor ve
bu işin fena tarafını bulamıyordu. Ne olabilirdi?
Vatana fenalık etmiyordu ya!... Gerçi kendi ırkına yabancı, duygusu, kanı,
karakteri bambaşka bir kızı ulu orta kendine eş yapmak bir ordu zabiti İçin asla
afvedilmiyecek bir haldir. Fakat Adnan kendisine göre bir teselli bulmuştu:
Evlenecek olursa onu müslüman yapacak, o zaman her şey yoluna girecekti.
Heyhat! Düşünememişti ki: Bir yahudi samimi müslüman olması hemen hemen
imkansız gibi bir şeydir.
Bir insan itikadını değiştirmekle, uhrevî mesaüde, dînî mesailde şuna veya
buna inanmakla kanından bir zerresini değiştirmiş olamaz. Bir Yahudinin ise,
müslüman olmasile katolik veya ortodoks ve yahut protestan ve hattâ dinsiz ol-masile
damarlarında dolaşan kan değişmiyecek, ayni kalacaktır. Zira yahudi yahudidir. Biz
bu noktaya az ehemmiyet verdiğimiz için büyük zararlar görmüşüzdür. Bizim
kızlarımızla evlenmiyen, bizim âdetlerimize yabancı olan ve hattâ mezarlarını bile
24Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
bizden ayrı tutan insanlar ve cemaatlerden Türk zabitine eş aramak ve onları bize yâr
zannetmek gafletin ve günahın en büyüğüdür.
Bu düşüncelerle beraber alay yaverinin yakasını bırakmıyan korkunç hiss-i
kablelvuku'nun mahiyeti bütün bütün başka, tesiri bütün bütün şiddetli idi.
Arkadaşları gencin vaziyetindeki fevkalâdeliği sezmişler, kendisine birçok defa:
“— Bırak şu fettan kızı Adnan!.. Bununla bu kadar meşgul olmağa değmez.
Harp kıyamete kadar sürecek değil ya!.. Nasıl olsa bitecek , Uç sene bekliyen insan
daha biraz bekliyebilir. Sağ kalırsak memleketimize döner orada pırlanta gibi Türk
kızlarını kendimize hayat arkadaşı ederiz, ” diyorlardı.
Bu sözler Adnan'da çok müsaid tesirler bıraktı. Mertliğini ve benliğini bir araya
topladı. Ağır bir kâbustan kurtulur gibi hafifledi teselli buldu ve hemen kararını verdi.
Randevusuna gitmiyecek ve kendisini ne olduğu belirsiz bu kızın işvesinden,
cilvesinden tuzağından uzak tutacaktı.
Nitekim söz verdiği akşam gitmedi.
Bu hareket Türk centilmenliğine biraz aykırı düşse de harp mıntıkasında böyle
teşrifata lüzum olmadığı gibi daha kötü bir vaziyete düşmekten de elbette iyi idî.
* * *
Günler geçti. Gencin gönlündeki yara da kapanmış gibi oldu. Harp
mıntıkasında yeni yeni hazırlıklar, hareketler, faaliyetler de Adnan'ı ayrıca meşgul etti.
Herşeyi unutmuş gibi idi. köyün semtine bile uğramaz oldu. Yolu düşse bile hayvanını
başka istikamete çevirir ve kırların bakir genişliklerinde dört nala başka yollar takip
ederdi.
Aşk yarası müzmin hastalıklara benzer. Geçti zan olunduğu bir anda ufak bir
bahane ile kanadığı çok görülmüştür.
İşte bir gün, çadırında karyolasına uzanmış dinlenirken bîr neferin içeri girmek
için müsaade istediğini gördü ve ona seslendi:
“— Giriniz..."
Bu, Kunaytaralı bir Arap neferi idi.
“— Efendm, size bir mektup getirdim!" dedi.
Yaver, üç haftadan beri ailesinden mektup almamıştı. Onlardan geldi zannile
mektubu sevinçle askerin elinden aldı. Pulsuz bir zarf üstüne kargacık burgacık bir
yazı ile yalnız kendi ismi yazılı idi.
"— Bu mektubu sana kim verdi?" diye sordu.
"— Menzil noktasına gitmiştim, karargâha dönerken bir kız verdi efendim."
"— Başka bir şey dedi mi?"
"— Hayır. Bunu bizzat Adnan Bey'e ver!.." dedi.
"— Sen o kızı tanıyor musun?"
“— Hayır ilk defa görüyorum efendim."
"—Peki gidiniz."
25Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bu mektubun Suzy'den geldiği muhakkaktı. Bunu tahmin etmek kolay oldu.
İşte... Küçük parmak, bir kız parmağı kapandı zannettiği yarayı birden bire deşmiş
oldu. Genç zabit heyecanla zarfı yırttı ve okumaya başladı:
"Adnan Bey!
Söz verdiğiniz gece ve o geceden şu dakikaya kadar sizi ıstırap ve
heyecan içinde bekledim ve bekliyorum. Sizi sevmiş olan bir genç kıza fazla
ıztırap vermek erkekliğinize ve asaletinize yaraşmaz!
Seni her dakika, her an çılgın bir heyecan ve sevgi içinde bekliyorum.
Aşkıma ve bu aşkın safiyetine merhamet ediniz efendim."
Seni çok seven
Suzy Liberman
Eyvah!.. Bu belâdan kurtulmak kolay değil. Adnan'ın bütün hisleri ve bütün
düşüncesi alt üst oldu. Dört satırlık bir mektup ruhunu perişan etti. Demek ki hâlâ
seviyordu. Hem eksilmeyip artan bir aşkla seviyordu. Gitmeli idî, sevgilisine, gönlünü
çalmış olan kıza gitmeli idi, hem de bu akşam...
Ve akşamı dar etti. Ortalığın kararmasını, günlük vazifesinin bitmesini güçlükle
bekledi. Güneş son ışıklarını ufukların arkasına çekerken genç zabit de bir an evvel
maşukasına kavuşmak için hazırlanıyor, sabırsızlanıyordu.
Ortalık kararmaya başladı. Herkes çadırlarına çekilmiş faaliyet azalmıştı.
Adnan çadırından usulca çıktı. Bu sefer her defa olduğu gibi pervasız değildi-
Çekingen ve mütereddit idi. Hareketini herkesten saklamak isteyenlere mahsus bir
endişe ve çekingenlik içinde idi. Bir suçlu gibi çekine çekine, istemeye istemeye
gidiyordu. Yürürken ayaklarının ses çıkarmasından bile ürküyordu. Ağır ağır köyün
yolunu tuttu. Ruhundaki endişe ve içindeki meş'um hiss-i kable-l vuku kendisiyle
beraberdi.
Köyün sokaklarına daldığı zaman dalgınlığı biraz geçti.
İçine hafif bir ferahlık geldi. Evlerin numaralarını saya saya otuz dokuza geldi.
Diğer defalara benzemeyen bir isticalle bahçe kapısını itti, içeri girdi. İç kapıda çok
durmadı. Kendisini beklemekte olan Suzy misafirini hemen içeriye aldı ve sevgilisinin
elini hararetle sıktı.
"— Bu kibarlığı senden bekliyordum Adnan! Biliyordum ki; geleceksin, hem de
bugün geleceksin. Bana bu kadar ezayı kâfi göreceksin. Çok teşekkür ederim.
İstersen gel benim odama gidelim."
Orada başbaşa otururuz olmaz mı?
"— Öyle olsun Suzy."
26Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Genç çift küçük bir odaya girdiler. Burası Suzy'nin kendi odası idi. Sade bir
karyolanın üzerine temiz çarşaflar örtülmüş ve güzel kızın kendi elile işlediği
dantelalarla süslenmişti. Küçük tahta bir masanın üzerinde beyaz örtü ve güzel kır
çiçekleri, bir küçük ayna, iki sandalye, bir basit koltuk bu odanm dekorunu teşkil
ediyordu. Fakat bu sade eşyanın tertip ve tanzimi ve temizliği bir genç kızın hüsnü
tabiatini gösteriyordu. Suzy karyolasının kenarın Adnan da karşısında bir sandalyeye
oturdu. Bir müddet sessiz kaldılar. Bu sükûneti Suzy ihlâl etti:
"— Söyle bakalım Adnan!.. Geçen günkü randevüye niçin gelmedin?"
"— Asker olduğumu ve harp sahasında olduğumu biliyorsun. Bunu tabiî
görmelisin."
"— Hakkın var Adnan!.. Başka bir sebep olmasın da..."
"—Ne gibi?"
"— Ne gibi olacak. Meselâ vazife ile uzaklara gitmek ve meselâ en korktuğum
şey aşkından vazgeçmek, benden soğumak gibi..."
"— Hayır Suzy, bak işte yanyanayız!" Suzy eliyle oturduğu karyolada yer
göstererek:
"— Benim yanıma gelmez misin Adnan!.." dedi.
"—Peki Suzy..."
İkisi bir karyolada idiler. Ayaklarım yere uzatmışlardı. Dizleri yavaş yavaş
birbirine dokundu. Elleri ağır ağır birbirinin elini kavradı. Dudakları birbirine yaklaştı.
Uzun, uzun. derin derin, doya doya seviştiler. Zevkin son kertesine gelmişlerdi. Pek
az evvel başlıyan bir sevgi pek kısa bir zamanda uzun mesafeler katetmiş, kökleşmiş
ve derinleşmiş zannolunurdu. Türk seciyesine göre bekâret ücreti ancak uzun bir
hayat arkadaşlığında vefakârlıklarla ödenebilirdi. Onun İçin kimsesizliğin, yalnızlığın
ve harbin zayıf sinirlerde yarattığı tesirlerin neticesi olarak işlenen bu günahı Adnan
hayatının sonuna kadar mukaddes addedecek ve ona bir meşruiyet şekli verecekti.
Derin bir zevkten ve tatlı bir uykudan düşünceli bir dalgınlığa girmişti.
Sinirlerinde ve ruhunda büyük bir yorgunluk hissediyordu. Suzy oynadığı aşk ve
masumiyet golüne aykırı bir pişkinlikle genç zabitin durgunluğunu giderdi:
"— Birer kadeh şarap içeriz değil mi sevgilim?"
"— İçelim Suzy."
Aşkın keskin şarabiyle mest olmuş gönüller üzüm şarabının buhariyle aşktan
bir zevk âlemine daldılar ve kendilerinden geçtiler.
Gece ilerliyordu. Karanlık koyulaşıyor, sessizlik derinleşiyordu. Köy evlerinin
ekserisinde lâmbalar kısılmış hayat durmuştu. Saat görünmez bir el tarafından
itiliyormuş gibi çabuk çabuk ilerliyordu. Adnan bir an evvel çadırına gitmek
mecburiyetinde idi.
"— Müsaadenle Suzy! Ben gideyim, yarın yine gelirim."
"— Biraz daha otur Adnan!"
"—Mümkün değil!., vakit geç..."
27Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Kızın güzel elleri Adnan'ın dalgalı koyu siyah saçiarı üzerinde dolaştı. Onu tatlı
tatlı okşadı. Olgun ve mütenâsib bir vücud çapkın bir tavırla gencin dizlerine çöktü,
ardından bir ses.
"— Biraz daha otur yavrum!.." dedi.
Adnan kararından vazgeçti. Bir müddet daha oturdu, bir müddet daha
seviştiler ve çocuk biraz daha yahudi kızına bağlanmış oldu.
"— Bir kadeh daha şarap içermişin Adnan?"
“— Durmadan içiyoruz Suzy. Üzüm şarabı, aşk şarabı. Çifte sarhoş oldum.
"— Kendi evindesin. Meraklanma sabah erken çadırlara yetişirsin!"
“— Olmaz şimdi gitmeliyim!.."
"— Birer kadeh daha içeiim de peki."
Birer kadeh daha İçtiler. Bu son kadeh efsunlu bir tütsü gibi gencin kafasını
bütün bütün sersemletti. Takati azaldı mukavemeti kesildi, ve geceyi fettan kızın
evinde geçirmeye razı oldu, mecbur kaldı. Dalgın ve kuvvetsiz bir sesle sordu:
"— Ben nerede yatacağım Suzy?"
"— Tenezzül edersen benim odamda, benim yatağımda..."
"— Sen nerede yatacaksın Suzy?"
"—Annemin odasında."
"— Demek burada değil?"
"— Bugün için değil..."
Yeni baştan gramofon çaldılar, tekrar şarap içtiler. Diz dize oturdular. Böylece
sabahın yaklaştığının farkına bile varmadılar. Bir aralık Adnan kolundaki saate baktı.
İki buçuk olmuştu.
"— Ben azıcık yatayım Suzy! Saat dörtte çadırlara gitmeliyim!"
"— Peki yavrum, ben seni uyandırırım."
* * *
Adnan yorgun bir uykudan gözünü açtığı zaman saat dördü geçiyordu. Suzy
uyku mahmurluğunun bütün güzeliği ve beyaz geceliğinin lâhuti letafetiyle başı
ucunda yüzünü ve saçlarını okşamakta idi.
"— Sabah oluyor Adnan, çadırlara gitmelisin."
Delikanlı çevik bir hareketle karyoladan fırladı. Sevgilisinin yüzünü gözünü
aksadı ve giyinmeye başladı. Çabucak hazırlandı acele vedalaştı.
"— Suzy allaha ısmarladık. Yine görüşelim."
"— Güle güle Adnan. Yarın yine beklerim."
"—Yarın akşam gelemem. Fakat akşam talimi bittikten sonra, seni kırda vadi
içindeki top ağacın altında beklerim."
"— Güle güle sevgilim..."
Alay yaveri çadırına döndüğü zaman alay karargâhında faaliyet yeni
başlamıştı. Sabahın alaca aydınlığı çadırlara aksetmiş, nöbetçiler değişmekte,
uykudan kalkmış olan asker sabah temizliğini yapmakta idi. Genç zabit geceyi vazife
başında geçirmiş gibi soyundu ve yeni baştan karyolasına uzandı. Biraz daha
28Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
dinlendi. Yüzünü yıkayıp kendisine çekidüzen verdiği zaman para çantasiyle evrak
cüzdanının yerlerini değiştirmiş olduğunu fark etti.
Ceketinin sağ cebindeki küçük portföyde bulunan annesinin ve kardeşlerinin
resimleri yerlerini değiştirmiş her zaman muntazam ve sıra ile yerleştirdiği bazı
evrakın intizamını kaybetmiş olduğunu gördü, hayret etti. Para çantasındaki
paralarını saydı tamamdı ve yerli yerinde idi. O halde, bu karışıklığı neye yükletmeli
idi. Genç zabit bu şayanı dikkat nokta üzerinde fazla durmadı, kimbilir sarhoşluk, dedi
ve dudak büküp geçti.
Halbuki casus kız, dalgın bir uykuya varan alay yaverinin bütün üstündeki
kâğıtları karıştırmış, gözden geçirmişti.
Ertesi akşam, asker tâlimden dönmüş çadırlarda karavana faaliyeti başlamıştı.
Adnan günlük vazifesini bitirmiş atına binmiş kırlarda koşuyordu. Top ağacı uzaktan
görünce fettan hayaleti de seçti. Bu uzaktan görünüşte çok derin bir güzellik vardı. Atı
dört nala sürdü. Kuvvetli bir cazibenin manyetizmasına kapılmış gibi idi. Gittikçe bu
beyaz gölgeye yaklaştı. Ve nihayet cennetten kaçmış bir peri kızı gözünün önünde
canlandı. Onunla karşı karşıya geldi. Birden atından atladı. Beyaz ellere sarıldı ve
dudaklardan Öptü, öptü, öptü. Artık hiç bir mümanaat görmüyordu. Birbirlerinin olmuş
gibi idiler.
"— Nasılsın Suzy?.."
"— İyiyim. Teşekkür ederim. Sen nasılsın Adnan!.."
"— Seni gördüğüm vakitler çok iyiyim Suzy..."
"—Bende öyle."
Konuşmalarını kısa kestiler. Sevişmelerini uzattılar. Ağızlarından ziyade
kalbleri ve heyecanlariyle konuşuyorlardı.
İki gencin bu şirin füsun diyarında bu lekesiz berrak sema altında bu güzel
bahar kokulu tenhalıklarda âşıkdaşlık etmelerinde görünüşte büyük bir kudsiyet vardı.
Hiç kimse hassaten bütün duyguları kamçılanmış coşkun bir genç, güzel ve
körpe bir kızdan ve bu aşk perdesinin arkasından bir cinayet ve bir tuzak gizlenmiş
olduğunu aklına getiremez, havsalasına sığdıramazdı.
Adnan'ın yüzü kıpkırmızı olmuş, gözleri ateş saçan bir cevvaliyyet içinde yan
süzülmüştü. Suzy bu ani fırsatı ganimet bildi:
"— Sevgini artık benden esirgemiyeceksin değil mi Adnan? Seni her gün
görmek istiyorum."
Bu akşam eve gelir misin?
"— Bugün gelemem Suzy. Karargâhta vazifem var. Fakat yarın kolordu
karargâhına gidip bazı emirler alacağım, akşam dönüşte sana uğrar bir kahveni
içerim."
"— O kadar kısa mı Adnan..."
"— Vazifem var Suzy, onu ihmal edemem."
- Tabî... Demek vazifen mühim?.."
"—Elbet..."
29Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Cephede bazı hazırlıklardan bahsediliyor, alayınızın bir tarafa gitmesinden
ve seni kaybetmekten korkuyorum Adnan."
"— Muharebe hali belli olmaz, hazırlıklar tabiidir."
"— Hangi taraftan bir taarruz ümit edersin?"
"— Onu büyük kumandanlar bilir, alay yaverleri işin bu kadarım bilemez."
"— Orası doğru askerin işi bizi alâkadar etmez, anlamayız da, biz yalnız
ordumuzun kazanmasına dua ederiz. Beni ise yalnız sen alâkadar edersin."
Bu sözleri söyliyen casus kızının takındığı masum ve samimî tavrın arkasında
gizlenen riya ve hıyanet asla sezilmiyordu. Oynadığı rolde birinci sınıf sinema
aktristleri kadar mahir ve muvaffaktı. Tekrarladı:
"— Demek yarım akşam dönüşte bir kahvemizi içecek kadar olsun bizi
sevindireceksin..."
"— Geleceğim Suzy..."
Öpüştüler, seviştiler, vedalaştılar ve ayrıldılar...
Bulutlu ve kasvetli bir havada alay yaveri, bütün birliklerin emir zabitleri gibi
kolordu karargâhından emir almıya gidiyordu, ingilizlerin büyük cephe üzerinde geniş
bir taarruza hazırlandıkları görülmüş, Türk kıtalarına lâzım gelen tertibat aldırılmış,
takviye kıtaatı celbedilmiş, siperler tahkim edilmişti. Ortalıkta fevkalâdelik görülüyordu.
Her İki taraftan birinin yapacağı bir taarruz hareketi kat'î neticeler için olacaktı.
İngiliz Ordusu'nun Gazze Cephesi'nde bir mağlûbiyeti Kanala kadar ric'atini
icap ettirdiği gibi Türk Ordusu'nun muvaffak olmaması da Gazze-Şeria hattını terk
etmesini icap edecekti. Ordular hazırlanmakta, süngüler bilenmekte idî...
Adnan alayına âid mahrem zarfı almış dört nala karargâha dönüyordu. Bu zarf
içinde tâlim alayının hangi kıtaata ne kadar yetişmiş asker vereceği ve büyük
taarruzda elinde kalacak usta efratla ne gibi vazifeler göreceği tafsüâtiyle yazılmıştı.
Her ordu emrinde olduğu gibi dost ve düşman kıtaata dâir de bir nebze malûmat
vardı.
İste bu mühim emirler ve talimatlar alay yaverinin koynunda bulunuyordu ve
genç zabit atını dörtnala karargâha sürüyordu.
Köyden geçerken sadece 39 numaralı evin önünde durdu. İçeri girmek
istemedi. Sözünü yerine getirmek için at üstünde selâmı kâfi gördü. Fakat bu
mümkün mü idi?
Sinirleri gevşeten ve insan azmini zaafa uğratan kadın şeytanlığı ve yahudi
fettanlığı bir genci vazifesinden alıkoyacak kadar müessir oldu. İnsan bir defa
kendisini bu akıntıya kaptırmamak idi. O girdaba kapıldıktan sonra kurtulmak mucize
kadar zordu.
"— Bir fincan!.. Tek fincan kahvemizi içecek kadar içeri giremez misin Adnan!"
"— Giremem Suzy! Bak sözümde durdum, geldim, şimdi isim var. Karargâha
yetişmeliyim. Vakit bulursam yine gelirim."
"— Yalvarırım sana, atını biraz daha terletirsin kaybettiğin vakti telâfi edersin,
gel, bir kahvemizi iç!... Sade o kadar."
"— Fakat ancak beş dakika Suzy..."
30Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Peki öyle olsun..."
Suzy'nin küçük odasına girdiler. İkisi de geçen defa olduğu gibi karyolanın
üstüne yan yana oturdular.
"— Haydi Suzy, kahve pişireceksen çabuk getir de geç kalmayayım.
Gitmeliyim."
Sahte âşık bu suale cevap vermedi. Adnan'ın omuzundan yakaladı,
dudaklarına yapıştı, derin derin, içli içli, doya doya öptü.
"—Biraz daha Adnan; bir parça daha!., sevgime hürmet et!.. Ve yine uzun
uzun öpmeler!.. Genç az sonra iki kadeh şarapla odaya döndü.
"— Kahve içecektik ya..."
"— Kahve de içeriz sevgilim, peşin bir kadeh şarap, yorgunluğunu alır..."
"—Peki Suzy."
Adnan Rişon le Ziyon şarabının lezzetini tatmış ve çok beğenmişti. Bir kadeh
içerse belki de dinlenir, ferahlanırdı.
"— Şerefine Suzy!.."
"— Şerefinize sevgilim!.."
"— Fakat benim başım çok dönüyor Suzy!.."
"— Biraz oda sıcak, biraz da sen yorgunsun Adnan..."
"— Hayır bildiğin gibi değil... Gayrı tabiî bir şey. Şarap fena halde dokundu."
"— Her zaman içtiğimiz şarap!.. Ben de beraber içtim. Bak bende hiçbir şey
yok..."
"— Hiç anlamıyorum, hiç!.. Başım çok dönüyor, midem bulamyor, bir ağırlık
duyuyorum..."
"— Azıcık karyolaya uzan!.. Başını soğuk su ile yıkayayım birşeyin kalmaz."
Çocuk istemiye istemiye boylu boyunca karyolaya uzandı. Casus kız ıslak
tülbentlerle gencin başım uğuyor onu uyutmıya çalışıyordu. Adnan sızmıştı. Ona
birkaç defa seslendi.
"— Adnan!.. Adnan yavrum!.. Adnan!.."
Ses yok. Ceketinin düğmelerini çözdü. Ses yok. Çıkardı, yine ses yok. Adnan
efsunlu bir uykuda idi.
İki beyaz ve yumuk el, Türk zabitinin ceketine uzandı ve sarı zarftaki evrakı
tomariyle aldı...
Suzy odadan ayrıldı. Birkaç dakika sonra aynı zarfı getirip yerine koydu ve
Adnan'ın başı ucuna gelerek elindeki şişeyi birkaç defa burnuna götürdü.
"— Adnan, Adnan!.. Kalk yavrum geç kalma işine gitmelisin..."
Başının sersemliği ve hissedilir derecede ağırlıkla Adnan gözlerini açtı.
"— Çok mu uyudum ben."
"— Hayır yarım saat kadar."
Hemen gitmeliyim, hemen!.. Giyindi. İtiyat şevkiyle göğsünü yokladı. Herşey
yerli yerinde idi. Başı çok ağrıyordu, fakat münakaşa edecek sıra ve zaman değildi.
3

Bir Allaha ısmarladıkla kendini bahçeye attı. Kızın babası Liberman O'nun atını
tutmakta idi. Adnan hayvanına atladı. Karargâha doğru dört nala sürdü...
* * *
Güneş ufuklardan sıyrılmış, aydınlık azalmıştı. Alacakaranlıkta vadiye saptı ve
atını yavaşlattı. Çimenli bir yoldan ağır ağır karargâha vardı. Cebinden zarfı çıkardı.
Kumandanın çadırına doğru ilerliyordu. İçine bir kurt, şüphe düşmüştü. Zarfa dikkatle
baktı ve bir değişiklik gözüne çarptı. Bu zarf açılmış ve sonradan kapanmışa
benziyordu. Gerçi bunu yeknazarda anlamak mümkün değildi, fakat öyleye benziyordu. O anda Adnan beyninden vurulmuşa döndü. Herşey gözünün önünde canlanır
gibi oldu... Demek son içtiği şarabın verdiği sersemlik beyhude değilmiş. Şimdi bu
şaraptan sonra daldığı ölüm uykusunu, etrafında dönen sahte aşk komedisini biraz
anlar gibi oldu... Kendi kendine yavaş bir sesle ve dişlerini gıcırdatarak mırıldandı:
"— Vay kahpe vay!,. Alacağın olsun!"
Alay kumandanı yaverinin getirdiği zarfı tetkik etmeden açtı. Esasen böyle bir
şeye şimdiye kadar ihtiyaç olmamıştı. Kolordular gelen emirlere, talimatlara göz
gezdirdi, ve asker yattıktan sonra birlik kumandanlarının çadırına çağırılmasını
emretti. Adnan bilmeyerek ve istemeyerek vazifesini sûistimal ettiğinin farkına
varılmadığına sevindi intikamını sabaha sakladı ve bölük kumandanlarını alay
kumandanının çadırına davet etti.
* * *
Cephelerde büyük hazırlıklar vardı..İngilizler Gazze-Telli-şeria hattında büyük
ve kati bir taarruza geçmek üzereydiler. Türk ordusu da bu vaziyete göre hazırlanmış,
yeni vazifeler almıştı. Cephe baştan başa harekete gelmiş, canlanmıştı...
Ordular yeni bir savaşa hazırlanmış, süngüler bilenmiş, askerler kavgaya
hazırlanmıştı.
* * *
Artık geceler gebe idi. Her sabah, büyük bir vak'a beklenmekteydi. Adnan o
sabah gözünü açtığı zaman, henüz bir şey olmamıştı.
İkindiye doğru müsaid bulduğu bir zamanda bir sabit fikrin tesiri altında ağır
ağır köye yollandı. Hem bazı noksanlarını satın alacak hem de yahudi kızından
hesap soracaktı.
Köye doğru giden derenin başına geldiği zaman elinde boş kum torbasile bir
askerin kendisine doğru gelmekte olduğunu gördü. Bu, ilk defa Suzy'den ona mektup
getiren arap idi.
"— Efendim size bir mektup daha var."
"—Kimden?"
"— O kızdan."
Sert bir tavırla mektubu neferin elinden aldı ve okumağa başladı:
32Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Sevgili Adnan!..
Seni bu akşam behemmehal bekliyorum. Hiç olmazsa on dakika için gel,
fazla bekletmem. Sevgiler...
Genç Zabitin dişleri öfkeden birbirine geçmişti. Dik dik karşısındaki askere
baktı ve tekrarladı:
"— Hep sen mi görüyorsun bu kahpeyi?"
Sözünü bitirememişti. Dört nasırlı el, genç zabitin boğazına sarılmış, üç yahudi
bir arap bedbaht çocuğu yere yatırmıştı.
"—Alçaklar!.. Alçaklar!.."
Bu iki kelime gencin son sözleri oldu.
Hain casus kızının şehvet ateşinden kuvvet alan bu namertİer asil, genç,
kahraman Türk zabitine pusu kurarak onu namussuzca şehid etmişlerdi. Bu mübarek
şehidin mübarek cesedi Tayyibe İsminde başka bir yahudi köyünün çalılıklarına
gömülmüştü.
Sekizinci Ordu Divan Harbi hemen faaliyete geçti. Divan azaları ve alay
zabitleri geceli gündüzlü çalıştılar. En küçük izler üzerinde yürüdüler. Köye sık sık
giden neferleri sorguya çektiler. Alay zabitlerinden, alay yaverinin Suzy ile mü-
nasebetlerini öğrendiler ve bedbaht gencin cesedini Tayyibe Köyü'nün çalılıklarında
bulup çıkardılar.
Suzy yakalandı, onunla beraber her iki Yahudi köyünden yirmiye yakın mücrim
adaletin pençesine düştü. Casus kızın anası, babası da tevkif edildi. Katiller ve kaatil
arap bu işi Suzy'nin aşkına âlet olarak ve rekabet hırsile yaptıklarım itiraf ettiler.
Divanı Harb tahkikatının en şayanı dikkat noktasını bu esrarengiz cinayete yakayı ele
veren iki Yahudi teşkil ediyordu. Mozes ve Hermut adında bulunan bu iki adam
Hudeyra Köyü'nde bir dükkânda kırtasiye ve öteberi satmakta idiler. Bunlar
görünüşte ne iyi kalpli, ne sevimli adamlardı. Zabitlerin hepsi bu iki adamı sever ve
sayardı, bu adamlar çok zarif, tok gözlü, güler yüziü, tatlı sözlü ve son derece cana
yakın birer insan gibi gözüküyorlardı. Divanı Harp tahkikatı ve evlerinde yapılan
araştırmalar bu heriflerin ingiliz istihbaratında memur ihtiyat zabitleri olduklarını
meydana çıkardı. Bunlar, (Suzy Liberman’ın üç seneden beri bilhassa casusluk için
yetiştirildiği ve kızın müstesna güzelliğiyle kabiliyetinin kendilerine çok yaradığını
naçar itiraf ettiler.)
Diğer cususlar süt, yoğurt ve portakal satmak bahanesile seyyar hastaneler
civarında ve cephe gerilerinde dolaşarak topladıkları malûmatı Mozes'le Hermut'a
getirmekte idiler.
Suzy alay zabitanîyle münâsebet tesisin memur edilmiş ise de ancak Adnan'ı
gözüne kestirdiği ve belki onu biraz da sevmiş olduğu anlaşılıyordu.
33Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Hermut'ın bir iki defa kayıkla İngilizler tarafına gittiği ve birkaç defa da
"Zimmarin" deki casusluk merkezine gönderildiği meydana çıktı. Caniler hapse
tıkıldılar.
Suzy Divanı Harpteki ifadesinde hiçbir şey gizlemedi, inkâr etmedi. O sadece
Adnan'ın Öldürülmesinden habersiz görünüyordu.
"— Nasıl olur, sevdiğim genç ve güzel bir zabiti Öldürürüm. Hem onun ne
günahı var ki..."
Suzy:
"— Ben yanıldım, aldatıldım. Bu işe belki fena bir niyetle girmiştim fakat sonra
o genci sevdim. O'na ben kıyamaın, bu yalandır, iftiradır!.." diye tepirliyordu. Suzy bu
ifadede ölünceye kadar ısrar etti.
* * *
Suzy mahakeme edildiği Kalkilya Köyü'nün bir odasında hapis günlerini derin
ıstıraplar ve müthiş kâbuslar içinde geçiriyordu.
Burada ölümün soğuk çehresi ve Azrail'in korkunç hayalinden başka kendisine
arkadaş yoktu. Renginin pembeliği kayboldu. Güzelliğinin sihri azaldı ve işlediği
büyük cinayetin, oynadığı nankör ve cani rolün bütün siyahlığı ruhuna aksetmiş oldu.
Gençliği ve güzelliğine veda edecek, cibilliyetsizliğin ve küfranın cezasın çekecekti.
Şehvet, korku ve endişe ile karışık garip bir haleti ruhiye İçinde kıvranmakta ve
mukadder saati beklemekte idî.
Öldürttüğü genç delikanlının bedbaht hayali gece uykularında onu vicdan
azabının ölümden beter mengenesinde eziyor, kırıyordu. Geceler uzamış, uykusu
kısalmıştı. Kış gecelerinin tabiî uzunluğuna uğradığı felâketin azabı da yüklenince
rahat uyku kendisine büsbütün haranı olmuştu.
Ve o gün, saatlerce yatağında kıvranmış, korkulu rüyalar görmekten müthiş
kâbuslar geçirmekten çekiniyor gibi sabaha kadar gözünü yummamıştı.
Serin sabah rüzgârı sinirleri yatıştırdığı anda yorgunluğu galebe çalıp ta biraz
dalmış korkulu rüyalar âlemine dahil olmuştu. Bunlar rüya değil yakında aynen vaki
olacak kara mukadderattı.
Kapının önünde toplu ayak seslerinin gürültüsü onu henüz daldığı uykudan
uyandırdı. Bunlar onu kısas meydanına götürecek olan askerlerdi.
Kalbi yerinden kopacak gibi idi. Rengi bir anda simsiyah olmuştu. Bütün
vücudu köpek gibi titriyodu. Ne var demeğe vakit kalmadan tunç yüzlü bir nefer
heykel gibi karşısında belirdi. Ölümle karşı karşıya idi. Büyük günahının sıkleti onun
mecalsiz sırtına abanmıştı. Düşmana yetiştirdikleri malûmat yüzünden kanına
girdikleri masum askerelerin hayalleri kendisini boğacak gibi idi.
Şu karşısında dikilen asker ona sanki:
"— Arkadaşlarımın intikamını alacağız!.." diye haykırıyordu:
"— Kalk orospu kalk; ölüm seni bekliyor!.." diyordu.
34Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bu yağız askerin merhametten ziyade nefret ve istikrahı ifade eden sesi işitildi:
"— Haydi giyin, hazır ol!..." dedi.
Casus kız bunun sebebini soracak, tafsilât isteyecek halde değildi. Ne cesareti
ne de canı kalmıştı. Dünya kapkara bir zindan olmuş başına göçmüştü.
Pek az sonra bu güzel vücudun yok olması muhakkaktı. Yahudi kızı kendini
kaybetti, olduğu yere yıkıldı.
* * *
Karabulutlu ve kasvetli bir sabah. Hafif yağmur çiseliyor. Cephede top
gürültüleri erken başlamıştı.
Tayyibe Köyü'nün Önünde, kaatillerin Adnan'ı gömdükeri çalılığın üzerine sıra
ile birçok kazıklar çakılmış. Bir takım asker intizar vaziyetinde bekliyorlar... Mücrimler
perişan bir kafile halinde ve süngü takmış askerlerin muhafazası altında cinayet
mahalline getirildiler.
Suzy'nin ipek saçları ıslanmış ve bedbaht bir intizamsızlıkla dağılmıştı.
Yüzünün pembeliği gitmiş sapsarı, simsiyah bir renk bu casus kızın bütün
güzelliğini silmiş, simasına ruhunun bütün çirkinliği ve hıyanetini aksettirmişti.
Ana, baba, kız yan yana birer kazığa bağladılar. Diğer katiller ve casuslar
onların sırasındaki kazıklara bağlandılar.
Divan-ı Harb'ın kararı okundu. Canilere bir dilekleri olup olmadığı soruldu. Bir
haham son duasını yaptı, canilerin gözleri bağlandı.
Ve yüzbaşı Hüsnü Bey'in gür sesi ıslak ve tenha vadide çınladı:
"—Ateşşşş!"
* * *
Mücrimler birer birer kıvrandılar. Suzy'nin ağzından tek söz çıktı: "Adnan!.."
Bu onun son sözü oidu.
Dokuz kurşun casus kızın dolgun ve sert memeleri üzerinden geçmiş bu alçak
facia perdesini kapamıştı...
35Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
HATIRALAR
5
Karakovi, 15 Ağustos 1911.
Bugün nasıl oldu, Viladimir, kapımızın önünden mağrur geçiyor. Kendisini çok
beğenmiş bu asilzade, yahudi evlerinin önünden geçmeği bile kendisine günah
sayardı. Tabiat, beni nasıl bu gencin cazibesine kaptırmış ise onu da pervane gibi
benim etrafımda dolaştırıyor. Önce, yahudilik bir ateşmis gibi kendisini yakacağından
korkuyor. Hiç unutmuyorum, geçen sene karşımızdaki parkta gezinirken yanıma sokulmuştu. Mektepte ırkımız aleyhinde söylediği sözleri düşünerek yüzümü biraz yan
tarafa çevirmiştim. Bundan alındı:
"— Pis yahudi!.." diyerek yanımdan hızla uzaklaştı.
Yarabbi bu insanlar neden bu kadar taş yürekli ve bize karşı merhametsiz!..
Babalarımızdan işittiğimiz hikâyeler kanımı donduruyor. Geçen sene, Varşova'da bir
kaç yahudinin kanına giren hâdiseyi düşünüyorum da aklım başımdan gidiyor. Bir
şüphe içimi kemiriyor. Acaba, bize yılanlar gibi, akrepler gibi tehlikeli ve pis mahluklar
gibi bakan bu insanların bu kadar devamlı ve inadlı düşmanlıklarında kendilerini haklı
gösterecek bir tarafı var mı? Hep iğneli fıçı hikâyeleri, hile ve ihtikâr ve karaborsanın
günahını bize yüklüyorlar. Kimbilir!.. Geçen gün babama sordum, bu iğneli fıçı masalları doğrumu diye... Tuhaf şey; yalandır, inanma, iftiradır bunlar demedi. Sadece:
"— Senin aklın henüz böyle şeylere ermez. Bana bir kahve pişir!.." dedi ve
beni başından savdı.
Neden aklım ermesin. Onsekiz yaşına geldim. Bu sene cimnazyomu
6
bitiriyorum. Evet bu da bir mesele. Fizik hocamız Jakovski bana o kadar düşman
gözüyle bakıyorki, hayret. Halbuki ben onu yahudi zannediyorum. Değilmiş. .Aksine
koyu bir yahudi düşmanı. Mektepteki bütün yahudi talebe onun dersinden top atıyor.
Ben ise, fiziğe o kadar iyi çalıştım ki, adeta bütün mektepte kolumu tutacak bana yeti-
şecek yok.

5
Merhum Cevat Rıfat Atilhan bu savaşın içinde casusluk ve ihanetlere de bizzat şahit
olmuştu. Birçok yahudi casusunun, bu arada Suzy Liberman'ın da yakalanmasını sağlamış ve
onun kurşuna dikilmesine yetecek delilleri de bulmuştu. Suzy Liberman'a ait bildiklerini aktardığı
bu kitaba merhum Cevat Rıfat daha sonra onun yakalanışı sırasında ele geçirdiği hatıratını da
ilâve etmiştir. Yahudiyi daha iyi tanımak için okuyuculara bir ibret vesikası olarak sunmuştur.
6
Cimnazyorn: Lise
36Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Gece ilerledi. Öyle yorgun ve uykusuzum ki, bugünün hislerini tamamiyle
defterime dökemîyeceğim. Sabaha kalsın.
21 Ağustos 1911
Tarih hocamız Viladislas bugün derste bir pot kırdı. Bana 1905 Rus-Japon
harbinde, Rus İmparatorluğunun mağlup olmasında yahudilerin büyük rolü varmış.
Bir Japon miralayının, meyhane açıp, mujiklerin her türlü taşkınlıklarına aldırmadan
kurduğu casusluk merkezine bütün yahudiler haber getiriyorlarmış. Herkesin
meyhaneci zannettiği bu adamın, Port-Artur Muharebesinde bir erkân-ı harb miralayı
olduğu meydana çıkmış... Fakat hocamız ne bu miralayın ismini söyledi, ne de
meyhanenin nerede olduğunu bildirdi. Ders esnasında goyimler
7
bana beni
yiyecekmiş gibi bakıyorlardı.
Ders biter bitmez sınıfta patırdı koptu. Şımarık zengin çocuklar Yahudilere
çatmağa başladılar. Pis yahudi, hain casuslar, partizanlar gibi sözlere kulaklarımız
çok alışık. Korkudan bahçeye çıkmadım. Mektebin idare âmirleri meydanda yok.
Goyimlerin çocukları ne rahat, ne serbest kavga ediyorlar. Ellerini tutan yok!.. Bir
gürültü koptu, çığlıklar yükseldi. Alber'in kafasına bir taş indi, yüzü gözü kanlar içinde.
Yahudi çocukları birer kenara büzülmüş, ötekiler aldırış bile etmiyorlar. Çocuk
kendiliğinden mektep doktorunun odasının yolunu tuttu. Şu çirkin şu merhametsiz
sözler kulakları tırmalıyor:
"— Oh olsun pis yahudi... İnsan kanı içer misiniz, çocuklarımızı diri diri öldürür
müsünüz? Gibi sözler işitiyoruz. İçimde garip istifhamlar düğümleniyor, acaba şu olup
bitenler, söylenenler, İthamlar doğru mu? Doğru ise çok feci! Yılanlar ve akrepler gibi
insanların bizden iğrenip, bizi ayakları altında çiğnemek istemeleri ne acı şey yarabbi!
Yok eğer bunlar haksız iseler, bize yapılan ithamlar bir kıskançlık, bir
taassubdan doğuyor ise, insanlar ne kadar merhametsiz ve alçak...
Zihnimi bir nokta kurcalıyor ve huzurumu alt üst ediyor. Geçen gece babam
bize şöyle nasihat ediyordu:
"— İyilik ve şefkat yalnız bizlere, yani İsrail oğullarına karşı yapılır. Goyim
köpeklerine karşı hiç bir insanlık ve ahlak ile mukayyed değilsiniz. Onların mallan,
canlan, ırzları helâldir. Talmutumuzda büyük haham Jakop Maymunides diyor ki:
"— Yahudi olmayan bir insan hayvandır"...
Ama neden? Acaba goyimler bunu biliyorlar mı? Eğer biliyorlarsa bize karşı
reva gördükleri muamelede haklı olamazlar mı?
Sonra babam ilâve etti:
"— Komşun eğer yahudi değilse ona yapacağın zarar ve ziyanla dinimize
büyük bir hizmet etmiş olursun..."
"—Niçin baba!." diyecek oldum, kıyamet koptu. Annem ve babam üzerime
yürüdüler...

7
Goyim: Yahudilerden gayri bütün insanlar.
37Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
"— Sen böyle şeylerden ne anlarsın, sen yahudi değil misin? Bizim
hahamlarımız ne emrediyorsa, onları aynen ve hakikat olarak kabule mecbursun. Biz
"goy" değiliz. Biz Talmut'un emrinden çıkamayız. Çıkacak olursak bu canavarlar bizi
bir lokmada yutarlar!
Anamın ve babamın gözleri yuvalarından fırlamıştı, içimde müthiş bir korku,
bin zorlukla ve asabım bütün kudret ve kuvvetini kaybetmiş bir halde, kâbuslu bir
uykuya terk ettim kendimi...
Sabah yaklaşmakta idi. Belkide ben yeni uykuya dalmışım. Bir ara Viladimir, o
mahud mağrur bakışiyle, fakat bu defa bir parça mutebessim yatağının yanına
sokulmuştu. Kâhkülleri alnına düşmüş, yüzü penbeleşmiş, gözlerinin parlaklığı çok
artmıştı. Sanki:
"— O safsataları bırak, o yahudi martavallarından uzaklaş. Aşkın sıcak ve
mukaddes ağuşuna sığın!.." diyordu.
Birgün içinde insan bu kadar fazla güzelleşir, bu kadar değişir mi idi? Bana pis
yahudi diyen bu güzel asilzade şimdi ne kadar yakıcı, ne kadar insan ruhunu
değiştirici idi. Uzun parmaklı, yumuşak ve kibar ellerini saçlarımda gezdirdi. Kendimi,
dünyâdan uzaklaşmış, bam başka bir âlemde farzediyordum. Birbirine zıt hisler,
karma karışık ruh haleti içinde eziliyordum, belki de bu, bir ölüm hali İdi.
Viladimir'in elleri vücudumda dolaşıyordu. Bir ara o eller o kadar kabalaştı
hoyratlaştı ve sertleşti ki... Hududları aşmış en mahrem yerlerimi dolaşıyordu. Onun
şiddetinden bir denbire uyandım...
Aman yarabbi, bu bir rüya değil, bu korkunç ve iğrenç bir hakikat: Eğer şu
dakikada, halâ kulaklarımda çınlayan onun sesini, "pis yahudi" diyen sesini bir daha
işitsem ve hakikaten Viladimir'i görmüş olsa idim belki de onu kucaklar, bağrıma
basar, lâhuti bir âlemin boşluğuna kendimi terk eder, ona teslim olurdum. Din ve ırk
ayrılığı ne olursa olsun.
Hayır, hayır! Bu Viladîmir değil, benim öz babamdı. Rampa çıkan bir
şimendifer lokomotifi gibi soluyordu. Yüzünün rengi kaçmış, gözleri dönmüştü:
"— Baba ne yapıyorsun, çıldırdın mı, ben senin kızın değil miyim?"
"— Sus köpek!.. Senin böyle şeylere aklın ermez! Sesini çıkarırsan gebertirim
seni. Goyimlerin mağrur delikanlılarına gönül vereceğine, kendi zevklerimizi aramızda
paylaşalım. Talmut oku, hahamların tefsirlerini oku da adam ol!"
Yavaş yavaş, kudurmuş bir köpek gibi başı önünde, salyalı ağzını sile sile
yatak odasına çekildi gitti.
Bu ne müthiş kâbustu yarabbi!
Artık mektepte goyimlere eskisi gibi nefretle bakmıyorum. Aksine onların
bizden nefret etmeğe bakmıyorum. Aksine onların bizden nefret etmeğe haklı
olduklarını zannediyorum. Bütün insanlığın bizden iğrenmesi, bizden kaçması, bize
düşman olması her halde bütün bütün boş olmasa gerek...

12 Eylül 1911
Mektebin bahçesinde Viladimir'le yanyanayız. Gözlerimiz birbiriyle konuşuyor.
Onun parlak ve yakıcı gözlerinin ateşi içimi kavuruyor. Gururumu kırdım ve Dünya'ya
38Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
geldiğim günden beri beni tesiri altına alan hislerden sıyrılmak için nefsimi zorladım
ve gülümseyerek Viladimir'e sokuldum:
"— Bu nefretle bakış, bu bizden uzaklaşsın, bu yabancılık neden Viladimir?"
"— Yalnız sana değil, senin ırkına karşı biz böyleyiz. Az şeyler mi işittik
hakkınızda?.. Bunlarda ne kadar mübalâğa olsa, yine de bir hakikat vardır içinde..
Polonya'nın felâketi ne sebep sissiniz, insanlığın tümü sizden şikayetçi..."
"— Acaba? Fakat benim şahsen bu olup bitenlerde ne hissem olabilir ki?.."
"— Suzy! Senin yüzünde hiç de fena insana delâlet eden çizgiler yok. Yok
ama ne olsa terbiye aldığın muhitin telâkkileri altındasın. Yüzünde bir masumiyet, bir
cazibe ve müthiş sevimlilik var... İnsan zıt tesirler altında kalıyor. Gözlerimiz başka bir
lisan, hislerimiz başka bir lisan, mantıklarımız başka bir dil konuşuyor...
Teneffüs bitmiş, arkadaşlarımız dershanelere girmişti. Biz ikimiz sanki başka
bir âlemden dönüyor gibi şaşkın şaşkın sınıfa girdiğimiz zaman arkadaşlarımız
hayretler içinde bize bakıyorlardı. İkimizin de yüzü kızarmış, ikimizin de halinde bir
gayri tabiilik göze çarpıyordu.
16 Eylül 1911
Mektepten eve döndüğüm zaman, şimdiye kadar hiç yüzünü görmediğim bir
hahamı baş köşeye kurulmuş olarak buldum. Anam babam bu adamın karşısında iki
büklüm bir tazim ve ihtiram heykeli gibi büzülmüşlerdi. Ben de kemal-i hürmetle bir
yere iliştim. Uç İnsanın gözü üzerime dikilmişti.
Bu gözlerde öyle korkunç mânalar okunuyordu ki... Hele Hahamın bakışları...
Sanki, uğursuzluk canlanmış, bu adamın gözlerinde teşahhus etmişti. Bana neler
anlattı neler...
“— Şunu bil ki, yahudi olmayan her şahıs bizim düşmanımızdır. Onlarla
samimi münasebet kurulmaz. Onlarla alış veriş edilmez. Onlar insan yerine konmaz!
Onlar asırlarca milletimize zulüm etmişlerdir. Onlar birer hayvandır. Onların eti,
kemiği, ırzı, namusu, malı canı bize mubahtır. Bir yahudinin bir goyim ile dostluğu
dinimizin asla afvetmeyeceği büyük günahlardandır.
Ve bunları öyle bir eda, öyle meş'um çatal bir sesle söylüyordu ki; kendimi
âdeta "Moloh" ilâhın huzurunda zannettim. Korktum, tüylerim ürperdi. Her şeyi, her
şeyi hatta kendimi unuttum. O, mektep ve şu koca şehir bana dar gelmeğe başladı.
Acaba bu adam, daha doğrusu anam, babam benim Viladîmir'le olan münasebetimi
biliyorlar mı? Nereden bilecekler... Düne kadar bu oğlan beni ve milletimi tahkir
ediyordu. İlk defa, iki insan gibi birbirimizle konuştuk. Bu da garip bir şey... O gün
bende hasıl olan ruh haletini anlamışa benziyordu. Şuna inanıyorum ki, ruhlar âlemi
birbiriyle alâkalı bir tasnife tabidir. İnsanlar bu sayede birbirini seviyor, bu sayede
birbirini anlıyor, ve yahud aksine.
Bütün bu işittiklerim, bu tanımadığım hahamın hakîmâne ve âmîrane sözleri.
Peki ama bunlar ne kadar ibtidâî, ne kadar vahşi şeyler!.. Biz bu düşüncelerle mi
insanlara kendimizi sevdireceğiz, ortadan kaldıracağız. Başka bir şey daha var:
Acaba onlar çocuklarına milletlerine bizim hakkımızda neler söylüyorlar. Mektepte
çocukların bize kaatil yahudi, pis çıfıt demelerinin ilham kaynağı ne olabilir ki?..
39Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Sonra babamın halini düşünüyorum, yatağımın ucunda, insanlıktan çıkmış
korkunç haline ne mâna vereyim? Bu da mı Talmut'un emri? Sen bunlardan
anlamazsın, sen dinimizin inceliklerine ve sırlarına vakıf değilsin diye birde kendisini
haklı görmesi... Benim aklım bu muammaları bir türlü kavrayamıyor. Bir şey
anlamıyorum, anladığım tek şey ruhumun kökünden sarsılmış, maneviyatımın
bozulmuş olmasıdır, uykuda gezen insanlar gibi, canlı bir cenaze gibi dolaşıyorum.
Bakışlarım,görüşlerim, idrakim değişti. Bambaşka bir insan oldum. Şimdi iki ruhlu bir
insan gibiyim. Yoksa; çocukluğum, masumiyetim safiyetim ve hattâ aşkım yerini baş-
ka bir halet-i ruhiyeye mi devretti. Şimdi ben eskisinden bambaşka bir insan, bir
şahsiyet oldum.
Artık Viladimir'i de gözüm görmüyor. Sanki aşkımı, sevgimi bir daha
dirilmemek üzere görünmez bir el katletmiş, öldürmüş.
Bir kaç gün evvel, teneffüsde, bahçede benimle konuşan Viladimir de
birdenbire değişti. Yüzünü dönüp bana bakmıyor bile... Şimdi ben şuna inanıyorum:
İnsanlar çok defa iki ruh taşırlar. Bende mevcut bu iki ruhdan iyisi öldü, vücudum ve
benliğim ağır ağır kötülüğe kaçıyor. Bu ikincisi yani kötü ruh bende karar kılacak...
Nereye kadar ve ne kadar? Bir şey bilmiyorum, birşey!..
Evimizde de bir tatsızlık hüküm sürüyor. Babamın mânâsız bakışları,
mücrimlere mahsus çekingen tavrı ve hele hele iki günde bir evimize gelen o menhus
suratlı haham. Arada bir, aktörler gibi pozlar alarak ve kendisine çeki düzen vererek,
o iğrenç suratına bir ciddiyet takarak bana hitab etmesine tahammül edemeyeceğim.
“— Goyimlere karşı vazifeni iyi bilmelisin, Talmutu iyi anlamalısın kızım. Biz bu
sayede canavar gayrı yahudilerin zulmünden ve esaretinden kurtulacağız. Sadece bu
kadar değil... Biz, onları kendimize köle yapacağız. Malları, mülkleri bizim olacak!..
Dünyânın tek hâkimi olacağız. Binlerce senelik zulüm işkence ve esaretin acısını
onlardan çıkaracak, intikamımızı alacağız. İçimizde yahudi olmayanların cümlesine
karşı sönmez bir kin var. Sen bu kini zaman zaman körüklemelisin, onun alevi içini
ısıtmalı, sana bu mukaddes yolda yürümek İçin kuvvet vermelidir. İleride ana olduğun
zaman bu hissi çocuklarına aşıla!.."
Kendisine yeniden çeki düzen vererek, daha tok ve daha âmirâne bir sesle
şunları ilâve etti:
“— Yahudi olmayan her insan bir hayvandır, bir köpektir, onun malı, canı, ırzı
bize helâldir!"
Bu ne müthiş bir telkindi yarabbi Tevekkeli değil, insanlar bizden vebadan
kaçar gibi kaçıyor, bizden tiksiniyor, bizden nefret ediyorlar. Anne ve babanın bu
budala hahamın karşısındaki vaziyetlerini düşündükçe nefretim kat kat artıyor. O ne
tazim, o ne ihtiram. Bu çatal sakallı herifin içimi sızlatan, vicdanımı tazyik eden
câniyâne sözlerini birer hikmet gibi dinliyorlar. Ne yalan söyleyeyim bu böyle giderse,
bütün benliğime rağmen bende kendimi bu tesirlere kaptıracağımdan korkuyorum.
Yarabbi Sen niçin bizi böyle zelil, böyle hakir, böyle vicdansız, böyle canavar ruhlu
yarattın. Bizden olmıyanların samimiyetine, saflığına, ruhlarının asaletine bakıyorum
da kendimden iğreniyorum.
Bizim hahamın yumurtladığı herzelere bir bakın:
4

"Mektebinizdeki yahudî olmayan çocuklara fikirlerinizi aşılayınız. Onların
inandıkları dinlerin sahteliğini onlara telkin ediniz ve büîün bu dinlerin sahteliğini
onlara telkin ediniz ve bütün bu dinlerin bizden çalınmış ve şekilleri değiştirilmiş sahte
şeyler olduğunu söyleyin. Onların Peygamberlerini, hele İsa'yı gülünç bir şekle
sokarak onu alay mevzuu yapınız. Size birkaç hücum ederler, isyan ederler, küfür
ederler, belki de döğerler. Mukavemet ediniz sonunda yavaş yavaş ruhlarında bir
aşağılık duygusu doğar, mukavemetleri kesilir ve derin bir tereddüt ve şaşkınlık
çukuruna düşerler, ondan sonrası kolaydır. Güzelliğinizle, gururunuzla onları elde
ediniz. Onlan hissinizin esiri kılınız ve sonra bu hamuru istediğiniz gibi yuğurunuz.
Bizden olmayan bütün arkadaşlarınızın ahlâklarını ifsad ediniz, onlar bir parça
güzelliğinizden istifade etsinler. Tatlı bir gülüş, hafif bir müsamaha ile öylelerini
tuzağınıza düşürüp bizim mukaddes fikirlerimizi onlara telkin ediniz."
"Mekrebinizdeki zengin ve asilzadelere karşı fakir talebeyi kışkırtınız. Allah
insanları müsavi bir şekilde yaratmıştır. Aradaki farkları elinizde silâh olarak kullanınız.
İleride büyüdüğün vakit, ilahe kadar güzel bir kız olarak zenginlere, devlet adamlarına,
politikacılara sokularak onlara kendi fikirlerimizi telkin, üstünlüğümüzü kendilerinin
aşağılıklarını aşılayınız. Bütün bunları yapmak için her türlü hile, desise yalan ve
hattâ iftirayı dinimiz bize mubah kılıyor, hatta emrediyor. Biz; ancak kendi aramızda
birbirimize karşı son derece dürüst, faziletli ve ahlâklı olmak mecburiyetindeyiz. Bunun haricinde bizden olmayanları daima bir hayvan yerine koyarak her türlü
hareketler bize mubah ve hattâ farzdır."
Aman yarabbi! Hergün bu telkinler, bu aklımın almadığı, vicdanımın kabul
etmediği âdi hisler... Biz bunlarla mı, bu günah, bu gayrımeşru bu ahlâksız telkinlerle
mi dünyaya hakim olacağız. Bunlara ne hacet!.. Tevekkel değil, herkes bizden nefret
ediyor. Onlara bakıyorum, yani bizden olmayan, yahudi olmayanlara bakıyorum, ne
vakur, ne sakin, ne asil insanlar... Benim bunlar hakkında işittiklerimle hakikat arasında ne büyük, ne müthiş mesafe var. Günahda bu kadar ısrar, kötülük de, cinayette,
ahlâksızlıkta bu kadar inat. Haddin varsa bu fikrini anneme, babama ve o uğursuz
suratlı hahama aç!.. İnsanı parçalarlar vallahi!.. Bir hakikate daha vakıf oldum: İnsan,
ne kadar gayri tabii, ne kadar kötü ne kadar vicdansız olursa olsun bir fikrin devamı
bir surette kini karşısında bir vakte kadar mukavemet ediyor, sonra yavaş, yavaş
kendinden geçerek benliğini o fikirlerin tesirine terkediyor, morfinlenmiş büyülenmiş
bir halde akıp gidiyor. Artık bundan kendini sıyırmak mümkün değil!.. O kadar ki;
babamı, kudurmuş bir köpek gibi, şehvet sar'ası içinde yatağımın ucunda görmek bile
bana artık tabiî gelmeğe başladı. Onun çatlak sesi halâ kulaklarımda çınlıyor:
"— Senin buna aklın ermez. Talmutu oku!"
Evet babam evde bizi etrafına toplar ve nur şualarını dinleyiniz diye bize
Talmut okurdu. Bunlar nasıl nur şuaları, bunlar nasıl akıl almaz şeyler!.. Sınıf
arkadaşlarım bana kendi dinlerinden bâzı parçalar okudukları vakit, iliklerime kadar
titrediğimi hissediyorum. İsa ne büyük adam! Bize şeytanın oğulları demiş. Hiç te
yalan değil!.. Diyor ki: Birisi bir yanağına bir tokat vursa, ona öteki yanağını uzat.
Mütecaviz olma. Sulh sever ol!.. İnsanlar birbirinin kardeşi ve dünya fanidir.
Bu kadar ulvî ve asil ahlâk prensipleri yanında bizimkisi ne adar adî, ne kadar
çirkin, ne kadar kaba kalıyor. Fakat gel de bunu, bizim eve gelen çatal sakallı, çirkin
yüzlü hahama anlat. Haddin varsa tek itiraz et. İnsanı parçalarlar. Onlar kendi
41Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
safsatalarına o kadar inanmışlar ki... Acaba biraz olsun hakları var mı dersiniz? Belki,
fakat benim kafam almıyor!..
21 Teşrinevvel 1911
Aman yarabbi ne soğuk bir gün. Yağmur insanın iliklerine işleyor. Öğleden
sonra sulu ve cıvık bir kar yağıyor. Kasvetli bir gün!.. Esasen aylardan beri ruhum
karanlıklara gömülü. Kararsız, ümitsiz ve şaşkın bir haldeyim. Yoksa Viladimir'i, bu
bizden olmayan, bizden tiksinen hristiyan çocuğunu seviyor muyum, o da beni
seviyor mu? insanlardan niçin böyle türlü düşünceler ve saçma fikirlerle birbirine düş-
man kesiliyor, birbirinin inancı ve görüşü onları yekdiğerine düşman ediyor, yoksa
tabiatta mı var bu? O kadar kararsızım ki... İnsan denilen mahlûk, telkin denilen
canavarın tesiri altında, bu muhakkak. Eğer ben, bir yahudi ana, babadan Dünya'ya
gelmeyip te meselâ budist bir anadan doğmuş olsa idim, şimdi Dünya'yı bambaşka
görecek ve insanları sevecektim, insanlar da bizi sevecekti.
Canımın sıkıntısını gidermek için sinemaya gitmeye karar verdim.Viladimir hiç
bir filmi kaçırmaz. Fransiska Bertini'nin bir filmi var onu görmeğe gidiyorum...
...............
Ben talihe ve tesadüfe çok inanırım. Bu inancım bugün bir kat daha arttı.
Sinemaya bilet alıp hole girdiğim zaman Viladimir'i dolaşır gördüm. Bir masaya
oturdum. Çocuk epey tereddüt ve şaşkınlık geçirdi. Kalbden kalbe yol vardır derler.
Fakat bu yollar bazen saçma telkinler ve yanlış telakkiler yüzünden kapanıyor.
Viladimir önümden geçerken gayri ihtiyari durakladı, yüzü kızarmış ve hali değişmişti.
Benimle alakadar olmasa bu sekte girmezdi. Cesaretimi topladım, ona seslendim.
"— Viladimir, asilzadem!.. Tenezzül buyurup masaya oturmaz mısın?.."
İcabet etti ve sevindi bile. Bir müddet, hem de epey bir müddet sessiz kaldık.
Söze kim başlayacak ve ne konuşacaktı. Filmin başlamasına yirmi dakika var. Ben
bunun yirmi saat olmasını ne kadar İsterdim. Bu sessizliği Viladimir bozdu ve
düşüncelerimi allak bullak etti.
"— Filmden hoşlanırsın tabii!.. Suzy; Sen yaradılışta iyi kalbli bir kızsın.
Tabiatın eli, seni itina ile süslemiş. Müstesna bir güzelliğin var. Fakat sizin şu
insanlara olan düşmanlığınız, tarih boyunca insanlara reva gördüğünüz kötülük,
berbat ve sakin inançlarınız yok mu, bütün bunlar aramızda birer buz deryası gibi bizi
birbirimizden ayırıyor. Hakkınızda işittiğimiz korkunç hikayeler, senin bütün güzelliğini
siliyor, perdeliyor.” Ve sonra birdenbire sustu. Garsona iki portakal şurubu ısmarladı.
Aradan dakikalar geçti. Söz altında kalmak istemiyordum. Cesaretimi kıran şey,
bizden olmayan insanların hakkımızdaki kötü nazarları ve kötü düşünceleri idi. Buna
rağmen sükunetle kendisine cevap verdim:
"— Haksızlık ediyorsun Viladimir. Biz insanlara değil, insanlar bize asırlar
boyunca zulüm ettiler. Sürgünler, katliamlar ve hele bugün yapılan poğrumlar nedir,
yazık değil mi âciz bir ekalliyete zulüm?”
"— Bir noktayı düşün Suzy! Yeryüzünde milyonlarca insan yaşıyor. Bu beşer
topluluğun her şeyi bırakıp husûmet ve nefretini yalnız sizin üzerinizde toplamış
olması boş bir şey mi?”
Zil çaldı, kapular açıldı. İkimizin yeri ayrı ayrı idi, sözü yarıda keserek
birbirimizden ayrıldık. Bu ayrılışın son olduğuna dair içimde bazı hisler belirdi. Kimbilir?
42Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
19 Teşrinisani 1911
Babam eve çok telâşlı ve heyecanlı geldi. Annem sebebini sordu, öğrenemedi.
Nihayet yatma zamanı geldiği vakit bunu bize söyledi. Bâzı mojikler
Senpetersburg'un kenar mahallelerine taarruz ederek bir çok bîçâre yahudiyi
öldürmüşler. Küçük çapta bir pogrum. 'Babamın bize nasihati ve kat'î talimatı: Bu
hafta hiç sokağa çıkmayacak, alış verişi evin karşısındaki bakkaldan yapacağız. Bu
bir nevi mahbusiyet hali. Ama ne yapacaksın. Muhammed'i, Titos'ü, Buhtunnâsır,
Babil'i düşündükçe teselli buluyorum.
17 Kânunuevvel 1911
Bu gece yeni bir haberle, yahud müjde ile, daha doğrusu neticesi nereye
varacağı meçhul bir macera haberiyle sarsıldık. Sevindik, ürktük, oynayıp zıpladık ve
sonunda başımızı önümüze eğip düşünmeğe başladık. Yarı sevinç, yarı keder ve bir
sürü tereddüt içinde kendimizi yatağa attık.
Gece rüyalarımızda yeni ufuklar, yeni beldeler, ümitlerle dolu tatlı hayaller bize
gözüktü. Yoksa İsrail oğullarının rüyaları gerçekleşiyor mu? Adonay sen bilirsin
bunları!
Babam, anneme kat'î talimat verdi. Fazla eşyaları satın almak için yarın
evimize Rabinoviç gelecek. Yolda götüremiyeceğimiz bütün eşyayı ona vereceğiz.
Kıymetini kendisi takdir edecek.
Nereye gideceğiz? Adanmış topraklara! Roçild yol paramızı ve oradaki iaşe
ve evlerimizin parasını üdüyormuş. İnanılır şey değiî!:. Yeruşalim (Kudüs), ey
mukaddes belde! En nihayet sana kavuşuyoruz ha! Bu ne bahtiyarlık.
Babam diyor ki:
"—Orada Muhammed'in en sâdık ümmeti Araplar vardır, vahşi, hunhar ve
merhametsiz Araplar!.." Ve sonra ilâve ediyor, "bereket versin, şimdi Kudüs'ün sahibi
olan Türk İmparatorluğunun başında o müstebit padişah Abdülhamîd yok. Bundan
senelerce evvel bu mübarek topraklara göç eden ırkdaşlarımızı yurduna kabul
etmeyen, onların hakkını tanımayan, onları vapurlarda açlıktan öldüren Türk
hükümdarı. Babam ağzını köpürterek, gözleri yuvasından fırlamış bir halde anneme
adeta haykırıyor:
"— Irkımıza yapılan bu zulmün altında kalmadık. Bizim kardeşlerimiz, bizim
tükenmez hazinelerimiz bu padişahı devirdi. Yakın bir gelecekte Rus Çarı'nı da
devireceğiz, hanedanını yok edeceğiz. Mujiklerden, goyimlerden öcümüzü alacağız.
Ve hemen Tevrat'ın şu parçasını okudu:
"Ve İsrail kendisine âid olan her şeyle beraber göç etti, ve Bi'rissebâ'ya geldi
ve babası İshak'in Allah'ına kurbanlar kesti. Ve Allah'ın İsraile gece rüyalarında
şunları söyledi: Jakop, Jakop! Ve o dedi: İşte ben. Ve dedi: Ben Allah, babanın
Allahıyım, Mısır'a inmekten korkma! Çünkü orada seni büyük bir millet edeceğim."
Bir heyecan dalgası evimizi kapladı. Gece sabaha kadar uyumadık. Evde
hummalı bir hazırlık başladı. Arzı Mev'uda doğru hicret edeceğiz. Bizimle beraber
yedi yüze yakın ailenin de göçe iştirak edeceğini babam söyledi. Demek ki; asırlardan
beri hayal zannolunan devletimiz hakikat olacak!..
43Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
Bir hafta bu heyecan, bu neşe ve buna karışan endişe içinde yaşadık.
Babamın büyük bir parası yok. Orada sakın bizi yokluk ve sefalet beklemesin. Üstelik
bilmediğimiz yerler, sıcak iklim. Fakat bu düşünceden kaçıyor, onu kendimize
saklıyoruz. Böyle bir tereddüd ve yahud kötümserliği babam hissetse bize
yapmayacağı yoktur.
1 Kânunsâni 1912
Bugün goyimlerin yıl başı. Dün gece ne çılgınca eğlendiler. Sokaklar onların
naralariyle çınladı. Sanki Senpetersburg'da hiç bir şeyler olmamış gibi!.. Bunu
düşündükçe bu kâbustan ebediyen kurtulamıyacağımızdan dolayı sonsuz bir sevinç
duyuyor, ümitlere kapılıyor, istikbale emniyetle bakıyoruz. Onbeş gün sokağa
çıkmadık. Babam diyor ki:
"— Artık önünüze kesin ufuklar açılıyor, hür ve serazat yaşayacağız! Böyle
havası bozulmuş, kalabalık bir goyim şehrinde değil, ufukları geniş, kalabalık bir
goyim şehrinde değil, ufukları geniş, havası bol, hayatı sakin ve yalnız
ırkdaşlarımızdan ibaret köyler, kasabacıklarda yaşayacağız.
Bizden evvel, bin zorlukla oralara göç edenlerin şimdi mes'ud bir hayat
sürdüklerini ve zengin olduklarım söylüyorlar... Adanmış topraklar hâlâ barbar
Türklerin bayrağı altında... Fakat Türkiye'de bir tek yahudinin burnunun kanadığı,
şimdiye kadar bir kimsenin hayatiyle oynandığı işidilmemiş. Üstelik Türkler'in son
derece müsamehakâr ve iyi insanlar olduğunu söylüyorlar!"
O halde niçin barbar diyoruz ki bunlara? Pogromun ismi işidilmemiş o diyarda.
Öyle olsaydı biz bu yeni maceraya atılır mı idik? Babam; sizin bu işlere aklınız ermez
diyor. Hakikaten de ermiyor.
20 Kânunsani 1912
Ne müthiş bîr soğuk var. Hazırlıklarımız bitti. Muhacir aileler Romanya'nın
Köstence şehrinde toplanacaklarmış. Yarın bize tahsis edilen trenle. Karakov'dan
hareket edeceğiz. Bu yarın ne kadar uzun geldi bize!.. Gece gözümüzü kırpmadık.
Sabahın erken saatlerinde, bir araba tutan eşyalarımızla istasyona geldik. Üçüncü
mevki vagonlara yerleştik ve bu vagonlar içinde gece yarısına kadar oturduk. Cemaat
ve avrupalı teşekküller bizi mükemmelen iaşe ettiler. Yahudi bir doktor ve iki de
hemşire bizimle geliyor. Gecenin zifiri karanlığı ve vagonların dondurucu soğuğu
içinde yol alıyoruz. Polonya topraklarındayız. Fakat şimdiden kendimize İsrail'in
ülkesinde farz ediyoruz.
22 Kânunsanî 1912
Köstence'deyiz. Irkdaşlarımız bizi çok mükemmel karşıladılar. Herbirimize
çeşitli hediyeler getirdiler. Karadeniz'de müthiş bir fırtına hüküm sürüyormuş. Şubat
ortasına kadar bu şehirdeyiz. Yerleştiğimiz misafirhaneye demir karyolalar koymuşlar,
yataklarımızı açtık. Yemekler hazır olarak geliyor, cümlemiz sonsuz neşe içinde
yiyoruz. Annem durgun ve düşünceli, babam çılgınca mes'ud!.. Vakitlerimiz muhtelif
aile reislerinin nutukları ve parlak vaadleriyle geçiyor. Komşumuz Antikacı Mojej
Şalaman umûma bir nutuk çekti:
"—İsrail'in Güneşi doğuyor. Asırlarca karabulutlar arkasında kalmış ve
ziyasından bizi mahrum etmiş olan Güneş, ufuklardan sıyrıldı şimdi kalblerimizi
yakıyor ve ziyasını İsrael Devletinin istikbali üzerine döküyor. Asırlar boyu zulüm ve
44Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
işkence çekmiş olan İsrail oğulları, cihan hükümdarlığının tahtıgâhına doğru yol alıyor.
Bu yol şimdiye kadar dikenler ve manialarla dolu idi. Fakat bütün bunlar ümitlerimizi
ve cesaretimizi kırmadı. İşte bugün geniş ve mes'ud bir yolun dönemindeyiz-
Sevinelim, oynayalım ve gülelim.”
Romanya'nın her tarafından heyetler halinde ırkdaşlarımız akın akın bizi
ziyarete geliyor ve bize müstakbel İsrael Devleti'nin Öncüleri, Sayhun Dağı'nın
fâtihlerisiniz, diyorlar. Gururumuz kabarıyor.
Zaman zaman arkama, maziye bakıyorum. Viladîmir'in parlak kumral saçları,
hâfeli yeşil gözleri ve polenez asilzadelerine mahsus vakur tavrı, sesindeki halâveti
hatırlamaktan kendimi alamıyorum. Acaba gideceğimiz yerde bundan alâsını
bulacakmıyız. Yoksa hakikaten bu yeni ufuk bize herşeyi unutturacak mı? Birbirine zıt
hisler, birbirini nakzeden mütalâalar ve çeşitli sinir buhranları içindeyim. Benden
başkaları böyle değil. Onlar yeni bir ülkenin fâtihi gibi gurur, neşe ve şevk içindeler.
1 Şubat 1912
Misafirhanede mühim bir hareket göze çarpıyor. Ayın on yedisinde bizi alacak
bir vapur Köstence'den Yafa'ya doğru yol alacakmış. Onyedi gün daha burdayız.
Babam, annem Bükreş'i gezmeye gittiler. Biz misafirhanede kaldık. Çarşı, pazarda
gezmek, sinemaya gitmek için bize Romen parası verdiler. Romanya çok zengin bir
memleket. Babam diyor ki;
Burada yarım milyonun üstünde bir ırkdaş topluluğu varmış. Ormancılık ve
ziraat Romanyalılar'ın servetlerinin kaynakları imiş. Ne iyi, ne iyi... Bu çam yarması
herifler çalışsın biz yiyelim. Biz diyorum ama, bizden kimler, onu bilmiyorum.
Babamın fukaralık ve zaruretinin ıstırabı içime çöktü. Her halde bunda da aklımızın
ermediği bir şey var.
16 Şubat 1912
Yolculuğa hazır ol emri verildi. Bir heyecan dalgası ruhlarımızı kapladı. Bu
gece hiç kimse uyku uyumadı dersem mübalağa etmiş olmam. Sabah o kadar uzadı;
Güneş o kadar nazlı ki!.. Bir türlü doğmak bilmiyor. Ama muhakkak doğacak, her
gecenin bir sabahı olacak. Hem de şimdi İsrail'in Güneşi doğuyor. İsrail'de sabah
oluyor. Goyimler kahrolsun! Viladimir sen de kahrol!
17 Şubat 1912
Şafak henüz sökmemişti. Herkes sefere hazır bir vaziyette idi. Eşyalarımız
toplanmıştı. Sabah kahvaltısını yaptıktan sonra saat onda da misafirhaneye gelen
arabalarla Köstence rıhtımına yanaşmış olan "Nor Doyçer Bremen" vapuruna
eşyalarımızı göndermeye başladık. Öğle yemeğini vapurda yedik. Alyans İsrailite
Üniversel ve Roçildler tarafından vapur biletlerimiz alınmış, iaşemiz temin edilmiş.
Hepimiz heyecan içinde idik. Saat üçte Bükreş baş hahamı gemiye geldi ve gemide
dinî merasim yapıldı. Cümlemiz vecd ve huşu içinde idik. Yeni uruklara, yeni istikbale
doğru yola çıkıyorduk. Yarın tarih, doğacak büyük İsrail Devleti'nin, bizi öncüleri diye
anacaktır:
Baş haham da bize bir nutuk çekti. Vapuru dolduran insanlar, sanki bir anda
taş kesilmişti. Aklımda kalan parçalar şu:
"İsrail çocukları!.. Asırlar boyu azab ve ıstırab İçinde yaşadınız. O kara günler
şimdi yerini mes'ud günlere terkediyor. Güneş doğuyor, ufuklar parlıyor Tevrat'ın bize
45Cevat Rıfat Atilhan – Yahudi Casusu Suzy Liberman
vaadettiği günler geliyor. Kavmimize adanmış olan topraklara gidiyorsunuz orada
müstakbel devletimizin kökünü teşkil edeceksiniz. Bu temeller üzerinde devletimiz
kurulacaktır. Önünüzde daha aşılacak maniler vardır. Onları da cesaretle ve gayretle
aşacaksınız. Yolunuz açık ve istikbaliniz mes'ut olsun."
Rıhtımı Romanya'nın ve hatta Avusturya ve Macaristan'ın her tarafından
gelmiş binlerce ırkdaşımız doldurmuştu. Onlar da vecd ve heyecan İçinde idiler.
Saat beşte, geminin acı acı düdüğü öttü ve yavaş yavaş limandan süzülmeye
başladık. İçlerimizden bir çoğu dualar okuyor, bir çoğu da rıhtımdaki insanları
selamlıyordu. Gece gemimiz, Karadeniz'in karanlık sularında sanki gâib olmuş gibi idi.
Çok sallanıyoruz. İçimizde deniz görmüş çok az insan var. Hepimiz perişan bir halde
kendimizi yataklarımıza attık.

2.BÖLÜM İÇİN TIKLA

2017-2023 TARİHLERİ BÜYÜK SIR EBCED VE ŞİFRELER

2012-09-02T01:17:00.001-04:00

HANGİ MESHEPTEN VE HANGİ TARİKTEN OLURSAN OL İSLAM BİRLİĞİ İÇİN DÜNYANIN HANGİ BÖLGESİNDE OLURSAN OL MÜBAREK GECELERDE VE ZAMANLARINDA ALLAH VE PEYGAMBERİMİZ İÇİN TEK YÜREK TEK İSLAM İÇİN BİRLİK OLALIM BÜTÜN MÜSLÜMANLAR KARDEŞİNİZDİR ! BUGÜN VE GEÇMİŞTE İMANIMIZ ZAYIF OLABİLİR BU HERKEZ İÇİN GEÇERLİ! BUNUN İÇİN DİĞER KARDEŞLERİNİZİ KÖTÜLEMEKTEN VE GIYBET ETMEKTEN VAZGEÇİN BİRBİRİNİZİ KÖTÜLEMEYİN ALLAH HER NAİPLERDEN HER NEFERLERİNDEN HER MESHEPLİ OLANDAN TARİKLERİNDEN DÜNYA SEBEBLERİ İÇİN İMTİHAN ETMEKTEDİR.

BUNUN İÇİN BU ÇAĞRIYA BU İNŞAAYA DAVET HEPİNİZ İÇİNDİR, DÜN BUGÜN YARIN ÖBÜRGÜN HER BİR ZAMANINIZDA KIYAMET ALAMETLERİNİ İÇ İÇE YAŞIYORUZ, TEMENNİMİZ SİZLERİ BİR ARADA GÖRMEK ELELE GÖRMEK EL BİRLİĞİ İLE BÜTÜN DÜNYAYA BU İSLAMIN GÜCÜNÜ GÖSTERMEKTİR, İSLAMIN COĞRAFYASINDA TUR ATAN DECCALIN CALUTLARI BİZİM BU KARDEŞLİĞİMİZİ BALTALAMAK İÇİN ELLERİNDEN HER FİTNEYİ, KAOSU YAPABİLİYORLAR , BİZ BUNLARA BOYUN EĞECEK DEĞİLİZ, KALDIKİ GEÇMİŞTE BOYUN EĞENLERİMİZ OLDU DİĞER TARAFTAN MÜSLÜMAN KARDEŞLERİMİZ BOĞAZLANIRKEN ,KIYIM YAPILIRKEN HİÇ KİMSENİZ İSLAM BİRLİĞİ İÇİN KOLLARINIZI SIVAMADINIZ, BUDA DECCALIN VE ŞEYTANIN İŞİNE GELDİ ZAMAN KAZANDIRDINIZ , AMA ŞİMDİ DAHA BÜYÜK BİR FİTNENİN VAKIA NIN SEBEBİ OLMAMANIZ AÇISINDAN BİRLİK OLMANIZ İÇİN, TEK ÇATI ALTINDA TOPLANMANIZ İÇİN ÇAĞRILARA KULAK VERİN

SURİYEDEKİ KATLİAMI ALKIŞLAYANLAR ALLAHTAN KORKSUNLAR

2012-08-27T09:06:00.003-04:00