Khajochi's Blog

Circulation Notice from Chula Library

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 05 Mar 2010 04:40:00 +0000

ห้องสมุดจุฬา มีระบบเตือนให้คืนทางอีเมล์ด้วย .. tk park ยังไม่มีเลย .. สุโกยยย

เดี่ยว 8

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 04 Mar 2010 21:31:00 +0000

เนื่องจากเป็นแฟนตัวยงของพี่โน๊ต ประมาณว่าเป็นไอดอลที่ชอบมากๆ เลยติดตามไปทุกผลงานของพี่เค้า ไล่ตั้งแต่หนังสือ , dvd , ของที่ระลึก , ไปดูงานแสดง gallery รูปอะไรไม่รู้ของพี่แก จนถึงที่พลาดไม่ได้คือต้องไปดูเดี่ยวไมโครโฟน

ดูเดี่ยวมาตั้งแต่ เดี่ยว 3 จนเดี่ยว 8 ก็ได้ประสบการณ์ว่า เดี่ยวรอบที่ดีที่สุดคือรอบสุดท้าย เพราะ ..

เป็นรอบที่พี่โน๊ตจะแสดงนานที่สุด เอามาทุกมุข
ดาราเยอะ โดยเฉพาะแขกรับเชิญคนสำคัญๆ (รอบนี้เจอ lift กะ oil , เจ-ปิ่น , คุณตันโออิชิ , เก๋ชลดา)
DVD ที่ออกมา ส่วนใหญ่จะเลือกรอบสุดท้าย (เผื่อมีหวังได้ออกกล้อง)

แต่ข้อเสียก็มีนะ

ของที่ระลึกขายหมด (อันนี้แก้ปัญหาด้วยการไปซื้อหน้างานรอบแรกๆ แทน)
บัตรจองโคตรยาก เพราะจะเต็มรอบแรกเสมอ
โดนสปอยมุขก่อนเข้างานจากสื่อต่างๆ แก้ไขได้โดยการไม่ไปอ่านแต่แรก

ปีนี้พี่โน๊ตย้ายมาจัด Paragon Hall ด้วยความที่อายุเยอะแล้ว เล่น 39 รอบแบบเดิมไม่ไหว ปีนี้เลยลดเหลือ แค่ 10 รอบ (ทีแรกเปิด 8 รอบ แต่บัตรเต็มหมดเลยเพิ่มอีก 2 รอบ) จำนวนรอบน้อยลงแต่จำนวนที่นั่งเพิ่มขึ้น บัตรก็ราคาเท่าเดิม 800 - 2,500 เท่าเดิม .. ซึ่งจะว่าไปจัดที่นี่ก็ดูสะดวกสบายกว่าตอนจัดที่สกาลาเยอะ ทั้งเรื่องการวางบูทขายของ ห้องน้ำ ที่จอดรถ ไปจนถึงแสงสีเสียง

แล้วก็ตามคาด รอบสุดท้ายพี่แกเล่นตั้งแต่ 19.50 ไปเสร็จโน่นเลยเกือบเที่ยงคืน .. แสดงแบบไม่หยุดพัก 4 ชั่วโมงกว่า !!

พี่โน๊ตก็ยังคงเป็นพี่โน๊ต

ืNote :

เป็นเดี๋ยวที่ได้ของที่ระลึก(ฟรี) มากที่สุดตั้งแต่เคยดูมา

1. ยาดม อันนี้ได้ทุกคนอยู่แล้ว (แต่กลิ่นมันไม่เห็นจะน่าดมเลยนะพี่)

2. กระเป๋าผ้า อันนี้ได้จากเล่นเกมส์ที่เว็บ udom ก่อนงานเดี่ยว แล้วได้มา

[ ลืมถ่ายรูป ]

3. สมุดจดเดี่ยว 8 จาก Dtac คือไปแสดงตัวว่าใช้ dtac หน้างานรับฟรี

4. หมอนเดี่ยว 8 .. อันนี้ exclusive มาก ได้เฉพาะคนที่ดูรอบสุดท้ายเท่านั้น ตอนจบการแสดง พี่โน๊ตฝากพิธีกรมาประกาศว่ารอบนี้พี่โน๊ตแจกหมอนรองนั่งฟรีเลยทุกที่นั่ง

5. อันนี้มาเป็น Set คือก่อนงานประตูเปิดซักไม่กี่นาที เค้าประกาศว่า ใครที่เกิดวันที่ 8 ให้มารับของที่ระลึกพิเศษได้ที่เคาน์เตอร์ .. ขโจชิวิ่งตับแล๊บไปรับเป็นคนแรกเลย ฮี่ๆ ... ได้มาเป็นถุงผ้า ภายในมีพวงกุญแจดมด๊อก ดมอุลต้า แล้วก็สมุดจดเล่มใหญ่อีก 1 เล่ม

ไปแอบเดินช๊อปปิ้งรอบแรกๆ ที่ยังมีของขายเยอะอยู่ คนโล่งเลยเพราะไปตอนแสดงอยู่พอดี

กระเป๋าหลุยของแท้ (ชอบมาก ถ้าเป็นผู้หญิงจะซื้อใช้เลย)

เวทีสวยดี สีสันแสบตา

ลิฟท์กะออย .. ก่อนงานได้ยืนฉี่ข้างๆ ออยด้วยนะ (จะอวดทำไมนิ)

ดมด๊อกเจอเอ็มด๊อก

ลูกดมด๊อกมาเป็นคอก

#JudgementDay & Data Mining

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 26 Feb 2010 17:44:00 +0000

รู้ผลกันไปแล้วสำหรับคดียึดเงินคืนแผ่นดิน ซึ่งก็เป็นไปตามที่เดาไว้ไม่ผิด ที่ยึดทีก็แทบจะใช้หนี้ประเทศที่กู้แหลกไปตอนนี้ได้หลายอยู่ (ถ้ายึดจากนักการเมืองทุกคนที่โกงได้ เราคงปลดหนี้ทั้งประเทศได้เลยนะนี่)

เพื่อให้ไม่เสียความเป็น Geek พอดีช่วงนี้เพิ่งสอบวิชา Data Mining ไปหมาดๆ ว่าแล้วลองเอาวิชาที่ร่ำเรียนมาลองมาใช้กับข้อมูลจริงในวันประวัติศาสตร์นี้กันดีกว่า จะว่าไปมันก็ไม่ได้ทำ mining อะไรหรอก แค่เอา tool ที่ชาวบ้านมีมาลองใช้ดู

ข้อมูล : Twitter - เพราะมี Tools ที่ดึงข้อมูลออกมาได้มากที่สุด

ทำไมต้อง #Judgementday ?

ถ้าใครอ่าน Tweet ในช่วงที่ศาลเริ่มอ่านผลการพิพากษาแล้ว จะเห็น tag นึงที่เป็นที่นิยมใช้กันมากที่สุดคือ #judgementday ซึ่งก่อนหน้าวันนี้ก็ไม่ได้มีนายกออกมาบอกว่า "ชาว Twitter ครับ ผมขอให้ใช้ tag #judgementday แทนวันนี้นะครับ"

แล้วมันมาได้ยังไง ? แสดงว่าต้องมีคนเริ่มก่อน ลองไปดูตามแท็กในรอบอาทิตย์ที่ผ่านมา ก็น่าสนใจมากว่าไม่มีใครใช้แท็กนี้เลย แสดงว่าเป็นแท็กที่มีคนคิดขึ้นมาใหม่ แล้วก็เริ่มมีคนทำตามมา (พลังแห่ง social trend)

ตามไปดูก็พบว่าคนแรกที่ใช้แท็กนี้คือ @bmw2681 และก็ @witwit ตามมา แต่สองคนนี้ไม่ได้ follow ซึ่งกันและกัน เลยคาดว่าจะเหมือนกันโดยบังเอิญ (???) แต่จุดเปลี่ยนก็เกิดขึ้นเมื่อ @jakrapong ได้ tweet ไปให้ @suthichai ว่าน่าจะใช้แท็ก #judgementday เมื่อมีการพูดถึงวันนี้ ซึ่ง @suthichai ก็เห็นว่าเหมาะสมดี จึง retweet ข้อความดังกล่าว และเชิญชวนให้ทุกคนมาใช้แท็กนี้ หลังจากนั้นกราฟของจำนวนการใช้เท็ค

Tip : การพูดถึงเหตุการณ์อะไรเป็นพิเศษควรจะสร้างแท็กใหม่ที่ไม่มีใครใช้มาก่อน เพื่อไม่ให้เกิดความสับสน

หลังจากนั้นกราฟของแท็ก #judgementday ก็พุ่งกระฉูด จึงสรุปได้ว่าทุกคนยอมรับและใช้แท็กนี้เป็นมาตรฐาน ตามกราฟ จึงถือว่าเป็นข้อมูลสำคัญในการแปลผล (target class)

จากกราฟจะเห็นว่าช่วงบ่ายเป็นช่วงที่กราฟขึ้นสูงมาก เพราะศาลเริ่มอ่านคำพิพากษาแล้ว และก็ค่อยๆ ลดลง ตามความยาวยืดที่ไม่รู้ว่าจะจบเมื่อไหร่ จุดเปลี่ยนสำคัญคือช่วงเวลา 2 ทุ่มที่หลายคนเลิกงาน เลิกเรียน และติดตามผลกันอย่างเต็มที่ ไปจนถึงจุดสุดยอด !! ที่เวลา 20.22 เป็นจุดที่จำนวนเงินที่ถูกยึดออกมาพอดี

มีอยู่กราฟนึงที่น่าสนใจ คือเป็นการเทียบว่าแท็ก #judgementday นั้นจะมีการ tweet ไปพร้อมๆ กับคำใดบ้าง ซึ่งจากรูปก็ต้องบอกได้เลยว่า งานนี้ @suthichai ชนะเลิศ มีคนนำไป retweet กันมากที่สุด .. เพราะงั้นหลังจากนี้เราควรศึกษาข้อมูล #judgementday เทียบกับ @suthichai เพราะถือว่าเป็นข้อมูลที่มีความเกี่ยวข้องกันมากที่สุด (basket analysis ใน associate dm)

งั้นลองมาดูกราฟเดิมแต่เป็นข้อมูลเฉพาะ @suthichai จะเห็นความน่าตกใจอย่างนึงคือเฉพาะวันนี้ #judgementday แทบจะถูกใช้คู่กับ @suthichai มาโดยตลอดทั้งวัน เป็นการยืนยัน coupling ที่ดีของข้อมูล

สิ่งนึงที่น่าสงสัยคือ .. แล้ว @thaksinlive หายไปไหน ?

จริงอยู่ว่าถึงแม้วันนี้ @thaksinlive จะของดฟังผลอยู่ที่ดูไบ และไม่ tweet อะไรเลย แต่จากกราฟข้างบนจะเห็นว่าคนพูดถึงน้อยมาก ซึ่งก็เป็นไปได้ว่าชาวไทยยังไม่นิยมที่จะพูดถึง @thaksinlive แทนคำว่า ทักษิน มากนัก

งั้นเราลองมาดูความเกี่ยวข้องกันของ #judgementday , @suthichai , @thaksinlive

จากกราฟนี้จะเห็นได้ว่า #judgementday กับ @suthichai มีความเกี่ยวข้องกันอย่างหนาแน่นมาก แต่ #judgementday กับ @thaksinlive ก็มีความสัมพันธ์กันเช่นกัน ถึงจะน้อยกว่ากรณีแรก 5 เท่าก็ตาม แต่ก็เป็นไปตามที่คาดไว้ข้างต้น

ส่วนที่ดีมากของกราฟนี้อีกอย่างคือดูความไม่เกี่ยวข้องกันเลย จะเห็นว่า @thaksinlive ไม่ได้เกี่ยวอะไรกับ @suthichai มากนัก และยิ่งถ้าเอาทั้ง 3 มารวมกัน ยิ่งไม่เกี่ยวกันเข้าไปใหญ่ .. แสดงว่า #judgementday เป็นตัวกลางสร้างความสัมพันธ์ระหว่าง @suthichai กับ @thaksinlive แบบอ้อมๆ

ดูรูปมาเยอะ มาดูที่ตัวอักษรจริงๆ เลยดีกว่า ในกราฟ Spectrum นี้ จะเห็นว่า keyword ที่สำคัญกับทั้งสองตัวแปลนี้ก็คือเรื่องที่เกิดในวันนี้นั่นเอง ไม่ว่าจะเป็น thaksin , billion , verdict หรือแม้แต่ @nationchannel24

สุดท้าย .. เหตุการณ์นี้จะมีผลต่อจำนวนคนที่มาสมัคร follow ใครคนใดเพิ่มขึ้นเป็นพิเศษหรือไม่ ?

ถ้า twitter ใช้เป็นเครื่องมืโฆษณาได้ เราก็จะเห็นการ retweet ของ @suthichai ที่พยายามนำเสนอ @nationtv , @nationchannel24 , @oknationblog เข้ามาด้วย .. ซึ่งก็ได้อานิสงค์จริงคือมีคนเอาชื่อนี้ไป retweet เยอะมาก แต่จะมีผลกับการตัดสินใจ follow ตามหรือไม่ ?

ผลก็คือ ไม่ค่อยมีผลนัก .. จากกราฟจะเห็นว่าจำนวนคน follow ทั้ง 3 account นี้เพิ่มขึ้นตามปกติ ไม่มีนัยยะสำคัญพอที่จะบอกว่าเหตุการณ์นี้มีผลกับการเลือก follow ตาม

กับ @thaksinlive และ @suthichai เองก็เช่นกัน

:: สรุป ::

#judgementday ได้เป็นแท็กสากล จากการแนะนำของ @suthichai ซึ่งมีคน follow มากพอ จึงสามารถกำหนดมาตรฐานได้ และทั้ง 2 keyword ก้มีผลซึ่งกันและกันไปตลอดทั้งวันนี้ โดยมี @thaksinlive เป็นตัวแปลตาม

ส่วนการที่มีคน retweet มาก หรือผ่านตาคนมากไม่ได้มีผลอะไรมากนักกับการเลือก follow หรือไม่ follow ตามกัน

ขอเกรดด้วยนะครับอาจารย์ :D

ปล. ส่งท้ายด้วยรูปหน้าเว็บหลักๆ ที่ขึ้นหน้าหนึ่งข่าวนี้ .. ของเค้าดังจริงๆ นะ

ยึดไม่ยึด ?

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 25 Feb 2010 16:30:00 +0000

การได้ลุ้นเรื่องที่ยังไม่รู้ผลลัพท์ข้างหน้านี่มันเป็นเรื่องที่น่าสนุกดีจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นลุ้นผลบอล ลุ้นเกรด ลุ้นผลเอ็นทรานส์ ลุ้นๆๆๆๆ

พรุ่งนี้เชื่อว่าคนไทยหลายคนคงจะรอคอยฟังผลการยึดทรัพย์ของทักษิน ทั้งคนชอบและคนเกลียด รวมไปถึงคนที่เฉยๆ ก็ยังอยากรู้ผล

จะว่าไปมันก็ดู Amazing มากเลยนะที่คนทั้งประเทศมานั่งรอลุ้นฟังผลการพิพากษาคนคนนึง ที่น่าสนใจพรุ่งนี้คือ

แน่นอน ผลของการพิพากษา ยึดไม่ยึด
tag ไหนจะถูกใช้มากที่สุดในการพูดถึงเรื่องคดีนี้ ทั้งในบล็อคและ Twitter
คนไทยจะเข้าใจคำตัดสินมากน้อยแค่ไหน เพราะลำพักคดียุบพรรคก็งงกันไปหมดแล้ว รู้แค่ เออ .. ยุบใช่มะ
ศาลจะใช้เวลาอ่านนานแค่ไหน แล้วประโยคไหนที่จะเป็นประโยคเฮ ไม่เฮ .. retweet ไม่ retweet
จะมีหนังสือฉบับพิเศษเรื่องนี้ออกมาเร็วแค่ไหน

ส่วนตัว อยากทายผลเล่นๆ เอาไว้ล่วงหน้า ว่า "ยึด" แน่นอน เพราะก็รู้ๆ กันอยู่ว่าแกเล่นการเมืองเอื้อธุรกิจ แต่คงไม่ยึดทั้งหมด ที่น่าสนใจคือจะเอาหลักการอะไรมาคำนวณว่าต้องยึดกี่บาท ความเสียหายของประเทศวัดเป็นค่าเงินได้ยังไง แล้วพวกที่เล่นการเมืองหลังจากนี้แล้วขายบริษัทจะโดนต่อด้วยรึเปล่า

ส่วนประเทศอันเป็นที่รักจะเป็นยังไง ? ไม่ว่าผลจะออกมาทางไหน มันก็ต้องวุ่นวายอยู่แล้วแล .. เพียงแต่ก็หวังว่าจะไม่มีอะไรมากมายนะ สาธุ

Ads โฆษณาน้ำยาบ้วนปาก

noreply@blogger.com (Khajochi) — Tue, 16 Feb 2010 09:44:00 +0000

ช่วยคิด Ads โฆษณาน้ำยาบ้วนปาก อันนึง

ชื่อยี่ฮ้อ : Mildy

ประเด็น : ต้องการรูปภาพนิ่ง ที่สื่อว่าการใช้น้ำยาบ้วนปากจะช่วยให้สุขภาพปากดี

สารจาก Ads : ถึงจะหล่อทะลุแป้ง แต่ถ้าฟันหลอ สาวๆ ก็หนีหมด .. ใช้ Mildy สิคะ

นั่งทำแล้วฮา .. แต่สาวๆ ดูแล้วเกลียด สงสัยเลือกคนหล่อเกิน

ตรุษจีน มังกร และประทัด

noreply@blogger.com (Khajochi) — Mon, 15 Feb 2010 10:52:00 +0000

สมัยก่อนก็เคยดูเชิดมังกรเป็นระยะๆ เวลาดูไกลๆ เราก็จะเฮฮา โอ้วอ้าว ว่ามันช่างดูเหมือนมังกรที่ค่อยๆ ม้วนตัวขึ้นไปคาบลูกแก้ว ดูแล้วคิดว่าคนเชิดก็น่าจะสนุกดี

พอดีได้ไปเห็นเค้าเชิดมังกรตอนกำลังจะลงจาก BTS พอดี เลยได้มีโอกาสดูมังกรในส่วนหัวระยะประชิดสุดๆ ถึงได้รู้ว่าไอ้การเชิดมังกรนี่มันก็ไม่เห็นจะสนุกตรงไหนเลยแฮะ เต็มไปด้วยความเครียด และความหวาดเสียวของทั้งคนดูและคนเล่นเอง

ตัวอย่างบทสนธนาที่ได้ยิน

"เฮ้ย !! อย่าโยกโว้ย มึงอยากตายรึไง"

"ซ้าย .. อีก .. ไอ้โง่เอ้ย ซ้าย กูบอกว่าซ้าย"

"ส่งมาเร็วๆ เมื่อยชิบ"

"ย๊ากกกกก"

"เฮ้ย ต๋อง .. ยกหน่อย .. ไอ้สาม เมิงนั่นล่ะ ยกอีก .. ไอ้โจ้ มึงค่อยๆ"

แถม : ดูมังกรเสร็จเลยแวะไปกินบะหมี่เกี๊ยวร้านประจำ .. แต่คุณเจ้าของร้านดันจีนจ๋า เอาประทัดมาตั้งไว้หน้าร้าน แล้วก็จุดเรียกมังกรให้มาหาที่บ้าน เพื่อความเฮง

ผลคือเสียงดังหูแทบแตก ลูกค้าปิดหูกันแทบไม่ทันดังภาพ

ต่อมาคือเศษประทัดก็เข้ามาในร้าน ได้กินหมี่เกี๊ยวประทัด

เจ๊ยังอุตส่าห์เชิญให้สิงโตเข้ามาวิ่งในร้าน เพื่อความมงคลx2

ยัง ยังไม่พอ เจ๊ต่อด้วยการเชิญของใหญ่เลย คราวนี้เป็นมังกรทั้งตัว วิ่งเข้ามาในร้านที่แคบอยู่แล้วก็แคบไปอีก

My Thought on Google Buzz

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 11 Feb 2010 06:41:00 +0000

ตามปกติพี่กูลออกอะไรมาให้เล่น ก็ต้องลองเล่นมันทุกอันไปอยู่แล้ว คราวนี้จะพลาดได้ยังไง

ลองเล่นมาแล้วเกือบ 1 วัน จริงๆ น่าจะได้เล่นเมื่อวานแต่พี่กูเกิลแกกั๊กไว้ค่อยๆ upgrade gmail ของแต่ละคนให้ใช้ได้ ถ้าอยากรู้ว่ามันคืออะไรก็เข้าไปอ่านได้ในเว็บกูเกิลน่าจะเห็นภาพมากขึ้น -> Google Buzz

มันคืออะไร

มันคือความพยายามเอาสิ่งที่ทุกคนแชร์อยู่แล้วบนโลกอินเทอร์เน็ตมารวมในที่เดียว ในอีกมุมนึง มันพยายามให้เราบอกว่าเราใช้ social network , flickr , twitter , blogger (และอื่นๆ ที่จะตามมาในอนาคต) อะไร
ตอนนี้มาเฉพาะสิ่งที่เป็น public เพราะงั้นบริการที่ต้อง login ก่อนถึงดูเนื้อหาได้อย่าง facebook หรือ social network ทั้งหลายจะยังไม่มี (อนาคตมีแน่)
กูเกิลเลือกที่จะเอามันไปอยู่ใน gmail แทนที่จะสร้างเว็บขึ้นมาใหม่ ซึ่งก็น่าจะดีในมุมกูเกิล

ทำไมต้องมี

ในมุมของ twitter คืออยากให้ทุกคนแชร์เนื้อหากันได้ โดยที่พยายามกระจายการรับข่าวให้ได้ในทุก platform ( มือถือ , อีเมล์ , feed , เว็บ ) โดยเฉพาะบนมือถือ ถือว่าประสบความสำเร็จมาก
ในมุมของ facebook พยายามให้ทุกคนมาแลกเปลี่ยนเนื้อหา , คุย , แชร์รูป , หนัง , เกมส์ กันใน platform เดียว คือในเว็บของ facebook ซึ่งทำได้ดีมาก เพราะเค้าทำ platform ชนะทุก social network ที่มีมา
ในมุมของกูเกิล พยายามจะสร้าง identity ที่จะบ่งบากว่า คุณมีตัวตนอยู่ในโลกออนไลน์โดยใช้บริการอะไรอยู่บ้าง แต่เดิมใน google account ของเรามันจะรู้แค่เราใช้บริการอะไรของกูเกิลบ้าง แต่ตอนนี้มันพยายามให้เราบอกว่าเราใช้ twitter id อะไร , flickr id อะไร

ส่วนตัวไม่คิดว่าใครจะชนะ (twitter , facebook , google) เพราะมันทำในมุมมองคนละมุม การที่กูเกิลพยายามโยง google account ของแต่ละคนไปหาบริการอื่นๆ ที่ใช้ก็เป็นเรื่องดี แต่อย่าลืมว่าไม่ใช่ทุกคนที่ใช้ gmail และไม่ใช่ทุกคนที่จะมี google account

เคยถามเพื่อนคนนึงว่าทำไมไม่ใช้ gmail คำตอบที่ได้ง่ายมาก "ไม่สวย .. หน้าตาเหมือนพวกโปรแกรมเมอร์ใช้กัน" (แอบด่าตูนี่หว่า)

LFC End of Season Party - November 2009

noreply@blogger.com (Khajochi) — Tue, 09 Feb 2010 10:43:00 +0000

เมื่อหลายเดือนก่อนฝรั่งที่บริษัทส่งอีเมล์เว็บนึงมาให้ เป็นเว็บที่สุดฮาแห่งปี คือจัดตั้งขึ้นมาเพื่อเฉลิมฉลองปิดฤดูกาลให้กับ Liverpool .. แต่ที่ฮาคือจากปกติที่เค้าจัดกันหลังฤดูกาลจบ แต่นี่จัดกันตั้งแต่ 2/5 ของฤดูกาลผ่านไป .. คือแซวว่า "เมิงตกรอบหมดทุกถ้วยแล้ว มาฉลองปิดฤดูกาลกันดีหว่า"

แต่ที่ฮากว่าคือมีการจัดทำ Wristband มาขายเพื่องานนี้โดยเฉพาะ มีข้อความว่า

"LFC End of Season Party November 2009"

โอ้โห .. คนทำว่าบ้าแล้ว คนซื้อยิ่งบ้ากว่า .. ว่าแล้วก็กดสั่งซื้อทันทีเพราะราคาโคตรถูก แค่ 3 ปอนด์รวมค่าส่ง (150 บาท)

ได้ของเร็ว อาทิตย์กว่าๆ ก็มาถึง คุณภาพเยี่ยม แต่ความฮานี่ยิ่งกว่า

รัก liverpool ที่สุด .. ใส่ทุกวันเลย ^__^

รีวิว iPad Simulator 3.2

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 28 Jan 2010 04:12:00 +0000

แอปเปิลเปิดตัว iPad มาพร้อมๆ กับออก iPhone SDK 3.2 สำหรับนักพัฒนาโปรแกรมเมื่อคืนนี้ ซึ่งส่วนที่น่าสนใจสำหรับ SDK ตัวนี้ก็คือมันมี iPad Simulator, เอกสารทางเทคนิคเกี่ยวกับ iPad และข้อมูลที่น่าสนใจอีกหลายอย่าง

ก่อนอื่นก็ต้องขอบอกว่า iPad Simulator ที่แอปเปิลให้มานั้น เป็นเวอร์ชันที่กั๊กมาก คือแทบจะไม่มีอะไรให้เล่นเลย ถ้าเทียบกับ iPhone Simulator จะมีโปรแกรมดูรูป มี Safari ให้ลองเล่น แต่พอมาเป็น iPad กลับเหลือแค่ 2 โปรแกรมคือ Contacts และ Setting (อันหลังไม่น่าจะนับเป็นโปรแกรมด้วยซ้ำ)

เรื่องน่ารู้ทั่วไปเกี่ยวกับ iPhone SDK 3.2 beta

ขนาดใหญ่มาก !! อยู่ที่ 2.32 GB
พอแตกออกมากินเนื้อที่ไปกว่า 5 GB
ใน Guideline แอปเปิลพยายามบอกว่า สิ่งที่แตกต่างกันระหว่าง iPhone กับ iPad คือเรื่องขนาดหน้าจอเท่านั้น แต่ผมพบว่ามันมีมากกว่านั้นเยอะเลย

ตัวอย่าง iPhone Simulator จะเห็นว่ามีโปรแกรมให้เล่น 4 ตัวด้วยกัน

เมื่อเปลี่ยนโหมดมาเป็น iPad พบว่าหน้าจอมีขนาดใหญ่ขึ้นมากจนล้นจอ แต่ก็มีให้เราสามารถเลือก scale ขนาดให้เล็กลง 50% ได้

ในหน้า setting จะเห็นว่าการเลือกหน้าจอจะต่างจากไอโฟนพอสมควรโดยแทนที่จะเลือกไปทีละหน้า ด้วยขนาดหน้าจอที่ใหญ่ขึ้น แอปเปิลเลยออกแบบหย้สจอให้มี 2 panel ซ้ายกับขวา

หน้า about จะเห็นว่าเป็น iPhone OS เวอร์ชัน 3.2 (ยังไม่ได้ขึ้นเวอร์ชัน 4)
ส่วนการกลับไปเมนูก่อนหน้ายังคงไอคอนหัวมุมข้างบนซ้ายเหมือนเดิม

คีย์บอร์ดยังไม่มีภาษาไทยมาให้ เข้าใจว่าเพราะมันไม่เหมือนคีย์บอร์ดบนไอโฟนเลยไม่สามารถพอร์ตมาได้ตรงๆ (อนาคตน่าจะมี)

ส่วนของ Region มีภาษาไทยให้เลือก (เฮ)

พอเลือกแล้วก็จะเปลี่ยนรูปแบบวัน เวลา เป็นแบบไทย จะเห็นว่าแสดงผลภาษาไทยได้ไม่มีปัญหาใดๆ

ในส่วนเมนูของโปรแกรม Simulator จะมีให้เราเลือกใส่ command ต่างๆ ลงไปได้ ส่วนใหญ่จะเหมือนกับไอโฟน ทั้งหมุนซ้าย ขวา เขย่า กดปุ่ม home, lock

แต่ที่น่าสนใจคือมีปุ่มจำลองสถานะการณ์ว่าถ้ามีคนโทรเข้ามาจะเป็นอย่างไร (แปลว่า iPad ใช้โทรศัพท์ได้ ?)

เมื่อลองกดดูแล้วก็จะมีปุ่มสีเขียวๆ ขึ้นมาข้างบน เช่นเดียวกับในไอโฟน แสดงว่าแอปเปิลทำคำสั่งนี้รองรับการโทรศัพท์บน iPad ไว้แล้ว

มาดูโปรแกรม Contacts กันบ้าง ก็จะแบ่งหน้าจอเป็น 2 ส่วน ซ้าย ขวา เช่นเดียวกับ setting

ที่น่าสนใจคือพอลองกดไปที่ปุ่มรูปคน มีเมนูให้เลือกได้ว่าจะเอารูปจากเครื่องหรือจะถ่ายรูป (แปลว่าสามารถติดตั้งกล้องได้ หรืออาจจะมีรุ่นที่มีกล้องในตัว ?)

พอกดเข้าไปก็มีหน้าจอรองรับเวลาถ่ายรูปไว้แล้ว

ลองกดเข้าไปที่ปุ่ม add field ถ้่าเป็นบนไอโฟนจะเข้าไปหน้าใหม่ แล้วเลือก field ที่ต้องการ
แต่บน iPad จะเป็น popup ขึ้นมาแทนให้เลือก เป็นอีกส่วนที่ต่างกัน ถ้าจะเขียนโปรแกรมบน iPad

ที่น่าสนใจอีกอย่างคือตัวคีย์บอร์ด ที่แอปเปิลบอกว่ามีขนาดเท่ากับคีย์บอร์ดปกติเลย

สั่งเกตุว่ามีความต่างกับในไอโฟนหลายจุดดังนี้

ปุ่ม shift มีทั้งซ้ายและขวา
ปุ่มที่เปลี่ยนโหมดตัวเลขกับตัวอักษรก็มีทั้งซ้ายและขวา
ปุ่มขวาล่างสุดเอาไว้ซ่อนตัวคีย์บอร์ด (แต่ถ้าจะมห้คีย์บอร์ดกลับมาใหม่ จะต้องคลิ๊กอีกครั้งนึงใน text field)
มีปุ่ม Undo มาให้ด้วยทางซ้ายล่าง (เยี่ยมมาก)

แต่ถ้าไม่ชอบปุ่ม undo ก็สามารถเขย่าเครื่องเพื่อให้มี action Undo ขึ้นมาได้เหมือนไอโฟน (เขย่าทั้งเครื่องคงตลกพิลึก)

ถ้าเข้าโหมด Lock เครื่องจะเป็นดังรูป ต้องสไลด์เพื่อเข้าหน้าหลัก

จากหน้าหลัีกถ้าเลื่อนไปทางซ้ายหนึ่งครั้งจะได้หน้า Spotlight สำหรับหาข้อมูล ซึ่งเท่าที่ลองใช้ดู ปรากฏว่าหา Contact ชื่อผมไม่เจอ -_-"

มาลองในส่วนของตัว SDK ที่ใช้เขียนโปรแกรมกันบ้าง ซึ่งก็มีข้อน่าสังเกตุดังนี้

ในขั้นตอนสร้างโปรแกรมจะมีให้เลือกเลยเ้ราจะทำโปรแกรมสำหรับ iPhone OS รึเปล่า ไม่ได้แยกว่าเป็น iPhone หรือ iPad
แต่ในส่วนของการสร้าง Interface นั้นจะต้องเลือกว่าจะใช้หน้าจอแบบ iPhone หรือ iPad
เพราะงั้นหมายความว่าในโปรแกรมตัวเดียวกันเราสามารถสร้างหน้าจอสองแบบเอาไว้ได้ แล้วเขียนโปรแกรมให้ดักเอาว่าตอนนี้เปิดบน iPhone หรือ iPad แต่ในทางปฏิบัติจริงอาจจะมีหลายคนที่เขียนโปรแกรมแยกไปเลยมากกว่า
ตัว controller , input , windows ต่างๆ ที่ให้มาเหมือนกับที่เคยมีมาบนไอโฟน ไม่ได้มีอะไรเพิ่มมาพิเศษ

ลองเอาตัว controller ต่างๆ มาแปะดูเล่นๆ จะเห็นว่าขนาดหน้าจอนั้นใหญ่เหลือเฟือ เอามาวางซ้อนกันได้
สำหรับคนที่เขียนโปรแกรมบนไอโฟนก็คงต้องเปลี่ยนรูปแบบการวางหน้าจอพอสมควร เพราะขนาดจอต่างออกไปเยอะเลย

ลองเขียนแล้วให้ทำงานดู โดยลองเลือกสร้างหน้าจอแบบไอโฟน พอสั่งทำงานบน iPad ก็จะได้หน้าจอเล็กๆ ขนาดเท่าไอโฟน แต่ก็มีปุ่มให้ขยายได้ทางขวาล่าง

พอกดขยายก็จะได้หน้าจอเต็มๆ ซึ่งต้องชมว่าแอปเปิลทำไว้ให้เราสามารถใช้โปรแกรมเดิมบนไอโฟน มาเล่นบน iPad ได้เลย

ถ้าเรากดที่ไอคอนแช่เอาไว้ ไอคอนโปรแกรมก็จะสั่นและสามารถเรียงลำดับ ลบ หรือย้ายไปหน้าใหม่ได้เหมือนไอโฟน

ขนาดของ dock ใส่ได้มากกว่าเดิม คือ 6 โปรแกรม (ผมว่าวางแบบนี้ดูเต็มและสวยกว่าที่แอปเปิลวางไว้แค่ 4 โปรแกรมในหน้าเว็บ มันดูโล่งมากๆ)

ข้อสรุปเพิ่มเติมจากเอกสารของแอปเปิล

Architecture ของ OS เหมือนกับไอโฟนทุกประการ
มีแค่บาง class หรือ method เท่านั้นที่เพิ่มขึ้นมาบน iPad (จะใช้ไม่ได้บนไอโฟน)
สามารถต่อออกไปจอข้างนอกได้
สามารถแชร์ไฟล์ได้ผ่านทาง share folder
ยังคงไม่มี multitasking

หวังว่าใน SDK เวอร์ชันหน้าคงจะมีอะไรให้เล่นมากกว่านี้ :P

Apple iPad Tablet

noreply@blogger.com (Khajochi) — Wed, 27 Jan 2010 22:02:00 +0000

มันช่างเป็นท่า Demo สินค้าที่เท่ห์จริงๆ เลย

แล้วมันก็มาจริงๆ iPad ตามที่ทุกคนคาดหมาย ติดตรงที่ว่ามันก็ไม่ได้เป็นสุดยอด Innovation หรือ Wow Impact ได้เหมือนตอนไอโฟน ก็คงตามชื่องานที่อยากให้มาดูอะไรใหม่ๆ "Latest Creation"

แรกเริ่มที่ดูจากภาพนิ่งแล้วก็รู้สึกว่ามันธรรมดามาก เพราะเหมือนไอโฟนตัวพ่อที่มันใหญ่ๆ แค่นั้น .. แต่พอได้ดูวิดีโอจากคนที่เล่นและในเว็บแอปเปิลแล้วก็บอกได้ว่า มันเจ๋งมากเมื่อได้ลองเล่น

สำคัญที่มันโคตร Smooth
ทีแรกเข้าใจว่าอ่าน e-book ก็พอ แต่ดูแอปเปิลทำการบ้านมาดี เอาโปรแกรมอะไรไม่รู้ใส่ลงไปเต็มไปหมด
ที่ไม่มีในไอโฟนและน่าจะเป็น killer app (ที่ทำให้อาจซื้อได้) คือ iWork
ก็กำลังสงสัยอยู่ว่าโปรแกรม Office Document นี่มันจะใช้ยังไงถ้าไม่มี mouse + keyboard อยากลองตัวจริงมาก กำลังทำวิจัยเรื่องนี้พอดี
ประทับใจจริงจังคือราคา $499 นี่โคตรถูกเลยนะ ถ้าเทียบกับจอขาวดำทำอะไรไม่ได้เลยของ Kiddle $249 เนี่ย หมื่นนิดๆ ได้ tablet เจ๋งๆ มาอัน

สุดท้าย .. ซื้อไม๊ ?

ไม่รู้ .. ไม่รู้จะเอามาทำอะไร จะแบกยังไง 3 เครื่อง (ไอโฟน + macbook air + iPad) เพราะถ้าคิดอยากได้อะไรเบาๆ ก็มี mb air อยู่แล้ว เมิงยังเบาไม่พออีกเหรอ .. ถ้าอยากได้อะไรที่เปิดเล่นเน็ตได้ตลอดเวลา ก็มีไอโฟนแล้วนี่ ยังจะเอาไรอีก

เอาไว้หาข้อแก้ตัวดีๆ ให้ได้ก่อนแล้วกันนะ ค่อยเจอกัน iPad ^^

BSD Master Project - code name Mango, Apple Tablet

noreply@blogger.com (Khajochi) — Wed, 27 Jan 2010 04:08:00 +0000

ช่วงนี้อยู่ระหว่างหาข้อมูลทำโปรเจ็คจบ ป.โท Bsd Chula หรือที่เรียกกันว่า Master Project

เนื่องจากโปรเจ็คนี้เป็นตัวชี้เป็นชี้ตายว่าเราจะเรียนจบหรือไม่ เลยอยากเขียนบล็อคเอาไว้เป็นระยะๆ ถึงความก้าวหน้า(ถอยหลัง?), ข้อมูลที่หาได้, การเขียน proposal, การเสนองาน, ช่วงทุกข์ช่วงสุข ฯลฯ

ชื่อโปรเจ็ค : <ยังไม่มี>

Code Name : Mango (ชอบกินมะม่วง แล้วรู้สึกชื่อนี้มันเก๋ดี .. com.khajochi.mango)

จะทำอะไร :

ทำโปรแกรมเทรดค่าเงินหรือหุ้น บนจอแบบ Multi-Touch Screen

เสนอวิธีการใช้ action ใหม่ๆ ลงไปในโปรแกรม

ที่มาที่ไป :

- จริงๆ แล้วมันเริ่มมาจากโปรเจ็ค innovation ที่คิดเล่นๆ ในบริษัทเมื่อ 2 ปีก่อน คือจับโปรแกรมเทรดค่าเงินในบริษัทไปทำบนมือถือ (ตอนนี้มีคนทำไปแล้ว) แต่ด้วยความที่กำลังทำถึงช่วงพีคๆ แล้วดันสอบป.โท ติดและได้ทุน เลยไม่มีเวลา (ข้ออ้างที่ดี) ก็เลยเอามาทำเหมารวมกันเลย ได้ทั้งโปรเจ็คจบ ได้ทั้งโปรเจ็คย่อยของบริษัท :P

- เหตุผลที่อยากทำเรื่องนึงคืออยากลองเขียนโปรแกรมบนไอโฟนกับแท็บเล็ตใหม่ของแอปเปิล น่าแปลกที่มีลางสังหรตั้งแต่เมื่อต้นปีที่แล้วว่าแอปเปิลจะออกแท็บเล็ตใหม่ (ซึ่งก็คงจะได้เห็นจริงๆ ซะทีคืนนี้) คิดว่ามันน่าจะทันยุคทันสมัยดี เป็น portfolio ให้ตัวเองได้อีกทางนึง

ถึงไหนแล้ว :

อยู่ในขั้นหาข้อมูล ที่มาที่ไป ความเป็นไปได้ ทฤษฏีที่จะเอามาใช้ ช่วงนี้พยายามบอกตัวเองว่า "ต้องไปหาอาจารย์ทุกอาทิตย์" อาทิตย์ไหนไม่มีความก้าวหน้าอะไรก็ต้องบากหน้าไปหา พอตั้ง commit แบบนี้ไว้ก็จะทำให้เรากระเสือกกระสนออกไปหาข้อมูลเพิ่มเอง เพราะกลัวไม่มีไรคุยกับอาจารย์ ตามทฤษฏีประจำตัว "โยนตัวเองลงในทะเล"

วางแผน :

- อาจจะลองส่ง proposal แบบกากๆ ไปวันที่ 20 ก.พ. นี้ แต่ไม่ทันไม่เป็นไร

- ควรจะได้รูปเล่มคร่าวๆ ภายในเดือน มีนาคม

- ต่อสู้กับอาจารย์และปรับแก้ภายในเดือนเมษายน - พฤษภาคม

- รอส่งจริงจัง 20 มิถุนายน รอบแรก ระหว่างนั้นเขียนโปรแกรมรอ

หนุ่มสาวเอง .. จงจบ 2 ปี ให้ได้นะเธอว์

The Missing Piece in 2009 #2

noreply@blogger.com (Khajochi) — Mon, 25 Jan 2010 13:34:00 +0000

ต่อจากตอนที่แล้ว

สภาพแก๊ง Transition OM .. อาหารในมือบ่งบอกว่าตูกินแบบนี้ทุกวัน

ภายในห้องแต่งตัวที่สนามแบต .. กรี๊ดดด
(มีล่อแหลมกว่านี้แต่มิกล้าถ่าย)

ถึงจะเล่นพนันแต่เราก็เล่นอย่างถูกกฏหมายนะเออ
แทงแมนยูชนะไป 5 ปอนด์

โดดซ้อมหนีไฟจากเมืองไทย แต่กลับมาเจอซ้อมที่อังกฤษแทน

ซ้อมกันจริงจัง ฝนตกก็ต้องออกมายืนรอ

ใน Office มันมีห้องซ้อมดนตรีด้วยนะเออ

อาหารอินเดียแบบ full set เกิดมาเพิ่งเคยกิน

กินเบียร์อยู่ดีๆ ฝรั่งมันก็พาลงไปเดินเล่นในถ้ำ ขอบอกว่าเฮี้ยนมาก

จานนี้ถือว่าอร่อยที่สุดในเมืองแล้ว ข้าวราดแกงกระหรี่ จานละ 350 บาท

บอกพี่ชายว่าจะแข่ง Google Code Jam ซักชั่วโมง
ผ่านไป 15 นาที พี่ขึ้นมาดู .. อ่าว ไหนว่าจะแข่งเขียนโปรแกรม

แอบถ่ายในร้านหลุยวิคตองสาขาชองเอลิเซ่ย์ในตำนาน

สภาพ hostel ที่อิตาลี ห้องนึง 10 คน

ป้ายรับสมัครพนักงาน ที่ร้านใน London
ไม่ต้องบอกว่าอยากได้พนักงานสัญชาติไหน

วิ่งลิ้นห้อยไปขึ้นรถไฟใต้ดินก่อนขึ้นเครื่องกลับ

เมื่อวันที่ True Coffee ลด 50%

กันดั้มหน้า paragon

งานเปิดตัว Windows 7 ที่พารากอน (อีกแล้ว)

แวะเที่ยวเพลินวานที่หัวหิน

ภาพกลุ่มหื่น เอ๊ย !! กลุ่มที่มาจองตำแหน่งหน้าสุดเพื่อดูโชว์ Nobody ในงานปีใหม่บริษัท
(ว่าแต่คนถ่ายก็อยู่หน้าสุดเหมือนกัน)

สาวๆ แอร์นครชัย เปลี่ยนชุดมาเต้น Nobody ในช่วงปีใหม่

รถทัวร์ First Class ต้องนครชัยแอร์ มีกาแฟเสิร์ฟ ผ้าห่ม เบาะสุดนุ่ม
ทีวีส่วนตัว หูฟัง รีโมทย์ ฯลฯ

ไดโนเสาร์ที่ Central ขอนแก่น

The Missing Piece in 2009

noreply@blogger.com (Khajochi) — Mon, 25 Jan 2010 13:28:00 +0000

เช่นเดียวกับปีก่อน ปีนี้ก็มีเรื่องอะไรก็ไม่รู้ที่ไม่ได้เขียนบล็อคไว้ แต่ก็ถ่ายรูปเก็บไว้เป็นหลักฐานเผื่อเอามาเขียนไว้กันลืมช่วงที่เวลาผ่านไป

เริ่มต้นปี แอบไปดูงานเปิดตัว iPhone 3G ที่ Paragon ไม่ได้ซื้อแต่ขอแว๊ปไปดู

ข้อเตือนใจสำหรับคนที่จะลุกไปเข้าห้องน้ำแล้วลืม lock เครื่องคอมไว้
กลับมาอาจจะได้สภาพเช่นนี้ (พี่ย้งคือพี่ที่หล่อที่สุดในทีม)

ซื้อข้าวเหนียวมะม่วงเทพที่หัวหิน จำทางไปไม่ได้
แต่ถ่ายรูปไว้เพราะรูปมีค่า gps location ติดมาด้วย

(ไอ้)คนไหนมันบังอาจสูบบุหรี่แล้วทิ้งลงมาจากคอนโดฟะ รู้ไม๊มันมาอยู่บนเจ้าเต่ารถสุดที่รัก

ไปฉีดยากันไข้หวัด 2009 ถ่ายไว้เป็นที่ระทึก (ว่าฉีดละนะ)

ป้ายโฟมและซุ้มรับปริญญา BSD ที่ลงมือลงแรงไปกว่า 4 ชั่วโมง

ของที่ระลึกจากงาน Bye Nior สวยดีชอบ

ในที่สุดฟ้าก็ส่งเซเว่นมาจุติที่คอนโด

ไปตรวจร่างกายประจำปีที่ BNH สุดยอดไฮโซ ปีหน้าจะมาอีก

จัดซุ้มเล่นเกมส์เพื่อการกุศลที่บริษัท
ให้ปาลูกปิงปองลงแก้ว ซึ่งยากโคตรๆ

กระแสแพนด้าแรงมาก จนมีไอติมลายแพนด้าที่ black canyon

ขึ้นเครื่องไปที่อังกฤษ มีการพ่นน้ำยาฆ่าเชื้อหวัด 2009 ก่อนจะออก
(น้ำยาเค้าว่าได้รับการรับลองจากองค์การอนามัยโลก)

Office ที่อังกฤษ มีโต๊ะ pool ด้วย กรี๊ดดด

ท่าไม่ให้ แต่พอเล่นได้

Pub ที่ว่ากันว่าเก่าแก่ที่สุดในโลก อยู่ที่ nottingham นี่เอง

แน่นอนว่าเบียร์โคตรอร่อย

สวนสนุกเคลื่อนที่ในเมือง แต่ไม่ได้เล่นซักอัน

ถูกใจกับ Tesco ที่ลอนดอน มีคนขาย 2 คน ตอนไปถึงคนเยอะมาก
มันชี้ให้ไปกดที่เครื่องจ่ายเงินเอง

Apple Store ที่ London ในตำนาน

ใหญ่มาก ขอทำงานที่นี่ฟรี ไม่คิดค่าแรง

ขนมเค้กรูป DS + Mario .. กินได้จริงๆ นะ

เช้าทั้งหนาว บ่ายฝนตก เย็นแดดออก ต้องอังกฤษ

- ต่อตอน 2 -

อยากจำกลับลืม อยากลืมกลับจำ

noreply@blogger.com (Khajochi) — Sat, 23 Jan 2010 03:53:00 +0000

มีคนเคยสอนผมไว้ว่า "สมองคนเราไม่ได้ถูกสร้างไว้ให้จำ สมองเรามีไว้คิด ไว้คำนวณ อย่าเอาสมองไปจำอะไรให้มากจนเกินไป .. กระดาษมีไว้จด ไว้เขียน ไม่ได้มีไว้คิด เพราะงั้นอะไรที่คิดว่าจะจำไม่ได้ให้จดลงในกระดาษ แล้วใช้สมองในการคิด"

โดยปกติผมจะเป็นคนขี้ลืมโดย default เรื่อวที่มักจะลืมบ่อยๆ ก็อย่างเช่น ลืมแว่น ลืมสายชาร์ตแบต ลืมของ ลืมว่าต้องทำนู่นทำนี่ ลืมว่ายังไม่ได้ทำการบ้าน ลืมว่าเอากระเป๋ามาด้วยกี่ใบเวลาเดินทาง ลืมว่าไม่ได้โทรหาที่บ้านมานานแล้ว ลืมว่าต้องส่งงานวันไหน ฯลฯ

แต่ก็แปลกที่บางอย่างมักจะไม่ค่อยลืม อย่างเช่นไม่ลืมว่าต้องให้อาหารปลาทุกเช้า ต้องดูแมนยูคืนนี้ ต้องหาอะไรทำเวลาว่าง ต้องตามข่าวแอปเปิล ต้องไปเรียนเปียโน ฯลฯ

ในจำนวนสิ่งที่อยากจำมีหลายอย่างที่เราจำไม่ได้ แม้ว่าเราอยากจำมันได้มากน้อยแค่ไหน .. แต่ในจำนวนสิ่งที่อยากจะลืมบางอย่าง ก็ไม่น่าเชื่อว่าเราจะจำมันได้ไม่เคยลืม

มีอะไรบ้างที่เราอยากจะลืม ?

โดยมากเรื่องที่เราไม่อยากจำ ซึ่งมันก็มักจะเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดี ประมาณว่าถ้านึกถึงแล้วจะรู้สึกแย่ รู้สึกไม่ดี รู้สึกผิด .. ก็ตรงข้ามกับเรื่องที่เราอยากจะจำ ที่มักจะเป็นเรื่องดีๆ เรื่องที่น่าคิดถึง เรื่องที่ได้คิดแล้วมีความสุข

มีอยู่เรื่องนึงที่ผมพยายามอยากจะลืมมันไปให้ได้ แต่ก็น่าแปลกที่ลืมมันไม่ได้เสียที .. ขอสมมุติว่ามันคือเรื่อง Y ละกัน

เวลาคิดถึงเรื่อง Y แล้วจะทำให้เกิดอาการแปลกๆ อย่างเช่น อยู่ดีๆ ก็เศร้า รู้สึกผิด รู้สึกไม่อยากพูดคุยกับใคร รู้สึกเจ็บปวด และหน้าจะเหี่ยวลง 70% โดยประมาณ จะเป็นมากเป็นน้อยแล้วแต่ช่วงเวลา ช่วงที่พีคมากๆ จะมีอาการข้างเคียงแปลกๆ ขนาดว่ากำลังเขียน if else อยู่ แล้วก็มีหยดน้ำหยดลงบนคีบอร์ดไม่รู้ตัว

เป็นบ่อยแค่ไหน ?

ไม่บ่อยหรอก อาจจะ 8-9 เดือนครั้ง

แนวทางแก้ไข ?

สมัยก่อนแก้ด้วยการไม่สนใจ พยายามไม่คิด ทิ้งทุกอย่างที่เกี่ยวข้อง สะกิดตัวเองให้เลิกคิด และตบหัวตัวเองบ้างถ้าไม่เลิกคิด .. แต่แล้วก็พบว่ามันไม่ได้ช่วยอะไรซักเท่าไหร่

ช่วงหลังจึงใช้แนวทางแก้ไข #2 ด้วยการหากิจกรรมที่สร้างสรรค์ทำ อย่างเช่น เลี้ยงปลา เรียนเปียโน ฟังเพลงอ่านหนังสือพ็อคเก็ตบุ๊ค เล่นเกมส์

ปัจจุบัน ได้ตรัสรู้ว่า โดยแท้จริงแล้วเราไม่สามารถแก้ไขอดีตได้ .. ความรู้สึกผิดที่เรามี เป็นเรื่องที่แก้ไขอะไรไม่ได้ การพยายามจะลืมไม่ได้ช่วยอะไร สิ่งที่ดีที่สุดคือการยอมรับว่ามันเป็นอย่างนี้ และก็พยายามอย่าให้มันเกิดขึ้นอีกซ้ำสอง พยายามรักและดูแลสิ่งที่มีในปัจจุบันให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้

สุดท้ายมันก็ทำให้เรายิ้มได้ ยิ้มมากยิ้มน้อย อันนี้ไม่รู้ แต่ขอยิ้มให้ตัวเองซักหน่อย ทำวันนี้ให้สดใส ชีวิตยังอีกยาวไกล

smile, I do

ตลาดนิตยสารพร้อม !! GQ ขายผ่านไอโฟนได้ 12,000 ฉบับ

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 22 Jan 2010 07:27:00 +0000

ไม่ว่าแท็บเล็ตจากแอปเปิลจะมาจริงหรือเปล่า แต่ดูเหมือนประโยชน์ที่น่าจะตรงใจคนใช้แท็บเล็ตอย่างนึงคือการใช้อ่านหนังสือ, นิตยสาร โดย Condé Nast เจ้าของนิตยสารในเคลือชื่อดังหลายแห่งได้รายงานว่านิตยสาร GQ ฉบับเดือนมกราคมมียอดขายผ่าน iTunes Store กว่า 12,000 ฉบับ

ในช่วงปีที่ผ่านมานับเป็นช่วงที่ตกต่ำอย่างมากของธุรกิจสื่อสิ่งพิมพ์ โดยเฉพาะหนังสือพิมพ์และนิตยสาร เนื่องจากคนหันมาอ่านข่าวผ่านทางเว็บกันมากขึ้น ถึงแม้ยอดขายของ GQ ผ่านทางไอโฟนจะยังเทียบอะไรไม่ได้กับยอดขายฉบับตีพิมพ์ปกติที่ 240,000 ฉบับและอีกกว่า 667,851 ฉบับผ่านทางระบบสมาชิก แต่ก็เป็นจุดเริ่มต้นที่ดีถึงการหารายได้ทางอื่นๆ เนื่องจากต้นทุนที่ต่ำและไม่ต้องพิมพ์หนังสือจริงๆ ออกมาเพื่อขายก่อนอย่างในปัจจุบัน

โปรแกรม GQ บนไอโฟนจะมีการแปลงรูปเล่มให้เหมาะกับการอ่านบนมือถือ รวมทั้งมีวิดีโอและเนื้อหาบางส่วนที่ไม่ได้มีในฉบับปกติ ปัจจุบันราคาฉบับละ $2.99 แต่กำลังจะลดราคาลงเหลือแค่ $1.99 ตั้งแต่ฉบับเดือนมีนาคมเป็นต้นไป

ที่มา - Business Insider

RIP Multiply

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 14 Jan 2010 17:54:00 +0000

ขอร่วมไว้อาลัยเว็บหลักที่ใช้โพสต์บล็อค, รูป, เม้นๆ

มาตลอด 3 ปี ..

ในที่สุดก็ถูกบล็อค (เน็ตที่บริษัท)

ขอไว้อาลัย 1 เอ็นทรีย์

.. เอเมน ..

T_T

รีวิวหนัง MacHeads the Movie

noreply@blogger.com (Khajochi) — Sun, 10 Jan 2010 16:21:00 +0000

ในช่วงที่กระแสแอปเปิลกำลังมาแรง ไม่ว่าข่าวลือเกี่ยวกับแท็บเล็ตจะเป็นเช่นไร มีหนังสารคดีเรื่องหนึ่งที่น่าสนใจจากทั้งสื่อในต่างประเทศและกลุ่มผู้สนใจบริษัทแอปเปิล นั่นก็คือเรื่อง "MacHeads the Movie" ซึ่งออกฉายแบบจำกัดโรงตามหัวเมืองใหญ่ในสหรัฐไปเมื่อกลางปีที่แล้ว

หนังสารคดีเรื่องนี้ เป็นเรื่องเกี่ยวกับแอปเปิลและเครื่องแมคอินทอชก็จริง แต่ให้ความสำคัญกับกลุ่มผู้ใช้แมค ซึ่งว่ากันว่าเป็นกลุ่มผู้ใช้ที่มีความจงรักภักดีต่อสินค้า (Brand Royalty) สูงที่สุดกลุ่มนึงของโลก เหตุใดกลุ่มผู้ใช้แมคถึงได้มีความรักและความศรัทธาในสินค้าของบริษัทมากขนาดนี้ รวมไปถึงการสร้างชุมชนผู้ใช้แมค บทสัมภาษณ์จากบุคคลที่น่่าสนใจอย่างเช่น Steve Wozniak คู่หูผู้ก่อตั้งบริษัท, Guy Kawasaki อดีต Apple evangelist คนดัง หรือแม้แต่ Daniel Kottke พนักงานคนแรกของบริษัทแอปเปิล

เนื่องจากหนังสารคดีเรื่องนี้ไม่ได้เข้าฉายที่โรงในเมืองไทย จึงไม่มีชื่อภาษาไทยอย่างเป็นทางการ เลยขออนุญาตตั้งเองเลยละกันว่า "MacHeads the Movie - สาวกดีๆ เป็นอย่างนี้นี่เอง"

MacHeads

(pronounced MAK-hed)

n. a slang term for a person who regularly uses and is somewhat obsessed with Apple computers; or Macs.

MacHeads the Movie เป็นหนังสารคดีที่ถ่ายทำเพื่อออกฉายในโรงใหญ่ มีโปรดัคชั่น การทำตลาดและคุณภาพการตัดต่อที่ค่อนข้างดี โชคดีอย่างหนึ่งของเรื่องนี้คือเลือกช่วงเวลาถ่ายทำได้ถูกจังหวะมาก คือในช่วงของงาน Macworld Expo 2007 ซึ่งเป็นงานที่แอปเปิลได้ทำการเปิดตัวไอโฟน, เปลี่ยนชื่อบริษัทใหม่ และก้าวเข้าสู่ยุคที่หลังแมคอินทอชกับไอพ็อดอย่างเต็มตัว

หนังเปิดตัวได้อย่างน่าตื่นตาตื่นใจ โดยพาไปดูคิวอันยาวเหยียดที่หลายคนต้องมานอนค้างคืนเพื่อให้ได้เข้าไปดู Keynote ของสตีฟ จ๊อบส์ เราจะได้เห็นบรรยากาศที่หลายคนฝันอยากจะไปด้วยตัวเองซักครั้ง ตั้งแต่ต่อคิว วิ่งแย่งที่นั่งในฮอลล์ ไปจนถึงนาทีที่สตีฟเดินเข้ามาและเปิดตัวไอโฟนเป็นครั้งแรก

หลังจากนั้นหนังก็แบ่งออกเป็น 5 ช่วง เริ่มจากช่วงยุคแรกของเครื่องแมคอินทอช ยุคที่แอปเปิลกำลังร้อนแรง เป็นผู้นำในตลาด โฆษณาช่วงพักซูเปอร์โบล์ ปี 1984 อันโด่งดัง บทสัมภาษณ์ Steve Wozniak หนึ่งในสองผู้ก่อตั้งบริษัท, Daniel Kottke พนักงานคนแรกของแอปเปิล

ช่วง 2 และ 3 เป็นช่วงที่น่าสนใจที่สุด ซึ่งก็คือช่วงที่แอปเปิลตกต่ำลง สินค้าเริ่มขายไม่ได้ โดนคู่แข่งโดยเฉพาะตลาดพีซีแย่งไปจนเกือบหมด และสื่อทุกแขนงก็พร้อมใจรุมสับแอปเปิลจนเละไม่เป็นชิ้นดี ซึ่งดูเหมือนนี่จะเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญที่เกิดขึ้นกับชุมชนผู้ใช้แมค โดยว่ากันว่าชายผู้อยู่เบื้องหลังการสร้างแรงแห่งศรัทธานี้คือ Guy Kawasaki และปฎิบัติการ Mac Evangelist (แนะนำบทความ Mac Evangelist โดยคุณ cyberdude เพิ่มเติมครับ)

โดยจากวิกฤติในครั้งนั้น กลับจุดเริ่มต้นช่วยให้กลุ่มผู้ใช้แมคมีความเข้มแข็งมากขึ้น หลายคนเสียสละเวลาส่วนตัวเพื่อมาช่วยแนะนำสินค้าให้กับแอปเปิลฟรีๆ มีการจัดงานพบปะภายในกลุ่มมากขึ้น ให้ความรู้และข้อมูลที่ถูกต้อง แก้ข่าวในแง่ลบที่เกินกว่าความเป็นจริง แน่นอนว่าย่อมมีการแขวะกันไปมาระหว่างแมคกับพีซีจนเกิดเป็นสงครามย่อยๆ (ฝรั่งเค้ารบกันมาเป็นสิบปีแล้วนะครับ)

ช่วงครึ่งหลังของหนังจะเป็นช่วงที่หลังจากสตีฟกลับมา แอปเปิลเริ่มฟื้นตัว กลุ่มผู้ใช้แมคเริ่มขยายตัวไปสู่เด็กรุ่นใหม่มากขึ้น โดยตั้งข้อสังเกตุว่ากลุ่มผู้ใช้แมคมักจะไม่ได้ซื้อสินค้าโดยดูจากหนังโฆษณาหรือสื่อเหมือนสินค้าอื่นๆ แต่กลับเป็นการได้รับอิทธิพลจากกลุ่มผู้ใช้แมคเดิม การบอกต่อ อิทธิพลของแบรนด์และความเชื่อ

เราจะได้พบกับผู้ใช้แมคเข้าขั้น อย่างเช่น

Ty Shipman หัวหอกคนสำคัญของกลุ่ม BMUG ที่บินไปตามงาน MacWorld ทั่วโลกเพื่อช่วยสร้างชุมชนผู้ใช้แมคในหลายประเทศ
Leander Kahney บรรณาธิการนิตยสาร Wired และเจ้าของหนังสือชื่อดัง "Cult of Mac"
Caesar Lima เจ้าของ Mac Museum
Tony Edwards เจ้าของโบสถ์แห่งแมค (Church of Mac) ที่คอยพร่ำสอนสาวกแบบจริงจัง ในโบสถ์แห่งแมคของเค้า โดยแอปเปิลคือศาสนา สตีฟ จอบส์เป็นพระเจ้า และเค้าคือบาทหลวงผู้นำสารมาสู่ชาวโลก (ฮามาก)
Violet Blue คอลัมนิสต์สาวชื่อดังเจ้าของประโยคเด็ด "ฉันไม่เคยนอนกับคนที่ใช้วินโดวส์"

ช่วงท้ายของหนังจะพาไปดูช่วงที่กระแสแอปเปิลกำลังพีคถึงจุดสูงสุด คือช่วงวันเปิดขายไอโฟน ที่มีคนไปต่อคิวยาวเป็นอาทิตย์ บรรยากาศวันเปิดขายที่ ร้าน Apple Store สาขา Fifth Avenue ชื่อดัง ภาพผู้คนพากันเอากล้องมาถ่ายคนที่ได้ไอโฟนเครื่องแรกๆ ไปใช้ก่อนใคร

One more thing ...

หนังสารคดีเรื่องนี้ได้รับความสนใจจากสื่อในต่างกระเทศค่อนข้างมาก ได้เปิดฉายรอบแรกในงาน Macworld 2009 ขึ้นชาร์ตอันดับหนึ่งในหมวดสารคดีของ Hulu, SnagFilms, Amazon VOD อันดับสองใน iTunes ซึ่งถ้าใครจะสั่งซื้อก็เลือกได้ตามสะดวกครับ นานทีจะมีหนังสารคดีเกี่ยวกับวงการคอมพิวเตอร์ดีๆ ซักเรื่องนึง ควรสนับสนุนผู้สร้างด้วยการซื้อของแท้ครับ ส่วนตัวผมสั่งจากเว็บของหนังเองเป็นแบบ Limited Edition ครับ ก็จะมีแผ่นแถมเป็นฉากที่ถูกตัดออก, บรรยากาศงาน Macworld Expo และวิดีโอสั้นๆ เกี่ยวกับบริษัทแอปเปิลครับ

ที่มา - MacHeads the Movie , Movie Trailer

Review Year 2009

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 08 Jan 2010 07:08:00 +0000

สิ้นปีเก่า เข้าสู่ปีใหม่ ก็เป็นเวลาอันดีที่จะมารีวิวสิ่งที่เกิดขึ้นในปีที่ผ่านมาเป็นประจำเช่นเดิม (2007 , 2008)

ปี 2009 น่าจะเป็นจุดเปลี่ยนในชีวิตปีนึงเลย เพราะมีเรื่องราวต่างๆ ให้ได้ทำมากมาย จนไม่คิดว่ามันจะรวมกันมาเกิดได้ภายในปีเดียวกัน โดยเป็นปีที่เรียนโทคาบเกี่ยวกันถึง 3 เทอม, ได้ทำในโปรเจ็คใหม่ๆ ตำแหน่งใหม่ๆ, การเงิน, ครอบครัว โดยไฮไลท์ก็อยู่ช่วงกลางปีที่มีโอกาสได้ไปอยู่ที่อังกฤษกับออกเที่ยวแถบยุโรป

เป็นอีกปีที่ชีวิตอยู่บนโลกออนไลน์มากขึ้นไปเรื่อยๆ .. ปี 2009 เขียนบล็อคไปทั้งหมด 166 เอ็นทรีย์ (เฮือก !! .. เฉลี่ย 2-3 วันเขียนบล็อคครั้งนึง) เพิ่มขึ้นจากปีก่อนสองเท่า .. ไล่อ่านไปก็เป็นวันหว่าจะอ่านหมด ข้อดีของการเขียนบล็อคบ่อยๆ คือทำให้เราเก็บรายละเอียดชีวิตได้มากขึ้นเยอะเลย

:: January ::

- เริ่มเข้าปีใหม่ด้วยการสอบๆๆๆๆ เรียนๆๆๆๆ

- งานไหว้ครูครั้งแรกในรอบกว่า 10 ปี (ตอนมหาลัยไม่เคยเข้างานไหว้ครู)

- ไปดูฟุตบอลจุฬา-ธรรมศาสตร์ ครั้งแรกในสนาม ผลจุฬาฯ แพ้ 2-0

- ปีนี้จัดการเรื่องจ่ายภาษีด้วยความวุ่นวาย

- ถ่างตาดูงาน Macworld ถึงตี 3 .. ไม่มีอะไรเลย เซ็ง คิดถึงเฮียจ๊อบส์ (ลาป่วยไปรักษามะเร็ง)

- ไปต่ออายุ passport พร้อมเปลี่ยนนามสกุลให้ตรงกับที่ใช้ปัจจุบัน .. เพิ่งรู้ว่าตระกูลเรามีนามสกุลภาษาไทยเหมือนกันหมด แต่ภาษาอังกฤษเขียนกันไปคนละแบบ .. มีให้เลือก 4 แบบเลยนะเออ (ข้อเสียของการไม่ตกลงวิธีเขียนนามสกุลเป็นภาษาอังกฤษตั้งแต่แรก)

:: February ::

- ไปเที่ยวฮ่องกงหลังจากไปครั้งก่อนห่างกันแค่ 15 ปีเอง ฮ่องกงเปลี่ยนไปมาก แต่หลายอย่างก็ยังเหมือนเดิม ของถูก คนไทยเดินชนกันไปมา จี๊นจีน คนขายมารยาทยอดแย่ อาหารจื๊ดจืด วิวสวย แฟชันจัด

- นั่งทางในเมื่อเจอโจทย์ยากที่ทำงาน .. แล้วก็คิดออกมาเป็นอัลกอร์เทพ DAMe !! เจ๋งไปเลย

- เริ่มสอบ Final ครั้งแรก ไม่เครียด แต่ตื่นเต้น

- หลอกล่อ @odacroniandevil ซื้อแมคจนได้ เสร็จไปหนึ่งราย

:: March ::

- ต่อมาด้วยการหลอกล่อ @chaichan ซื้อแมคได้อีกคน เสร็จไปสอง

- สอบเสร็จแบบโล่งทั้งตัว ทั้งหัวสมอง แต่เอาเหอะ ปิดเทอมแล้วโว้ยยยยย

- ทำรายงานเรื่องการตลาด .. โหย ของถนัด ชอบ (แล้วทำไมไม่ไปเรียน MBA)

- สงสัยสิงคโปร์จะเป็นบ้านหลังที่ 3 จริงๆ เพราะไปแทบทุกปี ปีนี้ไปงานแต่ง winston ลูกพี่ลูกน้องที่เล่นด้วยกันมาแต่เด็ก

- กลับมา แมนยูแพ้ เพื่อนๆ ต้อนรับอย่างน่ารักอีกแล้ว

- ไปไหว้พระ 9 วัดครั้งแรก ดีจัง ชอบเข้าวัด ปีหน้าจะไปอีก

- เผลอกด update firmware iPhone 3.0 ไม่ดูตาม้าตาเรือ เครื่องกลายเป็นที่ทับกระดาษไปหลายวัน แต่ก็เอาไปเขียนข่าวรีวิวจนกลายเป็นข่าวที่มีคนอ่านมากที่สุดตั้งแต่เขียนมา - link

:: April ::

- ปีนี้แล่นมุขประกาศเลิกใช้แมคตลอดชีวิตในวัน April's fool day แต่ก็ยังอุตส่าห์มีคนโดนอำ (ฮา)

- ไปเที่ยวประจำปีกับครอบครัวที่ปราณบุรี เมืองอะไรไม่รู้ ชิวโคตรๆ

- แว่นหายอันที่ 6

- สงกรานต์กลับบ้าน นั่งรถทัวร์ 10 ชั่วโมง แต่ไม่เซ็งเท่าสงกรานต์แดงเดือด นั่งดูทีวีแบบเซ็งๆ

- สมัคร Google Summer of Code แต่ proposal ไม่ผ่าน (เป็นประโยคที่น่ากลัวจริงๆ)

- ไปส่งน้องจีโน่หลานรัก น้ำตาอาม่า อาๆ ทั้งหลายท่วมสุวรรณภูมิจนลืมไปเลยว่าพ่อแม่จีโน่ไปด้วย

:: March ::

- เกรดออกแล้ว .. B+ , B+ , A , A .. เย่ !!

- แมนยูได้แชมป์ลีคอีกแล้ว ว๊า ได้ทุกปีเลย ทำไงดี

- สมัครเรียนเปียโนอีกครั้ง ใช้เวลาช่วงปิดเทอมให้เกิดประโยชน์ แต่ครูฝนใจร้าย ขนาดเพลงหนูมาลีมีลูกแมวเหมียวยังไม่ยอมให้ผ่านเลย T_T

- จัดงาน Open House BSD Chula ได้ฝึกตัดต่อวิดีโอแบบจริงๆ จังๆ เป็นครั้งแรก งานออกมาดีกว่าที่คาด

- ได้ทำตำแหน่งใหม่ PSM พร้อม featuring งานเขียนโปรแกรม .. ว่าแต่มันย่อมาจากอะไรเหรอ

- แมนยูเข้าชิง UCL 2 ปีซ้อน .. แต่กลับไม่ได้แชมป์ 2 ปีซ้อนแฮะ

- ร่วมกิจกรรมกับที่บริษัทเดินไปตามชั้นคอยโปรโมทกิจกรรมของ HR .. แต่ที่ไม่รู้มาก่อนคือต้องเต้นเพลง Nobody ด้วย

- เที่ยวตลาดสามชุก , เที่ยวเกาะล้าน , ดูหนัง 4 เรื่อง , เหมาหนังสือจากงานสัปดาห์หนังสือ ฉลองปิดเทอม

:: June ::

- เปิดเทอมอีกแล้ว ทำไมปิดเทอมมันสั้นอย่างนี้นะ

- เอ็มเดย์ปีนี้นั่งชิวๆ อ่านหนังสือ จิบกาแฟ ริมน้ำเจ้าพระยา

- วันเกิดปีนี้ก็อายุมากขึ้นอีก 1 ปีเช่นเดิม ฉลองกันแบบง่ายๆ สบายๆ เน๊อะเหมียวๆ

- ไปปลูกป่ากับเพื่อนๆ ที่บริษัท ขอบคุณเซินเจ้าของงาน สนุกมากมาย

- ว่าง ลุกขึ้นมาทำกับข้าว เป็นสปาเก็ตตี้ซอสไก่ สูตรเอ็มเอ็ม .. เป็นเอ็นทรีที่ชอบที่สุดเมื่อปีที่แล้ว -

- อยู่ดีๆ ก็ปวดท้อง ปวดมาก จนเป็นโรคกระเพราะ (รักเธอ) กินอะไรไม่ได้เลย ต้องกินจืดๆ เดี๋ยวดีเดี๋ยวหาย เป็นอย่างนี้ไปเกือบ 2 เดือน

:: July ::

- ไปทำบุญที่มูลนิธิแนบมหานีรานนท์กับท่านแม่

- Ronaldo ย้ายทีมไปอยู่มาดริด โชคดีนะเมิง

- ช็อค !! ทำอะไรไม่ถูกไปหลายวัน หลังรู้ข่าวไมเคิลตาย

- ต่ออายุบัตรประชาชนครั้งแรก ก็แหมแบบว่ายังหนุ่มๆ อยู่ (ที่แท้บัตรหายมาตลอด ต้องไปทำใหม่ทุกทีก่อนหมดอายุ)

- จัดงานบายเนียร์ แอบซุ่มซ้อมเต้นกับน้องๆ อยู่หลายวัน ตั้งใจจะให้ออกมาเท่ห์สลับกับขำนิดๆ แต่ทำไมออกมาหลายเป็นการแสดงสุดฮาไปซะงั้น .. แต่สนุกมาก ไม่ได้เต้นมานาน (my moonwalk dedicated to you, mj)

- ได้รับข่าวดีแบบไม่ทันตั้งตัวว่าจะได้ไปทำงานที่อังกฤษ ดีใจตั้งตัวไม่ทัน แต่สิ่งแรกที่ทำคือหาทางจองตั๋วไปดูแมนยู :P

:: August ::

- ฟิตร่างกายก่อนไปผจญภัยต่างแดนด้วยการไปฟิตเนส กินแหลก กินยาแหลกด้วย แล้วก็งดกาแฟ

- เป็นเดือนที่มีแต่คนพาไปกินๆๆๆ โดยให้เหตุผลเดียวกันหมดคือ "เลี้ยงส่งเอ็ม"

- ดูหนังเรื่อง หนีตามกาลิเลโอ เป็นหนังที่ชอบที่สุดในปีนี้

- ขึ้นเครื่องไปอังกฤษ 12 ชั่วโมง รอนู่นนี่อีกชั่วโมง ต่อรถไปน๊อตติงแฮมอีก 4 ชั่วโมง หาทางเข้าบ้านอีกชั่วโมง สรุป 21 ชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมาย

- ฝึกใช้ชีวิตในแบบที่ไม่เคยเจอมาก่อนในอังกฤษ อากาศหนาว อาหารห่วย ของแพง เบียร์อร่อย ฝรั่งพูดฟังไม่ทัน ทีวีหลังเที่ยงคืนเด็ด ฝึกทำกับข้าวกินเอง เรียนทางไกล ทำทุกอย่างด้วยตัวเอง ฯลฯ

- ฝันเป็นจริงเมื่อได้ไปดูแมนยูแข่งจริง ในสนามจริง ดีใจแทบบ้า ก้มลงจูบสนามไม่อายฝรั่งมุง (เป็นรูป wall ในมือถือปัจจุบัน)

- ฝันเป็นจริง #2 เมื่อได้ไปถล่มห้องน้ำใน Anfield จริง ดีใจแทบบ้า วิ่งเข้าห้องน้ำไม่อายฝรั่ง (รูปหายไปไหนแล้วจำไม่ได้)

:: September ::

- สอนฝรั่งเต้น Gee ทำเป็นวิดีโอฮาๆ ส่งกลับไปเมืองไทย ต้องเต้นแบบสโลว์โมชันแล้วเวลาตัดต่อกดปรับเป็นฟาสฟอร์เวิร์ดแทน

- ตกรอบ 2 Google Code Jam เพราะหลับเพลินลืมตื่น

- เริ่มออกเที่ยวตามรอยกาลิเลโอ 4 ประเทศ 9 เมือง แบบประหยัด, backpack, ตัวคนเดียว, นอนสนามบิน, ขึ้น low cost air,นอน hostel, กางแผนที่, หลงทาง, กินอาหารสุดแย่, ตื่นตาตื่นใจทุกวันและได้มิตรภาพที่ไม่เคยคิดว่าจะได้ตลอดช่วงที่เดินทาง

- เยี่ยมญาติเนเทอร์แลนด์ ชอบบรรยากาศฝรั่งเศส คลาสสิคอิตาลี ปีนหอปิซ่า หลงรักลอนดอน

- กระเป๋าซิปแตก .. แก้ปัญหาแบบบ้านๆ ด้วยการซื้อเทปกาวราคาถูกมาพันกระเป๋าเป็นแหนมป้าย่น ฝรั่งเห็นแล้วขำ แต่คนทำขำกว่า

- ข้อเสียของการไปคราวนี้คือไม่ได้ไป outing ของที่บริษัท กับไม่ได้ไปงานรับน้องของมหาลัย

:: October ::

- กลับมาสนุกสนานกับการสอบ มีเวลาเตรียมตัว2 อาทิตย์กับครึ่งเทอมหลังที่หายไป

- สรุปยอดค่าใช้จ่ายที่ไปเที่ยว สรุปออกเองไปเยอะพอสมควร โดยหนึ่งนั้นคือค่าตั๋วบอล -_-"

- เริ่มเล่นเกมส์ Travian ตามเพื่อนๆ ใน office สุดท้ายเริ่มติด

- ทำงาน + เรียน แบบเบลอๆ ทั้งเดือน ปรับตัวยังไม่ทัน

:: November ::

- ลอยกระทงที่จุฬาฯ คนเยอะมาก แต่ครึกครื้นดี

- สั่งซื้อ iPod Nano รุ่นพิเศษเป็นของขวัญวันเกิดเชอรี่

- แว่นหายอันที่ 7

- ทาทาออกอัลบั้มใหม่แย้ว

- เริ่มเรียนเทอม 3 อย่างรวดเร็ว

- เกรดเทอม 2 ออกแล้ว .. B+ , B+ , A , A (เท่าเดิมเลย) .. เย่ !!

:: December ::

- หลอกล่อพี่ชายซื้อแมค+ไอโฟนจนได้ เสร็จไปอีกหนึ่ง

- ไปฉลองวันเกิดพี่ต้อยที่หัวหิน

- และแว่นก็หายอันที่ 8

- ตัดแว่นใหม่อีกครั้งในรอบ 16 วัน .. และทางโรงแรมก็โทรมาบอกว่าหาแว่นที่หายเจอแล้วในภายหลัง 8-(

- ไปแคมปัสทัวร์ที่ลาดกระบังกับที่บริษัท ดีใจได้กลับมาลาดกระบังอีกครั้ง ได้เจอน้องๆ แล้วนึกถึงตัวเองสมัยเรียน

- ตื่นแต่เช้าไปต่อคิวซื้อบัตรเดี่ยว 8 แล้วก็ได้สมใจ

- พี่สาวสุดสวยแต่งงาน (ซะที)

- กลายเป็นงานรวมญาติอีกครั้ง มีความสุข อบอุ่นส่งท้ายปี

Avatar

noreply@blogger.com (Khajochi) — Tue, 05 Jan 2010 04:32:00 +0000

ขะโจบูตู - Avatar ของผม หน้าเหมือนป่าว ? (Mc Avatarize Yourself)

ตั้งใจว่าปีนี้จะเขียนบล็อคเยอะขึ้น (จากเดิมที่ก็เยอะอยู่แล้ว) แต่ตอนนี้ยังไม่ค่อยมีเวลาเขียนแบบยาวๆ เอาแบบสั้นๆ ไปก่อน (spoil นิดๆ)

รอดู Avatar มานาน บอกตามตรงตอนดู Trailer แล้วรู้สึกเฉยๆ แต่พอรู้ว่าเฮีย James Cameron แกเล่นทำหนังใหญ่เป็น 3 มิติทั้งเรื่อง เลยบอกกับตัวเองว่า ต้องดูบน IMAX 3D เท่านั้น !!

หนังดี สมควรกับที่รอคอย
ช่วงแรกรำคาญกับแว่นมาก แต่พอดูไปกลางๆ เรื่องเริ่มชิน จนรู้สึกว่าเป็นเรื่องปกติ
สังเกตุมานานว่าภาพจากหนังสามมิติจะออกมาชัดกว่าหนัง 2 มิติ (แต่จะปวดหัวกว่า)
ซับในโรง IMAX ยังห่วยสุดขั้วเหมือนเดิม
แก้ไขด้วยการไม่อ่าน(แมร่ง)เลย โชคดีที่มันพูดกันไม่กี่คำ และฟังง่าย
เชื่อว่าเฮีย Cameron แกน่าจะเล่นไฟนอลบ่อยๆ เพราะหลายฉากนึกว่าเล่นเกมส์อยู่ ( ฉากในป่าตอนกลางคืน , เปิดตัว Big Tree , ภูเขาลอยฟ้า )
ฉากดราม่าทำได้ดีกว่าตอนไททานิค แต่ฉากตื่นเต้น ไททานิคกินขาด .. โชคดีไม่มีฉากวาดรูป Avatar หญิง
ประทับใจที่สุดน่าจะเป็นการ render สีหน้าของตัวละคร ไม่ว่าจะยิ้ม เสียใจ ดีใจ ร้องไห้ ทำออกมาเป็น cg ทำได้เนียนจนดูไม่ออกเลย
เฮีย Cameron ทำนายว่าในอีก 10 ปี หนังแทบทุกเรื่องจะเป็น 3 มิติหมด .. ก่อนจะเป็นแบบนั้น รบกวนช่วยทำให้มันหายเวียนหัวกว่านี้ก่อนได้ป่ะ

อ่านใน wiki หนังมีลุ้นบนเวทีออสการ์ด้วย ไม่ใช่แค่รางวัลด้านเทคนิค(ซึ่งน่าจะได้อยู่แล้ว) แต่เป็นรางวัลผู้กำกับและก็หนังยอดเยี่ยมด้วย

ถ้าเกิดได้จริงนี่ มีหวังจะได้เห็นหนัง 3 มิติเป็นเทรนด์ใหม่แน่เลย .. กรุณาหลับตานึกภาพเปิดตัวน้องอ้อยนุ่งบิกินี่เป็นภาพ 3 มิติ .. โอวววว .. ทะลุจอ

กระดาษรองแก้วราคา 120 บาท

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 17 Dec 2009 09:38:00 +0000

Business Requirement :

- อยากรวยทางลัด

Functional Requirement :

- ปล้นธนาคาร (x)

- ไปเป็นนักการเมือง (x)

- ขาย macbook , iphone , ipod ทิ้ง (xxx)

- ซื้อหวย (/)

Stake Holder :

- พี่สาวซื้อ 12 (ตามเลขวันงานแต่ง)

- น้องชายเลยซื้อกลับกัน 21 (เผื่อได้ฮา)

- คนข้างๆ ซื้อ 51 , 59 (วินมอร์เตอไซด์บอกหวยมา)

Business Rule :

- มีโอกาสถูกซักรางวัลหนึ่ง 1.4168 %

Result :

- ได้ที่รองแก้วราคา 120 บาท มา 1 ใบ

noreply@blogger.com (Khajochi) — Thu, 17 Dec 2009 09:38:00 +0000

Business Requirement :

- อยากรวยทางลัด

Functional Requirement :

- ปล้นธนาคาร (x)

- ไปเป็นนักการเมือง (x)

- ขาย macbook , iphone , ipod ทิ้ง (xxx)

- ซื้อหวย (/)

Stake Holder :

- พี่สาวซื้อ 12 (ตามเลขวันงานแต่ง)

- น้องชายเลยซื้อกลับกัน 21 (เผื่อได้ฮา)

- คนข้างๆ ซื้อ 51 , 59 (วินมอร์เตอไซด์บอกหวยมา)

Business Rule :

- มีโอกาสถูกซักรางวัลหนึ่ง 1.4168 %

Result :

- ได้ที่รองแก้วราคา 120 บาท มา 1 ใบ

Playboy 2.0

noreply@blogger.com (Khajochi) — Tue, 15 Dec 2009 10:23:00 +0000

ไม่ได้เป็นแฟนหนังสือ Playboy (ถ้า FHM ล่ะไม่แน่) .. ไม่ได้เป็นแฟนการ์ตูน The Simpsons .. แต่เห็นปก Playboy ฉบับ November 2009 แล้วรู้สึกว่ามันเจ๋งได้ใจ และคิดได้ยังไงนี่ (มีใบสมัครและบทสัมภาษณ์ด้วยนะเออ)

หวังว่าในอนาคตคงจะไม่ได้เห็นชิซูกะขึ้นปกนะ

Campus Tour @Ladkrabang

noreply@blogger.com (Khajochi) — Mon, 07 Dec 2009 16:52:00 +0000

เมื่อวันจันทร์ที่ผ่านมาได้มีโอกาสไปแคมปัสทัวร์กับพี่ๆ HR ที่ลาดกระบัง งานแคมปัสทัวร์ก็คืองานที่ไปประชาสัมพันธ์บริษัทและก็เชิญชวนน้องๆ นักศึกษาที่กำลังจะจบในปีหน้ามาสมัครงานที่บริษัทนั่นเอง ที่ได้มีโอกาสไปงานนี้ด้วยก็เพราะพอดีพี่อาร์ม (RDM) อยากจะหารุ่นพี่ที่จบที่นั้นๆ มาแชร์ประสบการณ์ให้น้องๆ ฟัง

ปกติก็จะกลับมหาลัยอย่างน้อยปีละครั้ง เนื่องจากไกลจัดเลยไม่ได้ไปแวะบ่อยๆ ทำให้เวลาไปทุกครั้งก็จะเหมือนบ้านนอกเข้าบ้านนอก คือมองซ้าย มองขวา โอวว ไอ้นี่ตอนนั้นมันหายไปไหน .. โอวว ไอ้นี่มันคืออะไร ทำไมสมัยเราเรียนทำไมไม่มี .. โอวว อ้าวว อู้ววว

ปีนี้สนุกหน่อยที่ได้มาเป็นคนแนะนำน้องๆ ที่กำลังเรียนอยู่ .. จำได้ว่าสมัยเรียนก็เคยฟังพี่ๆ ที่จบไปแล้วมาเล่าอะไรสนุกๆ ในการทำงานให้ฟัง เราก็จะรู้สึกว่า โห .. ชีวิตการทำงานมันช่างน่าสนุกจังเลยนะ อยากทำงานไวๆ จัง เรียนเฉยๆ อย่างี้มันน่าเบื่อ (แล้วก็จะได้คิดกลับกันตอนเริ่มทำงานแล้ว)

งานไม่มีอะไรมาก ก็เริ่มด้วยแนะนำบริษัทโดยพี่อาร์ม (RDM) แล้วก็แนะนำสวัสดิการณ์ ตำแหน่งงานโดยพี่ๆ HR แล้วเราก็แชร์ประสบการณ์ที่ทำงานมา

เพื่อความฮา เลยขอพี่อาร์มว่าอยากทำสไลด์เอง เอารูปตั้งแต่ตอนอยู่ลาดกระบัง ,ทำงาน แล้วก็ชีวิตที่ Reuters
น้องๆ มาไม่เยอะเท่าปีก่อนๆ แต่ก็ถือว่าเยอะพอสมควร
ภาพลักษณ์ของบริษัทดูดีมากในสายตาคนภายนอก
จากมุมคนนอก มองคนรอยเตอร์ว่า .. เก่งเทพ, นั่งพูดภาษาอังกฤษทั้งวัน, ได้ไปต่างประเทศกันทุกปี, เฮฮา, เงินเดือนสูงเป็นแสนๆ, เด็กต่างจังหวัดหมดสิทธิ์ และ อะไรๆ ก็ดูดีไปหมด
จากมุมมองคนภายใน .. ขอเซ็นเซอร์ 555
เด็กมหาลัยทุกคนพอได้ยินคำว่า "ภาษาอังกฤษ" ขึ้นมา จะเว้นวรรคตัวเองไม่กล้าสมัครทันที (ว่าจะถามกลับว่าสมัครงานไม่ผ่านนี่มันเสียอะไรเหรอครับน้อง)

เป็นประสบการณ์ที่สนุกมั่กๆ ได้คุยกันแบบพี่ๆ น้องๆ แลกเปลี่ยนคววามคิดเห็นกันแล้วมันก็สนุกดี คำถามบางอย่างฟังแล้วก็เข้าใจว่าน้องๆ คิดอะไรอยู่ เพราะสมัยเรียนก็เคยเป็นแบบนั้นๆ .. ตอนจบน้องๆ หลายคนเดินเข้ามาคุยด้วย หน้าตาอยากเข้ามาทำงานด้วยมาก แต่ความกังวลมันเต็มหัวไปหมด .. ก็เลยบอกกับน้องๆ ก่อนกลับว่า

.. แล้วปีหน้าเจอกันที่ออฟฟิสนะครับ ;)

แวะกินข้าวเที่ยงที่โรงอาหารข้างหอพักในมหาลัยฯ (สมัยเรียนยังไม่มี)

นัดบ่ายโมง ไม่มีใครมาก่อนเวลาเลย สมเป็นเด็กลาดกระบังน้องพี่จริงๆ

หวังว่าปีหน้าคงจะได้เจอกัน

[Draft] ว่ายแหน #9

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 04 Dec 2009 07:28:00 +0000

[ ช่วงบ่น ]

[ ช่วงตัดแว่นใหม่ ]

.
..
...
9. [ หายที่ .... ]

[ ปล. หวังว่าคงจะไม่ต้องมา edit entry นี้ ]

ว่ายแหน #8

noreply@blogger.com (Khajochi) — Fri, 04 Dec 2009 07:23:00 +0000

หาย .. อีกแล้วครับพี่น้อง แต่คราวนี้พอจะระบุได้ว่าหายที่หัวหิน แต่ไม่ทราบพิกัดแน่ชัดได้ รวมสิริอายุได้16 วันพอดิบพอดี

ว่าแล้ววันนี้เลยไปตัดแว่นที่สยาม เจ้าเก่า ร้านเดิม ..

"พี่ครับ .. เอ่อ แว่นหายครับ"

"อ้าว !! หายอีกแล้วเหรอน้อง คราวก่อนก็บอกว่าหาย จำได้ๆ" << ขอบคุณที่จำได้ครับพี่ T_T

ว่าแล้่วพี่เจ้าของร้านก็หันไปค้นประวัติลูกค้าแว่บนึง .. แล้วหันมาถามว่าจะเอาแบบเดิมเลยรึเปล่า จะวัดสายตาอีกรอบไม๊ (16 วันนี่ตาข้าพเจ้าจะสั้นขึ้นซักกี่มิลกันฟะ)

"ขอแบบเดิมเลยพี่ รุ่นเดิม กรอบเดิม เลนส์แบบเดิม สายตาเท่าเดิม" คือถ้าไปร้านก๋วยเตี๋ยวก็ประมาณว่าเอาเหมือนเดิมที่นึงเฮีย !!

"ได้น้อง .. จัดไป !!" ว่าแล้วเฮียแกก็หายไปหลังร้าน ประมาณ 6-7 นาทีเดินกลับมาพร้อมแว่นที่เสร็จแล้ว เราก็ลองใส่ดู ทุกอย่างโอเค จ่ายเงิน ใส่กล่อง ทุกอย่างจบ กลับไปทำงานต่อ ... โอ้ว แม่เจ้า !! ตัดแว่นใหม่ภายใน 10 นาที ไวกว่าเข้าเซเว่นซะอีก

บันทึกไว้เป็นสถิติ

...

8. หายที่หัวหิน ระหว่างมาววว หรือไม่ก็วางไว้ที่ไหนซักแห่ง

ปล. draft #9 ไว้รอแล้่ว