Khajochi Blog

ประสบการณ์ได้เจอตัวจริงของ SNSD ระยะใกล้เป็นครั้งแรก

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Tue, 21 May 2013 17:39:00 +0000

วันนี้เป็นครั้งแรกที่ได้มาเจอตัวจริงของ Girls Generation ในระยะ 7 เมตร หลังจากที่เป็นติ่งฝึกหัดได้ปีกว่าๆ คือพอดีได้บัตรรอบสื่อในฐานะบล็อกเกอร์ เข้างานแถลงข่าวของ True Beyond

ตอนที่เข้าไปในงานรู้สึกตื่นเต้นจริงๆ นะ คือถึงเราจะเพิ่งมาชอบ แต่ก็เหมือนแฟนคลับทุกคนที่อยากเห็นตัวจริงใกล้ๆ

เข้าใจความรู้สึกของแฟนเพลงเกาหลี หรือที่หลายคนชอบเรียกว่า "ติ่ง" ขึ้นมาทันทีเลยนะ คือเพราะเป็นศิลปินที่ดังมากจริงๆ แล้วก็ไม่ได้อยู่เมืองไทย (แต่มาบ่อยๆ) การวางตัว การพูดสด หรือระเบียบของทางทีมงาน มันเป๊ะๆๆ มาก

บล็อกตอนเก่า : แกะกล่องอัลบั้ม "I Got A Boy" ของ SNSD หน้าปกแทยอน , สาวๆ SNSD คนไหนมีแฟนคลับในไทยมากที่สุด ?

งานมีการควบคุมระเบียบค่อนข้างมาก แม้จะเป็นรอบสื่อ เข้าใจว่าเกาหลีเค้าเนี๊ยบเรื่องพวกนี้จริงๆ
นาทีที่สาวๆ เดินเข้ามาในงานแอบได้ยินสื่อบางคนอยากกรี๊ด แต่กรี๊ดไม่ได้ต้องถ่ายรูป ต้องทำข่าว เห็นแล้วฮาดี

"แทยอน" ตัวเล็กจริง ขาวจริง เหม่งจริง ... น่ารักจริงๆ อร๊ายยยยยย >////<
"ทิฟฟานี่" ดูเด่นที่สุดในทุกคน รวมถึงในวิดีโอโฆษณาด้วย อันนี้ไม่แน่ใจว่าเป็นความตั้งใจของทรูหรือของทางค่ายนะ แต่ฟานี่ก็ท็อปฟอร์มจริงๆ วันนี้
"เจสสิก้า" หน้าคมมาก แอบดูเจสตอนไม่ได้พูดมีแอบหาวด้วย สงสัยงานเยอะจัด
"ซอฮยอน" กับ "ยูริ" หน้าเหมือนกันชอบกล แถมยืนข้างกันด้วย แต่ยูริตัวจริงดูสวยกว่าที่เห็นในวิดีโอเยอะเลย
"ยุนอา" สูงเลยแฮะ เห็นชอบเล่นกับเจสสิก้าตลอด
"ซันนี่" กับ "ฮโยยอน" หน้าอ่อนมาก เข้าใจว่าเป็นที่สีผมด้วย
"ซูยอง" .... หายไปไหน T__T

ตอนที่สัมภาษณ์แทบไม่ได้ฟังเลย มัวแต่ถ่ายรูป พี่ๆ นักข่าวก็ซูมกันจัง ไอ้เรามีกล้องตัวน้อยซูมก็ไม่ค่อยจะถึง คงได้เวลาซื้อเลนส์กระบอกยาวๆ กะเค้าบ้างแล้ว
เข้าใจว่าเพราะมาเมืองไทยบ่อย และให้สัมภาษณ์แบบมีล่ามบ่อย เวลาพูดแต่ละคนจะเตรียมประโยคที่ไม่ยาวมากนัก แต่มีจุดเด่นที่เข้าใจง่ายไว้เลย
สาวๆ ตอนช่วงไม่ได้ถึงคิวพูดดูออกเลยว่าเหนื่อยมาก แต่พอถึงเวลากลับคืนร่างได้ปุ๊บ ร่าเริงสดใสขึ้นมาฉับพลัน มืออาชีพจริงๆ
แปลกใจตอนถ่ายรูปรวมเล็กน้อย คือทุกคนสามารถยืนท่าเดิม ยิ้มแบบเดิม ค้างไว้ได้นานเกิน 1 นาที ในขณะที่ท่านผู้บริหารมีเมื่อยและยิ้มตกบ้าง อันนี้คือเขาเป๊ะจริง
ฟินและตะลึงอยู่ได้ไม่นาน ก็หมดเวลา สาวๆ เดินลงเวที โบกมือบ๊ายบายแล้ว เวลาผ่านไปไวมาก เหมือนเพิ่งเห็นหน้าแทยอนได้ไม่นานนี้เองง๊าาาา ToT #เมนแทยอน

พอเดินออกจากงาน เห็นแฟนๆ หลายคนที่มารอตั้งแต่เช้า เพื่อจะได้เจอหน้าศิลปินที่รัก นาทีนั้นรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่ได้ไปงานรอบสื่อแบบนี้ เอาจริงๆ ผมก็คนธรรมดา ไม่ได้เป็นนักข่าวอะไรหรอก แต่ที่ได้ไปเพราะการที่ได้เริ่มเขียนบล็อก และทำเว็บเป็นของตัวเองนี่แหล่ะ ถ้าไม่เริ่มเขียนบล็อกเมื่อ 7 ปีก่อนก็คงไม่ได้มางานแบบนี้

เพราะฉะนั้น ขอแนะนำว่าถ้าใครอยากได้ไปงานรอบสื่อ หรือใกล้ชิดดารา มีเส้นทาง(ไม่)ลัดทางหนึ่ง คือลองทำเว็บทำบล็อกให้มันเจ๋งๆ แล้ววันนึงโอกาสมาแน่นอนจ้า ^___^

แต่ตอนนี้ขอบอกว่า

ฟินนน มากกกกกกกกกกกกกกกก

2 สัปดาห์ที่ว่างเปล่าหลังลาออกจากงาน

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Sun, 12 May 2013 11:26:00 +0000

2 สัปดาห์แล้วที่ได้ลาออกจากงานประจำ มาเป็นคนว่างงานแบบ Full Time เต็มตัว เป็นช่วง 2 สัปดาห์ที่ก็ยังดูวุ่นๆ กับหลายเรื่องที่เดินทางเข้ามาในชีวิต จนตอนนี้กลับมามองตัวเอง ก็แทบจะไม่รู้สึกแตกต่างอะไรจากช่วงเวลาก่อนหน้านี้เลย

ช่วงแรกผมลองใช้ชีวิตแบบชิวๆ ด้วยการไปนั่งชิมร้านกาแฟ วันละ 1 ร้านทั่วกทม.

ซึ่งก็ดูชีวิตมันน่าอิจฉาดีนะ มันดูแบบว่า อร๊ายยย กิ๊บเก๋ นั่งเปิด MacBook จิบกาแฟ เปิดเน็ต อ่านข่าว เขียนบล็อกไปเรื่อย ดูเป็นคุณชายแสนสุขสบาย

แต่ความเป็นจริงแล้ว ผมเพิ่งได้สัจธรรมข้อนึงว่า ไอเดียมากมายมันมาจากร้านกาแฟก็จริง แต่การค้นพบตัวเองว่าต้องการอะไร มันแทบจะทำไม่ได้เลย

ช่วงต่อมาก็มีเริ่มมีงานอีเวนต์ หรืองานจำเป็นและไม่จำเป็นหลายอย่าง ทำให้ต้องออกเดินทางจากบ้าน ไปที่โน่น พักที่นี่ คุยกับคนนั้น คุยกับคนนี้ เป็นช่วงเวลาที่ผมได้คุยกับผู้คนมากมายจริงๆ

แต่ที่สุดแล้ว สิ่งที่ขาดไปคือ การได้คุยกับตัวเอง ผมรู้สึกได้เลยว่าผมมีเวลาคุยกับตัวเองน้อยมากๆ

เวลาผ่านไป 2 สัปดาห์ เมื่อเช้าผมยืนมองตัวเองในห้องน้ำ ผมมองเห็นผู้ชายเหนื่อยๆ คนนึง ที่ชีวิตวุ่นวายตลอดเวลาไม่เคยได้หยุดพัก ผมเริ่มเจ็บคอเพราะนอนดึก เริ่มโทรมเพราะเดินทางตลอดเวลา เริ่มปากแห้งเพราะขาดน้ำ จากการกินกาแฟทุกวัน

"ตกลงแล้วเราลาออกมาเพื่ออะไร ?"

ภายนอกผมเป็นคนง่ายๆ ยิ้มแย้ม ดูเป็นกันเอง
แต่ภายใน ไม่มีใครรู้หรอกว่าช่วงเวลาแบบนี้มันสับสนมากมายจริงๆ นะ

2 วันที่ผ่านมา ผมเลยเคลียร์ทุกงานที่ค้างคา ของดรับงานหรือนัดเชิญอื่นๆ ทั้งหมด และตัดสินใจว่า คงต้องขอเวลาไปอยู่เกาะสักแห่ง อยากทำยังไงก็ได้ให้ตัวเองห่างจากเมืองหลวง ห่างจากร้านกาแฟที่ชอบ ห่างจากอินเทอร์เน็ต ห่างจาก Push Notification ที่เด้งขึ้นมาทุก 15 วินาที

สรุปแล้ว ผมจะขอไปพักผ่อนสมองและค้นหาตัวเองที่เกาะเสม็ด เป็นเวลา 5 วัน โดยอาจจะงดกิจกรรมออนไลน์บางอย่างออกไป

การเลิกเล่นเน็ตอาจจะไม่ใช่เรื่องจำเป็นนัก ผมยังคงอยากติดต่อผู้คน อยากแชร์อะไรหลายๆ อย่าง แต่คงเหลือเพียง 20% จากปกติเท่านั้น ขอเอาอีก 80% ไปทำไปคิดในสิ่งที่ตัวเองอาจจะค้นหามานาน

ตอนนี้จะเป็นห่วงก็แค่เชอรี่ ภรรยา เพราะตั้งแต่แต่งงานกันมาก็ไม่เคยห่างกันไกลๆ นานๆ ถึงแม้จะรู้ว่าเราไม่ได้ไปเที่ยว ไม่ได้ไปไหนไกล แต่การแบกเป้ไปอยู่เกาะคนเดียว และให้ภรรยาอยู่บ้านคนเดียวก็เป็นเรื่องที่แปลกประหลาดอยู่เหมือนกัน

ต้องขอบคุณเชอรี่ที่เข้าใจ และให้กำลังใจตลอดมา

เป็นบล็อกที่เริ่มต้นด้วยเรื่องรกๆ แต่ก็ขอจบด้วยเรื่องรักๆ ละกันนะ #ฮี้ววว #แหม่

วันสุดท้ายของการทำงานที่ Thomson Reuters

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Tue, 30 Apr 2013 12:46:00 +0000

วันนี้เป็นวันสุดท้ายที่จะทำงานที่ Thomson Reuters แล้ว เลยอยากเขียนอะไรถึงเล็กน้อย ซึ่งจริงๆ หลังจากนี้คงมีแชร์ประสบการณ์ที่ได้จากการทำงาน 7 ปีที่นี่อีกหลายตอน แต่วันนี้มันได้บรรยากาศอำลาดี

เช้าวันนี้ก็เหมือนทุกวัน แตกต่างออกไปเพราะอยากจะใส่เสื่อบริษัทเข้ามาทำงาน เลยหยิบเสื้อตัวที่ได้มาล่าสุด คือตอนวิ่งมินิมาราธอนที่สวนลุม ตอนนั้นวิ่งครบรอบในเวลาที่กำหนด ได้เหรียญด้วยนะ (แทบเป็นลม)

ตอนเที่ยงมีเลี้ยงส่งกับทีมเก่าที่ RET-AD ซึ่งดีใจมากที่ได้เจอพี่ๆ อีกครั้ง คุยกันได้เฮฮาตามปกติ คำถามยอดฮิตคือจะออกไปทำอะไร ? นั่นสินะ จะออกไปทำอะไรดีล่ะ

ตกบ่ายต้องทำเรื่องเอกสารมากมาย เพราะมีการใช้สวัสดิการณ์กู้เงินกับบริษัทพอสมควร จนถึงตอนนี้ก็ยังทำไม่เสร็จ คาดว่าวันพฤ.จะได้เข้ามาอีกรอบนึง

ทั้งวันนี้ไม่รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนนอกเลย ยังคงมีความเป็นไปเหมือนเดิม รู้สึกเหมือนเดิมไม่แตกต่าง มีเพื่อน Chat เข้ามาถามว่ารู้สึกยังไงบ้างที่มาทำงานวันสุดท้าย ... เออว่ะ คือมันไม่ได้เศร้าอย่างที่คิดจริงๆ นะ คงเพราะรู้ว่าออกไป เดี๋ยวก็เจอกัน วงการไอทีเราก็วนเวียนกันอยู่ประมาณนี้แหล่ะ

iGoodBye

สุดท้ายช่วงเย็น เขียนอีเมล์เพื่อบอกทุกคนว่า ลาออกแล้วนะจ๊ะ และวันนี้คือวันทำงานวันสุดท้าย สมัยก่อนไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมทุกคนชอบบอกว่าอีเมล์สุดท้ายมันเขียนยาก พอมาเจอกับตัวเอง จากบล็อกเกอร์ที่จินตนาการสูงพิมพ์ไวเป็นลิง ยังต้องนั่งนิ่งหน้าคีย์บอร์ดเกือบ 10 นาที

สุดท้ายเลยหยิบหูฟังขึ้นมา แล้วเปิดเพลงที่ฟังทุกครั้ง ก่อนจะลาออกจากที่ไหน คือเพลง "ฤดูร้อน" ของ Paradox โอ้โห ภาพการทำงานตั้งแต่วันแรกลอยมาเลย อินมาก โคตรอินเลย

ว่าแล้วก็ลงมือเขียนอีเมล์ลาออก .. เขียนไปได้ประมาณ 1 หน้ากระดาษ กลับมานั่งอ่านอีกรอบ แล้วก็หยุดคิดอยู่ช่วงหนึ่ง ... แล้วก็ลบที่เขียนทั้งหมดออก เหลือแค่ประโยคเดียวคือ

"Thank you everyone, Thank you for everything."

ผมไม่มีอะไรจะบอกกับทุกคนที่นี่รวมถึงบริษัทเองด้วย นอกจากคำว่า "ขอบคุณ"

มันคงมีความหมายข้างในอีกหลายอย่างที่ควรต่อท้าย แต่คำนี้มันทำให้รู้สึกว่ามันตอบทุกสิ่งทุกอย่างได้ดีที่สุดแล้ว สุดท้ายวันนี้เลยได้เขียนอีเมล์บอกลาที่สั้นที่สุดที่เคยเขียนมา

บอกลากันชั่วคราว หวังว่าวันหน้า คงได้เจอกันใหม่

Stay Hungry, Stay Foolish.
Khajorn Chiaranaipanich

Lead Software Engineer
Thomson Reuters Software Thailand,. Ltd
(1 Jan 2006 - 30 April 2013)

รีวิว: Hotel De La Paix โรงแรมหรูสุดแนว ในชะอำ-หัวหิน

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Mon, 29 Apr 2013 09:39:00 +0000

สารภาพตามตรงว่าปกติเวลาไปเที่ยวชะอำหรือหัวหิน มักจะจองโรงแรมระดับกลางๆ หรือซื้อในงานท่องเที่ยว มากกว่าจะจองโรงแรมหรู ก็น่าจะคล้ายกับหลายๆ คน โชคดีได้โอกาสไปพักโรงแรมโคตรหรูอย่าง Hotel De La Paix (อ่านว่า โฮเทล เดอ ลา เปซ์) เลยถ่ายรูปเก็บบรรยากาศมาซะหน่อย

โรงแรม 5 ดาวสุดแนว

ส่วนใหญ่โรงแรม 5 ดาวที่เคยเห็นมักจะเป็นโรงแรมตึกสูงๆ ห้องเยอะๆ แล้วก็ตกแต่งเน้นของสวยงาม แต่ที่ Hotel De La Paix นี่คือของเค้าแนวจริงๆ คือแปลกตา ไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน ดูรูปเอาละกันฮะ

เริ่มแรกคือ Reception ที่ทำเป็นบันไดแบบอลังการขึ้นไปสูงๆ แล้วก็มีเคาท์เตอร์ให้ Check-in , out แบบเรียบง่ายสุดๆ (แต่แอบร้อนนะ เพราะไม่มีแอร์ตรงนั้น)

มองจาก Reception เข้าไปข้างในเป็นทางยาว น้ำตรงที่มองเห็นไม่ใช่สระว่ายน้ำ แต่เป็นทางน้ำสงบ เอาไว้โชว์เฉยๆ แทบทุกคนที่มาถึงตรง Reception จะต้องยกกล้องขึ้นมาถ่าย เพราะมันแปลกมากๆ สวยด้วย

มี Welcome Drink กับผ้าเย็นมาให้ ตามมาตรฐานโรงแรม 5 ดาว

เนื่องจากโรงแรมเป็นแนวยาว ทางเดินไปห้องพักก็จะเป็นทางยาวไปเรื่อยๆ ไม่ใช่ตึกสูง แต่ที่แปลกคือกำแพงทำเป็นก้อนหินเอามาวางเรียงๆ กัน แล้วมีกรงเหล็กกั้นเอาไว้ คือมันสูงมากๆ สูงประมาณตึก 3 ชั้นได้

มุมก้อนหินนี้เลยเป็นมุมถ่ายภาพยอดฮิต ถ้าเคยเห็นรูป Pre Wedding ที่มาถ่ายที่นี่จะต้องมีมุมกำแพงก้อนหินนี้

ตึกที่นี่เป็นตึก 3 ชั้น แต่ถ้าเทียบจะสูงประมาณตึก 5 ชั้นของโรงแรมอื่น เพราะแต่ละชั้นเพดานสูงมากๆ

ประตูทางเข้าห้องนอนจะใหญ่สูงจากพื้นจรดเพดาน เหมือนประตูวัง สีดำๆ สวยแต่หนักนะฮับ กว่าจะเปิดได้ทีเล่นเอาเหนื่อย ฮะๆ

ห้องนอนแบบ Studio เดินเข้ามาจะเจอห้องน้ำก่อน ซึ่งอลังการมาก (รออ่านข้างล่าง) ส่วนห้องนอนไม่มีประดับอะไรเยอะ เน้นกว้าง กว๊าง กว้าง คือเตะบอลกันได้เลย มีโต๊ะรับแขก ทีวี ทุกอย่างดูเรียบๆ แนวๆ

ที่ชอบสุดคือมีโต๊ะทำงานให้วางของแบบใหญ่มาก มีปลั๊กไฟหลายตัว โคมไฟ เน็ต Wifi ที่นี่ก็ยังฟรีไม่คิดตังค์ แถมมี Wifi Router ให้ห้องละอันเลย คือแบบไม่ต้องแย่งกัน ได้ทุกห้อง

ทดลองเล่นแล้วเน็ตเร็ว 11 Mbps นี่มันสวรรค์ของบล็อกเกอร์จริงๆ นะฮาร์ฟ น้ำตาจะไหล ToT

จริงๆ ไฮไลท์ของห้องพักที่นี่จะอยู่ที่ห้องน้ำ เดินเข้ามาจะเจอกระจกบานใหญ่ แบบโคตรจะใหญ่ ด้านล่างมีผ้าเช็ดตัวหลายแบบ ที่ชั่งน้ำหนัก ไดร์เป่าผม ครีมโน่นนี่ทุกอย่าง อันนี้ยังไม่เท่าไหร่

เดินเข้ามาอีกหน่อยจะเจออ่างแช่น้ำ มีเบาะรองหัว เครื่องตีฟอง แถมยังมีแผ่นไม้ว่างคั่นเอาไว้ เผื่อเราจะวางของ อารมณ์จิบเบียร์ไป นอนแช่น้ำอุ่นๆ ไป พร้อมเกลือขัดผิวให้ใช้ด้วย

อุปกรณ์เครื่องใช้ในห้องน้ำ เน้นเป็น Minimalist คือไม่มีป้ายอะไรบอก มองแล้วใช้ได้เอง เรียบๆ ง่ายๆ

ที่บอกว่าไฮไลท์ คือตรงนี้ ฝักบัวแบบ Super Rain Shower ยิงลงมาจากเพดานสูง 3 เมตร แถมไหลลงมาแบบน้ำตก คือโดนทั้งตัว ไม่ต้องเอียงซ้ายขวา

แล้วลองนึกภาพเวลาอาบน้ำ เราก็ต้องแก้ผ้ายืนโดดเด่นอยู่กลางห้องน้ำ มองไปที่กระจกใหญ่ด้านหน้า เห็นตัวเองเปลือยเปล่าท่ามกลางสายน้ำตกไหลลงมาจากเพดาน เป็นภาพที่แปลกตามากๆ อยากให้ลองจริงๆ บรรยายไม่ถูก 55

ในห้องน้ำยังมีลำโพง เวลาเปิดทีวี เสียงจะออกมาที่ห้องน้ำด้วย ปรับระดับความดังได้

ช่วงที่ไปช่วงเปลี่ยนจากหน้าหนาวเป็นหน้าร้อน ยุงก็เลยเยอะผิดปกติ โรงแรมก็เขียนไว้ว่าถ้าจะเปิดหน้าต่างรับลมร้อน ระวังยุงเข้าห้องเยอะ และก็มียากันยุงมาให้ด้วย

ตู้แขวนเสื้อผ้า ตู้เซฟ ไฟฉาย อันนี้ธรรมดา

ที่เก๋คือของที่อยู่ในตู้เย็น พวกน้ำอัดลม น้ำเปล่า เบียร์ ขนม ช็อคโกแลต กินได้หมดเลยค่า ฟรีไม่คิดตังค์ งานนี้โซ้ยไม่เหลือ

จะเห็นว่าทั้ง Wifi ก็ฟรี ของในตู้เย็นก็ฟรี คือโรงแรมไม่มาคิดเล็กคิดน้อยกับค่าบริการพวกนี้ อันนี้ดีมากๆ อยากให้โรงแรมหรูทั้งหลายดูเป็นตัวอย่าง

หลังจากกรี๊ดกร๊าด วุ่นวายในห้องมาแล้ว ก็เดินออกมาถ่ายรูปนอกห้องบ้าง แดดกำลังดี ถ่ายรูปสวยเลย

ตรงกลางของกำแพงโรงแรมทั้งสองฝั่งจะเป็นสระว่ายน้ำแบบ Private เป็นมุมที่ฝรั่งชอบมากนอนอาบแดดมาก แล้วก็มาน้ำมีเครื่องดื่มเสิร์ฟถึงสระว่ายน้ำ ชิวสุดๆ

เดินต่อมาก็มีห้อง Fitness สระว่ายน้ำอีกแห่งนึงแบบ Open มีห้องอาหาร ห้องชิว ตามบรรยากาศริมทะเล

เนื่องจากโรงแรมเป็นแนวยาวอย่างที่บอก เขาเลยต้องวางทุกอย่างเป็นแนวยาวไปด้วย แต่ทางเดินมันดูเพลินเราเลยไม่ได้รู้สึกว่าห้องพักห่างจากทะเลเท่าไหร่ ทั้งที่จริงๆ ก็เดินไกลอยู่

ทะเลก็ตามมาตรฐานชะอำ-หัวหิน ไม่ได้ขาวใสมาก แต่ก็เล่นได้ไม่ได้แย่เหมือนแถวพัทยา

ไม่ค่อยได้เห็นคนเล่นทะเลเท่าไหร่ เข้าใจว่ามาถึงนี่ส่วนใหญ่จะว่ายน้ำ ชิวกับบรรยากาศ แล้วก็ออกไปเที่ยวชะอำ หัวหินนะ

แอบดูห้อง Pool Villa ห้องแพงสุดของที่นี่ จะมีสระว่ายน้ำส่วนตัว ได้ยินว่าอั้ม พัชราภา และเพื่อนๆ พักที่นี่อยู่ตอนที่ไป

อาหารเช้า มีให้เลือกเยอะกว่าที่คิด คือคนพักไม่เยอะเท่าไหร่ แต่ของกินเยอะเหลือเฟือ ทีเด็ดคือน้ำผึ้งที่ให้เอามาจากรังผึ้งสดๆ เลย ไม่ใช่เทน้ำผึ้งใส่ขวดให้แบบที่อื่น

ดูแล้วค่อนข้างใส่ใจกับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ ดี อย่างกาแฟก็จะสั่งจากพนักงานมาเสิร์ฟ ซึ่งทำหน้าสวยงามมาให้ทานเลย ไม่ใช่แบบสำเร็จรูปให้กดเอา

ระหว่างที่ทานอาหารเช้า ก็ได้พบกับ อั้ม พัชราภา ตัวจริง ออร่าเธอแรงมาก ใส่ชุดม่วงซีทรูมาทานข้าวเช้าเลยทีเดียว ไม่กล้าถ่ายภาพตรงๆ เข้าใจว่าเป็นเวลาพักผ่อนส่วนตัว แต่สวยจริงนะขอบอก

:: สรุป ::

ที่พักแนวสุดยอด ใส่ใจรายละเอียดมาก
มีมุมให้ถ่ายภาพสวยๆ เยอะ เหมาะมากับคู่รัก หรือมาถ่าย Pre Wedding
เตียงนอนและหมอนดูดวิญญาณมาก ได้ลงไปสัมผัสแล้วไม่อยากลุกเลย ทุกคนพูดเหมือนกันหมด
ติดทะเล แต่ทะเลไม่ค่อยน่าเล่นเท่าไหร่
อาหารเช้าดี อาหารเย็นไม่ได้ลอง
ไม่คิดเล็กคิดน้อย Wifi ฟรีทุกห้อง, มินิบาร์ในตู้เย็นฟรีทุกอย่าง
ทางเข้าโรงแรมเป็นถนนเล็ก ต้องดูป้ายดีๆ แนะนำพิมพ์แผนที่จาก Google Maps - Link
ราคาห้องพักก็สูงตามคุณภาพ เห็นใน Agoda ขาย 4,000 - 16,000 บาท ตามขนาดห้องพัก
ใครที่อยากหลีกหนีความจำเจของโรงแรมแถวหัวหิน-ชะอำ ควรมาลองสักครั้ง

เว็บโรงแรม - Hotel De La Paix

ลองเล่นแพลงกิ้งซะงั้น

ถ่ายมุมไหนก็สวยฮะ

คลิปสุดเจ๋งเมื่อ VRZO พาลุย ม.กรุงเทพ

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Sun, 28 Apr 2013 11:35:00 +0000

[Advertorial]

ถ้านึกถึงวัยรุ่นยุคใหม่จะนึกถึงอะไร ? สมัยนี้เราก็ต้องนึกถึง VRZO ที่เป็นตัวแทนวัยรุ่น ที่เฮฮาลุยไปทุกที่ทุกภารกิจ และมีความมั่นใจเป็นตัวของตัวเอง

แล้วถ้านึกถึงสิ่งที่วัยรุ่นสมัยนี้ควรคิดถึงเป็นสิ่งแรกคืออะไร ? แน่นอน ต้องเป็นการเลือกเข้าเรียนต่อระดับมหาลัย เพราะจะส่งผลถึงอนาคตตัวเองข้างหน้าแน่นอน

คิดถึงม.กรุงเทพ คิดถึงอะไร ?

หลายคนจะนึกถึง ม.กรุงเทพตรงกล้วยน้ำไท ส่วนตัวก็เคยเข้าไปสัมผัสในมหาลัยเหมือนกันที่มีตึกสูงหลายตึกเลย แต่จริงๆ แล้วเขามีวิทยาเขตที่รังสิตที่มีเนื้อที่ใหญ่มากด้วยนะ

อีกมุมนึงที่ส่วนใหญ่คิดถึงม.กรุงเทพ ก็จะนึกทีมเชียร์ลีดเดอร์ที่เก่งที่สุดในไทย แต่จริงๆ แล้วหลายคนไม่ทราบว่าม.กรุงเทพเป็นมหาลัยเอกชนแห่งแรกของไทยเลยนะ แถมเพิ่งฉลองครบ 50 ปี ไปเมื่อเร็วๆ นี่้เอง

ที่ออฟฟิศก็มีเด็กจบจากม.กรุงเทพหลายคนเลย อันนี้ยอมรับว่าเรื่องภาษาอังกฤษกับความพร้อมในการทำงานเขาดีจริง

VRZO พาลุย ม.กรุงเทพ

ได้ดูคลิป VRZO พาเด็กนักเรียนม.ปลาย 100 คนไปปฏิบัติภารกิจที่ม.กรุงเทพ ปกติผมชอบดูคลิป VRZO อยู่แล้ว แต่คราวนี้ปลื้มกับทับทิมพามาดูมหาลัยที่เราไม่เคยเข้าไป ไม่เคยรู้ว่าข้างมันนี้เจ๋งยังไง สมัยนี้เขาเรียนกันยังไง ไปถึงไหนแล้ว และก็รอดูความน่ารักของน้องทับทิมด้วย (ฮา)

แต่พอเค้าพาไปดูห้องเรียนแต่ละแห่งของม.กรุงเทพแล้วแบบว่า อึ้งมากกกก O_o"

คือไม่ใช่แค่ห้องจด Lecture แบบที่สมัยเราเคยเรียน หรือห้อง Lab ที่มีคอมวางเรียงกันเยอะๆ แต่ที่นี่เขามี ....

ที่นี่มีเครื่องบิน !!

คือเครื่องบินที่ว่านี้อยู่บนอาคารเรียนฮะ ไม่ได้เอาไว้เท่ห์ๆ แต่นี่คือห้องเรียนของที่นี่ !! เป็นห้องเรียนของคณะมนุษย์ศาสตร์ สำหรับทดลองทำงานในกิจการการบิน คือมีตั้งแต่ที่ออกตั๋วเช็คอิน ห้องผู้โดยสาร รวมถึงห้องเตรียมของบริการบนเครื่องบิน (Galley)

แบบเครื่องบินที่ใช้ก็เป็นรุ่น Boeing 787 รุ่นใหม่ล่าสุดเลยทีเดียว ลองเปิดให้เพื่อนดูก็ตะลึงกัน คือไม่เคยเห็นมหาลัยไหนลงทุนทำกันขนาดนี้ >__<

คือในมุมคนข้างนอกดูอาจจะรู้สึกว่าโหยเยอะเกิ๊น แต่จริงๆ แล้วผมว่ายิ่งเราได้จำลองการทำงานได้สมจริงมากแค่ไหน ก็เป็นประโยชน์ให้นักศึกษามากขึ้นเท่านั้น

ได้ทำร้านเบเกอรี่เองด้วยนะ มหาลัยมี BU Cafe ให้นักศึกษาได้ลองมาสัมผัสกับการทำกาแฟ ทำขนมเค้ก ขายเองเลย น่าสนุกเหมือนกันนะเนี่ย

ได้ทดลองทำธุรกิจจริงๆ

ไปดูที่คณะการสร้างเจ้าของธุรกิจและการบริหารกิจการ แค่ได้ยินชื่อคณะก็สะดุดหูแล้ว จริงๆ คณะนี้อุปกรณ์ไม่ต้องเยอะ แต่ต้องเน้นให้ทดลองทำจริง บริหารจริงๆ ซึ่งที่มหาลัยก็มีซุ้มขายของและขายอาหารให้ได้ลองเข้าไปบริหารร้านกันจริงๆ

รวมไปถึงจะมีเงินทุนที่ให้นักศึกษาไปลองเปิดกิจการขายสินค้าจริงๆ กันเลย คือถ้าทำแล้วแจ๊ง หรือทำแล้วรวย ก็ได้รู้กันเลยตั้งแต่สมัยเรียน

สมัยเรียนผมเคยลองซื้อของมาขายเล่นๆ กับเพื่อนเหมือนกัน หรือทำสมุด ทำเสื้อขายหาเงินไปรับน้อง แต่ระดับการทำกิจกรรม กับการทำธุรกิจจริงอันนี้ต่างกันเยอะเลย เช่น จากข่าวในประชาชาติธุรกิจอันนี้ -> เถ้าแก่น้อยที่ม.กรุงเทพ Business Fair

คณะนิเทศที่ดังที่สุดแห่งหนึ่งในไทย

นิเทศฯ ม.กรุงเทพขึ้นชื่อว่าเป็นคณะที่ดังที่สุดของมหาลัยเลยก็ว่าได้ ที่เคยได้ยินคือคนบันเทิงที่อยู่ในวงการทีวี วิทยุ โฆษณา ภาพยนตร์ในไทยมาจากที่นี่เยอะมาก คือถ้าลองเสิร์ชคำว่า "นิเทศ ม.กรุงเทพ" ในกูเกิลจะเจอว่ามีคนพูดถึงเยอะมากๆ

เรียนนิเทศก็ต้องเน้นได้ทำจริง จะถ่ายหนัง ตัดต่อ ทำดนตรี ทำโฆษณา อุปกรณ์พวกนี้ราคาแพงและก็จำเป็นมากๆ ในการเรียน ที่ม.กรุงเทพมีห้องเหล่านี้ในระดับเทียบเท่ากับที่มืออาชีพใช้กัน คือใช้ทำหนังทั้งเรื่องฉายได้จริงๆ เลย

หุ่นที่ร้าน MK สุกี้มาจากที่นี่ !!

เคยได้ยินข่าวหุ่นยนต์ที่เสิร์ฟอาหารในร้าน MK สุกี้บางสาขา เป็นข่าวดังมากเมื่อปีก่อน เพิ่งรู้ว่าหุ่นเหล่านี้สร้างมาจากที่ม.กรุงเทพนี่เอง คือเป็นโปรเจคที่ให้นักศึกษาใช้ทำงานเป็นโปรเจคจบ ไม่ได้ทำแค่คนเดียว แต่ทำกันเป็นกลุ่ม ได้ฝึกทำงานเป็นทีม แถมมีผลงานที่ใช้ได้จริง

วันว่างก็แวะพาเพื่อนๆ พ่อแม่พี่น้องไปดูหุ่นที่เราสร้างได้อีกด้วย

ได้อะไรจากคลิป VRZO พาทัวร์ม.กรุงเทพ

ปกติเวลาเราดูคลิปแนะนำมหาลัย ก็จะออกมายาวๆ มีอาจารย์มาพูดทีละคน แนะนำสถานที่เรียนนิดหน่อย แต่สำหรับคลิปนี้ คือด้วยความเป็น VRZO อ่ะนะ มีการนำเด็กนักเรียนม.ปลายมาทำกิจกรรม แล้วก็ได้ดูสถานที่เรียนไปด้วย เลยรู้สึกเพลินมาก แค่มองหน้าน้องทับทิมก็ฟินแล้ว 55

มหาลัยเอกชนสมัยนี้มีการแข่งขันสูง การได้เห็นภาพของสถานที่เรียน การเรียนการสอน ผลงานที่ออกมาเป็นเรื่องที่ทุกมหาลัยต้องทำอยู่แล้ว เพียงแต่สิ่งที่ได้เห็นจากม.กรุงเทพคือการให้นักศึกษาได้ทดลองทำจริง ตัวอย่างง่ายๆ คือหุ่น MK นี่เห็นชัดมาก มันเป็นผลงานที่เด็กจบมาแล้วได้ภูมิใจ ใช้งานได้จริง

คือแค่เห็นเครื่องบินบนตึก สตูดิโอถ่ายหนัง ห้องตัดต่อ ร้านที่ให้นศ.ได้ลองทำธุรกิจเองจริงๆ อันนี้ก็ไม่เห็นที่ไหนมีแบบนี้นะ

แต่การดูคลิปอย่างเดียวไม่เพียงพอแน่นอน แนะนำให้น้องๆ ลองพาผู้ปกครองหรือเพื่อนๆ ไปดูสถานที่จริงจะดีที่สุดครับ ทุกมหาลัยมีงาน Open House ให้อยู่แล้ว หวังว่าจะได้เรียนในสถานที่โดนใจ และได้พบอนาคตที่ดีกันทุกคนนะคร๊าบบบ

ข้อมูลเพิ่มเติม ม.กรุงเทพ

Website : http://www.bu.ac.th
Facebook : http://www.facebook.com/bangkokuniversity
Twitter : https://twitter.com/BUCreative
YouTube : http://www.youtube.com/bucreative
Map : http://www.bu.ac.th/th/aboutbu/maps_directions.php

Case Study: ปรากฏการณ์แอพ "ติ๊กเก้อ" กับจำนวนคนเข้าเว็บ MacThai

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Mon, 22 Apr 2013 10:20:00 +0000

ระหว่างที่เริ่มมีเวลาเขียนบล็อกและทำเว็บมากขึ้น ก็จะพยายามแชร์ประสบการณ์ออกมาเรื่อยๆ ครับ เชื่อว่าน่าจะมีผลสำหรับคนที่สนใจ และกำลังจะก้าวเข้ามาทำในสายงานนี้

เรื่องของเรื่องคือเว็บ MacThai เป็นเว็บข่าวไอที จริงๆ แล้วเรามี Section อื่นเยอะแต่ส่วนที่คนสนใจมากที่สุดก็ยังคงเป็นข่าว ทีนี้ด้วยความที่เว็บเพิ่งเปิดได้แค่ 4 เดือน เป็นเว็บหน้าใหม่ การจะทำให้คนเข้ามาอ่านเว็บเรา แทนที่จะอ่านเว็บประจำได้ คือ "ความแตกต่าง"

ความแตกต่างประเด็นที่จะพูดถึงวันนี้คือ "ความเร็ว" และเนื้อหาแบบ "เจ้าแรก"

ปรากฏการณ์แอพติ๊กเก้อ

ด้วยความที่เราทำเว็บข่าว ผมจะเปิด Social Network ตลอดเวลา และเช็คข่าวทุกชั่วโมง โดยเฉพาะใน Twitter Feed (ซึ่งต้องแบ่ง List ให้ดี ไม่ใช่ว่าอ่านหมด ก็เสียเวลาแย่)

ผมได้ข่าวแอพติ๊กเก้อเปิดตัว ตั้งแต่ชั่วโมงแรกของบ่ายวันที่ 17 เมษายน และก็ลองโหลดมาเล่นทันที ความรู้สึกแรกคือแอพมัน "สนุก" และน่าสนับสนุน

กลิ่นความดังของแอพติ๊กเก้อเริ่มมาเกิดเมื่อตอนเย็นของวันนั้น หลังจากที่กลุ่มบล็อกเกอร์ได้ลองเล่นและแชร์ พร้อมกระแสบอกต่อ รูปใน Timeline 1 ใน 5 จะมีติ๊กเก้อปรากฏ

เช้าวันต่อมา ระหว่างทางไปออฟฟิศผมเช็ค Instagram ตามปกติ และพบภาพของ "สรยุทธ" เล่นแอพติ๊กเก้อ นาทีนั้นรู้ได้ทันทีว่า "มาแน่แล้ว"

ผมพยายามหาทางติดต่อทีมงานสร้างแอพตัวนี้ตลอดช่วงบ่าย และโชคดีที่ได้ @ter_ แนะนำช่องทางติดต่อให้ โชคดีสองต่อเมื่อบริษัท Absolute Play ไม่มีหน้าเว็บหรือช่องทางติดต่อที่หาเจอได้บนกูเกิล ทำให้เราเป็นสื่อออนไลน์รายแรกที่ได้สัมภาษณ์ (จริงๆ มีรายอื่น แต่เขาเป็นนสพ.)

สัมภาษณ์เสร็จโพสต์เลย

เมื่อรู้ว่าจะได้สัมภาษณ์ ผมเขียนข่าวอิงกระแสไปก่อนหนึ่งข่าวว่า "โหลดก่อนตกเทรนด์ “ติ๊กเก้อ” แอพดังสติ๊กเกอร์ลายสิบล้อ โดนใจวัยรุ่น ดาราเล่นเพียบ !!"

ผมโทรสัมภาษณ์กับทางทีมงาน Absolute Play ตามปกติ แต่ที่ต่างจากการทำข่าวอื่นคือผมเปิดหน้าโพสต์เนื้อหาของเว็บ MacThai เอาไว้ และทุกคำที่คุยกัน จะถูกพิมพ์ลงไปบนเว็บเลย คือคุยเสร็จก็เตรียมโพสต์ได้ทันที

ความสำคัญของเนื้อหา Exclusive คือการที่เราได้รูปของทีมงานมา ซึ่งต้องขอบคุณนวพันธ์ Dev Manager ที่ใจดีส่งรูปมาให้ ทันทีที่คุยโทรศัพท์เสร็จ ผมอ่านทวนบทสัมภาษณ์ 1 รอบ ใส่รูป เช็คว่ามีใครได้สัมภาษณ์หรือยัง และเริ่มโปรโมททาง Social Network ทันที

ประเด็นสำคัญสำหรับข่าวประเภท Exclusive คือการตั้งชื่อ ทำยังไงให้คนอ่านชื่อ Title แล้วเข้าใจทันที ในเวลานั้นทุกคนเข้าใจว่าแอพนี้ชื่อ "สติ๊กเกอร์" ไม่ใช่ชื่อ "ติ๊กเก้อ" อย่างที่คนสร้างได้ตั้งใจไว้ หัวข้อข่าวนี้จริงเป็น "สัมภาษณ์พิเศษ: ทีมงานบริษัท Absolute Play ผู้สร้างสติ๊กเกอร์สุดฮา ในแอพยอดฮิต “ติ๊กเก้อ”"

สร้างสถิติ All-Time High ใหม่

สิ่งที่น่าสนใจที่สุดของกรณีนี้คือแล้วสุดท้ายคนเข้าเว็บมากน้อยแค่ไหน ?

เฉพาะเนื้อหาที่เกี่ยวกับแอพติ๊กเก้อทั้ง 2 ข่าว เรียกคนเข้าเว็บได้ประมาณ 200,000 คน มากกว่าค่าปกติถึง 7 เท่า !!
สิ่งแรกที่เกิดคือการเริ่มโปรโมทผ่าน Social Network ซึ่งได้คนที่แชร์และส่งต่อเยอะพอสมควร โดยเน้นประเด็นที่ว่า MacThai เป็นรายแรกที่ได้ออกบทสัมภาษณ์ทีมงานนี้
จำนวนคนกด Like ใน Facebook มีประมาณ 3,000 ส่วนจำนวนแชร์บน Twitter ไม่ได้นับ แต่ก็มีที่เป็น Top RT อยู่พอสมควร

การใช้คำโปรโมท ไม่ใช่แค่บอกว่ามาอ่านบทสัมภาษณ์กันเร๊วววว แต่เป็นการชูประเด็นว่าแอพมันเจ๋งมาก ใครเป็นคำทำวะเนี่ย, เฮ้ยแอพโคตรฮิต นี่ไงคนทำ
อีกสิ่งหนึ่งที่ต้อง Monitor ตลอดเวลาคือ Keyword คนที่เข้าเว็บ ปกติเว็บ MacThai จะมีคนเสิร์ชเข้ามาไม่เยอะเท่าไหร่ เพราะเราเป็นเว็บใหม่ เนื้อหาและ Page Rank ยังไม่สูงมาก
ด้วยความที่เนื้อหาในข่าวทั้ง 2 ตัวดัก Keyword ไว้หมด ทั้งชื่อแอพ ชื่อทีมงาน ชื่อบริษัท รวมไปถึงชื่อ "สติ๊กเกอร์" ที่คนชอบสะกดชื่อแอพนี้ผิด ทำให้ช่วง 2 ชั่วโมงหลังจากโพสต์ เว็บ MacThai ก็ไปอยู่ อันดับ 1 ของคีย์เวิร์ด "สติ๊กเกอร์" ในกูเกิล
หลังจากนั้นเราก็ได้คีย์เวิร์ดอันดับอื่นๆ ตามมาด้วย ไม่ว่าจะเป็น สติ๊กเกอร์, ติ๊กเก้อ, Absolute Play คืออย่างน้อยจะโผล่ในหน้าค้นหาหน้าแรกเสมอ

วันต่อมา เว็บใหญ่ๆ ทุกที่ก็ทำข่าวเรื่องแอพติ๊กเก้อกันหมด ซึ่งแน่นอนว่าอันดับของ MacThai ก็ตกลงมาด้วย แต่ก็ยังคงอยู่ในหน้าแรกได้ อาจจะเพราะโพสต์เป็นรายแรก
เมื่อกระแสคนอยากอ่านบทสัมภาษณ์เริ่มหายไป การโปรโมทหลังจากนั้นคือแค่พูดถึงตัวแอพก็พอ ผมพบว่ายิ่งแอพดังเท่าไหร่ คนยิ่งเข้าเว็บเยอะขึ้นเท่านั้น ตามจำนวน Keyword ที่เราได้ขึ้นหน้าแรกในกูเกิล
โดยเฉพาะช่วง 2 วันต่อมาที่มีข่าวทูลกระหม่อมฯ ทรงเล่นแอพติ๊กเก้อ คนก็ยิ่งเข้าไปเสิร์ชมากขึ้นไปอีก

จากกรณีศึกษานี้ก็ทำให้เว็บเล็กๆ อย่าง MacThai มีจำนวนคนเข้าเพิ่มขึ้นมาได้มาก ติดต่อกันถึง 5 วันก่อนที่จะเข้าสู่ภาวะปกติ ผมพยายามจับประเด็นสำคัญได้ดังนี้

ข่าวต้องเร็ว จมูกต้องไว ต้องจับได้ว่าอะไรกำลังจะฮิต แล้วรีบทำก่อนคนอื่น (กรณีนี้คือบทสัมภาษณ์)
การจะได้คีย์เวิร์ดอันดับแรกๆ ในกูเกิล เนื้อหาต้องครบถ้วน มี Title ที่คนเสิร์ชเจอ รวมถึงเนื้อหาต้องครบ
การโพสต์ก่อนใคร มีผลมากในการจัดอันดับของกูเกิล
การมี Social Network ที่ช่วยดึงคนเข้าช่วงแรกได้จะมีผลดีในการโปรโมทมาก กรณีนี้คือเรามีทวิตเตอร์ของทีมงาน และ Facebook ของคนในวงการที่สนใจเข้ามาอ่านและกดแชร์

หวังว่าจะเป็นประโยชน์บ้างนะครับ :)

มินิรีวิว StarCraft 2 : Wings of Liberty, Heart of the Swarm

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Fri, 19 Apr 2013 08:07:00 +0000

เนื่องจากเป็นสาวกเกมส์ของ Blizzard เล่นหมดทุกเกมส์ (เพราะจริงๆ มันก็มีไม่กี่เกมส์) โดยเฉพาะ Diablo กับ StarCraft นี่คือชอบมาก ส่วน WarCraft นี่เฉยๆ

แต่ด้วยความที่เกมส์ค่ายนี้มันค่อนข้างดูดวิญญาณ เลยไม่ได้เล่นซะที พอดีช่วงสงกรานต์หยุดยาวหลายวัน เลยตะลุยเล่นมันทีเดียวทั้ง 2 ภาคแบบไม่หลับไม่นอน จนจบแบบหลวมๆ เลยเขียนบันทึกไว้หน่อย

Wings of Liberty

ใน 3 เผ่าของเกมส์ ผมชอบ Terran มากสุดเป็นที่ตั้ง เลยค่อนข้างอินต์กับภาคนี้เป็นพิเศษ
CG ของหนังยังคงสวยตามมาตรฐาน แต่ความตื่นเต้นมันเริ่มลดลง คงเพราะเราดู CG มาซะเบื่อ เลยไม่ค่อยรู้สึกว่าต้องเล่นให้ผ่านด่านเพื่อมารอดู CG ซะเท่าไหร่
Jim Raynor ดูเป็นพระเอกในสมัยนิยม คือเถื่อนๆ หน่อย พูดจาโผงผาง ไม่ได้เก่งเทพ แต่ฉลาด
ภาพในเกมส์สวยดี การออกแบบรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เยอะมาก เช่นชาวบ้านจะเดินไปมาตลอด มีนกบิน ผีเสื้อ ละอองฝุ่น มันทำให้บรรยากาศมันน่าสนใจ
ใช้ MacBook Air เล่น ก็ลื่นดี แต่ต้องปรับความละเอียดต่ำหน่อย
เสียงในเกมส์สะใจมาก โดยเฉพาะตอนรถถังยิงปืนใหญ่ ตู้ม แล้วเห็นแมงเม่า Zerg ตายเป็นสิบ โอยยย สะจายยยยยย
เนื้อเรื่องภาคนี้ไม่ค่อยซับซ้อนเท่าไหร่ ออกจะดูไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำเพราะเป็นการปูพื้นไปภาคต่อๆ ไปมากกว่า

การต้องกดไปฉากห้องบังคับยาน ห้องวิจัย ห้องทานอาหาร สลับไปมาเป็นเรื่องน่ารำคาญมาก
เกมส์ไม่ยากไม่ง่าย ระดับกลางๆ
ไปอ่านเบื้องหลังเกมส์ คนที่สร้าง AI บอกว่า StarCraft 2 เป็นเกมส์แรกของ Blizzard ที่ฝ่ายคอมไม่โกงเรา คือสมัยก่อนมันเห็นหมดทั้งฉากเลย แต่แกล้งทำเป็นไม่เห็น แต่ภาคนี้ AI มันเห็นฉากเท่าที่มันเห็นจริงๆ เราเลยรู้สึกว่าทำไมมันง่ายจังในบางฉาก
ยังรู้สึกว่า Terran เป็นหน่วยที่ตั้งรับได้ดีที่สุด พอเล่นภาคนี้ก็ยิ่งตอกย้ำความรู้สึกนั้น
Protoss มันกากๆ ยังไงบอกไม่ถูก ดูจะห่วยสุดในทุกเผ่าเลย
ไม่ชอบระบบ Achievement ภาคนี้มันดูบังคับไปหน่อย โดยเฉพาะต้องเล่นโหมด Hard แบบว่าไม่ค่อยมีเวลาด้วยมั้งเลยไม่อยากกลับไปเล่นอีกที
เล่น 2-3 วันก็จบละ รู้สึกไม่อิ่มเหมือนตอนเล่น Diablo จบเท่าไหร่ คงเพราะเกมส์มันเป็นแนววางแผนมากกว่า
ให้คะแนนซัก 8.5/10

Heart of the Swarm

เนื้อเรื่องเปิดมาได้อลังการมาก Kerrigan กลับมามีจิตใจเป็นคน มีเรื่องความรักกับ Jim Raynor และดราม่าหักเหลี่ยม
CG สวยมาก รู้สึกว่าอลังการกว่าภาคแรก 2.5 เท่าได้
ชอบตัวเอกที่เป็นผู้หญิง ดูมีจิตใจและความรักที่น่าสนใจดี เนื้อเรื่องภาคนี้จริงๆ ไม่ซับซ้อนมาก แต่น่าดูสุดๆ
ระบบเข้าไปห้อง A, B, C เพื่อทำโน่นนี่หายไป เหลือห้องบังคับกับห้องวิจัยแค่นั้น ซึ่งดีขึ้นมาก
รู้สึกว่า Zerg มันเล่นง่ายไปหน่อย คือปั้มเอาตัวเยอะๆๆๆๆ เพราะมันสร้างได้เร็วกว่าคนอื่น แล้วก็ยกฝูงไปหมดเลย ทีเดียวจบ ไม่ต้องมีเทคนิคอะไรมาก
พอไม่ต้องใช้เทคนิคอะไรมาก ก็เลยรู้สึกไม่ค่อยท้าทายเท่าไหร่ คือสร้างให้มันเยอะๆ เข้าไปก็สบายแฮละ
มีคนบอกว่าภาคนี้มันสั้น แต่ทำไมพอเล่นไปแล้วรู้สึกมันยาวกว่าภาคแรกฟะ
ระบบให้ Kerrigan เป็นฮีโร่แล้วใช้พลังพิเศษได้เยอะๆ ก็ขี้โกงอีกแบบนึง สร้างตัวระเบิดกับแสกทีมลงมาเยอะๆ ก็ลุยได้ทั้งด่านละ
ชอบระบบเสียงภาคนี้ คือเสียงของ Zerg มันทำยากมั้ง รู้สึกมันมีความซับซ้อน และทีมงานก็ทำออกมาได้ดีเลย
ตอนจบโคตรดราม่า ซึ้งใจ แทบจะไม่เหลือความอยากเล่นภาคต่อไปละ บ่นไปงั้นแต่ก็ซื้ออยู่ดีฮะๆ
สรุปคือชอบภาคนี้มากกว่าภาคแรก 9/10 เบย

มหาลัยเอกชน 3 อันดับแรกที่เด็กมัธยมไทยอยากเรียนที่สุดคือ ?

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Fri, 12 Apr 2013 09:21:00 +0000

เข้าสู่ช่วงปิดเทอมใหญ่ และมหกรรมการเลือกเรียนในระดับมหาลัยของนักเรียนชั้นม. 6 ทุกคนกลับมาแล้ว วันนี้นึกสงสัยว่า ถ้าให้เด็กมัธยมเลือกได้ว่าจะเรียนมหาลัยเอกชนที่ไหนก็ได้ 3 อันดับแรกที่เลือกเรียนจะเลือกที่ไหน

ส่วนตัวแล้วผมเชื่อว่าระดับการเรียนการสอนในมหาลัยเอกชนสมัยนี้ดีขึ้นมาก เรียกได้ว่าใกล้เคียงหรือบางที่ก็ดีกว่ามหาลัยรัฐด้วยซ้ำ ทั้งนี้ก็ขึ้นอยู่กับฐานะทางบ้านของเด็กด้วยว่าพอส่งเรียนไหวไหม

และจากการสอบถามในทวิตเตอร์ว่า

ถามเด็กมัธยม: ถ้าน้องๆ คิดอยากจะเรียนมหาลัยเอกชน จะเลือกเรียนที่ไหน 3 อันดับแรก ?

ก็ได้คำตอบกลับมามากกว่า 200 Mention เรียกได้ว่านับคะแนนกันเมื่อยเลย ซึ่งคำตอบค่อนข้างน่าแปลกใจเล็กน้อย

สรุปมหาลัยเอกชนที่เด็กมัธยมอยากเรียนมากที่สุด:

เอแบค 32%
ม.กรุงเทพ 30%
รังสิต 27%
หอการค้า 8%
อื่นๆ 3%

เรียกได้ว่า 3 มหาลัยแรกรวมกันนี่ก็ 90% เข้าไปแล้ว ของเค้าดีจริงๆ นะนี่

หมายเหตุ: การสำรวจนี้ทำด้วยวิธีสอบถามใน Twitter แล้วคน Mention ตอบกลับมา เป็นวิธีบ้านๆ ที่อาจจะไม่ถูกหลักแต่เป็นการทำตามความสะดวกของข้าพเจ้า หากจะนำไปอ้างอิงโปรดพิจารณาเอาเอง #ฮา

หมายเหตุ 2: รูปนางแบบมาจากเว็บ MacThai เว็บข่าวไอทีที่มีสาวๆ น่ารักมากมาย #อวย

คะแนนดิบ

ABAC	172
ม.กรุงเทพ	164
รังสิต	147
หอการค้า	41
เอเชีย	1
ธุรกิจบัณฑิต	12
เซนต์จอห์น	1
หัวเฉียว	11
ดุสิตธานี	1
ศรีปทุม	6
ปัญญาภิวัฒน์	2
พายัพ	2
มหานคร	2
เนชั่น	1
ไทย-ญี่ปุ่น	2
เกษมบัณฑิต	1
รามคำแหง	2

View the story "มหาลัยเอกชน 3 อันดับแรกที่เด็กมัธยมไทยเลือกเรียน" on Storify มหาลัยเอกชน 3 อันดับแรกที่เด็กมัธยมไทยเลือกเรียน เข้าสู่ช่วงปิดเทอมใหญ่ และมหกรรมการเลือกเรียนในระดับมหาลัยของนักเรียนชั้นม. 6 ทุกคนกลับมาแล้ว วันนี้นึกสงสัยว่า ถ้าให้เด็กมัธยมเลือกได้ว่าจะเรียนมหาลัยเอกชนที่ไหนก็ได้ 3 อันดับแรกที่เลือกเรียนจะเลือกที่ไหนครับ Storified by khajochi· Thu, Apr 11 2013 11:22:11 รบกวนถามน้องๆ ระดับมัธยมครับ ทุกความเห็นจะได้ลงในบล็อก: ถ้าคิดอยากจะเรียนมหาลัยเอกชน จะเลือกเรียนที่ไหน 3 อันดับแรก ?khajochi สรุปมหาลัยเอกชนที่เด็กมัธยมอยากเรียนมากที่สุด: เอแบค 32%, ม.กรุงเทพ 30%, รังสิต 27%, หอการค้า 8%, อื่นๆ 3% pic.twitter.com/LYOT1uGICzkhajochi @khajochi a:ABAC b:RSU c:BangkokUpacnmx @khajochi อัสสัม กรุงเทพ abacลิงน้อย Army ครับ :) @khajochi abac abac abac only, if not go abroad or Chula / TU inter.kunat_s. @khajochi ABAC รังสิต หอการค้า เบลล์ . @khajochi เอแบคค่ะ ภาษาดีค่ะGIVER @khajochi เอแบค รังสิต กรุงเทพ ค่าาา @khajochi ส่งคำตอบ ม.กรุงเทพ ม.เอแบค ม.หอการค้าBlah Blah Blah @khajochi 1.เอแบค 2.ม.รังสิตย์ 3.ม.กรุงเทพดิสแก้บนถึง27 @khajochi ตอบตอนนี้ทันมั้ย :) 1.เอแบค 2.กรุงเทพ 3.stamford ค่ะหนูมาลีมีลูกแมว(' ') @khajochi 1.abac2.Bankkok Unv3.Rangsitแทยองยอง @khajochi abac,รังสิต,เทคโนฯมหานครBeams R. @khajochi ม.กรุงเทพ > ม.รังสิต > ม.เอแบคป้าแพร @khajochi 1.เอแบค 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิต ค่ะ :3catcamel @khajochi 1. ม.กรุงเทพ 2. ม.เอแบค 3. ม.รังสิตFern A'Churaya @khajochi ม.เอแบค ธุรกิจบัณดิด พายัพสันโดษ_แมวเป็ด @khajochi 1)ม.รังสิต 2)ม.กรุงเทพ 3)ม.หอการค้าThirapong Chalothorn @khajochi 1) ม.กรุงเทพ 2) ม.รังสิต 3) abacɴ o o ɴ @khajochi ม.กรุงเทพ รังสิต เอแบคค่ะะ▼ AVRIL ▲ @khajochi 1.รังสิต 2.กรุงเทพ 3.เอแบค ค่ะ~ :) n-In~ @khajochi ม.รังสิต ม.เอแบค ม.กรุงเทพ ค่ะDouble Y @khajochi อยากเรียน1.)abac 2.)ม.รังสิต 3.)ม.กรุงเทพ คะтаиԍԍαΙυα @khajochi 1.เอเเบค 2.กรุงเทพ 3.รังสิตiamdream. @khajochi 1)รังสิต 2)กรุงเทพ 3)เอแบค ค่ะปลาคาร์ฟตัวเดิม @khajochi 1)ม.รังสิต 2)ม.กรุงเทพ 3)เอแบคKim_Kugimiyaโกโบริ @khajochi 1.เอแบค 2.ม.กรุงเทพ 3.แสตมฟอร์ดค่ะนออุ้กคนเดิม.. @khajochi ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ ม.นานาชาติแสตมฟอร์ด ม.หอการค้าSN & P @khajochi 1.ABAC 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.หอการค้า ค่ะΔ สิรภัทร @khajochi 1.เอแบค 2.กรุงเทพ 3.รังสิตทิกกี้วิ้งกี้ @khajochi 1.แสตมฟอร์ด 2.เอแบค 3.ม.กรุงเทพCHO PAИIDA @khajochi ม.รังสิต ม.กรุงเทพ แอแบคcherlee @khajochi 1.ม.กรุงเทพ 2.ABAC 3.ม.รังสิต ค่ะะะ:3นุ้ยจะไม่ทน. @khajochi 1. ABAC 2. รังสิต 3. กรุงเทพSupawan Rojchansang @khajochi1. ม.กรุงเทพครับ เพราะว่าอุปกรณ์ทันสมัย2. ม.รังสิต3. ม.หอการค้า เน้นทางด้านการวางแผนธุรกิจแต่ใจจริงอยากเรียนของรัฐมากกว่าครับKittanan Jamnongrit @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3.กรุงเทพแน้มแอดติดห้าหก @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3.กรุงเทพ ครับผมช.ช้าง @khajochi 1.เอแบค 2.กรุงเทพ 3.รังสิต ค่ะจิงจิงแลวต๊กใจ่.❤ @khajochi กรุงเทพ รังสิต หอการค้าไทยค่ะ :)mynameisparty. @khajochi เอแบค ม.กรุงเทพ ม.รังสิต ค่ะ :)-Chenngggg @khajochi 1ม.รังสิต 2ม.หอการค้า 3ม.หัวเฉียว ค่ะ:3Sung Yong Jin @khajochi กรุงเทพ abac stamfordNice @khajochi 1.เอแบค 2.หัวเฉียว 3.ม.กรุงเทพ ค่าาาา•지佳아琪치• @khajochi 1ม.กรุงเทพ 2.ม.หอการค้า 3.ม.รังสิตฮักสุกฤษฎิ์ขนาดนั๊ก @khajochi มหาวิทยาลัยรังสิตฮะ ผมรักณเดช (ติ่ง)ขนหน้าแข่งเยอะ @khajochi เรียนจบแล้ว แต่เอาความคิดตอนแอดมิดชันได่ไหมคะ ^^Aris in wonderland @khajochi HCU RSU ABAC ค่ะ (เรียนด้าน healthsci ค่ะ ตอนนี้ก็อยู่hcu)kakamangpor @khajochi ม.รังสิต/ม.อัชสัมชัญ/ม.กรุงเทพ /ถ้าพูดในความเป็นจริงคงไม่ได้เรียนค่าเทอมแพงมากกกก555ความหวัง @khajochi 1.เอแบค 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิตCharonchai @khajochi เอเบค กรุงเทพ รังสิตครับTow toww @khajochi แถมเหตุผลอีกนิ้ดนึงค่ะ ที่ตัดabacไปเพราะกลัวเรียนไม่จบ 4 ปี เพราะไปนั่งหาข้อมูลมา มีแต่คนเป็นแบบนี้จนกลายเป็นเรื่องปกติ เลยแอบกลัวFahh @khajochi รังสิต abac กรุงเทพ ครับⓟⓞⓞⓜ ⓘⓝⓢⓟⓘⓡⓘⓣ ∞™§ @khajochi รังสิต หอการค้า เอแบคตามลำดับค่ะจีจีนะ @khajochi ม.กรุงเทพ / เอแบค / ม.รังสิตDiffy'queen @khajochi abac ม.กรุงเทพ ม.รังสิตwhΔияч.- @khajochi 1) เอแบค 2) ม.เนชั่น 3) ม.กรุงเทพค่ะน้องห้าภาษา @khajochi 1.เอแบค 2.ซุปเปอร์สตาร์ 3.กรุงเทพTansuda Chindasri @khajochi 1) ศรีปทุม 2) กรุงเทพ 3) ธุรกิจบัณทิตย์ ค่ะmeki :3 @khajochi 1.ม.อัสสัมชัญ 2.ม.รังสิต 3.ม.กรุงเทพThe sky's the Limit. @khajochi 1abac 2กรุงเทพ 3รังสิตLee Joyhae @khajochi 1.รังสิต 2.กรุงเทพ 3.หอการค้าmookhyun @khajochi ม.รังสิต ม.กรุงเทพ abacBON. @khajochi สถาบันการจัดการปัญญาภิวัฒน์ แอแบค กรุงเทพSupasorn Muanmai '™ @khajochi ม.กรุงเทพ/ม.รังสิต/เอแบค ค่ะสราโช © @khajochi 1. ABAC 2.Bangkok 3.Stamford kaaa !tHEh.Ornne @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3.กรุงเทพ:| @khajochi 1.รังสิต 2.กรุงเทพ 3.หอการค้าKwang @khajochi 1.ม.รังสิต 2.เอแบค 3.ม.กรุงเทพค่ะ :Dวนิดา @khajochi ถ้าถามว่า"อยากเรียนที่ไหน แบบอยากจริงๆไม่เกี่ยวกับตังค์" หนูอยากเรียน ม.กรุงเทพค่ะ ^^ติ่งบิ๊กแบง'ชอบลิปตา @khajochi ม.กรุงเทพ หอการค้า เอแบคหยกหยก @khajochi 1.ม.กรุงเทพ 2.ม.รังสิต 3.ABAC ค่ะ :)eәλә™〽 @khajochi 1.กรุงเทพ 2.รังสิต 3.เอแบคเกลียดวิบัติ!! @khajochi เอแบค ม.กรุงเทพ ม.รังสิต :)FIND ่ฟินดี @khajochi เอแบค หอการค้า หัวเฉียว เรียนมหาลัยแล้วแต่อยากตอบ แต่หนูเรียนม.รัฐอยู่นะนึกย้อนอดีตตอนสาวๆๆๆมาตอบให้ 55555LiTTLE biG @khajochi 1. ABAC 2.ไทย-ญี่ปุ่น 3.ม.กรุงเทพครับGap Gorawee @khajochi 1. เอเเบค 2.รังสิต 3.ม.กรุงเทพ ค่ะพี่Yosita @khajochi 1ม,กรุงเทพ 2ม.หอการค้า 3ม.รังสิตฮักสุกฤษฎิ์ขนาดนั๊ก @khajochi เอแบก กรุงเทพ รังสิต ค่ะSiGA✪ZiPPO (●△●) @khajochi 1.เอเเบค 2.เเสตมฟอร์ด 3.ม.กรุงเทพFReeeze' @khajochi 1.หมอนังสิต 2.ทันตะรังสิต 3.bba abacนางฟ้าบนดิน.__. @khajochi 1.ม.หอการค้า 2.เอแบค 3.ม.กรุงเทพ ครับPeam_T.Y. @khajochi 1.ม.เอแบค 2.ม.รังสิต 3.ม.กรุงเทพ ค่ะMademoiselle Chuty @khajochi กรุงเทพ เอแบค รังสิต ตามลำดับฮะคนในความทรงจำ' @khajochi 1,ม.กรุงเทพ 2,ธุรกิจบัณฑิต 3,ม.รังสิต ค่ะกรี๊ดกร๊าดระเบียบค่ะ @khajochi ม.รังสิต,ม.ABAC,ม.ศรีปทุม ค่ะไอบ้าเมย์. @khajochi 1. ม.กรุงเทพ2. ม.รังสิต3. ABACมิ้นทีอินดี้ ◍•ᴗ•◍ @khajochi ABAC ม.รังสิต ม.ธุรกิจบัณฑิตย์ ค่ะntydaydream' @khajochi ABAC ❤ รองมาก็คงม.กรุงเทพอ่ะค่ะ 5555มิสวีสลี่ย์ :$ @khajochi 1. ม.กรุงเทพ 2. ม.รังสิต 3. ม.หอการค้าค่ะMINN' @khajochi อัสสัมชัญ มอกรุงเทพ หอการค้า ซารีฟะห์ @khajochi 1 เอแบค 2 ม.กรุงเทพ 3. ม.รังสิต (แต่เรียนรัฐดีกว่าค่ะ)bbd @khajochi 1)ม.กรุงเทพ 2)ม.รังสิต 3)ม.หอการค้าKunlaphon @khajochi เอแบค,กรุงเทพ,รังสิตValvipa V. @khajochi 1.เอแบค 2. กรุงเทพ 3.หอการค้ามัลลิกา เฮ้. @khajochi 1 กรุงเทพ 2 รังสิต 3 ABAC ครับTobSuthawut @khajochi 1)abac 2)ม.กรุงเทพ 3)ม.หอการค้าA Girl ❤ @khajochi 1)Abac 2)ม.กรุงเทพ 3)มหานครเฟอนฮ้อนจุง @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3.กรุงเทพ ✌อออิคตาก(แอร์) @khajochi ม.รังสิต,ABAC,ม.กรุงเทพㅡp2&. @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3.กรุงเทพ ค่ะ ^^WhAn* @khajochi เอแบค รังสิต กรุงเทพค่ะUnpluged @khajochi หัวเฉียว รังสิต เอแบคทซผ (*´Д`) @khajochi ม.กรุงเทพ ม.รังสิต กับ ม.หัวเฉียว ค่ะ`fiesta @khajochi เอแบค อัสสัมชัญ กรุงเทพ ฮับบบบบJ▲ @khajochi อันดับ1 ม.รังสิต 2.เอแบค 3.หัวเฉียวค้า ^^M.Chinmetheephithak @khajochi มองฟอดmameiw @khajochi - ม.รังสิต / ม.กรุงเทพ / ABAC ครับนัทปุอีเกิลอายส์ @khajochi อัสสัมชัญ ค่ะ :)✿.◦*кoиԍкwan◦•❀◦. @khajochi 1.กรุงเทพ 2.รังสิต 3.หอการค้า'คยูเมียมิน*/# @khajochi 1.ม.กรุงเทพ 2.ม.อัสสัมชัญ 3.ม.รังสิตท่านหญิงของพุฒิภัทร @khajochi ม.กรุงเทพ ม.รังสิต เอแบค ค่าาtinna @khajochi BU RSU ABAC ค่ะไพลินเรียบร้อยมาก @khajochi 1.เอแบค 2.หอการค้า 3.รังสิต'ซว&จทอ• @khajochi 1)รังสิต 2)กรุงเทพ 3)เอแบค. ^___^, มี่ชายเนีย @khajochi กรุงเทพ, abac, รังสิต ค่ะอายกิ. @khajochi 1.ม.กรุงเทพ 2.เอแบค 3.ม.ศรีปทุม (' ' )~'วอนฮยอกแก้ศูนย์'~ @khajochi 1.ม.หอการค้า 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิต ค่ะกุ๊ฟกิ๊ฟ @khajochi ม.กรุงเทพ เอแบค หอการค้า… @khajochi 1.มอกรุงเทพ❤ 2.เอแบค 3.ดุสิตธานีมายมี่โปะโกะ @khajochi กรุงเทพ รังสิต หัวเฉียวค่ะจูนชิ้ป่ะโน๊ะ @khajochi เกษม,เอแบค,กรุงเทพ ครับS a n d V u c h ~ @khajochi เอแบค กรุงเทพ รังสิตL¡††lε_H¡mε @khajochi 1. ม.กรุงเทพ 2.???? 3.????Fongnam Gasol @khajochi มรังสิต เอแบคค่ะoumim @khajochi 1)รังสิต 2)เอแบค 3)กรุงเทพอาฉีรักมังกร @khajochi รังสิต เอแบคซิ้มแน่นอกต้องยกออก. @khajochi 1.ABAC 2.ม.กรุงเทพ 3.หอการค้าTOPPA' @khajochi 1.เอแบค 2.กรุงเทพ 3.หอการค้าเทรน1อันลิมิตแดกบาย. @khajochi ABAC กรุงเทพ รังสิต ครับRavipat CS @khajochi 1)ABAC (ตัดออกไปเพราะค่าใช้จ่ายไม่ไหว+โดน intensive) 2)ม.กรุงเทพอินเตอร์ (เลือกแล้ว) 3)Stamford (มีสามเทอม ไม่อยากจ่ายบ่อย)Fahh @khajochi 1.ABAC 2.ม.กรุงเทพ 3.รังสิตDuckkienun (: @khajochi ม.อัสสัมชัญ / ม.รังสิต / ม.กรุงเทพAudyxox @khajochi 1.กรุงเทพ 2.หอการค้า 3.ธุรกิจบัณฑิต ค่ะทูนหัวของบ่าย ; @khajochi ม.หอการค้า,ABAC,ม.กรุงเทพอายม้วนต้วน @khajochi 1.เอแบค 2.รังสิต 3. กรุงเทพ ค่ะอ๋อมคลุงมนุษย์มึน @khajochi เอแบค / ม.กรุงเทพ / ม.รังสิต ค่ะ คริคริ @khajochi รังสิต,เอแบค,หอการค้าอีเหี้ย @khajochi 1.ABAC 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิต ครับMek Soravich @khajochi 1. ม.กรุงเทพ 2. ม.รังสิต 3. ABAC ค่ะลิมิตกีดกันฉัน @khajochi รังสิต พายัพ ม.กรุงเทพ ค่ะ :-)PLOYSRII @khajochi กรุงเทพ / เอแบค / รังสิต ค่ะ`ลูบไข่ไก่.❤ @khajochi 1 ม.กรุงเทพ 2 abac 3 มหิดลไม่ใช่ปาลิตา(´･Д･) @khajochi 1.ABAC 2.รังสิต 3.หอการค้าร้อนชิบหายเลยฮิป @khajochi ม.กรุงเทพ,ABAC, ม.ธุรกิจ△แดกจุดเป็นอาหาร▼ @khajochi รังสิต ม.กรุงเทพ เอแบคPoriie @khajochi 1.ม.กรุงเทพ ตึกสวย น่าเรียน บรรยากาศดี โปรโมทม.เจ๋งดีค่ะ 2.เอแบค เน้นอังกฤษดูมีประโยชน์ในอนาคต (มองแบบภาพรวม) อันดับ3ยังไม่มีค่ะย จ ฮ @khajochi รังสิต/เอเบค/PIM「ร.ร่วง」 @khajochi 1.ABAC 2.ม.รังสิต 3.ม.กรุงเทพค่ะ :)Moomiw_YS @khajochi มหาลัยแล้วค่ะ แต่เคยคิดเหมือนกัน ..1. เอแบค2. ม. รังสิต3. ศรีปทุมลทนซ✨ @khajochi BU ABAC RSU ค่ะnuichubby @khajochi 1 เอแบค2 ม กรุงเพท3 ม รังสิตก้องภาณุ△ @khajochi 1. ม.กรุงเทพ 2. รังสิต 3.เอเเบคLMAO @khajochi 1.ABAC 2. ม.กรุงเทพ 3. ม.รังสิตเด็กบางนา @khajochi 1.abac 2.รังสิต 3.กรุงเทพท่านคะ @khajochi เอแบค / ม.กรุงเทพ / ม.รังสิตโมยุนเฮีย @khajochi 1.ABAC 2.??? 3.???แมวฮิ(≡￢w￢≡) @khajochi 1.เอแบ็ค 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิตหมูตวงโน่ริท @khajochi ABAC , ม.กรุงเทพ , หอการค้า ค่ะ :3'วรพ พรจพ @khajochi 1.ABAC 2.Stamford international 3.ม.กรุงเทพ :-)Graceboobear @khajochi ม.รังสิต ม.เอแบค ม.กรุงเทพเต้าหู้กู้โลก ( = =) @khajochi เอแบค/ม.กรุงเทพ/ม.รังสิตおかし @khajochi รังสิต / เอแบค / กรุงเทพ คะʕノ•-•ʔノ︵ ┻━┻ @khajochi 1เอแบค 2กรุงเทพ 3รังสิต ค่ะบุรักการอ่าน @khajochi 1.มหาวิทยาลัยรังสิต 2.มหาวิยาลัยกรุงเทพ 3.มหาวิทยาลัยศรีปทุม #ม.4NY❤FC @khajochi abac กรุงเทพ ธุรกิจบัณฑิตNR=พรมหมลิขิต @khajochi 1ม.กรุงเทพ 2ม.หอการค้า 3ม.รังสิต ค่ะ` 나ㅘ (・▽・) 。 @khajochi 1) หอการค้า 2)กรุงเทพ 3)รังสิต ครับนายบูม ม มม (ㆆ□ㆆ) @khajochi 1.ม.กรุงเทพ 2.รังสิต 3.ABACโกโบชาร์ส. @khajochi เอแบค ม.รังสิต สแตมฟอร์ดอนัตตา @khajochi รังสิต , กรุงเทพ , หอการค้าจ้ะหมีตุส @tangmolikeconan @khajochi สาวแจ่ม !!nɐエz0d @khajochi เอแบค,กรุงเทพ,หอการค้าNook @khajochi ม.กรุงเทพ คิดออกอันเดียวค่าฝ้ายกิกิ คิคิ @khajochi หนูอยากเรียน ม.กรุงเทพค่ะ พร็อบแน่นดีAchariyaDulyapaiboon @khajochi 1.ABAC 2.ม.กรุงเทพ 3.ม.รังสิต@iknew @khajochi 1) เอแบค, 2)ม.กรุงเทพ, 3)ม.หัวเฉียวค่ะMING @khajochi ม.รังสิต , ABAC , มธบ.ミント @khajochi ว่าจะตอบ แต่ไม่เคยอยู่ในหัวเลย`` @khajochi รังสิต,หัวเฉียวเพราะมีสายวิทย์สุขภาพ ,เอแบคน่าจะได้ภาษาเพิ่มเป็นพิเศษค่ะ :)เหมียวมึน @khajochi 1)ไทย-ญี่ปุ่น 2)รังสิต 3)เอแบคยาหญ้า や-や @khajochi (1) ABAC (2) กรุงเทพ (3) ม.เอเชีย ค่ะCHIllIIlDB @khajochi หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ : ค่าเทอมไม่แพงมาก สังคมในมหาลัยโอเค เหมาะสำหรับคนที่สนใจด้านจีนเพราะที่นี่เป็นศูนย์จีนครบวงจรmorph. @khajochi 1.เอแบค 2.ธุรกิจบัณฑิตย์ 3.กรุงเทพ ค่ะ ;))KARISNichapa @khajochi abac, หอการค้า, ม.กรุงเทพ ค่ะPhaka @khajochi ๑. ABAC๒. ม.กรุงเทพฯ ๓. ม.รังสิตPAN @khajochi อยากเรียนเอแบคค่ะ เลือกคณะได้หลากหลายแล้วยังได้ภาษาด้วย (เลือกอันดับเดียว) 555555555555ท. @khajochi เอเบคคะ ดูได้มาตราฐานมากๆและชอบที่เน้นภาษาอังกฤษ อนาคตไกลspunbob @khajochi 1. ม.กรุงเทพ2. เอแบ็ค3. ม.หอการค้าWater tangmo @khajochi ไม่มัธยมได้ไหมพี่ 1.abac 2.utcc 3.รังสิตW.Nartsiribumrung @khajochi เอแบค กรุงเทพ รังสิต ค่ะสตรีหมายเลข 3. @khajochi 1.เอแบค 2.กรุงเทพ 3.รังสิตค่ะ»•lnwฟีa:xuมxวาu« @khajochi 1 ม.รังสิต , 2 ม.กรุงเทพ , 3 ม.แอแบคตั๊กกี้บนดาวเสาร์ @khajochi ไม่มัธยม แต่เคยคิดจะซิ่วไป ม.กรุงเทพ. ม.รังสิต เอแบคค่ะJoyZGinN with Lawson @khajochi 1.รังสิต 2.เอแบค 3.ธุรกิจบัณฑิต ครับEARTH @khajochi 1.เอเบค 2. ม.รังสิต 3. ม.กรุงเทพ ค่ะ -/\-Ruksika S. @khajochi เอเบ็ค ม.กรุงเทพ ม.รังสิต ค่ะ เครดิตดี เวลาไปสมัครทำงานที่ไหนมีชื่อเสียงและคุณภาพดีเป็นที่ยอมรับไม่แพ้มหาวิทยาลัยรัฐค่ะchodin' yeol [๏v๏] @khajochi 1. ม.รังสิต2.เอแบค3.ม.อัสสัมชัญKaTooN 'ใสใส' @khajochi เอแบค กรุงเทพ เซนจอร์นมิสยูปูนิ่ม @khajochi 1)ABAC 2)กรุงเทพ 3)รังสิต ค่ะพลอส สิ บลี้ @khajochi abac/รังสิต/สแตมฟอร์ด ค่ะช็อคโกล่า เมเยอร์ @khajochi abacค่ะ ได้ภาษาแทยอนชอบเมิน @khajochi มรังสิตTle @khajochi 1 ม.รังสิต 2 ม.เอแบค 3 ม.กรุงเทพsirapat @khajochi ม.กรุงเทพ , ธุรกิจบัณฑิต ,abac`EIPH @khajochi 1.เอแบค 2.ม.รังสิต 3.ม.กรุงเทพ ค่ะ캔디 ่รังสิต กรุงเทพ หอการค้า ค้าบบบ"@khajochi: ถามเด็กมัธยม: ถ้าน้องๆ คิดอยากจะเรียนมหาลัยเอกชน จะเลือกเรียนที่ไหน 3 อันดับแรก ?. ppaiithanathorn - @khajochi 1. ABAC 2. ม.กรุงเทพ3. รามคำแหง ค่ะแทงกูอปปร้า.

พาไปเดินเล่นที่พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง มาดามทุสโซ กรุงเทพ (Madame Tussauds Bangkok)

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Thu, 11 Apr 2013 10:13:00 +0000

พิพิธภัณฑ์หุ่นขี้ผึ้ง มาดามทุสโซ ถือว่าเป็นพิพิธภัณฑ์ระดับโลก คือฮิตมากที่เมืองนอก อย่างเคยไปที่ลอนดอน เรียกว่าต้องต่อคิวยาวกันแต่เช้า เพื่อที่จะได้เข้าไปชมกันเลยทีเดียว แต่น่าแปลกเมื่อมาถึงเมืองไทยกลับเงียบสนิท

วันก่อนได้มีโอกาสไปงานเปิดตัวหุ่นขี้ผึ้งสตีฟ จ็อบส์ที่มาเปิดตัวเมืองไทย (มาอยู่แค่ 3 เดือนนะจ๊ะ) ก็เลยได้มีโอกาสเดินเล่นข้างในมาดามทุสโซ กรุงเทพเป็นครั้งแรก เลยเอาบรรยากาศมาฝากกัน

มาดามทุสโซ แบบไทยๆ

ว่ากันว่าตลาดเมืองไทย เป็นตลาดปราบเซียน โดยเฉพาะผู้เชี่ยวชาญทั้งหลายจากเมืองนอก เข้ามาเจอวัฒนธรรมแบบไทยๆ ตายหมด

แรกๆ มาดามทุสโซ กรุงเทพก็เปิดตัวยิ่งใหญ่ ตั้งอยู่ใจห้างกลางเมืองอย่าง Siam Discovery คือมาแทนพื้นที่ตรง Grand EGV เก่า แต่ไม่รู้มุมนี้เป็นอาถรรพ์หรือยังไง ใครมาเปิดก็จะขายไม่ค่อยดีเท่าไหร่

ค่าบัตรหน้างาน

ผู้ใหญ่ 450 บาท ซื้อออนไลน์ 360 บาท
เด็ก 360 บาท ซื้อออนไลน์ 280 บาท
ชาวต่างชาติจะขายบัตรราคา(แพง)พิเศษ

แต่ถ้าใครไปแถวสยามบ่อยๆ ก็จะเห็นการเปิดบูทลดแลกแจกแถมบัตรกันบ่อยๆ นะ

ข้างในกว้างขวางมากกว่าที่คิด คือใหญ่มากๆ แบ่งโซนตามบุคคลที่มีชื่อเสียง ไล่ตั้งแต่การเมือง ดารา นักร้อง นักกีฬา นักแสดง

โอบามากับสตรีหมายเลข 1 ทำเป็นโต๊ะให้คนมาถ่ายรูปด้วยได้เลย

ไม่มีหุ่นขี้ผึ้ง แต่มีรูปนายกหญิงของเราเป็นจุดแสดงข้อมูลแทน (ดีแล้วล่ะ)

เลดี้ ไดอาน่า เหมือนมากๆ

คือทีแรกเราก็เข้าใจว่าข้างในก็คงมีแต่หุ่นขี้ผึ้งมั้ง เอามาวางๆๆๆ เดินผ่านไปมา ไม่น่าสนใจอะไร แต่ปรากฏว่าเขามีกิจกรรมให้ทำมากกว่านั้น

อย่างแรกคือหุ่นทุกตัวจะมีข้อมูลประวัติบอกว่าเป็นใครมาจากไหน อันนี้ปกติ แต่ที่ไม่ธรรมดาคือจะมีพวกเกมส์ Interactive เข้ากับโซนต่างๆ ด้วย

โซนกีฬา มีสนามบอลจำลองให้ฝึกยิงประตูเล่น

โซนดนตรี ก็ให้เราไปขึ้นเวที ตีกลองให้คาราบาวร้องได้นะ

มีกิจกรรมหล่อมือขี้ผึ้ง โซนนี้เด็กๆ จะชอบมาก

โซนกีฬา ก็มีนักกีฬาดังๆ หลายคน ส่วนใหญ่จะเป็นนักฟุตบอล แต่ที่สนุกคือหุ่นทุกตัวจะทำขนาดเท่าตัวจริงเป๊ะ แถมเขาให้จับหุ่นได้ เราเลยได้รู้ว่าเบ็คแฮมก้นใหญ่แค่ไหน เหยาหมิงโคตรสูงจริงป่าว

ไอ้โด้ เมื่อไหร่จะกลับมาแมนยู

พี่เจิด เจอแล้วอดไม่ได้ อุดจมูกแมร่งเลย

@themacci ว่าสูงแล้ว เจอเหยาหมิง ได้แค่ลักแล้

เบ็คแฮม ทำท่าออกกำลังกาย แล้วมีที่ว่างไว้ คือกะให้คนมาทำท่านี้ถ่ายรูปด้วย

เนื่องจากเมืองไทยเราก็มีคนดังเยอะ ช่วงหลังเลยได้ยินข่าวการเปิดตัวหุ่นขี้ผึ้งคนไทยจำนวนมากขึ้นเรื่อยๆ เช่น

บี้ เดอะสตาร์ อันนี้เหมือนอยู่

ยอดรัก สลักใจ คนนี้เหมือนสุดยอด ชอบมาก

พุ่มพวง ราชินีเพลงลูกทุ่ง ตัวเล็กจริงๆ ด้วย

ทาทา สมัยยังดูมดูมอยู่

จา พนม อันนี้คนไทยเฉยๆ แต่ทัวร์จีนกรี๊ดกร๊าดมาก

แอน ทองประสม สวยดี

พี่เคน อันนี้เหมือนจริงจัง

นิชคุณ ... เอ่อ ... ทรงผม ...
แต่ได้ยินว่าหุ่นนิชคุณนี่ป๊อปมาก เคยถูกยืมไปโชว์ในหลายประเทศด้วยนะ

จัสติน บีเบอร์ เห็นเด็กแบบนี้แต่ตัวสูงนะ

อ๊าวววว (ไม่เหมือนเลย)

โซนดารา Hollywood

ไอสไตน์ คนนี้ปั้นยังไงก็เหมือน

พระองค์เจ้ามหิตลาธิเบศร์ (พ่อในหลวง) กับสมเด็จย่า

ปิดท้ายที่สตีฟ จ็อบส์

โคตรเหมือนอ่ะ เห็นตัวจริงแล้วขนลุก

สรุปแล้วการเดินมาดามทุสโซชั่วโมงกว่าๆ ก็สนุกดีนะ แต่ละคนพอเราเห็นปุ๊บ ก็ร้องโอ้วคนนี้ไง โอ้วคนนั้นไง เดินเข้าไปถ่ายรูปด้วย สัมผัสตัวก็ได้ มีกิจกรรมให้ทำเล่นเพลินๆ

กับบัตรราคา 300-400 บาทก็ถือว่าแพงอยู่ แต่เวลามีโปรลดราคา ก็ตกแค่คนละ 200 บาท อันนี้ถือว่าน่าสนใจ อาจจะสนุกกว่าดูหนังซะอีก

หุ่นบางตัวจะอยู่บ้างไม่อยู่บ้าง เช่นหุ่นนิชคุณ ที่เคยถูกยืมไปบ่อยๆ หรือหุ่นสตีฟ จ็อบส์ที่อยู่เมืองไทยถึงแค่เดือนมิถุนายน ถ้าจะไปกราบไหว้บูชา ก็รีบกันหน่อยนะจ๊ะ

รีวิว: คู่กรรม (2556) - หนังมีเหตุผลของมัน คนดูก็มีหัวใจของเขา

noreply@blogger.com (Khajorn Chiaranaipanich) — Sun, 07 Apr 2013 04:56:00 +0000

ผมชอบนวนิยายเรื่อง "คู่กรรม" มาก เช่นเดียวกับคนไทยหลายคน และก็ได้ติดตามดูคู่กรรมมาตลอดทุกยุคทุกสมัย ทั้งเวอร์ชันละครหรือหนังใหญ่ ซึ่งปีนี้น่าจะเป็นปีสุดพิเศษเพราะมีคู่กรรมให้ดูพร้อมกันถึง 2 เวอร์ชันเลยทีเดียว

ท่ามกลางการโหมโปรโมทภาพยนตร์อย่างหนัก การได้พระเอกแห่งยุคอย่างณเดชน์มา ลงทุนสูงถึง 70 ล้านบาท รวมถึงตัวอย่างภาพยนตร์พร้อมเพลงเพราะขั้นสุดยอด ทำให้คู่กรรมเวอร์ชันนี้ถูกคาดหวังเอาไว้สูงปรี๊ด

แต่แล้วเสียงตอบรับจากรอบสื่อที่ไปคนละทิศละทาง พร้อมเสียงวิจารณ์ที่ตามมาจากหลายคนว่า "ห่วย", "ไม่ชอบ", "นางเอกเหมือนหุ่นยนตร์" ฯลฯ

แต่ส่วนตัวแล้วผมกลับรู้สึกชอบ "คู่กรรม" เวอร์ชัน 2556 มากเป็นพิเศษ และน่าจะเป็นเวอร์ชันที่ชอบที่สุดที่เคยดูมาเลยด้วยซ้ำไป

ปัญหาของ "คู่กรรม"

ความพิเศษในบทประพันธ์ของทมยันตีเรื่องนี้คือ การบอกเล่าเรื่องราวต่างๆ ให้เต็มไปด้วยรายละเอียดสำคัญ เหตุการณ์จำนวนมาก และทุกจุดมีที่มาที่ไป ทำไมแม่อังไม่ชอบญี่ปุ่น ทำไมถึงต้องแต่งงาน ทำไมถึงต้องมีคำสัญญา ฯลฯ

ปัญหาของคู่กรรมคือมันไม่เหมาะกับการทำเป็นหนัง แต่เหมาะกับการทำเป็นละครมากกว่า คือถ้ามานั่งเก็บรายละเอียดนี่ตาย แต่จะข้ามก็ไม่ได้

เป็นปัญหาเดียวกับที่เวอร์ชันหนังใหญ่ปี 2538 มีแต่บันทึกเหตุการณ์สำคัญ จนหนังออกมาไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วม ทั้งที่หัวใจหลักของคู่กรรมคือเรื่องราวความรัก

ความซวยอีกอย่างคือคู่กรรมดันเปิดฉายช่วงใกล้กับพี่มากพระโขนง ซึ่งเป็นหนังที่ไม่มีใครคาดหวัง แต่ทำได้ดีเกินคาด ความกดดันของหนังที่ทุกคนคาดหวังมากเลยสูงตามไปด้วย

ผู้กำกับมีเหตุผลของเขา คนดูมีหัวใจของคนดู

จากปัญหาเรื่องรายละเอียดของคู่กรรม ก็ได้ไปอ่านบทสัมภาษณ์ของคุณเรียว กิตติกร (ผู้กำกับ) ที่บอกว่า เขาตัดสินใจที่จะเลือกเล่าเฉพาะครึ่งหลังของนวนิยาย คือเน้นเรื่องความรักของสองคนมากกว่า โดยเล่าเรื่องเหตุการณ์สำคัญไปแบบผ่านๆ

[Spoil]

ผมชอบคุณเรียวที่ความแนวของเขานี่แหล่ะ หนังเรื่องก่อนๆ แกก็จะติสต์แตกหน่อยๆ
หนังเปิดมาด้วยฉากเครดิตแบบการ์ตูน เล่นเอาเหวอเหมือนกัน นั่งเกาหัวเลยว่า "จะมาไม้ไหนฟะ"
ช่วงแรกของหนังผ่านไปแบบฉับฉับฉับ อย่างที่ผู้กำกับบอกจริงๆ เปิดมาโกโบริกับอังศุมาลินก็เจอกันเลย งอนง้อ ดื้อดึง ถูกฟัน ไปจนถึงแต่งงาน เร็วมากๆ
ความโหดของภาคนี้คือแม่อังแกไม่มีใจให้โกโบริเลย แถมเกลียดเอามากๆ ด้วย
ณเดชน์แสดงดี ดูแล้วเคลิ้ม โดยเฉพาะการพูดไม่ชัด กับบทภาษาญี่ปุ่นนี่เนียนจนเชื่อ
ริชชี่นางเอก ก็ไม่ได้แสดงแข็งขนาดที่หลายคนว่าเอาไว้นะ คงเพราะบทมันตั้งให้แม่อังภาคนี้ไร้หัวใจมากเป็นพิเศษ
แอบเห็นว่าตัดหลายฉากออกไปเลย บางฉากก็รวมรัดซะจนแบบว่า เฮ้ย เอาแบบนี้จริงๆ เหรอ ... อยู่ดีๆ โกโบริก็โดนฟัน .. อยู่ดีๆ แม่อังก็แกล้งตกบันได
ชอบเรื่องการกำกับภาพมากเลย โดยเฉพาะฉากทิ้งระเบิดที่สะพาน กับฉากแต่งงาน (ดูดีๆ จะรู้ว่าเค้าถ่ายที่ ABAC นะจ๊ะ)

ไฮไลท์คือ Love Scene ที่ให้เวลาตรงนั้นเกือบ 10 นาที และเป็น 10 นาทีที่ไม่ใช่ตบจูบหรือล้มตัวลงกล้องแพนขึ้นฟ้าแบบในละคร แต่เป็นอาการทั้งรัก ทั้งชัง ทั้งสับสน ทั้งขมขื่น มันบอกไม่ถูกเหมือนกัน รู้แค่มันอาร์สสสมาก
ผมชอบณเดชน์ในบทโกโบริ มากกว่าพี่เบิร์ดหรือบี้เสียอีก
ส่วนอังศุมาลินนี่คิดว่าชอบหนูนา มากกว่ากวางหรืออุ๋มนะ
มันก็น่าหงุดหงิดพอสมควรที่แม่อังแสนดี น่ารักสดใส แต่เข้มแข็ง ทำไมกลายมาเป็นแม่อังหุ่นยนตร์ ไม่รักพ่อดอกมะลิให้คนดูได้ชื่นใจเลยแม้แต่น้อย
มารู้เฉลยก็ตอนจบ ที่สุดท้ายแล้วแม่อังก็รักโกโบริมาโดยตลอด ติดอย่างเดียวคือคำสัญญาที่ให้ไว้กับวนัส ชายผู้เป็นที่รักที่รอการกลับมา
นั่นเลยเป็นเหตุผลว่า ทำไมประโยคประจำหนังเรื่องนี้ถึงได้เป็น "คุณมีเหตุผลของคุณ ผมมีหัวใจของผม .. ก็พอแล้ว"

อังศุมาลินยึดอยู่แต่กับเหตุผล เขาพยายามสนใจแค่คำสัญญาที่ให้ไว้
โกโบริเองก็ไม่สนใจเหตุผลของอีกฝ่าย รู้แค่เขารัก และเรียกร้องความรัก
วนัสกลับมากลายเป็นผู้ปลดปล่อย ประโยคที่ว่า "ลืมเหตุผลหรือคำสัญญานั้นไปเถอะ ถึงเวลาที่เธอต้องเลือกแล้ว เชื่อพี่เถอะถ้าเธอได้พูดออกมา เธอจะเป็นอิสระ"
ฉากจบที่แม่อังทำอะไรไม่ได้ ได้แต่พูดในสิ่งที่โกโบริเคยขอไว้ คือแค่บอกรักเขาก็พอ แค่นั้น
มันคือคำที่อยู่ในท่อนสุดท้ายของเพลงประกอบภาพยนตร์ ที่ว่า "รู้ว่าเธอยังคงลังเลอยู่ใช่ไหม คงไม่มีคำใดใด ที่ใจจะเรียกร้อง หากว่าเธอเพียงจะเข้าใจ ก็ไม่ต้องการอะไรแล้ว .. แค่บอกรัก"

ผมชอบการสร้างโลกคู่กรรมขึ้นมาใหม่ และการตีความแบบนี้ ซึ่งเป็นเหตุผลของคุณเรียวผู้กำกับ ว่าทำไมต้องรวบรัด ทำไมต้องหุ่นยนตร์ ทำไมต้องจบแบบนี้
แต่ผมก็เข้าใจคนดูที่มีหัวใจของเขา หลายคนรักโกโบริและอังศุมาลิน โดยหวังจะเห็นความรักแท้ รักแบบคู่กัด รักแบบที่เราต้องร้องไห้เสียดายที่สุดท้ายฝ่ายชายกลับตายจากไป
และที่สำคัญ คนดูไม่ชอบให้จบแบบ Feel Bad (โว้ยยยย)
ณเดชน์คือพระเอกตัวจริงของหนัง เอาอยู่ในทั้งความน่ารักแบบพ่อดอกมะลิ และความเป็นชายชาติทหารแบบโกโบริ คือดูจบแล้วคนรักณเดชน์ขึ้นแน่นอน
ส่วนริชชี่ที่ตกเป็นแพะของหนัง ก็สมควรที่จะถูกวิจารณ์เพราะเธอแสดงแย่จริงๆ ฉากเด็ดตอนจบที่เอาไว้เฉลยความจริงในใจแม่อัง กลับไม่สามารถส่งพลังความรักที่เก็บล้นออกมาได้เลย

ผมชอบความกล้าในการตีความและการสร้างโลกคู่กรรมขึ้นมาใหม่ หนังพยายามโยงให้เห็นจิตใจที่มีแต่ความรักแท้ของโกโบริได้ดีมาก งานสร้างก็ดี ภาพสวย เพลงเพราะ

แต่ก็เห็นด้วยกับหลายคนที่ว่าหนังขาดความซาบซึ้ง ซึ่งเป็นสิ่งที่ควรจะมีในคู่กรรม ถึงแม้จะมีการปรับมุมมองใหม่ ปรับแนวคิดของอังศุมาลินใหม่ แต่สุดท้ายแล้ว หนังมันก็ยังขาดความซาบซึ้งใจอยู่ดี

สรุปแล้วคู่กรรมเป็นหนังที่มีความเป็นศิลปะสูงกว่าความบันเทิง คือคนที่ชอบก็จะชอบมาก ไม่ชอบก็จะเกลียดไปเลย ซึ่งผมอยู่ในฝ่ายข้างต้น และไม่ได้รู้สึกขัดใจอะไรกับการจบแบบเทาๆ แบบนี้ จะว่าไปมันก็เจ๋งดีที่แตกต่าง เพราะผมก็ไม่คิดว่า คนเราควรจะดูคู่กรรมที่ทำออกมาเหมือนกันทุกภาคได้ไปตลอดชีวิต

กล้าแตกต่าง แต่ทำได้ไม่สุด ทีแรกให้ 8 / 10 แต่หักคะแนนนางเอกออกเหลือ 7 / 10 ละกันครับ :)