Kirsten kladdert

Interesting Pinterest

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Tue, 14 Dec 2010 16:40:00 +0000

Hier is dan (eindelijk?) weer eens een posting op kirstenkladdert.blogspot.com. (Eindelijk ook?) was daar weer iets nieuws in Social Media-land dat mijn aandacht trok: Pinterest.
Pinterest is een online prikbord waarop ik - in beelden - alle dingen verzamelen kan die ik mooi, leuk en/of aansprekend vind. Geplukt van internet. Of van mijn eigen harde schijf. Zodat er een visualisatie ontstaat van wie ik ben. En van de dingen waar ik blij van word.

Voorlopig sta ik op de 'Pinterest waitinglist'. En kan ik bijna niet wachten tot de officiële invite in mijn mailbox ploft...
Ik wil pinnen! ;)

De lucifers zijn op. Ofwel: New York - part 4

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Thu, 13 May 2010 08:27:00 +0000

Hemelvaartsdag. Vrije dag. Ik slaap uit en verheug me op een lekker luie leesdag. Ik wil thee zetten, maar de lucifers zijn op. Even nieuwe halen bij de supermarkt zit er niet in, want de plaatselijke AH is gesloten. Hetzelfde geldt voor de Aldi en voor de Action.*
Dat was in New York wel anders. 24 Uur per dag, 7 dagen per week kon je er lucifers kopen. Of suiker. Of een nieuwe bikini. Of een paraplu...
Een van de leukste winkels in deze wereldstad vond ik Zabar's, de 'hier-hebben-ze-echt-van-alles-winkel' aan Broadway. Zabar's is beroemd om zijn gerookte zalm en gerookte vis, maar je vindt er op de begane grond ook heerlijke kazen ('from Gouda'), allerlei koffiesoorten, lekker brood en 'beautiful handmade cakes' . De eerste verdieping staat, ligt en hangt bovendien vol met allerhande kookgerei en serviesgoed.
Zabar's is een combi van Action, AH en Aldi. Maar dan wel 'gewoon' 7 dagen per week geopend.

* Gelukkig is buurvrouw thuis en kan ik bij haar een doosje lucifers lenen. Zo heb ik toch nog m'n lekker luie leesdag. Mét thee.

New York - part 3

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 11 Apr 2010 15:26:00 +0000

Een tweet van Leo Blokhuis leidde me vanmorgen naar een liedje van Thomas Dybdahl. Ik kende het niet. Maar ik vind het een heerlijk zondags liedje. Een liedje ook dat herinneringen oproept aan de tien dagen die ik vorig jaar in New York doorbracht.
Het waren tien interesting days, die me een heel andere kijk op New York gaven dan ik van te voren ooit had kunnen denken. New York zag ik altijd - een beetje naïef misschien - als een hippe wereldstad, waarin alles en iedereen mooi en perfect is. Inmiddels weet ik dat er behalve veel mooi ook veel lelijk is aan deze stad.
De fijnste dagen in New York waren wat mij betreft de dagen waarop we 's morgens iets deden en/of bekeken (wandelen over Brooklyn Bridge, winkelen op Broadway, struinen door het MOMA) en waarop we 's middags genoten van heerlijk niets doen in Central Park.
Niets doen dus. Alleen maar zitten op een bankje, onderwijl genietend van de zon en van spelende kinderen en musici.

En ja. Daarvoor voldoen Amsterdam, Utrecht of zelfs Zwolle natuurlijk net zo goed. Alleen het zonnetje ontbreekt hier nog...

New York - part 2

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Tue, 26 May 2009 07:48:00 +0000

New York bestaat uit 5 stadsdelen (= 'boroughs'). Het meest bekende stadsdeel is Manhattan. De andere stadsdelen ('outer boroughs') zijn de Bronx, Queens, Staten Island en Brooklyn. Brooklyn Bridge is een van de bruggen die dit laatste stadsdeel met Manhattan verbindt.
Brooklyn Bridge is een interessante brug. Niet alleen omdat het bij de voltooiing in 1883 de langste hangbrug ter wereld en de eerste van staal was, maar ook - of misschien wel vooral - vanwege het verhaal achter de brug. Brooklyn Bridge werd namelijk lange tijd achtervolgd door allerhande tegenslag en rampspoed.
Voor ontwerper John A. Roebling bleek de Brooklyn Bridge zijn laatste grote klus. Vlak voor het begin van de bouw liep Roebling een ernstige voetwond op. Hij overleefde de amputatie van zijn tenen, maar stierf op 22 juli 1869 aan een tetanusinfectie. John's zoon Washington nam de klus over. Maar ook voor Roebling jr. bracht de brug de nodige rampspoed: op een dag in 1872 kwam hij na onder water aan de caissons te hebben gewerkt te snel naar de oppervlakte waardoor hij de duikersziekte opliep en gedeeltelijk verlamd raakte.
Al met al duurde de bouw van de brug 16 jaar. Van de 600 werklui die aan het project werkten, kwamen er tientallen tijdens de bouw om het leven. Maar dat was nog niet alles: vlak na de opening van de brug stierven er nog eens 12 mensen. Een vrouw die over de brug liep, struikelde en viel. De mensen stroomden toe om te kijken wat er aan de hand was en er werd getrokken en geduwd. Er ontstond een gerucht dat de brug op het punt stond in te storten, waardoor er paniek uitbrak en iedereen naar de oevers begon te rennen. Mensen kwamen om in het gedrang en er vielen talrijke gewonden.

Mij lukte het gelukkig Brooklyn Bridge zonder valpartijen of andere rampspoed over te steken. Maar Brooklyn Bridge maakte wel weer duidelijk: New York is mooi (kijk dat uitzicht), en tegelijkertijd lelijk (die roest, die afgebladderde verf).

New York - part 1

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Fri, 22 May 2009 21:43:00 +0000

New York is mooi. New York is lelijk.
New York is mooi. New York is lelijk.
Dagenlang vochten deze zinnetjes in mijn hoofd om voorrang. Het ene moment won New York is mooi, terwijl het andere moment New York is lelijk aan het langste eind trok.
Inmiddels weet ik dat beide zinnetjes waar zijn. New York is mooi. Maar New York is tegelijkertijd lelijk.
Eind april/begin mei bezocht ik de stad. Omdat het dit jaar 400 jaar geleden is dat Nederland New York ontdekte - en omdat de stad me blijft intrigeren - de komende dagen een paar verhaaltjes (met plaatjes!) over deze 'city that never sleeps'.

Speuren

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Mon, 13 Apr 2009 20:10:00 +0000

Petra en Edwin ontmoetten hem op Paaszaterdag. Ik mocht op Eerste Paasdag kennismaken met radiomaker en bedenker van 'Een grote bruine envelop', Chris Bajema.
Het was een plezierige kennismaking. We dronken koffie en kletsten wat, waarna Chris mij 7 grote, bruine enveloppen overhandigde. Het zou mijn taak worden deze enveloppen her en der in Overijssel te verstoppen.

Gisteren en vandaag heb ik (een deel van) Overijssel doorkruist en overal en nergens een envelop achtergelaten. Morgen en overmorgen (en de dagen erna) hoop ik dat anderen de enveloppen gaan zoeken (en vinden natuurlijk!).
'Een grote bruine envelop' is trouwens niet alleen een speurtocht naar grote, bruine enveloppen. Het is ook (en vooral) een speurtocht naar verhalen. Naar verhalen die interessant genoeg zijn om verteld te worden in de krant of op de radio.

Speuren is leuk. Maar aan het verstoppen heb ik gisteren en vandaag evenzeer plezier beleefd. Ik genoot van het mooie weer, van het landschap, maar ook van de diversiteit aan mensen die ik onderweg ontmoette.
Daarnaast heb ik leuke ideeën opgedaan voor de volgende (landelijke!) editie van Rijmreis. Want ja. 'Een grote bruine envelop' en Rijmreis hebben toch écht van alles gemeen. Al is het maar het speuren...

Zeg eh Naz, denk je dat het mogelijk is op de nieuwe Rijmreissite foto's/filmpjes te uploaden, podcasts toe te voegen en/of een landkaartje te plaatsen? ;)

Spannend!

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Wed, 01 Oct 2008 18:47:00 +0000

Maart 2008
Een groep Overijsselse jeugdbibliothecarissen brainstormt over de kinderboekenweek van 2008. Een van hen oppert het idee een poëzie-variant op Bookcrossing te ontwikkelen.

Mei 2008
Ronja, Ida, Rita en Marjolein proberen - samen met ondergetekende - tijdens een eerste overleg in de bibliotheek van Olst het poetrycrossing-idee handen en voeten te geven.

Mei - september 2008
Door de betrokken jeugdbibliothecarissen én door Nazdrave wordt keihard gewerkt aan de realisatie van een uniek project.
Het blijkt een megaklus met een wel heel spannende component. Zodra de gedichten zijn verstopt, de website in de lucht is en het project officieel geopend, moeten we de controle uit handen geven. En dat is vind ik eng.
We leggen ons lot in handen van kinderen. Zij kunnen het project maken en breken. Gaan ze daadwerkelijk op zoek naar de gedichten? Durven ze er hun mening over te geven op de website? En - last but not least - gaan ze de gedichten ook zelf weer verstoppen? En dan ook nog zo dat een ander ze weer kan vinden?

Dinsdag 30 september 2008
Miss Overijssel geeft in de bibliotheek van Wierden het officiële startschot voor Rijmreis. De reacties van de aanwezige leerlingen zijn veelbelovend. Iedereen is enthousiast en vast van plan elk gevonden gedicht opnieuw te verstoppen. Wordt ons project dan werkelijk een succes?!

En kijk nu eens!
Ruim 250 keer is er reeds een gedicht gevonden en opnieuw verstopt! We zijn slechts twee dagen onderweg en honderden kinderen hebben al op een moderne en onverwachte manier kennis kunnen maken met poëzie.

Ik vind het 'helemaal leuk'. Maar ik ben ook 'helemaal op'.
Het zijn spannende dagen/weken. Niet alleen vanwege Rijmreis trouwens. Vanaf a.s. maandag is Kirsten voortaan drie dagen per week 'Juf Kirsten'. En dat is wat mij betreft zeker zo spannend... ;)

Twitter

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Thu, 31 Jul 2008 10:40:00 +0000

Ik twitter. Sinds een paar weken. Essen2punt0 twittert. Al een poosje langer. En Barack Obama twittert. Ruim een jaar nu.

Twitter is een tool waarmee je kunt microbloggen. Net zoals dat kan met bijvoorbeeld Jaiku, Numpa en Plurk.
Over Twitter maakten de mensen van Common Craft (weer) een leuk en begrijpelijk filmpje. Klikt u maar eens hier.
Twitter is 'hot'. En het wordt volgens mij - ondanks dat de site meerdere malen per dag overbelast of 'in onderhoud' is - steeds hotter. Ik ontdekte een speciale Twitterstartpagina, er worden Twitterborrels georganiseerd en in Zwolle (!) was vorige maand zelfs een heuse Twitterbarbecue!

Ik vind Twitter leuk. Het doet me denken aan m'n allereerste blog, waarop ik ook regelmatig vergelijkbare tekstjes plaatste. Achter die korte tekstjes zat vaak een lang verhaal. Dat verhaal hield ik voor mezelf. Maar door er een klein stukje over te schrijven, deelde ik het toch een beetje. En dat gaf een goed gevoel.
Twitter (en/of microbloggen in meer algemene zin) past naar mijn idee uitstekend in een cursus als 23 Dingen. Want zoals ik hier las: het is met Twitter net als met al die andere ontwikkelingen op het web. Om te kunnen besluiten óf (en zo ja wát) we ermee willen, zullen we ons toch eerst bewust moeten worden van alle (on)mogelijkheden van het fenomeen.

Er zijn inmiddels al diverse bibliotheekmensen op Twitter actief. En wanneer zelfs ZBdigitaal overstag dreigt te gaan, zal de rest van bibliotheekland vast snel volgen. ;)

#20 Muziek online beluisteren

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Mon, 23 Jun 2008 22:13:00 +0000

Finally. At last. Er staat een widget van Last.fm op m'n blog.*
Maar niet van harte. De widget vind ik lelijk. En de website een crime. Ik heb het serieus geprobeerd. Ik ben er vanavond echt voor gaan zitten. Maar wat een onoverzichtelijke website is Last.fm! Het verbaast me dat er zó velen zijn (wereldwijd meer dan 20 miljoen?!) die zich thuis voelen bij dit sociale netwerk.
Ik vond nauwelijks de muziek die ik zocht. En wanneer ik dan iets had gevonden, dan duurde de track maar 30 seconden. En dus kon ik 'm niet toevoegen aan mijn playlist.
Nee. Geef mij maar een ouderwets cd-tje. Of de stilte...

U snapt: 't is al laat. En het was een vermoeiende dag. Vandaar mijn enigszins ongenuanceerde posting. Natuurlijk heeft Last.fm ook leuke kanten. Zoals het verwezen worden naar allerlei nieuwe artiesten. Waar ik vroeger tips kreeg van muziek-minded huisgenootje P. (die werkelijk een giga-collectie cd's en lp's (!) in haar kleine studentenkamer had opgeslagen), krijg ik ze nu van mijn computer. Ik kan de nummers bovendien in een playlist opslaan en ze te allen tijde via mijn laptopje beluisteren.

Maar wat ik me dan wel weer afvraag: is er iemand die concrete toepassingsmogelijkheden ziet voor de bibliotheekbranche? Ik zie ze namelijk niet. Of ben ik daarmee erg negatief?

Slaap zacht! En tot een volgende (hopelijk wat positievere) posting. ;)

* Update d.d. 25 juni 2008:
De widget is verwijderd. Ik vond 'm té lelijk... ;)

#19 Sociale netwerken en wat er in te doen is

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 22 Jun 2008 19:57:00 +0000

Het is een klassieker in prentenboekenland. Maar het is ook dé vraag die sociale netwerkers elkaar stellen: "Wil je mijn vriendje zijn?"

Ruim een jaar geleden trad ik toe tot het steeds maar groter wordende legioen Hyvers. Ik had al veel gehoord over Hyves en was nieuwsgierig geworden naar het fenomeen.
Het afgelopen jaar heb ik me vooral verbaasd over de schijnbare vanzelfsprekendheid waarmee vooral jongeren allerhande privé-zaken op het web plaatsen. Die jongeren zijn trouwens in zeer grote getale vertegenwoordigd op Hyves. En dus vraag ik mij meteen het volgende af: wordt er al geworven voor de nieuwe IDM-studieroute via Hyves?!
Ik heb overigens wel de indruk dat de leeftijd van Hyvers aan het verschuiven is. Er komen meer 'oudere' Hyvers. En ook steeds meer jonge kinderen gaan Hyven. Niet voor niets ontving ik de laatste tijd verschillende uitnodigingen van 9- en 10-jarige (oud)leerlingen. Zij kleedden "Wil je mijn vriendje zijn?" dan wel net even iets leuker aan dan de gemiddelde volwassene. C. schreef bijvoorbeeld: "Hey ken je me nog? Ik ben C. van de xxx-school. Ik miss je wel hoor. Mag ik je als vriend op Hyves en ben jij egt de Kirsten?" E. hield het daarentegen simpel. Hij stuurde me het volgende bericht: "Eeyh ex juffie. Ik ben E. Van de xxx-school - groep 7. Ik ga. Doei!"

Voor de bibliotheekcommunity op Ning.com ontving ik een tijdje geleden ook een uitnodiging. Het lidmaatschap heb ik toen aan me voorbij laten gaan. En dat laat ik even zo. Ik lurk. Dat dan weer wel. Want ik blijf natuurlijk nieuwsgierig. ;)

#18 Catalogiseer je boekenkast met LibraryThing

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sat, 21 Jun 2008 17:00:00 +0000

Vierendertig boeken. Ik heb vierendertig boeken gecatalogiseerd in LibraryThing.
Veel meer dan vierendertig zullen het niet worden. Want deze vierendertig titels geven een aardig beeld van wat er verder in mijn echte boekenkast te vinden is. Ze laten een stukje van mijzelf zien en maken - doordat ik ze onder heb gebracht in LibraryThing - deel uit van mijn online identiteit.
En da's dan dat.

Want ja. Ik houd van boeken. En ik houd van lijstjes. Maar ik vrees dat ik toch een ietwat ~~a-sociale~~ eigenwijze lezer ben. Want ik ben - als het gaat om het kiezen van nieuw leesvoer - niet zo heel erg geïnteresseerd in het oordeel van anderen. Ik kies liever zelf. Op basis van eigen ervaringen met een auteur, de voor- en achterkant van het boek en enkele passages. Ik vind het vervolgens best interessant om te lezen over de schrijver en de traditie waarin een boek geschreven is. Ik vind het ook leuk om de boeken die ik mooi vind onder de aandacht van anderen te brengen. Maar dat Frank en Anita uit Lelystad dol zijn op hun Chow Chows en zeven dezelfde boeken als ik in hun boekenkast hebben staan, had ik liever niet geweten. Zonder die wetenschap kon ik me immers nog laven aan de gedachte in boekenopzicht enigszins uniek te zijn. ;)

O ja. Dat 'mijn' oude letterenbieb voorop loopt met het koppelen van de eigen catalogus aan LibraryThing vind ik dan wel weer grappig. Maar zouden studenten er nu echt iets mee doen? Daar waag ik - eigenwijs als ik ben - toch een paar vraagtekens bij te plaatsen...

#17 Bekijk een Web 2.0 website naar keuze

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Tue, 17 Jun 2008 20:05:00 +0000

Mijn vader...

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 15 Jun 2008 19:01:00 +0000

Na de posting over mijn moeder op moederdag, kon vandaag - op vaderdag - een posting over mijn vader natuurlijk niet uitblijven.

Mijn vader werd geboren in de oorlog. Hij was nummer 5 in een gezin van acht kinderen en woog bij zijn geboorte niet meer dan 1,5 kg. In de loop der tijd heeft ie dat gewicht ruimschoots verveelvoudigd. Maar ja. Da's niet zo verwonderlijk als je dol bent op eten. Van Chinees tot Engelse drop en van Ben & Jerry's ijs tot boerenjongensvlaai.

Mijn vader vindt fotograferen leuk. Dat levert veel en vaak mooie foto's op. Er kleeft echter ook een nadeel aan: mijn vader staat niet of nauwelijks zelf op foto's. Bovenstaande foto is een van de weinige foto's van mij met mijn vader. De foto werd lang geleden genomen. Als ik het goed heb ergens in Drenthe, de provincie waar ik geboren werd en waar nog steeds het grootste deel van mijn vaders familie woont.

Als ik aan mijn vader denk, dan denk ik aan het heerlijke spelen op zijn overvolle studeerkamer, aan het lezen in zijn luie, oranje stoel en aan het gezamenlijk kijken naar Knight Rider en The A-Team. Ik denk ook aan samen klussen, aan het luidkeels in de auto meezingen met John Denver en Dolly Parton en aan tussenstops onderweg voor een ijsco.

Wanneer iets niet perfect lukt, dan wil ik daar nog wel eens chagrijnig en/of onzeker van worden. Mijn vader niet. Mijn vader roept "Wanneer het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan!" en fröbelt rustig verder. Met het bewerken van foto's, met zijn aquarellen of met de Creative ZEN. (Eh tja... mijn exemplaar heeft zijn bestemming gevonden bij paps. Dat mag vast wel Diriwout. Of niet?)

Mijn vader heeft meer dan 40 jaar in het onderwijs gewerkt. Hij was en is - als vrijwillige coach van ouderen die wat meer willen weten over de computer - een echte (maatschappijleer)docent. Altijd bereid het vuurtje wat op te stoken van toch al verhitte discussies. Over voetbal bijvoorbeeld, of over welke andere sport dan ook waar ie tot op de dag van vandaag zelf helaas geen verstand van heeft. ;)

Mijn vader is vreselijk trots op zijn twee dochters. En ik ben trots op mijn vader.
Ja pap. Ik ben blij dat je mijn papa bent. We moeten binnenkort maar eens samen op pad. Met muziek van John Denver of Dolly Parton in de cd-speler, een ijsco bij de benzinepomp én een fotocamera. En dan maken we een mooie foto met de zelfontspanner. Zodat er tenminste ook weer een recente foto is van mij en jou samen.

#16 Ontdek wat YouTube video te bieden heeft

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sat, 14 Jun 2008 07:49:00 +0000

Lang geleden (in 1985!) schreef ik in mijn toen zeer dierbare dagboek over de prestaties van het Nederlands voetbalelftal. In een van de kwalificatiewedstrijden voor het wereldkampioenschap wonnen 'we' met 1-0 van Hongarije. Naast o.a. Hans van Breukelen en Rob de Wit (wie kent hem nog?) was Marco van Basten een van de spelers.
Vandaag besteed ik ook hier op 'Kirsten kladdert' aandacht aan voetbal. En geef ik dezelfde Van Basten een tip. Niet dat ie 'm nodig heeft. Maar toch.
We zouden - wanneer 4-2-3-1 niet (meer) voldoet - ook eens 6-2-2 kunnen proberen! In onderstaande - van YouTube geplukte - video wordt duidelijk waarom...

En ja. YouTube bevat nog veel meer grappige, ontroerende, leerzame of gewoon leuke filmpjes. Ook in, over of gemaakt door bibliotheken.
Zelf zie ik - wanneer het gaat om de combinatie bibliotheken en video - wel brood in het idee van Astrid: onze doorgaande leerlijn mediawijsheid uitbreiden met een onderdeel 'zelf maken van een mediaproductie'. CinekidStudio is daarbij een voor de hand liggende samenwerkingspartner.

Wie legt het eerste contact met de afdeling Educatie van Cinekid?

#15 Podcasts

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 08 Jun 2008 22:09:00 +0000

Podcasts zijn zo nu en dan best leuk om naar te luisteren. Het zelf eentje maken bleek echter een hele klus. Maar het is me gelukt! Klikt u maar eens hier, of op onderstaande play-button.
U hoort dan meteen wie de personen bovenaan deze posting zijn, en wat ze - in mijn optiek - te maken zouden kunnen hebben met de toepassing van podcasts door bibliotheken...

#14 Instant Messaging

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sat, 24 May 2008 20:51:00 +0000

Bladiebla... Tja. Ook ik chat wel eens. Niet meer zo veelvuldig als voorheen, toen het chatten af en toe tot in de kleine uurtjes doorging, maar toch.
En ja. Soms zijn die chatsessies inderdaad blabla-gesprekken, maar veel vaker zijn het gewoon leuke en boeiende conversaties.
Chatten doe ik overigens alleen met mensen die ik persoonlijk ken. Dat voelt veiliger. Het gekke is echter, dat ik me niet/nauwelijks geremd voel om te reageren op blogs van mij totaal onbekenden. Zou dat zijn, omdat ik me door het blog een beeld kan vormen van de blogger in kwestie?

Over wat bibliotheken ~~kunnen~~ moeten met (Al@din-)chat is al veel gezegd en geschreven (klik hier, hier en/of hier). Heel veel heb ik daar niet meer aan toe te voegen, behalve misschien dit ene: ik denk dat de chattende Al@dinbibliothecaris een gezicht moet krijgen, zodat mogelijke vragenstellers zich een beeld kunnen vormen van de perso(o)n(en) achter Al@din. Dat kan door de echte Al@dinbibliothecarissen zich bekend te laten maken. Het kan echter ook door een acteur/actrice in te schakelen, zoals bijvoorbeeld T-Mobile deed met Wendy. En net als Wendy krijgt ons Al@dinpersonage dan een eigen Hyvespagina (mét blog!), spreekt hij/zij podcasts in, neemt vidcasts op en doet nog veel meer om Al@din bij een brede doelgroep te promoten.

Dat wordt dus als de wiedeweerga naar een castingbureau. Of zou zo'n leuk, fris personage zich toch gewoon in ons eigen personeelsbestand ophouden? ;)

#8 Online plaatjes bewerken

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Mon, 19 May 2008 20:21:00 +0000

Stiekem had ik met dit memo natuurlijk al lang Ding 8 gedaan (via de ImageChef library naar de categorie 'werk' naar Sticky Note).
Gewoon voor de lol plaats ik hier nog even een herziene versie, met heel simpel een dikke, rode streep door een deel van de tekst middels Paint.

Mijn moeder...

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 11 May 2008 20:37:00 +0000

Omdat het vandaag moederdag is. En omdat Marina me op het idee bracht: een posting over mijn moeder...

Mijn moeder lijkt op mij. Of eigenlijk moet ik zeggen: ik lijk op haar.
Ze is stronteigenwijs, vreselijk nieuwsgierig, een raspiekeraar, maar vooral zeer zorgzaam. Toen ik jaren geleden in Utrecht op kamers woonde en in de weekenden af en toe 'naar huis' kwam, stond aan het eind van het weekend de keukentafel steevast vol met allerlei heerlijke etenswaren. Die ~~mocht~~ moest ik mee terug nemen naar Utrecht. Alsof ik in de grote stad, in een huis met 4 ook zeer zorgzame huisgenootjes en op nog geen 500 meter van de AH, zou kunnen verhongeren.

Mijn moeder is daarnaast een beetje bang voor het avontuur. Een weekje kamperen in Brabant is voor haar een hele belevenis. Dat haar beide dochters ietwat avontuurlijker zijn ingesteld (i.e. wij gaan op vakantie buiten Europa ;)), vindt ze tegelijkertijd ontzettend eng en gigastoer.
In een grijs (of zwart-wit ;)) verleden maakte ik samen met mijn moeder een rondvaart door de Amsterdamse grachten. Ik vond het spannend. Achteraf denk ik dat het voor mijn moeder minstens zo spannend was.

Mijn moeder houdt niet van haar rimpels. Dat laat ze ons regelmatig weten. Maar over andere lichamelijke ongemakken (gehoorproblemen, artrose) klaagt ze nooit.
Ze is dol op lezen. Dankzij mijn moeder ontdekte ik als klein meisje de bibliotheek. En bovendien: mede dankzij mijn moeder besloot ik als dertiger eindelijk de stap te zetten richting het onderwijs! Net zoals mijn moeder (en vooruit, ook mijn vader en zuslief ;)) dat jaren geleden al had(den) gedaan.

Dankjewel lieve mama. Dat jij bent wie je bent. En dat ik ik mag zijn.
Ik hoop dat we nog jarenlang samen 'spannende' uitjes kunnen maken... ;)

#13 Associëren met Google Docs

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Thu, 08 May 2008 19:36:00 +0000

Met Google Docs is het mogelijk via het web documenten te maken en te delen met anderen, zonder dat daar software voor op de computer geïnstalleerd hoeft te worden. En da's heel handig. Bijvoorbeeld bij het gezamenlijk testen van een website in ontwikkeling, hetgeen Deventer collega Ronja en ondergetekende onlangs deden.
Ik dacht bij de term ‘(Google) Docs’ in eerste instantie echter aan heel andere dingen. Klikt u hier maar eens...

O ja. De blauw gearceerde tekst is van 23Dingen-coach en helemaal niet chaotische (;)) collega Essen2punt0. De cursief gedrukte tekst is ontstaan dankzij input van creatieve 'doener' Nazdrave.
Beiden daarvoor natuurlijk mijn hartelijke dank!

Geen podcast, geen vidcast...

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Mon, 05 May 2008 11:32:00 +0000

... maar een sketchcast!

#12 Spelen in de zandbak van de 23 Dingen wiki

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sat, 26 Apr 2008 20:22:00 +0000

Mijn favoriete boek? Ik zou het niet kunnen zeggen. Het zijn er te veel.
Mijn favoriete film? Être et avoir! Een prachtige, ontroerende documentaire van Nicolas Philibert over een Franse schoolmeester en zijn dertien leerlingen.
Mijn favoriete muziek? Op dit moment de muziek van Dolly Parton. Muziek die een beetje (boel ;)) fout is misschien, maar tegelijkertijd uitermate geschikt om luidkeels mee te zingen in de auto. Bovendien doet het me denken aan gezellige autoritten met mijn vader. Van Raalte naar Utrecht. En weer terug. Met onderweg een tussenstop bij het benzinestation voor een ijsco...

Ik heb dus favorieten. En er over mogen vertellen is hartstikke leuk. Maar ze toevoegen aan de 23 Dingen wiki vond ik eigenlijk maar niks. Want ja, ik trof in ‘onze wiki’ een veelvoud aan schrijfstijlen, afbeeldingsformaten, lettertypen, -kleuren en -groottes aan. Dat rommeltje maakte mij niet echt enthousiast voor het achterlaten van een bijdrage.
Toch heb ik het gedaan. Ik vulde het mooie woordenlijstje van Steenbreek aan met ‘lapzwans’. En aan de beschrijving van Biblimarie over Rambamboelie voegde ik mijn persoonlijke voorleeservaringen met dit prentenboek toe.

Ik werd met Ding 12 overigens weer eens fijntjes op mijn eigen eigenaardigheden gewezen. Want wanneer je zelfs bij het spelen in de zandbak van de 23 Dingen wiki de neiging krijgt alle tekst in eenzelfde opmaak te gieten, alle plaatjes te bewerken en alle spel- en typefouten te verbeteren, dan ben je toch wel een echte controlfreak. En da’s best confronterend… ;)

#11 Ontdek wiki's en hoe bibliotheken ze kunnen toepassen

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Mon, 21 Apr 2008 20:17:00 +0000

"Easy to use, but hard to describe..."
Dat is wat Lee LeFever ter intro op één van zijn befaamde filmpjes uit de Common Craft Show over wiki websites zegt. Toch vind ik de omschrijving van een wiki op www.23dingen.nl tamelijk helder: "Een wiki is een website waarop gebruikers samen kunnen werken aan een document of een website. Zij kunnen eenvoudig content toevoegen, bewerken en/of verwijderen."
En wanneer ik daar nog wat citaten uit de bekendste wiki website Wikipedia aan toevoeg, is voor mij helemaal duidelijk wat een wiki is:
- "De eerste implementatie van een wiki droeg de naam ‘WikiWikiWeb’ en werd ontworpen door de Amerikaan Ward Cunningham."
- "De term is afgeleid van het woord 'wiki wiki', dat uit het Hawaïaans komt en 'snel, vlug of beweeglijk' betekent."
- "In principe kan een wiki dienen voor alles waarvoor de gebruikers willen dat het dient. Het systeem leent zich uitstekend voor samenwerking met anderen. In toenemende mate wordt dit concept op het intranet van een organisatie ingezet om de kennisdeling te vergroten."

Voor intern gebruik lijkt een wiki me eerlijk gezegd voorlopig ook het meest geschikt. Als verzamelplaats bijvoorbeeld van allerlei 'best practices' uit het Overijsselse bibliotheeknetwerk. Of als bewaar- en ontwikkelplek voor alle ideeën die tijdens het 23 Dingentraject in Overijssel ontstaan (waarvoor Diriwout de lumineuze naam 'OBiDee' bedacht!). Maar we zouden een wiki misschien ook wel kunnen inzetten om gezamenlijk content te creëren voor de leeskringdocumentatiemappen van de unit LEeZ. Of om cursussen en trainingen voor te bereiden van de unit Scholing en Training.
Kortom: mogelijkheden te over!

Over het inzetten van een wiki voor extern gebruik heb ik wat meer twijfels. Ik weet dat bibliotheek Deventer een wiki aan de eigen internetsite heeft gelinkt. De wiki ziet er mooi en overzichtelijk uit, maar wat ik me wel afvraag: wordt de content nu daadwerkelijk door externe gebruikers toegevoegd en bewerkt (en misschien zelfs verwijderd), of zijn het 'gewoon' bibliotheekmedewerkers die de wiki vullen? En als dat laatste het geval is, wat is dan de meerwaarde/het doel van de wiki? Een stukje imagebuilding? Laten zien dat de bibliotheek – in de woorden van Deventer blogger Deve23Henk – heus wel modieus is?
Niet dat daar iets mis mee is hoor. Kirsten is en blijft gewoon nieuwsgierig… ;)

Rijkswidget

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Fri, 18 Apr 2008 15:46:00 +0000

Vandaag spotte ik bij Frankwatching de vernieuwde Rijkswidget: een computerprogrammaatje dat elke dag een ander meesterwerk uit de collectie van het Rijksmuseum op je beeldscherm tovert. De widget toont niet alleen het kunstwerk, maar geeft bovendien allerhande achtergrondinfo.
Wat mij betreft is dit een erg leuke widget, die we vast wel op een of andere manier voor onze bibliotheekcollecties kunnen bewerken. We zouden er bijvoorbeeld een widget van kunnen maken met de mooiste, leukste, grappigste en spannendste titels uit de jeugdcollectie (niet alleen te gebruiken op de jeugdpagina van onze eigen bibliotheekwebsites, maar ook door scholen op hún websites). Maar het zou ook zomaar een widget kunnen worden met steeds een ander item uit de Overijsselcollectie. Of uit de depotcollectie. Of uit welke andere collectie dan ook.

Als we Nazdrave nou nog eens lief aankijken, Essen2punt0. Wie weet maakt ie dan wel heel snel iets moois voor bijvoorbeeld de leeskringenblog(s)! ;)

#10 Social bookmarking en Del.icio.us

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sun, 13 Apr 2008 20:56:00 +0000

Wat een tegenvaller. Bij 'delicious' denk ik aan chocolade die smelt op mijn tong, aan verse aardbeien met slagroom of aan een koel glas rosé op een zonnig terras.
Maar wat krijg ik als ik opdracht 10 gedaan heb? Een saaie pagina met links naar internetsites! En het zijn allemaal internetsites, waarvan ik het adres zo langzamerhand wel uit m'n hoofd ken. Ik heb ze namelijk niet alleen in Del.icio.us geïmporteerd. Nee. Ze staan ook tussen mijn favorieten, ik heb ze al ooit in Google Reader (dan wel Netvibes) geïmporteerd, of ik bezoek ze domweg dagelijks.
Het adres van Del.icio.us zelf. Dát is pas lastig te onthouden. Wie heeft in hemelsnaam bedacht dat die puntjes erin moeten staan?! En waarom staan ze juist daar waar ze staan?
Nee. Vooralsnog ben ik niet zo enthousiast over dit onderdeel van Web 2.0. Maar wat niet is, kan komen.

En tuurlijk. Bovenstaande is behoorlijk gechargeerd en belicht slechts één aspect van Del.icio.us. Maar met een ontstoken kies en een kapotte autospiegel is Kirsten vandaag eens even lekker niet genuanceerd. Dat doen we bij het volgende ding wel weer... ;)

Memo voor mezelf

noreply@blogger.com (Kirsten kladdert) — Sat, 12 Apr 2008 19:28:00 +0000