Kitap-evi

Darbeye İlişkin Sorular

noreply@blogger.com (Sis) — Sun, 26 Nov 2017 23:35:00 +0000

Kahrolsun istibdat, yaşasın hürriyet! diyen bir gazeteci Ece Sevim Öztürk . Twitter sosyal medya hesabından bir flood başlattı bir süre önce. Çok dikkatle okunması gerekiyor, belki bundan on yıllarca sonra mahkeme salonlarında sorulacak soruları bugün büyük bir cesaretle sorabilen gazeteci gibi gazetecilerden biri.

İçeri alınır, twitter kapatılır, sosyal medya yasaklanır falan, burada da kalsın bu sorular, kaç kişi okur ve soruları sorarsa o kadar yararlı bence. Copy paste yapıyorum çünkü metini düzenlemek epey zahmetli olacak, aslını okurum diyenler ve emeğin hakkını teslim etmek için bu cesur gazeteci BURADA yazmış bunları.

NOT: Lütfen görsel hakkında soru sormayın ya da yorum yapmayın, BİLİYORUM 15 temmuzdan olmadığını.

15 Temmuz'a dair sorularıma cevap aramaktan da vazgeçmeyeceğim. Nokta. 00:19 - 21 Kas 2017 Bu flood AK trollerin pek hoşuna gitmeyecek. Çevirecekleri FETÖ edebiyatını boşa düşürmek için 2011'den bir tweet bırakayım önlerine :) [Malum o sıralar aynı menzile yürüyorlardı]Ece Sevim ÖZTÜRK ekledi, F TipiTip şakirtleriyle birlikte cemaat yurdunda, boş bakışlı, emre itaat eden robotlarını ABD'ye yerli ajan olarak yetiştiriyor. 1) Şimdi başlayalım. İfadeleri taradığımızda darbe girişiminin 11 Temmuz 2016 Pazartesi gününe dayanan bir geçmişi olduğunu görmek mümkün. 2) Albay Fırat Alakuş savcılık ifadesinde dedi ki: "12 Temmuz'da Kurmay Albay Ümit Bak beni makam odasına çağırarak çok gizli bir görev tevdi edeceğini; TSK komuta kademesine karşı bir eylem hazırlığı olduğunu, TSK içinde bir kısım PDY mensubunun işin içinde olduğunu söyledi(...) 3)(...) Bu maksatla Albay Bak benden Genelkurmay Bş ve 2. Bş'ı koruma amacımla güveneceğim kişilerden birlik oluşturmamı istedi. Ben de Albay Murat Korkmaz'ı ve Albay Halit Kazancı'yı görevlendirdim" 4) Burada bir tarih çelişmesi var bu arada. Çünkü Albay Murat Korkmaz'ın ifadesine baktığımda Fırat Albay'ın kendisini 11 Temmuz günü çağırarak koruma ve güvenlik tatbikatı için isim listesi vereceğini, mühimmat hazırlaması görevi verdiğini söylüyor. İfade uyumlu ama. 5) Neticede Albay Murat Korkmaz'a CB Muhafaza Alayı, Albay Halit Kazancı'ya da 4. Ana Jet Üssü toplanma yeri olarak kararlaştırılıyor ve görev tevdi ediliyor. (Albay Doğan Öztürk ile görüştüklerinde de bilgilerinin olduğu belirtiliyor) 6) Fırat Alakuş'un ifadesine çok dikkat etmenizi istiyorum şimdi: Zekai Aksakallı ile görüştüğümde "Haftasonu önemli olaylar olabilir, hazırlıklı olalım. Ayrıntıları ÖKK Har Eğ Şb Md Ümit Bak'tan alacaksın" dedi bana. Ümit Bak'a gittim, terör tehdidinden söz etti (...) 7) (...) PKK'nın Merasim sokaktaki bezeri bir saldırı gerçekleştireceğini, bizim Genelkurmay'ın güvenliğini sağlayacağımızı anlattı. BEN BU GÖREVİ BİZZAT ZEKAİ AKSAKALLI'DAN ALDIM. Genelkurmay'ın güvenliği için emir komuta zinciri içerisinde görevimi ifa ettim. 8) Ortada 11 Temmuz'dan beri dolaşan ve gizli kalması gereken bir KOH tatbikatı var. Emri alanlar Zekai Aksakallı'nın verdiğini söylüyorlar. İşin garip tarafı, aynı emrin Silopi'deki Tuğgeneral SEMİH TERZİ'ye de iletilmiş olması. 9) Askerlere sorduğumda bu tarz emirlerin gizlilik kaydından söz ettiler. "Bilmesi gereken prensibi" ile ilerlermiş iş. Herkes bilmesi gerektiği kadarını biliyor adından anlayacağınız üzere. Komutan emriyle görev hakkında konuşmak yasaklanıyor yani. 10) Albay Ümit Bak, Albay Alakuş'tan bu emir doğrultusunda astsubaylardan oluşan bir liste hazırlamasını istiyor. Alakuş da Korkmaz'ı çağırarak "BU EMİR BİZZAT AKSAKALLI'DAN" diyerek bir zarf veriyor. Zarfta isim listesi var, Korkmaz'dan tek tek irtibata geçmesini istiyor. 11) Albay Alakuş da Yarbay Halit Kazancı ile görüşüyor. KOH emrini ve zarfı iletiyor, ZEKAİ PAŞA'nın emri diyor. Harekat tarihi ise 15 TEMMUZ. 12) 11-12 Temmuz KOH hareketliliği ile geçiyor. 13 Temmuz'a geldiğimizde ise biz sivillere normal görünen ancak askeri teamüllere oldukça aykırı olan birkaç gelişme ile karşılaşıyoruz: Özel Kuvvetler İhtisas Kursu (OKİK) Kursiyerlerinin mezuniyet töreni. 13) Askeri teamüllere göre ÖKK mezuniyet törenleri Cuma yapılırmış. Alakuş'un odasında bir aradayken komutanlar ZEKAİ AKSAKALLI şu bilgiyi paylaşıyor: (çeşitli ifadeler doğruluyor) -CUMA YAPILACAK TÖRENİ YARINA ALDIK. AKAR VE GÜLER DE MİSAFİR GELECEK. HAZIRLIKLAR ONA GÖRE OLSUN. 14) Hem Cuma yapılacak töreni Perşembe'ye alıyor Aksakallı hem de Genelkurmay Başkanı katılıyor. Şimdiye kadar bu törenlere en yüksek katılım en fazla Genelkurmay 2. Başkanı düzeyinde olmuş. 15) 14 Temmuz Perşembe gününe geldiğimizde ise ÖKİK-4 mezuniyet törenini görüyoruz. Basit bir mezuniyet törenine katılım yıldızlar geçidi gibi: Genelkurmay Başkanı HULUSİ AKAR Genelkurmay 2. Başkanı YAŞAR GÜLER MİT Müsteşarı HAKAN FİDAN 16) İki toplantı görüyoruz o akşam: İlkine AKAR + GÜLER + FİDAN + AKSAKALLI katılıyor. İkincisi 20.30 ile 00.30 arasında sürüyor: AKAR ile FİDAN 4 SAAT BOYUNCA BAŞBAŞA GÖRÜŞÜYOR. (DARBEDEN 1 GÜN ÖNCE) 17) Akar ayrıldıktan sonra AKSAKALLI + FİDAN FNSS Savunma Sistemleri A.Ş. binasına doğru ilerleyen yolda bir saat baş başa yürüyorlar. (Astsubay Turgay Uslanmaz'ın ifadesinde ayrıntılar var) 18) 14 Temmuz'daki mezuniyet töreninde bir anormallik daha var. Halisdemir davasında konuşan P. Üstçavuş Mehmet Bilge'nin şöyle bir ifadesi olmuş: "O gün paraşüt atlayışı yapılacaktı ama hava şartları bahane edilerek iptal edildi. O gün Ankara'da hava gayet iyiydi. Neden?" 19) 14 Temmuz'da çok önemli bir gelişme daha var: EMASYA "Terörle mücadelede etkinlik" gerekçesiyle 6 YIL SONRA GERİ DÖNDÜRÜLDÜ. ERDOĞAN'ın imzasıyla ASKERE Vali'den izin almadan operasyon yetkisi verildi. (BAHSETTİĞİM KOH'la birlikte düşünün!) 20) 11 Temmuz'la ilgili çok önemli bir ifade daha var. Erdoğan'ı kaldığı otelden almaya giden Tuğgeneral Gökhan Şahin Sönmezateş ifadesinde şöyle söyledi: DARBEDEN 11 TEMMUZ'DA SEMİH TERZİ'NİN BİLGİ VERMESİ İLE HABERDAR OLDUM. 13 TEMMUZ'DA İSE GÖREVİ KABUL ETTİM. 21) Burada şöyle bir soru düşüyor aklıma: Semih Terzi'nin KOH tatbikatından haberdar olduğu doğru mu? Sönmezateş açıkça "darbeden Semih Terzi aracılığıyla haberdardım" dediğine göre, KOH PLANI ile DARBE PLANI aynı mı? 22) Şimdi 15 Temmuz'a gidelim. Penceremizi de Genelkurmay Karargahına çevirelim. Diğer önemli şehirleri ve karargahları da notlar halinde aktaracağım. 23) 13.30 - 14.00 suları: Genelkurmay İkinci Başkanı Yaşar Güler toplantı yapıyor. (Gündem terörle mücadele.) 24) Ve Binbaşı O.K. MİT'e gidip darbeyi ihbar ediyor. O gün Kara Havacılık Komutanlığından üç helikopterin havalanacağını ve bunlardan birinin Hakan Fidan'ı alacağını söylüyor. (Askerler tarafından kaçırılacağı istihbaratını alıp ilk iş Genelkurmay'a giden Fidan'daki de yürek :)) 25) Binbaşı O.K. 14.20'de MİT'te ve DARBE diye altını çiziyor ihbarının. Hulusi Akar ve MİT'in TBMM'ye gönderdiği yazıları hatırlarsanız "darbe ihbarı değildi" diyorlar. O.K.'nın Ağustos'taki ifade tutanağının da dosyaya eklenmediğini görüyoruz, MİT konuşmasını istemiyor, net. 26) 15.30 - O.K.'yı dinleyen MİT'çiler Hakan Fidan'a durumu bildiriyorlar. 16.20 - Fidan, Yaşar Güler'i arıyor, ihbarı paylaşıyor. Güler de Akar'a anlatıyor. 16.40 - Akar Fidan'ı arayıp detay soruyor. Fidan'da Güler'le görüşmesi için müsteşar yardımcılarından birini yolluyor. 27) 17.32 - Müsteşar Yardımcısı 2. Başkan Güler ile görüşüp 17.54'te binadan ayrılıyor. Güler hemen Akar'a görüşmeyi anlatıyor. Akar da Fidan'ı arayarak Karargah'a davet ediyor. 28) 18.10 - Fidan Genelkurmay Başkanlığına giriş yapıyor. Toplantıya Akar + Güler + Salih Zeki Çolak (KKK) katılıyor. Çatı davası iddianamesinda bu kısmı şöyle okuyoruz: AKAR ALINAN İHBARIN DAHA BÜYÜK BİR PLANIN PARÇASI OLABİLECEĞİ KANAATİNE ULAŞARAK ÇOLAK'I KHK'NA YOLLADI. 29) Hatta bunun üzerine Akar Etimesgut Zırhlı Birlikler Okulu'ndan tank+zırhlı araç çıkışını yasaklıyor. AKLI OLAN HERKESE SORUYORUM: Madem büyük planı gördü de neden düğündeki ABİDİN ÜNAL, BÜLENT BOSTANOĞLU ya da ZEKAİ AKSAKALLI'ya, GALİP MENDİ'ye haber verip emniyet sağlamadı? 30) Yine çatı iddianamesinin şöyle bir iddiası var: 20.09 - Fidan'ın Karargah'a geldiğini gören Korgeneral İLHAN TALU, Albay CEMİL TURHAN'a "Fidan binada, Çolak da KHK'na gitti" deyince 16 Temmuz 03:00 planlı faaliyet 15 Temmuz 20:30'a alındı. (İkisi de ifadelerinde reddetti) 31) Çatı iddianamesinden: 21.00 - Tümgeneral Mehmet Dişli, Akar'a darbeyi tebliğ etti, Akar reddetti. Dişli dışarıdaki ekibe komutana müdahale emrini verdi. Bunun üzerine eli plastik kelepçe ile bağlandı, ağzı bantlandı. Akar kelepçe çözülsün isteyince Dişli'nin emriyle çözüldü. 32) İddianamede Akar'ın emir subayı Levent Türkan'ın tabanca ile Akar'ı tehdit ettiği belirtiliyor. Bu arada Mehmet Dişli ifadesinde kendisinin de mağdur olduğunu ve Akar'ı eterne etmek isteyenlere karşı çıktığını ve onunla gözaltına alınarak Akıncı Üssü'ne götürüldüğünü söyledi. 33) Bu arada Zeki Çolak'ı unutmayalım. 19.12'de Hava Kuvvetleri Harekat Merkezi'ne ulaşan Çolak, Akar'a "Burada bir olağanüstülük yok" diye telefonla bilgi vermiş. Ancak 21.08'de KHK'dan çıkış yapıp 21.45'te Karargah'a girer girmez derdest ediliyor. (Garip geldi bana) 34) 21.20'de Albay Alakuş ve timi Genelkurmay Karargahına ulaşıyor. (Başta anlattığım KOH emri de aklınızda olsun) İşte ne yaşanıyorsa burada yaşanıyor. Tam iki dakika sonra aralarında Yaşar Güler'in emir subayı Binbaşı Mehmet Akkurt'un da olduğu askerler Güler'i derdest ediyor. 35) 21.30 - Askerler Güler'i araçla dışarı çıkarmaya çalışıyorlar. Ancak hesapta olmayan bir direniş çıkıyor karşılarına. Muhafız Tabur Komutanı Yarbay Osman Tolga Kılınçarslan darbeci askerlerin önüne çıkıyor. 36) Yaşar Güler'in emir subayı Binbaşı Akkurt, Yarbay Kılınçarslan'a 3 el ateş ediyor ve onu yaralıyor. O sırada Nizamiye Takviye Nöb Subayı Üst Muhammet Reşit Budak da Binbaşı Akkurt'a ateş ederek Akkurt'u öldürüyor. Bunun üstüne Yaşar Güler'i 21.33'te ambulansla içeri alıyorlar 37) Bu arada bu çatışmalarla ilgili kaç askerin öldüğüne ilişkin sağlıklı bir veri olduğunu sanmıyorum. Çünkü hemen size üç ayrı veri paylaşayım: İDDİANAME: 23 ASKER ÖLDÜ ÜMİT DÜNDAR: 104 ASKER ÖLDÜ BİNALİ YILDIRIM: 36 ASKER ÖLDÜ 38) Saat 21:30 sularına geliyor. Nedense pek haberi yapılmamış bir isim çıkıyor karşımıza. Yine iddianameye göre o isim: Genelkurmay Cari Harekat Merkezi Amiri Kurmay Albay OSMAN KARDAL. Silahlı Kuvvetler Komuta Harekat Merkezi (SKKHM)'ye el koyuyor. 39) Aynı anlarda Kurmay Albay Cemil Turhan Özel kuvvetler personeliyle muharebe merkezine geliyor. TSK'daki iç yazışma sistemi (e-evrak gibi) olan MEDAS darbeciler tarafından ele geçirilip ilk mesaj gönderiliyor. 40) SKKHM Amiri sıfatıyla Albay Kardal ve İcra Subayı sıfatıyla Binbaşı Erhan Metin tarafından imzalanan "HAZIRLIK İKAZI VE BİRLİK İNTİKALİ" konulu mesaj "MAGG5101" adresine gönderiliyor. 41) Bu mesaja ilişkin ifadelere baktığımda şunları gördüm: Cemil Turhan savcılıkta "Bu emirleri içeren CD'leri Güler'in emir subayı Binbaşı Akkurt saat 20.00'da getirdi, Güler'in emri olduğunu söyleyince 2.30'da birliklere geçildi" demiş. 42) Osman Kardal ise reddetmiş: İfadesinde şöyle söylemiş: "Harekat merkezinden çekilen emir yok. SKKHM dışından, başka bilgisayardan benim adıma çekildi o emirler, bana da kumpas kuruldu" demiş. 43) Bu mesaj konusunda askerlerden, askeri öğrencilerden vs. destek istiyorum. Birkaç kişiye sordum ama net olarak ikna olmadım. Arif Çetin de "kafama göre isim değiştirdim, mesaj gönderdim" filan diyordu, bi bakın bu mevzuyaEce Sevim ÖZTÜRK ekledi, Tüm karargahlara sahte isimle mesaj göndermiş Arif Çetin. Sıkı yönetim ilanı gibi 3 gizli mesaj da bu yöntemle çekilmiş karargahlara. 44) İddianame, 21.37'de "ZIRHLI MUHAREBE ARACI İNTİKALİ" konulu mesajın gönderildiğini söylüyor. Karargaha dönersek, birkaç dakika sonra Çolak, Uyar ve emir subayları dönüp derdest ediliyorlar. 45) Özel kuvvetlere bağlı askerler komutanları derdest ettiğinde de direnişle karşılaşıyorlar tabii. KKK Koruma Yüzbaşı Burak Akın ile koruma ekibinden Başçavuş Bülent Aydın müdahale etmeye çalışıyor. Açılan ateşle yaralanıp hastaneye kaldırılıyor ancak Aydın hayatını kaybediyor. 46) Ve o mesaj Genelkurmay ve komutanlıklara çekiliyor: Mesajın konusu: ATAMA İmzalayanlar: Personel Plan ve Yönetim Daire Başkanı sıfatıyla MEHMET PARTİGÖÇ, General Amiral Şube Müdürü sıfatıyla CEMİL TURHAN 47) Çatı iddianamesinden 22.04'te Ankara Garnizon Komutanı Korgeneral Metin Gürak'ın derdest edildiğini, Akıncı üssü iddianamesinden 22.17'de Çolak, Uyar ve Ertuğrul Gazi Özkürkçü'nün bir helikoptere konularak Akıncı Üssü'ne götürüldüğünü görüyoruz. 48) Ve saatler hızla akmaya başlıyor: 22.21: Sıkıyönetim Direktifi 23.02: Binali Yıldırım NTV'de "kalkışma" diyor 23.04: Akar+Dişli Akıncı Üssü'ne götürülüyor 23.37: Güler Akıncı Üssü'ne götürülüyor 23.50: TRT'de darbe bildirisi okutuluyor 00.24: Erdoğan'ın sokak çağrısı 00.52: 28. Mekanize'nin tankları Genelkurmay'a giriyor 02.21: Siviller karargaha girmeye başlıyor 02.29: 161 kursiyer, 7 sorti halinde helikopterle Genelkurmay kışlasına indiriliyor 05.30: Karargahtaki sekiz kameranın kayıtları devre dışı bırakılıyor 50) O gece Genelkurmay'da pek çok sivil asker kurşunu ile ölüyor. Yine sayısı belirsiz asker de asker kurşunuyla ölüyor. Sonrası sabaha karşı teslim olmaya doğru gidiyor zaten. Şimdi karargahta ne oldu ne bitti anladık, biraz soru soralım. 51) Askerlerin karargaha yola çıkmaları ile Hakan Fidan'ın karargahtan ayrılması arasında 1 dakika fark var. ÖKK timi madem darbe amacıyla genelkurmaya geliyordu, madem Fidan'ın da orada olduğunu biliyorlardı (iddianame biliyorlardı diyor) neden Fidan oradayken gelmediler? 52) Kara Havacılık Komutanlığı iddianamesini okursanız göreceksiniz, daha saat 19.58'de güvenlik kameraları görüntüleri üzerinden yapılan inceleme ile hazırlığı açıkça tespit etmişler. Ancak KKK Çolak, Akar'a "olağanüstü durum yok" diyor. Nasıl bu hazırlığı fark etmez? 53) Kara Havacılık Komutanlığı iddianamesi diyor ki: Kardeşim, buradan kalkan helikopterlerle Saray'ın, Genelkurmay'ın etrafına, Emniyet'e, MİT'e, Gölbaşı'na, TRT'ye, TÜRKSAT'a saldırılar düzenlendi. Hem de Salih Zeki Çolak ayrıldıktan hemen sonra! Neden hesap sorulmadı dersiniz? 54) Öyle ya, nasıl bu hazırlıkları görmezsin? Görüp de rapor mu etmedin? KHK Karargahı istikametinden gelip pistten geçerek KHO Bakım Komutanlığı hangarı ve CH-47 helikopteri koruma hangarı gölgesine gitmişsin, hazırlıklar ortada. Neden kimse sormadı bunu daha önce? 55) Sıkıyönetim direktiflerini geçen Albay Cemil Turhan, bu direktif Yaşar Güler'in emriydi, emir subayı getirdi diyor. Ancak emir subayı olan yaver öldürüldü, üzerine konuşamayacak. Neden Yaşar Güler'e kimse bu emirlerden haberiniz var mıydı, siz mi gönderdiniz diye sormaz? 56) Bu ifade çok önemli. Mealen hülasaya çalışacağım: "15 Temmuz YAŞ toplantı provasının yapıldığı sırada Güler'in emir subayı Akkurt 20.00 sularında bana bir CD getirdi. Güler'in emri olduğunu ve 5 adet msj ile sıkıyönetim direktiflerinin olduğu bu msjları göndermemi istedi" 57) Devamında da şöyle ekliyor Albay Turhan: "Saat 20.30 sıralarında bu mesajları gönderdim. Akabinde sıkıyönetim direktiflerinin benim alanımda olmadığını Akkurt'a bildirdim. Bunun komutan emri olduğunu, çekmesi gerektiğini söyledim." 58) Bakınız, iddianame sıkıyönetim direktiflerinin 21.30'da gönderilmeye başlandığını söylüyor. Ancak direktifi bizzat çeken Albay Turhan, "20.30 sıralarında gönderdim" diyor. Savcı neye dayanarak bir saat ileriyi vermiş, bilmiyorum. 59) Kardeşim, ortada şöyle bir ifade var. Direktifi çeken albay "Güler Paşa'nın yaveri emri getirdi, Paşa'nın emri dedi" diyor. Eğer Yaşar Güler bu CD'yi hazırlayıp yaverine verdiyse bunu bir Yaşar Paşa bilir bir de yaveri. YAVERİ O GECE ORADA ÖLEN TEK DARBECİ. 60) Ben sayısız insanın öldüğü o talihsiz gecenin etkilerini bugün bile hisseden, OHAL ile yönetilen bir vatandaş olarak, devletin savcısından şunu beklerim, hakkım. Yaverin ölümünde soru işaretlerini soruştursun, Paşa'ya da gerekli soruları sorsun. Ama NAMÜMKÜN. 61) Direktif dediysek Mehmet Partigöç'ün de ifadesine göz atalım hemen. Mahkemede dedi ki: "Ben asla hiçbir şeye imza atmadım. Turhan Albay şube müdürümdür, bunları bana gösterdiğini söylerse suçumu kabul edeceğim." 62) Şimdi Jandarma Genel Komutanımız olarak atanan Arif Çetin bile Meclis'e verdiği ifadesinde "Ben komutan adına mesaj gönderdim, başlığını değiştirdim öbür komutan adına da gönderdim, darbecilerle mücadele ettim" diyor. Partigöç adına da imzalanmış olabilir mi? Öyleyse niye? 63) Partigöç ile ilgili hiç farklı düşünmemizi istemiyor ana akım sanki. Bana hep öyle geldiği için biraz fazla sorguladım. Çatı davası iddianamesinden Partigöç ile ilgili iki ayrı ifadeden söz etmek istiyorum size. 64) Ankara İl Trafik Denetleme Şube Müdürlüğünde görevli polis memuru Ufuk Çiçek tanık olarak savcılıkta şöyle diyor: "Mehmet Partigöç yanımıza geldi, 'Dışarıdan komutana bir saldırı olacak, ona göre tedbirinizi alın' dedi." 65) Yine iddianameden: Ankara İl Devlet Büyüklerini Koruma Müdürlüğünde polis memuru Ahmet Topacık da şunu demiş: "Tahminen 21.05 ya da 21.10 sularında yanımına Tuğgeneral Mehmet Partigöç geldi, ismini sonradan öğrendim. Genelkurmay Başkanlığına saldırı olabileceğini söyledi" 66) İki ayrı polis memurunun bu ifadesine rastladık bakın. Özel Kuvvetlerin karargaha girmesinden önceki saatte gidip saldırı olabileceğini söylemiş koruma asker ve polislerine, ifadelere göre. Darbeci general niye kendi planını bozacak ihbarda bulunsun? Garip değil mi? 67) Buraya kadar Genelkurmay Karargahında yaşananlara göz attık. Şimdi de 15 Temmuz'un en hareketli ve en karanlık noktalarından birine göz atalım: AKINCI ÜSSÜ. 68) 15'i gecesi ve 16'sı ilk saatlerinde Akıncı Üssünden kalkan uçaklarla: Meclis, TÜRKSAT, Külliye yanındaki kavşak (15 ölü), Ank İl Emniyet (2 ölü), Gölbaşı Özel Harekat (44 ölü), Emniyet Hav. Daire (7 ölü) bombalandı. MİT binası tarandı, Akıncı nizamiyede 9 sivil öldürüldü. 69) Akıncı Üssü iddianamesi verileri bize diyor ki: 77 ölüm, 222 yaralama var. Üste darbeye katılan asker sayısı: 481. Rütbeleri: Orgeneral (1) Tümgeneral (6) Tuğgeneral (18) Albay (22) Yarbay (26) Binbaşı (33) Yüzbaşı (56) Üsteğmen (62) Teğmen (115) Astsubay (131) Uzm Çav (1) 70) Akıncı Üssüne darbe girişiminin merkez üssü demek mümkün. Rehin alınan Cumhurb. Genel Sekreteri Fahri Kasırga ile Hulusi Akar, Yaşar Güler, Abidin Ünal, Salih Zeki Çolak, Galip Mendi, Kamil Başoğlu gibi 22 üst düzey generalin "rehin tutulduğu" belirtiliyor yine iddianamede. 71) Genel hattı görebilmek için hızlıca ifadelere göz atalım. Akıncı Üs Komutanı Hakan Evrim: "Üsse gelen darbeci komandolar tarafından silahla tehdit edildim. Darbeye katılmadım. Komandoların direktifleri doğrultusunda bazı emirler verdim." 72) Akıncı Üssü'nün Harekat Komutanı Albay Ahmet Özçetin'in savaş uçaklarına talimat verdiği, 141. Filo Kom. Yarbay Hakan Karakuş'un (Akın Paşa'nın damadı) uçuş ve silahları koordine ettiği, 143'ün başında da Binbaşı Mustafa Azimetli'nin olduğu iddianamede yer almış. 73) İddianamenin 4584. sayfasında Yarbay Nihat Altunop'un darbeye karşı çıkıp, MİT'te Daire Bş yapmış olan arkadaşına ihbar ettiği belirtiliyor. Yarbay diyor ki: "Albay Ahmet Özçetin üsten kalkan uçakların sevk ve idaresini yaptı. Komutanların üsse getirilmesini organize etti." 74) Darbe günü görevlendirilen pilotlar Akıncı üssüne çağrılarak 141. Filo'da toplantı yapılıyor. Akın Paşa'nın damadı Yarbay Karakuş toplantıda "Terörle mücadele harekatı yapılacak, görev gizlidir ve dışarıya bilgi sızmamalı" diyor. 75) Kurmay Albay Fırat Alakuş, (kendi ifadesiyle de iddianamedeki saatleri doğruladığını anlıyoruz) 33 ÖKK personelini Akıncı Üssünde toplayıp, 21.20'de karargaha götürüyor. Ben Albay Fırat'ın ifadelerine biraz göz atalım istiyorum. 76) Albay Fırat, aldıkları KOH emri gerekçesiyle Karargaha geldiklerini ve Akar ile Güler'in güvenliğini sağlamayı amaçladıklarını söylüyor. Sonradan darbe girişimini anladığını ve geri adım atmadığını belirtiyor özetle. 77) İzmir iddianamesinde de olduğu üzere "Şapka ve Kurşun" isimli iki gizli tanık var ve bu tanıklar Adil Öksüz bir villada darbeyi planladığı toplantılar yaptı filan diyor, ancak sadece gizli tanık ifadeleri. (Bu ifadeleri destekleyen bir şey çıkmadı bu arada.) 78) Fırat Albay bu bahsettiğim gizli tanıklardan ŞAPKA'ya işaret ediyor. Kendisini tanıdığını, aralarında husumet bulunduğunu, kendi yaptığı işi sanki o yapmış gibi üstlendiği ortaya çıktığında rezil olduğu için kendisine iftira attığını filan söylüyor duruşmada Albay. 79) Alakuş uzun süre darbe emrinin Akar'dan geldiğini düşündüğünü söylüyor. Sivil halka ateş açmadıklarını, yalnızca verilen emirleri yerine getirdiğini belirtiyor. Mahkeme Başkanı "Fethullah Gülen bu işin neresinde" diye sorunca gülerek, "Valla orada değildi o akşam" diyor. 80) Akıncı Üssü'nü toparlarsak o gece boyunca Hava, Kara, Deniz Kuv Kom'dan, Jandarma Gn Kom'dan, ÖKK'den, İnsani Yardım Tug'dan, MEBS Kom'dan, Konya MAK timinden, İstanbul SAT Kom'dan askeri personel takviyesi yapılıyor, Diyarbakır, Kayseri, Adana'dan F16 destekleri veriliyor. 81) Saat 23.00, yer Akıncı Üssü. Hulusi Akar ve Mehmet Dişli helikopter ile üsse indiriliyor. 4 ÖKK personeli de helikopterde ve Uğur Kaplan ile Halil Gül aracı uçuruyor. 82) Akıncı Üssü iddianamesinden Mehmet Dişli'nin ifadesini aktarıyorum: "Hulusi Akar gelişmeleri televizyondan izliyordu. Sinirliydi. Tuğamiral Ömer Faruk Harmancık ile Tuğgeneral Hakan Evrim ile tanımadığım bir albay odaya girdi. Akar "Ne oluyor" deyince, (...) 83) (...) Harmancık bildirinin okunduğunu söyleyip eliyle ikinci bildiriyi işaret etti ve Akar'dan okumasını istedi. Akar'a "Siz okursanız halk yatışacaktır" dedi. Akar da "Siz deli misiniz, bu devirde böyle şey olur mu?" dedi, talebi reddetti." 84) Ve Akın Paşa. Kızı üsteki lojmanda kalıyor, "evde torun seviyordum" dediği kısıma geldik. Abidin Ünal'ın telefonla bahsetmesi ile haberdar olduğunu söyleyip üsse geliyor ve Çiğli 2. Ana Jet Üssünde Kubilay Selçuk, Harmancık, Hakan Evrim ve Mehmet Dişli'yi bir arada buluyor. 85) Akın Öztürk: "İçeride silahlı herhangi birisi yoktu. Ben Akar'ın yanına oturduktan sonra 'Komutanım, ne oluyor, bu nedir?' dedim. O da bana Selçuk, Dişli, Harmancık ve Evrim'i göstererek 'Bunlar darbe yapmışlar, beni de buraya getirdiler.' dedi. 86) Akar'ın rahat bir şekilde televizyonun karşısında oturduğunu, odada silahlı kimsenin bulunmadığını ve ismi geçen askerlerin de odada olduğunu, Akar'ın "bunlara söyle de bu işten vazgeçsinler" dediğini... Oldukça garip değil mi? Akın Paşa'nın anlatacak çok şeyi var bence. 87) Sonra Akın Paşa özetle diyor ki: Önce Yaşar Paşa'nın elini ayağını çözdüm, sonra Abidin Ünal'ı buldum, ELİ KOLU BAĞLI DEĞİLDİ, OTURUYORDU, Yaşar Güler'i de aldık 10 15 rehine paşayı kurtardık. Ancak o sıra haberlerde kendimi 1 numara görünce çok şaşırdım. 88) Yaşar Paşa teyitlemiyor. Bu da Güler'in ifadeden: "Birden kapının açıldığını ve Öztürk'ün sesini duydum. "Yav Yaşar, sen burada ne geziyorsun? Senin burada olduğundan hiç haberim yok." dedi. Kurtulunca yan odada Akar'ı tuttuklarını öğrendim. Öztürk'ün bilmemesi mümkün değil." 89) Akın Öztürk'ün konut astsubayı İsmail Keskin de komutanı için askeri üniforma aradığı sırada Yaşar Güler'in bir odada rehin tutulduğunu fark ettiğini söylüyor. Savcıya verdiği ifadede şunu söylüyor: "Akar "Oğlum sabah oldu, beni BB ve CB ile görüştürün, bu işi bitirin dedi. 90) (...) Ekip çıkarken karacı tümgeneral hiyerarşide olduğu üzere "emredersiniz komutanım" dedi. Biz Can Kaya ile konuşurken harekat odasındaki Güler'e benzediğini ve elinin bağlı olduğunu söyledim. "2.nin elleri bağlı, 1. başkan burada" diyerek manalı manalı birbirimize baktık" 91) Yaşar Güler: "Odada yalnız kaldım. Konuttaki görevli şahsa 'oğlum hanımefendiye iyi olduğumu söyle ve ÖKK Komutanı Zekai Paşa'yı ara' dedim, telefonda okuduğum '4210 noyu aramasını söyle' dedim. Bir süre sonra Zekai aradı, "Ne yapıyorsunuz, gelip bizi kurtarsanıza" dedim. 92) Yaşar Güler burada odada yalnızken neden dışarı çıkmıyor dersiniz? Akın Paşa "dışarıda silahlı adamlar var" dediği için çıkmadığını söylemiş. Öyle bir tutukluluk ki Zekai Paşa ile görüşüyor ve darbeci olmadığına emin, azarlıyor kurtarın bizi yahu diye. 93) Biraz Abidin Ünal'a çevirelim kafalarımızı. Moda'daki düğünde derdest edilip Akıncı üssüne getirildi, ancak kelepçelenmedi. Abidin Ünal, Akın Öztürk'ten Akıncı Üssüne bakmasını istiyor, ancak kendisi tutuklanıyor, Öztürk tutuklanmıyor. 94) Hava sahasını uçuşlara yasakladığını söyleyen Akar, Abidin Ünal'a bunu neden söylemiyor? Erdoğan enişteden, Abidin Ünal eşinden öğrenmiş darbeyi. Yine Öztürk için "pozisyonundan emin değilim" diyen Akar'a karşı TSK'dan resmi açıklama yapılıp Öztürk için "arabulucu" deniliyor. 96) Bu arada Abdülkadir Selvi'ye konuştu geçen ay Abidin Ünal ve şöyle söyledi: “Meclis’te 15 Temmuz’u araştıran komisyon beni de davet eder diye bekledim. Ama ne hikmetse beni çağırmadılar.” Neden çağırılmadı acaba? 97) Abidin Ünal ile ilgili ilginç bir durum daha var. O gece köprü gibi kritik yerlere "tatbikat var" yalanı ile getirildikleri verilen her ifade ile doğrulanan Yalova'daki HHO öğrencilerini planda yokken ziyaret ediyor Ünal. 98) Bunu pek çok harbiyeli gençten dinledim. Yine de ifadeden örnek vereyim. HHO öğrencisi Ahmet Hamdi Göçer, Silivri'deki duruşmada şöyle söyledi: "O gün için birlik içinde tek olağan dışı durumun Hava Kuvvetleri Komutanı Abidin Ünal'ın denetime gelmesiydi." 99) Öztürk'ün konut astsubayı Keskin anlatıyor, Akın Paşa telefonda "Abidin, sen hala ne arıyorsun düğünde, gelsene" diyor. Düğünün sahibi bile Mehmet Şanver yahu, Eskişehir Muharip Hava Kuvvetleri Komutanı! Hava trafiği başlamadan müdahale edebilecekken düğünde kalıyor. 100) İlk ifadesinde 21.30'da eşinin araması ile darbeyi öğrendiğini söyleyen Abidin Ünal, 13 gün sonra ek ifade veriyor ve bu kez de 19.06'da Hava Harekat Merkezi'nden gelen telefonla öğrendiğini belirliyor. "20.00'da Akar'a ulaşmaya çalıştım, olmadı, bana dönen de yoktu" diyor. 101) İkinci ifadesi askeri teamüllere uygun ama ortada birbirinden farklı iki ayrı ifade var. Peki neden ilk önce eşinden öğrendiğini söyleme gereği duydu Abidin Ünal? Gizlemek istediği bir husus mu vardı acaba? 102) Sonuçta neredeyse tüm üs komutanları düğünde yani, masa yıldızdan görünmüyor. Sonuçta uçuş yasağı tüm üs komutanlarına ulaştı demektir bu, Abidin Ünal'dan mı gizleyecekler? E düğüne 19.30'da katıldım dedi, 19.06'da öğrendiyse düğüne katılım saati de doğru değil o halde. 103) Uçuş yasağı olmuş, bizzat Hulusi Akar olağanüstü durumla ilgili HKMK üzerinden yasağı geçmiş, baya teyakkuz durumunda olup askeri refleks vermek gerekir değil mi? Abidin Ünal düğüne gitmeden bunu öğrendiyse, hangi rahatlıkla karargaha değil de düğüne gitti? 104) Tamam, eşinden öğrenmedin, HKK'sın, 19.06'da uçuş yasağını öğrendin. Peki Hulusi Akar'a "Komutanım bu yasağı neden koydun" diye sormak için niye 1 saat geçmesini bekledin? Henüz Fidan-Akar görüşmesi var o sıra, hiçbir darbeci harekete geçmemiş. Kim seni durduracak? 105) Hadi hep birlikte düşünelim. Biz Hava Kuvvetleri Komutanıyız. Tüm ülke genelinde uçuş yasağı verilmiş. Düğündeyiz, dans müzik filan. Özgün şarkı söyleyecek az sonra :) Bir saat geçmiş Akar'ı aramışız, ulaşamamışız. Ankara'ya gitmiyoruz. Bekliyoruz öyle, derdest ediliyoruz. Daha fazla 106) Düğün sahibi Krg Mehmet Şanver emekli olunca Yenişafak'a röportaj verip şöyle diyor: "Düğün 19.00 gibi başladı ama bizim, en azından benim 21-21.30 sularına kadar ön istihbaratım yoktu. Havacı komutanlar 21.30 gibi öğrendik" Ünal 19.06'da öğrendiyse Şanver'e niye söylemiyor? 107) Öyle ya, Eskişehir kritik. Burada tüm muharip unsurları kontrol edebilen, Şanver'in komutanı olduğu Muharip Hava Kuvveti Karargahı ve harekat merkezi var. Ankara'daki karargah ve harekat merkezi darbecilerdeydi, darbenin karşısındaysan Eskişehir'i niye devreye sokmuyorsun? 108) Şanver'in düğün telaşı denir mi bilmem, diğer komutanların da o saate kadar haberdar olmamasını hayatın olağan akışına aykırı bulmak mümkün ama kesin olan Ünal'ın zamanında bilgi vermeyişi. Görevi ihmal mi denir, başka bir şey mi bilmem. 109) Bence burada en büyük sıkıntı Sayın Akar'da. Genelkurmay Başkanı darbenin istihbaratını almış, MİT müsteşarıyla görüşmüş, uçuş yasağı emrini vermiş, HKK'nı Ankara'ya çağırmıyor. Çünkü HKK'ndan Gnk'a aktarılan bilgilerde (raporda) darbeyi ima eden hiçbir şey yoktu deniyor. 110) Uçuşlarla ilgili bir diğer merak ettiğim husussa şöyle... CB Erdoğan, gün boyunca 104 sorti uçuşunun gerçekleştiğini, darbecilerinse gece boyunca uçurduğu uçak sayısının 31 olduğunu söyledi. Hava Kuvvetleri envanterine göre TSK bünyesinde 240 F16 mevcut. Niye 31 uçak uçtu? 111) Abidin Ünal, ifadesinde gece boyunca Özel Kuvvetler'in Diyarbakır'daki uçak taleplerinin karşılanmadığını söyledi. Peki ÖKK 1. Tugay Komutanı Tuğgeneral Semih Terzi'yi Ankara'ya getiren uçak nasıl havalandı? SEMİH TERZİ'YE İZNİ KİM VERDİ, EMRİ KİM VERDİ? Daha fazla 112) Akıncı 4. Ana Jet Üssü Komutanı Tuğgeneral Hakan Evrim duruşma salonunda yaptığı savunmasında üste yaşananları kendi penceresinden anlattı ve darbe girişimini mantık dışı bulduğunu söyledi. 113) Hakan Evrim'in savunmasından notlar paylaşmak istiyorum: "Tüm meslek hayatım boyunca kazandığım deneyimlere dayanarak söylüyorum, bu darbe girişimi son derece amatörce planlanmış, mantık dışı, TSK teamüllerine aykırı bir garabetler manzumesidir." 114) Hakan Evrim, MİT'in darbeden 14.20'de haberdar olduğunu ve Genelkurmay'a 17.00 sularında haber verdiğine dikkat çekiyor: "Askeri personelin birliklerden çıkmamasını emretmek gibi basit bir önlem alınmıyor ve darbe girişimi önlenmiyor. Pek çok yurttaşımız ölüyor, yaralanıyor 115) Evrim, savunmasında darbenin hükümet tarafından önceden bilindiğini iddia etti: Gece kamyonlar nizamiye önünde askeri düzende tank geçişini önleyecek şekilde yer aldı. Ertesi gün HSYK FETÖ'cü hakim savcıları görüşmek için olağanüstü toplandı. Hazırlık olmadan bu reaksiyon? 116) (...) Ankara Esenboğa Havalimanı'nın kontrol altına alınmadığı, İstanbul Havalimanının kontrol altına alınmaya çalışılması anlamsızdır. Tek yönlü köprüyü kapatmak, darbeye bu saatte başlamak.. Bu TSK'nın planlayacağı bir darbe değildir, başarısız olmak üzere planlanmıştır." 117) Hakan Evrim bir de Moda'daki düğünle ilgili bir soru soruyor: -Düğündeki komutanların yarısı hem darbeden hem FETÖ'den tutuklu. Madem bunlar FETÖ'cü ve FETÖ darbesi yapılıyor, örgüt neden üst komutanlarını düğüne yollamış? 118) Hakan Evrim'in savunmasından haberlere çok da yansımayan ayrıntıları geçmeye çalışıyorum, çünkü Akar, Evrim'in kendisine "Sizi Gülen'le görüştürebiliriz" dediğini söylemiş ve bu da bu darbeye Gülen cemaati tarafından kalkışıldığı söylemini beraberinde getirmişti. 119) Hakan Evrim savunmasında Hulusi Akar'ın bu söylemini reddetti. Kendisine STK, kanaat önderlerinden biriyle görüşmek isterseniz görüştürebilirler dediğini söylediğini, Gülen ile asla irtibatı olmadığını savundu. 120) Bu da Mustafa Barış Avıalan'ın savunmasından: "17/25 Aralık'tan 1.5 yıl sonra Necdet Özel tarafından Cumhurbaşkanı'na arz edilen listenin 1. sırasındaydım. Erdoğan benim alay komutanı olmamı istemiş. Yedi sülalem araştırılmadan atanacağımı düşünüyor musunuz? Ne FETÖ'sü?" 121) Ben ifadelere baktıkça şunu görüyorum. Her askeri FETÖ üyesi olmakla suçlamak gibi bir durum var. Oysa Gülen cemaatiyle hiçbir alakası olmadığı belli olan çok net isimler var mesela. Üstelik yargılama bitmeden ne darbeci olduğu kesin ne FETÖ üyesi. Medya öyle değil ama. 122) Manisa'da 15'i gecesi neler yaşandığını ayrıca anlatacağım zaten size ama mesela Murat Albay'ın Gülenci olduğunu kim iddia edebilir? Savcı Osman Şanal'a karşı karargahı savunmuş, hala Ergenekon'dan yargılanıyor adam. FETÖ'cü diyemeyecekleri için iddianamesi bile yok hala. 123) Ben 15 Temmuz'u, icra edenleri, kandırılanları ve kurgulayanları anlamak, gerçeği öğrenmek istiyorum. O yüzden her ifadeye şüpheyle yaklaşmak durumundayım. Darbeyi eniştesinden haber aldığını söyleyen Cumhurbaşkanı'nın o geceki söylemini politik kabul ederim, delil değil. 124) Özellikle cemaat-AKP işbirliği döneminde kumpas davalarla mağdur edilen bazı isimler bugün iktidardan da aldıkları güçle hoşlarına gitmeyen her söylemi terör faaliyeti çerçevesinde değerlendiriliyor. Ciddiye almayın, her konuda delil görmek isteyin, hep şüpheci olun.

Helva

noreply@blogger.com (Sis) — Thu, 30 Mar 2017 00:38:00 +0000

Hep yeriz, çok da severiz değil mi un helvasını? Hep annem yapardı, oğlum helva istiyorum derse anneannene söyleyeyim de ilk gittiğimizde yapsın derdim. İrmik helvası da aynıydı gerçi, Kağan hala anneannesinin helvasının üstüne beğenmez hiç bir irmik helvasını.

Bir kaç öylesine deneme dışında un helvasını ilk ciddi olarak annemin 7 mevlüdünde gördüm. Yaşdaşı ve hala yaşayan teyzelerimiz mutfakta aa bakır tencere olmalı, yok tereyağsız yapılmaz, nerede bakayım çam fıstıkları diye çemkirirken ben balkonda rakımı yudumlamaya çalışıyordum.

Din inancım yoktur, allah ise benim için hep sorgulanan bir kavramdır; haliyle dini ritüeller de sorgulanır. O akşam helvayı sırayla karıştırmayı, o karıştırmanın bir aşamaya kadar kol kuvveti gerektirdiğini, her karıştıranın o sırada dua okuması gerektiğini falan öğrendim.

Helvanın tat süperdi ama Günver teyze.

Bu gece annemin ölümünün 2 yıl 25 gün sonrası. Neler olmadı ki; mesela peder bey birinci yıl mevlüdünün ertesi günü beni arayıp ( sanki evvelki akşam birlikte değilmişiz gibi) bir hanım arkadaşım olsa ne dersin diye sordu. Sonra ne diyeceğimi umursamadı,hatta kim ne derse desin umursamayıp kadıncağızın biriyle evlendi. 10 kasımda evlendi, 10 şubatta evinden kovdu. Kadının çektiği eziyete mi, adını bile bilmeme gerek olmayan kadına annemle aynı şeyleri yaşadıkları için üzülmeme sebep olmasına mı, yoksa m..na koduumun adamı diye benden daha çok ablama yaşattıklarına mı sinirlensem bilemedim o süreçte.

Neyse helva diyorduk.

Boktan geçen günlerin sonunda çok çok boktan geçen günün gecesinde birden hadi helva yapayım dedim. Un helvası. Ve sanırım anladım.

Neden o helvayı herkes karıştırıyor, çünkü herkesin dökmesi gereken bir iç acısı var,hem karıştırıp hem ağlıyorsunuz. O karıştırırken dua okuma kısmını bilemiciim ama o da kesin redemption ile ilgilidir.

Kol kası lazım, göz ayarı lazım, burun koku alabilmeli, daha bir kaç şey daha. Sonuç şu ki o helva boşuna yapılmıyormuş arkadaşlar. Kiminin gözyaşını kiminin küfürlerini içeriyor. Ama eğer helvayı ölmüş sevdiğiniz insanı düşünerek yapıyorsanız içine hatalarınızı, pişmanlıklarınızı, keşkelerinizi, özleminizi daha bir çok şeyi koyabiliyorsunuz. Döktüğünüz içinizken de aklınıza başkasının timsah gözyaşları geliyor ve çok sinirleniyorsunuz

Böyle işte.

Na'ber?

noreply@blogger.com (Sis) — Sun, 08 Nov 2015 20:40:00 +0000

Na'ber blog, na'ber blogdaşlar? Elim gitmiyor epeydir hiç buraya farkındayım, ama sanırım çoğu blogger da benim gibi. Neyse azıcık kulak pası giderelim dedim sadece.

öyle dudak büküp hor gözle bakma bırak küçük dağlar yerinde dursun çoktan unuturdum ben seni çoktan ah bu şarkıların gözü kör olsun güzelsen güzelsin yok mu benzerin goncadır ilk hali bütün güllerin aklımda kalmazdı yüzün,ellerin ah bu şarkıların gözü kör olsun bir gülüşün var ki kaş çatar gibi en sıcak sözlerin azarlar gibi hiç bağlanır mıydım çocuklar gibi ah bu şarkıların gözü kör olsun sonunda tuz bastın gönül yarama nice dağlar koydun nice arama seni terkedip de gitmek var ama ah bu şarkıların gözü kör olsun

O Ses!!!!

noreply@blogger.com (Sis) — Mon, 29 Jun 2015 01:34:00 +0000

“Bunlar dört dörtlük cahil! Bunlar sapık! Bunlar şaklaban, bunlar köksüz! Bunlar ikiyüzlü! Bunların cibiliyeti bozuk! Bunlar haşhaşi! Bunlar ayyaş! Yahu bunlar çok zavallı ya... Bunlar faiz lobisi, bunlar terörist! Bunlar çapulcu! Bunlar yalılarda ellerinde akıllı telefonlarla tweet atar! Bunlar Zerdüşt! Bunlar Zaza! Biliyorsunuz, bunlar Alevi... Bunlar satılık! Bunlar ithal! Bunlar eşcinsel! Bunlar solcu ateist! Bunlar maşa! Bunlar paralelci... Çok afedersiniz, biliyorsunuz bunlar Ermeni! Bunlar hain!”

Köpeklerin oruçlu polis tarafından "beni günaha soktu" diye vurulduğu; kaçakçılığı engellemek için katırların jandarma askeri tarafından kurşuna dizildiği; sokak kedisinin penisi ve testislerinin kimliği bilinmeyen kişilerce kesilip kedinin yol kenarına atıldığı;bir kız çocuğunun yıllarca cinsel saldırıya uğramasına tanık ve iştirakçi olan erkeklerin iyi halden salıverildiği;kadının yerinin bakanlar ve başbakan vs tarafından kısıtlandığı ve önemsizleştirildiği; 7 yaşındaki kız çocuğuyla evlenen 60 yaşındaki adamın dine uygun ama erkeğe aşık olan bir erkeğin günahkar ilan edildiği; hatta resmi nikah şartının imam nikahı için kaldırıldığı ve Anadoluda yüzlerce kadının kuma olmasına alınıp satılmasına ortam sağlandığı; karikatür çizenin ahlâksız, haber yapıp yazı yazanın vatan haini, Atatürk’ü sevenin darbeci, Uludere’nin ve Reyhanlı’nın hesabını soranın bölücü, vatanını sevenin faşist, kentindeki son yeşil alanı koruyanın CIA ajanı, onur Yürüyüşü yapanın Avrupa ve ABD güdümlü sapık, nükleer santrale karşı çıkanınsa gerici ilân edildiği bir zamanda yaşıyoruz.

Kendi görüşlerinden olmayan herkese bir kulp takan ve en acımasız suçlamalarla mahkemelerde süründürmekten veya SS takımı haline gelmiş güya vatandaşı korumakla görevli polisin zulm etmesine imkan sağlayan bir yönetici grubun olduğu devirdeyiz. Fiilen hükümet olmadığı halde o polis bugün yine emirlerini dinledi beyefendinin ve kendilerinden olmayan insanlara ramazanı bahane edip zulm etti.

Bir yandan Suriye bataklığına bu ülkenin evlatlarını göndermek için büyük bir algı çalışması yaptırıyor, kendi evlatlarını askere göndermeyen beyefendi. Bilmem savaş sonucunda başkanlığı garantileme düşüncesi mi yoksa maddi kazancına kazanç katmak mı.

O ben verdim emri bennn diye meydanlardan bağırıp güzel gülen çocuklarımızı öldürtmesini henüz unutamamışken şimdi gençlerimizi savaş bataklığına yollamaya çalışıyor. Satın alınabilen ve koltuk sevdasına düşen muhalif parti vekilleri ise koalisyon bile düşünüp sokaktaki insandan ne kadar uzak olduklarını tekrar kanıtlıyor.

Savaş kararı alırsa yine bizler çıkacağız sokaklara savaşa hayır demek için, yine bizler gazlanıp,plastik mermiyle vurulup kör-sakat kalacağız. Ama ahdım olsun, ben savaşa hayır demek yolunda her şeyimi veririm, gözümü de canımı da. Yeter ki bu vatanın çocukları deli bir adamın ihtirasları için ölmesin. Ve eğer sandık sandık dedikleri halde sandıktan çıkanı tanımazlarsa, bu sokaklar öyle bir karışacak ki 2013 Gezi' yi mumla arayacaklar. Biz efendilikle medeni direnişi yaptık, onlar bizi katletti. Bir Gezi daha olmaz, kanlı ve silahlı iç savaş olur.

Gezi ve Sonraki Umutlar

noreply@blogger.com (Sis) — Thu, 28 May 2015 00:04:00 +0000

Tam da 2 yıl önce bu gece başlamıştı Gezi direnişi. Çoğu insanın duyması için bir kaç gün daha geçmesi gerekmişti. Nereden nereye geldik yazmıyacağım, aksine Gezi ile birlikte ortaya çıkan yeni farkındalıklardan birinden bahsedeceğim. Hem Gezi hem sonraki süreçte çoğu insanın ( çoğu konuda olduğu gibi) sadece sosyal medyadan bik bik yapıp taglamasıyla içini rahatlattığı ve elini taşın altına sokanın az olduğunu öğrendik. 2 yıl önce ekranlardan bizlere çemkiren öfke dozunu arttırarak çemkiriyor; o zaman sokakta olanlar davalarla, hukuksuz baskıyla, polis şiddeti ile sindiriliyor; toplumca bir korku ülkesi hakine getirildik. Ama o Geziyi yaratanlardan elini taşın altına koyanlar da var. Oy Ve Ötesini bilmeyen kalmadı sanırım, ama daha az bilinen birileri var: Bağımsız adaylar.

Metin Şentürk değil kastım ( kötülemek değil tabii ki) gerçekten Gezi boyunca belki de yanyana durduğunuz ama tanımadığınız bir insandan bahsedeceğim size. BERKAN ÇELİK...

Bağımsız aday, hem de adaylık için gereken parayı bankadan kredi çekerek sağlayan 28 yaşında genç bir mimar. Gezi ruhunu ve hatta fazlasını taşıyor. Ben onunla twitterda tanıştım ve sayesinde sokakta yaşayan evsizlere yardım etme imkanı buldum. Ailemdeki durumlar yüzünden sürdüremedim etkinliğimi ama hep izledim onu. Şimdi elden geldiğince size tanıtayım.

Merhaba,

Ben ülkenin yönetim biçiminden rahatsız olan 28 yaşında bir gencim.
Özellikle Gezi sonrasında yüzlerce toplantı ve etkinliğe katıldım. Haftada ortalama4 günümü forum, toplantı veya etkinliklere, eylemlere ayırdım. Şunu net olarak söyleyebilirim ki; siyasi partilerin savunduğu şeylerin bizim konuştuklarımızla alakası yok. Yüzlerce zeki insanla sohbet etme fırsatı buldum. Apaçık, ulu orta siyaset yaptık. Üstelik bunları çalıştığımız işlerden arta kalan zamanlarda yaptık. Şunu gördüm, haftada 60 saat çalışan biri olarak, işimden kalan zamanda bile, siyasi parti mensuplarından çok daha fazla çalışıyorum. Yani, kendi adıma, ömrümün en güzel yaşlarında, tüm cesaret ve üretkenliğimle toplumsal mücadelenin bir parçası oldum. Pek çok şey öğrendim, pek çok şey öğrettim.
Bunca çabadan sonra eski kafalar üzerinden dönen, tek taraflı iletişim kuran siyaseti, bize yapılan bir hakaret olarak görüyorum.
Forumlarda yeni çağı yakalayamayan, eski söylevlerini bize dayatan siyasi grupların egemenlik kurması ve forumların söylevden başka somut üretimi olmayan toplantılara dönüşmesini acı ile izledik.
Herkes eleştiri yapıyordu, çözüm üretmeye gelince, iş yapmaya gelince yalnız birkaç kişi kalıyorduk. Aslında bu konuda tecrübeliydim, Gezi'nin son günü, müdahale öncesinde konteyner'ları temizlemek için bir etkinlik açmıştım. 115 kişi geliyor görünen etkinlikte 1 kişi , ben, konteyner'ların içindeki pisliği temizlemeye kalkıştım. Şişli belediyesinin o gün yolladığı su tankerleriyle temizliğe girişen 1 sivil insan vardı.
Aradan geçen yaklaşık 2 sende durum değişmedi ve seçime doğru giderken herkes şikayetçi, ama kimse çözüm önermiyor. Ben de "Bu b.ku temizlemek de bana kaldı" diye düşündüm.
Gezi'ye kitle olarak ilk girdiğimiz günün sabahında, 5 arkadaşla çöpleri poşetlere toplamıştık. twitter'a attığımız resimlerden sonra öğlene kadar onlarca insan temizlik yapmaya gelmişti.Sonrası herkesin bildiği, çöpleri sürekli toplanan park olmuştu.
Bağımsız aday olunca da iyi örnek olacağımı, Cumhurbaşkanlığı seçiminde oy vermeyen 13 milyon insanın en azından bir kısmının bizimle birlik olacağını düşündüm. Sonuçta şunu tekrar tecrübe ettim "Hayaller Ferrari, gerçekler Metrobüs"
Çok keyif aldığımız ve inandığımız çalışmalar yapıyor, internet üzerinden paylaşıyoruz. Ve göreceksiniz , bir sonraki seçimde pek çok siyasi parti mensubu benim yaptıklarımı yapıyor olacak. Biz bugün "Dünya yuvarlaktır" demeyi görev olarak görüyoruz. Bu nedenle Bağımsız Aday Hareketi'nin seçimden sonra da var olacağını düşünüyoruz.

Ben veya başkası fark etmez, mecliste 550 tane dürüst insan oluncaya kadar çalışmalarımız devam edecek.

istanbul 3. bölge bağımsız milletvekili adayı. kendisi şefkatder, gezi parkı koruma ve güzelleştirme derneği, avcılar gezi dayanışması, barış atölyesi üyesi, evli bir mimarmış.

3cü bölgede oy kullanıyorsanız mutlaka bir incelemeniz gereken bir aday. Düşünsenize, meclis Berkan ve ona benzeyen tam bağımsız insanlarla dolu olsa neler değişir bu ülkede. Yolun açık olsun Berkan.

Bu da onun tanıtım yazısı:

Berkan Çelik Kimdir?

1986 Avusturya’da dünyaya geldi. Sinoplu inşaat işçisi bir baba ve Kosovalı emekli bir annenin tek çocuğudur. Altı yaşında Türkiye’ye kesin dönüş yapan annesiyle beraber önce İstanbul Küçükçekmece’ye, oradan da halen yaşamakta olduğu Avcılar’a taşındı. Burada ilköğrenimi Ambarlı İlkokulunda tamamladıktan sonra Zeytinburnu Adile Mermerci Anadolu Lisesi’ni kazandı. Avcılar Merkez’de esnaf olan annesinin çalışması sebebiyle lise yıllarında yaz tatillerini Kumburgaz ve Silivri’deki teyzelerinde geçirdi.

2004 yılında Mimar Sinan Üniversitesi Mimarlık bölümünü kazandı. 2005 yılında okuluna daha yakın olan Beyoğlu ilçesine taşındı. Üniversite yıllarında tiyatro, dans, voleybol, basketbol, futbol, yüzme kulüplerinde aktif görev aldı ve yöneticiliklerde bulundu. Yüzme kulübü başkanlığı yaptığı dönemde eşi Özge ile tanıştı. Okula devam ederken aynı zamanda çeşitli mimarlık şirketlerinde çalışmaya başladı. 2012 Haziran ayında Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi Mimarlık bölümünden mezun oldu. Hemen arkasından askerliğini Ankara’da Güvercinlik’te kısa dönem er olarak yaptı.

2013 Gezi Parkı Olayları sırasında ikamet ettiği Beyoğlu İstiklal Caddesi üzerindeki evine çok yakın olan Gezi Parkını kurtarmak için mücadele eden arkadaşlarının yanına gitti. Kullanılan orantısız güce karşı, Gezi Parkı`nda bireysel değil toplumsal mücadele edilmesi gerektiğini gören Berkan Çelik, halkın meclise taşınmasının önemini görerek bununla ilgili bir adım atmak istedi.

Toplumdaki adaletsizliğe ve kutuplaştırılmaya karşı aktif siyasete katılmaya karar verdi. Siyasetin vesayetine karşı insaniyetin hakkaniyetine inanarak Gezi sırasında aktif rol oynayan çeşitli sivil toplum örgütlerinde gönüllü olarak görev almaya başladı.

Gezi sonrası bu tür hak arayışlarına karşı hassaslaşan Berkan Çelik, Cihangir ve Avcılar Forumlarına düzenli olarak katıldı. Avcılar Forumu`nda Antikapitalist Müslümanlarla tanışarak toplantılarına katılmaya başladı. Bu sırada yeni kurulmuş Gezi Partisi`nin teşkilatlanma sürecinde Beyoğlu ilçe örgütlenmesinde aktif olarak görev aldı.
Halen özel bir şirkette şantiye sorumlusu mimar olarak çalışmaya devam ediyor, aynı zamanda da yardım kampanyalarında görev almayı sürdürüyor. 2014 Haziran ayında Özge Devay`la hayatını birleştiren Berkan Çelik, 7 Haziran 2015 Genel Seçimlerinde İstanbul 3. Bölgeden bağımsız milletvekili adayı.

Ve adayın iletişim bilgileri:

Facebook

Twitter

Kırmızı Çizgiler

noreply@blogger.com (Sis) — Sat, 28 Feb 2015 04:45:00 +0000

İşin ironik yanı bu kırmızı çizgiler lafı da sanırım tayyar ve avanesiyle girdi lugatimize. Nedir sizin kırmızı çizginiz? Yani çok genel bazı aşılmaması gereken,aşıldığı takdirde insana kötü şeyler yaptıracak ahlaki, dini, bireysel özgürlüğe ve dokunulmazlığa saldırı olacak bazı çizgiler vardır illa ki. İnsan kendi bedenine, hayatına, aile bireylerine, işine, kutsalına vs vs zarar verecek hareket gördüğü anda ahan da orada dur der. İşte bu dur deme noktasıdır kırmızı çizgiler.

Gezi hareketinden beri çok kafamda evirip çevirdiğim bir şey bu. Ben Gezi' yi milyonlarca insanın eeee yeter be demesiyle açıklayabiliyorum. Hepimizin o çizgilerine basılıyordu epeydir ama kollektif bir tepki verilmiyordu. Gezi işte bu kollektif tepkiydi. Yok ben ilk üç gün destekledim, yok sonra şu oldu, yok bilmemkimin posterini astılar, i..neler ( biz onlara öyle demiyoruz) bile sokağa çıktı falan filan bik biklerini bırakırsak Gezi cidden bir kırmızı çizgi aşılmasına ( mütemadiyen) ve onu yap, bunu yapma, şöyle düşün, bana oy ver, onlar darbeci subaylardı, akademisyen de nedir, sanat ancak bizim dediğimiz kadar sanattır vs vs diye sürekli bir baskı altında olan milyonlarca insanın ortak çığlığıydı.

Gezi bitti. Önce bunu kafamıza bir sokalım. Bir daha Gezi kadar barışcıl ve bir o kadar da zulüm gören bir halk eyleminin oluşması bence hayaldir. Bakmayın siz Gezi' den daha kötüsü geliyor hazırlıklı olun söylemlerine. Ne yazık ki günümüzde eline köşe yazısı, sosyal medya aracı geçiren herkes kendi fikirlerini topluma empoze etmekte kullanıyor bunu. Bence Gezi bir daha olamaz. Ama olabilecek daha kötü bir şey var ki o da beni uykusuz bırakmaya yetiyor. Peki Gezi' den sonra gelecek olan ne? İşte çok kanlı bir şey olur bence o. Öyle ki 1980 12 Eylül öncesini hatırlayanlarımızı bile dehşete düşürecek kadar kanlı. Çünkü savaşacak taraflar iki tane olacak. Biri iktidarın güçleri ki polis en başta ama ordunun son zamanki haline bakılırsa polisin yanına jandarma ve diğer askerin de eklenmesi çok kolay. Öbür taraf ise daha şanssız. Tekrar Gezi' deki gibi bir bütünlüğü sağlayamayacak her fraksiyondan, her düşünceden insan. Ki iktidarın içlerine attığı nifak tohumları ( bugünlerde görüyoruz, İzmir' de öldürülen o 19 yaşındaki çocuğun bir çocuk olmasından önce ülkücü olması ve HDPliler öldürdü kavgası; ya da Özgecan kızın ölümünün siyasilerce kullanılması ) bu hareket başlayana kadar çok daha organize şekilde kök salmış olacaktır. Yani Hem iktidara karşı hem kendi içlerinde didişen bir % 50 nin kavgasından bahsediyorum, kazanılması imkansız.

Çok düşündüm beni tekrar sokağa ne çıkartır diye. Az takip edenler biliyor Gezi sırasında hayatımda hiç olmadığım kadar aktivist hale geldiğimi. Ne zamanki sokakta olmanın hem ölüm tehlikesi arttı hem başka şeyler içine girdi ben sokakta edindiğim o aktivist ruhu hep başka şeylere yönelttim. Kedi köpek sokak hayvanı kavgam zaten vardı. İnsan pek sevmem ama insanlara yardımı da eklemeye çalıştım. Aç parantez sevgili ablamın tek yorumu: kediler bitti evsizler mi başladı:) kapa parantez.

Mesela eğer rivayetler doğruysa ve Nisan ayında Apo ( Ben bebek katili terörist derim, başkası özgürlük lideri der lütfen bunun tartışmasını yapmayın burada. Ben Apo ve PKKnın yaşattıklarına 1ci derece akrabamın yaşadıkları sayesinde şahidim, çok zor sempatizan olmam. Ama ben aynı zamanda her kürt PKK değildir derim, nasıl her Türk faşist değilse) serbest bırakılacak ve siyaset kapısı açılacak. Bu mesela benim için bir kırmızı çizgi, ben onun suratını konuşmalarını televizyonda sokaklarda görmek istemiyorum. Haa şimdi gördüğün HDP üyeleri neydi diye soran olabilir. Vallahi cevabım yok. Demirtaş' ı dinlediğim zaman o kadar aydın bir yüz, ılımlı ve mantıklı söylemler görüyorum ki. Ama geçmişinde ve şimdi arkasında PKK olan bir partiye de oy veremiyorum.

Atamın yattığı yere ve değerlerine saldırı ise zaten kırmızı çizgidir, ama bireysel kalınıyor hep. Mesele Lise 2 deki oğlum 3 Martta bir Mehmet akif Ersoy şiiri okuyacakmış okulundaki törende. Şeytan git okuluna tartış öğretmenleriyle diyor. Sonra iki senesi kaldı devlet okulundan kurtulmaya, karartma çocuğun iki senesini diyor.

Bir diğer rivayet ise bu gece ortaya fuatavni tarafından atıldı. Muktedirin CHP' yi kapama çalışması. Bak bu da işte benim kırmızı çizgim. Atatürk'ün kurduğu partinin çizgisinden uzaklaşmıştır onu biliyorum. En başta zaten CHP li olan belediye Beşiktaştan gidip yerine başka CHPli başkan geldiğinde yaşananların birebir tanığıyım. Aynı bokun laciverdi arkadaşlar. Senin taşeronun gitsin benimki gelsin, senin hısımını işten çıkardım kendi hısımımı koydum olayları. Sarıgül ise hep şüpheyle baktığım biriydi zaten. Ama ana muhalefet partisini kapatmaya çalışmak?? Hem de yöntemlerin, hukuku ve polisi ele geçirme çalışmaların bu kadar ayyuktayken? Yok orada durması lazım bu diktatör bozuntusunun.

Ben tekrar sokağa umarım sadece beşiktaşın şampiyonluk kutlaması için çıkarım. Ama eğer oy pusulamda CHP olmayacaksa, oy vereceğim parti başkanları arasında apo olacaksa yine sokaktayımdır.

Haa bir sokağa çıkış sebebim daha olabilir. Ölür adam be ölür, bakın sabaha kadar sokaklarda oynamaz mıyım o zaman:)

İç Güvenlik Paketi

noreply@blogger.com (Sis) — Sun, 22 Feb 2015 03:25:00 +0000

Eğer halâ okumadıysanız, ne lan bu paket diyorsanız,buyrun umudumuz olan gençlerden biri Bilal' e anlatır gibi anlatmış. Bilal kim mi? Bizim sandviççide çalışan yarım akıllı oğlan o.

Bu da yasanın tam metni, hukuk dilinden anlayanlara.

Ben izlemeyi bırakana kadar yasanın 9 maddesi geçmişti. Azıcık sosyal medya takip edenler ne koşullarda geçirildiğini biliyordur. Çok daha kötü günler görmekten korkuyorum ben.

Arkadaşlar!
Bir İç Güvenlik Tasarısı'dır gırla gidiyor.

Ben de size bu post'ta size basitleştirilmiş haliyle hukuku ve İç Güvenlik Yasa Tasarısı'nı anlatmak istiyorum. İdama ilişkin yazdığım yazı işe yaramıştı, dilerim bu da yarar. Lütfen çevrenize okutunuz. Belki bir iki kişi daha nemalanır. Ben de bu akşam film izlemek yerine, daha hayırlı bir iş yapmışım diye ziyan olan geceme bakıp bakıp hayıflanmam.

İç Güvenlik Yasa Tasarısı sürekli konuşuluyor, Meclis'te vekiller birbirini dövüyor, muhalefet de tasarıyı hep birlikte protesto ediyor.

Peki bu yasa ne? Ne getiriyor, Ne götürüyor? Bir avukat olarak ben çevremdeki insanlar ile konuştuğumda herkesin kafasının bulanık olduğu, muhalifin de iktidar yanlısının da tasarı hakkında öğrenilen cümlelerden ile gidemediklerini gördüm.

Halbuki bu mesele çok ama çok önemli, insanların hayatına da doğrudan dahil olacak.

Peki niye bilinemiyor yasa ve sonuçları?

Burada klasik medyanın şarlatanlığı eleştirisi yapılıp geçilebilir ancak bir hukukçu olarak sizin de farkındalığınızı arttırmak için çuvaldızı biz hukukçuların da kendine batırması gerektiğini düşünüyorum.

Bu yüzden size önce kısaca bir hukuk özeti geçerek başlamayı düşündüm.

Temelde hukuk nedir? Düzen ve kuralları oluşturan, oluşmuş kurallar içinde uygulama geliştirme (mahkeme kararları şu, bu) işidir.

Evinizde babanızın koyduğu kurallardan, satrança kadar her şeyin kuralı hukukun konusu olabilir ve temelde hukuktur da.

Eskiden ne yasa ne mahkeme varken toplum kendi kuralını kendi koyuyordu. Sonra başa liderler geçince, kuralı liderler koymaya başladı. Sonra liderler keyfine göre kural koyup yargılayınca (her yere kolları da yetmeyince) kadılar atadılar. Kadı kimdir? İlkel hakimdir.

Modern zamanlarda, Hukuku yazılı hale getirerek kadı adaletinden kurtarmaya çalıştı hukukçular. Çünkü kadı adaleti (taraflar Kadı'nın karşısına çıkar, derdini anlatır, Kadı da vicdanına göre karar verir) uygulayan kişiden kişiye değişmekte idi. Örneklemek gerekirse, Erzurum'da olaya bir sonuç, İzmir'de aynı olaya bambaşka bir sonuç çıkmasın istendi. Aynı şeyden dolayı bir ilde suçlu, öbüründe suçsuz olmanız size de saçma geliyordur eminim.

Bu nasıl yapıldı?

1-Kurallar yazılı hale getirildi. Böylece herkes kafasına göre kural uyduramasın istendi. Bunu kanunlar ve onların nasıl uygulanacağına dair yönetmelikler dile yaptık. Ve bütün kanunlar bir anayasaya uymaya mecbur bırakıldı. Anayasa ne? Anayasa vatandaşın hakkını düzenleyen metin aslında. Herkes eşittir, herkesin eğitim hakkı vardır vesaire, bunlar hep anayasada yazar. Anayasa temel metin olduğundan değiştirilmesi zordur. Kanunlar da anayasaya uymak zorundadır. Böylece iktidarın anayasayı değiştirme gücü olmadan, hakkı kısıtlaması engellenmeye çalışılır.

Bunu basitçe özetleyeyim. Ben anayasada herkes eşittir dedim. Sonra bir iktidar geldi, baktı ki meclisteki sandalye sayısı anayasayı değiştirmeye yetmiyor. Kanun çıkardı, dedi ki, sarışınlar eşit değildir.E ama bu anayasaya aykırı. O zaman ne yapılacağı aşağıda yazıyor.

Anlayacağınız bir şeyin kanunla düzenlenmesi tek başına yeterli değil. Anayasaya da uyması gerekir. Yani Anayasa tepede, onun altında yasa, onun altında yönetmelik. Herkes üstündekine uymak zorunda.

Peki ben anayasayı da değiştirebildim? Ve dedim ki sarışınlar eşit değildir. Gerçekten eşit olmayacaklar mı? Benzer bir şeyi Almanlar, 2. dünya savaşı sırasında Yahudilere yaptı. Onlar insan değildir dedi. Kimse de bir şey yapamadı.
Ama İkinci dünya savaşından sonra Nazi Almanların yaptıklarından sonra dünya şuna uyandı. Bir devletin iç düzenlemesi yetmez. Biz bir örgüt kuralım (birleşmiş milletler), bu örgütle insan haklarına ilişkin çalışmalar yapalım (insan hakları evrensel beyannamesi) , her devlet de bunu imzalasın ve uysun. Bunlara biz insan haklarına ilişkin uluslararası sözleşmeler diyoruz. Türkiye de anayasasında bu tip sözleşmelerin kanundan üstün tutulduğunu kabul etti. Yani çıkarılan kanunlar artık sadece anayasaya değil, insan hakları için düzenlenen ve Türkiye'nin imzaladığı tüm Uluslar arası sözleşmelere de uygun olmak zorundaydı.

Peki meclis yahut devlet üstündekine aykırı davranırsa ne olur? Bunu yapan meclis ise, kanun çıkartmıştır. Kanunu Anayasa Mahkemesi'ne götürürüz. Mahkeme inceler. Anayasa Mahkemesi, Sarışınların insanlar ile eşit sayılmamasını anayasaya aykırı bulursa kanunu iptal eder. Biter gider. Yok bunu yapan devlet ise (yani bakanlıklar, valilikler vs.) yönetmelik genelge vb. Bir işlem yapmıştır, bunu da Danıştay isimli mahkemeye götürürüz. Danıştay inceler. Anayasaya ve kanuna aykırı ise, Danıştay iptal eder.

2- Bu kuralların konulmasından sonra bir de uygulama sorunu doğdu. Yani ben kuralı düzgün koydum da bakalım mahkeme bunu düzgün uyguladı mı? İzmir'den ayrı, Erzurum'dan ayrı karar çıkıyor mu? İşte bunu denetlemek de temyiz mahkemesinin görevidir. Nedir bu temyiz mahkemesi? Benim davama bakan mahkeme kanuna aykırı bir karar vermiş ise, temyiz ederim. Dosya üst mahkemeye (ceza veya tazminat vs. davası ise Yargıtay, devletin kural koymaktan başka yaptığı işlemler ise [mesela, verdiği inşaat ruhsatımı iptal etti] Danıştay) gönderilir. Onlar inceler. Bu mahkemeler de dava düzgün görülmüş mü, onu kontrol ederler ve İzmir'den farklı Erzurum'dan farklı karar çıkmasına engel olurlar.

Şimdi buraya kadar size çok karışık geldi ise, inanın oldukça sadeleştirdim. Yoksa sistem bundan daha karmaşık. Fakat temelde özet bu.

Fakat gördüğün üzere sisteme bir sürü şey eklendi ve Ben Kadı'ya gideyim, o artık ne derse'den çıktı. Bunun dezavantajı şu oldu. Hukuk insanlardan koptu. Yani sokaktaki adam artık kanun ne, tüzük ne, genelge ne, yargıtay ne, danıştay ne, anayasa mahkemesi ne, bunu bilmiyor. Kanun metinlerine bakıyorsunuz, pek bir şey anlaşılmıyor.

İnsanlara ülkemizde temel adalet dersi verilmemesi de (din-ahlak bilgisi değil sonuçta ) bunun bir diğer sonucu. İnanın, ben de Fakülte'ye girene kadar bu kadar bilgi sahibi değildim. O yüzden canınızı sıkmayın. Sizin hukuktan anlamamanızı isteyen hem hukukun karışıklığı bir yandan da devletin bizzat kendisi. Kimsenin işine gelmiyor bütün ülkeyi hukuk bilir hale getirmek.

Şimdi gelelim İç Güvenlik Yasa Tasarısı'na.

Yukarıdaki açıklamaları okuduğunuzda, bu tasarıyı neden detaylıca bilmediğinize dair bir fikir edinmişsinizdir. Fakat tasarı çok ciddi bir düzenleme. Şimdi ben yine elimden geldiğince basitleştirerek tasarıdan öncesi ve sonrasını anlatmaya çalışacağım ki, siz de ne geliyor-gidiyor'u görebilin. Bunu yaparken örnekler kullanmaya gayret edeceğim, umarım işe yarar hale gelir.

Bizim hukukumuzda polisin iki tip yetkisi vardır. Bunlardan biri adli (yani suç içeren olaylar) diğeri idari (yani suç olmamakla birlikte genel düzenlemeler)dir. Polis bazı hareketlerini adli, bazılarını idari sebeple yapar.

Polis adli olaylarda savcıya bağlıdır. Savcı kimdir? Savcı bir suç işlenmiş mi diye araştıran, delilleri toplatan kişidir. Savcının bu yaptığına soruşturma diyoruz. Savcı delillere ve iddiaya bakar, suçun işlendiğini düşünürse mahkemeye dava açar. Düşünmez ise takipsizlik kararı verir, hiçbir şey olmaz, dosya kapanır. Savcı işte bu delilleri toplarken polisi kullanır. Polisin adli (yani suç içeren olaylardaki) amiri savcıdır. Polis her şeyi onun emir ve talimatı ile yapar. Kafasına göre iş yapamaz.

Peki polis ne yapabilir?

Yakalama: Polis suç işleyen kişiyi durdurur. Yani onu yakalar ve kaçmamasını sağlar. Fakat bir yere götürmez. Mesela ben suç işledim. Polis yolda kimlik kontrolü yapıyormuş. Benim arandığım ortaya çıktı. Hop arkadaş gitme hiçbir yere diye durdurdu beni sokakta.

İfade alma: Polis bir suça ilişkin benim (ben suçun mağduru ya da suçu işleyen olmalıyım) bilgime başvurur. Dediklerimi yazar. Bana imzalatır. Dosyasına koyar. (sonra bu dosyayı suçu araştırsın diye savcıya verecek) Bunu karakoldan başka yerde yapamaz. Yapsa bile, hukuka uygun bir ifade olmaz. Yani mahkemede işe yaramaz.

Gözaltı: Herkesin tutuklama ile karıştırdığı bir konu bu. Gözaltı dizilerde “geceyi nezarette geçireceksin” denilen şey aslında. Karakolda kalıyorsunuz. Niye? Çünkü savcı diyor ki, “bu adam kaçabilir, suç işleyebilir, delil karartabilir. Sen bunu tut.” Savcı bunu demeyebilir mi? Evet demeyebilir. “İfadesini al, serbest bırak” der. Gözaltı süresi 1 gündür. Eğer örgütlü suç ise, en fazla 3 güne kadar uzatılabilir. Bundan sonra kişinin savcı karşısına çıkarılması gerekir. Aksi halde hukuksuzluk olur, polisler suç işlemiş sayılır. Kişi gözaltına girerken hastahaneye götürülür. Oradan çıkarılırken de gene hastahaneye götürülür. Böylece, polisin sizi gözaltında dövmesini engellemek istenir. Çünkü raporların ilkinde sağlam, ikincisinde dayak yemiş haldeyseniz anlaşılır ki bunu polis yapmış.

Arama: Bu da polisin sizi, evinizi, üstünüzü, başınızı arayabilmesi meselesi. Polis yine bunu savcı derse yapar. Bunlardan bazıları için (ev araması vb.) hakimden izin alınması gerekir. Eğer hakime ulaşılamıyorsa (aradık açmadı) savcıya sorar polis.
Şimdi gördüğünüz üzere sistem şöyle işliyor. Savcı polise yap diyor, polis yapıyor.
Peki bu niye böyle? Polisi bir hukukçu denetlesin diye aslında. Polis sayısı çok fazla ama pek azı hukuk eğitimi almış. Hal böyle olunca bir sürü yanlış yapabiliyorlar, dahası suç işleyebiliyorlar. Ama savcı denetleyince bu oran bayağı düşüyor. Çünkü talimatı veren savcı da topun ağzında olduğundan, polisin her canını istediğini yapmasına izin vermiyor. Ve bütün işlemler kayıt altına alınıyor. Avukat da dosyayı rahat takip ediyor. Çünkü muhatabı savcı.

Bu sistemi size örnekle açıklayayım bir de.
Karakterimiz Ayşe bir eyleme katılmıştır. Bu eylemde polisler onun suç işlediğini düşünerek yakalar (yakalama). Ardından polisler savcıyı arar. Savcı ne diyebilir? Serbest bırak, İfadesini al bırak, ya da gözaltına al. Polis de bu üçünden birini yapar. Bu arada üstünü aramak isterse gene savcıya sorar. Savcı der ki ara ya da arama. Polis duruma göre Ayşe'yi ya bırakır, ya karakola götürmek zorundadır. Başka bir şey yapamaz.

Sistem kısa bir özetle bu.

Şimdi yeni tasarı şunu diyor.

Polis karakterimiz Ayşe'yi eylemde gördü. Artık onu yakalayabilir, sokak ortasında bekletebilir, yahut olaydan uzaklaştırabilir. Ayrıca isterse Savcı'ya hiç haber vermeden, 48 saat kendisi gözaltında tutabilir.

E yani dediğinizi duyar gibiyim?

Yanisi şu dostlar,

Diyelim ki eylemle meylemle hiç alakanız bile yok. Kadıköy'de bira içiyordunuz, Polis eylem yapan grupla birbirine girdi. Sizi de arada yakaladılar. Takarlar bileğinize kelepçeyi, dikerler sokak ortasında. Ya da olay yerinden uzaklaştırabilirler. Nereye götürebilirler, bu belli değil. İsterse gider, ormana götürür ve orada bırakır sizi. Yani siz bira içtiğiniz bir akşam kendinizi ormanın ortasında bulabilirsiniz.

Hadi bu örneği daha da ileri götürelim.

Biz eylemlerde kızları taciz eden, onlara laf atan polislerin olduğunu biliyoruz. Diyelim ki kafadar polisler kadınları aldı eylemden. Götürdüler ormana. Bıraktık diye tutanak düzenlediler. Fakat bırakmadılar ve tecavüz ettiler. Ya da dövdüler. Bunu kim kontrol edebilecek. Belli değil. E gözaltındaki gibi bu kişiler hastahaneye de götürülmüyorlar zaten. Polis dedi ki, valla ben aldığımda dayak yemişti, ben bir şey yapmadım. Ya da ben onu ormanda bıraktım, sonra ne oldu ben bilmem dedi. Çünkü bu sokak ortasında bekletme veya ormana götürme için hastahane düzenlemesi yok. Gözaltı olsaydı olacaktı.

Şimdi şablon yerine oturmaya başlamıştır.

Tasarı ayrıca şunu diyor. Polis, amirinden (savcıdan değil de komiserden vs) izin alarak üstünüzü arayabilir. Yani polis bu tasarıdan sonra beni kafasına göre arayabilecek.

Bitti mi, bitmedi.

Tasarı bir de şunu diyor. Polis evde iş yerinde ifade alabilir. E alsın ne var? Şu var. Polis diyelim ki canına esti, gecenin bir vakti girme hakkı olmayan (niye, çünkü hakimden ya da savcıdan karar almamış) evinize girip ifadenizi alıyorum diyebilir. Saat 3, 5 artık ne zaman isterse. Şimdi yukarıda bahsettiğim Yargıtay ve Danıştay diyordu ki, ben polise gel desem bile polis evime giremez. Çünkü, beni belki korkuttu da izin verdim, ne belli. Bir de polis kalkıp “ben zorla girmedim, o izin verdi” diye savunma yapıyordu, karar olmadan eve dalıp insanları dövdüğü zaman. Yargıtay ve Danıştay da yok öyle yağma diyerek durdurmuşlardı bunu. Polis şu an siz isteseniz bile, karar olmadan evinize giremez. Girerse suç işler. Tasarı onaylanırsa polis tekrar bu yetkiye, bu sefer ifade alacağım bahanesi ile kavuşuyor.
Anladınız mı mevzuyu? Sizi artık kafasına göre yoldan çevirir, arar, evinize girer, ister ormana götürür, ister bambaşka bir yere. Ne yakınlarınıza ne avukatınıza da aramanıza izin vermez. Öyle kalırsınız. Elinizde belge de olmadığından ispat da edemezsiniz bir suçun mağduru olursanız.

İşte polis devleti oluyoruz derken, muhalefet iç güvenlik yasa tasarısına bu yüzden karşı çıkıyor.

Peki burada bitiyor mu, bitmiyor. Polisin eylemde kendisine sapan, molotof atan kişiye karşı silah kullanma yetkisi geliyor. "E kullansın canım, adamın hayatı tehlikede" dediğinizi duyar gibiyim. Polisin zaten kendisinin ya da başkasının hayatı tehlikeye girdiğinde önce uyarıp, sonra havaya ateş açıp, sonra kişiyi vurma yetkisi vardı.

Eee bu ne o zaman?

Valla güzel dostum, bu şu. Polis elinde molotofu gördü mü, basar alnına kurşunu, daha da hiçbir şey açıklamak zorunda değildir. Hatta ve hatta polis şunu da yapabilir. Basar alnına kurşunu, tutuşturur boş ellerine molotofu. Siler görüntüleri (Ali İsmail Korkmaz da sildiği gibi) elini kollunu sallaya sallaya gider.
Bu da meselenin neden hayati olduğuna ilişkin.

Peki tasarı sadece bunu mu yapıyor?

Hayır. Malesef burada da bitmedi. Tasarı bazı yeni suçlar da uyduruyor. Artık valilik bir karar aldığında (1 Mayıs'da gösteri yapmayacaksın) yapman suç. Normalde nasıldı? Valilik bir karar alsa bile, ben eylemde suç işlemediğim takdirde bir suç işlemiş olmuyordum. Şimdi, eyleme çıktığım an hapis cezası.
Eskiden eylemde boyalı su sıkması yasaktı. Artık serbest.

Bunun haricinde polise eylemde yardım etmeyen kamu görevlileri (TOMA'ya su vermeyen belediye başkanı) hapis cezası alıyor.

Yani polis artık sizi vurur mu, sabaha mı bırakır, gözaltına mı alır kafasına göre. Bu onun bileceği iş. Herkes de ona seve seve yardım edecek.

Şimdi hukuku da tasarıyı da bildiğinize göre, buna ilişkin muhalefete sizi davet ediyorum. Lütfen duyurun, herkes ses çıkarsın. Bu yasa çıktıktan sonra önümüz sıkıntılı. Çünkü hükümet aleyhinde yapılan her eylemde, zarar görme, hapse düşme ve öldürülme tehlikesi altında olacak insanlar. İşin acı yanı, bu hukuka uygun olacak.

Çünkü, yasa çıkarsa onu denetleyecek olan yukarıdaki mahkemeler, Anayasa Mahkemesi de, onu uygulayacak olan Yargıtay da sizi mi hükümeti mi savunur, belli değil. (Uygulamadan anlaşılan hükümeti ve polisi savunur)

Yukarıda bir ara demiştim ya, Nazi Almanyası'ndan sonra insan haklarına ilişkin Uluslararası sözleşmeler öngörüldü diye. Bunun sebebi şuydu. Almanlar yaptıkları her şeyi kendi kanunlarına uygun yaptılar ve onca adamın ölmesi, toplama kampında durması, aslında suç falan değildi.

Şimdi bu ülkede işlenmek istenen suçlar, kanuna uyduruluyor. Sonumuzun gerçekten hayra alamet olmadığı bir durumdayız.

Hepinize iyi akşamlar.

Aslı burada , aklına sağlık dediğim o genç avukatta.

#HüsneAslan #ÖzgecanAslan

noreply@blogger.com (Sis) — Fri, 20 Feb 2015 03:33:00 +0000

"Kız öldü! diyorum
"Tek başına dışarıdaymış"diyor
Kız öldü! diyorum
"Nasıl giyinmiş" diyor
Kız öldü! diyorum
"Soyu sopu,dini,ırkı neymiş" diyor
Yahu Kız diyorum, öldü...
Umutları,hayalleri,geleceği öldü...
Annesi öldü,babası öldü...
İnsanlık öldü...
Kendini korumaya çalışırken,eziyet edile edile öldü...
Susuyor...susuyoruz"

Ben susmuyorum, hepimizin yapabileceği bir şey var!

Ya siz???

Çok Boktan Bir Yıldı, Yaratılmasını Sağladığınız İçin Teşekkürler

noreply@blogger.com (Sis) — Fri, 26 Dec 2014 17:39:00 +0000

Hani facebookda paylaşıp duruyorsunuz ya, hah aslında 2014 böyle bir yıldı. 2013 de olanları, ölenleri, vahşeti-şiddeti, adaletsizliği yazmıyorum bile. Özet olarak geçelim. Elden geldiğince kronolojik yazmaya çalıştım ve mutlaka unuttuklarım da vardır.

2013:

Gezi Parkı Direnişi Sırasında Hayatını Kaybedenler
(1) Mehmet Ayvalıtaş, 20, İstanbul, 2 Haziran 2013, Gezi Parkı’na destek için otoyol kapatıldığı sırada üzerine süren aracın çarpması sonucu öldü.
(2) Abdullah Cömert, 22, Antakya, 3 Haziran 2013, eylem sırasında başına aldığı darbe sonucu öldü.
(3) Mustafa Sarı, 27, Adana, 5 Haziran 2o13, polis komiseriydi, eyleme müdahale ederken tedbir alınmamış bir alt geçit inşaatından geçerken düşerek hayatını kaybetti.
(4) İrfan Tuna, 47, Ankara, 6 Haziran 2013, kalp krizi geçirerek hayatını kaybetti. Gezi direnişine karşı polisin kullandığı aşırı miktardaki biber gazından etkilendiği düşünülüyor.
(5) Selim Önder, 88, İstanbul/İzmir. Taksim civarından geçerken yoğun gaza maruz kaldıktan sonra İzmir’e döndü, birkaç gün sonra hayatını kaybetti. Yakınları gazın kalp yetmezliğini tetiklediğini düşünüyor.
(6) Ethem Sarısülük, 26, Ankara, 12 Haziran 2013. 1 Haziran’da eylem sırasında polis tarafından başından vurularak ağır yaralandı. 12 Haziran’da beyin ölümü gerçekleşti.
(7) Zeynep Eryaşar, 50, İstanbul, 15 Haziran 2013. Avcılar’da yapılan protesto gösterisi sırasında polisin aşırı miktarda gözyaşartıcı gaz kullanmasının ardından kalp krizi geçirdi.
(8) Medeni Yıldırım, 18, Lice, 28 Haziran 2013. Kayacık Köyü’ndeki karakolun yenilenip kalekol yapılmasını protesto eden insanların üstüne askerler tarafından açılan ateşle öldürüldü.
(9) Ali İsmail Korkmaz, 19, Eskişehir, 10 Temmuz 2013. Gösterilerin ilk günlerinde sivil giyimli saldırganlar tarafından feci şekilde dövüldü, başına aldığı darbenin etkisiyle beyin kanaması geçirirken Yunus Emre Devlet Hastanesi’nde görevli doktorlar tarafından önce polise ifade vermeye gönderildi. 20 saat geciken müdahalenin ardından 1 ay yoğun bakımda kaldıktan sonra hayatını kaybetti.
(10) Ahmet Atakan, 22, Antakya. Ankara’da ODTÜ ve Tuzluçayır’daki protestolara destek vermek için Antakya, Armutlu’da yapılan eylemde polis tarafından kafasından gaz fişeğiyle vurulup, çatıdan düşerek öldü.
(11) Serdar Kadakal, 37, İstanbul. Yaşadığı ve çalıştığı Kadıköy’de emniyet güçleri tarafından yoğun ve yaygın şekilde bibergazı kullanımının ardından kalp krizi geçirerek öldü.
(12) Berkin Elvan, 15, İstanbul. 15-16 haziran gecesi, Okmeydanı’ndaki evinden ekmek almak için çıktı, polisin gaz fişeğiyle başından vuruldu. 269 gün komada kaldı, 15. yaşına komada girdi.

Çapulcular, kemirgenler, o kışla yapılacak, 17-25 Aralık yolsuzluk değil darbedir darbe, dönemin başbakanı bile dediler, bu milletin a..na koyacağız, anlamadım babacım, meydanlarda yuhalatılan bir çocuğun annesi ve daha bir çok şey.

2014:

Yılbaşını da kutladınız, engelleyemedik kutlamanızı, alın size zamlar diyerek yeni yıla bismillah dedik.

Van' ın Gürpınar ilçesinde rahatsızlanan üç yaşındaki Muharrem'in ailesi sağlık görevlilerinin gelmesini saatlerce bekledi. Gecenin sonunda babası Muharrem'in cansız bedenini çuvala koyup sırtında taşıdı.

Halk bankası müdürü tahliye edildi.

Türksat 4A uydusu fırlatılırken yapılan törende ODTÜlü öğrencilerin protestosuna BB bunlar mı yetiştirdiğiniz öğrenciler dedi. Ama ODTÜ dünya çapındaki iyi üniversiteler arasında 3cü sıraya yerleşti.

Başbakan Erdoğan ile oğlu Bilal Erdoğan arasında 17 Aralık günü yapıldığı iddia edilen telefon görüşmelerinin ses kaydı internet sitelerinde yayıldı. Başbakan "Bu saldırı Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı'na yapılan alçakça bir saldırıdır" dedi.

Twitter kapatıldı.

Cemaat-AKP savaşı sürecinde dersanelerin kapatılma kararı çıktı.

Ergenekon' da ilk tahliye İlker Başbuğ ile geldi.

Malezya havayolları uçağı kayboldu, halâ bulunamadı.

BERKİN ELVAN öldü, cenaze törenine katılan milyonlarca kişi en ufak bir taşkınlık göstermedikleri halde cenazenin bitimi beklenerek acımasızca gazlandı.

Yenikapı miting alanında BB ilk mitingi düzenledi ve Taksim miting alanı olmaktan çıkartıldı.

Youtube kapatıldı.

Türkiye'nin Suriye planını masaya yatırdığı gizli siyasi görüşmenin ses kayıtları internete sızdı. Mit elemanı gerekirse kendi toprağımıza 3-5 füze atmaktan bahsediyordu. İçişleri Bakanlığı : "Bunu yapan ihanet şebekeleri devletimizin ve milletimizin düşmanlarıdır." dedi.

Üniversitelerin mezuniyet törenlerine yine orantısız zeka damgasını vurdu pankartlarla.

Genel seçimler yapıldı, oylar çalındı, hile yapıldı, ama balkon konuşması yapıldı.

Ankara Melih Gökçek' i çok sevdiğinden olsa gerek yine onu seçti.

Gabriel Garcia Marquez öldü.

Kars' ta 9 yaşındaki Mert Aydın pedofili kurbanı oldı, ölüsü bulundu.

Evinden kaybolan Pamir bebek için 30 saati aşkın süren vatandaşın da katıldığı arama çalışması sonucu ölüsü bulundu. Sonradan savcı annesi hakkında ( babası değil) ihmalle ölüme sebebiyet vermekten dava açtı.

Soma' da açıklanan 301 işci,rivayete göre çok daha fazla işçi madende öldü. Bakan 2 gündür aynı gömleği giyiyorum dedi. BB basın toplantısında bakınız 1800lerde diyerek maden kazalarına örnek verdi. Müsteşarı mı ne yakınını kaybedeni tekmeledi, BB "israil dölü" diyerek başka bir vatandaşı tokatladı. Kurtarılan işçi ambulansı kirletmemek için ayakkabılarını çıkartmak istedi.

Okmeydanında cemevine cenaze için gelmiş olan Uğur Kurt polis ateşiyle öldü, aynı gece Burak isimli bir genç daha farklı görüştekilerin ateşiyle öldü. BB meydanlarda Burak için konuşurken Uğur' un adını bile anmadı.

BB,CB seçildi, yeni Türkiye lafı ilk defa kullanıldı. Başkanlık sistemi tartışmaları alevlendi, Davutoğlu BB atandı. CB teslim töreninde görevli atlar azıcık sorun çıkardı. Atlar sevmiyor arkadaşı.

Süleyman Seba' yı kaybettik.

Mutlu valimiz Hüseyin Avni Mutlu merkeze alındı.

Karaman Ermenek' te 18 işçi madende boğuldu. Madenlerdeki şartların iyileştirilmesi için meclise yollanan torba yasada yaşam odasına hayır diyen AKP milletvekilleri yüzsüzlükle yine ortaya çıktı. Oğlunu kaybeden ayakkabısı delik babaya plastik ayakkabı hediye edildi.
Annenin "oğlum yüzme bilmezdi, suyun içinde ne yaptı" sözleri yürek parçaladı.

12 Eylül darbecileri yargılandı, Evren ve Şahinkaya müebbet hapis cezası aldı.

Katil Ahmet Şahbaz 7 yıl 9 ay 10 gün ceza aldı. (ama daha erken salınacak.)

Adana' da MİT' e ait olduğu açıklanan tırlar durduruldu. Savcılık ile MİT arasında bir krize neden olan tırlarda silah ve mühimmat olduğu iddia edildi, fakat tırlarda arama yaptırılmadı.

Türkiye' nin Musul başkonsolosluğu' nu IŞİD militanları kuşattı ve 49 başkonsolosluk çalışanı rehin alındı. Baskın hakkında yayın yasağı getirildi. Seçim öncesi "kurtarılan" rehineler hakkında BB "rehinelere karşılık ışid militanları takas edildi" iddiasına 'velev ki bir takas yapıldı, ben vatandaşlarımın kurtarılmasına bakarım" diye cevap verdi.

Bonzai yaygınlaştı, bir dolu insan öldü, uyuşturucu ilk okullara girdi.

Mezuniyet töreninde gezi olaylarına değinen Işıtan Önder' in okul birinciliği elinden alındı.

TUİK aralık ayı verilerine göre genç işsizlerin sayısı, son 4 aylık dönemde yüzde 3,4 arttı.(ağustos verilerine göre genç işsiz sayısı 2 milyon 944 bin kişi. 4 ayda 350 bin kişi eklendi.)

Kadının hamileyken sokağa çıkması, kürtajı, doğum yöntemi, iş gücüne katılımı, giyim kuşamı gibi konular yine erkekler tarafından tartışıldı ve karara bağlandı.

Torunlar inşaat'a ait binada 32. kattan düşen asansör nedeniyle 10 işçi öldü. İşin fıtratında olduğu gerekçesiyle inşaat cezasız ve tedbirsiz devam ediyor.

Yırca köyünde yapılması planlanan termik santral inşaatına Danıştayın yürütme durdurma kararı vermesinden önceki gece jandarma seyrederken özel güvenlikler ağaçlarını bekleyen köylülere saldırdı ve 6000 zeytin ağacını kesti, intikam gibi yani.

AKPli Üsküdar belediye başkanı biz 2 yılda 6 milyon ağaç diktik dedi. Böylece BBnın 3.5 milyon açıklamasını bir anda ikiye katladı. Sorun bir kaç tropik orman oluşturmaya yetecek sayıda olan bu ağaçları hiç kimse henüz görmedi.

Makul şüphe diye bir kavram hayatımıza girdi.Makul şüphe ile insanların tutuklanmasının, mal varlıklarına el konmasının yolu meşrulaştırıldı.

Polisin yetkileri güya vatandaşın özgürlüğünü korumak adına arttırıldı.

Şevket Demirkaya şehir tiyatroları genel müdürlüğüne atandı. (gerçek mesleği: güreş hakemliği)

TUBİTAK' ın müdür yardımcılığına hayvanat bahçesi müdürü atandı.

Üçüncü köprü inşaatı bu milletin a..koyacaz diyen iş adamının şirketi tarafından başlatıldı, kuzey ormanları yok edildi, boğazda yüzen domuzlar için domuz domuzluğunu yapmış dendi.

Bölgede hali hazırda 26 cami olmasına karşın, AKP' li Üsküdar belediyesi "halkın istekleri" doğrultusunda yeni bir cami yapmak için, anadolu yakasının nadir yeşil alanlarından biri olan Validebağ korusu'nu kesmeye kalktı. Geceler boyu halk ağaçlar kesilmesin diye nöbet tuttu. O sırada, CHP Yalova belediyesi, içinde asırlık çınarların da bulunduğu 180 ağacı bir çırpıda kesti.

Polis yerleştirdi denen paralar faiziyle birlikte Rezaya iade edildi.

Tapeler montajdı, sonra montaj olmadığı açıklandı. Sonuçta kafamız karıştı hepimiz başlarım tapesine diyecek kıvama geldik.

Diyanet cuma hutbelerini siyasi gücün ihtiyacına göre yazmaya başladı.

Atama bekleyen öğretmenlerin sayısı arttı, onlara atama bekleyen veterinerler, arkeologlar falan da katıldı. CB idi sanırım bir konuşmasında cemaatin KPSS sorularını çaldığını söyledi, ama o sırada devletin ne yaptığına hiç değinmedi.

Bilim ve teknoloji bakanı Fikri Işık: "bunlar ufak tefek hırsızlıklar" diyerek yolsuzluğu meşrulaştırmak istedi.

700 bin liralık saati kimin aldığı, kime hediye ettiği, parasını kimin ödediği çok karışık bir konu haline geldi.

Seçim sırasında trafoya giren kediler ve paraleller her olayın sorumlusu ilan edilir hale geldi.

"Olmazsa bir füze atar, savaş çıkartırız" dendi.

AKSARAY yapıldı, maliyet rakamları çok tartışıldı, her kafadan ayrı rakam açıklandı ( sonuçta bu gariban milletin yine kafası karıştı, başlarım sarayınıza dedi), 1000 TL lik altın varaklı bardaklar, 5000 dolarlık klozetler, aylık 700 bin liralık elektrik faturası tartışıldı. CB bu saray itibardır dedi.

BB danışmanlarından Etyen Mahçupyan'ın, CNNTÜRKte katıldığı programda yolsuzluk iddialarının 'tamamen palavra olmadığını' söyledi.

Reza Zarrab'ın İranlı kuryesi Muhammed Sadık da meclis yolsuzlukları araştırma komisyonu’na verdiği ifadesinde ankara’ya para taşıdığını doğruladı.

Eski bakan Egemen Bağış TBMM yolsuzlukları soruşturma komisyonu'na verdiği ifadesinde, Zarrab'ın gönderdiği kutuları kabul ettiğini kabul etti "hediyeleşmek türk geleneğinde var" dedi.

Şehircilik bakanı Erdoğan Bayraktar, BBın ‘istifa et’ baskısına karşı NTV’ de canlı yayına bağlandı ve “imarlık plan ve projelerinin yönlendirme görevini başbakan erdoğan’ın emriyle yaptım. bundan ötürüdür ki, milletvekilliğimden ve bakanlığımdan istifa ettiğimi ilan ediyorum. BB’ ın bu vatanı ve milleti rahatlatması için istifa etmesi gerektiğini düşünüyorum.” dedi.

Zafer Çağlayan'ın 28 kez ve toplamda 52 milyon dolar, muammer güler'in 10 kez ve toplamda 10 milyon dolar, egemen bağış'ın ise 3 kez ve toplamda 1,5 milyon dolar rüşvet aldığı iddia edildi.

İçişleri bakanı Muammer Güler’ in oğlunun evinde 1,2 milyon tl ile 7 para kasası ve bir adet para sayma makinası kayda alındı.

Maliye bakanı Mehmet Şimşek hükümetin dev bir özelleştirme hamlesine daha hazırlandığını açıkladı ve özelleştirilecek alanları açıkladı: elektrik üretim santralları, otoyol ve köprüler, bazı limanlar, erzurum kış olimpiyatları tesisleri, geliri halkbank’a aktarılmak üzere halk sigorta ile halk emeklilik, tpao’nun halka arzı, haydarpaşa garı, spor toto... 2014 yılının özelleştirme hedefi 7 milyar dolar olarak açıklanmıştı ama şimşek’in ifadesine göre, planlanan bu özelleştirmelerin tümünün gerçekleşmesi ile hedef hayli aşıldı. (1986-2014 yılları arasında yaklaşık 70 milyar dolar özelleştirme gerçekleşti; bunun 62 milyar doları, 2003-2014 yılları arasında yapıldı.)

Eskiden TİB başkanı’nın iki dudağının arasında olan web sitelerinin erişime kapatılması mevzusunu başbakanın emrine amade kılacak olan internet yasası gündeme geldi.

HSYK, Danıştay, Yargıtay atamaları yapıldı, görünürdeki hukuk sisteminin içine edildi, vatandaşa inşallah hala vicdanlı hakim ve savcılar kalmıştır diye dua etmek kaldı.

Eğitim sistemi zrilyonuncu defa elden geçirildi, okuyan çocuklar bile ne okuduğunu anlamaz hale geldi.

Ana sınıfına zorunlu din dersi kondu. Atatürkçülük ve Inkilapları ders kitaplarının güncel bir şekilde yeniden yazılması kararı alındı. Kuran ve Osmanlıca derslerinin liselerde zorunlu olması tartışıldı ama sözel lise ve imam hatiplerde zorunlu olmasına karar verildi. Eğitim şurasınıın eğitimi iyileştirmekten başka amacı olduğu kanıtlandı.

Hakkında CB a hakaret davası açılmamış, protestolarda göz altına alınmamış kişilerin sayısı gittikçe azaldığı için devlet yılanın başını erken ezelim düşüncesiyle 16 yaşındaki bir çocuğu hukuksuz olarak hakaret suçuyla tutukladı, hapse attı, 2 gün orada tuttu.

John Oliver aksarayı itin götüne soktu.

Basına çok şey yapıldı, yandaşı yandaş olmayanı, paraleli cemaati hepsi birbirine karıştı.

2 sene önce Türkçe diline laf etmek ırkçılıktır diyenler bugün Türkçe ile felsefe yapılamaz deyip Osmanlıcayı yüceltmeye çalıştı.

Her gün yeni bir gündem değiştirme çabası yaşandı ama bu millet ( pardon milletin % 50 si ) artık bu işe şerbetlendi .

Bilalin salaklığından olsa gerek onun gibi çocuklar yaratılmasından korkan kişi doğum kontrol yöntemine savaş açtı ama bunu katıldığı bir nikah töreninde dile getirdi. Aradaki çelişkiyi kendi görmediği gibi danışmanları da görmedi.

Bülentcim ağlamaya, Abdullahcım hayret etmeye devam etti.

Aklıma gelenler bu kadar. Nasıl, memnun musun bunların bir parçası olduğuna? Bence olmalısın, çünkü tüm bunların yaşanmasında sesini çıkarmayan, düşünmeyen, tepki vermeyen senin de katkın oldu!

Bizi Ne Mutlu Eder?

noreply@blogger.com (Sis) — Mon, 22 Dec 2014 02:08:00 +0000

Alıntıdır. Orjinal ( bilemem ne kadar legit) şu adrestedir. Ben paylaşmak istedim. Bence orjinali burada.

1938 yılında, 268 adet fiziksel ve zihinsel olarak gayet sağlıklı Harvard Üniversitesi lisans öğrencisi erkek denek seçilir ve dünyanın en uzun deneyi başlar. Harvard’lı araştırmacılar bu deneyin adını “The Grant Study” koyarlar.

1940-45 yılları arası bu deneye paralel giden “The Gluek Study” adlı bir deney için de toplam 456 denek daha çalışmaya dahil edilir. İkinci guruptaki 456 denek, Harvard’lı akranlarına göre daha şanssız, Boston’ın genellikle gelir seviyesi düşük mahallelerinden seçilmiş erkeklerden oluşmaktadır.

Bütün hikaye 1938 yılında Harvard Üniversitesi’nde başlar

Toplamda 724 denek 1938’de başlayıp günümüze kadar devam edecek, uzun soluklu bir araştırmanın başrol oyuncuları olmuşlardır.

Hiç bitmeyen testler ve gözlem altında geçen 75 yıl

Denekler psikolojik, antropolojik ve fiziksel özellikler gibi birçok alanda düzenli olarak test ve gözlem altında tutulurlar. Düzenli IQ testlerden aile ilişkileri hakkında detaylı sorulara kadar, 724 erkek denek hayatları boyunca gönüllü birer denek olarak yaşamaya devam ederler.

Peki dünyanın en uzun deneyinin cevabını aradığı bu soru ne olabilir?

Harvard’lı bilimadamları 75 yıl boyunca tek bir sorunun cevabını almak için bu deneyi yaparlar. Bu soru “Mutluluğun Formülü Nedir?” sorusudur.

Deneyin sonucunu açıklamadan önce deneklerden önemli bir isimden bahsetmek gerekli; bu isim 35. ABD Başkanı John F. Kennedy

John F. Kennedy, henüz Harvard’da genç bir öğrenci iken bu deneye gönüllü katılan deneklerden en önemli isim. 724 denek arasından 4 ABD senatörü ve birçok önemli isim çıksa da, bu deneyi daha ilgi çekici hale getiren hiç kuşkusuz ki 1961 yılında bir suikaste kurban giden, 35. ABD Başkanı John F. Kennedy’dir.

Gelelim 75 yıl süren ve “Mutlu Bir Yaşamın Sırrını” arayan bu deneyin sonuçlarına

“The Grant Study” deneyini 35 yıldan fazla süre yöneten George Vaillant, 2012 yılında bu deneyin sonuçlarını paylaştığı Triumphs of Experience: The Men of the Harvard Grant Study adlı bir kitap yayınlar.

Bu kitapta, “The Grant Study” deneyinin sonuçları 5 ana kategoride toplanmıştır. İşte bu 5 kategorideki sonuçlar şu şekildedir:

Sonuç 1: Alkolizm insan hayatında çok önemli derecede tahrip edici bir rol oynar

Alkolizm, deneklerin boşanmalarındaki en büyük sebep olmuştur.
Alkolizm, deneklerin sinir hastalıkları ve depresyon şikayetlerinin ana sebeplerinden biridir.
Sigara kullanımı ile birlikte erken yaştaki hastalıkların ve ölümün ana sebebidir.

Sonuç 2: Finansal başarı, insan ilişkilerinin samimiyeti ile doğru orantılıdır, belli bir noktanın üstünde akıl veya zeka ile ilgili değildir

Yapılan ölçümlerde, insan ilişkileri daha iyi olan denekler, bütün deneklerin gelir ortalamasına göre yılda $141,000 daha fazla para kazandılar (genellikle gelirlerinin en yüksek olduğu 55-60 yaşları arası).
IQ’ları 110-115 aralığında olan erkeklerle, IQ’ları 150 üstü olan denekler arasında yaşam boyu kazanılan gelirlerde önemli bir fark görülmedi.

Sonuç 3: Politik görüş cinsellikle direk ilgilidir, yaşlanan liberaller çok daha fazla seks yapıyorlar

Denekler arasında muhafazakar olanlar ortalama 68 yaşında seks yapmayı bıraktılar.
Liberal olanlar ise 80’lerine kadar aktif seks hayatına devam ettiler.

Sonuç 4: Deneklerin çocukluk çağında anneleri ile olan iyi ilişkisi, yetişkinliklerinde çok büyük etkiler bıraktı

Çocukluk çağında anneleri ile sıcak ilişkileri olan denekler yaşamları boyunca anneleri ile sıcak ilişkileri olmayan deneklere göre yılda ortalama $87,000 daha fazla kazandılar.
Anneleri ile iyi ilişkileri olmayan denekler yaşlanınca daha çok bunama ile karşı karşıya kaldılar.
Deneklerin anneleri ile gençlik yıllarındaki ilişkileri, ilerleyen profesyonel yaşamlarında babaları ile ilişkilerinden çok daha fazla işlerine etki etti.
Denekler 75 yaşına geldiklerinde, çocukluk yıllarındaki anne ile sıcak ilişkilerinin “hayattan memnuniyet/tatmin” duygusuna belirgin bir etkisi olmadığı gözlendi.

Sonuç 5: Çocukluk çağında babaları ile iyi ilişkisi olan denekler:

Hayatta daha az korku ve kaygı yaşadılar.
Tatillerden çok daha fazla zevk aldılar.
75 yaşlarına geldiklerinde “hayattan memnuniyet/tatmin” oranları daha yüksekti.

Ana Sonuç: “Hayattan memnuniyet” ve mutluluk duygularını oluşturan en önemli etkenin hayat boyunca yaşanan iyi ilişkiler olduğu gözlemlendi

Araştırmayı yürüten Valliant, 75 yıl süren ve hâlâ devam eden “The Grant Study” deneyinin sonucunu, yani “Mutlu Bir Yaşamın Sırrı Nedir?” sorusunun cevabını şu şekilde özetledi:

“Happiness is love. Full stop.” yani “Mutluluk aşktır. Nokta.”

Bonus: Üstad Cemal Süreya‘dan gelsin

“Hayat kısa, kuşlar uçuyor…”

"Hükümeti Yıkmaya Teşebbüs" Eden Densizler

noreply@blogger.com (Sis) — Tue, 16 Dec 2014 02:40:00 +0000

Bir seneden daha öncesinin intikamı bu. Kim demiş herkesin cumbabası diye. Kurabiye tayyip sloganını kan çıkarmadan, birilerinin ocağını söndürmeden unutmayacak cumbaba. Az kaldı yaklaşık 4-5 saat kadar. Direnişte olanlar bilir sanırım; en umudunuz kırıldığında ortaya çıkıp ta umut verirlerdi.

Unutmayın:
sık bakalım sık bakalım biber gazı sık bakalım.
kaskını çıkar copunu bırak delikanlı kim bakalım.

çArşı her zaman her duyuya dokunur, edep-adap-edebiyat bilirler. Hiç ummadığınız bir yerde bir slogan veya bir türküyle ağlatırlar. Bu sabah ( 16. 12.2014 ) terör örgütü suçlamasıyla yargılanacaklar ilk duruşmalarında. Oradayız...

Gelmeseniz bile bunu okuyun ve empati kurun,yayın. Onlar genç kızlığımızda okuduğumuz pembe romanlardaki şövalyeler; günümüz gençliği onlari Rohirrim diye biliyor. Onlar semtin göözüpek delikanlıları.

ALINTI Cem Yakışkan.

Aklımızın alamayacağı kadar hileyle, aldatmacayla, haksız ve zalimce bir tarih yazılmakta. Kimimiz insanlığa dair ne varsa inancını yitirdiğinden suskun, kimiyse safını inkara sığınarak, teslimiyet ve boyun eğmekten yana, kimi ise hala İSYANDA!
70’lerden bu yana, Denizlerin, Mahirlerin isimlerinin yüksek sesle söylendiğinde bile suç sayılabileceğini sanan evlerden… tarihin tekerrürden ibaret olduğunu bire bir örnekleri BİZLER! Ellerinden gelse idam cezasını bugün uygulayabilmek isteyenleri, mecburiyetinden müebbete çevirdikleri günlere geldik. Hiçbir şey değişmedi vicdanla vicdansızlığın safında. Uyuşturucu baronları, emlak simsarları, silah tüccarları, hırsız ve tecavüzcüler, kadın tacirleri ve katiller!!! Katle ferman verenler!!! Padişahım çok yaşa!!! Diye bağıran, alkış tutan üç beş gazeteci müsveddesinden… Vatandaşı olmadığı bir ülkenin paralarını çaldığı halde hırsız!!! denildiğinde, o ülkenin evlatlarını adamlarına dövdürenlerden… Ayakkabı kutularından hafif 16 kilo kalan BERKİN’İMİZİN anasını meydanlarda yuhalatabilen zihniyetten… Dövülerek öldürülen oğlunun kasedini tekrar tekrar bir anneye izlettiren sisteminizden! Saraylardan daha büyük bir evi olduğundan halkı açken israfı hak bilenlerden! Soma’da ambulansı bile kirletebileceğini düşündüren adaletsizlikten; sizin gözünüzde idamlıksam, NE MUTLU BANA!
Siyah Beyaz dünyam ve halkımıza;
Bizler hiçbir siyasi partinin veya paralel her neyse?! Egemenliğini tanımayacak kadar asi ruhlu semt çocuklarıydık, düşeni kaldırdık! Bütün suçumuz bu! Beni veya benim gibi düşünenleri tribünlere siyaset karıştırmakla suçlayanlar, gün gelecek bu duruşumuzun haklılığını, yürek sesinden öteye gitmediğini ve bir gün onların da ihtiyacı olabileceğini nlayacaklar!
Elbette ki bunlara sevinenler de olacak aranızda… Alışılagelmiş mücadelelerde her zaman olduğu gibi, kin ve nefretle beslenenlerden hiçbir beklentimiz yok! Bilakis bu gibi süreçlerde kimin ne olduğunu anlamamızı sağlayan dost görünümlü çakallara da teşekkürlerimi borç bilirim. Bütün bu zaman zarfında zor günlerimizi fırsata çevirenlere elbet bir gün bir yerlerde, yüz yüze gelmek ümidiyle…
Tüm dostlarıma, kardeşlerime;
Kardeşlerim; yüreğinizin sesi seslerin en mert olanıdır. Tek kişi kalsanız da o sesi dinlemekten vazgeçmeyin. Unutmayın ki futbol sadece futbol değildir bizim için… Futbol BEŞİKTAŞ’tır, BEŞİKTAŞ ise hayat!
Dostlarıma ve aileme;
Beni zor günlerimde yalnız bırakmayan, çoğu kez erkeklerden daha dik duran bacılarıma, ablalarıma ve annelerimize;
Her zaman uzakta da olsa, gerçekte, kalben bizleri bağrına basan, unutmayan ve tüm taraftarlara ve halkımıza;
“Dost kötü günlerde belli olur!” sözünü hak eden bütün abi, kardeş ve gökyüzünde sonsuzluğa uçan tüm KARTALLAR’A;
SELAM OLSUN!!! Hakkım varsa da HELAL!!!
Ben ve benim gibi çocuklar uyurken susana! Ölürken isyan edene… Bunun için bedel ödenecekse ödeyebilene… Bu toprakları ve halkını çok sevene… İnsana yatırımı farz bilene, onlar güçlüyse biz haklıyız, halkız, diyene… Ihlamurlu yoldan, selam olsun!

10 Kasım 2014

noreply@blogger.com (Sis) — Mon, 10 Nov 2014 00:37:00 +0000

1o Kasım bugün, bununla ilgili yazmak isterdim ama özel günlerle ilgili sorunumu bilen biliyor. Onun yerine bu özel güne sinir olan, yok etmeye çalışan insanlara kafa yordum ben. Cumhuriyetin ve Atatürk' ün neredeyse simgesi olan Çankaya köşkünü değersizleştirmeye yok etmeye çalışan güya halkın seçtiği kişinin ruh haline kafa yoruyorum epeydir. Ve onun para kazancı sağlamak dışında peşinde olan avanesine.

Bu toprakların insanı hep öngörülemezi gerçekleştirerek hem de kitlesel hezeyanlarla bunu yaparak tüm bilinen kuralları bozmuştur tarihte. Ben yine polyanna misali bunun gerçekleştiğine inanıyorum.
Bir şeyi yeniden yaratmak isterseniz eğer öncekini tümüyle yok etmek zorundasınızdır. Ama sanki bu toprağın insanında bu ters tepiyor, o yüzden onlar yok etmeye çalıştıkça asılan bayrak sayısı da artıyor, Anıtkabir' deki ziyaretçi sayısı da.

Haa bu bizi kurtarır mı? Hayır kurtaramaz.

Seçilmiş ama Atatürk diyemeyen Cumhurun başı ile ilgili okunmaya değer bir yazı bu. Uzun ama okursanız algınıza bir şeyler katacaktır.

Söyleşiyi yapan:

ELİF KEY elifkey@gmail.com Bu linkte orjinali.

Prof. Dr. İştar Gözaydın, Doğuş Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Dekanı. Yirmi beş yıldır din ve devlet ilişkileri, insan hakları, Diyanet İşleri Başkanlığı ve din özgürlüğü üzerine çalışıyor.

Gözaydın’la Diyanet’in son açıklamalarından başladık, devletin kimliklerimiz üzerindeki din hanesinde bu kadar tepinmesine, ve talep ettiği vatandaş tipine değinirken şuraya vardık: “Beşerin tahammülü sınırlıdır; toplumları nefes alamayacak hale getirmenin bedelinin ağır olacağı gerçeği tarihte tekerrür defaatle tekerrür etmiştir.”

İstanbul için yeşil alan ihtiyacı çok açık

Diyanet’in son Validebağ direnişi üzerine yaptığı açıklamadan başlayalım. Diyanet İşleri Başkanı Görmez “Bir tarafta mescit inşa etmek üzere insanlar bir tarafta da ‘ağaçlar kesilmesin’ diye gösteri yapan insanlar görüyoruz. Her şeyden önce bu bize yakışmıyor. İbadet sevgisiyle tabiat sevgisi karşı karşıya gelecek sevgiler değildir” diye açıklama yaptı. Görmez’in bu uyarısı kime? Göstericilere mi yoksa ağaçları kesip saraylar, camiiler inşa edenlere mi?

Sayın Görmez’in açıklamalarından önce Türkiye’de belirli bir süredir uygulanan sorunlu bir uygulamaya değinmek gerek. İster cami, ister hastane ya de ne olursa olsun bir kamu hizmeti için yeni bir mekan üretileceği zaman ona ihtiyaç var mı diye bir çalışma yapmadan, bunun alt yapısı hazırlanmadan popülist ya da çıkarcı saiklerle harekete geçiliyor.

Fotoğraf: DHA

Validebağ konusuna da Sayın Görmez’in açıklamalarına bu perspektiften bakmak gerek. Çevre de ibadet de anayasal haktır ama aralarında mutlak öncelikli bir sıralama yoktur. Bu durum ihtiyaca göre belirlenir. Validebağ’da da bu noktadan yaklaşarak şu soruların cevaplanması lazım.

Bölgede ibadethaneye gerek var mı? Yakınlarda kaç adet ibadet yeri var? Yapılması planlanan ibadet yeri bir ihtiyaç ya da toplu bir talep karşılığında mı yapılmak isteniyor? Bununla beraber İstanbul gibi bir metropol için yeşil alan ihtiyacı ise çok açık. Olaya bu noktadan yaklaşınca üzülerek belirtmeliyim ki Sayın Görmez’in açıklamaları din üzerinden popülist politika üretmenin dışında bir şey değil.

Erdoğan sigaranın zararlı olduğunu düşünüyor diye insanların cebindeki sigarayı alabiliyor

İktidar, Türkiye’nin dinle ilişkisini ne boyuta taşımak istiyor?

Mevcut iktidar açıkça Türkiye’de muhafazakâr bir toplum istiyor. Bununla beraber onlara göre bu muhafazakârlık da iktidarın gösterdiği ve söylediği tarzda bir muhafazakarlık olmak durumunda. İktidarın din ile ilişkisi de bu şekilde okunmalı. İktidar dini ve onu yaşamayı da kendi direktifleri doğrultusunda oluşturmayı istiyor. Onlara göre toplumsal yaşamda tek doğru var ve bunu onlar biliyor; yani onlar öyle düşünüyorlar.

Örneğin çok farklı bir konu ama Sayın Erdoğan’ın sigaraya bakışı da bunun bir göstergesi. Kendisi kullanmıyor, zararlı olduğunu düşünüyor diye insanların cebindeki sigarayı bizzat alma girişiminde bulunuyor. İlk bakışta vatandaşlarını düşünen bir lider görüntüsü olsa da bu özgür iradeye yapılan bir saldırıdır.

Her insan kendi bedeni üzerinde söz sahibidir ve o bedeni nasıl kullacağına o karar verir. İster din, ister kıyafet, ister başka bir konu olsun, özgür iradeye, kişisel tercihlere konumu ve mevkii ne olursa olsun karışmak ve müdahale etmek kimsenin ne hakkı ne haddi.

Devletin görevi ahlakla uğraşmak değil

Devlet toplumun ne yediğine, ne içtiğine, ahlaki işlerine bu kadar karışır mı?

Günümüzde devletin asli görevi vatandaşların temel ihtiyaçlarına cevap vermek olmalı. Bu bağlamda da ahlakla uğraşması devletin görevi değil. Ayrıca eğer günümüz Türkiye’sini konuşuyorsak, yolsuzluklarla bu denli anılan ve aklanmak için hiçbir gayret göstermeyen kadrolardan oluştuğu görülen bir yapının sunacağı ve belirleyici bir ahlak anlayışı sorunlu, traji-komik ve hepsinden de önemlisi tehlikeli sonuçlar doğurabilir.

Fotoğraf: DHA

Hükümet kendince iyi olanı hedefleyip mutlak otoriter gibi davranıyor

Erdoğan ısrarla ‘dindar bir nesil’ görmek istediğini söylüyor. Sizin bir yorumunuz var; “Liberal ekonominin hüküm sürdüğü düzende dindar nesil yetişmez.” Ekonomik sistemler dindarlıkta ne kadar belirleyici?

Yanlış hatırlamıyorsam bunu televizyonda katıldığım bir programda söyledim. Buradan kastım asla liberal ekonominin hakim olduğu sistemin dinsiz bir nesil yetiştirmesi değil. Demek istediğim şey, günümüz liberal ekonomi ve liberal demokrasiye dayalı sistemlerinde insanların mütedeyyin olup olmayacaklarına kendilerinin karar verici olması.

Eğer siz devleti yöneten kişi ya da kişiler dindar nesil istiyor diye politika belirliyorsanız, burada karşımıza özgürlük sorunu çıkar. Gelecek nesillerin ne şekilde düşüneceklerine, davranacaklarına karar vermek isteyen otoriter rejimlerdir. Üzülerek altını çizeyim, mevcut Türkiye’nin yönetimi kendince iyi olanı hedefleyerek mutlak otoriter davranışlar sergiliyor.

Anayasa kimseyi dinini açıklamaya zorlamıyor

Nüfus kağıtlarından din hanesi kaldırılmalı diyorsunuz. Niçin?

Öncelikle bu durum Anayasaya aykırı. Anayasa kimse dinini açıklamaya zorlanamaz diyor. Buna karşın nüfus kağıtlarında din hanesinin açıklanması doğrudan bunu ilan etmek. Ayrıca, inanç hanesi doğumdan hemen sonra doldurulunca ayrı bir sorun da doğuruyor. Kimseye siz hangi dinden olmak istiyorsunuz ya da bir dine mensup olmak istiyor musunuz diye sorulmuyor.

Diğer bir ifadeyle, devlet size doğduğunuz anda dininizi dikte ve empoze ediyor. Bunun bireyin ilerleyen dönemlerde kendi tercihine bırakılmasının daha özgürlükçü, daha sağlıklı olacağı kanısındayım.

Türkiye artık yolsuzluklar ve iş cinayetleriyle anılıyor

Bir tarafta sık sık dikte edilen bir Yeni Türkiye ve önümüze koyulan hedefler var, 2023’ler vs. Bir yanda da çöken bir Türkiye, göçük altında kalan insanlar, işçi ölümleri, adalet saraylarından adalet çıkmaması… Bu hep aynı Türkiye’ydi de şimdi başımıza mı çöküyor?

Maatteessüf yeni Türkiye artık yolsuzluklar, iş cinayetleri ve hak mahrumiyetleriyle anılıyor. Bunun böyle gitmeyeceği, gitmemesi gerektiği açık. Bu noktada tıpkı Fransız Devrimi’nin resmi söylemi olan ‘eşitlik-kardeşlik-hürriyet‘ gibi ‘eşit-özgür-zengin‘ bir Türkiye tesis edilmeli. Elbette bu sloganda kalmamalı. Devlet önünde herkesin eşit olduğu, bireysel tercihlerde sınırlamanın olmadığı ve kişisel ilişkilere, ranta dayalı bireysel kalkınmanın yaşanmadığı bir Türkiye.

DHA

Umarım ahlâkımız ve vicdanımız çökmüyordur

Neredeyse Roboski’den bu yana kalkmayan bir siyah örtünün altındayız. Çok kayıplar verdik. Ve her şeye tepki verelim derken şimdi hiçbir şeye tepki veremez olduk. Alıştık mı, ahlâkımız vicdanımız da mı çöküyor?

Umarım ahlâkımız ve vicdanımız çökmüyordur. İnsanın en önemli özelliklerinden birisi de alışmak. Bu noktada sizin de dile getirdiğiniz felaketler sonrasında bir alışma süreci yaşadığımız doğru. Bu da toplumun tepki vermesini etkiliyor ve onu kapatıyor. Ama aynı zamanda çok yakın tarihimizde Gezi gibi bir durum da mevcut. Buradan hareketle ben bu sessizlik halinin uzun sürmeyeceğini düşünüyorum.

1920 ve 30’ların Türkiyesi’yle 2000’lerinki aynı!

Devletler ihtiyaç ya da panik anlarında kanunlar çıkartır. Türkiye son günlerde ortaya saçtığı bazı muğlak, etki alanı çok geniş tasarılarla, kritik kanunlarla bize ne demeye çalışıyor?

Hukuki kuralların bir işlevi yürürlükte olacakları toplumları biçimlendirmektir; yani toplumsal mühendislik. 1920’ler 30’lar Türkiyesi’nde çok uygulandı bu. Özellikle kendini kurucu addeden siyasi seçkinlerin, yani siyasi karar alma mekanizmasında yer alanların, birer toplumsal tahayyülü vardır. Cumhuriyet Türkiyesi’ni kuranlar Batılı, çağdaş olarak nitelendirdikleri bir toplum hayal ediyorlardı.

İlginç olan 2000’ler Türkiyesi’nde iktidar olan ve özellikle erken Cumhuriyet dönemine eleştiriler yağdırmakta devam eden siyasi kadro da tıpatıp aynı yöntemi kullanıyor. Bunların da kendi ideal toplum tahayyülü mevcut; onu gerçekleştirebileceğini düşündükleri hukuki araçları üretip duruyorlar: içki kullanımından üremeyle ilgili düzenlemelere kadar.

AKP de modern tüm yapılarda olduğu gibi standart, tek tip, ama muhafazakâr, otoriter ve kendi dini inançlarıyla sentezlenen bir toplum ideali olan siyasal bir yapılanma. Bu noktada toplumu kendi istekleri doğrultusunda dönüştürmeye çalışıyor. Cumhuriyetin tevhid-i tedrisat yani eğitimin tek elden yürütülmesi düzenlemesini 4+4+4 gibi düzenlemelerle bertaraf etmeye çalışırken merak ediyorum aynı jakoben tutumu sürdürmekte olduklarının ne kadar farkındalar?

TC ‘makbul vatandaşlar’ istiyor

TC nasıl vatandaşlar olmamızı istiyor? Ne yaparsak ya da ne yapmazsak bize kızmayacak, cezalandırmayacak? Kim olursak bize yan gözle bakılmayacak?

Siyaset bilimci akademisyen Füsun Üstel’in literatüre kazandırdığı bir kavram vardır: makbul vatandaş. Her iktidarın kendi makbul vatandaş kabulü mevcut; etno-kültürel yönelimli bürokratik milliyetçilik ile sözleşmeci ulus söyleminin geçimsiz birlikteliğinin tayin ettiği bir yurttaş tipi 2000’lere dek Türkiye’deki yurttaşlık eğitiminin karakterini belirlemişti.

AKP iktidarında, milliyetçi-muhafazakâr bir görüntü çizebilen, Sünni, dini vecibelerini yerine getiriyormuş intibası uyandırabilen işadamı, erkek yurttaşlarla; zinhar gülmeyen, pek etliye sütlüye karışmayıp, aykırı fikir beyan etmeyen edepli kadın yurttaş makbul vatandaş olsa gerek.

Polisi de öyle yetkilerle donaltıldılar ki artık somut delil olmadan, ‘makul şüphe’ yetkisiyle istediği herkesi gözaltına alabilecek.

Tüm bunlar takdir yetkisini neredeyse sınırsızlaştırmaya çalışan bir çabanın ifadesi! İşine geldiğinde, işine geldiğine karşı uygulanabilecek bir hukuki alan yaratmaya çalışmak. Oysa hukukun en önemli özelliği önceden bilinirliği, açıklığıdır. Türkiye’de yargı tarihi hakimlerin neleri ‘makul’ bulabildikleri yönünde kimi talihsiz uygulamalarla dolu. Teklifle ‘somut delillere dayalı kuvvetli şüphe’ yerine ‘makul şüphe’nin yeterli sayılması haklı olarak özel hayatın korunması açısından kaygı yaratıyor.

İşin ilginç tarafı, hukuka ‘somut delillere dayalı kuvvetli şüphe’ ifadesini bundan daha yedi ay önce, 21 Şubat 2014’te kabul edilen kanunla yine AKP hükümetinin sokmuş olması. Anlaşılan 17 ve 25 Aralık soruşturmalarının kapatılmış olması ile yedi aylık ‘somut delil’ uygulamasının sonuna gelinmekte.

DHA

İktidar kendisini güvensiz hissediyor

Jandarmayı da yeniden konumlandırdılar…

Jandarma, İçişleri Bakanlığı’na bağlanan bir birim haline geliyor. Bütün polis teşkilatını keyfi bir şekilde kontrol eden, neo-liberal politikalarla özel güvenlik birimleriyle kendine bir yan güvenlik kolu oluşturan iktidar şu anda güvenlikçi politikalarda üst sınıra doğru gitmekte ve Jandarma’yı da kendisine bağlamakta. Bu durumun hem iktidarın kendisini güvensiz hissetmesi hem de daha büyük bir güç ile olağanüstü haller yaratması ile alakalı olduğunu düşünüyorum.

Beşerin tahammülü sınırlıdır

Halka, vatandaşa sık sık parmak sallanıyor. Vatandaşına toleransı bu kadar düşük bir devlet olabilir mi? Tarih toplumlarını rencide eden devletleri nereye koydu bugüne kadar?

Beşerin tahammülü sınırlıdır; toplumları nefes alamayacak hale getirmenin bedelinin ağır olacağı gerçeği tarihte tekerrür defaatle tekerrür etmiştir. Günümüzde bunun henüz yaşanmamış olması, hiç olmayacağı anlamına gelmemeli. Eninde sonunda bu tarz bir davranışta olanlar yaptıklarının sonucunu görecektir diye düşünüyorum. Bunu şu an görmemelerinin sebebi otoriterliğin yarattığı körlük olsa gerek. Kendinizi her zaman var olacakmış gibi görmek, yarını hiç düşünmediğinizin işareti nihayet.

Türkiye, ‘Ya sev ya terket’lerden ‘Ya sus ya terket’e mi savruluyor?

Doğru, şu an yaşanmakta olan bir sessizleştirme politikası. Ben bunu Gezi ve benzeri sosyal hareketlerin ortaya koyduğu hak arama taleplerinin susturulmasına ve devlet terörünün toplumsal hafızadan silinmesine yönelik bir gayret olarak okuyorum; yani devleti kontrol edenler sosyal mühendislikle psikolojik mühendisliği bir arada uygulamaya çalışıyor.

Kim Jong-il, Mübarek, Saddam ve Erdoğan…

Tarihte olağanüstü liderler var, bir de olağanüstü haller ilan eden liderler. Tayyip Erdoğan olağanüstü haller ilan etmekte ne kadar mahir bir lider?

Olağanüstü liderlerin olağanüstü yetkilerine imrenen ya da durduk yere kendilerinde olağanüstü liderlik vasfı vehmeden sıradan politikacılar, durmadan olağanüstü haller yaratmaya çalışırlar. Stalin böyle bir ‘lider’di. Kim Jong-il, Mübarek, Saddam, Franco, Salazar hep böyle isimler. Erdoğan bunların sonuncu ve iyi örneklerinden biri.

Olağanüstü liderlik özentisiyle bütün devlet yetkilerini elinde toplamaya hevesleneli beri, durmadan olağanüstü haller yaratıyor. Önce bir darbe iddiasıyla başladı, Ergenekon ve Balyoz davaları üzerinden olağanüstü bir durum yarattı.

Bu hayalin mumu sönmeye başladığında, Gezi protestoları hakkındaki çoğu mesnetsiz iddialarla yeni bir darbe ve lobi kurgusu oluşturup altı ay kadar sürdürdü. Hemen sonra ‘Paralel Yapı‘ fantezisine geçti. Son olarak da Suriye ile ucuz bir savaş hayaline kapıldı. Ancak bu savaşın sanıldığı kadar ucuz olmayacağı ortaya çıktığında kendisini frenlemeyi başaramadı.

Erdoğan’ın ‘olağanüstü lider’ fantezisinin bedeli çok ağır olabilir

Bu bir bağımlılık hali sanki değil mi?

Elbette, sürekli olağanüstü hallerle yaşamaya alışmak bir bağımlılık türüdür; insanın gerçeklik algısını bozar, hayalleri gerçek sanmasına yol açar. O zaman olmadık, gerçekten olağanüstü riskler alınır, bir kişinin olağanüstü liderlik vehmi uğruna gerçekten sonu olmayan bir savaşa bile girilebilir.

Şu anda gelinen yer, bir olağanüstü liderimiz olsun diye yaratılan suni bir olağanüstü hal. Hepimiz sırf Erdoğan olağanüstü-seçilmiş-kurucu bir lider olsun diye, kaosun, karmaşanın ve olağanüstü ilginç zamanlar yaşamak durumunda bırakılıyoruz.

Oysa tarihte olan hep bunun tersidir. Liderler olağanüstü hal yaratmaz, olağanüstü haller olağanüstü lideri yaratır. Gerisi sıradan politikacının fantezisinden ibarettir; ama bu fantezinin bedeli bazen tüm bir ülke için çok ağır olabilir.

Davutoğlu: Katı doğruları ve şişkin egoları var

Davutoğlu’na gelelim. Sizce nasıl bir başbakan? Kendi akademik kişiliğini, dış işlerinden gelen tecrübesini ve bu kişiliğini siyasete nasıl yansıtıyor?

Davutoğlu öncelikle bir akademisyen. Akademik kurguların reel siyasette nasıl hayal kırıklığı yaratabileceğini, Türkiye’nin son dönemlerdeki Ortadoğu politikasında yaşanan çuvallamalarla gördük. Kendi katı doğruları ve idealleri de olan bir kişi olarak görüyorum sayın Davutoğlu’nu. Oysa politikacılık daha esneklik gerektiren bir alan. Ayrıca malum, akademisyenliğin meslek hastalığı genellikle şişkin egolardır; bütün bunlar birleşince ortaya zor bir tablo çıkıyor kanımca.

Fotoğraf: Reuters

IŞİD ile AKP rejimi arasındaki fark ilke ve hedefler değil, yöntem!

Davutoğlu’nun yazılarında sık sık kullandığı ‘lebensraum’ söylemi size neyi çağrıştırıyor?

Daha önce ben dâhil birçok başka yazar Davutoğlu’nun yazılarında kullandığı lebensraum yani ‘yaşam alanı’ gibi kavramların Nazi söylemiyle akrabalığına işaret etmiştik. Şimdi bu kavramların ima ettiği yayılmacı politikaların fiiliyat da kazanmasına tanık oluyoruz. Amerika’nın Büyük Ortadoğu Projesi siyaset literatürüne mal olmuş bir kavram.

Öyle görünüyor ki, AKP ve başbakanın da bir Büyük Ortadoğu Projesi var: Evrensel hukuk ve insan hakları değil, Sünni İslam temelinde kurulmuş büyük bir Ortadoğu Konfederasyonu. İnsanın söylemeye bile dili varmıyor ama IŞİD ile AKP rejimi arasındaki fark ilke ve hedefler değil, oraya varmak için kullanılacak yöntemler düzeyindeymiş gibi görünüyor.

Esas mesele böyle bir düzenlemenin siyasal kültürü problemli olan bir yapıda, muhalif olan herkesi yıldırmak için kullanılacak olmasıdır. Daha da önemlisi bu maddenin Batı’yla benzetme yapılarak iktidar tarafından meşrulaştırılıyor olması. Bu yine iktidarın devlet yönetme konusunda otoriterleşen anlayışının bir başka göstergesi.

Uzaylılar Sizi S**ksin Bence...

noreply@blogger.com (Sis) — Wed, 05 Nov 2014 00:34:00 +0000

Dünyaya gelecek kuşaklara iz bırakacak bir şey yapma hayalindeki bir dünya insanının ülkemizde yaşadıkları bu okuyacağınız. Gelecek kuşakları geç adamcağız uzaydan gelebileceklere iz gösterebilmek için ülkemizi seçmiş; ve olmuş olanlar.

Yazının aslını " Uzaylılar Sizi Ne Yapsın" başlığı ile değerli İskender Baydar kalemiyle sitesinde okuyabilirsiniz.

Projeyi yaratan kişinin sitesine ise buradan ulaşabilirsiniz.
İsterseniz yazıdan önce bu videoyu izleyin, sonra yazıyı okuyun.

Memlekette hangi yetkiliye mikrofon uzatsan, “Bu ülkede taş üstüne taş koyan herkesi başımızın üstünde taşırız” klişesiyle başlar söze…

Gel gör ki durum pek de öyle değildir… Öyle olmadığını, bu ülke için bir, iki, üç değil; tamı tamına 11 bin ton taşı üst üste koyan bir adamın öyküsüyle anlatmak istiyorum.

Adamın ismi Andrew Rogers… Avustralya kökenli işadamı ve heykeltraş…
40 yaşından sonra işi gücü bırakıp, bir hayalin peşine takılıyor Rogers… Dünyanın farklı noktalarında, uzaydan görülebilen heykeller yapmak üzere kolları sıvıyor.

Projenin adını da “Yaşamda Uyum” koyuyor.

Listesinde; İsrail, Şili, Sri Lanka, Avustralya, Çin, İzlanda, Hindistan, Amerika Birleşik Devletleri, Kenya, Antarktika, Nepal, Namibya’nın yanı sıra Türkiye’den de Kapadokya yer alıyor.
Açık adres: Avanos-Nevşehir yolunun Göreme bölgesindeki Karadağ…

Adı gibi taştan topraktan oluşan, üzerinde ot bitmeyen, hiçbir ekonomik ve tarihi değer içermeyen bir yer burası…

Tüm dünyada “Kainata Taşlarla Fısıldayan Adam” olarak nam salan Andrew Rogers, 2007’de işe koyuluyor… Tam üç yıl uğraşıp, 250’ye yakın yöre insanıyla el ele, ‘jeoglif’ adı verilen ve devasa boyutta masif taş konstrüksiyonlardan oluşan arazi düzenleme yapıları gerçekleştiriyor.

Jeogliflerin oluşması için örülen taş duvarların uzunluğu 7 kilometre… Heykellerde kullanılan monoblok bazalt sütunların ağırlığı 30 ton… Kullanılan toplam taş miktarı ise 11 bin ton.

Heykeller mekâna uyuyor da, Türkiye’nin içinden geçtiği zamana pek uymuyor maalesef. Bu ülkenin ritmiyle bir türlü uyuşamıyor.

Parkın yapım amacının uzaylılarla iletişim kurmak olduğu iddiaları yayılıyor, sayısız komplo teorisi üretiliyor. İl Genel Meclisi’nde, AKP’li yedi encümen üyesinin verdiği teklif doğrultusunda, heykellerin yapılış amacının, neden Kapadokya’nın seçildiğinin, finansmanı kimin karşıladığının araştırılması kararı alınıyor. Araştırmadan bir şey çıkmasa da söylentiler ve kuruntular heykel parkın kaderine terk edilmesine neden oluyor.

Rogers’ın ”Yaşam şekillerini ifade etmeye çalıştığım sütunlardan oluşan heykelin bir sütunu, üzerindeki yaldız sayesinde güneşin her batışında parlayacak ve bu çevreden dikkati çekecek, gözlenebilecek” dediği parkla aynı adı taşıyan ana heykel henüz bilinmeyen bir nedenle yıkılıveriyor.

Yetkililer yıkımı hava koşullarına bağlarken, parktan rahatsız olan birilerinin yıktığı iddiaları da dilden dile dolaşıyor.

Sonuç mu?
Arazi araçlarının bile zorlanacağı bir yol dışında ulaşımı yok parkın.
Ana yoldan girişte bir tabelası yok.
Yönlendirme levhaları yok.
Bilgilendirme tabelaları yok.
Çevre düzenlemesi yok.
Buraya tur düzenleyen bir seyahat acentesi yok.
Oysa tüm dünya gezginlerinin rehberi olan TripAdvisor’da 5 üzerinden 5 yıldız almış buraya ulaşabilen nadir insanlardan…
Burası milli park ilan edilip Kapadokya’da doğanın yarattığı eşsiz güzellik peribacalarının, Hıristiyanlığın ilk dönemlerinde kayalara oyulan kiliselerin, yer altı şehirlerinin ve az sayıdaki Selçuklu eserlerinin yanına eklenebilse müthiş bir çekim faktörü olabilir bölge için…

Emin olun gelenler de uzaylılar değil, cebi dolu Japon ve Amerikalı turistler olur.

Hem zaten uzaylıların geleceği varsa, parka yol yapmayarak bunu engellemek de pek mümkün değil, benden hatırlatması…

Yazıyı bitirmeden uzaylılarla iletişim kurmak için dikildiği ileri sürülen heykellerin üzerinde Türkçe ve İngilizce olarak yazanları da söyleyeyim de manzara tamamlansın:

“Gerçek… Saygı… Sessizlik… İyimserlik… Hoşgörü… İyilik… İncelik… Güzellik… Şefkat… Barış… Umut… Neşe… İnanç… Sevgi… Adalet… Hürriyet… Özgürlük… Dürüstlük…”

İletilmemesini Umduğum Bir Mektup

noreply@blogger.com (Sis) — Fri, 03 Oct 2014 03:26:00 +0000

Güzel kuzum oğlum, birtanem, hayatımın anlamı; umarım bunu hiç okumak zorunda kalmazsın.

Bugün yani 2 Ekim 2014 günü, sen 15 yaşındasın. Yeni yaşından gün almana 247 gün varmış. Pazartesi doğmuştun sabah 8de. Burcun ikizler. Askerlik yaşı 21 e yükseltilmiş Şubat 2014 tarihinde. Google bana kaç yaşında askerlik kemâline ereceğini söyleyemedi. Yok herhalde yabancıların mevzuatında kimin kaç yaşında askere gidebileceği.

Kuzum bu öğleden sonra ( gerçi ben bu yazıyı ertesi gün sabah yazıyorum) bizi, yani halkı, yani vatandaş=cumhur' u temsil etmesi gereken vekillerimiz TBMM' de bir tezkere kabul ettiler. Sen ve senin gibi gençlerin savaşa hatta Türkiye toprakları dışına yollanmasını kabul ettiler.

Seni hiç bir güç alıp savaşa yollayamaz onu geçiyorum. Kafama takılan bu noktaya nasıl geldiğimiz.

Her şey 28 Mayıs 2013 günü şehrin göbeğindeki bir kaç ağacın sökülmek istenmesiyle başladı kuzum. Gezi Direnişi başladı işte. Ülkeyi sardı bir anda. Mesele hiç bir kaç ağaç olmadı konusu gündemde kaldı uzun bir süre. Şimdi ben fark ediyorum ki mesele gerçekten bir kaç ağaç değilmiş.

Gezide ilk şiddete tepki büyüktü. Şiddet sonucu öldürülenlere de. Bugün geldiğimiz noktada aaa Mecidiyeköyde #savaşahayır mitingi varmış da o yüzden 5 Toma 2bin çevik gelmiş duyarsızlığındayız.

Paraleli falan s*ktiret, sen bu seçilmiş hükümete illegal darbe yapmayı denediler söylemi ilk ne zaman ortaya çıktı ona bak. Biz geziciler- namı diğer çapulcular idik ilk darbe yapanlar. Rüzgar nereden nasıl ters döndü bilinmez yerimizi paralellere bıraktık. Eeee evlenmek kolaydır, boşanmak kan getirir g*tünden insanın.

Biz yoksa bir darbe yapan gücü ( olmadığı halde) varmış gibi göstermek için mi kullanıldık? Çok şeyde kullanıldık o kesin; yerel seçim öncesi ortaya çıkan tapeler vs.

İlk eğitime türban serbest vs diyip gündem oluştururken bizi kaç yerimizden s*ktiler bilmiyoruz.

Çok da içime oturuyor kuzu, biz 2013 Haziranında nasıl saftık, nasıl beklenti içindeydik. Ki biliyorsun annen 12 Eylülü ağır şartlarla tanık olup yaşamak ve bundan öğrenmekle övünür. Pııffftt...

Patatesli börek var sabaha kalkınca sana.

Bana da sen gayri her şeyden yana umutsuzluk.

30 Ağustos Zafer Bayramı

noreply@blogger.com (Sis) — Fri, 29 Aug 2014 18:21:00 +0000

Nazım Hikmet' in Kurtuluş savaşını anlattığı Kuvayi Milliye Destanı bu hafta içinde bir radyo kanalında Devlet Tiyatrosu sanatçıları tarafından seslendirilmiş olarak yayınlandı. Müziklerini Zülfü Livaneli Ve Can Atilla yaptı. İster dinleyin ister okuyun, ama ben dinlemenizi öneririm.

kuvay-ı milliye destanı

başlangıç

onlar

onlar ki toprakta karınca,
suda balık,
havada kuş kadar
çokturlar;
korkak,
cesur,
câhil,
hakîm
ve çocukturlar
ve kahreden
yaratan ki onlardır,
destânımızda yalnız onların mâceraları vardır.

onlar ki uyup hainin iğvâsına
sancaklarını elden yere düşürürler
ve düşmanı meydanda koyup
kaçarlar evlerine
ve onlar ki bir nice murtada hançer üşürürler
ve yeşil bir ağaç gibi gülen
ve merasimsiz ağlayan
ve ana avrat küfreden ki onlardır,
destânımızda yalnız onların mâceraları vardır.

demir,
kömür
ve şeker
ve kırmızı bakır
ve mensucat
ve sevda ve zulüm ve hayat
ve bilcümle sanayi kollarının
ve gökyüzü
ve sahra
ve mavi okyanus
ve kederli nehir yollarının,
sürülmüş toprağın ve şehirlerin bahtı
bir şafak vakti değişmiş olur,
bir şafak vakti karanlığın kenarından
onlar ağır ellerini toprağa basıp
doğruldukları zaman.

en bilgin aynalara
en renkli şekilleri aksettiren onlardır.
asırda onlar yendi, onlar yenildi.
çok sözler edildi onlara dair
ve onlar için :
zincirlerinden başka kaybedecek şeyleri yoktur,
denildi.

birinci bap

yıl 1918-1919
ve
karayılan hikâyesi

ateşi ve ihaneti gördük
ve yanan gözlerimizle durduk
bu dünyanın üzerinde.
istanbul 918 teşrinlerinde,
izmir 919 mayısında
ve manisa, menemen, aydın, akhisar :
mayıs ortalarından
haziran ortalarına kadar
yani tütün kırma mevsimi,
yani, arpalar biçilip
buğdaya başlanırken
yuvarlandılar...
adana,
antep,
urfa,
maraş :
düşmüş
dövüşüyordu...

ateşi ve ihaneti gördük.
ve kanlı bankerler pazarında
memleketi alaman'a satanlar,
yan gelip ölülerin üzerinde yatanlar
düştüler can kaygusuna
ve kurtarmak için başlarını halkın gazabından
karanlığa karışarak basıp gittiler.
yaralıydı, yorgundu, fakirdi millet,
en azılı düvellerle dövüşüyordu fakat,
dövüşüyordu, köle olmamak için iki kat,
iki kat soyulmamak için.

ateşi ve ihaneti gördük.
murat nehri, canik dağları ve fırat,
yeşilırmak, kızılırmak,
gültepe, tilbeşar ovası,
gördü uzun dişli ingiliz'i.
ve aksu'yla köpsu,
karagöl'le söğüt gölü
ve gümüş basamaklı türbesinde yatan
büyük, âşık ölü,
şapkası horoz tüylü italyan'ı gördü.
ve çukurova,
kıyasıya düzlük,
uçurumlar, yamaçlar, dağlar kıyasıya
ve seyhan ve ceyhan
ve kara gözlü yürük kızı,
gördü mavi üniformalı fransız'ı.
ve devam ettik ateşi ve ihaneti görmekte.
eşraf ve âyân ve mütehayyizânın çoğu
ve ağalar :
bağdasar ağa'dan
kellesi büyük mehmet ağa'ya kadar,
düşmanla birlik oldular.
ve inekleri, koyunları, keçileri sürüp, götürüp,
gelinlerin ırzına geçip,
çocukları öldürüp
ve istiklâli yakıp yıktıkça düşman,
dağa çıktı mavzerini, nacağını, çiftesini kapan
ve çığ gibi çoğaldı çeteler
ve köylülerden paşalar görüldü,
kara donlu köylülerden.
ve bizim tarafa geçenler oldu
tunuslu ve hindli kölelerden.
ve türkistanlı hacı ahmet,
kısık gözleri,
seyrek sakalı,
hafif makinalı tüfeğiyle
dağlarda bir başına dolaştı.
ve sabahleyin ve öğle sıcağında ve akşamüstü
ve ayışığında ve yıldız alacasında geceleyin,
ne zaman sıkışsa bizimkiler,
peyda oluverdi, yerden biter gibi o
ve ateş etti
ve düşmanı dağıttı
ve kayboldu dağlarda yine.

ateşi ve ihaneti gördük.
dayandık,
dayandık her yanda,
dayandık izmir'de, aydın'da,
adana'da dayandık,
dayandık, urfa'da, maraş'ta, antep'te.

antepliler silâhşor olur,
uçan turnayı gözünden
kaçan tavşanı ard ayağından vururlar
ve arap kısrağının üstünde
taze yeşil selvi gibi ince uzun dururlar.

antep sıcak,
antep çetin yerdir.
antepliler silâhşor olur.
antepliler yiğit kişilerdir.

karayılan
karayılan olmazdan önce
antep köylüklerinde ırgattı.
belki rahatsızdı, belki rahattı,
bunu düşünmeğe vakit bırakmıyordular,
yaşıyordu bir tarla sıçanı gibi
ve korkaktı bir tarla sıçanı kadar.
yiğitlik atla, silâhla, toprakla olur,
onun atı, silâhı, toprağı yoktu.
boynu yine böyle çöp gibi ince
ve böyle kocaman kafalıydı
karayılan
karayılan olmazdan önce.

düşman antep'e girince
antepliler onu
korkusunu saklayan
bir fıstık ağacından
alıp indirdiler.

altına bir at çekip
eline bir mavzer
verdiler.

antep çetin yerdir.
kırmızı kayalarda
yeşil kertenkeleler.
sıcak bulutlar dolaşır havada
ileri geri...

düşman tutmuştu tepeleri,
düşmanın topu vardı.
antepliler düz ovada
sıkışmışlardı.
düşman şarapnel döküyordu,
toprağı kökünden söküyordu.
düşman tutmuştu tepeleri.
akan : antep'in kanıydı.

düz ovada bir gül fidanıydı
karayılan'ın
karayılan olmazdan önceki siperi.
bu fidan öyle küçük,
korkusu ve kafası öyle büyüktü ki onun,
namlıya tek fişek sürmeden
yatıyordu yüzükoyun.

antep sıcak,
antep çetin yerdir.
antepliler silâhşor olur.
antepliler yiğit kişilerdir.
fakat düşmanın topu vardı.
ve ne çare, kader,
düz ovayı antepliler
düşmana bırakacaklardı.

«karayılan» olmazdan önce
umurunda değildi karayılan'ın
kıyamete dek düşmana verseler antep'i.
çünkü onu düşünmeğe alıştırmadılar.
yaşadı toprakta bir tarla sıçanı gibi,
korkaktı da bir tarla sıçanı kadar.

siperi bir gül fidanıydı onun,
gül fidanı dibinde yatıyordu ki yüzükoyun
ak bir taşın ardından
kara bir yılan
çıkardı kafasını.
derisi ışıl ışıl,
gözleri ateşten al,
dili çataldı.
birden bir kurşun gelip
kafasını aldı.
hayvan devrildi kaldı.

karayılan
karayılan olmazdan önce
kara yılanın encâmını görünce
haykırdı avaz avaz
ömrünün ilk düşüncesini .
«ibret al, deli gönlüm,
demir sandıkta saklansan bulur seni,
ak taş ardında kara yılanı bulan ölüm.»

ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olan,
fırlayıp atlayınca ileri
bir dehşet aldı anteplileri,
seğirttiler peşince.
düşmanı tepelerde yediler.
ve bir tarla sıçanı gibi yaşayıp
bir tarla sıçanı kadar korkak olana :
karayilan dediler.

«karayılan der ki : harbe oturak,
kilis yollarından kelle getirek,
nerde düşman varsa orda bitirek,
vurun ha yiğitler namus günüdür...»

ve biz de bunu böylece duyduk
ve çetesinin başında yıllarca nâmı yürüyen
karayılan'ı
ve anteplileri
ve antep'i
aynen duyup işittiğimiz gibi
destânımızın birinci bâbına koyduk.

ikinci bap

yıl yine 1919
ve
istanbul'un hâli
ve
erzurum ve sivas kongreleri
ve
kambur kerim'in hikâyesi

biz ki istanbul şehriyiz,
seferberliği görmüşüz :
kafkas, galiçya, çanakkale, filistin,
vagon ticareti, tifüs ve ispanyol nezlesi
bir de ittihatçılar,
bir de uzun konçlu alman çizmesi
914'ten 18'e kadar
yedi bitirdi bizi.
mücevher gibi uzak ve erişilmezdi şeker
erimiş altın pahasında gazyağı
ve namuslu, çalışkan, fakir istanbullular
sidiklerini yaktılar 5 numara lâmbalarında.
yedikleri mısır koçanıydı ve arpa
ve süpürge tohumu
ve çöp gibi kaldı çocukların boynu.
ve lâkin tarabya'da, pötişan'da ve ada'da kulüp'te
aktı ren şarapları su gibi
ve şekerin sahibi
kapladı miloviç'in yorganına 1000 liralıkları.
miloviç de beyaz at gibi bir karı.
bir de sakalı halife'nin,
bir de vilhelm'in bıyıkları.

biz ki istanbul şehriyiz,
güzelizdir,
dört yanımız mavi mavi dağdır, denizdir.
öfkeli, büyük bir şair :
«ey bin kocadan arta kalan bilmem neyi bakir»
demiş
bize
ve bir başkası,
yekpare acem mülkünü fedâ etti bir sengimize.

biz ki istanbul şehriyiz,
işte, arzederiz halimizi
türk halkının yüce katına.
mevsim yazdır,
919'dur.
ve teşrinlerinde geçen yılın
dört düvele teslim ettiler bizi,
gözü kanlı dört düvele
anadan doğma çırılçıplak.
ve kurumuştu
ve kan içindeydi memelerimiz.

biz ki istanbul şehriyiz,
fransız, ingiliz, italyan, amerikan
bir de yunan,
bir de zavallı afrika zencileri
yer bitirir bizi bir yandan,
bir yandan da kendi köpek döllerimiz :
vahdettin sultan,
ve damadı ferit
ve ingiliz muhipleri
ve mandacılar.

biz ki istanbul şehriyiz,
yüce türk halkı,
malûmun olsun çektiğimiz acılar...

919 temmuzunun 23'üncü günü
pek mütevazı bir mektep salonunda
in'ikad etti erzurum kongresi.

erzurum'un kışı zorludur balam,
tandırında tezek yakar erzurum,
buz tutar yiğitlerinin bıyığı
ve geceleyin karlı ovada
kaskatı katılaşmış, donmuş görürsün karanlığı.

erzurum'da kavaklar, balam,
erzurum'da kavaklar tane tane,
kavaklarda tane tane yapraklar.
ve terden ve toz dumandan ve sinekten geçilmez
erzurum'da yaz gelip de bastı mıydı sıcaklar.

erzurum'un düzdür, topraktır damı.
erzurum güzelleri giyer, balam,
incecik ak yünden ehramı.
yürek boynun büker, balam,
erzurumlu türkülere.
halim selimdir erzurum'un adamı
ve lâkin dönmesin gözü bir kere!...

erzurum'da on dört gün sürdü kongre :
orda, mazlum milletlerden bahsedildi
bütün mazlum milletlerden
ve emperyalizme karşı dövüşlerinden onların.

orda, bir şûrayı millî'den bahsedildi,
iradei milliyeye müstenit bir şûrayı millî'den.
buna rağmen,
«âsi gelmiyelim» diyenler vardı,
«makamı hilâfet ve saltanata.»
hattâ casuslar vardı içerde.

buna rağmen,
«bütün aksâmı vatan bir küldür» denildi.
«kabul olunmaz,» denildi,
«manda ve himaye...»

buna rağmen,
istanbul'da birçok hanımlar, beyler, paşalar,
türk halkından kesmişlerdi umudu.
yağdırıldı telgraflar erzurum'a :
«amerikan mandası altına girelim,» diye.
«istiklâl, diyorlardı, şâyanı arzu ve tercihtir, amma
bugün bu, diyorlardı, mümkün değil,
birkaç vilâyet, diyorlardı, kalacak elde,
şu halde, diyorlardı, şu halde,
memâliki osmaniye'nin cümlesine şâmil
amerikan mandaterliğini talep etmeği
memleketimiz için en nâfi
bir şekli hal kabul ediyoruz.»

fakat bu şekli halli kabul etmedi erzurumlu.
erzurum'un kışı zorludur balam,
buz tutar yiğitlerin bıyığı.
erzurum'da kaskatı, dimdik ölür adam,
kabullenmez yılgınlığı...

istanbul'da hanımlar, beyler, paşalar,
tül perdeler, kravatlar, apoletler, şişeler,
çıtı pıtı dilleri ve pamuk gibi elleri
ve biçare telgraf telleri
devretmek için amerika'ya anadolu'yu
şöyle diyorlardı erzurum'dakilere :
«bizi bir başımıza bıraksalar,
tarafgirlik, cehalet
ve çok konuşmaktan başka müspet
bir hayat kuramayız.
işte bu yüzden amerika çok işimize geliyor.
filipin gibi vahşi bir memleketi adam etti amerika.
ne olacak,
biz de on beş, yirmi sene zahmet çekeriz,
sonra yeni dünya'nın sayesinde
istiklâli kafasında ve cebinde taşıyan
bir türkiye vücuda geliverir.
amerika, içine girdiği memleket ve millet hayrına
nasıl bir idare kurduğunu
avrupa'ya göstermek ister.
hem artık işi uzatmağa gelmez.
çok tehlikeli anlar yaşıyoruz.
sergüzeşt ve cidâl devri geçmiştir :
türkiye'yi, geniş kafalı birkaç kişi belki kurtarabilir.»

4 eylül 919'da toplandı sıvas kongresi,
ve 8 eylülde
kongrede bu sefer
yine ortaya çıktı amerikan mandası.
ak koyunla kara koyunun
geçitte belli olduğu günlerdi o günler.
ve istanbul'dan gelen bazı zevat,
sapsarı yılgınlıklarıyla beraber
ve ihanetleriyle birlikte
bir de amerikan gazeteci getirmiştiler.
ve erzurumlulardan ve sıvaslılardan ve türk milletinden çok
işbu mister bravn'a güveniyorlardı.
bu zevata :
«istiklâlimizi kaybetmek istemiyoruz efendiler!»
denildi.
fakat ayak diredi efendiler :
«mandanın, istiklâli ihlâl etmiyeceği muhakkak iken,»
dediler,
«herhalde bir müzâherete muhtacız diyorum ben,»
dediler,
«hem zaten,»
dediler,
«birbirine mani şeyler değildir
istiklâl ile manda.
ve esasen,»
dediler,
«müstakil kalamayız böyle bir zamanda.
memleket harap,
toprak çorak,
borcumuz 500 milyon,
vâridat ise 15 milyon ancak.
ve allah muhafaza buyursun
izmir kalsa yunanistan'da
ve harbetsek,
düşmanımız vapurla asker getirir.
biz erzurum'dan hangi şimendiferle nakliyat yapabiliriz?
mandayı kabul etmeliyiz, hemen,»
dediler.
«onlar dretnot yapıyor,
biz yelkenli bir gemi yapamıyoruz.
hem, istanbul'daki amerikan dostlarımız :
mandamız korkunç değildir,
diyorlar,
cemiyeti akvam nizamnamesine dahildir,
diyorlar.»

ve böylece, bin dereden su getirdi istanbul'dan gelen zevat.
sıvas, mandayı kabul etmedi fakat,
«hey gidi deli gönlüm,»
dedi,
«akıllı, umutlu, sabırlı deli gönlüm,
ya istiklal, ya ölüm!»
dedi.

kambur kerim de böyle dedi aynen.
adapazarlıydı kambur kerim.
seferberlikte ölen babası marangozdu.
seferberlik denince aklına kerim'in :
çok beyaz bir yastıkta kara sakallı bir ölü yüzü,
fahri bey çiftliğinde patates toplayıp
kaz gütmek,
mektep kitapları
ve bir de saçları altın gibi sarı
fakat alnı çizgiler içinde anası gelir.
335'te kerim eskişehir'e gitti,
mektebe, teyzelerine ve dayısına.
dayısı şimendiferde makinistti.
düşman elindeydi eskişehir.
kerim on dört yaşındaydı,
kamburu yoktu.
dümdüzdü fidan gibi
ve dünyaya meraklı bir çocuktu.
dayısı sürmeğe gittiği günler şimendiferi
kerim'e ekmek vermediğinden teyzeleri
(çok uzun saçlı, ihtiyar iki kadın)
hintli askerlerle dost oldu kerim.
bunlar
(şaşılacak şey)
türkçe bilmeyen
ve siyah sakalları, siyah gözleri parlak,
avuçlarının üstü esmer, içi ak
ve tel örgülerin üzerinden
kerim'e bisküviti kutularla atan amcalardı.
kocaman bir ambarları vardı,
kerim içinde oynardı.
ambarda nohut çuvalları, bakla, kuru üzüm,
(şaşılacak şey,
katırların yemesi için)
ve sonra cephane sandıklarıyla silahlar.
bir gün dedi ki makinist dayısı kerim'e :
«ambardan silâh çalıp bana getir,
gâvura karşı koyan zeybeklere göndereceğim.»
ve ambardan silâh çaldı kerim :
bir
bir tane daha
beş
on.
aldattı hindistanlı dostlarını
zeybekleri daha çok sevdiğinden.
zaten çok sürmedi, parlak kara sakallı amcalar gitti,
kerim geçirdi onları istasyona kadar.
ertesi gün lefke köprüsünü atıp
zeybekler gelince eskişehir'e
dayısı kerim'i elinden tutup
verdi onlara.
ve işte o günden sonra
bugüne kadar
kahraman bir türküdür ömrü kerim'in.
eskişehir'den alıp onu
«kocaeli grubu» paşasına götürdüler.
çatık kaşlı, yüzü gülmez bir paşaydı bu.

çabucak öğrendi kerim ata binmeyi,
sığırtmaç olmayı
-zaten bilgisi vardı bunda-
kayalardan genç bir keçi gibi inmeyi,
gizlenmeyi ormanda.
ve bütün bu marifetleriyle kerim
kaç kere ölüme bir kurşun atımı yaklaşarak
ve «geçmiş olsun» dedikleri zaman şaşarak
düşman içinden geçip getirdi haber
götürdü haber.
onu namlı bir «kaptan» gibi saydı çeteler,
bir oyun arkadaşı gibi sevdi çeteleri o.
ve bir fidan gibi düz
bir fidan gibi cesur
bir fidan gibi vaadeden bir çocuğun
sevinçle oynadığı bu müthiş oyun
sürdü 1337'ye kadar...

kocaeli ormanı gürgen ve meşeliktir :
yüksek
kalın.
gökyüzü gözükmez.
durgun bir geceydi.
hafif yağmur yağmıştı biraz önce.
fakat ıslanmamış ki yerde yapraklar
karanlıkta hışırtılarla yürüyordu beygiri kerim'in.
solda
ilerde
tepenin eteğinde ateş yanıyordu :
«tekneciler» diye anılan
gâvur çetelerinin olmalı.
dallardan damlalar düşüyordu kerim'in yüzüne.
beygirin başı gittikçe daha çok karanlığa giriyor.
ipsiz recep'in yanından dönüyordu kerim.
kâatlar götürmüş
kâatlar getiriyor.
birdenbire durdu beygir,
heykel gibi,
-tekneciler'in ateşini görmüş olacak-
sonra birdenbire dörtnala kalktı.
şaşırdı kerim.
dizginleri bıraktı.
sarıldı beygirin boynuna.
deli gibi gidiyordu hayvan.
çocuğa art arda çarpıyordu ağaçlar.
meşeleri ve gürgenleriyle orman
karanlık bir rüzgâr gibi geçiyor iki yandan.
kim bilir kaç saat böyle gidildi.
orman bitti birdenbire.
-ay doğmuş olacak ki ortalık aydınlıktı-
ve kerim aynı hızla geldiği zaman
armaşa'nın altında başdeğirmenler'e
beygir ansızın kapaklandı yere,
tekerlendi kerim.
doğruldu.
ve aklına ilk gelen şey
saatına bakmak oldu.
kırılmıştı camı.
bindi beygire tekrar.
hayvan topallıyordu biraz.
uslu uslu yola koyuldular.
sol kulağı kanıyordu kerim'in,
kirezce'ye geldiler
(sapanca'yla arifiye arası),
kerim durdu,
biraz zor nefes alıyordu.
geyve'ye girdi ertesi akşam.
beli o kadar ağrıyordu ki
inemedi beygirden
indirdiler.
kerim'i bir yaylıya bindirdiler.
adapazarı.
sonra belki on gün, belki on beş,
kağnılar, mekkâre arabaları,
sonra, gitgide daralan nefesi,
yahşıhan,
konya,
sile nahiyesi
(burda malûl gaziler için
takma kol ve bacak yapılıyordu),
ve nihayet hatçehan köyünden çıkıkçı şerif usta.
hâlâ rüyalarında görür kerim
incecik bir yoldan eşekle gelip
üzerine doğru eğilen
bu çiçekbozuğu insan yüzünü.
usta, ovdu kerim'i bayıltıncaya kadar.
sonra, zifte koydu bu kırılmış dal gibi çocuk gövdesini.
yirmi gün geçti aradan.
ve sonra bir ikindi vakti ziftin içinden
kerim'i kambur çıkardılar.

üçüncü bap

yıl 1920
ve
arhaveli ismail'in hikâyesi

ateşi ve ihaneti gördük.

düşman ordusu yine başladı yürümeğe.
akhisar, karacabey,
bursa ve bursa'nın doğusunda aksu,
çarpışarak çekildik...
920'nin
29 ağustos'u :
uşak düştü.
yaralı
ve dehşetli kızgın
fakat toprağımızdan emin,
dumlupınar sırtlarındayız.
nazilli düştü.

ateşi ve ihaneti gördük.
dayandık
dayanmaktayız.

1920 şubat, nisan, mayıs,
bolu, düzce, geyve, adapazarı :
içimizde hilâfet ordusu,
anzavur isyanları.
ve aynı sıradan,
3 ekim konya.
sabah.
500 asker kaçağı ve yeşil bayrağıyla delibaş
girdi şehre.
alaeddin tepesinde üç gün üç gece hüküm sürdüler.
ve manavgat istikametlerinde kaçıp
ölümlerine giderken
terkilerinde kesilmiş kafalar götürdüler.

ve 29 aralık kütahya :
4 top
ve 1800 atlı bir ihanet
yani çerkez ethem,
bir gece vakti
kilim ve halı yüklü katırları,
koyun ve sığır sürülerini önüne katıp
düşmana geçti.
yürekleri karanlık,
kemerleri ve kamçıları gümüşlüydü,
atları ve kendileri semizdiler...

ateşi ve ihaneti gördük.
ruhumuz fırtınalı, etimiz mütehammil.
sevgisiz ve ihtirassız çıplak devler değil,
inanılmaz zaafları, korkunç kuvvetleriyle,
silâhları ve beygirleriyle insanlardı dayanan.
beygirler çirkindiler,
bakımsızdılar,
hasta bir fundalıktan yüksek değillerdi.
fakat bozkırda kişneyip köpürmeden
sabırlı ve doludizgin koşmasını biliyorlardı.
insanlar uzun asker kaputluydu,
yalnayaktı insanlar.
insanların başında kalpak,
yüreklerinde keder,
yüreklerinde müthiş bir ümit vardı.
insanlar devrilmişti, kedersiz ve ümitsizdiler.
insanlar, etlerinde kurşun yaralarıyla
köy odalarında unutulmuştular.
ve orda sargı,
deri
ve asker postalları halinde
yan yana, sırtüstü yatıyorlardı.
koparılmış gibiydi parmakları saplandığı yerden
eğrilip bükülmüştü
ve avuçlarında toprak ve kan vardı.

ve asker kaçakları,
korkuları, mavzerleri, çıplak, ölü ayaklarıyla
karanlıkta köylerin içinden geçiyorlardı.
acıkmıştılar,
merhametsizdiler,
bedbahttılar.
şosenin ıssız beyazlığına inip
nal sesleri ve yıldızlarla gelen atlıyı çeviriyor
ve bolu dağında ekmek bulamadıkları için
deviriyorlardı uçurumlara :
şayak, cıgara kâadı, tuz ve sabun yüklü yaylıları.

ve çok uzak,
çok uzaklardaki istanbul limanında,
gecenin bu geç vakitlerinde,
kaçak silâh ve asker ceketi yükleyen laz takaları :
hürriyet ve ümit,
su ve rüzgârdılar.
onlar, suda ve rüzgârda ilk deniz yolculuğundan beri vardılar.
tekneleri kestane ağacındandı,
üç tondan on tona kadardılar
ve lâkin yelkenlerinin altında
fındık ve tütün getirip
şeker ve zeytinyağı götürürlerdi.
şimdi, büyük sırlarını götürüyorlardı.
şimdi, denizde bir insan sesinin
ve demirli şileplerin kederlerini
ve kabataş açıklarında sallanan
saman kayıklarının fenerlerini
peşlerinde bırakıp
ve karanlık suda amerikan taretlerinin önünden akıp
küçük,
kurnaz
ve mağrur
gidiyorlardı karadeniz'e.
dümende ve başaltlarında insanları vardı ki
bunlar
uzun eğri burunlu
ve konuşmayı şehvetle seven insanlardı ki
sırtı lâcivert hamsilerin ve mısır ekmeğinin
zaferi için
hiç kimseden hiçbir şey beklemeksizin
bir şarkı söyler gibi ölebilirdiler...

karanlıkta kurşuni derisi kırmızıya boyanan
baltabaş gemi
ingiliz torpitosudur.
ve dalgaların üstünde sallanarak
alev alev
yanan :
şaban reisin beş tonluk takası.

kerempe fenerinin yirmi mil açığında,
gecenin karanlığında,
dalgalar minare boyundaydılar
ve başları bembeyaz parçalanıp dağılıyordu.
rüzgar :
yıldız - poyraz.
esirlerini bordasına alıp
kayboldu ingiliz torpitosu.
şaban reisin teknesi
ateşten direğiyle gömüldü suya.

arheveli ismail
bu ölen teknedendi.
ve şimdi
kerempe fenerinin açığında,
batan teknenin kayığında
emanetiyle tek başınadır,
fakat yalnız değil :
rüzgârın,
bulutların
ve dalgaların kalabalığı,
ismail'in etrafında hep bir ağızdan konuşuyordu.

arheveli ismail
kendi kendine sordu :
«emanetimizle varabilecek miyiz?»
kendine cevap verdi :
«varmamış olmaz.»

gece, tophane rıhtımında
kamacı ustası bekir usta ona :
«evlâdım ismail,» dedi,
«hiç kimseye değil,» dedi,
«bu, sana emanettir.»

ve kerempe fenerinde
düşman projektörü dolaşınca takanın yelkenlerinde,
ismail, reisinden izin isteyip,
«şaban reis,» deyip,
«emaneti yerine götürmeliyiz,» deyip
atladı takanın patalyasına,
açıldı.

«allah büyük
ama kayık küçük» demiş yahudi.
ismail bodoslamadan bir sağnak yedi,
bir sağnak daha,
peşinden üç-kardeşler.
ve denizi bıçak atmak kadar iyi bilmeseydi eğer
alabora olacaktı.

rüzgâr tam kerte yıldıza dönüyor.
ta karşıda bir kırmızı damla ışık görünüyor :
sıvastopol'a giden bir geminin
sancak feneri.

elleri kanayarak
çekiyor ismail kürekleri.
ismail rahattır.
kavgadan
ve emanetinden başka her şeyin haricinde,
ismail unsurunun içinde.
emanet :
bir ağır makinalı tüfektir.
ve ismail'in gözü tutmazsa liman reislerini
ta ankara'ya kadar gidip
onu kendi eliyle teslim edecektir.

rüzgâr bocalıyor.
belki karayel gösterecek.
en azdan on beş mil uzaktır en yakın sahil.
fakat ismail
ellerine güvenir.
o eller ekmeği, küreklerin sapını, dümenin yekesini
ve kemeraltı'nda fotika'nın memesini
aynı emniyetle tutarlar.

rüzgâr karayel göstermedi.
yüz kerte birden atlayıp rüzgâr
bir anda bütün ipleri bıçakla kesilmiş gibi
düştü.

ismail beklemiyordu bunu.
dalgalar bir müddet daha
yuvarlandılar teknenin altında
sonra deniz dümdüz
ve simsiyah
durdu.
ismail şaşırıp bıraktı kürekleri.
ne korkunçtur düşmek kavganın haricine.
bir ürperme geldi ismail'in içine.
ve bir balık gibi ürkerek,
bir sandal
bir çift kürek
ve durgun
ölü bir deniz şeklinde gördü yalnızlığı.
ve birdenbire
öyle kahrolup duydu ki insansızlığı
yıldı elleri,
yüklendi küreklere,
kırıldı kürekler.

sular tekneyi açığa sürüklüyor.
artık hiçbir şey mümkün değil.
kaldı ölü bir denizin ortasında
kanayan elleri ve emanetiyle ismail.
ilkönce küfretti.
sonra, «elham» okumak geldi içinden.
sonra, güldü,
eğilip okşadı mübarek emaneti.
sonra...
sonra, malûm olmadı insanlara
arhaveli ismail'in âkıbeti...

dördüncü bap

nurettin eşfak'in bir mektubu
ve
bir şiiri

kardeşim,
sana bu mektubu ankara'da kuyulu kahvede yazıyorum.
hep aynı anadolu havalarını çalıyor gramofon
kocaman bir boru çiçeğine benzeyen ağzıyla,
dışarda yağmur...
mektepten istifa ettim.
cepheye gidiyorum ihtiyat zabitliğiyle.
çocuklarımıza türkçe okutmak,
öğretmek, sevdirmek onlara
dünyanın en diri, en taze dillerinden birini,
kendi dillerini,
güzel şey,
büyük şey.
fakat bu dilin insanları için çakmak çalmak cephede
daha büyük
daha güzel.

biliyorum :
iş bölümünden bahsedeceksin.
fakat, ankara'da çocuklara ders vermek,
bozkırda ateş hattına girmek
haksız ve hazin
bir iş bölümü.
öyle günlerde yaşıyoruz ki
ben bir iş yapabildim diyebilmek için :
hep alnının ortasında duyacaksın ölümü.

bak, tam sana bunları yazarken
asker geçiyor sokaktan ;
yağmurda harap postallarının meşinini ıslatarak
meclis'in önüne doğru iniyorlar,
istasyona gidecekler.
ve türkü söylerken, her nedense her zaman yaptığı gibi,
sesini incelterek marş okuyor genç türk köylüsü :
«ankara'nın taşına bak,
gözlerimin yaşına bak...»

yüzleri mühim, dalgın ve yorgun.
tıraşları uzamış biraz.
elleri büyük ve esmer.
elâ gözlüler, kara gözlüler, mavi gözlüler.

yine birdenbire yunus emre geldi aklıma.
başka türlü anlıyorum ben yunus'u :
bence onda bütün bir devir dile gelmiş türk köylüsü :
öte dünyaya dair değil,
bu dünyaya dair kaygılarıyla...

bir şiir yazdım,
garip bir şiir,
«türk köylüsü» diye.
bir tuhaf mı oluyor böyle günlerde şiir yazmak?
her ne hâl ise, hoşça kal, gözlerinden öperim.

kardeşin
nurettin eşfak

türk köylüsü

topraktan öğrenip
kitapsız bilendir.
hoca nasreddin gibi ağlayan
bayburtlu zihni gibi gülendir.
ferhad'dır
kerem'dir
ve keloğlan'dır.
yol görünür onun garip serine,
analar, babalar umudu keser,
kahbe felek ona eder oyunu.
çarşambayı sel alır,
bir yâr sever
el alır,
kanadı kırılır
çöllerde kalır,
ölmeden mezara koyarlar onu.
o, «yûnusû biçâredir
baştan ayağa yâredir»,
ağu içer su yerine.
fakat bir kerre bir derd anlayan düşmeyegörsün önlerine
ve bir kerre vakterişip
«-gayrık yeter!...»
demesinler.
bunu bir dediler mi,
«isrâfil sûrunu urur,
mahlûkat yerinden durur»,
toprağın nabzı başlar
onun nabızlarında atmağa.
ne kendi nefsini korur,
ne düşmanı kayırır,
«dağları yırtıp ayırır,
kayaları kesip yol eyler âbıhayat akıtmağa...»

beşinci bap

920'nin 16 martı
ve
manastırlı hamdi efendi
ve
reşadiyeli veli oğlu memet'in hikâyesi

«bu hamiyetli ve cesur, manastırlı hamdi efendi olmasaydı, istanbul felâketinden kim bilir haber almak için ne kadar intizarlar içinde kalacaktık. istanbul'da bulunan nâzır, mebus, kumandan, teşkilâtımız mensupları içinden bir zat çıkıp vaktiyle bize haber vermeği düşünmemiş olduğu anlaşılıyor. demek ki cümlesini heyecan ve helecan kaplamıştı. bir ucu ankara'da bulunan telin istanbul'da bulunan ucuna yanaşamayacak kadar şaşkın bir hale gelmiş olduklarına bilmem ki hükmetmek caiz olur mu?»

(nutuk, s. 295, devlet basımevi, istanbul 1938)

920'nin 16 martı.
öğleden evvel
saat onda
makina başında şöyle bir telgraf aldı ankara'daki :

«der-aliye 16/3/1920.
ingilizler bastı bu sabah
şehzadebaşı'ndaki muzika karakolunu.
müsademe edildi.
işgal altına alıyorlar istanbul'u şimdi.
berâyi malûmat arzolunur.
manastırlı hamdi.»

920'nin 16 martı.
harbiye nezareti telgrafhanesi buldu ankara'yı :
«etrafta dolaşıyor ingiliz askerleri.
şimdi işte
ingiliz askerleri giriyorlar nezarete.
işte giriyorlar içeri.
nizamiye kapısına.
teli kes.
ingilizler burdadır.»

920'nin 16 martı.
manastırlı hamdi efendi
buldu ankara'dakini tekrar :

«paşa hazretleri,
harbiye telgrafhanesini de işgal etti ingiliz bahriye askeri
tophane'yi de işgal ediyorlar bir taraftan,
bir taraftan da zırhlılardan asker ihraç olunuyor.
vaziyet vehamet kesbediyor efendim.
paşa hazretleri,
emri devletlerine muntazırım.

16 mart 1920
hamdi»

920'nin 16 martı.
durumu bir daha tekrar etti hamdi efendi :

«sabah bizim asker uykuda iken
ingiliz bahriye efradı karakolu işgal etmekte iken
askerlerimiz uykudan şaşkın kalkınca müsademe başlıyor.
neticede bizden altı şehit, on beş mecruh olup
ingilizler zırhlıları rıhtıma yanaştırıp
beyoğlu ve tophane'yi işgal edip.
işte beyoğlu telgrafhanesi de yok.
işte beyoğlu telgraf memurları geldiler.
kovmuşlar.
burası da işgal olunacaktır bir saata kadar.
şimdi haber aldım efendim.»

920'nin 16 martı
uykuda kesti kâfir üçümüzü,
kurşuna dizdi kâfir ikimizi.
ingiliz'in hepsi değil domuzu
sabaha karşı aldı canımızı.

920'nin 16 martı
basıldı vezneciler'de karargâh.
uyan be tosunum uyan.
üçümüzü uykuda kesti kâfir,
üçümüz : abdullah çavuş, şarkışla'dan osman,
bir de zileli abdülkadir.

920'nin 16 martı
bozdoğan kemeri'nde
kurşuna dizdi kâfir ikimizi.
ahmet oğlu nasuh arkadaşımın adı,
reşadiyeli veli oğlu memet benimkisi.

920'nin 16 martı
uykuda kesti kâfir üçümüzü.
soktu osman'ın karnına kasaturayı,
bastı göğsüne kâfirin dizi.
dört çocuk babasıydı abdullah çavuş.
doymadı dünyasına abdülkadir.
üçümüzü uykuda kesti kâfir,
kurşuna dizdi ikimizi.

920'nin 16 mart sabahı,
karakolun karşısında
bırakmadım elimden silâhı,
yere serdim iki ingiliz'i.
senin ırzını kurtardım istanbul'um,
sana can feda çakır gözlü gülüm.

üçümüzü uykuda kesti kâfir,
kurşuna dizdi ikimizi.
şimdi üçümüz :
abdullah ve osman ve abdülkadir,
taşları yan yana yatar eyüp'te.
arama, bulamazsın ikimizin kabrini,
belki maşrıkta, belki mağripte,
biz de bilemeyiz yerini.

uykuda kestiler üçümüzü,
kurşuna dizdiler ikimizi,
ahmet oğlu nasuh arkadaşımın adı,
reşadiyeli veli oğlu memet benimkisi.
bir de altıncımız var,
kara kaytan bıyıklı bir şehit,
son mekânı şöyle dursun,
adını da bilen yok...

altıncı bap

muharebeler
ve
düşman elinde kalanlar
ve
kartallı kâzım'ın hikâyesi

inönü meydanı, yavrum,
rüzgâr,
soğuklar insanı arı gibi haşlıyor.
zemheriler bitti diyelim,
hamsin ya başladı, ya başlıyor.
muharebe beş gün beş gece sürdü.
kan gövdeyi götürdü.
ve nihayetinde
düşmanlar karın üstünde
top arabaları, sandıklar dolusu konyak,
altı kamyon bıraktılar.
sonra, kaçarlarken, yavrum,
köyleri, köprüleri yaktılar...

bu, birinci inönü,
sonra ikincisi :
23 mart 1921 günü
düşmanın bursa ve uşak grupları üstümüze yürüyor.
onlarda, topçu ve piyade
bizden üç kere fazla,
bizim atlımız çok.
atların mekanizması,
hartucu,
namlusu yoktur
ve kılıç
çıplak, ucuz bir demirdir.
26 mart :
akşam.
sağ cenah ilerimize yanaştılar.
27 mart :
bütün cephelerde temas.
28, 29, 30 :
kavgaya devam.
ve martın 31'inci gecesinde,
(ayışığı var mıydı bilmiyorum)
inönü karanlığı sesler ve kıvılcımlarla doluydu.
ve ertesi gün
1 nisan :
metristepe aydınlanıyor.
saat altı otuz.
bozöyük yanıyor.
düşman muharebe meydanını silâhlarımıza terketmiştir.

sonra, 8 nisandan 11 nisana kadar :
dumlupınar.

sonra, haziran.
bir yaz gecesi.
dünyada yalnız pırıltılar
ve böceklerin sesi.
sakarya'yı üç yerinden sallarla geçiyoruz.
basarak aldık
adapazarı'nı.
ve dolaşıp sapanca gölü'nün sazlıklarını
yanaştık izmit'in doğusunda çuha fabrikasına.
düşman,
kısmen gemilere binerek
denizden
ve kısmen
karamürsel üzerinden
bursa'ya çekilip
boşalttı izmit şehrini gece yarısı.

sonra 23 ağustos :
sakarya melhamei kübrâsı ki
devamı 13 eylül gününe kadardır.
bizim kırk bin piyademiz,
dört bin beş yüz atlımız,
düşmanın seksen sekiz bin piyadesi,
üç yüz topu vardır.
harp meydanının kuzey yanı
sakarya
ve dağlardır :
keskin
ve dik yamaçlarıyla
ve kireçli toprakları
ve kayalarında tek başlarına birbirinden uzak
haşin
ve münzevi çam ağaçlarıyla
abdülselâm-dağı,
gökler-dağı,
dağlar.

ve sakarya'dan bu havalide
yalnız, çatal tırnaklı karacalar su içmektedir.
ankara suyunun döküldüğü yerden
eskişehir kuzeybatısına kadar
sakarya mecrası uçurumlar içinden geçmektedir.
güneyde
ve güneydoğuda
yapraksız ve hazin
geniş ve uzun
ve insana bıraktığı hiçbir şeye acımadan
ölmek arzusu veren
cihanbeyli ovası :
çöl...
bu çölün,
bu dağların,
bu nehrin ve bizim önümüzde
yirmi iki gün ve gece fasılasız dövüşüp
düşman ordusu ric'ata mecbur kaldı.

buna rağmen :
sene 1922
ve 15 vilâyet ve sancak
ve 9 büyük şehir
düşman elindedir.
inanılmaz şeyler düşmandadır ki
bunların arasında :
7 göl, 11 nehir
ve köklerinde baltamızın yarası
ve yangınlarıyla bizim olan
yüz kere yüz bin dönüm orman,
bir tersane, iki silâh fabrikası,
ve 19 körfez ve liman ki
belki birçoğunun
rıhtımı,
mendireği,
kırmızı, yeşil fenerleri yoktur
ve belki sularında
ateş kayıklarının ışıltısından başka ışık yanmadı,
fakat onlar
tahta iskeleleri ve kederli balıkçılarıyla bizimdiler.
sonra, 3 deniz,
6 kol tren hattı,
sonra, göz alabildiğine yol :
sılaya gittiğimiz,
gurbette göründüğümüz
ve neden
ve niçin olduğunu sormadan
çöle, çanakkale'ye,
ölüme gittiğimiz yol
ve sonra toprak
ve o toprağın insanları :
uşak tezgâhlarının halı dokuyanları,
klaptan işlemeli eğerleriyle meşhur
manisa'lı saraçlar,
yol kıyılarında ve istasyonlarda açlar
ve kurnaz
ve cesur
ve ağırbaşlı ve çapkın
ve kütleleriyle delikanlı
istanbul ve izmir işçileri
ve zahire ve kantariye tâcirleriyle eşraf ve âyân,
kıl çadırlı yürükleri aydın'ın,
ve sonra, ırgat,
ortakçı,
maraba,
davarlı ve davarsız,
yarım meşin çizmeli
ve ham çarıklı köylüler.
15 vilâyet ve sancak
ve 9 büyük şehir
düşman elindedir.

mehtaplı bir gece,
gümüş bir kutunun içindesin :
ortalık öyle bir tuhaf aydınlık, öyle ıssız.
ya çok seslidir
ya hiç ses vermez mehtaplı gece zaten.

yatıyor filintasının arkasında kartallı kâzım.
kız gibi osmanlı filintası.
parlıyor arpacık
namlının ucunda :
yüz yıllık yoldaymış gibi uzak
ve bir damlacık.

kâzım emir aldı merkezden :
gebze'deki ingiliz'in tercümanı vurulacak.
köylerde teşkilât kurmuş tercüman mansur :
satıyor bizimkileri.

kâzım iyi hesaplamış herifin geçeceği yeri.
işte sökün etti mansur karşıdan :
beygirin üzerinde.
beygir yüksek,
ingiliz kadanası.
kendi halinde yürüyor hayvan
ortasında demiryolunun
sallana sallana,
ağır ağır.
tercüman herhalde bırakmış dizginleri,
başı sallanıyor,
belki de uyuyor üzerinde beygirin.

yaklaştıkça büyüyor herif.
zaten mehtapta heybetli görünür insan.

arada kaldı kalmadı dört yüz adım,
namlıyı kaldırdı birazcık kâzım,
nişan aldı sallanan başına mansur'un.
soldaki yamaçtan bir taş parçası düştü.
bir kuş uçtu sağdaki ağaçtan,
-ağaç çınar-.
kuş ürkmüş olacak.
çevrildi kâzım'ın başı kuşun uçtuğu yana,
mehtapla yüz yüze geldiler.
mehtap koskocaman,
desdeğirmi,
bembeyaz.
ve kâzım'ın gözünü aldı âdeta.
zaten bu yüzden,
tekrar göz, gez, arpacık
ve filintayı ateşlediği zaman
ilk kurşun mansur'un başını delecek yerde
galiba omuzuna girdi.
herif «hınk» dedi bir,
beygirin başını çevirdi
dörtnal kaçıyor.
yetiştirdi ikinci kurşunu kâzım.
beygirin üstünde sola yıkıldı mansur.
üçüncü kurşun.
tercüman düştü beygirden.
fakat bir ayağı üzengiye takılı kalmış,
sürüklendi kaçan hayvanın peşinde biraz,
sonra kurtuldu ki ayağı
yıkılıp kaldı olduğu yerde.
yamaca sardı beygir.
kalktı kâzım,
yürüdü mansur'a doğru,
üzerinden kâatları alacak.
arada dört telgraf direği yalnız,
ellişerden iki yüz metre eder.
mansur doğruldu ansızın,
kaçıyor bayır aşağı.
filintayı omuzladı kâzım.
dördüncü kurşun.
yıkıldı herif.
koştu kâzım.
doğruldu yine mansur.
yürüyor sarhoş gibi sallanarak,
kaçmıyor artık,
yürüyor.
kâzım da bıraktı koşmayı.
deniz kıyısına indiler.
orda boş bir fabrika var,
bir de beyaz bir ev,
tahta iskelesi iner denizin içine kadar.
mansur suya giriyor,
kâatlar ıslanacak.
beşinci kurşunu yaktı kâzım.
suya düşüp kaldı önde giden
ve kâzım tazelerken şarjörü
bir ışık yandı beyaz evde,
bir pencere açıldı.
galiba bir kadın baktı dışarıya..
boğazlanıyormuş gibi bağırdı mansur.
pencere kapandı,
ışık söndü.
tercüman attı kendini tahta iskeleye.
art ayakları kırılmış bir hayvan gibi sürünüp tırmanıyor.
hay anasını,
ay da denize düşmüş
toplanıp dağılıyor,
dağılıp toplanıyor.
velhasıl,
lâfı uzatmıyalım,
mansur'un işini bıçakla bitirdi kâzım.
kâatlar kan içindeydi.
fakat kan kapatmıyor yazıyı...

namussuzun biriydi mansur,
muhakkak.
düşmana satılmıştı,
orası öyle.
kaç kişinin başını yedi,
malûm.
ama ne de olsa
mehtapta herif beygirin üzerinde uyumuş geliyordu.
demek istediğim,
böyle günlerde bile, böyle bir adamı bile bu çeşit öldürüp
ortalık duruldukta, yıllarca sonra mehtaba baktığın vakit
üzüntü çekmemek için,
ya insanlarda yürek dediğin taştan olacak,
yahut da dehşetli namuslu olacak yüreğin,
kâzım'ınki taştan değildi çok şükür,
fakat namuslu.
ne malûm? dersen :
dövüştü pir aşkına,
yaralandı birkaç kere
ve saire.
ve kavga bittiği zaman
ne çiftlik sahibi oldu, ne apartıman.
kavgadan önce kartal'da bahçıvandı,
kavgadan sonra kartal'da bahçıvan...

yedinci bap

922 ağustos ayı
ve
kadınlarımız
ve
6 ağustos emri
ve
bir âletle bir insanın hikâyesi

ayın altında kağnılar gidiyordu.
kağnılar gidiyordu akşehir üstünden afyon'a doğru.
toprak öyle bitip tükenmez,
dağlar öyle uzakta,
sanki gidenler hiçbir zaman
hiçbir menzile erişmiyecekti.
kağnılar yürüyordu yekpare meşeden tekerlekleriyle.
ve onlar
ayın altında dönen ilk tekerlekti.
ayın altında öküzler
başka ve çok küçük bir dünyadan gelmişler gibi
ufacık, kısacıktılar,
ve pırıltılar vardı hasta, kırık boynuzlarında
ve ayakları altından akan
toprak,
toprak
ve topraktı.
gece aydınlık ve sıcak
ve kağnılarda tahta yataklarında
koyu mavi humbaralar çırılçıplaktı.
ve kadınlar
birbirlerinden gizliyerek
bakıyorlardı ayın altında
geçmiş kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine.
ve kadınlar,
bizim kadınlarımız :
korkunç ve mübarek elleri,
ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle
anamız, avradımız, yârimiz
ve sanki hiç yaşamamış gibi ölen
ve soframızdaki yeri
öküzümüzden sonra gelen
ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız
ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki
ve karasabana koşulan
ve ağıllarda
ışıltısında yere saplı bıçakların
oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan
kadınlar,
bizim kadınlarımız
şimdi ayın altında
kağnıların ve hartuçların peşinde
harman yerine kehribar başaklı sap çeker gibi
aynı yürek ferahlığı,
aynı yorgun alışkanlık içindeydiler.
ve on beşlik şarapnelin çeliğinde
ince boyunlu çocuklar uyuyordu.
ve ayın altında kağnılar
yürüyordu akşehir üstünden afyon'a doğru.

«6 ağustos emri» verilmiştir.
birinci ve ikinci ordular, kıt'aları, kağnıları, süvari alaylarıyla
yer değiştiriyordu, yer değiştirecek.
98956 tüfek,
325 top,
5 tayyare,
2800 küsur mitralyöz,
2500 küsur kılıç
ve 186326 tane pırıl pırıl insan yüreği
ve bunun iki misli kulak, kol, ayak ve göz
kımıldanıyordu gecenin içinde.
gecenin içinde toprak.
gecenin içinde rüzgâr.
hatıralara bağlı, hatıraların dışında,
gecenin içinde :
insanlar, âletler ve hayvanlar,
demirleri, tahtaları ve etleriyle birbirine sokulup,
korkunç
ve sessiz emniyetlerini
birbirlerine sokulmakta bulup,
kocaman, yorgun ayakları,
topraklı elleriyle yürüyorlardı.
ve onların arasında
birinci ordu ikinci nakliye taburu'ndan
istanbullu şoför ahmet
ve onun kamyoneti vardı.
bir acayip mahlûktu üç numrolu kamyonet :
ihtiyar,
cesur,
inatçı ve şirret.
kırılıp dağlarda kalan sol arka makası yerine
şasinin altına, dingilin üzerine
budaklı bir gürgen kütüğü sarmış olmasına rağmen
ve kalb ağrılarıyla
ve on kilometrede bir
karanlığa yaslanıp durduğu halde
ve vantilâtöründe dört kanattan ikisi noksan iken
şahsının vekarlı kudretini resmen biliyordu :
«6 ağustos emri»nde ondan ve arkadaşlarından
«... ihzar ve teşkil edilmiş bulunan
ve cem'an 300 ton kabiliyetinde kabul olunan
100 kadar serî otomobil...» diye bahsediliyordu.
ihzar ve teşkil olunanlar,
bu meyanda ahmet'in kamyoneti,
insanların, âletlerin ve kağnıların yanından geçip
afyon - ahırdağları ve imtidadına doğru iniyorlardı.

ahmet'in kafasında uzak bir şehir ve bir şarkı vardı.
bu şarkı nihaventtir
ve beyaz tenteli sandalları,
siyah mavnaları,
güneşli karpuz kabuklarıyla
bir deniz kıyısındadır şehir.

vantilâtörde adedi devir
düşüyor gibi.
arkadaşlar ileri geçtiler.
ay battı.
manzara yıldızlardan ve dağlardan ibaret.

sen süleymaniyelisin oğlum ahmet,
çınar dibinde iki mars bir oyunla yenip bücür'ü,
kalk,
sıra servilerin önünden yürü,
çeşmeyi geç,
mektep bahçesi, medreseler,
orda, harbiye nezareti'nin arka duvarında
siyah çarşaflı bir kadın
çömelip yere
darı serper güvercinlere
ve papelciler
şemsiye üstünde papaz açarlar.

motor mızıkçılık ediyor,
bizi dağ başlarında bırakacak meret.

ne diyorduk oğlum ahmet?
dökmeciler sağda kalır,
derken, uzunçarşı'ya saparken,
köşede, sol kolda seyyar kitapçı :
«hikâyei billûr köşk»,
altı cilt «tarihi cevdet»
ve «fenni tabâhat».
tabâhat, mutfaktan gelirmiş,
yani yemek pişirmek.
hani, uskumru dolmasına da bayılırım pek.
yaldızlı kuyruğundan tutup
bir salkım üzüm gibi yersin.

ilerde bir süvari kolu gidiyor,
saptılar sola.

uzunçarşı'yı dikine inersin.
sandalyacılar, tavla pulcuları, tesbihçiler.
ve sen istanbullu,
sen kendi ellerinin hünerine alışmış olduğundan
şaşarsın istanbullulara :
ne kadar ince, ne çeşitli hünerleri var, dersin.
rüstem paşa camii.
urgancılar.
urgancılarda yüz parça yelkenli gemiyi
ve hesapsız katır kervanlarını donatacak kadar
urgan, halat ve dökme tunçtan çıngıraklar satılır.
zindankapı, babacafer.
uzakta balıkpazarı.
kuruyemişçiler.
yemiş iskelesindeyiz :
sandalları, mavnaları,
güneşli karpuz kabuklarıyla
yüzüne hasret kaldığım deniz.

sol arka lastik hava mı kaçırıyor ne?
inip
baksam...

yemiş iskelesinden dilenci vapuruna binip
eyüp'te niyet kuyusu'na gittikti.
elleri yumuk yumuk,
bacakları biraz çarpıktı ama,
yeşil zeytin tanesi gibi gözler.
kaşları da hilâl gibi çekikti.
tam kasımpaşa'ya yaklaştık, beyaz başörtüsü...

lastik hava kaçırıyor.
derdine deva bulmazsak eğer...
dur bakalım babacafer...

üç numrolu kamyonet durdu.
karanlık.
kriko.
pompa.
eller.
küfreden ve küfrettiğine kızan elleri
lastikte ve ihtiyar tekerlekte dolaşırken
ahmet hatırladı :
bir gece nüzüllü babaannesini
sedirden sedire taşırken
kadıncağız...

iç lastik boydan boya patladı.
yedek?
yok.
dağlarda avaz avaz
imdat istemek?

sen süleymaniyelisin oğlum ahmet,
sana tek başına verilmiştir üç numrolu kanyonet.
hem, hani bir koyun varmış,
kendi bacağından asılan bir koyun.
süleymaniyeli şoför ahmet
soyun...

soyundu.
ceket, külot, pantol, don, gömlek ve kalpak
ve kırmızı kuşak,
ahmet'i postallarının üstünde çırılçıplak
bırakarak
dış lastiğin içine girdiler,
şişirdiler.

bu şarkı nihaventtir.
deniz kıyısında bir şehir...
beyaz başörtüsü...

saatta elli yapıyoruz...
dayan ömrümün törpüsü,
dayan da dağlar anadan doğma görsün şoför ahmet'i,
dayan arslan...

hiçbir zaman
böyle merhametli bir ümitle sevmedi
hiçbir insan
hiçbir âleti...

sekizinci bap

26 ağustos gecesinde saatlar
iki otuzdan beş otuza kadar
ve
izmir rıhtımından akdeniz'e
bakan nefer

saat 2.30.

kocatepe yanık ve ihtiyar bir bayırdır,
ne ağaç, ne kuş sesi,
ne toprak kokusu vardır.
gündüz güneşin,
gece yıldızların altında kayalardır.
ve şimdi gece olduğu için
ve dünya karanlıkta daha bizim,
daha yakın,
daha küçük kaldığı için
ve bu vakitlerde topraktan ve yürekten
evimize, aşkımıza ve kendimize dair
sesler geldiği için
kayalıklarda şayak kalpaklı nöbetçi
okşayarak gülümseyen bıyığını
seyrediyordu kocatepe'den
dünyanın en yıldızlı karanlığını.
düşman üç saatlik yerdedir
ve hıdırlık-tepesi olmasa
afyonkarahisar şehrinin ışıkları gözükecek.
kuzeydoğuda güzelim-dağları

ve dağlarda tek
tek

ateşler yanıyor.
ovada akarçay bir pırıltı halinde
ve şayak kalpaklı nöbetçinin hayalinde
şimdi yalnız suların yaptığı bir yolculuk var :
akarçay belki bir akar su,
belki bir ırmak,
belki küçücük bir nehirdir.
akarçay dereboğazı'nda değirmenleri çevirip
ve kılçıksız yılan balıklarıyla
yedişehitler kayasının gölgesine girip
çıkar.
ve kocaman çiçekleri eflâtun
kırmızı
beyaz
ve sapları bir, bir buçuk adam boyundaki
haşhaşların arasından akar.
ve afyon önünde
altıgözler köprüsü'nün altından
gündoğuya dönerek
ve konya tren hattına rastlayıp yolda
büyükçobanlar köyü'nü solda
ve kızılkilise'yi sağda bırakıp
gider.

düşündü birdenbire kayalardaki adam
kaynakları ve yolları düşman elinde kalan bütün nehirleri.
kim bilir onlar ne kadar büyük,
ne kadar uzundular?
birçoğunun adını bilmiyordu,
yalnız, yunan'dan önce ve seferberlik'ten evvel
selimşahlar çiftliği'nde ırgatlık ederken manisa'da
geçerdi gediz'in sularını başı dönerek.

dağlarda tek
tek
ateşler yanıyordu.
ve yıldızlar öyle ışıltılı, öyle ferahtılar ki
şayak kalpaklı adam
nasıl ve ne zaman geleceğini bilmeden
güzel, rahat günlere inanıyordu
ve gülen bıyıklarıyla duruyordu ki mavzerinin yanında,
birdenbire beş adım sağında onu gördü.
paşalar onun arkasındaydılar.
o, saatı sordu.
paşalar : «üç,» dediler.
sarışın bir kurda benziyordu.
ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkta akan bir yıldız gibi kayarak
kocatepe'den afyon ovası'na atlıyacaktı.

saat 3.30.

halimur - ayvalı hattı üzerinde
manga mevziindedir.

izmirli ali onbaşı
(kendisi tornacıdır)
karanlıkta gözyordamıyla
sanki onları bir daha görmiyecekmiş gibi
baktı manga efradına birer birer :
sağda birinci nefer
sarışındı.
ikinci esmer.
üçüncü kekemeydi
fakat bölükte
yoktu onun üstüne şarkı söyliyen.
dördüncünün yine mutlak bulamaç istiyordu canı.
beşinci, vuracaktı amcasını vuranı
tezkere alıp urfa'ya girdiği akşam.
altıncı,
inanılmıyacak kadar büyük ayaklı bir adam,
memlekette toprağını ve tek öküzünü
ihtıyar bir muhacir karısına bıraktığı için
kardeşleri onu mahkemeye verdiler
ve bölükte arkadaşlarının yerine nöbete kalktığı için
ona «deli erzurumlu» derdiler.
yedinci, mehmet oğlu osman'dı.
çanakkale'de, inönü'nde, sakarya'da yaralandı
ve gözünü kırpmadan
daha bir hayli yara alabilir,
yine de dimdik ayakta kalabilir.
sekizinci,
ibrahim,
korkmıyacaktı bu kadar
bembeyaz dişleri böyle tıkırdayıp
birbirine böyle vurmasalar.
ve izmirli ali onbaşı biliyordu ki :
tavşan korktuğu için kaçmaz
kaçtığı için korkar.

saat 4.

ağzıkara - söğütlüdere mıntıkası.
on ikinci piyade fırkası.
gözler karanlıkta, uzakta.
eller yakında, makanizmalar üzerinde.
herkes yerli yerinde.
tabur imamı
mevzideki biricik silâhsız adam :
ölülerin adamı,
kırık bir söğüt dalı dikerek kıbleye doğru,
durdu boyun büküp
el kavuşturup
sabah namazına.
içi rahattır.
cennet, ebedî bir istirahattır.
ve yenilseler de, yenseler de âdâyı,
meydânı gazadan o kendi elleriyle verecektir
cenâbı rabbülâlemîne şühedâyı.

saat 4.45.

sandıklı civarı.
köyler.
sarkık, siyah bıyıklı süvari,
çınar dibinde, beygirinin yanında duruyordu.
çukurova beygiri
kuyruğunu karanlığa vuruyordu :
dizkapaklarında kan,
kantarmasında köpük...
ikinci süvari fırkası'ndan dördüncü bölük,
atları, kılıçları ve insanlarıyla havayı kokluyor.
geride, köylerde bir horoz öttü.
ve sarkık, siyah bıyıklı süvari
ellerinin tersiyle yüzünü örttü.
karşı dağlar ardında, düşman elinde kalan
bir başka horoz vardır :
baltaibik, sütbeyaz bir denizli horozu.
düşmanlar herhal onu çoktan kesip
çorbasını yapmışlardır...

saat beşe on var.

kırk dakka sonra şafak
sökecek.
«korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak».
tınaztepe'ye karşı kömürtepe güneyinde,
on beşinci piyade fırkası'ndan iki ihtiyat zabiti
ve onların genci, uzunu,
darülmuallimin mezunu
nurettin eşfak,
mavzer tabancasının emniyetiyle oynıyarak
konuşuyor :
-bizim istiklâl marşı'nda aksıyan bir taraf var,
bilmem ki, nasıl anlatsam,
âkif, inanmış adam,
fakat onun, ben,
inandıklarının hepsine inanmıyorum.
meselâ, bakın :
«gelecektir sana vaadettiği günler hakkın.»
hayır,
gelecek günler için
gökten âyet inmedi bize.
onu biz, kendimiz
vaadettik kendimize.
bir şarkı istiyorum
zaferden sonrasına dair.
«kim bilir belki yarın...»

saat beşe beş var.

dağlar aydınlanıyor.
bir yerlerde bir şeyler yanıyor.
gün ağardı ağaracak.
kokusu tütmeğe başladı :
anadolu toprağı uyanıyor.
ve bu anda, kalbi bir şahan gibi göklere salıp
ve pırıltılar görüp
ve çok uzak
çok uzak bir yerlere çağıran sesler duyarak
bir müthiş ve mukaddes mâcereda,
ön safta, en ön sırada,
şahlanıp ölesi geliyordu insanın.

topçu evvel mülâzımı hasan'ın
yaşı yirmi birdi.
kumral başını gökyüzüne çevirdi,
kalktı ayağa.
baktı, yıldızları ağaran muazzam karanlığa.
şimdi bir hamlede o kadar büyük,
öyle şöhretli işler yapmak istiyordu ki
bütün ömrünü ve hâtırasını
ve yedi buçukluk bataryasını
ağlanacak kadar küçük buluyordu.

yüzbaşı sordu :
- saat kaç?
- beş.
- yarım saat sonra demek...

98956 tüfek
ve şoför ahmet'in üç numrolu kamyonetinden
yedi buçukluk şnayderlere, on beşlik obüslere kadar,
bütün âletleriyle
ve vatan uğrunda,
yani, toprak ve hürriyet için ölebilmek kabiliyetleriyle
birinci ve ikinci ordular
baskına hazırdılar.

alaca karanlıkta, bir çınar dibinde,
beygirinin yanında duran
sarkık, siyah bıyıklı süvari
kısa çizmeleriyle atladı atına.
nurettin eşfak
baktı saatına :
- beş otuz...
ve başladı topçu ateşiyle
ve fecirle birlikte büyük taarruz...

sonra.
sonra, düşmanın müstahkem cepheleri düştü.
bunlar :
karahisar güneyinde 50
ve doğusunda 20-30 kilometredeydiler.

sonra.
sonra, düşman ordusu kuvâyi külliyesini ihâta ettik
aslıhanlar civarında
30 ağustosa kadar.

sonra.
sonra, 30 ağustosta düşman kuvâyı külliyesi imha ve esir olundu.
esirler arasında general trikopis :
alaturka sopa yemiş bir temiz
ve sırmaları kopuk frenk uşağı...

yaralı bir düşman ölüsüne takıldı nurettin eşfak'ın ayağı.
nurettin dedi ki : «teselyalı çoban mihail,»
nurettin dedi ki : «seni biz değil,
buraya gönderenler öldürdü seni...»

sonra.
sonra, 31 ağustos günü
ordularımız izmir'e doğru yürürken
serseri bir kurşunla vurulan
deli erzurumluydu.
devrildi.
kürek kemikleri altında toprağı duydu.
baktı yukarı,
baktı karşıya.
gözler hayretle yandılar :
önünde, sırtüstü, yan yana yatan postalları
her seferkinden kocamandılar.
ve bu postallar daha bir hayli zaman
üzerlerinden atlayıp geçen arkadaşların arkasından
seyredip güneşli gökyüzünü
ihtiyar bir muhacir karısını düşündüler.
sonra...
sonra, sarsılıp ayrıldılar birbirlerinden
ve deli erzurumlu ölürken kederinden
yüzlerini toprağa döndüler...

solda, ilerdeydi ali onbaşı.
kan içindeydi yüzü gözü.
bir süvari takımı geçti yanından dörtnala.
kaçanı kovalamıyordu yalnız
ulaşmak da istiyordu bir yerlere
ve sadece kahretmiyor
yaratıyordu da.
ve kılıçların,
nalların,
ellerin
ve gözlerin pırıltısı
ardarda çakan aydınlık bir bütündü.
ali onbaşı bir şimşek hızıyla düşündü
ve şu türküyü duydu :
«dörtnala gelip uzak asya'dan
akdeniz'e bir kısrak başı gibi uzanan
bu memleket bizim.

bilekler kan içinde, dişler kenetli, ayaklar çıplak
ve ipek bir halıya benziyen toprak,
bu cehennem, bu cennet bizim.

kapansın el kapıları, bir daha açılmasın,
yok edin insanın insana kulluğunu,
bu dâvet bizim...

yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür
ve bir orman gibi kardeşçesine,
bu hasret bizim...»>

sonra.
sonra, 9 eylülde izmir'e girdik
ve kayserili bir nefer
yanan şehrin kızıltısı içinden gelip
öfkeden, sevinçten, ümitten ağlıya ağlıya,
güneyden kuzeye,
doğudan batıya,
türk halkıyla beraber
seyretti izmir rıhtımından akdeniz'i.

ve biz de burda bitirdik destanımızı.
biliyoruz ki lâyığınca olmadı bu kitap,
türk halkı bağışlasın bizi,
onlar ki toprakta karınca,
suda balık,
havada kuş kadar
çokturlar;
korkak,
cesur,
câhil,
hakîm
ve çocukturlar
ve kahreden
yaratan ki onlardır,
kitabımızda yalnız onların mâcereları vardır...

The Chronicles of Duman Vol: 6

noreply@blogger.com (Duman) — Mon, 25 Aug 2014 01:12:00 +0000

Az mizah, az can sıkıntısı, az yaşananlardan kıssadan hisse deme ihtiyacı.

Dama: Duman abiiii naapiyosunnnnn
Duman: Kuyruğumu yalıyorum eşşek sıpası,sen naapiyosun! ( kafasına kafasına vurcam ben bi gün bu veledin!)
Dama: Oyun oynayalım mı Duman abiii noolur ama noolurrrr
Duman: Ya bi git çocuğum bi git temizlen falan allah aşkına. Ananız öğretemedi tamam anlıyorum, ama benden de mi görmüyosun yaa.Git yalan temizlen ya da ne biliyim uyu!
Minti: Dama benle oynasana Dama , hadi benle oyna, noolur oyna, hadi koşalım, bak fare yakalayalım noolur.
Dama: Ya git senle oynamam ben, en sevdiğim faremi sen kaybettin geçen gün. Bulamadım da. O kadar ağlıyorum insanlara onlar da bi zahmet edip aramıyorlar.
Minti: Ama beni kırıyosun Dama, niye kırıyosun ki beni, ben seni çok özledim evden uzaktayken, kırma beni noolur, hadi oyna benle,benle oyna Dama.
Duman: Off allahım yaaa, iyi ki bi 2 hafta kayıptı bu karı, hala mı bunun ekmeğini yemeye çalışıyor? Hem kızım sen yokken bizim kafamız çok rahattı. Kimse önümüze yatıp yatıp poposunu burnumuza sokmuyordu. Hala anlamıyorum niye o hareketi yaptığını. Gerçi az uğraşsak anliycaz gibi di mi lan sıpa?
Dama: Abi ben daha bi hatırlıyorum gibi ama pek de emin değilim. Yani bir şey yapılıyordu o popo buruna gelince ama biliyosun annem :(( Hıckk, ühühü hüü
Duman: Hah hayatının travmasını hatırladı yine bu sıpa. Oğlum sen anneni zaten kaybetmiştin. Sana araba çarpmıştı araba. Lan arabayı hatırlamıyor da annesini kaybetmeyi hatırlıyor bu değişik.
Minti: Duman abi çok ama çok üzüyorsun beni. O iki hafta diye küçümsediğin şey var ya, hiç yaşamayın hiç. Bi ben bilirim sokaklarda annem yokken neler yaşadığımı. Sen hiç kuru ekmek kemirdin mi ha abi, hiç kemirmeye çalıştın mı? Kuru ekmek kemirilmiyor abi, ama açlıktan korkudan deniyor insan abi, deniyor.
Duman: Off tamam kızım yaa, başlama yine ajitasyona. Döndün geldin işte geri. Hem fark etmiyorum sanma, sana gizliden gizliye hep yaş mama verdi bu kadın.Onun hesabını da yazdım bi kenara.
Dama: Abi bu ses ne, balkondan geliyor. Abi korkmalı mıyım? Duman abi çok fena bu ses abi ben korkuyorum!
Duman: ( yeminlen salak bu çocuk) Oğlum korkma la korkma. Güvercin konmuş balkona, Gel az seyredelim pencereden, hem jimnastik olur, avcılık yeteneklerimizi hatırlarız.
Dama: Yok abi yok ben çok korkuyorum, ben dolaba girsem bi abi ha girsem mi? Orası güvenli di mi abi, güvenli de noolur.
Minti: Hahahayy salaak Dama salaak Dama:) Kuş o oğlum kuş, ben sokaktayken hep gördüm ki onları. Niyeyse hep gözüme yemek gibi gözüktüler. Duman abi bu kuşlar yemek mi abi, ha yemek onlar di mi? Ama büyük olanları nasıl yiycez abi, yenmez ki onlar, hem büyükler abi.
Duman: Kız sen de iyi ki bi 2 hafta kaybolup sokakta yaşadın. İnsan kısmının bedelli askerlik anısı gibi anlatıyorsun da. anlatıyorsun. Büyüklere yaklaşmayın, küçükleri bulursanız da sakın yemeyin. Bayıltıp anneye getirin.Ona arada hediye vermeniz lazım.

Ben: Arkadaşlar ben geldim, yaramazlık yok inşallah.
Minti: Annem, annem, annemm hoş geldin, çok özledim seni, bi daha beni bırakma anne, bırakmican di mi anne, sakın bırakma anne, bak ne tatlıyım ben anne, sakın bi daha gitmiyim ben anne.
Ben: Kızım mintoşum, abartma, tamam geldim. Kız kaç hafta geçti tamam bir daha kaybolmayacaksın. Şımarma şımarmaaa. Off serseri karı şirinsin ama:)
Dama: Anne yalnız olmayabilir, ben korkuyorum abiii, abi ben dolaba gidiyorum. Eğer yalnızsa bana mivv de ben çıkarım.
Ben: Dama yeter kaçma. Vallahi kimse yok. Off bu kedi nasıl alışacak yaa.
Duman: Selam anne, yaş mama getirmişsindir umarım. Tüm gün bu iki zibidiyle bırakıyosunuz beni zaten, bunun bir bedeli var.
Minti: Annem, annem, hadi sev beni, okşasana, hem bak ben seni çok seviyorum, seviyorum seni anne.
Ben: Kızım prensesim geveze kedi sana mı deniyor? gel tamam gel kucağıma:)
Duman: ( yeminlen yalakalık yapmıyorsa ben de Norveç kedisi değilim). Anne yaş mama demiştim ?
Ben: Yok öyle her gün her gün yaş mama. Bırakın bakiim ağlaşmayı.

Ben: ( telefonda) Timam yiğen ev senin gel akşama.
Dama: Duman abiii bak yine o dirinn dirin sesi geldi. Abi ben korkuyorum abi.
Duman: Salak sıpa o zil sesi lan, kapı çaldı biri geliyor demek.
Dama: Nasıl yani? biri mi geliyor, yabancı biri, ya bana zarar verirse, korktum ben abi, abi kaçcam ben. Abiii dolaba giriyim mi ben?
Minti: Yahahah salaaak Dama salaaak Dama. O gelen Can abi yaaa. Çok seviyom ben onu. Hep gıdımı kaşıyor.
Duman: Kız sen bile şu sıpadan akıllısın diycem nerdeyse. Kork oğlum kork! Hatta öyle bi kork ki git bi daha çıkma lan saklandığın yerden. Pehheyyy buna da erkek diyorlar bana da, ona yanıyorum ben.
Minti: Akıllıyım di mi ben abi, vallahi akıllıyım. O sayede sokakta hayatta kaldım. Siz bana hiç öğretmemiştiniz sokağı ama ben yine de becerdim abi, evet becerdim, becerdim ben.
Duman: Off bi sus kızım bi sus. Sen üç haftalıkken anneni kaybettin. Bizim camiada eğitim işi anneye bakar, ben ne yapsaydım ?

Dama: Abiii kapıdan bi ses geliyo!
Ben: Selam cicoş hoş geldin. Bak bu korkucak yine senden noolur üstüne gitme. Geçen sefer 3 gün çıkmadı gardroptan.
Duman: Korkma be sıpa korkma. O annenin yeğeni. Tanıyorum ben onu. Sabaha karşı yatağına girersen çok güzel kaşır sırtını.
Yeğen: Teyze bak yine benden korkmaya karar verip topukladı bu.
Dama: Ya yok biliyorum ama korkuyorum elimde değil, ben dolabıma giriyim.Abiii o insan dolaba gelemez di mi abiiii?
Minti: Hoş geldin şeker. Beni kaşısana, bak kucağına da çıkarım, hadi okşa beni, ben çok seviyorum okşanmayı. hem biliyo muydun, ben kaaaç gün sokakta kaldım?

Duman: Ey sahibem bu ikisine alıştım, zayıflamamı da sağladılar. Ama o dükkandaki tek gözü kör bebeği sakın eve getirme.

1- O bebek ve ben bu yaşımdan sonra babalık yapamam.
2- Bir de bu sıpaların onu kabullenmesiyle uğraşamam.
3-Yine de yuva bulamazsan naapcaz el mahkum diycez.

MAÇ İZLENİMLERİM VOL 2

noreply@blogger.com (Unknown) — Mon, 14 Jul 2014 12:18:00 +0000

Bildiğiniz üzere 1 aydır maçla yatıp kalkmaktayız,ha benim gibi ilgi alanınıza girmese de bu maç olayı, yine de ister istemez bilgi sahibi oluyorsunuz.Her yer de o akşamın maçı konuşuluyor çünki....Çok değil 4 yıl önce falan mecburiyetten bir maçın tamamını izlemişliğim vardı ki onla ilgili yazımıda yazmıştım. İşte 4 yıl sonra bir kez daha mecburen bu top olayına katlanmak zorunda kaldım ve izlenimlerimi sizle paylaşmak istedim....

Bu maç öyle böyle değildi ama en baba maç! Dünya kupasının finalı oynanıyor yani boru değil! Almanya Arjantin takımlarının kimi güzel kimi fittirik oyuncuları bir araya gelecek.

Arkadaşların final maçını bende izleyerek beni onurlandırma kararı almaları üzerine günler önceden maça hazırlanmaya başladım.Şöyle ki; bu muamma ofsayt nedir,endirekt serbest atış nasıl olur,top saha dışına çıktığında taç mı aut mu gibi teknik bilgileri az biraz çalıştım.Amacım gelecek olan 7 adet erkeğe uyum sağlayabilmek,3 tane de hemcinsim gelecekti ama onlardan hiç ümidim olmadığından kızların şanını korumayı ben üstlendim.

Neyse maça bir saat kala millet damlamaya başladı,salonum maça uygun kıvama getirildi,yemek masam açık büfeye dönüştürüldü,kedişlerim tek tek herkesin ayağını koklayıp tanıştı ama maç sırasında bu erkek insanları boyut değiştireceğinden onları hemen içeri odaya kapadım söylene söylene...

Ve büyük an geldi ! Bende çok kararlı bir şekilde aralarına girdim iddaalıyım maçı izleyecem her ne olursa olsun. Ama gel gör ki belki kadın detaycılığından bir türlü maça konsantre olamıyorum.Önce futbolculara odaklandım.Allam o saç stilleri ne öyle, bazıları şapşal sonra formaları beğenmedim,saha kenarında verilen reklamları okuyorum falan ama çaktırmıyorum,mesela aniden ev ahalisi "oo ofsayt bu" diyince bende " evet evet bence de "diyorum.Derken maçtan kopup bizim erkek tayfasını gözlemlemeye başladım.Bir grup Almancı bi grup Arjantinci ve sanırsınız Türkiye maç yapıyor.Kendi tuttuğu takım top kaybedince deli gibi üzülen ve küfür eden bir manyak grup evimi işgal etmiş durumda !Baktım sıkılıyorum dur dedim şunların konuşmalarını kaydedeyim.Aşağıda yazacağım bazı konuşmaların çoğunun sonunun bir küfür içerdiğini söylememe gerek yok sanırım.

-Herif makina gibi abi!

-Messiye top gelmiyor bu ne lan!

-Bu harbi ofsayt kalıbımı basarım

-Herif gol attım diye seviniyor,lan oğlum ben burdan gördüm ofsayt o

-Resmen kırmızı olmalıydı bu

-Ha şöyle dişli oynayın şerefsizler

-Ya bu herifçioğlu topu ayağına yapıştırıp gidiyor

-Varya ilk harekette vurmayıp bi içeri dalsaydı !

-Kesin sarı kart hocam bu !

-Ulan ordan bacak arası mı yapılır

Bu konuşmalar arasında ben hem oyuna yorum katkıları yapıp, hem servise koşturup hemde sıkıntıdan patlayıp kendilerini oyuna veren hemcinslerim arasında koşturup duruyorum.Derken maç bitti ! Eyyooo dedim kurtulduk eziyet bitti, yırttın anacım hadi falan derken o şok edici cümleyi duydum: Maç uzatmaya gidecek Su boşuna sevinme !Yoo bu kadarını da kaldıramaz bu bünye desem de yine de oturdum kös kös....Uzatmayım efendim maç sonunda gerçekten bitti,erkek insanları bir süre daha kritiğini yaptılar,kızlar ortalığı toplamaya başladılar.Bunlar toparlanıp gitmeye hazırlanırken arkadaşlarımdan biri " eee söyle bakalım Su maçla ilgili genel izlenimin nedir" diye sordu.O kadar hazırlık,futbol terimlerini öğrenmem,maç boyunca ki kritiklerim bir cümlemle yok oldu gitti.

-Almanya'nın 5 numarası çok yakışıklıymış bea !

Bu Türban Bir Başka Dostum

noreply@blogger.com (Sis) — Wed, 09 Jul 2014 20:42:00 +0000

Hadi ben dinsizim ben anlamam, dindar arkadaşlar sizler ne diyeceksiniz bunlara merak ediyorum. Yok yok bir yanlış var bu işte. Konu kafayı örtmek değil; kalbi ve ruhu düzgün tutabilmek arkadaşım, yoksa sen hâlâ anlamadın mı?

İçki şişeleriyle poz vermek günah değil velev ki içmesin.

Arabam var benim...

Türbanlıyım ama şık ve mini etekliyim.

Tayyip dövmeye kanser olursunuz demeden önce yaptırmış abla.

Bira arpadan canıımmmm, günah yazmaz arpa.

Efes seviliyor sanırım o kesimde.

Kız kıza biralıyoruz şurada, ne var ki...

Ben de sexi pozlar vermek istiyorum...Da abla eteği öyle açmasaydın iyiymiş.

Altı kaval üstü şişhane. Bizim gelin bizden kaçar,başını örter kıçını açar.

Gönüllerde taht kuran, omuzlara alınan o benim işte bennn....

Benim arabam yukardaki arabayı döver.

Tayyarımın türbanlı bacısını denize karşı öpmüşler.

Rakı balık başka din başka.

Bu resim fake değil ama Türk de değil.

Bir başka başını örtüp kıçını açma olayı. Yaygın sanırım bu durum.

Tangam mı gözükmüş, bana ne...

Yiyişmenin böylesi...

Bu yiyişme falan değil direkt tecavüze yeltenme.

Bir de daha feci olan videolar var. Buyrun. Bu abla danscı olmalıymış bence, yazık ediyor o yeteneğe.

Mekan AKP mitingi dikkatinizi çekerim.

Hay dombıranıza sizin...

Yuhhh seslerini duymaya başlıyacağım şimdi.

Neymiş, insanın kafasının içi önemliymiş. Hadi Allah kabul etsin elalem görsün diye değil de Allahla aramdaki ibadettir diye tutulan oruçları.

Nihat Ağbime Sorular

noreply@blogger.com (Sis) — Wed, 09 Jul 2014 00:01:00 +0000

Ramazan ayında ne olur? Çok şey olur da en belirginlerden biri TV kanallarında her saat başına üç program ortalamasıyla boy gösteren ramazan sohbetleridir. Bu senenin gözdesi ise sosyal medyayı sallayan Nihat Hatipoğlu abimiz. Bilemem gerçekten din ehli midir, sorulara cevapları cinci hoca kıvamında mı yoksa ilahiyatçı tadında mıdır, aldığı para doğru mudur hele hiç umurumda değil. Dindar biri değilim. Hatta yaradanın varlığına ( adına ben başka şey derim) inanıp dini, din kuralları ve kitaplarını red eden biriyim. Ama gelin bakın adamcağıza sorulan sorulara sonra bana bre küffar bre dinsiz diyecekseniz yoruma yazarsınız.

Şimdi okuyucuyu kaçırmadan ufaktan masum sorularla başlıyorum. Bir kaç yaşı ufak seyircisinin sorduğu sorular var Nihat ağbimize. Bu arada sorulan sorular gerçek, Googleda ararsanız video kayıtlarını bulursunuz. Ben bazılarının ekran görüntülerini yazıya çeşni olsun diye koyuyorum.

* İnternetten oyun indirmek günah mı? İnternetten oyun indiriyorum. Oyun şirketi bana beddua eder mi?
* Justin Bieber’in posterini odama asıyorum, günah mı?

Bir kere videolarını seyrettim, o yaşta çocuklar o kadar kalabalık ortamda bu kadar doğal soramaz o soruları. Kafamda iki senaryo yazdım.

*Senaryo 1: Bu çocuklar büyük olasılık casting ajansları tarafından canlı yayınlanan programlar için götürülen seyirci grubundan. E yani o 600 bin lira ( program başına mı aylık mi bilmiyorum) ööle sigara orucu bozar mı, sakız çiğnedim orucum gitti mi, cenabetken sahura kalkılır mı türünden diyanetin cevapladığı sorularla hak edilmez. Azıcık konuşulacak sorular olmalı ki sosyal medya sallansın (!) ,sosyal medyada zaten işi gücü olmayan bi ton insan olduğundan sallanmaya gayet müsaittir, veee Nihat ağbimiz konuşulsun parasını hak etsin.

*Senaryo 2: Gönlümden geçen senaryo bu açıkçası. O yaştaki bir çocuk hadi diyelim ciddi yırtık ki o salonda elinde mikrofonla soru soracak cesarete sahip; kıçından uydurmayacak tabii ki soruyu. Evde konuşuluyordur kesin. Anne dır dır dır şeklinde kalkmadın da o bilgisayar başından da, bi iftara bile vaktinde gelemedin de masaya iki metre uzaktan, allah da seni çarpacak da bak günah günah diyordur mesela. Ya da öbür çocuğun annanesi bu akşam evin neresinde kılsam namazımı diye yer aranıp seccadeyi çocuğun odasına sermeye girdiği anda ( burada ramazan boyu yatılıya gelmiş bir annane-babanne-kaynana durumu da olabilir) piiiii bu ne duvardan bana bakan gavur,tööbe tööbeee, günah çocuum bunlar günah şeklinde çok dini bir bildirimde bulunmuş olabilir. Çocuklar da analarının çekiştirmesiyle evde yine o bilgisayar başında gavur oyunu oynicaana gel de az irfan öğren diye programa götürülmüşlerdir. Kamera açısı dışında kalan görüntülerde sorusunu sorduktan sonra yerine oturan çocuğun yanındaki annesine dönüp yaptığı ahan da kodum mu çocuu işaretiyle bu senaryoyu yeterince açıkladığımı düşünüyorum.

Gelelim diğer sorulara. Öncelikle ben gibi ateistler dindarlara göre kötüyüz di mi? Her musibet bizim başımızın altından çıkıyor, gezici olan da biziz çapulcu olan da, çocuklarımızı sağa sola bireysel ve cinsel özgürlükleri doğrultusunda takip etmeden serbestçe yollayan da, kızlı erkekli okuyan hatta utanmayıp çocuklarını imam hatipe yollamayan da biziz. Çocuk yaşta evlendirilen çocukların aslında evlendirilmediğini din alet edilerek tecavüze uğradığını söyleyen ve onları korumaya çalışan da biziz, hayvanlara tecavüz edenlerin insana tecavüz cezasıyla yargılanmasını sağlamaya çalışan da. Sokakta zor durumda bulduğumuz bir hayvan için canımızı paramızı harcarken köpek giren eve melek girmez diyenlerle savaşan da biziz. Bakalım dindarlarımız neler sormuş.

* Sevdiğime kavuşmak için dua ediyorum, o da kendi sevdiğine kavuşmak için dua ediyor. Kimin duası kabul olur?
* Eşimin dayısı bana helal midir?
* Çocukken ben bir kardeşimin yanlışlıkla üstüne oturmuş öldürmüşüm. Günah mı?

* Cinsiyet değiştireni hangi hoca yıkar?

* Dokunmadan boşalmak günah mıdır?

Arkadaş nasıl bir dünya ki bu adam ya da kadın neyse bir akrabasına hallenebiliyor ya da akraba ona halleniyor ve bunun din açısından meşruluğunu sorgulayabiliyorlar? Ya da hadi sen çocuktun bilincin yoktu da ailende de mi bilinç yoktu kardeşim kardeşinin üstüne oturup öldürdüğünde bir yasal-psikolojik destek aramadılar, sen de geldin program köşelerinde soruyorsun? Orucum diye cinsel ilişkiye girmeyip karına karşında çıplak dur mu diyorsun veya porno mu seyrediyorsun arkadaşım?

Hele bir başka soru var ki belli çok darda kalmış bir hanım soran. Herhangi bir sebeple olabilir ama ablamız şunu soruyor: Bir kadının eşine kendi cinsel ihtiyacını kendin karşıla demesi günah mıdır? Vee 600 bin liralık Nihat ağbimiz cevaplıyor: Evlilik kurumu bu tür şeyler için var. Kadın da erkek de öbürünün isteğine hayır dememeli, zira o ucu tehlikeye götürür, bu Allahın yarattığı gereksinim....

Başım ağrıyorlara elveda yani. Lan bi bırakın, karım benle sevişmedi diye döverek karısını öldüren erkeklerin hepsi dışarda bu ülkede. Hakim empati kuruyor zaar ki ceza vermiyor.

Offf sinirim zıpladı yine yazarken. Ben de gidecem Nihat ağbimin programına. Valla ciddiyim. Ama ben şunları soracağım:

* 27 kişinin tecavüz ettiği 13 yaşındaki zihinsel engelli çocuk için ses çıkarmadı rızası vardır diyen hakim cennetten ne bekler?

* Tecavüzden suçlu olup mahkemeye kravat takıp da geldiği için iyi halden tutuksuz yargılanma kararı verilen adam daha kaç kişiye tecavüz ederse iyi hali kaldırılacaktır?

* İnşallah maşallah diyerek bu milletin a*mına koyacağız diyen ve koymaya devam eden iş adamı allah katında yargılanacak mıdır?

* Müslümanlık adıyla kafa kesen, insan öldüren IŞİD örgütüne unsur diyerek onları kollamak dinen caiz midir?

* Yolsuzluk, rüşvet, devleti soymak, cukkalananları sıfırlamak günah mıdır?

* Ben yaradılanı yaradandan dolayı severim deyip mezhep, ırk, siyasi düşünce ayrımı yapmak caiz midir?

* Affedersiniz rum, biliyorsunuz bunlar alevi söylemlerinden sonra meydanlarda ben hepinizin cumhurbaşkanı olmaya adayım demek günah değil midir?

Ya saymakla bitiremem. Hocam söyleyin; milyonlarca insanın gözüne baka baka yalan söyleyip, ölülerin emrini verdiğini kabul edip, öldürttüğü çocukların annelerini meydanlarda yuhalatıp, güzel ve iyi olan her şeyi yok edip sadece rant ve para sağlayan unsurları yüceltip anlatıp...

Off bitmez bu cümle. Söyleyin hocam çok dardayım. Tüm bunları yapıp da gece başını yastığa koyduğunda iç huzuruyla uyuyabilen bir ademoğlu var mıdır? Yok varsa ve uyuyabiliyorsa O' na cennet nasıl vaat edilir?

Hadi iyi sahurlar hepinize. Akşam Taksim meydanındaki iftar sofrasından zabıtalarca kovalanan Suriyeli çocukları bi araştırın Googleda. Sonra Allah kabul etsin orucunuzu.

Yaşanan Tarihe Tanıksın,Unutma,Unutturma

noreply@blogger.com (Sis) — Sat, 31 May 2014 00:00:00 +0000

Sadece hatırlayın, nedenini sebebini zaten kendi açımdan yazdım. Unutan varsa eğer ya da bilmeyen seyretsin. Umarım bu gün ( saat şu anda 02.50 31 Mayıs) tekrarları yaşanmaz. Ben sokakta olacağım, sokağın özgürlüğü çok güzel. Ama o yüzü kızıl eşarpla kapalı militanlar ortaya çıktığı anda ben giderim. Ben tek bir bayrak ve tek bir ideoloji adına bu hükümete karşı çıkıyorum. Özgürlük, demokrasi, laiklik, cumhuriyet,Atatürkçüyüm bi de.
Gezi Parkı Belgeseli - Bölüm 1 from Gezi Doc on Vimeo.

Gezi Parkı Belgeseli - Bölüm 2 from Gezi Doc on Vimeo.

Gezi Parkı Belgeseli - Bölüm 3 from Gezi Doc on Vimeo.

Mesele 3-5 Ağaç Olmadı Hiç

noreply@blogger.com (Sis) — Thu, 29 May 2014 12:02:00 +0000

En azından benim meselem 3-5 ağaç olmadı. Ben biriktim hep. Demek ülke de birikmişti ki Gezi yaşandı. Biz Türkler balık hafızalıyız. Sene devri öncesinde hatırlatayım istedim bende birikenleri. Mutlaka arada unuttuklarım da olacaktır. Hatırlatan arkadaşlar olursa yazıya ekler ve gelecek kuşaklara " neden oldu?" sorusunu daha iyi açıklamaya çalışırız.

15.11.2005: "Türban yasağında söz ulemanındır": AİHM' nin üniversitede türban yasağını onaylayan kararını şöyle yorumladı: " Türban konusunda mahkemenin söz söyleme hakkı yoktur, söz hakkı din ulemasınındır".

18.12.2005: "Gâvur İzmir": AKP İzmir il teşkilatı toplantısında " İzmir' in üzerinde zaman zaman bazı yakıştırmalar vardır ya, İnşallah bu yakıştırmaları ilk seçimlerde silip atacaktır " dedi.

11.02.2006: "Ananı da al git" Mersin' de kendisini protesto eden ve "anamızı ağlattınız" diye seslenen çiftçiyi " Lan terbiyesizlik yapma, ananı da al git buradan! " diye azarladı.

26.03.2006: "Senin çocuğun da işsiz kalsın" AKP Keçiören ilçe kongresindeki konuşmasında "çocuğum işsiz" diye tepki gösteren vatandaşa " senin çocuğun da işsiz kalsın; otur otur; bana kişisel sorunlarını getirme, genel sorunlarını getir, genel nerede ona bak! " diye çıkıştı.

4.09.2006: "Askerlik yan gelip yatma yeri değildir" Balıkesir' de yaptığı konuşmada terörle mücadeleye değindiği sırada bazılarının " şehit cenazesi görmek istemiyoruz" tepkisine " askerlik yan gelip yatma yeri değildir canım kardeşim" cevabını verdi.

14.12.2006: "İki koyun güdemeyenler": Nisan 2007 de erken genel seçim isteyen CB Ahmet Necdet Sezer' i ve seçimin Mart 2007 de yapılmasını isteyen muhalefeti eleştirdi. "Hayatında affedersin, iki koyun gütmemiş olanlar artık diyorlar ki: erken seçim; arkadaş, seçim olsa ülkeye ne kazandıracak?"

16.03.2007: "Sayın öcalan ve kelle": Erdoğan' ın 2000de bir radyo kanalında yaptığı konuşmanın kaydı 16.03.2007 de gündeme geldi. Öcalan için "sayın" şehitler için "kelle" demesi üzerine şehit aileleri ülke genelinde eylem yaptı.

07.03.2008: "Üç çocuk yapın": Uşak' ta yaptığı konuşmada " bunlar Türk milletinin kökünü kazımak istiyor. Yaptıkları aynen budur. Genç nüfusun azalmaması için en az üç çocuk yapın" dedi. Bundan sonra da her konuşmasında üç çocuk istedi.

22.04.2008: "Ayaklar baş olursa": 1 Mayısta Taksim meydanında kutlama isteyen sendikalara " ayaklar baş olursa kıyamet kopar" dedi.

11.09.2008: "Hayatı şişenin içinden görenler": Moda iskelesinde içki yasağını protesto edenleri böyle niteledi.

26.02.2010: "Köşe yazarları her istediğini yazamaz": AKP toplantısında yaptığı açıklamada " köşe yazarları her istediğini yazamaz. patron gerekirse "kusura bakma sana burada yer yok demelidir." Herkes çizgisini bilsin,patronları uyarmak zorundayım maaşını ödediğin yazara sahip ol" dedi.

19.05.2010: "Bu mesleğin kaderinde bu var" : Zonguldak' ta 30 madencinin göçük altında kaldığı madenin önünde toplananlara seslendi. Ve madenci ölümünü sıradanlaştırdı "bu bölgenin insanı bu tür olaylara alışık. 199olı yıllardan bu yana bu tür faciaları hep yaşadık. Kömür ocaklarına ben de indim. Bu mesleğin kaderinde var bu. " dedi.

17.08.2010: "Bitaraf olan bertaraf olur": Bir TV programında 12 Eylülde yapılacak anayasa referandumunu değerlendirirken süreci eleştiren TÜSİAD' a yüklendi ve " TÜSİAD bu anayasa değişikliğini beğenmiyorsa çıksın açıkça hayır desin; neden olduğunu da söylesin. Desin ki ben 26 maddenin şu maddelerine şu gerekçeyle karşıyım. Ama diyemiyorsun, o zaman da çık açıkça de ki ben bu değişikliği desteklemiyorum de.Çünkü bitaraf olan bertaraf olur". dedi.

09.01.2011: "Ucube heykel": Kars' ta heykeltraş Mehmet Aksoy' un İnsanlık Anıtı adlı eseri için " Hasan Harakani' nin türbesi yanına bir ucube koymuşlar, garip bir şey dikmişler, oradaki tüm sanatkarane eserlerin olduğu yerde böyle bir şey olması düşünülemez" dedi. Ve ardından heykel AKP'li belediyece yıkıldı.

14.01.2011: "Tıksırıncaya kadar içiyorlar": AKP İl başkanları toplantısında içki içenlere yönelik " kimsenin yeme içmesine kısıtlama getirmiyoruz. Aksırıncaya, tıksırıncaya kadar içsinler " dedi.

04.05.2011:"Bu özel değil,genel,genel.": Deniz Baykal' ın yasadışı kaydedilmiş cinsel içerikli görüntüleriyle ilgili bunların özel hayat olmadığını savunup " yahu bu kendi eşiyle mi bir şey oluyor da özel oluyor? bu özel değil, genel ahlaksızlıktır" dedi.

05.05.2011: "Kendisi de alevidir ya": Amasya mitinginde ısrarla CHP genel başkanı KK mezhebi üzerinden inanç farklılığına yorum yaptı ve " Malum Alevilik kültüründendir kendisi de Alevidir" dedi.

31.05.2011:"Adını bile anmak istemiyorum": Hopa ziyaretinde öğretmen Metin Lokumcu' nun biber gazı sebebiyle ölmesinin ardından protestocuları eşkiyalar diye adlandırdı ve " biri ölmüş, adını bile anmak istemiyorum" dedi.

03.06.2011. "Kız mıdır kadın mıdır" : Konyadaki konuşmasında Artvin Hopa' da Metin Lokumcu' nun ölümünün protestosu sırasında polis eliyle kalçası kırılan Dilşat Aktaş' dan kadın mıdır kız mıdır diye bahsetti.

20.06.2011: " Ne afedersiniz rumluğumuz kaldı": TV programında eleştirilere " bizim için de neler yazdılar. Ne yahudiliğimiz ne ermeniliğimiz ne affedersiniz rumluğumuz kaldı" dedi.

02.02.2012: "Dindar nesil yetiştireceğiz" : Kendisini din tüccarı diye suçlayan KK için konuşurken " dindar nesil yetiştireceğiz. muhafazakar demokrat bir partiden ateist gençlik yetiştirmemizi mi bekliyorsun" diye ilk tohumu ekti.

26.05.2012: "Her kürtaj bir Uluderedir": Kürtaj düzenlemesini savunurken kürtajı Uludere ile bir tuttu ve "kürtajı bir cinayet olarak görüyorum, bu ifademe karşı çıkan çevrelere soruyorum, yatıyorsunuz kalkıyorsunuz Uludere diyorsunuz, her kürtaj bir Uluderedir" dedi.

06.08.2012: "Ucube cemevi": Karacaahmet mezarlığı yakınındaki cemevi için "o cemevi bir ucube olarak yapıldı, ruhsatı yok, kaçak yapı," dedi.

01.09.2012: "Benim evladım gerizekalıdır diyor": 4+4+4 eğitim sistemi çerçevesinde 66 aylık çocuklarının okula başlamaması için sağlık raporu alan aileleri, çocuklarına hakaret etmekle suçladı ve " bu 66 ay meselesinde gidip rapor alanları ben evlatlarına ihanetle vasıflandırıyorum. Niye? Benim evladım geri zekalıdır diyorlar" dedi.

20.10.2012: "Yezidi de olsa..." : Elazığ' da halka seslenirken bir kez daha din ayrımına vurgu yaptı ve "sevgili kardeşlerim, Yezidi de olsa teröre bulaşmadığı sürece insana insan olduğu için yine değer veririz" dedi.

25.11.2012: "Muhteşem yüzyıl TV dizisi" : TV dizisini eleştirirken " bizim öyle ecdadımız yok. Biz öyle bir Kanuni tanımadık, onun ömrünün 30 yılı at sırtında geçti. O gördüğünüz dizilerdeki gibi geçmedi. Bunu çok iyi bilmemiz lazım. Ben o dizilerin yönetmenlerini de o televizyonun sahiplerini de milletimin huzurunda kınıyorum. Bu konuda ilgilileri uyarmamıza rağmen yargının da gerekli kararı vermesini bekliyoruz" dedi.

21.12.2012: "Yetiştirdiğiniz öğrenciler bunlarsa..." : ODTÜ' de öğrencilerin kendisini protesto etmesinden sonra üniversite yönetimini suçladı ve " yetiştirdiğiniz öğrenciler bunlarsa bu ülke batmış " dedi.

10.03.2013: "Nankörlük yapma" : Silopi' de özel bir şirkete ait termik santral açılışında tesisi protesto eden vatandaşı azarladı ve "nankörlük yapma. Ekmek bulamazsınız yemeye, ekmek gelir, sonra da ekmeği tepersiniz" dedi.

19.04.2013: " Tabelalardan T.C. ibaresinin kaldırılması": Sağlık bakanlığı logosu ve bazı valilik tabelalarından TC ibaresinin kaldırılmasıyla ilgili soru soran gazetecilere " Haberim yok, ama bu karar alındıysa arkasında durulmalıydı" dedi.

24.05.2013: " Kafa kıyak dolaşan nesil" : Alkol satışı ve tüketimine düzenlemeler getiren yasayı savunurken " gece gündüz kafassı kıyak dolaşan bir nesil istemiyoruz" dedi.

28.05.2013. " İki ayyaşın yaptığı yasa": Alkol düzenlemeleriyle ilgili kendisine yapılan dini referans alıyor eleştirilerini yasaları din temeline oturtarak savundu. " Doğruyu emrediyorsa bunu din emrediyor diye karşı mı duracaksın? İki tane ayyaşın yaptığı yasa sizin için muteber oluyor da, inancının emrettiği bir gerçek, bir vaka, niçin sizler için reddedilmesi gereken bir olay haline geliyor?" dedi.

29.05.2013: Ne yaparsanız yapın biz kararımızı verdik": 29 Mayıs 2013 günü gerçekleşen Yavuz Sultan Selim Köprüsü inşaatının açılışı sırasında Gezi parkı için; "Ne yaparsanız yapın. Orası için karar verdik. Yapacağız." dedi.

2.06.2013. " Bir kaç çapulcu" Gezi eylemcilerini tanımlarken" Birkaç çapulcunun o meydana gelip insanımızı yanlış bilgilendirerek tahrik etmesine pabuç bırakmayız" dedi.

Ve ardından Gezi sürecinden beri hiç susmadı bildiğiniz üzere. Yani ben birikmeye devam ettim, ediyorum.

Gezi' nin Yıldönümü

noreply@blogger.com (Sis) — Wed, 28 May 2014 13:57:00 +0000

3 gün sonra bence kutlama olmayan gezi sürecinde kaybedilenleri anma olması gereken 31 Mayıs 2014 de olacağız. Süreçle ilgili çok yerinde ve mantıklı bulduğum bir yazıyı paylaşmak istedim. Yazının aslı Hakan Bıyıklıoğlu tarafından yazılmıştır ve burada okuyabilirsiniz.

Bir avuç insanla başlayıp milyonları, hem fiziksel hem de düşünce olarak içine alan bir kültürdür Gezi Direnişi. Çok farklı toplulukların birlikte varolabilmesini simgeler. Hükumete “Hayır, bunu istemiyoruz” ve “Bak! sen de böyle yap” mesajıdır.

Hepimiz biliyoruz ki, 1 Haziran sonrası, Gezi Direnişi’nde zaman zaman kolluk kuvvetlerine karşılık verme ve barikat kurma gibi eylemler de vardı. Bu eylemlerin sebepleri, nasıl oluştukları, hangisinin “senaryo” olup olmadığı veya kendini koruma amaçlı olup olmadıkları ayrı bir tartışma konusu. Büyük bir çoğunluğu pasif direnişten oluşan Gezi Olayları karşısında hazırlıksız yakalanan hükumetin önünde iki seçenek oluştu:

1. Sert müdahelelerle karşılık verip olayı bastırma, sindirme. Söylemler ve medya aracılığıyla Gezi’yi kötüleyip, “illegal örgüt”, “vandal”, “molotof” gibi 1980 öncesi terimlerle bağdaştırma. “Bize darbe yapılmak istendi” algısını oluşturma. Bunun sonucunda ise tabanı sıkılaştırıp hareketlendirme.

2. İnsanları seslerini duyurması için serbest bırakıp, çok gerekli olduğunda müdahele etme. “Tamam, halk istemiyorsa biz de yapmayız kışla falan” deyip, “Biz demokrasiden yanayız, herkesin hükumetiyiz biz” diye de ekleme.

Hükumet birinci yoldan ilerledi. Bunun çok net bir nedeni var aslında. İkinci seçenek imaja uygun değildi. Van minüt, posta koyma, delikanlı başbakan, biz eğilmeyiz gibi oluşturulan algılarla ters düşecekti. İnsanların kafasında bir zayıflık(!) oluşacaktı. Demokrasi mi yoksa taban mı sorusunun cevabı birinci seçenek oldu.

Tüm bunların ışığında 2014 Mayıs ayı’na bakalım:

Okmeydanı olayları: Kolluk kuvvetlerinin başsağlığına giden bir kişiyi, Cemevi’nin bahçesinde vurmasından sonra, olayın özü bu olmalıyken, her türlü mecra aracılığı ile Okmeydanı olayları DHKP-C, Alevilik ve terör ile bağdaştırıldı.

Köln Mitingi: Çok farklı platformlardan yaklaşık 75.000 kişinin yaptığı barışçıl bir protesto, Başbakan’a Alman Basını’nın yaptığı ayıplar ve Hitler’i referans etme gibi algılandı.

Soma faciası: 3. gününde müdahele ile biten protestonun sebebi, “Zaten bunlar genellikle Gezi Eylemleri ile cam kıran döken gruplar” söylemine bağlandı.

Gezicilere referans: Eylül-Ekim 2013′ten beri mitinglerde veya grup toplantılarında çok fazla malzeme yapılmayan Gezi Eylemleri tekrar gündeme geldi. Cam kırma dökme, kolluk kuvvetlerine yapılan karşı koyma ve “molotof” kelimesi sık kullanılıp, Gezi’ye referans verildi.

Görünen köy kılavuz istemez. Gezi Direnişi’nin yıldönümünde strateji yine aynı olacak. İçerik ne olursa olsun, önemi olmaksızın bir algı yönetiminin malzemesi olacak. Burada en büyük iş bizlere ve muhalefete düşüyor. Gezi Olayları’nın başından sonuna kadar (sonu varsa) muhalefetin algı yönetimi ile ilgili en ufak bir stratejisi olmamıştı.

“Ağaçlar kesilmesin” ve “AVM yapılmasın” ile başlayan ufak çaplı direniş, iki ayyaş, çapulcu, içki içen herkes alkoliktir ve diğer zıt söylemlerle “hükumetin alayını protesto” direnişine doğru evrildi. Planlanan bir direniş olmadığından dolayı algısı da hesaplanmadı, hatta tabiatı nedeniyle kimsenin umurunda da olmadı.

Artık hem bizler tarafından hem de muhalefet tarafından amaç ve algı doğru hesaplanmalı.

İnsansılar

noreply@blogger.com (Sis) — Tue, 20 May 2014 22:28:00 +0000

Başlık resminin konuyla alakası olmayıp,yazıya konu olan barınaktaki bebeklerden ve annelerden biridir.

Beni yakın tanıyanlar biliyor, bazen burada da yazmış olabilirim. İş yerimin yakınında bir semt parkı ve içinde tüm kedilerine hem beslenme hem tedavi konusunda hamilik yaptığım bir kedi barınağı var. Kedi barınağı olunca oraya getirip kedi atanlar, evindeki hayvanı salanlar, köpeğini kovalasın da bacakları açılsın diye kedi kovalamaya getirenler, ölen hastalanan bebek kediler, düşük yapan anne kediler vs vs dünya kadar sevimsiz olay yaşıyorum. Bugün olan olayı yazacağım size. ve nasıl sinirime sahip çıkamadığımı.

Benim parka besleme saatim saat 3-4 arasıdır. Bu ara kapalı barınak içinde anneler olduğundan ve yetişkin kedileri sokmadıklarından onlar için parkın barınağa uzak kısmında ikinci bir besleme noktası oluşturdum. Barınak parkın iç kısmında, bu yeni besleme noktası hem meydanına yakın hem girişine yakın. Neyse yemekleri suları tazeliyordum ki bir yaşlıca adam durdu yanımda motosikletiyle. Tanıyorum da simasını belli ki dükkanın müşterisi. Ben sadece simayı tanıyorsam o beni daha iyi tanıyordur o kesin. Neyse aramızdaki diyalog aynen şöyle:

Adam: Siz mi bakıyorsunuz bu kedilere?

Ben: Ben de bakıyorum bir iki gönüllü arkadaş daha var.

A: Ya bizim evde bi kedimiz var da ben ona yeni sahip bulmak istiyorum, yardımcı olabilir misiniz?

( dınnnnn antenler dikildi ve adam evindeki kedisini birilerine verme niyetiyle konuya eksi bir başladı zaten)

B: Neden vermek istiyorsunuz? ( hani sağlık sorunu,bebek doğdu, eşim alerji geliştirdi gibi beylik bahaneleri bekliyorum)

A: Ya benim bi kızım var. Çok haşır neşir kediyle. Çok yakından seviyor. Dün oynarken kedi gözünün kenarını tırmalamış. Hani yarım santim yana gelse kızın gözü gidecek. O yüzden vermek istiyorum.

( şimdi burada kızım dediği kişinin kendini koruyamayacak bilinçte çocuk olduğunu düşündünüz doğal olarak)

B: Kaç yaşında kızınız?

A: 20

B: Nasıl yani? beyefendi 20 yaşındaki insan kendini korumayı kollamayı bilir, yapmayın allah aşkına.

A: Hanfendi bakın kızıma baban mı kedin mi derseniz kedim der, o derece seviyor kediyi. Ben bu kediyi istemiyorum.

( bu arada motorsikletin arka kısmındaki kedi kafesi ve içindeki saf kan Van kedisi dikkatimi çekiyor. İki göz ayrı renk her tür cins özelliğine sahip bakımlı yaklaşık 1-2 yaş arası bir kedi.

B: Bu mu kediniz, siz bunu nereden aldınız peki, bu hayvan cins, sokaktan bulunması zor. ( salak ben yine kafa adamın sokaktan hayvan almış olmasına gidiyor mümkünmüş gibi)

A: Sormayın kızım kedi istediğinde pet shoptan aldım dünya paraya. Üç aylıktan beri bizimle şimdi 13 aylık.

(Bende hafiften yaylar gevşemeye başlar)

B: Beyefendi ben evden atılacak kedilere sahip bulmuyorum.Ben sokaktaki hasta, yaralı, annesiz bebek olanları sahiplendirip hayatlarını kurtarıyorum. Nasıl satın aldıysanız gidin yine petshoplardan yardım isteyin. Olmadı bakın şurada şurada veteriner klinikleri var, yardımcı olurlar mı bilmem ama gidip konuşun. Ya da facebookda hayvansever gruplar var, oralara yazın. Belki değil cins kedi olduğu için kesin sahip çıkar.

A: Yok öyle yapamam, kızımın haberi olmamalı, kızım akşam eve geldiğinde bu kedi evde olmamalı yoksa kıyamet kopar.

B: Şimdi siz bu kediyi kafesle motorun arkasına atıp çıktığınıza göre ve dediklerinizden de anladığım kadarıyla bu kedi sizinle eve dönmeyecek öyle mi?

A: Evet yaa dönmemeli, niyetim bu.

B: Yani sahip klinik falan bulamazsanız da ilk sokak kenarına bırakacaksınız. Size şunu sorayım. Bu kedi insan yaşıyla 15 yaş civarı. Kızınızı 15 yaşında evlatlık verir ya da sokağa bırakır mıydınız?

A: Nasıl yani ya anlamadım

B: Beyefendi bu kedi 3 aylık bebekken evinize girmiş. Normal insan olan insanlar için o sizin çocuğunuz gibi olmalıydı, tıpkı kızınızın ona ne kadar değer verdiğini anlattığınız gibi. Sizse sanki sokaktan aldım sokağa dönsün dercesine ondan kurtulmaya çalışıyorsunuz. Bu kedi sokakta yaşayamaz. Yemek bulmayı bilmez, diğer kedilerden kendini korumayı bilmez, kendisini ezebilecek arabaların varlığından habersiz ve nasıl kaçacağını bilmez. Sokağa bırakacaksanız kendi elinizle kırın boynunu öldürüverin, daha vicdanlı davranmış olursunuz.

A: Nasıl yanı sokakta yaşayamaz, yok sokağa bırakmıycam sahip bulucam zaten.

Burada zaten haftalardır bebek kedi ölümleri, senelerdir evden atılan kedilerin travmalarını izlemem, hepsine yetişemeyip ameliyat ettirdiklerimin bile hiçliğe gitmelerinin verdiği yük, kendini insan yerine koyup 3 günlük bebekleri yanına karton süt kutusuyla barınağa bırakan şerefsizlerin falan tüm hıncı bir anda patladı. Çıkardım telefonumu önce kedinin resmini çektim. Ardından adam ne olduğunu anlamadan adamın da resmini çektim. Ve sonraki konuşma küfür de içeren bir konuşma oldu. Özetle adama tekrar o kediyi sokağa bırakabilecek bir şerefsiz onun bunun çocuğu olacaksa hiç o zahmete girmeden kedinin boynunu kırıp öldürmesini, çünkü sokağa atmakla ona uzun acılı ve travmalı bir ölüm vereceğini; hadi kediyi düşünmediği halde kedisini o kadar seven kızını da mı düşünmediğini; tekrar onun bunun çocuğu olduğunu; 10 ayda hevesinin mi kaçtığını yoksa kızının kediyi sevmesini mi kıskandığını; kediyi aldığı zaman verdiği paraların hem onun hem ailesinin gırtlağından acıyla hastalıkla çıkmasını dilediğimi; o kediyi bilinmeze yollarsa kedinin kanının elinde olacağını; eğer kliniklere ya da sokağa bırakırsa benim mutlaka bundan haberim olup adamı afişe edeceğimi hatta afişe etmekle yetinmeyip rezil edeceğimi; mahallede adını hayvan düşmanına çıkarıp gün yüzü görmemesini sağlayacağımı; ve şimdi tam hatırlamadığım küfür içeren bir kaç şey daha söyledim.

Adam ya yok yeaa sokağa bırakmıycam diyorum hala laf ediyosunuz, sizi de hayvansever sandım da yardım istedim mealinde bir şeyler söyleyerek gitti. O kedi hala aklımdan çıkmadı. Böyle davranarak kediyi daha kötü bir geleceğe mi sürükledim bilmiyorum. Şimdi mahallede adamı tanıyan birilerini arıyorum ki kediye ne oldu öğrenebileyim.

SONUÇ: Bana hayvanlar özellikle sokak hayvanları ya da sokağa atacağınız hayvanlarla ilgili yanlış yapmayın arkadaş. Bir de lütfen azıcık insan olmaya çalışsın herkes.

Kepler 186-f

noreply@blogger.com (Sis) — Sat, 26 Apr 2014 17:55:00 +0000

Nisan ayı içinde NASA' ya ait olan Kepler derin uzay teleskobu yaşam olma ihtimali olan bir gezegen keşfetti ve bunun duyurusu yapıldı. Şimdi bir parantez açıyorum, konudan bağımsız sonra konuya döneceğiz.
Kullandığım nicknamelerden daha çok sosyal medya ve oyun forumlarımda kullandığım "Goldilock" sözcüğünün anlamı şudur: zeki yaşam formu oluşmasına uygun habitat. Evrende tek zeki canlı olduğumuz kibrine kapılmayan insanlardanım ben.

Konuya geri dönelim. Bulunan gezegene Kepler 186f adı verildi. Aşağıdaki resimde göreceğiniz gibi ilk ve tek Kepler gezegeni bu değil. Peki neden bu kadar heyecanlandık? Çünkü dünyaya en çok benzeyen şartlara sahip ilk Kepler gezegeni bu. Yani büyüklüğü, bulunduğu yıldız sisteminin bizimkine benzerliği, sistemdeki gezegen sayısı, yıldızına uzaklığı falan filan. O benzerlikleri de öbür resimde görebilirsiniz.

Kepler 186 yıldızı etrafında dönen 5 gezegenden biri, yıldıza en uzak olanı. Güneşten daha küçük olan ve daha az ısı veren bu yıldıza mesafesi gezegeni goldilock area (yaşanabilir bölge) içinde kılıyor. Kepler 186F dünyaya yalnızca boyutuyla benzemiyor. Kepler-186 yıldızı Güneş'in yarı boy ve kütlesinde M sınıfı bir kırmızı cüce yıldız. Kepler-186f'nin yıldızına uzaklığı yaklaşık 52,5 milyon kilometre. Kepler-186f gezegeni yıldızının etrafındaki dönüşünü 130 günde tamamlıyor. Yıldızından dünyanın güneşten aldığından daha az enerji alan Kepler-186f'de yıldızının görünen parlaklığı da daha az. Kepler-186-f' de gün ortasındaki yıldızının görünen parlaklığı dünyada güneşin batmasından bir saat önceki parlaklığı civarında. Ancak belki de en önemli özelliği gezegende su bulunabilecek olması. Gezegenin yüzeyi ne çok sıcak ne çok soğuk, araştırmayı yürüten Elisa Quintana'ya göre, bu yüzden yüzeyde su bulunabilir. Aşağıdaki resim ise Dünya ve Kepler-186 f de gün batımı karşılaştırması.

Şimdi heyecanı bir tarafa bırakıp neden "aha yeni mekan buldum hacı, kalk gidelim" moduna giremeyeceğimizi öğrenelim. Gezegen dünyaya 490 ışık yılı, yani 5 katrilyon km uzaklıkta. Yani şu anki teknoloji oraya gidebilecek bir uzay gemisi yapmaya izin verse bile gidilmesi 100 milyon yıl sürecek. Yani bugün yola çıksanız, günümüz teknolojisi ile erişebildiğimiz maksimum hız değeri olan 58 bin 536 km/saat* süratle 139 bin 297'nci göbekten torununuzun ulaşabilmesi mümkün olur. Dünyada kalıp ışık hızına erişilen teknolojiye ulaşmak daha akıllıca görünmektedir.

Gezegen dinleniliyor ama herhangi bir radyo frekansına rastlanmadı. Ancak böyle bir frekans yakalanabilmesi için o gezegende akıllı yaşam formu olması, teknolojik olarak gelişip dünyayı keşfedip bir de bize radyo frekansı yollamış olmaları gerekli. Gezegenin elde edilen verileri bizim takvimimizle 490 yıl öncesine ait. Arada geçen 5 yüz yıllık sürede gezegen ne şekilde değişti bilinmiyor. Belki de 200 yıl önce yaşam formu gelişti ama bizim bunu bilmemiz için bugünden itibaren 290 yıl geçmesi gerekecek. Hadi diyelim ki insan tarihinden daha önce orada zeki yaşam formu gelişmiş olsun. İnsanlık sadece son 70 yıldır uzaya radyo frekansı yollayabildiği için onların bizi duymalarına da epey bir süre var. Yani karşılıklı " ee sizin orada işler nasıl, var mı sizin de tayyibiniz?" gibi bir geyik muhabbete girmek imkansız.

Kepler 186 yıldızı yaklaşık 3-40 milyar yıl daha kırmızı dev aşamasına gelmeyecek. O yüzden henüz yaşam oluşmamışsa bile bu kadar uzun süre içinde oluşabilir. Ehh bunun gerçekleşmesine de yetişebiliriz gibi gözükmüyor çünkü bazı araştırmalara göre bizim Güneşimizin en fazla 1 milyar yıl ömrü kaldı. Yani Kepler canlıları sürüngenden 4 ayaklıya geçerken bizim insan neslimizin cortlamış olma ihtimali epey yüksek. Peki bu kadar heyecan, eyoo dünya benzeri yeni gezegen tatavasını bir tarafa bırakıp bu keşif bize ne kattı değil de biz o gezegene ne katabiliriz diye sormak lazım. Bence henüz zamanımız varken ( 1 milyar yıl kadar zaman yeterli) zeki ve teknolojik gelişim sağlamış insan formunun Dünyaya yaptıklarını bir görsel belgesel haline getirmek; sonra da onu bir ötegezegen uzay aracıyla o gezegenin yörüngesine yollamak en hayırlı iş olacaktır. Yani biz yaptık siz yapmayın abi tadında bir girişim bizi kurtaramayacak kadar uzakta olan bu gezegende gelişebilecek olası zeki yaşam formlarına bir ders verir belki.

Hattâ naçizane tavsiyem özellikle Türkiye' nin son 15 yılda kendi topraklarına yaptıklarına çok fazla yer verilsin. Ormanlarını ve sulak alanlarını en hızlı yok eden ülkeler listesinde baş sırada olduğumuzu biliyor muydunuz? Medeniyetin geliştiği Fırat-Dicle havzasının doğduğu bu topraklarda bilmem kaç bin yıllık medeniyet beşiğini yok etme başarısını gösteren AKP hükümetine de selamı borç biliriz.

23 Nisan 2014 Özeti

noreply@blogger.com (Sis) — Thu, 24 Apr 2014 00:58:00 +0000

Özet aşağıda ....... :(