klimatwarszawy

Niedziela w Skaryszaku, najpiękniejszym parku prawobrzeżnej Warszawy

2014-07-15T23:58:00.002+02:00

Po sobotnim koszmarze trwającego lata, w niedzielny poranek ujrzałem piękną aurę za oknem. Poszedłem więc z kolegą do Konesera po Veturile i ruszyliśmy na fotograficzny podbój Skaryszaka. Akurat miało tu miejsce święto Francji, były dzikie tłumy, więc długo tu nie zabawiliśmy. Ze zrobienia kilku fotek nie mogłem oczywiście zrezygnować. Przy takiej pogodzie właśnie lubię robić zdjęcia: słońce i błękitne niebo. Może to nieco zakłamany obraz tego miasta, ale takie właśnie je kocham :)

"Kąpiąca się" Henryka Kuny z 1925, wersje ze słońcem i przed słońcem.

Pomnik Armii Czerwonej oczyszczony z brudu i...czerwonej farby

Ktoś musiał mieć naprawdę długie paznokcie, żeby zedrzeć napis Armii Cze wykuty w kamieniu

Rodzina polska, francuska lub polsko-francuska

Pies polski lub owczarek niemiecki

W kolejnym odcinku Saska Kępa,

to mówiłem ja - ruda wiewiórka

Wolność na Skwerze Wolnego Słowa

2014-07-14T23:09:00.001+02:00

Memoriał Wolnego Słowa to inicjatywa upamiętniająca podziemny ruch wydawniczy działający w latach 1976-1989. Jego działalność to fenomen w skali światowej. Do momentu zniesienia cenzury, w drugim obiegu ukazało się ponad 5500 czasopism oraz tysiące książek. Przypuszcza się, że nawet 100 tysięcy osób miało stały kontakt z takimi publikacjami, a do 250 tysięcy czytało je sporadycznie. Memoriał powstał na Skwerze Wolnego Słowa, utworzonym (!) na miejscu bezdusznego parkingu na tyłach BGK przy ulicy Mysiej. Lokalizacja nie jest przypadkowa: w latach PRL pod numerem 5 mieściła się siedziba Głównego Urzędu Kontroli Prasy, Publikacji i Widowisk.

Pomysł budowy pomnika pochodzi od Prezydenta R.P. Bronisława Komorowskiego. Powstał Komitet, ogłoszono konkurs, zebrano pieniądze i proszę - mamy wspaniałe miejsce w centrum Warszawy, w którym każdy może czuć się swobodnie. Dużo miejsc do siedzenia, nowa zieleń, świetna architektura z kilku epok i memoriał, który nie pozostawia obojętnym. Przypomina o pięknej choć dramatycznej historii, ale bez patosu.

Najważniejszym elementem pomnika jest czarna linia biegnąca od Nowego Światu, aż w okolice wejścia do dawnej siedziby urzędu cenzury. Symbolizować ma czarną kreskę, którą cenzor zamalowywał niechciane fragmenty tekstów. Zaczyna się bliżej siedziby KC PZPR skąd kierowano cenzurą. W okolicy Mysiej 5 unosi się w górę, co ma symbolizować uwolnienie słowa. Prosta, a zarazem piękna formuła. Bardzo mi brakuje w Warszawie pomników symbolicznych, dlatego uważam, że jest się z czego cieszyć. Ciekawe, że niemal każdy skręcający tu z Nowego Światu w naturalny sposób podąża czarną linią. W ciągu 5 minut widziałem tu pieszych, rowerzystów, a nawet deskorolkarzy. Bliżej Brackiej stoi szklana tablica, na której widnieje CYTAT Z TACYTA (:

"Wyjątkowym szczęściem

tych czasów jest to,

że wolno myśleć swobodnie,

a to, co się myśli

– wypowiadać."

Kamienica Robinsonów, luksus nieco przykurzony

2014-05-09T16:40:00.000+02:00

Jak ten czas leci, minęło pół roku od mojego ostatniego wpisu :) Skończyłem klatką schodową, to i klatką zacznę. Tym razem wślizgnąłem się na Marszałkowską 18, co było łatwe, bo zarówno brama jak i wejście na klatkę schodową były otwarte. Nie jestem pewien, czy tak jest na co dzień. Kamienica powstała w latach 1935-1936 według projektu jednego z moich architektonicznych idoli - Lucjana Korngolda.

Niegdyś luksusowa, dziś dość zaniedbana. Sypie się kamienna okładzina na elewacji, przed czym chronić ma przechodniów metalowa siatka.

Budynek nie został zniszczony w czasie wojny, zachowało się wiele oryginalnych elementów: mozaiki na posadzkach, marmury na ścianach i drewniane drzwi do mieszkań. Jeśli się nie mylę, jednoskrzydłowe niegdyś przeznaczone były dla służby, dwuskrzydłowe dla jaśniepaństwa ;) Dziś każde z nich posiada inny numer mieszkania, więc zapewne podzielono je po wojnie na mniejsze.

Ciekawym elementem klatki schodowej jest szklana tuba, w której znajduje się winda (sama winda raczej współczesna). Niestety metalowe obręcze i drzwi windy pomalowane są żółtą farbą olejną. Podobny zabieg poczyniono ze ścianami, pomalowano je tak do połowy - jak w szpitalach i szkołach podstawowych :/ Mimo to, potencjał jest ogromny, tak naprawdę niewiele potrzeba by przywrócić tym wnętrzom dawną świetność. Trochę poważniej wygląda sprawa kamiennych elewacji. Kamienica od 2008 jest zabytkiem, całe szczęście, bo wspólnoty mieszkaniowe miewają dziwne pomysły :)

Wnętrze kamienicy Borucha Zyberta

2013-11-23T13:33:00.000+01:00

Kamienica Borucha Zyberta (Poznańska 37) powstała w 1903-1904 w stylu eklektycznym. Na fasadzie odnajdziemy wiele elementów secesyjnych: głowy kobiecie i motywy roślinne ze słonecznikami na czele. Z ciekawostek: w latach 1945-1958 mieszkał tu Miron Białoszewski.

Latem udało mi się wślizgnąć na jedną z klatek schodowych i przemaszerować nią na sam szczyt. Jak na ponad stuletni budynek wnętrze jest bardzo zadbane. Ściany nie są pomazane, jest czysto, a zachowane elementy dawnego wystroju naprawdę cieszą oko. Piękna balustrada poręczy, posadzki, stiuki na sufitach, rzeźbione w drewnie wejścia do mieszkań oraz wnęki (niegdyś może coś w nich stało?). Spłoszył mnie jeden z mieszkańców wychodzących z mieszkania na samej górze, więc od razu skierowałem się na dół. Nie miał chyba jednak nic przeciwko - w końcu zamiast piwa czy sprayu - trzymałem aparat.

Warszawa Ochota - mroczna strona miasta

2013-10-29T11:30:00.001+01:00

Przystanek kolejowy PKP Ochota proj. Romanowicza i Szymaniaka, to nie tylko budynek kas widoczny z Alei Jerozolimskich. Perony, to część większej całości, a widok pawilonu z ich poziomu jest równie interesujący co z poziomu ulicy. Słupy w kształcie litery V nie są zapewne dziełem przypadku. Muszę przyznać, że wyglądają świetnie z oświetlonym daszkiem budynku głównego, wystającym znad przejścia nad torami. Stan peronów przywodzi na myśl sceny z filmów grozy. Wrażenie potęguje się szczególnie po zmroku. Wszystko jest pomazane przez graficiarzy. Bądź co bądź, miejsce to śmiało można nazwać "klimatycznym"...

Klimat Izraela: Telawiwczycy

2013-08-04T13:36:00.000+02:00

Plażujący

Odpoczywający

Zmęczeni słońcem

Paradujący

Zmotoryzowani

Do wzięcia

Zakochani

Przyjaźniący się

Pracujący

W sile wieku

Ubodzy

Śpiewający

Bawiący się

Godzina W - 1 sierpnia 2013 - Rotunda

2013-08-02T12:12:00.001+02:00

Klimaty izraelskie: noc w Tel Awiwie

2013-08-01T11:23:00.005+02:00

Przy plaży

Neve Tzedek

Bulwar Rothschilda

Najważniejsza ulica w mieście. Stoją tu modernistyczne wille, eklektyczne kamienice, a wśród nich powstają wieżowce. Dużo tu restauracji i klubów, a środkiem biegnie szeroki pas zieleni ze ścieżką rowerową, ławkami, fontannami, rzeźbami i kawiarniami.

Narożny budynek z 1921

Independence Hall, tutaj ogłoszono powstanie państwa Izrael.

Ciekawy budynek tak na marginesie

Jeden z bardziej efektownych domów przy bulwarze

Wspomniany pas zieleni jest miejscem niezłego lansu :) My niestety możemy tylko pomarzyć o takiej przestrzeni miejskiej w Warszawie (choć lansu ci u nas dostatek)

Bulwar dochodzi do placu Habima z Audytorium Manna, siedzibą Filharmonii Izraelskiej. Znajduje się tu ogród, w którym przez całą dobę możemy posłuchać klasyki. Muzykę słychać jednak tylko, gdy zejdziemy dwa schodki niżej.

Ten niski, długi budynek w tle to właśnie Audytorium Manna. Powstało w 1957, a wygląda bardzo nowocześnie.

Zaraz wybije 23:00, po tej godzinie w Izraelu nigdzie nie kupi się już alkoholu :)

Okiem na ulicę przed uderzeniem w kimono

Klimaty izraelskie: Stare Miasto Jerozolimy

2013-07-30T14:06:00.003+02:00

Dzielnica chrześcijańska

Bazylika Grobu Świętego

Dzielnica ormiańska

Dzielnica żydowska

Dzielnica arabska

Przyrządzanie falafela. Zdjęcie zrobił mój kumpel Bartek, prawda, że super?

Zapewne mięso halal :)

Na samym końcu jest przejście do Kopuły na Skale (tej złotej), jednak tylko Arabowie mogą tam wejść. Dwa razy próbowałem, za każdym razem żołnierze na straży mówili: "Nie dzisiaj".

Zablokowana pielgrzymka

Kawiarnia. Można się tu napić mocnej arabskiej kawy z kardamonem

Osobiście najlepiej czuje się właśnie w dzielnicy arabskiej. Jest kolorowa, pełna ludzi i tętni życiem.

Klimaty izraelskie: Neve Tzedek, najstarsza dzielnica Tel Awiwu

2013-07-26T13:19:00.000+02:00

Neve Tzedek jest pierwszą żydowską dzielnicą, powstałą poza obrębem murów miasta Jaffy (dziś "starówki" Tel Awiwu). Osiedle założono 1887 roku, kiedy miasto Tel Awiw jeszcze nawet nie istniało. Stoją tu budynki zarówno eklektyczne jak i modernistyczne. Jeszcze niedawno wszystko tu wyglądało jak slums, obecnie to jedna z najdroższych dzielnic w mieście. Okolica pełna jest galerii, restauracji i eleganckich butików. Na spacer poszedłem w ciemno i wiele ważnych obiektów podczas wyprawy z aparatem przegapiłem. No cóż, może innym razem :)

Jeden z tzw. "Bliźniaczych domów", zdjęcie poniżej przedstawia drugi z nich

Obrońcy zabytków protestują przeciwko zbliżaniu się wieżowców do osiedla, jednak chyba bezskutecznie...

Neve Tzedek Tower

To chyba uliczna wypożyczalnia książek, ale nie bardzo wiem na jakiej zasadzie działa

Neve Tzedek Tower z bliska

Klimaty czeskie: pałacyk w miejscowości Prstna

2013-07-25T12:09:00.002+02:00

Historia tego pałacu sięga 1798 roku, kiedy zbudowano tu zameczek myśliwski dla zamożnego rycerza Wojciecha Gusnara. Z otaczającego budowlę parku angielskiego zachowały się do dziś stare, okazałe drzewa. Podczas II wojny światowej mieścił się tu niemiecki skład amunicji, a po wojnie, obóz dla Polaków internowanych przez wojska sowieckie. Pałacyk znajduje się obecnie w rękach spadkobierców. Niedawno został odrestaurowany z przeznaczeniem na hotel i restaurację.

Informacje na temat obiektu pochodzą ze strony Polskaniezwykla.pl

Klimaty izraelskie: "Białe Miasto" Tel Awiwu

2013-07-24T11:11:00.000+02:00

Bauhaus jest dominującym stylem w architekturze Tel-Awiwu. Fakt ten związany jest z emigracją do Izraela niemieckich Żydów przed wybuchem II wojny światowej. Architekci wcielali w życie idee projektowania rozpowszechnione przez słynną, weimarską uczelnię. Tutaj znajduje się największa liczba tego typu realizacji na świecie, co doprowadziło do wpisania tzw. "Białego Miasta" Tel Awiwu na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Co poniektóre budynki prezentowałem w zeszłym roku, ale tym razem odkryłem wiele nowych, niezwykłych obiektów...Pomyśleć, że wkrótce strzeli im setka!

Pod Poniatoszczakiem

2013-07-23T12:25:00.000+02:00

Tego lata, najciekawszym według mnie miejscem w stolicy jest plaża pod Mostem Poniatowskiego po stronie praskiej. Działa tu Temat Rzeka, dwupoziomowy klub zbudowany z kontenerów. Najlepsza impreza jest jednak na plaży (w przypadku deszczu - pod mostem). Ludzie robią ogniska, grają w siatkę, frisbee lub pląsają na piasku w rytm muzyki dochodzącej z klubu. Żyć nie umierać :)

Plac Starynkiewicza 5

2013-05-31T13:29:00.001+02:00

Moją uwagę jakiś czas temu zwrócił budynek dyrekcji Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów. Miałem wrażenie, jakbym widział go po raz pierwszy, mimo, że tyle razy tędy przechodziłem. Jego pierwotny projekt wykonał sam Stefan Szyller w 1927, który nadał mu jak się łatwo domyślić, bardzo dekoracyjne formy. W czasie budowy gmach runął zabijając kilka osób i mimo, że była to wina wykonawcy, architekta odsunięto od prac. Ponoć sytuacja ta doprowadziła go do wylewu z powodu którego zmarł...

Po 1930 zastąpił go Romuald Miller, który jak na modernistę przystało, zrezygnował z wszelkich dekoracji, jednak nie zmieniając samej bryły. Efekt końcowy przywodzi na myśl formy art-deco. Mógłby to być bardzo efektowny gmach, jednak przydałoby się go odrestaurować. Iluminacja z pewnością dodałaby mu fasonu. Tutaj można zobaczyć jakby wyglądał, gdyby nie katastrofa budowlana...

Czcionka bardzo w stylu art deco, tylko czy ktoś mógłby to umyć?

A co robi tutaj ta blacha? Takim prowizorkom bardzo dziękujemy!

Bardzo ładne drzwi wejściowe i generalnie całe wejście, ale nad nim ten blaszany daszek...

Tablica pamiątkowa na jednej ze ścian

Dawne zakłady Orgelbrandta przy Hożej 51

2013-05-22T15:39:00.002+02:00

Zabudowania fabryczne przy Hożej 51 powstały po 1896 roku z przeznaczeniem na destylarnię wódek braci Karszo-Siedlewskich. Do produkcji nigdy nie doszło, a zakłady przejęło Akcyjne Towarzystwo Odlewni Czcionek, Typografii i Litografii Samuela Orgelbranda i Synów. Obecnie właścicielem jest producent serów Serwar. Ponoć to ostatni zakład produkcyjny na Śródmieściu. Firma nie wykorzystywała już wszystkich budynków, dlatego zaczęła wynajmować powierzchnie, dzięki czemu powstało tu zagłębie kulturalno - rozrywkowe. Można tu znaleźć pracownie malarskie, galerię sztuki, studia fotograficzne, studio tatuażu, kawiarnię, a nawet ścianę wspinaczkową. Na terenie tym Serwar buduje Lofty Orgelbrandta, więc w.w. zagłębie jest chyba tymczasowe. Pierwszy budynek mieszkalny od ulicy Hożej jest już gotowy, powstał w efekcie nadbudowania dawnej piekarni. Tutaj można obejrzeć projekt kolejnych.

Budynek mieszkalny. To co mi się podoba, to że czytelnie oddzielono stare od nowego, a to nowe wygląda również bardzo dobrze: jest cegła, duże okna i nietypowa, stalowa krata

Ceglane detale, które tak bardzo kochamy, kto nie chciałby tu mieszkać?:)

Ciekawe mądrości

Ażurowe schody na klatkach schodowych

Piwnice jednego z budynków

Ciekawe miejsce na pracownię rysunku

Swoją drogą, nie sądziłem, że to taki duży teren i tyle budynków. W sumie taki śródmiejski Koneser.

Wypalona kamienica przy Targowej 19

2013-04-24T11:28:00.000+02:00

Kamienica była wysiedlona od dłuższego czasu. Po pożarze musiały się również wynieść biznesy działające w budynku od Targowej. Zamurowali przejazd bramny i zamurowują właśnie wystawy dawnych sklepów tuż za szybami (!). Kamienicę obok kupił deweloper, który planuje ją odrestaurować. To jedyny ratunek dla dzielnicy, którą miasto ma w głębokim poważaniu. Moja teoria (trochę spiskowa) jest taka: po co inwestować w remont starej rudery z mieszkaniami komunalnymi, jeśli zarobek na tym żaden. Lepiej poczekać aż się rozpadnie i sprzedać cenne grunty tuż przy metrze. Mało który deweloper chce się zmagać z drogim remontem zabytku. Ten od Targowej 21 (Fenix Group) akurat specjalizuje się w takich inwestycjach, ale większości to się raczej nie kalkuluje.

Dom między torami, Kawęczyńska 64

2013-04-23T18:16:00.000+02:00

Ten dom mnie zawsze intrygował. Nic o nim właściwie nie wiadomo, możliwe, że był to dom dla rodzin kolejarzy. Stoi sobie pomiędzy dwoma (a nawet trzema) nasypami kolejowymi. Od frontu zachował się brukowany podjazd. Mieszkańcy mają spory ogród i szklarnie (trochę zdezelowane). Tu i ówdzie napotkać można wydeptane ścieżki przez nasypy w obydwu kierunkach, czyli na Szmulki i Targówek Fabryczny.

Wnętrza Muzeum Żydow Polskich

2013-04-22T08:30:00.000+02:00

Wnętrza Muzeum Żydów Polskich są naprawdę imponujące. Nie wszystkim podoba się wygląd zewnętrzny budynku (choć mnie tak), jednak z ostateczną oceną warto się wstrzymać do poznania tego, co kryje w środku. Najbardziej efektowne jest oczywiście ogromne lobby, które formami nawiązywać ma do rozstąpienia się Morza Czerwonego. Można sobie tylko wyobrazić, jak trudna do wykonania była to konstrukcja. Zagadała mnie pewna starsza pani: "Kto to zaprojektował? Coś pięknego! Budynek AK-owców może się schować". Wystawa będzie gotowa dopiero w przyszłym roku, jednak już teraz warto się wybrać, Muzeum wraz z otwarciem w miniony weekend zainicjowało działalność kulturalną.

Aleje Jerozolimskie 57 - Spacer przez Jerozolimę, część 4

2013-04-19T15:29:00.002+02:00

To już ostatnia część spaceru. Tym razem trochę widoków z okien. Szkoda, że pogoda nie dopisała i było tak ponuro :/

Tak, to na pewno Warszawa

Tu nieco parysko. W tle kopuła św. Barbary, a dalej komin Politechniki

Fragment Banku Rolnego i "pięknego" biurowca

Dziwna, wąska studnia, choć nie podwórko

Widok w dół przyprawił mnie o zawrót głowy

Niezłe widoki będą mieli kiedyś mieszkańcy tego domu

Muszę przyznać, że udało mi się :)

W Rolnym przerwa na papieroska

Aleje Jerozolimskie 57, Spacer przez Jerozolimę, część 3

2013-04-17T18:08:00.001+02:00

Tym razem pomieszczenia raczej nie zajmowane przez żadne pracownie. Obecność ludzi jest tutaj jednak odczuwalna, a niekiedy wręcz widoczna. I nie tylko ludzi...

Intrygujące okienko, niestety zamurowane

To mogłoby być całkiem ładne mieszkanko

To dopiero zagadka. Czy to może magiel?

Ostatnie piętro - piwko z widokiem na PKiN

Domek na dachu?

Widok z domku

Jest zamieszkany, cała podłoga to toaleta lokatorów

Maszynownia wind

W kolejnym, już ostatnim odcinku nieco widoków z okien.

Aleje Jerozolimskie, Spacer przez Jerozolimę, część 2

2013-04-16T15:08:00.005+02:00

Ciąg dalszy Alei Jerozolimskich 57. Tym razem wspomniane poprzednio ażurowe schody. Nie jestem pewien ile takich klatek schodowych się tam znajduje, miałem wrażenie że ze trzy...Problem w tym, że dostęp do niektórych z nich na parterze był zamknięty, podczas gdy na piątym był otwarty :)

Aleje Jerozolimskie 57, Spacer przez Jerozolimę, część 1

2013-04-15T13:33:00.000+02:00

W ostatni weekend klub Jerozolima zorganizował tzw. "Spacer przez Jerozolimę", podczas którego można było zwiedzić wszystkie kondygnacje, niedostępne w trakcie regularnych imprez. Zajmują je różnego rodzaju pracownie artystyczne. Kamienica firmy Drzewiecki i Jeziorański (oficjalna nazwa), kryje w sobie mnóstwo tajemnic i mrocznych zakamarków. Zbudowana została w 1912 wg proj. Artura Gurneya. Większość pomieszczeń przypomina o szpitalu dziecięcym, który mieścił się tu do lat 90. XX wieku. Są tu jednak i takie, które wyglądają bardziej na pozostałości po dawnych mieszkaniach. Prawdziwy labirynt dziesiątek pomieszczeń, których nie sposób pokazać w jednym poście, dlatego podzieliłem go na kilka części. Dziś klub Jerozolima i korytarze pracowni, czyli bardziej oficjalne rejony.

To wnętrze w weekendy wita bywalców imprez. Tutaj zachowały się kafelki na podłogach

Nie sposób nie docenić wystroju tutejszych toalet

Słoń za barem ma chyba zachęcać do picia dużych ilości płynów

Chillout

"Można się bawić bez alko, ale po co się męczyć"

Na podwórku zbudowano drewnianą antresolę, pod którą latem działa bar. Tutaj odbywają się tańce pod chmurką

Z okazji "Spaceru przez Jerozolimę" wnętrza przybrały bardziej artystyczny wystrój

Proces twórczy

Największe wrażenie robią żeliwne, ażurowe schody, które w większym natężeniu pokażę w kolejnym poście

Okucia starych, drewnianych okien. Większość niestety zamalowana białą farbą.

Kiedyś gimnastyka, dzisiaj fetysze, świat idzie do przodu

"Jakby luksusowo"

Duża Aula Politechniki Warszawskiej

2013-03-08T09:48:00.000+01:00

Moim głównym celem ostatniego, sobotniego popołudnia, była Politechnika Warszawska. Jedna z oczywistych, stołecznych ikon proj. Stefana Szyllera. W zasadzie to nigdy nie fotografowałem tego miejsca. Nigdy też nie obchodziłem Dużej Auli po wszystkich piętrach. Muszę przyznać, że wrażenie robi kolosalne. Tutaj zabierajmy każdego zagranicznego znajomego, który prosi nas o pokazanie mu Warszawy. Ach dzięki Ci Panie Szyller za te cuda coś pozostawił w stolicy. I dzięki wam niemieckie bomby, które większości z tego nie zniszczyły...

Za bramą przy Mokotowskiej

2013-03-06T11:07:00.001+01:00

Nareszcie wiosna - czas walnąć posta!

W dodatku pierwszego posta w tym roku. Promienie słońca rzuciły mnie (mną) na tereny Śródmieścia Południowego. Przypadkiem trafiłem na otwartą bramę przy Mokotowskiej 57. Kiedyś chyba już tu byłem, ale raczej nie zapuszczałem się w głąb. Podwórze jest dzielone z adresem 59, gdzie przy samej Mokotowskiej stoi nowoczesny apartamentowiec, a na tyłach przedwojenne oficyny.

Ten przejazd bramny to jedyne miejsce w Warszawie z drewnianym brukiem

Odlewnia Janów 1901

Po lewej Mokotowska 59, po prawej Mokotowska 57 ("nieco" biedniej niż od frontu)

Zielony płotek po prawej ma chyba za zadanie blokować wjeżdżające tam samochody. Powstrzymał również i mnie :)

Trzeba przyznać, że oficyny numeru 59 są świetnie utrzymane.

Przejazd bramny oficyny numeru 57. Sufit przypomina mi przejazdy na Nowej Pradze, np. w oficynach przy Inżynierskiej 3.

Jeden z mieszkańców

Pourywane balkony przypominają bardziej ulicę Wileńską na Pradze Północ niż Mokotowską na Śródmieściu

Widok na dach secesyjnej Kaplicy Zgromadzenia Sióstr Franciszkanek w podwórzu przy Wilczej 7. To dla mnie jak dotąd pierwsza okazja, by zobaczyć choć mały fragment tego obiektu.

Nocny spacer po zimowym Berlinie

2012-12-17T23:51:00.000+01:00

Niedługo mój blog będzie musiał zmienić nazwę na "Klimat innych miast niż Warszawa" :) Zdjęcia za spaceru po Friedrischain, ostatnimi czasy mojej ulubionej części Berlina. Mimo, że mój przewodnik mówi "Nie ma tu wiele atrakcji...", to ja się z tym nie zgodzę. Oczywiście zależy co kto lubi. Nieco bardziej artystyczne zdjęcie ze stołem do ping ponga jest autorstwa mojego kolegi. Nie mogło też zabraknąć zdjęć związanych z koleją, moim foto-fetyszem :)