<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:blogger='http://schemas.google.com/blogger/2008' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972</id><updated>2026-05-10T02:23:18.181-07:00</updated><category term="sergi"/><category term="aşk"/><category term="tiyatro"/><category term="ödül"/><category term="İKSV"/><category term="Adnan Çoker"/><category term="Agence France Press"/><category term="Akbank"/><category term="Ankara"/><category term="Beyoğlu"/><category term="Bomonti Müzik"/><category term="Bronx"/><category term="Burcu Tatlıses"/><category term="Büyük Kulüp"/><category term="Canan Tolon"/><category term="Cercl’e D’orient"/><category term="Dali"/><category term="Didem Soylu"/><category term="Dilruba Saatçi"/><category term="Elif Şafak"/><category term="Engin Yaşar"/><category term="FKM"/><category term="Faruk Sade"/><category term="Fikret Mualla"/><category term="Film"/><category term="Film Festivali"/><category term="Fransız Kültür Merkezi"/><category term="Fulya Sade"/><category term="Galeri Nev"/><category term="Gülden Ünlü"/><category term="Günay Karacaoğlu"/><category term="Kafe Pi"/><category term="Kağıt Helva"/><category term="Kenter Tiyatrosu"/><category term="Kevin Spacey"/><category term="Kraliçe Lear"/><category term="Mert Esirci"/><category term="Murat İpek"/><category term="Mustafa Özer"/><category term="Nature Theater of Oklahoma"/><category term="Orhan Yüce"/><category term="Romeo and Juliet"/><category term="SSM"/><category term="Sakıp Sabancı Müzesi"/><category term="Santralistanbul"/><category term="Sedef Şahin"/><category term="Seyhan Arman"/><category term="TMC"/><category term="Tiyatro Maan"/><category term="Tiyatro Opal"/><category term="Tuna Çiner"/><category term="Yıldız Kenter"/><category term="Yılmaz Aysan"/><category term="afife jale"/><category term="albüm"/><category term="altın portakal"/><category term="aysa prodüksiyon"/><category term="biletix"/><category term="bulut"/><category term="cemal şan"/><category term="deniz çakır"/><category term="ekim"/><category term="ekrem kahraman"/><category term="elektronik rock"/><category term="fotoğraf"/><category term="funda arar"/><category term="fırat tanış"/><category term="galeri"/><category term="idans"/><category term="ismail dümbüllü"/><category term="kadın"/><category term="kare sanat"/><category term="kemal kocatürk"/><category term="kitap"/><category term="kütüphane"/><category term="lions"/><category term="muammer karaca tiyatrosu"/><category term="müjdat gezen"/><category term="nesrin kazankaya"/><category term="nişantaşı"/><category term="olgun"/><category term="oyun"/><category term="resim"/><category term="sadri alışık"/><category term="sinema"/><category term="siyah beyaz galeri"/><category term="www.galerinternet.com"/><category term="yağlı güreş"/><category term="yönetmen"/><category term="Üç Kuruşluk Şarkılar"/><category term="ütopya"/><category term="İstanbul Kültür Sanat Vakfı"/><category term="İstanbul Modern"/><title type='text'>kültür mantarı</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default?redirect=false'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><link rel='next' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default?start-index=26&amp;max-results=25&amp;redirect=false'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>59</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-3885557594157263216</id><published>2011-11-24T11:45:00.001-08:00</published><updated>2011-11-24T11:48:34.957-08:00</updated><title type='text'>Bu mesaj herkese</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi7NCvQU1gmnTcy4vt3Vpav8m7kFO0vECCT5xNKKL89BdstctvAvcBy_z8hNtkzvpCp2Oj_ziq3lbXkh1GaQNNFAU1-E5KusXYL_wLnAbe3CcwVl9HbyTxWSXZblX2nqo_BcW9u_XGip6L/s1600/SehirOrman_4.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;400&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi7NCvQU1gmnTcy4vt3Vpav8m7kFO0vECCT5xNKKL89BdstctvAvcBy_z8hNtkzvpCp2Oj_ziq3lbXkh1GaQNNFAU1-E5KusXYL_wLnAbe3CcwVl9HbyTxWSXZblX2nqo_BcW9u_XGip6L/s400/SehirOrman_4.jpg&quot; width=&quot;252&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;İstanbul Devlet Opera ve Balesi’nde Beyhan Murphy’nin sanat yönetmenliğinde kurulan &#39;Modern Dans Topluluğu İstanbul (MDTist)&#39;, Seyahatname&#39;den sonra gençlere yönelik bir proje olan &#39;Şehir-Orman&#39;la sahnede. Beyhan Murphy’nin reji ve koreografisiyle ilk defa Ankara MDT tarafından sahnelenen dans drama türündeki eser, pek çok güncellemeyle hazırlandı. Yazar Rudyard Kipling&#39;in &#39;JungleBook&#39; kitabından yola çıkılan eserde, bir gencin hikayesi ile beraber, toplumu yakından ilgilendiren gençlik ve çevre sorunlarına hem eğlenceli, hem de düşündürücü bir bakış açısıyla yaklaşılıyor. Bir eğitim ve iletişim projesi olarak hazırlanan Şehir-Orman, Türkiye gibi gelişmekte olan ülkelerin geleceğini tehdit eden sosyolojik sorunların ekseninde çevre ve doğa kirliliği, toplumdaki eğitim yetersizliği, nesli tükenmekte olan hayvanlar, yeşil alanların içinde bulunduğu tehlikeler, sokakta yaşayan/çalışan çocuklar gibi gündemlerle gençlerin dünyasına ışık tutuyor.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;20 kişinin sahnelediği eserin müziklerini Rahman Altın, hem vahşi doğayı hem de şehir yaşamını çağrıştıran stiliyle kostümü Serdar Başbuğ hazırladı. Ünlü müzik grupları maNga ve Athena da birer parçayla oyuna dahil oldu. Beyan Murphy&#39;le tüm projeyi konuştuk.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Bu eseri seçmeye ne zaman ve nasıl karar verdiniz? Ankara MDT&#39;de daha önce sahnelemiş olmanızın etkisi nedir?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- MDTist yeni bir oluşum ve her yeni oluşumda olduğu gibi, alt yapı süreci, lojistik süreç zaman alan bir iş. Klasik ve modern olarak iki ayrı tecrübe alanından gelen dansçıların birbirine kaynaşması ve bir proje grubu için gereken sinerjinin oluşması zaman alan bir mesele olduğu için, daha önceden denenmiş ve başarısını ispat etmiş eserlerle başlamanın sanat politikası olarak daha doğru bir yöntem olduğuna inandım.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Junglebook kitabından kısaca bahsedebilir misiniz? Neler anlatılıyor kitapta?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Nobel ödüllü Rudyard Kipling’in 1894’te o zamanın İngiliz sömürgesi olan Hindistan’da yaşamasının sonucunda yazdığı ve dünya literatüründe çok tanınan bir yeri olan bu hikayede aslında alt metinler var. Hayvanlar antropomorfik (insan biçiminde) ahlak değeri taşıyan hikaye kahramanları. Hayvan ve insan kanunları arasındaki çelişki, insanların ‘vahşi’ hayvanları avlamaları sonucunda hayvanların kendilerini korumak için insanlara saldırmaları, aslında orman yasasında böyle bir şey olmadığı gibi... sosyal dokuda birçok gönderme yapıyor. Metnin günümüze uyarlanabileceğini gördüm. Kipling’in göndermeleri, şehir ve orman ekseninde bize çok fazla materyel imkanı veriyor. Mogli adı verilen gencin bir kurt aile tarafından evlat edinilmesi (-ki kurtların sürü olarak ailevi değerleri çok yüksek), panter tarafından korunması, ayı tarafından eğitilmesi, kaplan tarafından avlanmaya çalışılması (-ki kaplan daha önceden insanlar tarafından avlanmaya çalışıldığı için Mogli’ye diş biliyor) ve tabii ki hikaye ormanda cereyan ettiği için, doğa ve çevre konularının gündeme getirilmesi açısından biçilmiş kaftan.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
7&#39;DEN 70&#39;E TÜM GENÇLERE YÖNELİK&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Eser için kitaptan ne kadar esinlendiniz?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Karakterler ve ana hikaye ekseni üzerinden çalıştım ancak major bir büklüm, bir ikinci hat yarattım, o da Şehir hayatı tabii. Şehir ile orman arasında gidip gelen bir dikiş bu, ben genelde senaryolarımda böyle bir ikili metod kullanıyorum. Paralellikten bir üçüncü aksiyon doğuyor, o da başka bir devinim düzlemi yaratıyor.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Sahneye uyarlarken hikayede yaptığınız değişiklikler oldu mu?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Değişiklik değil ama şehirde geçen hikayeyi ormanın bir izdüşümü olarak tasarladım. Dolayısıyla kitapta olmayan hadiseler cereyan ediyor şehirde ama ana hikayeden ayrılmadan yapıyoruz bunu.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Eser sadece çocuklara yönelik mi? Değilse, büyüklerin ilgisini nasıl çekecek?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Eser küçük çocuklara değil özellikle ‘gençlere’ yönelik. Kanımca 10-21 yaş arası daha uygun ancak ‘genç’ tanımı tartışılan bir şey, 7’den 70’e tüm gençlere yönelik demeyi tercih ediyorum. Hedef almak istediğim kitle ergenlik ve erken üniversite çağı. Ancak herkesin keyif alıp düşünebileceği o kadar çok bilgi var ki içinde seyirci kitlesini kısıtlamak yanlış olur.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
*****&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh2zExMKVdlR8nJZP32os07tld8-3UPQGZVz49UnWBbZRH72UR8soqe5JKpgKSJU-rLhVgtB8ooNjFJvRP7qPFEfrm1vO_aqhstzHZiW0537lIGodfvaMseI_vyF2NdOj-I1kEeWDiJDjY/s1600/SehirOrman_3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgh2zExMKVdlR8nJZP32os07tld8-3UPQGZVz49UnWBbZRH72UR8soqe5JKpgKSJU-rLhVgtB8ooNjFJvRP7qPFEfrm1vO_aqhstzHZiW0537lIGodfvaMseI_vyF2NdOj-I1kEeWDiJDjY/s320/SehirOrman_3.jpg&quot; width=&quot;302&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
ANA MESAJIMIZ ÇEVREYE DUYARLILIK&lt;br /&gt;
Bu eserde doğaya ve çevreye duyarlılık uyandırmak, ana mesaj. Bunu biraz didaktik bir yöntemle yapıyoruz ama toplum artık internet-TV-Film sektörü medyalarında hızlı bilgi akışı ve görsel bombardımana alıştı. Dolayısıyla ben bunu sahneye taşımakta bir sakınca görmediğimden, iki ekran vasıtasıyla gerek çevre gerekse şehir yaşamındaki tehlikelerle ilgili yoğun bir bilgi akışı sağlıyoruz.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
******&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
MANGA VE ATHENA&#39;DAN İKİ ŞARKI&lt;br /&gt;
MDTist&#39;in sahnelediği Şehir-Orman, tam bir görsel şölen. Serdar Başbuğ&#39;un hazırladığı kostümler, Tuncay Kalyon&#39;un orijinal dekor tasarımı üzerine Behçet Malikler&#39;in uyarlamaları, izleyicinin kendini gerçekten bir ormanda hissetmesini sağlıyor. Eserin müzikleri de dikkat çekici. Rahman Altın&#39;ın bestelerinin yanı sıra Athena ‘durma’ adlı parçayla, maNga ise ‘palyaço’ ile projeye dahil oldu. Oyunda ünlü simalar da var. Eserde geçen &#39;ŞEHİR_ORMAN TV&#39; kanalında Mirgün Cabas ve Çiğdem Anad, şehirde cereyan eden bazı olaylara ve tehlikelere dikkat çekiyorlar.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
**&amp;nbsp;Modern Dans Topluluğu İstanbul&#39;un sahnelediği &#39;Şehir-Orman&#39; gösterisi 27-29 Kasım ve 18-20-21 Aralık&#39;ta Fulya Sanat Merkezi&#39;nde izlenebilir. Tel: 0212 215 60 29.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 19.11.2011)&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;
&lt;/script&gt;
&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/3885557594157263216/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/11/bu-mesaj-herkese.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/3885557594157263216'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/3885557594157263216'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/11/bu-mesaj-herkese.html' title='Bu mesaj herkese'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgi7NCvQU1gmnTcy4vt3Vpav8m7kFO0vECCT5xNKKL89BdstctvAvcBy_z8hNtkzvpCp2Oj_ziq3lbXkh1GaQNNFAU1-E5KusXYL_wLnAbe3CcwVl9HbyTxWSXZblX2nqo_BcW9u_XGip6L/s72-c/SehirOrman_4.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-5895397945433298658</id><published>2011-10-31T05:05:00.000-07:00</published><updated>2011-10-31T05:05:43.587-07:00</updated><title type='text'>Ne hissediyorsun?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwRjG6WGvfPGrBownbukQ63IetQWhHTn7l8UAcYBBhiNjilYrJqrk_icPh-oL7_YsHOkStAYULWqptiWGSZZ2UppoWeolZjx2gkP-kwtwaFfgGL92CX8YNd9UGwj-z3gCurnrWSLxAM-9D/s1600/1.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;232&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwRjG6WGvfPGrBownbukQ63IetQWhHTn7l8UAcYBBhiNjilYrJqrk_icPh-oL7_YsHOkStAYULWqptiWGSZZ2UppoWeolZjx2gkP-kwtwaFfgGL92CX8YNd9UGwj-z3gCurnrWSLxAM-9D/s320/1.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&lt;b&gt;İKSV&#39;nin gösteri mekanı Salon&#39;da her pazartesi Talimhane Tiyatrosu, &quot;Önce Bir Boşluk Oldu Kalp Gidince Ama Şimdi İyi”yi sahneliyor. Seçil Honeywill&#39;in Lucy Kirkwood’un eserinden günümüze uyarladığı eser, zengin olma hayalleriyle Ukrayna&#39;dan İstanbul&#39;a gelen Dijana&#39;nın bir erkek tarafından kandırılıp pasaportuna el konulmasının ardından yaşadıklarını anlatıyor. Modern çağın en önemli sorunlarından biri olan &quot;kadın ticareti&quot; konusunu işleyen oyun, insan tacirliğinin geldiği boyutu sahneye taşıyarak, bunu, özellikle kadınlar üzerine dayatan sistemi eleştiriyor.&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
Türkiye&#39;nin hâlâ en önemli sorunlarından biri, kadın ticareti. İyi bir iş, iyi bir yaşam vaadiyle kandırılan, özellikle Rusya ve Ukrayna kökenli kadınlar kötü şartlarda Türkiye&#39;ye getirilip, yine kötü şartlarda yaşamaya zorlanıyorlar. Pek çoğu ne yazık ki seks kölesi olarak çalıştırılıyor. Pasaportlarına el konuluyor, kaçak giriş yaptıkları için polise de sığınamıyorlar.&lt;br /&gt;
Bu kadar yaygın bir sorun olmasına rağmen, kadın ticareti konusunu tiyatro sahnelerinde pek rastlayamamıştık şimdiye kadar. Sonunda Talimhane Tiyatrosu Sanat Yönetmeni Mehmet Ergen, bu işe el attı. &quot;Önce Bir Boşluk Oldu Kalp Gidince Ama Şimdi İyi&quot; adlı oyunu sahneye taşıdı.&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghC13lR7ud_PkKvFO97ezAu5KMrVokvkHAaoT-qkoP5Q6KZZtmryJWr-HBVY4zBwLEGHflB7E7zWna0gSohMXeqmJH40bqr-hj8nENsEbiXbwZgU2WWqt6TN2U1t7h5haXeZn4fsXeBWoZ/s1600/3.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEghC13lR7ud_PkKvFO97ezAu5KMrVokvkHAaoT-qkoP5Q6KZZtmryJWr-HBVY4zBwLEGHflB7E7zWna0gSohMXeqmJH40bqr-hj8nENsEbiXbwZgU2WWqt6TN2U1t7h5haXeZn4fsXeBWoZ/s320/3.jpg&quot; width=&quot;213&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Eser, henüz 27 yaşındaki İngiliz yazar Lucy Kirkwood&#39;a ait. İlk oyununu 2005&#39;te yazan Kirkwood, eleştirmenlerden tam not aldıktan sonra kariyerinde ilerleyerek devam etti. Mehmet Ergen, ilk önce Londra’da genel sanat yönetmenliğini yaptığı Arcola Theatre&#39;ya taşıdı bu eseri. Hapishanedeki kadınlarla buluşarak yalnızca kadın yazar ve yönetmenlerle çalışan Clean Break adlı tiyatroyla ortak çalıştı. Ancak bu iş Türkiye&#39;ye de gelmeliydi. Ne de olsa, bu konu ülke de büyük sorundu. Eserin Türkçe çeviri ve uyarlamasını Seçil Honeywill yaptı. Esra Bezen Bilgin ve Güliz Gençoğlu&#39;nun sahnelediği oyunda Ukrayna&#39;dan İstanbul&#39;a gelen Dijana&#39;nın bir erkek tarafından kandırılıp pasaportuna el konulmasının ardından yaşadıkları anlatılıyor. Fuhuş çetesi üyelerinden birine aşık olan ve sonuna kadar umutlu olmaya çalışan genç bir kızın öyküsü bu. Polis nezaretinde tanıştığı bir başka kız; birlikte Türkiye’ye gelince yaşadıkları ve öncesi... Mehmet Ergen hikayeyi anlatırken dekorda ağırlıklı olarak yatak unsurunu kullanıyor. Dijana&#39;nın aşık olup kapatıldığı evin yatağı, nezarethane yatağı ve fuhuş yapılan yatak... Bu şekilde tüm konu, daha çarpıcı bir hâl alıyor.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;***&lt;/b&gt; Oyun, ismini yedi yaşında bir kıza yapılan kalp naklinin ardından kendisine yöneltilen “Ne hissediyorsun?” sorusuna verdiği, gazetelere yansıyan cevabından alıyor: &quot;Önce Bir Boşluk Oldu Kalp Gidince Ama Şimdi İyi.&quot;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Yönetmen Mehmet Ergen&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
OYUNDA ERKEKLER DE VAR AMA&lt;br /&gt;
FİGÜR OLARAK DEĞİL&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Lucy Kirkwood&#39;un eserini tiyatroya uyarlamaya nasıl karar verdiniz? Eserde dikkatinizi çeken ne oldu?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Oyun ilk önce Londra’da genel sanat yönetmenliğinı yaptığım Arcola Theatre ile hapishanedeki kadınlarla buluşarak yalnızca kadın yazar ve yönetmenlerle çalışan Clean Break adlı tiyatronun ortak bir çalışması olarak ortaya çıktı. Daha sonra ben, oyunu Türkiye’ye uyarlamaya karar verdim. Çevirmen Seçil Honeywill&#39;le birlikte çalışıp oyunun sıradışı bir kurgusu olması ve bir oyuncu için inanılmaz malzemeler sunması çok önemliydi. Ancak yönettiğim her oyunda olduğu gibi bu oyunu sahneleme kararı almamda en büyük etken konusu oldu.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Kitaptan ne kadar faydalanıldı?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Kurgusal ve karakterler arası çatışmalar olarak birebir uyarlandı.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Kitap üzerine yapılan güncel eklemeler oldu mu?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0j_UlQDnyy-Woydz034FF5lQQUzbXuD7FVO_ib6Pvylp0l3UDEQByXYpppQ5-DBdNl16QVFvCtLKLZqSAohj_qK3bPUFJIm4knDbHiCvpz_q9Xz6CEKh0P_U2jW8y-m0zbsA4uLDrRJz/s1600/mehmet+ergen.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEid0j_UlQDnyy-Woydz034FF5lQQUzbXuD7FVO_ib6Pvylp0l3UDEQByXYpppQ5-DBdNl16QVFvCtLKLZqSAohj_qK3bPUFJIm4knDbHiCvpz_q9Xz6CEKh0P_U2jW8y-m0zbsA4uLDrRJz/s320/mehmet+ergen.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
- Tabii ki. Olayın Türkiye’deki fuhuş meselesine eğilmesinden dolayı Odesa, Ataköy, Antalya hattı üzerinden bir coğrafya seçildi. Levent’te bir villada bakıcı olma hayalleri, Kanyon’dan alışveriş etmek, Tefal, Arçelik sahibi olmak... Bunlar hep bizim eklediğimiz şeyler. Bir de tabii oyunun aslında Nijeryalı ve Hırvat karakterler var, biz bunları Ukraynalı ve Türkmen yaptık.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Neden oyunun ismini kalp nakli geçiren kıza sorulan cevaptan aldınız? Bu cevap oyunun tamamını nasıl özetledi?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- İsmi yazar seçti. 7 yaşında bir çocuk bile bir başkasının kalbiyle yaşayabiliyor. Başka kalperle başka hayatlar yaşanabiliyor. Bunun da ötesinde cesaret gösterip hayatını değiştirmek çok önemli bu oyunda. Ana karakter Dijana da bunu yapıyor, İstanbul’a geliyor; yeni bir hayat için.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Hazırlanırken Türkiye&#39;deki gerçek öykülerden de yararlandınız mı?&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Türkiye’de bu gibi durumları yaşayanları çağrıştıran birçok öge var ama temelde bir insanın hikayesiyle binlerce kişiye dikat çekiliyor.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Oyunda sadece iki kadın oyuncu yer alıyor. Erkeklere ya da diğer yan figürlere yer verilmemiş. Neden böyle bir yol izlediniz?&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
- Aslında verildi. Açık ve net başka erkekler de var oyunda. Ama onları canlandıran erkek oyuncular yok. Bu hem yazarın, hem de İngilizce’de yaptığımız yapımın bir sonucu; kadın ağırlıklı bir oyun yazılması. Tiyatroda kadınlara öncelik vermenin en önemli yolu kadının başrolde olduğu oyunlar yazmak ve onlar için mükemmel roller kaleme almak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: red;&quot;&gt;SEYİRCİ NE DİYOR&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;* &lt;/b&gt;Bu sorunun daha önce sahnede işlenmediğine inanamıyorum.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;*&lt;/b&gt; Hep duyup görmezden geldiğimiz bir yaranın birden karşımıza çıkması ne kadar etkileyici.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;*&lt;/b&gt; Esra Bezen Bilgin inanılmaz bir oyuncuymuş.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;* &lt;/b&gt;Tiyatro işte bunu yapmalı.&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;*&lt;/b&gt; Nasıl yani, bu yazar 1984 doğumlu mu?&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;b&gt;HER PAZARTESİ&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
Talimhane Tiyatrosu&#39;nun sahnelediği &quot;Önce Bir Boşluk Oldu Kalp Gidince Ama Şimdi İyi” kasım ayında her pazartesi İKSV Salon&#39;da. Biletler 20-25 lira. Tel: 0212 334 07 52.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 2011)&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;
&lt;/script&gt;
&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/5895397945433298658/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/ne-hissediyorsun.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5895397945433298658'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5895397945433298658'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/ne-hissediyorsun.html' title='Ne hissediyorsun?'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjwRjG6WGvfPGrBownbukQ63IetQWhHTn7l8UAcYBBhiNjilYrJqrk_icPh-oL7_YsHOkStAYULWqptiWGSZZ2UppoWeolZjx2gkP-kwtwaFfgGL92CX8YNd9UGwj-z3gCurnrWSLxAM-9D/s72-c/1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-4211811290733569773</id><published>2011-10-28T02:09:00.000-07:00</published><updated>2011-10-28T02:10:39.354-07:00</updated><title type='text'>Bu haftasonu her şey Van için!</title><content type='html'>&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: left; margin-right: 1em; text-align: left;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgTLJ6NeKG8avY7l1eFTOJ0BHQdh8mfi3ZOgVE88kCGeC-aWhyphenhyphenkchTmXE8Yj4y3eR5rzDMDop6qvlniGe0Mw0C7U5QuPjGc8FHvUdreBoI3Y-UtpMCLj01mkEimKCa3CnfcaAhUCppWphT/s1600/Christian-Prommer.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgTLJ6NeKG8avY7l1eFTOJ0BHQdh8mfi3ZOgVE88kCGeC-aWhyphenhyphenkchTmXE8Yj4y3eR5rzDMDop6qvlniGe0Mw0C7U5QuPjGc8FHvUdreBoI3Y-UtpMCLj01mkEimKCa3CnfcaAhUCppWphT/s320/Christian-Prommer.jpg&quot; width=&quot;243&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;font-size: small;&quot;&gt;&lt;b&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: red;&quot;&gt;Christian Prommer&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Acısı hem maddi, hem de manevi devam eden Van depreminin ardından sadece devlet kurumları ya da özel şirketler değil, sanat toplulukları da elinden geleni yapıyor.&lt;br /&gt;
Özellikle 41 grup ve sanatçının katıldığı &#39;Van İçin Rock&#39;ın şimdiden yüzlerce bileti satılmış durumda. Ama &#39;Van İçin Rock&#39; yalnız değil.&lt;br /&gt;
Lounge FM ’in düzenlediği, 29 Ekim ’de Beyoğlu Tomtom Sokak ’ta gerçekleştirilecek &amp;nbsp;‘Urban Festival Istanbul’ ise Biletix satışından elde edilecek gelirin tamamının Van ’a bağışlanacağını duyurdu. Caz, funk, soul gibi türlerden örneklerin izlenebileceği festivalin konuklarından bazıları Bajka, Christian Prommer&#39;s Drumlesson, Ben Westbeech And Band ve Mop Mop. Festivalin öne çıkan özelliği, sıradışı müzik kombinasyonları ve sahne şovları. Hindistan doğumlu olup Portekiz ve Güney Afrika’da büyümüş olan şair, şarkı sözü yazarı ve şarkıcı Bajka’nın Asya’daki bu uzun yolculuğu sanatçı kişiliğinin gelişiminde büyük rol oynamış. Neredeyse tüm dünyayı gezerek bu kültürlerin müziklerinden etkilendi ve kendine özgü bir füzyon tarz yarattı. Konserinde de bunları seslendirecek. Cazın yüksek ses teknolojileriyle evrilip elektronik müzikle kesiştiği bir noktanın var olabileceğine dair kanıt isteyenler nefes kesici Christian Prommer’s Drumlesson performansını kaçırmasın. Münih çıkışlı davulcu, prodüktör, DJ, proje adamı ve gerçek bir ilerici müzik dehası Christian Prommer’ın bu projesi için en kısa şekliyle Hi-tech bir caz grubu denebilir. Festivale katılanlar tek biletle aynı sokak içindeki Indigo, Garajistanbul, Indigo Lounge, Alt, Indigo Pub ve We’de farklı konserleri izleme şansını yakalayacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
BİENALİ GEZİN&lt;br /&gt;
TİYATROYA GİDİN&lt;br /&gt;
&lt;table cellpadding=&quot;0&quot; cellspacing=&quot;0&quot; class=&quot;tr-caption-container&quot; style=&quot;float: right; margin-left: 1em; text-align: right;&quot;&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRzv4XTDsz8mG-G0w2o13MQdiZJ-oH_YyplGG4lprPAAOTeEHiz9JF5yNEusM0qMu3NKSt0VlXb8BNAxHlE3UtaHgN94kOdgCSzolNIYsUY1wlcnzYkE4k2yjMvBVYygNPaFnCfZon9ARD/s1600/limonata.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;266&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRzv4XTDsz8mG-G0w2o13MQdiZJ-oH_YyplGG4lprPAAOTeEHiz9JF5yNEusM0qMu3NKSt0VlXb8BNAxHlE3UtaHgN94kOdgCSzolNIYsUY1wlcnzYkE4k2yjMvBVYygNPaFnCfZon9ARD/s320/limonata.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class=&quot;tr-caption&quot; style=&quot;text-align: center;&quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;color: red;&quot;&gt;&lt;b&gt;Limonata - Tiyatro 0.2&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;
Van&#39;daki depremzedeler yararına düzenlenecek etkinlikler arasında tiyatro oyunları da mevcut. Örneğin Tiyatro 0.2, bu akşam İkincikat&#39;ta sahneleyeceği &#39;Limonata&#39; oyununun gelirini Van&#39;a gönderecek. Eserde yazarın da deyimiyle &quot;limonata gibi hem tatlı, hem ekşi bir aile&quot; izliyoruz. Başrolde usta oyuncu Deniz Türkali var. Tipik bir anneyi, gel-gitleri olan zor bir rolü canlandırıyor. Türkali&#39;yi yeniden sahnede görmek, ustalığını hatırlamak isteyenler için müthiş bir fırsat. Sadri Alışık Tiyatrosu da ‘Oğluma Bir Haller Oldu’ isimli oyununun 1 Kasım’da Kozyatağı Kültür Merkezi’ndeki prömiyerini depremzedeler yaranına oynayacak. Metin Zakoğlu, Cafe Theatre&#39;da bu akşam sahneleyeceği &#39;Herkes mi aldatır&#39; oyununun gelirini Van&#39;a gönderecek. Ardından konser verecek olan Murat Evgin de aynı şekilde yapacak.&lt;br /&gt;
Plastik sanatlardan da Van&#39;a yardım büyük. İstanbul Modern Sanat Müzesi, 30 Ekim Pazar günü müze ziyaretinden elde edilecek bilet gelirini Kızılay’ın yürüttüğü kampanyaya bağışlayacak. &quot;Yeni Yapıtlar, Yeni Ufuklar&quot;, &quot;Hayal ve Hakikat&quot; ve &quot;Tekinsiz Karşılaşmalar&quot; sergilerinin yer aldığı İstanbul Modern Sanat Müzesi, yarın 10.00-18.00 saatleri arasında açık. Aynı şekilde 13 Kasım&#39;a devam eden, İKSV&#39;nin düzenlediği İstanbul Bienali&#39;nin de pazar günkü bilet satışları Van için olacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 29.10.2011)&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;
&lt;/script&gt;
&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/4211811290733569773/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/bu-haftasonu-her-sey-van-icin.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4211811290733569773'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4211811290733569773'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/bu-haftasonu-her-sey-van-icin.html' title='Bu haftasonu her şey Van için!'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhgTLJ6NeKG8avY7l1eFTOJ0BHQdh8mfi3ZOgVE88kCGeC-aWhyphenhyphenkchTmXE8Yj4y3eR5rzDMDop6qvlniGe0Mw0C7U5QuPjGc8FHvUdreBoI3Y-UtpMCLj01mkEimKCa3CnfcaAhUCppWphT/s72-c/Christian-Prommer.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-813040042153874086</id><published>2011-10-17T03:43:00.000-07:00</published><updated>2011-10-17T03:47:49.907-07:00</updated><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="Kevin Spacey"/><category scheme="http://www.blogger.com/atom/ns#" term="İKSV"/><title type='text'>Şapkayı önünüze alıp bir kez daha düşünün</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmf0d5Ks2RVvtBVVnEJ9w-VciVKAFZSLKdj4NDVKvY0r0gqbeNWLUA09BBAh11aIKPio_p4Cs8SvkavhwZBtDfeME5b9YDa6wHHXWg2y3ej_UjfNKsb7nito4Ql4UluSp-gxnkHhtp49sA/s1600/kevin+spacey2.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;240&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmf0d5Ks2RVvtBVVnEJ9w-VciVKAFZSLKdj4NDVKvY0r0gqbeNWLUA09BBAh11aIKPio_p4Cs8SvkavhwZBtDfeME5b9YDa6wHHXWg2y3ej_UjfNKsb7nito4Ql4UluSp-gxnkHhtp49sA/s320/kevin+spacey2.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
&amp;nbsp;Biliyorum bu yazıyı okuyan pek çok tiyatrocu dostum, tanıdığım ya da tanımadıklarım bana biraz kızacak.&lt;br /&gt;
&quot;Ama yazmadan duramadım&quot; derler ya, işte o moddayım...&lt;br /&gt;
Ne yazık ki yurtdışında tiyatro izleme fırsatını çok yakalayamıyorum. Bunun için Türkler&#39;in sahnelediği oyunlarla karşılaştırma fırsatım da olmuyor.&lt;br /&gt;
Ama sağolsun &lt;a href=&quot;http://iksv.org/tr&quot;&gt;İKSV&lt;/a&gt; (İstanbul Kültür Sanat Vakfı) hem tiyatro festivali, hem de özel davetlerle bize bu imkanı İstanbul&#39;da sağlıyor.&lt;br /&gt;
Tıpkı geçen hafta Kevin Spacey&#39;yi davet ettiği gibi...&lt;br /&gt;
&quot;Allahım o neydi öyle&quot;, &quot;Nasıl bir oyunculuk, nasıl bir kurgu&quot; demek, sanırım durumu en net şekilde özetliyor.&lt;br /&gt;
Evet, pazar akşamı Kevin Spacey&#39;nin III. Richard oyununu seyrettikten sonra aklıma ilk düşen bunlar oldu.&lt;br /&gt;
Bir de, yanımdaki birkaç kişiyle birlikte, ne yazık ki şunu söyledik &quot;Türkiye&#39;dekilerin çoğu bu işi bırakmalı.&quot;&lt;br /&gt;
Yalan yok, gerçek düşüncelerimiz bunlar...&lt;br /&gt;
Çünkü, &quot;Ben çok iyi oyuncuyum&quot;, &quot;Aman da bakın ne kadar iyi işler çıkartıyorum&quot; diyenlerin, şapkasını önüne alıp şöyle bir kez daha adamakıllı düşünmesi gerekiyor.&lt;br /&gt;
Neden mi...&lt;br /&gt;
Kevin Spacey, tam 52 yaşında!&lt;br /&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRTrwLgMVkZ_-YZUXi9Zuh39jYOjYDlwQNKUluIO_Zq8kf8nMX-iFr-2Tto56EDFOOzPy4jWXs72FelmgXnd4sgPtHu3hly8ZeyF1VG9UHKR9kIYcbJzddAiAkvwY7sMvMFjGLiZjHq_W3/s1600/kevin+spacey.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;200&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhRTrwLgMVkZ_-YZUXi9Zuh39jYOjYDlwQNKUluIO_Zq8kf8nMX-iFr-2Tto56EDFOOzPy4jWXs72FelmgXnd4sgPtHu3hly8ZeyF1VG9UHKR9kIYcbJzddAiAkvwY7sMvMFjGLiZjHq_W3/s320/kevin+spacey.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;III. Richard&#39;da, neredeyse tüm sahnelerde vardı, yaklaşık üç buçuk saat oynadı.&lt;br /&gt;
Üstelik tek ayağı, sakat gibi, yamuk dururken. İnadımdan oyunun bir süresinde sadece ayağını izledim, acaba yamuk bacağının topuğunu yere değdirecek mi, diye.&lt;br /&gt;
Ama hayır, indirmedi. Hiç dinlenmedi.&lt;br /&gt;
En gür sesi, en zor mimikleri, en dikkatli oyunculuğu sergiledi.&lt;br /&gt;
Çünkü, dünyanın önde gelen Hollywood yıldızlarından biri olsa, çok paralar kazansa da, nereden geldiğini unutmayan bir oyuncu Spacey. Tiyatroya olan saygısı ve sevgisi belli ki hiç tükenmemiş. Hâlâ izleyicisiyle televizyon ya da beyazperdede değil, canlı canlı buluşmak için uğraşıyor.&lt;br /&gt;
Burada yönetmen Sam Mendes&#39;in payını da unutmamak lazım.&lt;br /&gt;
Özellikle ikinci perdedeki savaş sahnesini kurgulayışı, bizi bizden aldı. Akılları karıştırmadan aynı sahnede iki komutan ve askerleri gösterişi, gerçekten başarılıydı.&lt;br /&gt;
Evet, ne demiştik...&lt;br /&gt;
Şapkayı önümüze alıp bir kez daha düşünmemiz lazım!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - 15.10.2011 - Hürriyet Keyif)&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;
&lt;/script&gt;
&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/813040042153874086/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/sapkay-onunuze-alp-bir-kez-daha-dusunun.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/813040042153874086'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/813040042153874086'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/10/sapkay-onunuze-alp-bir-kez-daha-dusunun.html' title='Şapkayı önünüze alıp bir kez daha düşünün'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmf0d5Ks2RVvtBVVnEJ9w-VciVKAFZSLKdj4NDVKvY0r0gqbeNWLUA09BBAh11aIKPio_p4Cs8SvkavhwZBtDfeME5b9YDa6wHHXWg2y3ej_UjfNKsb7nito4Ql4UluSp-gxnkHhtp49sA/s72-c/kevin+spacey2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-5577030407755076969</id><published>2011-09-19T04:28:00.000-07:00</published><updated>2011-09-19T04:28:26.587-07:00</updated><title type='text'>Sonbaharın temposuna yetişebilecek misiniz?</title><content type='html'>&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHhAzfkQwJG_IpMiWtBzwNacEFAwxhgYE8x3_NmmPQ5jCe7hwoYYmA7iN4BCy8WPP033UOfln-rIJKn1Uihieaes-kjMe3IkWPqXXk2SWwFNqyi4CInv-auOGQY0zTvupIsuQGqy-xDiSN/s1600/Amsterdam+Klezmer+Band+%25287%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;318&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHhAzfkQwJG_IpMiWtBzwNacEFAwxhgYE8x3_NmmPQ5jCe7hwoYYmA7iN4BCy8WPP033UOfln-rIJKn1Uihieaes-kjMe3IkWPqXXk2SWwFNqyi4CInv-auOGQY0zTvupIsuQGqy-xDiSN/s320/Amsterdam+Klezmer+Band+%25287%2529.jpg&quot; width=&quot;320&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Sonunda sonbahar geldi de birer birer tüm aktivitiler anons yapılmaya başladı. Tiyatroların yeni oyunları, 12. İstanbul Bienali, galerilerin paralel sergileri, sonbahar kitapları... vesaire vesaire...&lt;br /&gt;
Hayatımız haziran ayında bıraktığımız gibi yeniden dopdolu oldu. Bu ayki programlar tamam, gelecek ay içinse şimdiden program yapmakta fayda var. Neden mi... Mesela 13 Ekim&#39;de başlayacak olan Akbank Caz Festivali&#39;nin programı açıklandı.&lt;br /&gt;
Evet, biliyorum ülkemizde şu çok çok abartılan sevgili şarkıcı Zaz&#39;ın biletleri çoktan tükendi bile. Ama festival, sadece bu kadından ibaret değil! Onlarca şahane isim var... Carmen Souza, Avishai Cohen &#39;Seven Seas&#39;, Mari Kvien Brunvoll, Amsterdam Klezmer Band, Charles Lloyd New Quartet, Ozan Musluoğlu benim en başta merak ettiklerim.&lt;br /&gt;
Pozitif&#39;in düzenlediği festivalde sadece konserler yok. Atölye çalışmaları, paneller, yarışmalar, cazlı brunch’lar da var. Örneğin Sevin Okyay, Murat Beşer ve Cenk Akyol gibi isimler 14 Ekim&#39;de &quot;Radyoda Caz Çalıyor&quot; paneline katılacak. Ertesi gün, Nilüfer Verdi, Ayşe Tütüncü ve Jülide Özçelik gibi isimler “Caz Müziğinde Kadın” başlıklı panelde olacak.&lt;br /&gt;
‘Sanat-çı engel tanımaz!’ diyen Düşler Akademisi ise bu kez 23 Ekim&#39;de gönüllü müzisyenleri ve sosyal dezavantajlı gençlerle Social Inclusion Band ile Akbank Sanat’ta sahne alacak. Bir de o leziz brunch&#39;lar, bu yıl da devam ediyor. 16 Ekim&#39;de Feriye Lokantası, 23 Ekim&#39;de Moda Teras&#39;ta farklı müzikal disiplinlerden gelen beş genç müzisyenden oluşan LAGE, sahnede olacak.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
BUNLARI KAÇIRMAYIN&lt;br /&gt;
&lt;div class=&quot;separator&quot; style=&quot;clear: both; text-align: center;&quot;&gt;
&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1V1QNQO7V8cbpqAiykCqhtmLTPgGjD9DCtBYFDxiC_53F7H63fsavgLHeibF3LCLIaA3jmWx_2o_hKAWduST044gOEN1WJnlNDoEIGbWiSrDJobyuYg8IL0vnY-BPBzKrwGs7T6SBQOl8/s1600/Carmen+Souza+%25281%2529.jpg&quot; imageanchor=&quot;1&quot; style=&quot;clear: right; float: right; margin-bottom: 1em; margin-left: 1em;&quot;&gt;&lt;img border=&quot;0&quot; height=&quot;320&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi1V1QNQO7V8cbpqAiykCqhtmLTPgGjD9DCtBYFDxiC_53F7H63fsavgLHeibF3LCLIaA3jmWx_2o_hKAWduST044gOEN1WJnlNDoEIGbWiSrDJobyuYg8IL0vnY-BPBzKrwGs7T6SBQOl8/s320/Carmen+Souza+%25281%2529.jpg&quot; width=&quot;240&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;
Bu özetten sonra gelelim gitmeyi düşündüğüm konserler hakkında daha fazla bilgi vermeye...&lt;br /&gt;
Cape Verde asıllı Portekizli şarkıcı Carmen Souza, çoğu başarılı müzisyen gibi ilk olarak kilise korosunda şarkı söylemeye başlamış. Nina Simone, etkilendiği en önemli isimlerden biri. Keşfedilmesiyse Portekiz’in önemli caz basçılarından biri olan Theo Pas’cal tarafından olmuş. Aynı anda akıl hocası olan Theo ile beraber parça yazmaya başlayan Souza, atalarının dili olan Creole lisanını da parçalarında kullanıyordu. 2005&#39;te ilk albümünü yayınladıktan sonra şimdi son albümü “Protegid” ile Afro-Latin, dünya müziği ve caz arasında gidip gelen renkli çizgisiyle İstanbul&#39;da olacak.&lt;br /&gt;
Festivalin en eğlenceli konserlerinden biri olacağını iddia ettiğim isim tabii ki Amsterdam Klezmer Band. 1996&#39;da saksafon ustası Job Chajes tarafından kurulan grup, Amsterdam sokakları ve parklarında sergiledikleri hareketli performansları ile kısa sürede dünya çapında tanınmıştı. Repartuvarlarını birlikte hazırlıyorlar. Balkan/Çingene/Klezmer müziklerinin orta noktasındalar denilebilir. Ortadoğu ve Afrika etkilerinin müziğinde hissedildiği basçı ve besteci Avishai Cohen de tüm yakışıklılığıyla festivalde olacak. 9 yaşında piyano ile başlayan müzik hayatına 14 yaşında basgitar ve kontrbas ile devam eden sanatçının etkilendiği isimler arasında Jaco Pastorius var. Danilo Perez ile çalarken usta isim Chick Corea tarafından keşfedilen ve ünlü müzisyenin himayesinde 1997 senesinde ilk albümünü çıkaran sanatçı, günümüze kadar 12 albüm yayınladı. Şimdi son albüm “Seven Seas” ile burada olacak.&lt;br /&gt;
Bu arada hatırlatalım festival biletleri 5-115 lira arasında...&lt;br /&gt;
&lt;div&gt;
&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;
&lt;div&gt;
&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 17.9.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;
&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;
&lt;/script&gt;
&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/5577030407755076969/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/09/sonbaharn-temposuna-yetisebilecek.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5577030407755076969'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5577030407755076969'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/09/sonbaharn-temposuna-yetisebilecek.html' title='Sonbaharın temposuna yetişebilecek misiniz?'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHhAzfkQwJG_IpMiWtBzwNacEFAwxhgYE8x3_NmmPQ5jCe7hwoYYmA7iN4BCy8WPP033UOfln-rIJKn1Uihieaes-kjMe3IkWPqXXk2SWwFNqyi4CInv-auOGQY0zTvupIsuQGqy-xDiSN/s72-c/Amsterdam+Klezmer+Band+%25287%2529.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-2418856606018911351</id><published>2011-09-05T05:32:00.000-07:00</published><updated>2011-09-05T05:35:26.883-07:00</updated><title type='text'>Kadıköy&#39;ün arka sokağındaki yabancılar</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbZJyDUypXjZETqXyGSYAl1FHelmmtdTBdx08ajpli2RGOjiPB3_AgnietrDdbUq3sJPIFPV74oI_B31t21PthKonhNhnw4daymDjblEwRWkO-esBvnb2r2J-iNhg1WjO_lMfm2PPyYK3T/s1600/hush_2.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 214px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbZJyDUypXjZETqXyGSYAl1FHelmmtdTBdx08ajpli2RGOjiPB3_AgnietrDdbUq3sJPIFPV74oI_B31t21PthKonhNhnw4daymDjblEwRWkO-esBvnb2r2J-iNhg1WjO_lMfm2PPyYK3T/s320/hush_2.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5648853151976138002&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;30 yıllık Kadıköylüyüm ama hâlâ iyice keşfedemediğim noktaları, mekânları var. Hush Gallery de bunlardan biriydi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Süreyya Operası&#39;nın karşı sokağındaki yemekçilerin arasından geçtikten sonra sola dönünce karşınıza çıkıyor Hush. Şahane, eski bir cumbalı eve konuşlanmışlar. Hep önünden geçerdim ama içine girmek kısmet olmamıştı. Sonunda geçen hafta aklımdaki bu maddeyi de yapmayı başardım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hush&#39;la ilk tanışmanız tamamen hangi kattan girdiğinizle alakalı. Çünkü üst kata adım atarsanız sizi harika bir İtalyan restoranı karşılıyor. Ama eğer alt kattan girerseniz galeriyle tanışıyorsunuz.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ben tercihimi alt kattan yana kullandım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Eserlerden önce ilk etkilendiğim mekânın ruhu oldu. Bir kısmı beyaz yağlı boya, bir kırmızı kahverengi taş duvarlardan oluşan Hush, yurtdışındaki yeraltı galerilerini anımsattı birden. İstanbul&#39;da alıştığım pırıl pırıl galerilerden farklı bir konsepte dalmak iyi hissetirdi açıkçası. Galerinin akşam 22.00&#39;ye kadar açık olması da farklılıklarından ve ziyaretçiyi özgür kılan özelliklerinden biri.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Galeride bugün &quot;20/4&quot; adlı yeni bir sergi açılıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İsminin gizemi, 20 gün boyunca İstanbul&#39;da yaşayıp eserlerini üreten dört sanatçıdan geliyor. Almanya&#39;dan Antonia Breme (25) ve Nikola Breme (22), Polonya&#39;dan Kasi Roswadowska-Myjak (27) ve Türkiye&#39;den Gözde Kircioglu (25).&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Her biri genç, aklı fikirlerle ve yeniliklerle dolu bu dört sanatçı, 20 gün boyunca İstanbul&#39;u yaşayıp yeni eserler yarattılar. Hepsi bugünden itibaren 28 Eylül&#39;e kadar Hush Gallery&#39;de sergilenecek.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bakın gezinti sırasında yakaladığımız sanatçılaran Antonia Breme ve Kasi Roswadowska-Myjak kendilerini, sanatlarını ve İstanbul&#39;la buluşmalarını nasıl anlatıyorlar...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;BİR GEMİ NE KADAR ÇOK ŞEY ANLATABİLİR&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Antonia Breme, sanatında daha çok mekânı deneyimleme biçimini ele alıyor. Farklı materyalleri araştırarak heykeller ve enstalasyonlar yapıyor. Gündelik hayatta karşılaştığı durumlara yer veriyor. Yapılar, yüzeyler ve ayrıntılar ilgisini çeken unsurlar. Bunları yaparken Rachel Whiteread, Wolfgang Tillmans, Olafur Eliasson gibi sanatçılardan ilham alıyor. Sanatçı İstanbul’a ilk kez gelmiş. Karşılaştığı ilk şeyinse &quot;enerji dolu ve capcanlı bir şehir&quot; olduğunu söylüyor: &quot;Kalabalık sokaklar, satışa sunulmuş çeşit çeşit ürünler ve onları izleyen muazzam gürültü başta çok baskındı. En çok dikkatimi çeken şeylerden biri kaos ve görünüşe göre bu kaosun hayatın bir parçası olmasıydı. İnsanlar pek çok anlamda birbirlerine bağlı görünüyorlar.&quot; Bu izlenimlerle yola çıkan Antonia Breme bakın galeride neler yapıyordu: &quot;Burada bir gemi inşa etme fikri İstanbul’daki konumumuza ve şehrin kendi konumuna bir gönderme. Kurulmakta olan gemi, gezimizin bir durağını oluşturan İstanbul’da sınırlı bir süreliğine kalışımızı, ilerlemeden önce bu şehirde geçici olarak konaklamamızı ve çalışmamızı görünür kılıyor. Ayrıca küçük bir galeri mekânında kurulan kocaman gemi şehri deneyimleme biçimime, şehrin çok kuvvetli etkisi karşısında oldukça küçük olduğumuz hissi ile yüzleşmemize de gönderme yapıyor.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kasia Roswadowska-Myjak&#39;nın şehirde ilk dikkatini çekenlerse kitleler, kalabalık, gürültü, ezan sesleri, yakıcı güneş ve sıcaklık olmuş. Kendisi de bu büyük geminin inşasına yardım edenlerden. Bakın o bu gemiye nasıl bakıyor: &quot;Buluntu materyallerden inşa edilmiş gerçek bir gemi gibi olacak. Galeriye oldukça soyut ve esprili bir şekilde yerleştirilecek, çünkü aslında oraya sığamayacak kadar büyük görünecek. Dışarıdan gemiye küçük bir kapıdan girilebilecek ve sonra yine aynı yerden çıkılacak. Gemiyi seçtik çünkü Boğaz’da pek çok gemi var ve vapurları düşünecek olursak, İstanbul onlar olmadan yapamaz. Dahası gemi göç için, Almanya’da veya başka yerlerde yaşayan Türkler için güçlü bir metafor teşkil ediyor. Sorunlar ve sızıntılarla dolu...&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hush Gallery&#39;de bu akşam DJ Okan Dirim&#39;le birlikte verilecek şahane bir açılış partisi var. Ben orada olacağım, sizi de bekleriz... Unutmadan, giriş ücretsiz!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Adres: Caferağa Mah. Miralay Nazım Sok. 20 Bahariye-Kadıköy / İstanbul&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 20.8.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/2418856606018911351/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/09/kadkoyun-arka-sokagndaki-yabanclar.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2418856606018911351'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2418856606018911351'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/09/kadkoyun-arka-sokagndaki-yabanclar.html' title='Kadıköy&#39;ün arka sokağındaki yabancılar'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjbZJyDUypXjZETqXyGSYAl1FHelmmtdTBdx08ajpli2RGOjiPB3_AgnietrDdbUq3sJPIFPV74oI_B31t21PthKonhNhnw4daymDjblEwRWkO-esBvnb2r2J-iNhg1WjO_lMfm2PPyYK3T/s72-c/hush_2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-5558686283061872008</id><published>2011-08-18T11:42:00.001-07:00</published><updated>2011-08-18T11:44:20.722-07:00</updated><title type='text'>Eleştirmenler onu seçti</title><content type='html'>&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcAHXZRN8FSJwJz5RSum2KC7I5vsgCGnZZlgc4WS9WJ7L12M42XzyEjwAqhBBxXWRLER6NzFAgpQfihJrIFwwDYte6p_Wmnkc1_qdFY8gtsdayxo8kAOtqFJOa0nWzGWb1ZWq-gL1J1nfL/s1600/5.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 317px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcAHXZRN8FSJwJz5RSum2KC7I5vsgCGnZZlgc4WS9WJ7L12M42XzyEjwAqhBBxXWRLER6NzFAgpQfihJrIFwwDYte6p_Wmnkc1_qdFY8gtsdayxo8kAOtqFJOa0nWzGWb1ZWq-gL1J1nfL/s320/5.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5642268399520840658&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;Ünlü bir cazcı olmasına rağmen, adı belki de müzikten çok, özellikle de 60&#39;larda ırkçılığa karşı verdiği mücadeleyle anıldı. Ve yine belki de bu yolda verdiği savaş yüzünden caz dünyasında hak ettiği konuma kavuşmakta çok gecikti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Neyse ki son yıllarda adı, Betty Carter ile birlikte yaşayan iki caz divasından biri olarak anılmaya başlanmıştı. Ama bunun tadını pek de uzun süre çıkaramadı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tam bir yıl önce, 14 Ağustos 2010&#39;da, 80 yaşındayken hayata veda etti. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Cazın efsanevi isimlerinden Abbey Lincoln&#39;dan bahsediyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;DÖRT İSİM BİRDEN&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Billie Holiday ve Coleman Hawkins&#39;i dinleyerek caz müziğiyle tanışan Lincoln, 19 yaşında bir amatör şarkı yarışmasını kazanmıştı. 1951&#39;de Anna Marie adıyla profesyonel anlamda şarkı söylemeye başladı. Kendisinin gerçek adı Anna Marie Wooldridge&#39;ydi. Sadece bununla yetinmedi. Fotomodellik, oyunculuk, şarkıcılık, politika ve kültür elçiliği gibi birçok değişik alanda çalıştı. 1957&#39;de Ebony dergisine &quot;The Girl Can&#39;t Help It&quot; adlı filmdeki rolünde giydiği Marilyn Monroe elbiseleriyle kapak olan Lincoln, ismini bu sefer de Gaby Lee olarak değiştirerek New York kulüplerinde şarkı söylemeye başladı. Bakın müzik yazarı Murat Beşer, bu farklı isimlerle ilgili ne diyor: &quot;11 çocuklu bir ailede yetişti. Gerçek adı Anna Marie Wooldridge. Hiçbirini kendinin bulmadığı, üç takma isim, belli dönemlerini temsil ediyordu. Aminata Moseka, ona Afrika’da Gine başbakanı tarafından verilmiş. Gaby, Los Angeles’daki Fransız revüsü Moulin Rouge’da iş bulduğunda ona takılan isimdi. Ve son olarak Abbey Lincoln, menajerliğini yapan söz yazarı bir kadının buluşu.&quot;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;1957&#39;de davulcu Max Roach ile anlaşan Abbey Lincoln, aynı yıl Sonny Rollins, Wyııton Kelly,&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjfxuuFWrZZbiVldDQXranlqhUNVlp__KfTh6m8RsnrA8Px8RFtQhB3oWqmUuQfxFU8VJ_dJviAzf4HNNkd5mgW7M6va_IHa0wOMr-mga7HPJs2qRVvw4CQ8_5KbTD85ARwGLNWKQu6IU2t/s320/3.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5642268485289116610&quot; style=&quot;float: right; margin-top: 0px; margin-right: 0px; margin-bottom: 10px; margin-left: 10px; cursor: pointer; width: 320px; height: 213px; &quot; /&gt;&lt;div&gt; Paul Chambers ve Kenny Dorham ile birlikte &quot;That&#39;s Him&quot; adlı ilk plak çalışmasını yaptı. 1960 yılında Max Roach ile &quot;We Insist, Freedom Now Suite,&quot; 1961 yılında da Eric Dolphy ve Coleman Hawkins&#39;le birlikte &quot;Straight Ahead&quot; gibi caz tarihinin iki önemli yapıtına imzasını attı. 1962&#39;de Max Roach ile evlendi. 1992&#39;de çıkardığı ve içinde Stan Getz&#39;in de olduğu &quot;You Gotta Pay the Band&quot; çalışması ile Billboard caz listelerinde bir numaraya kadar yükseldi. Kendi bestelerini yaptığı için cazcıların arasında ayrıcalıklı bir konumu olan Abbey lincoln, şarkılannda adeta hikayeler anlatır.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;14 Ağustos&#39;ta kaybettiğimiz Abbey Lincoln, ölümünün ardından da onurlandırılmaya devam ediyor. ABD’de yayınlanan en saygın caz dergilerinden Downbeat&#39;in 59’uncu Eleştirmenler Anketi&#39;nde ABD ve Avrupalı eleştirmenler tarafından en iyi seçildi, Şöhretler Galerisi’ne alındı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Biz de bu vesileyle kendisini bir kez daha anmış olalım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 13.8.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/5558686283061872008/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/08/elestirmenler-onu-secti.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5558686283061872008'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5558686283061872008'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/08/elestirmenler-onu-secti.html' title='Eleştirmenler onu seçti'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgcAHXZRN8FSJwJz5RSum2KC7I5vsgCGnZZlgc4WS9WJ7L12M42XzyEjwAqhBBxXWRLER6NzFAgpQfihJrIFwwDYte6p_Wmnkc1_qdFY8gtsdayxo8kAOtqFJOa0nWzGWb1ZWq-gL1J1nfL/s72-c/5.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-6374587750515345034</id><published>2011-08-04T10:13:00.000-07:00</published><updated>2011-08-04T10:14:59.257-07:00</updated><title type='text'>Aralarında sadece 3 yüzyıl var</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9yOduVmy5zfmlmFUexq-jiG3Wbr86vxc3ThQvvnhfTWCnZno6eUgIfM82AOJmyclM-lqKM1J3gttyxrHlVciNs5Mtngd10gpQhjoIg3tlMRCRLj5nSsWY9y7OAWmGXNVKwTC7q8fT1Uva/s1600/ana+yazi++2.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 193px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9yOduVmy5zfmlmFUexq-jiG3Wbr86vxc3ThQvvnhfTWCnZno6eUgIfM82AOJmyclM-lqKM1J3gttyxrHlVciNs5Mtngd10gpQhjoIg3tlMRCRLj5nSsWY9y7OAWmGXNVKwTC7q8fT1Uva/s320/ana+yazi++2.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5637050358277145794&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;Yurtdışında sanat dünyasında yeni bir trend başladı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Büyük bir sergi organizasyonunda iki kişinin işleri aynı anda sergileniyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Biri günümüzden ya da bu yüzyıldan sanatçılar arasından seçilirken, diğeri önceki yüzyıllardan usta bir isim oluyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu durumla her zaman karşılaşabiliriz, ne tür bir ilginçliği var ki, diyebilirsiniz...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ama gerçekten ilginç.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İki sanatçı arasında mutlaka bir bağ kuruluyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Aynı tekniği, renkleri kullanmış, aynı okullara gitmiş ya da farklı dönemlerde aynı bölgede yaşamış olabiliyorlar.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Konuyu gündemdeki bir örnekle anlatmak en faydalısı olacak.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Örneğin şu sıralar İngiltere&#39;deki Dulwich Resim Galerisi&#39;nde buna benzer bir sergi var:&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &quot;Twombly and Poussin: Arcadian Painters&quot;, Türkçesiyle &quot;Twombly ve Poussin: Pastoral Ressamlar.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Twombly ya da tam adıyla &#39;Edwin Parker &quot;Cy&quot; Twombly, Jr.&#39; Amerikalı bir ressam. 1928-2011 yılları arasında yaşamış sanatçı, dışavurumcu, büyük ölçekli, özgürce karalanmış, galigrafi stilindeki işleriyle tanınıyor. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Nicolas Poussin ise 1594-1665 yılları arasında yaşamış bir Fransız sanatçı. Klasik işleri, 17. yüzyıl Barok stilini gösteriyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Peki, onları biraraya getiren ortak özellik ne oldu...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;AYNI GİZEM&lt;/div&gt;&lt;div&gt;AYNI PASTORALLİK&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXg670rrXljhhyULLi7gXImNhfxGZsHNFDXExYYt74RXSWR0HP3SD0_3kcIpU3gyNuZWvSSzXgLzXp785RYFAVuNDpi6UcPtVHHZw8eEefRCg8c5aja0KsuUSa9Z8KdmdmkwdlTSJtofr1/s320/ana+yazi+1.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 274px; height: 216px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5637050428536499090&quot; /&gt;&lt;div&gt;Aralarında neredeyse üç yüzyıl olmasına rağmen onları aynı sergide biraya getiren en önemli unsur, öncelikle ikisinin de 30&#39;lu yaşlarında Roma&#39;ya taşınması oldu. Bazı kişisel sebeplerden ötürü hayatlarının en üretken döneminde Roma&#39;ya taşınan sanatçılar, uzun süre burada kaldılar. Bu da onların aynı binalardan, aynı çiçek türlerinden, aynı şekillerden, havadan, sudan etkilendiğini anlatıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Üstelik Twombly bir keresinde &quot;Poussin olmayı çok isterdim&quot; demişti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İki sanatçı da aynı klasik gizemden, Rönesans resimlerinden ve pastoral renklerden etkilenmişti. İkisi de dört mevsimi resmetmişti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu benzerlikleri daha yakından görmek isterseniz sergi 25 Eylül&#39;e kadar açık.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - 30.07.2011 - Hürriyet Keyif)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/6374587750515345034/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/08/aralarnda-sadece-3-yuzyl-var.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6374587750515345034'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6374587750515345034'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/08/aralarnda-sadece-3-yuzyl-var.html' title='Aralarında sadece 3 yüzyıl var'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9yOduVmy5zfmlmFUexq-jiG3Wbr86vxc3ThQvvnhfTWCnZno6eUgIfM82AOJmyclM-lqKM1J3gttyxrHlVciNs5Mtngd10gpQhjoIg3tlMRCRLj5nSsWY9y7OAWmGXNVKwTC7q8fT1Uva/s72-c/ana+yazi++2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-4610916981748963203</id><published>2011-07-26T02:39:00.000-07:00</published><updated>2011-07-26T02:44:07.464-07:00</updated><title type='text'>Bistro&#39;nun sakin avlusu, POPUP&#39;ın oyun okumaları</title><content type='html'>&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot;&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHC6X7uV_dmdK5lzDKxUSNteSrcjH1Mjb1g1iDShoa_iDmZUAihNL3cInn4V3hnxSYKv2J5vOTJV0hfMPBnNzNW7cd_d8ez5wpvgZom-JAgfLQX5OcMAvKgAo0sZRVTLkIw5ZcknIG1fYX/s1600/BultenEklenti-634450414292705000.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHC6X7uV_dmdK5lzDKxUSNteSrcjH1Mjb1g1iDShoa_iDmZUAihNL3cInn4V3hnxSYKv2J5vOTJV0hfMPBnNzNW7cd_d8ez5wpvgZom-JAgfLQX5OcMAvKgAo0sZRVTLkIw5ZcknIG1fYX/s320/BultenEklenti-634450414292705000.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5633593686480827938&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;-webkit-text-decorations-in-effect: none; &quot;&gt;&lt;span class=&quot;Apple-style-span&quot; style=&quot;-webkit-text-decorations-in-effect: none; &quot;&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHC6X7uV_dmdK5lzDKxUSNteSrcjH1Mjb1g1iDShoa_iDmZUAihNL3cInn4V3hnxSYKv2J5vOTJV0hfMPBnNzNW7cd_d8ez5wpvgZom-JAgfLQX5OcMAvKgAo0sZRVTLkIw5ZcknIG1fYX/s1600/BultenEklenti-634450414292705000.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;Özellikle müzelerin kafe ve r&lt;/a&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;estoranları bana her zaman ilaç gibi gelmiştir. Uzun soluklu eser izlemelerinden sonra ferah bir ortamda alınan yemek ya da bir kahve, hem eserleri bir daha derinlemesine düşünmemi hem de bir sonraki programı yapmamı sağlar.&lt;div&gt;Şu sıralar bunun için en yeni mekânım Garanti Bankası&#39;nın geçen aylarda Beyoğlu&#39;nda açtığı SALT&#39;ın içindeki Bistro. Sadece SALT değil, Beyoğlu&#39;ndaki diğer galerileri gezdikten sonra da dinlenmek için ideal bir mekân. Bu sıcak günlerde iç kısmını pek tercih etmiyorum, çünkü muhteşem bir avlusu var. Binanın arkasında kalan bölüm, Beyoğlu için fazlasıyla sakin, dinlendirici.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Şef Murat Bozok ve işadamı Ali Selçuk&#39;un ortaklaşa açtığı Bistro&#39;nun a la carte mönüsünün yanı sıra dikkatleri sergiye özel hazırladığı mönüsü çekiyor. Bistro’daki mönüler, SALT Beyoğlu’ndaki sergiler değiştikçe; sanatçıların eserlerinden, beğenilerinden, kültür ve yaşamlarından yola çıkılarak yenileniyor. Örneğin şu sıralarda sunulan mönünün başlangıcındaki domates salatası, SALT Beyoğlu’nun yeniden işlevlendirilmesi sırasında, binanın 4. katında oluşturulan “Bahçe”den esinlenilmiş. Ana yemek &quot;Köfte - Ekmek ve Salatalık Uyarlaması&quot;, Ahmet Öğüt’ün “Yokuş Boyunca” adlı enstalasyonu doğrultusunda, İstanbul&#39;un yokuşlu sokaklarında rastlamaya alışkın olduğumuz seyyar köfte-ekmek arabaları düşünülerek hazırlanmış. Tatlı olarak seçilen Amaroneli Sufle, “Ben bir stüdyo sanatçısı değilim” sergisine konu olan Hüseyin Bahri Alptekin’in en sevdiği şarap olan Amarone’dan esinlenilmiş. Mönü 45 lira, Bistro öğlen 12&#39;den gece yarısına kadar açık. Mutlaka bir uğrayın.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;KAHVE İÇERKEN DOT EKİBİNİN OYUN OKUMASINI DİNLEYİN&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Önce bir yemek yiyeyim sonra da şöyle bir kahve içip biraz dergi kitap karıştırayım diyorsanız, önerim yeni açılan POPUP olacak. Sıradışı&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBAkgk3WNijfAt0XlguDsgi866Ta43JD_KwTcmEKWQ7IeIxYsA0N3iYM2ibsx2MCMAr-FDsV-rF86vENZERIhn7rCL8BJDe39l0Dgq4c_2Q41USHUSyMtmNYO8WuUP26ajrZk1uyYOZ_Wo/s320/fft5_mf707509.Jpeg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 214px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5633593809452924322&quot; /&gt;&lt;div&gt; oyunlarıyla her zaman dikkatleri üzerine toplayan Dot ekibi, Maçka G-Mall&#39;daki sahnesinin ön tarafında açtı burayı. Ve tabii ki kültür sanat ağırlıklı bir mekân olarak tasarladı. POPUP, çizgi roman meraklıları için hazırlanmış kütüphanesi, alternatif videoların, konser kayıtlarının seyredildiği ekranı, playstation köşesi ve yemyeşil bahçesiyle rahat ve konforlu bir kafe.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Buna eşlik edense rock, caz, blues, lounge müziklerin 80’ler, 90’lar ve yeni nesil, enerjili ve seçkin örnekleri. Mönüden önereceklerim arasında sebzeli İspanyol omleti, köy ekmeği üzerinde portakal soslu deniz levreği, siyah fasulye çorbası, somonlu seviçe ve lazanya var. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;POPUP&#39;ın tüm bunlar dışında en dikkat çekici yanıysa oyuncuların provaları. Evet, DOT oyuncuları sahneleyecekleri yeni eserlerin okuma provalarını burada yapıyor. Neden siz de onlara eşlik etmeyesiniz...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 23.7.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/4610916981748963203/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/07/bistronun-sakin-avlusu-popupn-oyun.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4610916981748963203'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4610916981748963203'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/07/bistronun-sakin-avlusu-popupn-oyun.html' title='Bistro&#39;nun sakin avlusu, POPUP&#39;ın oyun okumaları'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhHC6X7uV_dmdK5lzDKxUSNteSrcjH1Mjb1g1iDShoa_iDmZUAihNL3cInn4V3hnxSYKv2J5vOTJV0hfMPBnNzNW7cd_d8ez5wpvgZom-JAgfLQX5OcMAvKgAo0sZRVTLkIw5ZcknIG1fYX/s72-c/BultenEklenti-634450414292705000.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-1114794990861947959</id><published>2011-06-23T02:14:00.001-07:00</published><updated>2011-06-23T02:18:55.379-07:00</updated><title type='text'>Neler oldu, neler dediler!</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXzM9Dqb7a6-c6uirpu38sYoiECPghQ4W1a9tXcKVGWKjbnjmIBVczyKSnugUvU1n-MmhIDliateAj837wfD25BvC-Xp4NasIhiUoN97xVAQ5-bP3Zk2jp9xJNVFQg9N_IOWX606uwUf-K/s1600/keanu_reeves_01.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 206px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXzM9Dqb7a6-c6uirpu38sYoiECPghQ4W1a9tXcKVGWKjbnjmIBVczyKSnugUvU1n-MmhIDliateAj837wfD25BvC-Xp4NasIhiUoN97xVAQ5-bP3Zk2jp9xJNVFQg9N_IOWX606uwUf-K/s320/keanu_reeves_01.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5621341269482915218&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;KEANU REEVES KİTAP YAZMIŞ&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İnternette dolanırken şans eseri fark ettim. Matrix serisiyle daha da popüler olan ünlü oyuncu Keanu Reeves meğer bir de kitaba imza atmış: Ode to Happiness. Adını Türkçe&#39;ye çevirmeye çalışırsak Mutluluğa Övgü diyebiliriz. Kitap aslında Alexandre Grant&#39;ın çizimlerinden oluşuyor. Reeves de metinleri&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ni hazırlamış. Yazılan kritiklere göre, her sayfadaki farklı cümleler, adeta Keanu Reeves&#39;in &quot;kendine acıma&quot; duygusunu yansıtıyormuş. Reeves ise kitap hakkında şöyle diyor: &quot;Mutfağımda arkadaşım Janey&#39;le takılıyorduk. Bir yandan da radyo açıktı. O sırada depresyonlu, acı dolu nostaljik müzikler çalıyordu. Yani, çok yalnızım, terk edildim, kalbim kırıldı... gibi&lt;/div&gt;&lt;div&gt;cümleler çok fazlaydı. İnanılmaz korkunçtu. İşte bu sırada kağıda bir şeyler karalamaya başladım: &#39;Banyo yapıyorsun, mumu yaktın ve depresyondasın...&#39; Bu cümleler o sırada Janey&#39;yi çok güldürdü. Ben de bu şekilde kendime acıyarak yazmaya devam ettim.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitap geçen şubat ayında yayımlandı. Amazon&#39;da bulmak mümkün. Yalnız fiyatı 20 euro&#39;nun üzerinde.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;DR. HOUSE ASLINDA SPORCU OLMAK İSTİYORMUŞ&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjxhb-a2vsJ9sB090EKXwvbv0Y0UlVrb_JT_Z6-VFP8bNduvOuztIHgDXqudaOTJrZ2nG1JE_GNBjvTGW9cJi6ClVw7incCodpa1CQ777wXXBBBZycG0QOPjDjw3BpyHNzVS73xcHNI9xW/s320/dr+house.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 180px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5621341353467567266&quot; /&gt;&lt;div&gt;Almanya&#39;nın önemli gazetelerinden Die Zeit&#39;ta geçen hafta Hugh Lauries, nam-ı diğer Dr. House&#39;la röportaj vardı. Muhabir, henüz 16&lt;/div&gt;&lt;div&gt;yaşındayken tüm hayallerini  gerçekleştirdiğini, müzisyen ve oyuncu olduğundan bahsediyor, bir de babasının mesleği doktorluğu da oyunculukta iyice öğrendiğini söylüyordu. Ancak bu yoruma Lauries&#39;in cevabı aynen şöyle: &quot;Aslında komik olan, oyunculuğun benim için çok büyük bir hayal olup olmadığından çok emin değilim. Açıkçası İngiltere Milli Takımı&#39;nda ünlü bir kriket oyuncusu olmayı çok isterdim. Ama sanırım bu, gerçekten bir hayal olarak kalırdı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;ARTIK METALLICA YOK LOUTALLICA VAR&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Müzik dünyası geçen hafta pek de beklenmeyen, olması hayal gibi nitelendirilen bir haber aldı. &lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg2I3T1tVAOyH2A_QDDn091aE4mOX0ZBHuy8ZGF00iU7Zc8jtSwz2ITMDcTT3zPdzteSJKbpyraoYmD7mVdIG4zLNtbDHXOZo6GfMqGUs_4_NjMOIrDMNm-RsS0B9GLJG1k46rBepqv0LP5/s200/loutallica.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 170px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5621341688247130082&quot; /&gt;&lt;div&gt;Metallica ve Lou Reed birlikte albüm hazırlamışlar. Metallica&#39;nın resmi sitesinden verilen bilgide henüz yayımlanma tarihi belirtilmemiş. Ama geçen hafta kayıtları bitirdiklerini,a toplam 10 şarkı olduğunu söylemişler. Albümün ortaya çıkış hikayesiyse 2009&#39;a dayanıyor. Rock and Roll Hall of Fame&#39;de Lou Reed ve Metallica birlikte konser vermişti. Hemen ardından Reed, grubun San Francisco&#39;daki stüdyosuna görüşmeye gitmiş. Geçen birkaç ayda da kayıtları hazırlamışlar. Bu muhteşem birlikteliğe acaba &quot;Loutallica&quot; adını verseler nasıl olurdu...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 18.06.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/1114794990861947959/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/neler-oldu-neler-dediler.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/1114794990861947959'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/1114794990861947959'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/neler-oldu-neler-dediler.html' title='Neler oldu, neler dediler!'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjXzM9Dqb7a6-c6uirpu38sYoiECPghQ4W1a9tXcKVGWKjbnjmIBVczyKSnugUvU1n-MmhIDliateAj837wfD25BvC-Xp4NasIhiUoN97xVAQ5-bP3Zk2jp9xJNVFQg9N_IOWX606uwUf-K/s72-c/keanu_reeves_01.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-8168813658415737992</id><published>2011-06-09T02:55:00.000-07:00</published><updated>2011-06-09T02:59:53.002-07:00</updated><title type='text'>Son noktayı Zafer Başoğul koydu</title><content type='html'>&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYg0aPqf6VzHFOfEze-UsA0pGUd9lOyAYNFyd8UZ2JenPADxGN3PTQTDq9pMD0pe20LVRAFgzaM8Yv7WotcjTUxJZ571frmkIaGggCSeY36Ksf_4OLsz24-bYY5djpkv6RzGTaYbFFM4y/s200/1.+yazi+a.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5616156931930856770&quot; /&gt;&lt;div&gt;Bir önceki &quot;Kitabın içeriğine değil nasıl pazarlandığına bak&quot; başlıklı yazımı okuyanlar bilir. Son bir yıldır kitap piyasasında icat edilen pazarlama yöntemlerinden bahsetmiştim. Blog yazarının kitabı &quot;Küçük Aptalın Büyük Dünyası&quot;, Yedi Ölümcül Günah serisi, Aykut Oğut&#39;un ayna kapaklı son kitabı ve barkot sistemini kullanan &quot;1 Kadın 2 Salak&quot; verdiğim örnekler arasındaydı. Her birinin kendine özgü yeni pazarlama, okuyucunun ilgisini çekme yöntemleri var.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tüm yapılanlar iyi mi yoksa kötü mü, uzun uzun tartışılabilir. Ama bunlara son noktayı Zafer Başoğul&#39;un &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ilk kitabının koyduğunu yazmadan edemeyeceğim. Başoğul&#39;un geçen hafta birkaç yerde röportajı çıktı belki denk gelmişsinizdir.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Evet, o kitaptan bahsediyorum... Arka kapağında prezervatif olandan.&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh5WqhFXaySzKsa4CsVefqwXYqhJlN7YTIa7WczFbeF6qmc2t0G9vfh1TTiIt3ghytZME5MJChZXcQEACnQpuEY6dCbW08UnGMGz_HpC05oVioDdzuBniQWCWRw-34fYsZY_zlDhlwppako/s200/1.+yazi.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 130px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5616156998583881218&quot; /&gt;&lt;div&gt;Kitabın ismi &quot;Af&quot;. Kapağındaki alt kısma, &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&quot;Birilkeninhikayesi&quot; diye not düşülmüş. Konusunu okumak için arkasını çeivirdiğinizdeyse sizi gerçek bir prezervatif karşılayacak. Bunu gören insan haliyle kitabın konusunu çok daha fazla merak ediyor. Aklı fesat olanlar &quot;Uygulamalı bir yöntem mi var acaba&quot; diye bile düşünebilir...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitap, nefret ve sabır üzerine kurulu altı yıllık tutkulu bir aşk hikayesini anlatıyor aslında. Bir de aşk ve ilişki üzerine derinden incelemeler yapıyor, detaylar veriyor okuyucuya. Ama kitabın asıl misyonunun Türkiye&#39;deki HIV Pozitif gerçeğine bir gönderme yapmak olduğunu söylüyor yazar Zafer&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipLjJD1Twa3CrzlPpFBLjOuV3cco_fSRQK6uoFFmL2y6FFS8eljaE2MeWrevuh_EtZ7P8Kyd1gIMUtL9TUTDpuPF4eu3WC3xrqbHusfxz0HHaH42WXSXgFbW0T38rNC7CukNlLh2i9Eftp/s200/1.+yazi+b.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 133px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5616157225425904162&quot; /&gt;&lt;div&gt; Başoğul. İşte bu yüzden kitabının arka kapağına bir prezervatif yerleştirmiş. Prezervatifle ilgili tüm önyargıları da göze almış.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; Hatta kendisi şöyle de bir cümle kuruyor: &quot;Prezervatifi bir promosyon malzemesi yaptığım söylenebilir, dikkat çekme öğesi olarak kullandığım düşünülebilirdi. Fakat benim kitapta anlatmaya çalıştığım ilk konu, bir ilkenin hikayesidir. Bu hikaye ile birlikte Türkiye&#39;de bu tabu ürün prezervatif ile ilgili bir adım atma isteğim, bazı riskleri göze almam gerektiğini düşündürdü. Öte yandan bu kitap bir sosyal sorumluluk misyonu da üstlenecek, HIV Pozitif ve AIDS gerçeği hakkında da bir deşifre yapacaktı.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hepsi iyi güzel hoş da, sanırım tüm bunları söylerken kendisinin Marmara Üniversitesi İletişim Fakültesi Halkla İlişkiler Bölümü’nden mezun olduğunu ve uzun yıllardır halkla ilişkiler yaptığını da göz önünde bulundurmak gerekiyor. Artık durum, bir pazarlama harikası mı yoksa gerçekten sosyal sorumluluk projesi mi siz karar verin...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 4.6.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/8168813658415737992/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/son-noktay-zafer-basogul-koydu.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8168813658415737992'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8168813658415737992'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/son-noktay-zafer-basogul-koydu.html' title='Son noktayı Zafer Başoğul koydu'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjNYg0aPqf6VzHFOfEze-UsA0pGUd9lOyAYNFyd8UZ2JenPADxGN3PTQTDq9pMD0pe20LVRAFgzaM8Yv7WotcjTUxJZ571frmkIaGggCSeY36Ksf_4OLsz24-bYY5djpkv6RzGTaYbFFM4y/s72-c/1.+yazi+a.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-4765211046236502665</id><published>2011-06-02T13:52:00.000-07:00</published><updated>2011-06-02T13:56:15.213-07:00</updated><title type='text'>Kitabın içeriğine değil nasıl pazarlandığına bak</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMSjRroolhK0WZQfCeVF3uHRWPjT8iFN6s3vUP4t0VEV2UP-JGzfJ6KQSomVLHrMLrtY8TO-EAjMPOlmw5nKDicRzSadMKLTcDd3iqli9FHpBf6KTzurzcr6JNMz36sAnFu2iCz41FIT1W/s1600/pucca.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 205px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMSjRroolhK0WZQfCeVF3uHRWPjT8iFN6s3vUP4t0VEV2UP-JGzfJ6KQSomVLHrMLrtY8TO-EAjMPOlmw5nKDicRzSadMKLTcDd3iqli9FHpBf6KTzurzcr6JNMz36sAnFu2iCz41FIT1W/s320/pucca.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5613728647670411698&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Herhalde en fazla bir yıl olmuştur...&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Kitleler daha çok internet kullanmaya başlayıp özellikle de cep telefonlarından sürekli sosyal ağ bağlantısı kurduklarından kitapçılar da kendini bu dünyaya kaptırdı. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Önce büyük bir Pucca furyası patladı. İnternette kendi blog&#39;unda günlük tutan Pucca, yüzünü Marilyn Monroe&#39;nun fotoğrafıyla kapatarak kendi kitabının kapağı oldu. &quot;Küçük Aptalın Büyük Dünyası&quot; adıyla yayınlandı, pek çok kişinin merakını uyandırdı. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Birkaç ay önce de İstanbul sokaklarının duvarlarında &quot;Dex&quot; ya da &quot;X&quot; gibi ne olduğu belirsiz simgeler görülmeye başladı. X’in bilinmeyen anlamına gelmesi doğru ve dikkat çekici bir noktaydı. İnsanlar merak etti. Aslında bu imgeler, Dex Kitap&#39;ın &quot;Yedi Ölümcül Günah&quot; serisinin reklamıydı. Yayımcıların söylediğine göre gece kulübü sanıp, rezervasyon için arayanlar bile &lt;/div&gt;&lt;div&gt;olmuş. Dex Kitap&#39;ın amacı, 16-25 yaş arasındaki gençlerin ilgisini çekmekti. Bakın Doğan Egmont Genel Yayın Direktörü, o dönemde Hürriyet Cumartesi&#39;ye verdiği röportajda ne demiş: &quot;Dex eğlenceli ve fantastik bulduğunuz, korktuğunuz ne varsa onları vaat ediyor. Çünkü günümüz gençleri fantastik ve kurgu üzerine kitaplar okumayı seviyor. Paranormal ilgilerini çekiyor. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Her şeyi mobil olarak yaşıyor. Bu yüzden Dex Publication’ı (yayınevi) kısaltarak www.dexpub.com internet sitesini kurduk. Blog işlevi de gören bu site, bir nevi gençlerin iletişim noktası olacak. Yakında bu site üzerinden açılacak bir bölümde günahlarını paylaşacaklar. Sitede bir de ‘Yedi Ölümcül Günah’ serisi için çektiğimiz klip var. Başrolünde oyuncu Özgür Özberk oynuyor. Gençlere tek bir mekanda bile yedi günahla karşılaşabileceklerini göstermek istedik.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiyfB1YMl10pId7urR8L06XYYxi_WisEgykEPcRFu6yANktbjbPPSV44aBzwdBi3HJCmNca88xJDfpsjvqCq5d8axlQI5pzg3p0QK-nBi0a56MihbMUSVxxtbbeA6Rzc1mpYXcMeXv6ZzAu/s320/aykut.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 202px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5613728486120028530&quot; /&gt;&lt;div&gt;AYNALI MI&lt;/div&gt;&lt;div&gt;MOBİL BARKOTLU MU&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İşte bu tür şeyler geçen haftalarda olanların zeminini hazırladı belki de...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitapçılar okuyucuların ya da hâlâ okumayanların ilgisini çekmek için farklı farklı pazarlama yöntemleri başlattı. Kimisi kendince bir şeyler buldu, kimisi günümüzün teknolojisini sıkı takip edip işe girişti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Örneğin iki yıl önce çıkardığı ilk kitabı &quot;Evrenden Torpilim Var&quot;la adını duyuran Aykut Oğut, bu kez kapağına 10.4 x 17.3 santimetre boyutlarında bir ayna yerleştirilen bir kitap çıkardı. İsim koymadığı kitap için &quot;Herkes kendi doğrusunu bulsun istedim. Sonra kitaplara isim verdiğimizi ve bunları bile okuyucuya dikte ettiğimizi düşündüm. Bu yüzden kitaba isim koymadım. Bu yeni kitap kendi doğrularınızı masaya yumruk gibi vurmanızın faydalarını anlatıyor&quot; diyor. Yani bir nevi &quot;Aynaya bak, kendini gör&quot; diyor yazar. Ya da belki de &quot;Öyle tek düze işler artık satmıyor, kapakta dikkati çektin çektin, çekemedin olmaz&quot; demek istiyordur.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Aynı dönemde çıkan bir diğer ilginç kitap da &quot;1 Kadın 2 Salak&quot;.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Alkışlarlayaşıyorum sitesinin kurucusu Mesut Bahtiyar ve ilk&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipEQjP7c26JoPZHee4cCcQ4ovpCqu5sOAFVvocguLvhvxQcpYeNOQxB_A3D-WJ5gxiR568lonC78v8-U8eOT1NJfT3dEOf-b-iaLBeX7gVqtaV3r4oJVKCvOgsHdwgJWsbr8ZrRjqOcpGV/s320/1+kadin+2+salak.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 239px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5613728547085295522&quot; /&gt;&lt;div&gt; yöneticisi Varmicaycen&#39;in beraber yazdıkları bu kitap interaktivitenin basılı kitaplara nasıl yansıdığının son noktası sayılabilir.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitap, güzel ve akıllı bir kadının ve tehlikeli iki salağın başrollerinde olduğu romantik bir gerilim. Buraya kadar her şey normal. İlginç olan kısmı, sayfalarındaki mobil barkotlar. Okur, kahramanlarımız Fatih ve Livio’nun macerasına tat katan ayrıntılara müzik, fotoğraf, video ve konum bilgisi olarak da ulaşabiliyor. Kitabın sayfalarına yerleştirilen mobil barkotları, cep telefonlarınızın kamerasıyla okutarak, internet üzerinden sürpriz içeriklere ulaşabiliyorsunuz. Örneğin kahramanlarımız okuduğunuz sayfada bir kafede oturuyorsa, siz oradaki barkoda tıkladığınızda onların kafede dinlediği müziği duyabiliyorsunuz. Ya da aralarında konuştukları film ya da dizilerin kısa yollarını görüyorsunuz. Kitabı anlamak için bu barkodları kullanmanız şart değil. Uygulama sadece eğlenceyi artırmak, okuyucuyu kitabın içine biraz daha çekebilmek için...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bunlar dışında son dönemde pazarlama tarzı en çok hoşuma giden kitaplardan biri de Domingo&#39;dan çıkan &quot;ON BİR&quot;. İnanın daha konusuna bakmadım. Çünkü kapağında ilgimi çeken ilk şey &quot;Gölgede tüketiniz&quot; ibaresi oldu. Kendimi bir anda yaz mevsiminin güzelliğinde hissettim. İşte bu da farklı bir sunum...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 21.5.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/4765211046236502665/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/kitabn-icerigine-degil-nasl.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4765211046236502665'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4765211046236502665'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/06/kitabn-icerigine-degil-nasl.html' title='Kitabın içeriğine değil nasıl pazarlandığına bak'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiMSjRroolhK0WZQfCeVF3uHRWPjT8iFN6s3vUP4t0VEV2UP-JGzfJ6KQSomVLHrMLrtY8TO-EAjMPOlmw5nKDicRzSadMKLTcDd3iqli9FHpBf6KTzurzcr6JNMz36sAnFu2iCz41FIT1W/s72-c/pucca.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-2973235149466277006</id><published>2011-05-09T06:32:00.000-07:00</published><updated>2011-05-09T06:36:54.679-07:00</updated><title type='text'>Siz de bir diktatör olabilirsiniz</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuxx5Zk09zAQFU68ZuLloFEU4X45owWE2pWGrXz5FFmrOIEtdCCZZ3G-TUYYGnYKOuixLUQEIorGihxWXyHCgVk9CGur_A293kDtKrQ-15K8c__yEJdTCDY9Azq2XIIot2h5E9x50mlDf6/s1600/fidel.jpg&quot; onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 243px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuxx5Zk09zAQFU68ZuLloFEU4X45owWE2pWGrXz5FFmrOIEtdCCZZ3G-TUYYGnYKOuixLUQEIorGihxWXyHCgVk9CGur_A293kDtKrQ-15K8c__yEJdTCDY9Azq2XIIot2h5E9x50mlDf6/s320/fidel.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5604709706458494802&quot; /&gt;&lt;/a&gt;Tek kişinin devlet gücünü elinde bulundurduğu Osmanlı kültüründen geliyoruz hepimiz. Gücü elinde tutmak güzel de altındakilerin neler çektiği malum... Atatürk&#39;ün Cumhuriyet&#39;i kurması, pek çok&lt;br /&gt;&lt;div&gt; devrimleri beraberinde getirmesi tüm toplumu aydınlığa çıkarmıştı da tek gücün iktidarı sona ermişti neyse ki... Ama yine de çoğu kişinin, belki de Osmanlı&#39;dan kalan iktidar sevdası bitmedi, tükenmedi. Sadece politik iktidarlardan bahsetmiyorum. İnsan kendi küçük çemberinde de büyük bir diktatör, imparator olabilir. Buna en güzek örneklerden biri Playboy&#39;un kurucusu Hugh Hefner&#39;dir mesela. Yarı çıplak tavşan kızlardan oluşan bir topluluğun büyük güçteki imparatorudur kendisi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Peki, bu gücü elde etmek ne kadar kolay?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hadi bir şekilde elde ettiniz diyelim, devamlılığını sağlamak için neler yapmak gerekiyor...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İşte bunların cevabı Resif Yayıncılık&#39;ın yeni çıkardığı &quot;Dünya Nasıl Yönetilir - Hevesli Diktatörün El Kitabı&quot; adlı kitapta gizli. 1973 yılında darbe yapıp iktidarı ele geçirmeye çalışan Andre de &lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj-5vdbWtDzDBTml_53cfVBQHEZzkBTytNXMP9t5HhJ8Gc32bQvpivDztfehUxwZyDRr5y7DQCRH-l8Omg1HXyJLhpk3y4oH6DNQSfhHhZI6cRiiKH5yTHve-y4ZnTyhCDx3krGgxI94l-v/s320/d%25C3%25BCnya.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 140px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5604709079592079218&quot; /&gt;&lt;div&gt;Guillaume tarafından yazılmış. Guillaume kendi deneyimlerinin yanı sıra tarihteki pek çok diktatöre de yer veriyor kitabında. Yani anlayacağınız yazılanların çoğu gerçek.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;HANGİ MESLEKLER İLK ADIM OLABİLİR&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Tahmin edeceğiniz gibi güce sahip olmanın iyi bir şey olduğunu savunarak başlıyor kitabına. Zenginlik, sağlık, pahalı eserler, özgürce seyahat ve muhteşem kadınlar, saydığı sonuçlardan bazıları. Ama tüm bunların yanı sıra iktidara giden yolun ne kadar tehlikeli olduğunu da farkında. Kısaca şöyle özetlemiş yazdıklarını &quot;Başarılı olabilmek için kurnaz olduğunuz kadar azimli de olmanız gerek. Arkanızı kollarken başkasını sırtından bıçaklamayı öğrenecek ve zirvede kendinize yer edinebilmek için nasıl ittifaklar kurmanız gerektiğini öğreneceksiniz.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitabın ilk örnek diktatörü Büyük Frederick (1712-1786). Devamında Kraliçe Elizabeth (1533-1603), Lenin (1870-1924), George Washington (1732-1799) ve Fidel Castro (1927-...) gibi isimlerin özellikleri anlatılıyor. Ama bunların ara sayfalarında tam bir rehber kitap var.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Örneğin ilk sayfalarda üç senaryo oluşturulmuş. Otoritenizi sarsmaya çalışan yakın arkadaşınızla nasıl başa çıkabilirsiniz, küçük bir krallığın acemi lideriyken neler olduğu ve ürpertici ikilemlerde ne yapmanız gerektiğini seçeneklerle anlatıyor. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Dikkat çeken örneklerden biri de &quot;Dünya hakimiyetine giden yolu muhtemelen kısaltan 10 meslek&quot; başlığı. Neler mi var; pazarlamacı, siyasi parti sekreteri, film yönetmeni, bilgisayar programcısı, asker, şef aşçı, siyasi danışman, park görevlisi, muhasebeci ya da iç dekoratör.&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi62-j9vKUpCxhGr6nJp_yX7YoSHOv2EnzCFPcnSlHwq3KYlm4T6nP5ZcDsl9lJKDlKrlN_vGzfbswuLs3rkjhSth0tMTQb2iJ7Cx_lUCRHX0RP7Dh3OpxpB-EH7rVBTs9QQbQqisH2EcJS/s320/eliza.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5604709649708839378&quot; /&gt;&lt;div&gt; Sonra da hem bu sektörlerde, hem de normal yaşamda insanları nasıl ekarte edip iktidarı elinize geçirebileceğinizden bahsediyor yazar.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Son sayfalara gelindiğindeyse 1972 yılında yaşadığı kendi&lt;/div&gt;&lt;div&gt; deneyimini anlatıyor. Bakın özetle neler diyor &quot;Despotlar için müsait bir ortamdı. &#39;Anti-komünist&#39; kelimesini telaffuz edebilen herkese para yağıyordu ve eğer üniformanız ve pilot gözlükleriniz varsa bir ülkeyi idare etme şansınız da var demekti. Cashman Adaları milislerinde düşük rütbeli bir subayken Sandhurst&#39;deki Kraliyet Askeri Akademisi&#39;nde kısa süre ders görmüştüm. Bu ada, sevecen vergi kanunlarıyla bilinir. Ama katma değer vergisi ve hizmet vergisinde eklemeler yapılacağını duyunca bir şeyler yapmaya karar verdim. Adanın dost canlısı iş adamlarıyla biraraya geldik. İçlerinden biri istihbarat servislerinin ajanlarından birisinin iletişim bilgilerini verdi. Ona bir şeyler yazıp gönderince bize Kategori B, ada devrimi başvuru formu gönderildi... Artık her şey hazırdı...&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitap, bir diktatörün emekliliğinde neler yapacağına kadar her şeyi anlatıyor. Eh, diktatörlüğün, tek kişilik yönetimlerin çoğalmaya başladığı günümüzde sizin de buna hevesiniz varsa kitaptan bir tane edinin derim. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Deniz İNCEOĞLU (Hürriyet Keyif - 23.4.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;lt;/a&amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;amp;gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/2973235149466277006/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/05/siz-de-bir-diktator-olabilirsiniz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2973235149466277006'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2973235149466277006'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/05/siz-de-bir-diktator-olabilirsiniz.html' title='Siz de bir diktatör olabilirsiniz'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuxx5Zk09zAQFU68ZuLloFEU4X45owWE2pWGrXz5FFmrOIEtdCCZZ3G-TUYYGnYKOuixLUQEIorGihxWXyHCgVk9CGur_A293kDtKrQ-15K8c__yEJdTCDY9Azq2XIIot2h5E9x50mlDf6/s72-c/fidel.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-7382371502514921723</id><published>2011-02-24T10:00:00.001-08:00</published><updated>2011-02-24T10:03:46.752-08:00</updated><title type='text'>Tek kişilik dev kadro</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUIYxN6cZdeXjfyjCQAErPfaNVt7zxsHTVigk77_OrhwwwJVtk8R8zKajIUT6dOcz2ZJnBi-0O5B_PrPeoDWGX3G51FwIdxe9iHdFduzFMnhH36AQ6zjHBwuyel1D3JKNCuB_4JVlfPP1/s1600/merve7.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUIYxN6cZdeXjfyjCQAErPfaNVt7zxsHTVigk77_OrhwwwJVtk8R8zKajIUT6dOcz2ZJnBi-0O5B_PrPeoDWGX3G51FwIdxe9iHdFduzFMnhH36AQ6zjHBwuyel1D3JKNCuB_4JVlfPP1/s320/merve7.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5577318316371089522&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;İtiraf ediyorum, henüz izleyemedim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ama duyduklarım ve kendisinin anlattıkları &quot;Hemen izlemelisin&quot; diye kulaklarımı çınlatıyor. Tabii ki öyle de yapacağım. Şimdi yazıyorum, çünkü istiyorum ki siz de en yakın gösterisini kaçırmayın, bir an önce bilet alın.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bahsettiğim kişi Merve Engin (27). Sahneye koyduğu eser, Kıyıya Oturmanın Böylesi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Evet, bu kadar bilgiyle normal bir tiyatrodan farkı yok. En büyük özelliği, Commedia Gabriellina stilinde olması.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;O da nedir diyenler için; Commedia Dell&#39;arte&#39;nin varyasyonu olan ve 16. yüzyıl sonlarında Giovanni Gabriel tarafından icat edilen bir stil. Sahnede tek oyuncu, bir sürü mask ve aksesuvar var. Öyküdeyse tıpkı normal tiyatro eserlerinde olduğu gibi pek çok karakter oluyor. Karı, koca, çocuk, bahçevan, şoför...gibi. Ama bunların hepsini tek bir oyuncu canlandırıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu stilin nasıl ortaya çıktığının varsayımı şöyle; 16. yüzyılda yaşayan oyuncu Giovanni Gabriel ve ekibi eser sahneleyeceklerdir. Gabriel dışında ekibin geri kalanı saatinde gelemez. Ancak o dönemde izleyiciler yeni yeni tiyatroya para vermeye başlamış ve eseri izlemek istemektedir. Gabriel de çözüm olarak elindeki kostüm ve &lt;/div&gt;&lt;div&gt;aksesuvarlarla tüm oyunu tek başına sahneler.&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgy3OQcsNLXBKLko4P-WuhnCRdMhddVLH7WQQzNpwmAxwEEJq8hBr5qgmLLsRRO113ls2X_KKlKtfaIB6vZiApPYVpVLQ2oYZDJsMzIH7z78VJHK1TPqp6bntp733dViADhTshKhzfq3pxY/s400/merve3.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 304px; height: 400px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5577317806264980962&quot; /&gt;&lt;div&gt;Bu durumu Merve Engin&#39;in eserinin başında da görüyoruz. Engin sahnede bir bu yana bir o yana koşturup diğerlerinin geç kaldığını anlatıyor ve esere tek başına başlıyor. 50 dakika boyunca 12 farklı karakteri canlandırıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&quot;Kafanız karışmıyor mu&quot; diye sorunca &quot;Her anlamda cesaret işiydi bunu yapmak. Kumbaracı50 bana çok destek oldu. İlk oyuna hazırlanmak için bir buçuk ay çalıştım. İlk zamanlar gerginlik oldu. Şimdi daha iyi durumda. Ama yine de hata yapmamak için hâlâ her gün prova yapıyorum&quot; diyor. Peki ya anlaşılmama ihtimali... &quot;Evet, anlaşılmayacak diye çok korktum. Çünkü tek başına 12 karakter canlandırıyorum. Seyirci, öyküyü takip edemeyebilirdi. Ama böyle bir sorun hiç çıkmadı. Benim heyecanım da oturdu. Bir de oyun tek kişilik olduğundan interaktivitesi çok fazla. Sıradan bir eser olsaydı bu kadar yankı uyandırmazdı. Seyirciler mask değişimini, her maskın kendi karakterini görüyor.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Peki, Merve Engin buralara nasıl geldi...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kendisi aslında Bursalı. Tiyatro sevgisi, ilkokulda verilen bir ödevle başlamış, bir tiyatrocuyla röportaj yapın denmiş. Bursa Devlet Tiyatrosu&#39;nun kapısında beklerken karşısına ilk çıkan kişiyle görüşmüş; Celal Kadri Kınoğlu.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ardından yine devlet tiyatrosunda kurs ilanlarını görünce kariyerinin ilk adımlarını attı. 2006&#39;da Hacettepe Üniversitesi Devlet Konservatuvarı&#39;ndan mezun oldu. 2004&#39;te eğitim için gelen Antonio Fava ile tanıştı ve hayatı değişti. 2007&#39;de Scuola İnternatzionale Comico Attore’yı bitirdi. Fava&#39;yla oynadığı eserle dünyayı dolaştı. Türkiye&#39;ye döndüğünde Mehmet Ergen&#39;le yapımcılığa başladı. Ancak kendini yavaş yavaş iş kadını gibi hissetmeye başlayınca oyunculuğa geri döndü. Çevresindekilere oyun yapalım diye sordu ama kimseden epki alamadı. &quot;Kendi işimi kendim yaparım&quot; diyerek Commedia Gabriellina stiline başladı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Eseri, 6 Mart&#39;ta İkincikat&#39;ta, 10 Mart&#39;ta Kumbaracı50&#39;de izleyebilirsiniz. İkincikat tel: 0212 292 32 47, Kumbaracı50 tel: 0212 243 50 51. Diğer bilgiler için: www.merveengin.com&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 26.2.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/7382371502514921723/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/02/tek-kisilik-dev-kadro.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7382371502514921723'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7382371502514921723'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/02/tek-kisilik-dev-kadro.html' title='Tek kişilik dev kadro'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEivUIYxN6cZdeXjfyjCQAErPfaNVt7zxsHTVigk77_OrhwwwJVtk8R8zKajIUT6dOcz2ZJnBi-0O5B_PrPeoDWGX3G51FwIdxe9iHdFduzFMnhH36AQ6zjHBwuyel1D3JKNCuB_4JVlfPP1/s72-c/merve7.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-5694438134495928900</id><published>2011-01-31T05:21:00.000-08:00</published><updated>2011-01-31T05:28:32.203-08:00</updated><title type='text'>Ötekileştirme ve terör korkusu üzerine</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGl4b1vlsKJ1Aikar7n9ZjYa1LaQuzcXHaAza-bbC65Qrfpf-xp5r9tqL5y3s9uRjrEIiiNiGQAtIvbxupGiaWknjbHm8-t3oLjCmXJedZpYUP6xevx_pwmBZpiUWfIgPflCkszl4tH-la/s1600/Sondan_Sonra_03.JPG&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 266px; height: 400px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGl4b1vlsKJ1Aikar7n9ZjYa1LaQuzcXHaAza-bbC65Qrfpf-xp5r9tqL5y3s9uRjrEIiiNiGQAtIvbxupGiaWknjbHm8-t3oLjCmXJedZpYUP6xevx_pwmBZpiUWfIgPflCkszl4tH-la/s400/Sondan_Sonra_03.JPG&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5568340513265260002&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Öyle bir dünyada yaşıyoruz ki, herkes birbirini ötekileştirmeye, dışlamaya, kendine benzetmeye çalışıyor. Bunu sadece ülkeler ya da ırklar birbirlerine değil, en küçük birim olan aile içinde bile görebiliyoruz. İşte Duru Tiyatro&#39;da Emre Kınay ve Ahu Türkpençe tarafından sahnelenen Sondan Sonra oyunu da tam bu noktaya değiniyor. Bir sığınakta mahsur&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt; kalan ve birbirini çok az tanıyan kadın-erkek arasındaki ilişkiyle ötekileştirmeye yoğunlaşılıyor. İrlanda asıllı İngiliz yazar De&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;nnis Kelly&#39;ninki her ne kadar iki kişilik bir eser olsa da, dünya sorunlarına gönderme yaparak kadın-erkek üzerinden tümevarım yapıyor da diyebiliriz. Korkunç bir nükleer saldırı sonucu her yer çökmüş, insanlar ölmüştür. Sağ kalabilenlerden Mark, baygın gördüğü Louise&#39;i sığınağına taşır. Mark&#39;tan korkan ama onunla birlikte bu sığınakta hayatta kalma mücadelesi veren Louise zor günler yaşar. Aralarında geçen diyaloglar özellikle ABD&#39;deki 11 Eylül saldırısından sonra ortaya çıkan terörizm paranoyasını da bir kez daha gözler önüne seriyor. Ve tabii, Amerika&#39;nın &quot;Ben senin için daha iyisini yaparım&quot; diyerek Irak&#39;a girmesi, yani iyilik adına gücü kullanmayı da...&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Emre Kınay ve Ahu Türkpençe, bu iki kişilik oyunda gösterdikleri performansta nabzı hiç düşürmüyor, böylelikle seyirciyi oyunun içine rahatlıkla çekiyor. Kimbilir belki de onlara &quot;Bu baskıyı ben de yapıyor muyum acaba&quot; sorusunu sordurtmayı başarıyor...&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Eserde hem yönetmenlik, he&lt;/b&gt;&lt;b&gt;m de oyunculuk yapan Emre Kınay&#39;la görüştük.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Eserde sizi etkileyen ne oldu? Seçimi neye göre yaptınız?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Her zaman istediğim gibi tekstlerle karşılaşamıyorum. Biraz politik söylemi de olan, insana, yaşama, korkulara dair oyunlar arıyordum. Yabancı yazarları tercih etmek zorunda kalıyorum çünkü yerli yazarlar cesur değil. Yoksa çok istiyorum onlarla çalışmak. Ama antidemokratik bir toplum olduğumuz için özgür bir oyun yazarı çıkmıyor maalesef bildiklerimizin dışında.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Halbuki tiyatrocular her zaman daha cesurdur.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Evet ama tiyatroyla çalışmamayı tercih ediyorlar. &quot;Ben yazarım, tiyatronuzda çalışmak istiyorum. Orada dramaturg olarak çalışayım&quot; demeli bu kişiler. Birlikte önceden çalışıp tiyatronun ruhuna, karakterine göre oyun yazmalarını talep ediyorum. Zaten en iyi tiyatrolar, kendi yazarını üretenlerdir. Benim de derdim o. Kendi yazarımızı üretmek istiyoruz ama bu tür başvurular gelmiyor. Eser yazanlar işlerini bırakıyor ben de vakit buldukça görüş yazıyorum. Kiç, Türkçe&#39;yi iyi kullanmayan eserlerle karşılaşıyorum. Cesaretleri olmadığı gibi kendilerine sansür uyguluyorlar, böyle bir sansür yokken.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Neden böyle peki?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- 1980&#39;den sonra toplumun kültürsüzleşmesinin sonucunda, o kültürsüzleşen toplumdan çıkan yazar da ürkeklikle çıkıyor. O ürkeklikle çıktığı için kalemini de özgürce oynatamıyor. Bu sefer de benim söylemek istediğim söz, güdük kalıyor. Bu yüzden Türk oyun yazarıyla çalışamıyorum. Yabancı yazarlar&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ınsa hiçbir şeyden korkusu yok. Sözünü sakınmadan yazıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Oyunun yazarı Dennis Kelly bir İngiliz sanırım. Onlarda özellikle bu korkusuzluk çok dikkat çekiyor.&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjngaqe_B8EK-ujuyCQ-VvdB4UGsWeIpNihaumCh1RKyit2QjX2YKpKf4pBsjVlJJTJ-5tBZ7A9KGfWh9R6WOasMPNX9WuyMeM2upSfTR1dvXLRoVWOpTO6jnXu0Ehzl3ePREKtl54CrY46/s400/Sondan_Sonra_02.JPG&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5568340662753100242&quot; /&gt;&lt;div&gt;- Evet, İrlanda asıllı bir İngiliz. Çok özgürler gerçekten. En önemlisi sadece başka tarafı değil, kendini de içine alarak eleştiriyor. Bizdeki tekstlerdeki en büyük sorun, biz bir taraf oluyoruz ve karşıdakini eleştiriyoruz. Onlarsa karşı tarafa bakıp görüşlerini yazıyor, sonra da dönüp &quot;Biz de böyleyiz&quot; diyorlar. Tıpkı oyunda Mark&#39;ın söylediği gibi. Mesela canlandırdığım Mark karakteri, yazarın kendi tarafıyla ilgili bir özeleştiri tezi. Ötekiyse hayat başka bir şeydir tarafında. Diğerine bunu çok acımasızca gösteriyor. Evet, terör bir gerçek bu oyunun özetinde. Baskınlar, bombalamalar, radyoaktif sızıntı tehlikeleri, nükleer atıklar, füzelerin hepsi bireyin üzerinde kendinin hayal edemeyeceği büyüklükte bir korku dağı yaratıyor. Yönetimler, yöneticiler bu korkuyu körükleyerek, evlerde kumandalarının üzerine hapis toplumlar yaratıyor. Sadece bizde değil, her yerde böyle. Çünkü çok işlerine geliyor. Bunu özgürce anlatmak lazım. Sokağa çıkın, orada yaşayın, ilişki kurun diyoruz. Sokaktan bakacak bir yazarlık kalemi lâzım Türkiye&#39;nin dramasına.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;TERÖRÜN BAŞ NEDENİ &lt;/div&gt;&lt;div&gt;ÖTEKİLEŞTİRMEDİR&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Peki, bir yönetmen ve oyuncu olarak Dennis Kelly&#39;nin eserine neler eklediniz ya da değiştirdiniz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Söylediği sözün üstüne bir şey söylemedik. Zaten söylediği söz, Anadolu&#39;yu ve tüm dünyayı ilgilendiriyor. Ciddi körüklenen bir milliyetçilik var dünyada. Türkiye genelinde de bu durum söz konusu. Aynı şekilde ötekileştirme meselesi, dünyanın şu andaki temel sorunu. Özellikle de Amerika&#39;nın en temeli. Bizde de öyle. Dolayısıyla eserin konusu kendiliğinden zaten buna dayanıyor. Karakter adının Mark olması hiç önemli değil. Çünkü ötekileştikçe başkalaşıp metamorfaza giriyorsun. Buna girdikçe yalnızlaşıyor, sonra hırçınlaşıyorsun. Mutsuzlaşıyor ve saldırganlaşıyorsun. Bence terörün temelinde yatan ana formül bu zaten. Oyunda bir de pompalanan terör korkusuna dikkat çekiliyor. Bunun insan üzerinde yarattığı paranoya, kadın-erkek ilişkisi bazında bile alsanız orada şiddetin ve bireyi değiştirmeye çalışmanın sonuçlarının bedelinin ağır olacağı hikayesi bu.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Oyuna kendi kararınızla, hiçbir baskı olmadan 16 yaş sınırı getirmişsiniz. Neden?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- İki açıdan buna karar verdim. Birincisi, o yaşlar biraz daha eğlenmek istediğimiz yaşlardır. Ve tiyatrodan korkmamamız gereken dönemdir. Sonrasında devlet meseleleriyle ilgili belirmeye başlıyor renklerimiz. Bu kadar şeyle o zaman değil, 16 yaş itibariyle ilgilenmek gerekir diye düşünüyorum. İkinci sebebi, oyunda az da olsa şiddet olması. Tabii ki televizyondaki kadar cinsel ve şiddet içeriği barındırmıyoruz ama yine de 16 yaş altının izlemesini istemedim. Televizyondaki yanlışı biz tekrarlamak istemedik.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Ahu Türkpençe&#39;yle nasıl biraraya geldiniz? Profesyonel anlamda sahnede çok yer almayan biriyle iki kişilik bir oyun sergilemek cesaret işi miydi&lt;/b&gt;?&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ahu&#39;nun gözünde acayip bir ateş var. Tiyatro yapacağım diye tutturdu diyebilirim. Birlikte eser araştırmasına başladık. Sondan Sonra&#39;yı bulunca Ahu&#39;ya önerdim. O da heyecanla kabul etti. Ama ne yalan söyleyeyim onu seçtim diye bir sürü kişi, bir televizyon starından nasıl olur, diye sordu. Nasıl güvendiğimi merak ettiler. Çok güvendim ben ona. Boşa da çıkarmadı. Her şeyden önce çok pozitif. Çalışkan, benden de çalışkan. Bir şeyi beş versiyonuyla düşünüp servis ediyor. Oyunculuk mayası çok ahlaklı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;DARBENİN GÖTÜRDÜĞÜ 10 YILI KAPATINCA&lt;/div&gt;&lt;div&gt;YAZARLIK YAPACAĞIM&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Yazarlık denemeleri yapıyorum ama bir yandan da korkuyorum. Çünkü bildikçe korkaklık geliyor insanın üstüne, yazarlık da öyle bir şey. Çok fazla insan kitap yazıyor ama büyük cesaret bence. Kusursuzu aramak lazım. Yazdığınız düşüncede en açık bir gedik olmaması şart. Ben daha röportaj verirken söylediğim söz, eğer bu kadar yanlış anlaşılıyorsa, onu yazdığımda ne olur düşünemiyorum. Söylediklerimi daha fazla kelimeyle konuşup belki de net olarak tam anlaşılmasını istediğim şeyi anlatabileceğim gün, yazacağım çok hikaye var. Çok uzak değil o günler... 1980 sonrasındaki 10 yılım kayıp benim. Çünkü o zaman 10 yaşındaydım. Okumak istediğim kitapları bulamadığım, yabancı dil eğitimi görmek istesem ailevi ve sosyal şartlardan dolayı göremediğim, bir sürü eksikle 20 yaşına geldiğim ve o sırada da yüksek okula başladığım bir gençlik geçirdim. Aradaki son 20 yılımı, o 10 yılın bana kaybettirdiklerini tamamlamakla geçirdim. Bu askeri darbenin, bilgisel açıdan hayatımdan götürdüğü 10 yıl var. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;*******      ********&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Ahu Türkpençe&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İNKÂR ETSEK DE PSİKOLOJİK ŞİDDETİ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;HEPİMİZ YAŞIYOR VE YAŞATIYORUZ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhPkyn2D93MxTQTEuE9_-AGfwxN891qQuHmdu_QrfoWg6VSMiuy4E9ReG2UVoMWXzEL-KwAAGzPxXHntPLHiR0McDunG51kpSRnbksXsSHAYZIeDoDUyVkqa8e_kUUxNmCk7LGiG5sRPY7R/s400/ahu.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 267px; height: 400px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5568340744500750050&quot; /&gt;&lt;div&gt;Bu, profesyonel anlamda sahnedeki ikinci deneyimim. İyi ki Varsın adlı oyunda rol almıştım üç yıl önce. Bu eserde ve eğitimim sırasındakiler Sondan Sonra oyunundakine pek benzemiyor. İyi ki Varsın&#39;da intihar etmek üzere olan bir kadını canlandırıyordum. Ama oyunun devamında kendisiyle yüzleşen ve yaşama sevinci bulan biriydim. Komedisi yüksekti. Bu seferki ondan daha farklı, kara bir oyun. Emre Kınay&#39;la iki yıl önce Karamel adlı dizide tanışmıştık. Kınay yeni oyunlar arıyordu, ben de oyun arayışındaydım ve tiyatrosunun her zaman bana açık olduğunu söyledi. Uzun bir arayıştan sonra Sondan Sonra için ikimiz de &quot;Budur&quot; dedik. Eserde beni cezbeden, birden fazla şey anlatması, her anının dolu geçmesi ve hayatın çok içinden olmasıydı. İnsanların psikolojisi üzerinden şiddeti anlatmaya çalışırken dünyaya da değiniyor. Ve asla didaktik değil. Bir hikaye gibi izlerken aslında çok önemli bir mesaj verdiğini fark ediyor insan. İzleyenler bir yere kadar &quot;Çok normal, ben de böyle tepki verirdim&quot; diyor ama sonra bir bakıyor ki işin aslı o değil. Bu sefer kendisiyle yüzleşmeye başlıyor &quot;Ben de yaparım dediğim şey, normal değil aslında...&quot; diye. Örneğin, oyundaki psikolojik şiddeti hepimiz yaşıyor ve yaşatıyoruz ama bunun farkında değiliz. İzlerken &quot;ne kadar kötü&quot; deyip gerçek hayatta aynısını yapıyoruz. Mesela bir anne çocuğuna &quot;Ödevini bitirmezsen dışarı çıkamazsın&quot; diyor. Bunun dozu arttıkça sınıra yaklaşıyoruz. Kimi zaman bu bir rutine, normale bile dönüşebiliyor. Bunların bilincinde olduğumuz için eseri okuduğumuzda çok etkilendik. Seyircinin de bunu hissedeceğini biliyorduk. Farkındalığın artmasını istedik. En güzeli de oyun, politik olarak bir taraf değil. Her ülkenin başına gelebilecek bir durumu anlatıyor. Ötekileştiriyoruz ya belli bir kısmı, herkes bir başkasını ötekileştirebilir. Oyunda bunun bireylerin nasıl yaptığını, aynı konuyu ülkelerin de birbirine uyguladığını görüyoruz. Güç kimin elindeyse o, karşı tarafa yaptırım uyguluyor. Ama dengeler değiştiğinde karşı taraf, yaşadığı acılara rağmen aynısını yapıyor. Ben burada tüm hikayeyi terimsel olarak anlatıyorum. Oyun ise konuyu en insani şekilde aktardığından izleyiciyi kalbinden yakalıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 29.1.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/5694438134495928900/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/01/oyle-bir-dunyada-yasyoruz-ki-herkes.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5694438134495928900'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/5694438134495928900'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/01/oyle-bir-dunyada-yasyoruz-ki-herkes.html' title='Ötekileştirme ve terör korkusu üzerine'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGl4b1vlsKJ1Aikar7n9ZjYa1LaQuzcXHaAza-bbC65Qrfpf-xp5r9tqL5y3s9uRjrEIiiNiGQAtIvbxupGiaWknjbHm8-t3oLjCmXJedZpYUP6xevx_pwmBZpiUWfIgPflCkszl4tH-la/s72-c/Sondan_Sonra_03.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-8561987213775545568</id><published>2011-01-13T06:36:00.000-08:00</published><updated>2011-01-13T06:44:16.609-08:00</updated><title type='text'>Cattoman Empire&#39;a buyrun</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifxKGFqsXk9h5vQCrug-NH6Fq9k26MymvkZCLc8Tn6PA8V9FTI2DYdRZPJu5-TsKfidEEEUxe66RBzfYViAGZ1Zt5xTU2jTBQMXaeh_f85pcqWKYq1e80-IQ_bdYKYeo4uSbw1lOy2kO8A/s1600/resim1.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifxKGFqsXk9h5vQCrug-NH6Fq9k26MymvkZCLc8Tn6PA8V9FTI2DYdRZPJu5-TsKfidEEEUxe66RBzfYViAGZ1Zt5xTU2jTBQMXaeh_f85pcqWKYq1e80-IQ_bdYKYeo4uSbw1lOy2kO8A/s320/resim1.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5561680382261425618&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;Benim gibi kedi meraklısıysanız ve bir de üstüne üstlük resimle ilgileniyorsanız bu hafta sizi çok h&lt;/div&gt;&lt;div&gt;oşunuza gidecek bir siteyle, daha doğrusu bir ressamla tanıştıracağım; Efsun Güneş.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kendisi 1978 İzmir doğumlu ve tabiri caizse eline kalemi aldığından beri resim yapıyor. Beş yaşında İzmir Resim ve Heykel Müzesi’nde ders almaya başladı, İzmir Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Resim Bölümü&#39;nde okudu. Bir yandan da grafik çok ilgisini çekiyordu. Bunun için üniversite eğitiöinde grafik bölümünü tercih etti &quot;Grafik tasarım, başka bir bakış açısı kazandırıyor. Fikirlerin görselleştiği, farklı sanatların bir kombinasyonu aslında.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Efsun Güneş, son 10 yıldır reklam sanat yönetmenliği yapıyor. Y&lt;/div&gt;&lt;div&gt;aptığı her işin içinde resimden bir parça olması, büyük markaların görsel dünyalarını tasarlarken de mutlu olmasını sağlıyor. Ama yağlı boya resim yapmanın keyfini hiçbir yerde bulamadığı için resim yapmaya da devam ediyor. Ve bunları www.efsungunes.com sitesinden yayınlıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ama bu sitede öyle alıştığınız resimlerden görmeniz mümkün değil. Sadece kedilerin dünyası var burada. Çünkü Güneş, bütün hayvanların tıpkı insanlarınki gibi kendine ait bir dünyası olduğunu düşünüyor. Özellikle de kedilerin...&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEix5oCGwDVUb6eccnglWjak6gH1yOHsxCgRXH3Fw-0y01B7gJS92nf3xu-CFHTmXeSjZNuSnRYVi45tHnD2KtvHSk8sNN9QakI0Rbx3rQkQNrvNLrstEbHdYSEurQU1IUktSGu1hyphenhyphengRb-Nf/s320/resim3.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5561680465537988674&quot; /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;HEPSİ SENİN Mİ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Efsun Güneş&#39;in resimlerinde ana obje&lt;/div&gt;&lt;div&gt;nin kedi olmasının sebebi küçüklüğünden beri kedilerle yaşıyor ve sürekli onlarla ilgili hikayeler dinliyor olması... &quot;Evimizde hep kedimiz olduğu için ve bütün ailem; annem, babam, babaannem, halam, amcam... kısacası herkesin kedisi olduğu için onların hikâyeleriyle büyüdüm. 13-14 yaşındayken bir de bakmışım ki kedileri çiziyorum. Metalci, sert &lt;/div&gt;&lt;div&gt;bakışlı kedilerdi. 2004&#39;e kadar çizdiklerim kediye daha çok benziyordu. Şimdikiler kediden çok, kediler hakkında hissettiklerimi yansıtıyor. Ben büyüyüp geliştikçe onlar da şimdiki halini aldı. Cattoman Empire’ın çıkış noktası, kedilerin kendilerini hemen hemen bütün uygarlıklarda yüksek bir mertebeye yakıştırmasıdır. Çoğu dinde, inanışlarda kedi hep &#39;saygı duyulan&#39; olmuştur. Kedi familyasının tüm üyeleri avlanan değil, avcıdır. Evimizde, sokağımızda beslediğimiz kedilerse hayatımızın hep içinde. Kedilerin bu paşa durumları beni çok &lt;/div&gt;&lt;div&gt;etkiliyor. Onları seven insanlar, bu sevgileriyle gurur duyarlar. Çünkü nankörlük diye adlandırılan şey aslında prensiplere bağlılıktır. Bunu çözen insanlar, karşılıksız sevmeyi biraz daha fazla bilen insanlarmış gibi geliyor bana. Kediniz sizin kedinizdir ama aynı zamanda da siz onun insanısınızdır.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Efsun Güneş&#39;in resimlerindeki her kedinin bir hikayesi var. &quot;Resimlerinizde insan hallerini kediler üzerinden mi anlatıyorsunuz, yoksa size göre kedilerin de gerçekten böyle hayatları mı var&quot; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;diyorum bakın ne cevap veriyor: &quot;Bütün hayvanların kendi aralarında aynen bizimki gibi bir hayatı var. Bakmayı bilmek lazım. Sokağa çıkın ve tek tek bütün kedileri inceleyin. Hepsi farklı. Biri iş adamı gibi, kimden yemek isteyeceğini çok iyi çözmüş. Öbürü aç kalmış çünkü diğer &lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiuvZfaAzQInsmnxf2ogwHm8pmJawLkeFy4aXC1qrZGmgVQZ9FjCevFQk0Sj_ei_A-IkljQuOKJhHqKZ8baXdG_bgg8zwDBQRPV1Iz4lbImU5AEUCPCcGet90XlDO-m6S5qK1ZgSS8U4oJ-/s400/2.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 400px; height: 266px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5561680792161705362&quot; /&gt;&lt;div&gt;kedilerden bile çekiniyor... Görmüş geçirmiş kalın enseli bir erkek kedinin önünden dişi bir kedi geçerkenki bakışlarını yakalıyorum bazen. Bizim miyavlama olarak duyduğumuz şeyin aslında &#39;hepsi senin mi&#39; olduğuna yüzde yüz eminim.&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Efsun Güneş, kedilerin bu hikayelerini &lt;/div&gt;&lt;div&gt;çoğu zaman onları çizerken uzun uzun gözlerine baktığında keşfediyor. Ve çoğunlukla resim bittikten sonra karşısına geçip gülüyor. Neden mi, &quot;Koskoca hükümdar kedi, karşımda hallerden hallere girmiş&quot; diye düşünüyor. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kendisinin de iki tane kedisi var. Biri Abidin Dino, Efsun Güneş ona Dino diyor, diğeri ise Steve. Steve hayatının erken dönemlerinde gözlerini kaybetmiş ama fazlasıyla oyuncu. Dino ise çok sakin bir kedi. Steve uyurken gidip onun gözlerini yalaması ise Efsun Güneş&#39;i en çok etkileyen özellikleri.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Siz de bu muhteşem işlerden duvarınızda olsun istiyorsanız www.efsungunes.com’u mutlaka bir ziyaret edin.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 1.1.2011)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/8561987213775545568/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/01/cattoman-empirea-buyrun.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8561987213775545568'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8561987213775545568'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2011/01/cattoman-empirea-buyrun.html' title='Cattoman Empire&#39;a buyrun'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEifxKGFqsXk9h5vQCrug-NH6Fq9k26MymvkZCLc8Tn6PA8V9FTI2DYdRZPJu5-TsKfidEEEUxe66RBzfYViAGZ1Zt5xTU2jTBQMXaeh_f85pcqWKYq1e80-IQ_bdYKYeo4uSbw1lOy2kO8A/s72-c/resim1.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-7038368098241680655</id><published>2010-11-26T04:21:00.000-08:00</published><updated>2010-11-26T04:31:36.822-08:00</updated><title type='text'>Madonna neden korkuyor</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjL_uEbkHSJeGoYp_LuhM96fjYy78CgBRBqJ9BxAY_dSzIuAhzYYM2ptxZkt_Ivz7jU1OqCvdNg7ZyXoAk0hiwBejaIPwlSQ8xp3r8isUNsQYCXRPipI34jOMQcrNz-Ens_qP89zcDw2rpe/s1600/ana+yazi+2.+kutu.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 240px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjL_uEbkHSJeGoYp_LuhM96fjYy78CgBRBqJ9BxAY_dSzIuAhzYYM2ptxZkt_Ivz7jU1OqCvdNg7ZyXoAk0hiwBejaIPwlSQ8xp3r8isUNsQYCXRPipI34jOMQcrNz-Ens_qP89zcDw2rpe/s320/ana+yazi+2.+kutu.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5543833035314419714&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;Bazı bilgiler vardır, aslında hiçbir zaman işinize yaramaz gibi görünür ama onları okumaktan zevk alırsınız. Bazen de yerli yersiz durumlarda işinize yarar, hayrete düşersiniz.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İşte bu ay Domingo&#39;dan çıkan &quot;Hayat, Bir Ziyaretçinin Yeryüzü Rehberi&quot; adlı kitap da tam bu cinsten bilgileri içeriyor. En çok kim öldürdü, 50&#39;lerin orta sayfa güzelleri, Büy&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ük kaçışlar, İkinin anlamı, Çete kültürü, Hayati istatistikler, Hoş tesadüfler, Katil kim... kitaptaki onlarca başlıktan sadece birkaç tanesi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu tuhaf bilgileri Ian Harrison toplamış. Aman şaşırmayın, meşhur Alman güreşçi Ian Harrison değil, yazar olan. Tuhaf bilgiler toplamak, kendisi için bir alışkanlık. Zaman zaman mucitlik yapsa da, antik savaş meydanlarından modern buluşlara dek değişik alanlarda birçok kitabı mevcut.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu seferki kitabını ni öyle kolay kolay anlatmak mümkün değil. Bunun için bana ilginç gelen başlıklardan sadece birkaç örneği sizlerle paylaşıyorum:&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhaLh_T9oQm6eRhw1X3vg4R5F_vF7snbaS3UEnGUOYU5fICzVqsUt5ZWTMGk-gJYwfN_VleFLxUF_-BMG4xtLrD91pso1FVj3ePC7uwgZ_fnnNYTB5rlFoUiadefyWPbDahAfegiDM3itLK/s320/ana+yazi+1.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 194px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5543835011903442866&quot; /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Sonsuza Dek Genç?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Tüm zamanların en ünlü çocuk yıldızı Judy Garland, MGM&#39;le çalışmaya 12 yaşında başladı. Dört yıl sonra, Oz Büyücüsü&#39;ndeki (1939) Dorothy karakteriyle uluslararası ün kazandı. Onu çok çalıştırdılar, sinema ve televizyonda önemli bir yer edindi. Popüler bir şarkıcı da olmuştu. Özel hayatı kötü gitti: Beş kez evlendi, 47 yaşında aşırı dozda uyuşturucudan öldü.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Sahne eğitimi alan Mark Lester, bol Oscarlı Oliver (1968) adlı müzikalde baş rol oynadığı sırada dokuz yaşındaydı. 18 yaşına kadar oyunculuğa devam etti, uyuşturucu ve alkol sorunu yaşadıktan sonra osteopati konusunda uzmanlaştı.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Linda Blair, Şeytan (1973) adlı filmde küfür ederek başını 360 derece çevirme rolünü 14 yaşında kabul etmeden önce, veteriner olmak istiyordu. Filmin ardından oyunculuğu ve gösterileri sürdürdü, uyuşturucu sorunları yaşadı ve hayvanlar için, Linda Blair WorldHeart Vakfı&#39;nı kurdu.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Korkusuz Olmaz&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Söylentiye göre IQ derecesi 140 olan megastar Madonna aptal sanılmaktan korkuyor. Ayrıca daha anlaşılır bir karafatma korkusuna sahip. Bunu şöyle itiraf ediyor: &quot;Onları ne zaman görsem, çığlık atıp kaçtım.&quot;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjC9VexCM2smI5CLMYHFlPF5TV32YjnvMRd9cYXhFmY4nOihPAGHMcaYZ-LXy7id3F4dhTnD6Pmbnd7DzT8a_e5VB38aIMOtAyrQZHA_s3L1L0soyDoqFtIgMH06cZaQIsS-PBkZ3wnvQ1G/s320/ana+yazi+2.+kutuu.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5543833907413889186&quot; /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;James Dean&#39;le Asi Gençlik&#39;te oynayan ve başkalarının yanı sıra Elvis Presley&#39;le de birlikte olan Hollywood aktristi Natalie Wood, hayatı boyunca sudan korktu ve haklı da çıktı: 1981&#39;de 43 yaşında boğularak öldü.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Korku sinemasının efsane yönetmeni Alfred Hitchcock&#39;un korkusu yumurtalardı. Kızı Chicago Tribune gazetesine şunları anlattı: &quot;Onların korkunç göründüğünü söylüyordu. Onları kırdığınızda yarı maddenin dışarı akmasını kesinlikle iğrenç buluyordu.&quot;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Johnny Depp klourofobi, yani palyaço korkusu çekiyor. Rahatsız edici roller oynamakla ünlü olan Depp, &quot;Boyalı yüz ve sahte gülüşte ürkütücü bir yan var. Yüzeyin hemen altında bir karanlık, gerçek bir kötülüğe hazırlık varmış gibi görünür hep bana&quot; diyor.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Amerikalı şarkıcı ve aktör Justin Timberlake galeofobi, ofidiofobi ve araknofobi yaşıyor. Yani, köpekbalığı, yılan ve örümcekten korkuyor.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Hâlâ Yasak&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;ul&gt;&lt;li&gt;Fransa&#39;da bir domuza Napoleon diyemezsiniz.&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgAsTjZNiHK0kjWDERZZfceUvVL_hbm96UwGdXCVgKiHtHbDwx42Ath0WYFHobSuuGCIbsMKMl7k04In2el6omf7EGlhUrmEyry985puLFSmOFCqml0Lna2ouU7p70qMydG1OhWH_5yJHmT/s200/ana+yazi+3.+kutu.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 156px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5543834706046775986&quot; /&gt;&lt;/li&gt;&lt;li&gt;İngiliz toplu taşıma araçlarında kadınlar çikolata yiyemez.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;İsveç&#39;te evinizi izin almadan boyayamazsınız.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Avustralya&#39;da lisanslı bir elektrikçiden başka kimse ampul değiştiremez.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Hollanda&#39;daki lokantalarda buz, limon ya da ıhlamur gibi bir şeyle verilmemişse sudan para alınamaz.&lt;/li&gt;&lt;li&gt;Karayla çevrili olmasına rağmen Oklahoma&#39;da balina avlanamaz.&lt;/li&gt;&lt;/ul&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 20.11.2010)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/7038368098241680655/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/11/madonna-neden-korkuyor.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7038368098241680655'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7038368098241680655'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/11/madonna-neden-korkuyor.html' title='Madonna neden korkuyor'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjL_uEbkHSJeGoYp_LuhM96fjYy78CgBRBqJ9BxAY_dSzIuAhzYYM2ptxZkt_Ivz7jU1OqCvdNg7ZyXoAk0hiwBejaIPwlSQ8xp3r8isUNsQYCXRPipI34jOMQcrNz-Ens_qP89zcDw2rpe/s72-c/ana+yazi+2.+kutu.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-4258703552973662711</id><published>2010-11-01T03:38:00.000-07:00</published><updated>2010-11-01T04:05:07.225-07:00</updated><title type='text'>Bu hayat olmadı, bir dahakine inşallah...</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-33wNSxed11YqqjpIwt4oKOrHEmGlWlHFkNiSJWtgLviVJ84-AqSsUkQeqcg4151mewONnPE0d1xoPXysBnayNW3fzXtDEyDNQlzpbFNXndKtDHfrSrKmAV6yKN2x-yMAAkTsvn6pWqxD/s1600/butun_vanalarim_acildi_2010_10_12_0.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-33wNSxed11YqqjpIwt4oKOrHEmGlWlHFkNiSJWtgLviVJ84-AqSsUkQeqcg4151mewONnPE0d1xoPXysBnayNW3fzXtDEyDNQlzpbFNXndKtDHfrSrKmAV6yKN2x-yMAAkTsvn6pWqxD/s320/butun_vanalarim_acildi_2010_10_12_0.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5534530475446774962&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;Aman başlık sizi yanıltmasın. Merak etmeyin, bunalımda falan değilim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Elime yeni geçen bir kitabın kapağında yazıyor bu sözler. Sahibi &quot;Alper Tanyer&quot;. &lt;/div&gt;&lt;div&gt;&quot;Kim ki o?&quot; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;dediğinizi duyar gibiyim. Çok haklısınız. Çünkü aslında bankada çalışan, kendi halinde bir vatandaş Alper Tanyer.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ama bir gün canına tak etmiş ve &quot;Yeter artık içimde ne varsa dökeceğim&quot; diyerek, kitap yazmaya karar vermiş.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Adını da &quot;Bütün Vanalarım Açıldı&quot; koymuş.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bu kitap, öyle alışık olduğunuz cinsten değil.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Öncelikle kapağıyla dikkat çekiyor. Gerçeği söyleyeyim, kimilerinde &quot;ıyy&quot; tepkisi de yaratıyor. Çünkü yatakta yorgan altında yatan bir adamın çıplak ayakları neredeyse burnunuza girecek gibi duruyor. Ama aslında böyle bir başlıktaki kitap için oldukça esprili bana göre.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Bir diğer alışık olmadığımız yanı da üslubu.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kitap, yazar Alper Tanyer ve arkadaşı Hakan Elbaşı&#39;nın birbirlerine gönderdikleri e-mail&#39;lerden oluşuyor. &quot;Bana ne iki arkadaşın e-mailleşmesinden&quot; diyebilirsiniz. Ama içeriklerine bakınca &lt;/div&gt;&lt;div&gt;enteresan konular ortaya çıkıyor. Ne de olsa yazar Alper Tanyer de hepimiz gibi bu ülkenin sıkıntıları, sorunlarıyla yaşıyor. İşte bu e-mailler&#39;de de içini döküyor sevgili yazar. Kimi zaman durumla dalga geçiyor, kimi zaman çığlıklar atıyor, kimi zaman da sert eleştiriler yapıyor. Ama en önemlisi kullandığı dille, sıkıcı konuları bile okumayı çok eğlenceli bir hale getirebiliyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Yalnız, eğer benim gibi imla hatasına tahammülünüz yoksa okurken sıkıntı yaşayabilirsiniz. Çünkü Alper Tanyer, her şeyi olduğu gibi bırakmış. Yani internetteki &quot;chat&quot; diliyle.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinnrb97GcOB_-QU1zxYeTXyBiMg0xSTfK9qSUO1ohHL4CSO7vS9JCBkvy1iU8Zd_w4dppuqGaxVE5CetLkFxSB4OJRgJehpKU5xfW3o1VASnJhxS5Q5YkTeLVqskL-EHY8Xsfxv4aQUL0U/s320/film.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 213px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5534534476771302274&quot; /&gt;&lt;div&gt;ÜŞENGEÇLERE EVE DVD SERVİSİ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Biliyorum havaların bozulması çoğunuzun canını sıkıyor ama inanın ben bundan çok keyif alıyorum. Çünkü sıcacık kahvemi yapıp, üzerime de battaniyeyi çekince bir başka oluyor evde film izlemenin keyfi. Tabii DVD&#39;ler tükenmişse evden çıkıp da almak çok zor geliyor, ne yalan söyleyeyim. Ama bu üşengeçlik sayesinde çok faydalı bir site keşfettim: www.evdeizle.com. Evet biliyorum, hepsiburada, D&amp;amp;R ya da idefix gibi sitelerde de DVD satılıyor. Ama burası bir başka. Çünkü tamamen film konusunda uzmanlaşmış durumdalar. &quot;Kategoriler&quot; bölümüne basınca 18 film türü başlığında 15 binden fazla DVD bulmanız mümkün. Bağımsız Filmler, Uluslararası, Klasikler, Dramalar... bunlardan bazıları. Üstelik altında yorumlar da var. Aylık 34-36-38 lira ödeyerek 8-12-16 adet DVD izleyebiliyorsunuz. Sitede değiş-tokuş sistemi uygulanıyor. İlk siparişinizde 2 DVD özel kuryeyle ücretsiz evinize bırakılıyor. Bir dahaki siparişte eskileri verip yenileri alıyorsunuz. Bunun için yapmanız gereken tek şey üye olmak.&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/4258703552973662711/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/11/bu-hayat-olmad-bir-dahakine-insallah.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4258703552973662711'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4258703552973662711'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/11/bu-hayat-olmad-bir-dahakine-insallah.html' title='Bu hayat olmadı, bir dahakine inşallah...'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh-33wNSxed11YqqjpIwt4oKOrHEmGlWlHFkNiSJWtgLviVJ84-AqSsUkQeqcg4151mewONnPE0d1xoPXysBnayNW3fzXtDEyDNQlzpbFNXndKtDHfrSrKmAV6yKN2x-yMAAkTsvn6pWqxD/s72-c/butun_vanalarim_acildi_2010_10_12_0.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-6549252218247199145</id><published>2010-10-28T11:04:00.000-07:00</published><updated>2010-10-28T11:13:45.604-07:00</updated><title type='text'>Eskiden korkardım şimdi hayranıyım</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipA5j06WGBUCGms33HzBaIserEP9zWeiH4ebGLBE12kLz75dBLcmmDSVVmaIuS64RR1ipX6n3e0ssDd4gg-jh93o6cDHBGFvx0CDIalmylAQoHfsBYKSNv_CGX0caHmuwjtJCUksxUePJD/s1600/SNH_0326.JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5533160776529023346&quot; style=&quot;FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 224px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipA5j06WGBUCGms33HzBaIserEP9zWeiH4ebGLBE12kLz75dBLcmmDSVVmaIuS64RR1ipX6n3e0ssDd4gg-jh93o6cDHBGFvx0CDIalmylAQoHfsBYKSNv_CGX0caHmuwjtJCUksxUePJD/s320/SNH_0326.JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Yaşayan en önemli heykeltıraşlarımızdan Mehmet Aksoy, geçen hafta Evin Sanat Galerisi&#39;nde yeni sergisi Yılan Hikayeleri&#39;ni açtı. Ziyaretimiz sırasında açılışa iki gün olduğundan hazırlık heyecanını birlikte yaşadık diyebilirim. Gözleri bir çocuğunki kadar mutlu ve heyecanlı bakıyor, eli ayağıysa yerinde duramıyordu. Ne de olsa çocukluğunu yılan hikayelerini dinleyerek geçirmiş, son iki yıldır da bu hikayelerle ilgili pek çok araştırma yapmıştı. Şimdi sıra, onlardan esinlenerek hazırladığı, pek çok mesajı içinde barındıran heykellerini sergilemeye gelmişti... Hepsiyle gurur duyuyor, bu seriyle tekniğinde yenilikler olduğundan bahsediyordu. Onu üzen, aklına takılan tek şeyse, dizindeki rahatsızlıktan dolayı bazı fikirlerini heykele yansıtamamış olmasıydı. Araştırmaları sırasında yılan üzerine o kadar çok hikaye bulmuş ki... İşte size Mehmet Aksoy&#39;un araştırıp yorumladığı dünyanın pek çok ülkesinden ve yöresinden Yılan Hikayeleri.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Evrensellikle globallik karıştırılıyor. Globallik ekonomiyle ilgilidir. Evrensellikte ise yöresel olmadan çıkış olmaz. Evrensele açılan kapı, yöreden geçer. O coğrafyanın adamı olacaksın, toplumun psikolojisini bileceksin, onunla yaşayıp onunla dünyayı yorumlayacaksın. Her konuyu kendine göre alıp içinde evrensele açılan bir kapı bulunduracaksın. Yılan hikayeleri de böyle. Yerel konulardan esinlenilmiş ama dünyanın her yerinde bakan birinin bir şeyler yakalayabileceği heykeller bunlar.&lt;br /&gt;Çocukluğum Yayladağı’nda yılan hikayeleri dinleyerek geçti. Tarlada derede bastığın yere dikkat et, yılana basma basarsan sokulursun gibi uyarıcı söylemlerin dışında; yılanın koruyucu olduğu çoğu evlerin damında çatısında yılan olduğu onlara dokunmamak gerektiği anlatılırdı.&lt;br /&gt;Kara yılanların çift dolaştığı, birbirlerine çok bağlı oldukları, birini öldürürsen ötekinin muhakkak intikamını almak için sonuna kadar eşini öldüreni takip edeceği seneler geçse de unutmayacağı söylenir. Hatay’ın Arsuz Madenli köyünde böyle bir kara yılanın olduğu, uzun zaman intikamını almak için beklediği, hatta sakallarının çıktığı, ona sakallı yılan dendiği, hala günümüzde yaşadığı onu görenler tarafından söyleniyor. Ben de yakın zamanda onu görmeye gideceğim.&lt;br /&gt;Bazı yılanların kadınlara aşık olduğu, onların arkasından gittiği, sık sık önlerine çıktığı, hatta gece yataklarına gelip erkenden gittiği, kadının da artık buna alıştığı, ondan hiç korkmadığı gibi anlatılır.&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpX1aPy_h_PvHaqYRnzmG9crjCFp7wrvC0SsrVYTOALftJLZdJQL1zlgdyyNfhh8UouZschKCU5L46cYYMo4dLPoZTIDg2nk5STVorbCgxD2jzy2KN_n_LMti634Dy9duuQxe3MIxm95Cl/s1600/0002.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5533160995434835266&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 266px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjpX1aPy_h_PvHaqYRnzmG9crjCFp7wrvC0SsrVYTOALftJLZdJQL1zlgdyyNfhh8UouZschKCU5L46cYYMo4dLPoZTIDg2nk5STVorbCgxD2jzy2KN_n_LMti634Dy9duuQxe3MIxm95Cl/s320/0002.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Masallardaki yılan hikayelerine gelince Şahmeran’ı ele alsak yeter. Gılgamış’ın gençlik otunu çalan ve ebedi gençliğe kavuşan yılan var bir de.&lt;br /&gt;Ama tüm bu konuları tasvir etmemek gerekir. Çünkü sanat bir yorumdur. İşlerimde bütün kültürleri sorgulayabiliyorum. Yaradılış efsanesi diyorum mesela heykellerden iki tanesine. Çünkü yaradılış konusunda büyük çelişkiler var dünyada. Her din, farklı yaratıyor dünyayı. Bunun yanında evrim teorisi var. Yılan bazı dinlerde şeytan olarak geçiyor. Bazılarında Adem ve Havva&#39;yı kandırmış. Oysa burada yılanın suçu yok. O, çelişkiyi, farkındalığı simgeliyor.&lt;br /&gt;İşi tersine de çevirebilirsiniz. Kuzey ülkelerinde yılanla ilgili mitolojiler var. Yumurta gibi bir şey var, etrafında yılan var ve büyük patlamayı bununla açıklıyorlar. Büyük patlamadan önce yılanın evreni koruduğu söyleniyor.&lt;br /&gt;Bergama’da Asklepion süte karışan zehri ile hastaları iyi eden ve giderek tıbbın sembolü haline gelen yine bizim yılan. Bütün dünya mitoslarında yılanlarla ilgili hikayeler var çoğu pozitif. Hıristiyanlıkta şeytan yerine konmasının haricinde genellikle koruyucu, aydınlatıcı hatta Baltık ülkelerinde dünyanın varoluşu öncesi evrenin bir yumurta şeklinde görüldüğü, yumurtaya sarılı bir yılanın onu koruduğu ve olgunlaştığında da evrenin o yumurtadan var olduğu söylenir.&lt;br /&gt;Beni bu hikayeler cezbetti. Ben de kendimce yılanları yorumlamak istedim. Biraz araştırıp inceleyince kendimi bir hazinenin içinde buldum, bu kadar zengin ve bu kadar geniş bir içerik, her türlü anlatıma açık. Beni çok heyecanlandırdı. Bana en azından yüz tane heykel yaptırır... Adem ile Havva’dan evrim teorisine kadar uzanan geniş bir yelpaze...&lt;br /&gt;Eskiden yılan korkum olsa da, sergide onun hep iyi taraflarını yansıtmaya çalıştım. Çünkü onun her zaman gerçeği gösterdiğine inanıyorum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;YILANDAN ÇOK KORKARDIM &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDJ9PFMI3GZt2SzwjNjV_W-QS_uMk8qn97TugbvosSW5wp7s5SYROuIgKk8EG0E0ujagm3gpH4ZdzfOkvTjS7zQ3uuE8CR0EHD7hE-79a67Xe9mciAsRdBJHKOxnz1JtIItdsO4FSDCPVq/s1600/0014.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5533161155592179346&quot; style=&quot;FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 307px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhDJ9PFMI3GZt2SzwjNjV_W-QS_uMk8qn97TugbvosSW5wp7s5SYROuIgKk8EG0E0ujagm3gpH4ZdzfOkvTjS7zQ3uuE8CR0EHD7hE-79a67Xe9mciAsRdBJHKOxnz1JtIItdsO4FSDCPVq/s320/0014.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Aslında yılan, 24 yaşına kadar rüyalarıma girerdi. Ondan çok korkardım. Hep de aynı rüya olurdu. Yatağıma gelirdi. Her zaman elimle üzerine bastırırdım. Gözümü açtığımda hâlâ oradaymış gibi gelirdi. Ancak beş on dakika sonra kendime gelebilirdim. Sebebi sanırım küçükken bir keresinde ormanda tek başıma kalmış olmamdı.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;BU KEZ FORMLARDA DAHA SERBEST KALDIM&lt;br /&gt;Yılan serisinde kendiliğinden farklı teknikler çıktı ortaya. Daha organik formlar oldu. Tabii ki biçimler içeriğe göre hep değişiyor. Ama bu kez daha serbest kaldım. Sarmal formlar, birbiri içindelikler, negatifler-pozitifler, varlık-yokluk arası hikayeleri çok daha güzel kullanabildim. Mesela yılanlı şamandaki yılan formu, bir sactan bürülmedir ama çok hacimli görünüyor. Derinlik kazandı kendiliğinden form, ben de şaşırdım. Aslında çift yapayım, hacimli olsun diyordum ama gerek bile kalmadı. Şamanın ruhani yanını delikli bir sacla temsil edince enteresan bir heykel oldu. Bir tarafı çok katı, bir tarafı çok transparan. Form denemesi açısından iyi bir yere götürdü beni. Bu seride kendimde yeni bir şey keşfettim. Zaten her sergide biraz daha ustalaştığımı hissediyorum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;EN MÜTEVAZİ SERGİM OLDU&lt;br /&gt;Yılan hikayeleriyle ilgili daha pek çok konuyu işleyemedim. Kendi yılan korkumu anlatan bir heykel yapacaktım yetişmedi. Bunun dışında aşık yılan ve kıskançlık hikayelerini de heykelleştirmeyi düşünüyorum. Çünkü kıskançlığı da anlatır bir yılan. İnsanlar yoğun kıskançlıklarından kendilerine acı çektiriyorlar. Sanki yılanı alıp kendilerini zehirletir gibi. Öyle bir acı... Büyük bir taşta başlamıştım ama henüz yapamadım. Sanırım buradaki sergiye şimdiye kadarki en mütevazi sergim diyebilirim. Hepsi biraz küçük oldu gibi geliyor bana. Bundan sonra büyük heykeller geri geliyor.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;İLHAN SELÇUK PENCERESİNDEN&lt;br /&gt;AYDINLANMAYA BAKACAK&lt;br /&gt;İlhan Selçuk heykeli yapacağım Beşiktaş Belediyesi için. Gelecek yıl, Akmerkez&#39;in arka tarafındaki villaların arasındaki kavşağa yerleştirilmesi planlanıyor. Yaklaşık 5 metre yüksekliğinde, bronz-taştan bir heykel düşünüyorum. Formunu da çoktan tasarladım. Aydınlanma hareketinin önde gelenlerinden biriydi İlhan Selçuk. İnanmış, kararlı, başından beri bunu savunan, her şekilde bundan vazgeçmeyen bir adam. Köşesi de &quot;pencere&quot; diye düşünürken, aslında aydınlığa açılan bir pencere önünde duruyor diye düşündüm. Dışarıyı seyrediyor. Orada da aydınlanma hareketinin kitlesel yürüyüşleri var. Açık pencereden bunun yansımasını göreceğiz, karşıdan da İlhan Selçuk bize bakıyor olacak. Beşiktaş Belediyesi bundan vazgeçse bile kendim için bu heykeli yapmak istiyorum.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;**&lt;/strong&gt;Mehmet Aksoy’un “Yılan Hikayeleri” sergisi 4 Aralık&#39;a kadar pazar hariç her gün Evin Sanat Galerisi’nde görülebilir. Tel: 0212 265 81 58.&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;(Deniz İNCEOĞLU / Fotoğraflar: Senih GÜRMEN - 22.10.2010 - Hürriyet Keyif)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/6549252218247199145/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/10/eskiden-korkardm-simdi-hayranym.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6549252218247199145'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6549252218247199145'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/10/eskiden-korkardm-simdi-hayranym.html' title='Eskiden korkardım şimdi hayranıyım'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEipA5j06WGBUCGms33HzBaIserEP9zWeiH4ebGLBE12kLz75dBLcmmDSVVmaIuS64RR1ipX6n3e0ssDd4gg-jh93o6cDHBGFvx0CDIalmylAQoHfsBYKSNv_CGX0caHmuwjtJCUksxUePJD/s72-c/SNH_0326.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-7611981606885112576</id><published>2010-10-08T01:25:00.000-07:00</published><updated>2010-10-08T01:36:16.828-07:00</updated><title type='text'>NELER DUYDUM...</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh77lrUMmvGrfwx9hb6t9tTLy5ChtpHp3W79HgKmlOgfWu5zqDnfqRAmva6chl-nggoq365ggVm1oCTvbOXdMGqlGe9QjwDGERP-9EfUHKJlTWGVNgpagZW7PG7pEe8IR53e2Nw7vg0clko/s1600/Robbie-Williams.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 282px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh77lrUMmvGrfwx9hb6t9tTLy5ChtpHp3W79HgKmlOgfWu5zqDnfqRAmva6chl-nggoq365ggVm1oCTvbOXdMGqlGe9QjwDGERP-9EfUHKJlTWGVNgpagZW7PG7pEe8IR53e2Nw7vg0clko/s320/Robbie-Williams.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5525590498472715266&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;* Die Zeit geçen hafta Robbie Williams&#39;la röportaj yapmış. Söylenene göre ünlü olmasını sağlayan Take That grubuna kesin dönüş yapmış. &quot;Bu durum solo kariyerinizin sonu anlamına mı geliyor&quot; sorusuna ise &quot;Hayatıma yeni bir başlık açıyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; Önümüzdeki 18 aylık programım zaten hazır. Sonrası için her şey hayal edilebilir&quot; diyor. Hayranlarına duyurulur.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;* Tiyatro Artı, uzun zamandır Harbiye&#39;deki bir garajı kendine tiyatro sahnesi olarak kurmaya çalışıyor. Mekân Artı adını verdikleri sahnenin bugün, Kök adlı oyunla açılması planlanıyordu. Ama ne yazık ki bazı aksaklıklardan dolayı açılış, kasım ayının başına ertelendi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;* &lt;/b&gt;İstanbul Kültür Sanat Vakfı&#39;ndan yeni bir açılım var; Uluslararası İstanbul Tasarım Bienali. Tasarımı daha iyi anlamak, anlatmak ve tartışma konuları yaratmayı hedefleyen vakıf, yeni bienali 2012&#39;de düzenlemeyi planlıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;* Heykel alanında yaşayan en önemli sanatçılarımızdan Mehmet Aksoy, şu sıralar o görkemli ev-atölyesinde yeni sergisi için hazırlanıyor. 21 Ekim&#39;de Evin Sanat Galerisi&#39;nde açılması planlanan serginin adı Yılan Hikayeleri. Sanatçı son bir buçuk yıldır bu seri üzerinde çalışıyormuş.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgjW-7TsI5R7rynAGMshNIdpDIQAlKnY3eTpTE_JJzJQX5B7qtb4QK4lvWXvdp3O3xPykX2I-rYQxEoy96lx9fBGX-rrVKtyO_9zwSNZbckMMBgIG98QMnsipkXZef42w3NSnncnohfl7bV/s320/fall+of+giants.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 210px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5525589894902829074&quot; /&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;* &lt;/b&gt;Amazon sitesi yüzünden bu aralar Amerika e-kitap piyasasında büyük tartışma var. Çünkü Ken Follet&#39;in &quot;Fall of Giants&quot; adlı kitabının hard cover versiyonu 19.30 dolarken, e-kitabı 19.99 dolar. Bu durum herkesi isyan ettiriyor. Ne de olsa e-kitap okuyucuları uzun zamandır kitapları olduğundan çok daha ucuza okuyor. Aynı durum James Patterson&#39;ın Don&#39;t Blink kitabında da geçerli. Bakalım daha neler göreceğiz...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;* Tiyatro Tiyatro Dergisi&#39;nin 8. Tiyatro Ödülleri bu pazartesi Harbiye Muhsin Ertuğrul Sahnesi&#39;nde açıklanacak. Davete Yıldız Kenter, Zuhal Olcay, Yetkin Dikinciler, Ahmet Levendoğlu, Demet Evgar, Ahu Türkpençe, Şehsuvar Aktaş gibi isimlerin katılması bekleniyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;*&lt;/b&gt; Geçenlerde New York&#39;a giden bir arkadaşım anlata anlata&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhXCSCMVVM31L4i3jFte8VLqM23EQKu93kpp1zj1BtvrNByLTdXSUP8xkTWQ-W3OQxQFbysOX2uReNwNX_28pCwKFavC2Y6_8kBS_dlisdhOMp9_ZK_hLhBuh29m74sU2-b7G3UKdbP4x9k/s200/moma.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 200px; height: 200px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5525591162739555698&quot; /&gt;&lt;div&gt; bitiremedi, müzeleri nasıl da profesyonel bir şekilde gezdiğini. Profesyoneli nasıl oluyor ki dememe kalmadan başladı anlatmaya. Meğer İstanbul&#39;da New York&#39;a gitmeden önce bir şirketle anlaşmış; Art Smart. Şirket New York&#39;ta. Ama dünyanın neresinden ararsanız arayın size randevu veriyorlar. Uzman oldukları müzeler arasında the Metropolitan Museum, Museum of Modern Art, American Museum of Natural History var. Eğer daha da fazlasını isterseniz, size büyük çaplı bir Avrupa müzeleri turu düzenleyebiliyorlar. www.artsmart.com&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif - 9.10.2010)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/7611981606885112576/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/10/neler-duydum.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7611981606885112576'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7611981606885112576'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/10/neler-duydum.html' title='NELER DUYDUM...'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh77lrUMmvGrfwx9hb6t9tTLy5ChtpHp3W79HgKmlOgfWu5zqDnfqRAmva6chl-nggoq365ggVm1oCTvbOXdMGqlGe9QjwDGERP-9EfUHKJlTWGVNgpagZW7PG7pEe8IR53e2Nw7vg0clko/s72-c/Robbie-Williams.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-2603993566777744753</id><published>2010-09-28T06:18:00.000-07:00</published><updated>2010-09-28T06:24:54.132-07:00</updated><title type='text'>Sting keşfetti dünya hayranı oldu</title><content type='html'>&lt;a onblur=&quot;try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}&quot; href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBUKefu71JtD4runaaaZmKZrI3eXwOrpOpiNeI_PTXYhPamdyRAUzExgMCWGnT7-weuSCxOeNCNtkGFyOiBbY6_vtW75pNaYGQcaDL1efs-p_Ss5fBIpy8bTky6lnXgGhoBGabrj0x2lNw/s1600/chris_botti2.jpg&quot;&gt;&lt;img style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 213px; height: 320px;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBUKefu71JtD4runaaaZmKZrI3eXwOrpOpiNeI_PTXYhPamdyRAUzExgMCWGnT7-weuSCxOeNCNtkGFyOiBbY6_vtW75pNaYGQcaDL1efs-p_Ss5fBIpy8bTky6lnXgGhoBGabrj0x2lNw/s320/chris_botti2.jpg&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521954356235152354&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;Kültür başkenti İstanbul&#39;da Map İletişim sayesinde yepyeni bir müzik aktivitesi başlıyor: Good Music in Town. İlk konuğu ise 8 Ekim&#39;de Sting’in Londra’da küçük bir barda keşfettiği, dünyaca ünlü trompetçi Chris Botti olacak. Üç albümü birden Billboard Caz Albümleri listesine 1 numaradan giriş yapan Botti’nin bugüne dek canlı kayıt ve performans yaptığı sanatçılar arasında Frank Sinatra, Sting, Josh Groban, Andrea Bocelli, Paul Simon, Joshua Bell, Joni Mitchell, John Mayer, Michael Buble ve Aerosmith’in vokalisti Steven Tyler var. Botti, Haliç Kongre Merkezi&#39;ndeki konserde ise, “My Funny Valentine&quot; şarkısını Fahir Atakoğlu&#39;yla birlikte çalacak. Botti&#39;yle müziğe nasıl başladığını ve hayatını konuştuk.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Gençlik yıllarınızdan bahseder misiniz, nasıl bir ailede büyüdünüz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Annem hep yanımda oldu. Her hafta beni arabasıyla özel trompet dersine götürürdü. Annemden bana kalan en önemli şey, disiplin duygusu ve bir şeyi ciddiye alma hissi olmuştur. Bunun için ona her zaman teşekkür borçluyum. Müzikle tanışmama da o vesile oldu. Küçük yaşta beni müzikle kaynaştırdı. Zaten kendisi de piyano çalardı.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Peki, hep trompet mi vardı?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Annem piyano çaldığı için beni ilk önce onunla tanıştırdı. Ama her çocuk gibi itiraz edip farklı bir şey yapmak istedim. Bu dönemd televizyonda Doc Severinsen’i izledim ve trompet çalmanın havalı olacağını düşündüm. Bir iki yıl sonra, 12 yaşımda, Miles Davis’in “My Funny Valentine&quot; parçasını duydum ve o anda bir caz sanatçısı olmak istediğimi anladım. Bugün hâlâ her gün Miles Davis dinliyorum ve onun müziğini takip ediyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;STING&#39;DEN GÜNDELİK İŞLERDEKİ TUTKUYU YAKALAMAYI ÖĞRENDİM&lt;span class=&quot;Apple-tab-span&quot; style=&quot;white-space:pre&quot;&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Sting sizi keşfettiğinde hayata dair ne tür hayalleriniz vardı? Müzikte profesyonel olmayı düşünüyor muydunuz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Sting ve eşiyle birlikte kurup destekledikleri Gökkuşağı Vakfı&#39;yla tanıştık. İlgi alanlarımız o kadar benzeşiyordu ki, hemen arkadaş olduk. Bir yıl sonra, bir turne için grubuna katılmamı istedi, kabul ettim. Bu olay mesleğe atılmama sebep oldu ve bugün gelmiş olduğum noktadan dolayı Sting’e sonsuz minnettarım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Müziğe yeni başladığınız dönemde kimlerden etkileniyordunuz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Freddy Hubbard, Clifford Brown, Chet Baker, Wynton Marsalis gibi tüm büyük trompet sanatçılarının yanı sıra, Miles Davis’ten çok etkilendim. Ayrıca, Frank Sinatra gibi ses sanatçılarını ve Sting, Peter Gabriel, Joni Mitchell, Paul Simon gibi daha çağdaş sanatçıları da sayabilirim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Milyonların hayran olduğu pek çok ünlü sanatçıyla çaldınız. Bunlardan sizi en çok etkileyen kimler oldu?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Şüphesiz ki bana tanıdığı fırsatlar dolayısıyla kariyerimin büyük bir bölümünü Sting’e borçluyum. Ondan öğrendiğim en önemli şey, sabah uyanmak, prova yapmak, yoga yapmak, grupla bir yerden bir yere gitmek gibi gündelik işlerde tutkuyu yakalamak oldu. Birçok yönden, kariyerimi Brand New Day turnesinde Sting’le birlikte çalıştığımız o iki üç yıl boyunca öğrendiklerimle şekillendirdim.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Peki, onunla unutamadığınız anınızı anlatır mısınız?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Sting, grubunda çaldığım günlerde bile, benimle solo yaparak kendimi gösterme fırsatı tanıdı ve kariyerime muazzam destek oldu. Ama beni asıl ben yapan, bu işe sevk etmesi oldu. Üstelik dünyanın her yerinde kendisinden önce sahne alma fırsatını tanıması, kariyerime sıkı bir başlangıç yapabilmemi sağladı. Her zaman en büyük destekçim ve en iyi arkadaşım oldu.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Hayatınız sadece trompet üzerine mi kurulu?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Evet! Örneğin geçen yıl Los Angeles’ta ev almadan önce, içinde her şeyimi barındıran tek bir bavulla sekiz yıl geçirdim. Sahip olduğum tüm eşya o tek bavula, trompet çantama ve küçük bir seyahat çantasına sığıyordu. Hayatım bundan ibaretti. Bir köpeğe, kız arkadaşa, eşe, kediye, otomobile... hiç yer yoktu. Yaptığınız işe gönülden bağlı değilseniz bu şekilde yaşayamazsınız. Çok zorlu bir programım var. Yılın 300 günü yollardayız ve ben buna bayılıyorum. Üstelik, dünyayı dolaşarak muhteşem grubumla bu düzeyde müzik yapabildiğim için çok şanslıyım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;SOKAKLARDA KAYBOLMAYA BAYILIYORUM&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiQX9IReNm2epRcu3NHDxsfXabdN1neEaoRgplX82sjNPmuoYW-xbiKknIt3JcJuSxses7pyxUpAsD-o5Li0Wijy6NUtnkITOgDN7DRKr7aLtTSomr2ma8k8_EfdhzFWty4q-vBJDCPoP20/s320/chrisbotti.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 256px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5521954631118921570&quot; /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Hangi konser unutulmazdı?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Söylemesi zor çünkü o kadar çok seyahat ediyorum ki, çok nadiren konsere gidebiliyorum. Ama bir süre önce Winton Marsalis ve Lincoln Center Caz Orkestrası&#39;nı izledim ve Marsalis muhteşem biri! Benim konserlerime gelince, yakın bir süre önce CD ve DVD halinde de çıkan Boston’daki iki gösteri meslek hayatımdaki en önemli olay oldu. Boston Pops ve bunca özel misafir sanatçıyla (Sting, Josh Groban, Yo-Yo Ma, Katharine McPhee, John Mayer, Steven Tyler) birlikte sahneye çıkabilmiş olmak asla unutamayacağım bir şey.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Müzikal anlamda yaptığınız en büyük hata neydi?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Prova yapmamak! Günlük provalarımı atladığım sadece bir iki günde bile sahnede trompet benden nefret etti.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Sizce bestelerinizin en dikkat çekici yanı nedir?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Trompetimin sesi en önemli unsur. Aradığım tonu yakalayabilmek üzere gevşeyebilme kabiliyeti de öyle. Çaldığım müzik aletinin yalnızlık içeren tonunu dünya çapında bir dinleyici kitlesiyle buluşturma şansına sahip oldum. Bunun son derece farkında olmam da büyük bir şans.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Müzik dışında sizi ne etkileyebilir?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Spor ve politikadan gerçekten hoşlanıyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Kendinize ayırabildiğiniz dönemlerde neler yapmayı seviyorsunuz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Seyahat etmediğim zaman her gün yoga yapıyorum. Büyük kentlerde yürümekten keyif alıyorum. Ayrıca, otelden çıkıp şehirde yürüyüp keşfederek kaybolmaktan ve ister yol sorarak, ister bir taksiye atlayarak bir şekilde otele geri dönmekten çok hoşlanıyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Yakışıklı bir trompetçi olduğunuzdan sıkça bahsediliyor. Bunun etkilerini görüyor musunuz?&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;- Medyanın beni görünüşüme göre hangi sıraya koyduğuyla pek fazla ilgilenmiyorum. Her sahne sanatçısının bir imajı olur diye düşünüyorum. Mesela, Louis Armstrong’un mendili, Miles Davis’in takım elbiseleri gibi... Ve eğer görünüşüm insanların müziğimden keyif almasını sağlıyorsa, bu da harika bir şey! İnsanların CD’lerimi dinleyip, daha sonra grubumla çalarken gelip beni izlemelerinden son derece memnunum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;BİLETLER BİLETİX&#39;TE&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Ünlü trompetçi Chris Botti&#39;nin Haliç Kongre Merkezi&#39;ndeki konserinin bilet fiyatları 60-225 TL arasında, Biletix&#39;te.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;Map İletişim Selim Sefada&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;EKİM SONUNDA HANCOCK GELECEK&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Good Music In Town fikrinin ana amacı, 2010&#39;da Avrupa Kültür Başkenti olan güzel İstanbul’umuzda, kendi alanlarında dünyanın en önemli ve değerli sanatçılarının performanslarını yapmalarını sağlayacak bir platform oluşturmak. Sanatçıların seçimini yaparken uluslararası bilinirliği, kazandıkları ödülleri, yayınlanan albümleri ve dünya müzik endüstrisine katkılarını araştırarak karar verdik. İstanbul denildiği zaman akla ilk gelen tarihi yerlerden biri olan “golden horn” da bulunan Haliç Kongre Merkezi&#39;nde düzenlenecek konserler, üç bin kişilik dünya standartlarında salonu ile müzik severleri ağırlayacak.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Caz Müziğinde, Dünyanın en önemli trompetçisi olarak sayılan Chriss Botti ile Türkiye’nin yetiştirdiği en önemli müzik adamlarından, besteci ve piyanist Fahir Atakoğlu ile düet yaptırmayı başardık. Bunun yanı sıra yıllara meydan okuyan 12 Grammy, 1 Oscar ve 5 MTV ödüllü caz piyanisti Herbie Hancock da ekim ayı sonunda konuğumuz olacak. Oldies &amp;amp; Goldies’de orjinal grup üyelerinden 2 kişinin hala performans sergilediği dünyanın en fazla tanınan grubu “ABBA the Show” aralık ayında İstanbul’da. Soul ve caz müziğinin yeni starı Vanessa Paradis şubat ayında performans sergileyecek.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Hürriyet Keyif)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/2603993566777744753/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/09/sting-kesfetti-dunya-hayran-oldu.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2603993566777744753'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/2603993566777744753'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/09/sting-kesfetti-dunya-hayran-oldu.html' title='Sting keşfetti dünya hayranı oldu'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBUKefu71JtD4runaaaZmKZrI3eXwOrpOpiNeI_PTXYhPamdyRAUzExgMCWGnT7-weuSCxOeNCNtkGFyOiBbY6_vtW75pNaYGQcaDL1efs-p_Ss5fBIpy8bTky6lnXgGhoBGabrj0x2lNw/s72-c/chris_botti2.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-4774058142998510576</id><published>2010-09-22T02:37:00.000-07:00</published><updated>2010-09-22T02:44:20.023-07:00</updated><title type='text'>Bir ineğin hayalleri</title><content type='html'>&lt;div&gt;Kazara Milyarder!&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitZLl80AWR0Uf21gGoNyoyHpK2Ykoot9lL8zF3BV7pieU6q7duAUEFGBo_bdy2vMJg4geZMV5rQZpgXSCkuqVkP9mlzwGopY30d9qwLLWmGhgDrohb7g9tBTgYtx7774vb9A7NVzQ4tMjF/s320/mark_zuckerberg.jpg&quot; style=&quot;float:right; margin:0 0 10px 10px;cursor:pointer; cursor:hand;width: 320px; height: 194px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5519670355922842882&quot; /&gt;&lt;div&gt;Şu sıralar nereye gitsem elime bu kitap geçiyor. Kafelerde oturanlar onun üzerine konuşuyor. E tabii insan haliyle &quot;Neymiş ki bu&quot; diye merak ediyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İçine bakmaya gerek yok. Daha elinize alır almaz son yılların fenomeni Facebook&#39;la ilgili olduğunu renklerinden hemen anlayacaksınız.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kabaca bakıldığında, bu popüler sosyal a&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ğ sitesinin nasıl kurulduğunu anlatıyor Kazara Milyarder. Ama aslında kapağın çevresine sarılmış kağıtta yazan tek cümlede kitabın ve Facebook&#39;un tüm sırrı ortaya çıkıyor...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&quot;500 milyon arkadaş edinmek için kaç kişiye ihanet etmek gerek?&quot;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İlk okuduğumda ben de, &quot;Aman canım niye düşman edineyim ki...&quot; diye düşünmüştüm. Ama bu cümlede ve kitapta anlatılan bizim değil, Facebook&#39;un kurucusu Mark Zuckerberg&#39;in (26) arkadaşları, dostları...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hayalleri uğruna dostlarından nasıl vazgeçtiğinin hikayesi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;DAHİ Mİ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;SAHTEKAR MI&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Belgin Selen Haktanır Us&#39;un dilimize çevirdiği roman, Ben Mezrich tarafından büyük zorluklarla yazılmış. Çünkü Zuckerberg, onunla konuşmayı sürekli reddetmiş. Yazar da olayı, şimdiye kadar çıkan röportaj, dava tutanakları, kişilerin görüşleri ve çeşitli kaynakları inceleyerek çözmüş. Tüm olayları bir romana dönüştürmüş. Öykünün kahramanı ve herkes tarafından tanınan birkaç kişi dışında herkesin ismini farklı kullanmış.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Hikaye, 2003 Ekim&#39;inde Harvard&#39;da başlıyor. Eduardo Saverin ve Mark Zuckerberg, Harvard gibi bir okulda bolca bulunan, hazırlık okullarından gelme cilalı öğrenciler ve popüler efsaneler arasında dışlanan, iki lisans öğrencisidir. İkisi de, matematikte akademik bir yeteneğe ve kadınlara karşı da eblehliğe varan bir anti-sosyalliğe sahiptir. Eduardo sosyal kabul görme ve cinsel başarının yolunun, üniversitenin ünlü bitiriş kulüplerine girebilmek olduğunu düşünür. Aklı da hep paraya çalışır. Mark ise bir bilgisayar dâ&lt;/div&gt;&lt;div&gt;hisidir. Genç adam, yaz kış ayağında terliklerle ortalarda dolaşır, hiç kimseyle kolay diyalog kurmaz. Zamanının çoğunu bilgisayar başında geçirir. Bu arada Harward’da yelken takımının gözdesi olan ikiz kardeşler, Tyler ve Cameron Winklevoss, Harward ortamında insanların birbiriyle tanışmasını kolaylaştıracak bir internet sitesi kurmayı düşünür ve Mark&#39;la görüşürler. Fakat aralarında bir anlaşma yapılmadığı gibi bir para alışverişi de olmaz. Bir gece Eduardo, Mark’a iki kız bulduğunu, dördünün birlikte çıkabileceklerini söyler. Ama gece Mark için başarısız geçer. Duruma bozulan Mark, hışımla döndüğü öğrenci evinde bilgisayarının başına oturup okulun veri tabanına girer. Harward’daki kızlardan intikamını alacak bir fikir bulmuştur. Tek tek kızların resimlerini bulur, The Facemash adını verdiği siteye yerleştirerek onları güzellik oylamasına açar. Önceleri sadece kendi arkadaşları arasında yapılan bu oylama, giderek popüler olunca sitenin link’i elden ele dolaşır. Birkaç gecede yüzlerce öğrenci siteye üye olur, çok geçmeden sitenin ünü Harward sınırlarını da aşar. Mark sitenin ismini The Facebook olarak değiştirmiştir bile... Artık yetersiz kalan bilgisayarların yenilenmesi için Eudardo, Mark’a 1000 dolar verir. Eudardo artık Facebook’un ilk yatırımcısı olmuştur. Facebook popüler olunca Winklevoss kardeşler Mark’ı onların fikirlerini çalmakla suçlar. Fakat bu sırada Mark, fikrini Silikon Vadisi&#39;nde geliştirme peşindedir... Mark’la işin en başında yaptıkları anlaşma gereği Facebook’un ortağı olan Eduardo, büyük yatırımcıların devreye girmesiyle anlamadığı sözleşmelere imza atar ve devre dışı kalır. Bu sırada Mark ise mankenlerle gününü gün etmektedir.&lt;/div&gt;&lt;img src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjhSRGqAvQMTVjWeNiK6Xm-TjhGmRhcB08PVzLgc9tqSW8V2Xn_j0fHQR_qYx6F18YtAvO5pz5uJU0M4-YzzsQZJI4FsH8DEf0f814dKjMpHXuG0iAA-2TEykiicIhlx0xqlax4R4PdCRrp/s320/bbb.jpg&quot; style=&quot;float:left; margin:0 10px 10px 0;cursor:pointer; cursor:hand;width: 265px; height: 320px;&quot; border=&quot;0&quot; alt=&quot;&quot; id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5519670744974532210&quot; /&gt;&lt;div&gt;İşte tüm bunlar bu entrikalı hikayenin, Facebook gerçeğinin küçük bir parçası. Belki de sorulması gereken asıl soru: Mark Zuckerberg bir dahi mi, yoksa arkadaşlarına ihanet edip başkalarının fikr&lt;/div&gt;&lt;div&gt;ini çalarak bugün dünyanın en genç zenginlerinden olan bir sahtekar mı? Bunun kararı size kalmış...&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;FİLMİNİ DE İZLEYİN&lt;/div&gt;&lt;div&gt;Kazara Milyarder, Yedi, Dövüş Kulübü ve Benjamin Button’ın yönetmeni David Fincher tarafından filme de çekildi. İsmi Sosyal Ağ (The Social Network). Oyuncular arasında Jesse Eisenberg ve Justin Timberlake gibi isimler de var. Türkiye&#39;de 22 Ekim&#39;de gösterime girecek. Meraklısına duyurulur!&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;b&gt;(Deniz İneoğlu - 18.09.2010 - Hürriyet Keyif)&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;script src=&quot;http://scripts.widgethost.com/pax/counter.js?counter=ctr-p3yxfp150v&quot;&gt;&lt;/script&gt;&lt;noscript&gt;&lt;a href=&quot;http://www.pax.com/free-counters.html&quot;&gt;&lt;img src=&quot;http://counter.pax.com/counter/image?counter=ctr-p3yxfp150v&amp;amp;noscript=1&quot; alt=&quot;Free Hit Counter&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/4774058142998510576/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/09/bir-inegin-hayalleri.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4774058142998510576'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/4774058142998510576'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/09/bir-inegin-hayalleri.html' title='Bir ineğin hayalleri'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEitZLl80AWR0Uf21gGoNyoyHpK2Ykoot9lL8zF3BV7pieU6q7duAUEFGBo_bdy2vMJg4geZMV5rQZpgXSCkuqVkP9mlzwGopY30d9qwLLWmGhgDrohb7g9tBTgYtx7774vb9A7NVzQ4tMjF/s72-c/mark_zuckerberg.jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-8991598897683150523</id><published>2010-04-29T12:46:00.000-07:00</published><updated>2010-04-29T12:56:08.578-07:00</updated><title type='text'>Sosyal statü kaybına karşıyız</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEietyzNncZmo0Gk-YGjfyEhhRJnmE28TFC6WUR6EoFBrChxN3SO3Nf1C9bWFk4ChqNLnuoKS1P-m3I5lMoKOfjg8YErOnGJiWmj5gplD9zVM8mqW5NsG_5sXGfN_EcDFQJ1LRFX1q5V_hht/s1600/LEV_8084.JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5465649922424597874&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 213px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEietyzNncZmo0Gk-YGjfyEhhRJnmE28TFC6WUR6EoFBrChxN3SO3Nf1C9bWFk4ChqNLnuoKS1P-m3I5lMoKOfjg8YErOnGJiWmj5gplD9zVM8mqW5NsG_5sXGfN_EcDFQJ1LRFX1q5V_hht/s320/LEV_8084.JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;Rıza Kocaoğlu (31), son haftalarda Ezel dizisindeki tetikçi rolüyle &quot;Olağan Şüpheliler&quot; filmindeki ünlü psikopat katil &quot;Kaizer Soze&quot;ye benzetiliyor. Bundan tabii ki hiç şikayetçi değil. Ama onun asıl öne çıkmak istediği konu, tiyatro. Üç yıl önce İstanbul&#39;un alternatif tiyatro grubu Dot&#39;a, Kürklü Merkür oyunuyla dahil oldu. &quot;Bu özgürlük içinde kendimi buldum&quot; diyen Kocaoğlu, şimdilerde ilk yönetmenlik deneyimini yaşıyor. Genç oyuncularla sahneye koyduğu Punk Rock&#39;ta, kendisinin de gençken yaşadığı gerilimleri ve bunun kötü dışavurumlarını yansıtıyor.&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;Rıza Kocaoğlu, ilk bakışta hayatını çok şanslı yaşamış biri olarak görülebilir. Çünkü henüz 9 Eylül Üniversitesi Oyunculuk Bölümü&#39;ndeyken Çağan Irmak&#39;ın ilk filmi Bana Şans Dile&#39;de başrol oynadı. Ardından Şile Büyülü Fener Film Festivali&#39;nde En İyi Erkek Oyuncu Ödülü&#39;nü aldı. Mezun olduğunda ne yapsam diye düşünürken önce televizyon projelerine sonra da şehir tiyatrolarına dahil oldu. 2007&#39;de Dot&#39;un seçmelerinde başarılı oldu. Dönemin en iyi oyunlarından Kürklü Merkür&#39;de rol aldı. Aynı yıl Afife Jale Tiyatro Ödülleri&#39;nden En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu ödülüyle döndü.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;SORUNLU BİR ÇOCUKTUM&lt;br /&gt;BENİ TİYATRO EĞİTTİ&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ama tüm bunların biraz daha geçmişine gidildiğinde aslında farklı bir öyküsü var Rıza Kocaoğlu&#39;nun:&lt;br /&gt;&quot;İzmir&#39;de doğdum. Çok da nezih olmayan Tepecik&#39;te yaşıyorduk. Lise birdeyken apar topar Güzelyalı&#39;ya taşındık. Ailem beni oradaki hayattan kurtarmak istiyordu. Fazla öfkesi ve enerjisi olan, kavgacı bir gençtim. Hayata dair ciddi kaygılarım vardı. Tıpkı şimdi yönettiğim oyun Punk Rock&#39;taki gençler gibiydim. Enerjimi çok olumsuz şekillerde dışa vuruyordum. Taşındıktan sonra da hâlâ sert olan eski mahalleye gidiyordum.&quot; Kocaoğlu&#39;nun annesi buna bir çözüm getirmek için onu kurs merkezine götürdü. Daha önce birkaç kez tiyatro izlediğinden, en cazibi o geldi. 1993&#39;te başladı ve Konak Belediye Tiyatrosu&#39;nda rol kaptı. İlk kez Ataol Behramoğlu&#39;nun &quot;İyi Bir Yurttaş Aranıyor&quot; adlı şiir serisinde oynadı. Tiyatrodaki tutum, arkadaşlık, insan ilişkileri ve hayata bakış, görüşünü ve karakterini değiştirdi. &quot;Kendimi tiyatroyla eğittim&quot; diyor geçmişi için ve ekliyor &quot;Gençken gerçek hayatta yaşadıklarımı, sıkıntılarımı, kavgalarımı ya da öfkemi Punk Rock oyununda görüyoruz. Çünkü orada da bu yaşlardaki çocukların üzerinde yaratılan baskılar, bunun etkiler ve nasıl dışa vurduklarını görüyoruz.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;*******&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;GENÇLERİN RUHU SIKIŞMIŞ DURUMDA &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKAkoKRwmctxtZThOLLDTCp7mLuziPBM-40NzPXhJkIiHxj-8R1iLq2fJd8RZWo-yqSdvV_ISGCXLA32FbmlAKt4WmFT9xQ0vuNCm2Aww1EDScOgTy5M-MPBdcqbzZgDKC5IHpyrFkPFbe/s1600/punkrocktan%C4%B1t%C4%B1mfoto1.jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5465649784312057874&quot; style=&quot;FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 162px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKAkoKRwmctxtZThOLLDTCp7mLuziPBM-40NzPXhJkIiHxj-8R1iLq2fJd8RZWo-yqSdvV_ISGCXLA32FbmlAKt4WmFT9xQ0vuNCm2Aww1EDScOgTy5M-MPBdcqbzZgDKC5IHpyrFkPFbe/s320/punkrocktan%C4%B1t%C4%B1mfoto1.jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;Dot, yapmak istediğim tiyatronun ta kendisini yapıyor. Murat Daltaban, büyük bir özgürlük alanı yaratmış ve biz gençlerin de bundan yararlanmasını istiyor. Bunun için de her şeyimle saldırmıştım ilk oyunum Kürklü Merkür&#39;e. Yönetmen olmaksa aklımda hep vardı. Ama daha çok tecrübe gerektiğine inanıyordum. Hala da kendime yönetmen demiyorum. Dot ailesiyle paylaşım içinde yönetiyoruz Punk Rock&#39;ı. Oyunun adı böyle çünkü punk felsefesinden yola çıkıyor. Punk, sosyal statü kaybına karşı ortaya çıkmış bir durum. Oyunda şiddet ve baskı ön planda. Hatta bu şiddet sadece manevi değil, fiziksel anlamda da görülüyor. Şiddet, hepimizin temel güdülerinden. Ancak bunu kontrol altına almak için var olan kurumların en başında gelen okulda şiddetin patlak vermesi, temel çatışmayı doğuruyor. Sistem, kapitalizmin geldiği nokta insanı çok şıkıştırıyor. Bu çocuklar o şehre ve klişelerine sıkışmış hissediyorlar. Oyunculara da hep şunu söyledim: &quot;Bu çocukların ruhları bedenlerinin içinde sıkışmış.&quot; Sonunda biri, artık o bedenden çıkıyor ama yanlış şekilde. Hepimiz gibi normal, naif birinin bir anda şiddet uygulaması hem oyunun hem de hayatın dramını ortaya koyuyor.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;*******&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;EZEL ŞİDDETE NAİF YAKLAŞIYOR&lt;br /&gt;Ezel dizisinin şiddete yaklaşımında naiflik görülüyor. Yani oyunda anlatmaya çalıştığımla ters düştüğü sanılmasın. Şiddet desteklenmiyor, tam aksine eleştiriliyor. Muadilleri gibi mafyayı yücelten bir durum yok. Tetikçi rolü için senaristler &quot;Ekstrem bir katil bu, alışık olduğumuz gibi değil. Daha domestik, insanların arasına karıştığında kimsenin anlamayacağı bir karakter olduğu için gerilim yaratıyor&quot; dediler. Ben de onu oynadım.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;****&lt;br /&gt;Simon Stephens’ın yazdığı Rıza Kocaoğlu&#39;nun yönettiği ve Hakan Kurtaş, Tuğçe Altuğ, Gonca Vuslateri, Kaan Turgut, Emre Yetim, Gözde Kocaoğlu, Mehmetcan Mincinozlu&#39;nun oynadığı Dot&#39;un yeni oyunu Punk Rock, 2-6-7-8-9- 13-14-15-16 Mayıs&#39;ta Dotmarsta&#39;da izlenebilir. Tel: 0212 232 44 40.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;(Deniz İNCEOĞLU - Fotoğraf: Levent ARSLAN)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/8991598897683150523/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/04/sosyal-statu-kaybna-karsyz.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8991598897683150523'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/8991598897683150523'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/04/sosyal-statu-kaybna-karsyz.html' title='Sosyal statü kaybına karşıyız'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEietyzNncZmo0Gk-YGjfyEhhRJnmE28TFC6WUR6EoFBrChxN3SO3Nf1C9bWFk4ChqNLnuoKS1P-m3I5lMoKOfjg8YErOnGJiWmj5gplD9zVM8mqW5NsG_5sXGfN_EcDFQJ1LRFX1q5V_hht/s72-c/LEV_8084.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-7935426180918612850</id><published>2010-04-01T13:06:00.000-07:00</published><updated>2010-04-01T13:16:22.361-07:00</updated><title type='text'>Tabular artık yıkılsın</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9rYj3ekNukF3N4MPQFaYBYZj90N6hHzjGc4znSMm0XJxHQko7CjMmLH2j4QcTB1i7RQaMjgYjY5U9LbZa_XAuJjg0V9SE0sY1rujqCjOJ4H7gt2SSC4XGepnuTZMLTPaLcd3rkZ9cnThG/s1600/DSCN4419.JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5455264873406020210&quot; style=&quot;FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9rYj3ekNukF3N4MPQFaYBYZj90N6hHzjGc4znSMm0XJxHQko7CjMmLH2j4QcTB1i7RQaMjgYjY5U9LbZa_XAuJjg0V9SE0sY1rujqCjOJ4H7gt2SSC4XGepnuTZMLTPaLcd3rkZ9cnThG/s320/DSCN4419.JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;İtalya’da yaşayan ödüllü yönetmenimiz Ferzan Özpetek, son filmi Serseri Mayınlar’ın galasını geçen cuma akşamı bir ilke imza atarak Gaziantep Nakıp Ali Sinemaları’nda yaptı. Özpetek’in çekimlerini İtalya’nın “çizme topuğundaki” doğa, tarih ve mimari açıdan en zengin kentlerinden Lecce’de yaptığı son filmi Serseri Mayınlar, yine herkesin kendine yakın bir karakter bulabileceği bir film olmuş. 50 yıldır makarna üreticiliği yapan, geleneksel ve ahlaki kalıpların dışına çıkmayan bir ailenin öyküsü var bu kez karşımızda. Ailenin iki oğlu üzerlerindeki baskıyla yaşamaktan bunalıp sınırların dışına çıkarak babalarına yıllardır sakladıkları her şeyi itiraf ederler. Tabii bu durum ister istemez ailede bir krize neden oluyor. Filmden çıkan izleyiciler ise “Türk aile yapısında da böyle durumlar çok fazla yaşanıyor. Bu film sayesinde çocuk ve anne-baba arasındaki ilişkiler daha açık hale gelebilir” diyor. Ferzan Özpetek ise bu durum için &quot;Film, her ne kadar eşcinsellikle öne çıksa da asıl önemli konu anne ya da babanın çocuğuna nasıl davrandığı. Benim çocuğum çöpçülük yapmak istiyorsa yapsın. Yeter ki mutlu olsun denmeli. Çocuğun neyi sevip, neyi yapmayacağına karışmak yerine, mutlu olup olmadığını sorgulamalılar.&quot;&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;SENARYO GERÇEK HİKAYEDEN ORTAYA ÇIKTI&lt;br /&gt;Altı yıl önce New York&#39;ta bir arkadaşımla buluştum. Ailesiyle sıkıntısı vardı. &quot;Ağabeyimin de gay olduğunu biliyordum ama ailemize pat diye söylemesi her şeyi alt üst etti. Şimdi annem iyi ki sen varsın diyor. Büyük bir sorumluluk &lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKKA-y5h6hEuDDKF12Qq3a0XVJuVeUAsOqJuYDqiLMjAr-ouV9MdL25aGwmsP3WGV83h7dIPe5Mnqe4tomtA9JZE3NARUvlp03aHiBna9TONG1YRF62k9B8YPSp_8A1V4D0s0gJz22Drfc/s1600/Foto+(4786).JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5455264032027199458&quot; style=&quot;FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiKKA-y5h6hEuDDKF12Qq3a0XVJuVeUAsOqJuYDqiLMjAr-ouV9MdL25aGwmsP3WGV83h7dIPe5Mnqe4tomtA9JZE3NARUvlp03aHiBna9TONG1YRF62k9B8YPSp_8A1V4D0s0gJz22Drfc/s320/Foto+(4786).JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;altındayım&quot; diye anlatmıştı. O sırada aslında çevremde pek çok kardeşin eşcinsel olduğunu farkettim. Üç yıl sonra da bu konu üzerine kafa yorup genişletmeye karar verdim. Yaşımdan dolayı hayata daha farklı bakmaya başlamıştım. Belki de bu sayede hiçbir şeye aldırmadan, eğlenerek yaptım bu sefer filmi.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;İLK SEZEN AKSU İZLEDİ&lt;br /&gt;Yaşamın tamamını anlatan, her kesimden izleyicinin kendini bulabileceği bir film yapmayı çok istiyordum. Bunun ilk olumlu geridönüşünü Sezen Aksu&#39;dan aldım şarkısını koyduğum sahneyi görmesi ve filmi izlemesi için iki ay önce buluştuk. Ve şimdiye kadar ki en iyi seyircim oldu. Kahkahalar atıp ardından hüngür hüngür ağlaması aslında tam da istediğim şeydi. Sonunda da bir süre konuşamadı ve &quot;Bak neler olacak bu filmle. Çünkü hayatı tamamıyla anlatıyorsun&quot; dedi. Yani tam da istediğim şeyi söyledi. Bir diğer hoşuna giden şeyse çekim sırasında oyuncuların, şarkıyı anlamasalar da Sezen Aksu&#39;nun şarkısıyla gözlerinin dolması oldu.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;KÜÇÜKKEN ÇEVREMDEKİ KADINLAR &quot;HALA&quot;DA BÜTÜNLEŞTİ&lt;br /&gt;Filmdeki ilginç karakterlerden biri olan hala, çocukluğumda çevremdeki kadınlardan oluştu diyebilirim. 7 yaşında Kalamış&#39;ta otururken yan bahçemizde Güzin Teyze yaşardı. Geceleri &quot;Hırsız var&quot; diye sesi duyulurdu. Ertesi sabah temizlikçi Hafize Hanım, anneme &quot;Bu gece yine Güzin Hanım&#39;a hırsız girdi&quot; derdi ve konu orada kapanırdı. Ben de hiçbir şey anlamazdım. Yıllar sonra, Güzin Teyze&#39;nin aslında bir sevgilisi olduğunu ve gecenin bir yarısı bir kadının evinden erkek çıktığında laf olmasın diye &quot;Hırsız var&quot; diye bağırdığını öğrendim. Bir de içki içmeyi seven Handan Teyze vardı. Bize geldiğinde annem içkinin yerini kesinlikle göstermemem gerektiğini söylerdi. O da bunu bildiğinden öksürüğü varmış gibi yapıp &quot;Evde cinzana var mı&quot; diye sorardı. Ben de hemen getirirdim. Filmdeki hala da bunlarla karşılaşacaksınız.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig3s-dhPKxGhA3ze-pYv9wO2xtNx5HajLPob0Dyz5zXOFgfi_gr124muh52bkFx62UXN2_MPmN27eSXlT7ClFt-QFhNtlOR68ptcT8uMEFaH0pqBE_RztoyikptG6LwzOIRmowyxIJ4fz2/s1600/_DSC0288.JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5455263759739010562&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 228px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEig3s-dhPKxGhA3ze-pYv9wO2xtNx5HajLPob0Dyz5zXOFgfi_gr124muh52bkFx62UXN2_MPmN27eSXlT7ClFt-QFhNtlOR68ptcT8uMEFaH0pqBE_RztoyikptG6LwzOIRmowyxIJ4fz2/s320/_DSC0288.JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;SAÇINI KESMESEK MANTAR GİBİYDİ&lt;br /&gt;Başroldeki oyunculardan Riccardo Scamarcio&#39;nun (Tommaso) saçları lüle lüle uzundu. Seyirci onu sevsin, ne kadar sevimli çocuk desin istiyordum. O ise uzun saçları ve sert bakışlarıyla bi havalardaydı. Hemen saçlarını düzleştirip kestirttim. Ama biraz daha kesilmeliydi, yine de pek bir şey demesin diye çekimlere başladık. Üçüncü gün dayanamadım çünkü mantara benziyordu. Sabah erkenden uykulu bir halde çekime geldiğinde daha da kestirttim. Kendine geldiğinde saçları çoktan gitmişti. İlk iki günkü çekimleri yeniden yaptık. Bana setten ayrılıyorum artık diye çok bağırdı filmi görünce o da beğendi. Kız da uzun saçlıydı, çocukluğundan beri öyleymiş. Onunkini de ağlamaklı bir haldeyken kestik.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;BU YAZIN ŞARKISI 50 MILA OLACAK&lt;br /&gt;Filmin müzikleri için bir potpori yapacaktım. Bunun için 150 tane şarkı gönderdiler. Bir pazar günü otelde hepsini arka arkaya sıralayıp dinlerken 50 Mila&#39;yı (50 bin) keşfettim. Şirket ise bu şarkının sekiz ay önce çıkıp hiç tutmadığını söyledi. Ama şimdi şarkı İtalya&#39;da o kadar popüler ki söyleyen Nina Zilli, benimle karşılaştığında önümde diz çökecek gibi oluyor. Şarkı eğlenceli gibi duyulsa da aslında kızın 50 bin gözyaşı döktüğünü anlatıyor.&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;div&gt;BABAM İÇİN SİRKTE ÇALIŞAN AKROBAT GİBİYDİM&lt;/div&gt;&lt;div&gt;İnsan ister istemez ailesinin hoşuna gitmek için bir şeyler yapıyor. Onların onayını alma, kendini kanıtlama hissi hiç bitmiyor. Sanırım bu 80 yaşına kadar devam edecek. Hamam filmini yaparken babam durumdan memnundu ama yine de onun için &quot;Sirkte çalışan akrobat&quot; gibiydim. Çünkü diğer kardeşler mühendislik gibi işlerde çalışıyordu. Bir gün bana telefon açtı. Mezun olduğu Haydarpaşa Lisesi&#39;nden arkadaşlarıyla yemeğe gitmiş. Orada &quot;Sen Ferzan Özpetek&#39;in nesi oluyorsun&quot; demişler. &quot;Babası oluyorum&quot; deyince filmin ne kadar güzel olduğundan bahsetmişler, beni övmüşler. Bunun üzerine hemen beni aramış.&lt;br /&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;                    ****&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;div&gt;BEN DE KUTULARA SOKULUYORUM&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Gaziantep geleneklere, bazı tabulara daha bağlı yaşanılan bir şehir. Eşcinsellik konusunun ön planda olduğu bir filmin galasını burda yapmaya karar verirken çelişkileriniz oldu mu?&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;- İçten davranıp, her şeyi ortaya koyduğunuzda seyirci bunu çok iyi anlıyor. Beğenmediği, yadırgadığı bir şeye bile saygı gösteriyor, anlayışlı davranıyor. Ayrıca aşk ve sevgi her şeyi aşar. Filmde de bunu görüyoruz. İki adamın uyuduğu ya da öpüştüğü sahneleri kesebilirdim, benim için hiçbir şey değişmezdi. Daha fazla seyirci bile gelebilirdi. Ama artık birilerinin bir şeyler yapması, bazı tabuları değiştirmesi gerek. Bunun için hayatımda her zaman kararlarımın, hayat yaşantımın arkasında durmaktan hoşlandım. Her şeyi gizlersem rahat uyuyamam. Dolambaçlı bir hayata gerek yok. Sinemam da bunu yansıtıyor.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Filmde anne arkadaşına, eşcinselliğin tedavi edilebilir bir şey olup olmadığını soruyor. Aslında gündemde de böyle bir konu var. Aileden sorumlu devlet bakanının &quot;Eşcinsellik hastalıktır&quot; demesine ne diyorsunuz?&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;- &quot;10 asprinle geçiyor&quot; desem...&lt;br /&gt;Aslında bu pek çok insanın canını yakan bir konu. Bir sürü kişi bundan dolayı hayatını mahvediyor. Her şeyi kalıba sokmaya ne gerek var. Bir gün öyle bir dünya olsa ki, gaylerin ya da lezbiyenlerin kulüpleri ayrı olmasa. Bunun için 360 derece açık olmak lazım. Belirli kutulara girmek hayata ihanet gibi geliyor bana. Ama gazeteler tarafından ben de hep kutulara sokuluyorum.&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;br /&gt;&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjztYLtBdsDeJPj5Q79QlrcfYgQUbygU0nWpcfal0s50PpCEUZj4r0D1gBRXoZJLlcdwCZBoouFNSFBdB6Mf24ypA6oCQ7lzQxzgrdZE_e92RncGW3aqiVXVruUbWfemZIPfurqKrs2smyA/s1600/DSCN4406.JPG&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5455264506160379970&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 240px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjztYLtBdsDeJPj5Q79QlrcfYgQUbygU0nWpcfal0s50PpCEUZj4r0D1gBRXoZJLlcdwCZBoouFNSFBdB6Mf24ypA6oCQ7lzQxzgrdZE_e92RncGW3aqiVXVruUbWfemZIPfurqKrs2smyA/s320/DSCN4406.JPG&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;KADIN-ERKEK İLİŞKİSİNDE IRKÇIYIM&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;İtalya&#39;da da aynı önyargı var yani...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Mesela İtalya&#39;da kilise bunu &quot;tercih&quot; olarak adlandırıyor. Halbuki filmde benim anlatmak istediğim &quot;tercih&quot; değil. İnsan ya öyledir, ya böyle. Bu tercih edilmez. Ama kilise tercih olarak adlandırarak, &quot;Bunu tercih etme&quot; diyebiliyor. Tanrı böyle yaratmışsa seni kabul etmek zorunda kalacağını biliyor.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Filmde nasıl yaklaştınız bu konuya?&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Aslında konuyla biraz eğlenmiş oldum. Babanın oğlunun gay olduğunu öğrendikten sonra aşırı derecede ağlaması ve bunalıma girmesi beni çok eğlendirdi. Bir de tabii sokakta dolaşırken sürekli gülerek çevredekilere ruh halinin bozuk olduğunu belli etmemeye çalışması da çok komikti. Ama bir o kadar da gerçekti. Çünkü filmi çektiğim Lecce, aslında İtalya&#39;nın en ilerici kısımlarından biri. Yine de o bölgede bir erkek babasına gay olduğunu söylediğinde nasıl tepki alacağını araştırdım. Burada bile &quot;Çocuk söyledikten 30 dakika içinde bütün şehir biliyor olur&quot; dediler. Kimse kimsenin yüzüne karşı bir şey söylemiyor. Babanın paranoyaklığı da buradan geliyor.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;Türkiye&#39;de de insanlar çevrelerinin ne düşüneceğini önceden kestirip ona göre kaygıyla hareket etmiyor mu zaten...&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;- Evet ne yazık ki öyle. Ama karda iz bırakmak için başkasının izinden yürünmemeli. Sanmayın ki İtalya&#39;da yaşarken her şey kolay oluyor. Pek çok yerde zorluk yaşıyorum, kapılar yüzüme kapanıyor. Örneğin İtalya&#39;da Türk bir yönetmem olmam da zorluk getiriyor. Yaptığım her işte başkalarından daha fazla efor harcamam gerekiyor.&lt;br /&gt;&lt;strong&gt;İtalya&#39;yla, ülkemiz arasında benzerlikler var mı erkek çocuğa verilen değer arasında?&lt;br /&gt;&lt;/strong&gt;- Erkek çocuk her yerde önemli. Kadınlara karşı da her tarafta sessiz, derinden bir ayrımcılık var. Bu yüzden ben filmlerimde kadınları öne çıkarıyorum. Hayatta ırkçı olduğum tek bir konu var o da kadın-erkek ilişkisi. Her zaman kadınların daha üstün olduğuna inanıyorum hayata karşı. Çünkü aynı iş yerinde, aynı özelliklere sahip kadınla erkek arasından erkek çok daha çabuk yükseliyor. Ama bunun kadına sağladığı avantajlar da var. Örneğin bir kadın her zaman daha hazırlıklı, detaycı olur. Siz farkında olmadan pek çok şeyi idare etmeyi başarır.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;(Deniz İNCEOĞLU)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt; &lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/7935426180918612850/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/04/tabular-artk-yklsn.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7935426180918612850'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/7935426180918612850'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/04/tabular-artk-yklsn.html' title='Tabular artık yıkılsın'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi9rYj3ekNukF3N4MPQFaYBYZj90N6hHzjGc4znSMm0XJxHQko7CjMmLH2j4QcTB1i7RQaMjgYjY5U9LbZa_XAuJjg0V9SE0sY1rujqCjOJ4H7gt2SSC4XGepnuTZMLTPaLcd3rkZ9cnThG/s72-c/DSCN4419.JPG" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-9160433234794253972.post-6954622304153042253</id><published>2010-03-22T02:16:00.000-07:00</published><updated>2010-03-22T02:23:37.137-07:00</updated><title type='text'>Yarkın kardeşler ilk kez aynı sahnedeydi</title><content type='html'>&lt;a href=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzmr4n-5oD0xVSX24cNlpkeQJMdcY172lgyUUrnpFEnKg_BEcdGNhA9IPWt2RywELbxSukuQXxGjgP1tdy5I0GuhInsqCV0ss0eY9QT-m9h5Zro6AOE2N1HSz_LnngfjxfcNaUc9YGhS1e/s1600-h/S_samiloglu+(2).jpg&quot;&gt;&lt;img id=&quot;BLOGGER_PHOTO_ID_5451386025564771026&quot; style=&quot;FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; WIDTH: 320px; CURSOR: hand; HEIGHT: 214px&quot; alt=&quot;&quot; src=&quot;https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzmr4n-5oD0xVSX24cNlpkeQJMdcY172lgyUUrnpFEnKg_BEcdGNhA9IPWt2RywELbxSukuQXxGjgP1tdy5I0GuhInsqCV0ss0eY9QT-m9h5Zro6AOE2N1HSz_LnngfjxfcNaUc9YGhS1e/s320/S_samiloglu+(2).jpg&quot; border=&quot;0&quot; /&gt;&lt;/a&gt;&lt;strong&gt;Yarkın Ritm Grubu üyeleri Ferruh ve Fahrettin Yarkın ile Ferda Anıl Yarkın&#39;ın kardeş olduklarını biliyor muydunuz? Açıkçası ben duymamıştım. Zaten en yakınlarının bile &quot;isim benzerliği&quot; sandığı bu durumu, yeni öğrenmeme onlar da hiç şaşırmadı. Bilgiye yeni vakıf olmamı sağlayansa Yarkın Ritm Grubu&#39;nun bu akşam kardeşleri Ferda Anıl Yarkın ve Erkan Oğur&#39;la İstanbul&#39;da İş Sanat&#39;ta vereceği konser oldu. Üç kardeş, Enstrümani adını verdikleri konserde ilk kez aynı sahneyi paylaşacak. Biz de bu vesileyle Yarkın kardeşlerle buluşup müzik yaşamlarını ve konserin detaylarını konuştuk.&lt;/strong&gt;&lt;br /&gt;Ferda Anıl Yarkın, özellikle 90&#39;lı yıllarda Üzülme, Sonuna Kadar, Evlilik Aşkı Öldürüyor gibi şarkılarla müzik dünyasında adından sıkça söz ettirmiş, listelerde bir numarada kalmıştı. Uzun süredir de piyasada adını duyamıyorduk. Meğer daha çok, ustası olduğu kemanla ilgileniyormuş.&lt;br /&gt;1994&#39;te Fahrettin ve Ferruh Yarkın&#39;ın kurduğu Yarkın Ritm Grubu ise, Türk dinleyicisinin ne yazık ki fazla önem vermediği ama dünyanın her köşesinde tanınan bir grup. Türk ritmleri ve ritm sazlarını yurtdışında büyük konser salonlarında tanıtan grup her yıl İş Sanat&#39;ta verdiği konsept konserlerine bu yıl “Enstrümani”yle devam ediyor. Konserde kardeşleri Ferda Anıl Yarkın ve Erkan Oğur onlara eşlik edecek. Türküler, popüler şarkılar ve Türk müziğinden sözlü ve enstrümantal parçalar çalınacak.&lt;br /&gt;Konser vesilesiyle kardeş olduklarını öğrendiğim Ferda, Ferruh ve Fahrettin Yarkın&#39;la Yeniköy&#39;de en sevdikleri kafede buluştuk. Ve tabii ki ilk sorum &quot;Peki biz neden sizin kardeş olduğunuzu hiç duymadık ya da sizi hiç aynı sahnede izlemedik&quot; oldu. Verdikleri cevapsa çok netti &quot;Hiç ihtiyaç duymadık.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;MÜZİĞE İLK ADIMI FERDA ATTI&lt;br /&gt;Ferruh Yarkın sözlerine şöyle devam ediyor: &quot;Kardeşini almış gelmiş, demelerini istemeyiz. Çok yakın arkadaşlarımız bile Ferda&#39;nın kardeşimiz olduğunu bilmez. Bu, utancımızdan değil. Söylemek anlamsız geliyor. E bundan çıkarımız da yok. Sadece soranlara söylüyoruz.&quot; Ferda Yarkın ise bunu onaylayıp bir anıyla devam ediyor: &quot;Bana da &#39;Duydun mu, Yarkın Ritm Grubu diye bir grup varmış&#39; diyorlar. Hatta Sezen Aksu, Yarkın Ritm Grubu&#39;nun ilk albümü çıktığında çok beğenip bir ay dinlemiş. Sonra da beni arayıp, &#39;Sen onları tanıyor musun&#39; diye sordu.&quot;&lt;br /&gt;Üç kardeş, birbiriyle sohbet ederken çok eğleniyor, onlarca anı anlatıyorlar. Ferda Anıl Yarkın&#39;ın ağabeylerine nasıl gıptayla ve saygıyla baktığıysa gözden kaçmıyor.&lt;br /&gt;Onlara en çok merak ettiğim ikinci soruyu, &quot;Küçükken ailede nasıl bir yaşam vardı, müziğe ilk kim adım attı&quot; sorduğumdaysa Ferruh Bey gülerek cevap veriyor: &quot;İnanmayacaksınız ama babamızdan sonra başı çeken Ferda oldu. Daha ilkokula başlamadan, alfabeden önce notaları öğrendi. Çünkü babamız zaten sürekli müzikle uğraşıyordu. O, tambur çalarken uyurduk. Evde müzik eksik olmazdı. Ama yine de önceliği Ferda kaptı.&quot;&lt;br /&gt;Fahrettin Bey de ekliyor: &quot;Biz okul koşturmacasındayken Ferda evde sürekli müzikle birlikteydi. Eve Zeki Müren, Yıldırım Gürses gibi müzisyenler girip çıkarken hepsiyle görüşüyor, onlardan etkileniyordu. Bu yüzden a,b,c yerine do,re,mi&#39;yle atıldı hayata. Sonra da konservatuvara ilk giden o oldu. İlkokuldan sonra hemen başladı. Biz ancak liseden sonra gidebildik.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;FERRUH SINAVIMDA GÖZETMEN OLDU&lt;br /&gt;Ferda Anıl Yarkın, her ne kadar usta bir kemancı olarak bilinse de müziğe ilk, trompetle başlamış. Hatta ünlü trompetçi İmer Tümer&#39;le sınıf arkadaşıymış: &quot;Trompeti çok seviyordum ama böyle bir enstrümanı evde çalmak çok zordu. Tıkaçla bile denedim ama olmadı. Babam tambur çalıyordu. Sanırım ondan da etkilenerek Türk Müziği Devlet Konservatuvarı&#39;na geçtim. Ağabeylerim de liseden sonra geldiler. Ama ben hâlâ öğrenciyken onlar öğretmen oldu. Hatta bir keresinde Ferruh sınavıma gözetmen olarak girdi.&quot;&lt;br /&gt;Yarkın Ailesi&#39;nin evinde müzikal anlamda yok yokmuş. Ferruh Bey kanun çalarken, Fahrettin Bey de ritm çalıyormuş. Babaları da tambur. &quot;Peki anneniz bu duruma ne diyordu&quot; diye sorduğumdaysa yine aralarında gülüşmeler başlıyor ve Ferda Anıl Yarkın anlatıyor: &quot;Biz lisede okusak da akşamları farklı gazinolarda çalmaya giderdik. En zor durumdaki de annemizdi. Çünkü hepimiz farklı saatlerde gidip geliyorduk. Her saat yemek hazırlıyordu, hem de herkesin damak zevkine göre. Bir de hepimizin takım elbisesini hazırlamakla uğraşırdı. Gazinodan döneceğimiz saatlerde de camda beklerdi. Eşi olmayan bir kadındı. Biz yetmezmişiz gibi eve girip çıkan diğer müzisyenleri de dinlerdi. Bazı günler neredeyse 50 kişi olurdu.&quot;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;HEM ÇALSIN&lt;br /&gt;HEM SÖYLESİN&lt;br /&gt;Evin içinde geçen müzikle dolu yaşamdan sonra büyüdüklerinde tabii ki farklı yollara devam ettiler. Ama her biri müziğin farklı alanında usta oldu. Sonunda Yarkın Ritm Grubu, Enstrümani konseri için kardeşleri Ferda Anıl Yarkın ve Erkan Oğur&#39;la konser vermeye karar verince aynı sahnede buluştular. &quot;Neden şimdi&quot; diye sorduğumdaysa; &quot;Yaklaşık yedi yıldır İş Sanat&#39;ta konserler veriyoruz, yurtdışından solistler çağırıyoruz. Bu sefer hem enstrüman çalan, hem de şarkı okuyabilen birileri olsun istedik. Bunun üzerine Ferda Anıl Yarkın ve Erkan Oğur&#39;u davet ettik. Çünkü ikisi de Yarkın Ritm Grubu&#39;nun müziğini engellemeyecek, her çaldığımıza adapte olabilecek sanatçılar&quot; diyorlar.&lt;br /&gt;90 dakika sürecek konserde Yarkın Ritm Grubu ve Erkan Oğur&#39;un muhteşem şarkılarının yanı sıra, Ferda Anıl Yarkın&#39;ın Üzülme, Sonuna Kadar, Evlilik Aşkı Öldürüyor gibi bir dönemin popüler şarkılarını da farklı bir yorumla dinleyebilirsiniz.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;3AS MI&lt;br /&gt;3F Mİ&lt;br /&gt;Yarkın kardeşler, üçünün birlikte sunacağı bir kültür sanat porgramı hazırlamayı planlıyor. İsmini de üçünün de ismi &quot;f&quot; harfiyle başladığından &quot;3F&quot; koymayı planlıyorlar. Bir diğer seçenek de babalarının onlara verdiği isim: &quot;3 As&quot;. Hikayesi de Ferda Anıl Yarkın&#39;ın doğduğu döneme dayanıyor. Çünkü babalarının arkadaşları &quot;Neyin oldu&quot; diye sorunca &quot;3 As oldu&quot; diye cevap vermiş.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;strong&gt;(Deniz İnceoğlu - Hürriyet Keyif 20.03.2010)&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;noscript&gt;&lt;/noscript&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/feeds/6954622304153042253/comments/default' title='Kayıt Yorumları'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/03/yarkn-kardesler-ilk-kez-ayn-sahnedeydi.html#comment-form' title='0 Yorum'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6954622304153042253'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/9160433234794253972/posts/default/6954622304153042253'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://denizinceoglu.blogspot.com/2010/03/yarkn-kardesler-ilk-kez-ayn-sahnedeydi.html' title='Yarkın kardeşler ilk kez aynı sahnedeydi'/><author><name>Deniz İnceoğlu</name><uri>http://www.blogger.com/profile/04196042062770492979</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='32' height='25' src='//blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjZbRQxq1b-JzQRL-KnYXIINmn2flfitVr-mPNSLpsbv8fIxv047_SCjO-fonViIMVYEe7qlcncTjNyTiNjG7So1i-xZ0YCpOdYRB44149kIywfEgr8t8vrjpJ-qoXUtfs/s220/DSC_1032.JPG'/></author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgzmr4n-5oD0xVSX24cNlpkeQJMdcY172lgyUUrnpFEnKg_BEcdGNhA9IPWt2RywELbxSukuQXxGjgP1tdy5I0GuhInsqCV0ss0eY9QT-m9h5Zro6AOE2N1HSz_LnngfjxfcNaUc9YGhS1e/s72-c/S_samiloglu+(2).jpg" height="72" width="72"/><thr:total>0</thr:total></entry></feed>