<?xml version="1.0" encoding="UTF-8" standalone="no"?><rss xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:blogger="http://schemas.google.com/blogger/2008" xmlns:gd="http://schemas.google.com/g/2005" xmlns:georss="http://www.georss.org/georss" xmlns:itunes="http://www.itunes.com/dtds/podcast-1.0.dtd" xmlns:openSearch="http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/" xmlns:thr="http://purl.org/syndication/thread/1.0" version="2.0"><channel><atom:id>tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780</atom:id><lastBuildDate>Tue, 17 Feb 2026 00:47:32 +0000</lastBuildDate><category>2011</category><category>Reviews</category><category>+ USA</category><category>2012</category><category>+ Alemanha</category><category>+ Itália</category><category>Edguy</category><category>Nightwish</category><category>Rhapsody Of Fire</category><category>+ Finlândia</category><category>+ Holanda</category><category>+ Hungria</category><category>+ Inglaterra</category><category>+ Suiça</category><category>Adrenaline Mob</category><category>Arch Enemy</category><category>Black Sabbath</category><category>Black Tide</category><category>Blind Guardian</category><category>Dalriada</category><category>DragonForce</category><category>Dream Theater</category><category>Eluveitie</category><category>Epica</category><category>Evanescence</category><category>Five Finger Death Punch</category><category>Iced Earth</category><category>Judas Priest</category><category>Lacuna Coil</category><category>Machine Head</category><category>Metallica</category><category>Orphaned Land</category><category>Primal Fear</category><category>Red Hot Chili Peppers</category><category>Running Wild</category><category>Symphony X</category><category>The Iron Maidens</category><category>UK</category><category>Unisonic</category><category>Van Canto</category><title>Keepers of Metal - Radio KM</title><description>Radio KM</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/</link><managingEditor>noreply@blogger.com (Anonymous)</managingEditor><generator>Blogger</generator><openSearch:totalResults>31</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>25</openSearch:itemsPerPage><language>en-us</language><itunes:explicit>no</itunes:explicit><itunes:subtitle>Radio KM</itunes:subtitle><itunes:owner><itunes:email>noreply@blogger.com</itunes:email></itunes:owner><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-5424939133724150474</guid><pubDate>Sun, 13 May 2012 18:11:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:11:49.369-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Suiça</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Eluveitie</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Eluveitie: Helvetios (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/430448_10150597630036284_8506376283_9371147_1311151298_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="265" src="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/430448_10150597630036284_8506376283_9371147_1311151298_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ano passado eu passei pela experiência de ouvir trabalhos completos de bandas que só conhecia por uma ou outra faixa de sucesso. O resultado de uma audição completa foi absurdo, &lt;i&gt;Unto The Locust&lt;/i&gt; do &lt;i&gt;Machine Head&lt;/i&gt;, por exemplo, causou um grande impacto na minha rotina musical. Eu finalmente estava conhecendo a banda e me adaptando a um estilo pouco comum em minhas listas. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E o mesmo ocorreu agora, com o &lt;i&gt;Helvetios&lt;/i&gt; da banda suíça &lt;i&gt;Eluveitie&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Antes, uma nota particular: Death é um estilo mínino em minhas audições, pois eu pouco admiro os eternos guturais que bandas no estilo utilizam. Os vocais graves e rasgados e monstruosos me agradam quando é apoio (como no &lt;i&gt;Epica&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Leaves Eyes&lt;/i&gt;), salvo &lt;b&gt;Tomi Joutsen&lt;/b&gt;, vocalista do &lt;i&gt;Amorphis&lt;/i&gt;, que, no entanto, não utiliza a todo tempo de vocais guturais, e quando o faz, faz de maneira impar. Fora isso, nada de guturais nas minhas listas. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Então eu tive a impressão que &lt;i&gt;Eluveitie&lt;/i&gt; seguia nesses primórdios de somente gritos e gritos. Vi o vídeo da faixa &lt;i&gt;Havoc&lt;/i&gt;, e confirmei. Dali já desconsiderei a possibilidade de conferir &lt;i&gt;Helvetios&lt;/i&gt;. Só que, para minha surpresa, a banda divulgou um segundo vídeo, vulgo &lt;i&gt;A Rose For Epona&lt;/i&gt;, o qual rapidamente me hipnotizou. Na dúvida, resolvi conferir o álbum inteiro, &lt;i&gt;“vai que tem mais músicas com essa moça cantando”&lt;/i&gt;, pensei. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas, uma única audição e eu já estava decepcionado. Ouvi o álbum apressadamente, e deparei com poucas faixas que prenderam minha atenção; poucas são as participações da vocalista... Tempo. Fui ouvir de novo, mas desta vez com o som mais concentrado, através de fones de ouvido. E então, tudo mudou! Finalmente eu descobria a genialidade deste disco. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/_1lXdLus2WI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em suma, &lt;i&gt;Helvetios&lt;/i&gt; é um álbum traiçoeiro para os desacostumados ao estilo. Em um primeiro momento, tudo parece uma série de gritarias com guitarras e bateria fazendo um trabalho repetitivo e pouco atraente. Cuidado. &lt;i&gt;Helvetios&lt;/i&gt; deve ser ouvido com calma, cada música deve ser esmiuçada lentamente, só então o ouvinte irá enxergar a beleza oculta dessa extraordinária banda. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O instrumental é fantástico. Pra mim, amante de um bom Folk ala &lt;i&gt;Korpiklaani&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Mägo de Oz&lt;/i&gt;, Eluveitie sobe no conceito de &lt;i&gt;“bandas Folk que recomendo”&lt;/i&gt;. As linhas de guitarra e bateria, em certos pontos, ainda não me soam muito bem, mas a cozinha de instrumentos de característica folk fazem um ótimo cenário de fundo, dominando quase que completamente as faixas, além de serem o fator &lt;i&gt;x&lt;/i&gt; para acompanhar o vocalista &lt;b&gt;Chrigel Glanzmann&lt;/b&gt;, como visto em &lt;i&gt;Santonian Shores&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;Meet The Enemy&lt;/i&gt;; de um lado gutural, do outro, flauta e violino e gaita de fole.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Não somente. Há outro fator capaz de inclinar o ouvinte: a vocalista, &lt;b&gt;Anna Murphy&lt;/b&gt;. Além de &lt;i&gt;A Rose For Epona&lt;/i&gt; ela volta em mais uma faixa, em duelo com o Glanzmann, simplesmente a melhor do disco: &lt;i&gt;Alesia&lt;/i&gt;. Anna faz também um fundo de voz abençoado na faixa titulo e, de quebra, aposta em uns gritos arrepiantes em alguns instantes do disco. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Fora tudo isso, destaque para &lt;i&gt;Neverland&lt;/i&gt;. Nos fones de ouvido, ela faz um baita estrago estéreo. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Por fim, eu não sei como &lt;i&gt;Helvetios&lt;/i&gt; foi recebido de forma geral, mas aos meus ouvidos de novato, esse disco já é um dos melhores do ano com um Death Folk Metal que quebrou minha rotina musical. Recomendo. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/376462_10150418381866284_8506376283_8750209_201079405_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/376462_10150418381866284_8506376283_8750209_201079405_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;Repertório:&lt;/b&gt; 1.Prologue; 2.Helvetios; 3.Luxtos; 4.Home;&lt;br /&gt;
5.Santonian Shores; 6.Scorched Earth; 7.Meet the Enemy;&lt;br /&gt;
8.Neverland; 9.A Rose For Epona; 10.Havoc; 11.The Uprising;&lt;br /&gt;
12.Hope; 13.The Siege; 14.Alesia; 15.Tullianum&lt;br /&gt;
16.Uxellodunon; 17. Epilogue&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/05/eluveitie-helvetios-resenha.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/_1lXdLus2WI/default.jpg" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-7331566036328335704</guid><pubDate>Sun, 06 May 2012 23:13:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:12:49.400-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Inglaterra</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">DragonForce</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>DragonForce: The Power Within (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/189410_10150103675267379_6675437378_6663343_5454465_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="212" src="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/189410_10150103675267379_6675437378_6663343_5454465_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;DragonForce&lt;/i&gt; é uma banda inglesa de Power Metal. Mais conhecida como uma exima banda de estúdio, com um instrumental rápido e cheio de técnicas absurdas de guitarra. &lt;i&gt;De estúdio&lt;/i&gt;, sim, visto que quando eles sobem em um palco, reproduzir ao menos metade da qualidade das músicas feitas é um ato quase impossível. Mesmo com essa parcialidade, de qualidade somente nos estúdios, a banda tem um bom respeito geral. E creio que esse respeito deve se expandir com &lt;i&gt;The Power Within&lt;/i&gt;, novo álbum do grupo. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Precisei ouvi-lo apenas uma vez para deduzir que este é o melhor disco que eles já fizeram. Os álbuns do &lt;i&gt;DragonForce&lt;/i&gt; sempre me soaram como uma única música longa e arrastada, cheia de enfeites e exibições. Raramente uma única faixa prende a atenção, nos antigos trabalhos. Ao menos comigo sempre foi assim. Mas &lt;i&gt;The Power Within&lt;/i&gt; parece mostrar certo amadurecimento, com um som mais pé no chão que seus antecessores.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O protocolo da banda sempre foi elaborar faixas longas, todas cheias de pompa, dando vida a um repertório inteiramente longo (e talvez cansativo). Não existia, por exemplo (ou não estou me lembrando agora), música rápida, direta, que grudasse na mente de primeira ouvida. Era, como disse, tudo um único quadrado que chegava a ser repetitivo. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas, &lt;i&gt;surpresa&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;The Power Within&lt;/i&gt; quebra o protocolo: O repertório conta com apenas uma faixa de sete minutos, o restante corre na média dos cinco! E isso, ao meu ver, é o principal fator que contribuiu para que este álbum soasse melhor: com canções curtas, as linhas de voz são mais presentes e o instrumental deixa de ser o foco exibicionista. Agora eles devem se sair um pouco melhor ao vivo... &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/cU4GXgaCFTI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Outro fator importante é o novo vocalista, &lt;b&gt;Marc Hudson&lt;/b&gt;. Confesso que de primeira nem reparei que era outro sujeito cantando, ainda pensei que era o antigo &lt;b&gt;ZP Theart&lt;/b&gt;,  que, francamente, tenho pouca afeição. Mas, ouvindo atentamente,  descobri que Hudson tem parte na melhora da banda: as linhas que propôs  parecem ser fáceis de reproduzir ao vivo, sem aqueles tantos gritos  estridentes que qualquer um desafinaria. Parece ser um vocalista bem  consciente de seus limites.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Destaque para a single &lt;i&gt;Cry Thunder&lt;/i&gt;, que cumpre facilmente o papel de música comercial, com um resumo do álbum compilado em uma única faixa. Inclusive, há uma versão ao vivo dela, no álbum, onde podemos conferir que o instrumental consegue ser bem reproduzido, e até mesmo as linhas de voz. Fora a single, &lt;i&gt;Seasons&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Die By The Sword&lt;/i&gt; e a instrumental &lt;i&gt;Avant La Tempête&lt;/i&gt; são as que rendem os melhores momentos do disco.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Enfim, &lt;i&gt;The Power Within&lt;/i&gt; não chega a ser aquele álbum pra se ouvir sempre, mas larga na frente de todos os que a banda produziu desde então. Num conceito geral, é um álbum razoavelmente bom, embora distante de conseguir marcar época. &amp;nbsp; &lt;/div&gt;&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/421135_10150528560777379_6675437378_9222452_1385869416_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/421135_10150528560777379_6675437378_9222452_1385869416_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Repertório:&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
1.Holding On; 2.Fallen World; 3.Cry Thunder; 4.Give Me The Night;&lt;br /&gt;
5.Wings Of Liberty; 6.Seasons; 7.Heart Of The Storm; &lt;span style="color: grey;"&gt; &lt;/span&gt;8.Die By The Sword; &lt;span style="color: grey;"&gt; &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: grey;"&gt; &lt;/span&gt;9.Last Man Stands&lt;span style="color: grey;"&gt;&lt;/span&gt;; 10.Avant La Tempete (Instrumental)&lt;span style="color: grey;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;span style="color: grey;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: grey;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/td&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/05/dragonforce-power-within.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/cU4GXgaCFTI/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-4134162391543246281</guid><pubDate>Thu, 26 Apr 2012 20:35:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:12:54.970-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Unisonic</category><title>Unisonic (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://brasilmusicpress.com/pt/clientes/unisonic_gotthard_show/fotos-alta/unisonic_2_hr.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="266" src="http://brasilmusicpress.com/pt/clientes/unisonic_gotthard_show/fotos-alta/unisonic_2_hr.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Se bem me lembro, ainda era 2010 quando &lt;b&gt;Kai Hansen&lt;/b&gt; comentou algo sobre um novo projeto com &lt;b&gt;Michael Kiske&lt;/b&gt;. Ambos que deram início ao metal melódico, em outra época, quando atuavam juntos na banda &lt;i&gt;Helloween&lt;/i&gt;, voltariam a criar canções juntos. Uma noticia que definitivamente esmurrou todo velho fã, pegos de surpresa, e logo ansiosos pra ver no que daria esse tal de &lt;i&gt;Unisonic&lt;/i&gt;. Então chegou 2011, e nada. Já ia passando 2011, e nada. Nessa, eu já tinha me esquecido o que seria &lt;i&gt;Unisonic&lt;/i&gt;. Já tinha esfriado, pois, poxa vida, anunciar a coisa em um ano e levar mais alguns meses produzindo, sem dar noticias, foi meio broxante, matando as expectativas. Daí chegou 2012 e finalmente criaram um site supimpa e já embalaram um vídeo da faixa titulo e pouco depois o álbum já estava ai!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Este álbum é uma mescla da pegada Hard Rock do Kiske, com o Heavy Metal que o Hansei esta mais acostumado a desempenhar. Então, ao correr pelo repertório o ouvinte se depara com um cenário mutante, mas no fim tudo soa como um único trabalho bem feito. Ainda assim, há aquelas faixas que chamam os holofotes:&lt;i&gt; I’ve Tried&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;Renegade&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;My Sanctuary&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;King For A Day&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/2XR65ATnBWI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt; &lt;i&gt;&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;I’ve Tried&lt;/i&gt; é a melhor segundo meus ouvidos; refrão potente e um andamento instrumental que casou muito bem com os versos do Kiske.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E se &lt;i&gt;I’ve Tried&lt;/i&gt; tem o melhor refrão, &lt;i&gt;Renegade&lt;/i&gt; tem os melhores versos. E que versos, meu Deus, que versos! Até alcançar o refrão, a música aposta em uma linha melódica absurda. De longe é uma das melhores canções com o Kiske nos vocais, nos últimos tempos. Só não é a melhor do repertório porque o refrão não vinga todo o resto... Ah se o refrão de &lt;i&gt;I’ve Tried&lt;/i&gt; estivesse em &lt;i&gt;Renegade&lt;/i&gt;, que estrago seria, que estrago!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sequencia em alta, com &lt;i&gt;My Sanctuary&lt;/i&gt;. Essa já estava disponível, antecipadamente, num EP que a banda lançou antes do disco. Confesso que fiquei semanas com ela terrivelmente grudada na mente. É bem universal, ótima pra mostrar do que a banda é capaz em um tiro só.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E o melhor do Heavy Metal esta em &lt;i&gt;King For A Day&lt;/i&gt;, com seus riffs e coros que puxam o ouvinte. A dita cuja esconde o jogo, ao deixar os melhores versos para os minutos finais, entrecortados com os vocais de apoio do Hansen, depois de um eximo solo de guitarra.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Enfim, &lt;i&gt;Unisonic&lt;/i&gt; é um álbum fácil de absorver, fato que me assalta todos os comentários no momento. Com uma ouvida eu já deduzi que o trabalho merece aplausos, além de já ter um respeito garantido por causa dos membros do grupo. É mais um projeto, assim como &lt;i&gt;Adrenaline Mob&lt;/i&gt;, que acertou o alvo.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"&gt;&lt;tbody&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td style="text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/427497_299625016753311_172543442794803_781386_1435615904_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; margin-bottom: 1em; margin-left: auto; margin-right: auto;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/427497_299625016753311_172543442794803_781386_1435615904_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;tr&gt;&lt;td class="tr-caption" style="text-align: center;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;Repertório:&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;i&gt; 1.Unisonic, 2.Souls Alive, 3.Never Too Late, 4.I've Tried,&amp;nbsp;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;5.Star Rider, 6.Never Change Me, 7.Renegade, 8.My Sanctuary&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;9.King For A Day, 10.We Rise, 11.No One Ever Sees Me       &lt;/i&gt;&lt;/td&gt;&lt;/tr&gt;
&lt;/tbody&gt;&lt;/table&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/04/unisonic.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/2XR65ATnBWI/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-1401979477243151051</guid><pubDate>Wed, 18 Apr 2012 14:20:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:14:55.168-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Adrenaline Mob</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Adrenaline Mob: Omertá (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/483147_363021440387274_215519745137445_1158003_579813068_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="147" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/483147_363021440387274_215519745137445_1158003_579813068_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Sabe aquele filme que não empolga muito logo de inicio? Enquanto você assiste, passa pela sua cabeça fazer outra coisa, fugindo de ter de assistir já se justificando com o pensamento &lt;i&gt;“depois eu vejo isso ai”&lt;/i&gt;. Então algo misterioso te segura e você assisti mais alguns minutos, e de repente... A coisa fica boa e você não pisca. Quando pisca, o filme já acabou. E você fica um tempo vendo os créditos subindo, meio que em choque, processando o sistema, tudo pra concluir: baita filme!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Adrenaline Mob&lt;/b&gt; lançou ano passado um EP de cinco músicas. Em outras palavras, uma divulgação da nova banda projeto dos figuras do metal, &lt;b&gt;Mike Portnoy&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Russel Allen&lt;/b&gt;. Pois bem, eu ouvi, e considerei que eram boas músicas, que o projeto era bacana e tudo mais. Mas me lembro de não ter enxergado nada de impressionante na proposta. Mesmo sendo imenso fã do monstruoso &lt;b&gt;Russell Allen&lt;/b&gt;, não achei seu desempenho tão monstruoso assim. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Como no caso do filme, eu não considerei que viria algo grande desse tal &lt;b&gt;Adrenaline Mob&lt;/b&gt;. Isso foi numa época passada. 2011, quando eu ainda era criança – pois só sendo imaturo para não reconhecer o poder de uma banda dessas!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O álbum saiu faz alguns meses. E ouvi-lo uma única vez mudou toda minha perspectiva em relação ao projeto. Praticamente, aquelas cinco músicas do EP de 2011 não revelaram nem metade da qualidade que o repertório completo alcança! No fim, resumi o trabalho com uma única palavra: Viciante. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A primeira faixa, por exemplo, já tem um propósito claro: converter o ouvinte ao Heavy Metal. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Undaunted”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; confirma uma teoria particular minha: a primeira canção do disco deve ser a melhor. Com um refrão de poucas palavras muito bem arrastadas e gritadas por um vocal acima da média, essa música consegue penetrar na mente e te forçar a cantar com fúria. Ao vivo, deve fazer um estrago memorável. Além de riffs e um solo de guitarra que serve unicamente pra gerar loucura. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/TJkIy1IqBGc" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
As linhas de guitarra do eximo &lt;b&gt;Mike Orlando&lt;/b&gt; foram pra mim um dos grandes destaques de Omertá. Por todo o álbum temos um clima pesado, ora rápido e raivoso, ora distorcido. Nesse ponto instrumental, destaco &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Indifferent”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Agora, um parêntese que preciso citar:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A versatilidade do senhor Allen é inexplicável. Algo alienígena. O sujeito sabe entrar em diferentes contextos de bandas e moldar sua voz conforme a necessidade. Nesta banda ele bruto, com um timbre que xinga o mundo. O estilo de cantar que ele tem no &lt;b&gt;Symphony X&lt;/b&gt; é o mais próximo do que ouvimos aqui. Mas aposto que um leigo não o reconheceria, por exemplo, ao ouvir &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Stargazers”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do &lt;b&gt;Avantasia&lt;/b&gt;, onde seus versos são um perfeito feeling grudento, ou, nos vocais limpos e profundos da &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Gone Too Far”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do projeto &lt;b&gt;Allen Lande&lt;/b&gt;. Resumindo, aposto minhas fichas que esse é o melhor vocalista de metal da atualidade (em disputa direta com o &lt;b&gt;Jorn Lande&lt;/b&gt;), capaz de incorporar diferentes formas de cantar, jamais soando repetitivo. Ora, com um vocalista desses, &lt;b&gt;Omertá&lt;/b&gt; só poderia ser coisa boa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Quer um exemplo de versatilidade da voz do Allen, neste álbum? É só ouvir &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Come Undone”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, cover do &lt;b&gt;Duran Duran&lt;/b&gt;! Em alguns versos surgem um timbre rasgado, que muito vagamente me lembrou &lt;b&gt;Tim Ripper Owens&lt;/b&gt;, ex-&lt;b&gt;Iced Earth&lt;/b&gt;. É um dos grandes destaques do álbum.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Outros destaques para a balada melosa &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Angel Sky”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Believe Me”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;“All On The Line”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Finalmente: &lt;b&gt;Omertá&lt;/b&gt; deve conseguir ser top nesse ano. Ao menos para mim já é um destaque no mundo do metal atual. Um trabalho que convenceu logo de primeira. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/416926_351060704916681_215519745137445_1127025_937319873_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/s720x720/416926_351060704916681_215519745137445_1127025_937319873_n.jpg" width="314" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/04/adrenaline-mob-omerta.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/TJkIy1IqBGc/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-1809876326620248475</guid><pubDate>Sat, 17 Mar 2012 14:27:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:15:03.395-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Holanda</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Epica</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Epica: Requiem For The Indifferent (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/64908_10150547126197924_8031842923_8653056_1110562555_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="213" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/64908_10150547126197924_8031842923_8653056_1110562555_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Em 2009, os holandeses do &lt;b&gt;Epica&lt;/b&gt; deram um súbito salto de qualidade com o perfeito disco chamado &lt;b&gt;Desing Your Universe&lt;/b&gt;. O maior destaque fora certamente a voz da vocalista &lt;b&gt;Simone Simons&lt;/b&gt;, tão diferente do desempenho visto nos trabalhos antecessores que parecia até outra pessoa no front da banda. &lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E mais recentemente, &lt;b&gt;Requiem For The Indifferent&lt;/b&gt; prometia (ao menos para mim) um nível semelhante ao atingido pelo &lt;b&gt;Desing Your Universe&lt;/b&gt;. Ou, quem sabe, algo superior ao esperado; um mais novo súbito crescimento de qualidade. Mas as coisas não aconteceram conforme o esperado...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-YySaPoGid-k/T1WEJD5OtrI/AAAAAAAAC44/CWANBX7y0k0/s1600/Requiem+For+The+Indifferent.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://2.bp.blogspot.com/-YySaPoGid-k/T1WEJD5OtrI/AAAAAAAAC44/CWANBX7y0k0/s320/Requiem+For+The+Indifferent.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Ouvi uma, três, cinco vezes, e não compreendi o álbum. Estranhamente, a banda não soube casar o metal progressivo com o sinfônico; o instrumental me soou especialmente desencontrado, incapaz de empolgar e surpreender. Isso tornou o álbum arrastado, com mais de setenta minutos penosamente cansativos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E não foi preciso ouvir muitas vezes para encontrar uma provável característica que tirou parte do encanto da banda: os coros épicos. Estão em todas as partes. Roubando, na cara dura, espaços que poderiam ser melhor aproveitados. Sempre gostei das linhas líricas, mas a presença infinita de coros acabou tornado &lt;b&gt;Requiem For The Indifferent&lt;/b&gt; um prato enjoativo que poucos gostariam de repetir.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
E outra coisa: o senhor &lt;b&gt;Mark Jansen&lt;/b&gt; faz um papel suficiente como guitarrista, mas quando participa das musicas com seu vocal gutural, a coisa desanda. Ainda no &lt;b&gt;Desing Your Universe&lt;/b&gt; suas participações foram bem encaixadas, tanto que não me lembro de reclamar de alguma faixa. Mas neste novo trabalho seus versos são mal pensados. Bem desencontrados, assim como o instrumental.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De ponto positivo temos a vocalista, com uma voz imaculada. Reparei que sua performance esta mais cuidadosa. Pois quem já viu um ou outro vídeo da banda, encima de um palco, sabe que a Simone sofre com um rápido desgaste da voz, graças a músicas absurdamente difíceis de cantar que ela mesma se propôs a tentar. Neste álbum, entretanto, o bom senso reinou: tem-se uma noção de que as linhas de voz estão mais fáceis, menos gritadas, o que deve facilitar para a Simone nos shows. O revés disso é que o ouvinte pode sentir falta de uma voz mais impactante.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="369" src="http://www.youtube.com/embed/W7WfAzeogjE" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
Das que eu apreciei, destaco a calma melodia de &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Delirium”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;, os melhores versos do disco que estão escondidos na &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Deep Water Horizon”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, o melhor refrão em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Internal Warfare&lt;/b&gt;&lt;b&gt;”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e a épica totalmente instrumental, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Serenade Of Self-Destruction”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, com seus nove minutos de coros, narrações e muitos riffs.  &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;No mais. &lt;b&gt;Requiem For The Indifferent&lt;/b&gt; é um disco meio fora dos trilhos. Penso que quem gostou do &lt;b&gt;Desing Your Universe&lt;/b&gt; deve notar certa diferente nas construções das músicas. Uma diferença que não soou tão agradável. Mas não é um disco capaz de manchar a popularidade da banda; pois só um cego não veria a maturidade do grupo no presente cenário do metal. Mas, como disse lá encima, para mim este é um prato frio e enjoativo, muito longe do esperado.&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/03/epica-requiem-for-indifferent.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://2.bp.blogspot.com/-YySaPoGid-k/T1WEJD5OtrI/AAAAAAAAC44/CWANBX7y0k0/s72-c/Requiem+For+The+Indifferent.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-4301154160422611670</guid><pubDate>Fri, 17 Feb 2012 14:54:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:15:14.843-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Primal Fear</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Primal Fear: Unbreakable (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/400719_181042015327180_129515777146471_321696_1784000460_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/400719_181042015327180_129515777146471_321696_1784000460_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Aos meus ouvidos, e até o presente momento, &lt;b&gt;Unbreakable&lt;/b&gt; é um dos melhores (se não o melhor) álbum de Heavy Metal desta década iniciada. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Primal Fear apresenta músicas dentro de um mesmo padrão. Ouvindo o álbum sem pausar, tem-se a impressão de ser tudo uma mesma música. Quase não notei quando uma faixa terminou e entrou outra. Portanto, a princípio me soou um álbum super comum. Mas ao ouvi-lo pela segunda vez, ah, ai sim notei a qualidade do trabalho.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Todas as faixas trazem refrões fáceis de assimilar. Do tipo impecável, quando cantado ao vivo, com todos os fãs acompanhando sem dificuldade. Além disso, ao vivo, já consigo ouvir os inúmeros coros que algumas Introduções e solos bem elaborados podem gerar. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;“Strike”&lt;/i&gt; foi a que mais me agradou. Achei ótimo o desempenho do vocalista Ralf Scheepers nos versos da canção. Outros destaques são &lt;i&gt;“Where Angels Die”&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;“Unbreakeble”&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;“Born Again”&lt;/i&gt;. Esta última sendo o mais próximo de uma balada arrastada. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-LXqi9my0DVw/Tv9fktlj6UI/AAAAAAAACvI/h5KBunrzqvo/s400/Unbreakable.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://3.bp.blogspot.com/-LXqi9my0DVw/Tv9fktlj6UI/AAAAAAAACvI/h5KBunrzqvo/s320/Unbreakable.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Mas, apesar de uma boa qualidade, &lt;b&gt;Unbreakeble&lt;/b&gt; pode soar enjoativo, depois do ouvinte já ter destrinchado seus mistérios. Ouvir o álbum uma terceira vez, por exemplo, não será tão animador. O nível permanece alto enquanto o ouvinte ainda esta descobrindo o novo. Depois, tudo pode parecer meio fraco. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Penso que &lt;b&gt;Unbreakeble&lt;/b&gt; deve conseguir atingir a meta de um bom álbum. No mínimo, mediano. Pra mim, um dos melhores. Por enquanto.     &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/GptMvBrchkw?rel=0" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/02/primal-fear-unbreakable.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://3.bp.blogspot.com/-LXqi9my0DVw/Tv9fktlj6UI/AAAAAAAACvI/h5KBunrzqvo/s72-c/Unbreakable.jpg" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-7907890543260798166</guid><pubDate>Tue, 24 Jan 2012 18:47:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:15:31.089-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Itália</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2012</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Lacuna Coil</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Lacuna Coil: Dark Adrenaline (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/383771_10150396038477344_24803092343_8623214_1087305435_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="205" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/383771_10150396038477344_24803092343_8623214_1087305435_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Conheço &lt;b&gt;Lacuna Coil&lt;/b&gt; só pelos clipes da banda. Nunca ouvi um álbum completo deles. E enfim chegara o momento. &lt;b&gt;Dark Adrenaline&lt;/b&gt; tem sido meu primeiro contato com o som desses italianos.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
De forma geral, o álbum é médio. As canções são distintas, como disse, mas todas bem repetitivas, o que tornou o álbum cansativo. Só não é pior por ser um álbum ligeiro, com músicas breves. Aos meus ouvidos soou como um disco pouco inspirado, feito nas coxas. Por exemplo, conforme ouvia as três primeiras faixas (que me foi um período mórbido, sem nenhum grande destaque) imaginei as canções de forma diferente, quem sabe executadas por outras bandas. E conclui que alguns trechos poderiam ter sido mais explorados. Meio abusado este meu palpite critico, mas, foi minha postura inicial perante &lt;b&gt;Dark Adrenaline&lt;/b&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A banda conta com dois vocalistas. &lt;b&gt;Cristina Scabbia&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Andrea Ferro&lt;/b&gt;. No ouvir &lt;b&gt;Dark Adrenaline&lt;/b&gt;, eu imaginei como seria a banda sem o vocalista, se fosse só a voz de Cristina nas canções. Creio que ficaria bem melhor, pois não me dei com a voz do Andrea...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/-OkQJZljWJhY/TxHolLasEeI/AAAAAAAACys/VM3ew6w0d2U/s400/Dark+Adrenaline.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://4.bp.blogspot.com/-OkQJZljWJhY/TxHolLasEeI/AAAAAAAACys/VM3ew6w0d2U/s320/Dark+Adrenaline.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Como disse, as três primeiras faixas me passaram em branco, e em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Give Me Something More”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; finalmente me surgiu uma luz. A faixa traz bons versos e, com um simples refrão, consegue grudar na mente. Ao terminar o álbum, voltei para ouvi-la novamente, é claro. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“I Don't Believe In Tomorrow”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; tem um andamento que me agradou. Mas imagino como ficaria bem melhor se fosse Cristina cantando solo, e não o Andrea...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Outra com poder – de grudar na mente – se chama &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Intoxicated”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, que pra mim é a melhor. Cristina manipula a voz de forma interessante, o que deu muito certo em conjunto com a melodia e os versos do Andrea. De longe a mais diferenciada do disco.  &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Losing My Religion”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é outro destaque. Descobri que era um cover. Então, fui ouvir a versão original, de uma banda chamada &lt;b&gt;REM&lt;/b&gt;, do qual não me lembro conhecer. E, bem, ficou um bom cover. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Ou seja, &lt;b&gt;Dark Adrenaline&lt;/b&gt; é um álbum rápido, sem muitos destaques. Um trabalho pra cumprir calendário, pois, com mais tempo de gravação quem sabe a qualidade fosse bem superior. O disco ainda tem seus destaques, mas, daqui alguns meses ninguém além de fãs ferrenhos irão se lembrar deles. Tudo isso, é claro, na visão de um novo ouvinte.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/VTT6picaCoQ?rel=0" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2012/01/lacuna-coil-dark-adrenaline.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://4.bp.blogspot.com/-OkQJZljWJhY/TxHolLasEeI/AAAAAAAACys/VM3ew6w0d2U/s72-c/Dark+Adrenaline.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-6388298065734811628</guid><pubDate>Wed, 07 Dec 2011 02:10:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:15:50.195-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Finlândia</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Nightwish</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Nightwish: Imaginaerum (Resenha)</title><description>&lt;span style="text-decoration: underline;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/-OV0-qboClTc/TuDgWWOvr0I/AAAAAAAACmI/szwCCkWPOJk/s1600/Nightwish.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5683789404270735170" src="http://3.bp.blogspot.com/-OV0-qboClTc/TuDgWWOvr0I/AAAAAAAACmI/szwCCkWPOJk/s400/Nightwish.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 267px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A proposta fora gananciosa: um álbum que seria ao mesmo tempo uma trilha sonora de um filme. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Primeiro confesso que fiquei surpreso com o lançamento repentino do &lt;b&gt;Imaginaerum&lt;/b&gt;. Jurava que sairia só em Janeiro. Ou talvez seja o filme em Janeiro. Não sei. E também não me senti motivado pra buscar saber. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Vou procurar não mencionar a Tarja, o velho &lt;b&gt;Nightwish&lt;/b&gt;. Afinal, não foi tão difícil para mim gostar da nova formação da banda. &lt;b&gt;Dark Passion Play&lt;/b&gt;, por exemplo, foi um bom álbum aos meus ouvidos. E agora, &lt;b&gt;Nightwish&lt;/b&gt; atrai as atenções novamente com sua nova proposta. Pois, não tem como negar, esta é uma banda referência. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Imaginaerum&lt;/b&gt; atende a proposta. É um repertório de filme mesmo. O instrumental continua de ponta, mas não deve surpreender quem já conhece a banda de longa data. O que vai surpreender mesmo é a espantosa versatilidade das canções.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
Começamos com uma narração – &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Taikatalvi”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Criou um bom clima inicial, admito. Mas ai chega a single &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Storytime”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, abrindo as portas do show. Eu não gostei desta single, realmente, achei muito a baixo da média para representar o trabalho. Um tanto alegre demais. Agora, com mais calma, a reconheço como uma faixa diferente, necessária até. Mas não consegui gostar.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu estava ouvindo o álbum ao mesmo tempo que um amigo meu. Por MSN, conforme as faixas passavam, íamos debatendo a qualidade e as impressões. &lt;i&gt;“Calma, deve melhorar”&lt;/i&gt; eu lancei, na conversa. Afinal ainda era a primeira música.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E que bom que melhorou. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Ghost River”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, que deu seqüência, é pra mim a melhor do disco. Talvez pela eminência do Marco nos vocais, e talvez por eu gostar muito dele. Ou, quem sabe a música é boa mesmo. Melhor refrão, segundo meus ouvidos, e a boa utilização de coros juvenis é um baita acréscimo. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E de repente: choque. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Slow, Love, Slow”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é um &lt;b&gt;Nightwish&lt;/b&gt; de um jeito que você nunca ouviu! A música resgata aquele cenário de bar com pouca luz e muita fumaça, uma banda tocando num canto, embriagados de &lt;i&gt;blues&lt;/i&gt;, mais sentindo do que executando. A vocalista da banda dentro de um vestido apertado e brilhoso e cantando com sensualidade e sentimento. Por volta dos anos 70. Eu realmente não sei o que pensar desta faixa. Achei ela no mínimo... interessante.  &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;“I Want My Tears Back”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; apresenta aquele clima épico, escocês, com suas flautas na introdução e nos solos empolgados. Embora seja uma música diferente das demais, por causa do clima descontraído, essa faixa passa um tanto despercebida. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/--FgebHBNKqk/Ts163QJk9iI/AAAAAAAAChk/qifLa-5-5x8/s400/Imaginaerum.jpg"&gt;&lt;img alt="" border="0" src="http://1.bp.blogspot.com/--FgebHBNKqk/Ts163QJk9iI/AAAAAAAAChk/qifLa-5-5x8/s400/Imaginaerum.jpg" style="cursor: hand; cursor: pointer; display: block; height: 400px; margin: 0px auto 10px; text-align: center; width: 400px;" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Scaretele”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; trai muitas coisas, com seus sete minutos e mais um pouco. Achei interessante como Anette interpretou a cancão com sua voz. Mas confesso que de inicio eu levei um baita susto e continuei ouvindo com sofreguidão. No meio surge uma narração esquisita que, junto com o instrumental animado, te faz lembrar a imagem de um circo... No fim tudo volta ao normal, com as partes orquestradas e tudo mais. Alivio, enfim. É o tipo de música que, depois de ouvir, você se pergunta &lt;i&gt;“que diabo foi isso?!”&lt;/i&gt;. Não a considerei ruim, apenas... diferente. Própria para um filme. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;“Turn Loose The Mermaids”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; é muito boa. Mas só notei isso quando ouvi pela segunda vez. Um tanto repetitiva, mas tranqüila e com ótimas partes orquestradas, que embora soem simples fazem bonito. Uns assobios no meio da faixa me lembrou várias coisas, como um perfeito fundo sonoro para uma cena de cavalgue em campos abertos, aquelas cenas de faroeste. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Quando entra &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Rest Calm”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; já parece até outra banda tocando. A versatilidade do álbum faz isso com você: momento ou outro eu esqueci que ouvia &lt;b&gt;Nightwish&lt;/b&gt;, parecia uma compilação com no mínimo umas quatro bandas diferentes. Enfim, essa aqui é uma das melhores, gostei de primeira ouvida. Bom refrão e mais coros de crianças. E&lt;b&gt; Marco Hietala&lt;/b&gt; colabora bastante para que tudo saia melhor. E o instrumental é poderoso, como de costume. Sete minutos que parecem três. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Imaginaerum”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; encerra tudo com um apanhando sinfônico de cada faixa em seqüência, pura trilha sonora, bom encerramento, melhor impossível. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É difícil julgar este álbum. Minha meta era compará-lo com o &lt;b&gt;Dark Passion Play&lt;/b&gt;, ao menos. Mas eu entendi que &lt;b&gt;Imaginaerum&lt;/b&gt; é um trabalho único, do tipo que consegue muitas impressões com sua mutação sonora. Talvez alguns fãs demorem um pouco pra engolir essa mutação. Eu, olhando para a produção e criatividade, identifiquei um bom trabalho, do tipo que se aprende mais e mais ouvindo mais e mais.&lt;/div&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/5g8ykQLYnX0?rel=0" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/12/nightwish-imaginaerum.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://3.bp.blogspot.com/-OV0-qboClTc/TuDgWWOvr0I/AAAAAAAACmI/szwCCkWPOJk/s72-c/Nightwish.jpg" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-827135827547745754</guid><pubDate>Thu, 10 Nov 2011 23:06:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-05-13T11:15:56.461-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Iced Earth</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Iced Earth: Dystopia (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/315831_212277755500525_103269996401302_549936_218182021_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="266" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/315831_212277755500525_103269996401302_549936_218182021_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Iced Earth&lt;/b&gt; é uma banda estadunidense de Heavy Metal, de grande sucesso desde seu inicio em 1984. Particularmente, é uma das minhas preferidas no gênero, com um líder que cada vez mais honra o metal com muito talento – o guitarrista e principal compositor &lt;b&gt;Jon Schaffer&lt;/b&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Dystopia é o 10º trabalho de estúdio do grupo. E sem meias palavras: é um dos melhores álbuns do ano! Temos o melhor do metal em todas as dez faixas, mais duas perfeitas &lt;i&gt;bônus track&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Algo que deu muito certo foi o novo vocalista &lt;b&gt;Stuart Block&lt;/b&gt;. A banda já contou com quatro vocalistas, ao longo da carreira. Dentre eles, os mais influentes, &lt;b&gt;Matt Barlow&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Tim “Ripper” Owens&lt;/b&gt;. E agora, a banda acerta com um novo sujeito dono de uma voz que caiu como uma luva nas novas melodias. &lt;i&gt;Stu &lt;/i&gt;(como costuma ser chamado) é versátil; usa de um timbre grave em quase todo tempo, e de repente arranha a voz para passagens mais rasgadas, e em outros instantes aposta em agudos poderosos, e, finalmente, consegue ser bem melódico e profundo nas baladas. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A faixa título abre o álbum deixando um pouco de tudo a mostra. &lt;i&gt;“Iced Earth evoluiu, e vai conquistar o mundo”&lt;/i&gt;, parecem dizer. Segue aquele padrão &lt;i&gt;meio-manjado&lt;/i&gt; de enrolar o ouvinte por meia-música até finalmente apresentarem um novo andamento e impressionar. Pedaleira em eminência, riffs arrastados e dedilhados sempre ao fundo, nos refrões. Uma boa escolha pra fazer o vídeo também, já mostrando para os fãs a personalidade do novo vocal.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/zuwW9IVwZ0U?rel=0" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Anthem”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; surpreende mais ainda. Começo com acordes acústico de guitarra, pouco depois entra o baixo e bateria, e depois temos os riffs em uma guitarra e a melodia em outra, do tipo que deve inspirar uns coros ao vivo. O refrão é de matar, um baita desempenho do vocalista. O solo de guitarra passa rápido, meio que pra não perder a atenção do ouvinte, pois logo depois voltamos com os versos, refrão, e final épico com vocais de apoio. Difícil selecionar uma única faixa como a melhor do álbum, mas esta sem dúvida é forte candidata. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Anguish Of Youth”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é um bom exemplo do que eu falei sobre o vocalista ser melódico em certos momentos. A música traz versos bem voltados para esse lado, e as guitarras apenas ajudam a criar o fundo perfeito. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“V”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é absurda. Um refrão épico e vocais de apoio entrecortando o pós-refrão. Não chega a ser uma das melhores, capaz de curtir logo de primeira, mas ouvindo melhor, essa é uma faixa muito bem trabalhada.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Days Of Rage”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é pouco mais de dois minutos de fúria. Deve provocar altos bate cabeça, quando tocada em um show. E é quase impossível ouvir &lt;i&gt;&lt;b&gt;“End Of Innocence”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; sem querer cantar junto; uma baita composição. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A faixa bônus &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Iron Will”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é aquela que você se pergunta por que diabos é uma faixa bônus; de tão boa que é, deveria ser uma single! Aqui se repete um pouco do talento melódico do &lt;i&gt;Stu&lt;/i&gt;, e mais pedaleiras em destaque. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/184138_191003507627950_103269996401302_483710_6045085_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/184138_191003507627950_103269996401302_483710_6045085_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Enfim, depois de lançarem uma seqüência de álbuns conceituais (que já começava a chatear alguns fãs e a critica), a banda retorna em ótima forma. É de espantar como esse álbum não soou repetitivo ou cansativo, como poderia vir a ser. Longe disso: &lt;b&gt;Dystopia&lt;/b&gt; parece até ser um disco de uma nova banda de metal, cheia de juventude e expectativas.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
É por trabalhos deste nível que gosto de dizer que sou metaleiro.   &lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/11/iced-earth-dystopia.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/zuwW9IVwZ0U/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-2158177712745950723</guid><pubDate>Tue, 08 Nov 2011 00:42:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.993-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Evanescence</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Evanescence (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/281792_10150237380626786_7091561785_7837099_8258327_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="266" src="http://a7.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/281792_10150237380626786_7091561785_7837099_8258327_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Advinha só: por incrível que pareça, este também é o primeiro álbum que ouço desta banda!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A diferença para o &lt;a href="http://www.radiokm.net/2011/09/dream-theater-dramatic-turn-of-events.html" target="_blank"&gt;&lt;b&gt;Dream Theater&lt;/b&gt;&lt;/a&gt; e &lt;a href="http://www.radiokm.net/2011/10/machine-head-unto-locust-resenha.html" target="_blank"&gt;&lt;b&gt;Machine Head&lt;/b&gt;&lt;/a&gt; (que opinei há um tempo), é que esta banda eu conheço graças à mídia. Vejo &lt;b&gt;Evanescence&lt;/b&gt; como o comercial do Rock Gótico. Clips na TV a todo novo lançamento, singles sempre presentes nas rádios, e ainda por cima o melhor da trilha sonora de &lt;b&gt;Demolidor&lt;/b&gt; e talvez outros filmes/séries. Logo, não tem como &lt;i&gt;não&lt;/i&gt; conhecer esse grupo. No entanto, eu nunca me interessei muito por eles. E só agora que fui conferir um trabalho completo da banda, aproveitando o lançamento do novo auto intitulado deles.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Eu como finalmente ouvinte desta banda reconheço &lt;b&gt;Evansecence&lt;/b&gt; como um bom disco. Deve ter seu reconhecimento, embora não chegue a ser um acréscimo ao ano de 2011, em termos de lançamentos. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Por todo lado temos os riffs de guitarra capazes de inspirar loucura no ouvinte; ritmizados, breves e graves. Um bom exemplo é a própria single: &lt;i&gt;&lt;b&gt;“What You Want”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; que abre o álbum da melhor forma possível. Confesso que estranhei umas passagens que me lembraram um quase pop, mas é só ouvir pela segunda vez que tudo se encaixa. Mas de fato, é a música mais distinta. Certamente um apelo comercial. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/wVWazHTunSI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Outro elemento destaque é o desempenho da vocalista. &lt;b&gt;Amy Lee&lt;/b&gt; tem uma voz difícil de não curtir, logo de prima. Acredito ser em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“The Change”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; que seu talento fica mais evidente. A música tem um dos refrões mais melosos e Amy não economiza na vontade de se expressar. Aos meus ouvidos, a melhor do disco. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
As teclas também chamaram minha atenção. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“My Heart Is Broken”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Erase This”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, por exemplo, são boas para um acústico, só piano e voz. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Sick”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; tem passagens mais calmas nos versos até crescer e chegar ao auto-refrão repetitivo e quase agressivo. E &lt;i&gt;&lt;b&gt;“End Of The Dream”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; traz aquele refrão arrastado e profundo que vai testar o fôlego da vocalista quando executada ao vivo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O restante é simples, similar. Na verdade, as faixas pouco arriscam, buscam apenas cumprir o protocolo, fazer o arroz com feijão, em outras palavras: o fácil, simples, que todo mundo gosta de ouvir. Mas bem que um solo de guitarra bem elaborado, em um ponto ou outro, não faria mal algum... O resultado disso é um bom álbum, exato, completo, mas que não escraviza o ouvinte; não te inspira a querer ouvir dias depois; um som passageiro, quase descartável. Um terrível paradoxo!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://www.mediaboom.org/uploads/posts/2011-09/thumbs/1315568791_hyta6qfp.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" src="http://www.mediaboom.org/uploads/posts/2011-09/thumbs/1315568791_hyta6qfp.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/11/evanescence-resenha.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/wVWazHTunSI/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-471778244937517359</guid><pubDate>Sun, 30 Oct 2011 22:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.994-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Five Finger Death Punch</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Five Finger Death Punch: American Capitalist  (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/264668_10150230027554145_19098264144_7248890_6733767_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a3.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/264668_10150230027554145_19098264144_7248890_6733767_n.jpg" width="297" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Five Finger Death Punch&lt;/b&gt; é uma banda estadunidense de Heavy Metal de uns cinco anos de estrada. Bom, quando tudo começou, em 2007 com o primeiro trabalho deles intitulado &lt;b&gt;The Way Of The Fist&lt;/b&gt;, o som deles poderia ser generalizado como Thrash Metal, pelo considerável peso e crueza nas faixas. Depois, ao lançarem o glorioso&lt;i&gt;&lt;b&gt; &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;b&gt;War Is The Answer&lt;/b&gt;, em 2009, o som pareceu um pouco mais encaixado, com partes mais melódicas em alguns pontos e ainda preservando o peso de origem (gerando então um dos meus preferidos álbuns de metal da última década). &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E agora a banda retorna com &lt;b&gt;American Capitalist&lt;/b&gt; com músicas mais universais, boas para novos fãs; quase um New Metal em alguns instantes. O bom é que isso não interferiu tanto na qualidade do disco, mas é notável uma queda se compararmos este trabalho com &lt;b&gt;War Is The Answer&lt;/b&gt;...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A &lt;i&gt;faixa-titulo&lt;/i&gt; abre o álbum com o melhor da banda: a fúria de um quase Thrash Metal graças, talvez, às passagens em guturais na maior parte da música; é dona&amp;nbsp; também de um dos melhores refrões do repertório e de quebra um bom solo. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Under And Over It”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; mantém o bom nível, seguindo com a mesma pegada costumeira da banda. Só achei estranho ela ser a single do disco, com vídeo e tudo mais. É uma faixa, embora boa, comum demais. E o clip é fraco demais... &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Serei franco: ouvindo pela primeira vez, a seqüência de &lt;i&gt;&lt;b&gt;“The Pride”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Coming Down”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Menace”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Generation Dead”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; passaram em brando. Eu quase não prendi atenção nelas. Quando notei, já estava na faixa 7 curtindo de novo o &lt;i&gt;“Death Punch Song”&lt;/i&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
A faixa 7: &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Back For More”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Forte candidate à melhor. Nada muito diferente da fórmula da primeira música: bom solo, ótimo refrão (finalmente, o que tem poder de grudar na mente), e uns &lt;i&gt;“Rise!”&lt;/i&gt; bem encaixados nos versos falados.   &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Remember Everthing”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é a mais calma, logo ela ganha destaque fácil no meio do todo. E &lt;i&gt;&lt;b&gt;“If I Fall” &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;também não passa despercebida, com seu repetitivo (e talvez enjoativo) refrão grudento. E &lt;i&gt;&lt;b&gt;“100 Ways To Hate”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; faz um encerramento digno, também uma das melhores e sabiamente selecionada pra acabar com tudo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Falei, falei e falei pouco. É um álbum mediano, de uma banda ainda nova de grande talento. Fico com a leve impressão de que eles irão precisar de uma bomba de inspiração em um futuro disco, pois a tática deles parece começar a ficar cansada. Só impressão. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/296093_10150297203309145_19098264144_7842749_4353641_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/296093_10150297203309145_19098264144_7842749_4353641_n.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/five-finger-death-punch-american.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-6225214948101245225</guid><pubDate>Sun, 23 Oct 2011 13:23:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-23T06:23:06.119-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Itália</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Rhapsody Of Fire</category><title>RHAPSODY OF FIRE anuncia nova formação!</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigHxNcyhXw3oILG7dmmCxxsinWv7zMxxoUffMOlP3BzHd2xPzlCjtfbv2SE_1N261kYuV1WEutXLV1x0CsgLNpX2WFs7hWfWKmfX4hHXetHJZylNuSuM7SALWlR0DnVXn2QQfMcm3rAyU/s1600/rhapsody2011.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="221" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigHxNcyhXw3oILG7dmmCxxsinWv7zMxxoUffMOlP3BzHd2xPzlCjtfbv2SE_1N261kYuV1WEutXLV1x0CsgLNpX2WFs7hWfWKmfX4hHXetHJZylNuSuM7SALWlR0DnVXn2QQfMcm3rAyU/s400/rhapsody2011.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #cccccc; text-align: center;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #cccccc; text-align: left;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span class="hps"&gt;Após a saída de&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Luca&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Turilli&lt;/span&gt;; &lt;span class="hps"&gt;ultima&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;apresentação no&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Wacken&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Open Air,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;O RHAPSODY&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;OF FIRE&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;da adiante&lt;/span&gt;&lt;span class="hps"&gt;&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;um novo ciclo.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Com&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;um novo baixista&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e guitarrista&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;anunciou&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, Oliver&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Holzwarth&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;(&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Sieges&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Even,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;PARADOX&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;BLIND&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;GUARDIAN&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;) e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Roberto&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;De&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Micheli&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, respectivamente,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;o grupo italiano&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;apresentou a sua&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;primeira foto&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;oficial com&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;a formação atual&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;Da esquerda&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;para a direita:&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Alex&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Holzwarth&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, Tom&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Hess&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, Fabio&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Lione&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, Alex&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Staropoli&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, Roberto&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;De&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Micheli&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Oliver&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Holzwarth&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;Enquanto isso,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Luca&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Turilli&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;continuará sua carreira&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;musical&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;sob o&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;nome&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Rhapsody&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, incluindo&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;também&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;ex-membros&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;de seu grupo&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;anterior como&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Dominique&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Leurquin&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;(guitarra) e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Patrice&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Guers&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;(baixo),&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span class="hps"&gt;mais &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span class="hps"&gt;Alex&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Holzwarth&lt;/span&gt;&amp;nbsp;&lt;span class="hps"&gt;&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;na bateria.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Rhapsody&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;não tem nenhuma informação&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;ainda&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;sobre quem&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;será o seu&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;cantor.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/rhapsody-of-fire-anuncia-nova-formacao.html</link><author>noreply@blogger.com (ПΣΟβιŁų)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEigHxNcyhXw3oILG7dmmCxxsinWv7zMxxoUffMOlP3BzHd2xPzlCjtfbv2SE_1N261kYuV1WEutXLV1x0CsgLNpX2WFs7hWfWKmfX4hHXetHJZylNuSuM7SALWlR0DnVXn2QQfMcm3rAyU/s72-c/rhapsody2011.jpg" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-1858710331259413771</guid><pubDate>Sun, 23 Oct 2011 13:02:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-23T06:03:54.543-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Running Wild</category><title>RUNNING WILD - Gravou um disco novo "Shadowmaker"</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyvUdd67sl60XzHMPG6d7bCBAQX5P-KaN54J3eKAwD0xtNIqjdpvIKxXeN8fHmFXTgf8LabALRF4QrlCtRpAI4fTOoiLliC5lkeLnE298nj5anJvEybUYsYwgUgHvKDLvPAf0VkWCTlwE/s1600/runningwild2009.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="221" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyvUdd67sl60XzHMPG6d7bCBAQX5P-KaN54J3eKAwD0xtNIqjdpvIKxXeN8fHmFXTgf8LabALRF4QrlCtRpAI4fTOoiLliC5lkeLnE298nj5anJvEybUYsYwgUgHvKDLvPAf0VkWCTlwE/s400/runningwild2009.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="color: #cccccc;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span class="hps"&gt;Os alemães&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;RUNNING WILD&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;lançarão um novo álbum&lt;/span&gt;&lt;span class="atn"&gt;, intitulado "&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Shadowmaker&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;"&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em abril de 2012&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;via&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;SPV&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;/&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Steamhammer&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;RUNNING WILD&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;tocaram&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;no que&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;foi anunciado como&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;sua despedida&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em 2009 no&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Wacken&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Open Air&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, na Alemanha.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Sua apresentação&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, de 30 de&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;julho daquele ano&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;foi filmado&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e lançado como&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;CD&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;DVD&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, intitulado&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;"The&lt;/span&gt; Final &lt;span class="hps"&gt;Jolly&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Roger&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;"&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, que apareceu&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em junho passado&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;Rolf&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;"Rock&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;'N'&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Rolf"&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Kasparek&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;disse: "&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Os meus comentários&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;na primavera de&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;2009&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;sobre a morte do&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;RUNNING WILD&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;foi&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;bastante sério&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;na época.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Eu realmente&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;precisava de algum&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;tempo fora&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e para ser honesto&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, eu não&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;poderia imaginar que&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em janeiro de 2011&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;pode&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;se sentir como um&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novo álbum&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novamente.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Mas quando eu estava&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;inspirado para fazer&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;um&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;álbum&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;"Best of&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;"&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, que queria&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;contribuir&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;com quatro&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novos números&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, redescobri&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;o quanto eu&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;gosto de escrever&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;De lá&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, ele só&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;permaneceu&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;um pequeno passo para&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;gravar um&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novo álbum de estúdio&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;completo.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;"&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;Kasparek&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;escreveu dez&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novas músicas&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;para "&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Shadowmaker&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;", incluindo o&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;"Piece&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Of&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;The&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Action"&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;abertura&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;midtempo&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;"&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Shadowmaker&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;"&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;rápida&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e a peça&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;de oito minutos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;monumental,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;"Dracula&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;", baseado&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;no romance de&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Bram&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Stoker&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e filmes&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Christopher&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Lee&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;"Para mim,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;'&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Shadowmaker&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;'&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;é um álbum&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;muito especial, porque&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;não há nenhuma pressão&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;, nenhuma&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;vez ou outra&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;", disse&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Kasparek&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;"&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Eu sinto que é&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;claramente entendido que&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;esta atitude&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;relaxada&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;ajudou&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;-me a escrever&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;um dos registros&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;mais poderoso&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;RUNNING WILD&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em sua história.&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;"&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;Aqui você vê&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;a mensagem&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;falando sobre como&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Kasparek&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;originou&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;a gravação&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='450' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/pMNzgdu-aFg?feature=player_embedded' frameborder='0'&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/running-wild-gravou-um-disco-novo.html</link><author>noreply@blogger.com (ПΣΟβιŁų)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgyvUdd67sl60XzHMPG6d7bCBAQX5P-KaN54J3eKAwD0xtNIqjdpvIKxXeN8fHmFXTgf8LabALRF4QrlCtRpAI4fTOoiLliC5lkeLnE298nj5anJvEybUYsYwgUgHvKDLvPAf0VkWCTlwE/s72-c/runningwild2009.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-4976933914152502152</guid><pubDate>Sun, 23 Oct 2011 12:46:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-23T05:48:06.780-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Black Sabbath</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">UK</category><title>BLACK SABBATH - Formação original se reúne em ensaio</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZNF9LFMFNhHBLT5_Puzt2gF9VlXmo5nlgP4zCWiBr_p1Ck7n_yaRw3uQGnV66N-luIL8fXRUNyEksLBK1ukJjkW_ULDL4GEwY4tHv4XU-2hQEyRRulPojfjsbtwTzZyo10vNg_zYZxTo/s1600/nd-sabbath-reunion.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="177" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZNF9LFMFNhHBLT5_Puzt2gF9VlXmo5nlgP4zCWiBr_p1Ck7n_yaRw3uQGnV66N-luIL8fXRUNyEksLBK1ukJjkW_ULDL4GEwY4tHv4XU-2hQEyRRulPojfjsbtwTzZyo10vNg_zYZxTo/s320/nd-sabbath-reunion.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #cccccc; font-family: Verdana,sans-serif; text-align: left;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;span class="" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span class="hps"&gt;O guitarrista&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Tony&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Iommi&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;disse à imprensa&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;britânica&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;que, depois de&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;muitos anos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;os quatro&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;membros originais do&lt;/span&gt; &lt;span class="hps atn"&gt;Black Sabbath (&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;Ozzy&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Osbourne,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Geezer&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Butler,&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Bill&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Ward&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Iommi&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;)&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;se reuniram em&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;uma sala de ensaio&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span class="hps"&gt;"Nós tocamos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;parte do material&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;antigo e&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;estar juntos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novamente&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;era grande&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Estamos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em condições muito&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;boas&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e estamos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;em um estágio onde&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;nós poderíamos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;tocar juntos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;novamente.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Seria&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;bom se pudessemos&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;e eu acho que&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;sim&lt;/span&gt;&lt;span class="hps"&gt;.&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Poderia&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;realmente acontecer&lt;/span&gt;&lt;span class=""&gt;! "-&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;Iommi&lt;/span&gt; &lt;span class="hps"&gt;disse.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/black-sabbath-formacao-original-se.html</link><author>noreply@blogger.com (ПΣΟβιŁų)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhZNF9LFMFNhHBLT5_Puzt2gF9VlXmo5nlgP4zCWiBr_p1Ck7n_yaRw3uQGnV66N-luIL8fXRUNyEksLBK1ukJjkW_ULDL4GEwY4tHv4XU-2hQEyRRulPojfjsbtwTzZyo10vNg_zYZxTo/s72-c/nd-sabbath-reunion.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-5772481658768197263</guid><pubDate>Sun, 23 Oct 2011 12:25:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-10-23T05:38:39.267-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Nightwish</category><title>NIGHTWISH - Making of do novo disco "Imaginaerum"</title><description>&lt;div style="color: #999999; font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmJetvwvXuoRQArM1BXJegFF7diW9Z3xULeKqzJNOcsJDX86bvOptLbGy0lUYH8UKpPyHRKu5BLSmpk2O9uFKoPTdll4auzOst3wY_YLWoMZ9R2g3Hcn3oeqj2YPd2gJfCJZS6qKMrqMA/s1600/nightwish.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="177" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmJetvwvXuoRQArM1BXJegFF7diW9Z3xULeKqzJNOcsJDX86bvOptLbGy0lUYH8UKpPyHRKu5BLSmpk2O9uFKoPTdll4auzOst3wY_YLWoMZ9R2g3Hcn3oeqj2YPd2gJfCJZS6qKMrqMA/s320/nightwish.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;No vídeo abaixo, você pode ver um vídeo de dois minutos com declarações Tuomas Holopainen sobre a produção de "Imaginaerum" que será exibido em 30 de novembro via Nuclear Blast 10 de janeiro e pela Roadrunner Records.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #999999; font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #999999; font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;"Para mim, é a sequência natural ao álbum anterior," Dark Passion Play "," diz o tecladista e líder do NIGHTWISH sobre "Imaginaerum". "Seria estranho imaginar alguém que odeia esse álbum se você gostou do anterior, ou vice-versa. Há muitas semelhanças, mas a maior diferença é a atmosfera em geral, que é muito mais positivo. Há um monte de luz no fim do túnel. "&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #999999; font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #999999; font-family: Verdana,sans-serif;"&gt;&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;b&gt;&lt;i&gt;O disco é uma boa base para o filme de mesmo nome que já está ocorrendo e durante 2012. A fotografia é uma das cenas do filme, gravado este mês em Montreal, Canadá.&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen='allowfullscreen' webkitallowfullscreen='webkitallowfullscreen' mozallowfullscreen='mozallowfullscreen' width='450' height='266' src='https://www.youtube.com/embed/UsU7Y7j7Now?feature=player_embedded' frameborder='0'&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/making-of-do-novo-disco-do-nightwish.html</link><author>noreply@blogger.com (ПΣΟβιŁų)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgmJetvwvXuoRQArM1BXJegFF7diW9Z3xULeKqzJNOcsJDX86bvOptLbGy0lUYH8UKpPyHRKu5BLSmpk2O9uFKoPTdll4auzOst3wY_YLWoMZ9R2g3Hcn3oeqj2YPd2gJfCJZS6qKMrqMA/s72-c/nightwish.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-2646231381169528974</guid><pubDate>Sun, 16 Oct 2011 01:40:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.995-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Van Canto</category><title>Van Canto: Breaking The Silence (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/301031_10150353917022328_23758907327_7975784_1861085641_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="205" src="http://a2.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc7/s720x720/301031_10150353917022328_23758907327_7975784_1861085641_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Van Canto&lt;/b&gt; é uma das propostas mais interessantes que eu já vi no metal. Trata-se de um grupo alemão formado por cinco vocalistas dotados de grande talento e bom gosto mais um baterista que termina de completar a compacta banda. Bom, na verdade apenas dois dos vocalistas cantam efetivamente, ao passo que os outros três são responsáveis, cada um, pelo baixo, andamento harmônico  e algo como os agudos de uma guitarra nos solos, e por vezes uns vocais de fundo também. O estilo é o a cappella, no entanto, muito bem direcionado para o metal, se tornando então o que eles mesmos chamam de &lt;i&gt;Hero Metal A Cappella&lt;/i&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Em seus três primeiros discos vemos boas composições, participações especiais de outros nomes do metal, ótimos clássicos como &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Master Of Puppets”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do &lt;b&gt;Metallica&lt;/b&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Fear Of The Dark”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do &lt;b&gt;Iron Maiden&lt;/b&gt; adaptados ao estilo da banda, convidados à participar do último álbum da ilustre &lt;b&gt;Tarja&lt;/b&gt;, e mais alguns detalhes que fizeram desta banda um diferencial acima da média na última década. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E agora eles voltam com &lt;b&gt;Break The Silence&lt;/b&gt;, o álbum que, segundo meus ouvidos, é o melhor do grupo. E é de espantar como essa banda não erra. Ao menos é difícil se decepcionar, pelo contrário, trabalho após trabalho e o bom nível continua. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/fsVlfuWCRpw" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Começamos com muita vontade em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“If I Die In Battle”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, que abre o álbum com o melhor de um clima quase épico; mas é uma música bem comum para quem já conhece o grupo. O mesmo pode-se dizer de &lt;i&gt;&lt;b&gt;“The Seller Of Souls”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, somente ouvindo pela segunda vez que fui de fato entender a música como nova, e inclusive eu achei estranho a escolherem para o vídeo; é uma boa faixa, mas de longe eu colocaria outras no lugar, para ser apresentada em vídeo.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Como de costume este álbum é premiado de bons covers:&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Primo Victoria”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é um épico impressionante da banda &lt;b&gt;Sabaton&lt;/b&gt;. E &lt;b&gt;Van Canto&lt;/b&gt; soube reproduzi-la com maestria, e fez mais: convidou o próprio vocalista do &lt;b&gt;Sabaton&lt;/b&gt; – &lt;b&gt;Joakim Brodén&lt;/b&gt; – para cantar alguns versos do cover. Destaque para a percussão!&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/agWwSsCP6KI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Bed Of Nails”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do &lt;b&gt;Alice Cooper&lt;/b&gt; é o momento descontração. É o tipo de faixa que não deixa o meio do álbum passar despercebido, pela responsabilidade de ser de quem é, e por chegar a ser engraçado ter logo &lt;i&gt;essa&lt;/i&gt; música, ali, no meio do todo. Ótimo cover também, até por que, se tratando de &lt;b&gt;Van Canto&lt;/b&gt;, qual cover não seria bom?&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas a surpresa mesmo vem em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Master Of The Wind”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Sim, uma poderosa música dos guerreiros do &lt;b&gt;Manowar&lt;/b&gt;. Muito bem interpretada pela vocalista do grupo – &lt;b&gt;Inga Scharf &lt;/b&gt;– e ainda acompanhada de piano. É por faixas como esta que sou a favor que a banda continue a homenagear clássicos do metal!&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E então você pensa que acabou. Mas ainda tem os &lt;i&gt;“dadadadon”&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;“kaboom”&lt;/i&gt; na &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Bad To The Bone”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do outro gigante chamado &lt;b&gt;Running Wild&lt;/b&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A participação especial deste álbum fica a cargo de &lt;b&gt;Marcus Siepen&lt;/b&gt;, guitarrista do &lt;b&gt;Blind Guardian&lt;/b&gt;, que aqui empresta seus dedilhados de guitarra acústica na faixa &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Spelled In Waters”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-c0tzJO3b_jQ/Tn4FEfdHr7I/AAAAAAAACN0/1ZfyZHrNj20/s400/Break+The+Silence.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-c0tzJO3b_jQ/Tn4FEfdHr7I/AAAAAAAACN0/1ZfyZHrNj20/s320/Break+The+Silence.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Destaque também para &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Black Wings Of Hate”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, novamente com uma absurda interpretação da vocalista do grupo, além de trazer um dos melhores acompanhamentos harmônicos do álbum. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Betrayed”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, que traz algumas passagens orquestradas. E a última do repertório, um épico chamado &lt;i&gt;&lt;b&gt;“A Storm To Come”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, com partes mais narradas em meio à canção de nove minutos, que parecem pedir pra serem ouvidos novamente, depois que você termina o álbum. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;b&gt;Break The Silence&lt;/b&gt; é o mais longo álbum lançado pela banda, com pouco mais de uma hora de duração. No entanto, esse é aquele típico álbum que trai a percepção de tempo; nem de longe parece ser longo. Isso por que as músicas são bem divididas, e é um estilo sempre a surpreender embora não sejam tão capazes de grudar na mente a ponto de você a todo instante querer ouvir de novo e de novo. Os covers dão o peso de qualidade restante ao disco, e pronto, temos um grande álbum de metal a cappella! Fazem até parecer fácil criar um álbum desses...&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/van-canto-e-uma-das-propostas-mais.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/fsVlfuWCRpw/default.jpg" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-1146501303286989518</guid><pubDate>Sun, 02 Oct 2011 22:31:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.996-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Machine Head</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Machine Head: Unto The Locust (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://photos-c.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/270107_10150238698603823_6757913822_7514361_7125069_a.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="http://photos-c.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/270107_10150238698603823_6757913822_7514361_7125069_a.jpg" width="136" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Minha preferência é gritante para o metal melódico seguido do sinfônico. Ouço outros sub gêneros é claro, mas o Thrash Metal eu devo admitir que é raro na minha playlist. Acho que, com exceção de &lt;b&gt;Metallica&lt;/b&gt;, não me lembro de curtir inteiramente nenhuma outra banda que faça um som cru e pesado.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Logo não sei explicar o que aconteceu para eu querer ouvir &lt;i&gt;&lt;b&gt;Unto The Locust&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; do &lt;b&gt;Machine Head.&lt;/b&gt; Resultado: Identifiquei um som que há muito não ouvia de uma banda que até semana passada não conhecia. Sim: Esse também é o primeiro álbum inteiro que ouço desta banda. Já ouvira o ótimo cover &lt;i&gt;&lt;b&gt;"Halowed Be Thy Name" &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;do &lt;b&gt;Iron Maiden&lt;/b&gt; que eles fizeram, mas só isso. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Entendo cada vez mais a importância das primeiras faixas de álbum de música. Acredito que quando um novo fã põe pra rodar o disco – todo curioso, incerto, convicto e outras coisas pra descobrir as músicas ali contidas – a primeira música já é quase suficiente para que ele (esse novo fã) crie um pré-conceito sobre a banda. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Se esse meu pensamento é certo, ou meio certo, seria mais que inteligente para a banda lançar em primeiro lugar aquela faixa meio tradicional meio comercial. Uma que agrade tanto os velhos fãs (por ser tradicional) e que seja boa aos ouvidos de novos ouvintes (por ter uma pegada mais audível universalmente, algo mais “fácil”, digamos). Essa música seria ótima pra construir o tal de pré-conceito no novo fã. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E eu como novo fã, todo curioso e incerto e outras coisas, fui lá e apertei play. E começou &lt;i&gt;&lt;b&gt;“I Am Hell”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. E a barbárie foi tamanha que minha tese sobre primeira música acabou morrendo. A música parece dizer algo como &lt;i&gt;“dane-se o comercial, vamos entrar quebrando tudo, goste ou não!”&lt;/i&gt;. É simplesmente a mais Thrash do repertório, com guturais a todo o momento e ilustrando os refrões também. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E então pensei&lt;i&gt; “calma, a segunda faixa deve ser mais ‘normal’”&lt;/i&gt;.  Pois até então, não tinha gostado muito da primeira.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Bom, de fato,&lt;i&gt;&lt;b&gt; “Be Still And Know”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; conseguiu soar melhor pra mim. A música é só um pouco mais calma que sua antecessora, o que significa que ela ainda assim é bem crua. Destaque para o solo, e as passagens de guitarra acompanhando o refrão. Aqui, minha percepção já notara a ótima qualidade instrumental da banda. E já seguimos com &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Locust”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; que é a single premiada com sete minutos de fúria e um dos melhores refrões do álbum. E sobre o instrumental, então, nesta faixa eu terminei de gostar principalmente do talento do baterista &lt;b&gt;Dave McClain&lt;/b&gt;. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/aJtt02uYo_c" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Darkness Within”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é a melhor música que ouvi nesse 2º semestre, até o momento uma das melhores do ano, de longe a mais comercial do álbum, por isso talvez eu tenha gostado bastante. A harmonia dos versos incentiva o ouvinte a repetir a letra, e até certo momento você imagina que tudo permanecera em um clima calmo e normal, pois a música começa de certa forma bem acústica, mas logo entra os riffs e a bateria elevando o som até um solo manjado e bem encaixado com guturais logo depois e voltamos aos bons versos e refrão. Ótima faixa. Com direito à uma versão bônus, acústica. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Chamada especial para o coro de crianças introduzindo &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Who We Are”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, tudo para depois entrar o vocalista &lt;b&gt;Robb Flynn&lt;/b&gt; repetindo o verso e anunciando o nome da música, entrando com a banda que faz o que ja mostrou de bom até aqui, e ainda um bom vocal de apoio em momentos importantes, mas, tudo isso em um primeiro momento pouco me impressionou, somente ouvindo pela segunda vez descobri ser esta uma das melhores. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“The Sentinel”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é outra faixa que muito me agradou. Da intro de guitarra as partes mais faladas logo após do solo até as pedaladas nos últimos instantes ao último acorde arrastado. Mais tarde descobri que se trata de um cover do &lt;b&gt;Judas Priest; &lt;/b&gt;pelo jeito &lt;b&gt;Machine Head&lt;/b&gt; tem ótimo e apurado senso para escolher covers... &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E terminando o álbum eu fiquei um tempo sem reação. Sem saber direito o que pensar até. Ouvi mais uma vez. E pronto, vim escrever aqui, analisando que &lt;i&gt;&lt;b&gt;Unto The Locust&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é um álbum de um sub gênero que eu pouco ouço, e talvez eu tenha gostado justamente por me ser incomum, e é claro, por ser um baita álbum.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O grupo não economiza nos arranjos e nos solos; jogam tudo que possuem nas músicas e não se voltam para um lado comercial buscando generalizar o que já fazem há um tempo. Esta banda preserva e faz muito bem, acima de tudo, o Thrash Metal. Esse é o pré-conceito que eu pude encontrar logo na primeira faixa e terminar de entender na última.&amp;nbsp;   &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Agora, repare por um instante nesta capa. Uma arte insana, tão repugnante e doente. Genial! &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/299525_10150278952938823_6757913822_7896286_2462273_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://a5.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/299525_10150278952938823_6757913822_7896286_2462273_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/10/machine-head-unto-locust-resenha.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/aJtt02uYo_c/default.jpg" width="72"/><thr:total>1</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-3572730406887988212</guid><pubDate>Wed, 28 Sep 2011 01:24:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.998-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Dream Theater</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Dream Theater: A Dramatic Turn Of Events ("Resenha")</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v4141/250/35/7677942180/n7677942180_2421089_2278651.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="247" src="http://a8.sphotos.ak.fbcdn.net/photos-ak-snc1/v4141/250/35/7677942180/n7677942180_2421089_2278651.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Do fim de Agosto pra cá eu tenho conferido uma carga considerável de novos trabalhos. Dentre eles estão os novos de bandas conhecidas e outras nem tanto como &lt;b&gt;Adrenaline Mob&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Evanescence&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Lapis Lazuli&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Machine Head&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Opeth&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Van Canto&lt;/b&gt; e outros que lançaram álbuns ainda no primeiro semestre, mas que só agora estou conferindo, como &lt;b&gt;Joe Bonamassa&lt;/b&gt;, &lt;b&gt;Pagan’s Mind&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Pushking&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E em meio a tanta atualização eu escolhi &lt;b&gt;&lt;i&gt;A Dramatic Turn Of Events&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; do &lt;b&gt;Dream Theater&lt;/b&gt; pra comentar&amp;nbsp; bem por cima. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Este tem algo em comum com outros bons álbuns que eu conferi este ano: É o primeiro que ouço desta banda.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Há muito já ouvia falar do&lt;b&gt; Dream Theater&lt;/b&gt;. Ouvia falar da qualidade de seus integrantes e da complexidade musical de suas canções. Até mesmo uma professora de piano me recomendou ouvir esta banda, elogiando o tecladista! No entanto, não sei o que acontecia para eu sempre me esquecer de ir atrás de algo relacionado a &lt;b&gt;Dream Theater&lt;/b&gt;. O máximo que consegui foi ouvir alguns covers deles, entre eles um clássico do &lt;b&gt;Iron Maiden&lt;/b&gt; que achei bem interessante. E então, ouvi falar do novo álbum. Já pela arte da capa eu fiquei intrigado. E então restava apenas esperar as músicas chegarem. E elas chegaram, no início do mês.&amp;nbsp;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Foi ai que eu entendi porque uma professora de piano recomendará essa banda.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;“On The Backs Of Angels”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; foi a ótima escolha que fizeram para abrir o álbum. Apesar de ser longa, a música é uma das mais diretas do repertório, com um andamento comum e previsível, e grande técnica nos solos. De cara se tem a idéia que o tecladista &lt;b&gt;Jordan Rudess&lt;/b&gt; é quem lidera a harmonia da coisa com seu talento com as teclas; de fato um ótimo tecladista, coisa que é fácil afirmar ao conferir música por música. Esta faixa também traz um baixo pulsante, que muito me chamou atenção. E escolheram-na para fazer o novo vídeo; e então descobri o poder subliminar que esta banda tem, com um clip repleto de flashs de imagens bacanas...&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="284" src="http://www.youtube.com/embed/28MmnThlYOo" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Peso na guitarra e nome da faixa gritado em &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Build Me Up, Break Me Down”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;. E instrumental monstruoso na incrível &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Lost Not Forgotten”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;; mal consigo descrever. &lt;b&gt;“Outcry”&lt;/b&gt; traz um refrão grudento e bom andamento com versos bem encaixados, mas achei bem cansativo os solos de teclado em inúmeros timbres diferentes... &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Far From Heaven”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é a &lt;i&gt;boa-e-agradável-música-calma&lt;/i&gt;, de voz e piano, que não chega a ser um grande destaque, mas é uma boa descontraída em meio a todas as outras. Terminando a calmaria voltamos com o metal progressivo em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Breaking All Illusions”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; que, quando terminei de ouvir o álbum pela primeira vez, eu voltei pra conferir esta em especial, buscando entender melhor a qualidade nela contida. Identifiquei: Um solo de guitarra, em algum momento dos longos 12 minutos, me lembra o melhor de um Hard Rock, dando espaço sem demora para os teclados que são mais que obrigatórios. E por fim, um gotejar vem como introdução para a faixa de encerramento, que também é calma e tem o poder de grudar na mente, mas nada é tão novo a ponto de eu arrumar o que falar sobre &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Beneath the Surface”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Conclusão. &lt;i&gt;&lt;b&gt;A Dramatic Turn Of Events&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é um bom álbum, de uma banda que ainda estou a conhecer. É o tipo de álbum que se deve ouvir muitas vezes até conseguir ter uma opinião; eu mesmo só consegui comentar bem resumidamente algumas faixas, e ter uma visão da banda, mas já entendi que não tem como eu conseguir montar uma boa resenha de um álbum como este sem antes conhecer os seus antecessores e toda carreira do grupo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/259886_10150227305852181_7677942180_7815690_1720511_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/259886_10150227305852181_7677942180_7815690_1720511_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
Este ainda não chega a ser um dos melhores trabalhos do ano, na minha visão, mas também esta longe de passar despercebido. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pouco sei sobre as polêmicas envolvendo a saída de &lt;b&gt;Mike Portnoy&lt;/b&gt; (o ex-baterista e principal compositor) do grupo, só sei dizer que não me pareceu faltar talento algum neste trabalho; o novo baterista, por exemplo, tem o seu melhor em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Lost Not Forgotten”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;... E só sei dizer, como novo fã, que passei mais de uma hora conferindo boa música. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Depois, irei agradecer certa professora.&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/09/dream-theater-dramatic-turn-of-events.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/28MmnThlYOo/default.jpg" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-4674638713858390095</guid><pubDate>Sat, 10 Sep 2011 17:12:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:37.999-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ USA</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Red Hot Chili Peppers</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Red Hot Chili Peppers: I'm With You (Resenha)</title><description>&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/281504_10150286639078919_8335563918_7807849_2474215_n.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="213" src="http://a4.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-ash4/281504_10150286639078919_8335563918_7807849_2474215_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;Desde o inicio do ano passado que  este álbum é anunciado. Quem sabe tiveram algum problema no processo de  gravação, ou, somente esperaram uma data especifica para lançar o tão  esperado novo trabalho. Mas o importante é que saiu, e &lt;i&gt;Red Hot&lt;/i&gt; deve retornar às graças das mídias facilmente. Principalmente com um tal de show pelo cinema...&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Antes. É impossível não mencionar a saída do guitarrista &lt;b&gt;John Frusciante&lt;/b&gt;.  Para um antigo ouvinte, isso sim é uma grande perda neste grupo que era  tão completo. Na verdade, qualquer membro que deixasse esta banda  provocaria certo estranhamento. E então o guitarrista sai, e com ele,  seus solos e levadas de grande técnica e experiência também vão embora. É  substituído por outro, lógicamente; bom guitarrista, ainda em  ascendência, novo, chamado &lt;b&gt;Josh Klinghoffer&lt;/b&gt;, que já vinha trabalhando com John em seus álbuns solos e acompanhando o &lt;i&gt;Red Hot&lt;/i&gt;  em algumas turnês. Mas o antigo ouvinte da banda não vai precisar  conferir mais de três faixas para começar a sentir saudades da técnica  de John, e até mesmo de seus back vocais (eu nunca pensei que sentiria  falta até mesmo disso!).&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;A troca na guitarra acabou tirando parte do &lt;i&gt;filling&lt;/i&gt; das músicas, e tornando este álbum um tanto que comum, sem nenhuma grande música em destaque (como uma &lt;i&gt;&lt;b&gt;"Otherside"&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, ou &lt;i&gt;&lt;b&gt;"The Zephyr Song"&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;  que logo de primeira ouvida ficam gravadas na mente). O repertório  corre normal e suave, um som agradável e fácil, mas que não inspira quem  ouve a cantar junto. Isso não é ruim. Mas, veja bem, considerando que  seus álbuns passados eram carregados de músicas inspiradoras e  contagiantes, &lt;i&gt;&lt;b&gt;I'm With You&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; acaba se destacando pela queda  na qualidade. Queda que na minha visão o deixa como um álbum bem  mediano: que não decepciona, mas não chega a impressionar.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O inicio do álbum me foi tão comum que eu só consegui me concentrar nas músicas quando já tocava a faixa 4, a dita cuja chamada &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Ethiopia”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; até que é interessante, e a guitarra no fundo me foi bem nostálgica, lembrando vagamente algumas baladas de &lt;i&gt;&lt;b&gt;By Thy Way&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Mas foi em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Annie Wants A Baby”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;  que eu identifiquei o som novo em relação ao antigo; intro com baixo e  bateria, e guitarra criando o restante do ritmo no fundo, e até mesmo o  modo de cantar do Anthony é bem padrão; decerto a música mais nostálgica  do repertório.  &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
A sequência também vale destaque: &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Look Around”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;.  A música apresenta aquele levada baixa e rápida, crescendo no refrão  que é um dos mais energéticos, embora também seja um tanto cansativo. E  esta é também um bom exemplo da falta de ousadia de Josh na guitarra,  que usa somente de acordes arrastados, sem nunca tentar uma dedilhada  rápida ou uns agudos empolgantes, pois nesta faixa cabia isso. No  entanto: Nada. Tudo muito quadrado e limitado. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“Goodbye Hooray”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é, na minha opinião, a melhor. Bom refrão e detalhe: um breve solo de baixo! Veja que até o &lt;b&gt;Flea&lt;/b&gt;  teve que se posicionar à frente, ao menos em alguma música, pra que nem  tudo ficasse quadrado. Resultado: uma baita faixa, barulhenta, com &lt;b&gt;Chad Smith&lt;/b&gt; quebrando tudo com as baquetas. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: justify;"&gt;O novo trabalho ainda traz a surperesa de um piano acompanhando as canções em sequência, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Happiness Loves Company”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Police Station”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;"Even You Brutus?”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Um elemento que ajuda bastante, diversifica, mas que não colabora tanto para que a qualidade do todo cresça.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Concluo  que faltou certa ousadia que outrora eles tinham em demasia. Eu  francamente não queria pensar assim, mas a banda teve uma dura perda com  a saída do John, perda que se reflete por todas 14 músicas de &lt;i&gt;&lt;b&gt;I'm With You&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Mas, ainda assim, a banda deve conseguir algum tipo de crédito, pois afinal de contas trata-se de &lt;b&gt;Red Hot Chilli Peppers&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/267859_10150253911593919_8335563918_7485451_7167477_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="288" src="http://a6.sphotos.ak.fbcdn.net/hphotos-ak-snc6/267859_10150253911593919_8335563918_7485451_7167477_n.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Tracklist&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;1. Monarchy Of Roses &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;2. Factory Of Faith &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;3. Brendan's Death Song &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;4. Ethiopia &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;5. Annie Wants A Baby &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;6. Look Around &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;7. The Adventures Of Rain Dance Maggie &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;8. Did I Let You Know&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;9. Goodbye Hooray &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;10. Happiness Loves Company &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;11. Police Station &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;12. Even You Brutus? &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;13. Meet Me At The Corner &lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span style="font-size: small;"&gt;&lt;i&gt;14. Dance, Dance, Dance&lt;/i&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="311" src="http://www.youtube.com/embed/RtBbinpK5XI" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/09/red-hot-chili-peppers-im-with-you.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://img.youtube.com/vi/RtBbinpK5XI/default.jpg" width="72"/><thr:total>3</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-627158493462884416</guid><pubDate>Wed, 07 Sep 2011 02:52:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-27T13:58:15.460-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Hungria</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Dalriada</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Dalriada - Igeret (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBzqSKiviT0skOv2c04oN9Eam7IuSqeqIGlGyhwfN_RIRGX7DM1RV5Mj58iuSCLJIOQcxWiD1VTSFsRmXQkYI2PUN2Lh2eqvZ_vxVxy2oPbPIw1wuiNJV0smxAKMtEm6w95e2z_l8eIIyv/s400/293930.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBzqSKiviT0skOv2c04oN9Eam7IuSqeqIGlGyhwfN_RIRGX7DM1RV5Mj58iuSCLJIOQcxWiD1VTSFsRmXQkYI2PUN2Lh2eqvZ_vxVxy2oPbPIw1wuiNJV0smxAKMtEm6w95e2z_l8eIIyv/s400/293930.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;Véspera de feriado 7 setembro um frio da porra e nada pra fazer, ou talvez até tenha, mas a namorada está de TPM e quase tomei uma porrada hoje cedo, então é melhor eu não abusar e me afastar um pouco, pois nunca se sabe o que estar por vir nesses dias, ou melhor, sabemos né? Pois quem tem namorada, ou esposa, com essa síndrome mensal sabe bem o que falo.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;Pra variar... A minha operadora de celular que tem um nome que não condiz muito com seu serviço, pois sinceramente não sei por que se chama CLARO! De acordo com as suas características, deveria se chamar ESCURO, resolveu enviar finalmente o meu ingresso pro “Rock” in Rio. É lógico que eu escolhi o dia 25 de set né? E lá vou eu cheio de fome rasgando tudo quanto era papel da embalagem sedex pra enfim tocar no bendito e quando pego, e olho, prendo a respiração... Estava lá 23 set. Eu soltei um estrondoso PQP!CRALHOH$%#%$%$#F#DPVT#$%NC&amp;amp;U*que abalou as estruturas da casa fazendo até o meu cachorro Fox chorar de medo, mas enfim, nem sei se vou conseguir trocar, provavelmente eu deva vender, pois acho a Claudia Leite gostosa pra kct, mas não a escuto com a boca no microfone nem fudendo, ou melhor, só se for com a boca no microfone fudendo AHAHAHAH...&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;Mas eu estou aqui pra falar de uma banda que quase, ou melhor, nunca vejo ninguém falando ou comentando, às vezes fico até preocupado... Será que é só eu quem gosta deles? Não.. .não pode ser ...&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;div style="color: #cccccc;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="color: #cccccc;"&gt;Falar de Dalriada é como dizer que a rocha é de pedra, chover no molhado, ou coisa do tipo, já que a banda é um exemplo de competência e criatividade dentro da cena Folk. Eu gosto de Dalriada, pois utilizam melodias pesadas, mas pesada não no sentido de distorção ou gutural etc... Pesada no sentido de arranjos épicos e folclóricos aliados aos vocais não poderosos, mas sim precisos da maravilhosa &lt;b&gt;&lt;i&gt;Laura Binder &lt;/i&gt;&lt;/b&gt;mesclado com a força vocal de &lt;b&gt;&lt;i&gt;András Ficzek&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; e o harsh estupendo de &lt;i&gt;&lt;b&gt;Tadeusz Rieckmann&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, que parecem formar um uníssono em perfeita homeostasia vocálica de uma maneira simples e objetiva, fazendo com que o som da banda Húngara seja único e incrível.&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; color: #666666; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3WhhsOJ8za0J3v77XmZfZuvgxAc4b_VHPaFTf_93llfO5c2Il169y3yKcJwqxwFFpQN3EJUmR-VdFbZso_2fIsIB_-DgvB72bVEi0oE3ZCTe5pczPMZTOUOT8hib629Tw32S9rSo5btKy/s1600/51147_artist.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEi3WhhsOJ8za0J3v77XmZfZuvgxAc4b_VHPaFTf_93llfO5c2Il169y3yKcJwqxwFFpQN3EJUmR-VdFbZso_2fIsIB_-DgvB72bVEi0oE3ZCTe5pczPMZTOUOT8hib629Tw32S9rSo5btKy/s400/51147_artist.jpg" width="292" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #666666;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;&lt;br /&gt;
Alguns podem não gostar muito da letra em Húngaro, mas em minha opinião, é apenas mais uma prova&amp;nbsp; de qualidade dessa banda, fugindo&amp;nbsp; do tradicional e manjado inglês cantado por quase todo mundo, mantendo firme a originalidade e a regionalidade em seu som. Os nomes dos seus álbuns são os meses do ano em Húngaro antigo, logo "Ígéret" significa "maio".&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;"Ígéret" lançado em 12/02 é o quarto álbum lançado pela banda após a mudança de nome ocorrida em 2007 e novamente, traz todas as características do grupo, mas dessa vez notei algumas mudanças nas estruturas e solos - principalmente os de teclado. Mas fora isso, continuam mantendo os elementos do Folk que trazem a tona uma grandiosa e poderosa atmosfera épica e medieval que perduram durante toda a audição, com passagens extremamente envolventes.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;O contraste entre a voz doce de Laura com os vocais masculinos e mais agressivos são algo que chamam a atenção desde o primeiro lançamento da banda, além dos coros épicos que entoam refrões incríveis, transbordando inspiração e toda aquela "magia" que o Folk Metal tem. Já o instrumental do grupo é perfeito, guitarras muito bem entrosadas, sempre pesadas, mas melódicas, que aliada aos teclados, ajudam compor a atmosfera das canções. Já a cozinha é destruidora, principalmente a bateria, que esbanja técnica e groove.&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhG2PRdhD5P3fZeCE9eq2cOgAPfS-2LAlCSF1UieOE8lbjMRvbiRWUxzWiQU2FnyIn-AW2wfZIUlpDXdJJQ8geQpsC9Fv76qL7KJhuc1aZSxSVwLheaYdJgjzVmNSG2WOAHFPe5e5LTnbJb/s1600/91866_logo.gif" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="127" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhG2PRdhD5P3fZeCE9eq2cOgAPfS-2LAlCSF1UieOE8lbjMRvbiRWUxzWiQU2FnyIn-AW2wfZIUlpDXdJJQ8geQpsC9Fv76qL7KJhuc1aZSxSVwLheaYdJgjzVmNSG2WOAHFPe5e5LTnbJb/s400/91866_logo.gif" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCWwwtshh99iLqL-hYO5ohqv-cW0K1CBLY9T-BacXsofbg-JnnFXDqq_dFNaMANtw8Bm6ujuBMHXTSiMYsCr6CZ0UW9FAsfSSfH7C-Wdxs6vH2HXmPGMlMkm0-kZZnSJRbXP16zEao_L6Y/s1600/91866_photo.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="287" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiCWwwtshh99iLqL-hYO5ohqv-cW0K1CBLY9T-BacXsofbg-JnnFXDqq_dFNaMANtw8Bm6ujuBMHXTSiMYsCr6CZ0UW9FAsfSSfH7C-Wdxs6vH2HXmPGMlMkm0-kZZnSJRbXP16zEao_L6Y/s400/91866_photo.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="color: #cccccc;"&gt;Vou falar em resumo de algumas faixas, pra não ter que falar do álbum inteiro que pra mim é todo ótimo, mas iria ficar uma leitura grande e cansativa.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Hajdútánc&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&amp;nbsp; &lt;span style="color: #cccccc;"&gt;- Em apenas 5 segundos iniciais, você já sabe do que se trata a sonoridade da banda, sem muitos rodeios, fazendo logo um Folk bem característico e contagiante com o vocal harsh&amp;nbsp; logo de cara não deixando a música cair na mesmice.&amp;nbsp; Essa faixa marca bem a regionalidade da musica húngara com arranjos folclóricos, coros e solos de guitarra de ótimo nível.&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="271" src="http://www.youtube.com/embed/9F7b4skyUy4?rel=0" width="430"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Mennyei Harang&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;&lt;span style="font-family: inherit;"&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;-&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: black;"&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;A melodia inicial com uma boa conversão entre teclado e guitarra, apesar de básica, carimba o som deles na nossa cara em uma melodia grudenta que nos faz cantar em silencio ao longo do dia logo após escutarmos de tão melodicamente pesado. O Refrão é daqueles por mais que você passe anos sem escutar a música, vai se lembrar assim que tocar de tão marcante que é, mesmo que esteja em húngaro ...Mennyei Harang “... Mennyei Harang.. Mennyei HaHarang.. . sinceramente, essa musica tem uma das melhores melodias que escutei entre os seus 4 trabalhos é contagiante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/gU2uRRGWIYM?rel=0" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Ígéret &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;– Nessa faixa a banda não economiza no Humppa e nem tão pouco nos solos de guitarra que apesar de simples, são bastante melódicos e as vocalizações marcantes do Dalriada, exalam de maneira marcante a todo vapor com destaque pro vocal arrasador de András Ficzek.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/oqikauYQTVg?rel=0" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;b style="mso-bidi-font-weight: normal;"&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Igazi Tûz&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;b&gt;&lt;span style="color: red;"&gt; –&amp;nbsp;&amp;nbsp; &lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;Essa faixa eu uso no despertador pela manhã pra acordar, putz a melodia inicial contagia as mentes casadas e os corpos pesados, e quando escuto a Laura cantando Hóborította sírdombok között dou um salto da cama, pois Igazi Tûz quer dizer algo parecido com Incêndio real.&amp;nbsp; Eles exageram demais na porção melódica desse som, não é que seja ruim, muito pelo contrario, mas a melodia é pesadíssima.&amp;nbsp; Pode até parecer repetitivo, mas o adjetivo grudento, se encaixa bem nessa analogia e os solos de guitarra e o coro são de matar. Honestamente não sei dizer quem é melhor, Igazi Tûz ou Mennyei Harang.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="345" src="http://www.youtube.com/embed/147qI3UeyXI?rel=0" width="420"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;span style="color: red;"&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;&lt;br style="color: #cccccc;" /&gt;&lt;br style="color: #cccccc;" /&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;Antes que eu venha falar do álbum inteiro, prefiro terminar por aqui, mas deixo a ressalva...&lt;/span&gt;&lt;br style="color: #cccccc;" /&gt;&lt;br style="color: #cccccc;" /&gt;&lt;span style="color: #cccccc;"&gt;Acho que temos aqui, um forte candidato a melhor álbum de 2011, com banda e produção impecáveis. Eu poderia escrever páginas e mais páginas apenas tecendo elogios ao Dalriada, mas é melhor que vocês escutem e comprovem por si só. Em suma, uma aula de como se fazer música de qualidade, onde o ritmo e a melodia são contagiantes e poderosos.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/09/dalriada-igeret.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhBzqSKiviT0skOv2c04oN9Eam7IuSqeqIGlGyhwfN_RIRGX7DM1RV5Mj58iuSCLJIOQcxWiD1VTSFsRmXQkYI2PUN2Lh2eqvZ_vxVxy2oPbPIw1wuiNJV0smxAKMtEm6w95e2z_l8eIIyv/s72-c/293930.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-7258378062851862295</guid><pubDate>Tue, 30 Aug 2011 13:41:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-09-10T20:55:20.473-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Blind Guardian</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Blind Guardian Nightfall in Middle-Earth [1998] Review CD</title><description>&lt;i&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;Traduzido da resenha original postada em espanhol por &lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color: red;"&gt;Andy Zepeda.&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;i style="color: red;"&gt;&lt;u&gt;&lt;b&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/b&gt;&lt;/u&gt;&lt;/i&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/-2tbpMLcggoM/TlubdpO7nrI/AAAAAAAAB6Q/Tzl7ynY9b5A/s1600/blind_guardian_nightfall_in_middle_earth_front.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://2.bp.blogspot.com/-2tbpMLcggoM/TlubdpO7nrI/AAAAAAAAB6Q/Tzl7ynY9b5A/s400/blind_guardian_nightfall_in_middle_earth_front.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;De fato, o álbum que nos traz aqui hoje, que recentemente voltou de treze anos de dados, é um marco na história do Metal. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Inquestionável. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;No  entanto, eu preferi escrever esta resenha mais gosto de ver um ícone em  um nível pessoal, e talvez não no contexto da história de um estilo  particular. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Em termos mais simples: eu escrevo isso porque Nightfall in Middle-Earth mudou a minha vida. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Assim mesmo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu  descobri que isso era quando um dia eu me encontrei em um quarto de um  estudo universitário de literatura e do professor explicando por que um  escritor subestimado em áreas como Tolkien canon, não tinha nada a  invejar a um Homero ou Dante. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Como eu comecei isso? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu  sempre gostei muito das histórias fantásticas, mas Blind Guardian deu  mais um passo: a sua música lhe deu o sustento de minha fascinação. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;De alguma forma eles me permitiu dar vida a estas páginas. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas  o grande mérito de The Guardian, é que não só cita Tolkien, mas  apresenta-a como um universo, uma cosmologia que armadilhas e amor. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  na pior das hipóteses, se você não entender as letras ódio ou histórias  de elfos, guerreiros, jóias mágicas, dragões, forças místicas e  incenso, você pode sempre deixá-lo cativada pela magnificência de sua  música e os sentimentos que provocam. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Todos os pontos de vista Nightfall Em Middle-Earth é uma obra-prima.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Era  2002, Nightfall in Middle-Earth já havia sido quatro anos no mercado,  mas para mim foi mais uma das milhares de coisas que permaneceram na  ignorância. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Ele morava em uma pequena aldeia, onde o metal cabeças oferecer lojas de música foi limitada a Iron Maiden e Metallica. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Alguns  anos antes, em 99 com o Sonata Arctica Ecliptica, eu tinha entendido  que o metal era meu e me foi dada a tarefa de conseguir a consumir disco  e admiração, mas amigos metaleiros que eu poderia focar sem &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Internet ou lojas, condenados à obscuridade. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;No final de 2002, finalmente, chamada Internet que a bênção veio à minha casa, e com ele uma revolução. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Se houvesse mesmo sites dedicados ao Metal! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Comecei  a aprender o mundo, mas ainda tinha o problema de não ser capaz de  obter o material, o que mudou quando um par de meses mais tarde, fui  estudar em La Serena, havia outras lojas especializadas!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas ainda precisava saber por onde começar, porque esse mundo ainda era muito grande para mim. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Que é quando a idéia de escrever o tipo de PowerMetal.cl para ser dito que poderia comprar discos. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Um dia, quando eu pensei que eu ia pescar, recebi um e-mail que eu recomendei como cinco, incluindo Nightfall in Middle-Earth. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Sua apresentação foi de tal eloquência e profundidade que eu achei impossível não querer comprar. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O  homem disse algo lá que não poderia deixar de surpreender: o álbum foi  inteiramente de um livro que eu tinha lido alguns anos e fiquei  fascinado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Sexta-feira seguinte, depois da escola e  antes de voltar a partir de La Serena para o meu Ovalle, fui à loja  para perguntar o álbum Black Box recomendado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;"A  DiscAZ, louco", prometeu o vendedor desgrenhado, enquanto eu estava  surpreso com a magnificência da tampa e do sujeito do registro: esta foi  uma cena do livro! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Impossível não reconhecê-lo. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Voltei para casa rapidamente, montei minha bolsa e fui pegar o ônibus. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Desde que foi instalado no meu lugar peguei meu iPod CD, colocar o compacto e deu o jogo.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Lembro-me bem desse momento cada vez que eu ouvi-lo, dia frio, nublado, escuro, já era tarde e à luz do dia começou a diminuir. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Lembro-me  bem porque tudo o que se refletiu na minha memória como cenário para o  primeiro que ouvi do registro: o grande épico (raramente tão bem você  pode usar a palavra "épico") War Of Wrath introdução. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Foi completamente inesperado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Foi  emocionante, assustador e incontrolável de ter em seus ouvidos algo tão  nítida e clara que até então só tinha lido e grosseiramente esculpida  com sua imaginação. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O frio do dia, céu sombrio ajudou a definir o cenário, a criação maravilhosa de som fez o resto. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;De repente, do nada, estava ouvindo a batalha final entre os Valar e as forças de Morgoth. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Gritos, espadas, ansiedade, dor, morte, destruição! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O fim de uma era reduzida a mais prodigiosa que se pode imaginar em apenas um minuto e 49 segundos. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Você entende o que é isso? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Para perder minha mente alucinante! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Os  sentidos totalmente, abrir os olhos cheio, as mãos com os dedos  entrelaçados e com certeza a emoção da vida de ouvir falar Melkor! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Que um foi a introdução mais incrível que ele tinha ouvido na vida ... e foi só a introdução! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O melhor ainda está para vir!&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Completamente  colado a esse filme maravilhoso introdução Into The Storm tem um desses  problemas é muito poderoso não só chutar uma tripla voando em tudo o  que o focinho, mas também te chutar quando você deitar no chão  semi-consciente. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Qualquer vez que ouço  bandas de thrash que teve valor de intensidade nos riffs, mas aquelas  melodias, as guitarras paralelas-mas-não-idênticos, a força avassaladora  em cada curso da bateria foi algo absolutamente novo para mim. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E qual era o nome da cantora? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Hansi Hansi ... alguma coisa ... nesse segundo nome foi o menos, sua voz era tudo que importava! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Foi único! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Aveludado,  ainda rouca, suave, mas capaz de gerar energia que foi contagiante e me  fez querer se levantar e dar-lhe o charchetazos nua o tipo de banco da  frente. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;"Como eu preciso disso ... como eu preciso  disso", gritou furiosamente cantor de tal forma que cheering meu  espírito até o fim e além. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Diferentes épocas e alterações na taxa fosse algo naquela época (e ainda) me surpreendeu. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Os sons das guitarras, a estrutura do single, a letra ... Ugh! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Havia  muitos elementos à minha mente o processo em que minuto, mas de alguma  forma entendido que essa complexidade foi o que eu sempre tinha  procurado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Naqueles anos, estava longe de  ser um especialista em alguma coisa, mas não precisa ser para entender  que o que ele tinha na mão era algo de outro mundo. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Nada extravagante.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mal  começou a se recuperar da surpresa anterior, quando você iniciar o  próximo corte, a muito breve, mas não menos surpreendente. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;"Echo Big"! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Uma das passagens mais marcantes do livro resgatado de uma maneira muito simples: o grito de Morgoth. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Nem  mesmo com o melhor da minha imaginação poderia ter criado o que Charlie  Bauerfeind (engenheiro que fez o interlúdios misturas) montado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Não  há necessidade de trabalhar duro para todos a sentir raiva e desespero  de Morgoth contra o Ungoliant traiçoeira está lá, quase palpável. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;The Legend of Lammoth, suas montanhas sombrias eo vento carregando a voz sinistra para o mar, tudo em menos de meio minuto. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Magic! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Assustadoramente mágico.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  mesmo com a coluna recorriéndote frio cima e para baixo começar para  mim é que a partir daquele dia até agora as canções mais brilhantes,  grandes e bonitas do Blind Guardian: Nightfall. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;A  banda tem muitas músicas monstro no resto da sua discografia, alguns  dos quais são feitas maiores do que centenas de outras bandas nunca vai  conseguir fazer, mesmo neste álbum, podemos encontrar vários, mas para  mim é uma perfeição Nightfall &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;que não pode sequer explicar. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Passar e passar dos anos, mas permanece entre os cinco primeiros na história do Metal, para mim. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É como se ele tivesse criado o Fëanor mesma, como outra de suas obras-primas: o silmaril quarto. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  a turnê da obra de Tolkien aqui é amplo, mas o realmente notável é o  tratamento que faz as vezes de banda diferente, transformá-los em  emoções. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eles fazem tão prodigioso que estou convencido de que Kürsch e Olbrich são-real-gênios. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Com  incrível facilidade levá-lo a partir da mais profunda amargura de  Yavanna, para a ira de Fëanor esmagadora para todo o mal que ele fez  Morgoth, para a consternação pela morte de Finwë. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Os  primeiros momentos são bonitos, de pura nostalgia e tristeza, em  seguida, na ponte são tingidas com aborrecimento, que em breve se  tornará a mais profunda raiva. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Menção especial para o que deve ser um dos refrões mais colossal da música contemporânea. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Foi  uma das coisas que me surpreendeu da banda que ele descobriu: a maneira  que as vozes misturadas, e este corte em particular o trabalho nessa  direção é soberba. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Para não mencionar a sensação de que dá: uma mistura de nostalgia e tristeza, mas algo que convida você a manter a esperança. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Curioso! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas  se o coro é incrível, o clímax chegou com a fúria de Fëanor quando  jurou vingança e raiva dos outros Noldor em endossar o juramento é em si  uma obra-prima de proporções astronómicas: "As palavras do rei banido" &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu juro vingança ". &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Cheio de raiva em chamas nossos corações, cheios de ódio, cheio de orgulho, oh, gritamos Para Revenge ". &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Um pedaço do paraíso. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Você pode adicionar milhares de coisas, mas tudo em duas palavras que, juntas, geram perfeição: Poesia e Metal.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É interessante notar que grande parte do eixo argumentativo consiste na interlúdios. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Ou seja, não estão lá para nada ou para enchimento. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Longe disso, as mudanças de atmosfera que eles geram peças fundamentais. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Tal é o caso de The Minstrel. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Maglor  verso (o bardo!), Guitarra acústica, a chuva que cai todos preparados  para o que poderia ser uma balada agradável, ou pelo menos eu esperava  que a primeira vez que ouvi. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;No entanto, o que se  segue é brutal The Curse Of Fëanor, outro caso de composições, que  destaca tanto por sua muitas mudanças de ritmo e intensidade. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Não  é incomum que, de repente você está no meio de uma passagem em que  Hansi canta com uma voz suave e no próximo você está pulverizando os  tímpanos com seus gritos poderosos. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Da mesma forma, as passagens mais complexas me fez pensar em o que os músicos eram virtuoses da banda de conhecer. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Riffs muito rápido, arpejos e solos intrincados que estavam loucos com duas guitarras. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O livreto do disco indica que o baterista Thomas Stauch foi chamado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu  tinha acabado de conhecê-lo, mas sua técnica e poder eram evidentes,  assim que eu imediatamente se tornou um dos meus bateristas favoritos. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Até hoje eu acho que é um dos bateristas poucos que têm uma identidade real quando jogar. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E no final só me fez cerrar os punhos e pensar: "Wow".&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Outro  interlúdio assustador: os gemidos de Maedhros a voz sombria e  ameaçadora de Morgoth, sua risada macabra, provocando Carcharoth,  trovão, chuva, vento ... cena perfeita! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Capturados  poderia ser uma obra de teatro mini-rádio, mas "apenas" é um interlúdio  que serve como um prelúdio para o Blood Tears monumental, Blind  Guardian expõe como expoentes de sensações. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;"Aparece vivo, embora o final, meu amigo, eu choro lágrimas e sangue". &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O que obras-primas linhas! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  justamente quando você está se sentindo uma profunda tristeza para  Maedhros atinge a ponte que faz você enfrentar a ira de Morgoth  sórdidos. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Nesse ponto não podia deixar de ser convencido de que Hansi Kürsch é um ator extraordinário. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Depois  que se esperaria o interlúdio que vem, mas este padrão se rompe e  começa outra música, talvez o mais conhecido e amado da banda: Espelho,  espelho. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Aqui, o Guardião tem a questão das  mudanças de ritmo e atmosfera a uma ridícula quase, mas ao mesmo tempo  me fascinou desde que eu ouvi pela primeira vez. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Passar da raiva à festa quase despercebida, com uma fluidez que desafia a lógica. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Raramente  associado com a banda de Metal Progressivo, mas aqui você pode ver pelo  menos uma dúzia de diferentes épocas, e seria raro alguém para  colocá-lo como um exemplo do estilo. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Thrashera  natureza, a presença imponente das melodias das guitarras durante o  refrão, os pilares segmento incríveis solos instrumentais com André e  Marcus se tornar grande, tanto harmônica e melodicamente. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  aqui entre nós, a parte que diz "embora a tempestade acalmou o amargo  fim é apenas uma questão de tempo" é um dos momentos favoritos na  carreira da banda. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Que intensidade! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Espelho, espelho é uma ode ao gênio e criatividade.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Agora  outro interlúdio com Fingolfin rever tudo o que tem sido o caminho dos  Noldor, e é por isso Face The Truth é o prelúdio perfeito para o próximo  corte. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Que me leva a apontar algo importante. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Enquanto  o álbum começa com o capítulo final da história que está sendo dito,  não é totalmente eficaz estado que "indo e voltando." &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O  primeiro corte (War Of Wrath) serve como entrada para a memória de  Melkor, que começa a lembrar a série de eventos que levou até lá fim. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;No entanto, isso não significa que a adaptação não Kürsch ainda magnífico e digno de um gênio. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Isto  é como nós, como uma verdadeira continuação do acima exposto, Noldor  (Reigns Inverno Dead), que deve ser uma das músicas mais marcantes do  disco, a sua quase-balada. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Na verdade,  para longas passagens que é, mas tem alguns momentos muito, muito pesado  e mais rápido (como instrumental, ou estrofe que se segue, o que  demonstra uma notável capacidade Hansi). &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É apenas mais um exemplo da incrível variedade de recursos que é capaz de exibir Blind Guardian.&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Parágrafos  atrás eu confessou que Nightfall é a minha música favorita do The  Guardian, mas apressou-se a ponto de que mesmo neste álbum há músicas  que são fantásticas e têm pouco a inveja. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O seguinte é um dos meus momentos favoritos da obra de Tolkien, porque mostra que os ovos enormes que tinham Fingolfin. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Desde  o prelúdio para uma batalha Chama Súbita, podemos ver isso, mas pe  Tempo Still (At The monte de Ferro) está em evidência total. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Fingolfin, o novo senhor dos Noldor decide ir bater à porta de Morgoth e no rosto, exatamente como isso! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Lembro-me da emoção quando ouvi isso e ler o encarte do CD. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Lembro-me  de dizer algo como "vamos lá" quando eu ouvi o que é agora um dos meus  versos favoritos: "Eu estou sozinho, Noone é ao meu lado:" Eu te  desafio! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Saia! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Seu covarde, agora sou eu ou você. " &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Tremendo! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Que é um dos momento mais glorioso de todo o livro, e Blind Guardian faz justiça como ninguém. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É estranho, você sabe como o episódio termina, mas a música faz você acreditar que é possível outra extremidade. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Teria odiado essa canção tão profundamente fome ou sem inspiração. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas, pelo contrário, musicalmente é grande, com orquestrações à peça e Hansi quebrar as cordas na altura certa. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Não só é um dos momentos mais altos do disco, mas a carreira da banda e que é bastante dizer.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Continuando  a viagem para The Dark Elf encontrar para mim uma referência a Maeglin,  ao invés de Eöl, seu pai, que foi chamado de The Dark Elf (daí o verso  "uma semente escura do mal cresceu.") &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E eu acho que a abertura da porta é um símbolo de segredo Gondolin sendo revelado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Thorn  fala em mais detalhe acima, e nunca deixa de surpreender capacidade  Hansi como um letrista de articular uma história muito complexa, em  algumas estrofes. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu também merece uma menção  especial o grande trabalho feito no coro, nos tons, melodias, e em  misturas (por Charlie Bauerfeind). &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu  sempre tive a impressão de que para muitos este tribunal empalidece à  luz de suas irmãs mais bombástico, e que é um pouco subestimado. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas colocando a atenção necessária, é inegável que é uma canção, uma tremenda tremendo. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É realmente muito bom, mas não como espetáculo marcante para realçar imediatamente. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Por favor, ouvir o coro e ver o que eu quero dizer. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Algo  semelhante pode acontecer com The Eldar, como tal, a única balada do  álbum, que, portanto, pode parecer um pouco fora de estética contexto  geral do disco. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E, de fato ... é!, Mas quem se importa quando você pode apreciar uma oferta Hansi inspirou um de seus melhores vocais? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Michael Schürer e piano oferecem um cinza e sombrio que a banda dificilmente show. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Em suma, é uma única canção.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Se  você não estiver familiarizado com o trabalho em que todo este caso,  Nom The Wise poderia passar despercebida, mas para aqueles que conhecem  um pouco mais, este monólogo curto é um tributo valioso para uma das  histórias mais cativantes de "O Silmarillion &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;"são as palavras de Beren honrar seu amigo Finrod tarde. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;A  história da sub-amor entre Beren e Lúthien (que tem um papel  fundamental Finrod) prevê um álbum completo (a propósito: a tampa  recriando uma cena desta história), mas é resgatado de forma adequada  com esse breve interlúdio e &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;é desenvolvido em mais profundidade Quando Sorrow Sang. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Tematicamente,  essa música tinha tudo para ser uma balada, mas a banda decidiu  contrariar a lógica e criar uma das canções mais poderosa e pesada do  álbum e sua discografia. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Após a primeira  audição do álbum, eu não tinha idéia de que o Blind Guardian foi  bastante próximo Thrash Metal, mas quando eu descobri mais tarde, e à  luz de, por exemplo, observe os momentos iniciais do corte (como &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;se assemelham aos de uma voz no escuro!) Eu não estava surpreso. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Fiquei surpreso que realmente poderia usar a mesma banda de forma tão consistente como elementos variados. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;As  orquestrações no início de Stand tempo ainda não tinha nada a ver com  isso, mas ainda era óbvio que era a mesma banda que tinha um certo som. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Um som que foi e é certamente única. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E  depois com Out Of The Water, com o som de ondas e um dos mais  produzidos para interlúdios música do álbum, estamos testemunhando o fim  de uma das histórias mais bonitas que Tolkien criou.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Agora  chegando ao fim nos deparamos com indesejáveis ​​A Ferrenha com Húrin  como um exemplo de força e estoicismo, e Morgoth provando novamente que é  um tirano sanguinário. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E assim chegamos à última canção do álbum! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;XXI corte, décima primeira música ... Mas a rapidez com disco voador! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É como ouvir um bom filme. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;A Dark Passage funciona perfeitamente como perto de uma das produções mais notáveis ​​jamais alcançada. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Como  tantas vezes ao longo do álbum, e Olbrich Kürsch flaunt uma gestão de  recursos impressionante e uma habilidade invejável para evocar idéias,  moldá-las e impressionar o ouvinte. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;As melodias vocais são uma variedade que nunca deixa de surpreender, assim como a animação de simples e dupla Marcus André. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Orquestras, arranjos de cordas sintetizadores baseados Mathias Wiesner, como em outras músicas, agrega valor imenso. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E eles estão sempre presentes, mas às vezes não tão dependente, mas certamente nada sem esses pequenos detalhes seriam iguais. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Também  notável é de meia onda escura que tem a música, especialmente no final,  e isso é algo que está relacionado com a parte da história contada,  muito infeliz, triste e sem esperança.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;As linhas finais desta viagem mágica não poderia ter um título melhor do que o último capítulo (Assim termina ...). &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Um breve resumo do que foi a batalha quinta maior, o que certamente não terminou bem. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas no muito curto, escuro e amargo como é, também falamos sobre a única esperança que resta para a Terra-média. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Aqui  termina o disco, mas não a história, porque se queremos continuar e  chegar ao final do mesmo, basta colocar o disco novamente e ouvir War Of  Wrath. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eu não sei quem você pensa que a idéia de fazê-lo, mas o menino fez isso! &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;O álbum começa com um final feliz, mas realmente não tem um final. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas não é só por isso NIME permanece como imortal e infinito.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="long_text" id="result_box" lang="pt"&gt;&lt;span title=""&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Nightfall in Middle-Earth brilha no mundo do Metal, um mundo em que realmente não falta de estrelas. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;É uma obra forjada a partir de um ajuste de gênio de quatro músicos e exala um perfume de magia intemporal.&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Comentei  que as referências literárias neste álbum de alguma forma conseguiram  mudar a minha vida cativa por isso, acabei tornando-se parte da minha  vida profissional. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Mas a verdade é, nesse sentido, Blind Guardian não inventou nada. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;A mistura de literatura e Metal é tão antiga quanto o metal em si. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;A grande conquista dos bardos era fazer como ninguém tinha feito antes, tão sublime e perfeito. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eles o fizeram de uma forma que para muitos era quase forçada histórias entrada J. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;R. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;R. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Tolkien e seu filho. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Eles não inventaram nada, mas se tornaram verdadeiros mestres da arte de unir duas artes. &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Como Tolkien não era fã de metal, então este álbum? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;E como metalhead não era um fã de Tolkien, depois destas 22 faixas? &lt;/span&gt;&lt;span title=""&gt;Impossível dizer, mas o que era bonito e porque eu sei que existem.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/08/blind-guardian-nightfall-in-middle.html</link><author>noreply@blogger.com (ПΣΟβιŁų)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://2.bp.blogspot.com/-2tbpMLcggoM/TlubdpO7nrI/AAAAAAAAB6Q/Tzl7ynY9b5A/s72-c/blind_guardian_nightfall_in_middle_earth_front.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-6218021030823715143</guid><pubDate>Mon, 22 Aug 2011 11:34:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:38.000-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Alemanha</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Edguy</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Edguy: Age Of The Joker (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLtcNOrrLQynedssF3SPYbQxVhwMPoLoWGXaZ4nduRQCYe337PFZjgBYPSaDUYWCyleEfBLdSdNtO0WJpJ7OMg9Hk4Pj0lW8-qD-SNdW6421arB2-qT4JXqosb0hxxp_2Q3QvWnxab1x8/s1600/291694_10150282119786827_7890846826_7561854_8306389_o.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="212" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLtcNOrrLQynedssF3SPYbQxVhwMPoLoWGXaZ4nduRQCYe337PFZjgBYPSaDUYWCyleEfBLdSdNtO0WJpJ7OMg9Hk4Pj0lW8-qD-SNdW6421arB2-qT4JXqosb0hxxp_2Q3QvWnxab1x8/s320/291694_10150282119786827_7890846826_7561854_8306389_o.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Um nome: &lt;b&gt;Tobias Sammet&lt;/b&gt;. Apontado, nos últimos anos, como um dos mais brilhantes compositores no gênero e um baita frontman. Além do &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt;, o sujeito é o cabeça por trás de um dos mais brilhantes projetos musicais já vistos no metal: &lt;b&gt;Avantasia.&lt;/b&gt; &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Mas &lt;b&gt;Tobias&lt;/b&gt; não fora criticado somente por suas canções bem feitas: O último álbum do &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt; – &lt;i&gt;&lt;b&gt;Tinnitus Sanctus&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, de 2008 – não agradou uma parcela dos fãs da banda, por sua sonoridade um pouco diferente dos outros trabalhos lançados até então. Ouvi dizer que estava Hard Rock demais e Power Metal de menos. E ouvi dizer que toda a qualidade de fazer Power e compor boas canções estava sendo sugada pelo &lt;b&gt;Avantasia&lt;/b&gt;. Parecia até que &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt; era o projeto e &lt;b&gt;Avantasia&lt;/b&gt; a banda.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Eu francamente conheci &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt; atráves do &lt;i&gt;&lt;b&gt;Tinnitus Sanctus&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, então não tinha o que criticar, pois estava conhecendo a banda ainda; e pra mim foi um álbum mediano. Mas de fato, &lt;b&gt;Avantasia&lt;/b&gt; era muito mais que &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt;, pra mim. E talvez por isso eu não criei muitas espectativas para &lt;i&gt;&lt;b&gt;Age Of The Joker&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. E isso foi bom, pois se criamos muitas espectativas para algo é muito fácil ficarmos decepcionados mais tarde. E ficar decepcionado foi algo longe de acontecer comigo ao conferir este novo álbum, que na minha visão é um dos melhores da banda.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;a href="http://www.radiokm.net/2011/08/edguy-robin-hood.html" style="color: red;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;"Robin Hood"&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/a&gt; abre o álbum com certo clima cômico, costumeiro do &lt;b&gt;Edguy&lt;/b&gt;. A música traz algumas narrações engraçadas e vinhetas que te lembram arcos retesando flechas e espadas dançando. Com enganadores oito minutos de duração que mais parecem quatro; pois a música é de fato bem dinâmica. Uma ótima single.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Levadas épicas e um bom solo que te trasportam para uma taverna da Inglaterra de Robin Hood em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Rock Of Cashel”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, uma das melhores instrumentais do álbum, que inclusive deve gerar bons coros dos fãs quando executada ao vivo. &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;E então vem &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Pandora's Box”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; com seu filling ao melhor estilo Hard Rock, construindo um perfeito clima “faroeste”. Somente no refrão temos uma mudança na sonoridade, mas o todo deve ser fruto de boas influências deixadas por &lt;b&gt;Jorn Lande&lt;/b&gt; e &lt;b&gt;Bob Catley&lt;/b&gt; nas turnês com o &lt;b&gt;Avantasia&lt;/b&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;Os mais acostumados com o Power Metal da banda devem se identificar com &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Breathe”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; e &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Two Out Of Seven”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; que seguem a linha de refrão repetitivo, mas nem tão pouco cansativo. Na verdade, quase todas as faixas são repetitivas, mas estranhamente não chegam a deixar o ouvinte (muito) enjoado. Por serem bem semelhantes é até difícil resenhar faixa por faixa... E por fim: Destaques gritantes para &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Nobody's Hero” &lt;/b&gt;&lt;/i&gt;e a ótima balada &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Every Night Without You”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. Ambas músicas donas de ótimos refrões; é difícil não gostar delas logo de primeira.&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-n8-rr1fhHZg/Tk1pbrZ7yUI/AAAAAAAACAQ/bnum6u2luqQ/s1600/Age+Of+The+Joker.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="320" src="http://1.bp.blogspot.com/-n8-rr1fhHZg/Tk1pbrZ7yUI/AAAAAAAACAQ/bnum6u2luqQ/s320/Age+Of+The+Joker.jpg" width="320" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Age Of The Joker&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; não traz nenhuma música impressionante, mas também não chega a decepcionar em nenhum ponto. Há uma diversidade interessante no passar das músicas – uma mais “descontraída” seguida de uma Hard Rock seguida de uma rápida – que deve agradar uma grade extensa de novos fãs, enquanto que ao mesmo tempo procura manter os antigos.  &lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: justify;"&gt;É um álbum bem feito, ainda que mediano. Melhor que o seu antecessor, ainda que um pouco similar. &lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;&lt;i&gt;Tracklist&lt;/i&gt;&lt;/b&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;1. Robin Hood&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;2. Nobody's Hero&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;3. Rock Of Cashel&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;4. Pandora's Box&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;5. Breathe&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;6. Two Out Of Seven&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;7. Faces In The Darkness&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;8. The Arcane Guild&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;9. Fire On The Downline&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;10. Behind The Gates To Midnight World&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;11. Every Night Without You &lt;/i&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/08/edguy-age-of-joker-resenha.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjLtcNOrrLQynedssF3SPYbQxVhwMPoLoWGXaZ4nduRQCYe337PFZjgBYPSaDUYWCyleEfBLdSdNtO0WJpJ7OMg9Hk4Pj0lW8-qD-SNdW6421arB2-qT4JXqosb0hxxp_2Q3QvWnxab1x8/s72-c/291694_10150282119786827_7890846826_7561854_8306389_o.jpg" width="72"/><thr:total>0</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-2125361411720698486</guid><pubDate>Wed, 17 Aug 2011 00:19:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-08-16T18:13:29.743-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Black Tide</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><title>Black Tide - Post Mortem (Resenha)</title><description>&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/-ORnOXNPxqp0/TkhdPR7ZUuI/AAAAAAAAB_k/KSKQo5DpBKg/s1600/Post+Mortem.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="http://1.bp.blogspot.com/-ORnOXNPxqp0/TkhdPR7ZUuI/AAAAAAAAB_k/KSKQo5DpBKg/s400/Post+Mortem.jpg" width="400" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;São exatamente 20h05min da noite e depois de um transito infernal e um dia de trabalho nada fácil, mas nunca é né verdade? Eu consigo chegar em casa. Esqueci de colocar o álbum novo do Black Tide na porcaria do celular, logo o álbum que eu estou sedento pra escutar, mas enfim, vida que segue.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Ao chegar em casa deparo-me com a minha casa em festa, acho que veio todo mundo aqui hoje, mas que merda é essa? Hoje tremenda segunda feira e não é aniversário de ninguém? Enfim vou fugir pro meu quarto e colocar o Black Tide pra ouvir.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Ao abrir a porta deparo-me com a visão do inferno, ou melhor, com a minha linda e atentada sobrinha de 4 anos a Gabrielly arrumando meu quarto, só não entendo porque ela tem que ficar pulando em cima da minha cama e ainda tirar todas as roupas do armário e jogar no chão, tudo isso pra arrumar o quarto?&amp;nbsp;&amp;nbsp;Ela tenta me agradar, mas me deixa mais puto ainda, pois fudeu meu último refugio de paz, pois a sala ta cheia de gente e na cozinha minha mãe e minha tia fofocam enquanto cozinham, reunião de parentes é assim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Vou fugir pro terraço, mas lá o meu labrador o “FOX” não para de latir e ainda fica pulando em cima de mim eu preciso de sossego. Ah! Tem o quarto da minha mãe, mas lá é chave de cova, sendo bem capaz de eu ser obrigado a pagar por coisas nunca sumidas, existidas, compradas ou quebradas, nem a Gabrielly entra lá, pois sabe bem caso o faça, o que te aguarda a seguir é bem quente.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Ah! Tem o banheiro, maravilha! Vou pra lá aproveito pra jogar um barrão e escutar um som em paz hehehehe! Peguei meu kit Geek composto de Motorola Atrix + Lapdock + Fone BT Nokia BH 905 e pum!...Silêncio só escutava o som dos fones.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Ashes – Começa bem animadinha, me lembrando em alguns momentos, A7x, mas nem de longe lembra o antigo álbum, ou seja, pensei assim... será que fudeu tudo? Tem até um ensaio de gutural ou coisa que valha e a musica tem até uma boa rítmica, mas quando chega ao refrão, fica numa cadência morna e um Ooooohhh Oohhrhhhhh infernal e logo voltam quebrando com nosso amigo &amp;nbsp;guitarrista &amp;nbsp;fazendo seus solinhos.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Bury Me – Mais um pouco de algo que lembra A7x, mas que nem de longe tem a mesma qualidade. O Black Tide sempre copiou suas influências, no álbum anterior tem algumas faixas que lembram bastante Iron e Metallica, mas na devida proporção, chegando até parecer cover ou “plágio”, mas acho que eles estão mudando de influências, ou querendo ganhar bastante dinheiro. A faixa é até interessante e possui algumas variações rítmicas e&amp;nbsp;módicas, mais nada que surpreenda. O Detalhe fica por conta do refrão, que de certa forma, é até marcante, ou chato clichê com a insistência de seus ensaios vocálicos guturais.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Let It Out - Começa com uma melodiazinha na vocalização hey! Heey! Yeahhh! Acompanhadas de suas manjadas e excessivas paletadas, seguindo com uma atmosfera de certa forma “industrial ou eletrônica” com esse delay ao fundo.&amp;nbsp;&amp;nbsp;Ao continuar escutando fico esperando a musica crescer, mas é uma faixa que não tem decisão, se é uma balada ou se vira uma quebradeira. A seguir tem até umas convenções interessantes entre batera e guitarra dando um ar mais progressivo ao som. O Refrão é daqueles pra ficar grudado na cabeça &amp;nbsp;das menininhas que vão ao show deles se descabelar e gritar bastante.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Honest Eyes – Paletadas que seguem... É uma faixa com inicio até interessante. Aew! Como o vocal desse rapaz melhorou heim? E eles não estão temendo em experimentar já que é uma banda nova composta de ex-adolescentes, mas sinceramente não sei se é a qualidade da mp3, mas não estão me convencendo muito não. Talvez seja interessante eu tirar o álbum anterior da minha cabeça, pois aquela atitude Hard | Heavy que eles tinham, definitivamente sumiu, mas vou tentar curtir o álbum deles. A faixa é até boazinha soando bastante moderninha, mas sinceramente, acho que eles poderiam fazer melhor, inclusive nessa nova postura que eles adotam que está muito feijão com arroz na sonoridade e muito caviar na imagem. Honest Eyes é sem duvidas a mais rock deles até agora, gostei.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;That Fire – Opa! Violinha boa chegando com umas quebradas interessantes fazendo uma boa atmosfera pra crescer a frente e o resultado é? FIREEEEEEE!&amp;nbsp;&amp;nbsp;Boaaaa!!! Riff bom e vocal forte dando logo uma porrada na kra sem muito blá blá mostrando logo ao que veio com bastante pegada e definição. A seguir cadenciando mais o som fazendo um refrão de certa forma manjado, mas que é bem superior aos demais.&amp;nbsp;&amp;nbsp;O interessante do antigo álbum deles, é que não tinha esse excesso de cadência, fazendo de certa forma, cair bastante à dinâmica deles, mas prometi não fazer mais comparações com o finado Black Tide. Quase no fim, mais uma interessante conversão com o nosso amigo guitarrista ensaiando alguns solinhos.&amp;nbsp;&amp;nbsp;Sem duvidas é disparada a melhorzinha que escutei até aqui.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLSFZrWkbg7DbI920-NkhVQpNrIKuiBLRqP3YBplyEmgsP9Azo0crHXrVyU2Xxoncn6c5MJRAhOB2DC6j_tto4xjK8ZjZzjAcXB_JAQCuPVmZuWh4IhHK0byZQvldTlvk40fTnkXZqYNk8/s1600/Black+Tide.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="300" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLSFZrWkbg7DbI920-NkhVQpNrIKuiBLRqP3YBplyEmgsP9Azo0crHXrVyU2Xxoncn6c5MJRAhOB2DC6j_tto4xjK8ZjZzjAcXB_JAQCuPVmZuWh4IhHK0byZQvldTlvk40fTnkXZqYNk8/s400/Black+Tide.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Fight Til The Bitter End – sabe quando você escuta um som e diz assim... Sei - lá? Pois é isso que penso ao ouvir essa faixa. Tá parecendo mais uma musiquinha pra adolescentes, até que não é ruim, mas ta longe de ficar bom. Eu não gostei dessa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Take It Easy – opa! Já que estais no experimental, taca logo fogo! Gostei do inicio com uma viola quebrada e a seguir, entrando uma pancada de leve, mas eu gostei mesmo da guitarra ao fundo proporcionando uma ótima&amp;nbsp;rítmica ao som. Posso até está sendo um pouco simplista, mais eles não estão me permitido escrever muita coisa interessante não. No mais, qualquer semelhança com A7x é mera coincidência, mas gostei dessa.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Lost In The Sound – parece ser a mais melódica do álbum. Gostei do refrão apesar da sensação de soar sempre a mesma melodia ao longo do álbum. Essa ta mais pra Link Park com um pouco mais de variação na batera, além de algumas paletadas a mais, muito mais. Kkkk&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Walking Dead Man – opa! Boa levada e o vocal ta foda também, só não gosto da mesmice do refrão a lá Limp Bizkit, gostei muito até entrar no refrão. Tá muito pancada, Junto com That Fire as duas melhores até aqui.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="286" src="http://www.youtube.com/embed/hAKfTafI2ro" width="450"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Into The Sky – baladinha voz e violão bem quadrada e só.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Alone – Começa do mesmo jeito de sempre,ou seja, igual às outras anteriores com suas paletadinhas mésmicas, mas nessa faixa, nosso amigo resolveu rasgar a garganta sangrando de tanto berrar, mas sinceramente, nem sei definir um estilo pra essa sonoridade. Ta bem pesada às vezes me lembra um Progressive Metalcore, mas em outras horas, um New Metal bem sem vergonha. É disparada a mais pesada do álbum e você após escutar 11 faixas seguidas, acaba se acostumando com a sonoridade dos caras. Gostei bastante dessa, até agora foi a mais interessante pra mim.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Give Hope – fechando o álbum, mais uma faixa qualifóbica. Nada de interessante é apenas mais uma composição em seu limitado repertório midiático.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Resumindo... Eu esperava bem mais dessa banda. Não aprovei esse alto teor de experimentalidade deles e olha que eu adoro experimental, mas desde que seja com a alguma dose de heavy metal ou coisa que valha.&amp;nbsp;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Não sei o que eles pretendem com essa sonoridade, mas acredito que tenha uma finalidade para que isso ocorra, pode ser venda, publicidade, moda, ou sei lá... Talvez acharam que ficaria bom, mas não deixo de afirmar como foi radical a mudança em sua sonoridade e isso não é nenhuma novidade entre as bandas, diga-se de passagem, Metallica, Nitghwish e Cia..&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;Entre mortos e feridos salvam-se apenas “That Fire, Walking Dead Man e Alone” com muito custo dou nota 5.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="MsoNormal" style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhLSFZrWkbg7DbI920-NkhVQpNrIKuiBLRqP3YBplyEmgsP9Azo0crHXrVyU2Xxoncn6c5MJRAhOB2DC6j_tto4xjK8ZjZzjAcXB_JAQCuPVmZuWh4IhHK0byZQvldTlvk40fTnkXZqYNk8/s1600/Black+Tide.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/08/black-tide-post-mortem-resenha.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="http://1.bp.blogspot.com/-ORnOXNPxqp0/TkhdPR7ZUuI/AAAAAAAAB_k/KSKQo5DpBKg/s72-c/Post+Mortem.jpg" width="72"/><thr:total>4</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-5068198338456934083</guid><pubDate>Sun, 14 Aug 2011 17:15:00 +0000</pubDate><atom:updated>2011-08-14T11:11:39.348-07:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Orphaned Land</category><title>Orphaned Land prepara DVD ao vivo!</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_7ErXQsbQFmG9s-mkW0DLHXwXIf6ycm933gaQL-p4NOcCg4e3BK-syuQjcjYIn1QtI830TvLFwpiJE2VRTR6KMsB2kSgkLHF6rn6dqrix4mLxQxi95fjajyV_JOUIbCy3Kf28I7298hHw/s1600/header.jpg" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="400" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_7ErXQsbQFmG9s-mkW0DLHXwXIf6ycm933gaQL-p4NOcCg4e3BK-syuQjcjYIn1QtI830TvLFwpiJE2VRTR6KMsB2kSgkLHF6rn6dqrix4mLxQxi95fjajyV_JOUIbCy3Kf28I7298hHw/s400/header.jpg" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;
&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-size: 14px;"&gt;O Orphaned Land vai lançar um DVD dos shows realizados em Tel Aviv, Israel, nos dias 09 e 10 de dezembro de 2010. A banda de Middle Eastern Folk Metal&amp;nbsp;&amp;nbsp;contou com a participação de Steven Wilson, do Porcupine Tree, e o guitarrista Greg Mackintosh, do Paradise Lost.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-size: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-size: 14px;"&gt;O DVD se chamará “The Road To Or Shalem” e o vocalista, Kobi Farhi, comentou: “Depois de um longo processo de filmagem e edição, podemos deixar vocês verem um pouco do nosso DVD de estreia. Este foi um show fantástico, onde celebramos nosso aniversário de 20 anos com muitos fãs que vieram do mundo todo”.O álbum mais recente do Orphaned Land é o “The Never Ending Way Of ORwarriOR" e teve boas vendas nos Estados Unidos. Lançado em 2010 o CD saiu pela Century Media Records em maio.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-size: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #999999; font-size: 14px;"&gt;Abaixo, confira o trailer que a banda disponibilizou do novo DVD:&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style="text-align: left;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="color: #333333; font-family: Verdana, Arial, Helvetica, sans-serif;"&gt;&lt;span class="Apple-style-span" style="font-size: 14px;"&gt;&lt;br /&gt;
&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;
&lt;iframe allowfullscreen="" frameborder="0" height="280" src="http://www.youtube.com/embed/a0KiB1wQ2ZY" width="440"&gt;&lt;/iframe&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/08/orphaned-land-preparam-dvd-ao-vivo.html</link><author>noreply@blogger.com (Anonymous)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEg_7ErXQsbQFmG9s-mkW0DLHXwXIf6ycm933gaQL-p4NOcCg4e3BK-syuQjcjYIn1QtI830TvLFwpiJE2VRTR6KMsB2kSgkLHF6rn6dqrix4mLxQxi95fjajyV_JOUIbCy3Kf28I7298hHw/s72-c/header.jpg" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item><item><guid isPermaLink="false">tag:blogger.com,1999:blog-1468659267529535780.post-4695706100139839539</guid><pubDate>Mon, 18 Jul 2011 16:17:00 +0000</pubDate><atom:updated>2012-01-24T10:50:38.001-08:00</atom:updated><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">+ Itália</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">2011</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Reviews</category><category domain="http://www.blogger.com/atom/ns#">Rhapsody Of Fire</category><title>Rhapsody Of Fire: From Chaos To Eternity (Resenha)</title><description>&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="http://www.nuclearblast.de/de/data/imagedata/band-header/rhapsody-of-fire.png?x=787" imageanchor="1" style="margin-left: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="126" src="http://www.nuclearblast.de/de/data/imagedata/band-header/rhapsody-of-fire.png?x=787" width="400" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;/div&gt;Mais um álbum que já à algum tempo esta disponível, e que vale a pena comentar!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;“É o fim de uma era.”&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;“Esse lançamento histórico encerra definitivamente as sagas do Rhapsody após 15 anos de letras fantasiosas e será a última vez que ouviremos Sir Christopher Lee narrando em um de nossos álbuns os últimos eventos dramáticos de um conto lendário iniciado em 1997 e contado através de duas diferentes sagas e 10 álbuns”.&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Este relato foi feito pela banda na data em que eles anunciaram o mais novo álbum, &lt;i&gt;&lt;b&gt;From Chaos To Eternity&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, declarando então o fim das crônicas Algalord nas músicas do grupo. &lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;b&gt;Rhapsody Of Fire&lt;/b&gt; é uma banda italiana de Power e Symphonic Metal, sendo o melhor exemplo, na minha opinião, de como se faz um Metal Sinfônico. Essa é uma banda diferenciada; uma banda que narra estórias épicas em canções bem elaboradas, de músicos de ponta. Músicos estes que parecem ter nascidos para este tipo de música, parecem unicamente feitos para o &lt;b&gt;Rhapsody Of Fire&lt;/b&gt;! (É interessante acompanhar as carreiras solos de cada membro, e ver que é difícil eles terem o mesmo desempenho deixado nas canções do Rhapsody.)&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
No ano passado a banda lançou o álbum &lt;i&gt;&lt;b&gt;The Frozen Tears Of Angels&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; junto com o “álbum bônus” &lt;i&gt;&lt;b&gt;The Cold Embrace Of Fear&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;. E ainda em 2010 a banda anunciou um novo lançamento para este ano. E eu não posso negar que fiquei preocupado, imaginando se não seria melhor eles darem um maior tempo às composições para não correrem o risco de criar um repertório repetitivo e fraco.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Pois digo com alívio que isso não ocorreu. &lt;i&gt;&lt;b&gt;From Chaos To Eternity&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é sim semelhante em alguns pontos ao seu antecessor, mas consegue surpreender um fã veterano, como se fosse o primeiro lançamento de uma banda. Alias, é surpreendente como cada álbum do grupo (10 no total, contando com o bônus) é distinto; é difícil encontrar semelhanças nas letras e sinfonias; de fato, como em uma estória épica onde cada novo capitulo renova o todo. E este álbum terminou de provar a inspiração ilimitada da banda.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Uma curiosidade que atentei do ano passado pra cá foi no tempo de gravação do novo álbum. &lt;i&gt;&lt;b&gt;The Frozen Tears Of Angels&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; foi lançado no fim de abril, e a partir da data a banda entrou em turnê pelo mundo e no segundo semestre o vocalista &lt;b&gt;Fabio Lione&lt;/b&gt; se juntou à banda &lt;b&gt;Kamelot&lt;/b&gt;, como vocalista de apoio na turnê que eles também faziam. Não tenho certeza mas ambas turnês ainda estão em andamento. Logo, me perguntei “quando foi que a banda conseguiu parar para gravar novas músicas? Estando com a agenda cheia de shows e com o vocalista 'emprestado'”. O que me faz pensar que essas músicas já estavam, em grande maioria, prontas antes mesmo deles saírem em turnê. Bom, curiosidades à parte, vamos, finalmente, ao metal:&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
Como de costume, uma narrativa é usada como introdução, abrindo o novo episódio da saga. &lt;b&gt;&lt;i&gt;“Ad Infinitum”&lt;/i&gt;&lt;/b&gt; é o nome, e o ilustre &lt;b&gt;Christopher Lee&lt;/b&gt; empresta mais uma vez sua voz que é bem seguida de coros já emendando com a faixa título, rápida e com um refrão poderoso, com os coros ainda bem presentes, elevando o clima épico; uma das melhores do álbum, boa escolha para abri-lo.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
É interessante ver as alternadas de ritmo em &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Ghosts Of Forgotten Worlds”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, com grande interpretação do Lione, e guitarra virtuosamente ativa. &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Anima Perduta”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é aquela tipica música presente em todos os álbuns: profunda como uma opera, cantada em italiano e contando ainda com um elemento bem imperceptível: Um choro de criança no inicio da música, algo que eu notei só pela 3ª ouvida (ao menos se parece muito com o choro de uma criança...). Outro elemento que a banda passou a usar foi alguns guturais rasgados como bem visto na single &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Aeons Of Raging Darkness”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;.&lt;i&gt;&lt;b&gt;&amp;nbsp;&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;&lt;b&gt;“I Belong To The Stars"&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; é forte candidata à melhor do repertório; seus coros são simplesmente inspiradores, e Lione não fica atrás dos recursos que a banda usa; suas camadas de vozes exploram ao máximo os limites de 5 minutos de canção: A música traí a percepção de tempo; parece até mais longa do que realmente é!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
E por falar em “explorar”: Quase 20 minutos de perfeita “trilha sonora” com &lt;i&gt;&lt;b&gt;“Heroes of the Waterfalls' Kingdom”&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;, a última faixa do disco. Diferentes narrações e diálogos, primeiros versos em italiano, e, novamente, coros potentes em refrões empolgantes, principalmente nos instantes finais. Um exemplo de como encerrar um álbum épico!&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
O instrumental deste trabalho não deve surpreender muito um velho ouvinte. Assim como em seu antecessor, &lt;i&gt;&lt;b&gt;From Chaos To Eternity&lt;/b&gt;&lt;/i&gt; trabalha muito mais com sintetizadores, deixando de lado timbres clássicos que são bem mais presentes nos primeiros álbuns da banda. Neste, o que chama mais atenção são os coros que estão mais presentes do que nuca, e a ótima performance do vocalista. Não o considero um dos 3 melhores feitos pela banda, mas sem dúvida é um encerramento perfeito e digno da magnifica saga construida até então.&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"&gt;&lt;a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinoHDje2ctasYRYMu-pvepQdyXo6j53HprOV3Nk-YlXcSR1bwpamvdkJvKKHEK76U835aNAWSJCJB-lFJK-IeWCS-CMC0dI2YGv0B0JWm29itGUPYB6WD3_dG4r8niHQjL5lH4Q60qWAk/s1600/189436_10150114727784302_182133284301_6612671_3178527_n.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"&gt;&lt;img border="0" height="200" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinoHDje2ctasYRYMu-pvepQdyXo6j53HprOV3Nk-YlXcSR1bwpamvdkJvKKHEK76U835aNAWSJCJB-lFJK-IeWCS-CMC0dI2YGv0B0JWm29itGUPYB6WD3_dG4r8niHQjL5lH4Q60qWAk/s200/189436_10150114727784302_182133284301_6612671_3178527_n.jpg" width="200" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;/div&gt;&lt;i&gt;&lt;b&gt;Track-List&lt;/b&gt;&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;1. Ad Infinitum &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;2. From Chaos to Eternity &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;3. Tempesta Di Fuoco &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;4. Ghosts of Forgotten Worlds &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;5. Anima Perduta &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;6. Aeons of Raging Darkness &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;7. I Belong to the Stars &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;8. Tornado &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;9. Heroes of the Waterfalls' Kingdom&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;I. Lo Spirito Della Foresta&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;II. Realm Of Sacred Waterfalls&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;III. Thanor's Awakening&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;IV. Northern Skies Enflamed&lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;i&gt;V. The Splendour Of Angels' Glory (A Final Revelation) &lt;/i&gt;&lt;br /&gt;
&lt;br /&gt;
&lt;object height="311" width="450"&gt;&lt;param name="movie" value="http://www.youtube.com/v/b-fex4e3AbU?version=3&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;rel=0"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowFullScreen" value="true"&gt;&lt;/param&gt;&lt;param name="allowscriptaccess" value="always"&gt;&lt;/param&gt;&lt;embed src="http://www.youtube.com/v/b-fex4e3AbU?version=3&amp;amp;hl=pt_BR&amp;amp;rel=0" type="application/x-shockwave-flash" width="450" height="311" allowscriptaccess="always" allowfullscreen="true"&gt;&lt;/embed&gt;&lt;/object&gt;</description><link>http://radiokm1.blogspot.com/2011/07/rhapsody-of-fire-from-chaos-to-eternity.html</link><author>noreply@blogger.com (Unknown)</author><media:thumbnail xmlns:media="http://search.yahoo.com/mrss/" height="72" url="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEinoHDje2ctasYRYMu-pvepQdyXo6j53HprOV3Nk-YlXcSR1bwpamvdkJvKKHEK76U835aNAWSJCJB-lFJK-IeWCS-CMC0dI2YGv0B0JWm29itGUPYB6WD3_dG4r8niHQjL5lH4Q60qWAk/s72-c/189436_10150114727784302_182133284301_6612671_3178527_n.jpg" width="72"/><thr:total>2</thr:total></item></channel></rss>