Kohana::modules(array(
 // ...
 'database' => MODPATH.'database', // Database access
 // ...
 ));

Bu aşamadan sonra veritabanına bağlanmak için ayarların yapılması gerekmekte. Veritabanı ayarlarını Modules/database/config/database.php dosyası içerisinde yapabileceğiniz gibi, Application/config/database.php dosyası oluşturup aşağıdaki kod ile de gerçekleştirebilirsiniz.

<?php defined('SYSPATH') or die('No direct access allowed.');

return array
(
    'default' => array
    (
        'type'       => 'mysql',
        'connection' => array(
            'hostname'   => 'localhost',
            'username'   => 'kullanıcıadı',
            'password'   => 'şifre',
            'persistent' => TRUE,
            'database'   => 'veritabanıadı',
        ),
        'table_prefix' => '',
        'charset'      => 'utf8',
        'profiling'    => TRUE,
    ),
    'ikinciveritabani' => array
    (
        'type'       => 'mysql',
        'connection' => array(
            'hostname'   => 'localhost',
            'username'   => 'kullanıcıadı',
            'password'   => 'şifre',
            'persistent' => TRUE,
            'database'   => 'veritabanıadı2',
        ),
        'table_prefix' => '',
        'charset'      => 'utf8',
        'profiling'    => TRUE,
    )
);

default adında tanımlamış olduğunuz veritabanına objesini oluşturmak için;

$default = Database::instance();

yazmanız yeterlidir. Instance Name farklı kullandıysanız aşağıdaki şekilde veritabanı objesini oluşturabilirsiniz;

$default = Database::instace('ikinciveritabani');

Veritabanı ile işiniz bittiğinde connection kapatmak için;

unset($default)
// veya
unset(Database::$instances['default']);

demeniz yeterlidir.Bütün connectionları kapatmak istiyorsanız;

Database::$instances= array();

kullanmalısınız.

Connection test etmek için controller classının içinde şunu denemeniz yeterlidir;

$default = Database::instance();
$default->connect();
unset($default);

Eğer "Database_Exception [ 2 ]: mysql_pconnect(): Access denied for user 'root'@'localhost' (using password: YES)" hatası almazsanız veritabanına başarıyla bağlandınız demektir.

Kaynak:

http://kohanaframework.org/3.2/guide/database/config

MsSQL'de 20'ye yakın Turkish_* collation bulunmakta. Seçim yaparken, ihtiyacınıza göre seçim yapmanız gerekmektedir. İhtiyacınıza uygun mssql collation seçimi için aşağıdaki kısaltmalar size yardımcı olacaktır.

CI    => Case Insensitive(Büyük küçük harf ayrımı olmasın)

CS    => Case Sensitive(Büyük küçük harf ayrımı olsun)

AI   =>  Accent Insensitive (Aksan Duyarlı olmasın)

AS   => Accent Sensitive (Aksan Duyarlı)

BIN => Binary Düzen

Referans olarak System.DirectoryService'ı projenize eklemeniz gerekmekte.

using System.DirectoryServices;

        public bool UserAuthenticate(string userName, string password, string domainAddress)
        {
            bool isValid = false;
            //Kullanıcı doğrulanamaz ise hata oluşacaktır.
            try
            {
                DirectoryEntry entry = new DirectoryEntry("LDAP://" + domain, userName, password);
                object nativeObject = entry.NativeObject;
                isValid = true;
            }
            catch { }
            return isValid;
        }

Kaynak:

1.  Ldap Hakkında: http://tr.wikipedia.org/wiki/LDAP

# Remove index.php from url
# Turn on URL rewriting
RewriteEngine On

# Put your installation directory here:
# If your URL is www.example.com/kohana/, use /kohana/
# If your URL is www.example.com/, use /
RewriteBase /

RewriteRule ^(?:application|modules|system)\b - [F,L]
RewriteRule ^(application|modules|system)/ - [F,L]
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-f
RewriteCond %{REQUEST_FILENAME} !-d
RewriteRule ^.*$ index.php [PT,L]

Kısa bir tanımdan sonra artık Kohana'nın kurulumuna geçebiliriz;

1. Kohana website'sinden en son kararlı sürümü indiriyoruz ve web sunucumuzun rootuna açıyoruz.
2. application/bootstrap.php dosyasını açıyoruz ve
• Default timezone,
• BaseUrl adreslerini düzenliyoruz.
3. application/cache ve application/logs klasörlerine yazma iznini veriyoruz.

Base Url adresimize browser ile giriş yaptığımızda, installation sayfası açılacaktır. Bu sayfada kurulumun başarılı olup olmadığını görebilirsiniz. Eğer kurulum başarılıysa install.php dosyasını siliyoruz. install.php dosyasını sildiğinizde base url adresinize tekrar giriş yaparsanız Hello World mesajını göreceksiniz.

Application.Current.Host.Content.FullScreenOptions =
             System.Windows.Interop.FullScreenOptions.StaysFullScreenWhenUnfocused;

Bu kod öbeği ile uygulamanız fullscreen olarak çalıştırılmak istenildiğinde, uygulama izin isteyecektir.

Kullanıcı eğer onay verirse bundan sonra fullscreen yaptığında focus lost olma durumunda, uygulamanız tam ekrandan çıkmayacaktır.

Kaynak

1) http://android-pro.blogspot.com/2010/07/how-to-rotate-android-emulator.html

PANIC: Could not open: C:\Users\RAMAZAN\.android/avd/AvdLevel4.ini

şeklinde bir hata alıyorsanız hatadan da anlaşıldığı üzere anroid virtual device için gerekli olan ini dosyasına ulaşılamıyor demektir. Oluşturmuş olduğunuz avd için detaya baktığınızda ulaşmaya çalıştığı ini dosyasının nerede olduğu yazmaktadır. Benim bilgisayarımda dosya E:\Users\.android\avd\AvdLevel4.ini adresinde bulunmakta. Fakat baktığımızda C:\Users\RAMAZAN\.android\avd içinde gerekli dosyayı aramakta. Bunun için windowsta path tanımlaması yapılması gerekmekte.

Denetim Masası (Control Panel) -> Sistem(System) -> Sol panelde Gelişmiş Sistem Ayarları (Advanced System Settings on the left) -> Açılan pencerede Gelişmiş Tab'ın açınız ve Ortam Değişkenlerine tıklayınız. (Go to the Advanced Tab, then click Environment Variables)

Pathler içinde eğer ANDROID_SDK_HOME var ise düzenleye, yoksa yeni değişken oluşturuyoruz. Adres olarak \.android\avd\AvdLevel4.ini haricinde yani android dizinin bulunduğu adresi yazıyor. Benim için gerekli olan adres E\Users (Click on your ANDROID_SDK_HOME, then click "Edit". In the Variable Value box, type the your .andorid directory address. And restart the eclipse)

Bu değişikliği yaptıktan sonra eclipse yeniden başlatınız gerekmektedir.

• UP ARROW
• DOWN ARROW
• LEFT ARROW
• RIGHT ARROW
• SPACEBAR
• TAB
• PAGE UP
• PAGE DOWN
• HOME
• END
• ENTER

   

Aşağıdaki kod parçacığı, uygulamanızı fullscreen çalışmasını sağlamaktadır. Buton click eventine bunu eklediğiniz taktirde, butona tıkladığınızda uygulamanız fullscreen olacaktır.

Application.Host.Content.IsFullScreen = true;

Yine aynı şekilde butona tıklanıldığında fullscreenden çıkmak istiyorsanız;

Application.Host.Content.IsFullScreen = false;

demeniz yeterli olacaktır. Yapacağınız uygulamada butona tıkladığınızda tam ekran tekrar aynı butona tıklanıldığında normal görünüme geçmesini istiyorsanız;

Application.Host.Content.IsFullScreen = !Application.Host.Content.IsFullScreen;

işinizi görecektir. Bu kod parçacığı, uygulamanız normal görünümdeyken tıklanıldığında, ekranı kaplayacak ve aynı şekilde tam ekran çalışırken de tıklanıldığında normal haline geri dönüş yapacaktır. Tabi fullscreen yaptığınız'da göreceğiniz üzere ESC tuşuna bastığınızda da normal görünüme geçecektir.

Silverlighta dışarıdan değişken okumanın bir kaç yolu bulunmakta. Bunlardan en yaygın olanı silverlight objesinde initparam attributune değer verilerek yapılmakta. Yine aynı şekilde initparam içindeki verileri webconfig dosyasından okuyarak da set edebiliriz. Benim önereceğim yöntem ise WCF Ria Service üzerinden alınması olacak. WCF Ria Service üzerinden alınması eğer uygulamanızı Out of browser olarak kullanmayı hedefliyorsanız sizin avantajınıza olacak çünkü diğer initparam ile değişken alma imkanınız olmayacak. Şimdi bu yöntemleri sırasıyla nasıl yapıldığına bakalım.

InitParams Kullanımı

Silverlight nesnesini çağırdığınız web sayfasında (örneğin Default.aspx) silverlight objesinde initparam kullanarak aşağıdaki şekilde değişkene değer verebiliriz.

Sonuç olarak sayfanızın silverlight objesi aşağıdaki gibi olacaktır.

</pre>
<object width="400" height="200" classid="clsid:dfeaf541-f3e1-4c24-acac-99c30715084a"><param name="source" value="InitParamsTest.xap" /><param name="minRuntimeVersion" value="4.0.50826.0" /><param name="autoUpgrade" value="true" /><param name="initParams" value="param1=param1degeri,param2=param2degeri" /><param name="src" value="data:application/x-silverlight," /><param name="minruntimeversion" value="4.0.50826.0" /><param name="autoupgrade" value="true" /><param name="initparams" value="param1=param1degeri,param2=param2degeri" /><embed width="400" height="200" type="application/x-silverlight-2" src="data:application/x-silverlight," source="InitParamsTest.xap" minRuntimeVersion="4.0.50826.0" autoUpgrade="true" initParams="param1=param1degeri,param2=param2degeri" minruntimeversion="4.0.50826.0" autoupgrade="true" initparams="param1=param1degeri,param2=param2degeri" /> <a href="http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkID=124807"> <img src="http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkId=108181" alt="Get Microsoft Silverlight" /> </a></object>
<pre>

Bu şekilde yapmış olduğunuz bir sayfada değişkenleri okumak için silverlight tarafında App.xaml dosyasının codebehind tarafında Application Startup'ta verileri alabilirsiniz.

internal static string param1;
internal static string param2;

private void Application_Startup(object sender, StartupEventArgs e)
{
    param1 = e.InitParams["param1"];
    param2= e.InitParams["param2"];
    this.RootVisual = new MainPage();
}

Sonuç olarak App.xmal içerisinde initParams'da bulunan değişkenleri okuyup silverlighta bir değişkene atamış olduk.

InitParams Değişkenlerini WebConfig Dosyasından Alma

Webconfig dosyasından bilgileri alıp initparams ile değişkenleri silverlighta aktarabiliriz. Fakat burada unutulmaması gereken konu out of browser'da initparams ile veri alınamamaktadır.

</pre>
<object width="400" height="200" classid="clsid:d27cdb6e-ae6d-11cf-96b8-444553540000" codebase="http://download.macromedia.com/pub/shockwave/cabs/flash/swflash.cab#version=6,0,40,0"><param name="source" value="InitParamsTest.xap" /><param name="minRuntimeVersion" value="4.0.50826.0" /><param name="autoUpgrade" value="true" /><param name="InitParams" value="param1= <% =ConfigurationManager.AppSettings[&quot;myWCFServiceUrl&quot;].ToString()%>" /><param name="src" value="data:application/x-silverlight," /><param name="minruntimeversion" value="4.0.50826.0" /><param name="autoupgrade" value="true" /><embed width="400" height="200" type="application/x-shockwave-flash" src="data:application/x-silverlight," source="InitParamsTest.xap" minRuntimeVersion="4.0.50826.0" autoUpgrade="true" InitParams="param1= <% =ConfigurationManager.AppSettings[&quot;myWCFServiceUrl&quot;].ToString()%>" minruntimeversion="4.0.50826.0" autoupgrade="true" /><a href="http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkID=124807"> <img src="http://go.microsoft.com/fwlink/?LinkId=108181" alt="Get Microsoft Silverlight" /> </a></object>
<pre>

Burada dikkatinizi çekeceği üzere ConfigurationManager ile ApplicationSettings'te param1 keyinin değerini alıyoruz ve initparamsda param1'e aktarıyoruz. Önceki yöntemde olduğu gibi aynı şekilde silverlight uygulamasında verileri alabiliyoruz.

private void Application_Startup(object sender, StartupEventArgs e)
{
    string param1 = e.InitParams["param1"];
    this.RootVisual = new MainPage();
}

OOB ve InitParams

Silverlight OOB olarak kullanılmasını da istiyor ve InitParams ile veri alıyorsanız, silverlight oob olarak çalıştırdıktan sonra bu verileri InitParams'dan alamazsınız. Fakat bunun da çözümü bulunmakta. IsolatedStorage kullanılarak değişkenlerinizi bir dosyaya kaydedebilir ve OOB kullanıldığı zaman IsolatedStorage içindeki dosyayı okuyabilirsiniz.

private void Application_Startup(object sender, StartupEventArgs e)
{
    var mp = new MainPage();
    this.RootVisual = mp;

    IDictionary initParams = LoadInitParams(e);

    //initParams değişkeninde bulunan bütün verileri foreach ile teker teker okuyoruz.
    //Ve textblock oluşturarak, verileri sayfada gösteriyoruz.
    foreach (var kv in initParams)
    {
        mp.LayoutRoot.Children.Add(new TextBlock { Text = kv.Key, FontStyle = FontStyles.Italic });
        mp.LayoutRoot.Children.Add(new TextBlock { Text = kv.Value, Margin = new Thickness(5,0,0,0) });
    }
}
private static IDictionary LoadInitParams(StartupEventArgs e)
{
    IDictionary initParams;

    //Eğer Out Of Browser olarak çalışıyorsa uygulamamız, initParams.txt dosyasını açıp değişkenleri okuyoruz.
    if (Application.Current.IsRunningOutOfBrowser)
    {
        using (IsolatedStorageFile isf = IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication())
        using (IsolatedStorageFileStream stream = new IsolatedStorageFileStream("initParams.txt", System.IO.FileMode.Open, isf))
        {
            DataContractSerializer ser = new DataContractSerializer(typeof(Dictionary));
            initParams = (Dictionary)ser.ReadObject(stream);
        }
    }
    // Out Of Browser olarak çalışmıyorsa uygulamamız. initParams.txt dosyasını oluşturup değişkenleri kaydediyoruz.
    // Böylece OOB çalıştırıldığında dosyamız oluşturulmuş ve değişkenler dosyamızdan okunmuş olunacak
    else
    {
        initParams = e.InitParams;

        using (IsolatedStorageFile isf = IsolatedStorageFile.GetUserStoreForApplication())
        using (IsolatedStorageFileStream stream = new IsolatedStorageFileStream("initParams.txt", System.IO.FileMode.Create, isf))
        {
            DataContractSerializer ser = new DataContractSerializer(typeof(Dictionary));
            ser.WriteObject(stream, initParams);
        }
    }
    return initParams;
}

WCF Enabled Service ve Değişken okuma

Wcf Enabled Service'te de yine webconfig dosyasından değişkenleri okuyacağım. Bunun için webconfig dosyam aşağıdaki gibi olacaktır.

Silverlight uygulamamızdan WCF'den bilgileri alacağımızdan dolayı Invoke edeceğimiz fonksiyonumuzu yazıyoruz.

[OperationContract]
public string GetParam1()
{
    return ConfigurationManager.AppSettings["param1"].ToString();
}

WCF Enabled Service, Silverlight uygulamamıza service referans olarak ekledikten sonra artık parametrelerin alınması işlemi kalıyor.

private void Application_Startup(object sender, StartupEventArgs e)
{
    Service1Client proxy = new Service1Client();
    proxy.GetParam1Completed += new EventHandler proxy_GetParam1Completed);
    proxy.GetParam1Async();
}
public void proxy_GetParam1Completed(object sender, GetParam1CompletedEventArgs e)
{
    string param1value = e.Result;
}

Kaynaklar
http://www.dotnetfunda.com/articles/article957-how-to-pass-values-to-silverlight-application-from-aspx-page-using-initpara-.aspx
http://thejoyofcode.com/Silverlight_out_of_browser_and_initParams.aspx
http://pmtechlog.blogspot.com/2010/12/initparams-in-silverlight.html