Kolorowe Dzieciństwo

Zaproszenia na urodziny

2013-05-24T21:15:00.000+02:00

Nasza Zosia ma 6 lat!

Pokazuję nasz pomysł na zaproszenia na urodziny, które zrobiłyśmy z dwustronnych kartonów (które raz na jakiś czas są w ofercie Lidla i które bardzo polecam), oraz ze starych lakierów do paznokci. Koperty ozdobione zostały wyciętym kwiatuszkiem za pomocą specjalnego dziurkacza z bardzo fajnych brokatowych kartonów. Przydała się też drukarka, laminarka, kształtne nożyczki i klej :)

Jajka na patyku z masy solnej

2013-03-25T13:32:00.005+01:00

Bardzo proste, szybkie, a efektowne jajeczka na patyku :)

Masę solną (szklanka mąki, szklanka drobnoziarnistej soli, 100g mąki ziemniaczanej, 150 ml wody) zabarwiłyśmy barwnikami spożywczymi w proszku, można ją też zabarwić barwnikami do jajek (jesli w postacie tabletki to rozpuścić w wodzie potrzebnej do przygotowania masy), bądź też farbami, ale ja tego nigdy nie robiłam.

Następnie lepiłyśmy jajka (jeżeli łączymy dwa elementy to należy je "skleić" delikatnie wodą, by się nie odczepiły) i nadziałyśmy na patyczek do szaszłyka i suszyłyśmy w piekarniku. W trakcie suszenia smarowałam jajeczka odrobiną oleju, by nie traciły koloru.

A takie ozdoby robiłyśmy wcześniej...

Ozdoby wielkanocne:

Ratujmy Maluchy!!!

2013-03-20T09:52:00.000+01:00

Dlaczego my nie chcemy puścić naszych córek do szkoły w wieku 6 lat?

Zosia- maj 2007. Jestem pewna, że Zosia poradziłaby sobie w szkole, gdyby poszła do szkoły w wieku 6 lat i 4 miesięcy. Zosia jest bystra, dojrzała jak na swój wiek, potrafi skoncentrować się na zadaniu przez bardzo długi czas, liczy i coraz lepiej czyta. To dlaczego zostaje w przedszkolu? Zosia jest mądra i bardzo dojrzała, teraz jest pewna siebie i dobrze odnajduje się w grupie. Ale jest to też dziecko bardzo wrażliwe i delikatne, moja intuicja podpowiada mi, że może stracić tą pewność siebie, jeśli znajdzie się w grupie dzieci starszych od siebie. I że z dziecka, które sobie bardzo dobrze radzi, stanie się dzieckiem, które musi gonić grupę. I tak by musiała gonić grupę przez kolejne kilkanaście lat swojej edukacji. A utracona pewność siebie tak łatwo nie wróci. A jestem świadoma, że dzieciństwo jest podstawą całego dorosłego życia. Im silniejsze dziecko, tym silniejszy dorosły. Nasza córka silniejsza będzie jeśli pójdzie do szkoły jako siedmiolatka.

Pojawia się tu jednak kolejny problem, Zosia nie idąc do szkoły ze starszymi dziećmi, pójdzie do szkoły z rówieśnikami (bardzo mało dzieci sześcioletnich idzie do szkoły) oraz z dziećmi z rocznika 2008, który wyboru już nie ma i musi iść do szkoły w wieku 6 lat. We wrześniu 2014 do pierwszej klasy pójdą prawie całe dwa roczniki. Nie wierzę w to, że szkoły sobie z tym tak poradzą, by nie było to kosztem tych dzieci. Co gorsze te dzieciaki przez całą swoją edukację będą podwójnym rocznikiem, który będzie problemem nie tylko dla szkół podstawowych, ale też dla gimnazjów, oraz szkół średnich. Obawiam się, że te dwa roczniki- 2007 i 2008 to będą kozły ofiarne całej tej reformy…

I nasza decyzja co robić, czy posłać Zosię wcześniej do szkoły i uniknąć tego feralnego rocznika, czy zostawić dłużej w przedszkolu była bardzo trudna.. Mieliśmy wrażenie, że każda decyzja będzie na swój sposób zła.

Marysia- listopad 2009. Marysia urodziła się w listopadzie, więc do szkoły pójdzie mając 5 lat i 10 miesięcy. Na razie w swojej grupie przedszkolnej dobrze się odnajduje, mimo, że większość dzieci jest z początku roku, więc niektórzy są prawie rok od niej starsi. Ale radzi sobie bardzo dobrze. Do szkoły pójdzie z dziećmi tylko ze swojego rocznika, więc przynajmniej o to jestem spokojna. Ale martwi mnie to, że pomiędzy naszymi dziewczynkami różnica wieku to 2,5 roku, rocznikowo dwa lata, ale w szkole będzie ich dzieliła tylko jedna klasa. Marysia przerabiając ten sam materiał co Zosia rok wcześniej będzie o półtora roku młodsza! I z pewnością dużo więcej wysiłku będzie musiała w to włożyć. Będzie to dla niej znacznie trudniejsze, ale nie będzie miała wyboru, będzie musiała się uczyć, uczyć, uczyć, zamiast po prostu bawić się w zerówce.. Nie chcę mojej pięciolatki w szkole!

Oprócz tego, że się martwię i narzekam na tę reformę, mogę zrobić coś jeszcze! Mogę zbierać podpisy pod wnioskiem o referendum, które ma dotyczyć edukacji w Polsce, a w tym (przede wszystkim) kwestii 6-latków w szkole. Zbierać podpisy może każdy (nawet za granicą wśród Polaków), wystarczy wydrukować formularz, który znajdziesz tutaj , a następnie podpisy wysłać pod adres:

Ratuj Maluchy i Starsze dzieci też

ul. Kazimierza Wielkiego 31/41

05-120 Legionowo

Zachęcam wszystkich, by zapoznali się z tym tematem i polecam lekturę tych tekstów:

Przede wszystkim polecam lekturę strony organizatorów akcji Ratuj Maluchy:

www.ratujmaluchy.pl

Tekst dotyczący sytuacji dzieci, który zaczęły edukację wcześniej, za parę lat...

jarekzylinski.natemat.pl/54173,szesciolatki-pare-lat-pozniej

O tym dlaczego bez sensu, by ta reforma była przeprowadzona teraz..

http://www.rp.pl/artykul/10,990980-6-latki--Szumilas-zmienia-zdanie.html?p=1

Oraz inne teksty:

http://www.pch24.pl/ta-reforma-nie-ma-prawa-sie-udac,13452,i.html#ixzz2O4EOsjsL

http://wolnapolska.pl/index.php/Antykultura/2011032213590/edukacyjny-falstart-czyli-szeciolatek-w-pierwszej-klasie/menu-id-232.html

www.fakt.pl/Nie-posylajcie-6-latkow-do-szkoly,artykuly,148359,1.html

http://zwariowanyswiatmamiski.salon24.pl/

Wybaczcie mi proszę ten post, tak różny od tematyki bloga.. Jednak ja walczę o swoje dzieci i pragnę, by ich (kolorowe) dzieciństwo nie skończyło się wraz z przekroczeniem progu szkoły!

Różowy, serduszkowy tort

2013-03-06T09:35:00.000+01:00

Koleżanka mojej Zosi poprosiła mnie, bym na jej 6-te urodziny upiekła tort. Postanowiłam wykorzystać ten moment, by pobawić się barwnikami spożywczymi, których jeszcze nigdy nie miałam w rękach.

Biszkopty upiekłam według przepisu z mojego ulubionego bloga Moje Wypieki. Do każdego biszkoptu dodałam inną ilość różowego barwnika. W ten sposób uzyskałam 3 blaty ciasta, od ciemnoróżowego, do jasnoróżowego, które posmarowałam dżemem truskawkowym i przełożyłam bitą śmietaną.

Boki ciasta pokryłam masą maślaną również z dodatkiem barwnika i trochę pobawiłam się w cieniowanie.

Na środku jest serce zrobione z masy cukrowej z odrobiną barwnika. Masę rozwałkowałam, położyłam na nią serce wycięte z tektury i nożykiem wycięłam wybrany kształt. Serce przykleiłam do ciasta, za pomocą masy maślanej. Ponieważ zostało mi trochę masy cukrowej, to dodałam więcej barwnika i zrobiłam ciemnoróżowe kuleczki, które ułożyłam dookoła środkowego serca.

Napis zrobiłam z lukru (woda/ może być białko jajka + cukier puder + barwnik) przy pomocy fantastycznego pisaka, do którego wystarczy dodać lukier, bądź stopioną czekoladę i nawet dzieci w prosty sposób mogą ozdabiać ciasteczka/ naleśniki :)

A tutaj gotowy różowy tort w kształcie serca :)

Oraz tort już na imprezie :)

W moim odczuciu tort był za słodki, ale przynajmniej był bardzo różowy ;)

Jeśli ktoś nie chce używać sztucznych barwników to zarówno masę maślaną, jak i masę cukrową fantastycznie można zabarwić na różowo sokiem z buraka (buraka zetrzeć na drobej tarce i przez sitko uzyskać sok).
Taki naturalny tort robiłam na urodzinach Zosi.Na wierzchu jest zabarwiona burakami masa cukrowa, a napis jest z barwionego lukru.

A tutaj ciasteczka z czystego lukru, oraz z lukru barwionego burakiem.

Nie próbowałam jednak barwić burakiami ciasta, ale z pewnością spróbuję.

Kolorowe gumki do włosów z elastycznej tasiemki

2013-02-18T16:03:00.000+01:00

Zainspirowana filmikiem o tym jak samemu zrobić gumki do włosów postanowiłam wykonać je dla moich dziewczynek. Dzięki temu, że gumki są dość szerokie, to mniej niszczą włosy. Są też tanie, ładne, kolorowe i oryginalne :)

Wystarczy kupić elastyczną lamówkę, pociąć je (pod skosem) na paski długości ok 20-24 cm. Zabezpieczyć końcówki poprzez przypalenie ich ogniem. I na końcu związać końcówki zwykłym supełkiem. Instruktażowy film tutaj.

Nasze gumki na włoskach Marysi:

Oraz na włosach Zosi:

Dzień Babci i Dziadka

2013-02-05T12:16:00.002+01:00

Choroba nas zmogła.. i wykończyła :(

Dlatego ze spóźnieniem pokazujemy, co dziewczynki przygotowały na Dzień Babci i Dziadka :)

Dziewczynki mają to szczęście, że jednych dziadków mają w dużym mieście, a drugich na wsi w domku nad jeziorem :) Dlatego oba te światy dobrze znają :) W Warszawie zwiedzają, spacerują, odwiedzają ważne i ciekawe miejsca, u drugich dziadków zaś karmią króliki, kurki, niedługo również świnki.. pieką kiełbaski na ognisku nad samą wodą..

Pierwszy filmik :)

I drugi :)- wkrótce, bo nie może się załadować :(

P.S. gryzie mnie trochę, że piosenka została wykonana z podkładem, a nie samodzielnie przez dziewczynki, ale Zosia tej piosenki uczyła się w przedszkolu, a po Świętach jej nie było, wiec nie zdążyła się porządnie nauczyć. Marysia zaś piosenkę pierwszy raz usłyszała na parę minut przed nagrywaniem filmiku :)

Nasza wizyta w Centrum Nauki Kopernik

2013-01-18T16:12:00.001+01:00

Jakiś czas temu mieliśmy okazje statystować przy klipie promującym Centrum Nauki Kopernik, który robił nasz przyjaciel reżyser Rafał Skalski.

Tutaj możecie zobaczyć jego filmografię oraz osiągnięcia. Natomiast tutaj krótką prezentację jego możliwości.

Klip- (Super) Animatorzy Centrum Nauki Kopernik :)

A tu zdjęcia z naszej zabawy z bańkami.

Z wizyty w Centrum Nauki Kopernik wróciliśmy bardzo zadowoleni, ale i bardzo zmęczeni. Warto wziąć ze sobą kanapki i zarezerwować dużo czasu, by robić przerwy na odpoczynek- szczególnie przy młodszych dzieciach. Z maluchami warto odwiedzić bzzz!, czyli kącik dedykowany (słusznie) dla dzieci do lat 6.

Jednak im starsze dzieci, tym więcej skorzystają, naszym najbardziej podobały się bzzz!, bańki i.... kamery :)

Pozdrawiamy!

Aniołki z gliny

2013-01-16T15:23:00.000+01:00

Na początku grudnia odwiedziłyśmy pewne wyjątkowe miejsce w naszym mieście, gdzie miałyśmy możliwość pobawić się gliną :) Zdjęcia dopiero teraz, gdyż niedawno je odebrałyśmy- już wypalone.

Z gliną dziewczynki jeszcze nie miały styczności. Ja kiedyś trochę lepiłam, ale to było kilkanaście lat temu... Z przyjemnością spędziłyśmy wspólnie czas, tworząc nasze małe dzieła w tak klimatycznym miejscu jakim jest Pracownia Ceramiczna Ogniem Malowana.

Przed Świętami Bożego Narodzenia jest możliwość rodzinnego lepienia aniołów, natomiast przed Wielkanocą lepienia baranków- z pewnością przyjdziemy tam ponownie!

Myślę również, że postaramy się coś w domu z gliny stworzyć :)

A to nasze aniołki z gliny - pierwszy jest Marysi zrobiony z niewielką moją pomocą, drugi to samodzielna praca Zosi, a na końcu samodzielna praca mamy ;)

Pozdrawiamy :)

Polecamy! "Jestem miasto. Warszawa"

2013-01-10T12:56:00.001+01:00

Jakie jest moje pierwsze skojarzenie z historią? Gruba książka, mnóstwo jednolitego tekstu i czarno białe, niewyraźne zdjęcia… Aż trudno uwierzyć, że życie ludzi, żyjących w dawnych czasach, nie było takie nudne i szaro bure... (jako dziecko spytałam się, kiedy świat stał się kolorowy- bo myślałam, że skoro fotografie były czarno- białe to i świat taki był..). A być może było nawet dużo bardziej barwne od naszego codziennego życia… Książka Marianny Oklejak wspaniale ilustruje kolory i nastroje poprzednich lat.

Cieszę się, że pierwsze skojarzenie moich dziewczynek z historią będzie zupełnie inne. Między innymi dzięki tej książce!

Książka „Jestem miasto. Warszawa”

Ta książka przedstawia dzieciom historię Warszawy. Od „praczasów- czyli bardzo dawne czasy”, przez "panowie szlachta w XVI, XVII wieku", "lata burzliwe 1772-1815" , oraz naszą ulubioną "piękną dwudziestoletnią 1918-1939", kolejna "Warszawa walczy 1944", następnie "budujemy nowy dom 1945-1956", "stan wojenny 1981-1983" do teraźniejszości "WAWA dzisiaj".

Oprócz obrazków są pojedyncze daty i teksty, które pomogą rodzicom w lekcji historii. Przyznaję, że ja cały czas nadrabiam moje historyczne braki, dlatego chcąc dziewczynkom dokładniej wytłumaczyć niektóre istotne historyczne wydarzenia, to sama będę musiała się trochę poduczyć :) Ta barwna książka i mnie zachęciła do historii :)

Ilustracje wspaniale pomagają dzieciom wyobrazić sobie klimat jaki panował w różnych okresach życia Warszawy. Od polowań, poprzez poprzez rozbudowę Warszawy i budowanie kolejnych mostów, czasy zgody i czasy wojny.. Najbardziej fascynujące jest dla nas zestawienie „pięknej dwudziestoletniej”: barwnej, sielankowej, trochę dystyngowanej, gdzie po ulicach przechadzają się panie w eleganckich kapeluszach, dzieci pluskają się nad Wisłą, dorośli zabawiają się na kabaretach i potańcówkach, z Warszawą walczącą, gdzie jest pełno dymu, ognia, czołgów, żołnierzy biegających po ulicach, z bronią, gdzie piękne budynki legły w gruzach.. a dzieci nie bawią się już nad Wisłą, teraz jest tam szpital dla rannych ludzi.. oraz cmentarz...

"Piękna dwudziestoletnia"

"Warszawa walczy"

Te zestawienie jest mocne, ale nie za mocne dla małych dzieci. Pomaga zrozumieć co oznacza abstrakcyjne słowo „wojna”. Dzięki tej książce historia żyje. Cieszę się bardzo, że moje dziewczynki żyją w takich czasach, w których literatura dziecięca tak fantastycznie się rozwija! Oby więcej takich książek!

Mam nadzieję, że nasza mała recenzja książki "Jestem miasto. Warszawa" zachęci Was do zapoznania się z nią :)

Ozdoby na choinkę

2012-12-21T12:57:00.000+01:00

W tym roku w końcu mieliśmy mieć żywą i dużą choinkę, ale z powodu wyjazdu zrezygnowaliśmy z tego pomysłu i ponownie mamy małą i sztuczną choineczkę.

Tegoroczne dekoracje są srebrno- fioletowo- niebieskie.

Oprocz fioletowych bombek to wszystkie ozdoby robiłyśmy same.

W końcu mam pistolet na klej, więc mogłam zrobić aniołki z makaronu. Oprócz tego są gwiazdki z masy solnej oraz wycięte z grubej tektury i pomalowane farbą w spreyu, oraz ozdobione brokatem.

Mamy też bombki ze steropianu ozdobione cekinami oraz pinezkami pomalowanymi lakierem do paznokci. Trochę roboty z tymi pinezkami, ale chciałam by dziewczynki też mogły dekorować bombki. Zosia pomagała też przy mocowaniu cekinów za pomocą krótkich szpilek.

A tak prezentują się ozdoby na choince:

Oprócz choinki najważniejszym elementem naszego świątecznego wystroju jest Szopka. Szopka, którą mamy jest dla nas bardzo ważna, gdyż kupił ją tata dziewczynek w Ziemi Świętej, gdy był tam na wycieczce podczas półroczego pobytu na misjii w Syrii 6 lat temu (tata dziewczynek jest żołnierzem, mamy ogromną nadzieję, że do Afganistanu nigdy nie będzie musiał jechać..), gdy nasza Zosia była jeszcze w brzuszku.

Co roku, podczas rozstawiania szopki, opowiadamy dziewczynkom jak to tata będąc w dalekiej Syrii dostawał listownie zdjęcia ciężarnej żony, oraz zdjęcia usg malutkiej Zosi. Na majowy poród na szczęście zdążył :)

A tak wygladały nasze zeszłoroczne ozdoby z masy solnej:

Życzymy Wam, byście pięknie przeżyli te Święta Bożego Narodzenia i byście wykorzystali te dni na wzmocnienie więzi ze swoją rodziną!!!

Życzymy również wszystkiego dobrego w Nowym Roku!!!

Zosia i Marysia z rodzicami Asią i Sebastianem

Świąteczna butelka detektywa

2012-12-13T11:31:00.000+01:00

Nasza stara butelka detektywa już się dziewczynkom znudziła, więc zrobiłyśmy nową z motywami świątecznymi.

W naszej butelce znalazły się różne małe drobiazgi nawiązujące do Świąt (chociażby samą kolorystyką), oraz konfetti świąteczne na którym napisałyśmy cyferki (Mikołaje oraz choinki)i literki (śnieżynki), oraz podpisałyśmy prezenciki dla naszej czwórki.
Tak jak przy naszej poprzedniej butelce, dziewczynki maja karteczki, na ktorych wydrukowane są przedmioty ukryte w butelce, które mają odnaleźć poruszając butelką. Zosia dodatkowo ma za zadanie odnaleźć wybrane literki/ cyferki.

Jednak Święta Bożego Narodzenia to nie tylko Mikołaj, choinka, prezenty i bałwanki... o naszym przeżywaniu adwentu w następnym poście :)

Domek oraz parę słów o masie papierowej do obklejania

2012-12-08T16:48:00.000+01:00

Jak wykorzystać ikeowskie kartony za 2 zł? My oczywiście przechowujemy w niej rzeczy :) Ale też postanowiłyśmy zrobić z nich domek.

Na zdjęciu widać jak je mocowałyśmy, a z przykrywek zrobiłyśmy dach domku.
Całość pokryłyśmy masą papierową (przepis na końcu).
Nasze mebelki są też kartonowe + masa papierowa. I na wierzch albo farba, albo papier w danym kolorze.

Kanapę i dziecięce łóżko zrobiłyśmy ze styropianu (Zosia sama wycinała ostrym nożem odpowiednie kształty!). Na to standardowo masa papierowa. Bo sam sklejony styropian się rozchodził..
Zasłonki wycięłyśmy z filcu. Obrazki na ścianach to zalaminowane dzieła dziewczynek.

A tutaj nasz wcześniejszy domek z samego kartonu- zabawa podczas robienia była fantastyczna, jednak sam domek bardzo delikatny..

A teraz wrócę do tematu masy papierowej. Trochę przy tej technice babrania, bo jednak łatwo się klejem ochlapać, jednak po pierwsze można wykorzystać ją do wszystkiego, a po drugie jest bardzo przyjemna dla dzieci- bo jak nie przykleją papieru, tak będzie dobrze. A poza tym akurat moje dzieci bardzo lubią się bawić samym klejem i glutkami w nim ;) (Już nie wspomnę o zbawiennym wpływie tego krochmalu na wysuszone zimnem dłonie!).
Obklejać można narawdę wszystko- balony, gałezie, formy zbudowane wcześniej z folii aluminiowej, butelki etc..
Trzeba jednak uważać z suszeniem, by nasze dzieło się nie zepsuło. Ja suszę przy grzejniku i nie nakładam zbyt wielu warstw na raz. Obklejam- suszę, obklejam- suszę...

Co my robiłyśmy z masy papierowej?

Drzewko:

Laleczkę:

Różdżki:

Przepisy na masę papierową do obklejania- my z takiej korzystamy:

Dość rzadki kisiel z wody i mąki ziemniaczanej- my tak robimy i szczerze mówiąc to z innych przepisów nie korzystałyśmy.
W tym kiślu maczamy kawałki gazety, kartek i przyklejamy (my używamy starych kolorowanek, bądź rysunków dziewczynek- nie wszystkie lądują w segregatorze na pamiątkę). Jeżeli chcemy pomalować obklejany przedmiot, to polecam robić ostatnią warstwę z białych kartek, inaczej napisy mogą przebijać przez farbę. Można też ostatnią warstwę obkleić kartkami w danym kolorze (my tak robiłyśmy przy domku, strych i domek z zewnątrz jest obklejony, gdyż zabrakło na farby).

Jest jeszcze masa papierowa w formie plastycznej, jednak z takiej jeszcze nie korzystałyśmy, ale jak skorzystamy, to podzielimy się wrażeniami.

Zakładka do książki- pomysł na prezent

2012-11-30T23:22:00.000+01:00

Dzisiaj Andrzejki, czyli imieniny Dziadka dziewczynek. Postanowiłyśmy zrobić mu niespodzienkę i wysłać mu mały upominek pocztą. Dziadek uwielbia czytać książki, a dziewczynki uwielbiają gdy On je im czyta, dlatego oprócz laurek zrobionych przez dziewczynki i gry zrobionej przez Zosię dla Babci (żeby jej nie było przykro, że nic nie dostała..) z pomocą dziewczynek zrobiłam zakładki do książki z ich podobiznami.

1. Wydrukowałam buźki dziewczynek, przekleiłam do kartki i dorysowałam włosy i ubranko. Narysowane dziewczynki trzymaja serduszko dla Dziadka, gdzie napisałam to, co one zechciały Dziadkowi przekazać.

2. Wycięłam obrazek, a następnie wycięłam drugi taki sam kształt, który ma pełnić rolę tyłu każdej dziewczynki, który również pokolorwałam pod kolor każdej z nich.

3. Kolejny krok to zalaminowanie obrazków. Kształty dziewczynek (przód i tył) ułożyłam głowami do siebie (starając się, by te obrazki zachowały wspólną oś) i zalaminowałam.

4. Gdy folia jest jeszcze ciepła należy szybko zgiąć ją, by złożyć dziewczynki w całość, starając się, by kształty się pokrywały.

5. Następnie należy wyciąć kształty i podkleić wyciętą folią magnetyczną- ważne, by sprawdzić wcześniej, czy dobrą stroną przyklejamy ;) i czy magnesy do siebie pasują.

I już magnesowa zakładka gotowa :)

Dziadek bardzo wzruszył się prezentem (laurkami oczywiście najbardziej!!), a dziewczynki wzruszyły się razem z nim- bo przecież milej dawać niż dostawać! Bardzo się ucieszyły, że sprawiły radość ukochanej osobie.

A tutaj Zosia zerka zza książki :) Myślę, że jeszcze milej będzie się Dziadkowi czytało razem z dziewczynkami :)

Pozdrawiamy serdecznie!

Strój Jagódki

2012-11-25T16:39:00.000+01:00

Na potrzeby przedszkolnego "Dnia lasu" zrobiłyśmy z Zosią strój jagódki.

Fioletowe spodnie i bluzkę miałyśmy, natomiast zieloną bluzkę bez rękawów kupiłam za 1 zł w sklepie z odzieżą używaną (gdybym miała maszynę do szycia to bym bluzkę pocięła i zrobiła listkową spódniczkę).

Ponieważ miałyśmy w domu resztki filcu, to wycięłam kółka i listki (które Zosia flamastrami trochę wycieniowała, oraz zamalowała nici) i przyszyłam do bluzki. Taki sam zestaw jagódek przyszyłam do gumki. Ponieważ nie miałam tyle filcu, by obszyć gumkę dookoła jagódkami, to gumkę zafarbowałam bibułą na zielono (pomysł Zosi!). Bluzeczkę przewiązałyśmy zielona tasiemką (muszę nauczyć się robić ładne kokardki...).

Zosia strojem była zachwycona :)

Mamoko oraz Mam Oko... Polecam!

2012-11-22T12:50:00.000+01:00

Serię Mamoko pewnie już każdy zna... Ale może znajdzie się ktoś, kto dzięki nam odkryje te fantastyczne książki i przy których spędzi godziny!

Naszą przygodę z Mamoko zaczęłyśmy od pierwszej książki "Miasteczko Mamoko".

Na okładce wybieramy głównego bohatera, a następnie na kolejnych stronach odkrywamy jego kolejne kroki, które razem tworzą krótką historyjkę. My, dla przykładu, wybrałyśmy Zofię Ryjek.

Później wybieramy kolejnego bohatera i tak dalej... Oglądając książkę opowiadamy co robi nasz bohater (każda dziewczynka wybiera sobie swojego), czasem wymyślamy dialogi i wątki poboczne...

Oprócz głównych bohaterów w książce jest wiele innych rzeczy do znalezienia, takich jak jabłka, kapelusze, łyżwy...

Braciszkowie cioteczni (3 lata i półtora roku) dziewczynek dostali od nich "Dawno temu w Mamoko" i obaj bardzo lubią oglądać tę książkę!

Jest jeszcze trzecia część "Mamoko 3000", czyli Mamoko przyszłości, która czeka już na Zosię, ale dostanie ją ona dopiero na Święta.

Oprócz tego dziewczynki mają dwie książeczki "Mam oko na litery", oraz "Mam oko na liczby". Również fantastyczne i wciągające!

Mam oko na litery- zabawa polega na tym, by odnaleźć na stronie jak najwięcej wyrazów na daną literę- można szukać również wyrazów po angielsku!

Mam oko na liczby- zabawa polega na tym, by odnaleźć jak najwiecej przedmiotów/ postaci, które występują na stronie w takiej liczbie, jak ta, która podana jest w rogu.

Serdecznie polecamy całą serię wszystkim dzieciom w wieku przedszkolnym (a nawet młodszym) i wczesnoszkolnym! Moja Zosia nie bardzo lubi wracać do tych samych książek- uwielbia poznawać nowe książki i nie chce, by ponownie jej czytać tą samą, skoro zna już jej treść.. Jednak do książek z serii Mamoko wraca ciągle i ciągle! Zresztą ona uwielbia liczyć i szukać. Natomiast Marysia najchętniej za każdym razem wybiera sobie te same postacie (jak najbardziej dziewczyńskie), albo zatrzymuje się na jak najbardziej różowych stronach, bądź po prostu wyszukuje wszystko co różowe... :)

Dziewczynki stwierdziły nawet, że powinny mieć wszystkie książki x2, bo jak będę kiedyś mieć osobne pokoje, to każda chciałaby mieć wszystkie książki w swoim... Ale na (nie)szczęście nieprędko ich marzenie się zrealizuje.. ;)

A tymczasem dziewczynki oglądają Mamoko gdzie się da... Książki fantastycznie zdają egzamin podczas podróży!

POLECAM!

Zabawy urodzinowe

2012-11-21T08:55:00.000+01:00

Na urodzinach naszej Marysi było dziewięcioro dzieci w wieku: 3x5 lat, 3x4 lata, 2x3 lata i jeden maluszek. Małych dzieci dużo, mieszkanie małe, więc musiałam wymyślić jakieś proste zabawy, by ogarnąć trochę towarzystwo.

Przede wszystkim, za udział w zabawach, dzieci dostawały "punkciki", czyli kolorowe kółeczka.

W robienie kółeczek zaangażowała się cała rodzina, łącznie z Dziadkiem i Babcią, którzy nas odwiedzili w związku ze świętem wnuczki. W Paint'cie narysowałam czarne puste kółka, które pokopiowałam i wydrukowałam. Każdy dostał swoją kartkę i miał narysować to co chciał- okazało się, że mam bardzo kreatywną rodzinę! Był las, burza, indianin, balon, tęczowa rzeka, krzaczki, chmurki, nawet szafa! Później powycinałam, zalaminowałam i gotowe "punkciki" włożyłam do sakiewki, a Zosia przydzielała je podczas naszej imprezy. "Punkciki" miały na celu uatrakcyjnienie i zachęte do wzięcia udziału w zabawach (pierwszy raz prowadziłam urodziny z tyloma zabawami, więc nie wiedziałam, czy w ogóle dzieci będą miały na nie ochotę- niepotrzebnie się martwiłam :) ).

Kolejna zabawa to wspólne rysowanie wspólnego dzieła. Ponieważ zaproszone były małe dzieci, dlatego na dużej kartce narysowałam drogę, domki, drzewa, by młodsze dzieci mogły sobie pokolorować wybrany element, a starsze dorysować coś samodzielnie. Zabawa bardzo się podobała i dzieci kończyły te dzieło na raty- gdy za bardzo się rozbrykały podczas samodzielnej zabawy (a miejsca na brykanie mamy mało, więc bałam się, że źle się to skończy), to ponownie zapraszałam je do rysowania.

Kolejna zabawa to tradycyjne kalambury. Dzieci losowały hasła z miseczki i rysowały na tablicy, a pozostałe dzieci (i rodzice) zgadywały. Wszystkie dzieciaki świetnie sobie radziły z rysowaniem (nawet nasze trzylatki były bardzo dzielne!), ale hasła okazały się za łatwe (koń, kotek, kubek, słońce, serce..itp).

Kolejna zabawa to zgadywanki, czyli wcześniej przygotowane wierszyki- zagadki. I oczywiście również za łatwe :) Ale przynajmniej dzieci były z siebie dumne :)

Ostatnia zabawa miała ułatwić dzieciom wychodzenie do domów. W przedpokoju stało nasze drzewko z przyczepionymi, nadmuchanymi balonami.

W każdym baloniku była zwinięta karteczka z numerami 1-9. Oprócz tego były wydrukowane obrazki do kolorowania, również ponumerowane. Dziecko, przed wyjściem do domu, miało za zadanie przebić wybrany balon, odnaleźć karteczkę i dostawało wtedy kolorowankę zgodną z wylosowanym numerkiem. Kolorowankę zabierały do domu, razem z małą paczuszką, gdzie były smakołyki oraz balonik. Wszystkie dzieciaki chętnie wróciły do domu, więc mam nadzieję, że była to zasługa naszej niespodzianki, a nie nieudanej imprezy ;).

Bardzo dziękujemy wszystkim gościom za przybycie, oraz za wspaniałe prezenty! Chociaż, kiedy spytałam sie Marysi jaki prezent najbardziej się jej podobał, to odpowiedziała "dużo dzieci". :) Dziewczynki były zachwycone przyjęciem, Zosia już planuje swoje urodziny, które chce zorganizować w domu, a nie tak jak poprzednio w Bajkolandzie (który jest modny wśród przedszkolnych dzieci i przy dużej liczbie zaproszonych dzieci to jedyna opcja).

Ja również się świetnie czułam w roli animatorki imprezy :) I nie mogę się doczekać kolejnych urodzin! I już będą trudniejsze zabawy :)

Maria Róża ma 3 lata! Dekoracje urodzinowe.

2012-11-20T00:41:00.000+01:00

Parę dni temu nasza Maria Róża skończyła 3 latka. Marysia uwielbia swoje drugie imię i chce, by zwracano się do niej Róża... Dlatego postanowiłam zrobić różane dekoracje na jej urodzinki.

Różyczki zrobiłam z bibuły metodą "cukierkową". Tutaj jest filmik instruktażowy, z którego ja się nauczyłam jak je zawijać. Końcówki różyczek zabezpieczałam gumką recepturką, wiązałam sznureczek, który usztywniałam papierową taśmą klejącą. Różyczki przywiązywałam z różnych stron do głównego sznurka, który stanowił podstawę girlandy. Ponieważ kwiatki smętnie wisiały, to całość wzmocniłam papierową taśmą klejącą. Następnie całą girlandę oblkleiłam zieloną bibułą za pomocą kleju z mąki ziemniaczanej oraz wody. Na końcu przykleiłam wycięte z bibuły listki.

Tą samą metodą zrobiłam kwiatki do wazonu, oraz różaną gałązkę, która wisiała pod lampą.

Kontur liter wydrukowałam na różowych kartkach, a potem, za pomocą ciemnoróżowej suchej pasteli wycieniowałam trochę napis. Wycięłam, zalaminowałam, ponownie wycięłam i przykleiłam do ściany za pomocą taśmy papierowej zwiniętej w ślimaczka i podklejonej od spodu (bałam się, że zwykła dwustronna taśma zniszczy nam ściany).

Kwiatowe girlandy na oknie...

Różyczki oraz napis...

Dekoracje bardzo proste do zrobienia oraz tanie, jednak niezwykle pracochłonne... Ale radość naszej córeczki bezcenna!

Tak wyglądały dekoracje z zeszłego roku z urodzin Marysi, a tak z urodzin Zosi.

W następnym poście opiszę urodzinowe zabawy :)

Pozdrawiamy!

Zegar do nauki i zabawy :)

2012-11-13T12:39:00.000+01:00

Dziewczynki coraz bardziej interesują się czasem, dlatego postanowiłyśmy samodzielnie zrobić zegar do nauki. Ten zegar był naszą inspiracją.

Wydrukowałyśmy wzór zegara na różowej i niebieskiej kartce.

Następnie wycięłyśmy i zalaminowałyśmy. Z kolorowych, wzorzystych kartoników (jakiś czas temu w Lidlu był fajny zestaw) wycięłyśmy wskazówki (i również zalaminowałyśmy) i za pomocą guzika i muliny wszystko połączyłyśmy (dokładna instrukcja ).

Pozdrawiamy!

Testujemy :) książeczki z McDonald's

2012-11-13T00:31:00.002+01:00

Jakiś czas temu dziewczynki dostały pierwszą w życiu „rzecz” do przetestowania. Radość była ogromna z tej niespodziewanej (dla nich) przesyłki i z ważnego zadania, jakie zostało im powierzone- by powiedziały, czy im się podoba, czy nie… ;)

Dostałyśmy 6 książeczek z serii „Zdumiewający świat”, dostępnych w sieci restauracji McDonald’s, które zastąpiły dotychczasowe zabaweczki. W McDonaldzie nie bywamy, więc bardzo się cieszymy, że dostałyśmy te książeczki, bo inaczej nigdy by nie trafiły w nasze ręce.

Dostępne są następujące tytuły: „Lasy deszczowe”, „Oceany”, „Wielkie koty”, „Arktyka i Antarktyda”, „Ziemia”, „Gwiazdy i planety”. Po przeczytaniu podstawowych informacji, oraz licznych ciekawostek dzieciaki mają do wykonania test, który sprawdza jak wiele zapamiętały. A następnie czekają na nie zadania do wykonania, oraz liczne naklejki.

Dziewczynkom prezent bardzo się spodobał . Marysia marzy o kotku (za każdym razem, gdy jesteśmy w sklepie, próbuje nas namówić na zakup pokarmu dla kotów.. Jest przekonana, że kota mieć będzie, no bo przecież tak bardzo chce.. czyż to nie wystarczający argument…?) i jej najbardziej spodobała się książeczka „Wielkie koty”. Zosia nie była w stanie powiedzieć, którą lubi najbardziej, bo każda nowa wiedza jest dla niej cenna. Książeczki są małe, poręczne, więc idealne, by zabrać je ze sobą do samochodu, czy do lekarza.. (oby takich wizyt było jak najmniej! )

Jedyną wadą jest miękka okładka, ale poza tym bardzo nam przypadła do gustu forma tych książeczek, jako mini-encyklopedii.

Pozdrawiamy serdecznie!

A niedługo na blogu… Urodziny Marii Róży...

Gry w kości :)

2012-10-26T12:07:00.000+02:00

Jakiś czas temu dziewczynki dostały od Cioci (Kingo pozdrawiamy i dziękujemy!) książeczkę o różnych grach w kości. Wtedy były jeszcze na nią za małe, ale już do niej dorosły (nie do wszystkich gier) i mamy dzięki niej masę zabawy. A przy okazji ćwiczymy liczenie :) Książka jest kolorowa, pełna wesołych ilustracji oraz zdjęć grających dzieci, które zachęcają do zabawy!

Mowa o książce „Gry w kości” Carola von Kessel, wydawnictwo DEMART, seria „Dzieci się bawią”.

Z tej serii w Internecie znalazłam inne książki:

Nie wiem na ile interesujące są pomysły z pozostałych książek, ale z chęcią się z nimi zapoznam.

A „Gry w kości” z czystym sumieniem polecamy wszystkim dzieciom w wieku przedszkolnym i szkolnym! Szczególnie, że jesienne oraz zimowe wieczory sprzyjają wszelakim grom. A nasza rodzina uwielbia w ten sposób spędzać czas.

Przykłady gier dla młodszych dzieci:

Oraz dla starszych:

Pozdrawiamy serdecznie!!!

Słoiczek z zadaniami na leniwy dzień...

2012-09-19T11:08:00.000+02:00

Są takie dni, kiedy robimy coś razem, są takie dni, kiedy dziewczynki same sobie wymyślają zabawę, jednak są też takie dni, kiedy ani ja, ani one nie mają pomysłu, co by tu porobić…

Żeby zawsze mieć w domu skarbnice pomysłów, zrobiłam dziewczynkom słoiczek pełen kolorowych karteczek z zadaniami. Już sam element losowania jest ekscytujący. Zadania są proste i głównie na zasadzie „narysuj… namaluj…”, gdyż takie leniwe dni pojawiają się najczęściej wtedy, kiedy dziewczynki są zmęczone. Zadania te są również do samodzielnego wykonania, bez naszej pomocy/ współpracy.

Przykładowe karteczki: Narysuj serce dla taty, by wiedział jak bardzo go kochasz / Narysuj 5 rzeczy, które lubisz jeść / Odrysuj swoją rękę i zrób z niej śmiesznego potworka / Usiądź przed lustrem i narysuj swój portret / Wybierz jakaś zabawkę i spróbuj ją narysować / Narysuj długiego, różnokolorowego węża / Narysuj talerz i wytnij go. Narysuj ciasteczka, wytnij i ułóż na talerzu / Zrób obrazek dla dziadków- wyślemy im go pocztą / Narysuj olbrzyma chodzącego po mieście / Zrób z koralików bransoletkę / Namaluj morze / Ułóż puzzle / Zbuduj scenę i za pomocą zabawek zrób dla nas przedstawienie….

Zadania na razie wykonuje głównie Zosia, gdyż Marysi prace są ostatnio bardzo monotonne.. ;) serca/ motylki narysowane i pokolorowane różową kredką. To jej się chyba nigdy nie znudzi!

Nasze karteczki starczą nam na bardzo długo, ale w słoiczku ładnie komponują się z pokoikiem dziewczynek, więc stanowią uroczy element dekoracyjny :)

Polecamy to proste i kolorowe urozmaicenie codziennych zabaw!

Urodzinowy prezent dla Taty- magnesiki :)

2012-09-05T11:15:00.000+02:00

Parę dni temu Tata dziewczynek obchodził urodziny. I w tym roku, zamiast tradycyjnej laurki, dziewczynki zrobiły magnesy na lodówkę.
W Wordzie wykonałam napis, jednak wybierając opcję samych konturów. Wydrukowałam razy dwa i każda z dziewczynek dostała do pokolorowania literki. Wybrałyśmy najładniejsze, wycięłyśmy, zalaminowałyśmy i przykleiłyśmy do folii magnetycznej. Serduszka wycięłyśmy z kolorowych kartoników, przykleiłyśmy wydrukowane zdjęcia, zalaminowałyśmy i podkleiłyśmy folią magnetyczną :)
Tata bardzo się ucieszył i prezent teraz zdobi lodówkę :)

Gra "Morski wyścig"

2012-06-29T14:08:00.001+02:00

Witam, ponieważ w końcu (po bardzo ciężkim dla naszej rodziny roku szkolnym) mamy wakacje, które spędzimy w większości poza domem. Mam nadzieję, że pogoda dopisze i dziewczynki będą cały czas spędzać na dworze, ale na wszelki wypadek zrobiłyśmy nową grę, która zmieści się do naszej teczki z grami i dzięki temu zabierzemy je wszystkie!

Nasza dzisiejsza gra, to najprostsza gra na świecie.. Rzucamy kostką i poruszamy się pionkiem, a gdy staniemy na polu ze strzałką, to albo idziemy parę pól do przodu, albo się cofamy. Dziewczynki uwielbiają takie gry :) Grę wydrukowałyśmy ze zrobionego przez nas szablonu na błękitnej kartce, dokleiłyśmy strzałki, trochę pocieniowałyśmy. Ja narysowałam stateczki na oddzielnej kartce, które Zosia sama pokolorowała, a potem je zeskanowałam i pomniejszyłam (takie drobiazgi ciężko by było Zosi pokolorować), wycięłam i przykleiłam. Całość zalaminowałyśmy.

UDANYCH WAKACJI!!

AHOJ! :)

Szablony:

Różdżki z masy papierowej

2012-06-05T22:31:00.000+02:00

Ostatnio na spacerku Zosia zaczęła bawić się patykiem i wymyśliła, że to będzie jej różdżka i że weźmie go do domu i tam go pomaluje... Zabrałyśmy więc do domu dwa patyki dla obu dziewczynek..

Oprócz patyków użyłyśmy gwiazdek wyciętych z kartonika, gazet, malarskiej taśmy klejącej, oraz papieru i kleju zrobionego z mąki ziemniaczanej i wody (konstystencja kiślu), oraz farb, kryształków, oraz brokatu w kleju.

Do patyków przymocowałam za pomocą taśmy gwiazdeczki. Całość wzmocniłam zmiętymi w kulki gazetami i ponownie wszystko obkleiłam taśmą. Gazetowych kulek użyłyśmy również, aby nadać kształt gwiazdkom, by nie były płaskie.
Gdy różdżki miały już odpowiedni kształt, to całość obłożyłyśmy masą papierową.

Kiedy różdżki były już suche dziewczynki bardzo starannie je pomalowały. Marysia na zdjeciu nie jest smutna, ona jest bardzo skupiona! :) Gdy już wszystko wyschło to nastąpił czas na zdobienia, za pomocą kryształków oraz brokatu.

Bardzo fajna zabawa i podczas pracy i po! :)

Eko- laleczka z butelki

2012-05-27T21:46:00.000+02:00

Długo nas nie było… ale już jesteśmy :) Edukacja sfinalizowana, więc wreszcie mogę być po prostu mamą :)

Na potrzeby przedszkolnego konkursu dla dzieci oraz rodziców zrobiłyśmy Eko-laleczkę z butelek.

Ciało, główka i ręce- Stelaż butelkowy + rurki i ołówki na ręce, wszystko obklejone taśmą klejącą, a na to nasza ulubiona masa papierowa. Na sam wierzch przykleiłyśmy warstwę papieru kolorowego, dzięki czemu laleczki nie trzeba było malować, bo już miała kolor skóry.
Oczy i usta- wycięte z gazet.
Torebka – moja stara torba + sznurek znaleziony w tatusiowej szufladzie pełnej skarbów
Wyposażenie torebki- zeszycik z karteczek + kredki zrobione z zapałek
Bluzka- stara skarpetka
Spódniczka- moja stara torba
Kapelusz- korek od butelki pomalowany lakierem do paznokci z naklejkami kryształkowymi
Włosy- stare legginsy Marii pocięte w paski i zaplecione z tego warkoczyki (na gumce, dzięki czemu włosy można zdejmować)
Korale- nakrętki od śrubek, oraz kuleczki z folii aluminiowej

Muszę stwierdzić, że fantastycznie się bawiłyśmy przy tej laleczce! I żal było się z nią rozstawać.
A Zosia miała swoją pierwszą lekcję szycia i plecienia warkoczy :)

Pozdrawiamy!